ایو ِلیا

گلوله

2009-09-05T08:51:00.001-07:00

یه روزی یه مرده {زهرمارو می خوره به نرده} بعد از کار روزانه اش می شینه روی مبل و یه روزنامه می گیره دستش و مشغول به خوندن می شه . یهو چشمش به یه لکه ی سیاه توی هوا می افته ؛ با خودش فکر می کنه گرد و غباری ، آت و آشغالی چیزیه و دوباره مشغول خوندن روزنامه اش می شه. چند لحظه بعد می بینه اون لکه هه بهش نزدیک تر شده و بزرگ تر به چشم میاد ، با خودش می گه خب حتما یه مگسه که داره پرواز می کنه. دوباره چند لحظه بعد سرش رو بلند می کنه و می بینه لکه هه بازم داره بهش نزدیک تر و نزدیک تر می شه و وقتی خوب بهش دقت می کنه ، می بینه اون لکه ، یه گلوله ست.

× یه قرن پیش تو یکی ازین سریالا شنیدم.

چیه مگه؟

2009-09-05T05:19:00.000-07:00

ایو ِ لیا که درستش ایولیا ِ ولی به خاطر قشنگی دوس داشتم یه " ِ " اون وسط بذارم ، ترکیبی از دو اسمه:
ایو Eve، منو یاد "زن" می ندازه و خیلی دوسش دارم! [حالا درسته تیکه اول اسممون حواس ولی داداچ ما خودمون یه پا آدمیم نیازی به این موجودات بی خود نداریم!! ]
و
لیا Lya ، دوستم گفت و من دوست داشتم.
لینک و اینام نورمایند. جدی می گم.
.
مستر دیگه چارتا چارتا و اینا و ته معروفیت و شهرت و اینا و اینا و اینایی دیگه الان؟ دیگه های شدی رفت؟! ضمن تبریکات بسیار ،
ولی هنوزم همون قد هیزیا =))
.
مرتیکه ، یاسی بهش می گه فلانی که من باشم پسورد آی دیشو گم کرده ، شرایطو یه ساعت من گفتم اون کپی کرده واسش ، این همه من جز زدم ، اخر می گه بهش بگو یادته پارسال تم ِ وبلاگتو خواستم ندادی؟!! حقته! : حالا می دونه ها کار سه ثانیه اشه، عوضی بازی در میاره. بعدم می گه بهش بگو بخوابه شاید خواب پسوردشو ببینه!!
عالم و آدم نشستن هروقت من عین خر تو گل گیر کردم ، زارپ بیان یادآوری کنن که من چه قد انسان خبیثی بودم و صد البته ، هستم!
بترکین ، پسوردمو صب ریست کردم ! آیکون یه عالمه زبون درازی و اینا !
این و اینهمه توضیح دادم که آخرشو بگم ، که آره، بعد تازه آن هم که می شی همون مستر بالایی میاد بعد قرن ها، ذوق می کنی حالشو می پرسی ، انقد رزومه کاری می ده آدم افسردگی می گیره که چرا من انقد دچار پدیده ی گشادی ماتحت هستم!
اینا رو گفتم که بدونین من الان افسردما ، حوصله ندارما، اعصاب ندارما ، گیر ندینا!!
فک کنم همتون فهمیدین من خل شدم.
.
آهان راسی
اسمو عوض کردم :
1. انقد تو نت پر شده از اسم "عروسک..." خب دوس نداشتم!
2. گند زده بود به همه زندگیم. من می گم نحس بود شماها که نمی فهمین منو. هی اومدین و رفتین ، گفتین آخی چرا نحس. خب تهش نحسیش گرفتتم خب. شوخیَم ندارم. نوستول اینام نمی شم هیچ. گفته باشم.

این جان ِ ب

2009-09-03T09:28:00.001-07:00

اینجانب تا اسم این وبلاگ و فونتشو عوض نکنم پست جدید نخواهم گذاشت!!!

من و دلبر جان.

2009-08-13T11:52:00.000-07:00

یه اخلاق عاشق کشی که من دارم اینه که برخلاف این که دخترم ، اصن دختر نیستم! و تمام اخلاق و رفتار گل و بلبلم هم به داداشه رفته . توجه دارین که اون به من نرفته و من به اون رفتم ، ولی ما با هم خیلی فرق می کنیم!!D:
دیروز رفتم موهامو کوتاه کردم و بعدشم با مامانه رفتیم نمایندگی کانورس. بعد چون این دخترا هی تو آرایشگاه گفتن موی کوتاه خیلی بهت میاد و هی قربونم رفتن و منم خیلی با خودم حال کردم ، روحیه دخترونه ام رفته بود زیر منفی ِ ده!
توی مغازه مامانم چسبید به یه کفش عروسکی :" تو رو خدا بیا اینو بخر ببین چه خوشکله!!"
من، در حالی که نمی تونم از بین آل استارایی که اونجا بود یکی رو انتخاب کنم : " اه مامان این چیه آخه ، خیلی زشته! "
مامانم ، در حالی که یه چشمش اشک بود ، یه چشمش خون: " کجای این زشته؟ "
من، در حالی که دارم خودمو می زنم : " مامان این دخترونه اس!!! &-:"
مامانم ، در حالی که از شدت تعجب نمی دونه چی بگه : " مگه تو چی هستی؟"
من ، در حالی که آهی از اعماق وجود می کشم : "خب همه می دونن که من پسرم!! ]:"
مامانم، در حالی که خیلی شیک کفشه رو داره می ذاره سره جاش:" ]: "
و چنین شد که من به دلبر ِ مشکی ِ طرح ِ رخ ِ ساق بلندم رسیدم!

~ تولد س ح ر بودش ، منتها من نشد که به موقع تبریک بگم...سحری تولد بیستت مبارک باشه!
~~ واسه کامنت انقده اصرار نکنید خب :

ملت مورد دارن

2009-08-06T13:56:00.000-07:00

در یک شب کاملا مهتابی اندر خم یک کوچه به همراه خانواده و جمعی از دوستان خارجه!! در دربند ، نشستید و دارید گل می گید و گل می گید و همین طور که دارین گل می گید و به علت گل گفتگی زیاد جایی هم برای شنفتن باقی نمی مونه ، یهو چشم می چرخونید می بینین یارو – مسافر بودن و من نامردم اگه بگم اصفهانی بودن!* - دراز کشیده رو تخت رستوران و با.سن مبارکو ول داده سمت جمعیت و بلند بلند پسر بچه ی جوراب بوگندو به دستشو نصیحت می کنه. بعد ِ دقایقی همینجوری که محو تماشای با.سن مبارک و صد البته سی و دو اینچ ایشون هستین ، یهو می بینین که طرف نه تنها فقط به نمایش سینما خانگیشون بسنده نکرده ، بلکه اصلنش هم فکر چشم ما که قراره از حدقه در بیاد و قلبمون که قراره شوک بشه رو هم نکرده، و در کمال باحالی ، دست مبارکو تا آرنج می کنه تو شلوارش و تا حدود یک ربع ساعت ، به شعاع یک متر در شونصد متر با.سن مبارکو می خارونه!!
بعدش می گن این جوونا چرا می رن معتاد می شن ، میافتن گوشه خیابون و افسردگی می گیرن؟ خب نه پس برن بشینن وسط ملاعام دست بکنن تو شلوارشون و اعضا و جوارح موجوده رو بخارونن؟!

* من هیچ پدرکشتگی با اصفهانی های خوب ندارم! فحشم ندید.

عمو زنجیر باف

2009-08-05T09:49:00.000-07:00

عمو زنجیر باف ،

زنجیرها رو بافتی ،

دور پام انداختی.

عمو زنجیر باف ،

دیوارها رو ساختی ،

سقفو روم انداختی...

عمو زنجیر باف - روزبه نعمت اللهی

"من"!

2009-08-01T11:33:00.000-07:00

من نمی دونم چرا ازین اسم "بازی وبلاگی" خوشم نمیاد! منو یاد خاله بازی و اینا می ندازه! : ولی به هر حال، زیگی یه بازی نوشته بود: عادت های نامتعارف ! خوشم اومد، می خوام بنویسمش منم! البته من فقط می نویسم دیگه، شاید همچینم نامتعارف نباشن.

یک. قبلا یه پست نوشته بودم راجع به نگاه، گفته بودم که چشمم به دیگرانه و به همه چیز نگاه می کنم و همچین سربه زیر راه نمی رم. ولی طی یک سری آزمایشاتی که نامردان روزگار روی من امتحان کردن، به این نتیجه رسیدن که من فقط و فقط در صورتی که کسی همراهم باشه به دیگران دقت می کنم و چشام همه چیز و همه جا رو می بینه ، ولی وقتی تنها باشم علاوه بر اینکه صداها رو نمی شنوم! [چون ام پی تری پلیر تو گوشمه] هیچی هم نمی بینم!!! سرم بالا هست و چشمم تو چشم مردمه، ولی توی دنیای دیگه ام و مشغول فکر و خیالاتم!

دو. من یه سری غذاها رو نمی خورم و یه سری غذاها رو هم می خورم!! بعد از بین اون یه سری که مشرف به زیارت معده ی اینجانب می شن، یه عده شون مطلقا رنگ قاشق و چنگال رو هم نمی بینن! یعنی چی؟ یعنی اینکه من عادت دارم بعضی چیزا رو به حالت ناخونکی و با دست می خورم! یه نمونه ی بارزش که خون به دل بابام کرده سالاد خوردن منه! من اصن خوشم نمیاد سالاد رو بریزم توی ظرف و بعد با هزار و یک بدبختی با چنگال بخورمش! نه اینکه خوشم نیادا، صرفه جویی می کنم تو مصرف برق و انرژی و زمان ؛ دست می کنم تو ظرف و بعد مستقیم همون دستمو می کنم تو معده ام!!!

سه. بسیار بسیار توی خرید سخت پسندم. گاهی یه پاساژ چهارطبقه رو زیر و رو می کنم و از بین شونصد هزار تا مانتوی موجود، فقط یکی اش چشممو می گیره!!! و وقتی هم که چیزی رو بپسندم همونو می خرم و کار به جاهای بعدی و بوتیکای بعدی نمی شکه. ] همچین چیزی به کرات اتفاق افتاده.[ولی با این حال خریدام چندان طول نمی کشن. چون جنس مورد نظرمو می شناسم و جایی می رم خرید که مطمئنا اون چیزی که من می خوام داره. به همین دلیل گاهی کلا تو یک ساعت و نیم تا دو ساعت – تازه اگه جایی که می رم خرید دور باشه!- ، شال و مانتو و شلوار و دو دست لباس می خرم برمی گردم خونه!!

چهار. وقتی می خوام بنویسم مطلقا نباید هیچ آهنگی گوش بدم یا کسی باهام حرف بزنه. چون همه ی افکارم به هم می ریزه و با عوض شدن هر آهنگ رشته ی کلام از دستم خارج می شه. اگرم آهنگ گوش بدم یا ناچار به شنیدنش باشم ، شونصد سال نوری طول می کشه تا چیزی که می خواستمو بنویسم! کسی هم بیاد باهام حرف بزنه عصبانی می شم D: وقتی هم که دارم چیزی می خونم هم همینطوره ، کسی باهام حرف بزنه سگی می شم و با لحن بدی جوابشو می دم. گاهی پیش اومده که من یه کتابی رو از صب می گیرم دستمو تا شبم زمین نمی ذارم، یعنی فقط کافیه کسی مثلا لطف کنه وسطش بیاد بگه بیا ناهار بخور یا اصن بیاد قربون صدقم بره!! من اگه گشنم بشه، اگه کبود محبت پیدا کنم خودم کتابه رو می ذارم زمین. خانوادم به این عادت ِ من عادت کردن دیگه! حالا جالبیش اینجاس که من از صب که بیدار می شم تا شب که می خوابم ، دارم یکی از این دو کارو انجام می دم!! البته فیلم دیدنم به تنهایی باید ببینم و هر نوع موجود زنده ای ، حتی حشرات و حیوانات ، هم منو عصبی می کنن موقع فیلم دیدن!

پنج. دست به پیچوندنم خیلی خوبه! شده کسی یه کاری ازم می خواد که واقعا نمی تونم، بعد چون دوستمه یاهرچیزه دیگه ای، "نه" نمی گم و بعدش می پیچونمش! البته یه وقتی هم شده که واقعا سعی کردم اون کارو انجام بدم و نشده و نپیچوندما!! این موضوع پیچوندن موقعی پیش میاد که طرف توی موقعیت بدی ازم کاری خواسته یا خواهشی کرده ، مثلا من حالم خوب نبوده ، دپ بودم، خوابم می یومده و کلا هرچیزی من توش اوکی نبودم!!

عادتای نامتعارف من خیلی خیلی بیشتر از این حرفان! خسته شدم ولی! البته اینا چندان هم شاید نامتعارف به نظر نیان. رو این حساب نوشتمشون که گاهی می بینم دیگران در رابطه باهاشون تعجب می کنن!

یک روز صبح

2009-07-31T23:32:00.000-07:00

خوب می دانم

که یک روز صبح ،

با گرمای آفتاب روی صورتت بیدار می شوی.

دوش می گیری و صورتت را اصلاح می کنی.

پیراهن توسی‎ات را می پوشی و کراواتت را شل ِ شل می بندی.

لیوان خالی چای‎ات را سر می کشی

و در حالی که خیس عرق شده ای ،

چمدانت را پر می کنی از خاطراتمان .

و بعد ،

مرا با دروغ‎هایت تنها می گذاری.

فاکین مایند

2009-07-31T12:53:00.002-07:00

نوشتن متنی که آخرشو می دونی خیلی سخته.
و من همیشه همین جوری می نویسم!

توضیحات

2009-07-30T22:32:00.000-07:00

راستش من خودمم حالیم نیست که چمه! ولی می دونم که داغونم!
نمی خواستم "عروسک نحس" رو با خودم بیارم اینجا. فک می کنم این عنوان متعلق به اون آدرسه!ولی نمی دونم چرا آوردم! فک می کنم یه جور احترام بود به اونایی که عروسک رو دوست داشتن! منم دلم نیومد تو اون بلاگفا‎ی کوفتی [گور بابای جاسوس ِ قاچاقچی همشون!] چالش کنم!D: چی شد اصن آخرش؟ خودمم نفهمیدم!
بعدشم که ترجیح می دم کامنتام بسته باشه! یعنی فک نمی کنم حرفام اونقد جای حرف داشته باشه که دیگران بتونن حرف بزنن!! سوء تفاهم نشه البته.
این لینکامو می بینین؟ یعنی من دیشب تا دو بیدار بودم سر اینا! آخرم گه گیجه گرفتم رفتم خوابیدم !! می شینین خودتونو می زنین اگه بگم تو خواب بهم الهام شد چی کار کنم!!!! بعد زرت ساعت نه پاشدم نشستم درستشون کردم! این لینکه اوناییه که مداوم می خونمشون. بعد اگه لینک کسی رو اضافه نکردم، شما که نمی تونین چیزی بگین، خودم می ذارمش بعدا!D:
همینا دیگه... من داغونم، شما چتونه انقد غر می زنین؟!