اگر بخواهیم بدبینانه به موضوع نگاه کنیم می‌توان این‌گونه گفت که درصورتی‌که یکی از دو طرف به این اصول پایبندیِ تقدس وارانه نداشته باشد، و ظرفیت حفظ احترام به این تفکر را در خود نبیند، می‌توان راه‌های سوء استفاده فراوانی را برایش متصور شد.

تصور کنید که این سو استفاده صورت پذیرد. آنچه که مسلم است اینکه، طرفی که بخاطر عقایدش مورد سو استفاده قرار گرفته، به شدت احساس مظلومیت و قربانی بودن را دارد. اما به نظر من با ارزش‌ترین اعتقادی که در چنین موقعیتی صدمه می‌بیند، حس رعایت حریم خصوصی شریک زندگی و اعتمادِ مقدسی است که اگر به اطراف خود نگاه کنید، واقعاً کمیاب است.

ما، انسان‌های دنیای امروز، با حجم توصیف ناپذیری از احساسات، ذهنیت‌ها، اعتقادات و… روبرو هستیم. و گاهی ارزش‌ها را در میان این خیل شلوغی گم می‌کنیم. اما این گم کردن‌ها و خودخواهانه برخورد کردن‌ها، نه فقط به افراد رو در روی‌مان که به جامعه اطراف‌مان و در لایه‌ای بالاتر به بشریت صدمه‌های جبران ناپذیری می‌زند.

در  موقعیت مذکور، تقدسِ اعتقادِ اعتماد، نه تنها در قربانی متزلزل می‌شود که حتی در اطرافیان این خانواده که شاهد نوع زندگی‌شان بودند، و بنا به ذات‌شان به تفکر جاری در بین‌شان احترام می‌گذاشتند، هم این شک بوجود می‌آید که شاید این اعتماد نباید باشد، و شاید خودِ قربانی مقصر اصلی است!

و این نگاه، خود آغازگرِ بینشی است که بشریت را از ذاتِ دارا بودن صفات نیک به سمت کم توجهی به این صفات و خودخواهانه رفتار کردن سوق می‌دهد و در نهایت جامعه را به انحطاط می‌کشاند.

این‌گونه موقعیت‌ها را به رفتارهای اجتماعی خارج از خانواده که بسط دهیم، حتی اوضاع بسیار مفتضح‌تر هم می‌شود. لذا بیایید حداقل شجاعت را در خود تقویت کنیم. و بجای پنهان کردن زشتی‌های‌مان در پسِ پرده‌ای حریری که بر میخی سست آویزان است و دیر یا زود می‌افتد و رازها را برملا می‌کند، مسایل را به گونه‌ای پیش ببریم که حداقل گناه‌مان در حد سو استفاده باقی بماند، نه ضربه زدن به ارزش‌ها، به تقدس‌ها و به ذاتِ پاک بشری.

اما عده‌ای و علی‌الخصوص روشنفکران، در بسیاری از مواقع حرف زدنِ هنری را بجای حرف زدنِ تاثیری، بکار می‌برند. یعنی قصدشان این است که دیگران را تحت تاثیر قرار دهند و به مسیری هدایت کنند، ولی از بس دچار قلمبه سلمبه گویی می‌شوند، هدفِ حرفشان در بین لغات گم می‌شود و شنونده فقط به به‌به کردن بسنده می‌کند یا شاید با خود می‌گوید که «عجب سخنور دانشمندی ‌است»، و بعد بدون اینکه متوجه شود چه باید بکند، می‌گذارد و می‌رود!

دکتر شریعتی معتقد بود که روشنفکران مسئولیت دارند تا بین جزیره‌ی افکار و اندیشه‌های‌شان و دنیای مردم پلی بزنند تا هم مردم بتوانند آن جزیره را درک کنند و هم روشنفکران بتوانند بین مردم باشند. یکی از نمونه‌های بسیار موثر در این خصوص، خودِ ایشان هستند که با زبانی ساده و شیوا، مباحثی بس عمیق را با مردم در میان می‌گذارند و تاثیر شگرفی بر جامعه می‌گذارند. امروز نیز روشنفکران باید به چنین الگوهایی برگردند و بجای بکار بردن اصطلاحات پیچیده و به رخ کشیدن به اصطلاح دانش خود، به فکر راهی باشند که توده مردم را آگاه کنند، که به واقع نجات جامعه در این است.

وبلاگ‌ها، نقطه آغاز حضور افراد مستقل در دنیای وب، و شکل‌گیری اجتماعات انسانی در پهنه وب هستند. دنیای وب امروز، هم شکل و هم قدرت نفوذش را مدیون وبلاگ‌هاست. وبلاگ‌ها سرآغاز مسیری هستند که وب را با زندگی روزمره آدمیان روز به روز عجین‌تر می‌کند. و بلاگستان، ساقه درخت تنومندی است که شاخه‌هایش به شکل شبکه‌های اجتماعی سر برآورده و بیش از پیش اجتماع آدمیان را به هم مربوط کرده است. و همه این‌ها جهان را به جای بهتری برای زیستن بدل کرده‌اند.

و مهم نیست که امروز بیشتر وبلاگ‌های موجود چقدر حرفه‌ای و پربیننده به نظر می‌رسند. حتی مهم نیست که شبکه‌های اجتماعی چقدر از توجهات همه را به خود جلب کرده‌اند. مهم این است که برای یک حضورِ با هویت، و بیان مفصل و ماندگار آنچه که بدان می‌اندیشیم و معتقدیم، خانه‌ای در وب داشته باشیم، خانه‌ای که روی زمین خودمان بنا شده، با آدرسی که رجوع سایرین را آسانتر می‌کند.

پس در این همهمه، کمی درنگ کنید، و برای بودن، وبلاگ خودتان را راه بیاندازید تا صدای رساتری در وب داشته باشید…

این افتخار نصیب بنده هم شد که به لطف زحمات داود مظفرى عزیز و دوستانش در تیم پارسیش، من هم جزئى از این پروژه باشم:

در دنیای مدرن امروز، هیچ چیز بیشتر از انتخاب حاکمان بر سرنوشت آدمی تاثیر غیرمستقیم ندارد! اینکه «هر کس بر صندلی حکومت تکیه دهد، فرقی به حال من نمی‌کند»، حتی در دیکتاتورترین حکومت‌های دنیا هم، احمقانه‌ترین سخن ممکن است. آنچه را که امروز بنام کشورهای دنیا می‌شناسیم و آن‌گونه که هر کدام از آن‌ها را می‌بینیم، همه را مدیون عملکرد حاکمان‌شان هستند، و نکته حایز اهمیت اینکه آن کشورهایی به توسعه یافتگی رسیدند و زبان زد شدند که مردم، حاکمان را به حال خود رها نکردند. اصلاً مگر می‌شود کسی سرنوشت خود را به دستان دیگری بسپارد و پاپی نشود که با سرنوشتش چه می‌کند؟! اگر چنین کند مسلماً از نااهلان است و تنش همواره در عذاب!

منی که فقط پشت کامپیوترم می‌نشینم و داد سخن می‌دهم که باید از دولت مسئولیت خواست و او را پاسخگو نمود، و شمایی که تنها لایک پای این مطلب می‌گذارید و یا شاید بازنشرش می‌دهید، وقتی در عمل کاری نکنیم که مسئولین فشار نظارت را احساس کنند، با این تن‌پروری و تنبلی، بیش از همه به خودمان و آینده‌مان ظلم کرده‌ایم.

جامعه‌ای که برای به چنگ آوردن صندلی حکومتی‌اش، معامله‌گران و دلالان به صف می‌شوند و برای پیشی گرفتن از هم سر و دست می‌شکنند و پول خرج می‌کنند، نشان از آن دارد که مردم آن جامعه نظارتی بر منتخبین خود ندارند، و صاحب آن صندلی آزاد است تا هرگونه که بخواهد مرکب براند و جیب پر کند و شاید حداکثر گزندی که بیند غر شنیدن باشد! و بدا به حال آن جامعه! و عجیب‌تر آن‌که مردم چنین جامعه‌ای مدام در زمین و زمان به دنبال مقصر بدبختی‌ها و بدبیاری‌ها هستند، غافل از اینکه پیش از همه به خودشان باید رجوع کنند.

شاید دور از دسترس و رویایی باشد که فکر کنیم عادت چندین ساله را بتوان براحتی تغییر داد و همه کس و همه چیز را مسئولیت‌پذیر و پاسخگو کرد، اما این فکرِ دور از دسترس بودن، خودش بزرگترین سد است، که اگر با همتی قوی به بدنه‌اش بکوبیم، فرو خواهد ریخت و آن‌گاه خواهیم دید که هیچ نشدی را یارای ایستادن در مقابل سیل اراده ما نیست. و اگر خود افسار سرنوشت‌مان را به دست گیریم، و بجای سوداگران، اندیشمندان را مسند قدرت دهیم، با همت و تلاش و البته اندکی صبر می‌توان کشوری آزاد و آباد ساخت…

اما همچون ساقه‌ی نحیفی که از خاک سر بر می‌آورد، دوست داشتن هم به شدت نیاز به مهربانی، گرما، توجه و رعایت دارد. اگر حرمت نگه نداریم، اگر به حرفی کم اهمیت یا حتی نگاهی و رفتاری بس دیده نشدنی، رنجش ایجاد کنیم، ساقه‌ی عشق، نحیف و جان‌ندار می‌روید و به مرور زمان، جای خود را به عادت می‌دهد و بعد از زمانه‌ای، وقتی به درون می‌نگریم دیگر خبر از آن حال خوب نیست!

عشق، احساس آتشینی است و در همان ابتدای حضورش هم آن‌قدر پرطمطراق است که احساسات دیگر را تحت الشعاع خود قرار دهد. همین هم هست که می‌گویند عاشق کور است! اما برای همیشگی کردن این حس خوب، لازم است که عقل را یارای حضور دهید و به چشمش، همه جوانب را خوب نظاره کنید. ظاهر و شرایط و محیطش را بنگرید. اگر مرددید، خاموشش کنید، که اگر چنین نکنید، به مرور مرگ هر دو تن فرا می‌رسد، و بدتر از آن حریم مقدس عشق به آتش کشیده می‌شود، که گناهی بزرگتر از آن نیست.

او را همان‌گونه که هست، ببینید، متعلقاتش را بزدایید، زیباییش را، اموالش را، مقام و مرتبه‌اش را، مهارت‌هایش را، همه را از او بگیرید، اگر در دم دوستش داشتید، بمانید، و اگر دل به آینده‌ای بسته‌اید که در آن هر چیزی ممکن است، یا اگر اسب تخیل را افسار گسسته‌اید تا هر آن‌گونه که دوست دارد، معشوق را بیاراید و تغییر دهد، شما همین الان عشق را کشته‌اید، و زندگی‌تان به هر ترتیبی که پیش رود، نابود است…

سیاستمداران بنام مصلحت و در لوای صداقت، واقعیات را پنهان و کتمان می‌کنند و مسائل را نه آنگونه که هست، بلکه بدان ترتیب که می‌پسندند، جلوه می‌دهند.

رسانه‌ها بنام حقیقت، صداقت را وارونه بزک می‌کنند و افکار عمومی را صید می‌نمایند، تا منافع خویش را کسب کنند.

افراطیون، پنداشت‌های خود را عین صداقت و هر آنچه غیر از آن را عین دروغ معرفی می‌کنند.

و به همین ترتیب سو استفاده از صداقت در تار و پود جوامع بشری عجین شده و مردم هر روز، و روزی چند بار از عنوانش به کام خویش و ضرر دیگران سود می‌برند.

گاهی عده‌ای با نمونه‌هایی از صداقت، اعتمادها را جلب می‌کنندو زیر نفوذ آن، دروغ‌ها و زشت‌کرداری‌هایشان را به انجام می‌رسانند.

دیگرانی هم مدام لاف صداقت می‌زنند و در آن سوی پرده، آن کار دیگر می‌کنند.

و در این بلبشو آنان که واقعاً صادقند یا می‌خواهند که صادق باشند، مدام چوب صداقت‌شان را می‌خورند و از آن بدتر اینکه بخاطر کارهای صادقانه، برچسب حماقت می‌گیرند!

و همه‌ی این اوضاع بدآنجا می‌انجامد که جهان روز به روز از راستگویان خالی و پر از چاپلوسان، دروغ‌گویان، جنایتکاران و خیانتکاران می‌شود. و چه زشت جهانی‌ست این جهان!

لحظه‌ای چشم ببندید و جهانی را تصور کنید که همه مردمش از راستگویانند…

آیا داشتن چنین بهشتی، ارزش آن را ندارد که به کودکان خود بیاموزیم تا در هر شرایطی، کار درست و صادقانه را انجام دهند؟ حتی اگر آن کار به مصلحت خود نباشد، حتی اگر بابتش متضرر شویم، حتی اگر انجامش برایمان دردناک باشد و همه حتی‌های دیگر…

اینکه دنیا پذیرفت که انرژی هسته‌ای حق مسلم ایرانیان است، و اینکه سنگی که دیوانه‌ای به ته چاه انداخته بود و موجب تحریم‌های مختلف کشور شده بود، توسط عاقلین بیرون کشیده شد، به نظرم آن‌قدر ارزشمند است که آسمان ریسمان کردن متن توافق‌نامه و پررنگ کردن عقب نشینی‌هایی که در این راستا مجبور به انجام‌شان هستیم، چیزی از باارزش بودنش کم نمی‌کند.

و من امروز واقعاً مفتخرم به اینکه هم‌وطن مردی هستم که دشمنانش از وی با احترام یاد می‌کنند و به احترامش زبان به تمجید می‌گشایند.

و چقدر خوشحالم از اینکه دولتمردان کشورم نماینده منطق و تدبیر هستند و نگاه جهانیان را به کشورم تغییر داده‌اند.

و بسیار امیددارم به اینکه در آینده‌ای نه چندان دور، این جای‌نشینی مردان تدبیر و منطق در مجلس نیز اتفاق بیافتد، تا بدین سان سامان یافتن کارها سرعت بیشتری گیرد. باشد که چنین شود…

هسته مرکزی این شورا به پیشنهاد سیدمحمد خاتمی، تشکیل شده، و با همراهی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی و همکاری دکتر محمدرضا عارف و سایر بزرگان اصلاحات کار خود را آغاز نموده است. در مرحله بعد هیات واسطی برای هر استان مامور شدند تا ضمن دعوت از افرادی که گفتمان اصلاح‌طلبی دارند و تشکیل همایش‌هایی در شهرستان‌های مختلف، انتخاباتی را بین اصلاح‌طلبان شهرستان برگزار نمایند و بدین ترتیب شورای مشورتی شهرستان‌ها با آرای روشنفکران همان شهر تشکیل شوند. و در مرحله آخر نیز هیا‌ت‌های شهرستان، از بین خود شورای مشورتی و شورای حل اختلاف استان را تشکیل خواهند داد.

این ساختار شورایی-مشورتی با انجام مطالعاتی روی گذشته اصلاح‌طلبان و ساختارهای حزبی گذشته و البته فضای موجود کشور بدین شکل تعریف شده است. و قرار است به ساماندهی خرد جمعی و بهره‌گیری از نخبگان در تصمیم‌گیری‌های کلان کشور بیانجامد.

یکی از برنامه‌های کوتاه مدت شوراهای مشورتی اصلاح‌طلبان، مطالعه روی گزینه‌های مختلف برای معرفی کاندیداهای اصلح در انتخابات پیش روی مجلس شورای اسلامی است. تا بکوشند که با حمایت از نخبگانی که به آزادی و آبادی مملکت‌شان بیش از منافع شخصی یا گروهی خاص اهمیت می‌دهند، مجلسی موثرتر و کاراتر تشکیل شود.

با اینکه آوارهای زلزله گذشته همچنان بر پیکره‌ی وطن‌مان زار می‌زند و رمق کم مانده است، اما نشستن بر این باتلاق جز غرق شدن اثری ندارد، پس چاره‌ای نیست جز اینکه دست به دست هم دهیم به مهر …

 فعالسازی دسترسی ۲-مرحله‌ای به کاربری گوگل

حالا که متوجه شدیم ورود دو مرحله‌ای به حساب کاربری چیست و چه مزیت‌هایی دارد، بیایید ببینیم چطور می‌توان این ویژگی را برای حساب کاربری گوگل فعال کرد:

۱) به این لینک بروید: Google Accounts
نام کاربرى و کلمه عبور گوگل‌تان، که اکثراً همان آدرس Gmail و پسوردش است را وارد کنید.

۲) در صفحه‌ی Account Settings زیر بخش Signing in گزینه ۲-Step Verification وجود دارد که اگر قبلاً فعال نشده باشد، در حالت Off می‌باشد.

۳) وقتی روی گزینه ۲Step Verification کلیک می‌کنید، کار فعال سازی این ویژگی با کلیک روی دکمه Start setup آغاز مى‌شود:

۴) در مرحله اول عملیات فعال‌سازی شما باید یک شماره تلفن را به حساب کاربری گوگل لینک کنید.

برای این کار شما یک شماره تلفن وارد می‌کنید، گوگل یک کد به آن شماره ارسال می‌کند و شما با اعلام کد ارسالی ثابت می‌کنید که شماره داده شده در اختیار خودتان است.
ارسال کد می‌تواند از طریق ارسال SMS انجام شود یا از طریق تماس صوتى و خوانده شدن صوتى کد.

۵) بعد از وارد کردن شماره تلفن، کد دریافتى را در کادر مربوطه تایپ کنید:

۶) مرحله سوم عملیات فعال‌سازی عبارت است از معرفی یک کامپیوتر مورد اعتماد.

اگر شماره سیم کارتی را که به گوگل معرفی کردید، به هر دلیلى از دست بدهید، دیگر امکان دریافت کد امنیتى ارسالى را نخواهید داشت، و این بدین معناست که دسترسى به حساب کاربرى تان را از دست خواهید داد. البته جاى نگرانى نیست و راهکارهایى براى این موضوع وجود دارد.

یکى از راهها معرفى کامپیوترهاى مورد اعتماد است. اگر در حال حاضر کار فعال سازى را روى کامپیوتر شخصى خودتان انجام مى دهید، پس همین حالا میتوانید اولین کامپیوتر امن را به گوگل معرفى کنید، براى این کار کافیست گزینه Trust this computer را مارکدار کنید.

٧) در مرحله آخر عملیات فعال سازى ورود ٢مرحله‌ای به حساب کاربری گوگل، کافیست با کلیک روی گزینه Confirm تنظیمات را تایید کنید:

٨) بعد از تایید باید توجه داشته باشید که حالا دسترسى به حساب کاربرى گوگل‌تان دیگر فقط با وارد کردن نام کاربری و کلمه عبور امکان پذیر نیست و در یک لایه اضافی شما مجبورید یک کد امنیتی که گوگل در هر بار ورود در اختیارتان قرار می‌دهد را هم وارد کنید.

این موضوع در مورد اپلیکیشن‌هایی که از حساب کاربری گوگل استفاده می‌کنند هم صدق می‌کند.

یعنی اگر اکانت گوگل خود را به اپلیکیشن‌هایی مثل Mail، Calendar و… خصوصاً روی سیستم‌عامل‌های غیراندرویدی (مثل iOS روى iPhone یا iPad) مرتبط کرده باشید، حالا با فعالسازی ورود دو مرحله‌ای، دسترسی این برنامه‌ها که فقط نام کاربری و کلمه عبورتان را در اختیار دارند به حساب کاربری گوگل قطع خواهد شد. البته براى این موضوع هم راهکارى تعبیه شده است.

این راهکار بطور خلاصه این است که بجاى کلمه عبور، گوگل یک کد مخصوص امن براى اپلیکیشن منتخب به شما می‌دهد که با وارد کردن آن بجای کلمه عبور، اپ مزبور به حساب کاربری دسترسی خواهد داشت.

بعد از فعالسازی، گوگل هم این موضوع را گوشزد می‌کند و از شما می‌خواهد تا در صورت تمایل همین حالا نسبت به بازارتباط دادن برنامه‌های کاربردی‌تان به حساب کاربری گوگل اقدام کنید.

در این مرحله از آموزش من فعلاً از این بخش با کلیک روی Do this later مى‌گذرم اما در ادامه آنرا به تفصیل توضیح خواهم داد:

حالا ویژگی دسترسی ۲-مرحله‌ای به کاربری گوگل برای‌تان فعال شده است.

برای دسترسی به کد امنیتی علاوه بر گرفتن کد از طریق تماس صوتی یا پیامک، راهکارهای دیگری هم وجود دارد. همچنین شما می‌توانید در بخش تنظیمات، دسترسی اپلیکیشن‌های مختلف و نیز کامپیوترهای مورد اعتمادتان را مدیریت کنید، و یا حتى برای دسترسی امن به اکانت‌تان یک کلید سخت افزاری بسازید.

*    *    *    *    *    *    *

تنظیمات دسترسى ٢-مرحله‌ای به حساب کاربری گوگل

کدهای امنیتی

همان گونه که پیش از این اشاره شد، برای دریافت کد امنیتی دسترسی، چند راه وجود دارد، یکی از راهها دریافت کد از طریق SMS است. در بخش تنظیمات و زیربخش Verification Codes گزینه Primary way you receive codes وجود دارد که در جلوى شماره تلفن با کلیک روى گزینه Edit می‌توانید، شماره داده شده را تغییر دهید و در بخش Codes sent via می‌توانید روش پیش فرض دریافت کد امنیتی را تغییر دهید (ارسال پیامک یا تماس صوتی).

در تصویر بالا، در قسمت سمت راست، یک دکمه Turn off دیده مى‌شود که هر زمان می‌توانید ویژگی دسترسی ۲-مرحله‌ای را از این قسمت فعال یا غیرفعال کنید.

اپلیکیشن دریافت کد امنیتی

غیر از دریافت کد امنیتی از طریق اس‌ام‌اس یا تماس صوتی، یکی دیگر از راههای دریافت کد امنیتی، نصب یک اپلیکیشن یا برنامه کاربردی اختصاصی است. این بدین معناست که بجای اینکه در انتظار دریافت کد امنیتی از طریق پیامک یا تماس تلفنی بمانید، یک برنامه روی گوشی خود خواهید داشت که با باز کردن آن، کد امنیتی را خواهید دید.

برای فعالسازی این قابلیت و دریافت کد از طریق اپلیکیشن، در پایین صفحه تصویر بالا، در بخش Get codes via our mobile app instead روى دکمه Switch to app کلیک کنید.

استفاده از اپلیکیشن، از بهترین راههای دریافت کد امنیتى محسوب مى شود، چرا که اگر در محلى باشید که موبایلتان آنتن هم نداشته باشد، باز قادر خواهید بود تا کد امنیتی دسترسی را دریافت کنید.

در مرحله اول برای دریافت اپلیکیشن لازم است که نوع تلفن همراه خود را از بین گوشی‌های اندرویدی، آیفون و بلک‌بری انتخاب کنید:

با انتخاب نوع گوشی لینکی به شما داده می‌شود تا از طریق آن برنامه Google Authenticator را دانلود و روى گوشى هوشمند خود نصب کنید. (شما همچنین مى توانید با جستجوى نام برنامه در استور مربوط به گوشى تان، آنرا پیدا کرده و نصب کنید)

حالا اپلیکیشن را روى گوشى باز کنید، روى گزینه Set up account کلیک کنید، دکمه Scan a barcode را بزنید و بارکد نمایش داده شده روى صفحه مانیتور را با تلفن همراه تان اسکن کنید. حالا کد ۶رقمى نمایش داده شده روى گوشى را در انتهاى صفحه تنظیمات وارد کنید.

بدین ترتیب از این پس، برنامه، کدهاى امنیتى مختص به حساب کاربرى شما را براى دسترسى به اکانت گوگل تان تولید خواهد کرد.

راههاى پشتیبان براى دریافت کدهاى امنیتى

وقتى که به هر دلیلى راههاى اصلى دریافت کد امنیتى امکان پذیر نباشد، لازم است که از راههاى پشتیبان استفاده کنید.
یکى از راهها معرفى شماره تلفن‌های پشتیبان است تا اگر شماره اصلی در دسترس نبود، بتوان از شماره‌های پشتیبان استفاده کرد.

برای فعال سازی این راه در بخش Backup numbers شماره‌های پشتیبان را معرفی کنید.

پیشنهاد می‌کنم حتماً حداقل یک شماره پشتیبان داشته باشید.

اما اگر در موقعیتی هستید که به هیچ وجه همراه داشتن تلفن همراه برای دریافت پیامک یا استفاده از اپلیکیشن امکان پذیر نیست، می‌توانید تعدادی کد امنیتی را که گوگل در بخش Backup codes در اختیارتان قرار می‌دهد یادداشت کرده یا پرینت بگیرید و با خود همراه داشته باشید، تا در مواقع لزوم آنها را برای ورود استفاده کنید.

کلمه عبور مخصوص نرم افزارها و اپلیکیشن‌ها

وقتی دسترسی ۲-مرحله‌ای را فعال می‌کنید، بعضی از نرم افزارها و اپلیکیشن‌ها در دسترسی به اکانت گوگل به مشکل بر می‌خورند. از این برنامه‌ها می‌توان به Mail روی آیفون و آیپد و مک بوک و همچنین نرم افزار Microsoft Outlook اشاره کرد. اگر بخواهید حساب کاربری گوگل‌تان را به این نرم‌افزارها متصل کنید تا مثلاً ایمیل‌های‌تان را از طریق آنها مدیریت کنید، بعد از فعالسازی ورود ۲مرحله‌ای دیگر با وارد کردن نام کاربری و کلمه عبور این کار امکان پذیر نیست، چرا که حالا شما یک لایه امنیتی دیگر هم دارید. برای رفع این مشکل باید از کلمه عبور ۱۶ رقمی مخصوص نرم‌افزارها استفاده کنید.

یعنی بعد از وارد کردن نام کاربری اکانت‌تان بجای وارد کردن کلمه عبور معمولی که خودتان تعریف کرده‌اید، یک کد ۱۶ رقمی از گوگل می‌گیرید و آنرا در نرم افزارها وارد می‌کنید. این پسورد از بخش App-specific Password قابل دریافت هستند.

برای گرفتن کلمه عبور مخصوص برنامه‌ها، لازم است که نوع اپلیکیشن و نوع دیوایس یا ابزارتان را مشخص کنید تا پس از کلیک روی دکمه Generate یک کلمه عبور مخصوص در اختیارتان قرار گیرد.

کامپیوترهای ثبت شده

همان طور که قبلاً هم اشاره شد، شما می‌توانید کامپیوترهای امن‌تان را به گوگل معرفی کنید تا روی آن‌ها دیگر نیازی به وارد کردن کد امنیتی نباشد. مثلاً اگر لپ‌تاپ شخصی‌تان را بعنوان کامپیوتر مطمئن به گوگل معرفی کنید، روی آن در هنگام ورود به جیمیل از شما درخواست وارد کردن کد امنیتی نمی‌شود.

در بخش تنظیمات دسترسی ۲-مرحله‌ای، زیر سربرگ Registered Computers می‌توانید کامپیوترهای ثبت شده را مدیریت کنید.

در این بخش اگر کامپیوتری را که در حال حاضر از طریق آن، بخش تنظیمات را پویش می‌کنید، قبلاً ثبت نکرده باشید، با کلیک روی دکمه Register This Computer می‌توانید بعنوان کامپیوتر مطمئن معرفی کنید.

کلیدهای امنیتی سخت‌افزاری

یکی از راههای دسترسی امن‌تر به حساب کاربری گوگل، ساخت یک کلید امنیتی سخت افزاری است. در این روش، بجای وارد کردن کد امنیتی، بایستی یک کلید سخت افزاری را به کامپیوتر متصل کنید. کلید سخت افزاری یک فلش مموری قابل حمل است که یک برنامه امنیتی روی آن نصب شده است. برای ساخت کلید سخت افزاری مخصوص گوگل و افزودن برنامه امنیتی گوگل روی آن روی دکمه Add Security Key را فشار دهید و مراحل دستور داده شده را دنبال کنید.

سخن آخر

براى اینکه لابه لاى مطالب گفته شده دچار سردرگمی نشوید، بعنوان بهترین راهکار عمومی پیشنهاد می‌کنم که پس از فعال‌سازی دسترسی ۲مرحله‌ای، شماره تلفن همراه‌تان را برای دسترسی به کدهای امنیتی از طریق پیامک معرفی کنید. همچنین یک شماره تلفن دیگر بعنوان شماره پشتیبان به گوگل معرفی کنید تا در زمانی که شماره اصلی به هر دلیلی قابل دسترس نبود بتوان از راه دیگری به کد امنیتی دست یافت.

اما بعد از معرفی شماره تلفن‌ها، پیشنهاد می‌کنم که اپلیکیشن Google Authenticator را حتماً نصب کنید، چون این روش برای دسترسی به کد امنیتی گذشته از اندکی دردسر به هنگام راه اندازی، از همه در دسترس‌تر و آسان‌تر است.

امیدوارم که توانسته باشم با زبان ساده مطالب اصلی را منتقل کنم.

اگر به امنیت حساب‌های کاربری دوستان‌تان اهمیت می‌دهید، می‌توانید با بازنشر دادن این مطلب آن‌ها را با این موضوع آشنا کنید.

وقتی عده‌ای بنام پاکی و بنام مستضعین و با شعار ساده‌زیستی، آرا را جلب می‌کنند و وقتی بر سر کار آمدند حق عمومی جامعه را به تاراج می‌برند، یا با سوءمدیریت باعث عقب‌گرد همه جانبه یک کشور در تمام سطوح می‌شوند، و با اینکه درآمدهای عمده کشور در دوره‌شان در بالاترین حد ممکن بود، شکاف طبقاتی را به حد اعلا می‌رسانند، آیا مرتکب جنایت علیه بشریت نشده‌اند؟!

آیا روا نیست که ایشان و حامیان‌شان در محضر مردم پاسخگو باشند بجای آن‌که آزادانه بگردند و باز هم با عوامفریبی قصد لاف زدن کنند؟!

«کنار گذاشتن دانایان و روی کار آمدن عده‌ای ناآگاه که ظرفیت مدیریت در سطح کلان را نداشتند و تصمیمات کاملاً اشتباهی گرفتند که ضررهای جبران ناپذیری به کشور وارد کرد»!

اما اکثریت ما، حتی بعد از آن‌که به شرایط وخیم مملکت پی بردیم و خطر بهره نجستن از فکر و تجربه دانایان را درک کردیم، باز هم فقط منتظر نشستیم تا انتخابات بعدی برسد!

و در این مدتی که ما فقط انتظار می‌کشیدیم، عمق خرابی‌ها تا آنجا پیش رفت که حالا آرزومان برگشتن به دهه قبل است!

به نظر من این ساز و کار عیب دارد. حالا که نمایندگان مجلس به هر دلیلی از پس انجام وظایف نظارتی‌شان برنمی‌آیند و رسانه‌ها هم محدودیت‌های خاص خودشان را دارند، و سایر نهادها هم کاری به کار ماجرا ندارند، باید نهادی مردمی باشد تا خارج از زد و بندها و جایگاه‌های سیاسی، از کارگروه‌هایی با متخصصین واقعی تشکیل شود و ضمن ارائه مشورت در زمینه‌های مختلف، بر تصمیمات گرفته شده هم نظارت کند تا اگر مسیر کاملاً به بیراهه است، مردم را آگاه کند! حالا این نهاد NGO باشد یا حزب یا جبهه و یا هر تشکل دیگرى، فرقى نمى‌کند، مهم این است که مردمی باشد نه حکومتی!

اما چرا مردمی؟! چون در دوره قبل دیدیم که نه مجلس و نه شورای نگهبان و نه مجمع تشخیص مصلحت و … هیچکدام یارای جلوگیری از قهقرا رفتن مملکت را نداشتند، اما اگر جایی باشد که به مردم آگاهی بدهد، مردم می‌توانند زودتر به نجات خاک خویش بکوشند.

این کار در ایران تقریباً نشدنی به نظر می‌رسد، اما روند فعلی هم که هر دولت، کارگروه‌های تخصصی خودش را می‌آورد و آن‌طور که خودش می‌خواهد برای مملکت تصمیم می‌گیرد و دیگران را هم با خود همراه می‌کند، راهی بسیار ناعاقلانه است و خاکش فقط به چشم ما مردم می‌رود!

کاش حداقل دولت تدبیر و امید که پس از یک تجربه بد زمام امور را بدست گرفته، فکری به حال این ماجرا بکند تا دیگر بار شاهد تکرار چنان دوران نادان محوری نباشیم.

به هر حال حرفی بود که باید زده می‌شد!

پیشنهاد می‌کنم حتی اگه اهل فیلم دیدن هم نیستید برای تجدید خاطره هم که شده با دوستان، خانواده یا حتی مثل من تنها سری به سینما بزنید.

فعلاً «رخ دیوانه» رو دیدم. در سی و دومین جشنواره فیلم فجر سیمرغ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین جلوه‌های ویژه و بهترین صدا رو برنده شده و غیر از اون بهترین فیلم از نگاه تماشاگران هم بوده. اما جدای از این‌ها خودم، هم داستانش و هم بازی طبیعی بازیگراشو دوست داشتم و پیشنهاد می‌کنم که در سینما ببینیدش.

دلم حال اون صحنه‌ای از فیلم رو می‌خواد که ماندانا توی تونل، شیشه ماشین رو میده پایین و با صدای بلند فریاد می‌زنه و خودشو خالی می‌کنه…

این روزها که اتفاقاً خیلی‌ها در مسافرت به سر می‌برند و به دیدن جاهای دیدنی و زیبای زمین رفته‌اند، فرصت خوبی است که به یاد داشته باشیم که چقدر با دیدن نقاط بکر طبیعت لذت می‌بریم و چقدر حالمان گرفته می‌شود وقتی می‌بینیم انسان با دست بردن به طبیعت خرابش کرده :|

یاد بحران آب بیافتیم، که بجای ایراد گرفتن به خودمان، به دولت غرش را می‌زنیم که عُرضه‌ی تامین آب مملکت را ندارد! یادی کنیم از ریزگردها، از خشک شدن رودها و دریاچه‌ها، از طوفان‌ها و باران‌های غیرطبیعی، از گرما و سرمای بی‌سابقه و همه تغییرات غیرطبیعی دیگر زمین که همه با هم باعث‌شان هستیم اما نمی‌توانیم حتی یک‌ساعت در سال برایش وقت بگذاریم و کمی بیاندیشیم که شاید از این پس اندکی تغییر کنیم و اندک اندک با زمین مهربان‌تر شویم.

ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه ۲۸ مارس گذشت، اما این فقط یک ساعت نمادین بود، اصلا هم ساعت خاص و مهمی نبود! هر وقت که خودتان وقت کردید، حتی یکساعت هم نه، هرقدر که خودتان خواستید، فکر کنید که چطور بین روزمرگی‌های‌تان با اندکی تغییر که حتی باعث دردسرتان هم نشود، می‌توانید کمی مهربانی نثار زمین کنید…

سه کتاب اولی که در این لیست قرار دارند را خوشبختانه قبلاً خوانده‌ام و حتی پیش از این به معرفی یکی از آنها هم پرداخته‌ام. اما مابقی کتاب‌ها را امید دارم که در نخستین فرصت بخوانم:

سیاست

نوشته: کنت میناگ

ترجمه: بهمن دارالشفایی

انتشارات: ماهی

«سیاست» را زمانی که آق بهمن ترجمه کرد و در وبلاگش معرفی کرد به همراه کتاب «فلسفه سیاسی» سفارش دادم و خریدم. هر دوی آن‌ها از مجموعه‌ی «مختصر و مفید» هستند، که دانشگاه آکسفورد آن‌ها را تهیه می‌کند و کتاب‌های جیبی بسیار مفیدی هستند. «سیاست» بطور مختصر به معرفی تاریخچه سیاست‌ورزی از دوره کهن تا دنیای مدرن امروزی می‌پردازد و برای کسانی که به مسائل سیاسی علاقمند هستند می‌تواند بسیار خواندنی باشد.

سرمایه‌داری

نوشته: جیمز فالچر

ترجمه: مصطفی امیری

انتشارات: ماهی

این کتاب هم از مجموعه فاخر «مختصر و مفید» است که به تعریف سرمایه‌داری و مسائل پیرامون آن می‌پردازد و در عین کوچک بودن اما مسائل پیچیده‌ای را عنوان می‌کند. اگر اهل مباحث اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی باشید، حتماً متوجه شده‌اید که بارها درباره نظام سرمایه‌داری سخن گفته می‌شود و این کتاب می‌تواند آگاهی شما را درباره این موضوع بالاتر ببرد تا دیدتان در این زمینه بازتر شود و راحتتر مسائل مرتبط را تجزیه و تحلیل کنید.

سووشون

نوشته: سیمین دانشور

انتشارات: خوارزمی

قسمتی از رمان «سووشون» در کتاب ادبیات دبیرستان آمده بود. دبیر محترم‌مان هم خیلی روی شاهکار بودن و جذاب بودنش تاکید داشت، این شد که از کتابخانه امانت گرفتم و خواندمش. هرچند که حالا خیلی داستانش را به یاد نمی‌آورم اما از همان زمان خیلی دوست داشتم روزی فیلم یا سریالی از رویش ساخته شود! حالا که می‌بینم کتاب‌های معروف خارجی اکثراً به فیلم و سریال تبدیل می‌شوند، بیشتر برایم جای پرسش است که چرا در ایران این امر زیاد مرسوم نیست؟

سرچشمه‌های دانایی و نادانی

نوشته: کارل ریموند پوپر

ترجمه: عباس باقرى

انتشارات: نى

این پرسش که شناخت ما از کجا سرچشمه می‌گیرد و آیا حقیقت واحد و ثابتی در دنیا وجود دارد یا اینکه ناگزیریم براساس سنت‌ها حقایق را تعریف کنیم، موضوع این کتاب است که بسیار جالب می‌نماید و برای شناخت دنیای پیچیده امروزی و انتخاب روش زندگی می‌تواند بسیار مفید باشد.

سیمای زنی در جمع

نوشته: هاینریش بل

ترچمه: مرتضی کلانتریان

انتشارات: آگه

وبلاگ یک پزشک پر است از معرفی کتاب‌های خوبی که باید خوانده شوند. ماه‌ها پیش هم دکتر مجیدی یکی از رمان‌های خواندنی را معرفی کرده بود که از همان زمان در لیست کتابهایی که باید بخوانم، قرارش دادم و متاسفانه تاکنون تنبلی مجال این کار را نداد. هاینریش بل در سال ۱۹۷۲ برای نوشتن این رمان برنده جایزه نوبل ادبی هم شد و بنابراین یکی از آثار ادبی تراز اول دنیا محسوب می‌شود و خواندنش برای دوست‌داران ادبیات الزامی به نظر می‌آید، البته چنان‌که مثل من تابحال نخوانده باشندش!

سرزمین گوجه‌های سبز

نوشته: هرتا مولر

ترجمه: غلامحسین میرزا صالح

انتشارات: مازیار

این کتاب در رده ادبیات سیاسی طبقه‌بندی شده و از آن بعنوان نمادی از خفقان یاد می‌شود.

این جملات از لای کتاب به خوبی زیبایی نثر آنرا نشان می‌دهد: « بغض گلوی همه را گرفته بود، اما چون اجازه نداشتند گریه کنند. به جای آن همگی دست مفصلی زدند. هیچ کس جرات نکرد به عنوان اولین نفر دست نزند.»

سه گانه نیویورک

نوشته: پل اُستر

ترجمه: شهرزاد لولاچی – خجسته کیهان

انتشارات: افق

استر در سه داستان شهر شیشه‌ای، ارواح و اتاق دربسته، خستگی و فرسودگی ناشی از زندگی شهرنشینی را به تصویر می‌کشد و منی که این روزها واقعاً از معضلات زندگی در شهرهای شلوغ خسته‌ام می‌توانم با شرایط داستان‌هایش همزادپنداری داشته باشم.

پی‌نوشت : بسیار مایلم دوستان کتابخوانم آرش بهمنی، سمیه توحیدلو، آرش کمانگیر و حاج آقا ابطحی در این چالش شرکت کنند و مجموعه‌های خوب را به ما معرفی کنند.