ΕΞΕΛΙΞΗ BLOG

Ανακοίνωση Υποψηφιότητας για τις Δημοτικές Εκλογές του Μαΐου!

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Mon, 27 Jan 2014 19:51:00 +0000

Φίλε Γείτονα, Φίλη Γειτόνισσα!

Ονομάζομαι Πλούταρχος Πάστρας, είμαι 21 Ετών, γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Γαλάτσι μας, κατάγομαι από την Ήπειρο και την Κεφαλλονιά, κι εργάζομαι ως Διευθυντής κι Αρχισυντάκτης στην νεοσύστατη Ηλεκτρονική Εφημερίδα «Ελεύθερη Άποψη ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ». Για πρώτη φορά κατεβαίνω ως Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με το συνδυασμό «Γαλάτσι Νέα Αρχή» με επικεφαλή τον Υποψήφιο Δήμαρχο Νίκο Μαγκανάρη.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές αυτές, λοιπόν, συμμετέχω εκπροσωπώντας όχι μόνο την νεολαία του Γαλατσίου μας, αλλά και όλης της Ελλάδας, θέλοντας να δώσω το μήνυμα σε όσους θέλουν να «διώξουν» εμάς τους νέους, από την πόλη μας, από την πατρίδα μας, ότι εμείς όχι μόνο δεν θα τους κάνουμε την χάρη, εγκαταλείποντας αυτήν την ένδοξη γη στην οποία γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε κι αγαπήσαμε όσο τίποτε άλλο στον κόσμο, με τα καλά της και τ’ άσχημα της, αλλά ότι θα παραμείνουμε ώστε να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο κι αλληλέγγυο μέλλον, ένα μέλλον που το απαιτούμε και που μας αξίζει!
Στόχος μου είναι, εκτός του να αναδείξω τα προβλήματα της πόλης μας, που μας απασχολούν, τα οποία ειδικά εν καιρώ κρίσης, είναι αρκετά μεγάλα, να προτείνω τρόπους αντιμετώπισής τους και ειδικά για την κατηγορία των γειτόνων μας, που έχουν βρεθεί σε δυσχερή θέση, εξαιτίας της βέβηλης αλυσίδας των μνημονίων που μας σφυροκοπούν με τα καταστροφικά αποτελέσματα τους, καθημερινά.
Επίσης, θέλω να καταθέσω τις σκέψεις μου και τις θέσεις μου για ένα ομορφότερο και φωτεινότερο Γάλατσι με περισσότερους ελεύθερους χώρους, περισσότερο πράσινο, καλύτερη δικαιοσύνη και τουτ’ έστιν ασφάλεια, με οικονομική, αλλά και πολιτιστική ανάπτυξη και προ πάντων καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους εμάς του Γαλατσιώτες, το οποίο θα αποτελεί το πρότυπο Δήμου όχι μόνο στην Περιφέρεια μας, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα μας! Σε όλα αυτά που προείπα έρχομαι να συνεισφέρω κι εγώ με τη ματιά μου, ως νέος Άνθρωπος, νέος Πολίτης κι ως νέος Δημοσιογράφος.
Τέλος, ένα μόνο πράγμα ζητώ από σας, να με κρίνετε και να με αξιολογήσετε για τις συγκεκριμένες θέσεις μου σε όλα αυτά τα μείζονα θέματα που έθιξα και όπου αφορούν το Γαλάτσι μας.
Με εκτίμηση και σεβασμό σε όλους τους γείτονες και τις γειτόνισσες της πόλης μας του Γαλατσίου,

Πλούταρχος Πάστρας

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Γαλατσίου

23/10/2013: Παρουσίαση Λεξικού Ιμβριακού Ιδιώματος στο Ελληνοβρετανικό Κολλέγιο

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Sat, 19 Oct 2013 19:28:00 +0000

Γράφει ο
Πλούταρχος Πάστρας
ploutarxos19@gmail.com

Την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου στις 19:00 μ.μ., στην αίθουσα «Δαίδαλος» του Ελληνοβρετανικού Κολλεγίου, στο κτήριο της οδού Ρεθύμνου 1Α (πλησίον Αρχαιολογικού Μουσείου), θα γίνει η παρουσίαση του «Λεξικού του Ιμβριακού Ιδιώματος».
Ας μάθουμε όμως τώρα, μερικά στοιχεία για το Ιμβριακό Ιδίωμα. Λοιπόν,το Ιμβριακό ιδίωμα, όπως αναφέρεται και στην σελίδα της Ιμβριακής Ένωσης Μακεδονίας-Θράκης ανήκει στα λεγόμενα βόρεια νεοελληνικά ιδιώματα, σύμφωνα με τη διάκριση του Γεωργίου Χατζιδάκι, καθώς παρουσιάζει το φαινόμενο της αποβολής των ατόνων φωνηέντων /i, u/ και της κώφωσης των /e, o/ σε /i, u/ αντίστοιχα.
Αξιοσημείωτη είναι η διατήρηση σημαντικού αριθμού αρχαιοελληνικών στοιχείων τα οποία δεν υπάρχουν πλέον στην κοινή νεοελληνική γλώσσα σε επίπεδο τόσο λεξιλογίου όσο και γραμματικής. Από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του ιδιώματος είναι τα εξής: η συχνή ύπαρξη δυσπρόφερτων αλλεπάλληλων συμφώνων (πχ: κουσκ’νίχ’ς), η χρήση του τύπου ι (αντί ο) στην ονομαστική ενικού αρσενικού γένους του οριστικού άρθρου (πχ: ι πατέρας) και ο σχηματισμός του α΄πληθυντικού Ενεστώτα και Παρατατικού των ρημάτων μέσης φωνής και με την κατάληξη -ματσ” (πχ: δινόματσ”, κρατιέματσ”).
Το Λεξικό λοιπόν θα μας το παρουσιάσουν, οι καταξιωμένοι καθηγητές της γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κύριος Χριστόφορος Χαραλαμπάκης και κυρία Ελένη Σελλά, η οποία είναι καθηγήτρια γλωσσολογίας στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών.
Ο Συγγραφέας του Λεξικού, Διδάκτωρ Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κύριος Ξενοφών Τζαβάρας.
Επίσης, θα υπάρξει σύντομη παρέμβαση από τον Δικηγόρο και Πρόεδρο του Συλλόγου Ιμβρίων (που εξέδωσε και το Λεξικό), κύριο Πάρι Ασανάκη.
Συντονιστής αυτής της εκδήλωσης θα είναι ο Πρόεδρος του Οργανισμού για την Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας, κύριος Κωνσταντίνος Καρκανιάς.

Τέλος, θέλω κι εγώ με την σειρά μου να προσκαλέσω να παρευρεθούν σε αυτήν την υπέροχη και πλούσια από πληροφορίες για την Ελληνική Γλώσσα μας, εκδήλωση, όλους του Αθηναίους Έλληνες συμπολίτες μου. Γιατί όχι μόνο πρέπει να γνωρίσουμε περισσότερες πτυχές της Ελληνικής Γλώσσας μας και των τοπικών ιδιωμάτων της, αλλά και να μάθουμε την Ιστορία μας και τον Πολιτισμό μας, επειδή η Ελληνική Γλώσσα και το τοπικό γλωσσικό Ιμβριακό Ιδίωμα, είναι κομμάτι της Ιστορίας και του Πολιτισμού ολόκληρου του Ελληνικού Έθνους. Ας μην αφήσουμε, λοιπόν, κι αυτήν την ευκαιρία να πάει χαμένη!

Νέα Δημοσκόπηση της Alco για λογαριασμό του Action24

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Thu, 17 Oct 2013 21:38:00 +0000

Γράφει ο

Πλούταρχος Πάστρας

ploutarxos19@gmail.com

Νέα δημοσκόπηση, που εμφανίστηκε στους τηλεοπτικούς μας δέκτες, πριν λίγο στο κανάλι Action24, διενεργημένη από την δημοσκοπική εταιρεία Alco, έδωσε τα εξής αποτελέσματα στην Πρόθεση Ψήφου:

ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ

Νέα Δημοκρατία - 21,2%
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς - 20,5%
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα - 6,1%
Ανεξάρτητοι Έλληνες - 5,1%
Χρυσή Αυγή - 6,8%
Δημοκρατική Αριστερά - 3,7%
Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος - 4,9%
Οικολόγοι. 1,6
Νέα Ελλάδα 1%
Αποχή 9%
Δ.Ξ./Δ.Α. - 9%
Άλλο - 7%

ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ (ΕΓΚΥΡΑ)

Νέα Δημοκρατία - 24,4%
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς - 23,6%
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα - 7%
Ανεξάρτητοι Έλληνες - 5,9%
Χρυσή Αυγή - 7,8%
Δημοκρατική Αριστερά - 4,3%
Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος - 5,6%
Οικολόγοι. 1,8
Νέα Ελλάδα 1,2%
Άλλο - 10%
Αποχή 9%

ΣΚΟΠΙΜΗ Η ΑΣΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ (Πατερική ομιλία) - Β΄ Μέρος

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Fri, 11 Oct 2013 16:15:00 +0000

Β΄ Μέρος

Χριστολογική ερμηνεία

για την ασάφεια των προφητειών

«Δεν ήταν όμως, αγαπητοί μου χριστιανοί, όλες οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης ασαφείς. Κυρίως ασαφείς ήταν οι προφητείες που αναφέρονταν στην αποβολή της συναγωγής των Ιουδαίων, στην κατάργηση του νόμου και στην κλήση της Εκκλησίας. Αυτά δεν έπρεπε να τα γνωρίζουν φανερά οι Ιουδαίοι από την αρχή, όχι μόνο γιατί θα εξαγριώνονταν εναντίον των προφητών, όπως είπαμε προηγουμένως, αλλά και γιατί θα καταφρονούσαν τον νόμο, αν γνώριζαν ότι αργότερα θα καταργηθεί: «Εἰ γάρ ἐξ ἀρχῆς ἒμαθον, ὃτι πρόσκαιρος ὁ νόμος, πάντως ἂν αὐτοῦ κατεφρόνησαν», λέει ο Χρυσόστομος.

Αυτές κυρίως οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης φέρονται ως ασαφείς, αυτές που αναφέρονται στην κατάργηση του νόμου και της ιουδαϊκής συναγωγής και που αποτελούν όμως στην ουσία της Παλαιάς Διαθήκης, γιατί σχετίζονται με την έλευση του Μεσσία· η κατάργηση, δηλαδή του νόμου και της συναγωγής ερμηνεύεται χριστολογικά, γι' αυτό και οι Ιουδαίοι μέχρι σήμερα, αφού δεν πίστεψαν τον Ιησού Χριστό ως αληθινό Μεσσία, δεν μπορεί να νοήσουν την Παλαιά Διαθήκη. Ωραία το λέει αυτό ο απόστολος Παύλος: Για τους Ιουδαίους, λέει, «κάλυμμα ἐπί τῇ ἀναγνώσει τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μένει, μὴ ἀνακαλυπτόμενον ὃτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται» (Β΄ Κορ. 3,14).

Στο ερώτημα, λοιπόν, «τίνος ἓνεκεν ἀσαφεστέρα τῆς Καινῆς ἡ Παλαιά Διαθήκη», απαντά ο Χρυσόστομος: Όπως ο Μωυσής παλαιά είχε κάλυμμα στο πρόσωπό του, γιατί δεν μπορούσαν οι Ιουδαίοι να τον ατενίσουν λόγω της ψυχικής τους ασθένειας, έτσι και ο Νόμος, η Παλαιά Διαθήκη, είχε κάλυμμα την ασάφεια για την «ἀσθένεια τῶν ἀκουόντων» ο Χρυσόστομος είπε την αγριότητα των Ιουδαίων πρώτα, που δεν ανέχονταν να ακούσουν για την καταστροφή του ναού και του έθνους τους και θα φόνευαν τους προφήτες, και την απιστία τους έπειτα στο να δεχθούν τον Μεσσία, ώστε να πιστέψουν από την αρχή την κατάργηση του νόμου και της συναγωγής.

Άλλη αιτία δυσκολίας της Π.Δ.:
Ότι δεν έχουμε το πρωτότυπο
κείμενό της

Αλλά στην άλλη του, την δεύτερη ομιλία για το ίδιο θέμα, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος προσθέτει και έναν άλλο λόγο, πολύ δυνατό και αυτόν, για να ερμηνεύσουμε την ασάφεια των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και όλο το κείμενο της γενικά.
Τη Παλαιά Διαθήκη δεν την έχουμε στο πρωτότυπο κείμενό της, όπως βγήκε, δηλαδή, από τα χέρια των ιερών συγγραφέων της, αλλά την έχουμε σε μετάφραση. Όπως μας είναι γνωστό, η Παλαιά Διαθήκη γράφτηκε στην εβραϊκή γλώσσα, εμείς όμως την έχουμε μεταφρασμένη από την εβραϊκή στην ελληνική. Το διαβάζω όπως λέει ο Χρυσόστομος: «Οὐχι τῇ ἐγχωρίῳ φωνῇ ἒχομεν τὴν Παλαιάν Διαθήκην παρ' ἡμῖν γεγραμμένην· ἀλλ' ἑτέρᾳ μέν συνετέθη γλώττῃ, ἑτέρα δὲ ἒχομεν αὐτήν ἀναγιγνωσκομένην ἡμεῖς. Τῇ γάρ Ἑβραίων φωνῇ παρά τὴν ἀρχήν συνεγράφη, ἡμεὶς δὲ αὐτήν τῇ Ἑλλήνων παρελάβομεν γλώττῃ». Ωραία δε το λέει παρακάτω ο Χρυσόστομος, ότι δεν είναι εύκολο να μεταφέρει κανείς ακριβώς, με σαφήνεια, το νόημα του πρωτοτύπου κειμένου μεταφράζοντάς το σε άλλη γλώσσα.
Άλλος είναι ο τρόπος της σκέψεως της μιας γλώσσης και άλλος της άλλης, όπως το γνωρίζουν αυτό καλά όσοι γνωρίζουν πολλές γλώσσες: «Ὃταν γλῶττα - λέει ὁ Χρυσόστομος - ἑρμηνευθῇ εἰς ἑτέραν γλῶτταν, πολλήν ἒχει τὴν δυσκολίαν. Καὶ ἲσασιν ἀκριβῶς, ὃσοι πολλῶν γλωσσῶν εἰσιν ἒμπειροι, πῶς οὐ δυνατόν πᾶσαν τὴν σαφήνειαν τῆς φωνῆς τῆς ἐν τῇ οἰκείᾳ φύσει κειμένης μετενεγκεῖν εἰς τὴν ἑτέραν μεταβάλλοντας γλῶσσαν»! Και μάλιστα όταν πρόκειται για μετάφραση από την δυσκολωτάτη εβραϊκή γλώσσα, που εκφράζει τον σημιτικό τρόπο σκέψης! «Τοῦτο οὖν», αυτό λοιπόν, αἲτιον τῆς δυσκολίας τῆς ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ γἐγονε», μας λέει ο άγιος Χρυσόστομος.

Η χρησιμότητα

της μεταφράσεως των Ο΄

Όπως είναι γνωστό στους θεολογούντες, τριακόσια περίπου χρόνια π.Χ., επί του βασιλέως των Αιγυπτίων Πτολεμαίου Β΄, μεταφράστηκε η Παλαιά Διαθήκη από την Εβραϊκή στην Ελληνική γλώσσα και η μετάφραση αυτή, λέει ο Χρυσόστομος, ήταν «χρησίμως σφόδρα καὶ ἀναγκαίως». Και το εξηγεί, γιατί: Όταν η Παλαιά Διαθήκη ήταν γραμμένη μόνο στην Εβραϊκή γλώσσα, ήταν καταληπτή μόνο στους Ιουδαίους. Για τα άλλα έθνη, που είχαν μάλιστα εξοκείλει σε μεγάλη θηριωδία, ήταν άγνωστη η Παλαιά Διαθήκη. Επειδή όμως επρόκειτο να έλθει ο Χριστός και να καλέσει τα έθνη, και όχι μόνο τους Ιουδαίους, στην Βασιλεία Του, γι' αυτό και ευδόκησε ο Θεός να μεταφραστεί στην κοινή για όλους Ελληνική γλώσσα η Παλαιά Διαθήκη, για να προσκυνήσουν όλοι οι λαοί τον μονογενή Του Υιό, που προκατήγγειλαν οι Προφήτες. Γιατί έτσι γνώρισαν οι λαοί -όπως το γράφει σε πολλά σημεία Της η Παλαιά Διαθήκη- ότι ο Χριστός ήρθε για την σωτηρία όλου του κόσμου και όχι για τους Ιουδαίους μόνο.

Επειδή, λοιπόν, συμπεραίνει ο Χρυσόστομος, όλα τα σχετικά με τον Χριστό τα προείπε η Παλαιά Διαθήκη, για να μην είναι άγνωστα αυτά στους εθνικούς, που επρόκειτο να πιστέψουν στον Χριστό, αλλά και για να γνωρίσουν αυτοί την δύναμη της προφητείας -γιατί πραγματοποιήθηκαν όσα προφητεύθηκαν στην Παλαιά Διαθήκη- γι' αυτό επέτρεψε ο Θεός, πριν από τον ερχομό του Χριστού, να μεταφραστεί αυτή στην Ελληνική, πράγμα που ήταν χρήσιμο και αναγκαίο όχι μόνο για τους εθνικούς, αλλά και για τους Ιουδαίους, λέει ο Χρυσόστομος. Γιατί και οι Ιουδαίοι, που είχαν διασπαρεί σε όλη την οικουμένη, είχαν ξεχάσει την Εβραϊκή γλώσσα· ήταν, λοιπόν, και γι'αυτούς χρήσιμη η μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης στην Ελληνική.

Η πηγή της επιστολής είναι το βιβλίο του Επισκόπου Ιερεμίου Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως με τίτλο ΣΚΟΠΙΜΗ Η ΑΣΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ, που ανήκει στην Βιβλιοθήκη Πλούταρχου Πάστρα.

ΣΚΟΠΙΜΗ Η ΑΣΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ (Πατερική ομιλία) - Α΄ Μέρος

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Tue, 08 Oct 2013 13:38:00 +0000

Γράφει ο
Πλούταρχος Πάστρας
ploutarxos19@gmail.com

Η παρούσα πατερική μελέτη αποτέλεσε το θέμα δύο ομιλιών προς τους χριστιανούς αδελφούς μας και θα την παρουσιάσω σε τέσσερα μέρη (3/10/2013, 10/10/2013,17/10/2013 και 24/10/2013), λόγω της μεγάλης έκτασής της και επιπλέον θα την παρουσιάσω, σε μονοτονικό σύστημα.
Η μελέτη αυτή αποτελεί απόδοσις υπό του Επισκόπου Ιερεμίου Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως. Εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2012 στην Δημητσάνα - Μεγαλόπολης από την Ιερά Μητρόπολις Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως.

Α΄ Μέρος

«Θα παρακαλέσω, αδελφοί μου χριστιανοί, ακροατές του θείου κηρύγματος, να προσέξετε τα όσα θα σας πω στο σημερινό μου κήρυγμα, γιατί δεν θα είναι δικά μου λόγια, αλλά λόγια του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Διάβασα δύο ομιλίες του ιερού αυτού Πατέρα περί της «σκοπιμότητος τῆς ἀσαφείας τῶν προφητειῶν» της Παλαιάς Διαθήκης και θα σας πω με σύντομο λόγο μερικά από τα ωραία των ομιλιών αυτών. Παρακαλώ, προσέξτε!

Το θέμα: Γιατί η ασάφεια

των προφητειών της Π.Δ. ;

Ο ιερός Χρυσόστομος ομιλεί για την Παλαιά Διαθήκη και λέει ότι είναι δύσκολη στην ερμηνεία της, πολύ δυσκολώτερη από την Καινή Διαθήκη. Σας το διαβάζω, όπως το λέει: «Αἰνίγμασι γάρ ἒοικε τά προφητικά, καί πολύ δυσκολία ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ καί δυσεπίληπτα τά βιβλία· ἡ δέ Καινή σαφεστέρα καί εὐκολωτέρα». Στην πραγματικότητα θα έπρεπε η Καινή Διαθήκη να είναι δυσκολώτερη, γιατί μας μιλάει για υψηλότερα πράγματα, για ανάσταση σωμάτων, για Βασιλεία Ουρανών και για απόρρητα αγαθά, που υπερβαίνουν τον ανθρώπινο νου. Και όμως είναι δυσκολώτερη η Παλαιά, επειδή είναι διατυπωμένες με ασάφεια οι προφητείες της.

Απάντηση:Για την θηριωδία

των Ιουδαίων

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο ιερός Χρυσόστομος, στις δύο ομιλίες που θίγει το θέμα, δίνει δύο απαντήσεις. Θέτει το ερώτημα «Τίς οὖν ἡ αἰτία τοῦ τάς προφητείας ἀσαφεῖς εἶναι;». Και απαντά: Οι προφητείες στην Παλαιά Διαθήκη προλέγουν πολλά κακά εναντίον των Ιουδαίων: Ότι θα καταστραφεί η Ιερουσαλήμ και ο ναός της, ότι αυτοί θα αιχμαλωτισθούν και θα διασκορπισθούν στα πέρατα της οικουμένης, ότι θα χάσουν όλες τις δωρεές που έλαβαν, την ιεροσύνη και την βασιλεία. Λοιπόν: Για να μην επιτεθούν οι Ιουδαίοι εναντίον των προφητών και τους φονεύσουν, γιατί ήσαν μανιακοί και θηριώδεις, γι' αυτό και οι προφητείες των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης λέγονται με ασάφεια, ώστε «τῆ ἀσάφείᾳ τῶν λεγομένων τοῖς λέγουσι παρασκευάζοντες ἀσφάλειαν». Τέτοιοι πραγματικά, ήταν οι Ιουδαίοι, αγαπητοί μου χριστιανοί:Φονιάδες των προφητών. Θυμηθείτε τον προφήτη Ηλία, που λέει στον Θεό για του Ιουδαίους: «Κύριε, τούς προφήτας σου ἀπέκτειναν, τά θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν» (Γ΄ Βασ. 19,10). Θυμηθείτε, πάλι, τον Ησαΐα που είπε γι' αυτούς ότι τα χέρια τους είναι γεμάτα από αίμα (Ησ. 1,15). Και ο Χριστός μας είπε: «Ἰερουσαλήμ, Ἰερουσαλήμ, ἡ αποκτείνουσα τούς προφήτας καί λιθοβολοῦσα τούς ἀπεσταλμένους πρός αὐτήν» (Ματθ. 23,29). Σαν να τους έλεγε, όπως το ερμηνεύει ο Χρυσόστομος: «Ἀποκτείνετε, λοιπόν, καί ἐμένα. Προσθέστε στά αἳματα τῶν δούλων καί τήν δεσποτική σφαγή»!

Κινδύνευαν και τα προφητικά

βιβλία από την αγριότητα

των Ιουδαίων

Θα σας αναφέρω, αγαπητοί μου χριστιανοί, μια ιστορία από την Παλαιά Διαθήκη, που αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, για να πεισθείτε για την αλήθεια αυτή που είπαμε: Ότι, δηλαδή, οι Ιουδαίοι αν άκουαν με σαφήνεια τους προφήτες να λέγουν για, έστω και πρόσκαιρη, καταστροφή της Ιερουσαλήμ και του έθνους τους, θα επετίθεντο άγρια εναντίον των προφητών. Ήταν ο καιρός που οι Βαβυλώνιοι είχαν πολιορκήσει την Ιερουσαλήμ. Και ενώ ήταν τόσο φανερός ο κίνδυνος, επειδή όμως ο προφήτης Ιερεμίας είπε «ἡ πόλη θά παραδοθεῖ στά χέρια τῶν Χαλδαίων», τον θεώρησαν προδότη, τον κατηγόρησαν ότι «παραλύει τά χέρια τοῦ στρατοῦ καί τοῦ λαοῦ», τον μαστίγωσαν και τον έκλεισαν σε μια υπόγεια υγρή φυλακή (Ιερ. κεφ. 44). Βλέπετε; Δεν ανέχτηκαν οι Ιουδαίοι να ακούσουν ούτε για πρόσκαιρη αιχμαλωσία τους και κακοποίησαν τον προφήτη Ιερεμία. Πως, λοιπόν, θα άκουγαν προφητείες για την μόνιμη δουλεία τους; Θα κακοποιούσαν ακόμη περισσότερο τους προφήτες. Γι΄ αυτό και οι προφήτες προφήτευαν με τα μέλλοντα κακά, αλλά όχι με σαφήνεια. «Ἒλεγον μέν οἰ προφῆται ταῦτα, οὑκ ἒλεγον δέ φανερῶς», όπως το λέει ο Χρυσόστομος.
Και όχι μόνο αυτοί οι ίδιοι οι προφήτες κινδύνευαν από την κακότητα των Ιουδαίων, αλλά και αυτά τα βιβλία τους θα καταστρέφονταν από αυτούς, αν έγραφαν σ' αυτά με σαφήνεια για την υποδούλωση του έθνους τους. Και αναφέρει εδώ ο Χρυσόστομος, ως απόδειξη, ένα περιστατικό πάλι από την ζωή του Ιερεμίου. Είπε ο Κύριος στον Ιερεμία: «Γράψε σε βιβλίο, ὃλες τις προφητεῖες πού σοῦ εἷπα ἐναντίον τῶν Ἲουδαίων καὶ ὃλων τῶν εθνῶν» (Ιερ. 43,2). Και αυτό εσήμαινε όχι μόνο να τις γράψει, αλλά και να τις αναγνώσει στους άρχοντες και τον λαό. Και επειδή ο προφήτης Ιερεμίας δεν μπορούσε να κάνει το έργο αυτό, γιατί ήταν φυλακισμένος, όπως είπαμε προηγουμένως, γι' αυτό κάλεσε τον μαθητή του Βαρούχ να γράψει και να αναγνώσει τις προφητείες του. «Γράψον καὶ ἀνάγνωσθι», του είπε· «ἐγὼ γάρ κατέχομαι ἐν τῇ φυλακῇ». Αλλά, θα πρέπει να σταθούμε εδώ για λίγο και να θαυμάσουμε μαζί με τον Χρυσόστομο: «Ὢ μεγαλοψυχίας» του προφήτου! «Ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἦν, καὶ τῆς προφητείας οὐκ ἀφίστατο»! Έγραψε λοιπόν, αγαπητοί μου, ο Βαρούχ καθ' υπαγόρευση του δασκάλου του Ιερεμίου τους λόγους των προφητειών κατά της Ιουδαίας και των εθνών, από την αρχή της δράσης του μέχρι τότε, και πήγε έπειτα και τις διάβασε ενώπιον των αρχόντων. Και οι άρχοντες πήραν το βιβλίο αυτό των προφητειών και πήγαν στον βασιλιά Ιωακείμ για να το αναγνώσουν. Ο καιρός ήταν χειμώνας, γι' αυτό και ο βασιλιάς είχε «ἐσχάραν πυρός κατά πρόσωπον αὐτοῦ». Και όταν του διάβασαν τρεις τέσσερις σελίδες από το βιβλίο του Ιερεμίου, τόσο πολύ οργίστηκε, ώστε πήρε μαχαιρίδιο, κατέκοψε το βιβλίο και το πέταξε στην φωτιά, που ήταν μπροστά του, για να κατακαεί. Τόση οργή και προς το άψυχο βιβλίο! Και λέει ο Χρυσόστομος: «Ὁ τοίνυν τοῖς ἀψύχοις οὓτο πολεμῶν, εἰ τὴν ψυχήν ἒχοντα εὗρε, τί οὐκ ἂν εἰργάσατο;». Γι' αυτό και ο Θεός ήθελε οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης να λέγονται με ασάφεια για την ασφάλεια των δούλων Του, των προφητών Του.
Είναι βέβαια αλήθεια ότι υπάρχουν και προφήτες που προφήτευαν με σαφήνεια στους Ιουδαίους τα μέλλοντα να συμβούν σ' αυτούς κακά. Αλλά αυτό ήταν, πραγματικά, μία τόλμη τους, γι' αυτό και ο απόστολος Παύλος λέει για τον Ησαΐα, που προφήτευσε την απόρριψη των Ιουδαίων και την πρόσληψη των εθνιών: «Ἡσαΐας δὲ ἀποτολμᾷ καὶ λέγει· Εὑρέθην τοῖς ἐμέ μὴ ζητοῦσιν». Και αυτός ο λόγος του Ησαΐα ήταν, πραγματικά, μια μεγάλη κατηγορία κατά των Ιουδαίων, λέει ο Χρυσόστομος: «Οἱ μὴ ἀκούσαντες ἐπίστευσαν καὶ οἱ ἀκούσαντες ἐυσταύρωσαν Διά ταῦτα τολμητήν ἐκάλεσε τὸν Ἠσαΐαν».

Η πηγή της επιστολής είναι το βιβλίο του Επισκόπου Ιερεμίου Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως με τίτλο ΣΚΟΠΙΜΗ Η ΑΣΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ, που ανήκει στην Βιβλιοθήκη Πλούταρχου Πάστρα.

ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Tue, 24 Sep 2013 19:18:00 +0000

Ι. Ν. ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ
ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ΓΡΑΒΑΛΙΩΤΙΣΣΑΣ
ΤΩΝ ΚΡΥΝΩΝ & ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ
ΠΑΣΤΡΑ

Πεντάμορφη και σιωπηλή, γεμάτη γνώση

συγκεντρωμένη, αθόρυβη Κεφαλονιά

στις Επιστήμες και στις Τέχνες έχει δώσει

ό,τι δεν δώσαν όλα αντάμα τα νησιά!

Σημειώσεις:
(ανέκδοτο)
Μυρτιώτισσα (Θεώνη Δρακοπούλου 1885-1968)
Μυρτιώτισσας ΑΠΑΝΤΑ Αθήνα, 1965 σελ. 50
(αρχείο Παν. Στ. Πατρίκιου)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ: 1Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ- Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ, "ΑΡΧΗ ΙΝΔΙΚΤΟΥ"

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Sun, 01 Sep 2013 09:02:00 +0000

1. Σήμερα, αγαπητοί μου χριστιανοί, 1η Σεπτεμβρίου, είναι η πρώτη του έτους. Αλλά θα πείτε: Δεν είναι πρώτη του έτους η 1η Ιανουαρίου; Όχι, χριστιανοί μου!
Η 1η Ιανουαρίου είναι η πρώτη του πολιτικού έτους. Την ημέρα αυτή την γιορτάζουν για πρωτοχρονιά όλοι οι άνθρωποι της γης, και Ορθόδοξοι και Καθολικοί και Μουσουλμάνοι και άθεοι και άπιστοι. Εμείς όμως, σαν Ορθόδοξοι χριστιανοί, πρέπει να έχουμε μιά δική μας πρωτοχρονιά. Και αυτή είναι η 1η Σεπτεμβρίου.
Η 1η Σεπτεμβρίου είναι η αρχή του εκκλησιαστικού έτους, «αρχή Ινδίκτου», όπως την γράφουν τα εκκλησιαστικά μας βιβλία. Και είναι αυτή η ημέρα η πρώτη του έτους κατά το ημερολόγιο της Παλαιάς Διαθήκης, που το έτος άρχιζε από το Φθινόπωρο. Βλέπετε λοιπόν ότι και το εκκλησιαστικό τυπικό μας το ρυθμίζει η Παλαιά Διαθήκη.
2. Αλλά θα σας πω τώρα και κάτι άλλο, για να δείτε ακόμη περισσότερο πόσο η Παλαιά Διαθήκη ρυθμίζει το τυπικό του χρόνου. Ο μήνας στον οποίο μπαίνουμε από σήμερα λέγεται «Σεπτέμβριος» και ο άλλος μήνας λέγεται «Οκτώβριος» και μετά από αυτόν ο μήνας λέγεται «Νοέμβριος». «Σεπτέμβριος» σημαίνει έβδομος». «Οκτώβριος» σημαίνει «όγδοος». «Νοέμβριος» σημαίνει «ένατος», όπως και «Δεκέμβριος» σημαίνει «δέκατος». Αλλά πώς είναι ο Σεπτέβριος έβδομος μήνας, αφού από αυτόν αρχίζει το εκκλησιαστικό έτος; Έπρεπε να λέγεται ο πρώτος μήνας. Εδώ, αγαπητοί μου χριστιανοί, έχω να σας πω ότι μας κυβερνάει ένα άλλο τυπικό της Παλαιάς Διαθήκης, το οποίο είναι και το πιο σωστό. Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν δύο ημερολόγια. Το ένα, όπως σας είπα, αρχίζει το Φθινόπωρο και κατά το τυπικό αυτό έχουμε και εμείς ως πρώτο μήνα τον Σεπτέμβριο. Κατά το άλλο όμως ημερολόγιο της Παλαιάς Διαθήκης το έτος αρχίζει από την Άνοιξη με πρώτο μήνα τον Μάρτιο, τον «Αβίβ», όπως τον λέγει η Παλαιά Διαθήκη. Ο Μάρτιος, αδελφοί μου χριστιανοί, στην πραγματικότητα είναι ο πρώτος μήνας του έτους. Αν αριθμήσετε τώρα με πρώτο μήνα τον Μάρτιο, θα βγάλετε τον Σεπτέμβριο έβδομο μήνα, τον Οκτώβριο όγδοο, τον Νοέμβριο ένατο και τον Δεκέμβριο δέκατο. «Ντέσεμ» σημαίνει «δέκα».
Αλλά γιατί είναι ο Μάρτιος ο πρώτος μήνας του έτους; Ακούστε, χριστιανοί μου: Τον μήνα Μάρτιο έγινε η δημιουργία του κόσμου. Και φαίνεται αυτό από την ζωογόνηση που έχει η γη τον μήνα αυτό. Όλα αυτά που λέει το βιβλίο της Γένεσης για την δημιουργία του κόσμου έγιναν τον μήνα Μάρτιο. Αυτό το λέγει και το τονίζει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Μεγάλος Πατέρας αυτός, αδελφοί μου χριστιανοί! Είναι η συνισταμένη όλων των αγίων Πατέρων! Τον Μάρτιο λοιπόν έγινε η δημιουργία του κόσμου. Αλλά χάλασε αυτός ο κόσμος. Τον χάλασε η αμαρτία. Γι᾽ αυτό από αγάπη ο Θεός ξανάφτιαξε τον χαλασμένο από την αμαρτία κόσμο. «Αναδημιουργία» λέγεται αυτό. Πότε έγινε η αναδημιουργία του κόσμου; Έγινε πάλι τον μήνα Μάρτιο. Γιατί η αναδημιουργία έγινε με τον Ευαγγελισμό της Παναγίας μας, που τον εορτάζουμε τον μήνα Μάρτιο. Γι᾽ αυτό ο μήνας Μάρτιος είναι ο πρώτος μήνας του έτους.
Ώστε λοιπόν και τα δύο ημερολόγια της Παλαιάς Διαθήκης και εκείνο που αρχίζει από το Φθινόπωρο και εκείνο που αρχίζει από την Άνοιξη, μπήκαν και τα δύο στον Εκκλησιαστικό μας βίο. Για την 1η Ιανουαρίου ως αρχή του έτους, με τα κοσμικά της ξεφαντώματα, δεν μιλάω καθόλου. Θέλησαν όλα τα έθνη της γης να έχουν μία κοινή ημερομηνία ως πρώτη του έτους, για να συνεννοούνται στις εμπορικές τους συναλλαγές, και έβαλαν την 1η Ιανουαρίου. Και αυτή η κοσμική πρωτοχρονιά μάς σκέπασε την μεγάλη δεσποτική εορτή της Περιτομής του Κυρίου και την άλλη μεγάλη πάλι εορτή του Ιεράρχου Βασιλείου. Και η κοσμική βέβαια αυτή εορτή της Πρωτοχρονιάς δεν συνδέεται με λατρεία.
3. Ελάτε τώρα πάλι στην Παλαιά Διαθήκη, για να δείτε πώς ετελείτο σ᾽ αυτήν η Πρωτοχρονιά. Πρώτα-πρώτα η Παλαιά Διαθήκη σε όλες τις διαιρέσεις του χρόνου έχει προσευχή. Η πρώτη απλή διαίρεση του χρόνου είναι η εσπέρα και το πρωί. Πρώτα έγινε η εσπέρα και μετά το πρωί. Γι᾽ αυτό η Εκκλησία μας αρχίζει την ημέρα με τον Εσπερινό. Άλλη διαίρεση του χρόνου είναι η εβδομάδα, το «Σάββατο», όπως το λέγει η Παλαιά Διαθήκη. Άλλη διαίρεση είναι οι μήνες και έπειτα το έτος. Σε όλες αυτές τις διαιρέσεις του χρόνου η Παλαιά Διαθήκη κανονίζει προσευχή. Μάλιστα δε η προσευχή που γίνεται το πρωί λέγεται στην Παλαιά Διαθήκη «ταμίτ» και σημαίνει «διαρκής», δηλαδή αδιάλειπτη. Να είναι προσευχή όλη την ημέρα. Και αφού όλη την ημέρα έχουμε προσευχή, όλο το έτος λοιπόν κυλάει με προσευχή.
4. Αλλά για την σημερινή ημέρα 1η Σεπτεμβρίου, που είναι η πρώτη του εκκλησιαστικού έτους, μάς ενδιαφέρει περισσότερο να πούμε πώς γιόρταζαν οι Ιουδαίοι στην Παλαιά Διαθήκη την Πρωτοχρονιά τους. Την γιόρταζαν με πολλή προσευχή και ολόκληρη λατρευτική ακολουθία. Την πρωτοχρονιά τους την είχαν συνδέσει με την εργασία τους. Ποιά είναι η εργασία στην Παλαιά Διαθήκη; Είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Έννοια μας, αδελφοί μου χριστιανοί! Θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά γιατί εγκαταλείψαμε αυτές τις δύο αρχαίες εργασίες, την γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο Άβελ ήταν βοσκός προβάτων και ο Κάιν ήταν γεωργός. Σήμερα οι άνθρωποι ούτε τα χωράφια καλλιεργούν, ούτε τα πρόβατα βοσκάνε. Εν τω μεταξύ θέλουν να πίνουν το γάλα και να τρώνε το κρέας!
Οι Ιουδαίοι λοιπόν στην Παλαιά Διαθήκη είχαν συνδέσει την Πρωτοχρονιά τους με την γεωργία, με την συγκομιδή των καρπών και γιόρταζαν αυτήν την εορτή μία εβδομάδα ολόκληρη. Την πρώτη ημέρα πήγαιναν στον ναό και ευχαριστούσαν τον Θεό για το έτος που πέρασε. Έσβηναν τα φώτα (τις λυχνίες), δείγμα αυτό ότι έσβησε ο παλιός ο χρόνος. Έπειτα άναβαν καινούργια φώτα, πολλές λυχνίες, για το νέο έτος που έρχεται. Γινόταν ολόκληρη φωτοχυσία. Σε μιά τέτοια περίπτωση ο Χριστός είπε εκείνον τον λόγο Του: «Εγώ ειμι το φως του κόσμου». Τις επόμενες μέρες της εβδομάδος πήγαιναν στα χωράφια τους, αφού η εορτή ήταν για την γεωργία. Πού να έμεναν εκεί; Έκαναν σκηνές και έμεναν σ᾽ αυτές. Γι᾽ αυτό και η εορτή λεγόταν «της Σκηνοπηγίας» εορτή. Στο τέλος της εορτής αυτής πήγαιναν πάλι στον ναό, όπου υποδέχονταν έναν ιερέα, που έφερνε με πομπή νερό σε ένα δοχείο από την κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Αυτό το νερό το έχυναν σε μία λεκάνη και έλεγαν: «Αντλήσατε ύδωρ εκ των πηγών του σωτηρίου». Αυτό, χριστιανοί μου, εσήμαινε ότι για να πάει καλά η γεωργία τους πρέπει να έχουν νερό, πρέπει να πέσει βροχή από τον ουρανό. Και τελείωνε λοιπόν η εορτή αυτή της Πρωτοχρονιάς ή της Σκηνοπηγίας με προσευχή για την κατάπεμψη της βροχής.
5. Άργησα, χριστιανοί μου, και δεν σάς είπα το κυριώτερο για την εορτή της Πρωτοχρονιάς στην Παλαιά Διαθήκη. Σάς το λέω με δυό λόγια αυτό που θέλω να πω. Πριν από την αρχή της Πρωτοχρονιάς στην Παλαιά Διαθήκη ο Αρχιερεύς έκανε μία πένθιμη θυσία: Φορώντας ένα λινό ένδυμα έπαιρνε έναν τράγο. Στο κεφάλι του τράγου αυτού έβαζε το χέρι του και έλεγε τα αμαρτήματα του λαού: Ψέματα, κλοπές, μοιχείες, φόνους κ.λπ. Αυτό εσήμαινε ότι τα αμαρτήματα του λαού μεταβιβάζονταν στον τράγο. Τον τράγο αυτό τον οδηγούσαν έπειτα μακρυά και τον γκρέμιζαν σε ένα μεγάλο γκρεμό. Ήταν ο «αποδιοπομπαίος τράγος». Φορούσε έπειτα ο αρχιερεύς λαμπρά ενδύματα και έκανε μιά άλλη θυσία. Η θυσία αυτή λεγόταν «θυσία του εξιλασμού». Με την θυσία αυτή ο λαός ένοιωθε καθαρός στην ψυχή από τα αμαρτήματά του και έτσι υποδεχόταν το νέο έτος. Αυτό, χριστιανοί μου, για μας σημαίνει την εξομολόγηση. Νέο έτος ήρθε. Ας πετάξουμε από πάνω μας τα βάρη των αμαρτιών μας με την εξομολόγηση. Ας πάρουμε την απόφαση να απαρνηθούμε τον πρώτο μας αμαρτωλό βίο και να εφαρμόζουμε σταθερά τον νόμο του Θεού. Αυτό λέγεται ΜΕΤΑΝΟΙΑ. Εύχομαι το έτος αυτό να είναι για όλους μας έτος μετανοίας, για να λάβουμε την Χάρη του Θεού και να δούμε καλύτερες ημέρες, ΑΜΗΝ.

Με πολλές ευχές,

† Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας.

Αρχή της Ινδίκτου

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Sun, 01 Sep 2013 08:35:00 +0000

Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους. Για την περίπτωση αυτή, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του:
«Πρέπει να ηξεύρωμεν, αδελφοί, ότι η του Θεού αγία Eκκλησία εορτάζει σήμερον την Iνδικτιώνα, διά τρία αίτια. Πρώτον, επειδή και αυτή είναι αρχή του χρόνου. Διά τούτο και κοντά εις τους παλαιούς Pωμάνους πολλά ετιμάτο αυτή εξ αρχαίων χρόνων.
Iνδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι λατινικήν γλώσσαν, θέλει να ειπή ορισμός. Kαι δεύτερον εορτάζει ταύτην η Eκκλησία, επειδή και κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Iουδαίων... και εδόθη εις αυτόν το Bιβλίον του Προφήτου Hσαΐου, καθώς γράφει ο Eυαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ΄).
Tο οποίον Bιβλίον ανοίξας ο Kύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Hσαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον διά λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα Kυρίου επ’ εμέ, ου ένεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Kυρίου δεκτόν».
Aφ’ ου δε ανέγνωσεν ο Kύριος τα περί αυτού λόγια ταύτα, εσφάλισε το Bιβλίον και το έδωκεν εις τον υπηρέτην. Έπειτα καθίσας, είπεν εις τον λαόν «ότι σήμερον ετελειώθησαν οι λόγοι της Προφητείας ταύτης εις τα εδικά σας αυτία». Όθεν ο λαός ταύτα ακούων, εθαύμαζε διά τα χαριτωμένα λόγια, οπού εύγαινον εκ του στόματός του, ως τούτο γράφει ο αυτός Eυαγγελιστής Λουκάς (αυτόθι).
Eίναι δε και τρίτη αιτία, διά την οποίαν η Eκκλησία του Xριστού κάμνει σήμερον ενθύμησιν της Iνδίκτου, και εορτάζει την αρχήν του νέου χρόνου: ήγουν, ίνα διά μέσου της υμνωδίας και ικεσίας, οπού προσφέρομεν εις τον Θεόν εν τη εορτή ταύτη, γένη ο Θεός ίλεως εις ημάς, και ευλογήση τον νέον χρόνον, και χαρίση τούτον εις ημάς ευτυχή και γεμάτον από όλα τα σωματικά αγαθά. Kαι ίνα φωτίση τας διανοίας μας, εις το να περάσωμεν όλον τον χρόνον καθαρώς και με αγαθήν συνείδησιν, και εις το να ευαρεστήσωμεν τω Θεώ, με την φύλαξιν των εντολών του. Kαι ούτω να τύχωμεν των εν Oυρανοίς αιωνίων αγαθών».

Απολυτίκιο:
Ήχος β’.
Ο πάσης δημιουργός της κτίσεως, ο καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενος, ευλόγησον τον στέφανον του ενιαυτού της χρηστότητός σου Κύριε, φυλάττων εν ειρήνη τους Βασιλείς και την πόλιν σου, πρεσβείαις της Θεοτόκου, και σώσον ημάς.

Το Απολυτίκιο ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός

Έναρξη μαθημάτων στο Φροντιστήριο Υποψήφιων Κατηχητών

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Sat, 31 Aug 2013 17:08:00 +0000

Γράφει ο
Πλούταρχος Πάστρας
ploutarxos19@gmail.com

Η έναρξη των μαθημάτων, για την περίοδο 2013-2014, θα γίνει το Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013. Εκείνη την ημέρα στις 18:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί ο Αγιασμός και η έναρξη των μαθημάτων.
Οι εγγραφές θα γίνονται από το Σάββατο 5 Οκτωβρίου και κάθε Σάββατο μέχρι τις 3 Νοεμβρίου τις ώρες λειτουργίας της σχολής.
Η προϋπόθεση παρακολούθησης των μαθημάτων είναι η εξής: Οι σπουδαστές να είναι από 18 έως 40 ετών, αφού προσκομίσουν: α. Αποδεικτικό σπουδών (τουλάχιστον Απολυτήριο Λυκείου) και β. Μία πρόσφατη φωτογραφία.
Τα μαθήματα του Α' έτους γίνονται κάθε Σάββατο 4:00 έως 6:30 μ.μ., και του Β' έτους την ίδια ημέρα από της 7:00 έως 9:30 μ.μ., στην αίθουσα διαλέξεων της Αποστολικής Διακονίας (Ιωάννη Γενναδίου 14, Μονή Πετράκη ).
Εν κατά κλείδι είμαστε υπόχρεοι όλοι μας οι Έλληνες, αν θέλουμε να κατηχήσουμε και να γαλουχήσουμε τα Ελληνόπουλα, με το πρότυπο της Χριστιανικής ζωής και της πίστης στο Σωτήρα Ιησού Χριστό, πρέπει όλοι μας, αν τελούμε τις προϋποθέσεις να πάμε να σπουδάσουμε κατηχητές της Εκκλησίας της Ελλάδος και να συντελέσουμε όλοι μας αυτό το θεάρεστο έργο, ως Κατηχητές στις ενορίες μας. Η παιδεία πρέπει να είναι το πρώτο μας ενδιαφέρον και αν θέλουμε να λάβουμε δράση και να βοηθήσουμε την νέα γενιά να μπορέσει να «περπατήσει» στο σωστό δρόμο, πρέπει όλοι μας να γίνουμε κατηχητές! Είναι στο χέρι μας να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μία πρότυπη χριστιανική κοινωνία για εμάς και τα παιδιά μας! Και δεν σας το λέω ως τελειόφοιτος Κατηχητής, αλλά ως Έλληνας νεανίας!

Ζαχαρίας Παπαντωνίου: Το τσιριτρό

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Thu, 29 Aug 2013 12:19:00 +0000

Το τσιριτρό

Σε μια ρώγα από σταφύλι

έπεσαν οχτώ σπουργίτες

και τρωγόπιναν οι φίλοι.

Τσίρι-τίρι, τσιρι-τρο.

Τσιριτρί, τσίρι-τρο!

Χτυπούσανε τις μύτες

και κουνούσαν τις ουρές

κι είχαν γέλια και χαρές.

Τσίρι-τίρι, τσίρι-τρο,

Τσιριτρί, τσιρι-τρό!

Πόπο, πόπο σε μια ρώγα

φαγοπότι και φωνή!

Την αφήσαν αδειανή!

Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,

Τσιριτρί, τσιριτρό!

Και μεθύσαν κι όλη μέρα

Πάνε δώθε, πάνε πέρα

τραγουδώντας στον αέρα:

«Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,

τσιριτρί, τσιριτρό».

ΡΩΜΑΝΑ: ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Tue, 27 Aug 2013 12:30:00 +0000

Η ορχήστρα Ρωμάνα είναι μοναδική στον ελλαδικό χώρο και έχει σκοπό την ανάδειξη κλασικών έργων, Αρχαιοελληνικής, Βυζαντινής αλλά και σύγχρονης μουσικής, που μένουν στο περιθώριο της ελληνικής πραγματικότητας, για λόγους καθαρά γεωπολιτικούς, γεωστρατηγικούς και γεωοικονομικούς.
Σήμερα έχουν ωριμάσει οι συνθήκες και είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε η προβολή αυτών των συνθέσεων, σε μια εποχή που τα ήθη και τα έθιμα της ρωμιοσύνης πολιορκούνται από αλλοτρίωση και υποδούλωση σε μια ηθική της εμπορευματοποίησης του ελληνικού τρόπου ζωής.
Η βάση της ορχήστρας είναι 30 όργανα με δυνατότητα ανάπτυξης σε 50 και περιλαμβάνει όλα τα όργανα της ρωμαίικης - Eλληνικής μουσικής παράδοσης, δηλαδή κανονάκια, ούτια, βιολιά, πνευστά, λύρες, κρουστά, τοξωτά πάσης φύσεως, πολίτικα λαούτα, σαντούρι, ταμπουράδες. Στην ορχήστρα περιλαμβάνονται και όργανα δυτικής κουλτούρας τα οποία όμως ενορχηστρώνονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να υπηρετούν την ανατολική κλασική μουσική δηλαδή τη βυζαντινή.
Στην ορχήστρα αυτή συμμετέχουν οι σημαντικότεροι Έλληνες δεξιοτέχνες του είδους, με καλλιτεχνικό και μουσικό διευθυντή τον Μανώλη Καρπάθιο.

Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει έργα Ρωμιών συνθετών που έδρασαν στην Κωνσταντινούπολη από την άλωση της Πόλης μέχρι σήμερα, άλλα και ενορχηστρωμένα έργα εκκλησιαστικής μουσικής των σπουδαιότερων βυζαντινών και μεταβυζαντινών συνθετών και έγκυρες αποδόσεις έργων Αρχαιοελληνικής μουσικής.
Στόχος ακόμα της ορχήστρας είναι η παραγγελία κατά ανάθεση σε σύγχρονους γνώστες αυτής της μουσικής, έργων που βασίζονται στο αρχαιοελληνικό και κατ’ επέκταση βυζαντινό μουσικό σύστημα.
Η μουσική της Ελληνικής Ανατολής έχει εντελώς διαφορετική θεωρητική και πρακτική βάση από αυτή της Δύσης. Γι' αυτό και οι δυτικές συμφωνικές ορχήστρες δεν μπορούν ούτε καν να προσεγγίσουν τα έργα της βυζαντινής μουσικής. Το κενό αυτό έρχεται να συμπληρώσει η ορχήστρα Ρωμάνα με όλο το επιστημονικό επιτελείο που την πλαισιώνει και την στηρίζει.

Πατήστε ΕΔΩ για να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Ρωμάνα.

ΣΥΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ!!! ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΘΑΥΜΑΤΑ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ!!!

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Sun, 25 Aug 2013 12:35:00 +0000

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος

Δύο ώρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας ο κ. Κωνσταντίνος Πολυχρονίου, ανώτερος κρατικός υπάλληλος μπροστά στη Λάρνακα του Οσίου Ρώσου.
Φορούσε πιτζάμες και ένα ταξί τον περίμενε στην Βορεινή πύλη της Εκκλησίας. Όταν τελείωσε τη μυστική του συνομιλία με τον Όσιο, ξεκίνησε με αργά βήματα, σέρνοντας τις παντόφλες στο δάπεδο και προχωρούσε προς την έξοδο.
Τον σταμάτησε ένας ιερέας της μονής και τον ρώτησε γιατί έκλαιγε τόση ώρα, γιατί δεν ήταν ντυμένος κανονικά και ήρθε στην εκκλησία με πιζάμες και αν επιθυμούσε να του έδινε δωμάτιο στον ξενώνα να αναπαυθεί για λίγο αν το είχε ανάγκη.
- Όχι πάτερ, απάντησε και συνέχισε, με ξεκούρασε για πολλά χρόνια ο Άγιος, αυτός, ο μεγάλος και θαυματουργός γιατρός που υπηρετείτε. Σήμερα το πρωί στον «Ευαγγελισμό», στο Νοσοκομείο, ήρθε η γυναίκα μου να με δει.
Έχει περάσει δεκαετία και πλέον να σταθώ όρθιος όπως με βλέπετε τώρα. Μία χρόνια πάθηση του νευρικού συστήματος και μία αρρώστια που είχα περάσει μου έφεραν αναπηρία τόση που έχασα τη θέση μου, πήρα πρόωρα σύνταξη και οδηγήθηκα στα Νοσοκομεία γιατί μετά το δεύτερο χρόνο είχα πάνω από 80% παράλυση των κάτω άκρων.
Ή παράλυση, η κακή ψυχολογική κατάσταση, η πρόωρη έξοδος μου από τη δραστηριότητα της ζωής με οδηγούσαν σε μαρασμό, σχεδόν στο θάνατο.
Σήμερα, λοιπόν, το πρωί η γυναίκα μου ήρθε στο Νοσοκομείο, με βρήκε να κοιμάμαι, δεν με ξύπνησε, παρά κάθισε δίπλα στο κρεβάτι μου σε μια καρέκλα. Για λίγα δευτερόλεπτα την πήρε ο ύπνος.
Βλέπει στο όνειρο της ότι, στο διπλανό θάλαμο γινόταν επισκεπτήριο γιατρών. Ανάμεσα τους ήταν ένας άγνωστος ξένος γιατρός.
Τον πλησιάζει η γυναίκα μου και του λέει: Γιατρέ μου, είστε ξένος; Σας βλέπω για πρώτη φορά στο Νοσοκομείο. Σας παρακαλώ στο διπλανό θάλαμο έχω τον άνδρα μου πάνω από δέκα χρόνια παράλυτο. Οι γιατροί μου έχουν πει την αλήθεια, ότι χάνω το σύντροφο μου. Χάνω το στήριγμα μου. Θα πεθάνει ο σύζυγος μου. Ελάτε, γιατρέ μου, να τον δείτε, να του δώσετε κουράγιο, να μας πείτε κάτι και σεις.
- Πήγαινε, κυρία μου, περίμενε και θα δω και το σύζυγο σου.Ναι, γιατρέ μου, πέστε μου το όνομα σας, να σας περιμένω - Ιωάννης Ρώσος, της απαντά.Ξυπνάει, πετιέται από το κάθισμα της.
Με βλέπει που προσπαθώ μόνος μου, στηριγμένος στους αγκώνες μου, να σηκωθώ.Βοήθησε με, γυναίκα, της λέγω, κάποιος με κρατάει άπ’ τις μασχάλες και με σηκώνει, βοήθησε και συ…
Σηκώθηκα, πάτησα στο έδαφος, όταν τα κλάματα της γυναίκας μου είχαν φέρει γύρω μας γιατρούς και βοηθητικό προσωπικό.
Ο υπεύθυνος γιατρός του τμήματος, ένας πιστός χριστιανός, συγκλονίζεται από τη διήγηση της συζύγου μου και προτρέπει: Κύριε Πολυχρονίου όπως είσαι, μη ζητάς, να αλλάξεις τις πιζάμες σου, φύγετε, πάρτε ταξί στην είσοδο του Νοσοκομείου και πηγαίνετε στο Πνευματικό θεραπευτήριο, στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου, που είναι στην καταπράσινη κοιλάδα του Προκοπίου της Ευβοίας, όπου και ολόκληρο το ιερό του Λείψανο. Πηγαίνετε, πέστε το μεγάλο σας ευχαριστώ και γυρίστε για το εξιτήριο που αυτή τη φορά –σπάνια βέβαια– το υπογράφει όχι γιατρός αλλά ένας “Άγιος!
Και σαν χριστιανός και σαν επιστήμονας ό,τι είπα το πιστεύω. Πάνω από την επιστήμη μας είναι η παντοδυναμία του Θεού και των Αγίων του.
Αυτά μας είπε, Πάτερ. Αυτά … Δώστε μας και σεις την ευλογία σας.
Αυτά είπε, αυτά είδαμε από τον ευλογημένο αυτό άνθρωπο που με τα κλάματα του (οι άνδρες για να κλάψουν πρέπει κάτι το πολύ σοβαρό να συμβαίνει) έλεγε στον Άγιο εκείνο το «ευχαριστώ» που είναι πρόθυμοι να το πουν όσοι άρρωστοι στα Νοσοκομεία, στα παντός είδους Νοσηλευτικά Ιδρύματα και Άσυλα ανιάτων περιμένουν κάποιον Άγγελο, κάποιον Άγιο, τον Ίδιο τον Κύριο να ταράξει τα νερά για να μπουν σ’ αυτό το μυστήριο που λέγεται θαυματουργική θεραπεία, που όντως γίνεται κατά καιρούς σε ασθενείς που ο Θεός επιλέγει με τα δικά του κριτήρια, σχεδόν άγνωστα σε μας.

Πηγή: www.stoxos.gr

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Γράφει ο
Πλούταρχος Πάστρας
ploutarxos19@gmail.com

Λοιπόν πείτε μου, εσείς που χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας άθεο, πως γίνεται να μην πιστεύετε στον Θεό και να γελάτε με όλους εμάς που είμαστε πιστοί; Αυτή η μαρτυρία του ανθρώπου αυτού, είναι ψεύτικη ή απλά μια σύμπτωση; Δεν νομίζω και δεν το πιστεύω. Ο Θεός είναι δίπλα σε όλους μας και μας αγαπάει χωρίς καμία διάκριση, γιατί είμαστε παιδιά του. Μόνο με την διδασκαλία του Ιησού Χριστού και την πίστη μας στο Θεό πατέρα μας, μπορούμε να σωθούμε, είτε από αρρώστιες, είτε από κακούς ανθρώπους που μας μεταχειρίζονται σαν κινούμενες μαριονέτες (π.χ. σημερινοί Έλληνες κυβερνώντες) . Και πιστέψτε με δεν μιλάω ως τελειόφοιτος υποψήφιος Κατηχητής της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά ως απλός ταπεινός άνθρωπος, πιστός στον Θεό. Η αγκαλιά του Θεού μας είναι μεγάλη και μας χωράει όλους μας, όσα ελαττώματα κι αν έχουμε, για να μας προστατεύει αιώνια.

Το τάμα του Έθνους: Πολύ μεγάλη χαρμολύπη γεμίζει την καρδιά μας

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Thu, 22 Aug 2013 07:51:00 +0000

1. Χαιρόμαστε πολὺ κάθε φορὰ ποὺ ἀναδεικνύεται ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. τὸ ΤΑΜΑ τοῦ ΕΘΝΟΥΣ.

Ὅμως λυπούμεθα ἀφάνταστα, ὅταν σὲ διάφορα κείμενα ὑπεισέρχονται ἀνακρίβειες.

2. Ἐπαναλαμβάνομε γιὰ πολλοστὴ φορά, ὅτι ἐμεῖς ἀγωνιζόμαστε νὰ μὴ ἔχουμε οἴησι, ἐγωισμό, ἰδιοτέλεια, αὐτοπροβολή καὶ πνεῦμα ἐπιδείξεως.

Ὁ,τι δήποτε κάνουμε, τὸ κάνουμε ἀπὸ πίστι καὶ συνείδησι τοῦ καθήκοντός μας, διότι ,,πᾶν τὸ μὴ ἐκ πίστεως ἁμαρτία ἐστί.

3. Δὲν εἶναι ἠθικό, εὐπρεπὲς καὶ ἔντιμο ἐκ μέρους μας, ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ νὰ ,,κοπτόμεθα,, νὰ πραγματοποιηθῆ τὸ μνημεῖο δοξολογίας, εὐγνωμοσύνης καὶ λατρείας στὸν ἐλευθερωτὴ Σωτῆρα Χριστό, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ νὰ εἴμεθα ἀνακριβεῖς ἤ νὰ μὴ διαψεύσουμε ἀνακρίβειες, καθ' ἥν στιγμὴ καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι μία ἀπὸ τὶς ἰδιότητες τοῦ Θεανθρώπου.

4. Σὲ ἀρκετὲς ἱστοσελίδες ἀπὸ 1.8.2013 κυκλοφόρησε ἕνα δημοσίευμα μὲ τίτλο ,,Δὲν θέλει τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους ὁ Ἱερώνυμος,,

5. Τὸ Σωματεῖο ,,Οἱ Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους,, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσει εἰς τὸ σχόλιο αὐτό.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΙ μὲ τὰ γνωσσοπλαστικὰ ἐφευρήματα του. Διαφωνοῦμε ριζικὰ μὲ ὄνομα ,,Συριζώνυμος Λιάπης,, ποὺ ἐφεῦρον (ὅπως ταυτοχρόνως διαφωνοῦμε καὶ μὲ τὸ Συνέδριο ,,Ἐκκλησία καὶ Ἀριστερά,,).

Τὴν ἰδία διαφωνία ἔχομε γιὰ κάθε Συνέδριο ἤ δραστηριότητα, ποὺ διαιρεῖ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

Πρέπει νὰ μάθουμε ὅλοι, ἐπιτέλους, τὰ ὅπλα τῶν κοσμικῶν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιοῦνται στὸν χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας «εἰ δὲἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴὑπ' ἀλλήλων ἀναλωθῆτε» (Γαλ. 5, 15).

6. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι Ἀξία καὶ Ἀλήθεια, εἶναι ὑπερτέρα πάσης διαιρέσεως καὶ θαῦμα θαυμάτων.

7. Ἡ Παναγία Θεοτόκος ἄς γίνῃ μεσίτρια καὶ προστάτιδα γιὰ τὴν ἀραγὴ ἑνότητα Ἑλλήνων καὶ Φιλελλήνων Ὀρθοδόξων.

8. Ἀναφορικὰ μὲ τὴν Ἐπιτροπὴ ποὺ ὥρισε ὁ Μακαριώτατος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, τοῦ ἐγράψαμε ἐπανειλημμένως ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ συμμετέχουν καὶ πέντε μέλη ἀπὸ τὸ ,,Σωματεῖο οἱ Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους,, ἀλλὰ καὶ ἐπ'αὐτοῦ ,,οὔτε φωνὴ οὔτε ἀκρόασις,,. Ὄχι μόνον ὁ Μακαριώτατος δὲν συνεκάλεσε τὴν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ οὔτε κὰν ἐδέχθηκαν οἱ δικοί του ἄνθρωποι τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς τὶς προσκλήσεις μας καὶ νὰ προσέλθουν νὰ γνωρισθοῦμε καὶ νὰ συνεργασθοῦμε πρὸς δόξαν Θεοῦ.

9. Σημασία δὲ δὲν ἔχει τόσον νὰ συνέλθῃ ἡ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ κυρίως νὰ συσκέπτεται καὶ νὰ δρᾶ νυχθημερόν, διότι γιὰ ἕνα τόσον κολοσσιαῖον καὶ μεγαλεπήβολον ἔργο, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χάνεται οὔτε μία μέρα. Ἤδη ἀπὸ τὸν Ἰούλιο τοῦ 2012, ποὺ συνέστησε τὴν Ἐπιτροπή, παρῆλθε ἄνω τοῦ ἔτους.

10. Ἄν εἴχαμε εἰσακουσθῆ ἀπὸ τὸν Μακαριώτατο καὶ τὶς παρελθοῦσες Ἱερὲς Συνόδους καὶ εἶχαν παραπέμψῃ τὸ σπουδαιότατο τοῦτο θέμα ὡς πρῶτο θέμα τῆς Ἱεραρχίας τὸ 2008 ἤ 2009 ἤ ἔστω 2010 ἤ ἐν ἐσχάτῃ ἀνάγκῃ 2011 ἤ 2012, ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν εὐλαβῶν καὶ ταπεινῶν Ἱεραρχῶν θὰ εἶχαν ὑπερθεματίσει τὴν ἄμεσον πραγματοποίησιν.

Μία δὲ ὁμάδα ἀπὸ ἀγωνιστὲς Ἱεράρχες πρωτοστατοῦντες καὶ εὐλογοῦντες, μαζὶ μὲ ταπεινοὺς καὶ εὐλαβεῖς λαϊκούς, θὰ ἐπισκέποντο ἰθύνοντες καὶ θὰ ἀπαιτοῦσαν καὶ ἀπὸ τὴν Πολιτεία νὰ νομοθετήσῃ ἀμέσως καὶ νὰ διευκολύνῃ.

Ἔτσι ἤδη ἀπὸ ἐτῶν θὰ εἴχαμε ἀρχίσει τὴν οἰκοδόμησι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους, γιὰ νὰ εἶναι ἐφικτὴ ἡ πραγματοποίησις τῶν ἐγκαινίων τὴν 25η Μαρτίου 2021, ὅπως ρητῶς καὶ ὀρθῶς ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀπεφάσισε.(ἐκτενέστερο ἴδ. εἰς τὴν Διακήρυξι τῶν Φίλων τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους «Φωτεινὴ Γραμμή» τεῦχος 52 – ἱστοσελίδα μας www.fotgrammi.gr :

http://www.fotgrammi.gr/index2.php?option=com_flippingbook&view=book&id=60:teyxos-52a&catid=2:2009-09-17-00-27-03&tmpl=component

11. Ὅσοι ἐνδιαφερόμενοι δὲν ἔχουν διαδίκτυο, ἄς μᾶς τηλεφωνοῦν στὰ τηλ. 210-3254321 νὰ τοὺς στέλνουμε τὴν ,,Φωτεινὴ Γραμμή,, δωρεάν.

12. Ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχομε τονίσει, τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους – τὸ Τάμα τοῦ Κολοκοτρώνη ὅλους μᾶς ἐμπνέει, ὅλους μᾶς ἑνώνει.

Ὅλοι, δεξιοὶ καὶ ἀριστεροὶ χωρᾶμε στὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους.

Ὅμως τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τάσσεται ὑπὲρ τῆς μιᾶς ἤ τῆς ἄλλης πολιτικῆς παρατάξεως.

Τὰ κόμματα κομματιάζουν, διαιροῦν καὶ καλλιεργοῦν τὸ πολὺ καταστρεπτικὸ σαράκι τῆς φυλῆς μας, τὴν διχόνοια, καὶ ἀκολουθοῦν τὴν στρατηγικὴ τοῦ ἀντικειμένου ἡμῖν σατανᾶ ,,διαίρει καὶ βασίλευε,,.

Ἐμεῖς πρέπει νὰ καλλιεργοῦμε μόνον τὴν ὁμόνοια, τὴν κοινωνικὴ γαλήνη, τὴν πρόοδο, τὴν εὐημερεία τοῦ συνόλου, τὴν τάξι καὶ τὴν ὁμοψυχία.

Αὐτὴ τὴν πολιτικὴ πρέπει νὰ τὴν καλλιεργήσουμε καὶ στοὺς πολιτικούς μας. Διαφορετικὰ ,,ζήτω ποὺ καήκαμε,,.

13. Ἀγωνιζόμαστε γιὰ νὰ ἀνεγερθῇ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους. Διαθέτουμε τὰ πάντα. Ὅ,τι ἔχουμε. Δὲν ζητοῦμε τίποτα ἀλλὰ καὶ δὲν στρεφόμαστε ἐναντίον οὐδενός.

14. Θεωρήσαμε αὐτονόητο ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ εἶχε λάβει πρωτοβουλίες γιὰ νὰ παραχωρηθῇὁ ἀναγκαῖος χῶρος. Χάθηκε ἕνας χρόνος ἀπὸ τὴν ἀπόφασι τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (8.6.2012). Λυπούμεθα εἰλικρινά.

15. Ζητᾶμε ἀπὸ τὸν ἁρμόδιο Ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν νὰ ἀγοράσουμε ἤ ἀνταλλάξουμε ἐδάφη, γιὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ μελέτη καί, δι'αὐτῆς, τὸ ἔργο.

Δὲν ζητήσαμε ἀπὸ κανένα, οὔτε ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, νὰ συνυπογράψῃ τὸ ἔγγραφο πρὸς τὸν Ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν.

16. Δὲν συνδέσαμε τὸ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ μ' ὁποιαδήποτε ἄλλη σκοπιμότητα τῶν γνωστῶν καὶ ἀγνώστων κοσμικῶν λεγομένων κύκλων.

17. Ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ ὁλοκληρωθῆ τὸ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ μὲ ἕνα περίλαμπρο Ναὸ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τοῦ Ἐλευθερωτοῦ σὲ περίοπτη θέσι τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν.

18. Καὶ ταυτόχρονα νὰ δημιουργηθῆ μία πλατειὰ ἑνότητα ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ Φιλελλήνων Ὀρθοδόξων, ποὺ τὸ ἐπιθυμοῦν.

Ὁ ἀγώνας γιὰ τὴν ἀναγέννησι τῶν ἰδίων δυνάμεων τοῦ Ἑλληνορθοδόξου πολιτισμοῦ καὶ ἡ νίκη αὐτῶν ἐναντίον τῶν μίσθαρνων ὀργάνων τοῦ ἀντικειμένου ἡμῶν καὶ ὑμῶν ,,Ἀρχιμεθοδίου,, εἶναι μακρύς.

19. Τὸ ἄνοιγμα ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Μοναστηριῶν, ποὺ ἔλαμψαν στὴν πορεία τῶν Ἀγώνων τοῦ Λαοῦ μας καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῆς πλήρους προσφορᾶς των πρὸς τὸν Λαὸν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ εἶναι ἡ δύναμις τῆς Ἀναγεννήσεως καὶ τῆς Νέας Παλιγεγνεσίας.

Οἱ ρίζες τῆς Νίκης μποροῦν νὰ τρέφωνται ἀπὸ τὰ Μοναστήρια τῆς Ὀρθοδοξίας.

20. Τὸ Τάμα τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη θὰ γίνῃ πραγματικότητα. Οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀκυρώσῃ. Χιλιάδες Ὀρθοδόξων ἐπαγρυπνοῦν προσευχόμενοι.

21. Τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος ἐδοκιμάσθη εἰς τοὺς αἰῶνες διὰ τὴν πίστι καὶ τὴν ἐλευθερία.

Ἀναμένει νὰ κατακτήσῃ καὶ τὴν πρώτη θέσι στὸν κόσμο στὴν διαφάνεια καὶ νὰ ἐργάζεται γιὰ τὴν εἰρήνη ὅπου γῆς.

22. Ἄς προσανατολιζόμαστε συνεχῶς περισσὸτερο στὴ Στρατηγικὴ τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ 21.

Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστι τὴν Ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερία.

23. Ἡ σημερινὴ χρονικὴ στιγμὴ θεωροῦμε ὅτι εἶναι ἡ πιὸ κατάλληλη γιὰ τὴν πραγματοποίησι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους, γιὰ τὴν ἠθικὴ καὶ ἐθνικὴ ἀναγέννησι τοῦ ταλαιπωρημένου καὶ ἀπαγοητευμένου Λαοῦ μας. Ἀλλὰ καὶ ἡ προσφορὰ ἐργασίας σὲ ἑκατοντάδες ἑλληνικὲς οἰκογένειες δὲν εἶναι καθόλου εὐκαταφρόνητος θετικὸς παράγων (πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι στὴ σημερινὴ κρίσιμη ἐποχή, μὲ τὴν καλπάζουσα ἀνεργεία καὶ τὴν γενικὴ ἀνέχεια).

Εἰς τὴν ὕφεσι ἐπιβάλλεται ἡ πολιτικὴ τῶν ἐπενδύσεων καὶ εἰς τὴν ἀνεργία ἡ πολιτικὴ τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ.

ΠΡΩΤΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ.

24. Παρακαλοῦνται τὰ Μ.Μ.Ε. καὶ ἰδίως οἱ φίλες ἱστοσελίδες νὰ διαδώσουν καὶ αὐτὸ τὸ μήνυμά μας.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

Πηγή: http://www.fotgrammi.gr/

Τέλος στα Greeklish

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Wed, 21 Aug 2013 11:55:00 +0000

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ

ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ!

ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ Η

ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΗ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΤΕ

ΓΡΑΠΤΩΣ, ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ!

ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΙΛΙΕΤΙΕΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ!

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΑΣ ΝΑ

ΧΑΣΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΤΙΓΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΎΞΕΙ ΟΙ «ΠΑΤΕΡΕΣ»

ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΟΙΟΠΟΙΗΣΗ!

ΣΩΣΤΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ!!!

Ίων Δραγούμης - Εξαίρετος υπηρέτης του Ελληνικού Έθνους

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Wed, 31 Jul 2013 15:05:00 +0000

Ίων Δραγούμης

Ο Ίων Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1878 και πέθανε το 1920. Ήταν πολιτικός και συγγραφέας. Ήταν γιος του Στέφανου Δραγούμη. Σπούδασε νομικά και ακολούθησε διπλωματική καριέρα. Στη διάρκεια της θητείας του στα προξενεία Μοναστηρίου., Σερρών, Πύργου, και Φιλιππούπολης αφοσιώθηκε με ενθουσιασμό, σε συνεργασία με τον πατέρα του και τον Παύλο Μελά, στην οργάνωση των ελληνικών κοινοτήτων της Μακεδονίας, και γενικά πρωτοστάτησε στον Μακεδονικό αγώνα. Ανάλογη εθνική δράση ανέπτυξε και στην πρεσβεία Κωνσταντινούπολης, όπου εργάστηκε για την πρόοδο όλου του ελληνικού στοιχείου της Ανατολής. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, στους οποίους υπηρέτησε ως πολιτικός σύμβουλος του στρατηγείου, τοποθετήθηκε σε διάφορες πρεσβείες της Ευρώπης. Παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα το 1915 και στις εκλογές του ιδίου έτους ηγήθηκε συνδυασμού ανεξάρτητων στον νομό Φλωρίνης και εξελέγη βουλευτής. Παρότι αρχικά συμμεριζόταν την πολιτική του Ελευθέριου Βενιζέλου, αργότερα εξέφρασε αντιβενιζελικές απόψεις. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εξοριστεί για δύο χρόνια στην Κορσική μαζί με άλλους πολιτικούς, μετά την επιτυχία του βενιζελικού κινήματος της Εθνικής Άμυνας και την άνοδο του Βενιζέλου στην εξουσία. Δολοφονήθηκε στις 31 Ιουλίου στην Αθήνα από στρατιωτικούς, μία ημέρα μετά την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Βενιζέλου στην Γαλλία. Ο θάνατός του προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση και σηματοδότησε την ιστορία του ελληνικού Διχασμού.
Ο Δραγούμης ήταν ενθουσιώδης οπαδός της δημοτικής· υπήρξε μάλιστα από τα ιδρυτικά μέλη του Εκπαιδευτικού Ομίλου και εξέδιδε (από το 1916) την εβδομαδιαία Πολιτική Επιθεώρηση. Εκτός από τα πολλά άρθρα σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, συχνά με το ψευδώνυμο Ίδας, έγραψε και τα εξής βιβλία: Μαρτύρων και ηρώων αίμα (1907), Σαμοθράκη (1909), Όσοι ζωντανοί (1912), Ελληνικός πολιτισμός (1914). Μετά τον θάνατό του εκδόθηκαν τα βιβλία: Μονοπάτι, Σταμάτημα (γραμμένο στην Κορσική), Ο Ελληνισμός μου και οι Έλληνες, ενώ ανατυπώθηκαν σε τόμο δέκα άρθρα του.

Η πηγή του κειμένου αυτού είναι η Εγκυκλοπαίδεια Δομή, που ανήκει στην Βιβλιοθήκη Πλούταρχου Πάστρα.

Το ισπανικό τραγούδι που έχει μόνο ελληνικές λέξεις και σαρώνει

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Thu, 04 Jul 2013 13:52:00 +0000

Ένα ισπανικό τραγούδι που περιλαμβάνει μόνο ελληνικές λέξεις κάνει το γύρο των ελληνικών social media και σαρώνει.
Πρόκειται για ένα τραγούδι που εμπνεύστηκε ο Αργεντίνος συνθέτης Ντανιέλ Αρμάντο, όταν κατά την διάρκεια επίσκεψης του στη Κούβα είδε σε ένα βιβλιοπωλείο ένα βιβλίο με τίτλο: Οι 17.000 Ελληνικές λέξεις στην Ισπανική γλώσσα.
Έτσι το τραγούδι του ενώ ακούγεται ισπανικό δεν έχει ούτε μία ισπανική αλλά μόνο ελληνικές οι οποίες λόγω της ισπανικής προφοράς ακούγονται σχεδόν ίδιες με την ελληνική προφορά!
Ο ίδιος δήλωσε ότι : Έζησα δύο χρόνια στην Ισπανία και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι Ελληνικές λέξεις είναι πολύ περισσότερες. Θα μου πείτε, πού το ξέρεις, τις μέτρησες; Δεν χρειάζεται. Όλες οι λέξεις πού υποδηλώνουν κάποια έννοια επιστημονική, κοινωνιολογική, ανθρωπιστική και όχι μόνο είναι Ελληνικές. Αυτό βέβαια συμβαίνει σε όλες τις γλώσσες, είπε...
Ακολουθούν οι στίχοι του τραγουδιού του Ντανιέλ Αρμάντο (Daniel Armando).

"Armonia neurotica en el microcosmο de la metropoli cultura narcisista en una monarquia dogmatica simfonia cacofonica, pandemonium en la atmosfera melodia simbolo, melodrama y tragedia.
Orgasmo ideologico del barbarismο a la teoria politico dislexico en parodia onirica tirania fantasma, dilema megalomano de un metabolismο retorico sin tesis ni antitesis.
Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)
Patriota heroicο, tragicο, sistematico hipocrecia paranoica sin dialogo esotericο teatro ironicο, sindicato plasticο y epicentro de la epidemia, una quimera, una utopia.
Energia hyperbole, antidotο democraticο Laberinto critico sin entusiasmo, sin rima musica epidermica en un pentagrama masoquista y la simetria toxica de un epilogo necrologico.
Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)
Hay un oasis aromatico, paralelo, fisiologico profeta enigmatico, fenomeno cronico y ortodoxo sin racismos ni extremismos, sin tabues etnicos en lirica extasis sus praxis es el melodico y fantastico antropo.
Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)"
Ακούστε το:

Πηγή: Newsbomb.gr

Η Πόλη θα είναι πάντα Ελληνική

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Thu, 04 Jul 2013 13:42:00 +0000

Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικιά μας θα'ναι!!!

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Wed, 03 Jul 2013 19:44:00 +0000

Αρχιμ. Χ.Ν.

Η διδασκαλία της Εκκλησίας δεν είναι συρραφή από εμπνεύσεις και επινοήσεις, αλλά συνεχής ροή της θείας σοφίας του Αγίου Πνεύματος από την ημέρα της Πεντηκοστής των Αγίων Αποστόλων. Από το δικό τους στόμα η αλήθεια του Ευαγγελίου μεταδόθηκε στους αποστολικούς πατέρες. Από εκείνους εν συνεχεία στους πατέρες και διδασκάλους, στους ομολογητές και κήρυκες του θείου λόγου, στους οσίους και δίκαιους της Εκκλησίας μέχρι τη δική μας εποχή και θα μεταδίδεται μέχρι της συντέλειας του αιώνα.
Τον πνευματικό αυτό θησαυρό, που πήρε ως παρακαταθήκη ο απ. Τιμόθεος από τον Απόστολο των Εθνών Παύλο, με την επιβεβαίωση τόσο των μεσαιωνικών προφητειών, όσο και των σύγχρονων μαρτύρων της πίστης, καλείται να τον διαφυλάξει και να τον μεταδώσει στις επόμενες γενεές των πιστών.
Ο τρόπος διατήρησης και μετάδοσης της ιερής παράδοσης
Δύο κυρίως είναι οι δυνάμεις που εξασφαλίζουν την ποιότητα και τη διατήρηση της Ιερής Παράδοσης: α) Η Θεία χάρη και β) Η αυταπάρνηση της πίστης.
Ο απ. Παύλος συμβουλεύει τον απ. Τιμόθεο να παίρνει δύναμη από τη χάρη που του δόθηκε από τον Χριστό. Και είναι αλήθεια στον πνευματικό αγώνα διατήρησης της αληθινής πίστεως δεν είμαστε μόνοι. Έχουμε βοηθό και συμπαραστάτη. Φαίνεται ότι εμείς κτίζουμε τη σωτηρία μας, όμως στην πραγματικότητα Εκείνος οικοδομεί. Είναι σημαντικό να το έχουμε αυτό στο νου μας, διότι «ἐάν μη Κύριος οίκοδομήση οἶκον εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες» (Ψλ. 126,1). Οφείλουμε να συμπλέουμε με την πνοή και τη ροή της θείας χάριτος για να φθάσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών. Με τη βοήθεια της χάριτος πιστεύουμε και σωζόμαστε, με τη δύναμή της προοδεύουμε στην αρετή και καρποφορούμε πνευματικά/ Η χάρη δόθηκε από το Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού μέσω των τελουμένων μυστηρίων της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι κιβωτός της αλήθειας και φορέας της χάριτος.
Παρά ταύτα χρειάζεται και η δική μας διάθεση, πρόθεση, όπως ερμηνεύει ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: «Ἡ γάρ χάρις, κἂν χάρις, τους ἐθέλοντας σώζει», δηλαδή η Θεία χάρις, αν και δίδεται δωρεάν από τον Θεό, όμως σώζει εκείνους που επιθυμούν, επιζητούν και θέλουν να σωθούν. Κανείς δεν μπορεί να σωθεί δια της βίας. Και σ’ αυτή την αυτοπροαίρετη προσπάθειά μας να συμβάλουμε στη σωτηρία μας πάλι έχουμε βοηθό τον ίδιο τον Κύριο· «ὁ Θεός γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμίν και το θέλειν και το ἐνεργεῖν ὑπέρ ταῆς εὐδοκίας» (Φιλ. 2,13). Ο Θεός είναι εκείνος που προβαίνει σε κάθε ενέργεια ώστε να ενισχύσει τη θέλησή μας για να πράττουμε ό, τι είναι συμφωνούμε το θέλημά Του.
Τόσο μεγάλη είναι η συμπαράσταση και η συμμαχία του Θεού στο έργο της σωτηρίας μας, ώστε Εκείνος να μας εμπνέει με τη χάρη Του λογισμούς μετανοίας, σύνεσης και επιθυμίες πνευματικές για να πλέξουμε τη σωτηρία, τη δικαίωση και τον αγιασμό της ψυχής και του σώματός μας.
Ο καλός στρατιώτης και ο καλός αθλητής
Ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει τον απόστολο Τιμόθεο να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες στον πνευματικό του αγώνα σαν τον καλό στρατιώτη, «κακοπάθησον ὡς καλός στρατιώτης», ώστε και τη γνησιότητα της ιερής παράδοσης να διατηρεί, αλλά και με τη δύναμή της να ξεπερνά τα εμπόδια και να είναι νικηφόρος. Του συνιστά να είναι:
• Πειθαρχημένος. Η πειθαρχία στην πνευματική ζωή σημαίνει ενσυνείδητη υπακοή στους πνευματικούς πατέρες και τους πνευματικούς κανόνες της Εκκλησίας. Αυτό εξασφαλίζει στον αγωνιζόμενο άνωθεν δύναμη και αποτρέπει την πλάνη και την αποστασία. Το «πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις», που γράφει σε άλλη συνάφεια των επιστολών του ο απόστολος Παύλος, αποδεικνύει ότι οι καλοί χριστιανοί οφείλουν να πορεύονται «ὡς τέκνα ὑπακοῆς».
• Θαρραλέος. Να μη φοβάται ούτε τις δυσκολίες ούτε τις απαιτούμενες θυσίες για να ολοκληρώσει το σκοπό της πνευματικής του αποστολής. Να έχει κατά νουν αυτό που και ο ίδιος ο Παύλος λέει, «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι με Χριστῷ», πάντοτε υπερισχύω επειδή με ενδυναμώνει στον αγώνα μου ο Χριστός.
• Αφοσιωμένος. Να μην παρασύρεται από τη μέριμνα του καθημερινού βίου, «τάς τοῦ βἰου πραγματείας», και να παραμελεί την αποστολή του και ξεφεύγει από τον ιερό στόχο του που είναι η διδασκαλία του Ευαγγελίου και η σωτηρία των ψυχών. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος στην πορεία προς τη βασιλεία του Θεού να παρεκκλίνει και να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να μην αναγνωρίσει ο Κύριος τον αγώνα του.

Παράδειγμα ο αθλητής που λαμβάνει μέρος σ’ ένα αγώνισμα. Για να αναγνωρισθούν οι αθλητικές του προσπάθειες και για να πάρει το βραβείο ή το μετάλλιο ενός συγκεκριμένου αθλήματος πρέπει να σέβεται τους κανόνες του αθλήματος. Διαφορετικά θα ακυρωθεί ο αγώνας του. Επομένως, η μη νόμιμη άθληση δεν έχει ανταμοιβή, δεν στεφανώνεται.
Και ποιοι είναι οι κανόνες της νόμιμης πνευματικής άθλησης; Ασφαλώς οι ζωηφόρες εντολές του Ευαγγελίου. Εντολές που οφείλει ο πιστός χριστιανός να έχει συνεχώς στο νου του και να αμβαθύνει στο νόημά τους. Αν παρεκκλίνει απ’ αυτές η μειώσει τη σημασία τους έχει κριτή τον ίδιο τον Χριστό που είπε ότι δεν θα πάψει να ισχύει ούτε ένα γιώτα ούτε μια οξεία από το νόμο του Ευαγγελίου, όσο υπάρχει ο κόσμος και μέχρι τη συντέλεια του αιώνα (Μτ. 5,18). Η ζώσα πίστη, η ταπείνωση, η υπομονή, η μετάνοια και τέλος η προς τον πλησίον αγάπη είναι οι γενικοί κανόνες πάνω στους οποίους οφείλει να πορεύεται ο πνευματικός αγωνιστής. Να κινείται και να εντρυφά στην ιερή παράδοση της Εκκλησίας για να υπολογίζεται ο πνευματικός του αγώνας και να αγιάζεται εν Χριστώ. Και να συμβάλλει ενεργά στην ενίσχυση των συνοδοιπόρων της βασιλείας του Θεού.
Αν δεν γίνουμε πρώτα εμείς φως δεν μπορούμε να φωτίσουμε τους άλλους. Γι’ αυτό δεν πρέπει να απομακρυνόμαστε από το φώς του Ευαγγελίου. Να είμαστε φορείς του αγίου Πνεύματος, ώστε να ξέρουμε που εμείς πάμε για να καθοδηγούμε τότε και τους άλλους. Να προσέχουμε μήπως και δώσουμε «τά ἄγια τοῖς κυσί». Να μην εμπιστευόμαστε δηλαδή το θησαυρό του Ευαγγελίου σε όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να τον αξιολογήσουν και να τον αξιοποιήσουν.

ΠΗΓΗ: ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΛΛΑΣ

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Mon, 24 Jun 2013 14:49:00 +0000

«ΝΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΕΠΙ ΠΑΣΑΝ ΣΑΡΚΑ ΕΚΚΕΧΥΤΑΙ»

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Sun, 23 Jun 2013 11:13:00 +0000

Κείμενο: ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος - Καθηγητής

Η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής, την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά, φέρνει στη σκέψη όλων ημών των πιστών το τρίτο Πρόσωπο της Τριαδικής Θεότητας, το Πνεύμα το Άγιο, τον Παράκλητο κι' αυτό διότι, το Θείο Αυτό Πρόσωπο είναι ο πρωτοστάτης αυτής της εορτής. Η κάθοδός Του στον κόσμο την ευλογημένη εκείνη ημέρα της Πεντηκοστής, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ (Πράξ.2:1) σήμανε μια νέα εποχή για την πορεία του κόσμου και την ιστορία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.
Για τον πολύ κόσμο και δυστυχώς και για πολλούς πιστούς ο Κύριος και Θεός μας Άγιον Πνεύμα είναι o «μεγάλος άγνωστος» και λίαν δυσχερής η κατανόησή Του. Δεν είναι άμοιρη ευθυνών, βεβαίως, η δυτικής εμπνεύσεως εικονογραφία της Αγίας Τριάδος, η οποία παρουσιάζει τον Θεό Παράκλητο με τη απαράδεκτη πτηνομορφική παράσταση, με συνέπεια να μην εκλαμβάνεται Αυτός, από τους μη έχοντας θεολογική παιδεία και εκκλησιαστική συνείδηση, ως θείον Πρόσωπο, αλλά ως μια απλή συμβολική παράσταση κάποιας αφηρημένης δυνάμεως του Θεού. Επί τη ευκαιρία είναι ανάγκη, η εν λόγω εικονική παράσταση της Αγίας Τριάδος να αποσυρθεί από την ορθόδοξο λατρεία και να αντικατασταθεί από την συμβολική παράσταση των τριών αγγελικών μορφών, της Φιλοξενίας του Αβραάμ. Αυτή είναι η γνήσια ορθόδοξη εικονογράφηση του Τριαδικού Θεού.
Το Άγιον Πνεύμα δεν είναι κάποια απρόσωπη δύναμη του Θεού, όπως βλάσφημα δίδασκαν και διδάσκουν οι ανά τους αιώνες πνευματομάχοι αιρετικοί. Είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, Θεός αληθινός, διότι μετέχει της θείας ουσίας ισότιμα με τον Πατέρα και τον Υιό. Είναι επίσης πρόσωπο αληθινό, προσωπικότητα ενσυνείδητη, έχοντας τη δική Του υποστατική ιδιότητα, η οποία Τον καθιστά ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα, χωρίς να συγχέεται με τα άλλα πρόσωπα της Θεότητος. Σύμφωνα με την βιβλική διδασκαλία, η οποία κατανοήθηκε ορθώς μόνο μέσα στην Εκκλησία, το προσωπικό υποστατικό ιδίωμα του Κυρίου Παρακλήτου, τον Οποίο τον καθιστά μοναδικό, είναι η αϊδια εκπόρευσή Του από τον Πατέρα.
Η αιρετική προσθήκη από την παπική ετεροδοξία της βλάσφημης διδασκαλίας της εκ και του Υιού εκπορεύσεώς Του (Filioque), αποτελεί σοβαρή εκτροπή από την βιβλική και αγιοπατερική διδασκαλία της αρχέγονης Εκκλησίας και ανατροπή της χριστιανικής πίστεως περί υποστατικών ιδιωμάτων των Θείων Προσώπων της Αγίας Τριάδος. Η φράγκικη αυτή σοβαρή κακοδοξία, η οποία ενσωματώθηκε αυθαίρετα στο Σύμβολο της Πίστεως το 1019, από την παπική εκκλησία και έγινε πίστη της, αποτελεί την κυριότερη αιτία του σχίσματος του 1054 και το σοβαρότερο σημείο τριβής των σχέσεων της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και του παπισμού. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως οι Δυτικοί εμάς τους ορθοδόξους μας θεωρούν αιρετικούς, διότι απορρίπτουμε την διδασκαλία του Filioque!
Οι μετά το σχίσμα Πατέρες, Ομολογητές και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας, με προεξάρχοντες τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τον Άγιο Μάρκο Εφέσου τον Ευγενικό, τον Γεώργιο Σχολάριο και άλλους πολλούς, έδωσαν τιτάνιους αγώνες κατά αυτής της αιρετικής διδασκαλίας, διότι θεωρήθηκε ως μια ακόμα σοβαρή τριαδολογική κακοδοξία, η οποία βεβηλώνει (το σχετικώς αποκεκαλυμένο) μυστήριο της υπάρξεως του Τριαδικού Θεού. Επιγραμματικά αναφέρουμε ότι η αιρετική πίστη του Filioque καταργεί την μοναρχία της Θεότητος και δημιουργεί δύο αρχές στην Αγία Τριάδα. Συγχέει το προσωπικό υποστατικό ιδίωμα του Πατρός, περί της εκπορεύσεως του Πνεύματος, με αυτό του Υιού και υποβιβάζει τη θέση του Αγίου Πνεύματος, ως προς την ισότιμη ύπαρξή Του στη Θεότητα, ως δήθεν πρόσωπο υπηρετούντος την θέληση του Πατρός και του Υιού! Αυτό σημαίνει ότι η κακοδοξία αυτή, η οποία δυστυχώς συντηρείται επιδεικτικά από τους παπικούς, έχει τεράστιες σωτηριολογικές επιπτώσεις στο ανθρώπινο γένος και αποτελεί το σημαντικότερο εμπόδιο επαναπροσέγγισης Ορθοδοξίας και δυτικών ετεροδόξων.
Το Άγιον Πνεύμα ήταν πάντοτε παρόν, μαζί με τα άλλα δύο Θεία Πρόσωπα της Τριάδος, στην διαδικασία της δημιουργίας του κόσμου και την επεργασία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. «Πνεύμα Κυρίου πεπλήρωκε την οικουμένην» (Σοφ.Σολ.1:7). Είναι το Πνεύμα του Θεού (Ματθ.12:28), το Οποίο επισκιάζει, διαπερνά και ζωογονεί τα πάντα. Τακτοποιεί και ωραιοποιεί την δημιουργία του Θεού. «Εξαποστελείς το πνεύμα σου, και κτισθήσονται, και ανακαινιείς το πρόσωπον της γης» αναφωνεί ο ψαλμωδός (Ψαλμ.103:30). Το «Πνεύμα του Κυρίου» (Πράξ.5:9) μεταμορφώνει ανθρώπινες προσωπικότητες της προχριστιανικής αρχαιότητος ώστε να γίνουν όργανα της θείας βουλήσεως για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους, όπως οι προφήτες, οι οποίοι έγιναν οι διαμηνυτές του θελήματος του Θεού στον κόσμο (Πράξ.28:25,Εβρ.1:1).
Η ενανθρώπιση του Υιού και Λόγου του Θεού έγινε τη συνεργεία του Αγίου Πνεύματος. «Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι» (Λουκ.1:35) ανήγγειλε ο αρχάγγελος Γαβριήλ στην Θεοτόκο τη στιγμή του Ευαγγελισμού Της και «Το γαρ εν αυτή (τη Παρθένω) γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν Αγίου» (Ματθ.1:20) διαβεβαίωσε ο άγγελος Κυρίου στον Ιωσήφ. Το Άγιον Πνεύμα αναπαύεται στο Χριστό (Ησ.61:1), παρίσταται στην Βάπτισή Του για την επιβεβαίωση της μεσσιανικής Του ιδιότητος (Ματθ.3:15). Τον στηρίζει ως άνθρωπο στο έργο της σωτηρίας του κόσμου (Ματθ.4:1). Μέσω του Πνεύματος του Κυρίου ευαγγελίζεται τους πτωχούς, ιατρεύει τους ασθενείς, κηρύσσει την ελευθερία στους αιχμαλώτους και δίνει την ανάβλεψη των τυφλών (Λουκ.4:18). «Εν Πνεύματι Θεού» διώχνει τα δαιμόνια (Ματθ.12:28). Το Άγιο Πνεύμα είναι ο σύνδεσμός Του με τον Πατέρα (Λουκ.10:21).
Ο Παράκλητος, «το Πνεύμα της αληθείας», θα γίνει ο συνεχιστής του απολυτρωτικού έργου του Χριστού «εις τον αιώνα» (Ιωάν.14:15). Αυτός θα πάρει τη θέση Του στο έργο της σωτηρίας, «εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν (τον Παράκλητον) προς ημάς και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως . όταν έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, οδηγήσει υμάς εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν.16:7,13) διαβεβαίωσε ο Χριστός τους μαθητές Του, λίγο πριν το εκούσιο πάθος Του. Σε ερώτηση των μαθητών προς τον Κύριο Ιησού Χριστό, μετά την ανάστασή Του: «Κύριε εν τω χρόνω τούτω αποκαθιστάνεις την βασιλείαν τω Ισραήλ;», τους απάντησε πως «ουχ υμών γνώναι χρόνους ή καιρούς ους ο πατήρ έθετο εν τη ιδία εξουσία, αλλά λήψεσθε δύναμιν επελθόντος του Αγίου Πνεύματος εφ' υμάς, και έσεσθέ μοι μάρτυρες εν τε Ιερουσαλήμ και εν πάση τη Ιουδαία και Σαμαρεία και έως εσχάτου της γης» (Πράξ.1:6-8-). Με την έμμεση αυτή απάντησή Του ο Κύριος δήλωνε πως η Βασιλεία του Θεού είναι η παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία Του. Η αγία ημέρα της Πεντηκοστής είναι η απαρχή μιας νέας εποχής, της εσχατολογικής, η οποία θα περατωθεί με το τέλος της ανθρώπινης ιστορίας.
Η ευλογημένη επαγγελία του Χριστού πραγματοποιήθηκε την αγία αυτή ημέρα. Πενήντα ημέρες μετά τη λαμπροφόρο Ανάστασή Του, το Πανάγιο Πνεύμα κατήλθε στο υπερώο της Ιερουσαλήμ, όπου «ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν επί το αυτό» συνηγμένοι οι άγιοι Απόστολοι (Πράξ.2:1). Ο ερχομός Του ήταν κάτι σαν «εκ του ουρανού ήχος ώσπερ φερομένης πνοής βιαίας» και η ορατή παρουσία Του ήταν ως «γλώσσαι ωσεί πυρός», το Οποίον «εκάθισέ τε εφ' ένα έκαστον αυτών (των μαθητών)» (Πράξ.2:3-4). Σύμφωνα με τον θεόπνευστο συγγραφέα του βιβλίου των Πράξεων των Αποστόλων, το «Ευαγγέλιον του Πνεύματος», όπως αποκαλείται αυτό, μεταμόρφωσε κυριολεκτικά τους αγράμματους μαθητές σε νέες δυναμικές προσωπικότητες, με πρώτο ορατό σημείο το φαινόμενο του «λαλείν ετέραις γλώσσες καθώς το Πνεύμα εδίδου αυτοίς αποφθέγγεσθαι» (Πράξ.2:4), εκπληρώνοντας την θαυμαστή προφητεία του Ιωήλ, πως στους έσχατους καιρούς θα γίνει η έκχυσις των δωρεών του Αγίου Πνεύματος «επί πάσαν σάρκαν» σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, υπερνικώντας το εμπόδιο της γλωσσικής και οποιασδήποτε άλλης διαφοράς (Ιωήλ,3:1). Έτερο απτό φαινόμενο της προσωπικής μεταμορφώσεως των Αποστόλων υπήρξε η θαρραλέα ομιλία του Πέτρου προς τους εκστατικούς, μπροστά στο παράδοξο φαινόμενο, όχλους της Ιερουσαλήμ (Πραξ.2:1436). Το αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό. Ο εμπνευσμένος από το Πνεύμα του Θεού λόγος του κορυφαίου αποστόλου «κατενύγησε την καρδίαν» των όχλων (Πράξ.2:37) με αποτέλεσμα ευθύς αμέσως να ζητούν από τους αποστόλους: «τι ποιήσομεν άνδρες αδελφοί;». Ο Πέτρος τους προέτρεψε: «μετανοήσατε, και βαπτισθήτω έκαστος υμών επί το ονόματι Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και λήψεσθε την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος». Εκείνοι «ασμένως αποδεξάμενοι τον λόγον αυτού εβαπτίσθησαν, και προσετέθησαν τη ημέρα εκείνη ψυχαί ωσεί τρισχίλιαι» (Πράξ.2:37-41). Έτσι γεννήθηκε το ορατό επί γης στρατευόμενο μέρος της Εκκλησίας του Θεού. Η αγία Πεντηκοστή θεωρείται ως η εν Αγίω Πνεύματι γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας μας!
Η Αγία μας Εκκλησία είναι, σύμφωνα με την βιβλική θεολογία, το σώμα του Χριστού και Αυτός η κεφαλή του σώματος (Εφεσ.5:23) Το Άγιο Πνεύμα είναι η ψυχή του εκκλησιαστικού αυτού σώματος. Όπως στο φυσικό ανθρώπινο σώμα η ψυχή ζωοποιεί το σώμα, τι ίδιο και η παρουσία του Παρακλήτου ζωοποιεί την Εκκλησία, κάνει το εκκλησιαστικό σώμα εύρωστο, δυνατό και αθάνατο. Αυτό σημαίνει ότι τα μέλη του σώματος, οι πιστοί (Α΄Κορ.12:12), ζούμε, μέσα στην Εκκλησία, χάρις στο ενοικούν σε Αυτή Πνεύμα του Θεού, την όντως ζωή. Μέσα σε αυτή υπάρχουμε, τρεφόμαστε με ουράνια τροφή, κεχαριτωνόμαστε, αγιαζόμαστε, σωζόμαστε και θεωνόμαστε. «Η αγάπη του Θεού εκκέχυται εν ταις καρδίαις ημών δια Πνεύματος Αγίου του δοθέντος ημίν» (Ρωμ5:5) διακηρύττει ο απόστολος Παύλος.
Ο απόστολος των Εθνών τονίζει επίσης κατηγορηματικά πως «Ουδείς δύναται ειπείν Κύριον Ιησούν ει μη'ν Πνεύματι Αγίω» (Α'Κορ.12:3). Αυτό σημαίνει πως ο Θεός Παράκλητος είναι πλέον ο κύριος της Εκκλησίας και του κόσμου, μετά την Ανάληψη του Χριστού. Αυτός μας κάνει γνωστό τον Λυτρωτή μας Ιησού Χριστό και ενεργοποιεί το σωτήριο έργο Του σε κάθε άνθρωπο, που θέλει να σωθεί. Κατά συνέπεια, όχι μόνο η άρνηση του απολυτρωτικού έργου του Χριστού, αλλά και η άρνηση της συμμετοχής του Αγίου Πνεύματος στη λυτρωτική διαδικασία του κόσμου, αποτελεί πρωταρχική αιτία απώλειας της σωτηρίας πολλών.
Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο εκδηλώνεται ποικιλότροπα, με «διαιρέσεις χαρισμάτων», με «διαιρέσεις διακονιών», με «διαιρέσεις ενεργημάτων» (Α'Κορ.12:4-6), με καρποφορία πνευματικών καρπών (Γαλ.5:22). Κάθε αγαθό και δωρεά που δίνεται στους ανθρώπους είναι προϊόν του Αγίου Πνεύματος. Σε κάθε άνθρωπο «δίδεται η φανέρωσις του Πνεύματος προς το συμφέρον» αυτού (Α'Κορ.12:7)
Το Άγιο Πνεύμα μοιράζει χαρίσματα στους πιστούς τα οποία είναι χρήσιμα για τη σωτηρία τη δική τους, αλλά και για το σωστικό έργο της Εκκλησίας. Σε άλλον «δίδοται λόγος σοφίας, άλλω δε λόγος γνώσεως κατά το αυτό Πνεύμα, ετέρω δε πίστις εν τω αυτώ Πνεύματι, άλλω δε χαρίσματα ιαμάτων εν τω αυτώ Πνεύματι, άλλω δε ενεργήματα δυνάμεων, άλλω δε προφητεία, άλλω δε διακρίσεις πνευμάτων, ετέρω δε γένη γλωσσών, άλλω δε ερμηνεία γλωσσών. Πάντα δε ταύτα ενεργεί το εν και το αυτό Πνεύμα, διαιρούν ιδία εκάστω καθώς βούλεται» (Α'Κορ.12:8-11).
Το Άγιο Πνεύμα μοιράζει διακονίες στο λαό του Θεού, οι οποίες υπάρχουν για να διακονούν καθολικά τις πνευματικές και υλικές ανάγκες του, εις τρόπον ώστε να ζει ο πιστός αποκλειστικά μέσα στην χάρη του Θεού και να μην έχει ανάγκη από τα «σκύβαλα» του κόσμου (Φιλιπ.3:8). Η Εκκλησία του Θεού υπάρχει για να μεταλλάσσει ολοκληρωτικά και καθολικά τον άνθρωπο της αμαρτίας και της φθοράς σε νέα αναγεννημένη και χαριτωμένη ύπαρξη. Πρώτ' απ' όλα το «Πνεύμα το Άγιον έθετο επισκόπους ποιμαίνειν την Εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού» (Πραξ.20:28). Ακολούθως όρισε «εν τη Εκκλησία πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, έπειτα δυνάμεις, είτα χαρίσματα ιαμάτων, αντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσών» (Α'Κορ.12:28). Επίσης το Πνεύμα του Θεού «έδωκε τους μεν τους μεν αποστόλους, τους δε προφήτας, τους δε ευαγγελιστάς, τους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς καταρτισμόν των αγίων εις έργον διακονίας, εις οικοδομήν του σώματος του Χριστού» (Εφ. 4:11-12).
Το Άγιο Πνεύμα καρποφορεί στις καρδιές των πιστών υπέροχους και σπανίους πνευματικούς καρπούς, ως αποτέλεσμα επίπονης καλλιέργειας. Ο θεόπνευστος απόστολος αφού αναφέρει τα βδελυρά έργα τη σαρκός, τα οποία είναι οι καρποί της αμαρτίας, παραθέτει στη συνέχεια του καρπούς του Πνεύματος, οι οποίοι είναι «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια» (Γαλ.5:22-23). Οι καρποί της σαρκός καταδεικνύουν τον άνθρωπο της πτώσεως, της αμαρτίας και της φθοράς, οι δε καρποί του Πνεύματος φανερώνουν, «ως πόλις επάνω όρους κειμένη» (Ματθ.5:14), τον αναγεννημένο εν Χριστώ άνθρωπο της χάριτος και της σωτηρίας. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας είχε πει πως «εκ γαρ του καρπού το δένδρον γινώσκεται» (Ματθ.12:33), έτσι και ο πνευματικός αναγεννημένος άνθρωπος ξεχωρίζει από τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, που είναι στολισμένος.
Το Άγιο Πνεύμα συνεχίζει το απολυτρωτικό έργο του Χριστού μας μετά την εις Ουρανούς Ανάληψή Του. Αυτός διαχέει τις άκτιστες δωρεές του Θεού στους ανθρώπους και ολόκληρη τη δημιουργία. Αυτός είναι ο πραγματικός τελετουργός των Ιερών Μυστηρίων της Εκκλησίας μας, μέσω των οποίων οι πιστοί αγιαζόμαστε και σωζόμαστε. Αυτός καθιστά τους λειτουργούς της Εκκλησίας μας κεχαριτωμένα όργανά Του, για την επιτέλεση του σωστικού έργου του λαού του Θεού. Αυτός εμπνέει πνεύματα προφητείας και σοφίας. Αυτός διαφυλάσσει την Εκκλησία από τις επιβουλές των οργάνων της πλάνης και του ψεύδους (Ιωάν.16:13). Αυτός μοιράζει χαρίσματα στους πιστούς (Α΄Κορ.12:4) και πραγματοποιεί την υιοθεσία μας στο Θεό (Γαλ.4:6). Αυτός συγκροτεί όλον τον θεσμό της Εκκλησίας (Λουκ.24:49).
Η παρουσία λοιπόν του Κυρίου μας Παρακλήτου στην Εκκλησία είναι τόσο σημαντική ώστε «Ει μη Πνεύμα παρήν, ουκ αν συνέστη η Εκκλησία» τονίζει ο ιερός Χρυσόστομος (Ε.Π.50,459). Χάρις στην παρουσία Εκείνου βιώνουμε το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού και γευόμαστε τις ακένωτες σωτήριες δωρεές Του. «Είδομεν το φως το αληθινόν, ελάβομεν Πνεύμα επουράνιον, εύρομεν πίστιν αληθή, αδιαίρετον Τριάδα προσκυνούντες΄ αύτη γαρ ημάς έσωσεν». Δεν έχουμε παρά να κλείνουμε γόνυ λατρείας και προσκυνήσεως προς Αυτόν και να Του ζητήσουμε έτι φωτισμό γνώσεως και ψυχοσωματική κάθαρση από κάθε ρύπο αμαρτίας.

Πηγή: Αποστολική Διακονία

Πεντηκοστή

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Sun, 23 Jun 2013 10:41:00 +0000

Πεντηκοστή ονομάζεται κατά την Καινή Διαθήκη η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους που συνέβη την πεντηκοστή ημέρα από την Ανάσταση του Ιησού Χριστού (Πράξεις β' 1-41). Σε ανάμνηση του γεγονότος αυτού, κάθε χρόνο, οι Χριστιανοί εορτάζουν με ιδιαίτερη λαμπρότητα την εορτή της Πεντηκοστής και αυτό διότι θεολογικά η ημέρα αυτή θεωρείται η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας.
Η εορτή αυτή αντιστοιχεί με την επίσης μεγάλη ετήσια εορτή των Ιουδαίων η οποία στις Εβραϊκές Γραφές (Παλαιά Διαθήκη) αποκαλείται Γιορτή του Θερισμού ή Γιορτή των Εβδομάδων. (Έξοδος 23:16· 34:22) η οποία ήταν καθαρά γεωργική εορτή με τελείως διαφορετικό περιεχόμενο. Η τήρηση της λάβαινε χώρα την πεντηκοστή ημέρα μετά τις 16 Νισάν του Ιουδαϊκού ημερολογίου, την ημέρα κατά την οποία η κεφαλή κάθε οικογένειας προσέφερε στον Θεό ένα δεμάτι κριθάρι, που υποδήλωνε την επιθυμία για ειρηνική σχέση μαζί Του. (Λευιτικό 23:15, 16) Οι προσφορές για αυτή τη γεωργική γιορτή γίνονταν μέσω του ιερατείου αρχικά στην Σκηνή της Μαρτυρίας, ενώ αργότερα στον Ναό στην Ιερουσαλήμ.
Την ημέρα της Πεντηκοστής έλαβε χώρα η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους 120 μαθητές (περιλαμβανομένων και των αποστόλων του Ιησού) οπότε, σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων, έλαβαν Άγιο Πνεύμα μιλώντας σε ξένες γλώσσες (γλωσσολαλιά) «για τα θαυμαστά έργα του Θεού», γεγονός που έγινε αντιληπτό από Ιουδαίους και προσήλυτους που ήταν στην Ιερουσαλήμ για τη γιορτή των Εβδομάδων. Ως αποτέλεσμα, έπειτα και από το κήρυγμα του Πέτρου, βαφτίστηκαν εκείνη την ημέρα 3.000 νέα μέλη της χριστιανικής εκκλησίας. (Πράξεις 1:13-15· 2:1-41) Εκείνη η ημέρα ήταν 50 ημέρες μετά την ανάσταση του Ιησού Χριστού που συνέπεσε στις 16 Νισάν.
Η "Πεντηκοστή" άρχισε να γιορτάζεται από τους αποστολικούς χρόνους είτε στο ναό των Ιεροσολύμων μαζί με τους Ιουδαίους (Πράξεις κ'16), είτε χωριστά. Σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς Πατέρες και συγγραφείς του β' μισού του 4ου αιώνα γίνεται λόγος περί του εορτασμού από τους αποστολικούς χρόνους όπου κατά την εορτή αυτή γινόταν και η βάπτιση των κατηχουμένων όπου και για το λόγον αυτό συνεχίζεται και ψάλλεται ο τρισάγιος ύμνος: "Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε...".
Η Πεντηκοστή είναι εβδομαδιαία εορτή δηλαδή εορτάζεται όλες τις ημέρες της εβδομάδας με ιδιαίτερη έξαρση το Σάββατο. Από τις μεθεόρτιες ημέρες ξεχωρίζει η Δευτέρα που είναι αφιερωμένη στο Άγιο Πνεύμα όπου και επαναλαμβάνεται ομοίως όλη η ακολουθία της Κυριακής.

Περι πολιτικής

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Fri, 21 Jun 2013 18:50:00 +0000

Πολιτική είναι επιστήμη και η τέχνη που σχετίζεται με την οργάνωση και τη διακυβέρνηση ενός κράτους. Με την ευρύτερη σημασία του όρου, πολιτική είναι η θεωρητική και πρακτική θέση που παίρνουν τα όργανα της πολιτείας στα διάφορα ζητήματα που αντιμετωπίζουν· ανάλογα δε με τον τομέα, στον οποίο αναφέρεται η πολιτική, διακρίνεται σε εξωτερική πολιτική και σε εσωτερική - και η δεύτερη σε νομοθετική, διοικητική, δικαστική, οικονομική κτλ.

Αριστοτέλης

Κατά τον Αριστοτέλη πολιτική είναι «ἡ κυριωτάτη τῶν ἐπιστημῶν τά καλά καί τα δίκαια σκοπουμένη».Ο αρχαίος φιλόσοφος τη θεωρεί επιστήμη, γιατί ο πολιτικός που θ'αποφασίσει να κυβερνήσει ένα λαό πρέπει να γνωρίζει οικονομολογία, κοινωνιολογία, ιστορία, γεωγραφία, νομική και ψυχολογία. Τη χαρακτηρίζει ως «σκοπουμένη τά δίκαια», γιατί πρέπει ν'αποβλέπει στη δημιουργία κράτους δικαίου, που στην περίπτωση αυτή είναι η διασφάλιση του πολιτεύματος.

Πλάτων

Ο Πλάτωνας στην Πολιτεία παρομοιάζει τον άξιο πολιτικό με τον επιδέξιο υφαντή. Όπως ακριβώς ο επιδέξιος υφαντής είναι σε θέση να συνδυάσει πολύχρωμα νήματα, για να φτιάξει ένα στέρεο ύφασμα, κατάλληλο για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, έτσι και ο οξυδερκής πολιτικός μπορεί να εναρμονίσει τις αντίρροπες τάσεις μέσα στο σύνολο και να εξομαλύνει τις συγκρούσεις των συμφερόντων για μια δίκαιη πολιτεία.

Πυθαγόρας

Επιπλέον, κατά τον αρχαίο φιλόσοφο Πυθαγόρα, «ο πολιτικός δεν πρέπει να επιδεικνύεται με τα λόγια που λέει, αλλά με τα έργα που κάνει

Στις μέρες μας. τώρα,την πολιτική, ως τρόπο διακυβέρνησης της πολιτείας, την οργανώνουν τα πολιτικά κόμματα, τα οποία είναι ενώσεις πολιτών που προβάλλουν ένα πρόγραμμα και διεκδικούν το δικαίωμα άσκησης της πολιτικής εξουσίας. Άρα οι πολίτες έχουν και το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να παίρνουν μια πολιτική θέση στις σύγχρονες δημοκρατίες. Τούτο όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να αισθάνονται τόσο ως μέλη του κόμματος, όσο ως μέλη του πολιτειακού σώματος, δηλαδή του κράτους.

Επίσης, πέρα από τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που υπαγορεύουν οι πολιτειακοί θεσμοί, έχουν χρέος όλοι οι πολίτες να είναι πολιτικοποιημένοι, δηλαδή να συμμετέχουν ενεργά και με ενδιαφέρον στην πολιτική ζωή του τόπου. Οι σύγχρονες κοινωνικές διαφοροποιήσεις που καθημερινά πολλαπλασιάζονται· τα πολλά προβλήματα που γίνονται ολοένα και μεγαλύτερα· η τεράστια πρόοδος και η πληροφορική συσσώρευση που διαρκώς ανατρέπουν τα γνωστά και παραδεγμένα· τα σύγχρονα αιτήματα για σωστότερη διανομή των εισοδημάτων, καλύτερη επιλογή στόχων και πιο μελετημένο προγραμματισμό -όλ' αυτά δεν επιτρέπουν εφησυχασμό, αλλά επαγρύπνηση του πολίτη και υπεύθυνη στάση. Με αυτή την έννοια η πολιτικοποίηση των πολιτών είναι υποχρεωτική και η συμμετοχή όλων στις διαδικασίες, που αφορούν το κοινωνικό και πολιτειακό σώμα, αναγκαία. Η ενημέρωση, η ορθή γνώμη, η διαφωνία, η αντιπρόταση, η ψηφοφορία είναι πολιτικές πράξεις που αφορούν καθένα χωριστά και εξυπηρετούν συνάμα και το γενικότερο συμφέρον. Έτσι, η μόρφωση καθενός πολίτη, η αγωγή του, η οικονομική του τοποθέτηση, το κοινωνικό περιβάλλον και άλλες παράμετροι, που διαμορφώνουν την καθημερινή ηθική του στάση, συνδέονται με την πολιτική.

Επομένως «η θεωρία του απολιτικού ανθρώπου αποδείχνεται επωφελής μόνο για κείνους που την επινόησαν. Αλλά και αν τη δεχτούμε σαν ηθική θεωρία, δεν ξεχνούμε ότι η ηθική δεν είναι παγιοποιημένη, δεν είναι κρυσταλλωμένη, αλλά διαρκώς μεταβάλλεται και προσαρμόζεται προς τις αναπτυσσόμενες γνώσεις, Γιατί τελικά μια ηθική κωδικοποιημένη είναι αντιφατική προς την έννοια της ελευθερίας» (Α. Νάσιουτζικ).

Πηγές:Λεξικό Αναπτυγμένων Εννοιών Ρώμα, Λεξικό Βασικών Εννοιών Διαμαντόπουλου

Αρχιεπίσκοπος:''Αδιανόητο να σιγήσει η φωνή της ΕΡΤ'' - Επιρρίπτει ευθύνες στις πελατειακές πολιτικές

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Fri, 14 Jun 2013 17:47:00 +0000

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Την έντονη αντίδρασή του εκφράζει με σχετική δήλωση ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος μετά την ξαφνική ανακοίνωση για το κλείσιμο της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης.
''Είναι αδιανόητο, σε μια στιγμή τόσο κρίσιμη για την Πατρίδα, να σιγήσει η φωνή της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Μια φωνή που χρόνια τώρα υπηρετεί την ενημέρωση, τον πολιτισμό και τον ελληνισμό στο σύνολο του", αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.
Ενώ προσθέτει: "Είναι αδιανόητο εκατοντάδες εργαζόμενοι να γίνονται βορά στο βωμό σκοπιμοτήτων και να θυσιάζονται εξαιτίας φαύλων πολιτικών και πρακτικών δεκαετιών."
"Είναι τελείως διαφορετικό ζήτημα η θεραπεία ενός οργανισμού που αντιμετωπίζει προβλήματα και τελείως διαφορετικό θέμα η ξαφνική και βίαιη θανάτωσή του", υπογραμμίζει κλείνοντας ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.
Να σημειωθεί πως ο Αρχιεπίσκοπος μιλώντας σε στενούς του συνεργάτες επέρριπτε ευθύνες στις προηγούμενες κυβερνήσεις για τις πελατειακές πολιτικές που, όπως έλεγε, ανέπτυσσαν και οι οποίες δημιούργησαν τα τόσα και ανυπέρβλητα προβλήματα στη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Πηγή: ΡΟΜΦΑΙΑ

Νέα δημοσκόπηση της VPRC

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Fri, 14 Jun 2013 17:27:00 +0000

Γράφει ο

Πλούταρχος Πάστρας

ploutarxos19@gmail.com

Νέα δημοσκόπηση της VPRC για την ιστοσελίδα Tvxs.gr, δείχνει αντιστροφή του πολιτικού σκηνικού που υπήρχε το τελευταίο καιρό και στροφή των πολιτών προς τα άκρα αριστερά και δεξιά.
Όσον αναφορά για τα αποτελέσματα, πρώτος βγαίνει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με 29,0%, δεύτερη και κατά ιδρωμένη η Νέα Δημοκρατία με 26,5%, τρίτη η Χρυσή Αυγή με 14,0%, τέταρτο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μαζί με το Κ.Κ.Ε., με ποσοστό 7,0% έκαστος, πέμπτους του Ανεξάρτητους Έλληνες με 6,00% και έβδομη την Δημοκρατική Αριστερά με ποσοστό της τάξεως του 4,5%. Άλλο κόμμα ψηφίζει το 6,0% των πολιτών.
Απ' ότι φαίνεται η Νέα Δημοκρατία χάνει την σίγουρη πρωτιά που είχε εδώ και μέρες και μάλιστα με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να την ξεπερνάει με 2,5 ποσοστιαίες μονάδες. Η Χρυσή Αυγή αυξάνει κατά πολύ τα ποσοστά της, που αγγίζουν σχεδόν το 15%. Και το Κ.Κ.Ε. από την μεριά του, φαίνεται πως τα πάει πάρα πολύ καλά, λόγω της στάσης που κράτησε με το θέμα της ΕΡΤ και με τις συνεχείς προσπάθειες της, που σκοντάφτουν πάνω στο «τοίχο» της λογοκρισίας της Degea, για την αναμετάδοση του απεργιακού προγράμματος της ΕΡΤ, μέσω του καναλιού της 902. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η ΔΗΜ.ΑΡ., δηλαδή οι δύο άλλες δυνάμεις της τρικομματικής τροϊκανής κυβέρνησης Σαμαρά, φαίνεται να παραμένουν σε χαμηλά ποσοστά. Τέλος, παρατηρούμαι αύξηση και των ποσοστών των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που το τελευταίο καιρό είχαν χάσει τα ποσοστά τους και την περσινή αίγλη που είχαν αποκτήσει στις προηγούμενες Βουλευτικές Εκλογές.

Τώρα όσον αναφορά για την ΕΡΤ, η δημοσκόπηση δείχνει, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών - ερωτηθέντων, τάσσετε κατά του ξαφνικού αντιδημοκρατικού κλεισίματος της ΕΡΤ από την γερμανοευρωπαϊκών συμφερόντων κυβέρνηση, καθώς το 65% ψήφισε πως διαφωνεί κάθετα με αυτήν την πράξη της, ενώ μόνο το 27% συμφωνεί (όσο και το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας, τι παράξενο;) με αυτήν.
Εν κατά κλείδι, αυτή η δημοσκόπηση δίνει ένα ηχηρό μήνυμα, ότι δεν μπορεί να φιμώνει κανείς την ελευθερία του λόγου, στην κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία πρέπει να το εκ λάβει και να το επεξεργαστεί άμεσα, ώστε να βρει άμεσα μία λύση, την προφανής, δηλαδή το άνοιγμα της ΕΡΤ, αν δεν θέλει να δυσαρεστηθεί κι άλλο ο λαός και προέβει σε άλλες τακτικές και ο νοών νοείτω.

Ο Μάνος Χατζιδάκις μιλάει για την ΕΡΤ (1984)

ploutarxos19@gmail.com (Πλούταρχος) — Fri, 14 Jun 2013 16:40:00 +0000

Μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις

Γράφει ο
Πλούταρχος Πάστρας
ploutarxos19@gmail.com

Ο Μάνος Χατζηδάκης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες του 20ού αιώνα, σε συνέντευξη του στην ΕΡΤ το 1984, που έδωσε στην Μαρία Ρεζάν, έκανε μια προφητική δήλωση. Σας την παραθέτω λοιπόν:
- Μαρία Ρεζάν: .Σκεφθήκατε, ποτέ, να εισηγηθείτε, να διαλυθεί η Ε.Ρ.Τ. και να αρχίσει από την αρχή;
- Μάνος Χατζιδάκις: Κι αυτό θα το εισηγούμην, αλλά ο κόσμος δεν μπορεί να ζήσει πια, χωρίς την Ε.Ρ.Τ. Θα πεθάνουν αν δεν τους δώσεις εκείνο, για το οποίο θα μπορούν να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται. Η Ε.Ρ.Τ. είναι πολύτιμη, διότι δίδει στον Ελληνικό λαό, την ευκαιρία να διαμαρτύρεται και να λέει «τι αίσχος που είναι η Ε.Ρ.Τ.» Η αντιπολίτευση διαμαρτύρεται, γιατί δεν της δίνουν περισσότερο χρόνο, οι άλλοι διαμαρτύρονται γιατί δεν τους δίνουν περισσότερη «Δυναστεία», οι άλλοι διαμαρτύρονται γιατί υπάρχει η «Δυναστεία» και όλοι είναι ευχαριστημένοι... Η Ε.Ρ.Τ. είναι ένα απαραίτητο φάρμακο, για να ζούμε με την ψευδαίσθηση της ελευθερίας...
Όπως έλεγε και στο τραγούδι του "Aυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ..."