Ο Στράτος στο Άγιον Όρος - Περιήγηση

Τα Κρυμμένα Αρχαιοελληνικά Χειρόγραφα Του Αγίου Όρους, Που Εδώ και Αιώνες Συντηρούν οι Μοναχοί Διαφυλάσσοντας την Πολιτιστική μας Κληρονομιά

2011-09-24T18:00:00.000+03:00

Οριστική κατάρρευση των συκοφαντιών που εκπορεύονται από ξενοκίνητα κέντρα, με τον μανδύα της “αθείας” και του “δωδεκαθεισμού”

Αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω απολύτως εμπεριστατωμένο άρθρο και να δείτε τα φωτογραφικά ντοκουμέντα. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός πως ακόμα και περιοδικά των “δωδεκαθειστών”, όπως το “Ιχώρ”, παραδέχονται την διάσωση των αρχαίων ελληνικών κειμένων από τους μοναχούς, δημοσιεύοντας μάλιστα τις ανάλογες φωτογραφίες από δικό τους ρεπορτάζ στα Αγιορείτικα Μοναστήρια!

Τα κρυμμένα αρχαία Ελληνικά χειρόγραφα του Αγίου Όρους. Ένας αρχαιοελληνικός θησαυρός κρυμμένος στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άθωνος.

Ακόμη και στα σκοτεινά χρονιά του Μεσαίωνα, σε μία εποχή που κυριαρχούσε η αγραμματοσύνη, αγιορείτες μοναχοί έδιναν έμφαση στον γραπτό λόγο, θεωρώντας ότι συμβάλλει στην πνευματική αναβάθμιση των ανθρώπων. Γι’ αυτό και έγραφαν, αντέγραφαν και διαφύλατταν χιλιάδες χειρόγραφα, όχι μόνο θεολογικού ή λειτουργικού χαρακτήρα αλλά και «κοσμικών γνώσεων», οι όποιες κληροδοτήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες σοφούς.

Τα χειρόγραφα αυτά, πέρα από το περιεχόμενο τους, ήταν και διακοσμημένα με καλλιγραφίες, πράγμα που τα καθιστούσε αληθινά μνημεία τέχνης. Παρά τις καταστροφές και τις αφαιμάξεις που υπέστησαν, οι βιβλιοθήκες των μοναστηριών του Άθω κρύβουν έναν πραγματικό θησαυρό αρχαιοελληνικών γνώσεων. Σήμερα, στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους φυλάσσονται περίπου 20.000 πολύτιμα χειρόγραφα, που περιμένουν υπομονετικά τους ειδικούς για να τα μελετήσουν…

Οι Πρώτοι Καλλιγράφοι - Μοναχοί του Άθωνος

Η χερσόνησος του Άθω, ιερό κέντρο από την αρχαιότητα, άρχισε να αναδύεται ως μοναστικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας προς τα τέλη του 10ου μ.Χ. αιώνα, όταν κατέφθασε εκεί κρυφά ο μοναχός Αθανάσιος, ο όποιος ίδρυσε στο νοτιοανατολικό άκρο της χερσονήσου τη μονή Μεγίστης Λαύρας (963 μ.Χ.).

Ό Αθανάσιος, ο ιδρυτής του αγιορείτικου κοινοβιακού μοναχισμού, ήταν προσωπικός φίλος του Ιωάννη Τσιμισκή καθώς και διακεκριμένος καλλιγράφος και ταχυγράφος. Επέλεξε τη χερσόνησο του Άθω ως τόπο μοναστικής ζωής εξ αιτίας της απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς της, της φυσικής προστασίας της από τις εχθρικές επιδρομές, του γεγονότος ότι ήταν ουσιαστικά ακατοίκητη από ανθρώπους καθώς και εξ αιτίας της γεωγραφικής της εγγύτητας με τη συμβασιλεύουσα πόλη της αυτοκρατορίας, τη Θεσσαλονίκη.

Ιερομόναχος
Νικόδημος Λαυριώτης

Ο Αθανάσιος ο Αθωνίτης ήταν ένας άνθρωπος ασκητικός, που όμως αγαπούσε υπερβολικά τα βιβλία. Όταν από την Κωνσταντινούπολη κατέφθασε στον Άθω, έφερε μαζί του και τα βιβλία του. Αυτή η αγάπη του για τα βιβλία τον οδήγησε να ιδρύσει στην νεοσύστατη ακόμη Μεγίστη Λαύρα ένα εργαστήριο αντιγραφής χειρογράφων (Scriptorium) και μια οργανωμένη βιβλιοθήκη. Όρισε μάλιστα υπεύθυνο για το εργαστήριο τον πρωτοκαλλιγράφο Ιωάννη και βιβλιοφύλακα τον μοναχό Μιχαήλ.

Το παράδειγμα του μιμήθηκαν και οι κτήτορες των άλλων μοναστηριών (Βατοπεδίου, 985 και Ιβήρων, 980 μ.Χ.), που φρόντισαν προσωπικά για την παραγωγή, την αντιγραφή και τη διαφύλαξη βιβλίων με περιεχόμενο όχι μόνον θεολογικό και λειτουργικό αλλά και «κοσμικών γνώσεων», δηλαδή φιλοσοφικό, ιατρικό, νομικό, μουσικό κι εκπαιδευτικό.

Πολλοί μοναχοί έμειναν γνωστοί και ως γραφείς χειρογράφων κωδίκων με πλούσια δράση και παραγωγή (Αθανάσιος ο Αθωνίτης, Ιωάννης Λαυριώτης, Ευθύμιος ο Ίβηρ, Διονύσιος Στουδίτης, Νείλος ο Μυροβλύτης, Ιωάννης ο Κουκουζέλης κ.ά.). Συνολικά μνημονεύονται πάνω από 40 επώνυμοι Βυζαντινοί καλλιγράφοι μοναχοί, που αντέγραψαν χειρόγραφα στις αγιορείτικες μονές.

Μοναστηριακές Βιβλιοθήκες και Scriptorium

Βιβλιοθήκη Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας

Το σίγουρο είναι πως οι μοναχοί του Αγίου Όρους δεν περιφρονούσαν τα βιβλία. Μόλις ιδρυόταν ένα μοναστήρι, μία από τις πρώτες ενέργειες των κτητόρων του ήταν η δημιουργία μιας βιβλιοθήκης, που αποσκοπούσε στην κάλυψη των πνευματικών αναγκών των μοναχών και πρωτίστως στην κάλυψη των λειτουργικών αναγκών της μοναστικής αδελφότητας.

Ο ηγούμενος όριζε πάντα έναν βιβλιοθηκάριο, υπεύθυνο για τη διαφύλαξη και συντήρηση των χειρογράφων. μια βιβλιοθήκη άρχιζε πάντα την πορεία της μ’ έναν πυρήνα βιβλίων, που αφιέρωνε σε αυτήν ο ιδρυτής της. Ως χώρος για τη διαφύλαξη των πολύτιμων χειρογράφων επιλεγόταν κατά παράδοση το υπερώο, πάνω από τον εξωνάρθηκα του καθολικού (π.χ. στη Μονή Εσφιγμένου). Σε άλλες ωστόσο περιπτώσεις, όταν ο χώρος του υπερώου δεν επαρκούσε, χρησιμοποιούνταν και ορισμένα απομονωμένα και πυρασφαλή κτίσματα, όπως στην περίπτωση της Μεγίστης Λαύρας.

Προτού ωστόσο τα χειρόγραφα τοποθετηθούν στη βιβλιοθήκη, σημειώνονταν συνήθως πάνω τους η χαρακτηριστική κτητορική επιγραφή, που καταριόταν τον επίδοξο καταστροφέα τους: «Αὐτὴ ἡ βίβλος ὑπάρχει τῆς θείας καὶ ἱερᾶς μονῆς… καὶ ὅποιος τὴν ἀφαιρέσῃ νὰ ἔχει τὰς ἀρὰς τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτώ…». Για προστατευτικούς πάλι λόγους γράφτηκαν ανά τους αιώνες πάνω στα ίδια βιβλία, απαγορευτικές φράσεις όπως: «Μηδεὶς τεμνέτω τὰ φύλλα..» ή «Μηδεὶς ἀποξενώσῃ τὴν Βίβλον ταύτην…».

Μια βιβλιοθήκη φιλοδοξούσε πάντα να περιλάβει όσο το δυνατόν περισσότερες γνώσεις, όχι μόνον θεολογικού αλλά και κοσμικού περιεχομένου. Βασικές πηγές εμπλουτισμού μιας μοναστηριακής βιβλιοθήκης υπήρξαν η παραγωγή χειρογράφων στο ίδιο το μοναστήρι, ή αγορά και ή παραγγελία βιβλίων για την κάλυψη μιας συγκεκριμένης ανάγκης ή έλλειψης και βεβαίως οι μεγάλες και εντυπωσιακές δωρεές αυτοκρατόρων, ηγεμόνων, πατριαρχών, αρχιερέων, μοναχών αλλά και ιδιωτών, που χάριζαν τις προσωπικές τους συλλογές (τον 16ο αιώνα ο καθηγητής της πατριαρχικής σχολής Θεοφάνης Ε. Νοταράς χάρισε όλα του τα βιβλία στην Ι.Μ. Ιβήρων).

Ο πατήρ Νικόδημος στην βιβλιοθήκη
της Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας

Κατά κανόνα κάθε μοναστήρι κληρονομούσε και την προσωπική βιβλιοθήκη των μοναχών του. Ωστόσο αρκετά χειρόγραφα προέρχονταν από παραγγελίες. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο σημείωμα για ένα χειρόγραφο, που παραγγέλθηκε με έξοδα μιας μονής: «Τὸ παρὸν Ὡρολόγιον ἐγράφη παρὰ τοῦ οἰκτροῦ καὶ ἁμαρτωλοῦ Κυρίλλου τοῦ Ναυπακτίου διὰ συνδρομῆς καὶ ἐξόδου τῆς σεβασμίας μονῆς…».

Στις περισσότερες μονές του Αγίου Όρους υπήρχαν λοιπόν συγκροτημένες συλλογές χειρογράφων και λειτουργούσαν βιβλιογραφικά εργαστήρια, όπου οι μοναχοί-γραφείς αντέγραφαν τα πρωτότυπα όχι αυθαίρετα αλλά βάσει αυστηρών κανόνων, που τους ακολουθούσαν πιστά. Τα ελληνικά χειρόγραφα γράφονταν μέχρι τον 9ο αιώνα σε μεγαλογράμματη γραφή, δηλαδή με κεφαλαία. Από τον 9ο αιώνα όμως και μετά επικρατεί σταδιακά η μικρογράμματη γραφή και όλα τα χειρόγραφα των προηγουμένων εποχών «μεταχαρακτηρίζονται» κατά τη διάρκεια της αντιγραφής τους.

Από την ίδρυση των πρώτων Scriptorium στις μονές υπήρχε μία σχετικά αξιόλογη παραγωγή χειρογράφων, ενώ η ακμή της βιβλιογραφικής δραστηριότητας εντοπίζεται τον 14ο και τον 15ο αιώνα. Η παραγωγή χειρογράφων συνεχίστηκε και μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας (άλλωστε το πρώτο τυπογραφείο στον ελλαδικό χώρο λειτούργησε το 1759 στη Μεγίστη Λαύρα), φθάνοντας στο σημείο να μιλάμε τον 17ο αιώνα για πραγματική άνθηση, με την εμφάνιση μιας ιδιότυπης μορφής γραφής, της «Ξηροποταμίνης γραφής», που είναι γνωστή και ως «αγιορείτικη».

Η Ταξινόμηση των Χειρογράφων

Ο πατήρ Νικόδημος στην βιβλιοθήκη
της Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας

Τα χειρόγραφα που βρίσκονται σήμερα στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους υπολογίζονται επίσημα στις 15.000 ή, σύμφωνα με άλλους υπολογισμούς, ξεπερνούν τις 20.000. Αυτά μπορούν να ταξινομηθούν με κριτήρια μορφολογικά, γλωσσολογικά άλλα κυρίως με βάση το περιεχόμενο τους.

Με βάση τη μορφή τους τα χειρόγραφα διακρίνονται σε ειλητάρια ή κοντάκια (ονομάζονται έτσι επειδή τυλίγονται γύρω από κοντό ξύλο) και σε κώδικες (βιβλία) διαφόρων σχημάτων. Πρέπει να σημειωθεί πως από τον 2ο και 3ο μ.Χ. αιώνα τα βιβλία με δεμένες σελίδες (κώδιξ, λατινικά codex) άρχισαν να αντικαθιστούν τον παραδοσιακό κύλινδρο από πάπυρο. Ήταν μία ανθεκτική και εύκολη στη χρήση γραφική ύλη, τόσο για το κείμενο όσο και για την εικονογράφηση τους.

Σύντομα οι κώδικες έγιναν η κυρίαρχη μορφή των χειρογράφων. Οι περισσότεροι κώδικες έχουν καλλιτεχνικές βιβλιοδεσίες και διακοσμημένα καλύμματα με βαρύτιμα επιθήματα, σκαλιστά μέταλλα και ημιπολύτιμους λίθους. Όσον άφορα στο βιβλιακό υλικό με το όποιο είναι κατασκευασμένα, διακρίνονται σε περγαμηνά (από δέρμα ζώου), χαρτώα και βομβύκινα (από βαμβάκι).

Από γλωσσική άποψη χωρίζονται σε ελληνικά (90% επί του συνόλου) και ξενόγλωσσα. Τα ξενόγλωσσα, που αποτελούν περίπου το ένα δέκατο, περιλαμβάνουν σλαβικά, λατινικά, ρουμάνικα και γεωργιανά χειρόγραφα και χρησιμοποιούνται από τους ξενόγλωσσους ορθόδοξους μοναχούς που παροικούν στο Άγιον Όρος κατά την τελευταία χιλιετία. Τα περισσότερα από αυτά δεν είναι παρά μεταφράσεις από τα ελληνικά θεολογικών και λειτουργικών κειμένων.

Τέλος, όσον αφορά στην αρχαιότητα τους, το αρχαιότερο χειρόγραφο του Αγίου Όρους είναι ένα περγαμηνό σπάραγμα λατινικής γραφής του 4ου μ.Χ. αιώνα και οκτώ φύλλα του Ευθαλιανού Κώδικα (6ος μ.Χ. αιώνας).

Τα Αρχαιοελληνικά Χειρόγραφα

Σχετικά με το περιεχόμενο τους τα αγιορείτικα χειρόγραφα διακρίνονται σε αυτά που διασώζουν κείμενα αρχαίων κλασσικών συγγραφέων ή γενικότερα κοσμικών γνώσεων, π.χ. αστρολογίας, βοτανικής, γεωγραφίας, ιατρικά, νομικά και σε εκείνα που διαλαμβάνουν κείμενα χριστιανικού και λειτουργικού περιεχομένου.

H Βοτανική του
Διοσκουρίδου

Το πολυτιμότερο απόκτημα της βιβλιοθήκης χειρογράφων της Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας είναι η περίφημη «Βοτανική» του Διοσκουρίδου στη βιβλιοθήκη της Μονής, που μόλις είχε κτισθεί. Το βιβλίο αυτό αποτελεί όνειρο κάθε φαρμακοποιού, βοτανολόγου και δηλητηριογνώστη. Το χειρόγραφο είναι εικονογραφημένο με ανεξίτηλες μικρογραφίες, που μοιάζουν σαν να έγιναν πριν από μερικές εβδομάδες.

Δυστυχώς δεν διαθέτουμε έγκυρα στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των αρχαιοελληνικών χειρογράφων που βρίσκονται σήμερα στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άθω. Υπολογίζεται ότι πρέπει να σώζωνται γύρω στα 600 έργα κλασικών συγγραφέων. Ο αριθμός αυτός δεν πρέπει να θεωρείται μικρός, καθώς σ΄ αυτά ακριβώς τα χειρόγραφα εστιάζονταν πάντα οι Ευρωπαίοι «προσκυνητές», που έκλεβαν ή αγόραζαν τους κώδικες για να εμπλουτίσουν τις Δυτικές βιβλιοθήκες. Ωστόσο παρά τις σημαντικές κλοπές και αφαιμάξεις, στις βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους συνεχίζουν ως σήμερα να υπάρχουν πολλοί και αξιόλογοι αρχαιοελληνικοί κώδικες.

Πιο παλιός και πιο σημαντικός απ’ όλους είναι η περίφημη «Βοτανική» του Διοσκουρίδου (Ω75), ένας κώδικας ηλικίας 1.000 ετών, προσωπικό δώρο του Νικηφόρου Φωκά στον Αθανάσιο τον Αθωνίτη. Το βιβλίο, που φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη της Μεγίστης Λαύρας (ο υπογράφων είχε τη μοναδική και συγκινητική ευκαιρία να το ξεφυλλίσει προσωπικά…), θεωρείται ιδανικό για την παρασκευή φαρμάκων από βότανα. Η «Βοτανική» του Διοσκουρίδη περιέχει αρκετές πληροφορίες ιατρικής και φαρμακολογίας και πολυάριθμες μικρογραφίες, κυρίως ολοσέλιδες εικονογραφήσεις φυτών με αλφαβητική σειρά καθώς και εικόνες φιδιών, εντόμων, ζώων και πτηνών.

Άλλοι σημαντικοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, χειρόγραφα των οποίων διασώζονται ακόμη στο Άγιο Όρος, είναι ο Επίκτητος, ο Ερμογένης και ο Ευκλείδης στη μονή Εσφιγμένου, ο Ευριπίδης, ο Αισχύλος, ο Θεόκριτος, ο Σοφοκλής και ο Πίνδαρος στην Ιβήρων. Από αυτά που ξεχωρίζουν είναι και το φημισμένο χειρόγραφο των γεωγράφων Πτολεμαίου και Στράβωνα (αριθμός 655, του 13ου αιώνα), που βρίσκεται στη Βατοπαιδίου.

Ράφια της βιβλιοθήκης
της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας

Τα ράφια της βιβλιοθήκης χειρογράφων της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας λυγίζουν κάτω από το βάρος της αρχαίας γνώσης. Μέσα σε ειδικές θήκες, στις ράχες των οποίων αναφέρεται ο αριθμός καταλογογράφησης, ο αιώνας και ο συγγραφέας, βρίσκονται και αρκετά αρχαιοελληνικά χειρόγραφα, που περιμένουν υπομονετικά τους ερευνητές για να τα μελετήσουν. Στο ράφι διακρίνουμε τέσσερα χειρόγραφα του Γαληνού (Ω 69, Ω 70, Ω 71, Ω 72), δύο Ιπποκράτους Αφορισμοί (Ω 68 και Ω 69) και τρία του Αέτιου Αμηδινού (Ω 63, Ω 64 και Ω 65

Εκτός από τη «Βοτανική» του Διοσκουρίδη στην Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας σώζονται δύο χειρόγραφα του Θουκυδίδη και οι «Βίοι Παράλληλοι» του Πλούταρχου. Επίσης στην τελευταία σώζονται το μοναδικό νομικό χειρόγραφο με τις Νεαρές των Κομνηνών (13ος αι. Θ65), ένα σπάνιο ιατρικό χειρόγραφο του Αέτιου Αμηδινού, προσωπικού ιατρού του Ιουστινιανού, καθώς και χειρόγραφα του Γαληνού. Όπως προαναφέραμε, ο αριθμός των χειρογράφων των κλασσικών συγγραφέων θα πρέπει να θεωρείται μεγάλος, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας πώς αυτά ακριβώς τα έργα ήταν ο κύριος στόχος των Ευρωπαίων «προσκυνητών» κατά τις αφαιμάξεις των μοναστηριακών βιβλιοθηκών.

Η Μεγαλύτερη Συλλογή Ελληνικών

Χειρόγραφων στον Κόσμο

Μέρος της συλλογής χειρογράφων
της Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας

Σήμερα, όπως ήδη προαναφέραμε, στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άγιου Όρους σώζονται 16.000-20.000 χειρόγραφα! Αυτή η ποσότητα θεωρείται ότι αποτελεί το 50% των ελληνόγλωσσων χειρογράφων που υπάρχουν σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Από αυτά πάνω από τα μισά βρίσκονται στις βιβλιοθήκες τριών μόνον μοναστηριών (Μεγίστη Λαύρα, Ιβήρων και Βατοπαιδίου). Ειδικότερα η βιβλιοθήκη της Μεγίστης Λαύρας διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων (2.242) στο Άγιο Όρος και την 3η παγκοσμίως ύστερα από εκείνη της Αγίας Αικατερίνης του Σινά (4.500 χειρόγραφα, εκ των οποίων το 75% είναι ελληνόγλωσσα) και του Βατικανού (3.500).

Στις 20 μονές του Άθω σώζεται το μοναδικό διαχρονικό σύνολο ελληνικών χειρογράφων όχι μόνον στον χώρο της ελληνικής επικράτειας αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Τα ελληνικά χειρόγραφα του Αγίου Όρους συγκροτούν τη μεγαλύτερη συλλογή ελληνικών χειρογράφων στον κόσμο, αφού ο αριθμός τους ξεπερνά κατά πολύ το σύνολο των δύο μεγαλυτέρων συλλογών της Ευρώπης, του Βατικανού και της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού, που και οι δύο μαζί δεν υπερβαίνουν τις 10.000.

Διάσωση σε Μικροφίλμ και Συντήρηση των Χειρογράφων

Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας

Η μελέτη της ιστορίας των αγιορείτικων χειρογράφων δεν είναι εύκολη υπόθεση, εφ’ όσον ποτέ δεν υπήρξαν μεσαιωνικοί κατάλογοι βιβλιοθηκών, όπως στις περιπτώσεις των μεσαιωνικών μοναστηριών της Δύσης. Οι προσπάθειες για την καταγραφή και συστηματική μελέτη των χειρογράφων του Άθω ξεκίνησαν μόλις στα τέλη του 19ου αϊ. και συνεχίζονται.

Πρώτος ο Σπυρίδων Λάμπρου εξέδωσε έναν δίτομο κατάλογο κωδίκων των μονών του Όρους (πλην Βατοπαιδίου και Μεγίστης Λαύρας), που περιελάμβανε 6.619 χειρόγραφα. Στη συνέχεια, το 1925, ο καθηγητής Σωφρόνιος Ευστρατιάδης εξέδωσε στο Παρίσι έναν κατάλογο με τους κώδικες των μονών Βατοπαιδίου καϊ Μεγίστης Λαύρας. Πλήρης πάντως κατάλογος δεν υπάρχει ακόμη. Ωστόσο το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών (ΠΙΠΜ) της Ι.Μ. Βλατάδων (Θεσσαλονίκη) έχει αναλάβει τη κατάρτιση ενός λεπτομερούς καταλόγου, όπως επίσης και τη μικροφωτογράφιση όλων των χειρογράφων.

Έτσι το περιεχόμενο των χειρογράφων όχι μόνον θα διασωθεί, αλλά θα είναι εύκολη και η μελέτη τους από τους ειδικούς, που δεν χρειάζονται πλέον να επισκεφθούν τις μοναστηριακές βιβλιοθήκες για να τα μελετήσουν. Το ΠΙΜΠ, που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι ένα Ιδιωτικό ίδρυμα, που συντηρείται με επιχορηγήσεις και δωρεές. Ανάμεσα στα άλλα διαθέτει ένα αρχείο μικροταινιών, ένα αρχείο διαφανειών (Slides) καθώς και ειδικές φωτοαναγνωριστικές συσκευές.

Η συντήρηση των αρχαίων χειρογράφων βασίζεται σ’ ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει την τοποθέτηση τους σε ειδικές θήκες για καλύτερη φύλαξη και μεταφορά, την αποκατάσταση των διαλυμένων εξώφυλλων και εσώφυλλων και την τοποθέτηση φαρμάκων ενάντια στα φθοροποιά μικρόβια. Τέλος, σε συνεργασία και με ξένα πανεπιστήμια, εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα συντήρησης και απολύμανσης των χειρογράφων από καταστροφικά μικρόβια.

Η προσφορά των χειρογράφων του Άγιου Όρους στην πολιτιστική εξέλιξη της Ευρώπης είναι ανεκτίμητη. Όπως άλλωστε λέει χαρακτηριστικά και ο βιβλιοθηκάριος της μονής Μεγίστης Λαύρας, Ιερομόναχος Νικόδημος: «Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, που ακριβώς θα βρισκόταν σήμερα ή ανθρωπότητα χωρίς τις αρχαίες γνώσεις, που διεσώθησαν με τα χειρόγραφα των Βυζαντινών μοναστηριών και Ιδιαίτερα του Άγιου Όρους. Κατά πάσα πιθανότητα η Αναγέννηση της Δύσης θ΄ αργούσε μερικούς αιώνες…».

Σημείωση: Όλες οι φωτογραφίες του άρθρου προέρχονται από το αρχείο του Γιώργου Στάμκου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΗΓΕΣ

1. Ομιλία του Ιερομόναχου Νικόδημου Λαυριώτη για τα χειρόγραφα του Αγίου Όρους (Αθήνα, Οκτώβριος 1994).

2. Ιερομόναχος Νικόδημος Λαυριώτης, «Τα Χειρόγραφα του Αγίου Όρους», περιοδικό ΑΝΤΙ, 1991.

3. Ευθύμιος Λίτσας, «Βιβλιοθήκες και Χειρόγραφα στο Άγιο Όρος», εφημ. Θεσσαλονίκη, 13.02.1993.

4. Κρίτων Χρυσοχοΐδης, «Άθως: Αρχεία και Βιβλιοθήκες», Καθημερινή, 05.07.1993.

5. Γιώργος Στάμκος, «Ανοίγοντας μία Κιβωτό Γνώσεων», Τρίτο Μάτι τευχ. 39, Σεπτέμβριος 1994.

6. Γιώργος Στάμκος, «Τα Χειρόγραφα του Αγίου Όρους: Μία Χιλιετής Κληρονομιά και ο Αγώνας για τη Διάσωση της», Επιστήμη & Τεχνολογία, τευχ. 16, Ιούλιος – Αύγουστος 1996.

7. Γιώργος Στάμκος, «Μυστική Ελλάδα», κεφ. Οι Βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους, Αρχέτυπο 1999.

8. Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 44, άρθρο «Τα κρυμμένα αρχαία Ελληνικά χειρόγραφα του Αγίου Όρους, ένας αρχαιοελληνικός θησαυρός κρυμμένος στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άθω, Γιώργος Στάμκος», σσ. 50 – 64.

Πηγή: hellas-orthodoxy.blogspot.com

Σημείωση του Στράτου:

Μια από τις αποδείξεις - απαντήσεις στους αδελφούς μας Έλληνες που πιστεύουν σε δοξασίες και φήμες και έχουν πέσει θύματα παραπληροφόρησης και διαστρέβλωσης των πραγματικών γεγονότων.

Η προσωπική μου μαρτυρία έρχεται να ενισχύσει αυτό το άρθρο, καθώς κάποτε πριν χρόνια, πριν παντρευτώ εργαζόμουν στην Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας βοηθώντας τους πατέρες όπου είχαν ανάγκη. Μια μέρα λοιπόν, ο πατήρ Νικόδημος ο οποίος εκείνο το έτος ήταν βιβλιοθηκάριος με κάλεσε στην βιβλιοθήκη για να τον βοηθήσω να τακτοποιήσουμε κάποια βιβλία --νεότερα, όχι κώδικες και χειρόγραφα--.

Μαζί μας ήταν και ο πατήρ Καλλίστρατος ο βοηθός βιβλιοθηκάριος και "καλογέρι" του πατρός Νικοδήμου. Όταν τελειώσαμε την εργασία μας, ο πατήρ Νικόδημος επειδή ήξερε ότι για να γεμίσω τις όποιες ελεύθερες ώρες μου διάβαζα διάφορα βιβλία από αυτά που υπήρχαν στο αρχονταρίκι και από τα αναγνώσματα της τράπεζας --τραπεζαρίας--, μου πρότεινε να μου δείξει τα αρχαία χειρόγραφα και τους κώδικες, οι οποίοι βέβαια φυλάσσονταν και φυλάσσονται σε ειδικό χώρο μέσα στην βιβλιοθήκη.

- Να 'ναι ευλογημένο, απάντησα καθώς η παραμονή μου στο Άγιον Όρος με είχε συνηθήσει σ' αυτήν την αγιορείτικη υποτακτική απάντηση.

Και βέβαια, όταν πήγαμε στον χώρο με τα χειρόγραφα έμεινα άναυδος από τον μεγάλο αριθμό και τα διάφορα θέματα που κάλυπτουν αυτά. Είδα από κοντά και την Βοτανική του Διοσκουρίδη καθώς με ενδιέφερε κάπως παραπάνω από τα άλλα. Στην συνέχεια και αφού περάσαμε στην άλλη αίθουσα με τα καινούργια βιβλία μου δάνεισε κάποια πολύ ενδιαφέροντα για να έχω να διαβάζω. Αληθινή ευλογία!

Επίσης στην Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας βρίσκεται το πρώτο χειροκίνητο τυπογραφικό μηχάνημα στην Ελλάδα και σε αυτό έχει τυπωθεί το πρώτο ελληνικό βιβλίο στην Ελλάδα. Προηγήθηκαν βέβαια εκτυπώσεις άλλων ελληνικών βιβλίων, αλλά στην Βενετία.

Εν κατακλείδι, οι μοναχοί --στο Άγιον Όρος και σε όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια όχι μόνο δεν κατέστρεψαν αρχαία ελληνικά χειρόγραφα, αλλά αντιθέτως τα προστάτευσαν από την φθορά με τα λιγοστά μέσα που διέθεταν.

Άγιον Όρος ή όρος Άθως;

2011-09-09T14:58:00.002+03:00

Η επιχειρούμενη αλλαγή του νοήματος μιας έννοιας.

Μοναστήριον - Χρηματιστήριον - Εργαστήριον

Τρεις λέξεις της γλώσσας μας, σύνθετες, ομοιοκατάληκτες. Ας τις αναλύσουμε λοιπόν.

Εργαστήριον σημαίνει χώρος στημένος, εγκατεστημένος και εξοπλισμένος, εντός του οποίου εργάζονται.

Χρηματιστήριον αντιστοίχως σημαίνει χώρος στημένος, εγκατεστημένος και εξοπλισμένος, εντός του οποίου εργάζονται με αντικείμενο τα χρήματα.

Μοναστήριον δε, σημαίνει χώρος στημένος, εγκατεστημένος και εξοπλισμένος, εντός του οποίου εργάζονται με αντικείμενο την "κατά μόνας" ζωήν, δηλαδή διαβιώνουν μοναχοί με πρώτο και κύριο έργο τους την κατά το δυνατόν ένωσή τους με τον Θεό. Εάν μεν εξετάσουμε τον χώρο του Μοναστηρίου, παρατηρούμε ότι είναι στημένος σε μακρινή και δύσβατη τοποθεσία με την ελάχιστη πρόσβαση, εγκατεστημένος κατόπιν Θείας εντολής (προς τους αναδόχους Αγίους) και εξοπλισμένος άρτια για την διεκπεραίωση του έργου.

Εάν δε εξετάσουμε τον χώρο του Εργαστηρίου, παρατηρούμε ότι είναι στημένος σε προσιτή τοποθεσία, με εύκολη πρόσβαση, εγκατεστημένος έτσι ώστε ο εξωτερικός περίγυρος να είναι φυλασσόμενος και να υπάρχουν προειδοποιητικές πινακίδες που απαγορεύουν την είσοδο εις τους μη έχοντας εργασίαν, διότι είναι χώρος εργασίας και οι εργαζόμενοι εντός αυτού πρέπει αναπόσπαστοι να εργάζονται.

Τέλος, εάν εξετάσουμε τον χώρο του Χρηματιστηρίου θα παρατηρήσουμε αντιστοίχως ότι είναι στημένος στο κέντρο της πόλης με άμεση και εύκολη πρόσβαση απ' όλες τις κατευθύνσεις, έχει εγκατεστημένο σύστημα ασφαλείας υψηλού επιπέδου και ελεγχόμενη είσοδο, διότι οι εργαζόμενοι εντός πρέπει να συνεχίσουν αναπόσπαστοι το έργο τους.

Τώρα αν υποθέσουμε ότι, κάποιος/α ή κάποιοι/ες παραβιάσουν την απαγορευτική πινακίδα του εργαστηρίου ή την ελεγχόμενη είσοδο του χρηματιστηρίου (τα οποία εξ'
ορισμού της έννοιας τους και δικαιωματικά λειτουργούν την ελεγχόμενη είσοδο) και εισέλθουν στον χώρο εργασίας, δημιουργείται αναταραχή σε όλο το σύστημα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να μη παράγουν έργο αλλά να ασχολούνται με διαφορετικά θέματα, παράγοντας χαλάρωση και εγκατάλειψη του έργου τους.

Παρατηρώντας όμως τα Μοναστήρια και το έργο που παράγουν, θα ανακαλύψουμε ότι οι απαγορευτικές πινακίδες πρόσβασης των εργαστηρίων και τα υψηλού επιπέδου συστήματα ασφαλείας των χρηματιστηρίων, συνοψίζονται εδώ απλώς στο "Άβατον" (καθότι τα Μοναστήρια είναι άρτια εξοπλισμένα από την Θεία Πρόνοια), το οποίο μόλις καταλυθεί, επιφέρει την μέγιστη χαλάρωση και άμεση εγκατάλειψη του πνευματικού έργου των μοναχών και την εργασία των πάρεργων.

Εδώ ακριβώς είναι που χάνουν το νόημά τους οι λέξεις και τα εργαστήρια γίνονται "εραστήρια" ή "αραχτήρια", τα χρηματιστήρια γίνονται "χωματιστήρια" που θάβουν και ξεθάβουν και τα Μοναστήρια γίνονται "διπλαστήρια" (όπως ακριβώς τα μοναστήρια - διπλαστήρια του "αγιωτάτου πάπα Ρώμης"), δηλαδή κοινώς όπως λέγαν και οι παππούδες μας "χάβρα των Ιουδαίων"!

Συμπερασματικά λοιπόν, ανάγεται ότι η παραβίαση, κατάλυση της ελεγχόμενης εισόδου και του άβατου συνιστά κατάφωρη παραβίαση των Νοηματικών Δικαιωμάτων των Λέξεων.

Γι' αυτό προτείνουμε στα αρμόδια όργανα της εξουσίας (βλ. κα Καραμάνου) παράλληλα των επιτροπών Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ίσων Ευκαιριών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να συστήσουν επιτροπές και για τα Νοηματικά Δικαιώματα των Λέξεων και να ασχοληθούν με την αποφυγή της παραβίασής αυτών.

***Σημείωση***
Το κείμενο αυτό γράφτηκε το 2001 με αφορμή ένα άρθρο της κας Άννας Καραμάνου Ευρωβουλευτή ΠΑΣΟΚ που δημοσιεύθηκε την
30/05/2001 στην εφημερίδα "Τα Νέα".

Το πνεύμα του κειμένου είναι χιουμοριστικό και δεν έχει σκοπό να αποδείξει τα αυταπόδεικτα, αλλά να υπενθυμίσει σε όλους μας και στην κα Καραμάνου ότι πολλές φορές διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλον.

Πειραιώς Σεραφείμ κατά της λέσχης Μπίλντεμπεργκ

2011-06-05T13:08:00.004+03:00

Καθώς βαθαίνει η κρίση και η ύφεση συγκλονίζει την χώρα μας οι εκβιασμοί της Κυβέρνησης δια στόματος του Υπουργού Οικονομικών αποδεικνύουν εναργέστατα την βασιμότητα της γνωστής δήλωσης του πρ. Διευθύνοντος Συμβούλου του ΔΝΤ περί «προεκλογικών υπογείων διαδρομών» δια την οικονομική υποδούλωση και εξαθλίωση της χώρας με στοχοθεσία την απομείωση των οικονομικών της αξιών και μεγεθών και την αρπαγή του φυσικού της πλούτου και των βασικών υποδομών της σε εξευτελισμένες τιμές εφαρμόζοντας την γνωστή μέθοδο των αρπακτικών του διεθνιστικού συστήματος.

Ναυαρχίδα όλου αυτού του δολίου και αισχρού σχεδιασμού είναι η σατανοκίνητη λέσχη Μπίλντεμπεργκ, που αποτελεί τον πολιτικό βραχίονα του διαμονιώδους Σιωνιστικού τέρατος και η οποία είναι η συντονίστρια των διαφόρων μασονικών και ναζιστικής υφής οργανώσεων που στοχεύουν στην παγκόσμια ολιγαρχική και τυρρανική διακυβέρνηση.

Πρώτα μέλη της ναυαρχίδας υπήρξαν ο Πολωνοεβραίος Ρότζερ Ρέντιγκερ και ο ναζιστής πρίγκηπας Μπέρνχαρντ της Ολλανδίας, χρηματοδότες δε όλος ο «καλός» κόσμος Σιωνιστές και Ναζιστές Ρότζιλντ, Ροκφέλερ, Schiff, Kuhn, Loeb, Ουόλεμπεργκ κλπ.

Αυτή η οργάνωση ανέλαβε να δημιουργήσει όλα τα διεθνή όργανα που θα υπηρετούσαν δήθεν την παγκόσμια ειρήνη.

Για παράδειγμα τον Ο.Η.Ε. του οποίου το κτίριο κτίστηκε σε οικόπεδο των Ροκφέλερ. Ο μακροβιότερος Γραμματέας του ήταν ο διαβόητος Κουρτ Βαλτ Χάιμ, σκληρός ναζιστής με κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος. Καριέρα μεγάλη έκανε στον Οργανισμό ο επίσης διαβόητος Κόφι Ανάν, σύζυγος της ανεψιάς του Ουόλεμπεργκ, ενός από τους κύριους χρηματοδότες της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Με πρόσχημα το «αντικομμουνιστικό άλλοθι» δημιούργησαν όλες τις οργανώσεις που ελέγχουν τον πλανήτη. Δημιούργησαν την Παγκόσμια Τράπεζα με πρώτο Πρόεδρο τον εβραίο Ευγένιο Μάγιερ, πατέρα της Κ. Γκράχαμ, η οποία είναι ηγετικό στέλεχος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Ο έλεγχος των Διεθνών Οργανισμών όπως του ΟΗΕ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ, του Διεθνούς Δικαστηρίου κλπ έδωσε την δυνατότητα του ελέγχου της παγκόσμιας μεταπολεμικής τάξης.

Μέσα από τους διαδρόμους του σιωνισμού, μέσα σε αυτή την «χρυσή μήτρα» παρήχθησαν όλα τα γνωστά σήμερα golden boys, άνθρωποι οι οποίοι εντασσόμενοι στο σύστημα ταξίδευαν εκ του ασφαλούς στις ύπατες θέσεις των ηγεσιών των Κρατών και των πολυεθνικών εταιριών.

Έτσι επιτέθηκαν σε όλον τον κόσμο ιδρύοντας διεθνείς ενώσεις με σκοπό την επιβολή παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Τα γνωστά ονόματα, Κίσινγκερ, Γούλφοβιτς, Όλμπράιτ, Περλ, Χάντιγκτον, Τσόμσκι και ένας στρατός των ΜΜΕ με επικεφαλής επιφανή στελέχη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, όπως την Κ. Γκράχαμ της Ουάσιγκτον Πόστ, έστησε ένα τεράστιο δίκτυο πλύσης εγκεφάλου, ένα παγκόσμιο δίκτυο παραπληροφόρησης και μια βιομηχανία παραγωγής προπαγανδιστικού υλικού.

Τα περίφημα δίκτυα CBS, ABC, NBC και CNN αποτελούν τους επικοινωνιακούς βραχίονες αυτού του συστήματος. Ο Σάμερ Ρέντστόουν (το γένος Ρόθστάϊν) έχει τον έλεγχο του CBS, στη Viacom, στο MTV (πρόεδρος ο Μπράϊαν Γκρέϊντεν) και ταυτοχρόνως ιδιοκτήτης της Black Entertainment Television. Πρόεδρος του CBS είναι ο Λέσλι Μούνβς, ο μεγάλος ανηψιός του Δαβίδ Μπεν Γκουριόν.

Ο Μίκαελ Άϊσνερ είναι ο κύριος ιδιοκτήτης της Disney Capitol Cities, που κατέχει το ABC. Ο Ντέϊβιντ Γουέστιν είναι πρόεδρος του ABC News.

Ο Λόϋντ Μπράουν είναι πρόεδρος του ABC Entertainment. Ο Νηλ Σαπίρο είναι πρόεδρος του NBC News.

Ο Τζέφρυ Ζούκερ είναι επικεφαλής του NBC Entertainment με τον Τζακ Μέγιερς δεξί του χέρι. Παρ’ ότι ο Ρούμπερτ Μέρντοχ του Fox δεν είναι Εβραίος, ο πρόεδρος της εταιρείας Μελ Καραμάζιν, ο Νο 2 Πήτερ Τσέρνιν και οι Γκάϊλ Μπέρμαν και Σάντυ Γκρούσοου είναι.

Ο Μέρντοχ έχει λάβει πολλά βραβεία από διάφορα εβραϊκά ιδρύματα. Ο Τζέϊμι Κέλνερ είναι πρόεδρος της Turner Broadcasting. Ο Γουόλτερ Άϊζάκσον είναι διευθυντής ειδήσεων στο CNN, όπου βρίσκονται επίσης οι Γουλφ Μπλίτζερ, Λάρυ Κιγκ, Πάουλα Ζαν και η κόρη του Τεντ Κόππελ, Αντρέα.

Ο Τζόρνταν Λεβίν είναι πρόεδρος της Warner Entertainment.

Ο Χάουαρντ Στίγκερ της Sony Corp. of America. Ο Ρόμπερτ Σίλερμαν είναι ιδρυτής της Clear Channel Communications. Ο Ιβάν Σέϊντενμπεργκ είναι πρόεδρος της Verizon Communications. Ο Τέντυ Σέμελ (πρώην συμπρόεδρος στη Warner) στη Yahoo.

Ο Μπάρυ Ντίλερ, πρώην ιδιοκτήτης της Universal Entertainmet, είναι πρόεδρος της USA Interactive. Ο Τζόελ Κλάϊν, πρόεδρος των επιχειρήσεων Bertelsmann στην Αμερική (το μεγαλύτερο εκδοτικό συγκρότημα του κόσμου).

Τα ανάλογα αφορούν και τα μεγάλα έντυπα των Η.Π.Α. Ο Μορτ Ζούκερμαν, επικεφαλής του συμβουλίου προέδρων των Μειζόνων Εβραϊκών Οργανισμών των ΗΠΑ είναι ιδιοκτήτης των US News, World Report, NY Daily News.

Ο Άρθουρ Σούλτσμπεργκερ Τζ. εκδίδει τους New York Times, την Boston Globe, κ.α. Ο Μάρτυ Πέρετζ την New Republic και ο Γουίλιαν Κρίστολ την Weekly Standard. Ο Ντόναλντ Γκράχαμ Τζ. είναι πρόεδρος στο Newsweek και στην Washington Post. Ο Μάϊκλ Λεντίν του σκανδάλου Ιράν-Κόντρας, εκδίδει το National Review. Ο Ρον Ρόζενταλ και ο Φιλ Μπρονστάϊν διευθύνουν την SF Chronicle.

Ο Ντέιβιντ Σνάϊντερμαν κατέχει την Village Vioce και άλλα εβδομαδιαία «εναλλακτικά» έντυπα. Στο Χόλλυγουντ, που από εβραίους πήρε τη σημερινή μορφή του ως «πλυντήριο», δεσπόζουν ο Στήβεν Σπήλμπεργκ, ο Ντέϊβιντ Γκέφεν και ο Τζέφρυ Κράντζμπεργκ της Dreamworks, ο Άϊσνερ της Disney, ο Άμυ Πασκάλ πρόεδρος της Columbia και πολλοί άλλοι.

Ερευνώντας τους διευθύνοντες συμβούλους όλων αυτών των μηχανισμών και του παγκόσμιου μηχανισμού παραγωγής και διασποράς προπαγάνδας της νέας τάξης, βλέπομε πως έστησαν ένα παγκόσμιο μηχανισμό ο οποίος αποφασίζει ποιός θα γίνει διάσημος, ποιός θα αναλάβει την ηγεσία ενός λαού η μιας πολυεθνικής εταιρείας και ποιοί θα γίνουν image mekers της ελεγχόμενης παραπληροφόρησης του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου σε όλη τη γη.

Γνωστά τα ονόματα του Χάϊμ Σαμπάν, του Ρ. Μέρντοχ, του Ρ. Λώντερ, του Κόνραντ Μπλακ, του Ντε Μπενεντέτι.

Με επικεφαλής την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ υπό τον σιωνιστή Γκρίνπαν και με εκτελεστικά όργανα την Παγκόσμια Τράπεζα με επικεφαλής το σιωνιστή Γούλφενσον και την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα με επικεφαλής τον σιωνιστή Τρισέ και την περίφημη Ντόϊτσε Μπανκ της κας Μέρκελ με επικεφαλής τον σιωνιστή Άκερμαν έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα.

Την επίθεση ξεκίνησε η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, (ομήρου του σιωνιστικού τέρατος), με στόχο το σύνολο των κρατών της γης και με κεφάλαια, αυτά της Λέσχης Μπίλντεμνπεργ. Με την μείωση των επιτοκίων στόχος τους έγινε να «πλημμυρίσουν» την Δύση με φθηνό χρήμα, ώστε να καταστρέψουν το βιομηχανικό της κεφάλαιο. Γιγαντώθηκαν αφύσικα με τον «αέρα» των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ και μετά βγήκαν στον πλανήτη να σαρώσουν τα πάντα.

Έριξαν χρήμα στην αγορά με τρόπο που να καταστρέφει το κεφάλαιο. Χρηματοδότησαν το εμπόριο και αυτό εξουθένωσε την παραγωγή. Ντοϊτσε Μπανκ, Γκόλντμαν Σαξ και άλλος υπό τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Τράπεζας σάρωσαν τα πάντα.

Ο «βομβαρδισμός» της Ευρώπης ήταν πλήρης και ισοπεδωτικός. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια το σύνολο της παραγωγής της Δύσης μεταφέρθηκε στην Κίνα, η Δύση έμεινε παντελώς άνεργη.

Η αυτοκρατορία της Μπίλντεμπεργκ υψώνεται πάνω σε νεκρά κουφάρια εργοστασίων.

Για να μην αντιδρούν οι λαοί σε αυτή την καταστροφή χρησιμοποιήθηκαν χρήματα ώστε να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση μιας νέας πρωτοφανούς και «μυστηριώδους» οικονομίας, η οποία δημιουργεί ανάπτυξη και ευημερία χωρίς παραγωγή.

Μιας νέας οικονομίας, η οποία δημιουργεί χρήμα από το χρήμα. Μιας νέας οικονομίας η οποία συντηρεί κάποιον χωρίς να είναι απαραίτητο αυτός να εργάζεται.

Όλες αυτές οι «ψευδιασθήσεις» δημιουργήθηκαν από το φθηνό χρήμα και τον υπερδανεισμό, είτε αυτός αφορούσε τα μη παραγωγικά κράτη, είτε τα «άνεργα» νοικοκυριά.

Τα δάνεια είχαν περάσει και στον απλό κόσμο και γι’ αυτό οι λαοί δεν αντιδρούν την στιγμή της καταστροφής. Οι σιωνιστές στην πραγματικότητα εξαγόρασαν την απάθειά τους, τους νάρκωσαν προκειμένου να μην αντιδράσουν.

Την ίδια ώρα που η Δύση ισοπεδωνόταν με αυτόν τον περίεργο βομβαρδισμό χρήματος στον λεγόμενο υπανάπτυκτο κόσμο ο Γούλφενσον της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Τράπεζας που σύμφωνα με τον πρ. αντιπρόεδρό της Τζόζεφ Στίγκλιτς όχι μόνο δεν βοηθούσε τα κράτη να ξεφύγουν από τις κρίσεις αλλά αντίθετα δημιουργούσε τις κρίσεις με «φθηνό»χρήμα, ωδήγησε σε εγκληματικό υπερδανεισμό και εν τέλει στην ομηρεία του.

Τα χρήματα δόθηκαν χωρίς κανένα αναπτυξιακό στόχο και μετατράπηκαν σε διαφθορά. Με τα χρήματα αυτά δεν χτίστηκε ούτε ένα σχολείο, ούτε ένα εργοστάσιο, ούτε ένα νοσοκομείο.

Έγιναν βίλες, σκάφη αναψυχής, αμοιβές πόρνων, πολυτελή αυτοκίνητα διεφθαρμένων αξιωματούχων.

Σε κράτη θεόφτωχα ξεπηδούσαν μέσα σε μια νύχτα διεσεκατομμυριούχοι διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί, οι οποίοι δένουν απόλυτα με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών σιωνιστών. Οι λαοί στην κυριολεξία λιμοκτονούν κάτω από τις συνθήκες κάλυψης του δανεισμού τους και ξεπουλούν σε εξευτελιστική τιμή ότι πολυτιμότερο διαθέτουν.

Ορυχεία, πετρελαιοπηγές, φυτείες κλπ πήγαν μέσα σε λίγα χρόνια στα χέρια των πολυεθνικών. Ο ανεπτυγμένος κόσμος δεν αντιδρά γιατί απλούστατα οι εγκληματίες έχουν εξασφαλίσει την σιωπή του, ελέγχοντας την ενέργεια και μέσω αυτής την τεχνολογία.

Οι 7 αδελφές των πετρελαίων γνωρίζουν το παιγχνίδι του εκβιασμού κάθε φορά που η ανθρωπότης αντιδρά στα εγκλήματα του συστήματος.

Από την στιγμή που με τον υπερδανεισμό έδεσαν το σύνολο των κρατών του πλανήτη στο άρμα τους, στόχος τους έγιναν οι ίδιοι οι λαοί των πιο ανεπτυγμένων κρατών.

«Σκόρπισαν» χρήμα και πρέπει να το «μαζέψουν». Ελέγχοντας τα διεθνή όργανα και τις κυβερνήσεις των διεφθαρμένων, τις οποίες επέβαλαν με την πλύση εγκεφάλου των εγκαθέτων ΜΜΕ έσπασαν τα προστατευτικά φράγματα των εθνικών οικονομιών.

Ο,τι νόμο θέλουν μπορούν να τον περάσουν με ένα άρθρο μέσα σε μία νύχτα και όποιος αντιδρά φεύγει από τη «μέση». Μόνοι τους αποφάσισαν, νομοθέτησαν και εκτέλεσαν το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα όλων των εποχών.

Έβαλαν τους λαούς στα Χρηματιστήρια και τους λεηλάτησαν εκ του ασφαλούς. Αυτοί αποφάσισαν να γίνεται το χρηματιστηριακό παιγχνίδι με «αέρα». Γνωστή η δράση την σιωνιστών Μπάφετ και Σόρος, Μπλάκφάϊντ της Γκόλντμαν Σαξ, Φουλντ της Λέμαν Μπρόδερς, Schwab της ομώνυμης εταιρείας κλπ.

Λεηλάτησαν το ένα χρηματιστήριο μετά το άλλο, τον έναν λαό μετά τον άλλο και με τις επενδυτικές τους τράπεζες «μόλυναν» την χρηματοοικονομική αγορά με «τοξικά» ομόλογα με στόχο να λεηλατήσουν και τους «κουμαπράδες»των λαών.

Τα χρήματα που δεν βρίσκονταν στην αγορά αλλά στα Ταμεία των μεγάλων ΔΕΚΟ και των ασφαλιστικών οργανισμών.

Η δύναμη τεραστίων δημοσίων επιχειρήσεων και ο πλούτος μιας ολόκληρης γενιάς εργαζομένων έγιναν «τοξικά»χαρτιά άνευ αξίας και έτσι επαναλαμβάνουν τώρα στις κατεστραμένες χώρες της Δύσεως την ίδια μέθοδο με τις υπανάπτυκτες, τις οδήγησαν στον υπερδανεισμό για να αρπάξουν αυτά που οι λαοί θεωρούν «ιερά και όσια» και τα οποία ήταν αδιαπραγμάτευτα.

Έχοντας υπό την απόλυτη εξουσία τους τις διεφθαρμένες ηγεσίες είναι εύκολο να το καταφέρουν.

Με τα χρήματα που άρπαξαν από τα χρηματιστήρια αγοράζουν πάμφθηνα τις δημόσιες επιχειρήσεις μέσω τοπικών εγκαθέτων που έχει εκπαιδεύσει η μασονική γάγραινα και έχει αχρειώσει το σαρκολατρικό, ηδυπαθές και υλιστικό και ουσιαστικά αθεϊστικό ιδεολόγημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της παγκόσμιας εωσφορικής και σατανιστικής θρησκείας.

Στόχος είναι βέβαια, όλος ο πλανήτης, όλα τα κοιτάσματα των μη ανανεωσίμων πόρων του πλανήτη, οι τηλεπικοινωνικές, ενεργειακές και υδρευτικές υποδομές. Το σύνολο των αμυντικών, υγιειονομικών, ασφαλιστικών και τραπεζικών συστημάτων.

Οι γεωργικές εκτάσεις, η τεχνολογία των βιομηχανικών κλάδων. Μέχρι και το οδικό δίκτυο έχουν βάλει ως στόχο απόκτησής του.

Πλήρης απόδειξη των ανωτέρω αποτελεί το γεγονός ότι το Αμερικανικό Κράτος που τους εξέθρεψε και τους ανέχθηκε είναι τόσο υπερχρεωμένο που μοιάζει περισσότερο με το Μπαγκλαντές παρά με δυτική δημοκρατία. Έντεκα τρισεκατομμύρια δολλάρια χρωστούν οι ΗΠΑ.

Τρία εκατομμύρια εξώσεις εκδόθηκαν τον τελευταίο χρόνο. Τριάντα εκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από τα δημόσια συσσίτια. Πενήντα εκατομμύρια Αμερικανοί είναι επισήμως οι ανασφάλιστοι. Δεν υπάρχει λοιπόν η θρυλική Αμερικανική αυτοκρατορία αλλά αντιθέτως η οικονομική αυτοκρατορία των Σιωνιστών μελών της λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Σήμερα για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητος τα κράτη έχουν μια οικονομική ομοιογένεια, την ομοιογένεια της καταστροφής.

Ο,τι ανήκε στους λαούς σήμερα ανήκει στις πολυεθνικές του Σιωνισμού. Προδόθηκαν οι λαοί από τις δοτές ηγεσίες τους. Κεφάλαια και αγορές παραδόθηκαν στα αφεντικά των Μπίλντεμπεργκς. Αν δει κάποιος τι συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα μπορεί να καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει στην Γαλλία, την Γερμανία, την Ιταλία, την Βρετανία κλπ.

Πρώτα η λέσχη «εκτίμησε» τα προσόντα του Μπλερ και κατόπιν τον «ανεκάλυψε» ο Βρετανικός λαός. Πρώτα η λέσχη «εκτίμησε» τα προσόντα του Σαρκοζί και κατόπιν τον «ανεκάλυψε» ο Γαλλικός λαός. Μέχρι και η πρώην «κομμουνίστρια» Μέρκελ μέσα από τους διαδρόμους της Λέσχης έφτασε στην θέση της Καγκελαρίας της Γερμανίας. Όλοι οι ηγέτες της Ευρώπης είναι επιλεγμένοι από την λέσχη. Όλοι τους διορισμένοι να υπηρετούν τα αφεντικά τους εις βάρος των λαών που τους ψηφίζουν.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα συλλογικά όργανα της Ε.Ε. Από το θλιβερό Μπαρόζο μέχρι τον Σολάνα, όλοι λειτουργούν με «ραβασάκια» της Λέσχης.

Όποιος αντιδρά δεν πάει απλά σπίτι του αλλά φυλακή για διαφθορά. Έχουν στήσει μια βιομηχανία παραγωγής μελλοντικών ηγετών με την δύναμη των μέσων διεθνούς προπαγάνδας, τα οποία διαθέτουν δημιούργησαν μια τρομερή βιτρίνα για κάποια πολύ συγκεκριμένα πανεπιστήμια των ΗΠΑ.

Το περίφημο Ivy League περιλαμβάνει 8 από αυτά απρόσιτα για τους πολλούς, προσιτά για τους εκλεκτούς της Λέσχης και ασφαλώς δεν είναι τυχαίο ότι ελέγχονται πλήρως με προέδρους σιωνιστές Εβραίους. Στο Τάφτ πρόεδρος είναι ο εβραίος Lawrence Bacow.

Στο Χάρβαρντ πρόεδρος είναι ο εβραίος Lawrence Summers, που διαδέχθηκε τον επίσης εβραίο Neil Redenstine. Στο Γέιλ πρόεδρος είναι ο εβραίος Richard Levin. Στο Πρίνστον πρόεδρος είναι η εβραία Shirley Tilghman, που διαδέχθηκε τον εβραίο Harvey Shapiro.

Στο Κορνέλ πρόεδρος είναι ο εβραίος Jeffrey Lehman. Στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας πρόεδρος είναι η εβραία Judith Robin. Εκεί κατασκευάζονται οι δοσίλογοι της Νέας Τάξης και οι ηγέτες της Νέας Εποχής. Δεν φορούν πλέον κουκούλες, ούτε κρύβονται όπως οι προκάτοχοί τους.

Σήμερα φορούν πανάκριβα ρούχα και τα πρόσωπά τους προβάλονται στα περιοδικά των αφεντικών τους. Σήμερα θεωρείται must να μιλούν μεταξύ τους in english, στην γλώσσα των αφεντικών.

Να λοιπόν, γιατί συγχαίρω από τα βάθη της ψυχής μου το κίνημα «αγανακτισμένων», να γιατί σπεύδω να ασπασθώ μετ’ ευλαβείας τον μαΐστορα του τόπου και του τρόπου μας κυρ Μίκη Θεοδωράκη και τους πανεπιστημιακούς μου δασκάλους Γ. Κασιμάτη και Αιδεσιμ. Κωνσταντίνο Μπέη που υψώνουν άφοβα το λάβαρο της αντίστασης στην άθλια σιωνιστική καταιγίδα και που χρεωστούν στην ιστορία τους να κατονομάσουν και να καταδείξουν όλους τους ανωτέρω στυγνούς εγκληματίες της γης.

Τελειώνοντας, από το ταπεινό μου μετερίζι του ελαχίστου διακόνου του ευχαριστιακού σώματος της Εκκλησίας με στεντόρια φωνή διασαλπίζω στο ευλογημένο μου ποίμνιο τους μακαρίους λόγους της οριακής Αποκαλύψεως «ο αδικών αδικησάτω έτι, και ο ρυπαρός ρυπαρευθήτω έτι, και ο δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω έτι, και ο άγιος αγιασθήτω έτι.

Ιδού έρχομαι ταχύ, και ο μισθός μου μετ’ εμού, αποδούναι εκάστω ως το έργον έσται αυτού, εγώ το Α και το Ω, ο πρώτος και ο έσχατος, αρχή και τέλος» (22:12-13)

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Αναδημοσιεύεται κατόπιν προτροπής του φίλιου ιστολoγίου Ramnousia http://www.ramnousia.com/2011/06/blog-post_5281.html

Τριάς Αγία δόξα Σοι

2011-05-30T16:02:00.003+03:00

Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός,

σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον,

Τριάς Αγία δόξα Σοι.

Επίκαιρη όσο πάντοτε αυτή η ευχή εις τον Κύριον ημών Ιησού Χριστό!...

Πολύ περισσότερο, στις ημέρες μας που γίνεται ορατό πλέον, το αποτέλεσμα της έλλειψης Αυτής Της Υψηλής Προστασίας.

Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς!

Χριστός Ανέστη!

2011-04-23T22:32:00.000+03:00

Χριστός Ανέστη!

Καλό Πάσχα!

Ι. Μ.Παντοκράτορος - Ι. Μ. Σταυρονικήτα

2011-02-20T20:32:00.000+02:00

Πιο κάτω είναι η διασταύρωση για την Ι. Μ. Παντοκράτορος, ένα μοναστήρι που βρίσκεται πάνω σε ένα μικρό ύψωμα κοντά στην βορειοανατολική παραλία του Αγίου Όρους. Σ' αυτό το μοναστήρι έμεινα μια ολόκληρη Πεντηκοστή βοηθώντας τους γέροντες στο Αρχονταρίκι.

Το Πάσχα το είχα περάσει στα Καυσοκαλύβια κοντά στον γέροντα Ανανία, που ήταν τότε Δικαίος δηλαδή ο υπεύθυνος για τα κοινά της σκήτης. Τον βοηθούσα να συμμαζέψει τον χώρο γύρω από το Καθολικό και την Τράπεζα --τραπεζαρία-- της σκήτης ο οποίος ήταν γεμάτος από κάθε λογής οικοδομικά υλικά καθώς μόλις είχε τελειώσει η καινούργια τσιμεντένια σκεπή της Τράπεζας. Έπρεπε να είναι όλα καθαρά και συμμαζεμένα για την Ανάσταση και για το Πασχαλινό γεύμα.

Από την ίδια διασταύρωση μπορεί κάποιος να πάει και στην Ι. Μ. Σταυρονικήτα, ένα άλλο μικρό μοναστήρι κοντά στην βορειοανατολική παραλία, αλλά πιστεύω σημαντικό για την αναγέννηση του Αγίου Όρους γιατί ήταν από τα πρώτα μοναστήρια που επανδρώθηκαν από νέους μοναχούς και επανήλθαν στο κοινοβιακό τρόπο από τον ιδιόρρυθμο.

Χτισμένο πάνω σε ένα τεράστιο βράχο όχι πολύ πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κινδύνευε να καταποντιστεί λόγω του ότι ο βράχος είχε αρχίζει να σχίζεται σε κομμάτια και να υποχωρεί. Βέβαια έγιναν οι απαραίτητες εργασίες στερέωσης με τσιμεντοενέσεις και δέσιμο του βράχου και μπορείτε να καταλάβετε πόσα χρήματα χρειάστηκαν για να τελειώσουν οι εργασίες.

Αφήνοντας την διασταύρωση πίσω μας και κατηφορίζοντας προς το επίπεδο της θάλασσας πλησιάζουμε προς την Ι. Μ. Ιβήρων. Σ' αυτήν βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη εικόνα της Παναγίας στο Άγιον Όρος (μαζί μ΄αυτήν του Άξιον Εστίν, αν και νομίζω ότι είναι λάθος να κατατάσσεις εικόνες κατά σειρά σπουδαιότητος) Η Παναγία η Πορταΐτισα.

Προηγούμενη: "Ιερόν Κελλίον Αγ. Νικολάου Μπουραζέρι - Ι. Κελλίον Αγ. Βαρβάρας"

Όλες οι συνέχειες της Περιήγησης του Στράτου στο Άγιον Όρος

2011-02-17T21:17:00.001+02:00

Πηγαίνετε στην σελίδα Η Περιήγηση του Στράτου στο Άγιον Όρος
για τον αναλυτικό κατάλογο των σελίδων - συνέχειων

Σε τραγικό αδιέξοδο το Ιερό Κελλί του Αλυπίου

2010-09-01T21:14:00.001+03:00

Διαβάζοντας σήμερα μια ανάρτηση στο ιστολόγιο Αγιορείτικες Μνήμες μια επιστολή - έκκληση βοήθειας για το τραγικό αδιέξοδο το Ιερό Κελλίου του Αλυπίου, την αναδημοσιεύω ως το ελάχιστο που μπορώ να κάνω. Ο Θεός βοηθός!

Έλαβα και δημοσιεύω την παρακάτω επιστολή, χωρίς καμμιά παρέμβαση στο κείμενο:

Αγαπητέ Αδελφέ Κελλιώτη

Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε

Τον περασμένο Μάιο Σας είχα στείλει ένα μέιλ με το θέμα της εκκλήσεως βοηθείας του Αγιορείτικου Ι. Κελλίου Αγ. Αποστόλων - «Αλυπίου» και του γέροντός του π. Χρυσοστόμου.

Σας είχα ρωτήσει τότε τη γνώμη Σας, ως πιο έμπειρου και σ' επαφή με το Αγ. Ορος, αν και κατά πόσο θεωρούσατε την πρόχειρη ιστοσελίδα του ως κάτι το γνήσιο ή κάποια πονηρή προσπάθεια κάποιου (χάκερ?) να αποσπάσει χρήματα από άτομα που θα συγκινούνταν από την έκκληση.

Μου φαινόταν ιδιαίτερα συγκινητικό το πρόβλημα και η έκκληση του γέροντος μέσω της πρόχειρης αυτής ιστοσελίδας που είχε. Σας θυμίζω ότι (όπως θα δείτε και παρακάτω) μετά από διαβεβαιώσεις κάποιων αρμοδίων φορέων προχώρησε σε αναστήλωση του Ι. Κελλίου η οποία κόστισε 150.000 ευρώ, σύμφωνα και με τη μελέτη που είχε γίνει.

Οι αρμόδιοι όμως δεν ανταποκρίθηκαν με αποτέλεσμα να χρωστά αυτός το εν λόγω ποσό! Σκέφτηκα έναν άνθρωπο που γίνεται μοναχός για να αφιερώσει τη ζωή του στο Θεό και να ζει με ακτημοσύνη να βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπος με κολοσσιαία χρέη και πολύ μικρή βοήθεια... πραγματικά δύσκολο... προσωπικά πιστεύω θα έχανα τη γη κάτω απ' τα πόδια μου!

Επειδή ωστόσο δεν έλαβα τότε κάποια απάντηση από Εσάς, παίρνω το θάρρος να Σας ενοχλήσω και πάλι, επειδή στο χρόνο που πέρασε είχα τη δυνατότητα και Ευλογία να επισκεφθώ το Άγιον Όρος και μεταξύ άλλων, να συζητήσω προσωπικά και με τον γ. Χρυσόστομο.

Διαπίστωσα λοιπόν ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι όχι μόνο οξύτατο αλλά και χρονίζον και οι πιστωτές του τον πιέζουν ιδιαίτερα όπως είναι φυσικό (και ποτέ δεν είναι και σίγουρος κανείς αν θ' αποφασίσουν να φέρουν την υπόθεση σε δικαστήριο με απρόβλεπτες και σίγουρα όχι καλές συνέπειες!).

Η ιστοσελίδα του, με την πολύ μικρή επισκεψιμότητά της (στην καλύτερη περίπτωση 5 άτομα την ημέρα!), κατάφερε να συγκεντρώσει μετά βίας τα έξοδα που χρειάστηκαν για τη δημιουργία και συντήρησή της και καμμία άλλη βοήθεια δεν προσέφερε!

Ο ίδιος, επιδεικνύοντας γνήσιο μοναχικό ήθος, δεν κατηγορεί ούτε στο ελάχιστο αυτούς που του δημιουργούν τα προβλήματα. Μέμφεται τον εαυτό του που δεν προέβλεψε την πορεία των γεγονότων πριν αυτά συμβούν και λυπάται ιδιαίτερα που δεν μπορεί να αποδώσει τα χρωστούμενα σ' αυτούς που ανήκουν γιατί όπως λέει κι αυτοί θα τα χρειάζονται για τις δικές τους υποχρεώσεις και τις οικογένειές τους (κάτι που εγώ προσωπικά, πολύ δύσκολα θα μπορούσα να θυμηθώ αν ήμουν στη θέση του!).

Αν και νέος σχετικά στην ηλικία έχει κάποια προβλήματα υγείας τα οποία έχουν επιδεινωθεί λόγω του φλέγοντος αυτού προβλήματος!

Γυρίζοντας στον τόπο διαμονής μου, αποφασισμένος να προωθήσω όσο μπορούσα το μήνυμά του, διαπιστώνω ότι η ιστοσελίδα του δε λειτουργεί πλέον (!!!) και παρά τις υπενθυμίσεις του στο δημιουργό της δε λειτουργεί έως και σήμερα λόγω σημαντικών τεχνικών προβλημάτων!

Του ζήτησα λοιπόν και μου έστειλε τα έγγραφα και φωτογραφίες που δημοσίευε και Σας τα στέλνω με την ελπίδα και τη θερμότατη παράκληση όχι απλώς να τα προωθήσετε σε γνωστούς Σας αλλά (με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό Σας) και για να κάνετε κάποια ανάρτηση, αφού εδώ χρειάζονται πλέον δραστικά μέτρα αν πει κανείς ότι θέλει να βοηθήσει ουσιαστικά (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υποτιμώ την αξία της προσωπικής μας προσευχής ως ουσιαστικού τρόπου βοήθειας)!

Επίσης, αν θα ήταν δυνατόν, να βάλετε το σύνδεσμο για την ιστοσελίδα του στα δεξιά εκεί που έχετε τις διάφορες προτεινόμενες, με την ελπίδα ότι ίσως κάποια μέρα σύντομα δουλέψει πάλι (εναλλακτικά ίσως το σύνδεσμο για την ανάρτηση που ελπίζω να κάνετε)!

Σκεφθείτε ότι αν ο καθένας μας προσφέρει έστω από 10 ευρώ, το ποσό που θα μαζευτεί θα είναι αρκετά σημαντικό ώστε ν' ανακουφιστούν έστω και προσωρινά αυτοί που το χρειάζονται αλλά και ο εν λόγω πολύπαθος μοναχός. Σκεφθείτε επίσης ότι μάλλον το ποσό αυτό θα είναι και πάλι αρκετά μακριά από το να λύσει το πρόβλημα (γι' αυτό άλλωστε ζητώ να τοποθετηθεί ως υπενθύμιση ο δεσμός

http://www.kelialypiou.gr/www/

ή ο σύνδεσμος για την τυχόν ανάρτηση που θα κάνετε για να το θυμούνται όσοι μπορούν να βοηθήσουν).

Καταλαβαίνω ότι όλοι έχουν τα δικά τους προβλήματα και ανάγκες, αλλά και ότι βρισκόμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Όμως νομίζω ότι κι εσείς καταλαβαίνετε το μέγεθος του προβλήματος και την απόλυτα τραγική θέση του γ. Χρυσοστόμου και ότι με τη βοήθεια αυτή θα προσφέρουμε όχι μόνο στον ίδιο και το ιστορικότατο Ι. Κελλίο, αλλά και στις οικογένειες των ανθρώπων που χρειάζονται τα χρήματα, ενθυμούμενοι πάντοτε και τ' ότι «ο ελεών πτωχόν, δανείζει Θεώ» (Παροιμ. 19, 17)!

Για όποιον θέλει να επιβεβαιώσει την αλήθεια των γραφομένων μου και τη γνησιότητα των εγγράφων, αρκεί ένα τηλεφώνημα στην Ι.Μ. Κουτλουμουσίου

(http://www.ec-patr.org/patrdisplay.php?lang=gr&id=8)

όπου μπορούν να επιβεβαιωθούν τα πάντα αλλά και να έρθει κανείς σε επικοινωνία με τον ίδιο το γέροντα Χρυσόστομο.

Σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως για το χρόνο Σας και ειλικρινά Συγγνώμη που Σας κούρασα. Εύχομαι οι Άγιοι Απόστολοι προστάτες του Ι. Κελλίου Αλυπίου να πρεσβεύουν στον Κύριο για όλους μας.

(Ακολουθούν τα πλήρη στοιχεία του επιστολογράφου)

Φωτογραφίες από την ιστοσελίδα του Ι. Κ. Αγίων Αποστόλων - Αλυπίου

http://www.kelialypiou.gr

Από keliotis στις Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010 @ 1/9/2010 9:16

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

2010-08-15T11:15:00.000+03:00

Απόστολοι εκ περάτων,

συναθροισθέντες ενθάδε,

Γεθσημανή τώ χωρίω,

κηδεύσατέ μου τό σώμα,

καί σύ Υιέ καί Θεέ μου,

παράλαβέ μου τό πνεύμα.

Δεκαπενταύγουστος! Η Κοίμηση της Θεοτόκου! Το Πάσχα του καλοκαιριού! Από τις σημαντικότερες γιορτές της Ορθοδοξίας.

Φέτος είναι και μια σημαντική χρονιά επίσης. Έπειτα από 90 χρόνια περίπου έγινε λειτουργεία "σου Μελά". Στο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στο Πόντο, στη Τραπεζούντα. Και θα γίνεται κάθε χρόνο το Δεκαπενταύγουστο!

Η "Παναγία των Ποντίων" θα ξανακούσει τις ωδές, τους ύμνους, τους αναβαθμους, τα απολυτίκια και εξαποστειλάρια της Κοίμησής της.

Ας ελπίσουμε ότι, η μέρα που θα γίνει λειτουργεία και στο ναό της του Θεού Σοφίας στη Κωνσταντινούπολη δεν είναι μακρυά.

Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!

“Κύριε, μη με ελεήσεις“ ή “Κύριε, ελέησόν με”;

2010-05-20T10:09:00.001+03:00

Έχει γίνει πολύ συζήτηση και έχουν γραφτεί , πιστεύω, αρκετά κείμενα γιά το ποιά είναι ακριβώς τα λόγια που πρέπει να λέμε στην ευχή του Κυρίου μας. "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με"; "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλό"; ή "Κύριε Ιησού Χριστέ, υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό"; ή... όποια άλλη δυνατή παραλλαγή μπορείτε να φανταστείτε!

Και εγώ προσωπικά προβληματίστηκα αρκετά γι΄ αυτό το θέμα, ρώτησα αρκετούς γεροντάδες, πήρα πολλές και διάφορες απαντήσεις, αλλά δεν μπόρεσα να καταλήξω κάπου. Ώσπου, μιά μέρα διάβασα μιά μικρή διήγηση και κόπηκε ο "γόρδιος δεσμός" των λογισμών μου γι' αυτό το θέμα.

(Οι "γόρδιοι δεσμοί" δεν λύνονται, κόβονται, γιατί είναι φύσει απατηλοί και ως απατηλοί δεν έχουν λύση. Εκεί που έχεις λύσει (νομίζεις) και τον τελευταίο κόμπο του δεσμού, εμφανίζεται ως δια μαγείας ακόμη ένας κόμπος. Όρεξη να 'χεις να λύνεις κόμπους. Σε δουλειά να βρίσκεσαι, για να χάνεις την ουσία. Ο Μέγας Αλέξανδρος από ένστικτο ίσως, ή μάλλον είχε ήδη την γνώση και οξυδέρκεια να διακρίνει το αδιέξοδο και την σπατάλη του χρόνου στα επουσιώδη, αντέδρασε με τον τρόπο που όλοι ξέρουμε στην απατηλή πρόκληση των ιερέων.)

Σήμερα διάβασα ξανά αυτήν την διήγηση δημοσιευμένη στο ιστολόγιο του Ι. Ν. Αγ. Βαρβάρας Πατρών και την αναδημοσιεύω με την ελπίδα να κοπεί ο "γόρδιος δεσμός" όλων αυτών που θα την διαβάσουν. "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς"

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε σε κάποιο χωριό της πατρίδος μας ένας νέος, που από μικρός είχε τον πόθο να γίνει ασκητής. Υπήρχαν όμως κάποιες δυσκολίες: Ήταν αγράμματος, βραδύγλωσσος, λίγο βραδύνους και με οικογενειακές υποχρεώσεις.

Όμως στην ηλικία των 40 περίπου ετών μπόρεσε να πραγματοποιήσει τη κρυφή του αγία επιθυμία. Έφυγε από το χωριό του και περιπλανώμενος από τόπου εις τόπο κατέληξε σε ένα ερημονήσι, όπου βρήκε ένα γέρο ασκητή που του ανέπαυε την καρδιά και έγινε υποτακτικός του.

Με έκπληξη λοιπόν παρατηρούσε ότι: όταν προσευχόταν ο Γέροντάς του έλαμπε ολόκληρος, και ιδιαιτέρως όταν παρακλητικά και μετά δακρύων έλεγε “Κύριε ελέησόν με”.

Ο Γέρων-ασκητής ήταν και αυτός αγράμματος, αλλά οι συμβουλές του ήταν πολύτιμες και γεμάτες σοφία και όλη του η πνευματική προσπάθεια συγκεντρώνετο στο πως να μάθει να προσεύχεται και ο υποτακτικός του με το “Κύριε ελέησόν με”.

Την τελευταία ημέρα της ζωής του ο Γέροντας ασκητής χάρισε στον υποτακτικό του το τρίχινο μισοτριμμένο ράσο του, ξάπλωσε κάτω, έκανε τον σταυρό του και λέγοντας τρεις φορές “Κύριε ελέησόν με”, “Κύριε ελέησόν με”, “Κύριε ελέησόν με” η οσιακή του ψυχή πέταξε στον ουρανό.

Μετά την κοίμηση και ταφή του Γέροντος του ο εν λόγω υποτακτικός ζούσε πλέον ολομόναχος στο ερημονήσι ως ασκητής και ησυχαστής μέσα σε μια σπηλιά, ακολουθώντας το ίδιο τυπικό προσευχής και κανόνων που παρέλαβε από τον Γέροντά του. Έτσι πέρασαν 30 ολόκληρα χρόνια, χωρίς να δει ποτέ του άνθρωπο.

Με το πέρασμα όμως των ετών και με την βραδυγλωσσία και βραδύνοια που τον διέκρινε, μπέρδευε τα λόγια της Ευχής προσευχόμενος έλεγε “Κύριε μη με ελεήσεις“. Η καρδιά του όμως ήταν δοσμένη ολόκληρη στον Θεό, για αυτό και δάκρυα έτρεχαν άφθονα από τα γεροντικά του μάτια, όταν μέρα-νύχτα προσευχόταν με κατάνυξη και συντριβή, επαναλαμβάνοντας χιλιάδες φορές το “Κύριε μη με ελεήσεις”.

Κάποια ανοιξιάτικη μέρα ένα καράβι άραξε κοντά στο ερημονήσι. Ένας από τους επιβάτες του ήταν και ο επίσκοπος της επαρχίας εκείνης και ο καπετάνιος για να τον ξεκουράσει και να τον ευχαριστήσει τον πήρε με μια βάρκα κα πήγαν στο νησί για να περπατήσουν.

Αντίκρυσαν εκεί ένα μονοπάτι το οποίο ακολούθησαν και έφτασαν μπροστά σε μια σπηλιά όπου από μέσα άκουσαν την πονεμένη προσευχή του ασκητού που έλεγε συνεχώς “Κύριε,μη με ελεήσεις”.

Προχώρησε ο επίσκοπος και είδε ένα σκελετωμένο γέροντα ασκητή, με μάτια βαθουλωμένα μέσα στις κόγχες τους, να είναι γονατιστός και ολόλαμπρος να προσεύχεται και να κλαίει. Ο δεσπότης με πολλή συστολή προσπάθησε να του πει ότι αυτή η προσευχή του δεν είναι σωστή και πρέπει να λέει “Κύριε ελέησόν με’.

Ταράχθηκε ο ασκητής πιστεύοντας, ότι 30 τόσα χρόνια έκανε κακό στη ψυχή του και ξέσπασε σε κλάματα ικετεύοντας τον επίσκοπο να τον μάθει να λέει σωστά την προσευχή. Κι εκείνος με δέος προσπάθησε για αρκετή ώρα να του “στρώσει” τη γλώσσα στο να λέει “Κύριε ελέησόν με”.

Φεύγοντας ο επίσκοπος τον συνόδευσε ο ασκητής μέχρι την ακροθαλασσιά, επαναλαμβάνοντας μαζί του το “΄Κύριε ελέησόν με”, για να μην το ξεχάσει.Το καράβι έφυγε και ο ασκητής το παρακολουθούσε με το βλέμμα του λέγοντας συνεχώς “Κύριε ελέησόν με”.

Δεν πέρασαν πέντε λεπτά και ο ερημίτης ξέχασε το “Κύριε ελέησόν με”, σάστισε και ζαλίστηκε!!!
- Και τώρα τι θα γίνω; και ξέσπασε σε δάκρυα.

Στην απελπισία του πετάει στην θάλασσα το κουρελιασμένο ράσο του και βαδίζει πάνω σε αυτό προς το καράβι.
-Φάντασμα, φάντασμα…! φώναζαν τρομαγμένοι οι ναύτες.

Με τις φωνές ανέβηκε ο δεσπότης στο κατάστρωμα και είδε τον ασκητή να του φωνάζει:
- Τι να λέω; Τι να λέω δεσπότη μου;
Και εκείνος με συγκίνησι του απάντησε:
- Ότι έλεγες να λες παιδί μου! Αυτή είναι η καλύτερη προσευχή για την ψυχή σου. Συγχώρεσέ με και κάνε και για μένα ένα σταυρό!

(Μητροπολίτου Χίου Παντελεήμονος Φωστίνη, (διασκευή από) Το βιβλίο της ζωής, τ.Α’ Πειραιάς 1987, σελ. 25
Πρωτοπρεσβύτερου Στέφανου Κ Αναγνωστόπουλου Η “Ευχή” μέσα στον κόσμο Πειραιάς 2007 σελίδες 20-22)

http://agiabarbarapatras.blogspot.com/2009/07/blog-post_3150.html#ixzz0oRgshe7D

Χριστός Ανέστη!

2010-04-04T00:05:00.002+03:00

Χριστός Ανέστη!

Καλό Πάσχα!

Χρόνια Πολλά και ευτυχισμένα! Σήμερα ο θάνατος πέθανε! Ας μην τον αναστήσουμε ξανά εμείς οι άνθρωποι!

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, σε ήχο...βυζαντινό

2010-03-27T16:18:00.003+02:00

nikiforospapa's Channel

Αν έχετε δέκα λεπτά να διαθέσετε, παρακολουθείστε ή μάλλον ακούστε αυτό το βίντεο!

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

2010-03-25T11:44:00.008+02:00

"Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου.
Ευλογημένη συ εν γυναιξί και Ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου."

Με αυτά τα λόγια ο αρχάγγελος Γαβριήλ χαιρέτησε την Υπεραγία Θεοτόκο μέσα στα άδυτα του Ναού του Κυρίου στην Ιερουσαλήμ και από εκείνη την στιγμή άρχισε η εφαρμογή του πανάρχαιου Θεϊκού σχέδιου της σωτηρίας μας από τον θάνατο.

Επίσης έγιναν κάποια ακατανόητα για εμάς τους ανθρώπους. Μία παρθένα κόρη, διαλεγμένη από τον Κύριο για την αγνότητα και καθαρότητα Της συνέλαβε χωρίς επαφή! Και ο άπειρος και άμορφος Θεός χώρεσε ολόκληρος μέσα στην μήτρα Της παίρνοντας την μορφή μας.

Και όλα αυτά για εμάς τους αμαρτωλούς, που αν (υποθέσουμε ότι) είμασταν εμείς στην θέση του Θεού, θα αφήναμε τους ανθρώπους στην μοίρα τους, έρμαιο του διαβόλου και θα αναπαυόμασταν στην μακαριότητά μας! Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός το πλάσμα του, ώστε ήρθε ο ίδιος αυτοπροσώπως να "πεθάνει" Αυτός για να μην πεθάνουμε εμείς!

Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!

Την Παναγία πολλοί από εμάς (και εγώ ο ίδιος μερικές φορές) την βρίζουμε χυδαία, με λόγια που ίσως δεν θα τολμούσαμε να τα πούμε σε κάποιον συνάνθρωπό μας γιατί δεν θα ξέραμε πως θα αντιδράσει αυτός, στο άκουσμα τέτοιων ύβρεων. Δηλαδή βρίζουμε Κάποια εκ του ασφαλούς γιατί ξέρουμε ότι δεν θα αντιδράσει ότι και να πούμε. Αυτό, στο χωριό μου το λένε ανανδρία!

Έτσι λοιπόν, αφού Την καταστήσαμε υπεύθυνη για την αναποδιά που μας βρήκε και εκτονώσαμε την οργή μας επάνω Της, συνεχίζουμε το ταξίδι της ζωής μας μέχρι που φθάνουμε σε κάποιο δύσκολο μονοπάτι, κακοτράχαλο, στενό και με τον γκρεμό να ξερογλείφεται έτοιμο να μας καταπιεί. Και τότε τι λέμε;

Παναγιά βοήθα!

Η συμμετοχή του Αγίου Όρους στην Επανάσταση, μέσα από το βιβλίο «Το Άγιο Όρος» του Μοναχού Δωροθέου (Βατοπαιδινού)

2010-03-24T22:19:00.004+02:00

Εκδόσεις Τέρτιος . Τόμος 1ος .Κεφ. ΧΧ ( σελ. 130 – 142 ) .

Το μήνυμα της Επανάστασης του 21 βρίσκει τον Άθω να δονείται από ενθουσιασμό. Η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη και τα πνεύματα εξημμένα. Η διάδοση της συγκλονιστικής είδησης του απαγχονισμού του εθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’ ( 10 Απριλίου 1821), της τραγικής εκείνης μορφής της τόσο συνδεδεμένης με το Αγιο Όρος, η αναγγελία της Επανάστασης στο Μωριά και η μόνιμη τούρκικη τυραννία, είναι ισχυρά εναύσματα για ν’ ανάψουν τη μεγάλη πυρκαγιά.

Στον πυρετό της Επανάστασης οι Μονές παραχωρούν στους επαναστάτες τα κανόνια τους, πυρομαχικά και τρόφιμα, ενώ μετατρέπουν τα χαλκιάδικα σε οπλουργεία. Η Ιερά Κοινότητα συντονίζει τις ενέργειες όλες, κι αυτή συγκεντρώνει τα χρήματα του αγώνα. Ταυτόχρονα καλεί τον Εμμανουήλ Παπά, που βρίσκεται από το Μάρτιο του ίδιου έτους στη μονή Εσφιγμένου, να παραλάβει τα τρόφιμα και τα πολεμοφόδια.

Ήταν πολύ εντυπωσιακός ο ξεσηκωμός εκείνος και δεν επέτρεπε αμφιταλαντεύσεις. Ο καταδυναστευόμενος λαός έδιωχνε από τις προγονικές εστίες του το βάρβαρο καταπιεστή. Ένα θούριο, ποίημα Αγιορείτη υμνογράφου, ψάλλει εναντίον του «αιμοβόρου τυράννου Σουλτάν χασάπη» και προσανατολίζει τις συνειδήσεις των επαναστατών στην ένδοξη Ιστορία τους:

« Ναι, ω πατριώται μου, ας ορκισθώμεν

Ή να νικήσωμεν ή να χαθώμεν.

Θάνατος ο ένδοξος είν’ ίδιον ημών.

Γενναίοι οπλίται, μαζί πολεμείτε

Τους τυράννους φωνείτε : σηκτίριν μπουρτά !
………………………..

Ας επαναλάβωμεν κάθε φροντίδα

Να ελευθερώσωμεν φίλην πατρίδα

Και να ανακτήσωμεν την γην την πατρικήν.»
……………………………..

Αλλά και η Ιερά Κοινότητα, χωρίς ποιητική έξαρση, όπως ο παραπάνω στιχουργός, με ανυποχώρητη όμως σταθερότητα έγραφε προς όλους τους μοναχούς: «Να στεκώμεθα δια το καλόν του Κοινού μας έως θανάτου κατά χρέος…μάχου υπέρ Πατρίδος και Πίστεως.» Κι οι αντιπρόσωποι των Μονών μεταβαίνουν στα πεδία των μαχών και εμψυχώνουν τους μαχητές τους «εν όπλοις αδελφούς Κελλιώτας και άλλους» «ποτέ μεν με λόγους αδρούς και δραστηρίους , ποτέ δε δι’ υποσχέσεων μεγάλων εκκλησιαστικών βραβείων , ποτέ δε δια δόσεως…», «δια να πολεμούν όλοι με περισσότερον θάρρος και θερμότερον ενθουσιασμόν, και επομένως να καταβληθή ο εχθρός».

Επιστρατεύει έναν ασκητή «επιστήμονα κατασκαφής χανδακίων», «μάστορι τογραματζί» που εργαζόταν στον Αλή Πασά και στέλνει στη Βίγλα να επιστατήσει στη διάνοιξη τάφρων. Άλλος πάλι, ο Διονύσιος Πύρρος ο φαρμακοποιός, επιστρατεύεται για την κατασκευή πυρίτιδας. Επίσης επιστρατεύονται τοπζίδες, δραγουμάνοι, ράφτες, κανονιέροι. Προσευχές διαβάζονται στους ναούς και κινούν σε συμπάθεια τη Μητέρα του Θεού: «Αφάνισον, Δέσποινα, τας εν τω μέσω ημών μνησικακίας, και χάρισαι ημίν αγάπην, ειρήνη, ομόνοιαν. …( οι τύραννοι) δια την μεγάλην αυτών απανθρωπίαν, εισίν άνθρωποι άσπλαγχνοι και λύκοι αχόρταστοι. Ελευθέρωσον ημάς τα τέκνα σου νυν Δέσποινα, ελευθέρωσον εκ των χειρών των Αγαρηνών και λύτρωσαι ημάς ταχέως εκ της πικράς και πολυχρονίου αιχμαλωσίας …»

Ο Εμμανουήλ Παπάς, ο αγνός εκείνος και ανιδιοτελής πατριώτης, μετά την επίσημη ανακήρυξή του σε αρχιστράτηγο του αγώνα, κατά την τελετή που έγινε στο Πρωτάτο, μεταβαίνει στον Πολύγυρο, όπου κηρύσσει την Επανάσταση, στα επαναστατημένα ήδη χωριά της Χαλκιδικής. Ο στρατός του αποτελείται από 3.900 πολεμιστές. απ’ αυτούς οι 1000 τουλάχιστον είναι Αγιορείτες μοναχοί. Δυό Μονές, η Εσφιγμένου και η Χελανδαρίου γίνονται τα προκεχωρημένα φυλάκια. Η Εσφιγμένου, έχοντας ηγούμενο τον Ευθύμιο, ιδιαίτερο γραμματέα του Αγίου Γρηγορίου του Ε’ Φιλικό και στενό συνεργάτη του Εμ. Παπά δίνεται ολόκληρη, με όλους τους μοναχούς της, στην Επανάσταση.

Εντός του Όρους, «με θέλημα του Άρχοντος (του Εμ. Παπά) και των Πατέρων του Όρους, εψηφίσθη ο κυρ Νικηφόρος (ο Ιβηρίτης) διοικητής και κριτής…, να κρίνη δηλ. και να διορθώνη τον καθένα με φόβον Θεού και διάκρισιν πολλήν, ως επίσταται». Οι μέχρι χτες ταπεινωμένοι και εξουθενωμένοι ραγιάδες ορθώνονται απέναντι του τύραννου. Ένας ποταμός από γυμνά, κάτισχνα κορμιά, με φλογερές όμως καρδιές, ξεκινά ογκούμενος από την Κουμίτσα, περνά την Ιερισσό, το Χολομώντα, τη Γαλάτιστα, τα Βασιλικά, κυνηγώντας με ορμή τους πτοημένους Τούρκους, που βρίσκουν προστασία στα τείχη της Θεσσαλονίκης: «όλα τα χωρία μας ευρίσκονται εις τα όπλα και κινούνται εναντίον του κοινού εχθρού του γένους και της πίστεως με μεγάλην θαρραλεότητα και ορμήν, ώστε οπού οι μουσουλμάνοι κυριεύονται από άκραν δειλίαν. Αναχωρούν αγεληδόν από τα χωρία των και δραπετεύουν με φόβον μεγάλον …»

Και σ’ όλες τις μάχες βρίσκεται παρών ο επίσκοπος Ιερισσού Ιγνάτιος ο Αγιορείτης που «συναγωνίζεται» με τους πολεμιστές, εμψυχώνοντάς τους. Τα χωριά των τούρκων γίνονται στάχτη: «έκαψαν και πολλά χωρία των αγαρηνών οι εδικοί μας…» ( πρόκριτοι Καλαμαριάς προς Εμ. Παπά, 2 Ιουνίου 1821) και οι επαναστάτες θριαμβεύουν: « είμεθα γυμνοί καθ’ όλα. Προχωρούμεν όμως, καίτοι αδύνατοι από τζιπχανέ ( = εφόδια), θριαμβευτικώς… Το στράτευμά μας, έως αυτήν την ώραν, επλησίασεν τριών ωρών μακρόθεν της Θνίκης » ( Ιω. Χ΄΄χρήστου προς Εμ. Παπά, 6 Ιουν.). Όλα βαίνουν καλώς: «εν ενί λόγω τρέχουν, Θεού συναιρομένου, τα πράγματα αισίως και κατά ρουν…» ( Γεδεών μον. και Δ. Νικολάου προς Εμ. Παπά , 3 Ιουν. )

Όμως όσοι συντονίζουν την Επανάσταση αρχίζουν ν’ ανησυχούν: «η ορμή των Ελλήνων είναι ακράτητος…πλην…η έλλειψις της μπαρούτης είναι το μόνον μέσον να εμποδίση και την ορμήν ταύτην» ( Εμ. Παπάς προς Σπετσιώτες, 12 Ιουν. ), ενώ οι ανάγκες αυξάνουν: «.. και ο τόπος έμεινεν ενταύθα εις μεγαλωτάτην ένδειαν από τα ανγκαία, ανθρώπους, δηλονότι, μπαρούτι, βόλια κ. α., κοντά εις τα οποία ολιγοστεύει και η ζωοτροφία μας. Ήδη ευρισκόμεθα εις μεγαλώτατον και προφανή κίνδυνον…» ( Ιερά Κοινότης προς Σπετσιώτες, 14 Ιουν. ) .

Οι Τούρκοι κατά τις επόμενες μέρες θ’ αντιληφθούν και θα πληροφορηθούν ότι πυρίτιδα υπάρχει λιγοστή στο στρατόπεδο των Ελλήνων: «μπαρούτι, το οποίον είναι πολλά σπάνιον και σχεδόν ελλειπές διόλου» ( Ιερά Κοινότης προς Εμ. Παπά, 24 Ιουν. ) . Έτσι οι όροι αντιστρέφονται. Οι αμυνόμενοι αρχίζουν να γίνονται οι επιτιθέμενοι: «…των ασεβών, των ελθόντων μέχρι Κομίτζης και καθ’ εκάστην με μέγα θράσος και αφοβίαν εφορμούντων. Επειδή κατέκαυσαν όλα τα χωρία και μετόχια, ομού με τους καρπούς… και τα μέγιστα απελπισθέντες ( οι επαναστάτες) ήρξαντο κατά μέρος δραπετεύειν …» (Ιερά Κοινότης προς Εμ. Παπά, 24 Ιουν.).

Οι υπερασπιστές, όσοι δεν πτοούνται – μοναχοί και λαϊκοί – «στέκονται αργοί, με το να μη έχουν φυσήκια» ( Ιερά Κοινότης προς Παπά , 26 Ιουν. ) Οι εχθροί πυρπολούν και την Ιερισσό, το τελευταίο προπύργιο της ηπειρωτικής Χαλκιδικής, πριν να εφορμήσουν στις Χερσονήσους: «…οι εχθροί μας ανεχώρησαν από Ερισόν, καίοντες διόλου το χωρίον» (πλοίαρχος Αθ. Μαργαρίτης προς Παπά, 13 Ιουλ. 1821). Οι δύο όμως Χερσόνησοι παραμένουν ελεύθερες: «Κατά το παρόν καταπολεμούμεν τους εχθρούς εκ των δύο χερσονήσων, της τε Κασσάνδρας και του Αγίου Όρους, ερχομένους καθ’ εκάστην καθ’ ημών με ωμότητα και θηριωδίαν…» ( Παπάς προς Λ. Κουντουριώτη, 4 Αυγ. ).

Στα στρατόπεδα δεν είναι μόνο η έλλειψη των πυρομαχικών πιεστική, αλλά και των τροφίμων. Όμως πιο τραγικό είναι η διχόνοια που εγείρεται μεταξύ των δύο αρχηγών: του Εμ. Παπά και του Ρήγα Μάνθου. Οι δύο άντρες έρχονται σε ρήξη κατά το τέλος Ιουλίου με άγνωστη έκβαση. Αλλά και όλες μαζί οι νίκες των επαναστατών έμελλε να υπερκεραστούν από μια και μόνο ήττα, εκείνη της 15 Σεπτ., στην αμυντική γραμμή της Κασσάνδρας. Στο μεταξύ ο τούρκικος στρατός, ανοργάνωτος και ηττοπαθής, ενισχύεται κατά την προέλασή του με νέες δυνάμεις.

Κατά το τέλος Ιουλίου, παύεται ο Μπαϊράμ πασάς και τοποθετείται ο βαλής Θεσσαλονίκης Μεχμέτ Εμίν Αβδουλάχ πασά ή Αβδούλ Ρομπούτ ( το δεύτερο όνομα του έδωσε αφορμή να μετονομασθεί, με την αλλαγή κάποιων γρμμάτων, σε Εμπού Λουμπούτ = Ροπαλοφόρος). Η τούρκικη επέλαση είναι σαρωτική. Στις 27 Οκτωβρίου (παλαιό ημερολόγιο) οι Τούρκοι εισέρχονται στον Πολύγυρο. Το τι επακολούθησε δεν περιγράφεται: διαδραματίστηκαν τέτοιες «σκηνές φρικτής ακολασίας και απανθρωπίας, που για δεκάδες χρόνια έμειναν ζωηρά χαραγμένες στη μνήμη των αυτοπτών μαρτύρων».

Τρεις μέρες μετά (30 Οκτωβ.) διασπάται το αμυντικό τείχος της Κασσάνδρας και η χερσόνησος εκείνη παραδίνεται στις φλόγες. Οι χριστιανοί έχουν καταφύγει έντρομοι στον Άθω, στον μόνο τόπο που δεν πάτησαν μέχρι εκείνη τη στιγμή οι Τούρκοι. Οι ώρες είναι πολύ κρίσιμες και οι πολλαπλές μέριμνες της Ιεράς Κοινότητος επαυξάνουν την αγωνία της, να διαφυλάξει την ακεραιότητα του Τόπου και των 7.000 γυναικοπαίδων από τη Χαλκιδική και τα γύρω νησιά που βρίσκονται εδώ από την έναρξη της Επανάστασης.

Μια επιστολή της Ιεράς Κοινότητος προς τους Υδραίους (29 Ιουνίου) διεκτραγωδεί τις δραματικές εκείνες ώρες των όσων «ανδρών, γυναικών και παιδίων υπομαζίων», που έφθασαν «έως τους πρόποδας του κυρίου και δυσβάτου Άθωνος, ζητούντες με παθητικάς φωνάς και ελεεινοτάτην κατάστασιν, άρτον…» Ο εχθρός βρίσκεται προ των πυλών και το σβύσιμο της χιλιόχρονης μοναχοπολιτείας επίκειται.

Έτσι, με την κλιση της πλάστιγγας υπέρ των Τούρκων, αρχίζει και η στροφή των Αγιορειτών προς τη διαλλαγή. Λοιπόν πρώτα ελευθερώνεται ο ζαπίτης του Όρους, ο οποίος ετηρείτο καθ’ όλο το διάστημα των επιχειρήσων, στη Μονή Κουτλουμουσίου. Ο ζαπίτης, άνθρωπος περιοριμένης διανοητικότητας και ανίδεος της εξέλιξης των πραγμάτων συντάσσει αμέσως γράμμα, καθ’ υπαγόρευση βέβαια, προς τη Μονή Εσφιγμένου (9 Νοεμβ.): να του στείλουν αμέσως δέσμιους «τον λεγόμενον Άρχοντα (τον Παπά δηλαδή) μετά του επαράτου και οπαδού του Νικηφόρου, τους οποίους να τους πιάσητε και να μου τους στείλετε, ομού και τον ηγούμενόν σας…»

Μια επιτροπή από δώδεκα μοναχούς στέλνεται στον Λουμπούτ (11 Δεκ.), που είχε στρατωνίσει στο χωριό Άγιος Μάμας, της επιτροπής είχε προηγηθεί 8μελής αντιπροσωπία. Η «προσκύνησις» φαίνεται να ήταν η μόνη λύση. Έχει δε το ελαφρυντικό ότι έγινε μετά τη μάχη της Κασσάνδρας και σκηνοθετήθηκε έτσι ώστε να θεωρηθούν ένοχοι μόνο ο Εμ. Παπάς, ο Νικηφόρος Ιβηρίτης και ο Ευθύμιος Εσφιγμενίτης. Ο πασάς πιστεύοντας ότι το Όρος είναι καλά οχυρωμένο, αμφέβαλλε για την ειλικρίνεια των προθέσεων της αγιορείτικης αντιπροσωπίας.

Τελικά, αφού διαπίστωσε την αλήθεια, αναφώνησε: «Εύγε σας καλογέροι, οπού προφθάσατε και με προσκυνήσατε…! » Ο Λουμπούτ ήταν πολύ πονηρός και κέρδιζε περισσότερα με την τακτική της αλεπούς: έπρεπε πρώτα να γίνει κυρίαρχος της Χερσονήσου κι ύστερα ήξερε… Έτσι, σύμφωνα με περιγραφή του Δοσίθεου: «Εφαίνετο εις όλους γλυκύς, ήμερος, και όλος γεμάτος καλωσύνην. Το πρόσωπόν του έδειχνε εις τους ανθρώπους παντοίαν ευφροσύνην και χαράν και έλεγε προς τους καλογήρους οπού τον επροσκύνησαν ότι διόλου ας μη υποπτεύωνται, μήτε να φοβώνται και λυπούνται, καθότι τρεις ημέρας και όχι περισσότερον, οι άνθρωποί του θέλουν σταθεί εις το Όρος ».

Οι όροι που θέτει ο Τούρκος είναι επαχθέστατοι: 3.000 πουγγιά (από το λατινικό pugio, 1 πουγγί = 500 γρόσια) δηλαδή 1.500.000 γρόσια πολεμική αποζημίωση. Το τι αντιπροσωπεύει αυτό το ποσό φαίνεται αν συγκριθεί με τα 12.000 γρόσια μηνιαίο ναύλο μιας γολέτας «καλά αρματωμένης με κανόνια και λοιπά λιανά άρματα και με ναύτας στρατιώτας πεντήκοντα», να περισκοπεί τη Χερσόνησο «νύκτα τε και ημέραν».

Για την ασφαλή λήψη της αποζημίωσης ο Εμίν ζητά και δέκα έγκριτους Αγιορείτες μαζί με τις συνοδίες τους ως ομήρους στην Κωνσταντινούπολη, ενώ 100 μοναχούς, τους «μετοχιάριους» έχουν μεταφέρει στη Θεσσαλονίκη. Επίσης ζητά να του παραδοθεί ο Εμ. Παπάς, ο οποίος κρυβόταν στο Όρος και το κρησφύγετό του γνώριζαν λίγοι. Το έργο της προδοσίας ο τούρκος αναθέτει στον Εσφιγμενίτη αρχιμ. Κύριλλο. Ο Κύριλλος συναντά τον Παπά και του αποκαλύπτει το σχέδιο του Λουμπούτ κι έτσι οι δυό τους αναχωρούν από το Όρος με πλοίο, όμως ο ήρωας της Επανάστασης, «από τις αγνότερες και ηρωικότερες μορφές του Αγώνος» πεθαίνει κατά το ταξίδι «εξ αποπληξίας».

Ασφαλώς οι όροι θα ήταν σκληρότεροι αν η Ιερά Κοινότης δεν είχε τη σύνεση να ασφαλίσει τον καϊμακάμη του Όρους μαζί με τους υπαλλήλους του στη Μονή Κουτλουμουσίου καθόλο το διάστημα των πολεμικών επιχειρήσεων. Στο μεταξύ οι βάρβαροι ξεσπούν με εκδικητική μανία στον ανδρισμό της φυλής μας.

Κάποιες φράσεις από ένα έγγραφο της Ιεράς Κοινότητος (1 Μαρτίου 1822) είναι εν προκειμένω αποκαλυπτικές: οι τούρκοι οργώνουν το Όρος «ζητώντας άρματα και παιδιά…, περπατούν εις τα κελλιά από σπίτι σε σπίτι γυρεύοντας παιδιά …» και γι’ αυτό το λόγο οργανώνουν «τευτήσι» (αιφνίδιες έρευνες) στα σκηνώματα του Όρους.

Ο Λουμπούτ μετά την ανέλπιστη εκείνη νίκη και την ολοκληρωτική επικράτησή του στη Χαλκιδική προάγεται σε βεζύρη και στρατάρχη, ενώ ο σουλτάνος με γράμμα του προς αυτόν εκφράζει την ευαρέσκειά του, στέλνοντας του δώρο «μίαν χρυσοποίκιλτον ερραμμένην στολήν εκ μηλωτής ερμίνας, χάρμα των οφθαλμών, ως και μίαν σπάθην με αδαμαντοκόλλητον λαβήν».

Για την είσπραξη της αποζημίωσης ορίζεται ως εισπράκτορας ο άρχοντας στη Θεσσαλονίκη Βασματζής Σπανδωνής κι αργότερα ο γιος του Κωστάκης. Ο γιος δεν ήταν του ηθικού αναστήματος του πατέρα του. Το αρχικό ποσό των 3.000 πουγγιών, πριν περάσει χρόνος βρίσκεται αυξημένο κατά 10%. Για τη γρήγορη και αποτελεσματική είσπραξη της αποζημίωσης, οι τούρκοι βασανίζουν τους όμηρους: «έδειραν όλους ανηλεώς και κατ’ εξοχήν τον κυρ Σπανδωνήν… και ευρίσκεται ημιθανής».

Μέχρι αυτή τη στιγμή πέθαναν και δύο μοναχοί από τα μαρτύρια. Τα μοναστήρια για να μπορέσουν να ξοφλήσουν το βαρύ τίμημα, πουλούν ό,τι έχουν ή πέφτουν στα δίχτυα εβραίων και τούρκων τοκογλύφων. Η ερήμωση του Όρους και της λοιπής Χαλκιδικής είναι τραγικά και αξιοθρήνητη: « Τι παιδείαι, τι τυραννίαι είναι εις τα λοιπά μοναστήρια δεν ημπορούμεν να σας παραστήσωμεν. Είναι σχεδόν απερίγραπτα».

Κι αλλού: «υπεμείναμεν πύργους, φυλακάς, δεσμά, άλυσες, κρεμάλες κατακέφαλα …κανείς δεν μας ελυπήθη…». Ο αριθμός των μοναχών από «2.980 ονόματα» τον Αύγουστο του 1821 μειώθηκε σε λίγους μήνες κατά δύο τρίτα. Όλοι οι μοναχοί «δεν συμποσούνται ούτε εις χιλίους …άλλοι μεν τρέφονται εκ των ψιχίων των ταγινίων (ελλ. ταγή > τουρκ. Tayin = μερίδα, σιτηρέσιο) των στρατευμάτων και άλλοι με χόρτα μόνον …».

Είναι «μεγάλη η συμφορά και παντελής ο αφανισμός των εν αυτώ (Αγίω Όρει) ενασκούντων δυστυχισμένων πατέρων» αλλά και των μονών οι οποίες έφθασαν «εις τέλειον γονατισμόν». Οι τούρκοι συνεχίζουν να «παιδεύουν, να τυραννούν τους ανθρώπους» και η Ιερά Κοινότης να προκαλεί το μαρτύριο: «αν είναι του βασιλέως να μας χαλάση, ας μας χαλάση μίαν ώρα πρωτύτερα…».

Σ’ άλλο γράμμα της η Ιερά Κοινότης γράφει στον Εμίν: «κόπιασε μόνος εις τα μοναστήρια και ό,τι εύρης πάρετα. Ημείς είμεθα ευχαριστημένοι να μας αφήσης με το υποκάμισο. ..» Ο Άθως στενάζει, χωρίς να βρίσκει διαφυγή. Από την ημέρα της συνθηκολόγησης (15 Δεκ. 1821) βρίσκονται εγκατεστημένοι στο Όρος 3.000 τούρκοι οπλίτες. Στη Λαύρα μόνο εγκαθίστανται 372 καθώς και 61 άλογα. Όλοι αυτοί, απάνθρωποι και υπάνθρωποι, με το γνωστό αγέρωχο ύφος του βάρβαρου νικητή, τρέφονται από τις Μονές και υπηρετούνται από τους μοναχούς καθόλο το διάστημα των 100 μηνών που μένουν εδώ.

Ιερόν Κελλίον Αγ. Νικολάου Μπουραζέρι - Ι. Κελλίον Αγ. Βαρβάρας

2010-03-01T20:35:00.003+02:00

Κάθισα σε ένα διθέσιο στενό καναπέ πίσω από τον οδηγό και σε λίγο ξεκινήσαμε. Βγαίνοντας από την πλατεία, λίγο πιο κάτω στρίψαμε δεξιά στον κατηφορικό δρόμο για την βορειοδυτική πλευρά του Άγιου Όρους. Εδώ συναντάμε στην αριστερή πλευρά του δρόμου τα κτίρια της πολιτικής διοίκησης του Αγίου 'Ορους.

Καθώς και αυτά ακολουθούν την παραδοσιακή αγιορείτικη αρχιτεκτονική, στον εξώστη, στην απλωταριά όπως λέγεται απλά στο Άγιον Όρος, που βρίσκεται πάνω από την κεντρική είσοδο του κτιρίου, κυματίζουν περήφανα συγχρονισμένες, δίπλα - δίπλα η γαλανόλευκη και ο μαύρος δικέφαλος αετός σε κίτρινο υπόβαθρο, η σημαία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως. Όπως και στο κτήριο που στεγάζεται η Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους.

Και όχι μόνον στις γιορτές όπως στις εκκλησίες στις πόλεις αλλά κάθε μέρα, υποδηλώνοντας το αυτοδιοίκητο του Άγιου Όρους εντός της Ελληνικής επικρατείας και την πνευματική υποταγή του Άγιου Όρους στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Αν μη τι άλλο, εντυπωσιακό θέαμα, εορταστικό!

Ο δρόμος είναι ακόμη τσιμεντοστρωμένος και η διαδρομή είναι άνετη. Αλλά 2 - 3 χλμ. παρακάτω αρχίζει, με κάποιες εξαιρέσεις σε δύσκολα σημεία του δρόμου, ο χωματόδρομος και όσο να 'ναι πρέπει να στηρίζεσαι κάπου. Βέβαια παλιά, τα μεταφορικά μέσα από τις Καρυές προς όποια άλλη κατεύθυνση εκτός από Δάφνη, ήταν κάποια Unimog τρακτέρ ψηλά, με διπλή καμπίνα και καρότσα σκεπαστή. Στην καμπίνα συνήθως κάθονταν οι γέροντες και οι άλλοι στην καρότσα. Υπήρχαν πάγκοι ξύλινοι στις δύο πλευρές της καρότσας, καλυμμένοι με κάποια ψιλά αφρολέξ μαξιλάρια και για στήριξη πιανόσουν από όπου εύρισκες πιο βολικά.

Αρκετά κελιά φαίνονται διάσπαρτα εδώ και εκεί του δρόμου και θα μπορούμε να αντιστοιχίσουμε αυτήν την περιοχή με τα προάστια των Καρυών. Το Ι. Κελλίον Αγ. Νικολάου Μπουραζέρι εμφανίζεται μετά από κάποια στροφή, ανακαινισμένο και γυαλιστερό και αυτό, έτοιμο να συνεχίσει για άλλα 1050 χρόνια και βλέπουμε. Ο Ιερομόναχος Π. Αρσένιος που διαμένει εδώ είναι ένας από τους λίγους που ξέρουν τα μυστικά της αγιογραφίας και τους παραδοσιακούς τρόπους εφαρμογής της τόσο στην φορητή εικόνα όσο και στην τοιχογραφία.

Πέντε - έξι στροφές του δρόμου πιο κάτω είναι το Ι. Κελλίον Αγ. Βαρβάρας, λίγο πιο κάτω από το επίπεδο του δρόμου στην πλαγιά. Τώρα πια φαίνεται μόνο η σκεπή του κελιού και μια κληματαριά που σκεπάζει όλη την υπαίθρια αυλή που θυμάμαι από την πρώτη φορά που πήγα στο 'Αγιον Όρος. Δεν πρόκειται να ξεχάσω την μορφή του γέροντα που έμενε εδώ. Ήταν ο πρώτος που με φίλεψε ρακί και λουκούμι στο Άγιον Όρος. Δέν θυμάμαι αν έλαμπε, αλλά όταν έφερε τα κεράσματα και έκατσε μαζί μου γέμισα, ξεχείλισα από τα αισθήματα πραότητας, απλότητας και γλυκύτητας που εξέπεμπε.

Συνέχεια: "Ι. Μ.Παντοκράτορος - Ι. Μ. Σταυρονικήτα"

Προηγούμενη: "Αδιαλείπτως προσεύχεσθε"

Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα, οι ορθόδοξοι Άγιοι της Αγάπης

2010-02-13T15:20:00.001+02:00

Εορτάζοντες την 13ην του μηνός Φεβρουαρίου

Οι Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα οι Απόστολοι

Ο Όσιος Μαρτινιανός

Ο Άγιος Ευλόγιος Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας

Ο Όσιος Συμεών κτήτορας της Μονής Χιλιανδαρίου Αγίου Όρους

Οι Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα οι Απόστολοι ήταν ζευγάρι Ιουδαίων από τον Πόντο, σκηνοποιοί και οι δύο στο επάγγελμα. Κατοικούσαν στην Κόρινθο, εξασκούσαν το επάγγελμα τους και είχαν ζωή ευσεβέστατη.

Η θερμή φιλοξενία τους στον Απόστολο των Εθνών και ομότεχνό τους Παύλο, όταν αυτός ήλθε στην Κόρινθο, έμεινε παροιμιώδης. Μάλιστα, τον ακολούθησαν και σε διάφορες περιοδείες του όπως στην Έφεσο, βοηθώντας αυτόν αλλά συγχρόνως καταρτιζόμενοι από την εν Χριστώ διδασκαλία του.

Τόσο πολύ είχε ενθουσιάσει τον Απ. Παύλο ή φλογερή πίστη και ή ακούραστη εργατικότητα του Ακύλα και της Πρίσκιλλας, ώστε σε μια επιστολή του εκφράζεται γι' αυτούς ως εξής: "Χαιρετήστε εγκάρδια την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα, πού είναι συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού. Αυτοί, για να σώσουν τη ζωή μου, έβαλαν τον τράχηλο τους κάτω από το μαχαίρι και κινδύνευσαν να σφαγούν. Στους οποίους δεν είμαι μόνο εγώ ευγνώμων, αλλά και όλες οι Εκκλησίες των εθνών" (Προς Ρωμαίους, ιστ' 3-4).

Αλλά ή αφοσίωση και ή φιλόξενη διάθεση του ζευγαριού αυτού προς το μεγάλο εργάτη του Ευαγγελίου Παύλο, μας θυμίζει τα λόγια του Κυρίου μας: "Ό δεχόμενος δίκαιον εις όνομα δικαίου μισθόν δικαίου λήψεται" (Ευαγγέλιο Ματθαίου, Γ 40-42). Δηλαδή, εκείνος πού υποδέχεται τον δίκαιο λόγω του ότι είναι δίκαιος, θα πάρει την 'ίδια ανταμοιβή πού θα πάρει και ο δίκαιος.

Και πράγματι, ο Ακύλας και ή Πρίσκιλλα εντάχθηκαν στους Αγίους της Εκκλησίας, και μάλιστα με τον τίτλο των αποστόλων.

Ο Όσιος Μαρτινιανός έζησε στα χρόνια του Θεοδοσίου του μικρού, στις αρχές του Ε' μ.Χ. αιώνα. Καταγόταν από την Καισαρεία της Παλαιστίνης και από μικρός έτρεφε στην ψυχή του ακοίμητη τη φλόγα της ευσέβειας. Θέλοντας δε να αφοσιωθεί στην ερημική ζωή, έστησε τη σκήτη του στα όρια του όρους Κιβωτού όπου απλωνόταν κατάλληλη έρημος για την καλλιέργεια του ησυχαστικού βίου.

Εκεί περνούσε τον καιρό του με προσευχή, μελέτη, εργασία και άσκηση. Η φήμη της ευσέβειας και της αρετής του δεν άργησε να φθάσει σ' όλη τη γύρω περιοχή και να φέρει στο κελί του πλήθη μετανοούντων και δυστυχισμένων, πού ζητούσαν τις συμβουλές και την παρηγοριά του. Μεταξύ των άλλων έρχονταν και γυναίκες και κόρες, ζητώντας στήριγμα κατά των καταιγίδων και ασπίδα κατά των πειρασμών της ζωής.

Ο Μαρτινιανός, κάνοντας το έργο του πνευματικού, πήγε σε πολλά μέρη. Τελικά κατέληξε σ' ένα ησυχαστήριο έξω από την Αθήνα. Συχνά δε έλεγε τα λόγια των αποστόλων Πέτρου και Παύλου: ότι ο Διάβολος περιέρχεται σαν θηρίο και ζητά ποιόν να καταπιεί. Οφείλουμε λοιπόν να προφυλαγόμαστε από τις επιθέσεις του, έτοιμοι πάντοτε για να τον αποκρούσουμε. Πέθανε σε βαθιά γεράματα στο ερημητήριό του.

Ο Άγιος Ευλόγιος Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας έζησε στα χρόνια του βασιλιά Μαυρικίου (582-602) και έκανε Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας προ του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος στα χρόνια 579-607.

Έζησε ζωή αγία, έκανε και πολλά θαύματα, ένα από τα όποια είναι και αυτό. Όταν ο Άγιος Λέων, επίσκοπος Ρώμης, έγραψε την πολυθρύλητη εκείνη επιστολή της Ορθοδοξίας και την έστειλε στην Δ' Οικουμενική Σύνοδο, πού έγινε στη Χαλκηδόνα, τη διάβασε ο Όσιος αυτός Ευλόγιος και όχι μόνο την επαίνεσε αλλά και σ' όλους τη διακήρυξε.

Ο θεός θέλοντας να χαροποιήσει και τους δύο Αγίους άνδρες, έστειλε Άγγελο στον Ευλόγιο, με σχήμα Αρχιδιακόνου του Λέοντα, πού τον ευχαριστούσε διότι αποδέχτηκε την επιστολή του Λέοντα. Ο Ευλόγιος συνομιλούσε με τον Άγγελο, νομίζοντας ότι συνομιλούσε με τον Αρχιδιάκονο του Πάπα Λέοντα. Όταν όμως έγινε άφαντος ο Άγγελος από μπροστά του, τότε κατάλαβε ότι ήταν Άγγελος Κυρίου και αφού ευχαρίστησε τον Θεό, παρέδωσε την αγία του ψυχή στα χέρια Του.

Ο Όσιος Συμεών κτήτορας της Μονής Χιλιανδαρίου Αγίου Όρους ήταν βασιλιάς των Σέρβων με το όνομα Στέφανος Α' Νεμάνια και πατέρας του οσίου Σάββα, πρώτου Αρχιεπισκόπου Σερβίας (14 Ιανουαρίου). Το 1196 παραιτήθηκε από τον θρόνο και αναχώρησε στο Άγιον Όρος, όπου μαζί με τον γιο του έκτισε τη Μονή Χιλιανταρίου και αφού έζησε ζωή όσια, απεβίωσε ειρηνικά.

Αναδημοσίευση από www.pigizois.net/sinaxaristis

«ΖΕΥΓΟΣ ΑΓΙΟΛΕΚΤΟΝ» ΑΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ
(13 Φεβρουαρίου)
Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Οι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα ήσαν ένα ευλογημένο ανδρόγυνο. Κατάγονταν από τον Πόντο και κατοικούσαν στην Κόρινθο. Ήσαν και οι δύο σκηνοποιοί στο επάγγελμα και είχαν την μεγάλη ευλογία στην ζωή τους να γνωριστούν με τον Απόστολο Παύλο, όταν εκείνος πήγε στην Κόρινθο. Τον φιλοξένησαν στο σπίτι τους και εργάζονταν μαζί, αφού ήσαν ομότεχνοι.

Όπως είναι γνωστόν ο Απόστολος των Εθνών για να εξασφαλίζει τα καθημερινά έξοδά του και να μην επιβαρύνει κανέναν, ασκούσε το επάγγελμα του σκηνοποιού. Οι άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα συνδέθηκαν μαζί του και έγιναν έμπιστοι φίλοι και συνεργάτες του. Ήταν γι’ αυτούς απλανής διδάσκαλος και φωτισμένος πνευματικός Πατέρας.

Το ότι δεν είχαν σαρκικά παιδιά τούς διευκόλυνε, σίγουρα, στις μετακινήσεις τους και τούς έδωσε την δυνατότητα να τον ακολουθήσουν σε διάφορες περιοδείες του. Τον διακονούσαν και συγχρόνως τρέφονταν με τα ζωήρρυτα νάματα της θεόπνευστης διδασκαλίας του.

Σε μερικές επιστολές του, όπως στην Α' προς Κορινθίους και στην Β' προς Τιμόθεον, τούς στέλλει χαιρετισμούς. Στην προς Ρωμαίους επιστολή του τούς επαινεί και τούς ευχαριστεί ο ίδιος προσωπικά, αλλά και εκ μέρους των κατά τόπους Εκκλησιών, για την αυταπάρνηση και την ανιδιοτελή τους αγάπη. «Χαιρετήστε την Πρίσκιλλαν και τον Ακύλαν, τούς συνεργάτας μου εν Χριστώ Ιησού, οι οποίοι χάριν της ζωής μου εκινδύνευσαν να αποκεφαλισθούν και τούς οποίους όχι μόνον εγώ ευχαριστώ, αλλά και όλαι αι Εκκλησίαι των εθνών» (κεφ. ιστ', 3-4).

Μελετώντας τις Πράξεις των Αποστόλων, που συνέγραψε ο Ευαγγελιστής Λουκάς, τούς βλέπουμε μαζί με τον Απόστολο Παύλο στην Συρία και κατόπιν στην Έφεσο. Μάλιστα στην Έφεσο συναντήθηκαν με τον Απολλώ, τον οποίον επήραν κοντά τους και του ανέπτυξαν ακριβέστερα την «οδόν του Θεού». Ο Απολλώ ήταν φλογερός κήρυκας του Ευαγγελίου, αλλά δεν γνώριζε τα περί της ελεύσεως του Αγίου Πνεύματος, «δι’ επιθέσεως των χειρών των Αποστόλων», στους βαπτιζομένους. Αυτός εγνώριζε μόνον το βάπτισμα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, το οποίο όμως ήταν βάπτισμα μετανοίας.

Λαμβάνοντας αφορμή από τον βίο και την πολιτεία του αγίου αυτού ανδρόγυνου πολλά μπορούμε να αναπτύξουμε. Περιοριζόμαστε όμως στα παρακάτω:

Πρώτον, το γεγονός ότι δεν είχαν αποκτήσει παιδιά δεν έπαιξε αρνητικό ρόλο στην ζωή τους και δεν στάθηκε ικανό να παγώσει την αγάπη τους και να ψυχράνει τις μεταξύ τους σχέσεις, όπως συμβαίνει, δυστυχώς, σε πολλές περιπτώσεις. Και τούτο γιατί η ποιότητα της αγάπης τους ήταν τέτοια, που δεν ήταν δυνατόν να επηρεασθεί από αυτό το γεγονός. Ήταν αληθινή αγάπη, ανιδιοτελής και όχι σαρκική και εμπαθής. Αγαπούσαν και οι δύο τον Θεό και αυτή η αγάπη τούς ένωνε και μεταξύ τους.

Το γεγονός ότι δεν τεκνοποίησαν το είδαν σαν θέλημα του Θεού και έκαναν υπακοή, διατηρούντες έτσι την εσωτερική ειρήνη και την ενότητα μεταξύ τους. Βέβαια, τα παιδιά είναι καρπός της συζυγίας και η απουσία τους δημιουργεί ίσως κάποια προβλήματα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η παρουσία των παιδιών στον γάμο είναι χωρίς προβλήματα.

Πρέπει να συνειδητοποιηθεί από τούς συζύγους ότι τα παιδιά είναι καρπός και όχι σκοπός του γάμου. Γιατί σκοπός του κατά Χριστόν γάμου, όπως και της κατά Χριστόν παρθενίας, είναι η θέωση, η σωτηρία της ψυχής. Ο γάμος, όπως και η παρθενία είναι δύο δρόμοι που οδηγούν στο ίδιο τέλος.

Όταν τίθεται η τεκνοποιΐα ως ο σκοπός του γάμου, τότε είναι φυσικό στην αντίθετη περίπτωση να υπάρχει απογοήτευση με όλα τα επακόλουθα. Εάν θεωρείται πρόβλημα και δοκιμασία η απουσία των παιδιών στον γάμο, η παρουσία και η ανατροφή τους είναι στην πραγματικότητα γολγοθάς και σταυρός. Η αποδοχή του θελήματος του Θεού, σε κάθε περίπτωση, διασφαλίζει την εσωτερική ειρήνη και την ενότητα μεταξύ των συζύγων. Η ανιδιοτελής προσφορά και η διακονία προς τούς «ελαχίστους αδελφούς του Χριστού», συμβάλλει τα μέγιστα στην απόκτηση εσωτερικής πληρότητας.

Δεύτερον, το ότι δέχονταν την καθοδήγηση και τις συμβουλές του Αποστόλου Παύλου στα διάφορα προβλήματα που αναφύονταν στις μεταξύ τους σχέσεις, αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να διασφαλίζεται η μεταξύ τους ενότητα και να αυξάνει η αγάπη. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, το να μη φθίνει, δηλαδή, και να ξεθωριάζει η αγάπη με το πέρασμα του χρόνου, αλλά αντίθετα να αυξάνεται και να δυναμώνει.

Το να έχουν οι σύζυγοι πνευματικό πατέρα και να τον συμβουλεύονται, αυτό δεν δεσμεύει την ελευθερία τους. Αντίθετα, μάλιστα, την διασφαλίζει και τούς βοηθά να αποφεύγουν τα μεγαλύτερα και σοβαρότερα λάθη και να φθάνουν στην, κατά το δυνατόν, ορθότερη λύση των διαφόρων προβλημάτων, που αντιμετωπίζουν, κατά καιρούς, στην ζωή τους.

Ο πνευματικός Πατέρας έχει την δυνατότητα να βοηθά ουσιαστικά, επειδή το κάνει με τον φωτισμό του Θεού, αλλά και επειδή είναι έξω από το πρόβλημα και γι’ αυτό έχει την δυνατότητα να βλέπει τα πράγματα καθαρότερα και να τα αντιμετωπίζει με νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Κατά την διάρκεια του μυστηρίου του γάμου, όταν ψάλλεται ο «χορός του Ησαΐα», ο Ιερεύς προπορεύεται των Νεονύμφων κρατώντας στα χέρια του το Ευαγγέλιο. Αυτό σημαίνει ότι ο Ιερεύς, ως πνευματικός πατέρας, πρέπει να προπορεύεται και οι νεόνυμφοι να τον ακολουθούν, δηλαδή να τον συμβουλεύονται και να τον υπακούουν.

Και, βέβαια, αυτός θα πρέπει να τούς καθοδηγεί όχι βάσει δικών του σκέψεων και στοχασμών, αλλά σύμφωνα με το πνεύμα του ιερού Ευαγγελίου. Τα λόγια του Αποστόλου Παύλου για τούς αγίους Ακύλα και Πρίσκιλλα: «χάριν της ζωής μου εκινδύνευσαν να αποκεφαλισθούν», φανερώνουν το μεγαλείο της ψυχής των Αγίων, τον τρόπο της ζωής τους και την ποιότητα της αγάπης τους, που δοκιμάστηκε και άντεξε στις πιο αντίξοες συνθήκες και που με το πέρασμα του χρόνου αυξανόταν συνεχώς και δυνάμωνε.

Αναδημοσίευση από www.parembasis.gr

Όπως βλέπουμε η ορθοδοξία εορτάζει τους Άγιους της Αγάπης, τους Άγιους Ακύλα και Πρίσκιλλα την 13ην του μηνός Φεβρουαρίου, μία μέρα (τυχαίο;) πρίν τον άγιο βαλεντίνο (στα Αγγλικά ούτε καν άγιο μερικές φορές, σκέτο Valentine's Day) των ερωτευμένων καθολικών.

Βέβαια, θα μου πείς, - μην γκρινιάζεις, άσε να γίνει λίγος τζίρος στην αγορά, να πουληθεί κανένα λουλούδι, κανένα σοκολατάκι, κάποιο δώρο, μέρες κρίσης που είναι!

Εντάξει, συμφωνώ ότι είναι μία ανάσα για την αγορά και σαν τέτοια, την δέχομαι! Απλώς υπενθυμίζω στον εαυτό μου το πόσο έχουμε ξεχάσει την α-λήθεια, δηλ. το να μήν Ξεχνάμε!

Άγιοι Ακύλα και Πρίσκιλλα πρεσβεύσατε υπέρ ημών!

"Αδιαλείπτως προσεύχεσθε"

2010-02-01T18:30:00.004+02:00

Δεν προλαβαίνω να χαιρετίσω την εικόνα, καθώς σε λίγο θα αναχωρήσει το λεωφορειάκι για την Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας όπου είναι ο προορισμός μου. Νοερά βέβαια, "προσκυνώ" όλα τα προσκυνήματα, έχουν δεν έχουν αυτά κάποια σχετική φήμη ή "αξία", σύμφωνα με την ανθρώπινη κρίση.

Πιστεύω δε στα λόγια που είπε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός όταν ρωτήθηκε που να λατρεύεται ο Θεός, ότι από εδώ και πέρα (από την εποχή του Κυρίου μας και μετά δηλ) ο Θεός λατρεύεται σε κάθε τόπο και κάθε μέρος και κάθε ώρα, (χωρίς βέβαια να θεωρώ ότι δεν χρειάζονται οι εκκλησίες, στις εκκλησίες πάμε για να "πάρουμε", όλες τις άλλες ώρες που πρέπει να προσευχόμαστε, προετοιμαζόμαστε για να πάμε στις εκκλησίες και να "πάρουμε"). Ο Απόστολος Παύλος δε, συμπλήρωσε το κάθε ώρα με το γνωστό "Αδιαλείπτως προσεύχεσθε".

Και λέγοντας αυτά, θυμήθηκα έναν Γέροντα σε ένα κελί στην Κερασιά, ψηλά πάνω από την Ι. Σκήτη Αγίας Άννας. Θα είναι τώρα 25 χρόνια περίπου, που δούλευα σ' αυτόν τον Γέροντα αλλά ακόμη θυμάμαι τα λόγια του όταν την πρώτη μέρα που δούλεψα εκεί, αφού διαβάσαμε το Απόδειπνο και ήταν πλέον η ώρα να κοιμηθούμε εγώ θέλησα να πάω στο αποχωρητήριο.

Δεν είχα μάθει τα κατατόπια ακόμα και ρώτησα τον γέροντα να μου πει που είναι (ασφαλώς και ήταν έξω από το κελί). Ο γέροντας μου έδωσε ένα φακό, είχε νυχτώσει ήδη, βγήκαμε έξω και μου έδειξε ένα μικρό ξύλινο αποχωρητήριο λίγο πιο εκεί.

- Να σβήσεις τον φακό όταν μπεις μέσα, μου είπε, και όταν κάτσεις το κεφάλι ψηλά και να λες την ευχή!

Μου φάνηκε πολύ παράξενο που μου είπε να λέω την ευχή σε ένα τέτοιο μέρος αλλά δεν είπα τίποτε και έκανα υπακοή στα λόγια του. Ο διορατικός γέροντας κατάλαβε την έκπληξή μου και την άλλη μέρα στο διάλειμμα για φαγητό ανάμεσα στα άλλα μου είπε ότι ακόμη και τέτοιες στιγμές και σε τέτοια μέρη, όπως το σώμα ασχολείται με τα δικά του και το μυαλό πρέπει να ασχολείται με τα δικά του. Έτσι και τον πειρασμό αποφεύγουμε και αδιαλείπτως προσευχόμαστε. Δεν υπάρχει λοιπόν κάποια ιδιαίτερη στιγμή ή ιδιαίτερο μέρος που πρέπει να σταματάμε την προσευχή!

Η ώρα της αναχώρησης έφθασε και επιβιβαστήκαμε στο λεωφορειάκι για την Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας. Η απόσταση από τις Καρυές είναι περίπου 40 χλμ. αλλά η διαδρομή θα διαρκέσει τουλάχιστον μια ώρα και ένα τέταρτο λόγω του κακοτράχαλου δρόμου.

Συνέχεια: "Ιερόν Κελλίον Αγ. Νικολάου Μπουραζέρι - Ι. Κελλίον Αγ. Βαρβάρας"

Προηγούμενη: "Καρυές - Πρωτάτο - Άξιον Εστίν"

Η πολύπαθη Αϊτή και η Ελληνική Επανάσταση

2010-01-16T08:38:00.002+02:00

Είχε και τότε ο Γενάρης 15 και η χρονιά ήταν το 1822.

Οι επαναστατημένοι Έλληνες είχαν συγκροτήσει την Α' Εθνοσυνέλευση στη Επίδαυρο.

Ένα μήνυμα έφτασε στους συνέδρους, ένα μήνυμα από πολύ μακριά που τους γέμισε απίστευτη χαρά.

Από την μακρινή Αϊτή (ελάχιστοι θα γνώριζαν κατά που πέφτει) ο πρόεδρος της χώρας, ο Jean-Pierre Boyer αναγνώριζε επίσημα την Ελληνική Επανάσταση και ευχόταν για την επιτυχία του Αγώνα.

Ναι, η Αϊτή ήταν η πρώτη χώρα που στήριξε την Ελληνική Επανάσταση, την ώρα που η Ιερή Συμμαχία των Ευρωπαίων την καταδίκαζε ως ενέργεια ασύνετη και εγκληματική και διακήρυσσε, σε όλους τους τόνους, πως η σκλαβιά είναι θέλημα Θεού και η επανάσταση έργο του σατανά (!!)

Αυτά τα λίγα, για να μην ξεχνάμε τους άστεγους
και απελπισμένους...

Αυτά τα λίγα και, έτσι για την Ιστορία μας,

η Επιστολή:

Ιωάννης Πέτρου Βόγερ, πρόεδρος του Χαϊτίου, προς τους Πολίτας της Ελλάδος Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Κ. Κλωνάρην.

Εις τα Παρίσια
Πριν ή δεχθώμεν την επιστολή υμών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20ή παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Eλλάς αναγκασθείσα τέλος πάντων εδράξατο των όπλων, ίνα κτήσηται την ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ην μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε.
Μία τόσον ωραία και τόσον νόμιμος υπόθεσις, και προ πάντων αι συνοδεύσασαι ταύτην πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαϊτίοις, οίτινες, ως οι Ελληνες επί πολύν καιρόν έκλινον τον αυχένα υπό ζυγόν επονείδιστον και διά των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας.
Ευχηθέντες προς τον ουρανόν, όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου, εσκέφθημεν ίνα συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, ει μη διά στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον διά χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων διά προμήθειαν όπλων, ων έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως, επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκη, επησχόλησαν όλον το χρηματικόν, εξ ου η Διοίκησις ηδύνατο καταβάλει μέρος. Σήμερον έτι η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας, ης προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών την δαπάνην. Εάν δ' επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε βοηθήσωμεν προς τιμήν τοις τέκνοις της Ελλάδος, όσον δυνηθώμεν.

Πολίται, διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας υμών τας θερμοτέρας ευχάς, ας λαός του Χαϊτίου αναπέμπει υπέρ της ελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Ελληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεικνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ην επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, διά των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.
Τη 15η Ιανουαρίου 1822 και 19η της Ανεξαρτησίας
ΒΟΓΕΡ

omogenia

(Αναδημοσίευση από το To χαμομηλάκι )

Σεισμός στην Αϊτή

2010-01-14T20:08:00.006+02:00

Τελικά μεν, "ή στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε", όπως λέει και η παροιμία.

Σίγουρα δε, ο γυαλός δεν είναι στραβός, άρα στραβά αρμενίζουμε.
Γιατί οι παροιμίες, μας ωθούν να κρίνουμε καταστάσεις σύμφωνα με την κοινή λογική. Αυτές περιγράφονται με τέτοιο τρόπο παραβολικό ώστε να υπερτονίζονται τα λογικά χαρακτηριστικά κάποιας κατάστασης και έτσι ο κάθε ένας από εμάς εύκολα να μπορεί να διακρίνει την λογικότερη.

Η πρώτη δημοσίευση για το 2010 ξεκίνησε με μία παροιμία, αλλά καμιά φορά χρειάζεται μία παροιμία για να μας τραβήξει τις παρωπίδες της συνήθειας και του εφησυχασμού της συνείδησης από τα μάτια.

Να δούμε και λίγο προς τις άλλες κατευθύνσεις. Να προβληματιστούμε. Γιατί σίγουρα δεν είμαστε στον σωστό δρόμο. Κάπου μεταξύ Τεμπών, Μαλλιακού, της ΠΑΘΕ και της Εγνατίας οδού, χάσαμε την διασταύρωση και πάμε αλλού.

Η Αϊτή ισοπεδώθηκε κυριολεκτικά και ο αριθμός των νεκρών και τραυματιών είναι ανυπολόγιστος.

Δεν μπορώ να φανταστώ πότε θα ορθοποδήσει αυτή η χώρα ξανά. Θα επακολουθήσει και το συμπόσιο των παγκόσμιων "ανθρωπιστικών" οργανώσεων επάνω στο πτώμα της, χωρίς ένα ευρώ βοήθειας να φτάσει στον πραγματικό προορισμό του.

Ας ελπίζουμε στον Θεό και ας ευχόμαστε να βοηθήσει αυτούς τους συνανθρώπους μας.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς

Καλή Πρωτοχρονιά!

2009-12-31T20:43:00.001+02:00

Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος 2010
Χρόνια Πολλά
Χαρά, Υγεία, Ευτυχία για όλον τον κόσμο!

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

2009-12-30T10:28:00.006+02:00

Λόγω της έκτακτης επικαιρότητας και της σπουδαιότητας του θέματος, διακόπτουμε την περιήγησή μας και αναδημοσιεύουμε την παρακάτω διακύρηξη σαν την έμπρακτη υποστήριξη μας και υπογραφή μας για την διενέργεια δημοψηφίσματος για το μεταναστευτικό.

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ...

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ,

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΡΟΣ:
- Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.
- Τον Πρόεδρο της Κυβερνήσεως.
- Τον Πρόεδρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
- Την Εθνική Αντιπροσωπεία.
- Τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα.
- Κάθε αρμόδια δικαστική αρχή.

ΚΟΙΝ:
- Την Ιεραρχία της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
- Τις Νομαρχίες και Δήμους
- Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τις Εθνικές Αντιπροσωπείες των χωρών
μελών της Ε.Ε

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΒΑΘΥΤΑΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΜΟΝΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΟΤΙ:
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ.

1.1 Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, για την παραχώρηση μαζικά, της Ελληνικής Ιθαγένειας και του δικαιώματος Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι ,σε εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπούς, που βρίσκονται παράνομα στη χώρα μας, δεν αποτελεί προϊόν της θέλησης, του ελληνικού Λαού.

1.2 . Η πολιτική αυτή δεν παρουσιάστηκε στους Έλληνες πολίτες, προεκλογικά, ούτε στις τηλεοπτικές συζητήσεις των πολιτικών αρχηγών, ούτε στις δημόσιες συγκεντρώσεις του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Βρισκόταν «κρυμμένη», με ασαφή διατύπωση , στα «ψιλά γράμματα», του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ.

1.3. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει η σπουδή, με την οποία η κυβέρνηση, σπεύδει να υλοποιήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, προς τις οργανώσεις των αλλοδαπών και τις διεθνείς ΜΚΟ, δεσμεύεις τις οποίες απέκρυψε προεκλογικά από τον Ελληνικό Λαό, υιοθετώντας ένα εμφανέστατα αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, το οποίο καταστρατηγεί και την ευρωπαϊκή συνθήκη για το Μεταναστευτικό, του Οκτώβριου του 2008, που αντιτίθεται στις μαζικές νομιμοποιήσεις μεταναστών.

1.4. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει η «άνεση»,με την οποία η κυβέρνηση εισάγει διατάξεις που παραβιάζουν το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της χώρας. «Το άρθρο 5 §2 του Συντάγματος, λέει ότι: «Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους , χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων ». Δεν λέει πουθενά , ότι αποκτούν πολιτικά δικαιώματα και ελληνική ιθαγένεια, όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια. Όλες οι εξουσίες υπάρχουν υπέρ του ελληνικού λαού και του ελληνικού Έθνους. Δεν υπάρχουν υπέρ των λαθρομεταναστών και των παιδιών τους.

1.5. Πιστεύουμε ότι ,το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, θα αυξήσει και θα πολλαπλασιάσει, την άφιξη των λαθρομεταναστών στη χώρα μας, διογκώνοντας, τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, που ήδη έχει προκαλέσει, η μαζική άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών τα τελευταία χρόνια. Οι λαθρομετανάστες είναι ήδη πάρα πολλοί , και κάθε μέρα έρχονται περισσότεροι, συμπιέζοντας τους μισθούς, αυξάνοντας την ανεργία, και τα ελλείμματα του Ασφαλιστικού Συστήματος. Η ανεξέλεγκτη εισβολή συνιστά απειλή για τη ζωή ημών και των παιδιών μας, καθώς εμφανίζονται νέα ή άγνωστα μέχρι τούδε νοσήματα ή ιοί, και επανεμφανίζονται ασθένειες που εθεωρούντο ως εκλιπούσες.(Όπως η φυματίωση).

ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΕ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ
2.1. Είμαστε απολύτως αντίθετοι με την εξίσωση και εξομοίωση των Ποντίων με τους λαθρομετανάστες και των Βορειοηπειρωτών με τους Αλβανούς, την οποία εισάγει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο της . Το θεωρούμε πλήρη εξευτελισμό, του ελληνικού Έθνους. Δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται οι Έλληνες παλιννοστούντες στην Πατρίδα, ως προκάλυμμα , για να παραχωρηθεί το δικαίωμα του Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι στους λαθρομετανάστες.

2.2. Θεωρούμε ότι είναι απολύτως απαράδεκτο, να παραχωρείται η ελληνική ιθαγένεια, σε παιδιά αλλοδαπών, και να μετατρέπονται οι Έλληνες Ομογενείς ,σε μετανάστες. Ζητούμε την άμεση παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας, με πλήρη πολιτικά δικαιώματα, στους Ποντίους και τους Βορειοηπειρώτες , οι οποίοι είναι Έλληνες . Απαιτούμε την παροχή του δικαιώματος ψήφου στους Έλληνες Ομογενείς της Διασποράς.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ
3.1.Είμαστε απολύτως αντίθετοι με την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των λαθρομεταναστών, και στα παιδιά απροσδιορίστου εθνικότητας .Τα παιδιά αυτά δεν είναι Έλληνες και δεν μπορούν να αποκτήσουν την Ελληνική Ιθαγένεια.

3.2.Τα παιδιά αυτά μπορούν ,εάν έχουν, τις απαραίτητες προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος, ( δεκαετή μόνιμη και νόμιμη παραμονή στην Ελλάδα), να ζητήσουν την ελληνική υπηκοότητα. Μέχρι τότε, όπως προβλέπει ο νόμος, μπορούν να έχουν το καθεστώς, του «επί μακρόν διαμένοντος».

3.3. Είμαστε αντίθετοι στην καταχρηστική και ανεξέλεγκτη παραχώρηση του καθεστώτος του «επί μακρόν διαμένοντος», προκειμένου να μη χρησιμοποιηθεί ως όχημα για τη μεταχρονολόγηση του προβλήματος, με στόχο την προσωρινή μόνο αναβολή των μαζικών και ανεξέλεγκτων ελληνοποιήσεων. Για την παραχώρηση της ιδιότητας του "επί μακρόν διαμένοντος", θα πρέπει η κάθε μια περίπτωση να κρίνεται προσωπικά και να συνεκτιμώνται κριτήρια.(επαγγελματική δραστηριότητα, παραβατικό παρελθόν κλπ,). Και φυσικά να παραχωρείται σε ποσοστό που δεν θα αλλοιώνει δραστικά την κοινωνική σύνθεση του τόπου διαμονής τους. Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να ξεπερνά σε ποσοστό, τον μέσο όρο των 23 χωρών μελών της Ε.Ε. που δεν ήταν αποικιοκρατικές δυνάμεις. (Με εξαίρεση δηλαδή, της Γαλλίας , της Μεγάλης Βρετανίας, της Πορτογαλίας, και της Ισπανίας).

3.4. Είμαστε απολύτως αντίθετοι στην παραχώρηση της Ελληνικής Ιθαγένειας, στα παιδιά των λαθρομεταναστών και στα παιδιά απροσδιορίστου εθνικότητας, διότι ανοίγει το δρόμο σε δεύτερο χρόνο, για την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας στους αγνώστου ταυτότητας, προέλευσης και ποινικού παρελθόντος γονείς τους. Διότι οι γονείς του «Ελληνος», θα έχουν το δικαίωμα να αποκτήσουν την ιθαγένεια του παιδιού τους.

3.5. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει η αοριστία των διατάξεων το νομοσχέδιο που ενέκρινε η κυβέρνηση. Το κριτήριο της φοίτησης σε ελληνικό σχολείο είναι απολύτως απαράδεκτο. Η ελληνική ιθαγένεια δεν συνδέεται με το σχολείο. Στο μέλλον εκατοντάδες χιλιάδες νέοι θα εισέρχονται στη χώρα μας, ως απροσδιορίστου εθνικότητας, θα φοιτούν τρία χρόνια σε ελληνικό σχολείο, και θα αποκτούν αυτομάτως την «ελληνική ιθαγένεια».

3.6. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει το ότι δεν προβλέπονται λόγοι εξαιρέσεων από τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου . Με τον τρόπο αυτό, τα «αλβανόπουλα», που συνελήφθησαν στα επεισόδια του Δεκεμβρίου, τα «αλβανόπουλα» που έκαιγαν την ελληνική σημαία , θα αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. Τα «αλβανόπουλα», στα Καλύβια, που πηγαίνουν σε ελληνικό σχολείο, και μαχαίρωναν και απειλούσαν τους Έλληνες συμμαθητές τους, θα αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ
4.1.Είμαστε απολύτως αντίθετοι με την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές στους παράνομους και παρανόμως νομιμοποιηθέντας ( λαθρο)μετανάστες. Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται επίσημες μουσουλμανικές και μειονοτικές κοινότητες στην καρδιά όλων των ελληνικών πόλεων. Το επόμενο βήμα θα είναι η μουσουλμανοποίηση της γειτονιάς, η γκετοποίηση της καθημερινότητας, και η εκρηκτική εκδήλωση προβλημάτων "διαπολιτισμικής" συμβίωσης, μέσα στην απόλυτη ανομοιογένεια που δεν "νομιμοποιείται" με σχέδια νόμου τα οποία αποθρασύνουν τον εισβολέα.

4.2. Η παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στους λαθρομετανάστες είναι απολύτως αντισυνταγματική. Το δικαίωμα ψήφου δεν είναι ατομικό δικαίωμα. Δεν παζαρεύεται με κανέναν. Δεν εκχωρείται ανεξέλεγκτα στον "φυτευτό" μουσουλμάνο εισβολέα.

4.3.Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι γηγενείς , ούτε Έλληνες για να δικαιούνται πολιτικών δικαιωμάτων, τα οποία τους στερήθηκαν. Έχουν πολιτικά δικαιώματα στην πατρίδα τους. Η παρουσία τους στη χώρα μας προέκυψε ξαφνικά, αναπάντεχα, πρόσφατα, και συνιστά πρόβλημα ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ, ΚΑΤΟΧΗΣ, και ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗΣ ΑΛΩΣΗΣ της Ελληνικής κοινωνίας.

4.4 Πιστεύουμε ότι, όλοι είμαστε ίσοι σαν άνθρωποι. Δεν είμαστε όμως ίσοι σαν πολίτες. Εμείς δεν έχουμε δικαίωμα ψήφου στην Αλβανία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, και σε άλλες χώρες. Η παραχώρηση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες, θα δημιουργήσει τεράστιους πολιτικούς κινδύνους, για την πατρίδα μας , και την εθνική ανεξαρτησία. Η εγγραφή των Αλβανών σε ειδικές εκλογικές καταστάσεις στην Ήπειρο, θα δημιουργήσει την πολιτική βάση, για την διεκδίκηση της Μεγάλης Αλβανίας. Η κυβέρνηση απερίσκεπτα δημιουργεί το ελληνικό Κόσσοβο. Οι συνέπειες θα είναι ολέθριες.

4.5. Η εγγραφή των Αλβανών και χιλιάδων Ασιατών μουσουλμάνων σε ειδικές εκλογικές καταστάσεις στα νησιά του Αιγαίου, θα δημιουργήσει την πολιτική βάση για την απόσπαση των νησιών αυτών, με τη θέληση του πληθυσμού τους, από την Ελλάδα και την παραχώρησή τους στην Τουρκία. Η κυβέρνηση απερίσκεπτα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την απόσπαση εδαφών από την Ελλάδα. Η εγγραφή των λαθρομεταναστών σε ειδικές εκλογικές καταστάσεις στη Θράκη δημιουργεί τις πολιτικές προϋποθέσεις για την «Τουρκική Δημοκρατία Δυτικής Θράκης». Για λόγους ύψιστης εθνικής σημασίας επιβάλλεται όχι η νομιμοποίηση αλλά η άμεση απομάκρυνση των λαθρομεταναστών από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τη Θράκη.

4.6. Ζητούμε να παραχωρηθεί το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές, στους μετανάστες από την Ε.Ε., με εξαίρεση των μεταναστών από την Βουλγαρία,. (Για τους δήμους και τις κοινότητες της βορείου Ελλάδος).

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
5.1 Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας των λαθρομεταναστών, επιτυγχάνεται με την εισαγωγή νομοθεσίας που τιμωρεί αυτούς που τους εκμεταλλεύονται, και όχι με την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας, και του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Ξαφνικά δεν έγιναν «ανθρωπιστές», οι τοκογλύφοι, οι εργολάβοι, οι τραπεζίτες, οι καναλάρχες , οι βιομήχανοι και οι μαφιόζοι, που εκμεταλλεύονται αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους και εμάς .

5.2. Για την αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων και εργασιακών δικαιωμάτων των λαθρομεταναστών, απαιτούμε την άμεση ψήφιση από την ελληνική βουλή, ως εθνικού νόμου, της Οδηγίας που ψήφισε καταρχήν το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, για την ποινικοποίηση της εκμετάλλευσης από τους εργοδότες των λαθρομεταναστών.

ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
6.1. Η ιστορία απέδειξε ότι οι «πολυ-πολιτισμικές» κοινωνίες μπορούν να υπάρξουν ειρηνικώς, μόνο υπό συνθήκες αυταρχικών καθεστώτων.

6.2 . Η κυβέρνηση, χωρίς την έγκριση του Ελληνικού Λαού, προωθεί το πρότυπο μιας «Ανοιχτής Κοινωνίας», όπου δεν υπάρχει «κοινωνία», αλλά μόνον άτομα, δεν υπάρχουν τάξεις, έθνος, λαός, υπάρχει μόνο «πληθυσμός», δεν υπάρχουν συλλογικά δικαιώματα, αλλά μόνο ατομικά, και ατομικό δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Όπου δεν θα υπάρχει «πόλη», παρά μόνο «πολίτες».

ΚΑΘΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΚΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ

ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ.

ΕΑΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΟΤΕ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ, ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΦΟΡΟΥΝ.

ΣΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΕΠΑΦΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΥΣΕΙ ΒΙΑΙΩΣ.

ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΣΤΟΥΣ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΥΣ ΔΗΘΕΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥΣ» ΠΟΥ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ, ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕ ΘΑ ΣΚΥΨΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΛΑΟΣ ΜΠΕΝΕΤΟΝ

ΟΝΟΜ/ΜΟ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΛΕΦΩΝΟ E-MAIL ΥΠΟΓΡΑΦΗ

ΟΔΗΓΙΕΣ -ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Εκτυπώνουμε το κείμενο από τα blogs που στηρίζουν την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, και το χρησιμοποιούμε για τη συγκέντρωση υπογραφών. Περιέχει αναλυτικά επιχειρήματα. Απευθυνόμαστε στη λογική των συνομιλητών μας. ΔΕΝ τους μιλάμε με πάθος. Εάν είχαν «καταλάβει» θα μας έψαχναν αυτοί. Θέλει υπομονή. Εμείς λέμε την αλήθεια. Η κυβέρνηση λέει ψέματα. Δίνουμε βάρος στους ανθρώπους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ή έκαναν ΑΠΟΧΗ. Δεν χάνουμε τον καιρό μας με ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ.

2. Το κείμενο αυτό μπορεί να αναπαράγεται και να χρησιμοποιείται για τη συγκέντρωση υπογραφών σε κάθε γωνία της Ελλάδας και ανάμεσα στους Ελληνες του εξωτερικού. Οι υπογραφές μπορούν να συγκεντρώνονται και με ηλεκτρονικό τρόπο από κάποιον που είναι δύσκολη προσωρινά η προσωπική επαφή.

3. ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΙΑΤΗΡΕΙΣΤΕ ΤΑ MAIL ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΦΑΚΕΛΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ.

4. Καλό είναι αυτή η διαδικασία για να είναι αποτελεσματική και ως προς τους ρυθμούς ανάπτυξής της, να μην αφεθεί στην τύχη της. Για το λόγο αυτό προτείνουμε: Οι συγκεντρωμένες υπογραφές να αποστέλλονται καθημερινά με mails, στα mail της Επιτροπής που έχετε στη διάθεσή σας, ενώ τα πρωτότυπα να φυλάσσονται , για να παραδοθούν συγκεντρωμένα, στα γραφεία της Επιτροπής.

5. ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΔΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 4000.Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 60.000 ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 15 ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ. ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ, ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ, ΖΩΝΤΑΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ, ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ .

ΝΑ ΜΙΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 21. ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ. ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΟΜΑΔΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ. Ο ΕΝΑΣ ΓΙΝΕΤΕ ΔΕΚΑ. ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΥ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΚΑΘΕ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. ΑΥΤΗ ΘΑ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΗΤΤΑ. ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΕΙΤΕ ΘΕΛΟΥΝ ΕΙΤΕ ΔΕ ΘΕΛΟΥΝ.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ.
28-12-2009

Καρυές - Πρωτάτο - Άξιον Εστίν

2009-12-27T14:45:00.012+02:00

Η απόσταση μου φάνηκε πιο κοντά από ότι θυμόμουν από τις άλλες φορές. Τα δεκαπέντε χρόνια που περάσανε από την προηγούμενη επίσκεψή μου στο Άγιον Όρος βάλανε το χεράκι τους (ή μάλλον πολλά εργατικά χέρια), ώστε και οι αποστάσεις να μικρύνουν ακόμη και στις Καρυές.

Ο παλιός πλακόστρωτος δρόμος που θυμόμουν έχει διαπλατυνθεί και τσιμεντοστρωθεί. Δεξιά του δρόμου έχει διανοιχθεί και περιφραχθεί μια αρκετά μεγάλη έκταση που χρησιμεύει για την στάθμευση και επισκευή των διαφόρων οχημάτων που εξυπηρετούν εδώ στο Άγιον Όρος.

Αριστερά λίγο πιο κάτω, ακριβώς στην συμβολή του δρόμου μας με αυτόν που κατηφορίζει από τις Καρυές με κατεύθυνση βορειοδυτικά έχει υψωθεί ένα καινούργιο διώροφο κτήριο που ανήκει στην Ι. Μ. Δοχειαρίου.

Είναι στα τελειώματα και δύο – τρεις καλόγεροι στρώνουν πλάκες στον περιαύλιο χώρο του. Οι γνωστοί υποτακτικοί κοινοβιάτες Δοχειαρίτες πατέρες με τα φθαρμένα ζωστικά της δουλειάς και τις ασκητικές, δραστήριες μορφές.

Εργασία για καταπολέμηση και χαλιναγώγηση της σάρκας και διαρκής η ευχή του Κυρίου μας --Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με-- στον νου, για να γίνει συνήθεια.

Γιατί ότι γίνεται συνήθεια στον άνθρωπο, αυτό ο άνθρωπος το εκτελεί πρόθυμα και χωρίς κόπο. Και προκειμένου να δώσουμε χώρο σε άλλες συνήθειες “μη ωφέλιμες”, καλύτερα να συνηθίσουμε στην “αέναην προσευχήν”, την συνεχή επίκληση της ευχής στο μυαλό μας.

Συγχαρητήρια στην Ι. Μ. Δοχειαρίου για το καλαίσθητο κτήριο που πρόσθεσε στις Καρυές, που αν δεν ξέρεις ότι είναι κτίσμα του 2009 θα νομίζεις ότι είναι κάποιο αριστοτεχνικά αναπαλαιωμένο.

Βέβαια τα δεκαπέντε χρόνια που περάσανε από την προηγούμενη επίσκεψή μου στο Άγιον Όρος βάλανε το χεράκι τους (και άλλα πολλά εργατικά χέρια), ώστε οι Καρυές πλέον να γυαλίζουν εξωτερικά και να θυμίζουν αξιόλογους τουριστικούς προορισμούς.

Το λεωφορείο μας σταματάει στην άκρη της πλατείας και αποβιβαζόμαστε για να επιβιβαστούμε σε κάποια άλλα μικρά λεωφορειάκια που περιμένουν παρατεταγμένα δεξιά για να μεταφέρουν τους προσκυνητές προς τα διάφορα μοναστήρια.

Αριστερά τα μαγαζάκια που πουλάνε σχεδόν τα πάντα, ανακαινισμένα και τακτοποιημένα και αυτά. Μια πηγή σε καλωσορίζει και σε προσκαλεί να πιεις από το καθαρό, δροσερό νερό της.

Αρκετή κίνηση, προσκυνητές, καλόγεροι, εργάτες, 'Ελληνες, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Αλβανοί, οι μαθητές ενός Σέρβικου σχολείου, κάποιοι Ευρωπαίοι σίγουρα, αγροτικά διπλοκάμπινα και τζιπ κάθε είδους...

Η όλη εικόνα, μια εικαστική απόδοση ορθόδοξης συμπροσευχής μεταξύ χριστιανών διαφόρων εθνικοτήτων, με όλα τα καλά και τα άσχημα που δημιουργούμε εμείς οι άνθρωποι! Σίγουρα όμως έχω δει καλύτερες, πιο ήρεμες τέτοιες εικόνες στο παρελθόν!

Πιο κάτω αρχίζει ο δρόμος για το Πρωτάτο. Το Πρωτάτο των Καρυών, δηλ. το καθολικό των Καρυών που τιμάται στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι ο αρχαιότερος ναός του Αγίου Όρους. Εδώ φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα "Άξιον εστίν".

Αυτή η εικόνα βρισκόταν κατά τα τέλη του Ι' αιώνα σε ένα κελί κοντά στις Καρυές που σήμερα το λένε το “Άξιον εστίν”. Την μετέφεραν στο Πρωτάτο δε, λόγω ενός θαύματος που έγινε ενώ ο γέροντας του κελιού απουσίαζε σε μια αγρυπνία στο Πρωτάτο.

Ο υποτακτικός του, που έμεινε μόνος στο κελί, φιλοξένησε κάποιον άγνωστο περαστικό μοναχό. Μαζί οι δύο μοναχοί έψαλλαν την ακολουθία του όρθρου της Κυριακής. Όταν λοιπόν έφθασαν τους θεομητορικούς στίχους της θ' ωδής του κανόνα (Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον..."), ο υποτακτικός μπροστά στην εικόνα της Παναγίας έψαλλε "Την Τιμιωτέραν", το γνωστό αρχαίο αυτό ύμνο του Αγίου Κοσμά του Ποιητή.

Ο άγνωστος μοναχός όμως άρχισε τον ύμνο διαφορετικά, προσθέτοντας στην αρχή το άγνωστο προοίμιο “Άξιον εστίν ως αληθώς...”, το οποίο προκάλεσε μεγάλο θαυμασμό στον υποτακτικό ώστε αργότερα να το ζητήσει και γραπτώς, για να μπορεί να το ψάλλει και αυτός.

Επειδή όμως δε βρέθηκε χαρτί και μελάνι μέσα στο κελί, ο άγνωστος εκείνος μοναχός που ήταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ, χάραξε τον ύμνο με το δάκτυλό του σε μια πέτρινη πλάκα και είπε ότι έτσι πρέπει να ψάλλεται στο εξής ο ύμνος αυτός από όλους τους ορθοδόξους και έγινε άφαντος.

Έτσι λοιπόν η εικόνα, μπροστά στην οποία ψάλθηκε για πρώτη φορά ο αγγελικός ύμνος “Άξιον εστίν ως αληθώς...”, μεταφέρθηκε στο Πρωτάτο και καθιερώθηκε να γίνεται ετήσια πανήγυρη σε ανάμνηση του θαύματος και προς τιμή της Θεοτόκου.

Συνέχεια: "Αδιαλείπτως προσεύχεσθε"

Προηγούμενη: "Δάφνη - Ι. Μ. Ξηροποτάμου - Καρυές"

Καλά και Ευτυχισμένα Χριστούγεννα

2009-12-25T12:33:00.001+02:00

Καλά και Ευτυχισμένα Χριστούγεννα

Χαρά και Υγεία, Ειρήνη και Ευτυχία σε όλο τον κόσμο. Σήμερα γεννήθηκε το Φώς του κόσμου. Ας μην μείνουμε κι' άλλο στο σκοτάδι. Σήμερα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε αναστροφή από τα πάθη μας και καινούργια αρχή στην προσπάθειά μας να ζήσουμε χρηστά. Ας μην την αφήσουμε να πάει χαμένη!

Μια μέρα ακόμη για την Γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

2009-12-24T14:07:00.004+02:00

Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το 2010

Ελάτε προς με όλοι οι κοπιόντες και πεφορτισμένοι κα' γω αναπαύσω υμάς!
Εγώ γιατί ακόμη δεν πήγα προς τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, για να βρώ ανάπαυση και νομίζω ότι θα τα κάνω όλα μόνος μου;

Η Γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

2009-12-23T13:07:00.005+02:00

Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το 2010

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αν και "βασιλεύς των βασιλέων" γεννήθηκε στο πιό ταπεινό και λιτό μέρος. Η μετέπειτα ζωή Του ήταν και αυτή πρότυπο ταπείνωσης, υπακοής και προσφοράς.

Αν θέλω να λέγομαι χριστιανός, πρέπει να ακολουθήσω το παράδειγμά Του και σύμφωνα με τις δυνάμεις μου να ταπεινώνω τον εαυτό μου, να υπακούω στον Θεό Πατέρα και να προσφέρω στους συνανθρώπους μου.