ORP Orzeł zwodowany 15 stycznia w roku 1938 stał się częścią Polskich sił podwodnych drugiego lutego 1939 roku, czyli jeszcze przed drugą wojną światową. Ten konkretny okręt miał aż 84 metry długości i 6,7 metra szerokości. Jego wyporność w wynurzeniu wynosiła 1110 ton, a w zanurzeniu 1473 tony. Lecz to nie parametry techniczne przesądziły o wyjątkowości tej jednostki, ale to czego dokonała jej załoga. Mowa tu o wczesnym wykryciu inwazji nazistowskich Niemiec na Norwegię. To bez wątpienia można zaliczyć do jednego z największych sukcesów pierwszego okrętu podwodnego o nazwie ORP Orzeł. Szkoda tylko że okręt ten zaginął na morzu północnym na przełomie maja i czerwca roku 1940.

Drugi okręt podwodny noszący nazwę ORP Orzeł stał się częścią Polskich sił podwodnych 21 czerwca 1986 roku, czyli kilka lat przed upadkiem ZSRR. Do sukcesów tego okrętu można zaliczyć to, że w roku 2016 był najmłodszym okrętem podwodnym naszych sił zbrojnych. Lecz jego inne plusy też są bardzo ważne, bo jest to okręt trzeciej generacji który został stworzony po to by likwidować okręty podwodne przeciwnika. ORP Orzeł ma 72,6 metra długości i 9,9 metra szerokości. W wynurzeniu ma wyporność 2460 ton, a w zanurzeniu 3180 ton. Imponującym jest też i to, że okręt ten zanurzył się maksymalnie na 300 metrów. Rzecz jasna liczby te robią wrażenie, ale najnowszy ORP Orzeł jest na chwilę obecną dość stary i w porównaniu z najlepszymi okrętami podwodnymi czołowych mocarstw wypada dość słabo. No bo brakuje mu wielu nowoczesnych detali konstrukcyjnych.

ORP Orzeł był też remontowany od 2014 roku i prace te się przeciągały, bo nieustannie dodawano coś do listy potrzebnych modyfikacji. No a 27 września roku 2017 na jego pokładzie miał miejsce pożar, który skończył się zalaniem wnętrza i wyposażenia okrętu, który zapewne jeszcze długo nie powróci do służby.