Een kort verslag van de lancering met toekomstplannen, businessmodellen en een prachtige iPhone-app.

Goed, het scheiden van zakelijk en privé, dat is de core van Whoopaa. Gebruikers kunnen een zakelijk en een persoonlijk profiel aanmaken met een integratie van de bijbehorende kanalen. Mooie features als de combined timeline, filters en een prima oog voor privacy beschrijven ze zelf prima op hun tourpagina met video. De meningen lopen voorlopig uiteen. Zo stelde een aantal mensen zich de vraag of zakelijk en privé wel moet scheiden? Een aantal is enthousiast, sommige DJ’s verwezen Whoopaa door naar de prullenbak en andere zien de toegevoegde waarde nog niet. Vooral bij dat laatste gegeven  lijkt dus nog wat winst te behalen.

Wat kunnen we verwachten?
Op dit moment is er alleen een integratie mogelijk met Twitter, Facebook en LinkedIn. Gebruikers mogen hier op de korte termijn meer opties verwachten. Een van de zaken die ik aangaf als beta-tester was een gebrek aan e-mail integratie. Ook hier wordt aan gewerkt en dit stemt mij in ieder geval positief. Als ik mijn zakelijke online bestaan wil managen hoort e-mail daar natuurlijk bij. Daarnaast werd nog kort gesproken over een koppeling van een CV aan een zakelijk profiel, met de alomtegenwoordigheid van het LinkedIn-profiel weet ik niet of dit een erg zinvolle functie is. In het kader van Whoopaa als matchmaker tussen werkgevers en werkzoekende zou dit natuurlijk een ander verhaal zijn.

Tot slot werd een iPhone app aangekondigd. Aanwezigen zagen een demo en daar was ik persoonlijk erg van onder de indruk. De app ziet er prachtig uit en dat is niet ten koste te gaan van de functionaliteit.

Brood op de plank
Geld verdienen, niet geheel onbelangrijk. Men gaf aan inzicht te hebben in de kosten, maar kon niet hetzelfde zeggen over het rendement. Natuurlijk komt er een advertentiemodel, maar hoe dit in de praktijk zal werken is nog niet bekend. Wel werd er aangegeven dat gebruikers zelf  de controle hebben en houden over hun informatie, ook met betrekking tot advertenties.

Daarnaast kwam een matchmaker-model aan bod. In dit kader werden twee voorbeelden genoemd: het eerder genoemde vacaturematch-model dat werkgevers en werkzoekende aan elkaar kan verbinden en een information-match; vragen beantwoorden via jouw netwerk. Tot slot viel zelfs de naam Sharepoint nog even, dat refereert aan een model waar zakelijke communities opgezet kunnen worden.

Whoopaa of niet?
Ik ben persoonlijk zeker geïnteresseerd in de filosofie van Whoopaa. Meer controle over je online identiteit kan mijns inziens geen kwaad. Dat zakelijk en privé door elkaar gaan is wat mij betreft een duidelijke tendens, de vraag is echter of dit een probleem is. Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken. Deel gedachten hierover in de comments (en laat dan ook even weten waarom je een dienst als Whoopaa dan wel of niet ziet zitten).

De toekomst van social media (en alle andere uitvindingen)

The bigger picture
Zie het op grotere schaal, met e-mail als dino (sterft uit) en Facebook als mensaap (ontwikkelt zich door). Want wat Facebook doet is het samenbrengen van verschillende functies. Wel bekeken zijn momenteel in Facebook opgenomen: Hotmail, Twitter/Yammer, Meetup en een snufje Marktplaats. Ook bieden ze met hun fanpage eigenlijk een mini-site voor bedrijven.

En nieuwe lbs-features als Foursquare worden ook stap voor stap op- of overgenomen. Wat te denken van de mastermove: de ‘I like’-button? Een poging tot een overname van het gehele web. Ook Google zit niet stil en is zich al een tijdje aan het verbreden. Waarom? Omdat search op termijn te weinig bestaansrecht geeft. Ja, ‘het zijn dynamische tijden in de digitale wereld’.

De digitale wereld is dus nog vol in ontwikkeling. Om te weten waar we nu staan, hebben we inzicht nodig in het grotere geheel der delen; the bigger picture. Ik gebruik daar graag onderstaand plaatje voor. In mijn beleving een aardige schets van onze situatie en de nabije toekomst.

De integratie van verschillende ‘social media’ platformen in ons leven is in volle gang. Voor samenwerking, om sociale contacten te onderhouden en om professioneel te benutten. Logisch, want we hebben hiermee een sociologisch succesnummer ontwikkeld.

De digitale revolutie
Dankzij de vondst van web 2.0 toepassingen hebben we een nieuwe vorm van interactie en samenwerking aangeboord. Efficiënter en effectiever dan vrijwel alle oude technieken. We hebben meer met een revolutie dan een evolutie te maken. Na de industriële, komt de digitale revolutie. Extra bijzonder, omdat het om een nieuw soort communicatiemiddel gaat. Don Tapscott, bijzonder hoogleraar Strategisch Management zei daar al eens wat wijze woorden over.

Het social media landschap is een pukkelhuid
En we staan nog maar aan de voet van de berg. Op naar web 3.0 and beyond! Het medium ‘online communicatie’ is nog hard aan het puberen en het huidige social media landschap is een pukkelhuid. Een fase waarin talloze start-ups verborgen behoeftes proberen te kapitaliseren. Waarin de ene hype de andere opvolgt, tot het moment dat we de toepassing goed door hebben.

In mijn filosofie zullen er maar weinig start-ups overleven. Want ´win or loose´, in beide gevallen verdwijn je van het toneel. Bij het uitblijven van succes is dat lot natuurlijk evident, dan ga je bankroet. Maar een groot succes is ook niet goed, want dan word je opgegeten door grote spelers. Je feature of bedrijf wordt opgenomen in een groter geheel. Zo ook Hyves. Het beste is dus om als startup maar een beetje te kabbelen, maar dat terzijde.

Hyves is dood, lange leve …
Hyves zal dus onherroepelijk als actieve speler verdwijnen. Sorry guys, maar wanneer de belangrijkste features opgenomen zijn in grotere systemen houdt het op. Dan levert de dienst geen meerwaarde meer en verliest het zijn bestaansrecht (evolutionair). Daarom is mijn stelling dat het goed is als het verdwijnt; het is dan opgenomen in iets beters. En dat Facebook kandidaat nummer 1 is als ‘groter systeem’, laat zich raden.

Feest.je is een nieuwe locatie-gebaseerde dienst, die erg veel lijkt op Foursquare en Gowalla. Echter, er zijn een paar verschillen. Zo is er bij Feest.je de mogelijkheid om een beoordeling aan een bepaalde spot toe te kennen. In de vorm van een vijftal sterren, bepaal jij samen met de andere mensen die inchecken, hoe gezellig de spot is.

Natuurlijk zijn er ook de bekende ‘badges’ die elke checkin-dienst heeft, maar nu in de vorm van ‘medailles’. Ook kun je reageren op checkins. Punten scoren kan bij elke checkin, net als bij Foursquare.  Foto’s aan checkin’s koppelen kan ook, net als Gowalla-gebruikers al tijden doen. Wat is het dan dat Feest.je uniek maakt? Waarom Feest.je gebruiken, als je al tijden Foursquare of Gowalla gebruikt?

Acties gericht op Nederlandse gebruikers

Feest.je is een Nederlandse startup en heeft zich helemaal gericht op de Nederlandse gebruikers. Zo heeft het deals gesloten met grote evenementen in Nederland en daar speciale badges aan gekoppeld. Een speciale badge voor bezoekers van Sail 2010, Bevrijdingsdag, Koninginnedag (of juist Koninginnenacht) en de Tweede Kamer verkiezingen.

Of het meerwaarde voor je heeft, is voor iedereen anders natuurlijk. Misschien is het voor jou wel juist de bedoeling om je te richten op de internationale markt en blijf je inchecken met Foursquare of Gowalla. Wat duidelijk is, is dat Feest.je zich nadrukkelijk richt op de Nederlandse markt.

Inchecken op feestjes

In Gowalla zit al een soortgelijke functie, maar de feestjes in Feest.je (een functie die binnen enkele dagen gelanceerd gaat worden) worden anders. Feestjes zijn speciale spots gekoppeld aan evenementen. Denk bijvoorbeeld aan Lowlands, Pinkpop of een ander groot feest of evenement.

De specifieke details van de feestjes op Feest.je zijn nog niet bekend, maar het valt te verwachten dat deze spots tijdelijk zullen zijn. Je hebt er immers niets aan als je allerlei feestjes tegen komt die weken geleden plaats hebben gevonden… Misschien koppelen ze de feestjes wel aan een locatie (bijvoorbeeld het festivalterrein, wat voor elk evenement daar hergebruikt kan worden), zodat de checkins bij de juiste spot terecht komt en je toch bij het evenement zelf incheckt!

Feest op meerdere mobiele platformen

Wat we allemaal weten is dat er enorm veel mobiele platformen zijn. De bekendste zijn iPhone, Android en Blackberry. Hier richt Feest.je zich ook op. De iPhone applicatie was er al tijdens de lancering, de applicatie voor het Android platform is er sinds een paar weken en de Blackberry is de volgende op de lijst. Voor telefoons die (nog) geen applicatie hebben is er de mobiele website, die prima functioneert in de meeste handelingen. Helaas kun je daarmee geen spots aanmaken.

Alle mobiele applicaties hebben nog wat zogenaamde ‘kinderziektes’. Ook de iPhone applicatie valt soms gewoon uit en op de Android is het nog niet altijd ‘feest’. Maar de communicatie tussen gebruikers via @fstje op Twitter en op het feedback forum verloopt prima en bugs worden snel opgelost.

Is inchecken tegenwoordig een Feest.je?

Voor iedereen die door de kinderziektes heen kan kijken en (net als ik zelf) het leuk vindt om een Nederlandse dienst te gebruiken, is Feest.je een prima dienst!

Echt uniek is het op dit moment nog niet, Foursquare en Gowalla bieden elk soortgelijke functionaliteiten. Maar met de komst van de feestjes, kan er veel gaan gebeuren. De mensen achter Feest.je hebben zich tot nu toe erg dynamisch getoond, dus ik ben benieuwd wat de toekomst van de startup ons gaat bieden.

Mocht Feest.je nog inspiratie nodig hebben voor unieke ideeën; wij hebben al eerder geschreven over het koppelen van beloningen aan checkins. Als Nederlandse startup moet het een stuk makkelijker zijn om een voet tussen de deur te krijgen van bijvoorbeeld de Starbucks in Nederland, de Nederlandse cafés en restaurants en andere (horeca-)ondernemers!

De Hoofdprijs – Next2News

De hoofdprijs gaat dit jaar naar Next2News, dat de online advertentiemarkt op zijn kop zet. Next2News maakt het mogelijk om jouw advertentie bij een specifiek artikel van jouw keuze te plaatsen. Als bedrijf kies je dus een nieuwsbericht uit, bijvoorbeeld één waarin jouw bedrijf genoemd wordt. Op Next2News kun je op trefwoord zoeken naar artikelen gepubliceerd op sites waarop je via Next2News kunt adverteren. Vervolgens upload je je advertentie en kies je hoe lang je hier wilt staan. Binnen no-time staat jouw advertentie bij het artikel waarmee jij geassocieerd wilt worden. Een hele laagdrempelige manier dus voor bedrijven om te adverteren en voor uitgevers om geld te verdienen. Pieter Voogt heeft hier overigens eerder al over geblogd op Bijgespijkerd. Een simpel, maar doeltreffend concept, wat voor alle betrokken partijen geld oplevert. Wat mij betreft een terechte winnaar.

De Publieksprijs & Beste B2C Concept – 22Tracks

De publieksprijs ging dit jaar naar publiekslieveling 22Tracks. Ze vielen zelfs twee keer in de ‘prijzen’, want 22Tracks had volgens de jury ook het Beste B2C concept. 22Tracks is een online jukebox bestaande uit 22 genres met in elke genre de 22 heetste nieuwe tracks van dit moment. De genres varieren van House tot Reggae, van Funk&Jazz tot Nederlandse HipHop. Deze tracks zijn uitgezocht door vooraanstaande DJ’s uit Amsterdam met verstand van een bepaald genre. De nummers kun je gratis streamen en kopen in iTunes. Niet bepaald 2.0 dus. Niks aanbevelingen van vrienden, nummers automatisch geselecteerd aan de hand van de voorkeuren van je sociale netwerk. Nee, gewoon oldskool adviezen van de experts. Het enige sociale is dat je kunt tweeten waar je naar luistert. Ook is het niet direct duidelijk hoe deze site nu geld gaat verdienen. 22Tracks is een geweldige tool om nieuwe muziek te vinden, maar wat mij betreft een onterechte winnaar op zo’n evenement.

Beste B2B Concept – Distimo

De prijs voor beste B2B Concept ging dit jaar naar Distimo, wat zich het beste laat omschrijven als Analytics voor App Stores. Op dit moment zijn er zo’n 30 verschillende App Stores, met allemaal hun eigen gebruikers. Steeds meer apps worden ontwikkeld voor verschillende platformen. Ontwikkelaars willen dus weten hoe hun app het in deze verschillende stores doet en ook wat apps van hun concurrenten doen. Dat kan met Distimo Monitor. Het tweede product van Distimo is Distimo Report, waarmee je inzicht krijgt in de trends in alle verschillende App Stores. Ideale informatie dus voor ontwikkelaars en eigenaren van apps om in de gaten te houden hoe hun apps in al deze verschillende app stores presteren en voor welk platform je het best kunt ontwikkelen.

Beste Mobiele Applicatie – Double Dutch

Double Dutch is het makkelijkst uit te leggen als een white label toepassing van Foursquare. Met Double Dutch kun je jouw eigen location based app maken. Als bedrijf, school, evenement of andere community kun je dus jouw eigen Foursquare maken. Wat Ning is voor Facebook, is Double Dutch voor Foursquare. Location based apps voor niches. Je kunt dus simpelweg inchecken op een bepaalde lokatie. Vervolgens kun je wat informatie bekijken, een foto maken of een review geven en zien waar andere gebruikers van die app zijn. Alleen kun je nu als bedrijf jouw app persoonlijk maken. Zo kun je bijvoorbeeld eigen beloningen instellen, of je eigen content over bepaalde lokaties bepalen en delen. Als school zou je een app kunnen maken met historische informatie over een bepaalde stad, waarbij je leerlingen een leerzame speurtocht kunnen maken langs verschillende lokaties. Ik denk dat dit echt een goede stap is om location based services van de geeks naar de massa te krijgen.

Beste Business Model – Peecho

Peecho is printen als een service. Vanaf je mobiel, vanaf een social network, vanaf een website of vanuit een spelletje kun je met Peecho van alles laten printen. Zo kun je bijvoorbeeld een gepersonaliseerde ansichtkaart vanaf je mobiel door Peecho laten printen en versturen. Of je zou vanuit Facebook een t-shirt met jouw tekst erop kunnen laten maken. Hyves zou bijvoorbeeld met Peecho gebruikers in staat kunnen stellen om een album te printen van de foto’s van jou en je vrienden. Peecho verleent de dienst, partners bedenken de oplossingen. Peecho is een van de weinige startups waarbij het business model direct duidelijk is, en daarom ook een duidelijke winnaar in deze categorie.

Beste Pitch – Rapportive

Bij veel startups heb je vaak moeite om het concept te snappen. Bij Rapportive was dit gelukkig niet het geval. Zij brengen widgets in je mailbox. Zij noemen het zelf een eenvoudig sociaal CRM systeem in je mailbox. Wat ze doen is het toevoegen van widgets met hierin waardevolle informatie over de contactpersonen waar je mee aan het mailen bent. Zo kun je bijvoorbeeld de Linkedin informatie bekijken om te zien waar iemand werkt en wat zijn CV is. Wat zijn zijn of haar laatste tweets of foto’s? Ook kun je bijvoorbeeld zelf een notitie toevoegen bij een contactpersoon. Op deze manier voeg je waardevolle context toe aan je mailomgeving en heb je meer informatie over de persoon met wie je aan het mailen bent. Een eenvoudige en simpele toepassing voor in je mailbox.

Conclusie

Het niveau van de startups vond ik lager dan vorig jaar. Er waren weinig écht vernieuwende concepten bij. Net als vorig jaar waren er dit jaar ook weer veel concepten die je berichten uit verschillende sociale netwerken en e-mailberichten samenbrengen in één applicatie, zoals MailSuite, Inbox2 en Pip.io. In tegenstelling tot vorig jaar zag je dit jaar wel veel startups die inspeelden op lokatie en mobiel gebruik. Zo waren er een aantal FourSquare look-a-likes, zoals Double Dutch, Feest.je of Submate, maar ook veel startups die een mobiele toepassing hebben die extra waarde bieden bovenop de online dienst, zoals SoGEO en Peecho. Het lijkt alsof we in een overgangsfase zitten. We beginnen de mogelijkheden van mobiel en lokatie een klein beetje te snappen, maar dit moet nog naar de massa. Op dit moment zijn het nog voornamelijk de geeks die warm worden van een swarm badge, maar de echte toepassingen die waarde toevoegen en problemen oplossen moeten nu bedacht gaan worden. Hopelijk zien we die volgend jaar op TheNextWeb Conference 2011.

Het is toch wel apart te noemen: Google dat adverteert in de krant. Google, het lieverdje van de anti-marketeers. Of althans van de vijanden van de offline reclame. Want was het niet Google dat zonder een euro uit te geven aan marketingcommunicatie een van de grootste bedrijven van de wereld geworden was? En die zonder een stuiver te spenderen aan offline campagnes nog eens flink was gegroeid?

Maar Google is ‘gewoon’ aan het worden: het zet steeds vaker mainstream media in voor de promotie van producten. Zo voerde het eerder dit jaar agressief campagne om bedrijven te winnen voor Google Apps (en dus tégen Microsoft). En in de laatste week is in Nederland dus een campagne gestart in (o.a.) dagbladen voor de eigen browser, Chrome. En op hetzelfde moment plaatst Symbaloo advertenties om de nieuwe website 2.0 te promoten.

Offline is voor de massa
Misschien hebben ze het artikel van Thijs Kaasschieter gelezen en hebben ze zich gerealiseerd dat er een toenemende afstand dreigt te ontstaan tussen de digitale incrowd en de ‘massa’. Een afstand die ervoor zorgt dat nieuwe producten snel worden geadopteerd door die incrowd, maar alleen in zeldzame gevallen hun weg naar het grote publiek weten te vinden. Dat terwijl juist het bereiken van dat grote publiek zo belangrijk is voor het -financiële- welslagen van de producten. En die bereik je toch nog het beste via massamedia.

Tot zover lijkt het allemaal best logisch. Maar in de uitvoering laten zowel Google als Symbaloo flinke steken liggen, lijkt het.

Symbaloo
Allereerst Symbaloo, het Nederlandse initiatief dat zo vurig hoopt de nieuwe internationale startpagina(.nl) te worden. Eerder dit jaar haalde het een extra investering binnen van 8 ton (let op: pdf, 419 KB) en daarnaast genereert het naar eigen zeggen sinds het begin een gezonde omzet. Vorige week moest tijdens LeWeb in Parijs Symbaloo 2.0 gelanceerd worden.

Helaas ging dat niet van een leien dakje. Technische problemen zorgden voor een vertraagde oplevering, terwijl ook toen al paginagrote advertenties in de kranten stonden. Steven Jongeneel, CMO van Symbaloo, probeert in onderstaande video van Marketingfacts -opgenomen tijdens LeWeb- nog een positieve verhaal te houden, maar het moet hard zijn aangekomen dat de dure advertenties weggegooid geld bleken.

Het aparte in de video is dat Steven aangeeft ondanks de moeilijke lancering sympathieke reacties te krijgen op LeWeb en via Twitter. Maar het ligt voor de hand om te denken dat het juist de digitale incrowd is die daar vertegenwoordigd is. En de dagbladadvertentie was natuurlijk gericht aan het grote publiek. Wat die ervan vonden dat Symbaloo het niet deed toen ze o.b.v. die advertentie voor het eerst naar de site kwamen, is natuurlijk ook lastiger te achterhalen. Maar of ze veel sympathie voelden…?

Vandaag had Symbaloo weer de hele achterpagina van De Pers opgekocht. Inmiddels zijn de technische problemen opgelost, voor zover ik kon beoordelen. Nu maar hopen dat de vorige ervaringen niet te veel mensen hebben afgeschrikt.

Google Chrome
Google is bezig met een offensief in de dagbladen voor de Chrome-browser. Eerder deze week kocht het in Nederland, maar ook in bijv. de UK, de hele voorpagina van Spits voor een advertentie (zie bijv. deze foto van Bijgespijkerd-blogger Leon Gerrits). En vandaag was de hele achterpagina van het AD ervoor ingeruimd.

In de advertentie wordt heel weinig uitleg gegeven over de exacte voordelen van Chrome t.o.v. andere browsers. Alleen met een subtiele “0 crashes” wordt een kat gegeven in de richting van -naar ik aanneem- vooral Microsofts Internet Explorer. Maar in ieder geval wordt er totaal niet uitgelegd wat een browser ís.

Op zich is dat voor ons hier samen, als digitale incrowders, niet zo raar. Maar de massa blijkt vaak helemaal niet te weten wat een browser is. Vaak wordt die term namelijk verward met de zoekmachine. Juist, met Google dus. Het aparte is dat het juist Google was die dit gebrek aan kennis signaleerde in een filmpje dat ze schoten op Times Square in New York.

In deze video noemt een flink aantal mensen Google als hun browser, terwijl ze de zoekmachine bedoelen. De vraag bij de advertentie voor Chrome is dan ook: zullen niet heel veel mensen bij het zien van ervan denken “Oh, ik gebruik al Google” en weer doorbladeren? Het zou best eens een flink ineffectieve campagne kunnen blijken te zijn.

Kennelijk is het nog best even wennen, dat offline adverteren.

UPDATE 18-12, 10:10: In dit artikel in NRC geeft Google aan dat de offline campagne dient ter ondersteuning van de online campagne, zoals Theuntje dus terecht opmerkt in de eerste comment hieronder. Maar ook in die online campagne wordt niet duidelijk gemaakt wat een browser is. En dat is gezien de eigen waarneming van Google in de video toch frappant.

Het grote verschil is dat adverteerders bij AdSense in de meeste gevallen betalen per klik. Bij Next2news wordt per periode afgerekend, zo staat op hun site te lezen. AdSense bekijkt daarnaast of een website of bericht relevant is en bekijkt automatisch welke adverteerders voor dat artikel relevant zijn, terwijl bij Next2News de adverteerder zelf aan de knoppen draait en bepaald waar zijn advertentie te zien is. Het lijkt daarmee relevanter, maar ook een stuk arbeidsintensiever.

Advertenties zijn gemakkelijk via de site aan te maken, hoe ze er precies uit komen te zien is nog niet bekend. Maar de eerste 1.000 bedrijven (..) krijgen gratis 50 euro advertentietegoed, dus wie wil kan deze nieuwe dienst zelf gratis uitproberen.

Het initiatief is al redelijk in de publiciteit geweest en de oprichters proberen nu via allerlei acties zoveel mogelijk adverteerders en uitgevers aan zich te binden. Cruciaal voor een goede werking van het programma, want hoe meer keuze aan beide kanten, hoe groter de kans op een perfect match van content (inhoud) en advertentie. We zijn natuurlijk benieuwd hoe dit zich gaat ontwikkelen en zullen Next2News zeker gaan testen.

In gesprek met Michiel Berger (@michielb), oprichter en beheerder van de Twittergids.

1.       Wat is het idee achter Twittergids (TG) en hoe is het concept ontstaan?

“Er kwamen eigenlijk een paar ideeën samen. Half februari 2009 was er een discussie op Twitter over hoeveel Nederlandse Twitteraars er nou waren. En in de maanden daarvoor kreeg ik regelmatig de vraag ‘wie moet ik nou volgen?’ van beginnende Twitteraars. Toen bedacht ik me dat er eigenlijk nog geen ‘telefoongids’ van Twitter was. Dat leek me een goed idee. Ik bedacht me dit in de auto onderweg naar huis, en heb toen meteen een vriend gebeld, die mobiel in de trein de domeinnaam voor me heeft vastgelegd.”

2.       Wat is het bereik van TG en hoe word bekendheid (online) gegenereerd?

“Per maand heeft TG rond de 15.000 unieke bezoekers. Daarnaast worden via de ‘Follow-knoppen’ ongeveer 250 relaties per dag gerealiseerd, wat aangeeft wat de waarde van een vermelding in de gids is.”

“Online bekendheid genereren is vrij makkelijk: als ik een nieuwe rubriek open Twitter ik dat zelf en dat wordt dan redelijk goed doorgestuurd. Ook vinden mensen zichzelf wel eens in de gids, waarover ze dan twitteren. In het begin heb ik ook regelmatig grafiekjes rondgestuurd van de ontwikkeling van het aantal Nederlandse Twitteraars, dat was toen in maart/april 2009 echt een hot topic. Dat gaf iedere keer ook weer heel wat verkeer.”

3.       Hoe relevant zijn de resultaten en rankings in TG?

“Doordat ik kijk naar de Twitter Bio ben ik afhankelijk van wat iemand daar in zet. Soms is dat een nadeel, bijvoorbeeld als hij leeg is of als hij een filosofische kreet bevat. Wel heb ik de functie ingebouwd dat Twitter Bio’s die keywords bevatten zoals ‘Ajax, jquery and mysql freak’ waarschijnlijk geen voetbalfan zal zijn.”

4.       Hoe kan de TG zorgen voor een versterking van personal branding?

“Ik zie aan de statistieken duidelijk dat de volgacties vooral plaatsvinden op mensen die hoog geplaatst zijn in de lijstjes: het heeft dus zin om bovenaan te staan.”

5.       Is er een businessmodel aan TG gekoppeld?

“Nog niet nee, ik wil dat eigenlijk op een innovatieve manier gaan doen. Simpelweg advertenties plaatsen is me te makkelijk en niet relevant genoeg. Een idee is om iets te doen met relevante sponsored placement. Dankzij de TG kan je echt aan volgers komen, en dat heeft waarde. Een andere optie zouden betaalde bedrijfsgidsen zijn.”

“Ik moet zeggen dat ik me niet zo druk om maak om de inkomsten, ik vind het leuk om te doen en ik blijf goed op de hoogte van alle social media ontwikkelingen, wat voor mijn bedrijf Nedstat ook van belang is.”

6.       Welke rol speelt het Uservoice Forum en wat zijn ontwikkelingen die er aan gaan komen?

“Het Uservoice Forum speelt een heel belangrijke rol: vrijwel alle ontwikkelingen komen door ideeën die daar worden gepost. Sommige van deze ideeën zijn heel makkelijk, zoals het toevoegen van  een rubriek ‘Bibliotheken’. Anderen vereisen wat meer werk, zoals dat je kunt zien wie je al volgt en wie nog niet. In totaal heb ik al 60 ideeën vanaf het forum uitgevoerd, en dan komen er ook nog direct via Twitter heel wat vragen en suggesties binnen.”

“Daarnaast heb ik zelf natuurlijk ook wel ideeën. Momenteel wordt er ineens heel veel meer mogelijk door de Twitter Lists, die ik heel goed kan gebruiken met de Twittergids, door bijvoorbeeld de rubrieken te publiceren als Twitter List. Ook ben ik bezig het integreren van mijn eigen Twitter client Twitstat Mobile. Het is nu zelfs al mogelijk dat je vanuit die Twitter client bijvoorbeeld de rubrieken uit de TG opvraagt en op die manier direct tweeps kunt gaan volgen.”

Toch zijn het de mindere kanten die veel mensen afschrikken. Hierbij denk ik dan aan de onzekerheid die altijd om de hoek komt kijken met betrekking tot opdrachten, maar vooral aan irritante bijzaken zoals de administratie. Factuuradministratie is zonder meer een van die onderdelen die tot veel frustratie en tijdverspilling kunnen leiden. Ik ben van nature een zeer planmatig persoon en probeer mijn uren dus altijd bij te houden in mijn Google Agenda, doch ik ken veel mensen die werken met gedrukte agenda’s of hun telefoon om uren bij te houden en in te delen. Voor die mensen (en voor mijzelf ook) is er nu een nieuwe startup die het werk wat eenvoudiger kan maken.

Het nog relatief onbekende IT bedrijf desIT lanceert deze week de website mijnurenfactureren.nl, waar je automatisch facturen kunt genereren vanuit je Google Agenda. Het wordt op deze manier zeer eenvoudig om professionele facturen op te sturen zonder dat dit veel tijd kost. Ik heb de startup natuurlijk aan een uitvoerige test onderworpen.

Je moet beginnen met het systematisch implementeren van de Google Agenda in je werk en planning. Zonder die agenda is het hele concept van Mijnurenfactureren.nl namelijk niet uit te voeren. Daarna kun je op de website een koppeling maken met je Google Agenda in enkele stappen die even tijd kosten, maar wel eenmalig zijn. Je kunt precies aangeven welke uren gefactureerd moeten worden en wat de gewenste factuurperiode is (week, maand, einde opdracht). Ook kun je een factuurdatum en -nummer toevoegen en eventueel een nadere omschrijving van de factuur.

Ik denk dat deze startup weer een nieuw hulpmiddel kan zijn om de mindere kanten van freelancing wat te vereenvoudigen. Naast de tijdsbesparing en frustratievermindering is het grootste voordeel dat het mogelijke rekenfoutjes reduceert..toch niet geheel onhandig. De tool is gratis te testen trouwens!

De oorzaak van deze ‘weggeefeconomie’ ligt volgens Erwin Blom, mede-eigenaar van media-strategiebedrijf The Crowds, bij de consument die zich afzet tegen de gevestigde media. “Je moest haast een eigen drukpers hebben om iets te kunnen publiceren,” zegt Blom. Alleen mensen die het konden betalen konden informatie verspreiden. Met de diensten van het sociale web zoals blogs, sociale netwerken en Twitter, geven mensen hun kennis gratis weg op het internet. Volgens Blom doen ze dit om hun expertise te tonen of om als autoriteit op hun vakgebied gezien te worden. “Het vergaren van kennis werd dus gratis, bijna niemand wilde nog betalen.”

Ook Nederlandse startups bieden hun product voor niets aan. Voorbeelden zijn Mobypicture, Twones en Yunoo. Ondanks het succes van bijvoorbeeld Mobypicture, blijven de diensten grotendeels gratis. De vraag is op welke manier zij dan toch geld verdienen.

Model is bepalend
Er bestaan verschillende verdienmodellen die veel gebruikt worden om de website gratis beschikbaar te stellen. Zo is er ‘freemium’, een model waarbij je gebruik maakt van de uitgeklede versie van de website. Voor de volledige dienst moet je betalen. Ook is het laten zien van advertenties een veelvoorkomend model om winst uit een online bedrijf te halen.

Daarnaast zijn combinaties van deze verdienmodellen geen uitzondering. Erwin Blom noemt als voorbeeld Hyves, dat winst maakt met zowel het freemium-model (betaalde accounts) als advertenties. “Maar dat werkt niet bij iedereen.” Blom benadrukt dat een startup zich duidelijk moet richten op de doelgroep als het veel winst wil maken. “Als je bijvoorbeeld alleen advertenties toont op een website, dan moet het product óf voor een heel grote groep bestemd zijn, óf voor een heel kleine groep.” Op deze manier betalen adverteerders het meest en zijn de opbrengsten voor advertenties het grootst. Volgens Blom is doelgericht adverteren de sleutel tot online succes.

Internetondernemer Vincent Everts beaamt dit, maar doet het anders. December vorig jaar lanceerde hij Dik.nl, een website waar gebruikers filmpjes van verschillende websites kunnen verzamelen tot een eigen samengesteld kanaal. Dik.nl verdient vooral geld met het uitgeven van zogenaamde ‘white labels’, blanco versies van de online dienst die op maat te maken zijn voor bedrijven die ook een platform als Dik.nl willen. Uiteraard zonder reclame. “Met advertenties alleen valt geen droog brood te verdienen,” stelt Everts.

Maar niet alleen bedrijven maken op deze manier winst, ook individuen verdienen geld op internet. Blom: “Zelfstandige ondernemers stellen online gratis hun kennis beschikbaar. Zij verdienen door die aandacht geld met randactiviteiten zoals consultancy of het geven van presentaties.”

Of elke startup succesvol zal blijken, is nog maar de vraag. Populaire websites als Facebook en Twitter hebben nog steeds geen duidelijk businessmodel. Twitter maakt zelfs geen enkele winst. Daarom zijn investeerders volgens Everts sceptisch. Men kijkt nu des te meer naar het aantal klanten dat je op dat moment al hebt. Everts: “Voor bedrijven onder de oppervlakte wordt het hierdoor steeds moeilijker geld te krijgen.”

Geen inkomsten, maar toch alles weggeven? Gratis is dan wel de norm, maar zonder geld ben je nergens.

In de leuke guided tour zie je alles wat Waze doet in een minuut of drie.

De navigatie die de dienst aanbied houdt vervolgens rekening met deze gegevens en stelt mogelijk een andere route voor. TomTom doet dit ook al in bepaalde mate, maar de toepasbaarheid van Waze lijkt mij vele malen groter. Je kunt het immers op je Android, iPhone en binnenkort ook Windows Mobile toestel draaien en zal het grootste deel van het werk automatisch doen.

Volautomatisch files voorkomen of verkleinen

Sterker nog, zodra Waze ziet dat je beweegt (via GPS, waarmee ook je locatie zal worden bepaald) wordt het onmogelijk gemaakt om allerlei functies te gebruiken, natuurlijk om bestuurders niet af te leiden.

Waze voert haar belangrijkste functies daarom automatisch uit. De huidige positie en snelheid wordt doorgegeven en aan de hand daarvan gaat Waze bepalen of jij in de file staat. Staan er meerdere gebruikers op een zelfde stuk weg stil, dan is de conclusie logish; een file. Het proces zal waarschijnlijk een stuk uitgebreider zijn, maar het gebruiksgemak van deze tool moet zich onderscheiden en het tot een populaire applicatie maken.

Met de tools die gebruikers hebben om te melden dat ze ook echt in de file staan, om het automatische proces te ondersteunen, kan er op deze manier een duidelijk beeld van de files worden opgebouwd.

Eigen kaarten, ook sociaal opgebouwd

Een van de meest opvallende kenmerken van Waze, hoewel meerdere diensten die doen, vind ik het feit dat ze haar eigen kaarten op wil bouwen. Elke gebruiker van Waze helpt mee aan het opbouwen van deze kaarten en kan er wijzigingen in aanbrengen. De applicatie speelt hier ook een belangrijke rol in, want overal waar je rijdt met de applicatie aan, zal opgenomen worden in de kaarten.

Hoe dit uit zal gaan pakken met het oog op bosweggetjes en allerlei andere plaatsen waar eigenlijk geen weg is, moeten we even afwachten, maar het ziet er allemaal veelbelovend uit. Het lijkt mij een erg effectieve manier om kaarten op te bouwen, natuurlijk wel afhankelijk van het aantal gebruikers.

Wachten op de Europese versie

Helaas is de Europese versie van Waze, waar wij op zullen moeten wachten, nog niet beschikbaar. Navraag leert mij dat Waze nog geen officiële datum in gedachten heeft wanneer ze de dienst ook in Europa gaan lanceren.

Ik kan persoonlijk niet wachten op de lancering van Waze en het lijkt me ook niet dat het erg lang moet gaan duren. Alles wordt door gebruikers zelf verzameld en het lijkt me een kwestie van lanceren van de applicatie.