tag:blogger.com,1999:blog-89896650432675070502012-05-31T03:45:23.124-07:00Sinhala Blog for Sri Lankan Literature, Arts and PoliticsKoombiyahttp://www.blogger.com/profile/05132076975151845412noreply@blogger.comBlogger2500125blogspot/AWEvhttp://feedburner.google.comtag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-90623470007296239122012-05-31T03:45:00.001-07:002012-05-31T03:45:23.283-07:002012-05-31T03:45:23.283-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/COTH/2586%20Woman-Certificate%20C%20Ourse.jpg width=382 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>කාන්තා අධ්‍යාපන හා පර්යේෂණ කේන්ද්‍රය විසින් මෙහෙයවනු ලබන ස්ත්‍රී අධ්‍යාපයන සහතික පත්‍ර පාඨමාලාව සඳහා අයදුම්පත් කැඳවීම මෙම දිනවල සිදු කෙරේ. <br /> <br />පාඨමාලා ආරම්භය - 2012 අගෝස්තු <br />පාඨමාලා කාල සීමාව - මාස 03 <br />පාඨමාලා මාධ්‍යය - සිංහල <br />සුදුසුකම් - උපාධිධාරී / උපාධි අපේක්ෂක / අ. පො. ස උ. පෙ. සමත් අදාළ ක්ෂේත්‍රයේ වසර 03කට නො අඩු සේවා පළපුරුද්ද සමඟ විෂයට ඇති උනන්දුව <br />අයදුම්පත් භාරගන්නා අවසාන දිනය - 2012 ජූනි 17 <br /> <br />වැඩසටහන් නිළධාරිනී <br />කාන්තා අධ්‍යාපන හා පර්යේෂණ කේන්ද්‍රය <br />අංක 58, ධර්මාරාම පාර, <br />කොළඹ 06. <br /> <br />දු:ක: 011 2595296 / 011 2590985 <br />ඊමේල් : womedre@gmail.com<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2586&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2586' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-9062347000729623912?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=qFyMiI-jQSg:cAsf2pZGRQw:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=qFyMiI-jQSg:cAsf2pZGRQw:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=qFyMiI-jQSg:cAsf2pZGRQw:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=qFyMiI-jQSg:cAsf2pZGRQw:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=qFyMiI-jQSg:cAsf2pZGRQw:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_31.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-81720578149645066282012-05-30T17:29:00.001-07:002012-05-30T17:29:22.422-07:002012-05-30T17:29:22.422-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RATH/Reconciliation%20Tamils%20Sri%20Lanka%20CURR.jpg width=400 height=278 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>Though the last breath blew away by bay breeze, <br />dead ones’ veins & arteries are still wet <br />The grisliest past slithers towards my heart, <br />and makes me pen about ceaseless felonies <br /> <br />Victorious cronies are traveling joyful trips, <br />and delighted by seeing war-torn zones <br />Seized comatose lands of slaughtered Tamils - yet bleed, <br />when relentless robbers flee off with their deeds <br /> <br />A young woman’s body is hanging in a bough <br />Bitten nipples and beaten breast mutely wail <br />Blood has seeped along feeble lower limbs, <br />dripped drops & splattered in August dry soil <br /> <br />A toddler plays hopscotch beneath the same tree <br />She is having enough - long and everyday grieves <br />She knows neither why? <br />the chicken crossed the road nor father was slayed… <br />Early in the dawn, now mother is gone <br /> <br />The sacred Ganesh is wiped out from the base <br />The land is ready to have Buddha’s bronze <br />Deployed Soldiers who build street shrines, <br />are eyeing from the far at the last night prey <br /> <br />Coroner is ready, the lifeless body is bringing down <br />The girl stops hopping and watches her missing only love <br />The crane is ready - the heavy statue yet to be downed <br />"Saadhu… Saadhu.." - the devotees are singing aloud <br /> <br /><b>-May 2012 </b> <br /> <br /><font size="2">Reciting the term <b>Saadhu</b> is an expression of respect and reverence of a person <br />who clasps his hands in the gesture of worship in front of religious symbols (in Buddhism).</font><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මහේෂ් මුණසිංහ<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2585&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2585' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-8172057814964506628?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=UXtTkaTe0p4:HG7476O9pvw:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=UXtTkaTe0p4:HG7476O9pvw:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=UXtTkaTe0p4:HG7476O9pvw:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=UXtTkaTe0p4:HG7476O9pvw:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=UXtTkaTe0p4:HG7476O9pvw:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/reconciliation.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-5541824740371767972012-05-30T08:08:00.001-07:002012-05-30T08:08:26.360-07:002012-05-30T08:08:26.360-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2567%20Missed%20Dream.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>සිත්තරී බලන් කඳුළු පිපුණා <br />සත්සරී අහන් තනුව බිඳුණා <br />කින්නරී ඉතිං හීය ඇනුණා <br />කින්නරා මං මේ ලිපිය එවනා <br /> <br />කිඳුරා නැටුවෙ ගම මැද්දේ කැලෑවේ <br />කිඳුරී ගැයුවෙ මැදපෙරදිග තලාවේ <br />කළඹා එව්ව ඊතලයක් විරහාවේ <br />වැදිලා කිඳුරු වැටුණයි සිහිමුලාවේ <br /> <br />සතේ නැතිව මැදපෙරදිග ගිය කිඳුරී <br />ගිනිකතරේ රියාල් වතුර හෙව් කිඳුරී <br />කඳුළු දමා ඉඳිපැලයක් හැදු කිඳුරී <br />ඔටුවෙක් දැක පෙම හිතුණද රන් කිඳුරී <br /> <br />රට යන්නේ මං අයියේ හෙටයි කියා <br />සිප බඳ කොමලතින් බත් කටකුත් කවා පියා <br />වෙලිලා උන් අපට මක් වූයේද කියා <br />කිඳුරා හිඳී පපුවේ අත් දෙකම තියා <br /> <br />දිසි මහවැලියේය කෙළ සිහිලැල්ලේයා <br />ටකරන් හෙවණැල්ලේය මද පවනැල්ලේයා <br />නුඹ සහ හීනේය හිත්මල් පලසේයා <br />උන් මට ලොල්ලේය දැන් ළතැවුල්ලේයා <br /> <br />පොලෙන් ගෙනා මල කනලා හිනාවුණ <br />තෑගි දුන්න පොඩි මාලය කර රැඳුණ <br />මල් අකුරින් නම් මහලා මට දුන්න <br />නුඹේ සෙවණෙ උන් මට මේ තැවුල් විණ <br /> <br />හැම්බේකන් චීස් පුඩින් නිති වලඳන් <br />පුන්චි ගෙයක් කතරේ එක තැනක හදන් <br />බලලා යන්ට නෑයෝ ඔණෑය හිතන් <br />හීනෙන්වත් යළි එන්නැතිවාද කියන්.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සමිත බී. අටුවබැන්දෑල<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2567&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2567' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-554182474037176797?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Qq-em1TL9BE:43Pkpdj-unM:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Qq-em1TL9BE:43Pkpdj-unM:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Qq-em1TL9BE:43Pkpdj-unM:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=Qq-em1TL9BE:43Pkpdj-unM:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Qq-em1TL9BE:43Pkpdj-unM:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_2755.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-42908431202237383372012-05-30T07:53:00.001-07:002012-05-30T07:53:17.919-07:002012-05-30T07:53:17.919-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2576%20New%20Spring%20Leaves.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>බියයි <br />ඕ <br />තැළෙයි <br />කියා <br />ඔබේ අතින් <br /> <br />සියුම්ය <br />ඕ <br />උදේ උපන් <br />ළදල්ල සේ <br /> <br />විළිය <br />මෙදැන් <br />ගමෙන් <br />ගෙනා <br />මනාලි සේ <br /> <br />පතයි <br />නමුත් <br />ඔබේ <br />පහස් <br />ඇතුල් <br />සිතින් <br /> <br />බියයි <br />එහෙත් <br />තැලෙයි කියා <br />ඔබේ අතින් <br /> <br />[<b>තිත්</b>- 1997]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ආරියවංශ රණවීර<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2576&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2576' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-4290843120223738337?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=jCwUYidWcEg:5BAikgNs4s8:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=jCwUYidWcEg:5BAikgNs4s8:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=jCwUYidWcEg:5BAikgNs4s8:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=jCwUYidWcEg:5BAikgNs4s8:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=jCwUYidWcEg:5BAikgNs4s8:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_1166.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-26208125723184922892012-05-30T07:33:00.001-07:002012-05-30T07:33:34.086-07:002012-05-30T07:33:34.086-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/POTH/Lahiru%20Karunarathna%20Sri%20Lankan%20Poet%20BND.jpg width=400 height=278 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>කාලයක්‌ තිස්‌සේ පුවත්පත් කවි පිටු හරහා තම ප්‍රතිභාව විදහා පෑ තරුණ කවියකු වන <b>"ළහිරු කරුණාරත්න"</b> ඉතා අඩු කාලයකදී කාව්‍ය ක්‍ෂේත්‍රය තුළ තම අනන්‍යතාව සනිටුහන් කිරීමට සමත් වූ කවියෙකි. ළහිරුගේ කුළුඳුල් කාව්‍ය සංග්‍රහය <b>"කටු තුඩට පිනි පහස"</b> නමින් එළිදක්‌වා ඇත. තම පළමු කවිය පුවත්පතක පළ වී වසර හතරක්‌ තරම් කෙටි කාලයක්‌ ඇතුළත කවිපොතක්‌ පළ කළ ද, ළහිරුගේ කවි බෙහෙවින් ප්‍රශස්‌ත මට්‌ටමක පවත්නා බව කිව යුතුය. සෑම කවියකුටම පොදු වන විවිධ ජීවිත අත්දැකීම් කවි කරන්නට උත්සුක වන ළහිරුගේ කවීත්වයේ සුවිශේෂත්වයක්‌ ලෙස මා දකිනුයේ, භාෂාව ප්‍රබල ලෙස යොදා ගනිමින් වාග් සිතුවම් මැවීමටත් එමගින් අප හදවත් සසළ කිරීමටත් ඔහු දක්‌වන සමත්කමය. "කිරි සුවඳ" එබඳු ප්‍රශස්‌ත කවියකි. අලුතින් යමක්‌ ගොඩනැගීමේදී පැරැණි දේවල් කඩා ඉවත් කරන කල්හි ඇතැම් විට පැරැණි දේවල් හා සබැඳි අතීත මතක අප හද රිදවනු විය හැකිය. එම අතීත මතක පිටුපස ඇත්තේ අප අත්විඳි සොඳුරු ජීවන අත්දැකීමක්‌ පිළිබඳ කතන්දරයක්‌ විය හැකිය. මෙහිදී පැරැණි ගෙය කඩා අලුත් ගෙය හදන්නට යැමේදී වැහි පීල්ලක රොඩු අතර තිබූ (කථකයාගේ) කිරි දතක්‌ (අන්තිම කිරිදත) ඔහුගේ අතීත මතක අවුස්‌සයි. කුඩා කළ කිරි දතක්‌ ගැලවී වැටුණ කල එය වහලය මතට විසි කර ලේනාගෙන් අලුත් දතක්‌ ඉල්ලීම අප බොහෝ දෙනකුට සමීප අත්දැකීමකි. ඉතින් මේ පැරැණි ගෙය කඩා බිඳ දා අලුත් ගෙය හදන්නට යනවිට දිරා ගිය රොඩු අතර හමුවන කිරිදත සමග කථකයාට තම අම්මා පෙවූ කිරි සුවඳ මතක්‌ වෙයි. එය හද රිදවන මතකයකි. බොහෝවිට, මේ වනවිට අම්මා ජීවතුන් අතර නොමැති වීමටද පුළුවන. <br /> <br /><b>කිරි සුවඳ <br />තනන්නට අලුත් ගෙය <br />කඩන විට මහ ගෙදර <br />හමු වුණා <br />වැහි පීල්ලක <br />දිරා ගිය රොඩු අතර නොදිරූ <br />මගේ අවසන් කිරිදත <br />කණ්‌නාඩියෙන් බල බල <br />බිලිඳු මා අඬන විට <br />කතා කොට ලේනාට <br />කැකුළු දතක්‌ ඉල්ලා <br />විසි කරන්නැයි වහලයට <br />තුරුල්ලට ගෙන මා <br />අම්මා කියූ හැටි <br />යළිත් ඇසෙන්නට විය <br />එ කිරි දත <br />සිඹිනවිට <br />අම්මා පෙවූ කිරිවල <br />මතක කිරි සුවඳින් <br />හදවතම තෙත් විය</b> <br /> <br />අප බොහෝ දෙනකුට ඇත්තේ බොහෝ දුර ඈත ඉහළ අරමුණුය. සමහරවිට එකී අරමුණු අප සැබැවින්ම පෙළන තත්ත්වයකට විසඳුමක්‌ නොවෙනවා වන්නටද පුළුවන. ඉතා ඈත තිබෙන දේවල් නොව අප සමීපයේ පවත්නා දේවලින් අපට ඊට වඩා පල ප්‍රයෝජන ලද හැකිය. <br /> <br /><b>"ප්‍රභාව"</b> ඒ ගැන කියන කවියකි. ඈත අහසේ දිලෙන තාරුකාවන් බෙහෙවින් සුන්දර විය හැකි නමුත් එකී තාරකාවල එළිය මහපොළොවට හරිහැටි පතිත නොවේ. බොහෝ විට ඒවායේ එළි බිඳක්‌වත් මහ පොළොවට නොලැබේ. පොළොවේ දුකඳුර නිවන්නට ඈත දිලෙන තරු එළියට නොහැක. <br /> <br /><b>"අතුළ මුදු වලා සළු යහනක <br />වැතිර සඳ දිය ගිලී නහවින <br />ඉහළ නුබ ගැබ සොඳුරු තැන්වල <br />හිඳින තාරකාවකි දුලමින <br />ගණ අඳුරු රෑ අන්ධකාරෙන <br />දුකම වළදන පොළෝ තලයට <br />එකදු අලු බිඳක්‌වත් නොමදෙන <br />ඔබේ එළියෙන් පලක්‌ වේවිද?"</b> <br /> <br />නමුත් දුර ඈත තාරුකා මෙන් නොව, කුඩා නමුත් පොළොවට එළි බිඳක්‌ හෝ දෙමින් ඒ සමීපයේ සිටින කදෝකිවියන්ගේ එළිය තරු දහසක ප්‍රභාවට වඩා වටනේය. හුදු තරු හෝ කදෝකිවියන් ගැන පමණක්‌ නොව යම් දාර්ශනික අරුතක්‌ ද මේ කවිය තුළින් වහනය වේ. <br /> <br /><b>"සොයා නොගොසන දුර අහස්‌කුස <br />සව්සිරින් පිරි රම්‍ය මාළිග <br />කෙසඟ දුප්පත් එළිය විහිදන <br />කදෝකිවියනි හිඳින දොරමත <br />නැත ද රූසිරු විලස දුර තරු <br />කේතු මාලා රශ්මී ජාලය <br />නුඹෙන් විහිදෙන එළිය අංශුව <br />තරු දහසකට වැඩි ප්‍රභාවය"</b> <br /> <br />ළහිරු ඉතාමත් සාර්ථක, තවත් අත්දැකීම් ඉසව්වක්‌ නම් ප්‍රේම විරහ වේදනාවයි. <b>"පුනරාගමනය"</b> යනු ප්‍රේම විරහවෙන් දැවෙන ජීවිතය මධුවිතින් පොඟවමින් සිහිනයක්‌ තුළ ජීවත් වන ප්‍රේමවන්තයකුගේ ආත්ම ප්‍රකාශයකි. මේ මධුවිතින් - මධුමතින් මැවෙන සිහින ලෝකය තුළ අප ප්‍රේමවන්තයාට තම අහිමි පෙම්වතිය හමුවෙයි <br /> <br /><b>"ළංකොට නුඹෙ රුව තවතවත් <br />හිස්‌වෙයි එකින් එක මධුවිත් <br />කලෙකින් නෑසුණු නුඹෙ හඬත් <br />රැව්දෙයි අබියස මදෙසවන්"</b> <br /> <br />තත්ත්වය ඉතා බරපතළය. විරහවෙන් දැවෙන පෙම්වතා තම "ගින්න" නිවා ගන්නට දිනපතාම මධුවිතේ පිහිට පතා සිටී. <br /> <br /><b>"නිහඬව ඔබෙ තෙපුල් අසනට <br />නොවරදවා පැමිණෙමි හෙට ද <br />හිස්‌ කර මධුවිත් එකින් එක <br />නුඹෙ වත සඟව ගමි පපු තුර"</b> <br /> <br />දේශපාලන ස්‌ථාන මාරුවීමත් කුටුම්බයට කරන බලපෑම ගැන මීට පෙරද කවි ලියෑවී ඇතත් ළහිරුගේ <b>"ඡන්දයෙන් පසු"</b> කවියද "යසෝදරාවතේ" ද අභ්‍යාසය ලබමින් ලියූ හොඳ කවියකි. බුදුවන්නට බෝ සතුන් පෙරුම්පිරූ කාලය සාරාසංඛ්‍ය කල්ප ලක්‍ෂයකි. මේ බිරිඳට තම සැමියා දුර බැහැරව ස්‌ථාන මාරු කර ගෙවනා පළමු රාත්‍රිය "සාරාසංඛ්‍යයට" වඩා දිගුය. <br /> <br /><b>"කාරණාව දැක දැක ළඟ නපුර එන <br />පාර අතැර නොම ගිය මගෙ හිමි සඳුන <br />මාරු කර දුරට ගත වෙන පළමු දින <br />සාරාසංඛ්‍යයට වැඩි දිගු බව දැනෙන" </b> <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/POTH/2577 Katu Thudata Pini Pahasa.jpg' width=245 height=350></p> <br />වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාවේ ගැඹුරු හැඟීමකින් පොත් කියවන්නන් හිඟය. (බොරුවට කට කියවන දේශපාලකයන්ගෙන් අපට හිඟයක්‌ නැත.) පොත් මිලදී ගෙන කියවන්නන් ඊටත් හිඟය. කවිපොත් කියවන අය ඉතා අල්පය. ඉතින් "කවිපොත් මිල දී ගෙන කියවන" ජනතාව ඊටත් අල්පය . ඉතින් කවි පොත් මිල දී ගෙන කියවන උදවිය එය කරනුයේ සෑහෙන තරම් කැපවීමකින් යුතුවය. මේ ගැන හිත අවදි කරවන කවියකි, <b>"ඔබේ කවි පොත් දෙක"</b> අතේ ඇති අන්තිම රුපියල් හාරසියය රැගෙන ඔහු පොත් සාප්පුවට ගොඩ වදිනුයේ එම මුදල ඊට පෙර වියදම් කරවන්නට පොළඹවන විවිධ "අතුරු - ආන්තරා" වලින් මිදෙමිනි. අන්තිමට අවශ්‍ය පොත් දෙක මිලදී ගත්තද එම මිලදී ගත් සතුටෙහි බරට වඩා මිල දී ගන්නට බැරි වූ පොත් නිසා හට ගත් දුකෙහි බර වැඩිය. පොත් සාප්පුවේ තවත් පොත් ඇත. (පොත් පිස්‌සෙකු වන මම මේ දුක හොඳින් අත්විඳ ඇත්තෙමි). <br /> <br />ඊටත් වැඩි දුක්‌බර කරුණ වන්නේ තම පියා කොළඹ ගොස්‌ තමාට රස කැවිල්ලක්‌වත් නොගෙන, පොත් මිල දී ගෙන ගෙදර ආ බව පොඩි දුවගෙන් වසං කිරීමට සිදු වීමය. තමාට කිසිවක්‌ නොගෙනා බැව් දැන ගන්නා ඇයගේ වතෙහි තැවරෙන දුක, කවි පොත්වල ඇති දුක්‌බර කවි සියල්ල පරදාලනු ඇත. <br /> <br /><b>ඔබේ කවි පොත් දෙක <br />අන්තිම රුපියල් හාරසීය <br />ඇඟිලි අතරින් <br />මිදී ඉගිලී යන්න පෙර <br />සිල්ලර කඩේ ලාච්චුවට <br />මං ආවේ කෝච්චියෙන් කොළඹ <br />ඔබේ කවි පොත් දෙක <br />අරගෙන යන්න <br />සාක්‌කුවට දමාගෙන <br />මිට මොලවාගත් දෑත <br />කෝච්චියේ යදී පිරිසගේ <br />දුක්‌බරම වචනවලින් <br />ලෙහෙන්නට නොදී හදවත <br />පැමිණියෙමි තදින් බැඳගෙන <br />අතරමග සයිවර් කඩවල සිට <br />අතවැනුව බඩගින්නට <br />පැමිණ අත නොවනාම <br />ගොඩවැදිමි පොත් සාප්පුවට <br />මිලට ගත් කවි පොත් දෙක <br />හදවත් තරාදියට <br />දැමූ සතුටු බරට වඩා <br />කිසිදාක මිලට ගත නොහැකි පොත් <br />දුන් දුක <br />බරින් වැඩි විය. <br /> <br />ඒ බරත් දරාගෙන <br />යා යුතුය නිවසට <br />පොඩි දූ දැනගන්න පෙර <br />ඈට කිසිත් නොම ගෙන <br />ගෙදර යන තාත්තා <br />කොළඹ ගිය බව <br />පොත්වල තියෙන <br />නැතත් දුක්‌බර කවි කියෙව්වද <br />පොඩි දුගේ ඇස්‌වල ලියවෙන <br />දුක්‌බර කවියක <br />එක අකුරකුදු <br />කියවිය නොහැක මට"</b> <br /> <br />වර්තමානයේ විවිධ රැකියාවන් තුළ සිරකර ඇති අපේ ජීවිත අපට අවාසි ආකාරයට සැලසුම් කර ගැනීමේ අවස්‌ථාවක්‌ අපට නැත. කැමැති වේලාවක කන්නට, බොන්නට, නිදා ගන්නට හෝ අවදි වීමට නුපුළුවන. ඒ සියල්ල අපට ඉහළ බලධාරීන් විසින් තීරණය කරන ලද "කාල සටහනකට" අනුව සිදු කළ යුතුව ඇත. වැටුපට ශ්‍රමය විකුණන සියල්ලන් අත්විඳින යථාර්ථය එය වෙයි. මේ ගැන ළහිරු ලියා ඇති කවි, "සුරලොවින් වට කඳුළු නම් වෙයි. නියමිත වේලාවට වැඩට යන්නට නම් තමන් කැමැති වේලාවට අවදි වී බැරිය. "එලාම්" තබා එහි ශබ්දයට "උඩ විසිවී බිම වැටී" ඇහැරී දස යුද්ධයක්‌ කොට සූදානම් වී වැඩට යා යුතුය. මේ පීඩනය ගැන සිතා තනියෙන්වත් හඬන්නට වේලාවක්‌ නැත. මෙහිදී ළහිරු <b>"එලාම් වසවත්"</b> ලෙස හඳුන්වමින් එහි ඇති කෲර අමානුෂික භාවය මැනවින් මතුකර පෙන්වයි. <br /> <br /><b>"එලාම් වසවත් <br />යකුළු පහරින් <br />සිහින පළිඟුව <br />බිඳී විසිරින <br />දෙපා පොළොවක <br />තබන විගසින <br />බිඳුණ කැබලිති <br />හදෙහි ඇමිණින <br />ඇති තරම් ළඟ <br />කඳුළු තිබුණද <br />හඬන්නටවත් <br />වෙලා නොතිබිණ"</b> <br /> <br /><b>"මතක ශේෂය"</b> ද, විරහ ප්‍රේමය ගැන අපූර්ව අරුත්බර කවියකි. සොබාදහම ඇසුරින් ගත් සංෙඛ්‍යර්ථ කවියට ප්‍රබල මෙහෙයක්‌ ඉටු කරයි.. මේ බලන්න. <br /> <br /><b>මතක ශේෂය <br />බෝම ප්‍රවේසමෙන් රැකගත් <br />මදිවි තුළ මත <br />නුඹ පිපී හිනැහෙමින් සිටි තැන <br />නාය ගිය දිගේ <br />සිනහ පැළ පොඩිති යට කර <br />විසුළ මතක පස්‌ගොඩ හෙමිහිට <br />පීරලා බැලූ පසු දින <br />අහුලලා පෙනේ රේණු එකිනෙක <br />වැතිරිලා තිබූ තැන තැන <br />හදවතේ සුරැකි තැනකින් <br />ගොඩ ගැසුයෙමි <br />අදත් සත් අහස කළුවර වන <br />ඇතැම් වැහි බර දිනවල <br />හමා එන සුළං රැල්ලක්‌ <br />ඇදී ගොස්‌ හදේ අඳුරු පතුලට <br />අවුස්‌සා ඒ රේණු ගොඩ <br />නිදා හුන් පැරැණි සුවඳක්‌ <br />යළි අවදි කරමි</b> <br /> <br />මෙහි එන <b>"ජානකි"</b> හා <b>"දුම්රියේදී"</b> ද හොඳ කවි වෙයි. කෙසේ නමුත් තමා තෝරාගත් අත්දැකීම් විචිත්‍රවත් හා අර්ථවත් ලෙස "කවි කරන්නට" මනා වූ කවි ශක්‌තියක්‌ යම් තරමකට තමාටම අනන්‍ය වූ බස්‌ වහරක්‌ද ළහිරු කරුණාරත්න කවියා සතුව ඇත. දිගින් දිගටම කවි ලිවීමෙන්ද, හැදෑරීමෙහි ද, එම කවිත්වය මනාව ඔප වැටී දිදුලනු ඇත. ඉදින් " ළහිරු කරුණාරත්න" යනු තම පළමු කාව්‍ය කෘතියෙන්ම, "බලාපොරොත්තු තැබිය හැකි" කවියකු බව පළ කළ කවියෙකි.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> පියන්කාරගේ බන්දුල ජයවීර<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2577&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2577' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-2620812572318492289?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=OF29Y6QIiLc:Vl1UjGyboS4:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=OF29Y6QIiLc:Vl1UjGyboS4:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=OF29Y6QIiLc:Vl1UjGyboS4:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=OF29Y6QIiLc:Vl1UjGyboS4:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=OF29Y6QIiLc:Vl1UjGyboS4:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_30.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-83911039629911933942012-05-26T07:52:00.001-07:002012-05-26T07:52:13.662-07:002012-05-26T07:52:13.662-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/CINE/Asoka%20Handagama%20Film%20Ini%20Avan%20CVR%20IMG.jpg width=404 height=279 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR><b>අශෝක හඳගම</b>ගේ සිනමා පුනරාගමනය <b>'ඉනියවන්'</b> නමැති දෙමළ භාෂිත කෘතියකි. හඳගම මෙය නම් කොට ඇත්තේ இனி அவன் (Him, here after) යනුවෙනි. අශෝක හඳගමගේ අර්ථකථනය හමාර කොට දැන් එය අප හමුවෙහි තබා ඇති බැවින් අප අපගේ අර්ථගැන්වීම් මතු කළ යුතුය. යම් කෘතියක් අරභයා නිසි, ප්‍රාමාණික හා සාධාරණ අර්ථගැන්වීම් මතු නොකළහොත් සිදුවිය හැක්කේ අන් ප්‍රදර්ශනකාමීන්ගේ අනිසි අර්ථ මතුවී අන් අතකට කෘතිය 'පුනරාවර්තනය' වීමය. කෙසේ වෙතත් හඳගමගේ 'ඉනියවන්' මෙරට සිනමාව තුළ පමණක් නොව සමස්ත දේශපාලන හා සංස්කෘතිමය පරමාධිකාර තුළ අධිබලැති යමකි. <br /> <br />ශ්‍රී ලාංකික හඳගම විසින් ශ්‍රී ලාංකික සිනමා ඉතිහාසයට එකතු කරනු ලබන මෙම දෙමළ භාෂිත චිත්‍රපටය වැලඳගැනීමට, ඉවතලෑමට පළමුව අප විසින් නිහතමානීවම වටහාගත යුත්තක් ඇත. එනම් 'ශ්‍රී ලාංකික සිනමාව' යනුවෙන් යමක් නොමැති බවය. තිබී ඇත්තේ 'සිංහල සිනමාවකි'. මේ සිංහල සිනමා ඉතිහාසය තුළ අඩුම තරමින් ශ්‍රී ලංකා දූපත තුළ ඉපදුණු දෙමළ චිත්‍රපට සමූහයවත් ලියවී, ඉතිහාසගත වී නැත. අපේ සිනමා ඉතිහාසයේ තොරතුරු ලේඛනගත කොට ඇති ග්‍රන්ථවල හෝ ලාංකික චිත්‍රපට ලැයිස්තුවල මෙම ලාංකික දෙමළ චිත්‍රපට සමූහය සඳහන්ව නැත. <b>පතිරාජ</b>ගේ <b>'පොන්මනී'</b> පවා බැහැර කරනු ලැබූ සිංහල චිත්‍රපට නාමාවලියට හඳගමගේ 'ඉනියවන්' ද ඇතුළු නොකරනු ඇත. මෙම යථාර්ථය තුළ අන් අතකට සිනමා කෘතියක් සිංහල ද දෙමළද කියා සෙවීම පවා විහිළුවක් බව 'ඉනියවන්' දෘශ්‍යමාන කරයි. සිනමාවේ භාෂාව රූපයයි. 'ඉනියවන්' හි රූප සහ උච්චාරණ දෙබස් ද ප්‍රබල රූපාර්ථ දරාගෙන සිටියි. මෙහි ශ්‍රව්‍ය කථන ස්වරූපය තුළ ඇත්තේ ද ව්‍යංගාර්ථ පිරි ප්‍රබල දේශපාලන රූපණයකි. 'ඉනියවන්' යනු සිංහල හෝ දෙමළ නොව 'සිනමාව' ය. 'ඉනියවන්' ප්‍රබල සිනමාත්මක කාර්යයක් වනුයේ භාෂාමය ස්වාධිපත්‍යය අතික්‍රමණය කොට රූපයේ ප්‍රබල සන්නිවේදනමය හා දේශපාලනමය ප්‍රකාශන ශක්‍යතාවට ඉඩදෙන නිසාය. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/CINE/Asoka Handagama Film Ini Avan MRM-1.jpg' width=450 height=303></p> <br />අන්තගාමී සිංහලීය සිනමාවේ රාජ භක්තික හෝ බඩගෝස්තරික සිංහල චිත්‍රපට ප්‍රවණතාවට 'ඉනියවන්' පිළිතුරු සපයයි. රාජභක්තික ඇන්තනීලාගේ සිට බඩගෝස්තරික ආරියරත්නලා දක්වා ('අබා' සිට 'පබා' දක්වා) අප නැරඹූ සිංහලමය චිත්‍රපට ව්‍යාපෘතිකරණයෙන් ලාංකික චිත්‍රපටය 'සිනමාව' වෙත යළි කැඳවාගත යුතු පුනරුත්ථාපනමය අවධාරණය 'ඉනියවන්' මතු කරයි. <b>'කුස පබා'</b> ප්‍රශස්ත චමත්කාර චිත්‍රපටයකැයි දැන්වීම් ප්‍රකාශ නිකුත් කළ <b>ඩී.බී. නිහාල්සිංහ</b>, <b>ගුණදාස අමරසේකර</b> වැනි දැනවත්හු ඉනියවන් පුනරාවර්තනය කරන සිනමාව දෙස බලන අයුරු දෙස අපි බලා සිටිමු. සියල්ල සිංහලකරණය වූ ආකාරයට සිනමා ප්‍රකාශනය සිංහල වීම යනු සිනමාව සිනමාවෙන් බැහැරවීම හැර අන් කුමක්ද? ඉනියවන් සිංහල සිනමා නාමාවලිය සහ ඉතිහාසය අලුතින් සකස් කරනු ලබන පුනරුත්ථාපනයකි. පශ්චාත් යුද සංස්කෘතියක් තුළ උපදින පළමුවැනි විශිෂ්ට සිනමා ප්‍රකාශනය මෙයය. 'අබා' ගේ සිට 'කුස පබා' දක්වා බිහි වූ අන් චිත්‍රපට යනු සිනමා ප්‍රකාශනයෙන් බැහැර වූ අන් ව්‍යාපෘතීන් ය. 'ඉනියවන්' චිත්‍රපටයට වස්තු විෂය වනුයේ දෙමළ තරුණයාය. එනම් පුනරුත්ථාපනය කරන ලද ත්‍රස්තවාදියාය. ඔහුගේ පුනරාවර්තනයයි. <br /> <br />පුනරාවර්තනය යනු යළි පැමිණීමය. එනම් පෙරළා ඒමය. ප්‍රේක්ෂකයා තුළ ද නැවත ආවර්තනය වීම් සිදුවෙයි. ඒ සඳහා අනුබල සපයනුයේ සිනමා කෘතියෙහි සක්‍රීය ස්වභාවයයි. නොමැරී ජීවත්වන ත්‍රස්තවාදියා මෙන්ම ප්‍රේක්ෂකයා ද පීඩිතයෙකි. ඔහු තුළ අමතක වූ අවිඥානගත වූ බොහෝ දෑ ඇත. ඔහු තුළ අවරෝධනය කරන ලද බොහෝ දෙයින් ඔහු පීඩිතයකු බවට පත්කොට ඇත. අවිඥානයේ තැන්පත්ව, යටපත්ව ඇති එම අවරෝධිත දෑ යම් විටෙක යම් ක්‍රියාවන්ට පරිවර්තනය වීමට ඉඩ තිබේ. මෙය පුනරාවර්තනයකි. මෙසේ අවිඥානයේ සිට නැවත පැමිණෙන්නේ මතක සටහන්ම ලෙස නොවිය හැක. සිනමා කෘතිය සමග බැඳෙන ප්‍රේක්ෂකයා යම් යම් ක්‍රියාවන්හි පෙලඹෙන්නේ එය පුනරාවර්තනයක් බව නොදැන විය හැක. ප්‍රතිරෝධය බලවත් වූ විට මතක සටහන් ලෙස ඉස්මතු නොවී ප්‍රතිරෝධන ක්‍රියා ලෙස මේවා සිදුවෙයි. මෙසේ ක්‍රියාවට නගන්නේ ප්‍රේක්ෂකයා තුළ අවරෝධනය කළ දෑය. බාධා කළ දෑය. තහනම් කළ දෑය. මේවා හැඟන්වෙන්නේ අවශෝෂණයන් (Inhibition) වශයෙනි. චිත්‍රපටය විඳින කාලය තුළ ප්‍රේක්ෂකයා සක්‍රිය වෙයි. අවරෝධනයන්ගෙන් නිවහල් වන තරමට ඔහු ප්‍රබෝධමත් වෙයි. පුනරාවර්තනය ප්‍රබල වෙයි. මෙය වඩාත් බිහිසුණු වීමට ද ඉඩ තිබේ. පුනරුත්ථාපනය කරන ලද ත්‍රස්තවාදියකු තමා විසින් වළලෑ අතීත ගිනි අවි යළි ගොඩගන්නට තරම් සාහසික විය හැක. සමාජ යථාර්ථය යනු යුද්ධයකි. ප්‍රභාකරන්ගේ මරණය සියල්ල විසඳා නැත. පුනරාවර්තනය (transmigrate) නැවත පැරැණි තත්වයට යාමට ඇති නැඹුරුතාවය ද විය හැක. එකම ක්‍රියාව යළි යළි කිරීමට අප තුළ ඇති කැමැත්ත එබඳුය. නෛසර්ගික නැඹුරුවක ප්‍රකාශනය හෙවත් සහජයන් ද පුනරාවර්තන ලෙස හඳුනාගැනේ. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/CINE/Asoka Handagama Film Ini Avan MRM-2.jpg' width=400 height=608></p> <br />'ඉනියවන්' චිත්‍රපටයට ප්‍රස්තුත වනුයේ මෙයාකාර වූ පුනරාවර්තනය හමුවෙහි වික්ෂිප්ත වූ පුනරුත්තාපනය කෙරුණු දෙමළ තරුණයාය. ඔහු නොනැසී බේරුණු එනම් 'ජීවත්වීමට' තරම් 'වාසනාව' ලද්දෙකි. එය අවාසනාවක් වන තරම මෙම තරුණයා අපට විස්තර කරනුයේ යුද්ධය නිමවීමෙන් පසු නිමා නොවූ අන් යුද්ධවල බිහිසුණු බව කොතෙක්දැයි පහදමිනි. නොනැසී ජීවත්වන්නාගේ අවාසනාවන්තකම හෙවත් අමර්ත්‍යතාවයෙහි (survival) සැබෑ ස්වරූපය තීන්දු කරනුයේ සමාජ යථාර්ථයයි. මෙබඟ සමාජ යථාර්ථයක් තුළ ජීවත්වන්නට භාග්‍ය ලද්දා අභාග්‍යවන්තයෙකි. 'ඉනියවන්' තුළ මීට හේතු පහදයි. නොනැසී අඛණ්ඩව ජීවත්වන්නට සුදුසුකම් ලබන්නේ පරිසරයට ඔරොත්තු දීමට සමත්වන්නා පමණි. මෙතැනදී ජීවතුන් අතර සිටින ත්‍රස්තවාදියා යනු මෙම පුනරුත්ථාපිත පරිසරයට නුසුදුස්සෙකි. මෙම බිහිසුණු සමාජ සැබෑව ත්‍රස්තවාදියකු ජීවත් වූ පෙර පරිසරයට වඩා භයංකරය. සිය පළපුරුදු නිවස හා නිවැසියන් පතමින් යළි නිවස බලා එන මෙම තරුණයා පෙරටත් වඩා භ්‍රාන්ත වෙයි. රජයේ හමුදාවක් සමග යුද්ධ කරද්දී නොදැනුණු දෙගිඩියාවක් පශ්චාත් යුද සමයෙහි මෙම පුනරුත්ථාපනය වූ තරුණයාට දැනෙයි. යුද්ධයේ දෘශ්‍යමානයට වඩා අදෘශ්‍යමානය බිහිසුණු බවත් එම අදෘශ්‍යමාන ප්‍රභාකරන්ලා කිසිදු ලෙසකින් නතර කළ නොහැකි බවත් මින් ගම්‍ය වෙයි. යුද්ධයේ සැබෑව අවධාරණය කෙරෙනුයේ මෙබඟ නිර්ව්‍යාජ ප්‍රකාශයකිනි. මෙය නිර්භීත සත්‍ය අර්ථකථනයකැයි අප වටහාගන්නේ රාජ්‍ය පාක්ෂික ප්‍රචාරකවාදී ව්‍යාජ ප්‍රකාශනවලට ද සාපේක්ෂවය. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/CINE/Asoka Handagama Film Ini Avan MRM-3.jpg' width=450 height=279></p> <br /><b>"එදා අපි කළේ සෙල්ලමක්. අද තමයි ගේම් එක." </b> යනුවෙන් මෙම පුනරුත්ථාපනය කරන ලද ත්‍රස්තවාදී තරුණයා වටහාගනී. මොහුව එදා සන්නද්ධ කෙරුණු තුවක්කුවට වඩා මෙදා ඔහු අත බලහත්කාරයෙන් තැබෙන තුවක්කුව බලගතුය. බිහිසුණුය. පැරැණි තුවක්කුව ඔහු ගෙවත්තේ වළදමා යටපත් කොට ඇත. යළි එය ගොඩගන්නට ඔහුට බලකර සිටිනුයේ මෙම සමාජමය යුද පිටියයි. ප්‍රභාකරන් මරා දැමුවාට ප්‍රභාකරන්ලා ජීවතුන් අතර සිටිනතාක් කල් මෙම යුද විරෝධී, පුනරුත්ථාපිත (transmigrated/ reborn) තරුණයන්ට නිරායුධ විය නොහැකි යථාර්ථය 'ඉනියවන්' හෙළිකරයි. <br /> <br />මෙහි නොනැසෙන හෝ නැසිය නොහැකි ප්‍රභාකරන්ලා සංකේතවත් කරන, පෙනුමෙන් අහිංසක මුදලාලිගේ චරිතය යනු අධ්‍යතන ධනවාදී යුද පිටියේ යෙහෙන් වැජඹෙන සූරාකන්නාගේ භූමිකාව (Exploitive character) කියාපායි. යුද පිටියේ සිට යළි නිවස බලා එන පුනරුත්ථාපනය කරන ලද ත්‍රස්තවාදී තරුණයාගේ සාරය උරාගන්නා මුදලාලි යුද්ධය අභිබවන සමාජ යථාර්ථයේ ත්‍රස්ත බව පෙන්වයි. මොහු බලහත්කාරයෙන් සහ වංචාවෙන් අනෙකා සතු දේ ගැනීමෙන් සන්තෘෂ්ටිය සොයන්නෙකි. ස්වාර්ථය සඳහා අයුතු ප්‍රයෝජන ගන්නෙකි. අනෙකාගේ ශ්‍රම ශක්තිය ගසා කන්නෙකි. මෙම ක්‍රියාවලිය චිත්‍රපටය තුළ සවිස්තර කෙරෙනුයේ පශ්චාත් යුද බිමක හිස ඔසවන ගෝත්‍රික, වහල් වැඩවසම් ගති ලක්ෂණ මත සක්‍රිය වන ධනවාදී අවස්ථාවාදය ය. මෙහි ගුප්ත හා අප්‍රකට ස්වභාවය යුද්ධය මෙන් දෘශ්‍යමාන නැතත් ගරිල්ලා ත්‍රස්තවාදියකු මෙන් සැඟව සිට වෙඩි තබයි. 'ඉනියවන්' හි ත්‍රස්තවාදී තරුණයාගේ සියලු ශක්තින් ධනවාදී ප්‍රභාකරන්ලා ට මනුෂ්‍ය ප්‍රාග්ධනයකි. භෞතික ප්‍රාග්ධනය බලගැන්වීමට මේ මිනිස් ශ්‍රමය උවමනාය. පුනරුත්ථාපනය කරන ලද ත්‍රස්තවාදී තරුණයා මේ ආකාරයෙන් පුනරුත්පත්තිය (rebirth in other life/ transmigration) ලබයි. ඔහුට තම අහිමි වූ සහ යටපත් වූ සිය පළපුරුදු නිවස යළි උරුම නොවේ. <br /> <br />දරුණු යුද්ධයක් නිමා වී තවදුරටත් නොමැරී සිටින්නට වරම් ලද ත්‍රස්තවාදී තරුණයා තම පෙම්වතියගේ නළල් මත සිය රුධිරයෙන් තිලක තබා සපථ කරන නිහඬ ප්‍රතිඥාව ප්‍රබලය. ත්‍රස්තවාදියකුව සිටි තරුණයාගේ එකී වීරත්වය මතු නොකොට ඔහු තුළ සිටින සැබෑ වීරයාගේ සංවේදී දැඩි සිත ඉල්ලා සිටින ජීවිතය මින් ඉඟි කෙරේ. ජීවත්වන්නවුන් ඉල්ලා සිටින ජීවිතය සහ ඔවුන් මත පවරනු ලැබූ ජීවිතය එකිනෙකට ප්‍රතිවිරෝධීව යුද වදින අයුරු මෙහි චරිත විග්‍රහයෙහි හරයයි. ජීවිතයට එරෙහිව ජීවත්වන්නවුන්ගේ යුද්ධය අභියෝගාත්මකය. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/CINE/Asoka Handagama Film Ini Avan MRM-4.jpg' width=450 height=298></p> <br />යටපත් කරන ලද ගිනි අවි යළි පත්තු වන්නේ ජීවත්වන්නවුන් ජීවිතය සමග යුද වදිද්දීය. විඥානයෙන් පළවා හරින ලද හෝ යටපත් කරන ලද ජීවන අපේක්ෂා මතුවන්නේ මෙම භාව යුද පිටියේ දීය. යුද්ධය යනු මිනිසුන්ට මරණය සේම ජීවිතය ද උරුම කරන අවස්ථාවක් බව 'ඉනියවන්' පවසයි. ජනප්‍රිය අවස්ථාවාදී දේශපාලනය හා ඒ මත යැපෙන පශ්චාත් යුද චිත්‍රපට ව්‍යාපෘති විසින් පෙන්වනු ලබන යුද්ධය 'ඉනියවන්' විසින් කණපිට හරවනුයේ එසේය. සිනමාකරුගේ කාර්යය රසිකයාගේ අවිඥානික මනස සවිඥානික කිරීමය. මෙවිට සිදුවන්නේ රසිකයා තුළ පවත්නා අවරෝධනය (repression) සක්‍රිය කිරීමයි. ඊට බලපෑ පූර්වාරෝපණය ද ශුන්‍ය කරනු ලැබේ. සංකීර්ණ චිත්ත පීඩාවක් වූ 'හේතුව' සාමාන්‍ය තත්වයට පත්වූ කල එහි 'ඵලය' නිරාකරණය කරගැනීම පහසු කිරීම මෙහි අභිප්‍රායයි. ප්‍රශ්නය ප්‍රශ්නකාරී ස්වරූපයෙන් මුදාගත් විට විසඳුම් හඹායාම පහසු වේ. සිනමාකරුවාගේ කාර්යය රසිකයා තුළ මෙම මනෝ සක්‍රියතාවය හටගැන්වීමයි. චිත්‍රපටය යනු ඓතිහාසික විපර්යාසයකට අනුබලයකි. සිනමාකරුවා තම චිත්‍රපටය තුළ රඳවන්නේ රසිකයා තුළ පවත්නා ප්‍රති-ශක්ත්‍යාරෝපණය (anty-cathexis) ප්‍රතිවිරෝධයකි. <br /> <br />රසිකයා අතට බොරු තුවක්කු දී පාස්පෝට් හදාගන්නා රාජභක්තික හා බඩගෝස්තරික යුද සැමරුම් සිනමා ව්‍යාපෘතිධාරීන් හමුවේ රසිකයා සන්නද්ධ කළ යුතුව ඇත. වැළලූ හා යටපත් කළ තුවක්කු යළි පත්තුවනු නොවැළැක්විය හැක්කකි. මැඩපවත්වන ලද, යටපත් කරන ලද හා වසන් කරන ලද රසිකයා යනු පුනරුත්ථාපනය කරන ලද ත්‍රස්තවාදියකු වැනිය. පශ්චාත් යුද සමයක යළි ගොඩගන්නා තුවක්කු පැරැණි පිළිවෙතට සක්‍රිය කළ නොහැක. ඒ සැබෑ යුද්ධය යනු පැරැණි දෘශ්‍යමාන යුද්ධයම නොවන නිසාය. ප්‍රභාකරන්ලා ප්‍රභාකරන්ට වඩා ත්‍රස්තය. සන්නද්ධය. යුදකාමීය. 'ඉනියවන්' චිත්‍රපටයෙන් ප්‍රභාකරන්ලා වෙනුවෙන් යළි ගොඩගන්නා ප්‍රභාකරන්ගේ තුවක්කුව සංකේතවත් කරනුයේ අවරෝධනය කරන ලද අභිලාෂයන්ය. (repressed wish) <br /> <br /><b>'අලුත් ජීවිතයක් නැහැ පරණ ජීවිතයම අලුතින් පටන්ගමු.'</b> <br />'ඉනියවන්' චිත්‍රපටයේ තැනක එකෙකු කියයි.<BR><BR>[ඡායාරුප- <a target='_blank' href='http://www.facebook.com/media/set/?set=a.3294961451011.2133314.1177059814&type=1'>මොහාන් රාජ් මඩවලගේ එකතුවකින්</a> උපුටා ගැණින.]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> අජිත් ගලප්පත්ති <BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2581&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2581' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-8391103962991193394?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=lmPFuqEA97U:MRP6g5UUuXU:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=lmPFuqEA97U:MRP6g5UUuXU:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=lmPFuqEA97U:MRP6g5UUuXU:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=lmPFuqEA97U:MRP6g5UUuXU:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=lmPFuqEA97U:MRP6g5UUuXU:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/cine.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-31056524645993234322012-05-25T10:30:00.001-07:002012-05-25T10:30:55.743-07:002012-05-25T10:30:55.743-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/MVID/ width=0 height=0 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR><iframe width="400" height="225" src="http://www.youtube.com/embed/xvSueV83ShI" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><BR><BR>ඉනෝකා සත්‍යාංගනීගේ <b>සින්ඩරෙල්ලා</b> චිත්‍රපටයට නදීක ගුරුගේ ගැයූ ගීය. <br /> <br /><b>ගීත රචනය-</b> ඉනෝකා සත්‍යාංගනී <br /><b>මියැසිය-</b> නදීක ගුරුගේ <br /><b>රැඟුම්-</b> උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි සමග අකලංක ගණේගම<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2580&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2580' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-3105652464599323432?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=sQbMnfwiOtY:caZDF5amUXI:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=sQbMnfwiOtY:caZDF5amUXI:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=sQbMnfwiOtY:caZDF5amUXI:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=sQbMnfwiOtY:caZDF5amUXI:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=sQbMnfwiOtY:caZDF5amUXI:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_1402.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-1852221580914247242012-05-25T09:57:00.001-07:002012-05-25T09:57:20.869-07:002012-05-25T09:57:20.869-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2575%20Stairs-Damith%20D.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>ෆැක්ටේරියේ <br />පඩි වැඩි කලත් දවසින් දවස <br />ඉහලට නගින්නට අපිට <br />කොහොමටත් අමාරුය <br /> <br />* * * * <br /> <br />තාර පින්සල් පාර <br />ගෑවුණු නො ගෑවුණු කෙළවර තීරුවක <br />කහපාට සුදුගවුම් පොඩිය ඇඳි <br />මතක මීදුමාරය <br />නැඟෙයි හැමදාම <br /> <br />* * * * <br /> <br />කඳුළක් බේරේ වැවට වැටේ<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> දමිත් උදයංග දහනායක<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2575&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2575' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-185222158091424724?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=en0WoqT_iqI:ztorw8zVrss:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=en0WoqT_iqI:ztorw8zVrss:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=en0WoqT_iqI:ztorw8zVrss:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=en0WoqT_iqI:ztorw8zVrss:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=en0WoqT_iqI:ztorw8zVrss:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_9597.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-35704871975897296932012-05-25T09:43:00.001-07:002012-05-25T09:43:12.622-07:002012-05-25T09:43:12.622-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2573%20Broken%20Wings-Vikum%20Jithendra.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>"මහ උළු ගෙදර" <br />වැනිය <br />උළු නැති <br />කොංකී‍්‍රට් වහළැති <br />අපේ ගේ..... <br /> <br />සිර කුටි ය <br />වෙන් වෙන්, <br />අමුත්තෝ <br />ඉඳ හිට එත්.... <br /> <br />නැත තෙපුල් සාද <br />මිස අවලාද <br />තුන් තිස් පැය <br />දැවෙන.... <br /> <br />පසිඳලන්න ද <br />කෙළෙස යුක්තිය <br />දණ්ඩනය ට නොසිර <br />හිත ඉගිල්ලෙයි <br />ඈතට... <br /> <br />මනෙත් නොදුටුව <br />ඉමක පියඹා <br />නුඹ නම් <br />නොවෙනසින් <br />සුවෙන් <br />ආවාය... <br /> <br />කිමා වූ මෙ’විපත <br /> <br />එවන් ගමනක් <br />ගියේ මසිත ද <br />එනමුත් නුඹට සේ <br />හැරවුමක් නම් නැත.... <br /> <br />දිරයි <br />රැකි කිත් යසස් <br />ගුණ කඳ <br />මිහිදන් කරන්නේ <br />කවදා ද? <br />නොඉවසිල්ලෙනි <br />ලෝකය.... <br /> <br />කතා නොකරයි නුඹ <br />කතා නොකරමි මම <br />.............. <br /> <br />හැරපියා යන්නට <br />තැබූ පය අවසඟ වන <br />ඇත කුමක්දෝ <br />ශේෂයක්....... <br /> <br />හදට තුඩගින් <br />අනින....<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> විකුම් ජිතේන්ද්‍ර<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2573&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2573' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-3570487197589729693?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=hS0LsarYINs:MB5nJpFz_XI:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=hS0LsarYINs:MB5nJpFz_XI:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=hS0LsarYINs:MB5nJpFz_XI:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=hS0LsarYINs:MB5nJpFz_XI:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=hS0LsarYINs:MB5nJpFz_XI:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_4561.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-32408485265552582992012-05-25T09:32:00.001-07:002012-05-25T09:32:14.274-07:002012-05-25T09:32:14.274-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/SOTH/Dr%20Sanathdeva%20Murutenge%20News.jpg width=360 height=250 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>Launching of two books newly written by Dr Sanathdeva Murutenge <br /> <br /><b>1. Beyond Einstein’s Relativity towards the final goal of quantum dynamical evolution theory <br />2. Quantum Dynamical Evolution theory : A Paradigm Shift to theories of Modern Physics (The Theory of Everything.) </b> <br /> <br />On the 29th May, 2012 at 4PM. At National Library & Documentation Services Board Auditorium <br /> <br />Speakers: <br />• <b>Prof. Nalin De Silva</b> - Theoretical Physicist, Cosmologist, Philosopher Former Dean of the faculty of Science, University of Kelaniya. <br />• <b>Devaka Jayasuriya</b> <br /> <br />Will be delivering lectures based on the ideas portray in the two books.<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2574&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2574' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-3240848526555258299?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=TtQlhoGcEUQ:hKpNU_Wt81Y:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=TtQlhoGcEUQ:hKpNU_Wt81Y:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=TtQlhoGcEUQ:hKpNU_Wt81Y:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=TtQlhoGcEUQ:hKpNU_Wt81Y:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=TtQlhoGcEUQ:hKpNU_Wt81Y:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/two-new-books-by-dr-sanathdeva.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-83893733305128633972012-05-25T09:17:00.001-07:002012-05-25T09:17:20.773-07:002012-05-25T09:17:20.773-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/COTH/2578%20People-ICES-Oththu.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>ජනවාර්ගික අධ්‍යයනය සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර කේන්ද්‍රය (ICES) සහ පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සාහිත්‍ය අනු කමිටුව විසින් <b>"ඉතිහාසය: දෘෂ්ටිවාදී යුධ බිමක සිට වාර්ගික සංහිඳියාවේ කෙම්බිමක් කරා"</b> යන තේමාව යටතේ සංවිධානය කරන සාකච්ඡාවක් සහ දෙසුම් කිහිපයක් 2012 මැයි 28 වැනිදා සවස 5 ට පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ <b>"මාගේ දේ‍ශය අවදි කරනු මැන"</b> සාහිත්‍ය උළෙලේ දී පැවැත්වේ. <br /> <br /><b>දෙසුම්-</b> <br />මහාචාර්ය ඩෙස්මන්ඩ් මල්ලිකාරච්චි <br />ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි <br />මහාචාර්ය ගාමිණී කීරවැල්ල<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2578&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2578' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-8389373330512863397?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=1Vaw5QiYe0o:n7Va47LyB38:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=1Vaw5QiYe0o:n7Va47LyB38:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=1Vaw5QiYe0o:n7Va47LyB38:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=1Vaw5QiYe0o:n7Va47LyB38:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=1Vaw5QiYe0o:n7Va47LyB38:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/28.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-39675837437927144582012-05-25T09:08:00.001-07:002012-05-25T09:08:09.905-07:002012-05-25T09:08:09.905-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2579%20Blue%20Gem-Sandun%20P.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>"නේක ඉල්ලම්" පාද පාදා <br />මැණික් ගැරුයෙමි <br />"ආසාවකට උඩ බලන්නට" <br />"දලං පතුරක්" නැතිව සිටියෙමි <br /> <br />අතැර ඒ මිණි සොයන සෙල්ලම <br />අතර සැරුයෙමි, මිනිස් ඉල්ලම <br /> <br />සොයා යන විට රුවන්පුර නෙක <br />මිනිස් ඉල්ලම් පාස් කරමින් <br />බලංගොඩ දී මවෙත හමු වූ "නිල් මැණික" නුඹ <br />එසැණ සිට මා දිවි එළිය විණ <br /> <br />මැණික් රක්නා නාගයෙක් මෙන් <br />එවක සිට මම නුඹව රැක්කෙමි <br /> <br />මැණික් රකිනා නාගයින් වෙත <br />මැණික් අස්වාමිකැයි කියමින් <br />එපුර මිණි මුදලාලි සපැමිණ <br />මා මැණික නුඹ මිලට ගත්තෙන් <br />"ගමන් රත" සේ මගෙන් ගිලිහිණ <br /> <br />"තට්ටු තිහ හතලිහක්" ගැඹුරැති <br />මහා පතලක, අඳුරු <br />දෝනාව කෙළවරක <br />කදෝපැණි එළියකුදු නොමැතිව <br />බොහෝ කල් ගෙව ගෙවා උන්නෙමි <br /> <br />දිනෙක <br />කුඩා මිණි කැට දෙකක් සමගින් <br />කාන්තිය තවමත් විහිදමින් <br />මග යනෙන මා මැණික නුඹ දැක <br /> <br />"ගෙවුඩයක්" වී තිබූ මා සිත <br />එසැණ දිදුලන නිල් මැණික විණ <br /> <br /><b>සටහන- </b> <br /> <br /><i><b>නිල් මැණික- </b> ඉතා වටිනාම මැණික් වර්ගයකි. <br /><b>ඉල්ලම්- </b> මෙය මැණික් අඩංගු වෙන, ගැරුමට තෝරා ගත් පස කොටසයි <br /><b>දලං පතුරක්- </b> වටිනාකමින් අඩු මැණික් වර්ග මෙනමින් හඳුන්වයි. <br /><b>ආසාවකට උඩ බලන්නට- </b> මැණික් හමු වූ පසු පරික්ෂා කර බලන්නේ හිරු එළියට උඩට ඇල්ලීමෙනි. <br /><b>ගමන් රත- </b> කිසි දිනෙක නතර කර නොහෙන කෙසෙල් මුහයක් සා විශාල ඉතා වටිනා මැණිකක් පොළව යටින් ගමන් කරමින් තිබෙන බව ජනප‍්‍රවාදයේ කියවේ. <br /><b>ගෙවුඩය- </b> ගෙවුඩ තාපකරණය කිරීම තුලින් නිල් මැණික් බවට හැරේ. තාපකරණය සොයා ගන්නා කාලය වන තෙක් ගෙවුඩ නොවටිනා මැණික් විශේෂයක් ලෙස සැළකිණ.</i><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සඳුන් ප්‍රියංකර විතානගේ<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2579&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2579' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-3967583743792714458?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=KjgtU7D9IKA:c1NJ74De2_0:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=KjgtU7D9IKA:c1NJ74De2_0:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=KjgtU7D9IKA:c1NJ74De2_0:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=KjgtU7D9IKA:c1NJ74De2_0:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=KjgtU7D9IKA:c1NJ74De2_0:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_25.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-10732133573324169882012-05-23T17:00:00.001-07:002012-05-23T17:00:08.918-07:002012-05-23T17:00:08.918-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/Ariyawansha%20Ranaweera%20Poem%201205.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>ආ ගිය ලකුණු නැවතුණු <br />වැල්ල <br />නිසලය නින්දේය <br /> <br />අහසෙහි එළිය <br />වළකන පඳුරු <br />අඳුරුය බියමුසුය <br /> <br />ඉවුරේ එරුණු <br />ගොනු කුර <br />තණ පඳුරු ගොදුරුය <br /> <br />වැල්ලේ එරී ඇලවුණු <br />ඔරුව <br />ඔත්පලය මහළුය <br /> <br />කුරුමිණි මතුව <br />කඳ විද <br />කුහර බහුලය <br /> <br />ඉස්සර නිතර සුවදුන් <br />ගඟ <br />අත ළඟය <br /> <br />ගඟ දිය ගලන <br />කෙළිබරය <br />තුරුණුය <br /> <br />ගඟ රැළි නිතොර <br />කැඳවත <br />ඔරුව ගඟවෙත <br /> <br />ඔරු කඳ දුකිනි <br />ගඟ <br />නුදුරේය - ඈතය <br /> <br />[සඳ ඇබින්දක් - 1991]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ආරියවංශ රණවීර<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2563&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2563' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-1073213357332416988?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=5Z3wWaxyXUk:cGszyZ6y0Sg:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=5Z3wWaxyXUk:cGszyZ6y0Sg:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=5Z3wWaxyXUk:cGszyZ6y0Sg:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=5Z3wWaxyXUk:cGszyZ6y0Sg:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=5Z3wWaxyXUk:cGszyZ6y0Sg:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_6513.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-90864963479090446512012-05-23T16:41:00.001-07:002012-05-23T16:41:24.969-07:002012-05-23T16:41:24.969-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/POTH/2552%20Mental%20Disease.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR><b>වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග</b> ගේ නවතම කෘතිය වන <b>"මානසික රෝගියාගේ පරිකල්පනය"</b> මෙතෙක් නොවූ විරූ ආකාරයකට ලියන ලද, අර්ධ නවකතාවකි. මනෝ භ‍්‍රාන්තීන් අත්විඳින මානසික රෝගියෙකුගේ මනස තුල සිදුවන වියෝජනය සාහිත්‍යමය ආකාරයට මෙම කෘතිය හරහා කතුවරයා ඉදිරිපත් කරයි. තවමත් පල නොවූ මෙම කෘතියේ ඇත්තේ සාහිත්‍යට ලැදි සීමිත සාමාජිකයන් පිරිසක් අතර බෙදී ගිය ඉලෙක්ට්‍රොනික පිටපත් සුළු සංඛ්‍යාවක් පමණි. එම නිසා මෙම කෘතිය පිලිබඳව විවේචනයක් හෝ ගුණදොස් දැක්වීමක් ඉදිරිපත් කිරීම නොකල් වැයමක් විය හැකිය. දැනට මාතෘ භූමියෙන් පිටත ජිවත් වන කතුවරයා ලාංකික මෙන්ම නැගෙනහිර යුරෝපය, බටහිර යුරෝපය සහ උතුරු ඇමරිකානු සමාජයන් අධ්‍යනය කරන ලද පුද්ගලයෙකි. මෙම කෘතිය මගින් කතුවරයා පුද්ගලයා හා සමාජය විනිවිද දකියි. ඒ සඳහා ඔහු මෙවලම් ලෙස මනෝවිද්‍යාත්මක උවාරණ භාවිතා කොට තිබේ. <br /> <br />කතුවරයා සමාජය විවරණය කරන්නේ <b>භින්නෝන්මාදයෙන්</b> (Schizophrenia) පෙලෙන <b>වින්සන්ට් ලංකාතිලක</b> යන මනඃකල්පිත රෝගියෙකුගේ චරිතය හරහාය. රෝගියා මානසික වෛද්‍යවරයෙකු සමග සංවාදයේ යෙදෙමින් තමන්ගේ ජිවිත කතාව සහ ඔහුට මුණ ගැසුණු මිනිසුන් පිලිබඳ තොරතුරු කියයි. රෝගියා තමාගේ අදහස්, මත පළ කරයි. නොයෙකුත් සිද්ධීන්, කතාන්තර මගින් ලෝක ස්වභාව ගැන මානසික වෛද්‍යවරයාට කරුණු පවසයි. නමුත් අවසානයේදී මානසික වෛද්‍යවරයා ද රෝගියාගේ මනසේ වියෝජනයක් බව පාඨකයාට තේරුම් යයි. <br /> <br />වින්සන්ට් ලංකාතිලක යන මනඃකල්පිත රෝගියා ගැන කතුවරයා දෙන හැඳින්වීම මෙසේය. <br /> <br /><b>"වින්සන්ට් ලංකාතිලකගේ ගේ චින්තනය නිරවුල් නැත. අසමවාය චින්තනය සහ කථනය ඔහු තුලින් දක්නට ලැබේ. ඇතැම් විට සිතුවිලි දෝංකාරය නිසා ඔහු සිතුවිලි වචන වලට පරිවර්තනය කරයි. එහි බොහෝ විට තර්කානුකුල බවක් නොමැති සෙයක් හැඟුනත්, මානසික රෝගීන් වඩාත් යථාර්තයට සමීප වෙති, යන කියම සනාථ කිරීමට දෝ ඔහු ඇතැම් අවස්ථා වල තර්කානුකුල විශ්ලේෂණයන් මානව සමාජය හදාරා පවසයි." </b> <br /> <br />වින්සන්ට් ලංකාතිලක භින්නෝන්මාදයෙන් පෙළුන ද, ඔහු අපට වඩා යථාර්තවාදී පුද්ගලයෙකු බව කතුවරයා ව්‍යංගයෙන් පවසයි. තමන්ගේ සිතිවිලි ගැන රෝගියා වෛද්‍යවරයාට මෙසේ කියයි. <br /> <br /><b>"මම සිතමි. එම නිසා මා වෙමි. යන රෙනේ දෙකාත් ගේ ප‍්‍රකාශය මා විශ්වාස නොකරමි. මා කවුද? සිතන්නේ කවරෙක්ද? මගේ මනස තුළ පුද්ගලයා සිතන්නේ කුමක්ද? මා එය නොදනිමි. මගේ කය මගේ සිත මගේ ඇඳුම මේ ආදී වශයෙන් මගේ යන ගොඩට තව එකතු වෙලා එතකොට මම කියන්නේ කවුද? මම සිතන දේ මගේ කය නොසිතන්නේ මන්ද? මට අවශ්‍යයි නින්දට නොයා සංවාදයේ යෙදෙන්න- නමුත් මගේ කය නිදිමත වී ගෙන එනවා. කය වෙහෙසට පත් වෙලා. ඒ නිසා මනසට බැහැ තව දුරටත් අවදි වී සිටින්න. කයෙන් බැහැරව මේ මනසේ පැවැත්මක් තිබෙනවද? වෛද්‍යවරයෙක් හැටියට ඔබ දන්නවා ඔක්සිජන් සැපයීම නැවතුනු විට මොලය කෙමෙන් කෙමෙන් මැරෙනවා. මගේ හිස් කබල දෙබෑ කර මස්තිෂ්කය ගලවා ග්ලුකෝස් ද්‍රාවණයේ තබන්න. එවිට මගේ සිතුවිලි වලට මොනවාද වෙන්නේ? සිතුවිලි වල පැවැත්ම තිබෙනවද? මරණින් පසු මගේ සිතිවිලි වලට මොනවාද වෙන්නේ?"</b> <br /> <br />නිරෝගී මිනිසුන් සහ මානසික රෝගීන් අතර වෙනස වින්සන්ට් ලංකාතිලක දකින්නේ මෙසේය. <br /> <br /><b>"මා එක්ක නානා මාදිලියේ රෝගීන් ඉන්නවා. සමහරු දරුණුයි. සමහරු බාහිර ලෝකය සමඟ කිසිම සම්බන්ධයක් නැහැ. ඒ අය ජීවත් වන්නේ තමන්ගේම ලෝකයක. ඒ ලෝකයේ කාලය යන්නේ ඉතාම හෙමින්. අර බලන්න අර ඇඳ උඩ වැතිරිලා ඉන්න ලෙඩා. දැනට ඇවිල්ලා සති තුනයි. තාම එකම වචනයක්වත් කථා කළේ නැහැ. සිවිලිම දිහා බලාගෙන මුමුණනවා. තනියම හිනා වෙනවා. මම හිතනවා ඒ මිනිහා වාසනාවන්තයෙක් කියලා. මේ රෝහලෙන් පිටත ජීවත් වෙන මිනිස්සු කොච්චර කරදර පොදි බැඳගෙන ජීවත් වෙනවාද? ජීවිතය විඳවනවා. එහෙම බලනකොට අර හාදයා තමාගේම ලෝකයක තනිවෙලා. ඒ ලෝකයේ උද්ධමනය, විරැකියාව, ත‍්‍රස්තවාදී ප‍්‍රහාර මොනවත් නැහැ. මිනිහයි, සිවිලිමයි විතරයි. ඩොක්ටලා කරන්ට් අල්ලපු හැටියෙම මිනිහා ආපසු යථා ලෝකයට එනවා. එතකොට මිනිහගෙ ඔළුවට ජීවිත ප‍්‍රශ්න දැනෙනවා. මිනිහා දැවෙනවා, නොසන්සුන් වෙනවා, හිතේ කරදර නිසා විඳවනවා. ඔහු අසතුටට පත් වෙනවා. මම හිතන්නේ වෛද්‍යවරු හොයාගන්න ඕනේ මිනිහව ඒකෙන් මුදවන හැටි නෙවෙයි, ඒ ලෝකයේ සදහටම ජීවත් කරවන්න හැකි ක‍්‍රමයක්."</b> <br /> <br />පරම්පරා වෙනස නිසා සංස්කෘතික ලැග්මකට ලක් වී ඇති රෝගියා ඇමරිකාවේ පහල සමාජ ස්ථරය ගැන උදාසීන බවක් දක්වයි. ඔහු ඒ ගැන වෛද්‍යවරයාට කියන්නේ මේ අයුරිනි. <br /> <br /><b>"ඩිට්‍රොයිට් වල කළු මිනිස්සු ජීවත් වෙන මුඩුක්කු මම දැක්කා. ගරා වැටුණු ගෙවල්, පීඩිත මුහුණු මට දැනුත් මැවිලා පේනවා. විශාල අපිරිසුදු පරණ කාර්, යකඩ මාල දාගෙන හවසට බාස්කට් බෝල් ගසන කළු තරුණයන්, උස හඬින් කරන බැන ගැනීම්, පොලිස් සයිරන් හඬවල් මගේ හිතේ දෝංකාර දෙන්න පටන් ගත්තා. මම දැක්කා ඩිට්‍රොයිට් වල ක‍්‍රැක් කියන ඩ‍්‍රග්ස් විකුණන මිනිස්සු. එක්ස්ටසි ගහලා නටන කොල්ලෝ කෙල්ලෝ. මට දැණුනේ ලෝකයම වල්මත් වෙලා කියලා. උන් අහන සංගීතයත් වෙනස්, වචනයෙන් වචනයට ඉංග්‍රීසි කුණුහර්ප. ලිංගික අවයව, සහවාසේ යෙදීම, මුඛ සංසර්ගය තමයි අසභ්‍ය යැයි ශිෂ්ට සමාජය සලකන පදවැල්. සංගීතය වල්මත් වෙලා. සමහර විට මම පරණ පරම්පරාවේ නිසා මට මේවා නොතේරෙනවා ඇති. අපි කොල්ලෝ කාලේ ඇහුවේ බීට්ල්ස්. බේ සිටි රෝලර්ස්, බූම් ටවුන් රැට්ස් බීච් බෝයිස්, බීජීස්. එත් දැන් නව පරම්පරාව අහන්නේ රැප් හිපොප්. මට මේවා තේරෙන්නේ නැහැ. ඒ කාලයේ මම එල්විස්ගේ සිංදු දානකොට ඩැඩී මට බනිනවා."</b> <br /> <br />වින්සන්ට් ලංකාතිලකගේ රෝගයේ ආරම්භය ඇති වන්නේ අහඹු ලෙස හමු වූ කායික සබඳතාවයක් මතය. එම සබඳතාවය සඳහා ඔහුව යොමු කරවන්නේ ඔහුගේ සිතිවිලි පාලනය කරන <b>කැසනෝවා</b> ය. <br /> <br /><b>"සෙලීන් ඩියෝන්ගේ ගීතයක් මුමුනමින් සිටි ඇය මගෙන් උදව්වක් ඉල්ලුවා. මේගන් මට කිව්වා ඇයගේ පිටේ සන් ක‍්‍රීම් ගාන්න පුලුවන්ද කියලා. මම ඔව් කිව්වා. එතකොට ඇය ටොප් එක ගලවලා මට පිටුපාලා බ්‍රෙසියර් එක ඉවත් කරලා ඇඳ උඩ මුනින් අතට වැතිරුනා. 'කී‍්‍රම් ඊස් ඔන් ද ටේබල්..' ඇය මට ඇඟිල්ලෙන් පෙන්නුවා. මම ක‍්‍රීම් බෝතලය අරගෙන මේගන් ළඟට ගියා. මගේ හිතට අමුතු හැඟීමක් දැණුනා. මේගන්ගේ රන් පාට ඇඟ, ලස්සන අත්, ඇය වීනස් දෙව්දුව වගේ. මම මේගන්ගේ රන් පැහැ හිසකේ පැත්තකට කරලා ක‍්‍රීම් අත්ලට ගත්තා. ඇයගේ ගෙල පිට උරහිස්වල ක‍්‍රීම් ආලේප කරලා හෙමිහිට මෘදුව මසාජ් කළා. මේගන් ඇස් වහගෙන ගැඹුරු හුස්මක් ගත්තා. මම විනාඩි විස්සක් විතර මේගන්ගේ පිටේ ක‍්‍රීම් ගාමින් මසාජ් කළා. ඇය මට කිව්වා 'යූ රිමයින්ඩඞ් මී මයි ෆස්ට් හස්බන්ඞ්..' කියලා ඊට පස්සේ මුනින් අතට හිටි මේගන් මගේ පැත්තට හැරුනා. මම මේගන්ගේ ඇස් මඟ අරින්න උත්සාහ කළා. නොදැනුවත්වම මගේ ඇස් ගියේ ඇගේ රන්පාට පියයුරු වලටයි. මට දැණුනා වෙනත් කෙනෙක් මගේ මනස පාලනය කරන බව." </b> <br /> <br />තම අත්දැකීම් තුලින් අන්තර්ඥානය සොයා යන වින්සන්ට් ලංකාතිලක මිනිසුන්ගේ විඳවීම, පිඩා, දුගී බව සහ ධනවතුන්ගේ අධි පරිභෝජනය හොඳාකාරවම දකියි. ඔහු ඒ සම්බන්ධයෙන් වෛද්‍යවරයාට දීර්ඝ පැහැදිලි කිරීමක් කරයි. <br /> <br /><b>"බුදුහාමුදුරුවෝ අත්හරින්න කිව්වා අන්ත දෙකක්. කාමසුඛල්ලිකානුයෝගය, ඒ වගේම අත්තකිලමතානුයෝගය. මම ඉන්දියාවේ බිහාර් වලදී දැක්කා මිනිස්සු දුප්පත්කමින් පීඩා විඳින හැටි. කන්න නැහැ. අඳින්න නැහැ. හොරකම් කරගෙන කන්නවත් දෙයක් නැහැ. ඇට ගැසුණු කෙට්ටු වැරහැලි ඇඳගත්ත මිනිසුන්. ඔවුන්ගේ දෙනෙත් වල අසරණකම, කුසගින්න පිරිලා. කකුල් අතපය වල හොරි, තුවාල, මැස්සෝ පිරිලා. හැමෝටම අත පානවා කන්න යමක් ඉල්ලලා. පාන් පෙත්තක් විසි කරාම එක සියක් විතර රැස් වෙනවා ඒ පාන් කෑල්ල උදුරා ගෙන කන්න. පෙරේත ලෝකය වගේ දසුනක් තමයි මම දැක්කේ. මම කාමසුඛල්ලිකානුයෝගය දැක්කා කැලිපෝනියා වල, බෙවර්ලි ස්ටී‍්‍රට් පැත්තේ. මාළිගා වගේ ගෙවල්, දිලිසෙන කාර්, ස්විමිං පූල්, ලස්සනට ඇඳ පැළඳගත්ත මනස්කාන්ත ගෑනු පිරිමි. මේ අය හැම මොහොතේම භෞතික සැප විඳිනවා, නමුත් සිත මොකක්දෝ නොසන්සුන්තාවයකින් පිරිලා. මේ පැති දෙකේම මිනිසුන් නොසන්සුන්. එක අන්තයක දුක වැඩිවෙලා. අනික් අන්තයේ සැප වැඩිවෙලා. ක‍්‍රිස්තුත්වහන්සේ දිළින්දන් භාග්‍යවන්තයන්ය කීවේ ඉන්දියාවේ මම දුටුව හිඟන්නන්ට වගේ අයට නෙවෙයි මගේ හිතේ. ක‍්‍රිස්තුත්වහන්සේ භාග්‍යවන්තයන් කිව්වේ අල්පේච්ඡ ජීවිත ගත කරන පුද්ගලයන්ට. ඒ මිනිස්සු මේ අන්ත දෙකම අතහැරලා මධ්‍යම ප‍්‍රතිපදාවේ ඉන්නේ. <br /> <br />මධ්‍යම ප‍්‍රතිපදාවේ ඉන්න කොට අපිට අන්තර්ඥානයට ළඟා වෙන්න පහසුයි. අන්තර්ඥානය ඩොක්ට හරියට බක්මහේ විදුලි කෙටිල්ලක් වගේ. ඒක ක්ෂණයකින් ඇතිවන ඥානයක්. උදාහරණයකට කිව්වොත් ඇපල් ගෙඩිය වැටෙනවා දැක්ක නිව්ටන්ට ඇති වෙච්ච අදහස, කෝච්චි දෙකක් සමාන්තරව ප‍්‍රතිවිරුද්ධ දිශාවලට ගමන් කරනවා දුටු අයින්ස්ටයින්ට ඇති වෙච්ච හැඟීම වගේ. ක්ෂණයකින් ඇති වෙන බුද්ධි කැළඹීමක්. අන්තර්ඥානය ලබාගන්න අමාරුයි. දැනුම ගබඩා වෙලා තියෙන්න ඕන."</b> <br /> <br />අපගේ ලෝකයේ පටු සිමා ගැන තරසර උදාහරණ භාවිතා කරමින් මානසික රෝගියා වෛද්‍යවරයාට කරුණු පෙන්වා දෙන්නේ මේ ආකාරයටය. <br /> <br /><b>"ඩොක්ටට මම කියන දේවල් තේරෙනවද? මගේ තර්කය තේරුම් ගන්න උත්සාහ කරන්න, මම හිතන්නේ, අපි ලෝක දෙකක තනිවෙලා. ගුණදාස කපුගේ ගැන දන්න මිනිහා ජෝජ් බෙන්සන් ගැන දන්නේ නැහැ. ජෝජ් බෙන්සන් ගැන දන්න මිනිහා ගුණදාස කපුගේ ගේ උන්මාද සිතුවම් අහලා නැහැ. මේක එක වෙලාවකට අවුල් ජාලයක් වාගේ. කීර්ති පැස්කුවෙල් අහපු මිනිහා ඉයන් සදලෑන්ඩ්ගේ සිංදු අහලා නැහැ. ඒ නිසා දැනුම රස විඳීම සීමා වෙලා. එතකොට බුද්ධියට සීමා පැනවෙනවා. තමන් දකින දර්ශනය පටුයි. තමන්ගේ විශ්වාස පීරිසියක්, පිඟානක් තරම් කුඩයි. මේ ක්ෂුද්‍ර විශ්වයේ ඉඳගෙන වෛවාරන්න ප‍්‍රශ්න අහනවා. සත්‍ය සමහරක් විට අපිට තේරුම් ගන්න අමාරුයි. දුමාරයෙන් වැහිල. හරියට මුල්කිරිගල චිත‍්‍රය වගේ. සත්‍ය අන්ධකාර වෙනකොට අසත්‍යය දිස්නේ ගහනවා. අසත්‍යය තමයි සත්‍යයේ සළු පොරවගෙන ඉන්නේ."</b> <br /> <br />da vinci code ග්‍රන්ථයේ මෙන් "මානසික රෝගියාගේ පරිකල්පනය" කෘතියේ ඇතැම් විශ්ලේෂණයන් කතුවරයා පවසන්නේ ව්‍යංගයෙනි. මෙම කෘතියේ කේතයන් සහ ගුප්ත සංඥා දකින්නට තිබේ. එම කේතයන් විසඳීම සඳහා පාඨකයාගේ පෙර දැණුම සහ අත්දැකීම් අත්‍යවශ්‍ය වෙයි. <br /> <br /><b>"රෝගය නිසා මම වෙනස් මිනිහෙක් බවට පරිවර්තනය උණා. ඒක හරියට මාක් ඩේවිඩ් චැප්මන් කිව්වා වගේ I found my identity ,but lost my life. මගේ හිස තුල සිටි කුඩා මිනිසුන් සහ විශාල මිනිසුන් අතර යුද්දයක්. සුර අසුර යුද්දය වගේ, තල්මසුන් මෝරුන් අතර යුද්දය වගේ. දෙපක්ෂයම එකවගේ සටන් කරනවා. අවසානයේදී කුඩා මිනිසුන් සහ විශාල මිනිසුන් පරයා ජයගත්තා. කුඩා මිනිසුන් එකට එක්කාසු වී එක ශක්තිමත් කුඩා මිනිසෙක්ව සැදුවා. ඔහු රොකී මාශියානෝ වගේ ශක්තිමත්. නමුත් ඔහු හුදකලායි මර්සෝ වගේ. ඔහු තමයි මොලයේ පාලනය අතට ගන්නේ. ස්නායු ට්‍රාන්ස්මීටර මෙහෙයවීම කරන්නේ ඔහු විසින්. ඔහු ඒකාධිපතියෙක්, ඔහුගේ අණ අනුව තමයි සෑම මස්තිෂ්ක සෛලයක්ම ක්‍රියා කරන්නේ. අකිකරු සෛල විනාශ කරනවා. පැවතිය හැක්කේ කීකරු අනුගතවන සෛල වලට පමණයි. කීකරු අනුගත සෛල වලට යහමින් ඔක්සිජන් ලැබෙනවා. ඔක්සිජන් යහමින් ලැබෙන පුද්ගලාභිවාදනයේ යෙදෙනවා. පුද්ගලාභිවාදනයේ නොදෙන සෛල වලට ලැබෙන්නේ එදිනෙදා සෛලය පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය පෝෂක දියර සහ ඔක්සිජන් පමණයි. සමහර සෛල එකතුවෙලා උද්ගෝෂණ කරනවා සෑම සෛලයකටම එක හා සමාන පෝෂක තරලය සහ ලබාදෙනු කියලා. නමුත් මේ උද්ගෝෂණ අසාර්ථකයි. උද්ගෝෂක සෛල අතුරුදහන් වෙනවා, සමහර සෛල උද්ගෝෂණ අතරමග නවත්තලා කීකරු පුද්ගලාභිවාදනයේ යෙදෙන සෛල බවට පත් වෙලා තම පැවැත්ම යහපත් කරගන්නවා."</b> <br /> <br />කේතයන් සහ ගුප්ත සංඥා ඇති තවත් තැනකි මේ. <br /> <br /><b>"වියනාවේ මගේ ඩොක්ට මාව යොමු කරා මනෝ විශ්ලේශකයෙකු ළඟට. මම ගිය වෛද්‍ය ශනයිඩර් හමුවීමට. මාව යොමු කරා මරියා තේරේසා රැජිනගේ ගේ උඩුකයේ පින්තූරයක් බිත්තියේ ගහලා තිබුණු විශාල කාමරයකට. ඒ කාමරයේ ඕක්වලින් හදපු මේසයක් තිබුණා. ඒ මේසය ලඟ ෆ්‍රොයිඩියානු වර්ගයේ කවිච්චියක්. මම ඒ කවිච්චියේ වැතිරුනා. යටි රැවුලක් තියෙන මනෝවිශ්ලේෂකයා මගේ ඉහ අද්දර වාඩිවෙලා මට ඇහුම්කන් දෙන්න සූදානම. මම මගේ සිතේ පහළ වෙච්ච සියලූම අදහස්, හැඟීම් සංස්කරණයකින් තොරව විශ්ලේෂකයට කිව්වා. සෑම අදහසක්ම. නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත් පත අධි වේගයෙන් ලේසර් මුද්‍රණ යන්ත‍්‍ර හරහා තොරතුරු පත්තර පිටුවල සටහන් කරනවා වගේ මගේ මනසේ විවිධ අදහස් සටහන් වුණා. මම ඒවා සියල්ලම බැහැරට ප‍්‍රකාශ කළා. මනෝවිශ්ලේශක හාන්ස් ශනයිඩර් මට සවන් දෙනවා. වියනාවේ ෆ්‍රොයිඩියානු ගුරුකුලයෙන් මනෝවිශ්ලේෂණය හදාරපු වියානා විශ්වවිද්‍යාලයේ එම්.ඞී. උපාධිය ලැබූ වෛද්‍ය ශනයිඩර් මගේ අදහස් දැනටමත් විශ්ලේෂණය කරනව ඇති කියලා මට හිතුනා. <br /> <br />ශනයිඩර් අපි වගේ ආසියාතිකයෝ එක්ක බලනකොට උස මහතයි. රවුම් කණ්නාඩි දෙකක් දාලා හිටියේ. ශනයිඩර් මගෙන් ඇහුවා මම මගේ පියාට වෛර කළාද, පියා මගේ ශිෂ්ණය ඡේදනය කරයි කියලා ළමා කාලයේ බයක් තිබ්බාද කියලා. මේක පොදු බයක් වෙන්න ඕන. තමන්ම කප්පාදු කරයි කියලා මිනිසුන්ගේ හිත්වල අනවතර බයක් තියෙනවා වෙන්න ඇති. අපි බලමු ස්ත‍්‍රී චර්මඡේදනය. සෝමාලියාවේ වාරිස් ඩයරි ලෝකයේ නොම්බර එකේ මෝස්තර නිරූපිකාවක්. වාරිස් ඇත්තටම මේ කටුක අද්දැකීම ලැබුවා. චර්ම ඡේදනයෙන් මොනවද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? පවිත‍්‍රතාව, ආත්ම පවිත‍්‍ර කරගත්තා සේ ශාරීරිකවත් නුඹ පවිත‍්‍ර විය යුතුය. ඒ සඳහා නුඹගේ පාපකාරී ඉන්ද්‍රියන් ශරීරයෙන් ඉවත් කරනු. නුඹගේ ඇස, නුඹගේ ආධ්‍යාත්මයට බාදාවක් නම් ඇස උගුල්ලනු. භගමනිය නුඹගේ ආධ්‍යාත්මය අපවිත්‍ර කරයි නම් භගමනිය කපා දමනු. අධ්‍යාත්මික මාවත පුරන් නොකරගනු. <br /> <br />නමුත් ඇයි අපි ශාරීරික අවයව ඉවත් කරන්නේ. ඉසඩෝරා නලඟන අහපු දේමයි කියන්න වෙන්නේ. මගේ ශරීරයේ එක් අවයවයකට සාපේක්‍ෂව අනෙක් අවයවයට අසභ්‍ය වන්නේ කෙසේද? එක ශරීර අවයවයක් නිසා අධ්‍යාත්මික මාවත පටු වන්නේ මන්ද? මට පෙනුනේ සිලිම, මනෝ විශ්ලේෂකයාගේ කටහඬ ඇහුනේ සත් සමුදුරින් එහා. ෆ්‍රොයිඩියානු කවිච්චියේ මම ගැඹුරටම කිඳාගෙන ගියා. මම නොකඩවා කතා කරනවා. මගේ කටහඬ මට ඇසෙන්නේ වෙනත් අයෙකුගේ කටහඬින්. මටසිලුටු සොෆාවේ වැතිරී සිටින මම ද්‍රව්‍යාත්මක වෙනස්කමකට ලක් වනවාද? මගේ ආධ්‍යත්මය ම තුලින් ඉවත් වෙනවාද? මගේ දෙනෙත් වැසි ගියා, කටහඬ මලානික උනා. ශනයිඩර් මාව විශ්ලේෂණය කළා. මම දන්නේ නැහැ ශනයිඩර්ගේ විශ්ලේෂණය කොච්චර දුරකට හරිද කියලා. සමහරවිට විශ්ලේශකයා විශ්ලේෂණය වන්නා අතින් විශ්ලේෂණයකට ලක් වෙන්න පුළුවන්. විශ්ලේෂණය තුළින් සත්‍ය සොයා ගන්න පුළුවන්ද? ෆ්රවුලීන් ඇනා ඕ පිලිබඳ සත්‍ය ෆ්රොයිඩ් සොයා ගත්තද? ඇනා ගේ මනස විශ්ලේෂණය උනාද ? විශ්ලේෂණය උනේ විබණ්ඩනයට ලක් කිරීමෙන්ද ? <br /> <br />මනස පදාර්ථයක් සේ වෙන් කල හැකිද ? අපි පදාර්ථය ගත්තොත් ඒ පාදාර්ථය කුඩා අංශු දක්වා කඩන්න පුළුවන්. අපි පරමාණුව දක්වා ඒ පදාර්ථය කැඩුවා. පරමාණු තව දුරටත් කැඩුවොත් හමුවෙනවා ඉලෙක්ට්‍රෝන, නියුට්‍රෝන, මිසෝන අංශු. ඒවා තව දුරටත් කැඩුවොත් ලැබෙන්නේ තරංග. ඒ හරහා විද්‍යාඥයෝ ඉදිරිපත් කළා ස්ටි‍්‍රං තියරි කියල මතයක්. මේ ස්ටි‍්‍රංස් තව දුරටත් විබණ්ඩනය කළොත් ලැබෙන්නේ මොනවද? ශක්තිය. ශක්තිය තවදුරටත් විශ්ලේෂණය කලොත් අපට ලැබෙන්නේ මොනවද? මේ විදිහට අනන්තය දක්වා අපිට විශ්ලේෂණය කරන්න පුළුවන්. ඒත් මට හිතෙනවා අවසානයේදී වෘත්තයක ගමන්කරන්නා ආරම්භ කරපු ලක්‍ෂයට එනවා වගේ, අන්තිමට අපි එන්නේ එකම තැනට කියලා. මනසත් මෙසේ විබණ්ඩනය කළහොත් අවසානයෙදි වෘතයක ගමන් කළා වගේ, අපි යලි එම ස්ථානයට ලඟා වෙනවද?"</b> <br /> <br />ලිංග වන්දනාව යනු කේතයකි. ආශ්වාදය යනු මොලයේ ලිම්බික කොටසේ උද්වේගයක් සමග ඇතිවන සක්‍රියතාවයකි. වින්සන්ට් ලංකාතිලක ඒ ගැන මෙසේ කියයි. <br /> <br /><b>"ශරීරය හා ආත්මය අතර ඇති සබඳතාව මම දැක්කා කජුරාහෝ දේවාලයේ ගල් පිළිම අතර. කාම සූත‍්‍ර දේවාලය කියලා කියන්නේ මේ දේවාලයට. ලිංගික ඉරියව් ගල්වල කොටලා, ශරීරය, මනස හා ආත්මය බද්ධ වෙලා. රාත‍්‍රී කාලයේ මුහුද අද්දර රැල්ල නැගෙන හඬ, ක්‍ෂිතිජයට මදක් උඩින් පෙනෙන මළානික සඳ, මුහුදු හුළඟ මේවා එකතු උනාම ශරීරයට දැනෙන්නේ මොකද්ද? එම දේම කජුරාහෝ දේවාලයේදී මට දැණුනා. මම ගෝපතී ගේ අත තද කරළා අල්ල ගත්තා. ගෝපතී හින්දි උරුවට ඉංග‍්‍රීසියෙන් කෙඳිරුවා. ලතා මංගේෂ්කාර්ගේ හඬ සමඟ නෝරා ජෝන්ස් ගේ Come away with me in the night මට ඇසුනා. ගෝපතී ගේ කටහඬ මට ඇසුනේ නැහැ. හින්දි උරුවට කථා කරන ඉංග‍්‍රීසි කටහඬ පරයා නෝරා. නෝරා ජෝන්ස් ගේ මුදු කටහඬ රවි ශංකර්ගේ සිතාර් වාදනයත් එක්ක රිංගෝ ස්ටාර් ගේ සිනහව, ජෝජ් හැරිසන්ගේ ගිටාර් නාදය, ජෝන් ලෙනන් ගේ කටහඬ මේවා වගේ දෙසවන් වල ගලාගෙන ගියා. මම ගෝපතීගෙන් ඇහුවා කෝ මොහොමඞ් රාෆි කියලා. මොහොමඞ් රාෆි ගේ ලයාන්විත කටහඬ වෙනුවට ඇහුනේ මරණිය රාවයක්. අවුට්ස්විච් කඳවුරේ ගීතිකාවක් වගේ. වේදනාව, ශරීරය ග‍්‍රහණය කර ගැනීම, ගල් කැටයමක ජීවය පිරිලා. දිල්ලි වල ඔබරෝයි හෝටලයේ දී ගෝපති කජුරාහෝ දේවාලයේ පිළිමයක් වුණා. ශරීරය, කම්පනය, රිද්මය, ආවේගය, සංතෘප්ත වීම මේ විවිධ තළයන් තුළ අප ගමන් කළා. චාලි ෂින් යුද්ධය ග‍්‍රහණය කර ගත්තා වගේ. චාලි කොම්පැණිය සීසි කඩ. ටැට් ප‍්‍රහාරයේදී වාගේ ආලෝක මල් වෙඩි ඉහට උඩින් පත්තු වෙනවා."</b> <br /> <br />බොහිමියානු දර්ශනයක් සොයා ගිය වින්සන්ට් ලංකාතිලක ට කානි නම් අයර්ලන්ත ජාතිකයා හමුවේ. ඔහු කානි ගැන මෙසේ පවසයි. <br /> <br /><b>"කානි ක්‍රිෂ්ණා භක්ති ව්‍යාපාරයට ඇදී ගියා. කානි ඉපදුනේ අයර්ලන්තේ වෙක්ස්ෆොර්ඩ් වල. ලිවර්පූල් වල බිට්ල්ස් ප්‍රත්යානයනය ඔහුට තදින්ම දැනුනා. ඔහු මුලින්ම ගියේ හිපි ව්‍යාපාරයට. අනෙකුත් හිපි තරුණ තරුණියන් මෙන් ඔහුත් වැඩිහිටි පරම්පරාවට දෝෂාරෝපණය කළා මහා යුද්ද දෙකක් මේ කොළ ග්‍රහ ලෝකයේ සිදු වීමට ඉඩ සැලසීම ගැන. ඔවුන් වැඩිහිටි පරම්පරාව විශ්වාස කලේ නැහැ. කානි ඉන්දියාවට වාර දෙකක් ගියා. එහිදී තමයි ඔහුට ක්‍රිෂ්ණා ගැන දැනගන්නේ. ඔහු යලි වෙක්ස්ෆොර්ඩ්වලට එනකොට අධ්‍යාත්මික විපර්යාසයකට මුහුණ දීලා. කානි ක්‍රිෂ්ණා ගැන භාජන ගීත ගයනා කිරීම නිතරම කළා. ඔහු ගිටාරය ගෙන ජෝජ් හැරිසන් කියන ස්වීට් ලෝර්ඩ් ගීතය වාදනය කළා. ගීතය අවසන් වූ වහාම මොලී සහ බියන්කා කානි ගේ දෙපා සිඹිනවා, ඔහු ශුද්ධත්වයට පත් වූ මිනිසෙකු ලෙසට. ඔවුන් කානි ව වන්දනා කළා මනුෂ්‍ය දෙවියකු ලෙසට. කානි තමයි ඔවුන්ගේ අධ්‍යාත්මික ගුරු. මොලී ආවේ මිඩ්ලන්ඩ් වලින්, බියන්කා අප්‍රිකානු, ඇමරිකානු සම්භාවයකින් යුත් තරුණියක්. ඔවුන් දෙදෙනා එක වගේ කානිට ආදර බුහුමන් කළා. දෙදෙනා අතර තරගයක්, මාත්සර්ය්යයක් තිබුනේ නැහැ. ශ්‍රී ජයදේවයන්ගේ ගීත ගෝවින්දය ක්‍රිෂ්ණා වර්ණනාව ගැන සඳහන් වෙනවා. කානි ළඟ ගීත ගෝවින්දයේ පිටපතක් තිබුනා. ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේ සඳ පැය ඇති දවස් වළ ඔහු බියන්කා සහ මොලී දෙපස තබාගෙන ගීත ගෝවින්දයේ කාව්‍ය වර්ණනාවන් කියවනවා. එය අසා සිටීමට ඉතා මිහිරියි."</b> <br /> <br />හිපි සංස්කෘතියේ ශේෂයන් ද, මානසික රෝගියා ප්‍රතිග්‍රහණය කර ගනී . <br /> <br /><b>"කානි තුලින් ඔවුන් දුටුවා දෙවන ආගමනය. ශුද්ධ වූ පරමාත්මය ඔවුන් සෙව්වේ කානි තුලින්. මෝක්ෂය ලැබීමට දිනපතා ඔවුන් කානි සමග එක උණා. ඔවුන් ආත්ම ගවේෂණය කලේ මනෝභ්‍රමික ඖෂධ මගින්. දුමාරය හෝ නහර ගත කරන සමාසය හරහා ඔවුන් ද්‍රව්‍යාත්මක ශරීරය අත් හැරලා, දිව්‍යමය ශරීරය එක්ක නභෝගත අවකාශයේ සැරිසරනවා. එවිට ඉන්ද්‍රිය චාලක සංවේදනයන් ඌන වෙනවා. ශරිරය පිලිබඳ සංවේදනය ඇත්තේම නැහැ. වේදනාවක් දැනෙන්නෙම නැහැ. ශරීර පුළුන් රොදක් සේ සැහැල්ලුයි. ඔවුන් එකට කිව්වේ ආත්ම විශුද්ධිය කියලා. ඔවුන් කාලය සහ අවකාශය අතර පාවී යනවා. තිදෙනාම එකම අධ්‍යාත්මික අවකාශයක සැරිසරනවා බාහිර ලෝකයේ අගාරික ආශවයන් නොතකා. ඔවුන් තිදෙනා ආශක්තව සිටිනවා තමන්ගේ ලෝකය තුල." </b> <br /> <br />මරණය ගැන ඇතිවන උකටලී හැඟීම්, කතුවරයා විවිධ සාහිත්‍යමය චරිත හරහා පාඨකයාට ඉදිරිපත් කරයි. <br /> <br /><b>"කානි අද ජිවතුන් අතර නැහැ. ඔහුගේ මරණය මා තුල ඇති කලේ ශුන්‍ය හැඟීම්. මරණය මේ සියලු දෑ ගේම අවසානය නේද? මට මතක් වෙනවා බණ්ඩරී නැන්දාගේ මරණය. ඇගේ මරණයට පුංචි රාළ මාමා දැක්වූ ප‍්‍රතිචාරය. ගොවීන්ගේ වේදනාව, ධනේෂ්වර රාජ්‍ය තන්ත‍්‍රය, පරිපාලකයන් හා ඔවුන්ගේ ඊනියා නීති රීති. ගොවීන්ව සැමදා පීඩනයේ වියගසට බැඳ තබන දේශපාලක සහ ඔවුන්ගෙන් යැපෙන සහචර පලිබෝධකයන්. මේ මජර පර්යාය පවත්වාගෙන යාමට උපකාර වෙන සහ ඊට ආවඩන ගුජුප්සාජනක භික්ෂු පැලැන්තිය අතර පවතින පරස්පර විරෝධි එකමුතුව. මේ පරස්පර විරෝධි එකමුතුව අපේ ජීවිත වටාත් වෙලිලා තියෙනවා. අපි ඔක්කෝම වප් මඟුලට ගෙන ආ සර්ව පිත්තල ප‍්‍රදර්ශන භාණ්ඩ. අපිට ජයරත්නලා, පුංචි රාළළා, ගුණීලා, අංගෝ නැන්දලා මේ හැමෝම සර්ව පිත්තල කඩතුරාවෙන් පේන්නේ නැහැ. ඒ ගොල්ලෝ හැබෑ ලෝකෙම දියවෙලා ගිහිල්ලා. ඔවුන්ගේ භෞතික සහ අධ්‍යාත්මික ලෝක ක්ෂීණ වී ගොසින්." </b> <br /> <br />දහසකුත් දුක් විඳින ලංකික ගොවියා සහ උතුරු ඇමරිකානු ගොවියා ගැන සංසන්දනයකි මේ. <br /> <br /><b>"සවුත් ඩැකෝඩා වල සූරියකාන්ත මල් පිපුණු ගොවිපළ හා ඩෙනිම් කලිසමෙන් සැරසුණු ගොවියා වප් මඟුලේ ගොවියාට වඩා කොච්චර වෙනස්ද? ඔහුගේ ශරීරය පුෂ්ටිමත්. මන්දපෝෂණය අහලකවත් නැහැ. ෆෝඞ් ට‍්‍රැක්ටර් එකකට නැගලා අක්කර විශාල ගණනකින් යුක්ත ගොවිපළ හානවා. ගොවියා, ගෙවිලිය, ගොවිපළ, ඩැල්මේෂන් බල්ලා. අපි හතු හැඩයට හදලා තිබ්බ ලී ආසන වල වාඩිවෙලා හැවිනා එක්ක ස්පාඤ්ඤ වයින් බෝතලයක් බිව්වා. ශීතත් උෂ්ණත් නැති සනීප හුළඟ. සූරියකාන්ත මල්. කිලෝ මීටර් දෙකක් විතර දිග ලී කණුවලින් තැනූ වැට. පිකප් රථය. මම ඩේව් දිහා බැළුවා. තෘප්තිමත් ගොවියෙක්. මට වප් මඟුල මතක් වුණා. පුංචිරාළ මාමගේ හකු ඇට පැදුණු මුහුණ. කෙරන් අපිට ඉතාලි ක‍්‍රමයට හදාපු මාළු පිඟානක් ගෙනාවා. <br /> <br />කෙරන් ගේ රන් පැහැති කොණ්ඩය. මට බණ්ඩරී නැන්දාගේ අව්වට කරවෙච්ච මුහුණ මතක් වුණා. අපි ගිනිමැලය වටේ එකතුවෙලා සින්දු කිව්වා. ඩේව් ගිටාර් එක වයමින් ඩොන් විලියම්ස්ගේ සින්දුවක් කිව්වා. කෙරන් තාලය ඇල්ලුවා. මම ඔවුන්ට ජෝන් ඩෙන්වර්ගේ ඇනීස් සෝං ගීතය තිළිණ කළා. විදේශීය උරුවකින් කියන ඇනීස් සෝං ඔවුන්ව කුල්මත් කරන්න ඇති. මට පාළුවක් දැණුනා. මට ගුණරත්බණ්ඩයියා මතක් වුණා. මට මහා පාළුවක් දැනුනා. මගේ අධ්‍යාත්මය හඬා වැටෙනවා. මම ගිනි මැලය ළඟින් ඉවත් වෙලා පාර දිගේ තනියෙන් ඇවිදගෙන ගියා. ඩේව් ගේ ඩැල්මේෂන් මගේ පස්සේ ගාටනවා. මගේ උඩ සාක්කුවේ රෝට්ස්මන් පැකට් එකක් තිබ්බා. මම එකක් පත්තුකර ගත්තේ කාන්සි ගතිය නිසයි. මම ඔහේ ඇවිදගෙන ගියා. ඒ පාළු ගතියට මම කවදත් ආසයි. සතුටට වඩා දුක සිතේ පැලපදියන් වෙනවා. පැල් කවියක එන දුක්මුසු රාවය, අමරදේවගේ හඬින් ගයන මහගම සේකරගේ 'මා මළ පසු සොහොන් කොතේ දුක් ගීයක් ලියනු මැනවි.... එතකොට ඒ ගී රාවය යාන්තමින් මට ඇසේවී......' යන හඬ මට ඈතින් ඇසුණා."</b> <br /> <br />දුක යනු සතුටට වඩා මිනිස් සිත ග්‍රහණය කර ගන්නා හැඟීමකි. කතුවරයා පාඨකයාව දුක්මුසු කාන්සිය දනවන ඉස්සව්වකට ගෙන යයි. <br /> <br /><b>"මගේ හිතට දුක ගලාගෙන එනවා. ඩොක්ටට මතකද දෙවෙන්දොරා සහ නොරිකො? දෙවෙන්දොරාට නොරිකො පළමුවෙන් හමුවන්නේ අවන්හලක දී නේද? මතකද ඒ අවන්හල? නොරිකො ඒ අවන්හලේ සේවිකාවක්. මතකද ඔවුන් දෙදෙනා කබුකි බලන්න ගිය දවස? ඒ ආදරයට මොකද උනේ? ඇයි, දෙවෙන්දොරා නොරිකො අතහැරලා තෝකියෝ වලින් කියෝතෝ නගරයට ගියේ? දෙවෙන්දොරා සං, නොරිකො ගෙන් සමුගන්නා අවස්ථාව මගේ මතකයට ආවා. මේ සිදුවීම් මට චිත්‍රපටයක් වගේ මැවී පේනවා. මට අමතක කරන්න බැහැ මේ සිදුවීම්. කියෝතෝ නගරයේදී දෙවෙන්දොරා ගණිකාවක් සමග එක් වීම මතකයි නේද? කායික තෘප්තිය මගින් ප්‍රේමය යටපත් කිරීම. එය කල හැකි දෙයක්ද? අවසානය ළඟ වෙලා. මළවුන්ගේ අවුරුදු දා දෙවොන්දරා සං සියදිවි නසා ගත්තේ ඇයි කියලා මට තේරුම්ගන්න බැරි උණා. නොරිකො, දෙවෙන්දොරාව පවුලේ සුසාන භුමියේ මිහිදන් කරනවා. පොලව යටට ගියේ දෙවෙන්දොරා ද? නැතහොත් මමද? නොරිකො, දෙවෙන්දොරා සං ගෙ මතක සමඟ ගෙවන ජීවිතය ගැන මගේ හිතට දැනෙන්නේ දුකක්, කම්පනයක්, පාළුවක්. හරියට ගරා වැටුන ගෙයක දොර හෙලවෙනකොට නැගෙන මුසල හඬ වගේ. අහස අඳුරුයි. එක තරු කැටයක්වත් අහසේ නැහැ. මුළු පරිසරයම මලානික වෙලා. මහපොළව ඉකිබිඳිනවා. හමන සුළඟ ඒ ශෝකී රාවය සෑම දිශාවකටම ගෙන යනවා. මිය ගිය පෙම්වතා ගැන මතකය, අතීතයක් පමණයි ඉතිරිව ඇත්තේ. හරියට ඔලිවර් ගොල්ඩ්ස්මිත්ගේ දුක්මුසු කවියක වගේ. <br /> <br />දහසක් ලෙඩුන් මිය ගිය මේ ඇඳ මත මම වැතිරී හිටියා. මගේ ශරීරය කෙට්ටු වෙලා. ඇටකටු ගොඩක් වගෙයි. දුෂ්කර කි‍්‍රයාවේ යෙදුණු සිදුහත් කුමාරයාගේ නැත්තම් බෙල්සන් කඳවුරේ යුදෙව්වෙකුගේ වාගේ. කරාතියෙව්ගේ අවංක හිත, ලෙවින්ගේ වෙහෙසට පත් නොවන දෑත්, මොනාලිසාගේ දෑස්, මික් ජගර්ගේ දෙතොල්, ට‍්‍රැවොල්ටාගේ කොණ්ඩය, මේ සියල්ලේම සංකලනය මගේ දෑස් ඉදිරියේ මැවුණා. මොහොතකදී මහා ධාරානිපාත වර්ෂාවක් එක්ක විදුලි කෙටුවා. දෑස් නිලංකාර වුණා. අඳුරු අහසේ කඩතොළු ආකාරයේ ඉරි වරින් වර මතුවුණා. මහා වර්ෂාව එක්ක විශාල සුනාමියක්. ජල කඳ පොල්ගස් තුන හතරක් උසයි. මහා තාප්පයක් නැත්තම් ප‍්‍රාකාරයක් වාගේ. ගෙවල් දොරවල් යටකරගෙන ජල කඳ ගලාගෙන ගියා. පොළවේ ගලාගෙන ගිය මුහුදු ජලය යළිත් මුහුද කරා ඇදී ගියා. අහස එළිය වුණා. වර්ෂාව නැවතුණා. සියල්ල සන්සුන්. යළිත් වරක් සූරියකාන්ත මල් පිපුණ ගොවිපළ මගේ දෑස් ඉදිරියේ. මම දැක්කා පිණි මුවෙක්. මට දුකක් හිතුනා, ඩේව් ඌව වින්චෙස්ටර් රයිෆල් එකෙන් බිම දායිද කියලා. ඩේව් තුල දඩයකරයෙකුත් ඉන්නවා. <br /> <br />ඩේව් රයිෆලයෙන් ඉලක්කය ගත්තා. මම දුටුවේ ඩේව් නොවේ මයිකල් ව්රොන්ස්කි. ඔහු පැමිණියේ වියට්නාමයේ සිටයි. ඔහු තුල පුර්ණ පෞරුෂ වෙනස්වීමක්. වියට්නාමයට යාමට පෙර ඔහුට මුවා එක වෙඩි පහරින් බිම දාන්න පුළුවන්. ව්රොන්ස්කි මුවාට ඉලක්කය ගන්නවා, ලා තණපත් කමින් සිටි මුවා හිස ඔසවා ව්රොන්ස්කි දෙස බැලුවා. ව්රෝන්ස්කිගේ දබර ඇඟිල්ල අක්‍රිය වෙලා වගේ. කොකා තද උනේ නැහැ. මුවා යලිත් තණ කනවා. නැවත වරක් ව්රොන්ස්කි මුවාට රයිෆලය එල්ල කළා. එහෙත් වෙඩිල්ල පිට උන්නේ නැහැ. මුවා සහ දඩයක්කරුවා එකිනෙකා දෙස බලාගෙන සිටිනවා. ටික වෙලාවකින් මුවා කැලය ඇතුලට නොපෙනී ගියා." </b> <br /> <br />මුවා සහ දඩයක්කරුවා යනු මානසික රෝගියාගේ මනසේ මැවෙන චිත්ත සංකේතයන් සමුහයක් පමණි. වින්සන්ට් ලංකාතිලක දකින භ්‍රාන්තීන් අතර මනමේ කුමරිය ද සිටයි. <br /> <br /><b>"මම දැක්කා මනමේ කුමරිය. ඇය හරියට ප්‍රින්සස් ලියා වගේ. ඔව්, Leia Amidala Skywalker කුමරිය වගේ. මගේ ඇස් මට බොරු කලේ නැහැ. ඇය කිව්වා 'නැත අන් සරණා ඔබ හැර මෙමටා- වනයේ විසුමා වෙන්නේ සැමදා, වග වලසුන්ගේ උවදුරු වලකා, රකිනුය ඔබ මා, රකිනුය ඔබ මා' . මනමේ කුමරා ලේ පෙරාගෙන ඇද වැටිලා. හරියට හි පහර කාගෙන ඇද වැටුන පැරිස් කුමාරයා වගේ. ඔහුගේ උදරයෙන් ලේ ගලනවා. හුස්ම ගන්නේ අමාරුවෙන්. මට පසුබිමෙන් ඇසුනා බොන් ජෝවිගේ කටහඬ. ඔහු කිව්වා This Romeo is bleeding, but you can't see his blood මුළු ගීතයම වාදනය උණා. රඟහල තවමත් අඩ අඳුරේ. මම දකින්නේ මනමේ කුමරු, මනමේ කුමරිය සහ වැදි රජා විතරයි. ජෝන් බොන් ජෝවිගේ Romeo Is Bleeding මට නොකඩවා ඇසුනා. ඇත්තටම මනමේ නාට්‍ය යේ මනමේ කුමරා මැරෙන අවස්ථාවට ඒ ගීතය වාදනය උනා නම් කියල මට හිතුනා. කොපමණ අලංකාර ඔපෙරාවක් වෙයිද? ඩොක්ටර් සරත්චන්ද්‍ර ඒක ඇසුවා නම් අනිවාර්යෙන්ම එකඟ වෙනවා, එම මනමේ කුමරා මැරෙන අවස්ථාවට බොන් ජෝවිගේ ගීතය වාදනය කිරීමට. ඒ ගීතය නොඇසූ දෙසවන් කුමටද? සවන් දෙන්න.... <br /> <br />ගීතය කෙමෙන් කෙමෙන් අවසන් වෙනවා. මනමේ කුමරා මිය ගොසින්. යලිත් නිහඬතාවය සහ අඩඅඳුර. මනමේ කුමරිය කියනවා 'මනමේ රජු ඔබ - ගෙල සිඳ ලන්ටා කඩුව ඉල්ලු සඳ - ඔහු වලකන්ටා කළ තැත දුටුවද- ඔබ ගලවන්ටා සිතුණේ කඩුව ඔබ - අතටම දෙන්ටා' ඔපෙරාව අවසානයක් නැතිව ඇදෙනවා. හරියට ඒකාකාරී ජිවිතයක් වගේ."</b> <br /> <br />ස්ටලින්වාදයට හසු වූ යුක්රයිනයේ Holodomor දුර්භික්ෂය හිට්ලර්ගේ ආගමනය ගැන කේතයන් මගින් හෙළි කරන්නේ මෙසේය. <br /> <br /><b>"සඳ බැස ගියා. ඉර පෑයුවා. ලොවි ගස නොපෙනී ගියා. මම සිටියේ විශාල තිරිඟු කුඹුරක. මගේ නාභියටත් වඩා උස්ව ගිය සරුවට වැවුණු රන් පැහැති තිරිඟු ක්ෂිතිජය දැක්කා පැතිරෙනවා. රන්වන් කරල් බිමට බර වෙලා. කිසිම මිනිස් ප්‍රාණියෙකු මම දැක්කේ නැහැ. මම නියර දිගේ ඇවිදගෙන ගියා. තිරිඟු කපන යෝධ කොම්බයින් යන්ත්‍රයක යකඩ රෝද මගේ කන අසලින් ගියා. රෝදයක් මම වගේ දෙගුණයක් උසයි. ඒ වගේ විශාල කොම්බයින් යන්ත්‍රයක් මම උපන්තේකට දැකලා නැහැ. කපන තිරිඟු එක ඇටයක්වත් බිම නොහලා විශාල බටයකට පොම්ප වෙනවා. බටයේ අග්ගිස්ස පෙන්නේ නැහැ ඒක බටහිර දක්වා දිගටම විහිදිලා. සෑම තිරිඟු ඇටයක්ම බටයට ඇදිලා යනවා. හරියට දඟර සුළි සුළඟට අසු වූ වැලි ඇට වගේ. යන්ත්‍රය තිරිඟු කපමින් ඉදිරියට යනවා. එක ඇටයක් බිමට වැටෙන්නේ නැහැ. <br /> <br />නියර ළඟ එක දිගට ගෙවල් පේලියක්. මම ගෙවල් ලඟට ගියා. මට ඇසුනා මිනිසුන් හුස්ම ගන්න හඬ. ඔවුන් හුස්ම ගත්තේ අමාරුවෙන්. ගෙවල් වල මිනිසුන් හාමතින් අඩපණ වී තැනින් තැන වැටිලා ඉන්නවා. ඔවුන්ට කථා කරගන්නවත් පණක් නැහැ. ඇටසැකිලි වගේ. හිස කබල ඇතුලට ගිලා බැස්ස ඇස්, ඉල ඇට පෙනෙන පපු කුහර පෙන්නුම් කලේ සුමාන දෙකකින්වත් යමක් බඩට නොවැටුණු මිනිසුන්. හාමතයට ලක් වූ කුඩා ළමුන් සමහරු මිය ගිහිල්ලා. ඔවුන් වියලුනු දර ඉපල් වගේ, නිසලව බිම වැතිරිලා ඉන්නවා. මෙතරම් සරුවට වැඩුණු විශාල තිරිඟු කුඹුරක අද්දර සිටින මිනිසුන් හාමතේ මිය යාම මට තේරුම් ගන්න බැරි උණා. හරියට දේව සාපයක් වගේ මෙහෙම විනාසයක් උනේ කොහොමද?....... <br /> <br />......මම ක්ෂිතිජය පැත්තට ඇවිදගෙන ගියා. මට ඇසුනා අනාගත වක්තෘ නොස්ට්‍රඩාමුස් ගේ හඬ දෝංකාර ස්වරයෙන්. මැදිවියේ පුරුෂයෙක් ඩැනියුබ් ගංගාව තරණය කරගෙන මෙගොඩට එනවා. ඔහු ඇඳගෙන සිටියේ අළුපාට දිග කබායක්. ඔහුගේ වම් අතේ රතු පැහැති පටියක්. එහි සුදු පැහැති රවුම් පසුබිමක ආදී ආර්යන්ගේ සංකේතය වූ ස්වස්තිකය. නමුත් මේ ස්වස්තිකය දක්ෂිනාවෘතව ඇද වෙලා. එහි සිව් කොන් මම දුටුවේ දුම් බට වගේ. ඒ බට වලින් කළු පැහැති දුමාරයක් පිට උණා. යුදෙව්වන්, අහිකුන්ටිකයන් ඇතුළු අනෙකුත් ජන වර්ග ශ්‍රේෂ්ට ජර්මානු ආර්යන් ගේ ලේ ධාතුවට එකතු වීමට පෙර ඔවුන්ව ධුලි අළු බවට පත් කරනවා. ඔවුන්ගේ ශරීර පුළුස්සන විට මතුවන දුමාරයෙන් අවට පරිසරය පිරී ගිහිල්ලා. හුස්ම ගැනිමටත් අපහසුයි. උගුරේ කාරමක් බැඳිලා වගේ. මළකුණු පිළිස්සෙන ගඳ පැතිරෙනවා. රන්වන් හිසකේ ඇති උස මහතට වැඩුණු නිරෝගී එස් එස් භටයන් ඒ දුමාරය ඉතා ආශාවෙන් ආග්‍රහණය කරනවා. ඔවුන්ගේ නිල් පැහැති ඇස් වල සතුට අභිමානය පිරිලා. ඔවුන් එකවරම මහා හඬින් කියනවා 'Meine Ehre Heisst Treue' මගේ උදාරභාවය පක්ෂපාතිකමයි. <br /> <br />ඔවුන් රණ ගී හඬට අභිමානවත් ලෙස පා තබමින් නැගෙනහිර බලා යනවා. ඔවුන් ගේ බුට්ස් පොලවේ වදින විට දුහුවිල්ල ඇවිස්සෙනවා. පොලව කම්පනය වනවා. ඒ එක්කම අහස දෙදරාගෙන ගගන යානා සියක් දහසක් නැගෙනහිර ඉසව්වට පියාසර කළා. මම අහස දෙස බැලුවා. මම දැක්කේ ගුවන් යානා නොවේ සොහොන් කොත් ආකෘතියට තැනු සුදු පැහැති කුරුස. මුළු අහසම සුදු පැහැති කුරුස වලින් පිරිලා, හරියට අහසේ මැවුණු සුසාන භුමියක් වගේ. හිරු අවරට ගිහිල්ලා. ආකාසය මළානික පාටයි. සොල්දාදුවන්ගේ පා හඬ, ගුවන් යානා වල දෙදරුම්කන එන්ජින් හඬ සියල්ලම ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් මැකී යනවා. මම ඉදිරියටම ගමන් කළා. යලිත් රාත්‍රිය එළඹුනා."</b> <br /> <br />වර්තමාන ශ්‍රී ලංකික සමාජයේ ඇති අධ්‍යාත්මික රික්තකය හුරා කන යතිවරුන් ගැන මානසික රෝගියා මෙසේ කියයි. <br /> <br /><b>"මා තුල ක්ලේශයන් පිරිලා, මට ක්ලේශයන්ගෙන් මිදෙන්නට අවශ්‍ය යි. මම අධ්‍යාත්මික පරමාදර්ශය සොයාගෙන ගියා. සේනාසනෙන් සේනාසනයට, අසපුවෙන් අසපුවට, මට මුණගැසුනා තමන් සෝවාන්, සකෘදාගාමී මාර්ග එලයන්ට පත් වූ බව දිවුරා කියූ පුද්ගලයන්. මම ඔවුන්ගේ දෙපා අසල දොහොත් මුදුනින් වැඳ වැටුනා. නමුත් කෙටි කාලයකින් මම තේරුම් ගත්තා ඔවුන් තුල, මා තුල ඇති ක්ලේශයන්ම තිබෙන බව. ඔවුන් තුල දස සංයෝජන වල මුල්ම තුන වන සක්කාය දිට්ඨි, විචිකිච්චා සහ සිලබ්බතපරාමාස ප්‍රහීන වෙලා තිබ්බේ නැහැ. ඔවුන් ඒ සංයෝජනයන් ප්‍රහීන කිරීමට පිළිපන්නේ නැති පුද්ගලයන්. ඒ නිසා ඔවුනුත් මම වගේම පෘථග්ජන පුද්ගලයන්. මට වැටහුණු සත්‍ය මම ඔවුන්ට කියලා දුන්නා, ඔවුන් ඉන්න මුළාව ගැන පැහැදිලි කරා. නමුත් ගලා එන ධනය, යසස, කිර්තිය නිසා ඔවුන්ගේ ඇස් ගිනිකණ වැටිලා. ඔවුන් සිටියේ සත්‍යට බොහෝ ඈතින්. ඒ නිසා මම ඔවුන්ව හැරපියා මගේ ගමන ගියා. <br /> <br />සත්‍ය සොයාගෙන යන ගමනේ දී, මට මුණ ගැසුනා නාරායන භද්‍ර භික්ෂුව. එම භික්ෂුව මට ප්‍රකාශ කළා තමන් අනාගාමී වූ උත්තමයෙක් බව. කාම රාග, පඨිඝ ආදීන්ගෙන් වෙන් වූ උතුමෙකු ලෙසටයි එතුමන් පෙනී සිටියේ. මට මහත් ධර්ම තුෂ්ටියක් සිතට ආවා. මා සොයමින් සිත් අධ්යාත්මික පරමාදර්ශය නාරායන භද්‍ර භික්ෂුව තුලින් හමු වීම ගැන. කාමච්ඡන්ද, ව්‍යාපාදය, ථීනමිද්ධය, උද්ධච්ච කුක්කුච්ච, විචිකිච්ඡාව යන නීවරණයන්ගෙන් මිදුණු උත්තම පුරුෂයෙක්. මම නාරායන භද්‍ර භික්ෂුව ගේ පාද නමස්කාර කළා. මම එතුමාගේ භක්තිමත් අනුගාමිකයෙක් උණා. නාරායන භද්‍ර භික්ෂුව අපට කීවා, සියලු අසාවන් අත් හරින්න කියලා. විමුක්තිය ලැබීමට අපගේ ධනය, ඉඩකඩම් අත් හැර යුතුයි කියලා. විවාහක අනුගාමිකයන්ට ලිංගික සම්බන්ධතා පවා නුසුදුසු බව දේශනා කරා. අපගේ ධනය පොදු යහපත උදෙසා නාරායන පදනමට පරිත්‍යාග කරන්න කිව්වා. සමහරු තමන්ගේ ඉඩකඩම්, ගෙවල් දොරවල් පවා ඒ පදනමට ලිව්වා. <br /> <br />කාලයක් යනකොට මට හැඟීමක් ආවා නාරායන භද්‍ර භික්ෂුව තමන් විසින්ම මුලාවකට පත් වී බුදු දහමේ හරය විකෘති කොට, බුද්ධ දේශනාවක් ලෙසට තමන්ගේ අදහස් සියුම් ව ප්‍රකාශ කරනවාදෝ යි කියා. එය පාපකාරී සිතුවිල්ලක්. මම එම සිතුවිල්ල සිතෙන් ඉවත් කරගන්නට උත්සහ කළා. නමුත් එතුමාගේ බණ අසන අසන වාරයක් පාසා මට හැඟෙනවා, මේ බුදු බණ නොවේ නාරායන භද්‍ර සංකල්පයන් කියලා. කෙටි කාලයක් යනකොට මට තේරුනා නාරායන භද්‍ර භික්ෂුව ධනව්‍යාපාර වලට ලොල් වෙලා කියලා. එතුමා ලියපු ග්‍රන්ථයක් ගැන ප්‍රචාරයට විශාල ඩිජිටල් බැනර් සඳහා මට මුදල් දෙන්න කිව්වා. මම බැංකු පොතේ තිබු මුදල් වගයක් දුන්නා. පසුව මම දැක්කා හන්දියක් හන්දියක් ගානේ එතුමාගේ මුහුණ සහිත ඩිජිටල් බැනර්. මට හිතුනා මෙතරම් විතරාගී පුද්ගලයෙක් ඇයි මමත්වය හුවා දක්වන්නේ කියලා." </b> <br /> <br />සමාජ ක්‍රියාධරයන් මුලාවේ වැටීම ගැන වින්සන්ට් ලංකාතිලක චරිතය හරහා කතුවරයා මෙසේ කරුණු දක්වයි. <br /> <br /><b>මගේ ගමන යනකොට මම දුටුවා මංමුලා වූ මිනිසුන්. සමහරු හිතා මතා මංමුලා වෙලා. සමහරු තමන්ගේ පැවැත්මට මංමුලා වෙලා. සමහරු තමන් මුලාවේ කියලා දන්නෙත් නැහැ. හරියට සිංහල ජාතිකවාදයට විරුද්ධ වෙලා සිංහල ජාතිකවාදය විවේචනය කරමින් යන සමාජ ක්‍රියාකාරිකයා තමන් නොදැනුවත්වම දෙමළ ජාතිකවාදයට යට වෙනවා වගේ. ඔවුන් සිතනවා, ඔවුන් විශාල දුරක් ගමන් කළා කියලා. නමුත් ඒක, වාන් දොරකින් පිට වෙලා තවත් දොරකින් යලි සොරොව්වට ඇතුල් වෙලා. ඔවුන් දියසුලියක් වගේ එක තැන කැරකෙනවා. එක ජාතිවාදයකින් මිදෙන කොට තවත් ජාතිවාදයක අනුයෝතයන් වෙලා.</b> <br /> <br />වින්සන්ට් ලංකාතිලක මුලාවන් දකින්නේ මෙසේ ය. <br /> <br /><b>"මම දිගටම ගමන් කළා. මිනිසුන් වැටෙන මුලාවන් දකිමින් මම ඉදිරියටම ගියා. මම කනාන් දේශය පසු කරගෙන ගොස් අරූපලන්තයට පැමිණියා. මිනිසුන් එහි මහා මාර්ගවලත් පොත් කියවනවා. කියවීමට උපන් ජාතියක්. ඔවුන්ට නාට්‍ය සහ චිත‍්‍රපට කලාවකුත් තිබුනා. නමුත් මට කෙටි කාලයකින් තේරුනා මිනිසුන්ගේ රසාස්වාදය ඒකාකාරිව කෘතිමව ගොඩනගලා තියන බව. පොත් පළ කලේ ලේඛකයෝ සීමිත ප‍්‍රමාණයක්. ඔවුන් ජිවත් උනේ මහා ධනකුවේරයන් ලෙසට. අරූපලන්තයේ සිරගෙවල් පිරි තිබුනේ අපරාධකරුවන්ගෙන් නෙවෙයි- වාරණ නීතිය දාපු ලේඛකයන් , නාට්‍යකරුවන් සහ චිත‍්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරුන්ගෙන්. මම එහි ගත කල කාලයේදී, එක් චිත‍්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් එල්ලා මරා දැමීමට නියමිතව සිටියා. ඔහුගේ අභියාචනය විභාග වෙමිනුයි පැවතියේ. අරූපලන්තයේ ලේඛකයන් ලියන සියලුම අත් පිටපත් එම රට පාලනය කරන ඒකාධිපතියා අනුමත කල මණ්ඩලයකට යවනවා. ඒ මණ්ඩලය විසින් අත් පිටපත් වල නුසුදුසු කොටස් කපා දමා පළ කිරීමට සුදුසු කොටස් පමණයි ප‍්‍රකාශකයන් වෙත යවන්නේ. නාට්‍ය, චිත‍්‍රපට සඳහාද මෙම නීතිය බලපානවා. <br /> <br />සමහර ලේඛකයන් වාරණ නීති කමින් අත් පිටපත් ගල් අච්චුවේ ලා මුද්‍රණය කොට රහසින් පාඨකයන් අතර බෙදා හරිනවා. මෙවැනි වාරණ සාහිත්‍ය ඔවුන් අතර ජනප්‍රියයි. ඒවා රහසින් තමයි කියවන්නේ. ඒකාධිපතියා ගේ වරුණ ගැන සඳහන් වන පොත් පත් පමණක් කියවලා වෙහෙසට පත්ව සිටින අරූපලන්තයේ වැසියෝ, ගල් අච්චුවේ ලා මුද්‍රණය කරන, තම සමාජයේ සිදු වන අසාධාරණයන්, පාලක පන්තිය විසින් කරන අකටයුතුකම් , පීඩිතයන්ගේ ජීවිත ගැන දැනගන්නේ මෙම රහස් සාහිත්‍ය කියවලා. ඒ ඔස්සේ කෙටිකතා, නවකතා, කවි නිර්මාණය වෙනවා. මේ සියලු දේම තහනම් සාහිත්‍ය ගොන්නට වැටෙනවා. සමහර නාට්‍යකරුවන් සමාජ අසාධාරණයන් තේමා කොටගෙන රහස් නාට්‍ය අධ්‍යක්ෂණය කොට ඒවා සමහර ගොඩනැගිලි වල, පතුල්මාල වල, තෝරාගත් සීමිත ප්‍රේක්ෂකයන් පිරිසකට පෙන්වනවා. වාරණ සාහිත්‍යය ගැන සොයා බැලීමට රජය විසින් පත් කරන ලද, සාහිත්‍ය පොලිස්කරුවන් මෙවැනි පිරිස් සමග ගැවසිලා වාරණ සාහිත්‍ය වපුරන්නන්ව සිරභාරයට ගන්නවා. <br /> <br />එක මහළු ලේඛකයෙක් සිටියා, ජිවිතන්තයට සිර ගෙදරට යවපු. ඔහු සිර ගෙදර බිත්ති වල අඟුරු කැට අරගෙන කෙටි කතා, කවි ලිව්වා. ඔහු මෙහෙම කරන කොට පාලකයන් ඔහුට පහර දීලා, අතේ ඇඟිලි කඩලා දැමුවා ලිවීමට නොහැකි වන ලෙසට. ඉන්පසුව මෙම මහළු ලේඛකයා අනෙකුත් සිරකරුවන්ට ඇසෙන්නට ඔහුගේ නිර්මාණ කියන්න ගත්තා. සහෝදර සිරකරුවන් ඒවා අහගෙන ඉඳලා, ඒවා කටපාඩම් කර ගෙන, එලියට ගිහින් මිනිසුන්ට කියනවා. මේ වගේ ඔහුගේ තහනම් කරපු කෘති, වේගයෙන් අරූපලන්තයේ ජනතාව අතර පැතිර ගියා. ජනතාව අතරින්ම උද්ගෝෂණ ආවා මහළු ලේඛකයාව නිදහස් කරනු කියලා. උද්ගෝෂණ එන්න එන්න වැඩි වෙනකොට පාලකයන් මේ මහළු ලේඛකයාගේ කෑමට රහසින් වස දැම්මා. ඉන් රෝගාතුර වූ ඔහු මිය ගියා. ඔහු දැන් අරූපලන්තයේ නිල නොලත් මහා ලේඛකයා. රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබූ මහා ලේඛකයන් සිටිය ද, ඔවුන් කිසිවෙකු මහජන පිළිකුලට මිසක්, මහජන බුහුමනට පාත්‍ර වෙලා නැහැ. ජනතාව බොල් පිළිම වන්දි භට්ටයන් මායිම් නොකර අර මහළු ලේඛකයාගේ ගෙවී ගිය පරණ මිරිවැඩි සඟල වන්දනා කරනවා. වන්දි භට්ටයන් පාලකයන්ගේ ගුණ ගී ගායනා කල ද, මිනිසුන් නැසූ කන් ඇතිව සිටිනවා. පාලකයන්ගේ පුද්ගල වන්දනාව ඔවුන් තුල ඇති කරන්නේ පිළිකුලක්. මට සිතුනා මේ පාලකයෝ සියලුම දෙනා ඉන්නේ තමන් විසින් ගොඩ නගාගත් මුලාවක නේද කියලා. පිරමිඩයක ආකාරයෙන් මේ මුලාව පහළට ගලා ගෙන එනවා. තර්කානුකුල බුද්ධිය ඇති අතලොස්සක් හැර අනෙකුත් පාලිතයන් සියල්ල වගේ මේ මුලාව හිස් මුදුනේ තබා ගෙන." </b> <br /> <br />ඉබිසා නගරයට යන විසන්ට් ලංකාතිලක නම් මානසික රෝගියා එය පුජනිය නගරයක් ලෙස දකියි. <br /> <br /><b>"ඉබිසා නගරය ඔබට අමතක කල හැකිද? සංගීතය සහ රිද්මය පිරි මධ්‍යධරණි උණුසුම් සුළඟ රැගත් ඉබිසා නගරයේ දැකුම්කළු රැයක්. මනස්කාන්ත වෙරළ, වේග රිද්ම ගීතයට නටන මිනිසුන් හා කාන්තාවන්. ජීවිතය දුකක් කීවේ කවරෙක්ද? ඉබිසා නගරයේ මම දැක්කේ උතුරා යන සතුට. ඉබිසා නගරයට මුලින්ම ආවේ කොරියානු සහ වියට්නාම යුද වලට සහභාගී වීම ප්‍රතික්ෂේප කල ඇමරිකානු තරුණයන්. කරුණාකර ඔවුන්ව යුද විරෝධී මානවාදීන් කියා උත්කර්ෂයට නග්ගන්න එපා. ඒ වගේම රට වෙනුවෙන් යුද කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කල දේශ ද්‍රෝහියන් කියා හෙලා දකින්නත් එපා. ඔවුන් වීරයන් හෝ ද්‍රෝහියන් නොවේ. ඔවුන් ජීවිතය තෝරාගත් මිනිසුන්. මේ පෘතුවි ගෝලයේ පිහිටා ඇති එක් තෝරාගත් භූමියක් වෙනුවෙන් යුද වැදී මියයාමට, දේශපාලන සංකල්පයක් වෙනුවෙන් මිනී මැරීමට, උණ්ඩයට ළය පෑමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය උනේ නැහැ. ඔවුන්ට උවමනා කලේ ජීවිතය විඳින්න. ඉතින් ඉබිසා නගරය ඔවුන්ට ක්ෂේම භූමියක් උණා. ඔවුන් සංගීතය හා ජිවන රිද්මය සොයාගෙන ගියා. පුපුරා යන අර්ටිලරි හඬ, කීන් නාදයෙන් මරණයේ පණිවිඩය රැගෙන එන උණ්ඩ වල හඬ, මිනිස් ශරීර යකඩ කෑලි වලින් හිල් වී යන විට නැගෙන විලාපය, ශරීර වේදනාව නිසා නඟන හඬ, සතුරාට සාප කරන ක්‍රෝධ ස්වරය, හුස්ම හිරවන මිට උගුරින් නැගෙන බොල් හඬ, සියලු දෙනා මිය ගිය පසු යුද බිමේ ඇතිවන නිහඬතාවය , මේවා කිසිම දෙයක් ඔවුනට අවශ්‍ය කෙරුනේ නැහැ. ඔවුන්ට අවශ්‍ය කලේ, උදෑසන හිරුරැස් වල උණුසුම ලබන්න. දහවලට උණුසුම් සුළං හමන විට මුහුදු රළ අතර කිමිදෙන්න. හවසට ඉර සක්වලගල යටින් බැස යනවා බලන්න. ඔවුන්ට නම්බු නාම, විරු පදක්කම්, ආචාර වෙඩිමුර අවශ්‍ය කලේ නැහැ. ඔවුන් උණුසුම් හැඟීම් තිබු මිනිසුන් පිරිසක්. ප්‍රීතිමත් නගරයක් නිර්මාණය කළා. උදේ සිට රාත්‍රිය දක්වා ජීවිතය විඳිය හැකි නගරයක් ඔවුන් සැදුවා. යුද අගල්, බංකර, කඳවුරු, කටුකම්බි , බිම් බෝම්බ, උණ්ඩ, නැති ලෝකයක් නිර්මාණය කල හැකි බවට මේ අව්‍යාජ මිනිසුන් පෙන්නා දුන්නා. යුද්දය දේශනා කරන පුජකයන්, දේශප්‍රේමය ගැන දෙසුම් පවත්වමින් තම බලය තහවුරු කර ගන්නා දේශපාලකයන්, ආයුධ විකුණා ප්‍රකෝටිපතියන් වූ වෙළෙන්දන්, සටනින් මියගිය සොල්දාදුවගේ මළකඳ පවා විකුණගෙන කන ගිජුලිහිණියන් මේ ඉබිසා නගරයට පා තැබුවේ නැහැ. ඒ නිසා ඉබිසා නගරය පුජනිය නගරයක්." </b> <br /> <br />ඉබිසා නගරයට පසු ඔහු තවත් නගරයකට පැමිණේ. මේ එම නගරයේ විස්තර සටහනයි. <br /> <br /><b>"ඉබිසා නගරය පසුකොට මම ගියේ තවත් නගරයකටයි. මේ නගරය චන්ද්‍ර නගරය. මිනිසුන් ස්වභාවික සම්පත් අසීමිතව විකුණගෙන කනවා. ඔවුන් ඒ නිසා සුපිරි ධනවත්. නමුත් තවම සමාජයික අතින් ඉන්නේ ගෝත්‍රික යුගයේ. ඔවුන්ගේ නගරය ඉතා අලංකාරයි. නිවාස මාලිගා වගේ. නගරයේ මැද තිබුණා උයනක්. ඒ උයන හරිම මනස්කාන්තයි. නදුන් උයන පරදන සිරිය. මට ඇසුනා ගෝසාවක්. මිනිසුන් කණ්ඩායමක් රූමත් ගැහැනියක් කුදලාගෙන එනවා. ඇයව උයන මධ්‍යයේ කිරිගරුඬ ඇතිරූ ගෝලාකාර පොලව මතට තල්ලු කලා. ඇය කිරිගරුඬ පොලවේ ඇද වැටුනා. අයි මේ පිරිමි සේනාවක් එක තනි ගැහැනියකට හිරිහැර කරන්නේ. මම ළඟ සිටි මිනිසාගෙන් ඇසුවා. ඔහු කිව්වා, ඇය පව්කාරියක්. ඇය පිරිමියෙකු සමග අනාචාරයේ හැසිරිලා කියලා. <br /> <br />ඒ අසරණ ගැහැණියව, අඩ කවයක ආකාරයට පිරිමින් වට කර ගත්තා. ඒ එක්කම තව මිනිසෙක් කුඩා අත් කරත්තයක පටවාගෙන දොඹ ගෙඩි ප්‍රමාණයේ ගල් තොගයක් ගෙනාවා. ඒ ගල් බෑවේ මිනිස් අඩ කවය ළඟ. වටවී හිටිය මිනිසුන් ගල් අහුරු අහුරු අත් වලට ගත්තා. ඔවුන් ගල් ගැනීමට පොර කෑවේ පොඩි ළමයි සිනි බෝල වලට පොර කනවා වගේ. මම අර මිනිසාගෙන් ඇසුවා දැන් මොකද වෙන්නේ කියලා. ඔහු කිව්වා ඇයට දඬුවමක් ලෙසට අනාචාරයේ යෙදුනු මේ පව්කාරියට ගල් ගසා මරා දැමීමට යනවා කියලා. මම එහිදී ඔහුගෙන් ඇහුවා, ඇයි ගැහැණියට විතරක් ගල් ගහන්නේ ? ඇය සමග අනාචාරයේ යෙදුනු පුරුෂයා, ඔහුත් පව්කාරයෙක්, ඇයි ඔහුවත් මෙතෙන්ට කුදලාගෙන ඇවිල්ලා දඬුවම් නොකරන්නේ කියලා. එතකොට අර මිනිසා මා දෙස බැලුවේ දවා හළු කරන ක්‍රෝධයෙන්. මම නිහඬ උනා. <br /> <br />ලෝගුවක් පොරවාගෙන සිටි එක් මහලු පුරුෂයෙක් ඇයට විරුද්ධව ඇති චෝදනා එකින් එක කිව්වා. ඉන් පසු ඔහු තම අත තිබූ ගල ඉස්සුවා ඇයට ගැසීමට. මට බලාගෙන සිටීමට හැකියාවක් තිබුනේ නැහැ. මම අසරණ ගැහැණිය ඉදිරියට පැන්නා. සහෝදරවරුනි ඕක මොහොතකට නවත්වලා මම කියන එක අහන්න, මම උස් හඬින් කිව්වා. ඔවුන් සියලුදෙනා එකපාරටම ගැස්සිලා මා දෙස බැලුවා. දැන් සියලුදෙනාගේම ඇස් මා දෙසට යොමු වෙලා. මම ඔවුනට කිව්වා, "සහෝදරවරුනි, මෙතන පව් නොකරපු කෙනෙක් ඉන්නවනම් පළමු ගල ගසන්න" කියලා. සෙනග එකිනෙක සමග කොඳුරනවා. එක් මිනිසෙක් මා ලඟට ඇවිල්ලා මාව පසෙකට තල්ලු කළා, බොරුවට ක්‍රිස්තුස් වෙන්නේ නැතුව අහකට පළ කියලා. ලෝගුව පොරවාගෙන සිටි මහලු පුරුෂයා කිව්වා, මම කිසිම දවසක ගැහැණියකගේ පහස සොයා ගෙන ගිහිල්ලා නැහැ ඒ නිසා මම පව්කාරයෙක් නෙවෙයි කියලා, තඩි ගලක් අරගෙන අර ගැහැණියට ගැහැව්වා. ඒක වැදුනේ ඇයගේ නළලට. ඒ සමගම, අනෙක් මිනිසුන් ඇයට ගල් ගසන්න පටන් ගත්තා. ගැහැණිය වේදනාවෙන් මොර දෙනවා. ඇයගේ සිරුරට වැදෙන ගල් වල හඬ මට ඇසෙනවා. ඒක හරිම බොල් හඬක්. <br /> <br />මටත් තිරිසන් ආසාවක් ඇති උනා ඇයට ගල් ගැසීමට. මටත් චන්ද්‍ර නගරයේ පුරුෂයෙකු වෙන්න අවශ්‍ය උනා. මමත් ගලක් අහුලාගෙන සෙනග අතරින් රිංගලා ඉලක්කය අරගෙන, අර ගැහැනියගේ ඔළුවට ගැහුවා. ඒක වැදුනේ ඇයගේ වම් කම්මුලේ. එතනින් ලේ ආවා. මට ඇයට ගල් ගසන්න පුදුමාකාර ආසාවක් ඇතිඋනා. මම ගල් වලින් මගේ සාක්කු පුරවාගෙන, සෙනග තල්ලු කරගෙන ඉදිරියට ගිහිල්ලා අර වැටිලා ඉන්න ගැහැණියට ගැහුවා. ගල් ඇයගේ ශරීරයේ වැදෙන්න වැදෙන්න මට දැනුනේ පරපීඩාකාමී ආශාවක්. මේ මිනිසුන් සියලුමදෙනට ඒ ආශාව දැනෙන බව මට තේරුනා. ගැහැනියගේ අඳෝනාව, වේදනාවෙන් කෑ ගසන හඬ, අපගේ හැඟීම් උද්දීපනය කළා. අපි තරගයට ගල් ගැසුවා. බොහෝ වෙලාවක් ගල් ගැසුවා. අපේ කමිස දහදියෙන් පෙඟෙන තුරු ගල් ගැසුවා. ගැහැණිය මැරිලා, ඒත් අපි ගල් ගැසුවා. ඇයගේ ශරීර මස් තැළිලා, ඒත් අපි ගල් ගැසීම නැවැත්තුවේ නැහැ. ඇයගේ මළකුණ හප වන තුරු අපි ගල් ගැසුවා. අවසානයේ අඳුර වැටිලා ඉල්ලක්කය ගැනීමට ඇයගේ මළකඳ පෙන්නේ නැහැ. නමුත් අපි ඉල්ලක්කය අනුමාන කරගෙන ගැහුවා. සඳ පෑයුවා, අපි සඳ එලිය ආධාරයෙන් හප ගිය මිනිස් කුනුපයට ගල් ගැහුවා. ගල් ඉවර වෙනකොට අර හපය ලඟට ගිහින් ලේ තැවරුණු ගල් අරගෙන ආවා. අවසානයේදී, එතන තිබුනේ විසිරි ගිය මස් කෑලි තොගයක් විතරයි. මිනිසෙකු තවත් මිනිසෙකු විනිශ්චය කිරීම, ඔහුට හෝ ඇයට දඬුවම් දීම කොතරම් සුමිහිරි දෙයක්ද. එහි ප්‍රීතිය නියමාකාරයෙන් භුක්ති වින්ඳේ අද. මට විශාල ප්‍රීතියක් දැනුනා. උඩ පනින්න, ගී ගයන්න, නටන්න මගේ සිත උද්දාමයෙන් පිරිලා. චන්ද්‍ර නගරය කොතරම් අනගි නගරයක්ද? ගැහැනුන්ට ගල් ගසා මරා දමන, වරදකරුවන්ගේ අතපය කපන, ප්‍රසිද්ධියේ මිනිසුන්ට කස පහර දෙන අපේක්ෂාවේ නගරය. <br /> <br />චන්ද්‍ර නගරයේ ජීවිතය ඉතා සරලයි. එක්කෝ තහනම් නැත්නම් අනිවාර්යයයි. ඉන් අතර මැද විකල්පය නැහැ. සෑම දේම තීරණය කලේ පැරණි ශුද්ධ ලියවිලි වල තියන නීති අනුව. ශුද්ධ ලියවිල්ලක තිබුනා නම් මිනිසා ආහාර ගත යුත්තේ මුඛයෙන් නොව නාසයෙන් කියලා, අනිවාර්යෙන්ම මිනිසුන් එය පිලි පැදිය යුතුයි. කිසිවෙකුට ශුද්ධ ලියවිල්ලේ තථ්‍යතාව ප්‍රශ්න කරන්න තහනම්. එයට විරුද්ධ අදහස් දැරූවන්, මිථ්‍යා දෘෂ්ටිකයන්. ඔවුන් ගෙල කපා මරා දැමිය යුතුයි. මා තුල සිටි පරපීඩකයාට රිසි සේ තෘප්තිය ලබා දුන් චන්ද්‍ර නගරය. මම නුඹට සුභ පතනවා. මගේ ගමන මා යා යුතුයි, ඒ නිසා මම අමාරුවෙන් චන්ද්‍ර නගරයට සමු දුන්නා." </b> <br /> <br /><b>නිකිටා මිකාලොව්</b> ගේ Burnt by the Sun චිත්‍රපටය සිහිපත් කරවන රතු විප්ලවය මගින් විප්ලවයේ ක්‍රියාධරයන් විනාශ කිරීම ගැන මානසික රෝගියාගේ තම වෛද්‍යවරයාට පවසන්නේ මෙසේය. <br /> <br /><b>"මම කඳුවැටිය තරණය කළා. මම දුටුවා ඈතින් පායා ඇති හිරු. මිනිසුන් පිරිසක් කඳු පාමුල, රැස්වීමක් වගේ. ඔවුන් රතු පැහැති කොඩි අරගෙන ඈතින් පෙනෙන හිරු දෙසට යනවා. ඔවුන් හිරු ගේ රක්ත වර්ණ පැහැයට වශී වෙලා. ඔවුන් ගෙනයන ධජ, හිරුගේ පැහැය. යන ගමන් ඔවුන් සටන් පාඨ කියනවා. උද්යෝගය පිරිලා. මම ඈත සිට බලාගෙන හිටියා. ඔවුන් දිගටම ගමන් කලේ සුර්යා දෙසට. මුළු අහසම රතු පාටයි. අහසේ රතු පැහැය තව තවත් වැඩි උනා. දැන් මුළු අහසම ලේ රතු පාටයි. හිරුගේ රශ්මිය එන්න එන්නම වැඩි වෙනවා. එත් මිනිසුන් පිරිස හිරු දෙසටම යනවා. මම කඳු වළල්ලට මුවා වෙලා ඔවුන් දෙස බලා සිටියා. තද හිරුගේ රශ්මිය වැදිලා ඔවුන් පිලිස්සී ගියා. එහෙත් ඔවුන් ගමන නතර කරන්නේ නැහැ ඉදිරියටම යනවා. ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් ඉදිරියෙන් යන මිනිසුන් දැවී අළු වී ගියා. ඔවුන්ව පරයා ගෙන දෙවන පෙළ යනවා. ඔවුනුත් දැවෙනවා. මෙසේ සියලුම දෙනා රක්ත වර්ණ සුර්යා විසින් දවා හළු කරනු ලැබුවා. ඒක භයානක දර්ශනයක් ඩොක්ටර්, නමුත්, මිනිසුන් ඔවුන් ප්‍රේම කල හිරු නිසාම විනාශ උනා. විනාශය පැවත්මේම එක් අංගයක් වෙන්න ඇති....."</b> <br /> <br />"මානසික රෝගියා ගේ පරිකල්පනය" කෘතිය සිංහල සාහිත්‍යයේ මෙතෙක් පළ නොවූ අන්දමේ කෘතියකි. එය අර්ධ නවකතාවක්, විස්තර ප්‍රකාශයක්, ඓතිහාසික විශ්ලේෂණයක් යනා දී ප්‍රවර්ග රැසකට අයත් වන නිර්මාණයකි. මෙය සිංහල පාඨකයාට අමුතුම අත්දැකීමක් ගෙන දෙන කෘතියක් වනු ඇත. <BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ඒ. එස්. වික්‍රමසිංහ<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2552&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2552' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-9086496347909044651?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=R-Zhz4QPmfQ:VO8mDjTTpts:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=R-Zhz4QPmfQ:VO8mDjTTpts:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=R-Zhz4QPmfQ:VO8mDjTTpts:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=R-Zhz4QPmfQ:VO8mDjTTpts:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=R-Zhz4QPmfQ:VO8mDjTTpts:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_23.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-39960017865756887342012-05-23T08:49:00.001-07:002012-05-23T08:49:20.480-07:002012-05-23T08:49:20.480-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RINT/2570%20Viraj%20Liyanarachchi-Interview.jpg width=420 height=292 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>වසර හයක් තිස්සේ වෘත්තීය ඡායාරූප ශිල්පියෙකු සහ සමාජ ක්‍රියාකාරිකයෙකු ලෙස අප හඳුනන <b>විරාජ් ලියනාරච්චි</b> ඡායාරූපකරණය ඇසුරේ විවිධ පර්යේෂණවල නිරත වෙමින් සිටියි. වත්මන් ලාංකේය සන්දර්භය තුළ දුලබව ස්පර්ශ වන ඉම් කරා ළඟා වීමට වෙර දරයි. කලාවට අදාළ අධිපති මතවාදයෙන් ඔබ්බට ගිය වෙනස් වූ මානයන් ගවේශණය කරන ඔහු ඒ ප්‍රකාශනයන් සිදු කරන්නේ අප අවට ඇති වෙනත් විවිධ මාධ්‍ය සමඟ මිශ්‍ර කරමිනි. සිය ඡායාරූප හරහා අන්තර්ජාතික අවධානයට ද ලක්ව ඇති ඔහුගේ ප්‍රථම කේවල ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනය ‍<b>මැයි මස 27 සිට 29 වැනිදා දක්වා කොළඹ ජාතික කලා භවනේ දී</b> සහ <b>ජුනි 2 සහ 3 යන දෙදින තුළ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ‘මාගේ දේශය අවදි කරනු මැන’ ශිෂ්‍ය සාහිත්‍ය උළෙලේ දී</b> පැවැත්වීමට බලාපොරොත්තු වෙයි. විරාජ් බූන්දිය සමඟ කළ ‍මේ සංවාද සටහන ඒ නිමිත්තෙනි. <br /> <br /><b>ඇයි ඔබ ඔබේ ප්‍රකාශන මාධ්‍යය ලෙස ඡායාරූපකරණය තෝර ගන්නේ? </b> <br /> <br />ඇත්තට ම මගේ ප්‍රකාශන මාධ්‍යය ඡායාරූපකරණය පමණක් නෙවෙයි. මම විවිධ මාධ්‍ය ඔස්සේ දේවල් ඉදිරිපත් කරනවා. කවිය, කෙටි චිත්‍රපටකරණය වගේ විවිධ දේවල් හරහා මගේ ප්‍රකාශනයන් කරන්න උත්සාහ ගනිමින් ඉන්නවා. <br /> <br />නමුත් ඡායාරූපකරණය කියන්නේ විශේෂ මාධ්‍යයක්. චිත්‍රපටියක් ගත්තොත් ඒකෙ ගලා යාමක් සිද්ධි ගොඩක් තියෙනවා. ඒත් ඡායාරූපයකට හසුවෙන්නේ ජීවිතයේ එකම එක නිමේෂයක් විතරයි. එක රූපයක්. ඒ එක රූපයෙන් පුලුවන් මිනිහෙක්ව සසල කරන්න. ඒ නිසා ඡායාරූප කලාවට මම වඩාත් කැමතියි. <br /> <br /><b>අපි දන්නවා ඡායාරූපකරණයේ modern art(නූතනවාදී කලාව), surrealism(අධියථාර්ථවාදය), post-modern art (පශ්චාත් නූතනවාදී කලාව) වැනි විවිධ ශානරයන් තිබෙන බව. මේවා අතරින් ඔබේ එළඹුම මොකක්ද?</b> <br /> <br />මම මේ එකකට සීමාවෙලා නෑ. මම විවිධ ශානර තුළ අත්හදා බැලීම් කරමින් ඉන්නවා. අපි සාමාන්‍ය ස්වභාවික ඡායාරූපයක් ගත්තොත් ඒ තමා අපි දකින දේ. එය අයත් වෙන්නේ modern art වලට. නමුත් surrealism කියල කියන්නේ දේවල් ඉන්ද්‍රජාලිකව කියවා ගැනීමක්. ඒ ඡායාරූපය දිහා බැලුවම ඒක යථාර්ථය නෙවෙයි. නමුත් ඒක ඇසින් දකින දේ ම විය යුතු ද? නෑ. මනසින් දකින දෙයක් වෙන්න පුලුවන්. modern art ඉඳන් surrealism වලට එද්දි නිර්ණායක ටිකක් හැලිලා තමයි එන්නෙ. post-modern කලාව ඊටත් වඩා වෙනස්. එහිදී නිර්මාණයේ කර්‍තෘ ගැන හොයනවා, මාතෘකාව බලනවා. ‍ modern art වලදි අනුගමනය කරන ඇතැම් රීති- එනම්, වස්තු සංවිධානයේ දී ප්‍රධාන අරමුණට බාධා නො වන පරිදි අනෙක් වස්තූන් තැබීම, ප්‍රධාන අරමුණ බලා සිටින දිශාවට (Looking Phase) වැඩි ඉඩක් තැබීම වැනි දෑ නො සලකා හරිනවා. මම කියන්නෙ නෑ ඒ රීති නරකයි, post-modern ශානරය තමයි හොඳම කියල. නමුත් නිර්ණායක සේම ඒ තුළින් කියවෙන මිනිසුන්ගේ ජීවිතයට බද්ධ වන දේවල් පිළිබඳ කතිකාවත් (Discourse) වැදගත්. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RINT/Viraj Liyanarachchi Awl Art 1.jpg' width=450 height=376></p> <br />අලුත් විෂයක් තියෙනවා Photo Manipulate කියල. එහිදී එක් නිර්මාණයක් කරන්න ඡායාරූප ගණනාවක් යොදා ගන්නවා. ඒ නිසාම එතුළින් මතුවන කතිකාව ප්‍රබලයි. <br /> <br /><b>කවුරුත් වැඩිය අත තියන්න බය ‘නිරුවත් ඡායාරූපකරණය’ ගැන ඔබ උනන්දුයි නේද? </b> <br /> <br />ජීවිතයෙ නිරුවත මම දකින්නෙ වෙනත් විදිහකට. සිංහල- බෞද්ධ ලාංකික විඥානයේ තියෙන ලංකාව කියන්නේ දොරමඬලාවෙ කියන ‘හරි ෂෝක්’ එක. එහි නිරුවතට ඉඩ නෑ. නමුත් ඇත්තටම නිරුවත කියන්නෙ නිදහස සහ ගැඹුර පිළිබඳ අදහසක් ඉස්මතු කරන දෙයක්. නිරුවතට පොදු සමාජය දෙන අර්ථ කථනය තුළ තමයි ඒක කුණුහරුපයක් වෙන්නෙ. නමුත් ඒක කුණුහරුපයක් නෙවෙයි. ඉතිහාසයෙ දි <b>ලයනල් වෙන්ඩ්ට්</b> වැනි අය විශිෂ්ට ලෙස මේක කළා. එහි ලස්සනක් තිබුණා. <b>රැලෙක්ස් රණසිංහ, පී.බී. වීරවර්ධන, වෛද්‍ය එම්. එස්. වීරකෝන්</b> සහ <b>ජී. හෙට්ටිආරච්චි</b> වැනි අය අතර මේ ගැන විශේෂ කතිකාවක් තිබුණා. ඒ පෙළ එකපාරට ම නැතිවෙලා ගිහින්. දැන් Nude Photography දකින්නෙ විනාශකාරී දෙයක් විදිහට. ඒ අදහස මේ භූමියේ අධිපති මතවාදයට සාපේක්ෂ යි. ඉස්සර මෙය යොදා ගැනුනෙ ස්ත්‍රියගෙ සුන්දරත්වය මතු කරන ක්‍රමවේදයක් විදිහට. නමුත් මම වැඩිපුර ගන්නෙ නග්න පිරිමි රූප. මම ඒ තුළින් උත්සාහ කරන්නේ පිරිමියා තුළ ඇති ස්ත්‍රී ස්වභාවය මතු කරන්නයි. මේ පුරුෂාර්ථවලින් පිරුණු සමාජයට පිරිමියා යනු පරම දෙයක් නොව ස්ත්‍රිය හා පුරුෂයාගේ සංකලනයක් බව කියන්නයි මට ඔනෙ. අනෙක් අතට ස්ත්‍රී ඡායාරූප සම්බන්ධයෙන් ගත්තොත් සුන්දරත්වය මතු කිරීම වෙනුවට මම උත්සාහ දරන්නෙ බඩ මහත, රැළි වැටුණු සැබෑ ස්ත්‍රී ශරීර ඡායාරූපගත කරන්න‍. ලස්සන කැත තීරණය කරන්නේ රේඛා සහ හැඩතලවලින් නෙවෙයි. නිරුවත තුළ ඉන් එහා ගිය නිදහස පිලිබඳ කතිකාවක් ගොඩ නැඟිය යුතුයි. ඒ නිදහස ලස්සන ස්ත්‍රියට පමණක් අයිති දෙයක් නෙවෙයි. <br /> <br />වික්ටෝරියානු සමාජයෙ මිනිසුන්ට ඇඳුම් ගලවන්න සෑහෙන්න කාලයක් ගත වුණා. ඒ වගේ තමයි ලංකාවෙ වාමාංශික පක්ෂ අතර රාවයක් ගියා නිරුවත් වෙරළ කලාප ඇති කරන්නට සැලසුම් කිරීම ගැන. ඔවුන් කිව්වෙ මෙය ගෝලීය ධනවාදය තුළ සූරා කෑමක් කියලා. ඒ නිසා ඒ අදහසට විරුද්ධ වුණා. නමුත් ගොඩ නැගිය යුතු සැබෑ තර්කය එය නෙවෙයි. නිරුවත් වෙරළ කලාප ඇති කිරීම නෙවෙයි ප්‍රශ්නය- එය එක්තරා පිරිසකට පමණක් සීමා කිරීම යි. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RINT/Viraj Liyanarachchi Awl Art 2.jpg' width=428 height=600></p> <br /><b>ඔබ ලංකාවට තවම එතරම් ම හුරු නැති දෙයක් වන Interactive Art ඇසුරින් පර්යේෂණ කරනවා?</b> <br /> <br />ඔව්. මම ඒ තුළත් අත්හදා බැලීම් කරමින් ඉන්නවා. Interactive Art කියල කියන්නෙ කලා කෘතියක් විඳින මිනිසාව ඒ කෘතියට බද්ධ කරගෙන ඔහු හෝ ඇය එහි කොටසක් බවට පත් කරගැනීමේ ක්‍රියාවලියකට යි. මම පහුගිය පෙබරවාරි මාසේ "Coca" කණ්ඩායම සමඟ එක් වෙලා මරදාන where house එකේ එවැන්නක් කළා. ඉන් එකක් තමයි බිත්තියක ප්‍රොජෙක්ට් කරලා කෙටි චිත්‍රපටයක් දිගට ම ප්‍රදර්ශනය කිරීම. ඒකත් එක්ක සහ- සම්බන්ධයක් හැදෙන විදිහට ගැලරි එක පුරා පොළවෙ තැන තැන හැඟීම් ප්‍රකට කරන මිනිස් මුහුණුවල ඡායාරූප ඇලෙව්වා. ගැලරියෙ අනික් දේවල් බලද්දි මිනිසුන්ට මේවා පෑගුණා. වී අයි පී කණ්ඩායම්වලට පවා. එතකොට එයාල ඇහුවා "ඇයි මේ ‍ෆොටෝස් පෑගෙන්න දාල තියෙන්නෙ? අපරාදෙ නේද?" කියලා. මගේ පිළිතුර වුණේ මේකයි. "අපි මේ පින්තූරෙ ඉන්න මිනිස්සු පෑගෙන එක ගැන දුක්වෙනවා. හැබැයි එළියෙ ඇත්තට ම නිමේෂයක් පාසා මිනිස්සු පෑගෙනවා. ඒ ගැන කාටවත් තැකීමක් නෑ." ඒ අදහසත් එක්කම විවිධ සංවාද ගොඩ නැගුණා. ජන ජීවිතයේ ගැටළුව ගැන කාටත් පොදු ප්‍රශ්න ගැන එවැනි දේ හිතන්නෙවත් නැති අය පවා විමතියට පත් වෙලා අදහස් දැක්වුවා. <br /> <br /><b>ලෝකයේ ඡායාරූපකරණය ගැන කතා කළොත්? </b> <br /> <br />දැනට හැදිල තියෙන පද්ධති ගත්තම ඒවා නිතරම නිර්මාණය වෙන්නේ දෘෂ්ටිවාදවලින් ගහණ මහා පද්ධතියට සාපේක්ෂව. ඉතින් ඡායාරූපයෙන් වෙන්නෙත් ඒ මතවාද ක්‍රියාවට නඟන එකම යි. උදාහරණයක් ලෙස ගත්තොත් හොලිවුඩ්වල හොඳම චිත්‍රපටි කියල සැලකෙන නිර්මාණ තුළ තියෙන දෘෂ්ටිය වෙන්නෙ ඒ සංස්කෘතිය තුළ බලවත් මතවාදය. ඡායාරූපකරණයත් ඒ වගෙයි. ලෝකෙ දැවැන්තම ඡායාරූප උළෙලක් වන 'Australian Super Circuit' ගනිමු. අපි මෑතකදි දැක්කා ඒකට ඉදිරිපත් කරපු ළමා අංශයේ ඡායාරූප පෙළක්. ඒ ළමයි හරි සුන්දරයි. කිසිම දුකක් කරදරයක් පේන්නවත් නෑ. නමුත් අපි දන්නවා ඇත්ත ලෝකයේ ළමයින්ට කොච්චර ප්‍රශ්න තියෙනවද කියල. සෞඛ්‍යය, අධ්‍යාපනය, අපචාර මෙවැනි ප්‍රශ්න කොයි තරම්ද? නමුත් මෙතනදි මුළු ලෝකෙම කියවන්න පදනම හැටියට ගන්නෙ යුරෝපයේ දියුණු ජීවිතය. මම මේකෙන් අදහස් කරන්නෙ නෑ ළමයින්ගේ සුන්දරත්වය අගය නො කළ යුතුයි, දුක ම වර නැගිය යුතුයි කියල. නමුත් ඉහත කී විභවය වෙනස් කළ හැකි කතිකාවක් ගොඩ නැගිය යුතුයි. <br /> <br /><b>මෙවැනි තත්ත්වයක් තුළ ඔබ ඔබේ ඡායාරූපවලින් වෙනස් යමක් කරනවද? </b> <br /> <br />මම මේ කතා කරන්නේ Art Photography එහෙම නැත්නම් කලාත්මක ඡායාරූපකරණය සම්බන්ධයෙන්. Wedding Photography, nature and wild life photography, commercial photography මෙවැනි ෂානර ගොඩක් තියෙනවා. යම්කිසි ඡායාරූපයක් කලාත්මකයි කියල පිළිගන්න බලන්නාවූ නිර්ණායක ටිකක් තියෙනවා. රූපයේ හැඩතල, වර්ණ සංයෝජනය, වස්තු සංවිධානය, අඳුර- එළිය, රේඛා සහ ස්වර්ණමය අනුපාත ඉන් සමහරක්. ලංකාවෙදි කලාත්මක ඡායාරූප විග්‍රහ වෙන්නෙ මේ නිර්ණායකවලට සාපේක්ෂව. අපි සාමාන්‍යයෙන් බලන්නෙ ඇස් මට්ටමින්. නමුත් අපි මේ ඇස් දෙකෙන් දකින යථාර්ථය වෙනස්ම කෝණයකින් බලලා පෙර නොවූ විරූ විදිහට ඉදිරිපත් කිරීම තමයි සිද්ධ වෙන්නෙ. මේක තමයි පාඨමාලාවල න්‍යාය වශයෙන් උගන්වන්නෙ. ඒකෙ වරදක් නෑ. නමුත් අපි මේ ඔක්කොම කතා කරන්නෙ ගොඩ නැගීම් පද්ධතියක් තුළ විතරයි. අපට ඒ තුළින් මතු කළ යුතු කතිකාව මඟ ඇරිලා. අපි ජාතික ඡායාරූප කලා සංගමයේ ඩිප්ලෝමාව කරන කාලේ මිනිස්සු හොයාගෙන දුර බැහැර සංචාරය කරලා ඒ මිනිස්සු එක්ක ජීවත් වෙලා ඔවුන්ගේ ජීවිත කැමරාවට ග්‍රහණය කර ගත්තා. ඒ ගත්ත ඡායාරූපවලින් ජාතික කලා භවනේ ප්‍රදර්ශනයකුත් කළා. එතන තිබුන මගේ ‘Gypsy Girl’ කියන ඡායාරූපයට දෙවැනි තැන ලැබුණා. මේකට විවිධ ප්‍රතිචාර ලැබුණා. "දුකයි", "පව්", "හරි ස්වීට්" වගේ ඒවා වගේම සමහරු ඇහුවා "ඇයි මේකට ‘Gypsy Girl’ කියලා නම දැම්මෙ? නිකම් තිබ්බ නම් හරිනේ බලන කෙනාට විවෘතව හිතන්න" කියල. මම කියන්නෙ මේ ඉන්නෙ Gypsy Girl ම තමයි. අපි එයාව වෙන විදිහකට නෙවෙයි ඒ විදිහට ම දකින්න ඕනේ. ඒක තමා යථාව. කෙසේ නමුත් ඒ මාතෘකාව සහ එය බෙදාගත් ආකාරය අනුව ඒ තුළින් අහිකුණ්ඨික මිනිසුන් ගැන සංවාද ගොඩ නැඟුණා. <br /> <br />දේශපාලනිකව ගත්තොත් මිනිස්සු යථාර්ථය කියල කියව ගන්නෙ, දකින්නේ යථාව නෙවෙයි. කතිකාව ගොඩ නැඟීම යි වැදගත්. ඒ සඳහා මම කරන්නේ මේ යථාව මගේ පැත්තෙන් බලන්න කියලා ආරාධනාවක් කරන එකයි. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RINT/Viraj Liyanarachchi Awl Art 3.jpg' width=352 height=523></p> <br /><b>විරාජ් "අWL Art" නමින් තමන්ගෙ ප්‍රථම කේවල ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනය කරන්න යනවා. ඔබ ඒ තුළින් ඉහත කියූ කතිකාව ගොඩ නඟන්නේ කොහොමද? ප්‍රදර්ශනය සහ අපේක්ෂිත කතිකාව ගැන කතා කළොත්?</b> <br /> <br />මම ඡායාරූපකරණයට පිවිසිලා අවුරුදු හයක්. අපි කාචයට හසු කර ගන්න කලාත්මක ඡායාරූප මිනිසුන් සමඟ බෙදා ගත යුතුයි. ඒ සඳහා ඇති මාධ්‍යය ප්‍රදර්ශනයක් පැවැත්විම යි. ලංකාවෙ ප්‍රදර්ශනයක් කළාම ඒක බලන්න එන්නේ මම වගේම තවත් ඡායාරූප ගන්න අය. "මේ ෂොට් එක මාරයි" වගේ දේවල් කියලා විචාරයකුත් කරනවා. ඊට පස්සෙ කේක් කාලා, තේ බීලා, පිට කසලා යනවා. ඊට අමතරව ජාත්‍යන්තර ප්‍රදර්ශන ම පමණක් ඉලක්ක කරගෙන නිර්මාණ කරනවා. ඒ තුළ විශිෂ්ටයින් බිහිවෙලා තියෙනවා. ඒ තරමටම රන් පදක්කම් ගෙනල්ලත් තියෙනවා. මේකට අපේ ගුරුවරුත් ඇතුළත්. හැබැයි අඩුගාණෙ මහජනතාව නෙවෙයි, ඡායාරූප ක්ෂේත්‍රයේ ඉන්න අයවත් මේ ඡායාරූප දකින්නෙ නෑ. ප්‍රදර්ශනය තමයි තියෙන එකම ෆෝමැට් එක. <br /> <br />අපි ඉන්නෙ ගෝලීය ධනවාදී සමාජයක. ඒකට සාපේක්ෂව දැනුම හුවමාරු වෙන වේගය ඉස්සරට වඩා වැඩියි. අන්තර්ජාලය නිසා මේක තවත් පහසු වෙනවා. දවසකට ලක්ෂ ගණනක් හොඳ හෝ හොඳ නැති ඡායාරූප ඊට එක්වෙනවා. මම මුලින් ම අWL Art කළෙත් අන්තර්ජාලයෙ. ඒකෙන් මගේ රසික ප්‍රජාව පුළුල් වුණා. නමුත් ඇත්තම කාර්යය වුණේ අන්තර්ජාලය තුළ කතිකාව ගොඩ නඟන එක. මම ඡායාරූපය තුළ කවිය, විස්ථාපන කලාව වැනි දෑ එහෙට මෙහෙට දාලා අත්හදා බැලීම් කරනවා. මට හිතෙනවා ඒකෙ සාර්ථකත්වයක් තියෙනවා කියලා. මොකද ඒ තුළ යම් පිරිසක් රොක් වුණා. ඒ සියල්ලෙන් ලැබුණු උත්තේජනය තමයි මේ ප්‍රදර්ශනය සඳහා මුල් වුණේ. <br /> <br />ඔබ අහයි එතකොට මාත් කරන්නේ කලින් අය කරපු දේම නේද කියල. නමුත් අන්තර්ජාලයේ හෝ එහි නොවන පිරිසට කලාගාරයේ බිත්තියක එල්ලලා මේවා පෙන්නුවම එය පරිගණක මොනිටරයක් මත අඩු ගුණාත්මකභාවයකින් දකින ඡායාරූපයකට වඩා වෙනස්. එය කතිකාව සඳහා ඉඩ හැදීමක්. ඒ වෙනුවෙන් ම තමයි ප්‍රදර්ශනයේ ආරම්භයට සමගාමීව <b>විදර්ශන කන්නන්ගර</b> සහ <b>සිතුමිණි රත්නමලල</b> අදහස් දක්වන්නෙ. කොළඹ ම කේන්ද්‍ර නොකොට නුවරටත් මෙය ගෙනියන්න හිතුවෙ එහි තවත් ඉදිරි පියවරක් ලෙස. <br /> <br /><b>විරාජ් විවිධ පිරිස් සමඟ කලා සහ දේශපාලන වැඩවල නිරත වෙනවා. මේ දේවල්වලට වැඩිපුරම අවකාශය හැදෙන මහල්වරාවෙ "බේකරිය" ගැන යමක් කිව්වොත්?</b> <br /> <br />අපේ ඉතිහාසය පුරාම අවුරුදු ගණනක් වමේ ව්‍යාපාර එක්ක වැඩ කළා. අන්තිමේදි එයාල අපිට ෆැන්ටසි එකක් පෙන්නලා සුදු ඇඳුම් ඇඳ ගත්තා. බේකරියෙ අපි කරපු 'Saturday Night Fever' සංගීත වැඩසටහනේ මූලික අරමුණ වුණේ මේ තියෙන අධිපතිවාදී ‘මෙගා ස්ටාර්’ මියුසික් ශානරය ට පිටින් වෙන යමක් ගොඩ නැඟීම. ඒකට අපිත් එක්ක බොහෝ කලක් තිස්සේ ආදරය හා දේශපාලනය බෙදා ගත් මිතුරු කණ්ඩායම් හතක් එකතු වු ණා. ගීතදේව, ශාක්‍ය, O2, සරාලගේ Wanted බෑන්ඩ් එක, මාධව, පාලිත සහ ජෙහාන් වැනි දිගටම මියුසික් වැඩවල ඉන්න අය තමයි ක්ලැසික්, හාඩ් රොක් වැනි අංශ වලින් මේකට දායක වුණේ. මම ඒ එකතු වීමෙ ම වැදගත් කමක් දකිනවා. ඒක මේ මෙගා කතිතාව ඇතුළෙ real එකත් එක්ක කළ කතිකාවක්. සමහර සිංදු දේශපාලනික හැඩයක් ගත්තා. ඒකෙන් අපි දේශපාලන ව්‍යාපාර එක්ක සම්බන්ධයි කියලා චෝදනා ආවා. ජාතික පුවත්පත්වලිනුත් පහර දුන්නා. නමුත් මම කියන්න ඕනෙ එතන එහෙම දේශපාලන ව්‍යාපාර නෑ. මේ වගේ වැඩවලට කඩේ යන දේශපාලන ව්‍යාපාර දැන් ඇත්තෙත් නෑ. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RINT/Viraj Liyanarachchi Awl Art 4.jpg' width=375 height=500></p> <br /><b>විරාජ්ගෙ කලාවෙ ඉදිරි දැක්ම?</b> <br /> <br />Art කරන කෙනෙක් විදිහට ඡායාරූපකරණය කියන්නෙ ෆොටෝ එකක් බිත්තියෙ එල්ලලා විනෝද වෙන එක නෙවෙයි. මේ තියෙන තත්ත්වයට දේශපාලනික උත්තරයක් ඕනෙ. අද සිංහල-බෞද්ධ දෘෂ්ටිවාදය දරන්නාවූ බහුතරය බලන් ඉන්නෙ හෙට නිවන් යන්න. එයාලගෙ ඇස් ඇරවන්න හරබර දේශපාලන සාකච්ඡා පමණක් ම ප්‍රමාණවත් නෑ. කලාවත් අවශ්‍යයි. අපි කලාව කළ යුත්තේ මිනිස්සු වෙනුවෙන්.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> බූන්දි වැ.දෙ.<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2570&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2570' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-3996001786575688734?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=-6zDlyeCXow:oCh6HvBWSZo:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=-6zDlyeCXow:oCh6HvBWSZo:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=-6zDlyeCXow:oCh6HvBWSZo:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=-6zDlyeCXow:oCh6HvBWSZo:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=-6zDlyeCXow:oCh6HvBWSZo:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/wl-art.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-85647361008405259222012-05-22T17:40:00.001-07:002012-05-22T17:40:42.158-07:002012-05-22T17:40:42.158-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2560%20Left%20Helemt%20Of%20Soldier-Dilan.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>මේ කවිය උඹ ගැනය <br />ඒ උනත් දැන් උඹට <br />කියවන්න නම් බැරිය <br /> <br />එකේ පන්තියෙ චන්දරේ <br />අටේ පන්තියෙ චන්දරේ <br />නමේ පන්තියෙ අකුරු බැරිවී <br />ආමි ගිය අපෙ චන්දරේ <br /> <br />වෙසක් එකට උණපතුරෙන් පැටව්කූඩු හැදූ <br />පිරිත් ගෙදර මණ්ඩප්පෙට ගොක්කොල වැඩදැමූ <br />එගොඩ වෙලේ ලියදි දෙකක බෝංචි කොටු වැවූ <br />උඹේ අතට තුවක්කුවක් උනේ කොහොම හුරූ <br /> <br />හිංදි පිච්චර් සිංදු කෑලීම කියා නැටුවේ ඒ කලේ <br />පුහුණුවෙන් පසු ගෙදර ඇවිදින් සිංදු අමතක වූ වෙලේ <br />ආමි කැප් ටී ෂර්ට් බෙදමින් උජාරුවකින් අපි ළඟේ <br />ටී පනස්හය ආර්.පී.ජී ග්‍රෙනේඩ් ගැන කිව් චන්දරේ <br /> <br />'ගේ හදලා ඉවර වෙලා අපි බඳිමුකො සුදූ' <br />කන්දෙ ගෙදර නන්දනීට ලියුං කෑලි ලියූ <br />තවෙකෙක් නහනට පැතුමක් තුන්හිතේම නොවූ <br />තුවක්කුවෙන් වෙඩිතිබ්බේ දූගී කමට ඔහූ <br /> <br />නිවාඩුවකට ආ වෙලේ <br />උඩහ වැව ලඟ බන්ටෙකේ <br />ළඟින් ඉඳගෙන ඈත බලමින් <br />'සුවර් නෑ බං' කියලා ගියේ <br /> <br />දෙසතියයි ඉන් පහු උනේ <br />බ්ලාස්ට් එකකට අහු උනේ <br />සීල් ඇලවූ පෙට්ටියක් තුළ <br />කකුල් අටකින් පැමිණුනේ <br /> <br />වෙඩි තබා රණබෙර වයාලා පොළොවෙ සැඟවූ චන්දරේ <br />මතක් වෙනකොට වාවන්නෙ නෑ පපුවෙ ඇවිලෙන ගින්දරේ <br />මේ සොහොන යට නිදන මිනිසෙකි තවම හදවත පණ ගැහේ <br />ලාන්ස්කෝප්‍රල් පී.ආර්.සී.චන්ද්‍රසිරි අපෙ චන්දරේ<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ඩිලාන් විශ්වනාථ හටනාරච්චි<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2560&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2560' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-8564736100840525922?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=GbIy8vOnoIw:44iRZB7wAoU:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=GbIy8vOnoIw:44iRZB7wAoU:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=GbIy8vOnoIw:44iRZB7wAoU:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=GbIy8vOnoIw:44iRZB7wAoU:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=GbIy8vOnoIw:44iRZB7wAoU:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_9404.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-4807676063218210782012-05-22T17:37:00.001-07:002012-05-22T17:37:34.288-07:002012-05-22T17:37:34.288-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RATH/2566%20Vijaya%20Kuveni-Malathie%20K.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>පරපුරක් තනනු වස් <br />පරපුරක් බිම හෙළා <br />මුලින් උදුරාලුවෙ ‘ලු’ <br />කුවණ්ණා... <br /> <br />නුහුරු නෙත් සරයකට <br />රුහිරු කැටි උණුව ගොස් <br />මහතිත්ත වෙරළ ගිනි වදින්නා <br />ජීවිතේ කපු පිළී ලිහෙන්නා <br /> <br />යක්ෂ ලේ ධාතුවම <br />යක්ෂ බිම මත හලා <br />වික්ෂෝප සංතාප විඳින්නා <br />සසර පෙම් වරපටෙහි බැ‍ඳෙන්නා <br /> <br />පවර තෙදවත් කෙසරු <br />කවර ලෙස විද රුදුරු <br />අදහන්න බැරි වුණිද කුවණ්ණා <br />ප්‍රේමය ම ගිනි දළුව දැවෙන්නා <br /> <br />කපු වියා ගෙවී ගිය <br />රත් නෙළුම් ඇඟිලි තුඩු <br />කම්පිතවු ළය මඬළ ගසන්නා <br />සෙ‍සාපති* දරු උරුම යදින්නා <br /> <br />රළ පෙළක් සේ අරා <br />යද්දෙස්සගල නැගී <br />කිරි අම්මලැත්තො* දුක කියන්නා <br />තම්බපණ්ණියෙ හැපෙයි කුවණ්ණා <br /> <br />හිරු සඳු ම පමණක් ම <br />දෙස් දිදී වළ දැමුව <br />අතීතය නාසෙන්* ද නොදන්නා <br />ඒ රහස ගුගරපං කුවණ්ණා <br /> <br />‍<i>*සෙසාපති- කුවේණියට කියන තව නමක් <br />*කිරි අම්මලැත්තෝ- වැදි ජනයා විසින් කු‍වේණිය හඳුන්වන පදයක් <br />*නාසෙන්-නොහොත් නාගසේන හිමි,මහා වංශයේ කර්‍තෘ ලෙස සැළකේ.</i><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2566&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2566' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-480767606321821078?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=95JK60msPHs:hwrPGm0wyhQ:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=95JK60msPHs:hwrPGm0wyhQ:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=95JK60msPHs:hwrPGm0wyhQ:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=95JK60msPHs:hwrPGm0wyhQ:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=95JK60msPHs:hwrPGm0wyhQ:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_8636.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-25662782501168044402012-05-22T08:34:00.001-07:002012-05-22T08:34:12.870-07:002012-05-22T08:34:12.870-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RATH/Jaffna%20Library%20Sri%20Lanka%20DM%20PM.jpg width=400 height=278 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>"අහා! <br />සුන්දර ද කොතරම් <br /> <br />ශෙල් වෙඩි නැති අහස <br />දුම් ගඳ නැති පවන <br />බාධක නැති ගමන <br />තුන් බිය නැති උතුර <br /> <br />වරෝවර සකියනි <br />සහපිරිවර කැටුව <br />යන්ට යාපා පටුනට <br />විනෝදෙට සති අග <br /> <br />දරා අත සිහ ධජ <br />නගා සිහියට <br />වල්ලිපුරම් රන් පත <br /> <br />යුද ලකුනු බලන්ට <br />සොහොන් පිටි ගනින්ට <br />මුදා ගත් පෙදෙස්වල සරන්ට <br />තිස් වසක හපන්කම් නරඹන්ට <br /> <br />අලිමංකඩ පනින්ට <br />කලපු සිරි විඳින්ට <br />නාගදීපය වඳින්ට <br />බුදුන් වැඩි බිම සිඹින්ට <br />විරුවන් දිවි පුදා රැකි <br />උරුමය දකින්ට <br /> <br />කටුක සරතස නිවන්ට <br />ආඬි ලිඳකින් නාන්ට <br />ඩෙල්ෆ්ට් දූවට වැද <br />වල් අශ්වයන් හඹන්ට <br />විජිත නටබුන් බලන්ට <br /> <br />හමුදා රැකවල මැද <br />දෙමල ගෙදරක <br />නාඩු බත ඉදවන්ට <br />රෑට පැදුරක් ලබන්ට <br /> <br />එන ගමන් <br />නල්ලූර් කෝවිලට ගොඩ වෙන්ට <br />පොලයකුත් ගසන්ට <br />තල් හකුරු- <br />කොට්ට කිලංගු කන්ට <br />මිදි පොකුරු ලාබෙට ගන්ට <br /> <br />ඒකීය රටේ ඇවිදින්ට <br />දැන් ඉතින් මොන තහනම ද?" <br /> <br />***** <br /> <br />"ආවත් ඔබ <br />නිරුදක වැලිකතරට <br />විලුම්පිත උතුරුකරයට <br /> <br />නැති ඉහට සෙවනක් <br />ගිනිබත් නොවූ පියෙසක් <br />වෙඩි නොවැදුනු ගසක් <br />නොතැලුනු කුසුමක් <br /> <br />සැරිසැරුවත් <br />නොදැවුනු සුන්බුන් අතර <br />ලේ වැකි පුදබිම්- <br />වැනසුනු ගොවිබිම් මැදින <br />බාගෙට පිලිස්සුනු <br />මස් වැදලි- <br />ඇට කැබලි මතින <br /> <br />කියෙව්වත් පුවරු <br />සිංහලෙන් ලොකුවට ලියපු <br />අසිංහල ගම්වලට <br />සිංහල නම් තැබුනු <br /> <br />පිදුවත් පඬුරු <br />පුල්ලෙයාර් අබියස <br />තැබුවත් නලලත තිරුනීරු- <br />සන්දන පොට්ටු <br />කන් දුන්නත් නාදස්වරමට- <br />මර්ලම් හඬට <br /> <br />කෑවත් පිනාටු <br />තොල ගෑවත් පදනීරු- <br />පනං කල්ලු <br />පෑවත් කෑදර ඉඟි <br />තංගච්චිලා හට <br />විපරම් කලත් හාත්පස <br />ඕලන්ද පවුරට නැග <br /> <br />නොගියේ ද ඇස <br />දා ගිය පොත්ගුල දෙස <br />දෙපලු වූ ශිව ලිඟු- <br />පතුරු ගිය සෙල් ලිපි වෙත <br />නොලැබී ද හෝඩුවාවක් <br />වැලලුනු උරුමයක් ගැන <br /> <br />හමු නොවිනි ද <br />තැති ගත් කිරි දෙනුන් <br />තටු සිඳුනු විහඟුන් <br />සී සී කඩ ගිය පැටවුන් <br />ලැබුනා ද අබැටක් <br />කිසිවෙකු නොමල ගෙයකින් <br /> <br />නොතැබී ද පය <br />අවතැන් දන ගාල් කල <br />තෙතබරි කඳවුරු වෙත <br />බලු මැක්කන්- <br />නිල මැස්සන් ගහන <br />ඉහඳ පනුවන් නලියන <br />අතීසාරය පැතිරෙන <br /> <br />එබී නොබැලී ද <br />රැඳවුම් කුටි තුලට <br />නොපෙනිනි ද <br />ගෙඩි ගැසුනු ඔලු- <br />බිඳුනු පිටකොඳු හෙම <br />නෑසිනි ද හීන් කෙඳිරිලි <br />හද සසල කරවන <br /> <br />අහෝ! <br />සුන්දර ද එතරම් <br /> <br />තල් අරඹ යට <br />මුකවාඩම් ලූ උවන් <br />තල් වැටෙන් පිටට නෑසෙන <br />ජාතියකගේ සුසුම්?" <br /> <br /><i>(පුල්ලෙයාර්- ගන දෙවි, තිරුනීරු-"ශුද්ධ වූ අලු", සන්දන පොට්ටු- පිරිමි තබන කසාවන් තිලක, නාදස්වරම්- දිගු නලාව, මර්ලම්- දමිල බෙරය, පිනාටු- රසකැවිල්ලක්, පදනීරු- තෙලිජ්ජ, පනං කල්ලු- තල් රා)</i><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> දර්ශන මේදිස් <BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2568&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2568' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-2566278250116804440?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=U0Hp6MsiBV8:QW4mqDL7fes:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=U0Hp6MsiBV8:QW4mqDL7fes:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=U0Hp6MsiBV8:QW4mqDL7fes:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=U0Hp6MsiBV8:QW4mqDL7fes:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=U0Hp6MsiBV8:QW4mqDL7fes:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_4588.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-7875935069599801442012-05-22T08:22:00.001-07:002012-05-22T08:22:14.405-07:002012-05-22T08:22:14.405-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2548%20Life.struggle.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR><b>"රන් විමන් සිහිනයට දොරගුළු විවර කරන විදේශ රැකියා වරම්" <br />-පුවත්පත් දැන්වීමක්</b> <br /> <br />ගොම්මන් අඳුර වැතිරෙයි ගෙයි එළිපත්තේ <br />කවුරුද එබෙන්නේ අද්දර කජු වත්තේ <br />අම්මේ අලුත් තොරතුරු කිම ඒ පැත්තේ <br />කඩයට යැවූ නංගී ඇයි තව නැත්තේ <br /> <br />පොඩි මල්ලිට උණ වැඩි වී ඇති හන්දා <br />පස් පංගුව තම්බමි පත අට සින්දා <br />හුඟ දොහකින් පාසල් ගිය නැති හින්දා <br />චක්කර ගණන් වැරදී යාවිද මන්දා <br /> <br />අප්පච්චිත් පෙර මෙන් නැත රා බොන්නේ <br />මල්ලී කැට ගසාලයි පණහක් දින්නේ <br />නංගිත් වැඩට හරි හපනී නොවැ අම්මේ <br />ඇඳ යට සොඩා බෝතල් තනියම ගැන්නේ <br /> <br />පඳුරු පතොක් කටු අග මල් පිපේවිද <br />කඳුළු සයුරු මත මතු ලොව තැනේවිද <br />පන්තියෙ පළමු තැන මෙවරත් ලැබේවිද <br />මී පුප් ලැබෙත හෙට අප සැම රැකේවිද<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සහන් කසීර වික්‍රමසිංහ<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2548&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2548' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-787593506959980144?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=HwbPrAxj0y0:Qc_-ort347M:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=HwbPrAxj0y0:Qc_-ort347M:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=HwbPrAxj0y0:Qc_-ort347M:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=HwbPrAxj0y0:Qc_-ort347M:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=HwbPrAxj0y0:Qc_-ort347M:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_2324.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-27788592105147969762012-05-22T08:14:00.001-07:002012-05-22T08:14:34.916-07:002012-05-22T08:14:34.916-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/SADH/2561%20Puthuvai-%20Manjula%20W.jpg width=380 height=260 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR><i>"පුදුවෛ අරන් ගිය බවට පැහැදිලි සාක්ෂි තියෙනවා. මනුස්සය කලා, සංස්කෘතික අංශෙ නායකයා. අවම වශයෙන් පුදුවෛ ඉන්නවද නැද්ද කියලවත් හෙළිදරව් කරන්න කියලා අපි ආණ්ඩුවට බල කරමු. පුදුවෛ දැවැන්ත කවියෙක්. හැම නිතරම තොරොම්බල් කෙරෙන ශී‍්‍ර ලාංකීය කියන වචනයෙ සංස්කෘතිය කියන කාරණාව කොටින්ම ඔය කියන ශී‍්‍ර ලාංකීය කවිය ගැන පුදුවෛ කියන නම අතෑරල කියවන්න පුළුවන් කමක් නෑ. අවම වශයෙන් කවි ලියන අයවත් පුරෝගාමී වෙලා මේ ලියවිල්ල හදමු. ගැටළුවක් නෑ මුලින්ම, මං අස්සන් කරන්නම්."</i> <br /> <br />මම එළෙස මිත‍්‍ර කවීන් කිහිපදෙනෙකුට ලියා යැව්වෙමි. මා රාවයේ කවි පිටුව කළ සමයේ, <b>මෞනත්තින්කුරල්</b> නමින් එහි වූ දෙමළ කවි පත් ඉරුව වෙනුවෙන් මිත‍්‍ර <b>සාමිනාදන් විමල්</b> විසින් <b>‘සුළඟ ඇවිත්’</b> මැයෙන් සිංහලට නඟන ලද්දාවූ වූ පුදුවෛගේ කවිය ද අමුණා යැවුවෙමි. විමුක්ති කොටි සංවිධානයේ නිල කවියා, තමන් උපන් බිමට කොතෙක් ඇලූම් කරන්නේද යන්න මා මිත‍්‍ර කවීන්ට විඳ ගත නොහැකි වී යැයි සිතන්නට මම මැලි වෙමි. එහෙත් ඔවුන් මා ලියමනට පිළිතුරු නො එවීමට තරම් උකටලී වූ හේතුව කිමෙක්ද? පුදුවෛගේ කවිය මෙබඳු ය. <br /> <br /><b>මගේ සොඳුරු රට <br />එකට එක් කරන මාර්ගයාණෙනි. <br />නො නැසී ගලා බසින <br />සරුසාර සම්පත් දෙන ගංගාවෙනි. <br />ගංගා ඉවුරු බඩට වී <br />සුන්දර ලෙස හිස වනන <br />අහස උසට නැඟි <br />පුවක් රුක් ගොමුවෙනි. <br />උතුරුකරේ දුම්කොළ යායෙනි. <br />සංඝමිත්තා ගෙන ආ <br />බෝධි ශඛාවෙනි. <br />මඩකලපුවේ වැව්නි. <br />මාතලේ කඳු වැටියෙනි. <br />ඔබ අතරේ කිසිදු භේදයක් <br />නො දුටුවෙමු අපි <br />අප අතරට පමණක් <br />කෙළෙස පැමිණියේ ද එය? <br /> <br />පුංචිම පුංචි දූපතක් <br />රන්වන් රන් දූපතක්. <br />මොන තරම් පැහැසරව තිබුණි ද <br />අපේ මේ දූපත. <br />දුම්රියෙන් යද්දී දිස් වන <br />ඒ දසුන් පෙළ දුටුවත් ඇති <br />සා පිපාසා නිවෙයි. <br />කළු කපා අඳුර, වැටෙන විට ප‍්‍රභාතය <br />සීතලේ නික්මෙයි කොටුවෙන් <br />යාල්දේවී දුම්රිය. <br />එහි ජනෙල් බඩ අසුනක සිට <br />සෑම තැන පැතිරි පැහැසර විඳ ගනිමු. <br />රාගම පසු කර දුම්රිය යන විට <br />මී ගව රංචු දුව පැන නටයි <br />ගොයම් කැපූ කුඹුරු යායේ <br />තපස් රකින කොක්කුන් <br />ආඩම්බරයෙන් ඉගිල යයි <br />කෙතරම් දිනක් සුව වින්ඳෙමු ද <br />ඒ සොඳුරු දසුන්. <br />වේයන්ගොඩ නතර කර <br />නැවත පිටත් වූ පසු <br />සුදු පැහැ පුෂ්ප පෙළහරක් ලෙස <br />පාසල් ළමෝ දැක තුටු වුණෙමු <br />උකුලට දැරිය නොහැකි <br />යෞවනයේ බර <br />දිය රෙදි කඩකින් වසා ගන්නට <br />උත්සහ කරන <br />සිංහල තරුණියෝ දිනපතා දුටුවෙමු <br />පුංචි අත් ඔසවා "ටටා" කියා <br />සමුගත නොහැකිව දුම්රිය සමඟ <br />සමාන්තරව දිව එන දරුවෝ ගැන <br />සිතා අපි නිනව් නැතුව උන්නෙමු. <br />පොල්ගහවෙල පසු කළ විට <br />හිස වනයි පොල් ගස් <br />ඒ අතරින් පෙනෙන කඳු බෑවුම් <br />කුමන සුන්දරත්වයක්ද ගෙන ඇත්තේ. <br />නියර දිගේ මාරුවෙන් මාරුවට <br />දෙපය තබන පුංචි දරුවන් දැක <br />වශීකෘතව සිටි දවස් කොපමණද? <br />දුම්රිය පාර දිවෙන ගම් <br />ඒ ගම් වල නාඳුනන මනුෂ්‍යයෝ <br />කුඩා වීදි, කුඩා කඩ පෙළවල් <br />පාසල අහවරව කුඩ යටින් යන "ටීචර්ස්"ලා <br />හඬ දී ගෙන යන පැරණි බස් <br />හෝ යැයි හඬ නඟා ගෙන යන <br />ගංගා වලට ඉහළින් වූ පාලම් <br />බෝ ගස් යට පන්සල් <br />හාමුදුරුවරු..... <br /> <br />මේ හැම දසුනක්ම <br />මියෙන තෙක් රස විඳිය හැකි යැයි <br />සිතා උන්නෙමු අපි <br />තවමත් එසේමයි සිත <br />නමුත්..... <br /> <br />මගේ සොඳුරු රට <br />එකට එක් කරන මාර්ගයාණෙනි. <br />නො නැසී ගලා බසින <br />සරුසාර සම්පත් දෙන ගංගාවෙනි. <br />කුරුණෑගල "කුරුම්බා" විකුණන එකෙකුටත් <br />රාගම "රටකජු" විකුණන එකෙකුටත් <br />බියෙන් ගමන් යන දැන් කාලෙ <br />මේ දර්ශනයන්ගෙන් <br />දිස් වෙයිද පැහැසර බවක්? <br />වළාකුළු විත් වසා ගත් අහස <br />සුළඟ ඇවිත් පලවා හරින එකයි හොඳ <br />සුළඟ එසේ නොකර <br />දෑස් පියා ගෙන ඉන්නේ නම්. <br /> <br />මගේ සොඳුරු රට <br />එකට එක් කරන මාර්ගයාණෙනි. <br />නො නැසී ගලා බසින <br />සරුසාර සම්පත් දෙන ගංගාවෙනි. <br />අදම නැගිට හඬ අවදි කළ මැනවි <br />තවත් කල් පමා කිරීම <br />අයහපතක්..! අයහපතක්ය...!! අයහපතක්මය...!!!</b> <br /> <br />ඉදින් මේ කවිය ලියූ කවියා සිටිනවාද නැද්දැයි අසන්නට අපට අයිතියක් නැද්ද? වෙසක් සඳ ගෙවෙමින් පවතින මැයි 18 වැනිදාට පුදුවෛ අන්තරස්දාන කොට වසර තුනකි. අපි තවමත් වෙසක් සිරි නරඹමින්, වෙසක් කවි තළුමරමින් සිටිමු. <br /> <br />යෝගරත්නම් යෝගී ගේ බිරිඳ ජයවතී උගත් පාඩම් කොමිසමට ලබා දුන් ප‍්‍රකාශයන්හි සඳහන් පරිදි වට්ටුවාහල් හිදී හමුදා අත්අඩංගුවට පත් ප‍්‍රධානීන් අතර පුදුවෛ රත්නතුෙරෙ කවියාද සිටිය බව පැහැදිලි ය. <br /> <br /><b>"එදා 2009 මැයි 18 වැනිදා. මගේ සැමියා යෝගි, පුදුවෛ රත්නතුරෛ, ලෝරන්ස් තිලකර්, බේබි සුබ‍්‍රමනියන් ඇතුළු තවත් විශාල ප‍්‍රමාණයක් බස් රථයක නංවාගෙන රැගෙන ගියා. ඒ අය ගැන, අද තව වනතුරු කිසිම තොරතුරක් නෑ."</b> <br /> <br />මා අවසන්වරට පුදුවෛ දුටු මොහොතේ ඔහු කිසියම් සංස්කෘතික කි‍්‍රයාදාමයක් උදෙසා, සංස්කෘතික ක‍්‍රියාකාරීන් පිරිසකට උපදෙස් දෙමින් සිටියේ ය. එය අවිධිමත් රැස්වීමක් බඳුව පෙනිණ. මම එම කුඩා ශාලාවේ කොණක කණුවකට බරවී පුදුවෛ කවියා දෙස බලා උන්නෙමි. ඔහු තම කතාබහ අතරතුර අහම්බෙන් මා දුටුවේ ය. එකෙනෙහිම මා නම උච්චාරණය කරමින් ඉදිරියට පැමිණි ඔහු මා වැළඳ ගත්තේ ය. ඔහුගේ නිහතමානීකම ඉදිරියේ මම අසරණ වුණෙමි. රාජකාරී කටයුත්ත හමාර වූ පසුව කතාකරමු යැයි මම ඔහුට කීවෙමි. එවිට ඒ මුහුණේ පැන නැඟුණ මන්හාසය තවමත් මා මනස අවුළුවාළයි. එතරම්ම ළෙංගතු, එතරම්ම සංවේදී මිනිසෙකු, එතරම්ම දේශපාලනික වූත් කවියෙකු මූලිකත්වය ගත් කලා, සංස්කෘතික ක‍්‍රියාදාමයක් විමුක්ති ක‍්‍රියාවලියකට කෙතරම්ම පෑහෙන්නේද යන්න පිළිබඳව මා කෙරෙහි නම් පවතින්නේ ගෞරව සම්ප‍්‍රයක්ත හැඟීම් සමුදායයකි. මා, දේශපේ‍්‍රමීන්ගේ ද්වේශයට ලක්ව දේශද්‍රෝහියකු බවට පත්වනුයේ, දේශයට පේ‍්‍රම කළ පුදුවෛ බඳු මිනිසුන්ගේ තථ්‍ය දේශපේ‍්‍රමීත්වය මා අනුදත් දේශපාලනය තුළ කියවීමට ලක්කරනා බැවිනි. "අපි, ලාංකිකයෝ" නො වන්නේ එබැවිනි. මෙකී අසංස්කෘතික ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් විසින් පුදුවෛ රත්නතුරෛ නම් සංස්කෘතික මිනිසා අතුරුදහන් කොට තුන් වසරකි. කිසිදු සංස්කෘතික කතිකාවතක පුදුවෛ සළකුණ පෙනෙන්නට නැත්තේ අප කෙරෙහි වන පොදු ගෝත‍්‍රික සුලක්ෂණ නිසාවෙන් මිස අන් කවර කරුණක් නිසා ද? <br /> <br />පුදුවෛ වරක් මෙසේ ලීවේ ය. <br /> <br /><b>"ශ‍්‍රී පාද කඳු මුදුනින් පමණි මා <br />හිරු උදාව දකින්නට ප‍්‍රිය කරන්නේ <br />එම අයිතිය මට අහිමි නො කරන්න"</b> <br /> <br />පුදුවෛ රත්තිනතුෙරෙ යනු දකුණේ සමාජය හා ගැටගැහී උන් අචපල මාක්ස්වාදියෙකි. ඔහුගේ දේශපාලන පක්ෂය වූ යේ ශී‍්‍ර ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයයි. අනතුරුව හේ, ශන්මුගදාසන් නියමුවා වූ රෝහණ විජේවීර පවා නියෝජනය කළ එහි චීන පිලට ගොනු විය. <br /> <br /><b>"මම බොහෝ කාලයන් ශ‍්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයෙත්, එහිම චීන පිලෙත් සාමාජිකයෙක්. මම දකුණේ වාමවාදී දේශපාලනයෙන් මිදී උතුර හා ගැටගැහීමට නිශ්චිතම හේතුව වුණේ දෙමළ ජනතාව මත පැටවුණු විශේෂිත පීඩනය කෙරෙහි ඔවුන් දැක්වූ උදාසීන ආකල්පයයි. කොතැනක ජනතාව වධ බන්ධන වලට ලක් වෙනවද, ඒ සෑම තැනකම එයට එරෙහිව මම, මගේ හඬත් නඟනවා. 1971 ජවිපෙ කැරැල්ල ගැන පළමුවෙන්ම දෙමළ කවියක් ලිව්වෙ මම. 1971 ශ‍්‍රී ලංකාවට තීරණාත්මක වර්ෂයක්...... ජනතා විප්ලවයකට තිලකය තැබුවෙ එම වර්ෂයයි..... ඒ කවියේ එළෙස කියැවෙනවා. එය වැරදි විය හැකියි. ඒත් මෙම දේශයේ කම්කරු පංති විප්ලවයක් කළ හැකිය යන ආදර්ශ සිහිනයක් මගේ හිත තුළ තිබුණා. පසුව නැවත නැවතත් අපේ සමාජයේ පවතින පීඩනයට එරෙහිව හඬ නැඟූ පුදුවෛ රත්නතුරෛ යන කවියාට අපේ දේශය තුළම තමන් නියෝජනය කළ ජාතිය, මහා ජාතිය විසින් පීඩාවට පත් කරන විට ඊට එරෙහිව හඬ නැඟීමේ අවශ්‍යතාවක් ඇති වුණා." </b> <br /> <br />ජාතික ප‍්‍රශ්නය පිළිබඳ තවමත් "ඇටිකෙහෙල් - උගුඩු" සරල සමීකරණයහි ගැලෙමින් සිටින රැඩිකල් වාම පාර්ශවයෝ, මර්ධන යන්ත‍්‍රය මත පිරිපහදු කරන ලද මාක්ස්වාදී පිරිත්පැන් ඉසිමින් සිටිති. තවදුරටත් දෙමළ ජනයා පීඩාවෙහිම ගිල්වා තබමින්, ඊනියා ලාංකිකත්වය දිව මතුරක් සේ මන්ත‍්‍රණය කෙරෙන සමාජයට මීට දස වසරකට පෙරාතුව පුදුවෛ ඉහතින් පැවසූ දෙයෙහි ම දිගුව යළි මෙළෙස උපුටනය කරමි. <br /> <br /><b>"මා කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂයේ ඉන්න යුගයෙදි මම කීවා මම ශ‍්‍රී ලාංකිකයෙක් කියලා. එතකොට සිංහල මහා ජාතිවාදය කීවා, නෑ උඹ ශ‍්‍රී ලාංකිකයෙක් නෙමෙයි, උඹ දෙමළෙක් කියලා. මම නැවත නැවතත් කීවා, නෑ මම දෙමළෙක් නෙමෙයි, මම ශ‍්‍රී ලාංකිකයෙක් කියලා. නෑ උඹ දෙමළෙක්, ඔවුන් කීවා. පසුව මම කියන්න ගත්තා , 'ඔව් මම දෙමළෙක්' කියලා. එතකොට ඔවුන් කියනවා, නෑ නෑ උඹ දෙමළෙක් නෙමෙයි, උඹ ශ‍්‍රී ලාංකිකයෙක් කියලා. හරිම සතුටුයි. නැවතත් මුලටම ඇවිදින්. මෙතරම් අවිශ්වාස කිරීම් වලින් පසුව, ජාතීන් අතර අවබෝධය සුණු විසුණු වී විසි වසරක් ගෙවී ආයෙමත් ආරම්භක ලක්‍ෂයටම ඇවිත්. දැන් අපි ශ‍්‍රී ලාංකිකයි."</b> <br /> <br />නමුත් ඒ දසවසරකට පෙරාතුව ය. ශී‍්‍ර ලාංකික යැයි කියනා සිංහල සමාජය පුදුවෛගේ කවි සිත අතුරුදහන් කර ඇත. එය ඉවසන නිසාවෙන්දෝ නිහඬතාවයේ ගැලෙමින් ඒ අන්තරස්දානය සාධාරණීකරණය කරමින් සිටිති. ඔහු කවියෙකු වුවත් කොටියෙකි. කොටියෙකු අතුරුදන් කිරීමට එරෙහිව විවෘතව අදහස් ප‍්‍රකාශ කරන්නට යෑම, ඔහු මරා දමා ඇද්දැයි විමසීම, ඔහුට සිදුකරන ලද්දේ කුමක්දැයි ප‍්‍රශ්න කිරීම ජන අරගල කිරීමට වඩා ඇඟට අගුණ ය. අගුණ දේ තෝරා ගැනීමේ දේශපාලනික අසත්පුරුෂභාවය අපගේ භාවිතය වන බැවින් පිටුවහලේ පිටු අතර සැරිසරමි. <br /> <br />පුදුවෛ මට මුලින්ම භෞතිකව මුණ ගැසුණේ 2002 ඔක්තෝබරයේ යාපනයේ වීරසිංහම් ශාලාවේ මනුෂ්‍යත්වයේ දෙමළ හමුව නමින් ගතකළ දින කිහිපය ඇතුළත දී ය. දකුණේ සිට සැළකියයුතු පිරිසක් ඊට ඇරියුම් ලබා තිබිණ. ශී‍්‍ර ලංකාවේ ජාතික ප‍්‍රශ්නයට අදාලව ඉතිහාසය පුරා සාධනීය මැදිහත් වීමක් කර තිබුණු රාවය පුවත්පත වෙනුවෙන් ලද ඇරියුමින් අපි කණ්ඩායමක් ම ඊට සහභාගී වීමු. විමලනාත් වීරරත්න, චාමින්ද නාගොඩවිතාන, තිලක් කෝදාගොඩ, තම්බිරාසා නඩරාසා, සමන් සී. ලියනගේ සහ මා රාවයේ කණ්ඩායම විය. අවසාන දිනයේ පැවති ජනමාධ්‍ය පිළිබඳ සැසියේදී රෝහිත භාෂණ අබේවර්ධන හිරු පත්තරය වෙනුවෙනුත්, මම රාවය වෙනුවෙනුත්, සිංහල ජනමාධ්‍යයේ යථාර්ථය පැහැදිලි කරලමින්, දෙමළ ප‍්‍රජාව අබියස අපගේ වරදකාරී සිංහල හෘදය සාක්ෂිය විග‍්‍රහ කර ගතිමු. ඊට පෙර දිනවල පැවති සිනමාව පිළිබඳ සැසියේදී මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නත්, සාහිත්‍ය පිළිබඳ සැසියේදී මඩුළුගිරියේ විජේරත්නත්, දෙමළ ප‍්‍රජාවගේ මනුෂ්‍යත්වය අබියස කරුණු දැක්වූහ. මේ දින කිහිපය පුරාම මට වරින් වර පුදුවෛ මුණ ගැසිණ. මම ඔහුට රාවය සඳහා සංවාදයක් පිණිස ඇරියුම් කළෙමි. ඒ මොහොත මෙනෙහි කරළමින් මා ලියූ සංවාදයේ, පිවිසුම හෙවත් ඉන්ට්‍රෝව මෙබඳු විය. <br /> <br />අපි වෙලාවක් දා ගත්තා. හමුවෙන්න. වෙලාවට අපි ගියා. මමත්, රාවයෙ සෙසු සගයනුත්. පුදුවෛ හිටියා. යාපනයේ වීරසිංහම් ශාලාවෙ කන්තෝරු කාමරේ. ඔහු කතා කළේ හැඟුම්බරව. ඒ හැඟීම අපිට දැනුණා. ඔහුගේ හදවතේ ස්පන්දනීය ස්වරත්, අපේ හදවත් රිද්මයත් එකක් බවට පත් වෙලා තිබුණෙ. සමුගන්න මොහොත උදා වුණා. ඔහුගේ දෑතින්, අපේ දෑත් දැඩිව වැළඳ ගත්තා. ඒ දෑත් උණුහුම්. සමුගනිද්දී ඔහු කිව්වෙ, <b>"මේක සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් නෙමෙයි. මේක හදවත් දෙකක හමුවීමක්"</b> කියලා. <br /> <br />මෙකී සංවාදයට මම පිවිසුමක් සොයමින් සිටියෙමි. විමුක්ති කොටි සංවිධානයේ සංස්කෘතික නියමුවාගෙන් දෙමළ ජාතිකත්වය කේන්ද්‍ර කරගනිමින්, සංස්කෘතිය යන කාරණාව විග‍්‍රහ කර ගැනීමට මට අවශ්‍ය විය. මිත‍්‍ර විමලනාතයන් කැමරාව මානාගෙන ඔහු දෙස බලා සිටිද්දී ඔහු සංස්කෘතිය හරහා පියමැන යෑම ඇරඹී ය. <br /> <br /><b>"කිසියම් භූමි වපසරියක් කේන්ද්‍ර කර ගත් මානව සමූහයකගෙ ක‍්‍රියාකාරකම් වල සහ චර්යා රටාවන්ගේ අනන්‍යතාව තමයි සංස්කෘතිය කියන්නෙ. කාලානුරූපීව එහි හැඩතල යම් ප‍්‍රමාණයකට පරිණාමනය වන්න පුළුවන්. අපේ සංස්කෘතිය අවුරුදු දෙදහසකටත් වඩා පැරණියි කියන ඝණීභූත කාරණයන්ගේ දැඩිව එල්බ සිටීමට කිසිවකුටවත් පුළුවන්කමක් නෑ. අවට ලෝකයේ වෙනස්වීම්වලට සමාන්තරව ඇතැම් අංගෝපාංග වෙනස් කරගත යුතුවීමේ විභවයක් සහ උවමනාවක් සෑම ජාතිකයෙකුටම තිබෙනවා. අපේ සංස්කෘතියත් ඒ අනුව වෙනස් වීගෙනයි පවතින්නෙ. නමුත් අප මත බලහත්කාරයෙන් පටවන දේ පිළිගන්න අප සූදානම් නෑ. යුද්ධය ඇති වුණේ එහෙමයි. අපේ සංස්කෘතික අංග, සංස්කෘතික ජීවිතය, කොටින්ම අපේ සමස්ථ ජීවිතයම විනාශ මුඛයට යෑමෙනුයි මේ යුද්ධය ඇරඹුණේ. අපේ ජාතිය, ජාතියක් ලෙස රැකගන්නට නොහැකි වීම නිසයි, අපේ මූලයන් ආරක්‍ෂා කරගැනීමට නොහැකි වීම නිසයි දෙමළ සමාජය තුළින් සන්නද්ධ කි‍්‍රයාදාමයක් මතු වුණේ. මේක අප මත බලහත්කාරයෙන් පටවපු යුද්ධයක් කියලා අප විග‍්‍රහ කරන්නෙ ඒ නිසයි. නමුත් වසර 20ක් පුරාම යුද්ධ කෙරිලත් අපි අපේ සංස්කෘතික අනන්‍යතාව සහ සංස්කෘතික ජීවිතය ආරක්‍ෂා කර ගෙන තියෙනවා. ඒක හොඳ දෙයක් නෙමෙයි ද?"</b> <br /> <br />එය සැබැවින්ම සංවාදයේ ගලායාමට යෝග්‍ය වූ මුවදොරක් විය. ඉදින් මම මා තුළ ඇවිලී යමින්, ඔහුගේ සටන්කාමී හෘදය සාක්ෂිය අවුළුවාලීමට උත්සුක වීමි. මෙළෙසිනි. <br /> <br /><i>"සන්නද්ධ ක‍්‍රියාවලියක් වෙත ගමන් කරන කොට සමාජ සම්බන්ධතා වල ස්වරූපය වෙනස් වෙනවා. ඉතිං කොහොමද ඔබ සංස්කෘතික ජීවිතය ආරක්‍ෂා වෙලයි කියන්නෙ? සංස්කෘතියේ දැවැන්ත විපරිණාමයක් නෙමෙයි ද දෙමළ සමාජය තුළ සිද්ධ වෙලා තියෙන්නෙ?"</i> <br /> <br /><b>"ඇත්ත වශයෙන්ම යුද්ධය තුළ අපේ සංස්කෘතිය හෝ සභ්‍යත්වය ආරක්‍ෂා කර ගැනීම තනිව අපේ සංවිධානයට පමණක් පැවරුණු කටයුත්තක් නෙවෙයි. එය සමස්ත දෙමළ ප‍්‍රජාව මතම පැවරුණ කටයුත්තක්. යුද්ධය සියල්ලම විනාශ කරනවා. යුද්ධයටම විතරයි ප‍්‍රමුඛස්ථානය ලැබෙන්නෙ. එය ජීවිත විනාශ කරනවා. ආගමික සහ අධ්‍යාත්මික ජීවිතය විනාශ කරනවා. අධ්‍යාපනික සහ කලාත්මක ජීවිතය විනාශ කරනවා. කෘෂිකාර්මික සහ වෘත්තිමය ජීවිතය විනාශ කරනවා. සියල්ල විනාශ කරමින් ඉදිරියට ගමන් කරනවා. විශේෂයෙන්ම එය සමස්තයක් හැටියට මුලින්ම විනාශ කරන්නේ ජාතියක සංස්කෘතියයි. හැදියාවයි. <br /> <br />ඒත් අපි යුද්ධය තුළින් අපේ සංස්කෘතිය හා හැදියාව ආරක්‍ෂා කර ගැනීම හැකිතාක් දුරට සිදු කර ගෙන තියෙනවා. ඒක බොහෝ දෙනෙක් පිළිගත් දෙයක්. මං ඔබට එක නිදර්ශනයක් පෙන්වා දෙන්නම්. ජීවිත විනාශ වීමේ අවදානම නිසා අපේ බොහෝ දෙනා අවතැන් වුණා. අවම වශයෙන් 50% ක තරම්වත් ජනතාවක්. යුරෝපයට හෝ කැනඩාව බඳු විදේශ රට වලට ඒ අය සංක‍්‍රමණය වුණා. සමහරු ඉන්දියාවට. සමහරු කොළඹට. සමහරු ත‍්‍රිකුණාමලයට. සමහරු වන්නියට. තවත් සමහරු අනුරාධපුරයට ආදී වශයෙන්. ඒත් අපේ ජනතාව ඒ ඒ තැන් වලදීත් අපේ මුල් සිඳ ගත්තෙ නැහැ. ඒ ගැන මට තිබෙන්නෙ සතුටක්. එයට එක් ප‍්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ අපේ සංවිධානය බව හිතෙන විට සිතට සියුම් සතුටක් දැනෙනවා."</b> <br /> <br />සටන් සංස්කෘතිය තුළ දෙමළ සමාජය තුළ පැවති සකළවිධ ප‍්‍රතිරෝධයන් අහෝසි කර දැමුණු බව බැහැර කළ නොහෙන යථාර්ථයකි. සමාජ පසුගාමීත්වයේ කැටපතක් බඳුව, දෙමළ සමාජය තුළ පැහැදිලිව දක්නට ලැබුණු කුල පීඩනය ආදිය අතුගා දමන්නට බලහත්කාරී යුද්ධය විසින් දෙමළ සමාජය ඉදිරියේ විවර කරන ලද ඉදිරිගාමී සංස්කෘතික දොරටු පිළිබඳව පුදුවෛගේ දේශපාලන ස්ථාවරය කියවීම වැදගත් ය. <br /> <br /><b>"ඇත්ත වශයෙන් ම දෙමළ සමාජය ඉතාම පැරණි අන්ධ විශ්වාසයයන්, මිථ්‍යාවන් ගහණ සංස්කෘතික අංගයන්ගෙන් පිරුණු එකක්. ඉතාම කෲරතර ලෙස කුල භේදය සමාජය තුළ දක්නට ලැබුණා. ආර්ථිකය කේන්ද්‍ර කර ගත් උසස් පහත්කම් අනුව ඇති වුණ පංති තත්වයන් නිසා බොහෝ කෲරකම්, සංස්කෘතිය යන වේශයෙන් සැඟ වී පැවතුණා. මෙම කුල භේදය අතු ගා දැමීම සඳහා 1965 දී කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය සන්නද්ධ අරගලයක් පවා කළා. ඒත් ඒක විනාශ කරන්න බැරි වුණා. ඒ කාලෙ මමත් ඒ අරගලය තුළ ගොනු වී සිටියා. ඒකට හේතුව වුණේ සමාජය තුළම තවත් සමාජ කණ්ඩායමකට එරෙහිව නැඟුණ අරගලයක් වීම හේතුවෙන් එහි ගැටළු මතු වීම." </b> <br /> <br /><b>"ඒත් මහා ජාතිවාදයෙන් අප පිට පැටවුණු යුද්ධය හේතුවෙන් මේ සියලූ කොටස් එකට එකතු වුණා. මහා ජාතිවාදයට මුහුණ දීමේ එක් පදනමක් වුණා, කුල භේද නො බලා, පංති භේද නො බලා එකතු වීම. මොකද සිංහල හමුදාව පහර දුන්නේ මේ කිසිවක් අවධානයට නො ගෙන. පොදුවේ දෙමළාට. මේ ඉහළ කුල වල අය, මේ ධනවතුන් කියා, හමුදාව බැලූවෙ නෑ. මුළු දෙමළ සමාජයට ම පහර දුන්නා. ඒ හේතුවෙන් යුද්ධය අපේ සමාජයේ සියලූ කොටස් අතර සමඟියක් ඇති කළා. එය අපිට අලූත් ශක්තියක් වුණා. මෙය සිංහල මහා ජාතිවාදය අපිට කළ උදව්වක් බව සඳහන් කරන්න ඕනේ. අද අපේ සංවිධානය ගත්තත් මේ සෑම මට්ටමක ම නියෝජනයක් තියෙනවා. ඒත් ඔවුන්ගේ පංතිය, කුලය කුමක්ද කියා ඒ අය දන්නෑ. ඒක දැන ගෙන වැඩක් නෑ. සිංහල සමාජය තුළත් මෙවැනි අරගලයක් මතු වුවහොත් අතුරු ප‍්‍රශ්න දිය කර දමන්න හැකි බවයි මගේ අදහස.</b>" <br /> <br />ඒත් සිංහල සමාජය තුළ එවැනි අරගලයක් පැන නඟින්නේ නැත. අතුරු ප‍්‍රශ්න නැති බැවිනි. සිංහල ධනපති ආණ්ඩුව දෙමළ කැවුත්ත අනුභවයේ ආනුභාවයෙන් සියලූ සිංහල ප‍්‍රතිවිරෝධයන් අහෝසි කර දමා ඇතැයි පවසන්නේ අප වැනි දේශද්‍රෝහීන් පමණකි. දෙමළ සංහාරය සමයේ අලූත් පොතපත කියැවූ, අලූත් අරගලකරුවන් විසින්, අලූතින්ම හොයාගනු ලැබූ 'නව ලිබරල්වාදය' තුළ දේශපේ‍්‍රමී සිංහල ධනපති ආණ්ඩුව, තම නිල හා නොනිල වීරෝදාර හමුදාවන් හරහා කම්කරුවන්ට වෙඩි තියන්නේ නැත. රොෂාන් චානකට වෙඩි වැදී ඇත්තේ ඔහු කටුනායක පැවති සංගීත සංදර්ශනයක් නරඹමින් සිටියදී ය. ධීවරයන්ට වෙඩිතියන්නේ නැත. ඇන්ටනි ෆර්නෑන්ඩෝගේ හිස හිල් වුයේ තියුණු උල් තුඩක් සහිත විසල් මුරල්ලෙකු ඇනීමෙනි. මාධ්‍යවේදීන් මරා දමන්නේ නැත. ලසන්ත වික‍්‍රමතුංග ඝාතනය කර දමා ඇත්තේ ඔහුගේ පත්තරය කියවා, එහි වන හඩු ඉංගී‍්‍රසිය හේතුවෙන් වියරු වූ ශේක්ෂ්පියර්වාදී ඉංග‍්‍රීසි පාඨකයකු විසිනි. ප‍්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ අතුරුදහන් කර නැත. ඔහු සන්ධ්‍යාට බොරු කියා යුරෝපයේ සංචාරයක නිරතව සිටී. පෝද්දල ජයන්තගේ අතපය කඩා, රැවුල කොණ්ඩය කපා ඔහුටම ගිල්වා, ඔහු බිය කොට ඇමරිකාවට පිටුවහල් කර දමා ඇත්තේ ඥානසිරි කොත්තිගොඩ විසිනි. ඒ වෘත්තීය පත‍්‍රකලාවේදීන්ගේ සංගමයේ සභාපති පුටුව පැහැර ගැනීමට ය. සියල්ල පුද්ගලික හෝ වියුක්ත හෝ පාරභෞතික සිද්ධීන් වේ. <br /> <br />සමාජය ඥානනය උදෙසා කලාව හා සාහිත්‍යය සතු විභවය සමස්ත විප්ලවීය ඉතිහාසයෙහි දක්නට ලැබෙන බවත්, දෙමළ විමුක්ති අරගලය තුළ සාහිත්‍යය, කලා භූමිකාව කෙබඳුද යන්නත් මම පුදුවෛගෙන් විමසීමි? ඒ දස වසරකට පෙර ය. පුදුවෛ අතුරුදන් කර දැමීමට සත් වසරකට පෙර ය. ඒ ඔහු නියෝජනය කළ දෙමළ සමාජය තුළ ඇත්ත භෞතික පීඩනයක් තිබු බැවිනි. ඔහුගේ සාමකාමී දෑසෙහි දක්නට වූයේ නිවහල්වීමේ අපේක්ෂාවේ කාව්‍ය නිමිති ය. <br /> <br /><b>"කලාව හා සාහිත්‍යය ඒ ඒ යුග වල කැඩපත. යුද්ධය සඳහා සාහිත්‍යයක්, කලාවක් කියා දෙයක් කිසිවිටෙකත් නෑ. ඒ ඒ යුග වල සංවේදීත්වය කුමක්ද, සහෘදයන් සමඟ සංවාද කරන්නේ කෙළෙසද, ඒවා තේමා කරගත් නිර්මාණ බිහි වීමයි සිදු වන්නේ. යුද්ධය අපට බල කළොත් යුද්ධයට මුහුණ දීමට ඒ ආශ‍්‍රිත නිර්මාණ බිහිවීම වළක්වන්න බැහැ. ඒකයි නිර්මාණකරණයේ ස්වරූපය. දෙමළ ඉතිහාසය තුළ සෝල, පල්ලව කියා කාලවකවාණු තිබුණා. සෝල යුගයේ යුද්ධය ආශ‍්‍රිත දේ බිහි වුණා. පල්ලව යුගයේ බැතිය දනවන නිර්මාණයි බිහි වුණේ." </b> <br /> <br /><b>"එක් කාලයක ශ‍්‍රී ලංකාව අපේ රට කියා කවි ලීවා. ඒ කාලයේ යුද්ධය ගැන ලියවුණේ නෑ. පස්සෙ කාලෙක ලංකාව දෙ කඩ විය යුතු නැතැයි ලිව්වා. ඒ අයිතිය අපට අහිමි කරලා යුද්ධයට අපව කැඳවූවා. ඊට පස්සෙ අපි අතින් ලියවුණේ යුද්ධය පිළිබඳ තේමාවන්. දැන් සාමය පිළිබඳ ඉඟියක් ලැබිලා තියෙනවා. මේ නිශ්චිත මොහොතෙ අපි තුළින් මතු වෙන්නෙ සාමය සඳහා වන තේමාවන් රැගත් නිර්මාණ. කාලය අපිට කුමක් කළ යුතු දැයි බල කරන විට අපි ලියන්නෙ ඒ ගැන. රුසියානු විප්ලවය සිදු නො වුණා නම් රුසියාවෙ විප්ලවීය සාහිත්‍යයක් නෑ. චීන විප්ලවය සිදු නො වුණා නම් චීනය තුළ ද විප්ලවීය සාහිත්‍යයක් නෑ. සිදුවන දෙයට සමාන්තරවයි සාහිත්‍යයක් බිහි වෙන්නෙ. ඒක තේරුම් ගැනීම ඉතාම වැදගත්."</b> <br /> <br />ඔහුගේ තියුණු උස් කටහඩෙහි වූ විප්ලවීය ජීවය විසින් මා නිශ්චිත ප‍්‍රශ්නයක් වෙත යොමු කෙරෙනු ලද්දේ ය. <br /> <br /><b>"ඔබ තවමත් මාක්ස්වාදියෙක් ද?"</b> මම, මහා සම්මත සිංහලයේ පරිකල්පිත අංක එකේ ත‍්‍රස්තවාදී කවියාගෙන් විමසූයෙමි. ඔහුගේ මුහුණින් කළඑළිගැන්වුණු සිනහව දස වසරකට පසුවත් ජීවයෙන් ආඪ්‍ය ය. උත්තරය පැහැදිලි ය. නිශ්චිත ය. <br /> <br /><b>"ඔව්, මම තවමත් මාක්ස්වාදියෙක්. ඒකෙ කිසිම ගැටළුවක් නෑ."</b> <br /> <br />ත‍්‍රස්තවාදියකු සමඟ මාක්ස්වාදය පිළිබඳ සංවාද කිරීම නරුමවාදීන්ට ආශ්වාදී වියහැකි බැවින් මම, යළි ප‍්‍රස්තුත විෂය වෙත පිවිසුණෙමි. විසි වසරක් පුරා විසිරුණු යුද්ධය තුළ ජීවත් වුණු මිනිසුන් හැටියට, කලාව හා සෞන්දර්යය ස්ථාපිත කරන්න ඔබ සංවිධානයට තිබුණෙ කෙබඳු වැඩ පිළිවෙලක් ද? ඔහුගේ පිළිතුරෙහි පිවිසුම ජාතික ගීතයට ශුද්ධ සිංහලයම ඉල්ලන ඇමරිකානු පුරවැසියන් කියවිය යුතුම ය. <br /> <br /><b>"විසි වසරකට පෙරත් මෙහි දෙමළ ජනතාවට කලාව, සාහිත්‍යය තිබුණා. ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩුවට මඟ පෙන්වන්න තරමට එහි ප‍්‍රමිතියක් තිබුණා. අපේ නිර්මාණකරුවන්ව තමිල්නාඩුවෙ ගෞරවයට පාත‍්‍ර වුණා. <br /> <br />1948 දී ශ‍්‍රී ලංකාවට නිදහස ලැබෙන විට ඊට සුබ පතා පළමු කවිය ලීවේ දෙමළ කවියෙකු වූ සුප‍්‍රකට නල්ලතම්බි කවියා. මුලින්ම ජාතික ගීයක් ලීවෙත් ඔහු. කාගෙවත් ඉල්ලීමකට නෙමෙයි, ඔහුටම හිතිලා. දැනිලා. සිංහල ජාතික ගීය ලියවුණේ ඊටත් පස්සෙ. <br /> <br />1956 දී සිංහල - දෙමළ ජාතික ප‍්‍රශ්නය ඍජුවම තනි සිංහලය යන පනතත් සමඟ මුහුණට මුහුණ ලා, මුණ ගැසුණා. එදා සිට අපේ කවියන්, ලේඛකයන් යුද්ධය දක්වා වූ අදියර ගණනාවක් හරහා පැමිණියවුන්. 1985 - 90 කාල පරිච්ඡේදය අපට තීරණාත්මක වුණා. රටවල් දෙකක හමුදාවන් සමඟ යුද කළ යුතු වුණා. ශ‍්‍රී ලංකා හමුදාවත් සමඟ යුද්ධ කරන විට අපේ ජීවිත මුළුමනින්ම විනාශ නොවුණත්, ඉන්දීය හමුදාව හා යුද වැදුණු වසර දෙකහමාරක කාලය තුළ අපේ සියලූ දේවල් අපට අහිමි වුණා. ඒත් එම කාලවකවානු වලත් අපි 100 කට වැඩි සාහිත්‍ය කෘති බිහි කළා. ඒවා පිටතට පෙණුනෙ නෑ. අපි සී.ඞී. ගීත තැටි නිර්මාණය කළා. වේදිකා නාට්‍යය නිර්මාණය කළා. 'මව්බිමේ සිහිනය', 'නොනිදන නෙත්', 'දේශයේ මාරුතය' බඳු අවධානයට බඳුන් වූ චිත‍්‍රපට ගණනාවක් කළා. යුද්ධය අපට බොහෝ යහපත් දේවල් ද අත්පත් කර දී තිබෙනවා. මේ මොහොත වන විට අපි සංස්කෘතික අංශයේ විශාල වැඩ කොටසක් කරනවා. ලොව පුරා රටවල් විශාල සංඛ්‍යාවක අපේ සංස්කෘතික අංශයේ ශාඛා තියෙනවා."</b> <br /> <br />නව ලිබරල්වාදයක් ලංකාව තුළ ක‍්‍රියත්මක වෙතැයි සොයාගත් නව විප්ලවවාදීන් පුදුවෛ වසර දහයකට පෙර මේ පැවසූ දෙය කියවා බැලීම, ඔවුන් ගොඩ නගන්නට වළිකන නව දේශපාලන සංස්කෘතියට අවශ්‍ය හෝ අදාල නොවනු ඇත. එහෙත් එය විප්ලවවාදී පහන් සංවේගය පිණිස හේතු වාසනා වන්නට පිළිවන. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/SADH/Puthuvai Ratnathurai.jpg' width=252 height=388></p> <br /><b>"ආර්ථිකමය වශයෙන් කේන්ද්‍රීය රටවල් පර්යායීය රටවල් සූරා කන්න දියත් කර ඇති ක‍්‍රියාවලිය තමයි මේ. ගෝලීයකරණය අලූත් විදිහකින්, අලූත් වටයකින් මුළු ලෝකයම වෙනස් කරන්න උත්සාහ කරනවා. එය අපි වගේ තුන්වැනි ලෝකයේ රටවලට ඉතාම භයානකයි. අනතුරුදායකයි. අපේ වගේ රට වල අපිට තැනක් නැතුව යනවා. ඒත් මෙම අනතුරට එරෙහිව පුළුල් හඬක් නඟන්න කිසිම සංවිධානාත්මක බැම්මක් අපි ඇති කර ගෙන නෑ. සෝවියට් දේශය බිඳ වැටීමෙන් පසු ඇමරිකාව ප‍්‍රමුඛ කඳවුරට එරෙහිව ප‍්‍රබල ශක්තියක් නිර්මාණය වී නෑ. සමාජවාදය වැඩෙමින් පවතින බොහෝ රටවල එයට එරෙහිව හඬක් නැඟීම වළකාලන පරිදි ඒ ඒ රට වල අභ්‍යන්තර ප‍්‍රශ්න ඉස්මතු වෙමින් පවතිනවා. අපේ රට තුළත් ඇති අභ්‍යන්තර ගැටළු හේතුවෙන් එයට එරෙහිව එකා මෙන් හඬ නැඟිය නොහැකි තත්ත්වයකට අප පත් වී තිබෙනවා. තවත් ආකාරයකට කියනවා නම්, සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ඉන්දු සමුද්‍ර ප‍්‍රාන්තය බරපතල අනතුරකට මුහුණ දෙමිනුයි සිටින්නෙ."</b> <br /> <br />පුදුවෛ, අවසාන වශයෙන් කියූයේ ඔවුන්ගේ ජීවන භාවිතයේ අරමුණ කුමක්ද යන්නයි? <br /> <br /><b>"පහුගිය කාලය පුරාම විමුක්ති කොටින්ගෙ ඉතිහාසය මකා දමන්නට බොහෝ පිරිස් සිහින මැව්වා. ඒත් එය කළ නො හැකි දෙයක් වුණා. එය රඳා පැවතුණේ අපේ ශක්තිය මත. යුද්ධය, අප මත පැටවූ දෙයක් මිස අපි ඉල්ලා අරගත් දෙයක් නොවෙයි. සෑම මහවිරු දින වාර්තාවක් වෙතම වෙන වෙනම අවධානය යොමු කරනවා නම්, අපේ නායකයින්ගේ කතා වලින් වටහා ගත හැකියි, ඔහු සාමය සඳහා වන සියළු දොරවල් හැර දමා තිබූ බව. ඒත් බොහෝ අය කිව්වෙ, ප‍්‍රභාකරන් එහෙම කතා කළාට, එයාට තියෙන්නෙ යුද පිපාසයක් කියලා. මේ කිසිවෙක් ඔවුන් වටහා ගත්තෙ නෑ. දැන් සාමය සඳහා හොඳ ඉඟියක් ලැබී තිබෙනවා. මේ අවස්ථාවේ අපේ හැඟීම සිංහල ජනතාවටත්, ලෝකයටත් පවසන්න අපි ආස කරනවා. සංස්කෘතික අංශයෙ භාවිතය තුළ තියෙන්නෙත් මේ උවමනාව. මෙහි බොරුවක් හෝ වංචාවක් නෑ. අපි හද පත්ලෙන්ම සාමය ප‍්‍රාර්ථනා කරනවා. එය අපේ නිර්මාණ හරහා දනවන්න උත්සාහ කරනවා. ඇත්තෙන්ම සිංහල ජනතාවට අපේ හිත් වල පිරී තිබෙන හැඟීම් පහදා දෙන්නයි අපිට ඕනේ. එයින් අප දෙ ජාතිය අතර සැබෑ සහෝදරත්වයක්, සැබෑ අවබෝධයක් ඇති වේ යැයි අපි විශ්වාස කරනවා. මෙය දේශපාලනය ඉක්මවා ගිය දෙයක්. කලාකරුවන්, සාහිත්‍යකරුවන්, මාධ්‍යවේදීන් තමයි මේ කටයුත්තෙ ප‍්‍රමුඛ කාර්යභාරයක් කළ යුත්තෙ. අද දකුණෙ එබඳු පිරිසක් සිටීම සතුටට කාරණයක්. <br /> <br />අවසාන වශයෙන් මම පවසන්නෙ මේකයි. අපි, අපි අතරම යුද්ධ කරලා විනාශ වුණා. අපිට හිමි විය යුතු දේවල් සිංහල දේශපාලනය විසින් දෙන්නට අකමැති වූ නිසා අපිට ආයුධ වෙත ළං වෙන්න සිදු වුණා. අපේ දෙජාතියේ යුද්ධය ප‍්‍රයෝජනයට අර ගෙන අපේ අභ්‍යන්තර ප‍්‍රශ්නෙට ඉන්දියාව අත පෙව්වා. ඔවුන් මෙහි ආවේ විමුක්ති කොටි විනාශ කරන්න නෙමෙයි. ශ‍්‍රී ලංකාව ආක‍්‍රමණය කරන්න. මෙම සිද්ධියේ දී සිංහල ජනතාව මත කිසිම බරක් නොපටවා උතුරු නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශ තුළම සටන් කර ඉන්දීය හමුදාව අපි ආපහු යැව්වා. පේ‍්‍රමදාස ජනාධිපතිවරයාගේ ඉල්ලීමට ඔවුන් පිටව ගියේ නෑ. එයින් පසුව ඇති වූ අරගලයේදියි ඔවුන් පිට ගියේ. පොදුවේ ගත් විට ශ‍්‍රී ලංකාවම මුහුණ දිය යුතුව තිබුණු අනතුර වළකාලූයේ අපියි. නැවතත් යුද්ධය ඇති වුවහොත් ශ‍්‍රී ලංකාවට මහා අනතුරක් වෙන්න ඉඩ තියෙනවා. බොහෝ දෙනෙක් ශ‍්‍රී ලංකාවට අත පෙවීමට මාන බලමින් සිටිනවා. අපි දෙගොල්ලන්ටම එම බලවේග වලට එරෙහිව අරගල කිරීමට අවස්ථාවක් උදා විය හැකියි. ඒ සඳහා මෙම අවස්ථාවේදීවත් මෙම යුද්ධය නවතා දමා අපි සමඟි විය යුතුයි. ඒ සඳහා අපිට වැඩියෙන් කිසිවක් එපා. දකුණේ සිංහල ජනතාවට හිමි අයිතීන් පමණක් අපටත් දෙන්න." </b> <br /> <br />හද පත්ලෙන්ම පැන නැඟුණ නිර්ව්‍යාජ අදහස්, මෙතරම් පැහැදිලිව දකුණේ සමාජය වෙත මුදා හැරි පුදුවෛ රත්නතුරෛ කවියා අතුරුදන් කර වසර තුනක් ඉක්ම යමින් පවතී. දකුණේ අපි, ම්ලේච්ඡත්වයේ කූඨප‍්‍රාප්තියේ තුන්වන වසර සමරමින් සිටිමු. <br /> <br />මම ඔහු මෙනෙහි කරමි. අතීතය ගොනු කරමි. විටින් විට කවි ලියමි. එත් මට මගේ වරදකාරී සිංහල හෘදය සාක්ෂියෙන් මිදෙනු නො හැකි ය. කවියෙක් යනු කවරෙක්දැයි එදා මා ඇසූ පැනයට පිළිතුරු දීමට ප‍්‍රථම ඔහුගේ දෙතොලතර නැඟුණු සෝපාසයික මඳහස තවමත් මා සිත වේදනාවෙන් කළඔවාල යි. ඒ වේදනාවේ සිතුවිලි අතරින් ඔහුගේ නිරවුල් කටහඬ නිනද වේ. <br /> <br /><b>"මේ ඉතිහාසය තුළ පුදුවෛ රත්නතුරෛ කියන කවියත් ජීවත් වුණා. එපමණයි. කවියෙකුට කියා උසස් ස්ථානයක් නෑ. ඔහුට කියා සිංහාසනයක් නෑ. ඔහු මේ සමාජයේ කොටසක්. එහෙත් ඔහු, මේ සමාජයේ, ජීවත් වන යුගයේ හඬ. ඒ හැර කවියෙකු ලෙස කිසිවකුට රැඳී සිටින්න බෑ. එහෙම නම් ඔහු මානසික ව්‍යධියකින් පෙළෙන්නකු විය යුතුයි."</b> <br /> <br />මම මේ ලියවිල්ලෙහි අවසන යළි ඇරඹුමට පිවිසෙමි. ඒ, මිත‍්‍ර කවිකිවිඳියන්ගේ හෘදය සන්තානයේ පුබුදින අලූත් සිතිවිල්ලට ඇසක් වනු පිණිසය. <br /> <br /><i>පුදුවෛ අරන් ගිය බවට පැහැදිලි සාක්ෂි තියෙනවා. මනුස්සය කලා, සංස්කෘතික අංශෙ නායකයා. අවම වශයෙන් පුදුවෛ ඉන්නවද නැද්ද කියලවත් හෙළිදරව් කරන්න කියලා අපි ආණ්ඩුවට බල කරමු. පුදුවෛ දැවැන්ත කවියෙක්. හැම නිතරම තොරොම්බල් කෙරෙන ශී‍්‍ර ලාංකීය වචනයෙ සංස්කෘතිය කියන කාරණාව, කොටින්ම ඔය කියන ශී‍්‍ර ලාංකීය කවිය ගැන පුදුවෛ කියන නම අතෑරල කියවන්න පුළුවන්කමක් නෑ. අවම වශයෙන් කවි ලියන අය පුරෝගාමී වෙලා මේ ලියවිල්ල හදමු. ගැටළුවක් නෑ මුලින්ම, මං අස්සන් කරන්නම්</i>.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මංජුල වෙඩිවර්ධන<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2561&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2561' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-2778859210514796976?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=dZJzigDXu94:PrX4DN-1Ny0:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=dZJzigDXu94:PrX4DN-1Ny0:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=dZJzigDXu94:PrX4DN-1Ny0:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=dZJzigDXu94:PrX4DN-1Ny0:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=dZJzigDXu94:PrX4DN-1Ny0:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_9291.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-78313658173526774642012-05-22T06:59:00.001-07:002012-05-22T06:59:15.861-07:002012-05-22T06:59:15.861-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/2559%20Weeping%20Willow-Manjula%20W.jpg width=380 height=264 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>විලෝ ගසකට <br />හැකිනම් <br />වැළපෙන්න <br />ඔබට ඇයි බැරි? <br /> <br />විලාපයකට <br />හැකි නම් <br />සැනසෙන්න <br />ඔබට ඇයි බැරි? <br /> <br />කදෝකිමියෙකු <br />ඉගිලෙයි <br />ඔබේ මැදුරේ <br />දුගී කවියකු <br />මියයයි <br />මගේ පැදුරේ <br /> <br />අනාගතයට <br />නමක් දුටුවා <br />කවියක <br />මගේ උණ්ඩය <br />මටම මානන <br />අවියක <br /> <br />විලෝ ගසකට <br />හැකිනම් <br />වැළපෙන්න <br />ඔබට බැරි ඇයි? <br /> <br />විළෝපියකුට <br />හැකි නම් <br />හිනැහෙන්න <br />ඔබට බැරි ඇයි? <br /> <br />බය නැතුව <br />අරගන්න <br />තීන්ත කැටිගැහුණ <br />මේ පෑන <br />ඔය අතට <br />දැනෙනවද <br />ඉන් තවම <br />ගලන් එන හීන <br />එකදු පාරක් නැද්ද <br />කිසිදු කවියකු <br />මඟට නේන <br />මෙ හදවත වළලන්න <br />එච්චරයි <br />මට තවම ඕන <br /> <br />විලෝ ගසකට <br />හැකිනම් <br />වැළපෙන්න <br />ඔබට ඇය බැරි? <br /> <br />අතීතයකට <br />හැකිනම් <br />වැළලෙන්න <br />ඔබට ඇයි බැරි ? <br /> <br />2012 මැයි 19<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මංජුල වෙඩිවර්ධන<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2559&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2559' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-7831365817352677464?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Pa82PKz28rQ:8Np0RvEdRAg:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Pa82PKz28rQ:8Np0RvEdRAg:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Pa82PKz28rQ:8Np0RvEdRAg:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=Pa82PKz28rQ:8Np0RvEdRAg:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=Pa82PKz28rQ:8Np0RvEdRAg:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_22.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-60986763507596366292012-05-20T08:10:00.001-07:002012-05-20T08:10:05.497-07:002012-05-20T08:10:05.497-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RADH/Ajith%20Kumarasiri%20No%20More%20Marx%20KK%20ADHS.jpg width=400 height=278 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>නෝ මෝ මාක්ස් ප්‍රසංගය අපට සැබැවින්ම සංගීතමය Orgasm එකකි. මෙහිදී විවිධ වර්ගයේ කන්‍යා පටල කැඩී ගිය බවට චෝදනා එල්ල වූ අතර ගුණයාගේ ආඩපාලිය වන්නේ මින් ඔවුන්ගේ දේශපාලනික පටලයට හානි වූ බවයි. ගුණරත්නගේ Facebook එක පවා වෙන කෙනෙකුගේ නිසා, ත්‍රිමාණ කිව්වත් අඩු තරමෙ එකමානයක් වත් නැති අඩවියේ මේ ලියුම ගැන සැකෙන් වුණත් යමක් ලියන්නට ආ උවමනාව මෙසේ ප්‍රසිද්ධියේ මෝචනය කරන්නට තීරණය කළෙමි. <br /> <br />මාක්ස් සොමිය ගැන ලියුම දුටුවිට මට මතක් වූයේ 2004 දී අප පරණ එක්ස් කණ්ඩායම සුනාමියෙන් කැඩීබිඳී ගිය පසු අපි මුලින්ම කළ සංගීත ප්‍රසංගයයි. එහි මූලික අරමුණක් වුණේ එක්ස් කණ්ඩායම ඇතලේ ඉඳිද්දී දේශපාලන අරමුණු වෙනුවෙන් යැයි කියමින් අපි කලාකරුවන් ඇණ ගැසූ කුරුස ගලවා දැමීමයි. කොටින්ම පව් සමාකර ගැනීමයි. එම ප්‍රසංගයට ද අජිත් සහභාගී කරගැනීමට හැකිවීම දැන් බලන විට මාර ආතල් වැඩකි. කෙසේවුවත් එම ප්‍රසංගයට ද ගුණේ තමන්ගේ ඇම්බැට්ටයින් පිරිසක් එවූ අතර ඔවුන් අතර දැනට මාධ්‍යවේදියෙකු ලෙස ජීවිත තර්ජන ඇතැයි කියා යුරෝපයට ගොස් සිටින තිලක් කෝදාගොඩ සහෝදරයා ද සිටියේය. එවකට ඔවුන් ප්‍රසංගයට පැමිණ තිබුනේ අප විසින් සංවිධානය කල මැයි පෙළපාලිය හා ප්‍රසංගය ගැන ඔවුන් කැමති ආකාරයේ විස්තර හා මඩ එකල පවත්වාගෙන ගිය වෙබ් පිටුවක පළකිරීමේ උදාරතර අරමුණ ඇතිවයි. දැන් ත්‍රිමාණ අඩවිය තමන්ගේ අශික්ෂිත බව සඟවා ප්‍රකාශ කරත් එකල ඒ වෙබ් අඩවිය අසික්කිත විදිහටම ඒ කටයුත්ත කළේය. <br /> <br />අවුරුදු 08කින් පසුව මෙවර අප කළ ප්‍රසංගය ගැනද ඔවුන් ලියන්නේ අටකට කලින් ලියූ හැටියටමය. ඔවුන්ට අනුව මෙම ප්‍රසංගය පැවැත්වීමේ අරමුණ දේශපාලනය joke කිරීමයි. ඒ එම ප්‍රසංගයට සහභාගී වූ කලාව ගැන අබමල් රේණුවක්වත් නොදන්නා ගුණේගේ සගයන් වාර්තා කර ඇති අන්දමයි. (ඒ බව ලිපියේ සඳහන් වෙයි.) ලංකාවේ joke කිරීමට තරම් සීරියස් දේශපාලනයක් තිබෙන්නේ කොහෙද කියා අපි නොදන්නෙමු. අප දන්නා පරිදි ලංකාවේ ඇත්තේ jokerලාගේ දේශපාලනයකි. ගුණයා ඇතුළු පිරිස මේ ඔප්පු කරමින් ඉන්නේත් භුක්ති විඳිමින් ඉන්නේත් එයම නොවේද? අජිත් සමඟ පුද්ගලික කෝන්තරයක් නොමැති බව කියමින්ම ගුණේ අජිත් ගේ බිරිඳ, ඔවුන්ගේ අතීත කතා ආදිය ගැන කියමින් ඔප්පු කරන්න හදන්නේ මොනවාද? ලංකාවේ මානව හිමිකම් වෙනුවෙන් ඇත්තට වැඩ කළ නිමල්කා, සුනිලා, පාත්‍යසෝති සරවනමුත්තු (කලදී ගුණේට වහ කඳුරු) වැනි පුද්ගලයන් ගෙන්වා දේශනා පවත්වන අතර අජිත් වැන්නවුන්ගේ කලිසම ගැලවීම තැත්කිරීම බැරෑරුම්ව අද සිතිය යුතුය. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RADH/Ajith Kumarasiri No More Marx KK ADHS 2.jpg' width=324 height=425></p> <br />අජිත්ගේ නිර්මාණ දෙස නොබලා ඔහුගේ පෞද්ගලික ජීවිතයට මඩගැසීම මොවුන්ගේ කවර තිසීස වලට අනුගත වේදැයි අපි නොදනිමු. ඔවුන්ට අනුව ඇත්ත ගායකයෙක් වෙන්න නම් ගුණේ විසින් අනුදැන වදාරන පිළිවෙත් සම්පූර්ණ කළ යුතුය. <br /> <br />මෙම ලියුමේ හිනා යන කතා නම් අඩුවක් නැත. එක දිගට හිනා රසය පවත්වා ගනිමින් anti–deepthi ව්‍යාපෘතියක් ගැනත් කතාවක් එයි. ඇත්ත කතාව අද පවතින කලාව මැද්දට ගුණේට පැරෂුට් එකකින් හෝ බහින්නට නොහැකියාවයි. කලාව ගුණේ දමා බොහෝ දුර ගොස් අවසන්ය. <br /> <br /><b>රට ගියා පෙරට - අජිත්</b> <br /> <br />මිනිසුන් අතර ජීවත් වෙමින් ජීවිතය හැදෑරූ දාර්ශනිකයන් තොග පිටින් ගෙන ලාබෙට හාන්සි පුටුවකට වී කියවීමෙන් තවත් දාර්ශනිකයෙක් බිහිවන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට බිහිවෙන්නේ ලෙඩෙකි. විශේෂයෙන්ම කුරෝලු වුණු දේශපාලන ඔලු ගෙඩිවලින් කලාව තේරුම් ගැනීමට යාම කලාවට අපලයකි. මන්දයත් කලාව තිබෙන්නේ තේරුම් ගැනීමට හෝ මිනිසුන් වෙනස් කිරීමට වඩා භාෂා ලෝකයෙන් වෙනස් වු විදීමක් වෙනුවෙනි. එබැවින් කලාව තුලදී politically correct යන්න අදාල නොවේ. එය ගුණේගේ ඒකමානයට අසු නොවේ. නිරන්තර ප්‍රතිවිරෝධතා මැද ජීවිතය හසුකර ගැනීමට යාම නිසාම කලා භාවිතාවන් ද නිරන්තරයෙන් වෙනස් වෙයි. ඒ අනුව එම අත්හදාබැලීම් කරන කලාකරුවන්ගේ ජීවිතද වෙනස් වෙයි. අජිත් ඔහුගේ show එකට රැගෙන ආවේ ඔහු අත්විඳින සකල විධ සමාජ කුහකත්වයන්ට එරෙහිව ඔහුගේ හෘදයාංගම ප්‍රකාශනයයි. එය සුරතාන්තයක් වන්නේ ඒ නිසායි. එය හුදු වචන වලට පෙරළිය හැකි දෙයක් නොවේ. මෙය ගුණේගේ ඒජන්තයන්ට නැවත පරිවර්තනය කළ හැකි අත්දැකීමක් නොවේ. ඔවුන් ට්‍රයි කරන්නේ ගුණේගේ ෆැන්ටසිය හානි නොකර පවත්වාගෙන යන්නයි. ගුණේට අසන්නට ලැබෙන්නේ මේ ඒජන්තයන් විසින් ගුණේගේ හිත නොරිදා කියන ගුණේට අහන්නට අවශ්‍ය ඇත්තයි. මේ ඇත්ත සහ ඇත්ත ඇත්ත අතර ඇත්තේ මනෝවිශ්ලේෂණය විසින් පැහැදිලි කළ යුතු ඇත්තකි. <br /> <br />ගුණේගේ ඔළුවේ තාම සිටින්නේ තමන් දැන සිටි 80 දශකයේ අජිත්ය. ගුණේ තාම පහර දෙන්නේ 80 දශකයේ ඉලක්ක වලටය. අජිත් ජාතික ලේඛණාගාරයේ හිඳ අධ්‍යයන කිරීම ද ගුණයාට අවුලකි. ගුණේ ලියන විදිහට කුණු ගොඩවල් වලින් හෝ අලුත් දැනුම හොයා ගැනීමේ ඇති වැරැද්ද අපිට තාම තේරෙන්නේ නැත. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RADH/Ajith Kumarasiri No More Marx KK ADHS 3.jpg' width=420 height=228></p> <br />අජිත් සමඟ ඇති මෙම ඔරොප්පුව කුමක්ද? ත්‍රිමානයෙහි ඇති ලිපියෙන් කියවෙන්නේ අජිත්ගේ නුහුගුණ තත්වය නිසා ඔහුව දේශපාලන කණ්ඩායම් වලට වැද්ද නොගත් බවයි. ඇත්තෙන්ම එය අජිත්ගේ වාසනාවකි. මෙවැනි දේශපාලන කණ්ඩායම් වල සරණ පතා ගිය කලාකරුවන්ට වුදේ එම කලාකරුවන් ද නොදනීයි. එමෙන්ම ඔවුන්ගේ කතිකාවට සම්බන්ධ වු කලාකරුවන් හට අවසානයේ කතා කිරිමට ඉතිරි වුයේ මහා අනෙකා හා කැටපත් අවධිය ගැන පමණක් වීම අහම්බයක් ද? ඇත්තටම සිදු වී ඇත්තේ අජිත් ගේ ගී වලින් කියවෙන කලාව තුලම ඇති දේශපාලනය තේරුම් ගැනීමට මොවුන්ගේ පටු විපරිත වාමාංශික දේශපාලනයට නොහැකිවීමය. සතුට කරුණක් වන්නේ ගුණයලා එකම තැන කැරකැවෙද්දී කලාව ගැන විශ්වාස කරන නව පරම්පරාවක් අජිත්ට මුණ ගැසීමය. එය හොද තත්වයකි. <br /> <br />මෙම ප්‍රසංගයට මාව ද සෙට් කර ගැනීම වෙනුවෙන් මම අජිත්ට හා චින්තාට ස්තූති කළ යුතුය. ඒ අතරම මෙම කාර්යයට උරදුන් අරවින්ට ද සහ උදයාට ද ස්තූතිය හිමිවිය යුතුය. මෙතැන මගේ සහභාගීත්වය ගැන නැවතත් ගුණයා බෝල පටලවාගෙන තිබේ. ගුණේ කියන පරිදි ඔහු ද කාලයක් සෙල්ලම් කල මගේ බෝල දැන් ආගිය අතක් නැත. ඒවා කවුරුන් හෝ ගැහැණියක් විසින් ගලවා ගෙන ගොස් ඇති බවට ගුණයා කියන්නේ ඇත්තකි. එය මං දැනගත්තේද කාලයකට පසුවයි. බෝල නැති බව මම පිළිගනිමි. යමක් නැති බව පිලිනොගන්නා තාක් කිසිවක් අලුතින් ඇතිවන්නේ ද නැත. දැන් මා ගුණේ මෙන් හිතන්නේ බෝල වලින් නොවේ. බෝල වලට වඩා හිතන්නට තවත් තැන් තිබෙන බව මම දැන් දන්නෙමි. සහ ඒ සිතීම වඩා නිදහස්ය. මනුස්සය. තමන් අතහැර ගිය අයගේ බෝල ගැන නිරන්තරව තැවෙන ගුණේගේ ආසාව යෝනිය වෙනුවට ගුද කේන්ද්‍රීය එකක් බව පැහැදිලිය. ගුණේගේ සියලු දේශපාලන ප්‍රවාදයන් හා න්‍යායන් මේ සඟවා ගන්නට තනන පුද්ගලික අදුරු ලිංගික තැනකින් මතුවෙන බව තේරුම් ගැනීමට විසංයෝජනයක් හෝ විශ්ලේෂණයක් අවශ්‍ය නොවෙන ගානය. (කූඹියාගේ ගුද සංසර්ගය, ආසාව, පුකේ ගහන ඇගිල්ල, උපුටා ගැනීම ගුණේගේ ලිපි වලිනි) අපට වල් යැයි කියන ශුද්ධවන්තයෙකු වන ඔබ ඔබේ ආශාවේ දිශාව තේරුම් ගන්න. එය දේශපාලනය නොවේ. සමාජය එයට කියන්නේ විකෘති කාමය කියායි. <br /> <br />මිනිසෙකුගේ සිතීම සිරකරන එක සීමාවක් වනුයේ තමන්ගේ සතුරාගේ සීමාවයි. පසුගිය වසර 8 පුරාම ගුණේට ඉන්නේ එකම සතුරන් පිරිසකි. කවුරු කොයි වැඩක් කළත් ගුණේ බනින්නේ ඒ පරණ හතුරු පිරිසටය. ඒ හතුරන්ගෙන් පිට දේශපාලනයක් ගුණයාට නැත. no more මාර්ක්ස් ප්‍රසංගය ගැනද ගුණේ බනින්නේ වැඩේට කොහෙත්ම අදාල නැති ඒ පරණ නෑදෑයින්ටය. අපි දේශපාලනය ජෝක් කරනවා කියන්නේ මේ වගේ ගොන්පාට් වලටය. <br /> <br />තමන්ට හැර අන් සියල්ලන්ට පිස්සු යැයි කීම පිස්සන්ගේ ගතියකි. මිචෙල් ෆූකෝ ආදී පොරවල් වල සංවාද ගැන කතාකරන ගුණේට අංගොඩ පිස්සන් කොටුව ජාතික සෞඛ්‍ය විද්‍යායතනය ලෙස නම් කිරීම ද ගැටළුවකි. මේ වගේ වෙලාවට ඉස්සර අපිට කියවෙන්නේ 'බල්ලොත් එක්ක නං බෑ' කියාය. ඒත් අජිත් කියන විදිහට 'බල්ලො එක්කත් පුළුවන්' කියල අලුතෙන් හිතුණ නිසයි මේ උත්තරය ලියවුණේ. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/RADH/Ajith Kumarasiri No More Marx KK ADHS 4.jpg' width=420 height=283></p> <br />ඉතිහාසයේ සිදුවූ වැරදි නැවත නැවතත් සිදුවිය යුතු යැයි සම්මත නීතියක් නැත. මෑතකදී වැරදි පාරේ යනවා යැයි කලාකරුවන් රාශියකගේ නම් වැලක් කියමින් තමන්ද ගුණේ කියවන බොහෝ පොත් කියවන බව ලොකුවට විදර්ශන කියද්දී මට ඇඩෙන්න ආවේ මේ මතකයන් නිසාය. <br /> <br />චින්තා ලියා ඇති පරිදි no more මාර්ක්ස් හුදු ප්‍රසංගයක් නොවේ. එය ලොකු වැඩකට මිනිසුන් එකතු වුණු ආදරණීය මොහොතකි. ප්‍රසංගය ගැන එක් බ්ලොග් කරුවෙක් ලියා තිබුනේ "මැරෙන්න යන මිනිසුන් බේරගන්නවා වැනි වැඩක්" ලෙසයි. එය ඇත්තටම කෝමා එකක ඉන්න ජීවිතයට යළි සිහි කැඳවන්නට ප්‍රබල එන්නතක් බව ඔප්පු වෙන්නේ ගුණේ වැන්නන්ගේ මේ ජෝක් නිසාමය. <br /> <br /><i>අපි දැං මරන්නේ නැහැ...... <br />අපි දැං කනවා විතරමයි...... [-අජිත් කුමාරසිරි]</i><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> කටකලුවා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2558&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2558' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-6098676350759636629?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=YO05ZYLtYRE:7UEICPc2Gko:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=YO05ZYLtYRE:7UEICPc2Gko:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=YO05ZYLtYRE:7UEICPc2Gko:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=YO05ZYLtYRE:7UEICPc2Gko:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=YO05ZYLtYRE:7UEICPc2Gko:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/orgasm.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-29943518314595133422012-05-20T06:08:00.001-07:002012-05-20T06:08:45.047-07:002012-05-20T06:08:45.047-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/MBLT/Bob%20Marley%20Love%20Quote.jpg width=309 height=328 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>කියයි ඔබ වැස්සට පෙම් බඳින බව - <br />එහෙත් වහින විට අවැසිමය කුඩයක් ඔබට <br />කියයි ඔබ හිරුට පෙම් බඳින බව - <br />එද ඔබ හෙවණකට දුවන්නෙ ය හිරු එන විටම <br />කියයි ඔබ සුළඟට පෙම් බඳින බව - <br />එනමුදු වැසෙයි කවුළුව ඔබගේ සුළඟ එන විටම <br /> <br />එබැවින්ය මා බිය වන්නේ - ඔබ මට ආදරෙයි කියන විට!<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2557&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2557' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-2994351831459513342?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=nkg7LhKRNbc:wAEX0qYi0Q0:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=nkg7LhKRNbc:wAEX0qYi0Q0:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=nkg7LhKRNbc:wAEX0qYi0Q0:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=nkg7LhKRNbc:wAEX0qYi0Q0:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=nkg7LhKRNbc:wAEX0qYi0Q0:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/boondilets_20.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-5541482330795485492012-05-20T05:42:00.001-07:002012-05-20T05:42:43.535-07:002012-05-20T05:42:43.535-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/Woman%20Snake%20Statue%20ICS%20POEM.jpg width=400 height=278 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>තුමියනි, <br />අඩ දැනිව නරඹමි <br />සිහිනිවට බිඳු බිඳු වැහි එවන <br />සුනිල් සුවිසල් අහසට <br />නෙත් අත් යොමා පසුවන <br />ඔබ තුමියව <br /> <br />කැත සෙවල සර්පයා මතම <br />වගක්වත් නැති ව <br />පියවි ව පා ඔබා පසුවන <br />සැබැවිම ඔබ කවුද? <br /> <br />සර්පයා විසින් රවටන ලද ඈ ද? <br />නැතහොත් ඔබ විසින් <br />සර්පයා රවටනු ලැබුවාද? <br /> <br />දිනක ගල් පහර කෑවේ ඔබම ද? <br />නැතිනම් ගල් ගැස්සෙව්වේ ඔබ ද? <br /> <br />දලු ලන, කොළ හලන <br />සසල වට පිට මැද <br />අහස දෙස බලා ගත් <br />නිසල ඔබ කව්ද? <br /> <br />[<b>සුද</b> කාව්‍ය සංග්‍රහය- 2005]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ඉසුරු චාමර සෝමවීර<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2556&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2556' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-554148233079548549?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=uR4O_uhiKDY:sJY8AoGo_zY:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=uR4O_uhiKDY:sJY8AoGo_zY:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=uR4O_uhiKDY:sJY8AoGo_zY:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=uR4O_uhiKDY:sJY8AoGo_zY:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=uR4O_uhiKDY:sJY8AoGo_zY:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_4243.htmltag:blogger.com,1999:blog-8989665043267507050.post-21658846551222202642012-05-20T00:00:00.001-07:002012-05-20T00:00:38.580-07:002012-05-20T00:00:38.580-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/KAVI/Sri%20Lankan%20Terror%20Era%201989.jpg width=400 height=278 align='center'><BR><span style='font-size:120%;'><BR>කණමැදිරි එළියක් සේ <br />නිවුණු පත්තු වුණු <br />ලොකු අයියගෙ ඇස් <br />එච්චරට ම කතා කරපු <br />දවසක් මට මතක නෑ <br /> <br />මාස තුනක් එක දිගට ම <br />පොලිසි ගානෙ භ‍්‍රමණය වෙච්ච <br />ඔළුව අදත් තෝන්තුවාවයි <br /> <br />ඉර හිනාව මුකුලිත වුණු <br />කළුපැහැ ගත් එක් උදයක <br />භයානක චිත‍්‍රයක් මූණෙ ඇඳගෙන <br />ලොකු මාමා ගෙදර ආවා <br /> <br />"රෑ ඇඳන් හිටිය <br />ඉරි සරමෙ කෑලි <br />හන්දියේ ලයිට් කණුව යට <br />ටයර් අළු ගොඩේ තිබුණා" <br />ලොකු මාමා හෙමින් කිව්වා <br />හිත තීරු තීරු ඉරුණා <br /> <br />පැටි සමේ විකපු තැන <br />දකුණතේ කැළැල <br />අළු අතර මතු ව පෙනුණා <br />හිත ඇතුළෙ හෙණ හඬක් ඇසුණා <br /> <br />කඳුළු සලා වෙහෙසුණු <br />රතු ඇස් බඳු එරබදු මල් <br />බිම බලාන හිටියා <br /> <br />අදත් කණමැදිරි එළි දකින විට <br />මම අහක බලා ගන්නවා <br /> <br />[<b>කටු තුඩට පිනි පහස</b> කාව්‍ය සංග‍්‍රහයෙනි]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ළහිරු කරුණාරත්න<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2547&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2547' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer">බූන්දි - අකුරු අනුරාගිකයි - විඳීම් ඉන්ද්‍රජාලිකයි<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8989665043267507050-2165884655122220264?l=boondionline.blogspot.com' alt='' /></div><div class="feedflare"> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=2hG6TiOolU0:mOJ2hsHz9yc:yIl2AUoC8zA"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=yIl2AUoC8zA" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=2hG6TiOolU0:mOJ2hsHz9yc:63t7Ie-LG7Y"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=63t7Ie-LG7Y" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=2hG6TiOolU0:mOJ2hsHz9yc:4cEx4HpKnUU"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?i=2hG6TiOolU0:mOJ2hsHz9yc:4cEx4HpKnUU" border="0"></img></a> <a href="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?a=2hG6TiOolU0:mOJ2hsHz9yc:qj6IDK7rITs"><img src="http://feeds.feedburner.com/~ff/blogspot/AWEv?d=qj6IDK7rITs" border="0"></img></a> </div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comhttp://boondionline.blogspot.com/2012/05/blog-post_20.html