ദൃശ്യശേഖരം

ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ ഊടും പാവും (അവസാന ഭാഗം)

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Thu, 24 May 2012 04:30:00 +0000

ഒന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കുക

രണ്ടാം ഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കുക
മൂന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കുക

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

തറിയും നെയ്ത്തും

ഉണക്കൽ കഴിഞ്ഞ് ചുരുട്ടിയെടുത്ത പാവ് നെയ്ത്തിനായി തറിയിൽ ഉറപ്പിക്കുകയാണ് അടുത്തതായി ചെയ്യുന്നത്.

തറിയുടെ ചിത്രമാണ് താഴെ കാണുന്നത്:

പാവുനൂലിന്റെ ചുരുൾ തറിയുടെ പിൻഭാഗത്തായി ഇപ്രകാരം ഉറപ്പിക്കുന്നു:

ഉറപ്പിച്ചശേഷം നൂലിന്റെ അറ്റം മുകൾഭാഗത്തുകൂടെ മുമ്പോട്ടു നീട്ടിയെടുക്കും.

തറിയുടെ മുൻഭാഗത്തുള്ള, റെക്ക(healds) എന്നു വിളിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്കാണ് ഈ നൂൽ എത്തപ്പെടുന്നത്. തറി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് പൊങ്ങാനും താഴാനും കഴിയുന്ന വിധത്തിലാണ് റെക്കയുടെ ഘടന. കാഴ്ചയിൽ എതാണ്ടൊരു ചീപ്പിനു(comb) സമാനമായ റെക്കയിൽ നൂലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ നിരവധി “പല്ലു”കളുണ്ട്. ഈ “പല്ലു”കൾക്കിടയിലുള്ള സൂക്ഷ്മമായ വിടവുകളിലൂടെ പാവുനൂലിന്റെ ഇഴകൾ ഓരോന്നായി കോർത്തെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. സാധാരണയായി ഒരു തറിയിൽ മൊത്തം നാലു റെക്കകൾ ഉണ്ടാവും. നാലു റെക്കയിലുമുള്ള വിടവുകളിലൂടെ ഒന്നിടവിട്ട രീതിയിലാണ് ഇഴകളത്രയും കോർത്തെടുക്കുക. ഓരോ നൂലിഴയും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുവാനും, ഇഴകൾ പരസ്പരം കെട്ടുപിണഞ്ഞ് പൊട്ടിപ്പോകാതിരിക്കുവാനും, ഇഴകൾക്ക് നെയ്ത്തിനാവശ്യമായ മുറുക്കവും ദൃഢതയും ഉണ്ടാകുവാനും റെക്കകൾ സഹായിക്കുന്നു.ഒരു സെറ്റുമുണ്ടിന്റെ പാവിൽ 4500 ഇഴകളാണുണ്ടാവുകയെന്ന് നേരത്തേ പറഞ്ഞുവല്ലോ. അപ്പോൾ സെറ്റുമുണ്ടു നെയ്യാനുള്ള തറിയിൽ നാലു റെക്കയിലും കൂടി 4500 ഇഴകൾ ഉണ്ടാവും. ഇഴകൾ മുഴുവനും കോർത്തെടുക്കാൻ ഏതാണ്ട് ആറു മണിക്കൂറോളം സമയമെടുക്കും. നെയ്തു കഴിഞ്ഞ് പുതിയ പാവുചുരുൾ ഉറപ്പിക്കുമ്പോൾ ഓരോ പ്രാവശ്യവും ഈ പ്രക്രിയ ആവർത്തിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. അതിനുപകരം റെക്കയിലുള്ള പഴയ നൂലിഴകളുടെ അറ്റവും പുതിയ ഇഴകളും തമ്മിൽ കൈകൊണ്ട് ഞെരടി യോജിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുക. വെൽഡിങ്(welding) എന്നാണ് ഇതിനു പറയുന്നത്. തറിയിൽ നിലവിലുള്ള റെക്ക ഉപയോഗശൂന്യമാവുന്നതു വരെ ഇതു തുടരും. അതു കഴിഞ്ഞാൽ പുതിയ റെക്കകൾ ഘടിപ്പിച്ച് മേൽ പറഞ്ഞരീതിയിൽ നൂൽ കോർത്തെടുക്കും.

റെക്ക:

ഊടുനൂൽ ഇതിനോടകം നെയ്ത്തിനായി ഷട്ടിലിൽ സജ്ജമാക്കിവയ്ക്കുന്നു. ഈ ഷട്ടിലിന് ഓടം എന്നാണ് പറയുന്നത്.

തറിയിൽ, പാവിനു കുറുകെയാണ് ഊടിന്റെ ഷട്ടിലിനുള്ള സ്ഥാനം. (താഴെയുള്ള ചിത്രത്തിൽ വട്ടത്തിനുള്ളിലുള്ള ഭാഗം). തറി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് പാവുനൂലിനു കുറുകേ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചലിക്കാവുന്ന വിധത്തിലാണ് ഇതിന്റെ സജ്ജീകരണം.

നെയ്ത്തുകാരന്റെ കൈകളും കാലുകളും ഒരുമിച്ചുപയോഗിച്ചാണ് ഒരു തറി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്. നാലു റെക്കകളിലും കൂടിയുള്ള പാവുനൂലിനെ ക്രമത്തിൽ ഉയർത്തുകയും താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് തറിയുടേ താഴെയുള്ള നാലു മെതികൾ(Pedals) മാറിമാറി ചവിട്ടിയിട്ടാണ്(താഴെയുള്ള ചിത്രത്തിൽ വട്ടത്തിനുള്ളിലുള്ള ഭാഗം). അതോടൊപ്പം മുകൾഭാഗത്തുള്ള ചരടുകൾ കൈകൊണ്ട് വലിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഊടുനൂലിന്റെ ഷട്ടിൽ പാവുനൂലിഴകൾക്കിടയിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പായുന്നു.

തറി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഊടും പാവും അടുപ്പിക്കാനുള്ള അച്ച് ആണ് താഴെയുള്ള ചിത്രത്തിൽ കാണുന്നത്(അസ്ത്രചിഹ്നം ശ്രദ്ധിക്കുക). ഇടതുകൈകൊണ്ട് അച്ചിനെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചാണ് ഇത് സാധ്യമാക്കുന്നത്.

അതായത്,
പാവുചുരുൾ ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ഭാഗം, പാവുനൂൽ കടന്നുപോകുന്ന നാലു റെക്കകൾ, ഊടുനൂലിന്റെ ഓടം, റെക്കകളെ ക്രമത്തിൽ ഉയർത്താനുള്ള മെതികൾ, ഊടുനൂലിനെ ഓടിക്കാനുള്ള ചരടുകൾ, ഊടിനെയും പാവിനേയും വലിച്ചടുപ്പിക്കാനുള്ള അച്ച് എന്നിവയാണ് ഒരു തറിയുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങളെന്നു ചുരുക്കിപ്പറയാം.
സൊസൈറ്റിയുടെ ഫാക്ടറിയിൽ കാവിമുണ്ടുകൾ, മറ്റു കളർ മുണ്ടുകൾ, തോർത്തുകൾ, കിടക്കവിരികൾ എന്നിവയാണ് നെയ്യുന്നത്.

കിടക്കവിരിയുടെ തറി:

നെയ്ത്തുകഴിഞ്ഞ് അടുക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന കാവിമുണ്ടുകൾ:

വീടുകളിലാകട്ടെ, വീടുകളോടു ചേർന്നുള്ള ഷെഡുകളിലാണ് തറിയൊരുക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക. കസവുമുണ്ടുകൾക്കാവശ്യമായ കസവുനൂൽ സൊസൈറ്റിയാണ് കൊടുക്കുന്നത്. കസവുനൂൽ പരുത്തിനൂലിനെപ്പോലെ കഴുകുകയോ പുഴുങ്ങുകയോ ചീയിക്കുകയോ ഇല്ല. ഒന്നു വെള്ളത്തിലിട്ട് എടുക്കുകയേ ഉള്ളു.
കരകൾക്കാവശ്യമായ, ഡൈ ചെയ്ത കളർനൂലുകൾ സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നെടുക്കും. അതിനുപകരം വെള്ളനൂലും ഡൈയുടെ വിലയും കൊടുക്കണം.

കസവുനൂൽ:

സജീവ് എന്ന നെയ്ത്തുകാരന്റെ വീട്ടിലെ തറിയുടെ ദൃശ്യം:

നീല കരയോടുകൂടിയ കസവുസെറ്റുമുണ്ടാണ് സജീവ് നെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നു കാണാം:

ഈ തറിയുടെ പിൻഭാഗത്തെ ദൃശ്യം: പാവുനൂലിന്റെ വലിയ ചുരുളിൽ നിന്ന് പാവുനൂൽ വലിച്ചുനീട്ടി എടുത്തിരിക്കുന്നു. നീല കരയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള നീലനൂലും, കസവുകരയ്ക്കുള്ള കസവുനൂലും ഇരുവശങ്ങളിലും കാണാം:

തറിയുടെ മറ്റൊരു ദൃശ്യം:

നെയ്ത്തുകഴിഞ്ഞ മുണ്ടുകളിൽ ചിലത് വീടിന്റെ തിണ്ണയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു:

നെയ്തു കഴിഞ്ഞ മുണ്ടുകൾ കൈകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞ് വൃത്തിയായി മടക്കിവയ്ക്കും. മെഴുകിട്ട്, ഇസ്തിരി ചെയ്ത് മടക്കുക എന്ന കൃത്രിമമായ രീതികളൊന്നും പ്രയോഗിക്കാറില്ല.

ഏറ്റവും മുന്തിയ നൂറ്റിയിരുപതാം നമ്പർ, നൂറാം നമ്പർ, എൺപതാം നമ്പർ നൂലുകളാണ് ചേന്ദമംഗലത്ത് മുണ്ടുകൾ നെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എറ്റവും നേർമ്മയും, മിനുസവും, ഈടും ഉള്ളവയാണ് ഈ നൂലുകൾ. നമ്പർ കൂടുന്തോറും മേന്മ കൂടും. അതായത്, എൺപതാം നമ്പർ നൂലിനേക്കാൾ മുന്തിയതായിരിക്കും നൂറാം നമ്പർ നൂൽ. നൂറിനേക്കാൾ മുന്തിയത് നൂറ്റിയിരുപത്. ഉപയോഗിച്ച നൂലിന്റെ തരം അനുസരിച്ച് മുണ്ടുകളേയും എൺപതാം നമ്പർ മുണ്ട്, നൂറാം നമ്പർ മുണ്ട് എന്നിങ്ങനെയാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചു പോരുന്നത്.

ഒരു മുണ്ടിലെ ഊടിനും പാവിനും ഒരേ നമ്പർ നൂൽ തന്നെയാണ് ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ പ്രത്യേകതയത്രേ. അതായത്, പാവുനൂൽ നൂറാം നമ്പർ ആണെങ്കിൽ ഊടുനൂലും നൂറാം നമ്പർ തന്നെയായിരിക്കും. അക്കാര്യത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലതന്നെ. എത്ര കഴുകിയാലും ചുരുങ്ങുകയില്ല എന്നതു മാത്രമല്ല, ഉപയോഗിക്കുന്തോറും മിനുസം കൂടി വരും എന്നതുമാണ് ഇതുകൊണ്ടുള്ള ഗുണം.

സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്ന് നെയ്യാൻ കൊടുക്കുന്ന നൂലിന്റെ അതേ തൂക്കമുള്ള മുണ്ട് തിരികെ കൊടുക്കണമെന്നാണ് വ്യവസ്ഥ. അതായത്, നൂറാം നമ്പർ നൂലിന്റെ കഴികൾ നെയ്യാനെടുക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ തൂക്കമുള്ള മുണ്ടുകളായിരിക്കണം നെയ്ത്തുകഴിഞ്ഞ് സൊസൈറ്റിക്ക് തിരിച്ച് കൊടുക്കേണ്ടത്. തൂക്കത്തിന്റെ കൃത്യത നിശ്ചയിക്കുന്നത് ഊടിലും പാവിലും ഉള്ള നൂലുകളുടെ എണ്ണം കണക്കാക്കിയിട്ടാണ്. മുണ്ടിന്റെ ഒരിഞ്ചു സമചതുരമാണ് പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുന്നത്. നൂറാം നമ്പർ മുണ്ടാണെങ്കിൽ ഒരു ഇഞ്ചിൽ തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ട് പാവുനൂലും, എൺപത്തഞ്ച് ഊടുനൂലും ഉണ്ടായിരിക്കണം. എൺപതാം നമ്പർ മുണ്ടാണെങ്കിൽ ഒരിഞ്ചിൽ 80 പാവുനൂലും, 76 ഊടുനൂലുമായിരിക്കണം. ഈ എണ്ണം കൃത്യമാണെങ്കിൽ തൂക്കവും കൃത്യമായിരിക്കുമത്രേ. ഇത് ശരിയായില്ലെങ്കിൽ മുണ്ട് തിരിച്ചുകൊടുക്കുമത്രേ.

ഒരു മുണ്ട് സൊസൈറ്റിയിൽ കൊടുത്താൽ നെയ്ത്തുകാരന് കിട്ടുന്ന കൂലിയുടെ 50% നെയ്ത്തുകാരനുള്ളതാണ്. ബാക്കി 50% പാവൊരുക്കാനും മറ്റുമുള്ള സഹായികൾക്കായി വീതിച്ചുപോവും.

മുന്തിയ ഇനം പരുത്തിനൂലിന്റെ വിലക്കയറ്റം, അദ്ധ്വാനത്തിനനുസരിച്ചുള്ള വരുമാനം ലഭിക്കായ്ക മൂലം മറ്റു തൊഴിലുകളിലേക്ക് ചേക്കേറാൻ പലരും നിർബന്ധിതരായത്, എന്നിങ്ങനെ പലപല കാരണങ്ങൾ മൂലം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പാടുപെടുകയാണ് ഇന്നീ പരമ്പരാഗത വ്യവസായം. എങ്കിലും, ഗുണമേന്മ കൂടിയ അസംസ്കൃതസാധനങ്ങൾ തന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്ന കാര്യത്തിലും, നെയ്യുന്ന രീതിയിലെ കണിശതയിലും, വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത മനോഭാവം ഇന്നും തുടരുന്നു എന്നതാണ് ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയെ മറ്റു കൈത്തറിയിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിർത്തുന്ന ഘടകം.

പവർലൂമുകൾ വ്യാപകമായതോടെ, വിലക്കുറവുള്ള, പുതുപുതു ഡിസൈനുകളിലുള്ള, തരാതരം മുണ്ടുകൾ വിപണിയിൽ ധാരാളം ലഭ്യമാണെന്നത് വാസ്തവം തന്നെ. പക്ഷേ, കടയിൽ ചെന്ന് കൈത്തറിമുണ്ടുകളുടെ വിലക്കൂടുതലിന്റെ മുമ്പിൽ ശങ്കിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ ഒന്നോർക്കുക: ഒരു കൈത്തറിമുണ്ട് നെയ്ത്തിനായി തറിയിലെത്തിയതിനു പിന്നിലുള്ളത് ഒന്നല്ല, രണ്ടല്ല, മൂന്നല്ല, ഒൻപതു പേരുടെ അദ്ധ്വാനമാണ്!!

[അവസാനിച്ചു]

നന്ദി.....

സൊസൈറ്റിയിലെ സെക്രട്ടറി ശ്രീ. സോജന്....

ഫാക്ടറിയിലെ ഡൈ മാസ്റ്റർ/സൂപ്പർവൈസർ ചന്ദ്രൻ മാഷിന്.....

നെയ്ത്തുകാരൻ സജീവിനും അമ്മയ്ക്കും....

പിന്നെ, ഫാക്ടറിയിലും വീടുകളിലുമായി കണ്ടുമുട്ടിയതും പരിചയപ്പെട്ടതുമായ എല്ലാ തൊഴിലാളികൾക്കും....അവരുടെ സ്നേഹവായ്പിനും, സഹകരണത്തിനും.......

ചരിത്രപരമായ നുറുങ്ങുകൾക്ക് കടപ്പാട്:

സേതുവിന്റെ “മറുപിറവി” എന്ന കൃതി.
GEOGRAPHICAL INDICATIONS JOURNAL NO 41.

കുറിപ്പ്: GEOGRAPHICAL INDICATIONS JOURNAL NO 41 താല്പര്യമുള്ളവർക്ക് ഇവിടെ വായിക്കാം. 80 മുതൽ 90 വരെയുള്ള പേജുകളിൽ ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയെക്കുറിച്ചും, ഭൗമസൂചക രജിസ്ട്രേഷൻ ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ഇതര ഉല്പന്നങ്ങളേക്കുറിച്ച് മറ്റു പേജുകളിലും വായിക്കാവുന്നതാണ്.

ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ ഊടും പാവും (ഭാഗം മൂന്ന്)

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 24 Apr 2012 02:13:00 +0000

ഒന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കുക

രണ്ടാം ഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കുക

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

പാവുണക്കൽ (Sizing)

പാവോട്ടം കഴിഞ്ഞ് തയ്യാറാക്കിയ നൂൽ നെയ്ത്തിനായി തറിയിൽ കയറ്റുന്നതിനുമുമ്പ്, തറിയിലെ വലിച്ചിൽ മൂലമുള്ള പൊട്ടിപ്പോകൽ അതിജീവിക്കാൻ വേണ്ടത്ര കരുത്തും, ഒപ്പം നേർമ്മയുമുള്ളതാക്കി നൂലിനെ മാറ്റേണ്ടതുണ്ട്.

വെളിമ്പ്രദേശത്ത് നിരനിരയായി നാട്ടിയ കുറ്റികളിൽ പാവുനൂൽ നീളത്തിൽ വിരിച്ചിട്ട്, പശ കൊടുത്ത് ഉണക്കിയാണ് ഇത് സാധിക്കുന്നത്. പാവുനൂലിന്റെ നീളത്തിന്റെ അത്രയും നീളമുള്ള സ്ഥലം ഇതിനാവശ്യമാണ്. ഫാക്ടറിയിൽ, ഫാക്ടറിയുടെ മുറ്റത്ത് ഇതിനാവശ്യമായ സ്ഥലം ധാരാളമുണ്ട്. എന്നാൽ വീടുകളിലാകട്ടെ, ഇടവഴിയിലൂടേയോ, പറമ്പുകളിൽ നിന്ന് പറമ്പുകളിലേക്കോ, മുറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് മുറ്റങ്ങളിലേക്കോ നീളുന്ന കുറ്റികളിലാണിത് കാണാൻ കഴിയുക. പണ്ടുകാലത്ത് മുന്നൂറും അഞ്ഞൂറും മീറ്ററുകൾ നീളമുള്ള പാവ് ഇപ്രകാരം ഉണക്കിയിരുന്നു. വേലിക്കെട്ടുകളുടേയും മതിലുകളുടേയുമൊക്കെ എണ്ണം ദിനം‌പ്രതി വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഇക്കാലത്ത് പക്ഷേ, ഇത്രയും നീളമുള്ള പറമ്പ് കിട്ടുക അസാധ്യം തന്നെ. അതുകൊണ്ട്, മുന്നൂറു മീറ്റർ നീളമുള്ള പാവിനെ, നൂറ്റമ്പത് മീറ്റർ നീളമുള്ള രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചാണ് പാവുണക്കൽ നടത്തുന്നത്. അതിരുകളില്ലാതെ ഒരു നൂറ്റമ്പത് മീറ്റർ പറമ്പ് ഇപ്പോഴും അവിടവിടെ ലഭ്യമാണ്....കാലക്രമേണ ഇതും അസാധ്യമായേക്കാം....

നേർത്ത വെയിലും ഇളം കാറ്റുമുള്ള പുലർവേളകളിലാണ് പാവുണക്കൽ നടത്തേണ്ടത്. ചെറിയ വെയിൽ വേണം; എന്നാൽ അധികമായി ചൂടുതട്ടാൻ പാടില്ല. അതുപോലെതന്നെ, തണൽ വേണം; എന്നാൽ തണൽ മാത്രമായി ഈർപ്പം പറ്റാനും പാടില്ല. അതുകൊണ്ട് നന്നേ പുലർച്ചയ്ക്ക് തുടങ്ങി, വെയിൽ മൂക്കുന്നതിനുമുമ്പേ പാവുണക്കൽ അവസാനിച്ചിരിക്കണം. ചൂടു തട്ടിയാൽ നൂലിന്റെ മിനുസം കുറയും. ഈർപ്പം തട്ടിയാൽ കരുത്തു കുറയും.

പാവുനൂൽ ഇപ്രകാരം വിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് മൈദാമാവ് കുറുക്കിയുണ്ടാക്കിയ പശ, വെളിച്ചെണ്ണയും ചേർത്ത് നൂലിൽ തേച്ചു പിടിപ്പിക്കും. പണ്ടുകാലത്ത് അരി ഉരലിൽ ഇടിച്ച് പൊടിയാക്കി, അതിൽ വെളിച്ചെണ്ണയും ചെമ്പരത്തിത്താളിയും ചേർത്തു കുറുക്കിയുണ്ടാക്കുന്ന പശയായിരുന്നത്രേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
കാവിമുണ്ടിനുള്ള പാവുനൂൽ ഉണക്കലാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്.

നൂറ്റമ്പത് മീറ്റർ നീളമുള്ള രണ്ടു ഭാഗങ്ങളാ‍ണ് നൂലിനെന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. ഈ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഒട്ടിപ്പിടുത്തം ഒഴിവാക്കാനായി നൂലിനിടയിലൂടെ ഇടയ്ക്കിടെ മരക്കമ്പുകൾ തിരുകിയിരിക്കുന്നു.

പശ തേച്ചശേഷം പിഴിയുന്നു:

അതിനുശേഷം നൂൽ വിടർത്താൻ തുടങ്ങുന്നു:

ഇടയിൽ തിരുകിയിട്ടുള്ള മരക്കമ്പുകളുടെ സ്ഥാനം ഇടയ്ക്കിടെ മാറ്റി ഒട്ടിപ്പിടുത്തം ഒഴിവാക്കുന്നു:

പൂർണ്ണമായും ചകിരികൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ബ്രഷാണ് താഴെ കാണുന്നത്.

ഈ ബ്രഷ് പല പ്രാവശ്യം ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെ നൂലിലൂടെ ഓടിക്കുന്ന പണിയാണ് അടുത്തത്. “വിരിയിടൽ”, “വാരൽ” എന്നൊക്കെയാണ് ഇതിന് പറയുന്നത്. ഇതിലൂടെയാണ് പശ ഓരോ നൂലിഴയിലും വേണ്ടത്ര പിടിക്കുന്നത്. ഒപ്പം, വിടർന്നുവിടർന്നു വരുന്ന നൂലിഴകൾ ഉണങ്ങാനും തുടങ്ങുന്നു. ഉണങ്ങിയശേഷം വീണ്ടും പശ തേച്ച് ഒരിക്കൽക്കൂടി ഇതേ പ്രവൃത്തി ആവർത്തിക്കും. മൊത്തം രണ്ടു പ്രാവശ്യം പശ തേച്ച് ഉണക്കിയെടുക്കുമെന്നർത്ഥം. ഇത് ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ പ്രത്യേകതയത്രേ.

ഉണക്ക് ഏകദേശം പൂർത്തിയായ നൂൽ.

ഉണക്കിയെടുത്ത നൂൽ വെയിൽ മൂക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ചുരുട്ടിയെടുത്ത ശേഷം ആവശ്യം പോലെ നെയ്ത്തിനായി തറിയിൽ ഉറപ്പിക്കും.

നിസ്സാരമെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും, വളരെ മിനക്കെട്ട ഒരു ജോലിയാണ് പാവുണക്കൽ. കാലാവസ്ഥ അനുകൂലമാവേണ്ടതുണ്ട് എന്നതാണ് ഇതിലെ മർമ്മപ്രധാനമായ സംഗതി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മഴക്കാലമാണ് ഏറ്റവും ദുരിതം പിടിച്ച കാലഘട്ടമെന്നത് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഉണക്കലിനിടയിൽ മഴ വന്നാൽ അതുവരെ ചെയ്ത പണിയത്രയും പാഴായതുതന്നെ.

പാവുണക്കലിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ എടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, പൊടുന്നനെ ഒരു വേനൽമഴ പൊട്ടിവീണു. “വിരിയിടൽ” ഏതാണ്ട് പകുതിയോളമായ പാവുനൂലിലേക്ക് മഴവെള്ളം വീശിയടിച്ചു. തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു ഓലഷെഡിൽ തൊഴിലാളികളോടൊപ്പം ഞാനും അഭയം പ്രാപിച്ചു. “നൂൽ മഴ നനഞ്ഞല്ലോ, ഇനിയെന്തു ചെയ്യും?” എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിന്,
“എന്തു ചെയ്യാനാ, ഈ ചെയ്ത പണിമുഴുവൻ മഴ മാറിയിട്ട് ഇനി വീണ്ടും ആവർത്തിക്കണം” എന്ന നിസ്സംഗമായ ഉത്തരം. വെള്ളം മുഴുവൻ പിഴിഞ്ഞുകളഞ്ഞ്....വീണ്ടും പശ തേച്ച്........വിരിയിട്ട്.........

[തുടരും....]

ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ ഊടും പാവും (ഭാഗം രണ്ട്)

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 09 Apr 2012 02:11:00 +0000

ഭാഗം ഒന്ന് ഇവിടെ വായിക്കുക.

----------------------------------------------------------------------------------------------

നൂൽ ചുറ്റൽ (Bobin winding)

ഒരു വസ്ത്രത്തിൽ, നീളത്തിൽ പാകിയിരിക്കുന്ന നൂലിനെ പാവ് എന്നും, വീതിയിൽ പാകിയിരിക്കുന്ന നൂലിനെ ഊട് എന്നും പറയുന്നു.

ചീയിച്ച്, കഴുകിയുണക്കി എടുത്ത നൂൽക്കഴികളിൽ നിന്ന് ഊടും പാവും വെവ്വേറെ ചുറ്റിയെടുക്കുക എന്നതാണ് അടുത്ത ഘട്ടം. ചർക്ക ഉപയോഗിച്ച് പരമ്പരാഗത രീതിയിലാണ് ഇതു ചെയ്യുന്നത്.

താഴെ കാണുന്നതാണ് ചർക്ക:
ഇടതുവശത്തായി നൂൽക്കഴി വയ്ക്കാനുള്ള ചക്രവും, നൂലിഴയെ ചുറ്റിയെടുക്കാനായി, വലതുവശത്തുള്ള കൈപ്പിടിയോടുകൂടിയ ചക്രവുമാണ് ചർക്കയുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ. കൈപ്പിടി തിരിച്ചാണ് നൂൽ ചുറ്റുന്നത്.

ചർക്കയുടെ ഇടതുവശത്തുള്ള ചക്രത്തിൽ നൂൽക്കഴി വിടർത്തി വച്ച്....

വലതുവശത്തുള്ള ചക്രം കൈകൊണ്ട് തിരിച്ച്......

എരട്(Bobin) എന്നു വിളിക്കുന്ന കുഴലിലേക്ക് നൂലു ചുറ്റിയെടുക്കുന്നു.

ലളിതമെങ്കിലും, ഏറെ സമയമാവശ്യമായ, മിനക്കെട്ട ഒരു പണിയാണ് നൂൽ ചുറ്റൽ. നെയ്ത്തുകാരുടെ വീടുകളിൽ പ്രായം ചെന്നവരും സ്ത്രീകളുമുൾപ്പെടെയുള്ള കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഈ പണിയിൽ പ്രധാന നെയ്ത്തുകാരനെ സഹായിക്കാറുണ്ട്. വീട്ടുപണിയുടെ ഇടവേളകളിലാണ് സ്ത്രീകൾ ഇതിനിരിക്കുന്നത്. പണ്ടുകാലത്ത് കുട്ടികളും നൂലുചുറ്റാൻ കൂടിയിരുന്നത്രേ.

ചെറിയ കുഴലുകളിലാണ് ഊടിനുള്ള നൂൽ ചുറ്റിയെടുക്കുന്നതെങ്കിൽ, പാവിനുള്ളതാകട്ടെ, താരതമ്യേന വലിയ കുഴലുകളിലാണ് ചുറ്റുക.

നൂൽ ചുറ്റൽ ഫാക്ടറിയിൽ:

ഡയിങ്ങ് യൂണിറ്റിലെ ബോയിലറിൽ പുഴുങ്ങിയെടുത്ത്, ബ്ലീച്ച് ചെയ്തതോ,ചായം മുക്കിയതോ ആയ നൂൽക്കെട്ടുകൾ ഒന്നിച്ച് ഫാക്ടറിയുടെ നെയ്ത്തുശാലയിൽ എത്തപ്പെടുന്നു.

അടുത്ത ഘട്ടമായ നൂൽചുറ്റൽ എന്ന പ്രക്രിയ യന്ത്ര സഹായത്തോടെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് കൂടുതൽ ബോബിനുകളിൽ നൂൽ ചുറ്റിയെടുക്കാൻ സാധിക്കുന്നു എന്നതാണിതിന്റെ മെച്ചം. ചർക്കയുടെ അതേ പ്രവർത്തനതത്വം അടിസ്ഥാനമാക്കി നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു യന്ത്രവത്കൃത ചർക്കയാണ് ഇവിടെ കാണായത്. 20 പേരുടെ പണി ഒറ്റയടിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ള യന്ത്രമാണിത്. ഇരു വശങ്ങളിലുമായി ഇരുപത് നൂൽക്കഴികൾ വയ്ക്കാനുള്ള ചക്രങ്ങളും, അവയിൽ നിന്ന് 20 ബോബിനുകളിലേക്ക് നൂൽ ചുറ്റിയെടുക്കാനുമുള്ള സംവിധാനമാണ് ഇതിനുള്ളത്.

ചക്രങ്ങളിൽ നൂൽ വിടർത്തി വയ്ക്കുന്നു....

യന്ത്രം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ചക്രങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കറങ്ങുന്നു...

ഒപ്പം, താഴെയായി ഉറപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ബോബിനുകളിലേക്ക് അതാത് ചക്രങ്ങളിൽ നിന്ന് നൂൽ വന്നു ചുറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

നൂൽ ചുറ്റൽ പൂർത്തിയായ ബോബിനുകൾ:

ഒരു ബോബിനിൽ 8000 മുതൽ 10000 മീറ്റർ വരെ നൂലുണ്ടാവും.

പാവു നൂൽ മാത്രമാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. ഊടുനൂൽ ഇവിടെയും ചർക്ക ഉപയോഗിച്ച് ചെറിയ ഉണ്ടകളായി ചുറ്റിയെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുക.

പാവോട്ടം (Warping)

ചർക്കയിൽ ചുറ്റിയെടുത്ത ഊടുനൂൽ നേരെ നെയ്ത്തിനായി എടുമ്പോൾ പാവുനൂൽ പിന്നെയും ചില പ്രക്രിയകൾക്ക് വിധേയമാക്കപ്പെടുന്നു.

നെയ്യാനുദ്ദേശിക്കുന്ന മുണ്ടിന്റെ വീതിയും നീളവുമനുസരിച്ച് വേണ്ടുന്ന, കൃത്യ എണ്ണത്തിലും നീളത്തിലുമുള്ള നൂലിഴകൾ തയ്യാറാക്കുക എന്നതിനാണ് പാവോട്ടം എന്നു പറയുന്നത്. ഇതിനായി, ബോബിനുകളിൽ ചുറ്റിവച്ച നൂലിഴകളെ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി ചുറ്റിയെടുക്കുന്നു.

പാവോട്ടത്തിന്റെ രണ്ടു പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളാണ് താഴെ കാണുന്നത്. എല്ലാ നെയ്ത്തുകാർക്കും ഈ ഉപകരണം സ്വന്തമായി ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല. ഇല്ലാത്തവർ പാവുനൂലു ചുറ്റിയെടുത്ത ബോബിനുകൾ ഫാക്ടറിയിൽ കൊണ്ടുപോയി പാവോട്ടം നടത്തിയെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. പല വീടുകൾ കയറിയിറങ്ങിയ ശേഷമാണ് സ്വന്തമായി പാവോട്ടം നടത്തുന്ന ഒരു വീട് ഞാൻ കണ്ടെത്തിയത്.
വീടിനു പുറത്തൊരു ഷെഡിലാണ് ഇത് സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബോബിനുകൾ ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു സ്റ്റാന്റും, നൂലു ചുറ്റാനുള്ള വലിയൊരു ചട്ടക്കൂട്ടുമാണ് ഉള്ളത്.

കൂടുതലെന്തെങ്കിലും വിശദീകരിച്ചു തരാനായി ആരും അപ്പോൾ അവിടെ ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ഫാക്ടറിയിൽ പോയിട്ടാണ് പാവോട്ടത്തെപ്പറ്റി വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാനായത്.

പാവോട്ടത്തിനുള്ള, നാലു വശങ്ങളുള്ള ചട്ടക്കൂടാണ് താഴെ കാണുന്നത്. നടുക്കുള്ള കുറ്റി മാത്രമാണ് നിലത്ത് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചട്ടക്കൂടിനെ കറക്കാനുള്ള അച്ചുതണ്ടായി ഈ കുറ്റി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

നൂൽ ചുറ്റൽ പൂർത്തിയായ ബോബിനുകൾ നിരത്തിവയ്ക്കാനുള്ള ഫ്രെയിമാണ് ഇത്.

നിരവധി ചെറു ദ്വാരങ്ങളുള്ള പലകയാണ് താഴെ കാണുന്നത്. ഫ്രെയിമിൽ വച്ചിട്ടുള്ള ബോബിനുകളിൽ നിന്നും ഒരോ ഇഴവീതം ഈ പലകയിലെ ഓരോ ദ്വാരങ്ങളിലൂടെയും കോർത്തെടുക്കുന്നു. എല്ലാ ദ്വാരങ്ങളും എല്ലായ്പ്പോഴും ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല. പാവിൽ എത്ര ഇഴകളാണോ വേണ്ടത്, അതിനാവശ്യമായ ഇഴകൾ മാത്രമേ കോർക്കൂ.
ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ നൂലിഴകൾ കയറിയിറങ്ങുന്നത് ചിത്രം സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയാൽ കാണാവുന്നതാണ്. ഓരോ ഇഴയും ഒന്നിനൊന്ന് തൊടാതെയാണ് ഈ ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ കയറിയിറങ്ങുന്നത്. നൂൽ കെട്ടുപിണയാതിരിക്കാൻ മാത്രമല്ല, ഓരോ ഇഴയും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കാനും ഇത് സഹായകരമാകുന്നു.

അടുത്തതായി, ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ കയറിയിറങ്ങിയ നൂലിഴകൾ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി, ചട്ടക്കൂടിന്മേൽ വൃത്തിയായി ചുറ്റിയെടുക്കുന്നു.

കാവിമുണ്ടുകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പാവോട്ടമാണ് ചിത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നത്. ഓരോ മുണ്ടുകൾക്കും അനുയോജ്യമായ കൃത്യമായ കണക്കിലാണ് പാവ് ചുറ്റിയെടുക്കുന്നത്. കണക്കിന്റെ ഏകദേശ രൂപം ഉങ്ങനെ:

കാവിമുണ്ടിന്റെ പാവിൽ ഏകദേശം 3700 ഇഴകളാണ് വേണ്ടത്. അതിനായി 75 ബോബിനുകളിൽ നിന്നായി 75 ഇഴകൾ നേരത്തേ പറഞ്ഞ ചെറുദ്വാരങ്ങളിലൂടെ കോർത്തെടുത്ത് ഈ ചട്ടക്കൂടിന്മേൽ ചുറ്റാൻ തുടങ്ങും. ഒരു വട്ടം പൂർത്തിയായാൽ 75 ഇഴയായി. അടുത്ത ചുറ്റിൽ 150. ഇങ്ങനെ 75-ന്റെ ഗുണിതങ്ങളായി ഇഴകൾ കൂടിക്കൂടിവന്ന് മുവ്വായിരത്തി എഴുന്നൂറോളം ഇഴകളാവുന്നതുവരെ ചുറ്റൽ തുടരും. ചട്ടക്കൂടിന്റെ താഴെനിന്ന് മുകളിൽ വരെ പാവുനൂൽ ഇങ്ങനെ ചുറ്റിയെടുക്കും. മൊത്തം 38 ചുറ്റുകൾ ഉണ്ടാവും. ഒരു ചുറ്റ് 4 മീറ്റർ. അങ്ങനെ 3700 ഇഴകളും 152 മീറ്റർ(38x4=152) നീളവുമുള്ള പാവ് തയ്യാറാവുന്നു. 150 മീറ്റർ നീളമുള്ള പാവിൽ നിന്ന് 70മുതൽ 80 വരെ മുണ്ടുകൾ നെയ്തെടുക്കാൻ സാധിക്കും.

ഓരോ മുണ്ടിന്റേയും നീളവും വീതിയുമനുസരിച്ച് ഈ കണക്കിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാവും.
സെറ്റ് മുണ്ടിന്റേയും ഡബിൾ/സിംഗിൾ മുണ്ടിന്റേയുമൊക്കെ പാവിൽ നാലായിരത്തി അഞ്ഞൂറോളം ഇഴകൾ ഉണ്ടാവും. 110 മുതൽ 150 മീറ്റർ വരെയായിരിക്കും പാവിന്റെ നീളം. ഇതിൽ നിന്ന് 50-60 മുണ്ടുകൾ വരെ ലഭിക്കും. ഡബിൾ മുണ്ടുകളാണെങ്കിൽ സ്വാഭാവികമായും ഇതിന്റെ പകുതി എണ്ണമേ ലഭിക്കൂ.
തോർത്തുമുണ്ടിന്റെ പാവിലാകട്ടെ, 450-460 ഇഴകളാ‍യിരിക്കും ഉണ്ടാവുക.

പാവോട്ടം കഴിഞ്ഞാൽ ചട്ടക്കൂടിൽനിന്ന് പാവ് പതുക്കെ അഴിച്ചിറക്കും. ഇത് വട്ടത്തിൽ ചുറ്റിവയ്ക്കും.

പാവോട്ടം കഴിഞ്ഞ് ചുറ്റിവച്ച പാവ്:

[തുടരും.....]

ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ ഊടും പാവും (ഭാഗം ഒന്ന്)

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 02 Apr 2012 07:52:00 +0000

ഏകദേശം ഒന്നര നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രേഖപ്പെട്ട ചരിത്രമേ ഉള്ളു ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിക്ക്. അത് പാലിയം എന്ന കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി കൊച്ചിരാജാവിന്റെ മന്ത്രിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന പാലിയത്തച്ചന്മാരുടെ ആസ്ഥാനമായിരുന്നു ചേന്ദമംഗലം. തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും മുന്തിയതരം മുണ്ടുകൾ വിൽക്കാൻ വന്ന നെയ്ത്തുകാരനിൽ മതിപ്പു തോന്നിയ പാലിയത്തച്ചൻ അയാളെക്കൊണ്ട് ഇഷ്ടപ്രകാരമുള്ള മുണ്ടുകൾ ധാരാളം നെയ്യിച്ചു വാങ്ങാൻ തുടങ്ങിയെന്നു മാത്രമല്ല, ആ നെയ്ത്തുകാരന് ചേന്ദമംഗലത്തു താമസിച്ച് നെയ്യാനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു . അതിനായി തമിഴ്നാട്ടിൽനിന്ന് തറികൾ വരുത്തിച്ചു. പുതിയൊരു തൊഴിൽ കണ്ടും കേട്ടും അതിലാകൃഷ്ടരായ ദേശക്കാർ പതിയെ പതിയെ അതു പഠിച്ചെടുക്കുകയും, അങ്ങനെ പുതിയൊരു തൊഴിൽ സംസ്കാ‍രത്തിന് അത് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്തു. ആരംഭകാലത്ത് പാലിയത്തു കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു നെയ്ത്തുകാർ മുണ്ടുകളധികവും നെയ്തിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് പാലിയത്തുകാരുടെ അന്തസ്സിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളായിരുന്നു ഈ കൈത്തറിവസ്ത്രങ്ങൾ. മേൽത്തരം പരുത്തിനൂലുകൊണ്ട്, മികച്ച കൈവേലയാൽ നെയ്യപ്പെടുന്ന വസ്ത്രങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠത തന്നെയായിരുന്നു അതിനു കാരണം.

പിൽക്കാലത്ത് ശ്രീ. കെ.വി. കുട്ടികൃഷ്ണമേനോൻ വ്യാവസായികാടിസ്ഥാനത്തിൽ കോട്ടയിൽ കോവിലകത്ത് സ്ഥാപിച്ച നെയ്ത്തുകേന്ദ്രമാണ്, രാജകുടുംബങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ ഖ്യാതി മറുദേശങ്ങളിലേക്കും പരക്കാൻ കാരണമായത്. 1948-ൽ ഈ സ്ഥാപനം പൂട്ടിപ്പോയതിനുശേഷം പയനീർ എന്നൊരു പുതിയ കമ്പനി ഉദയം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. നെയ്ത്തുകാരെ ഒന്നടങ്കം സ്വന്തം കുടക്കീഴിൽ കൊണ്ടുവന്നതോടൊപ്പം ഈ കമ്പനി, നെയ്ത്തുകാർക്ക് കുറഞ്ഞവിലക്ക് പരുത്തിനൂൽ എത്തിച്ചുകൊടുക്കുകയും, അവർക്ക് സ്വന്തം വീടുകളിൽ ഇരുന്നുതന്നെ നെയ്യാനുള്ള അവസരമൊരുക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ 1950-ൽ ഈ കമ്പനിയുടേയും പ്രവർത്തനം നിലച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉദയംകൊണ്ടിരുന്ന സഹകരണപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് അപ്പോഴേക്കും കൈത്തറി വ്യവസായവും എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. തത്ഫലമായി സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിക്കുശേഷം നിരവധി കൈത്തറി സഹകരണ സംഘങ്ങൾ ഈ പ്രദേശത്ത് രൂപം കൊള്ളുകയുണ്ടായി. ഇന്നും സഹകരണസംഘങ്ങളുടെ കുടക്കീഴിലാണ് ചേന്ദമംഗലത്തെ നെയ്ത്തുകാർ ഒന്നടങ്കം ജോലി ചെയ്യുന്നത്.

ഗ്രാമത്തിലെ സാധാരണക്കാരുടെ ഭൂരിഭാഗം വീടുകളും ചർക്കയുടേയും തറിയുടേയും താളത്തിലേക്ക് ഉറക്കമുണർന്നിരുന്ന പഴയ കാലഘട്ടത്തിൽനിന്നും, ഇന്ന് ഇരുന്നൂറിൽ താഴെ വീടുകൾ മാത്രമേ സജീവമായി ഈ രംഗത്തുള്ളു എന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് കാലം എത്തിനിൽക്കുന്നു. അദ്ധ്വാനത്തിനനുസരിച്ചുള്ള വരുമാനം ലഭിക്കാത്ത ഈ തൊഴിലുപേക്ഷിക്കാൻ യുവതലമുറ നിർബന്ധിതരായതാണ് ഇതിനു കാരണം. തകർച്ചയുടെ വക്കിൽ നിന്ന് ഈ വ്യവസായത്തെ കരകയറ്റി, പുതുജീവൻ പകർന്ന്, ഇങ്ങനെയെങ്കിലും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത് ഇവിടത്തെ കൈത്തറി സഹകരണ സംഘങ്ങളാണ്. നല്ല രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന നാലോളം സഹകരണ സംഘങ്ങൾ ഇന്ന് ഇവിടെ നിലവിലുണ്ട്. വീടുകളിൽ നെയ്യുന്ന മുണ്ടുകൾ സഹകരണസംഘങ്ങൾ വഴിയാണ് വില്പനക്കെത്തുന്നത്. ഡബിൾ മുണ്ടുകളും, കസവു മുണ്ടുകളും സെറ്റുമുണ്ടുകളുമൊക്കെ തികച്ചും പരമ്പരാഗതമായ രീതിയിൽത്തന്നെ വീടുകളിൽ നെയ്തൊരുക്കുമ്പോൾ സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ ഫാക്ടറികളിൽ പഴമയും ആധുനികതയും ഒത്തുചേർന്ന (കുറച്ചുകൂടി വേഗതയാർന്ന) രീതികളാണ് അവലംബിച്ചിരിക്കുന്നത്. കളർമുണ്ടുകളും തോർത്തുകളും കിടക്കവിരികളുമൊക്കെയാണ് ഫാക്ടറിയിൽ അധികവും നെയ്യുന്നത്.

മറ്റു പല നെയ്ത്തുകേന്ദ്രങ്ങളും ആധുനികസൗകര്യങ്ങളും യന്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് കൂടുതൽ നേട്ടമുണ്ടാക്കാൻ മത്സരിക്കുന്ന ഇക്കാലത്തും, തലമുറകളായ് കൈമാറിവന്ന പരമ്പരാഗതവും പ്രകൃതിദത്തവുമായ രീതിതന്നെ പിൻ‌തുടരുന്നു എന്നതാണ് ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ തനിമ എന്നെന്നും നിലനിറുത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന ഘടകം. ഇതിനുള്ള അംഗീകാരമെന്നോണം ഇപ്പോൾ ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിക്ക് കേന്ദ്രസർക്കാറിന്റെ ഭൗമസൂചക രജിസ്ട്രേഷൻ(Geographical Indications of India) ലഭിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ഒരു പ്രദേശത്ത് ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പ്രത്യേക ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വ്യക്തമായ ഗുണനിലവാരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഭൗമസൂചകം.

ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിക്ക് അനുവദിച്ചുകിട്ടിയ ലോഗോ:

ചേന്ദമംഗലം എന്റെ അയൽഗ്രാമമാണ്. എന്റെ ഗ്രാമത്തിനും ചേന്ദമംഗലത്തിനുമിടയിൽ ഒരു പുഴയുടെ അകലം മാത്രം....ചേന്ദമംഗലത്തെ കൈത്തറി വസ്ത്രങ്ങൾ മേന്മയും ഈടും കൂടിയതാണ് എന്ന വസ്തുതയ്ക്ക് അടിവരയിടുന്നത് വെറും കേട്ടുകേൾവികൾ മാത്രമല്ല, തലമുറകളായുള്ള അനുഭവസമ്പത്തു കൂടിയാണ്....ചേന്ദമംഗലമെന്ന് കേട്ടാൽ കൈത്തറിയെന്നുകൂടി ആരും കൂട്ടിച്ചേർത്തുപോകുംവിധം ഈ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിനെ പ്രശസ്തിയിലേക്കുയർത്തിയ കൈത്തറിവ്യവസായത്തിന്റെ ഊടും പാവും തേടിയാണ് ചേന്ദമംഗലത്തിന്റെ ഇതുവരെ കാണാത്ത ഊടുവഴികളിലൂടെ ഇത്തവണ ഞാനലഞ്ഞത്....

തമിനാട്ടിലെ സ്പിന്നിങ്ങ് മില്ലുകളിൽ നിന്നെത്തുന്ന പരുത്തിനൂൽ, നെയ്ത്തിനു പാകമായി തറിയിലെത്തുന്നത്, അദ്ധ്വാനഭാരമുള്ളതും, സങ്കീർണ്ണവുമായ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോന്നതിനുശേഷമാണ്. സൊസൈറ്റിയാണ് നൂൽ വാങ്ങുന്നത്. ഫാക്ടറിയിൽ നെയ്യാനുള്ളത് അങ്ങോട്ടും, വീടുകളിലേക്കുള്ളത് ആവശ്യാനുസരണം നെയ്ത്തുകാർക്കും കൊടുക്കും. നെയ്യാൻ കൊടുക്കുന്ന നൂലിന് തുല്യതൂക്കമുള്ള മുണ്ട് തിരികെ കൊടുക്കണമെന്നുള്ളതാണ് വ്യവസ്ഥ.
നൂൽ ചീയിക്കൽ

പരുത്തിനൂലിന്റെ കെട്ട്:

തമിഴ്നാട്ടിലെ മില്ലുകളിൽ നിന്നെത്തുന്ന നൂലിൽ മെഴുകും കറകളും അഴുക്കും കാണും. ഇതൊക്കെ മാറ്റി, നൂൽ വൃത്തിയാക്കിയെടുക്കുക എന്നതാണ് ആദ്യഘട്ടം. സെറ്റുമുണ്ടുകൾ, സാരികൾ, മുണ്ടുകൾ എന്നിവ അധികവും വീടുകളിലാണ് നെയ്യുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. തികച്ചും പരമ്പരാഗതമായ രീതിയിലാണ് വീടുകളിൽ ഇത് ചെയ്യുന്നത്.

നൂൽ ചീയിക്കൽ എന്നാണ് ഇതിന് പറയുന്നത്. അതായത്, നൂൽക്കെട്ടുകൾ 7 ദിവസത്തോളം വെള്ളത്തിലിട്ട് ചീയിക്കുക. ദിവസവും രണ്ടുനേരം പുറത്തെടുത്ത്, കല്ലിനുമുകളിൽ വച്ച്, നന്നായി ചവുട്ടി വൃത്തിയാക്കും.

ചവുട്ടിയതിനുശേഷം വീണ്ടും വെള്ളത്തിലിട്ടുവയ്ക്കും. ഇങ്ങനെ 7 ദിവസം ആവർത്തിക്കും. അതോടെ നൂൽ അഴുക്കും കറയുമെല്ലാം പോയി വൃത്തിയാവും. വൃത്തിയാക്കിയ നൂൽക്കെട്ട് നന്നായി പിഴിഞ്ഞെടുത്ത് വെയിലത്ത് ഉണക്കിയെടുക്കും.പാവിനുള്ള(Warp) നൂൽ മാത്രമേ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുകയുള്ളു. ഊടിനുള്ളത്(Weft) വെള്ളത്തിലിട്ട് ഒരു പ്രാവശ്യം ചവുട്ടിയശേഷം കഴുകിയെടുത്ത് ഉണക്കും.

ചായം മുക്കൽ (ഡൈയിങ്ങ്)

സെറ്റുമുണ്ടുകളുടേയും ഡബിൾ മുണ്ടുകളുടേയുമൊക്കെ കര, കാവിമുണ്ടുകൾ, മറ്റു കളർമുണ്ടുകൾ, ബെഡ്ഷീറ്റുകൾ എന്നിവയ്ക്കുവേണ്ട വിവിധ നിറത്തിലുള്ള നൂലുകൾ സൊസൈറ്റിയുടെ ഡൈയിങ്ങ് യൂണിറ്റിൽ നിറം കൊടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ കളർനൂൽ, ഫാക്ടറിയിൽ കളർമുണ്ടുകളും ബെഡ്ഷീറ്റുകളുമൊക്കെ നെയ്യാനെടുക്കുന്നതിനു പുറമേ, വീടുകളിലെ നെയ്ത്തുകാർക്ക് മുണ്ടുകളുടെ കര നെയ്യാനും ആവശ്യാനുസരണം നൽകും.

നിറം ഇളകാത്തതും മങ്ങാത്തതുമായ വസ്ത്രങ്ങളും കരകളും ചേന്ദമംഗലം കൈത്തറിയുടെ എടുത്തുപറയേണ്ട പ്രത്യേകതയത്രേ. ഉപയോഗിക്കുന്ന ഡൈയുടെ ഗുണമേന്മയുടെ കാര്യത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ല എന്നുള്ളതാണ് അതിനുകാരണം. വില കൂടിയതെങ്കിലും, ഏറ്റവും മുന്തിയതും, പ്രകൃതിയോടിണങ്ങി നിൽക്കുന്നതും, ഈടുറ്റതുമായി പൊതുവേ കണക്കാക്കിപ്പോരുന്ന വാറ്റ് ഡൈ(Vat Dye) ആണ് ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്നത്.

നിറം കൊടുക്കാനുള്ള നൂൽക്കെട്ടുകൾ, ചീയിക്കൽ എന്ന പരമ്പരാഗത രീതിക്കു പകരം വലിയ ബോയിലറിലിട്ട് പുഴുങ്ങിയെടുക്കുകയാണ് ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്.

ഡൈയിങ്ങ് യൂണിറ്റിലെ 7 അടി ഉയരമുള്ള യാൺ ബോയിലറാണ് താഴെ കാണുന്നത്:

ഈ ബോയിലറിൽ നൂൽക്കെട്ടുകൾ അഥവാ കഴികൾ ഇട്ട്, സോപ്പ് ഓയിൽ, കാസ്റ്റിക്ക് സോഡ,സോഡാ ആഷ് എന്നിവ ചേർത്ത് വെള്ളത്തിൽ 24 മണിക്കൂർ പുഴുങ്ങും.

അതിനുശേഷം പുറത്തെടുത്ത് പച്ചവെള്ളത്തിൽ 2 പ്രാവശ്യം നന്നായി കഴുകിയെടുക്കും. ഇതോടെ നൂൽ അഴുക്കെല്ലാം പോയി വൃത്തിയാവുന്നു.

കഴുകിയെടുത്ത നൂൽക്കഴികൾ പിഴിയാനുള്ള സംവിധാനമാണ് താഴെ ഒന്നാമത്തെ ചിത്രത്തിൽ കാണുന്നത്. തിരശ്ചീനമായി ഉറപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഇരുമ്പുദണ്ഡാണ് ഇത്.
നൂൽക്കഴി ഈ ഇരുമ്പുദണ്ഡിൽ കോർത്തിട്ട് ശക്തിയായി പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നു(രണ്ടാം ചിത്രം)
പിഴിഞ്ഞെടുത്ത നൂൽക്കഴികൾ (മൂന്നാം ചിത്രം)
നൂൽ വിടർത്തി പരിശോധിച്ച്, കെട്ടുപിണച്ചിലൊക്കെ മാറ്റുന്നു(നാലാം ചിത്രം)
[ചിത്രത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്താൽ വലുതായി കാണാം]

കഴുകിപ്പിഴിഞ്ഞെടുത്ത കഴികൾ തൂക്കിയിടാനുള്ള ഹാങ്ങറാണ് താഴെ ഒന്നാമത്തെ ചിത്രത്തിലുള്ളത്.
ഹാങ്ങറിൽ കോർത്തിട്ട നൂലാണ് രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിൽ

ഡൈ ചെയ്യാനുള്ള ടാങ്ക് അഥവാ ഡൈബാത്ത് ആണ് താഴെ കാണുന്നത്. നൂൽക്കഴികൾ നിറം കൊടുക്കാൻ പാകത്തിന് ഹാങ്ങറുകളിൽ തയ്യാറാവുമ്പോഴേക്കും ഡൈബാത്തിൽ വെള്ളം ചൂടാക്കാൻ വയ്ക്കുന്നു. വെള്ളത്തിൽ കാസ്റ്റിക്ക് സോഡ, സോഡിയം ഹൈഡ്രോസൾഫേറ്റ് എന്നിവയും ചേർക്കും. ടാങ്കിന്റെ അടിയിൽ വിറകിട്ടു കത്തിച്ചാണ് വെള്ളം ചൂടാക്കുന്നത്.

ചേർക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന നിറത്തിന്റെ ഡൈ അപ്പോഴേക്കും ബക്കറ്റിൽ എടുത്തുവച്ചിട്ടുണ്ടാവും. വെള്ളത്തിന്റെ ചൂട് 100ഡിഗ്രി ആവുമ്പോൾ ഡൈ ചേർത്തിളക്കുന്നു. നൂലിന് കിട്ടേണ്ട യഥാർത്ഥ നിറത്തിന് യോജിച്ച ചായം തിരഞ്ഞെടുക്കുക, അതിന്റെ കൃത്യമായ അളവ് നിശ്ചയിക്കുക, പുതിയൊരു ഷേഡ് ഉണ്ടാക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ അതിനു യോജിച്ച തരത്തിലുള്ള ചായങ്ങൾ കൃത്യമായ അളവിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുക എന്നിവയൊക്കെ പൂർണ്ണമായും ഡൈമാസ്റ്ററുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളാണ്.
തോർത്തുമുണ്ടുകൾ മുതലായവയ്ക്കുള്ള തൂവെള്ളനിറത്തിനുവേണ്ടി ബ്ലീച്ചിങ്ങ് പൗഡർ ചേർത്ത വെള്ളത്തിലിട്ട് ബ്ലീച്ച് ചെയ്യും.

കാവിമുണ്ടിനുവേണ്ടിയുള്ള നിറമാണ് ഇപ്പോൾ ഇതിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നത്.

എല്ലാത്തിനും മേൽനോട്ടവുമായി ഡൈമാസ്റ്റർ ചന്ദ്രൻ മാഷ് ഡൈബാത്തിനരികിൽ:

ഡൈ നന്നായിളക്കി യോജിപ്പിച്ചശേഷം ഹാങ്ങറുകളിൽ തയ്യാറാക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന കഴികൾ ഡൈബാത്തിലേക്ക് ഇറക്കിവയ്ക്കുന്നു. ഏതാണ്ട് അര മണിക്കൂർ മുതൽ 45 മിനിട്ട് വരെ ഇങ്ങനെ വയ്ക്കും. നിറം നൂലിന്റെ എല്ലാ ഭാഗത്തും ശരിക്ക് പിടിക്കാനായി നൂൽ നന്നായി ഇളക്കിക്കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനായി ഹാങ്ങറുകളുടെ സ്ഥാനം ഇടയ്ക്കിടെ മാറ്റിക്കൊടുക്കും.

വേണ്ടുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞാൽ നൂൽക്കഴികൾ ഒന്നൊന്നായി ഹാങ്ങറിൽ നിന്നെടുത്ത് ചൂടോടെ പിഴിയും. കട്ടിയുള്ള കയ്യുറ ധരിച്ചിട്ടാണ് തൊഴിലാളികൾ ഇത് ചെയ്യുന്നത്.

ഈ നൂൽക്കെട്ടുകൾ രണ്ടുമൂന്നു പ്രാവശ്യം പച്ചവെള്ളത്തിലിട്ട് നന്നായി അലമ്പി പിഴിഞ്ഞെടുക്കും. ടാങ്കുകളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് അതിലിട്ടാണ് അലമ്പുന്നത്. ഇതോടെ നിറം കൊടുക്കുന്ന ജോലി പൂർത്തിയായി. ഈ നൂൽ ഒരുദിവസം മുഴുവൻ തണലിൽ ഉണക്കും. തണലിലിട്ടുണക്കുന്നത് ശരിയായ ജാരണം(Oxidation) നടക്കാൻ സഹായകരമാവുകയും അതുവഴി, കൊടുക്കുന്ന ഡൈയുടെ യഥാതഥമായ നിറം നൂലിന് ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം വെയിലത്ത് നന്നായി ഉണക്കിയെടുക്കും.

നിറം കൊടുക്കൽ കഴിഞ്ഞ് ഉണക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന നൂൽ:

[തുടരും.....]

Meerkat

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 12 Dec 2011 07:50:00 +0000

Meerkat -നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? യൂഏഇയിൽ അൽ-ഐൻ സൂവിലാണ് ഞാനിവയെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. അവിടെ പോയാൽ നോക്കിനിൽക്കാൻ എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടവും അവയെത്തന്നെ. രണ്ടുകാലിൽനിന്നുള്ള എത്തിനോട്ടവും, ശബ്ദം കേൾക്കുന്നയിടത്തേക്ക് നിന്നനില്‍പ്പിൽ മുഖം തിരിക്കലും, മൈക്ക് അനൗൺസ്മെന്റ് പോലുള്ള വലിയ ശബ്ദങ്ങൾ വന്നാൽ പേടിച്ച് മാളത്തിലേക്കോടുകയും ശബ്ദം നിലച്ചാൽ ഒന്നുമറിയാത്തതുപോലെ പുറത്തേക്ക് പോരുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന മിയർക്യാറ്റുകളുടെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ മുഖഭാവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് എത്രനേരം വേണമെങ്കിലും ചിലവഴിക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്. ഒന്നെടുത്ത് മടിയിൽ വച്ചോമനിക്കാൻ തോന്നുന്നത്ര ഓമനത്തം നിറഞ്ഞ മുഖമാണ് മിയർക്യാറ്റിന്റേത്. നായയാണോന്ന് ചോദിച്ചാൽ അല്ല, പൂച്ചയാണൊ? അല്ല, പെരുച്ചാഴി? അല്ല. വലിയൊരു അണ്ണാറക്കണ്ണൻ? അതുമല്ല. എന്നാൽ കുരങ്ങനുമല്ല. പക്ഷേ ഇവയുടെയൊക്കെ ഛായയും പെരുമാറ്റരീതികളുമൊക്കെ ഏറിയും കുറഞ്ഞും ഇവയിൽ കാണാം. പെരുച്ചാഴിയേപ്പോലെ മണ്ണ്തുരക്കുന്നതാണ് പ്രധാന ഹോബിയെന്നു തോന്നുന്നു. പരിസരത്തെ മണ്ണാകെ ഉഴുതുമറിച്ച നിലയിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

മിയർ ക്യാറ്റുകളുടെ കുസൃതിഭാവങ്ങളിതാ:

ഈന്തപ്പഴോത്സവം (Abu Dhabi Liwa Dates Festival)

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Wed, 20 Jul 2011 06:52:00 +0000

ഈന്തപ്പഴത്തിന്റെ വിളവെടുപ്പുത്സവമായ Liwa Dates Festival-ലെ ചില ദൃശ്യങ്ങള്‍ ....
കൊടുംചൂടിനു നടുവില്‍ , എയര്‍കണ്ടീഷന്‍ ചെയ്ത, മനോഹരമായ, ഒരു കൂറ്റന്‍ കൂടാരത്തിലാണ് വിവിധ തരത്തിലുള്ള ഈന്തപ്പഴങ്ങളും അനുബന്ധ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളും ഒരുക്കിവച്ചിരിക്കുന്നത്.

കവാടം:

കൂടാരത്തിന്റെ ഉള്‍വശം:

ഈന്തപ്പഴത്തോട്ടത്തിന്റെ മിനിയേച്ചര്‍:

ഈന്തപ്പഴം കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന വിവിധ ഉല്പന്നങ്ങള്‍:

വിവിധ ഈന്തപ്പഴക്കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക്:

പച്ച നിറമുള്ള, അപൂര്‍വ്വയിനം ഈന്തപ്പഴം:

മത്സരത്തിനായി നിരത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന കൂടകള്‍: (ഗുണനിലവാരം അനുസരിച്ചാണ് മാര്‍ക്ക്)

ഉത്സവക്കാഴ്ച....

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 16 May 2011 09:51:00 +0000

ഇരിങ്ങാലക്കുട കൂടൽമാണിക്യം ക്ഷേത്രത്തിലെ ശീവേലിയിൽ നിന്ന്........

വെങ്കലം (ഭാഗം 2)

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 26 Jul 2010 04:12:00 +0000

ഒന്നാം ഭാഗത്തിനായി ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

മെഴുകുരുക്കല്‍

തയ്യാറാക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന കരുക്കളുടെ ഉള്ളിലുള്ള മെഴുക് ഉരുക്കിമാറ്റുക എന്നതാണ് അടുത്ത ഘട്ടം. ഇതിനു ഉപയോഗിക്കുന്ന തീച്ചൂള/ഉലയാണ് താഴെ കാണുന്നത്. രണ്ടുതട്ടുകളുള്ള ഈ ചൂളയ്ക്ക് “കൊങ്ങല” എന്നാണ് പറയുന്നതത്രേ. അടപ്പുകൊണ്ടു മൂടിയിരിക്കുന്നതാണ് കരുക്കള്‍ വയ്ക്കാനുള്ള അറ. ഇതിനോട് ചേര്‍ന്ന് മെഴുകുരുകി പുറത്തേക്കു പോകാനുള്ള ഓവും, അതിനു താഴെയായി മെഴുക് ശേഖരിക്കാനുള്ള ചെമ്പും കാണാം. ചൂളയും അടപ്പുമൊക്കെ മണ്ണുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതുതന്നെ.

ചൂളയിലെ അറയില്‍ കരുക്കളെ മെഴുകുരുകിപ്പോകാനുള്ള ദ്വാരം കീഴോട്ടാക്കി അടുക്കി വയ്ക്കുന്നു. സാധാരണ വലുപ്പം മാത്രമുള്ള കരുക്കളേ ഈ ചൂളയില്‍ വയ്ക്കാന്‍ പറ്റൂ. വാര്‍പ്പ് മുതലായ വലിയ പാത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ അതിനായി പ്രത്യേകം വലിയ ചൂള ഉണ്ടാക്കുമത്രേ.

അടപ്പുകൊണ്ട് അറ അടച്ചശേഷം ഉല കത്തിക്കുമ്പോള്‍ ചൂടായ കരുക്കളില്‍ നിന്ന് മെഴുകുരുകി ഓവിലൂടെ താഴെയുള്ള ചെമ്പിലേക്ക് വീഴുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ പൂര്‍ത്തിയാവാന്‍ ഏതാണ്ട് ഒന്നര-രണ്ട് മണിക്കൂറോളം എടുക്കും. ഈ ഘട്ടത്തോടെ ഓരോ കരുവിലും മെഴുകിന്റെ അതേ ആകൃതിയുള്ള പൊള്ളയായ ഒരു ഉള്ളറ രൂപപ്പെടുന്നു. (പാത്രത്തില്‍ ശേഖരിക്കുന്ന മെഴുക് വീണ്ടും അടുത്ത കരുനിര്‍മ്മാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കും).

ലോഹം ഉരുക്കലും വാര്‍ക്കലും

താഴെ കാണുന്ന പാത്രത്തെയാണ് “മൂശ” എന്നു പറയുന്നത്. ഇതിലാ‍ണ് ലോഹം ഉരുക്കാനായി ഉലയില്‍ വയ്ക്കുന്നത്. ഏതാണ്ട് 10 കിലോയോളം ലോഹം ഇതില്‍ ഉരുക്കാന്‍ സാധിക്കും. മൂശയും മണ്ണുകൊണ്ടു പ്രത്യേകമായി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നതുതന്നെ.

രണ്ടു തട്ടുള്ള ഉലയുടെ പൂര്‍ണ്ണരൂപമാണ് താഴെ കാണുന്നത്. ഇതിന്റെ മുകള്‍ത്തട്ടിലാണ് കരുക്കള്‍ വച്ചിട്ടുള്ളത്. കരുക്കളിലെ മെഴുക് ഉരുകിത്തീരുമ്പോഴേക്കും ഉരുക്കാനുള്ള ലോഹം മൂശയിലാക്കി ഉലയുടെ താഴെത്തട്ടില്‍ വയ്ക്കുന്നു. ലോഹത്തിന്റെ ആവശ്യകത അനുസരിച്ച് ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം മൂശകള്‍ വയ്ക്കേണ്ടി വരും. ഉല കത്തിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു:

ഉലയുടെ രണ്ടു തട്ടുകളും കത്തിക്കുമ്പോള്‍ മൂശയും കരുക്കളും ഒരുപോലെ ചൂടാവാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. ഏതാണ്ട് 6 മണിക്കൂറോളംതുടര്‍ച്ചയായി ഉല കത്തിക്കുന്നതോടെ ചുട്ടുപഴുക്കുന്ന മൂശയിലെ ലോഹം ഉരുകി പൂര്‍ണ്ണമായും ദ്രാവകരൂപത്തിലായിത്തീരുകയും മുകള്‍ത്തട്ടിലെ കരുക്കള്‍ വെന്തുറച്ച് കൂടുതല്‍ ബലവത്തായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ രണ്ടുതട്ടുകളും ഒരേ ചൂടിലെത്തിയാലുടനെ ആദ്യം ചുട്ടുപഴുത്ത കരുക്കള്‍ പുറത്തെടുത്ത് അവയുടെ (മെഴുകുരുകിപ്പോയ) ദ്വാരങ്ങള്‍ മുകളിലേക്ക് വരത്തക്കവിധം നിരത്തിവയ്ക്കുന്നു.

ലോഹം ഉരുകിത്തിളക്കുന്ന മൂശ:

വലിയൊരു കൊടില്‍ ഉപയോഗിച്ച് മൂശ ഉലയില്‍നിന്ന് പുറത്തെടുക്കുന്നു:

ലോഹം കരുക്കളിലെ ദ്വാരത്തിലൂടെ ഒഴിക്കുന്നു. വളരെ അപകടം പിടിച്ച ഒരു ഘട്ടമാണ് ഇത്. പരിചയസമ്പന്നര്‍ക്കു മാത്രമേ ഇത് ചെയ്യാന്‍ പറ്റൂ. അശ്രദ്ധയോ പരിചയക്കുറവോ മൂലം മൂശയുടെ പിടിവിട്ടുപോവുകയോ സ്ഥാനം മാറുകയോ ചെയ്താല്‍, ഉയര്‍ന്ന ഊഷ്മാവിലുള്ള, തിളച്ചുമറിയുന്ന ലോഹം കൊണ്ടുണ്ടാകാവുന്ന അപകടങ്ങള്‍ ഊഹിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറമാണ്.

മീതെ എന്തെങ്കിലും ഭാരം കയറ്റിവച്ചശേഷം കരുക്കള്‍ ചൂടാറാന്‍ വയ്ക്കുന്നു. 12 മുതല്‍ 18 മണിക്കൂറോളം നേരം ഇങ്ങനെ വയ്ക്കും.

കരു പൊട്ടിച്ച് യഥാര്‍ത്ഥ രൂപം പുറത്തെടുക്കല്‍

ചൂടാറിയ കരുക്കളില്‍ നിന്ന് ലോഹം വേര്‍പെടുത്തിയെടുക്കുക എന്നതാണ് ഇനി അടുത്ത ഘട്ടം. അടുത്ത ദിവസമാണ് ഇത് ചെയ്യുക. വലിയ ചുറ്റികകൊണ്ട് ശക്തിയായി, എന്നാല്‍ ശ്രദ്ധയോടെ, അടിക്കുമ്പോള്‍ മണ്ണ് പൊട്ടിയടര്‍ന്നു പോരാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. ഇങ്ങനെ എല്ലാവശത്തുനിന്നും മണ്ണ് ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം പൊട്ടിച്ചുമാറ്റുന്നു. ഈ മണ്ണിനെയാണ് വാര്‍ക്കമണ്ണ് എന്നു പറയുന്നത്. വാര്‍ക്കമണ്ണിന്റെ കഷ്ണങ്ങള്‍ തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ച് പൊടിയാക്കി വീണ്ടും കരുനിര്‍മ്മാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
മെഴുകുരുകിപ്പോവാനും, ലോഹം ഒഴിക്കാനുമായി ഉണ്ടാക്കിയ ദ്വാരത്തിന്റെ ഭാഗം അഭംഗിയായി പുറത്തേക്ക് തള്ളിനില്‍ക്കുന്നത് അവസാനം മുറിച്ചു കളയും. നവജാത ശിശുവിന്റെ പൊക്കിള്‍ക്കൊടി മുറിക്കുന്നതുപോലെയത്രേ!

കരുപൊട്ടിക്കുന്നതിന്റെ ദൃശ്യങ്ങള്‍:

മണ്ണ് തട്ടിക്കളഞ്ഞ് വൃത്തിയാക്കിയ ചില ഉല്പന്നങ്ങള്‍ കാണൂ:

പ്രഭാമണ്ഡലം:

പുറന്തോടിനുള്ളില്‍ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ദേവീചൈതന്യം:

വിളക്കിന്റെ ഭാഗങ്ങള്‍:

അവസാനഘട്ടം: രാകലും മിനുക്കലും

കരുക്കളില്‍ നിന്ന് പുറത്തെടുത്ത ഉല്പന്നങ്ങള്‍ക്ക് മിനുസമോ തിളക്കമോ ഉണ്ടായിരിക്കില്ലെന്ന് കണ്ടല്ലോ. അവയെ നമ്മള്‍ കടയില്‍ കാണുന്ന ഭംഗിയാര്‍ന്ന രൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റുക എന്നതാണ് ഇനിയുള്ള ഘട്ടങ്ങളില്‍ ചെയ്യുന്നത്.

തീരെ നിസ്സാരമായ എന്തെങ്കിലും അപാകതകള്‍ ഈയം ഉപയോഗിച്ച് പരിഹരിക്കുന്നു.

ഉല്പന്നങ്ങളെ രാകി മിനുക്കുന്ന യൂണിറ്റാണ് ഇത്. വൈദ്യുതി കൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങളാണ് ഈ യൂണിറ്റില്‍ ഇപ്പോഴുള്ളത്. പണ്ടൊക്കെ, കൈകൊണ്ട് തിരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കുന്ന, “കടച്ചാമരം” എന്നു പേരുള്ള യന്ത്രമായിരുന്നത്രേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഇത് പോളിഷിങ്ങ് യന്ത്രം. അവസാനവട്ട മിനുക്കുപണി ഇവിടെയാണ് നടക്കുന്നത്.

ഇതും പോളിഷിങ്ങ് യന്ത്രം തന്നെ. താരതമ്യേന ചെറിയ ഉല്പന്നങ്ങളാണ് ഇതില്‍ മിനുക്കുന്നത്. ചിലവ അറക്കപ്പൊടി, മണ്ണെണ്ണ മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് കൈകൊണ്ട് മിനുക്കിയെടുക്കും. “ധാര” മുതലായ പോളിഷിങ്ങ് ദ്രാവകങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അവസാനവട്ട മിനുക്കല്‍ പൂര്‍ത്തിയായി വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ഉല്പന്നങ്ങള്‍:

ഉല്പന്നങ്ങള്‍ ഷോറൂമില്‍ ആവശ്യക്കാരെ കാത്ത്.....

[അവസാനിച്ചു....]

ഭരതന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ദൃശ്യാവിഷ്കാരങ്ങളിലൊന്നായ “വെങ്കല”ത്തിലെ “ആറാട്ടുകടവിങ്കൽ” എന്ന മനോഹരഗാനരംഗം ഇവിടെ ആസ്വദിക്കൂ.....

വെങ്കലം (ഭാഗം 1)

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 19 Jul 2010 02:30:00 +0000

ഇരിങ്ങാലക്കുടയ്ക്കടുത്തുള്ള നടവരമ്പ് എന്ന ഗ്രാമത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ റോഡരുകിൽത്തന്നെയുള്ള “നടവരമ്പ് ബെൽ മെറ്റൽ‌സ്” എന്ന ഓട്ടുപാത്രക്കട ആരും ഒന്നു ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കില്ല. വിളക്കുകളും മറ്റും വാങ്ങാൻ പലവട്ടം ഞാനവിടെ പോയിട്ടുണ്ട്. കടയുടെ പിന്നിലുള്ള ഉടമസ്ഥന്റെ വീടിനോടു ചേർന്നുതന്നെയാണ് നിർമ്മാ‍ണശാലയും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ അവിടം സന്ദർശിക്കണമെന്ന ആശ മനസ്സിലുദിച്ചിട്ട് കുറച്ചു കാലമായി. ഈയിടെയാണ് ആ ആഗ്രഹം സഫലമാ‍യത്. അവിടെ ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച് അനുവാദം വാങ്ങിയതുൾപ്പെടെയുള്ള സഹായസഹകരങ്ങൾ ചെയ്തുതന്നത് എന്റെ നല്ലപാതി തന്നെ.

ഫാക്ടറിയുടെ ഉടമസ്ഥനായ ശ്രീ കൃഷ്ണപ്പസ്വാമിയുമായി ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി. തഞ്ചാവൂരിൽ നിന്ന് കുടിയേറിപ്പാർത്ത ബ്രാഹ്മണരാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർവ്വികർ. ഈ വ്യവസായത്തോടുള്ള, പാരമ്പര്യമായി കൈമാറിക്കിട്ടിയ താല്പര്യവും അർപ്പണബോധവും ഈ മേഖലയിൽത്തന്നെ തുടരാൻ സ്വാമിയെയും പ്രേരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഓട്ടുപാത്രനിർമ്മാണത്തിന്റെ സാങ്കേതിക വശങ്ങളെക്കുറിച്ച് നല്ല അവബോധമുള്ള കൃഷ്ണപ്പസ്വാമി നിർമ്മാ‍ണഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് വളരെ ലളിതമായി ഞങ്ങൾക്ക് വിശദീകരിച്ചുതന്നു. “നടവരമ്പ് ബെൽ മെറ്റൽ” എന്ന സ്ഥാപനത്തിന്റെ അമരക്കാരനെന്ന നിലയിലും, ഈ മേഖലയിലെ തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമത്തിനുവേണ്ടി ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട സഹകരണസംഘമായ “നടവരമ്പ് കൃഷ്ണാ ബെൽമെറ്റൽ വർക്കേഴ്സ് കോപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റി”യുടെ സ്ഥാപകൻ എന്ന നിലയിലും പിന്നിട്ട വഴികളിലെ ഉയർച്ചതാഴ്ചകളെക്കുറിച്ചൊക്കെ വളരെ സരസമായിത്തന്നെ സ്വാമി വിവരിച്ചത് തികച്ചും ഹൃദ്യമായ ഒരു അനുഭവമായി.

കൃഷ്ണപ്പസ്വാമിയും പത്നിയും

വെങ്കലം(Bell Metal)
വെങ്കലം അഥവാ ഓട് എന്നു പറയുന്നത് ചെമ്പും(Copper) വെളുത്തീയവും(Tin) ചേർത്തുരുക്കി ഉണ്ടാക്കുന്ന സങ്കരലോഹമാണ്. 78 % ചെമ്പും 22% ഈയവും ചേർന്നതാണ് ശുദ്ധമായ ഓട് അഥവാ വെള്ളോട്. ഈയം വളരെ വിലകൂടിയ ലോഹമായതുകൊണ്ട് വെള്ളോടുകൊണ്ടുള്ള വസ്തുക്കൾക്കും വില കൂടും. ഭക്ഷണം കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള പാത്രങ്ങൾ (ഉരുളി, വാർപ്പ്, ചെമ്പ്, കലം, മൊന്ത, ലോട്ട മുതലായവ) വെള്ളോടിൽ ഉണ്ടാക്കിയതായിരിക്കണം. ഇന്ന് ഓട്ടുപാത്രങ്ങൾ അടുക്കളകളിൽനിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെട്ട് സ്വീകരണമുറിയിലെ കാഴ്ചവസ്തുക്കളായി മാറിയതുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ആവശ്യത്തിനോ, പ്രത്യേകമായി ആരെങ്കിലും ഓർഡർ ചെയ്താലോ മാത്രമേ ശുദ്ധമായ ഓട്ടുപാത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാറുള്ളുവത്രേ. അല്ലാ‍ത്തവയിൽ താരതമ്യേന വില വളരെ കുറഞ്ഞ നാകം(Zinc) ആണ് ചേർക്കുന്നത്. ഇവയിൽ ഈയം വളരെ കുറച്ചു മാത്രം ചേർക്കുകയോ, തീരെ ചേർക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യും . ഇതിനാണ് പിച്ചള(Brass) എന്നു പറയുന്നത്. പിച്ചളപ്പാത്രങ്ങൾ പാചകത്തിന് ഉപയോഗിക്കില്ല. ഈയം, ഇരുമ്പ്, ചെമ്പ്, സ്വർണ്ണം, വെള്ളി എന്നീ അഞ്ചു ലോഹങ്ങൾ ചേർത്തുരുക്കുന്നതാണ് പഞ്ചലോഹം.

കരകൗശലവും കഠിനാദ്ധ്വാനവും ഒരുപോലെ സമന്വയിച്ചിട്ടുള്ള വിസ്മയക്കാ‍ഴ്ചകളാണ് നിർമ്മാണശാലയിലുടനീളം. ഉണ്ടാക്കേണ്ട വസ്തുവിന്റേയോ ശില്പത്തിന്റേയോ ആകൃതിയും കനവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കരു(അച്ച്, mould) കൃത്യമായി രൂപപ്പെടുത്തി, അതിൽ ലോഹം ഉരുക്കിയൊഴിച്ച്, അവസാനം കരു പൊട്ടിച്ച് ഉല്‍പ്പന്നം പുറത്തെടുക്കുക എന്നത് സങ്കീർണ്ണമായ ഘട്ടങ്ങളുള്ള നീണ്ട പ്രക്രിയയാണ്. (ഇതിന് സ്വാമി പറയുന്ന മനോഹരമായ ഉപമ എന്താണെന്നോ..? ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഉരുവം കൊള്ളുന്ന ഭ്രൂണം, കേവലമൊരു മാംസപിണ്ഡമെന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ക്രമേണ അവയവങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ട്, പത്തുമാസംകൊണ്ട് പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിച്ച ശിശുവായി മാതൃശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നതുപോലെയാണത്രേ!).
കരു ഉണ്ടാക്കുന്നതിൽ എന്തെങ്കിലുമൊരു പിഴവ് (വിള്ളൽ മുതലായവ) സംഭവിച്ചുപോയാൽ സർവ്വ അദ്ധ്വാനവും പാഴായതുതന്നെ.
നിർമ്മാണ പ്രക്രിയയെ പ്രധാനമായും കരുനിർമ്മാ‍ണം, മെഴുകുരുക്കൽ, വാർക്കൽ, കരുപൊട്ടിച്ച് ലോഹരൂപം പുറത്തെടുക്കൽ, രാകിമിനുക്കൽ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു ഘട്ടങ്ങളായി തരം തിരിക്കാം. ഇതിൽ കരുനിർമ്മാണത്തിനു തന്നെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്.

കരുനിർമ്മാണം:

ഒന്നാം ഘട്ടം:
കളിമണ്ണാണ് കരുനിർമ്മാ‍ണത്തിലെ മുഖ്യഘടകം. ആദ്യമായി, ഉണ്ടാക്കേണ്ട വസ്തുവിന്റെ/ശില്പത്തിന്റെ ഏകദേശ രൂപം(പ്രാരംഭ രൂപം) കളിമണ്ണും വാർക്കമണ്ണും കൂടി നന്നായി കുഴച്ചെടുത്ത മിശ്രിതം കൊണ്ട് രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിന് ഉൾക്കരു/മൂലക്കരു എന്നു പറയുന്നു. (അവസാന ഘട്ടത്തിൽ, വാർത്തെടുത്ത കരുവിനുള്ളിൽ നിന്ന് ശില്പങ്ങൾ വേർപെടുത്തിയശേഷം ബാക്കിയാവുന്ന മണ്ണ് തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ച് പൊടിയാക്കി വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കും. ഇതിനാണ് വാർക്കമണ്ണ് എന്നു പറയുന്നത്). കൂടുതൽ ഉറപ്പിനുവേണ്ടിയാണ് കളിമണ്ണിന്റെ കൂടെ വാർക്കമണ്ണ് ചേർക്കുന്നത്. ഉപയോഗിച്ചമണ്ണ് വീണ്ടും വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാം എന്ന മെച്ചവുമുണ്ട്.

ചില പ്രാരംഭ രൂപങ്ങളാണ് താഴെ കാണുന്നത്. ആദ്യത്തേത് ഒരു വിളക്കിന്റേതും രണ്ടാമത്തേത് ദേവീവിഗ്രത്തിന്റേയും മൂന്നാമത്തേത് കൃഷ്ണവിഗ്രഹത്തിന്റേതുമാണ്.

രണ്ടാം ഘട്ടം:
ഉൾക്കരുവിനു മീതെ ശരിയായ രൂപമുണ്ടാക്കലാണ് അടുത്ത ഘട്ടം. അരിച്ചെടുത്ത മിനുസമുള്ള മണ്ണുകുഴച്ചത് ഉപയോഗിച്ച് കൂട്ടച്ചിൽ വച്ച് കടഞ്ഞാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. വിളക്ക്, കിണ്ടി, ഉരുളി, കലം, കുടം, മൊന്ത, ദീപസ്തം‌ഭം,മണി മുതലായവയാണ് ഇങ്ങനെ കടഞ്ഞെടുത്ത് രൂപഭംഗി വരുത്തുന്നത്. വിഗ്രഹങ്ങളും മറ്റു ശില്പങ്ങളും ദിവസങ്ങളോളം മിനക്കെട്ടിരുന്ന് കൈകൊണ്ട് രൂപപ്പെടുത്തുകതന്നെ വേണം. ഇവിടെയാണ് തൊഴിലാളിയിലെ കലാകാരൻ ഉണരുന്നത്.

കൂട്ടച്ച്:

കടഞ്ഞ് ഭംഗിയാക്കിയ വിളക്കിന്റെ കരുക്കൾ.

മൂന്നാം ഘട്ടം:
ഇവയ്ക്കു പുറത്ത് നല്ല മിനുസമുള്ള വാർക്കമണ്ണ് തേച്ച് ഒന്നുകൂടി മിനുക്കും. ഇതിന് കളിയിടൽ എന്നാണ് പറയുക.

നാലാം ഘട്ടം:
മെഴുകാണ് അടുത്ത ഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന ഘടകം. കളിമണ്ണുകൊണ്ടു മെനഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്ന കരുക്കളുടെ മീതെ അതേ ആകൃതിയിൽ മെഴുകുകൊണ്ടൊരു അടുക്ക്(Layer) കൂടി ഉണ്ടാക്കുന്നു. മെഴുകിടൽ എന്നാണ് ഇതിനു പറയുന്നത്. ഇത് വളരെ പ്രധാ‍നപ്പെട്ട ഘട്ടമാണ്. ഉണ്ടാക്കേണ്ട വസ്തുവിന്റെ കനവും(thickness) ചാരുതയും ഈ അടുക്കിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. തേൻ‌മെഴുകിൽ 60% തെള്ളിപ്പശയും കുറച്ച് കൊട്ടെണ്ണയും (ശുദ്ധി ചെയ്യാത്ത ആവണക്കെണ്ണ) ചേർത്ത് ഉരുക്കി തുണിയിൽ അരിച്ചെടുത്ത് ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഇട്ടുവയ്ക്കും. തെള്ളിപ്പശ ചേർക്കുന്നത് അയവിനുവേണ്ടിയും കൊട്ടെണ്ണ ചേർക്കുന്നത് കയ്യിൽ ഒട്ടാതിരിക്കാനുമാണ്.

തയ്യാറാക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന മെഴുകിൽ കുറച്ചെടുത്ത് കല്ലിൽ വച്ച് അടിച്ചുപരത്തി പാളികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.

അടുത്തതായി മെഴുകുപാളികൾ ചെറിയ നാടകളായി മുറിച്ചെടുക്കുന്നു. ഉണ്ടാക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന വസ്തുവിൽ ലോഹത്തിന്റെ കനം (thickness) എത്രയാണോ വേണ്ടത്, കൃത്യം അത്രതന്നെ കനമായിരിക്കും നാടയ്ക്ക്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു വിളക്കിലെ ലോഹത്തിന് 2മില്ലീമീറ്റർ കനമാണ് വേണ്ടതെങ്കിൽ ഒട്ടിക്കുന്ന നാടയും 2 മില്ലിമീറ്റർ കനമുള്ളതായിരിക്കും. മണ്ണിൽ തയ്യാർ ചെയ്തുവച്ചിരിക്കുന്ന കരുക്കൾ കൂട്ടച്ചിൽ വച്ച് ആദ്യം ഈ മെഴുകുനാട ഒട്ടിക്കുന്നു (Arrow mark നോക്കുക).

ഈ നാടയ്ക്കു മീതേക്കൂടി മെഴുക് കട്ടിയിൽ പൊതിഞ്ഞശേഷം കടഞ്ഞ് ആകൃതി വരുത്തുന്നു. ( മെഴുകുനാടയ്ക്ക് കറുപ്പുനിറവും കടയുന്ന മെഴുകിന് മഞ്ഞനിറവുമായിരിക്കും).

മെഴുകും നേരത്തേ ഒട്ടിച്ച മെഴുകുനാടയും സമനിരപ്പിലെത്തുന്നതുവരെയാണ് കടയുന്നത്. ഇപ്പോൾ കരുവിനെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മെഴുകിന്റെ അടുക്ക് കൃത്യം ആദ്യം ഒട്ടിച്ച നാടയുടെ അതേ കനത്തിലായിരിക്കും.

മെഴുകിടൽ പുർത്തിയായ വിളക്കു കരുക്കൾ:

ഇതുവരെ പറഞ്ഞത് വിളക്കുകളുടേയും പാത്രങ്ങളുടേയും കാര്യം. എന്നാൽ ശില്പങ്ങളുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ കൈവേലതന്നെ ചെയ്തേ പറ്റൂ. കലാചാതുര്യവും ഏകാഗ്രതയും ഭാവനയും ക്ഷമാശീലവും ഒത്തിണങ്ങിയ ഒരാൾക്കുമാത്രമേ ഇത് ചെയ്യാൻ സാധിക്കൂ. വെറും പരിശീലനം കൊണ്ടുമാത്രം സാധ്യമല്ലെന്നു സാരം. ഒരു ശില്പത്തിന്റെ അതിസൂക്ഷ്മമായ വിശദാംശങ്ങളടക്കം മുഴുവൻ ഭാഗങ്ങളും മെഴുകുകൊണ്ട് മെനഞ്ഞെടുക്കാൻ ദിവസങ്ങൾ തന്നെ വേണ്ടിവന്നേക്കും. വളരെ ലളിതമായ ചെറു‌ ഉപകരണങ്ങളാണ് ഇതിനു ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഇത് മെഴുകിടൽ പൂർത്തിയാ‍യ മറ്റൊരു ശില്പം

അഞ്ചാം ഘട്ടം:

മെഴുകുപിടിപ്പിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ കരുക്കൾക്കുമീതെ അരച്ച മണ്ണുകൊണ്ട് വീണ്ടുമൊരു അടുക്ക് ഉണ്ടാക്കുകയാണ് അടുത്തതായി ചെയ്യുന്നത്. വാർക്കമണ്ണ് ചാണകവും കൂട്ടി അമ്മിയിൽ വച്ച് വെണ്ണ പോലെ അരച്ചെടുക്കണം. “മെഴുകുമ്പുറത്തെ മണ്ണ്”, “മെഴുമണ്ണ്” എന്നൊക്കെയാണ് ഈ മണ്ണിനു പറയുന്നത്. വെണ്ണപോലെ അരയ്ക്കണം എന്നത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സംഗതിയാണ്. കാരണം, ഉല്പന്നത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിന്റെ മിനുസം (നമ്മൾ പുറമേനിന്ന് കാണുന്ന ഭാഗം) അരച്ചമണ്ണിന്റെ ഈ അടുക്കിനെ അശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. മണ്ണ് വേണ്ടവിധം അരഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഉല്പന്നത്തിന്റെ ഉപരിതലവും പരുപരുത്തതായിത്തീരും.

മെഴുകിടൽ കഴിഞ്ഞ കരുക്കൾ അരച്ചമണ്ണുകൊണ്ട് പൊതിയുന്നു:

ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ ചില കരുക്കളാണ് താഴെ കാണുന്നത്:

അവസാന ഘട്ടം:
മെഴുമണ്ണ് പൊതിഞ്ഞുവച്ച കരുക്കളിൽ മണ്ണുകൊണ്ട് മൂന്നോ നാലോ അടുക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കുകയാണ് കരുനിർമ്മാണത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ ചെയ്യുന്നത്. അദ്യത്തെ അടുക്കുകൾ യഥാക്രമം അരിച്ചമണ്ണ്, തരിമണ്ണ്(പൂയമണ്ണ് എന്നും പറയും) എന്നിവകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവസാനത്തെ അടുക്ക് കളിമണ്ണ്, വാർക്കമണ്ണ് എന്നിവയോടൊപ്പം ചാക്ക് പൊടിയായി അരിഞ്ഞത് കൂടി ചേർത്ത് കുഴച്ച മിശ്രിതം കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. കൂടുതൽ ഉറപ്പിനുവേണ്ടിയാണ് ചാക്ക് ചേർക്കുന്നത്.

കരുക്കളുടെ ഉള്ളിലുള്ള മെഴുക് ഉരുകിപുറത്തുപോകാൻ പാകത്തിലുള്ള ഒരു ദ്വാരം കൂടി ഇട്ട ശേഷമാണ് ഇപ്രകാരം മണ്ണ് പൊതിയൽ പൂർത്തിയാക്കുന്നത്.

മണ്ണുപൊതിയൽ അവസാനത്തെ ഘട്ടമാവുമ്പോഴേക്കും യഥാർത്ഥരൂപത്തിൽ നിന്ന് പാടേ വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു ആകൃതിയിലായിട്ടുണ്ടാവും മിക്ക കരുക്കളും.
ചുരുക്കത്തിൽ, പണി പൂർത്തിയായ ഒരു കരു എന്നു പറയുന്നത്, ഇരുപുറങ്ങളിലും യഥാക്രമം മിനുസമേറിയത്, മിനുസം കുറഞ്ഞത്, തരിമണ്ണ്, പരുക്കൻ മണ്ണ് എന്നിങ്ങനെ മണ്ണിന്റെ വിവിധ അടുക്കുകളുടെ സുരക്ഷിതകവചമുള്ള മെഴുകിന്റെ യഥാർത്ഥരൂപമാണെന്നു പറയാം.

ചില കരുക്കൾ: ആദ്യത്തേത് ദീപസ്തംഭത്തിന്റെ ഒരു തട്ടും രണ്ടാമത്തേത് പ്രഭാമണ്ഡലവുമാണ്.

പണി പൂർത്തിയായ കരുക്കൾ ഒരിടത്ത് കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഉരുളിയുടേയും, വിളക്കിന്റേയും, ദീപസ്തംഭത്തിന്റേയുമൊക്കെ കരുക്കൾ ഉണ്ട്.

[തുടരും...]

മറയൂർ ശർക്കര

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 14 Jun 2010 03:00:00 +0000

മറയൂർ ശർക്കര എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ..? കരിമ്പിൻ‌തോട്ടങ്ങൾ സമൃദ്ധമായി കാണപ്പെടുന്ന മറയൂരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ശർക്കര രുചിക്കും ഗുണനിലവാരത്തിനും ഏറെ പേരുകേട്ടതാണ്. ഈയിടെ മറയൂരിലേക്കൊരു യാത്ര പോയപ്പോൾ, കരിമ്പിൻ‌തോട്ടങ്ങൾക്കരികിലൂടെ കടന്നുപോകവേ, ശർക്കരയുണ്ടാക്കുന്ന ഏതാനും പണിശാലകൾ അവിടവിടെയായി കണ്ടു. അവയിലൊന്നിൽ കയറി, അവിടെ ഉള്ളവരുമായി അടുപ്പം സ്ഥാപിക്കാനും അവർ ചെയ്യുന്ന ജോലികളുടെ വിശദാംശങ്ങൾ കണ്ടു മനസ്സിലാക്കി ക്യാമറയിൽ പകർത്താനും അവസരം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.

തങ്കവേലു, മകൻ നടരാജൻ, ഭാര്യ രാധാലക്ഷ്മി, സഹായി രാമസ്വാമി. ഇവരുടെ പണിശാലയിലാണ് ഞങ്ങൾ പോയത്. കരിമ്പുനീര് എടുക്കുന്നതുമുതൽ അത് ശർക്കരയായി മാറുന്നതുവരെയുള്ള ഘട്ടങ്ങളെല്ലാം കാണുന്നതിനുവേണ്ടി ഏതാണ്ട് ആറു മണിക്കൂറോളം ഞങ്ങൾക്കവിടെ ചിലവിടേണ്ടിവന്നു. വളരെ സന്തോഷത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയുമാണ് ഇവർ ഈ സമയമത്രയും ഞങ്ങളോട് പെരുമാറിയത്.

ഇവർക്കും, ഇതുപോലെ വിശ്രമമെന്തെന്നറിയാത്ത മറ്റൊരുപാട് ജീവിതങ്ങൾക്കും ഈ പോസ്റ്റ് സ്നേഹപൂർവ്വം സമർപ്പിക്കുന്നു......

ഇനി ആ ദൃശ്യങ്ങളിലേക്ക്......

കരിമ്പുതോട്ടം:

മൂപ്പെത്തിയ കരിമ്പുചെടികൾ:

തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് കരിമ്പ് പണിസ്ഥലത്തിറക്കുന്നു. പുറകിൽ കരിമ്പുതോട്ടം കാണാം.

കരിമ്പ്, യന്ത്രത്തിൽ വച്ചു പിഴിഞ്ഞ് നീരെടുക്കുന്നു:

കരിമ്പുനീര് താഴെയുള്ള ഒരു പാത്രത്തിൽ ശേഖരിക്കുന്നു. പാത്രത്തിനുമുകളിൽ കെട്ടിയുറപ്പിച്ച വല ഒരു അരിപ്പപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു:

ആ പാത്രത്തിലെ കരിമ്പുനീര് ഒരു ചെറിയ മോട്ടോർ പമ്പ് ഉപയോഗിച്ച് പണിശാലയിലുള്ള വലിയൊരു ഡ്രമ്മിലേക്ക് പമ്പ് ചെയ്യുന്നു:

ഇതാ, ഡ്രമ്മിലേക്ക് കരിമ്പുനീര് വന്നു വീഴുന്നതു കണ്ടോ:ഏതാണ്ട് 500 ലിറ്ററോളം സംഭരിക്കാവുന്ന ഡ്രമ്മാണിത്.

ഡ്രമ്മിൽ കരിമ്പുനീര് പകുതി നിറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാൽ അടുപ്പു കത്തിക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങുകയായി. കരിമ്പിൻ ചണ്ടിയും ഓലയുമൊക്കെതന്നെയാണ് ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പണിശാലയുടെ പരിസരത്തുതന്നെയിട്ട് ഇവ ഉണക്കിയെടുക്കും.

ഇതാണ് അടുപ്പ്:

ദാ, അടുപ്പ് നന്നായി കത്താൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു:

ഡ്രമ്മിൽ നിന്ന് കരിമ്പുനീര് ഈ വലിയ വാർപ്പിലേക്കാണ് ഒഴിക്കുക. ഇതിലാണ് ശർക്കര പാകം ചെയ്യുന്നത്. നേരത്തേ കണ്ട അടുപ്പിനു മുകളിലാണ് ഈ വാർപ്പ് വച്ചിരിക്കുന്നത്.

അടുപ്പ് നന്നായി ചുട്ടുപഴുക്കുമ്പോഴേക്കും ഡ്രമ്മിൽ കരിമ്പുനീര് നിറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരിക്കും. ഇത് ഡ്രമ്മിനടിയിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള മറ്റൊരു പൈപ്പിലൂടെ വാർപ്പിലേക്ക് ഒഴിക്കുന്നു:

ചുട്ടുപഴുത്ത അടുപ്പും, ആവി പറക്കുന്ന കരിമ്പുനീരും: അകത്തും പുറത്തും പൊള്ളൂന്ന ചൂട്....

നന്നായി തിളച്ചുതുടങ്ങുന്ന നീരിലേക്ക് കുറച്ചു ചുണ്ണാമ്പുപൊടി വിതറും. ചുണ്ണാമ്പ് ഒരു ‘ക്ലീനിങ്ങ് ഏജന്റ്’ ആണ്. അഴുക്കുകളും കരടുകളുമടങ്ങുന്ന കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള പത ക്രമേണ പൊങ്ങിവരാൻ തുടങ്ങും. ഒരു കണ്ണാപ്പകൊണ്ട് ഇത് ശ്രദ്ധയോടെ നീക്കം ചെയ്യും. അങ്ങനെ ശർക്കരക്ക് നല്ല നിറവും കിട്ടും.

നന്നായി തിളച്ച് ഇരട്ടിയളവോളം പൊങ്ങി, സോപ്പുപത പരുവത്തിലായ പാനി:

ക്രമേണ പാനി പതയടങ്ങി കുറുകി, ശർക്കരയാവാൻ തുടങ്ങുന്നു: ഈ ഘട്ടത്തിൽ കുറച്ചു വെളിച്ചെണ്ണ ചേർത്തിളക്കും.

ദാ, ശർക്കര അടുപ്പിൽ നിന്ന് വാങ്ങാനുള്ള പാകത്തിലായിക്കഴിഞ്ഞു.

മരം കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച ഈ വലിയ പാത്തിയിലേക്കാണ് പാകമായ ശർക്കര പകർത്തുന്നത്.

വാർപ്പിൽ നിന്ന് ശർക്കരപ്പാനി പാത്തിയിലേക്ക് ഒഴിക്കുന്ന ശ്രമകരമായ പണിയാണ് ഇനി. വാർപ്പിന്റെ മറുവശത്തുള്ള വളയത്തിന്മേൽ കയർ ബന്ധിച്ച്, ആ കയർ മുകളിലുള്ള കപ്പിയിലൂടെ വലിച്ചാണ് വാർപ്പ് ചെരിക്കുന്നത്. ചിത്രം നോക്കൂ:

പാത്തിയിലെ ശർക്കരപ്പാനി ഏറെ നേരം തുടർച്ചയായി ഇളക്കണമത്രേ.

ഇളക്കിയിളക്കി, ചൂടാറിവരുമ്പോൾ ശർക്കര കട്ടിയാവാൻ തുടങ്ങും:

ഇനി ഉരുട്ടുകയേ വേണ്ടൂ....

ദാ നോക്കൂ, പനമ്പായിൽ ഉരുട്ടിവച്ചിരിക്കുന്ന നല്ല ഫ്രെഷ് ശർക്കര! കടകളിൽ നിന്നു വാങ്ങുന്ന ശർക്കരയുടെ രൂപഭംഗിയൊന്നും ഇവിടെ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട കേട്ടോ...പക്ഷേ ഇതാണ് ഒറിജിനൽ! ഒട്ടും തന്നെ മായമില്ല, മന്ത്രമില്ല!
നിത്യജീവിതത്തിൽ നമ്മളുപയോഗിക്കുന്ന പല സാധനങ്ങളുടേയും യഥാർത്ഥ രുചി നമുക്ക് എത്രത്തോളം അന്യമാണെന്ന് അറിയണമെങ്കിൽ വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും കൃത്രിമത്വം ലവലേശം തൊട്ടുതീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ഇത്തരം ഉല്പന്നങ്ങൾ രുചിക്കാൻ അവസരം കിട്ടുകതന്നെ വേണം.

അവസ്ഥാന്തരം

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 12 Jan 2010 03:00:00 +0000

എന്നെ എന്തിൽ നിന്ന് എന്താക്കി മാറ്റിയെന്നു നോക്കൂ....

സമർപ്പണം: ചിത്രങ്ങളെടുക്കാനും മറ്റുമായി ദീർഘനേരം ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചിട്ടും യാതൊരു അലോസരവും പ്രകടിപ്പിക്കാതെ, തികച്ചും സന്തോഷപൂർവ്വം എല്ലാം ചെയ്തുകാണിച്ചുതന്ന ഒരു അമ്മയ്ക്ക്..

നീലപ്പൊന്മാൻ

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 02 Nov 2009 01:44:00 +0000

നീലപ്പൊന്മാനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ..? കാഴ്ചയിൽ വളരെ ഭംഗിയുള്ള ഈ പക്ഷി White-Throated Kingfisher (Halcyon Smyrnensis) എന്ന പൊതുനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. തിളങ്ങുന്ന നീലനിറമുള്ള ചിറകുകളും വാലും അത്യാകർഷകമാണ്. തലയും മുൻഭാഗവും ഇരുണ്ടതവിട്ടുനിറവും. ഈ തവിട്ടുനിറത്തിൽ തെളിഞ്ഞുകാണപ്പെടുന്ന, കഴുത്തിന്റെ ഭാഗത്തുള്ള വെള്ളനിറം കൗതുകമുണർത്തുന്നതാണ്. ഇരുണ്ടചുവപ്പുനിറമുള്ള കൊക്ക് നീണ്ടതും നല്ല വലിപ്പമുള്ളതുമാണ്.മരച്ചില്ലകളിലും തെങ്ങോലകളിലുമൊക്കെ ഇരിക്കാനാണ് കക്ഷിക്ക് അധികവും താല്പര്യം. താഴേക്കിറങ്ങുന്നത് വല്ലപ്പോഴും.

ഇരപിടുത്തത്തിൽ ഒരു വിദഗ്ധൻ തന്നെയാണ് നീലപ്പൊന്മാൻ. ഇരയെ ജീവനോടെ പിടിച്ചെടുത്തശേഷം കൊന്ന് ഭക്ഷിക്കുന്നതാണ് ഇഷ്ടം. കൊക്കിൽ വച്ച് ഇറുക്കിയോ, മരത്തിന്മേൽ ഉരച്ചോ ആണ് കൊല്ലുക. മരക്കൊമ്പിലെവിടെയെങ്കിലും മൂകനായി പഞ്ചപാവം പോലെ ഇരിക്കുമെങ്കിലും ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ താഴെയായിരിക്കും. മണ്ണിര, തവളക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ, പുൽച്ചാടി, വണ്ടുകൾ, ചെറുമീനുകൾ മുതലായ ജീവികളാണ് ലക്ഷ്യം. ഒരു ജീവിയെ ഉന്നം വച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ താഴേയ്ക്ക് ശരവേഗത്തിൽ കുതിക്കലും, ഇരയെ കൊത്തിയെടുത്ത് തിരിച്ചു മരക്കൊമ്പിലേക്ക് പറക്കലും കൊക്കിലിരുന്ന് പിടയുന്ന ഇരയെ മരക്കൊമ്പിലുരച്ച് നിശ്ചലമാക്കിയശേഷം ഒറ്റയടിക്ക് വിഴുങ്ങലുമൊക്കെ നിമിഷനേരം കൊണ്ടു കഴിയും! പുൽച്ചാടി, വണ്ടുകൾ തുടങ്ങിയവയെ പറന്നുനടക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ തന്നെ കൊത്തിയെടുക്കും. വെള്ളതിനുമീതെ വട്ടമിട്ടു പറന്ന് ഇതേപോലെ മീനുകളേയും വാൽമാക്രികളേയുമൊക്കെ പിടിക്കുമത്രേ.

ഇരയെ ഉന്നം വയ്ക്കുന്നതിൽ ബദ്ധശ്രദ്ധ പുലർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന നീലപ്പൊന്മാൻ ഒരുനാൾ ക്യാമറയിലകപ്പെട്ടപ്പോൾ:-

എന്നെ മനസ്സിലായോ...?

ഞാനൊരു ഒരു പഞ്ചപാവം...

വിശന്നിട്ടു വയ്യ...വല്ലതും തടയുമോ..?

ഇതിനാണ് “ഓട്ടക്കണ്ണിട്ടു നോക്കുക” എന്നു പറയുന്നത്

പിന്നിലും ഒരു കണ്ണുള്ളതു നല്ലതാ....

ദാ, അവിടെയൊരുത്തൻ പറന്നുകളിക്കുന്നുണ്ട്....

ഹായ് ! എത്ര നാളായി ഒരു പച്ചക്കുതിരയെ അകത്താക്കിയിട്ട്...റെഡി....വൺ,ടൂ...

ഛെ, കളഞ്ഞു! ഉന്നം പോയി....ശല്യപ്പെടുത്താതെ ഒന്നു പോയിത്തരാമോ..? (ക്യാമറക്കാരിയോട്)

പാരിജാതം തിരുമിഴി തുറന്നൂ...

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Thu, 01 Oct 2009 02:30:00 +0000

പഴയന്നൂരുള്ള ഒരു ബന്ധുഗൃഹം സന്ദർശിച്ച അവസരത്തിൽ, കാറ്റിൽ നിന്നൊഴുകിയത്തിയ സുഗന്ധത്തിന്റെ ഉറവിടം അന്വേഷിക്കവേ, മുറ്റത്തൊരു കോണിൽ മതിലിനോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന മരത്തിനടുത്തേക്ക് ഞാൻ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടു. അടിമുടി കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു വെളുത്ത പൂങ്കുലകൾ വാരിച്ചൂടി നിൽക്കുന്ന ആ മരത്തെ ചൂണ്ടി ഗൃഹനാഥൻ പറഞ്ഞു “ഇതാണ് പാരിജാതം”.

അതെ, ഗന്ധർവ്വകഥകളിലെ നിത്യസാന്നിദ്ധ്യമായ പാരിജാതം!!

താമസിയാതെ തന്നെ പാരിജാതത്തെ ക്യാമറയിൽ ആവാഹിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാരംഭിച്ചു.....

ഇതാ, പൂങ്കുലകൾ...

പൂങ്കുല കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത്:

ഒരു പൂവിന്റെ ക്ലോസപ്പ്: (ഇതളുകൾ നനുത്ത രോമങ്ങളാൽ ആവൃതമാണെന്നു കാണാം)

മതിലിന്റെ മുകളിലെ പാരിജാതപ്പൂമെത്ത:

ചില പൂക്കൾ....

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 20 Jul 2009 03:19:00 +0000

പൂന്തോട്ടങ്ങളിൽ കാണാത്ത, എന്നാൽ നമുക്കേറെ ഉപകാരപ്രദമായ ചില പൂക്കളിതാ.......

കുമ്പളത്തിന്റെ പൂവ്:

ഇലുമ്പിപ്പുളിയുടെ പൂക്കൾ:

കുരുമുളകിന്റെ പൂക്കൾ (സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയാൽ വെളുത്ത കുഞ്ഞിപ്പൂക്കൾ കാണാം)

കാന്താരിമുളകിന്റെ പൂവ്:

വഴുതനപ്പൂവ്:

കോവയ്ക്കയുടെ പൂവ്:

ഇത് സപ്പോട്ടയുടെ പൂവ്:

കശുമാവിന്റെ പൂവ്:

പപ്പായയുടേത്:

വെണ്ടയുടെ പൂവ്:

പുളിയുടെ പൂവ്:

ചാമ്പപ്പൂവ്:

മുരിങ്ങപ്പൂവ്:

ആത്തച്ചക്കയുടെ (സീതാപ്പഴം) പൂവ്:

അമരയുടെ പൂവ്:

വെള്ളരിയുടെ പൂവ്: (കുമ്പളത്തിന്റെ പൂവുമായി ഏറെ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും വെള്ളരിപ്പൂവ് താരതമ്യേന ചെറുതാണ്)

കുരുട്ടുപാല

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 04 May 2009 02:25:00 +0000

ശാസ്ത്രീയ നാമം :- Tabernaemontana dichotona Roxb.
കുടുംബം :- Apocynaceae
പേരുകൾ:
സംസ്കൃതം: kambillaka, ksheerini
മലയാളം : കുരുട്ടുപാല, കൂനം‌പാല, കമ്പിപ്പാല.

കുരുട്ടുപാല ഔഷധഗുണമുള്ള ഒരു കുറ്റിച്ചെടിയാണ്. വേലിയരുകിലോ കുന്നിൻ‌ചെരുവിലോ, ചെറിയ കുറ്റിക്കാടുകളിലോ ഒക്കെ ഇവനെ കണ്ടത്താം. നന്ത്യാർവട്ടം, കോളാമ്പി, അരളി എന്നിവയുടെയൊക്കെ കുടുംബത്തിൽ പെടുന്ന കുരുട്ടുപാല ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ നന്ത്യാർവട്ടമാണോ എന്ന് സംശയിച്ചുപോകും. നന്ത്യാർവട്ടവുമായി ഇതിന് രൂ‍പസാദൃശ്യമേറെയാണ്.

കുരുട്ടുപാലയുടെ പൂവ്:

കുരുട്ടുപാലയുടെ കായ കാഴ്ചയിൽ കൗതുകമുണർത്തുന്നതാണ്. ഒരു ഞെട്ടിയിൽ രണ്ടെണ്ണം വീതമുള്ള, നടുഭാഗം വളഞ്ഞ ആകൃതിയുള്ള കായകൾ മൂക്കുമ്പോൾ പച്ചനിറം മാറി ഓറഞ്ച് നിറമാവും.

കായ വളരെ അടുത്ത്:

കായ ഞെട്ടിയിൽനിന്ന് അടർത്തിയാൽ പാലുപോലെയുള്ള ചറം ധാരാളമായി ഒഴുകിവരുന്നതു കാണാം. കോളാമ്പിയിലും മറ്റും ചറം ഉണ്ടെങ്കിലും കുരുട്ടുപാലയിലുള്ളത്ര ഇല്ലെന്നു തോന്നുന്നു. സംസ്കൃതത്തിൽ ഇതിനെ ‘ക്ഷീരിണി’ എന്നു വിളിയ്ക്കാനുള്ള കാരണവും മറ്റൊന്നായിരിക്കില്ല.

ഈ ചെടിയുടെ തണ്ടും വേരുമൊക്കെ അയുർവേദമരുന്നുകളിലും വിഷചികിത്സയിലും ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കേൾക്കുന്നു. കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ അറിയില്ല.

പക്ഷേ, എന്റെ ഓർമ്മയിൽ കുരുട്ടുപാല ദീപ്തമായി നിൽക്കുന്നതിന്റെ കാരണം മറ്റൊന്നാണ്. കുട്ടിക്കാലത്ത് കാലിൽ മുള്ളു കേറിയാൽ ആദ്യം തിരയുന്നത് കുരുട്ടുപാലയെയാണ്. കുരുട്ടുപാലയുടെ ചറം മുള്ളുകേറിയ ഭാഗത്ത് ഇറ്റിച്ചശേഷം ഞെക്കിയാൽ മുള്ള് വേഗം പുറത്തേയ്ക്ക് പോരും..!!!

രുദ്രാക്ഷ(ഭദ്രാക്ഷ)ച്ചെടി

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 21 Apr 2009 03:22:00 +0000

അപ്‌ഡേറ്റ്: (25/10/2009)

എന്റെ നാട്ടിലുള്ളവരൊന്നടങ്കം രുദ്രാക്ഷമാണെന്നു വിശ്വസിച്ചുപോരുന്ന ഈ ചെടി ശരിയ്ക്കും രുദ്രാക്ഷം തന്നെയാണോ എന്ന് എനിയ്ക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. വിവിധ വെബ്‌സൈറ്റുകൾ സന്ദർശിച്ചതിൽനിന്നും സംശയം ബലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ എത്ര പരതിയിട്ടും കൂടുതൽ വിവരങ്ങളൊന്നും ലഭിച്ചില്ല. അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ ഇതൊരു പോസ്റ്റ് ആക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്. അറിവുള്ളവർ ആരെങ്കിലും ആധികാരികമായ വിവരങ്ങൾ തരുമല്ലോ എന്നു കരുതി.

എതിരഭിപ്രായം പ്രകടിപിച്ചുകൊണ്ട് മണിസാറിന്റെ ഒരു കമന്റ് വന്നുവെങ്കിലും ഈ ചെടിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ കിട്ടിയില്ല. പിന്നീട് സാധുവിന്റെ കമന്റിൽ ഇതിന്റെ പേര് ഭദ്രാക്ഷം ആണെന്ന സൂചനയുണ്ടായിരുന്നു (കൂടുതൽ അന്വേഷണം നടത്താൻ സമയക്കുറവു മൂലം അന്നു സാധിച്ചില്ല. പിന്നീട് ഇക്കാര്യം മറന്നുപോവുകയാണുണ്ടായത്) . ഇതേ സൂചന തന്നെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ഈമെയിലിൽ നിന്നും ഇപ്പോൾ കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.

ഇത് പ്രകാരം അന്വേഷിച്ചതിൽനിന്നും മനസ്സിലായത് ഇത് യഥാർത്ഥ രുദ്രാക്ഷം അല്ലെന്നാണ്. ഇത് ‘കാട്ടുരുദ്രാക്ഷം’ എന്ന് വിളിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭദ്രാക്ഷം എന്ന ഔഷധച്ചെടിയാണത്രേ. ശരിയ്ക്കും പറഞ്ഞാൽ രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ്!!

അപൂർവ്വമായി മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന രുദ്രാക്ഷച്ചെടികൾ ഭക്തിയുടേയും പലതരം വിശ്വാസങ്ങളുടേയുമെല്ലാം പ്രതീകങ്ങളാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രുദ്രാക്ഷമണികൾ പരിപാവനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവയുമാണ്. വളരെ ഉയർന്ന വിലയ്ക്കു വിൽക്കപ്പെടുന്ന ഇവയ്ക്കിടയിൽ ഇത്തരം വ്യാജന്മാരും വിൽക്കപ്പെടുന്നുണ്ടത്രേ! ഒറിജിനലിനേയും വ്യാജനേയും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവർ കബളിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും !
ഭദ്രാക്ഷത്തെപറ്റിയുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഇവിടെയും , ഇവിടേയും ഒക്കെ കാണാം. വ്യാജരുദ്രാക്ഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദാംശങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്.

ഇങ്ങിനെയൊരു തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായ പോസ്റ്റ് ഇട്ടതിൽ ഖേദിയ്ക്കുന്നു. ഇതിൽ വന്നിട്ടുള്ള പല കമന്റുകളുടേയും ആധികാരികത നിലനിർത്തുന്നതിനും, കൂടുതൽ ചർച്ചകൾക്കും വേണ്ടി മാത്രം ഈ പോസ്റ്റ് ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാതെ, മുൻപ് എഴുതിയതിൽ നിന്നും മാറ്റങ്ങളൊന്നും വരുത്താതെ വിടുന്നു. ക്ഷമിക്കുമല്ലോ...

ഹിമാലയസാനുക്കളിലും നേപ്പാളിലുമൊക്കെയാണ് രുദ്രാക്ഷച്ചെടികൾ ധാരാളം കണ്ടുവരുന്നതെന്നാണ് കേട്ടിട്ടുള്ളത്. അവിടങ്ങളിലൊക്കെ ഉള്ള അതേ ഇനമാണോ എന്നറിയില്ലെങ്കിലും ഒരു രുദ്രാക്ഷച്ചെടി എന്റെ നാട്ടിലെ അമ്പലമുറ്റത്തും തഴച്ചുവളർന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. “ശിവന്റെ കണ്ണ്” എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന സംസ്കൃതപദമാണ് രുദ്രാക്ഷം(രുദ്രൻ=ശിവൻ, അക്ഷം=കണ്ണ്). രുദ്രാക്ഷമുത്ത് ശിവന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിയാണെന്നും, അതല്ല, കണ്ണീർത്തുള്ളിയാണെന്നുമൊക്കെയുള്ള പല വിശ്വാസങ്ങളുമുണ്ട്. രുദ്രാക്ഷം ധരിയ്ക്കുന്നത് ഭാഗ്യത്തിന്റേയും ഐശ്വര്യത്തിന്റേയുമൊക്കെ ചിഹ്നമായി കരുതപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും രുദ്രാക്ഷച്ചെടി വീടുകളിൽ വളർത്തുന്നത് വലിയ ദോഷമാണത്രേ....!!(ദോഷങ്ങളൊക്കെ ഭഗവാനിരിക്കട്ടെ..!!).

ഏതായാലും രുദ്രാക്ഷച്ചെടിയുടെ കുറച്ചു ചിത്രങ്ങൾ ഞാനെടുത്തു.(ഇനി ക്യാമറയ്ക്ക് വല്ല ദോഷവും വരുമോ എന്തോ...)

പൂക്കളുള്ള ഒരു കൊമ്പ്:

പൂവിന്റെ ക്ലോസപ്പ്:

കായയുള്ള കൊമ്പ്:

ഇതാണ് രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ കായ. മൂത്തുവരുന്നതേയുള്ളു. കുറച്ചുകൂടി വലുപ്പം വച്ച് പാകമായാൽ കറുപ്പുനിറമാവുമത്രേ. അത്തരത്തിലുള്ളതൊന്നും ചെടിയിൽ കണ്ടില്ല.

കായ കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത്:

കായയുടെ പുറന്തോൽ നീക്കം ചെയ്ത് വൃത്തിയാക്കിയെടുത്താൽ അകത്ത് രുദ്രാക്ഷം കാണാം. രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ പുറത്ത് നെടുകെയുള്ള വരകളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണത്രേ അവയെ എകമുഖം, ദ്വിമുഖം, ത്രിമുഖം, ചതുർമുഖം, പഞ്ചമുഖം എന്നിങ്ങനെ തരംതിരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ 21 മുഖങ്ങൾ വരെയുള്ള രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ഉണ്ടത്രേ. ഏതായാലും ഈ രുദ്രാക്ഷത്തിന്മേൽ രണ്ടു വരകളാണ് കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഇത് ദ്വിമുഖരുദ്രാക്ഷമായിരിക്കണം.

വിഷു ആശംസകൾ

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Sun, 12 Apr 2009 22:59:00 +0000

പഞ്ഞിമരം

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 31 Mar 2009 04:29:00 +0000

ഇത് പറമ്പിൽ പണ്ടുമുതലേ ഉള്ള പഞ്ഞിമരം. ഇതിൽനിന്നു ശേഖരിക്കുന്ന പഞ്ഞികൊണ്ടാണ് പണ്ട് വീട്ടിൽ കിടക്കകളും തലയിണകളും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. പ്രത്യേക പരിചരണമൊന്നും കൂടാതെതന്നെ കാലാകാലങ്ങളിൽ നല്ല വിളവ് തരുന്ന പഞ്ഞിമരത്തിന്റെ കായകൾ ഒന്നുപോലും പാഴാക്കാതെ ശേഖരിച്ച് ഇറയത്ത് കൂട്ടിയിരുന്ന ആ കാലം ഓർക്കുന്നു. പഞ്ഞിക്കായകളുടെ പുറന്തോട് പൊളിച്ചശേഷം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിയിട്ട് വടികൊണ്ട് തല്ലിയാണ് കുരു നീക്കം ചെയ്തിരുന്നത്. ഇങ്ങനെ കിട്ടുന്ന പഞ്ഞി ചാക്കിൽ സൂക്ഷിച്ചുവച്ച് സൗകര്യം പോലെ കിടക്കകളോ തലയിണകളോ ഉണ്ടാക്കും.

പഞ്ഞിമരത്തിന്റെ ചില ചിത്രങ്ങൾ ഇതാ:

പഞ്ഞിമരം രണ്ടുതരത്തിൽ ഉണ്ട്. തടിയിൽ മുള്ളുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും. രണ്ടിന്റേയും കായകൾ തമ്മിൽ കാര്യമായ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ലതാനും.

ഇത് മുള്ളുകളുള്ള പഞ്ഞിമരം:

ഇത് മുള്ളില്ലാത്തതും പച്ചപ്പ് കൂടുതലുള്ളതുമായ മരം:

പഞ്ഞിയുടെ ഇല:

പച്ചക്കായ:

ഉണങ്ങിയ കായകൾ

ഉണങ്ങിയ കായയ്ക്കുള്ളിൽ പുറത്തേക്കുപറക്കാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന പഞ്ഞിത്തുണ്ടുകൾ. എത്ര മനോഹരമായാണ് അവ അടുക്കിവയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അല്ലേ..?

പഞ്ഞിക്കായ രണ്ടായി പിളർത്തിയാൽ ഉൾഭാഗത്തായി കറുത്ത കുരുക്കൾ കാണാം.

കുരുക്കളും അവയോടു ചേർന്ന മാർദ്ദവമില്ലാത്ത ഭാഗങ്ങളും നീക്കം ചെയ്തെടുത്താൽ പഞ്ഞി റെഡി!

ഇന്നും പഞ്ഞിമരം മുറതെറ്റാതെ പൂക്കുന്നു, കായ്ക്കുന്നു..ആർക്കെന്നില്ലാതെ മരച്ചുവട്ടിൽ സ്വയം മെത്തയൊരുക്കുന്നു..

പെൻ‌ഗ്വിനുകൾ മരുഭൂമിയിൽ!!

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 15 Dec 2008 06:23:00 +0000

കൊടുംതണുപ്പും മഞ്ഞും മാത്രം കൂട്ടിനുള്ള കടലിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട വാസം ഉപേക്ഷിച്ച് പെൻ‌ഗ്വിനുകൾ കൂട്ടത്തോടെ മരുഭൂമിയിലേക്ക് ചേക്കേറിയതൊന്നുമല്ല കേട്ടോ. യൂ.ഏ.ഇയിലെ ഉദ്യാനനഗരമായ അൽ-ഐനിലെ വിഖ്യാതമായ പക്ഷി-മൃഗ ശാലയിലെ കൗതുകകരമായ ഒരു കാഴ്ചയാണിത്. പെൻ‌ഗ്വിനുകളുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥ കൃത്രിമമായി, എന്നാൽ മനോഹരമായി,സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുകയാണ് വലിയൊരു ചില്ലുകൂടിനകത്ത്. തങ്ങളൊരു മരുഭൂമിയിലാണെന്നുള്ള വിവരമൊന്നും അറിയാതെ, തണുത്ത ‘കടൽ‌വെള്ളത്തിൽ’ നീന്തിത്തുടിച്ചും കരയ്ക്ക് കയറി തോർത്തിയശേഷം വീണ്ടും വെള്ളത്തിലിറങ്ങിയും ഉല്ലാസഭരിതരായി കഴിയുകയാണ് ഇവർ.

കയ്പ്പില്ലാത്ത പാവയ്ക്ക/കയ്പ്പയ്ക്ക!

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Thu, 09 Oct 2008 10:20:00 +0000

ഇത് ഇന്നലെ പച്ചക്കറിക്കടയിൽ കണ്ട പുതുമുഖം. എന്താണ് സാധനമെന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞ പേര് കാക്രോൾ(kakrol) എന്നാണ്. ബംഗ്ലാദേശിൽ നിന്ന് വരുന്നതാണത്രേ. ശരിക്കൊന്നു പരിചയപ്പെട്ടുകളയാം എന്നു കരുതി 3-4 എണ്ണം വാങ്ങിച്ചു.

വീട്ടിൽ വന്നു മുറിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴല്ലേ പിടികിട്ടിയത്, ഇവൻ നമ്മുടെ പാവയ്ക്കയുടെ ചെറിയൊരു പതിപ്പാണെന്ന്. പാവയ്ക്കയുടെ അതേ നിറം,മണം. രുചി മാത്രം വ്യത്യാസം. ലവലേശം കയ്പ്പില്ല!

ഗൂഗിളിൽ മുങ്ങിത്തപ്പിയപ്പോൾ കിട്ടിയ ചില വിവരങ്ങൾ:
ഇംഗ്ലീഷിൽ Teasle gourd എന്നും ഹിന്ദിയിൽ Kakrol എന്നും തെലുങ്കിൽ AAkakarkaya എന്നുമാണ് പേര്.
ശാസ്ത്രീയ നാമം : Momordica dioica.
ബംഗ്ലാദേശിൽ വൻ‌തോതിലും, ശ്രീലങ്കയിലും ഇന്ത്യയിലും താരതമ്യേന ചെറിയ തോതിലും കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നു. ഒരു വേനൽക്കാല വിളയായ കാക്രോൾ ബംഗ്ലാദേശിലെ ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരവും സ്വാദിഷ്ടവുമായ പച്ചക്കറികളിൽ ഒന്നത്രേ. കാത്സ്യം, ഫോസ്‌ഫറസ്, കരോട്ടീൻ, ഇരുമ്പ്, വിറ്റമിൻ സി എന്നിവയാൽ സമ്പുഷ്ടമാണ് കാക്രോൾ.

സംഗതിയൊക്കെ ശരി, ഇവനെ അരിഞ്ഞെടുത്ത് ഒരു മെഴുക്കുപുരട്ടി ഉണ്ടാക്കിനോക്കിയപ്പോൾ എനിയ്ക്ക് തോന്നിയത് നമ്മുടെ പാവയ്ക്ക മെഴുക്കുപുരട്ടിയുടെ ഏഴയലത്തു പോലും വരില്ലെന്നാണ്!.

ഓണാശംസകള്‍

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 09 Sep 2008 04:13:00 +0000

മനസ്സിലുണരട്ടെ ഒരു തുളസിപ്പൂവിന്റെ പരിശുദ്ധി...

ഒരു തുമ്പപ്പൂവിന്റെ നൈര്‍മ്മല്യം

ഒരു മുക്കൂറ്റിപ്പൂവിന്റെ നിഷ്ക്കളങ്കത...

ഒരു കോളാമ്പിപ്പൂവിന്റെ തെളിമ...

ചെത്തിപ്പൂവിന്റെ വര്‍ണ്ണശോഭ...

ചെമ്പരത്തിയുടെ ലാളിത്യം...

മന്ദാരപ്പൂവിന്റെ വെണ്മ...

പിന്നെ, പേരറിയുന്നതും അല്ലാത്തതുമായ അനേകമനേകം പൂക്കളുടെ സൌഹൃദഭാവങ്ങളും....
നമുക്ക് സ്നേഹം കൊണ്ടൊരു പൂക്കളമൊരുക്കാം, നന്മയാകുന്ന മാവേലിയെ വരവേല്‍ക്കാം..
എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകള്‍..

അത്തത്തിന് മത്തപ്പൂ..!!!

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Mon, 01 Sep 2008 18:42:00 +0000

അത്തം വന്നെത്തി. അത്തത്തിന് പൂക്കളത്തില്‍ മത്തപ്പൂവ് വേണമെന്ന് നിര്‍ബ്ബന്ധം പറയുമായിരുന്നു പണ്ടൊക്കെ. ബ്ലോഗ് പൂക്കളത്തിലും ഇരിക്കട്ടെ ഇന്ന് കുറച്ചു മത്തപ്പൂക്കള്‍...

അബുദാബി ഗ്രാന്റ് മോസ്ക്ക്

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 05 Aug 2008 04:11:00 +0000

അബുദാബി ഗ്രാന്റ് മോസ്ക്ക് എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര നാമധേയത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഷേയ്ക്ക് സാഹിദ് ബിന്‍ സുല്‍ത്താന്‍ അല്‍ നാഹ്യാന്‍ മോസ്ക്ക് സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഈയിടെ അവസരം ഉണ്ടാ‍യി. ഈ മോസ്ക്ക് വലുപ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ലോ‍കത്തില്‍ വച്ച് മൂന്നാം സ്ഥാനത്താണ്. 377 അടി വീതം ഉയരമുള്ള നാലു മിനാരങ്ങളും മൂന്ന് വലിയ താഴികക്കുടങ്ങളും(Dome എന്ന വാക്കിന് താഴികക്കുടം എന്നു തന്നെയാണോ പറയുക?), നാല്‍‌പതിനായിരം പേരെ ഒരേസമയം ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ ശേഷിയുമുള്ള ഈ പള്ളിയുടെ നിര്‍മ്മാണച്ചിലവ് ഏകദേശം 700 ദശലക്ഷം അമേരിക്കന്‍ ഡോ‍ളറാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു(കാശിന്റെ ഒരു കളിയേ..!).പണി പൂര്‍ത്തിയായെങ്കിലും പരിസരപ്രദേശത്തിന്റെ മിനുക്കുപണികള്‍‍ ഇപ്പോഴും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് അകത്തുകയറാന്‍ പര്‍ദ്ദ നിര്‍ബ്ബന്ധമാണ്.അത് അവിടെത്തന്നെ കിട്ടുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ പര്‍ദ്ദ ഇടാനുള്ള യോഗവുമുണ്ടായി.

പള്ളിയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേയ്ക്ക്...

ചുമരിലും തൂണുകളിലുമുള്ള ചിത്രപ്പണികള്‍

കൂറ്റന്‍ അലങ്കാര വിളക്കിന്റെ ചാരുത

ഉള്ളില്‍ വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പരവതാനി ഏറ്റവും വില കൂടിയതാ‍ണെന്നു പറഞ്ഞു കേള്‍ക്കുന്നു.(ആധികാരികമായ വിവരങ്ങളൊന്നും എങ്ങും എഴുതിക്കണ്ടില്ല)

തൂണിന്റെ ശില്പഭംഗി.(ഈന്തപ്പഴക്കുലയെ വഹിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഈന്തപ്പനയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു)

സന്ധ്യ മയങ്ങുംനേരം...

ഈന്തപ്പഴക്കാലം

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 29 Jul 2008 06:50:00 +0000

ഗള്‍ഫില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഈന്തപ്പഴത്തിന്റെ വിളവെടുപ്പു കാലമാണ്. കൊടുംചൂടിന്റെ മൂര്‍ദ്ധന്യാവസ്ഥയും. ഈ ചൂടാണത്രേ ഈന്തപ്പനകളുടെ നല്ല കാലം.മൂത്ത് പാകമായി വിളവെടുപ്പിന് തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന ഈന്തപ്പഴക്കുലകളുടെ മനോഹര ദൃശ്യങ്ങളാ‍ണ് എവിടേയും.തിളയ്ക്കുന്ന ചൂടില്‍ ഉള്ളം കുളിര്‍പ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച!!

അബുദാബി കോര്‍ണിഷില്‍ നിന്ന് എടുത്ത ചില ചിത്രങ്ങള്‍..

Linksofkerala

ദശപുഷ്പം

noreply@blogger.com (ബിന്ദു കെ പി) — Tue, 29 Jul 2008 06:37:00 +0000

ദശപുഷ്പം എന്നു കേട്ടാല്‍ ഏതോ പത്തുപൂക്കള്‍ എന്നായിരിക്കും ആദ്യം മനസ്സില്‍ തോന്നുക. പക്ഷെ, നമ്മുടെ തൊടിയിലും പരിസരത്തും മഴക്കാലത്ത് സമൃദ്ധമായി മുളയ്ക്കുന്ന, നമ്മള്‍ പലപ്പോഴും കാണാതെ പോകുന്ന, പത്ത് ചെറിയ ചെടികളുടെ കൂട്ടത്തേയാണ് ദശപുഷ്പം എന്നു പറയുന്നത്. ഇവയെ പഴമക്കാര്‍ കര്‍ക്കിടകത്തിന്റെ ഐശ്വര്യവും ഔഷധസമ്പത്തുമായി കരുതിയിരുന്നു.

അമ്മയുടെ ഓര്‍മ്മയില്‍ നിന്നു കിട്ടിയ വിവരങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച്, കര്‍ക്കിടകമാസം മുഴുവന്‍ സ്ത്രീകളെല്ലാവരും രാവിലെ കുളിച്ച് വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച് , മുടിയില്‍ ദശപുഷ്പം ചൂടിയിരുന്നത് പതിവായിരുന്നുവത്രേ. കര്‍ക്കിടക മാസത്തിനെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ തലേദിവസം തന്നെ വീടുകളില്‍ ഒരുക്കങ്ങള്‍ നടത്തിയിരുന്നു. വീടും പരിസരവും അടിച്ച് വൃത്തിയാക്കി ചപ്പുചവറുകളെല്ലാം ഒരു പൊട്ടക്കലത്തിലാക്കി തലയില്‍ വച്ച് പറമ്പില്‍ ദൂരെ കൊണ്ടുപോയി കളയുന്നു. അതിനുശേഷം കുളിച്ച് ഈറനോടെ വീടിന്റെ കിഴക്കുവശത്തുകൂടെ പ്രവേശിച്ച് വിളക്കു കൊളുത്തി, അഷ്ടമംഗല്യവും ദശപുഷ്പവും ഒരുക്കിവയ്ക്കുന്നു. ചേഠാഭഗവതിയെ പുറത്താക്കി ശ്രീഭഗവതിയെ വരവേല്‍ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങുകള്‍ കൊണ്ട് അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത്. മുക്കൂറ്റി ചാലിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ചാറ് കൊണ്ട് പൊട്ട് തൊട്ടിരുന്നത് എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലും ഉണ്ട്.

പറമ്പില്‍ നിന്ന് ശേഖരിച്ച ദശപുഷ്പങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളിതാ.. ശേഖരണത്തിന് സഹായിച്ച ‍ വിജയലക്ഷ്മിയോടുള്ള നന്ദിയോടെ..

പുവ്വാംകുരുന്നില

നിലപ്പന

ചെറൂള

തിരുതാളി

മുക്കൂറ്റി

കറുക

ഉഴിഞ്ഞ

കയ്യുണ്യം/കയ്യോന്നി/കഞ്ഞുണ്ണി

വിഷ്ണുക്രാന്തി/കൃഷ്ണക്രാന്തി

മുയല്‍ച്ചെവി

അപ്‌ഡേറ്റ്: ആഷയുടെ ഈ പോസ്റ്റിലും‍ വിക്കിപീഡിയയുടെ ഈ ലിങ്കിലും ജൂണ്‍ 20ലെ മാതൃഭൂമി ദിനപത്രത്തിലും ദശപുഷ്പങ്ങളെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വിവരണങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും ഉണ്ട്.