ကိုႀကီး ေပါက္စ

လူသစ္ လက္မခံႏုိင္ေတာ့ေသာ ကမၻာႀကီး

2012-05-02T13:49:00.001+08:00

လူသစ္ လက္မခံႏုိင္ေတာ့ေသာ ကမၻာႀကီး

ျမန္မာနဲ႔ ကမာၻ႔ဘဏ္ တေက်ာ့ျပန္ ဆက္ဆံေရး

2012-05-02T13:43:00.001+08:00

ျမန္မာနဲ႔ ကမာၻ႔ဘဏ္ တေက်ာ့ျပန္ ဆက္ဆံေရး

မင္းတာရာရဲ႕ ေရြ႕လ်ားျခင္းနဲ႔ မွံဳေရႊရီ

2012-05-02T12:05:00.001+08:00

မင္းတာရာရဲ႕ ေရြ႕လ်ားျခင္းနဲ႔ မွံဳေရႊရီ

Shwe Mann Tin Maung - Aung Par Sae အောင်ပါစေ- Myanmar dance song

2012-04-29T09:42:00.001+08:00

Ka Thit Pan - Mar Mar Aye (ကသစ္ပန္း)

2012-04-29T09:39:00.001+08:00

Garaham- Ein A Lwan (The best of Khine Htoo )

2012-03-08T21:45:00.001+08:00

Hlwan Moe-Mandalay Ka Daewe

2012-03-08T21:42:00.001+08:00

Chit Yet Shay Shay Inya Myay- Hlwan Moe

2012-03-08T21:40:00.001+08:00

ကမၻာ႔ ပညာတတ္ႏွႈန္း အျမင့္ဆံုး ၁၀ ႏိုင္ငံ

2012-03-07T20:07:00.000+08:00

ကမၻာ႔ ပညာတတ္ႏွႈန္း အျမင့္ဆံုး ၁၀ ႏိုင္ငံ

ေခါင္းေလာင္းေလးေတြျမည္ေနၿပီ

2012-03-02T19:17:00.000+08:00

အလြင့္ေတြထဲမွာ ငါတစ္ယာက္တည္း

2012-03-02T19:09:00.000+08:00

အႏုပညာပန္းတိုင္

2012-03-02T19:06:00.000+08:00

Ko Ko Kaw Late Gin

2012-03-02T18:59:00.000+08:00

Nwe Soe _ Sai Htee Saing

2012-03-02T18:44:00.000+08:00

အိမ္.( မိရာမိုရ္ )

2012-02-19T14:24:00.000+08:00

ရာသီေျပာင္းခ်ိန္-စိုင္းထီးဆိုင္

2012-02-19T14:10:00.000+08:00

အညာကိုျပန္ခ်င္တယ္

2012-02-19T14:08:00.000+08:00

Soe Lin Oo(Myanmar Lethwei) vs. Shino Hara(Janpan)

2012-02-12T14:15:00.000+08:00

ဟာသ - Lwan Moe

2012-02-12T13:46:00.000+08:00

ေဟာေျပာပြဲ ဖိတ္စာ..

2011-10-09T08:29:00.002+08:00

စင္ကာပူမွာက်င္းပျပုလုပ္မယ့္ ဧရာ၀တီအေႀကာင္း ေဟာေျပာပြဲ ဖိတ္စာပါ....
ေရာက္ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားျပီး ပညာရွင္မ်ားရဲ့ အဖိုးတန္ စကားမ်ားကို မွတ္သားနာယူလိုပါတယ္..က်င္းပမယ့္ေနရာကလည္း မနီးလြန္း မေ၀းလြန္း...အလုပ္ပိတ္ရက္ျဖစ္တာ ကတစ္ေႀကာင္း....

ေဟာေျပာမယ့္ ပညာရွင္မ်ားကလည္း ျမန္မာျပည္ကေနေစတနာအျပည့္အ၀နဲ့ တကန္တက လာျပီးေဟာေျပာနိုင္ႀကေသးတာ ...ေနာက္ျပီး..ေဟာေျပာပြဲကရရွိမယ့္..၀င္ေႀကးေငြေတြကိုလည္း..တိုင္းျပည္အတြက္ တန္ဖိုးရွိမယ့္ေနရာေတြမွာ ျပန္လည္အသံုးခ်ဖို့..လွူဒါန္းသြားမယ္ဆိုေတာ့..ေကာင္းတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ့ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ဆိုေတာ့
တစ္နိုင္တစ္ပိုင္ အားေပးရမွာေပါ့ေလ...

Koh yat htar nay..Thu Maung

2011-10-07T19:47:00.001+08:00

အိမ္ကေလး ( ၇ )....ေန၀င္းျမင့္

2011-10-05T18:43:00.001+08:00

ထူးဆန္းေသာ တိုက္ဆိုင္မႈလို႔သာ ဆိုရေတာ့မည္။ သည္ဝိုင္း တိုက္ထဲမွာ မိသားစုႀကီးႏွစ္စုရွိ၍ ထိုမိသားစု ႏွစ္စု၏ အိမ္ဦးစီး မ်ား၏ အမည္မ်ားမွာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ခ်စ္စႏိုးအမည္မ်ား ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ တစု၏ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားက ဦးႂကြက္နီ၊ ေဒၚေခြးပုျဖစ္၍ ေနာက္တစုက ဦးကြ်ဲ၊ ေဒၚယုန္ ျဖစ္ သည္။ ဦးႂကြက္နီႏွင့္ ဦးကြ်ဲက ညီအစ္ကိုအရင္းျဖစ္သည္။ ဦး ႂကြက္နီႏွင့္ ဦးကြ်ဲတို႔၏ မိဘႏွစ္ပါးကို ရပ္ကြက္က မမီလိုက္ၾက ေသာ္လည္း သည္မိဘမ်ားက သည္ဝိုင္းႀကီးႏွင့္ အိမ္ကို အေမြ အျဖစ္ ထားရစ္ခဲ့တာကိုေတာ့ သိၾကသည္ခ်ည္းျဖစ္၏။ ဦးကြ်ဲက ေဒၚယုန္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သားသမီးရွစ္ဦး ေမြးသည္။ မစီ၊ မရီ၊ မနီ၊ မသီ၊ သံဒိုး၊ ေက်ာက္ခဲ၊ မစိုးႏွင့္ မမ်ိဳးတို႔ ျဖစ္သည္။ ဦးႂကြက္နီ ေဒၚေခြးပုက သားသမီးငါးေယာက္။ သားႀကီးက ေအာင္သိန္း၊ ဒုတိယက ေအာင္ၿငိမ္း၊ က်န္တာက သမီးေတြ မဆင့္၊ မတိုး၊ မေထြး။ သားႏွစ္ေယာက္ရၿပီး မေမြးေတာ့ဘူး ေအာက္ေမ့သည့္ၾကားက ထပ္ဆင့္ေမြးလာသူကို မဆင့္၊ ေနာက္တေယာက္ တိုး လာေတာ့ မတိုး၊ ေနာက္ဆံုးတေယာက္ ထင္ပါရဲ႕ဆိုၿပီး ေမြးလာသူက မေထြး။ ဤသို႔အားျဖင့္ သည္ဝိုင္းတိုက္ထဲ မွာႏွစ္ မေပါက္ျဖစ္ေသာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ ဆယ့္သံုးဦး ရွိလာ ခဲ့သည္။ က်ေတာ္ ျပန္လည္ ေရတြက္ျပပါမည္။ မစီ၊ မရီ၊ မနီ၊ မသီ၊ သံဒိုး၊ ေက်ာက္ခဲ၊ မစိုး၊ မမ်ိဳး၊ ေအာင္သိန္း၊ ေအာက္ၿငိမ္း၊ မဆင့္၊ မတိုး၊ မေထြးေပါင္းဆယ့္သံုးေယာက္။

စင္စစ္ ဝိုင္းတုိက္ဆိုေသာ္လည္း ဝိုင္းက က်ယ္လွသည္မဟုတ္။ ရွိလွရင္ ေပ ၃ဝ ပတ္လည္။ ၿပီးေတာ့ ေထာင့္စပ္စပ္ ညီ ညီညာညာ မဟုတ္။ ဒန္ဖလားေဟာင္းတလံုးအား ႀကိတ္ၿပီး ပစ္ထားတာမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ပိန္သည့္ေနရာက ပိန္၊ခ်ိဳင့္ သည့့္္ေနရာကခ်ိဳင့္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ရပ္ကြက္လယ္က ဝိုင္းတိုက္ဆိုေသာ္ျငား ထြက္လမ္းမရွိ။ ဟိုကေဖာက္ထြက္၊ သည္္ကတိုးထြက္၊ ဟိုအိမ္နဲ႔ ရန္ျဖစ္ေတာ့ သည္ဘက္က ထြက္။ သည္အိမ္နဲ႔ မတည့္ေတာ့ ဟိုဘက္ပန္း၊ သည္ လိုႏွင့္ ႏွစ္တမ္းေတြ ၾကာခဲ့ေသာ္လည္း ထြက္စရာမရွိလို႔ မထြက္ရေလျခင္းမရွိ။ သည္လိ္ုေနခဲ့ၾကရာက ညီအစ္ကိုႏွစ္ ဦးျဖစ္ေသာ ဦးႂကြက္နီႏွင့္ ဦးကြ်ဲသည္ လည္းေကာင္း၊ ဦးႂကြက္နီ၏ဇနီး ေဒၚေခြးပုသည္ လည္းေကာင္း သူငါကစလြန္ ဆန္မရသည့္ မရဏမင္း သူ႕လက္တြင္း သို႔ သက္ဆင္း က်ေရာက္ခဲ့ၾကသည္ျဖစ္ရာ ႂကြင္းက်န္ေသာ ကလာပ္ရုပ္အ က်န္ကို သုသာန္မွာ သဟာယတစုႏွင့္ စ်ာပန ျပဳၿပီးသည့္အခါ တဆယ့္သံုးဦးေသာ ႏွစ္မေပါက္ အမိ်ဳးေကာင္းသား၊ အမ်ိဳးေကာင္းသ မီးသည္ေမာင္ႏွမတသိုက္ကို အႀကီးအမွဴးအျဖစ္ က်န္ရစ္ရွာသူ ေဒၚသူကသာ ပဲ့ပဲ့စီးစီး ၾကည့္႐ူေနခဲ့သည္။

“မင္းတို႔မိဘမ်ား မရွိၾကေတာ့ေပမယ့္ သည္ဝိုင္းနဲ႔ အိမ္က မင္းတို႔လည္း ဆိုင္တယ္၊ သည္ေတာ့ ေမာင္ေအာင္သိန္းတိ္ု႔က ႀကီးေတာ္တို႔နဲ႔ပဲ သည္ထဲ ေနၾကေပါ့၊ မင္းတို႔ေမာင္ႏွမဆႏၵပဲ၊ မင္းတို႔က ပိုင္းပါဆစ္ပါဆိုရင္လည္း ပိုင္းၾက၊ ႀကီးေတာ္ ကေငြရာယ္လို႔လည္း မအမ္းႏိုင္ဘူး၊ သည္ေတာ့ မင္းတို႔ဆိုင္တဲ့အေမြ မင္းတို႔သေဘာပဲ”

တရက္မွာေတာ့ ေဒၚယုန္က လင့္ဘက္က တူေတာ္သူ ေအာင္သိန္းကိုေခၚၿပီး ပိုင္ဆိုင္မႈကိစၥ ျဖတ္သည္။ ဝတၱရားအ ရေျပာၾကရေသာ္ျငား ဘယ္သူကမွ ထြက္စရာ၊ ပိုင္းစရာမရွိ။ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ေဆာက္၊ ကိုယ့္ဝင္း ကုိယ့္တံခါး ထားႏိုင္ၾက သူေတြမဟုတ္။ ဤဝိုင္းတိုက္၌ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ မျပည့္စံုျခင္းတို႔ တလွည့္စီ စံျမန္းၾကသည္ျဖစ္ရာ ေနာက္ထပ္ေထာင္ ထားျခားနားလာမည့္ “အတိဒုကၡ” ဆိုတာကို ေမွ်ာ္လင့္ဝံ့ၾကသူေတြမဟုတ္။

နဂိုက သည္ဝိုင္းထဲမွာ ဘိုးဘြားတို႔ ထားခဲ့ေသာ ႏွစ္ထပ္အိမ္ႀကီးတလံုးရွိခဲ့၍ သည္အထဲမွာ က်ဥ္းက်ဥ္းက်ဳတ္ က်ဴတ္ေခြးတုိးဝက္ဝင္ ေနၾကသူေတြ ျဖစ္သည္။ သည္တုန္းကေတာ့ ကေလးေတြက ငယ္ၾကေသးေတာ့ အိမ္ေပၚေနသ လိုလို၊ အိမ္ေအာက္ေနသလိုလို၊ သစ္ပင္ရိပ္ ကစားၾကသလုိလိုႏွင့္ ၿပီးခဲ့ၾကသူေတြ။ သုိ႔ေသာ္ ပထမမ်ိဳးဆက္ ကြယ္လြန္၊ ဒုတိ ယမ်ိဳးဆက္ကလည္း အနိစၥေရာက္၊ တတိယမိ်ဳးဆက္ကလည္း လူလံုးသူလံုးႀကီးလာသည့္အခါမွာေတာ့ ငွက္ေလွာင္အိမ္ထဲ ဝက္ဝံတေကာင္ထိုးသိပ္ထည့္တာမ်ိဳး ျဖစ္လာေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္ သည္အိမ္ ကိုျပင္ဝ့ံသူမ ရွိ။ ျပင္ႏိုင္သူမရွိ။ သစ္တေခ်ာင္းက်ိဳး သစ္တေခ်ာင္းထည့္ဖို႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ဆိုသူေတြခ်ည္းဆိုေတာ့ အိမ္ဟူေသာ အထည္ကိုယ္ျဒပ္သ ေဘာမပ်က္သေရြ႕ ငါတို႔ ရဲဝံ့စြာ ေနႏိုင္ဖို႔သာ လိုသည္ဆိုသည့္ သႏၷိ႒ာန္ျဖင့္ အသီးသီး အသက အသက ေနခဲ့ၾကတာပဲ ၾကာလွေပါ့။

ဤသို႔အားျဖင့္ ဂက္စ္မီးျခစ္မ်ားအတြက္ ရြာ႐ိုးကိုးေပါက္ ဓာတ္ေငြ႕ျဖည့္တင္းေရး လုပ္ကိုင္ေသာ “ဂက္ထည့္ဆ ရာ” ေအာင္သိန္း သည္လည္းေကာင္း၊ ေလပုပ္ထုတ္ေဆး ေရာင္းခ်သူ ေအာင္ၿငိမ္းသည္လည္းေကာင္း၊ ပြဲ႐ံုေတြမွာ ပဲေရြး ဆန္ေရြးလိုက္ၾကသူ မဆင့္၊ မတိုး၊ မေထြးတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေဆးလိပ္ခံုက ေဆးလိပ္ကို ႏႈန္းတခုျဖင့္ အိမ္ယူ လိပ္ၾကေသာ မစီ၊ မရီ၊ မသီတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေဆးလိုက္သုတ္ၾကေသာ သံဒိုးႏွင့္ ေက်ာက္ခဲတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ေရႊခ်ည္ထိုးလိုက္ၾကေသာ မစုိးႏွင့္ မမ်ိဳးတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ မနက္မိုးလင္းသည္ႏွင့္ အိမ္က ထြက္ၾက သည္ျဖစ္ရာ ေဆးလိပ္လိပ္ၾကသူ အိမ္ေနအိမ္ထိုင္မ်ားမွလြဲ၍ သည္အခ်ိန္မွာ “အလုပ္သေဘာ” သိပ္မရွိ။

ေဒၚယုန္ကေတာ့ အသက္ ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၿပီ။ အရြယ္လြန္ သားသမီးေတြကလည္း အိမ္ေထာင္ရက္သားက်သူ က်ၾက ၿပီ။ လင့္ဘက္ကတူ၊ တူမေတြကလည္း ေဒၚယုန္႔တာဝန္ေပကိုး။ မဂၤလာရယ္္လို႕ ေတာ့ေဆာင္ေပးစရာမ လိုပါ။ ေယာက်္ားသားေတြက မိန္းမသားမ်ားကို ၾကက္ကေလး၊ ငွက္ကေလးမ်ားလို ဖမ္းလာၾကကာ သမီး၊ တူမေတြက လည္း သက္ဆိုင္ရာေယာက္်ားေတြကို န္စြန္းမ်ားလို ခူးဆြတ္လာၾကျခင္းအားျဖင့္ သည္ဝိုင္းတိုက္ထဲမွာ လူေတြ ထပ္တိုး လာခဲ့၏။ လက္ဖက္တရိုး၊ ေဆးတအိုးျဖင့္ ယူခဲ့ၾကေသာ္လည္း “သားေခြ်းမ၊ တူေခြ်းမ”၊ “သမီးသမက္၊ တူသမက္” ေတြ ခ်ည္းမဟုတ္လား။ ေဒၚယုန္႔အတြက္ကေတာ့ အိမ္အိုႀကီးေပၚ ထိုင္ရင္းက ဟင္းခြက္တိုးေနရေလ၏။ ထိုအစံုအစံုေသာ မိသားစုေတြက ထပ္မံေပါက္ဖြားလာၾကကုန္ေသာ ကေလးေတြကလည္း သည္အိမ္ႀကီးႏွင့္ သည္ဝိုင္းထဲမွာ ပြက္ပြက္ႀကီး ႐ိုက္ေလသည္။ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာမိဘေတြက မိုးဦးေလးဦး ဖားမ်ားဥခ်သလို ေမြးသမွ် ဘယ္သူ ဘယ္သူ႕ သားသ မီးေရြးဖို႔ခက္္ေလ၏။

ေန႔ခင္းေန႔လယ္ သူထြက္ ကိုယ္ထြက္ ျပႆနာမရွိေသာ္လည္း ညဘက္ လူစံုသည့္အခါမွာေတာ့ ေဒၚယုန္၏ ဝိုင္းႏွင့္ အိမ္မွာ သိဃုႋဠ္ျပည္ကို မီးတင္႐ိႈ႕ေသာ ဟာႏုမာန္ေမ်ာက္ တပ္ဖြဲ႕ႀကီး စီးမိသြားသလို ရွိေလသည္။

ပထမဆံုးတက္ေနသည့္ ျပႆနာမွာ အစာေဟာင္းတို႔ စြန္႔ရာေနရာျဖစ္၏။ တိုင္ေလးတိုင္စိုက္၊ ကပ္ေဟာင္းကေလးမိုး ၿပီး ဂုန္ုနီအိတ္ေဟာင္း၊ ေျမြေရခြံအိတ္ေဟာင္းကို တံခါးသဖြယ္ အသံုးခ်ေသာ သည္အေဆာက္အအံုက အရပ္ရွစ္ မ်က္္ႏွာစံုၿပီ။ လူေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔၏ အားေကာင္းလွေသာ ထုတ္လုပ္မႈက နဂိုလ်ာထားခ်က္ ထက္ ေစာေစာစီးစီး ျပည့္မီတာမ်ားေလေတာ့ သည္ေလးတုိင္စင္ကို ေရႊ႕ရတာပဲ အိ္မ္ကို ၿမိဳ႕ပတ္ရထားကဲ့သို႕ လက္ယာ ရစ္သံုးပတ္ပတ္မိ ၿပီ။ ေဒၚယုန္္၏ အိမ္သာ ကိုယ့္ဘက္ေရာက္လာသည့္ အိမ္နီးခ်င္းတိုင္းက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ မျပတ္ ျပဳေနသည့္ ၾကားက ေရာက္္လာေသာၿဂိဳဟ္ဆိုးသဖြယ္ မိမိအိမ္ဘက္မွသည္ တျခားတပါးေသာ အိမ္ဘက္ သို႔ေရာက္ရွိေရး နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ၾကံစည္ ၾကေလသည္။

သည္အိမ္သားေတြ ခ်က္ၾက ျပဳတ္ၾကတာကလည္း ေပ်ာ္စရာပင္ေကာင္းသည္။ အသီးသီး အသက အသက အိမ္ဝဝိုင္း ဝေရာက္ၾကသည္ ႏွင့္ ပထမဆံုး ေျမေျပာင္ေျပာင္ ကြက္လပ္မွာ ခ်က္ခ်င္း ျပဳတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အိမ္ႏွင့္ လြတ္ေသာေျမ ေျပာင္ေျပာင္ ကြက္လပ္မွာ မီးဖိုကေလးေတြ ပြစာၾကဲေနတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ သည္အိမ္၏ ထူးျခားခ်က္ မွာ ဘံုဝါဒ က်င့္ သံုးၾကျခင္း ျဖစ္၏။ ေအာင္သိန္းမိသားစုက ထမင္းအိုး၊ ေအာင္ၿငိမ္းမိသားစုက သံဒယ္ပိုင္း၊ သံဒိုးေက်ာက္ခဲ ညီအစ္ကို က ေယာက္မႏွင့္ ေမႊဇြန္း၊ ေယာက္ခ်ိဳ၊ မစီက လင္ပန္း၊ မရီက ေသာက္ေရအိုး၊ မနီ က ေသာက္ေရခြက္၊ မစိုး၊ မမ်ိဳးတို႔က ေက်ာက္စည္ပိုင္း၊ မဆင့္က သံပန္းကန္၊ မေထြးက ဆန္ေကာ ဆန္ခါ၊ မတိုးက ေရခ်ိဳးဖလား၊ ဓား၊ ဓားမ စသည္ျဖင့္ အိမ္ေထာင္ပစၥည္း၊ မီးဖိုေခ်ာင္ပစၥည္း အသီးသီး ဝယ္ယူၾကၿပီးဝိုင္းလယ္က တည္ပင္ႀကီးေအာက္က ထင္း႐ွဴးပံုးႀကီးထဲ ထည့္ထားၾကရသည္။ ပထမဆံုးေရာက္လာသည့္ မိသားစုက ကိုယ့္မီးဖိုေနရာမွာ (မီးဖိုခြင္ကေတာ့ ဘံုမဟုတ္ပါ) စတင္ ခ်က္ျပဳတ္သည္။ ေအာင္သိန္း၏ ထမင္းအိုးဆိုေသာ္ လည္း ေအာင္သိန္းၿပီးမွ ခ်က္ရတာမ်ိဳး မဟုတ္။ ဦးသူ ခ်က္စတမ္း။ ဒုတိယေရာက္လာသူက ထမင္းအိုး မအားမွန္းသိ လွ်င္ ေအာင္ၿငိမ္း၏ ဒယ္ႏွင့္ ဟင္းခ်က္ႏွင့္ ခြင့္ရွိသည္။

ထမင္းခ်က္ျပဳတ္ဖို႔ စတင္ေရာက္လာသူက လက္ဆြဲျခင္းမွာ ထမင္းဟင္း ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး လွယ္ယူဖို႔ ခ်ိဳင့္လို၊ ပလတ္စတစ္ ခြက္လုိဟာ ပါမည္။ အေရာင္တင္မႈန္႔၊ နႏြင္းမႈန္႔၊ ၾကာညိဳ႕ပုလင္း၊ ဆားထုပ္ စသည့္ အထုပ္ကေလးေတြပါမည္။ ဒါကလည္း ကုန္စံုဆိုင္ကထည့္ေပး လိုက္ေသာ အထုပ္အတုိင္းျခင္းေတာင္းထဲ ထည့္ထားလိုက္႐ံု။ အထုပ္ေတြၾကား မွာေတာ့ၾကက္သြန္နီေလးငါးလံုး၊ၾကက္သြန္ျဖဴ ေလးငါးတက္၊ ခ်င္း လက္တဆစ္ပါမည္။ ပါလာသည့္ ဆန္ထုပ္ ကုိ ေအာင္းသိန္း ဒယ္အိုးထဲထည့္၊ မမ်ဳိး ေက်ာက္စည္ပိုင္းက ေရႏွင့္ခပ္ေဆး၊ ထမင္းအိုးတည္။ က်က္ေတာ့ မေထြး ဆန္ေကာဆန္ကာထဲခဏထည့္။ ၿပီးေတာ့ ေအာင္ၿငိမ္း ဒယ္အိုးအားၿပီဆိုေတာ့ လစ္ပိုပုလင္းထဲက ဆီကိုေဖာက္သြန္၊ ဆီပြက္ေတာ့ ဆီီကေလးသတ္၊ မစိုး၏ေယာက္မႏွင့္ ေမႊ၊ ဇြန္းႏွင့္ ေမႊ။ သည္အခ်ိန္မွာ မိသားတစုက မစုိး၏လင္ပန္းထဲ မွာ ေျခြစရာရွိတာ ေျခြ၊ သင္စရာ သင္ ႏွင့္ ဖ်င္ႏွင့္။ သို႔ေသာ္ သည္ခ်က္ျခင္းျပဳတ္ျခင္း အႏုပညာက သူတို႔အလုပ္ ကျပန္လာၾကသည့္ေလးနာရီဝန္းက်င္မွ ညေန ေျခာက္နာရီခြဲၾကားမွာ တက္သုတ္႐ိုက္ၾကျခင္း ျဖစ္၏။ ခုနစ္နာရီထိုးလွ်င္ ရပ္ကြက္ဗီဒီယို႐ံုကို သြားၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ထမင္းခ်က္ျခင္း၊ ကိုယ့္ခ်ဳိင့္ထဲ ကိုယ္ကဲ့ျခင္း၊ ျမစ္ဆိပ္ ေရေျပးခ်ိဳးၾကျခင္း၊ ကသုတ္ကရကစားရျခင္းေတြကသည္ အခ်ိန္အတြင္းမီဖို႕လိုသည္။ ေစာေစာစီးစီး ခ်က္ျပဳတ္ၿပီးသူက ကေလးေတြကို ဝိုင္းေစကာ ႀကီးစြာေသာ အဟုန္ျဖင့္ စားၾကေသာက္ၾကေလသည္။ လဟာျမစ္မ၊ ပင္လယ္ဝ၌၊ ၾသဃယာဥ္ ႀကီး၊ ေလးျဖာစီးသည့္ ခရီးေရေၾကာင္း၊ ဝဲခေနာင္းဝယ္ တေျပာင္းျပန္ျပန္ ရွိၾကေလ၏။ ဤသို႔အားျဖင့္ ညေနေစာင္းေနဝင္ ရီတေရာ၌ ေဒၚယုန္၏ ဝိုင္းထဲမွာ “ႏႈတ္လွ်ာမေလ်ာ့၊ သံေသာ့ေသာ့ႏွင့္ ေဆာ့သည့္ႏႈတ္သီး၊ ၿမိဳင္ေတာက်ီးလည္း၊ သံႀကီး အာအာ” ဆိုသကဲ့သို႔ သိမ့္သိမ့္ေတာလံုး၊ သံေပါင္း႐ံုး၍၊ ပတ္ကံုးၿမိဳင္နက္၊ အုတ္က်က္က်က္ ရွိေလသည္။

မိုးကေလးခ်ဳပ္ၿပီဆိုသည္ႏွင့္ သည္အိမ္ဆီမွ ခ်ီတက္လာၾကေသာေဒၚယုန္အုပ္စုႀကီးက အနီးရွိ ဗီဒီယို႐ံု မွာျပသေနသည့္ ျမန္မာရုပ္ရွင္ကား တကားကို ၾကည့္ၾကလိမ့္မည္။ ေယာက္်ားသားေတြက အိတ္ေထာင္ ထဲေဆးလိပ္ႏွစ္လိပ္စီ ပါၾက၍ မိန္းမေတြက ေဆးလိပ္ေတြ ေခါင္းမွာစိုက္လာကာ အိမ္ႀကီးမွာ ေဒၚယုန္တေယာက္တည္း က်န္ေနတတ္သည္။စားလက္စတန္းလန္း ပစ္ထားခဲ့ၾကေသာ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္မ်ား၊ စုပံုထားခဲ့ၾကေသာ အဝတ္ေဟာင္းမ်ား၊ ကေလးကစားစရာ ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္းမ်ားၾကားမွာ တေယာက္တည္း ရွိေနတတ္သည္။ ထိုခဏ ၌ေလာကသည္ ၿငိမ္သက္လ်က္ ရွိေလသည္။ ေစာေစာပိုင္း အုတ္အာသရဲအေျခအေနမွ ခ်က္ခ်င္းႀကီး တိတ္ဆိတ္သြား တတ္သည္။

တရက္ေတာ့ ေဒၚယုန္က သည္အိမ္မွာ အိမ္ငွားလက္ခံေၾကာင္းတဆင့္ဆကားျဖင့္ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္လိုက္ သည္။ ေဒၚယုနန္က အိမ္ငွားမည္ဆိုေသာအခါ အားလံုးက အံ့ၾသၾကသည္။ သားသမီးေတြ တူ၊ တူမေတြကလည္း နားမလည္ ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ၾကရသည္။

“အေမ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္တာတံုး၊ အေမ့အိမ္ကမွ ခ႐ိုးခ႐ိုင္ဗ်ာ၊ အိမ္ ရွိတဲ့လူေတြေတာင္ ကုတ္ကတ္ေနၾကရတာ၊ လူငွား ထားတယ္ဆိုရင္က်ဳပ္ တို႔က ဘယ္သြားေနမတံုး”

“ဟဲ့… သည္အိမ္က ငါ့အိမ္၊ ငါ မေသေသးဘူး၊ ငါ့ဝင္ေငြကေလးငါ ရွာရမွာေပါ့၊ ငါ မုဆိုးမဘယ္ေကာင္ကတျပားေထာက္ လို႕တံုး၊ နင္တို႔ ေကြ်းတဲ့ထမင္းနဲ႔ခ်ည္း လူဆိုတာ ေနလို႔ရတာ မဟုတ္ဘူးဟဲ့၊ လွဴေရးတန္းေရးဆိုတာ ရွိေသး တယ္”

ေဒၚယုန္ အိမ္ငွားထားေတာ့မတဲ့ သတင္းေၾကာင့္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။

အိမ္ငွားဆိုလို႕ ေဒၚယုန္႔ အေပၚထပ္လား၊ ေအာက္ထပ္လား၊ အဖီခ်ေပးမွာလား၊ စေပၚနဲ႔လား။ ေရနဲ႔မီးကေကာ။ အနည္းဆံုး အိမ္လခ ဘယ္ႏွစ္လစာ ႀကိဳယူမွာတဲ့လဲ။ တကယ္ေတာ့ အေပၚထပ္လည္းမ ဟုတ္၊ ေအာက္ထပ္လည္းမဟုတ္၊ အ ဖီလည္းခ်မေပးႏိုင္။ ေရနဲ႔မီး မရွိ။ ကိုယ့္အလင္းေရာင္ႏွင့္ ကိုယ္ေရ။ အိမ္လခက ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ တလငါးရာ။ကပ္ၾကမ္းဆိုတာက အနံ သံုးေပ၊ အလ်ား ေျခာက္ေပ။ ဝါးျခမ္းမာမာကို ရက္ထားသည့္ အခင္းျပားကိုေခၚျခင္းျဖစ္သည္။ကိုယ့္ကပ္္ၾကမ္း ကိုယ္သယ္လာရမည္။ သည္ဝိုင္းထဲမွာ ႀကိဳက္သည့္ေန ရာေနပိုင္ခြင့္ရွိ သည္။ သေဘာကေတာ့ ေက်ာ တခင္းစာ တလငါးရာယူျခင္း ျဖစ္သည္။

“ႀကီးေတာ္ကေတာ့ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ ငါးရာပဲ၊ မင္းတို႔ဘာသာကပ္ၾကမ္းကို ျမႇင့္ခ်င္ျမႇင့္၊ ႏွိမ့္ခ်င္ႏွိမ့္၊ ေဇာက္ထိုးထားထား၊ လာအိပ္ခ်င္ေန မအိပ္ခ်င္ေန၊ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္လာလာ၊ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ ငါးရာပဲ။ မင္းတို႔ ေသတၱာေတြေတာ့ အိမ္ ထဲထားခြင့္ ျပဳတယ္။ ငါးရာက ကပ္ၾကမ္းယူလာတဲ့ေန႔ ႀကိဳေပးရမယ္။ အိမ္ေပၚ ျပံဳတက္ခ်င္လို႔လည္း မျဖစ္ဘူး။ ငါ့အိမ္ က ပုစဥ္းနားေတာင္ ခံတာမဟုတ္ဘူး၊ ေျမႀကီးေပၚ ကပ္ၾကမ္းခ် အိပ္ႏိုင္ရင္ လာခဲ့ပဲ”

ကမာၻေလာက၌ အလားတူ မရွိႏိုင္ေသာ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ ငါးရာ အိမ္ငွားစနစ္ေၾကာင့္ စိတ္ပါဝင္စားၾကသူ ဆယ္ဦး ေလာက္ ေရာက္လာၾကသည္။ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ စီေခါင္းေပၚရြက္ၿပီး ေရာက္လာၾကသည့္ေန႔က ေဒၚယုန္ ေငြငါးေထာင္ ပက္ခနဲ ရလိုက္သည္။ ထိုအခါ မထင္မွတ္ေသာ ျပႆနာက စေလ၏။ တသက္လံုးက သူ႕အေမြ ကုိယ့္အေမြမွတ္ေသာ ျပႆနာက စေလ၏။ တသက္လံုးက သူ႔အေမြ ကိုယ့္အေမြ မခြဲခဲ့ၾကေသာ ေအာင္သိန္းတို႔ ေအာင္ၿငိမ္းတို႔ေမာင္ႏွမေတြက သည္ဝင္ေငြေပၚမွ တဝက္လိုခ်င္သည္။ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ ငါးရာသမားေတြက သည္ဝိုင္းထဲမွာ ညဘက္အိပ္ခ်င္သည့္ေနရာ ကပ္ၾကမ္းခင္း အိပ္ၾကရတာဆိုေတာ့ ေဒၚယုန္႔ ေျမေပၚ အိပ္ပါသည္ဆိုလို႔ မရေတာ့။ ေအာင္သိန္းတို႔ ရပိုင္ ခြင့္ေတာင္းလာ ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

“ႀကီးေတာ္ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ ငါးရာစနစ္ကို က်ေတာ္တို႔သေဘာတူပါတယ္၊ သည္လို ဝင္ေငြကေလးရေတာ့ တဖက္က အသက္႐ွဴေခ်ာင္တာေပါ့၊ သို႔ေသာ္လည္း…”

“ဘာ သို႔ေသာ္လည္းကြဲ႕၊ မင္းက ဘယ့္ႏွယ္ျဖစ္ခ်င္လို႔တံုး”

“က်ေတာ္တို႔ကေတာ့ ဟပ္ဘိုင္ဟပ္ လုပ္ခ်င္တယ္”

“ဘာလဲ ဟပ္ဘိုင္ဟပ္ဆိုတာ”

“တေယာက္တဝက္စီေပါ့”

“ဟေကာင္ေတြရဲ႕၊ ငါက အိမ္ငွားဆိုၿပီး အိမ္ကေလး အခန္းကန္႔ၿပီး တေယာက္စ၊ ႏွစ္ေယာက္စ တလ တေထာင္ ရယ္၊ ႏွစ္ေထာင္ရယ္ ငွားတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးဟဲ့၊ ငါ့အိမ္ကလည္း က်ဴပင္႐ိုး တတိုင္ႏွစ္တိုင္ ေလတိုးလို႔ယိုင္ ဘယ္သူက လာငွားမွာတံုး။ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ငါးရာက ေက်ာခင္းရ ၿပီးေရာဆုိတဲ့ ေဘာက္ေသာက္ေတြကို ငွားတာမွာ မင္းက မင္းဘဒါ (ဘ႑ာ) ကိုယ့္ဟာ မွတ္ေနသလား”

“ဘယ္ဟုတ္္ပါ့မလဲ ႀကီးေတာ္ရဲ႕၊ သည္ေျမေပၚက ဝင္သမွ် ႀကီးေတာ္တို႕ တဝက္ဆိုင္သလို၊ က်ေတာ္တို႕ တဝက္ဆိုင္ တာပဲ။ တက်ပ္ရ ငါးမူးေပါ့ဗ်”

“ဒါဆို ကပ္ၾကမ္းဝင္ေငြေပၚ ခြဲမေနနဲ႕ေတာ့ေဟ့၊ အိမ္ပါ ခြဲၾကေတာ့”

“အိမ္ခြဲေတာ့လည္း ရသဗ်ာ၊ အိ္မ္လည္း က်ဳပ္တို႔နဲ႕ တဝက္ဆိုင္တာာပဲ”

သည္လိုဆိုေတာ့ ေဒၚယုန္ ၿငိမ္သြားသည္။ အိမ္ကလည္း တကယ္ေတာ့ သူတို႔ တဝက္ပိုင္သည္။ မိုးကေလးခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ အိမ္ကေလး ငုတ္တုတ္ကို ထပ္ခြဲရလွ်င္ ထင္းျဖစ္ေတာ့မည္။ ပိုက္ဆံအမ္းပါလားဆိုေတာ့လည္း အမ္းႏိုင္တာ မဟုတ္။

“ေအးေပါ့ေလ မင္းေျပာတဲ့ ဟပ္ဘိုင္ဟပ္ေပါ့”

ရလာသည့္ဝင္ေငြ ငါးေထာင္ထဲက ေအာင္သိန္းတို႔ ေမာင္ႏွမက ႏွစ္ေထာင့္ငါးရာ လစဥ္ရသည္။ သည္ႏွစ္ေထာင့္ငါးရာ ကို တဖက္ ေမာင္ႏွမ ရွစ္ေယာက္ခြဲေတာ့ တေယာက္ကို ၃၁၂ က်ပ္ခြဲ ရသည္။ ခြဲေရး တြဲေရးကိစၥ အဆင္ေျပသြားၿပီ ဆိုေတာ့မွ ကပ္ၾကမ္းသမားတို႔လည္း ဟင္းခ်ႏိုင္သည္။ တူအရီးႏွစ္ေယာက္ စကားမ်ားရာက ကပ္ၾကမ္းစနစ္ ပ်က္သြား လွ်င္ သူတို႔ဝယ္ထားသည့္ ကပ္ၾကမ္းဖိုးဆံုးတာ အဖတ္တင္မွာ မဟုတ္လား။

သည္ေနာက္ေတာ့ ေဒၚယုန္႔အိမ္ႀကီးေအာက္ထပ္မွာ ကပ္ၾကမ္းဆယ္ခ်ပ္ႏွင့္ သံေသတၱဆယ္လံုး ေရာက္လာသည္။ လင္ကြဲ၊ မယားကြဲ၊ သဲထမ္း၊ ေမာ္ေတာ္လိုက္၊ သစ္ခုတ္ ပ်ားထိုးေတြခ်ည္း။ ပါလာသည့္ေသတၱာကေလးေတြ ေနလံုမိုး လံုရွိဖို႔ အိမ္ေအာက္ထပ္ သြင္းထားၾကရေသာ္လည္း ကပ္ၾကမ္းကေတာ့ သည္ဝိုင္းထဲမွာ ႀကိဳက္သည့္ေနရာ ယူသြင္းၿပီး အိမ္ခြင့္ရွိသည္။ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ကို ႏွစ္ေယာက္စပ္ ငွားသူေတြပင္ ထပ္ေရာက္လာၾကေသးသည္။ တခ်ဳိ႕ လင္မယား က်ေတာ့လည္း ကေလးတေယာက္ ပါလာသည္ျဖစ္ရာ လူသံုးေယာက္ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ ျဖစ္ရေတာ့သည္။ ေဒၚယုန္႕ ဘက္ကေတာ့ လက္ခံသည္ခ်ည္း။ သို႔ေသာ္ ကပ္ၾကမ္းတခ်ပ္ လူတေယာက္သမားေတြက အယံုအၾကည္မရွိ အဆိုတင္ လာၾကေတာ့သည္။

“မင္းတို႔လို မတတ္ႏိုင္သူေတြပါကြယ္၊ ကုသိုလ္ရပါတယ္၊ သူတို႔ ခမ်ာေနရင္ တလ၊ ႏွစ္လပါ”
ေဒၚယုန္႔ခမ်ာ အသက္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ခါမွ ကပ္ၾကမ္းစီးပြားေရးကို ပုတီးလုပ္စိပ္ေနရၿပီ။ ညေနခင္း ညီအစ္ကို မသိတသိ အခ်ိန္တိုင္လွ်င္ ေဒၚယုန္ အမွဴးျပဳေသာ လူအုပ္ႀကီးထဲက ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္က အိုးထိန္းစက္ကဲ့သို႔ မႊတ္ေသာ မဟာပထဝီ ေျမႀကီးကဲ့သို႕ လည္းေကာင္း၊ သကၠရာဇာ သိၾကားမင္း၏ စိန္စက္သြားကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ က်ရာအရပ္၌ ေလာင္မီးႀကီး က်တတ္ေသာ ျဗဟၼာဦးေခါင္းကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဆဲသံဆိုသံတုိ႔ျဖင့္ ဝက္ေခါင္းထုိး စစ္ဆင္ ေရး စေလသည္။ ထဘီေပ်ာက္၊ ေဘာင္းဘီေပ်ာက္၊ အဝတ္လွန္းခ်ိတ္ေပ်ာက္၊ ပိုက္ဆံေပ်ာက္၊ တိုလီမုတ္ စ ေပ်ာက္မ်ားမွသည္ ထူးဆန္းေသာ ေပ်ာက္ဆံုးမႈမ်ားလည္း ရွိေလရာ စံုေထာက္ေမာင္စံရွား၏ ဗာစကာဗ်ီးေခြးႀကီး အမႈထက္ပင္ ႐ႈပ္ေထြးခက္ခဲေလ၏။

“မစားႏိုင္တဲ့ဟာေတြ၊ ငါ့ထမင္းၾကမ္းခဲ ေပ်ာက္သဟဲ့ေနာ္၊ ယူတဲ့လူ ငါ သိတယ္ေဟ့၊ မေျပာခ်င္လို႔၊ အသာတၾကည္ ျပန္ ထားရင္ထား၊ မထားလို႔ကေတာ့….”

မထားလို႔ကေတာ့ဆိုသည့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပစ္မႈႏွင့္ ျပစ္ဒဏ္ကေတာ့ ေၾကာက္ေၾကာက္စရာ။ ေအာ္သိန္း၊ ေအာင္ၿငိမ္း တို႔ ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ ဇနီး ခင္ပြန္းမ်ား၊ ေဒၚယုန္မ်ဳိးဆက္ ဇနီးခင္ပြန္းမ်ား၊ ကပ္ၾကမ္းသမားမ်ားႏွင့္ ကေလးအရြယ္စံု ဆိုက္္စံုတို႔ၾကားမွာ ေပ်ာက္သြားသည့္ ပစၥည္းတခု ျပန္ရဖို႔ဆိုတာ ေသခ်ာလွသည္ မဟုတ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ အိမ္သာ ျဖစ္သည္။ သခၤါရသေဘာသည္ ေနရာတကာမွာ ရွိႏိုင္ေသာ္လည္း ေဒၚယုန္႕အိမ္သာက ဂုန္နီဖ်င္စကေတာ့ သဘာဝတ ရားကို ၾကံံ႕ၾကံ႕ခံဆဲ။ ေလဟာနယ္၌ ႏွစ္ဆယ့္သံုး ႏွစ္ပိုင္းတပိုင္း ဒီဂရီေစာင္း၍တည္ေသာ ၿဂိဳဟ္ကမာၻကို ဆန္႔က်င္ဘက္ က်ားကန္ကာ ႏွစ္ဆယ့္သံုး ႏွစ္ပိုင္းတပိုင္း ေစာင္းေနသည့္ ေဒၚယုန္႔အိမ္ကေတာ့ေကာ။

ဤသို႔အားျဖင့္ တိုး၍ တုိး၍ လာၾကကုန္ေသာ ကပ္ၾကမ္းတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ တုိး၍ တုိး၍ လာၾကကုန္ေသာ လူတုိ႕ သည္လည္းေကာင္း၊ တုိး၍ တိုး၍ လာၾကကုန္ေသာ ပဋိ ပကၡတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ တုိး၍ တုိး၍ လာၾကကုန္ေသာ မီးဖို မ်ား၊ အဝတ္လွန္းႀကိဳးမ်ား၊ အမိႈက္မ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ ဤဝိုင္းအတြင္း၌ ကမာၻတည္သေရြ႕ ျမဲတည္ေသာ ကပၸ႒ိတိ တရားကဲ့သို႕ ရွိေလသည္။

“ေအာင္သိန္း ကပ္ၾကမ္းသမားရွာပါဦးဟဲ့ ငါ့တူရဲ႕၊ တို႔ိအိမ္ လူေခ်ာင္ပါေသးတယ္၊ ႀကီးေတာ္နဲ႔ ငါ့တူ ဟပ္ဘိုင္ဟပ္ေပါ့”

သည္စကားကို ၾကားေတာ့ ေဒၚယုန္႔အိမ္အိုက ျပင္းထန္ေသာ သိမ့္ခါျခင္းကို သံုးႀကိမ္ျပဳေလသည္။

ေနဝင္းျမင့္

အိမ္ကေလး ၁၆ လံုး မွ…

All AGTI society Gathering

2011-10-03T18:59:00.002+08:00

Let meet your friends and dine at barbecue party

www.agtisociety.ning.com.

Pls, forward this invitation to any of your AGTI friends

All AGTI ,

You are invited to participate EX GTI students gathering.This Second time in Singapore for all AGTI.

Some of our retired teachers will be present and 8 represents from AGTI society(Yangon )will attend as well.

Time .4 to 8 PM October 9, 2011

Venue- Aloha Loyang terrace 11(T11) https://www.aloharesorts.com.sg/resort/loyang.

See attached Map

Your confirmation will be appreciate at hteik@harris-pye.com.sg

Main sponsors

Ko Maung Thein

Ko Htay

HT shein

U Soe Han-97384457

Ko Htay (Isein)-84159477

ko Thein(Isein)-98004706

Ko Min Zaw(Mdy)-96922327

Ko Tin Moe(Isein)-92785289

Ko Hteik Tin Shein (MDY)-97898640

Ko Htay Win(Chouke)- 96366560

KoTun Tun Aung(Taungoo)-90181442

Ko Htin Paw Aye(Malumine)-81586102

Ko kyaw Lwin ( Pyay)-

-Kyaw Soe Min/Ko Myo Min/Ko Htay win/ Htin Paw Aye /

Pls up load this invitation at your/AGTI Society web sites.

-Ko Htay –pls forward this to our old members

-U soe Han- pls forward this to our seniors {such as U Kyaw Win….U Than Lwin(Tha Phay NU)}

အေကာင္းျမင္၀ါဒ၊ မေကာင္းျမင္၀ါဒႏွင့္ တန္ခိုးေတာ္ ( ၁၀ ) မ်ိဳး

2011-09-10T09:02:00.001+08:00

တန္ခိုးႏွင့္ ပက္သက္လုိ႔ က်မ္းဂန္မ်ားမွာေတာ့ နိပၹတၱိ၀ေသန ဣဇၥ်တီတိ ဣဒိၶ- မိမိအလိုရွိတာ မွန္သမွ် ၿပီးစီး ျပည့္စုံေစတ တ္လို႔ တန္ခိုး ေခၚပါသတဲ့၊ လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေျမလ်ိဳး မိုးပ်ံနုိင္တာေလာက္ကိုပဲ တန္ခိုးလို႔ သိထားၾကတယ္၊ အဲဒီထက္မ ကပဲ ျဖစ္နုိင္လ်င္ တန္ခိုးနွင့္ပက္သက္တာ မွန္သမွ် ျဖစ္နုိင္တာေတြကုိ သိထားေလ ေကာင္းေလပါ၊ အခုေခတ္ေနာက္ ပိုင္းမွာ magic လို ဟာ မ်ိဳးေတြကိုလဲ တန္ခိုးလို႔ ထင္ေနတတ္ၾကတယ္၊ စက္လွည့္၊ လက္လွည့္၊ ဥဳံ ဖြ ၊ အပ္ ခ်ေလာင္း ဘာျဖစ္ေစ ညာျဖစ္ေစ စတာေ တြ ကိုလည္း ေရာေထြးကာ ထင္မွတ္တတ္ၾကျပန္တယ္။ အခုလဲ တန္းခုိးအေၾကာင္းေတြကို ညီငယ္တစ္ေယာက္က သိလိုပါတယ္ ဆိုလို႔ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

တန္ခိုး ဆုိတာကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိတတ္တယ္၊ potential ,natural, power, supreme power, super natural power စသည္ျဖင့္ ပုဂၢိဳလ္အလိုက္ အမ်ိဳးအစား ကြဲျပားသြားမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ကိုယ္လက္လွမ္း မမွီတဲ့အရာမ်ိဳး၊ မနုိင္နင္းတဲ့အရာမ်ိဳးမို႔ အတြင္းက်က် သိနုိင္ဖုိ႔ေတာ့ ခဲယဥ္းမွာပါ၊ ဥပမာအေနနဲ႔ ေျပာရရင္ မူလတန္းေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ကို (၁၀)တန္းသခ်ၤာပုစၦာကို တြက္ခိုင္းသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္၊

ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ တန္ခိုးအဘိဥာဥ္ ဆိုတာေတြဟာ ဘုရား ရဟႏၱာ ပေစၥကဗုဒၶါ အရိယာသာ၀ကႀကီးေတြရဲ႕ အရာမို႔ သိပ္နက္နဲသလို နားလည္နိင္ဖုိ႔ ခက္တယ္ လို႔ဆိုရပါမယ္၊ ဒါေၾကာင့္လဲ ယခုေခတ္ အေနာက္တိုင္းက လူေတြက စ်ာန္ အဘိဥာဥ္ေတြအေၾကာင္းေျပာျပရင္ သိပ္အယုံ အၾကည္မရွိတတ္ၾကဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆုိေတာ့ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္ မသိနားမ လည္ သလို သူမ်ားေတြ ျပည့္စုံေနတာကိုလဲ မေတြ႔ဖူး မျမင္ဖူးတာေၾကာင့္ လက္ေတြ႔ practice ကိုမွ လက္ခံခ်င္ၾကတဲ့ သူတို႔စိတ္ ဓာတ္နဲ႔ ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္း ျဖစ္လို႔ေနပါတယ္၊

ေလာကဓံနဲ႔ ပက္သက္ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶျမတ္စြာက ႏွလုံးသြင္းနည္းေလး ေပးထားခဲ့တယ္၊ ေယာနိေသာမနသိကာရ - ကိုယ့္စိတ္ ကုိ အဆင္ေျပေအာင္ ႏွလုံးသြင္းတတ္ပါေစ တဲ့၊ ဒီထက္္ေျပာရရင္ အကုသိုလ္အျဖစ္မခံပဲ ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ေတြး တတ္ပါေစ၊ ဆုိလိုတာက optimismအေကာင္းျမင္၀ါဒ ျဖစ္ေအာင္ေလ့က်င့္ယူၾက လို႔ ေျပာတာပါ၊ အာရုံေကာင္းတာပဲ ေတြ႔ ေတြ႔၊ အာရုံဆုိးတာပဲ ႀကဳံႀကဳံ optimism က သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ကိုယ္မေတြ႔ဖူး မျမင္ဖူးတုိင္း မယုံရ ဆုိလ်င္ျဖင့္ လူသားတုိင္း အသက္ရႈေနတဲ့ ေလကုိ ျမင္ရတာမွ မဟုတ္ပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ရွိတယ္ လို႔ေတာ့ လက္ခံေနၾကရတယ္၊ ယုံထားၾကရတယ္၊ တုိးတက္ေနတဲ့ ဒီဘက္ေခတ္ႀကီးမွာ open eyes and open mind ေပါ့ေလ၊ အတတ္နုိင္ဆုံး ဥာဏ္မ်က္စိကို ဖြင့္၊ နားကို စြင့္ၿပီး ဖြင့္ထားေသာ ႏွလုံးသားျဖင့္ ယုံသင့္တာကို ယုံၿပီး မယုံသင့္တာကို မယုံၾကည္ပဲ ေနဖို႔ လူတုိင္းမွာ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚနုိင္ခြင့္၊ ယူဆပိုင္ခြင့္ ရွိေနၾကပါၿပီ၊

သုိ႔ေသာ္ ျမင္သမွ် ၾကားသမွ်ေတြကို ဦးေႏွာက္ထဲ ထည့္ေနလို႔ကေတာ့ ကုိယ့္ဦးေႏွာက္က အမိႈက္ပုံးလို ခဏျပည့္သြားမွာ ပါပဲ၊ ေကာင္းတာေတြေရာ၊ မေကာင္းတာေတြေရာ၊ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေတြ ေရာေထြးၿပီး ဘာမွ ေသေသခ်ာခ်ာ မဆုံးျဖတ္ နုိင္ ျဖစ္ သြားနုိင္ပါတယ္၊ ဒီေတာ့ အမွန္တရားကို ရေအာင္ ရွာမယ္၊ ငါ့စိတ္ကုိ ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ ေတြးမယ္၊ ေနမယ္ ဆုိရင္ျဖင့္ ဘ၀မွာေနရတာ ေနေပ်ာ္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ရမွာပါ။ အရာရာတုိင္းကို pessimism အေနနဲ႔ အဆိုးျမင္ေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀လမ္းေၾကာင္းလဲ တိမ္းေစာင္းသြားမွာ မလြဲဧကန္ပါပဲ။

ေနာက္တခ်က္အေနနဲ႔ ဘ၀လမ္းေၾကာင္း လမ္းမွန္ေပၚေလ်ာက္နုိင္ဖို႔ အထူးသျဖင့္ အခုလို magic ဆန္ဆန္ တန္ခိုး အေၾကာင္း အဘိဥာဥ္အေၾကာင္းေတြကို လက္ခံနိုင္ဖို႔ ကိုယ့္မွာ ဘာသာေရး အေျခခံ ဗဟုႆုတအသိ ပညာေတြ အထုိက္ အေလ်ာက္ ရွိထားဖို႔ လိုအပ္ပါမယ္၊ အဲလို အေျခခံေလာက္မွ မရွိရင္ ဒါေတြက လက္ခံနုိင္စရာ မရွိဘူး၊ ယုတိၱမရွိဘူး ဆုိၿပီး nihilism နတိၱက၀ါဒ ၊ သုည၀ါဒ၊ non religion ဘုရားမဲ့တရားမဲ့၀ါဒ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။

စာေပက်မ္းဂန္မ်ားလာ တန္ခိုးေတာ္ ( ၁၀ ) မ်ိဳး

၁။ အဓိ႒ာနာ ဣဒိၶ - မိမိတစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ပါလ်က္ ပုံစံတူ ၁၀ ေယာက္ျဖစ္ေအာင္၊ အေယာက္တစ္ရာျဖစ္ ေအာင္၊ အေယာက္ေပါင္း တစ္ေထာင္ တစ္ေသာင္း ျဖစ္ေအာင္ စသည္ျဖင့္ မိမိအလိုရွိသေလာက္ ဖန္ဆင္းနုိင္ ေသာ တန္ခိုး ျဖစ္သည္။

( အရွင္စူဠပႏၳက ရဟႏၱာမေထရ္ကဲ့သုိ႔ ဆြမ္းစားလာပင့္ေသာ ဒကာမ်က္စိလည္ေအာင္ ပုံစံတူ အေယာက္ေပါင္း တစ္ေထာင္ကို ဖန္ဆင္းထားျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္ )

၂။ ၀ိကုဗၺနာ ဣဒိၶ - ပင္ကုိယ္ရုပ္အသြင္ကို စြန္႔လႊတ္ကာ နဂါးအသြင္၊ ဂဠဳန္အသြင္၊ လူအသြင္စသည္ျဖင့္ မိမိ လိုခ်င္သလို ပုံစံကို ဖန္ဆင္းနုိင္ေသာ တန္ခိုးျဖစ္သည္။

( နေႏၵာပနႏၵနဂါးမင္းႀကီးကို ႏွိမ္ႏွင္းေသာ အရွင္ေမာဂၢလာန္၏ ဖန္ဆင္းျခင္းမ်ိဳး၊ ဘုရင္ အဇာတသတ္ကို စည္းရုံးသိမ္း သြင္းေသာ အရွင္ေဒ၀ဒတ္လိုခႏၶာကိုယ္မွာ ေျမြေတြ ပတ္ထားသလိုမ်ိဳးစေသာ ဖန္ဆင္းျခင္းမ်ား ျဖစ္သည္။

၃။ မေနာမယာ ဣဒိၶ - မိမိခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ပုံစံတူ ဣဒိၶမယ ခႏၶာကိုယ္ကို ဖန္ဆင္းနုိင္ေသာ တန္ခိုးေတာ္ ျဖစ္သည္။

( ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္တြင္ ၀ါတြင္းသုံးလပတ္လုံးေန႔မနား ညမနားအဘိဓမၼာ ပ႒ာန္းတရား ေတာ္ ကို ေဟာၾကားေတာ္မူရာတြင္ နတ္တုိ႔အတြက္ မိနစ္ပိုင္းမွ် ျဖစ္ေသာ္လည္း လူသားျဖစ္ေသာ ဘုရားရွင္ အတြက္မူ အစာအာဟာရ မဘုန္းေပးပဲ မျဖစ္နုိင္ရကား ပုံတူနိမၼိတ ဘုရားရွင္ကုိ ဖန္ဆင္းၿပီး တရားကို ဒီေနရာမွ ဒီေနရာအထိ ေဟာခဲ့ေစသတည္း ဟု အဓိ႒ာန္ကာ ကိုယ္ေတာ္တုိင္က ေျမာက္ကြ်န္းသို႔ ၾကြကာ ဆြမ္းဘုန္းေပးေတာ္မူၿပီး တဖန္ျပန္လည္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္၊ နတ္ျဗဟၼာတို႔၏ စိတ္တြင္ကား ဘုရားရွင္တ ပါးတည္း ေဟာၾကားေနသည္ ဟု မွတ္ထင္ေနၾက ၏၊ ျပန္ေရာက္ပါမွ တရားေတာ္ကို ေရာက္သည့္ေနရာမွ ဆက္လက္ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္၊

အရွင္သာရိပုတၱရာ သည္လည္း လူ႔ျပည္မွတက္ကာ ဘုရားရွင္ ဆြမ္းဘုန္းေပးေနစဥ္အတြင္း ၀တ္ႀကီး ၀တ္ငယ္ ကို ျပဳစု ေပးေတာ္မူ၏၊ ထုိအခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာပင္ သာရိပုတၱရာ ငါဘုရားကေတာ့ ဒီေန႔မွာ အဘိဓမၼာတရားကို ဒီေနရာကေန ဒီေနရာ အထိ ဘယ္လို ဘယ္လုိ ေဟာထားခဲ့တယ္ ဆုိၿပီး အက်ဥ္းဆုံးနည္းကုိ လမ္းျပညႊန္ေတာ္မူ၏၊ ထုိအက်ဥ္းဆုံးကုိပင္ အရွင္ သာရိပုတၱရာကလည္း သူဥာဏ္ရွိသလို ခ်ဲ႕ထြင္ကာ ေရွးအခါက လင္းနို႔သား ငါးရာ အျဖစ္ျဖင့္ အဘိဓမၼာတရားကို နာဖူးခဲ့ေသာ ပါရမီအထုံရွိခဲ့သည့္ တပည့္သားရဟန္းေနာက္လိုက္ ငါးရာကို တဆင့္ျပန္လည္ေဟာၾကားခဲ့သည္။

၀ါကြ်တ္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ဘုရားရွင္လည္း အဘိဓမၼာပ႒ာန္းတရားေတာ္ ႀကီး ၿပီးဆုံးသည္၊ လူ႔ျပည္ကရဟန္းငါးရာလည္း တရားထူးရေတာ္မူၾကသည္၊ တကယ့္အံ့ၾသစရာပါေပ၊ ယေန႔စာေရးသူတို႔ သင္ယူေလ့လာေနၾကရေသာ အဘိဓမၼာ ပ႒ာန္းတရားေ တာ္မ်ားသည္ အရွင္သာရိပုတၱရာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ မက်ဥ္းမက်ယ္နည္းမွ်သာတည္း၊ အကယ္၍ သာ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့သလို အက်ယ္တ၀င့္ သင္ယူရပါမူ မည္သုိ႔မွ် ဆုံးခန္းတုိင္မည္ မဟုတ္ဟု မွတ္ထင္ရေပသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ဥာဏ္ရွိလ်င္ ရွိသေလာက္၊ ခ်ဲ႕ထြင္နုိင္လ်င္ ခ်ဲ႕ထြင္နုိင္သေလာက္ နည္းေပါင္းမ်ားစြာ နယ္ပယ္ ေပါင္းမ်ားစြာ က်ယ္၀န္းေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္ )

၄။ ဥာဏ၀ိပၹါရာ ဣဒိၶ - ဘုရားရွင္တုိ႔အတြက္ အရဟတၱမဂ္ဥာဏ္ကို မရမီအခ်ိန္ေလးအထိ အတိတ္ဘ၀မ်ားစြာ က ျဖစ္ပ်က္ ခဲ့ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ား၊ ဘ၀ျဖတ္သန္းရပုံမ်ား၊ မည္သူမ်ားနွင့္ ေရစက္ဆုံခဲ့သည္မ်ား၊ ဘယ္ဘ၀မွ ေသလြန္ကာ ဘယ္ဘ၀ သုိ႔ေရာက္ရသည္ စသည္ျဖင့္ ပိုက္စိတ္တိုက္တရစပ္ျဖစ္ေစ၊ ခုန္ေက်ာ္၍ျဖစ္ေစ၊ အလယ္က ေဖာက္ထြက္၍ျဖစ္ေစ လိုအပ္သလို ႀကံစည္ကာမွ်ျဖင့္ ဥာဏ္ျဖန္႔က်က္ခါ မွတ္မိသိရွိနုိင္ျခင္း ဟူေသာ တန္ခိုး ေတာ္ျဖစ္သည္။

( မဟာသာ၀က၊ သာ၀ကတို႔ႏွင့္ ဇာတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ပါ၀င္ေသာ စ်ာန္ရ ရေသ့မ်ားသည္လည္း ကမၻာေပါင္း၄၀၊ ကပ္ေပါင္း ၄၀တုိင္တုိင္ ဥာဏ္ျဖန္႔က်က္ ကာ မွတ္မိနုိင္၏၊ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္မ်ားလို မဟုတ္၊ ခုန္ေက်ာ္ျဖန္႕ထြက္ကာ မျမင္ နုိင္ မေတြး နို္င္ၾကေပ )

၅။ သမာဓိ၀ိပၹါရာ ဣဒိၶ - စ်ာန္ကုိ မရခင္အခ်ိန္တြင္းမွာ ျဖစ္ေစ၊ စ်ာန္ကို ၀င္စားဆဲခဏမွာ ျဖစ္ေစ၊ စ်ာန္မွ ထေျမာက္ သည့္အ ခါမွာျဖစ္ေစ မိမိအလိုရွိသည့္အတုိင္း သမာဓိကုိ ျဖန္႕က်က္ၿပီး ကိေလသာ နီ၀ရဏတို႔ ဘယ္လို ဘယ္ပုံ ကင္းကြာ သြားသည္ စ သည္ျဖင့္ သိရွိနားလည္နုိင္ေသာ တန္ခိုးေတာ္ျဖစ္သည္။

၆။ အရိယာ ဣဒိၶ - အကယ္၍ မိမိေရာက္ရွိေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္သည္ စက္ဆုပ္ဖြယ္ ပဋိကူလ အာရုံျဖစ္ေနပါ ေစ၊သုႆာန္သခ်ိဳင္း စေသာ အေလာင္းေကာင္မ်ား ျပည့္ႏွက္ေနျခင္းစေသာ ရြံရွာဖြယ္ ျဖစ္ေနပါေစ၊ စက္ဆုပ္စရာ မဟုတ္၊ ရြံစရာမဟုတ္ လူတိုင္း ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ငါ့ခႏၶာကိုယ္လဲ ဒီလို သေဘာေတြခ်ည္းပါပဲ ဟု ႏွလုံးသြင္းကာ အရိယာတို႔၏ စိတ္ထားျဖင့္ ေနနိုင္ေသာ တန္ခိုး တစ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။

၇။ ကမၼ၀ိပါကဇာ ဣဒိၶ - မထင္မွတ္ေသာ ကံေၾကာင့္ ျဖစ္ရေသာ ကံက အက်ိဳးေပးလာေသာေၾကာင့္ ရရွိလာေသာ ဘ၀၀ယ္ တကူးတက အားစုိက္စရာ မလိုပဲ သဘာ၀တရားအရ ရရွိလာေသာ တန္ခိုးမ်ိဳးျဖစ္ သည္၊

( ငွက္သတၱ၀ါမ်ားသည္ သဘာ၀တရားက အလိုလို ဖန္တီးေပးထားေသာေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ပ်ံႏိုင္ျခင္း၊ ပရေလာကမွ မေကာင္းဆုိး၀ါးမ်ား စာေပလာစကားအရ မကြ်တ္မလြတ္ျဖစ္ေနေသာ တေစၦ သရဲ စုန္း ၿပိတၱာ မွင္စာ စသူတုိ႔၏ ကိုယ္ေရာင္ေ ဖ်ာက္ နုိင္ျခင္း စေသာ အစြမ္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ )

၈။ ပုည၀ေတာ ဣဒိၶ - လြန္ကဲေသာ ဘုန္းကံႀကီးမားသူတို႔၏ တန္ခိုးအစြမ္းျဖစ္သည္။ ( ဥပမာ စၾကာမင္းသည္ ခရီးလွည့္လည္ေသာအခါ မိမိေနာက္လိုက္ေနာက္ပါ ဆင္တပ္၊ ျမင္းတပ္ ရထားတပ္၊ ေျခလ်င္တပ္၊ စသည္ျဖင့္ ေနာက္ပါ ဗိုလ္လူအားလုံး မင္းႀကီးႏွင့္အတူ လိုက္နုိင္ၿပီး ေကာင္းကင္ပ်ံနုိင္ၾကသည္ ဟူ၏၊

ေနာက္တဖန္ သူေနဖို႔ရန္ နတ္မ်ားက ဘုံဗိမာန္ေဆာက္လုပ္ဖန္ဆင္းေပးရေသာ၊ သူႏွင့္သင့္ေတာ္ေသာ မိဖုရားအတြက္ ေျမာက္ကြ်န္းသူကို ေခၚေဆာင္ကာ ထိမ္းျမားေပးရေသာ ေဇာတိကသူေ႒းလို ဘုန္းကံရွိသူမ်ိဳး၊ မိမိ ေနထုိင္ဖို႔ရန္ အိမ္၀င္း အတြင္း ၀င္လိုက္သည္ႏွင့္ အိမ္ေနာက္ေဖးမွ သူ႔အတြက္ အေတာင္ ၆၀ အျမင့္ရွိေသာ ေရႊသားေရႊေတာင္ႀကီး ေပၚေပါက္ လာေသာ ဇဋိလသူေ႒း လို သူတို႔အတြက္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ တန္ခိုးမ်ိဳးျဖစ္သည္ )

၉။ ၀ိဇၨာမယာ ဣဒိၶ -၀ိဇၨာဓုိရ္ ၊ ေဇာ္ဂ်ီတို႔၏ အင္း အိုင္ ခါးလွည့္၊ လက္ဖြဲ႕ မႏၱရား၊ မႏၱာန္ တို႔၏ အစြမ္းေၾကာင့္ ၄င္း၊ ဓာတ္ လုံး ေဆးလုံးတို႔၏ အစြမ္းေၾကာင့္၄င္း ေကာင္းကင္ပ်ံနုိင္ျခင္း စေသာ တန္ခိုးမ်ိဳးျဖစ္သည္။

၁၀။ တတၳ တတၳ သမၼာပေယာဂပစၥယာ ဣဇၥ်နေ႒န ဣဒိၶ - ကိစၥႀကီးငယ္ တို႔တြင္ နည္းလမ္းဟူေသာ ဥပါယအားျဖင့္၄င္း၊ ဥာဏ္ရွိသလို အသုံးခ်တတ္ေသာ ဥာယ အားျဖင့္၄င္း၊ လိုအပ္လ်င္ လိုအပ္သလို အားထုတ္ ျခင္းေၾကာင့္ ဒီဘ၀ ဒီခႏၶာျဖင့္ တစ္သံသရာလုံး ပါလာ ကိန္းေအာင္းလာခဲ့ေသာ ကိေလသာတို႔ကုိ ၀ါသနာအေငြ႕ႏွင့္တကြ ဓေလ့ ၊ အထုံဓာတ္မ်ားပါမက်န္ ရွင္းရွင္း ပယ္သတ္ေတာ္မူနုိင္ျခင္းဟူေသာ တန္ခိုးေတာ္ ျဖစ္သည္။

သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားရွင္မွန္သမွ်တို႔သည္ တန္ခိုးအားလုံး ျပည့္စုံေတာ္မူၾကေသာ္လည္း ( ၉ ) နံပါတ္ ၀ိဇၨာဓိုရ္ ေဇာ္ဂ်ီတုိ႔၏ တန္ခိုးကုိ ဘယ္လိုနည္းႏွင့္မွ် အသုံးျပဳေတာ္မမူၾကကုန္။ ဤသည္ကား ဗုဒၶစာေပ က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ လာရွိေသာ တန္ခုိးေတာ္ မ်ား ျဖစ္ ၾကပါသည္။

အခ်ဳပ္ဆုိရလ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ ဘာသာေရးအျမင္အရ လမ္းေၾကာင္းရွိေနေသာေၾကာင့္ ရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေရွးေရွး လူမ်ားလည္း ေလ်ာက္လွမ္းခဲ့ဖူးေသာေၾကာင့္ ယုံၾကည္လက္ခံနုိင္ၾကသည္၊ ဘာသာေရးအသိဥာဏ္ ႏုနယ္ေသး ေသာ၊ သဒၶါ ပညာ ႏွစ္မ်ိဳးကို balance ျဖစ္ေအာင္ မခ်ိန္ညွိတတ္ေသာ၊ အေနာက္တုိင္း စာေပ၊ သိပၸံပညာမ်ားကို အားက်လက္ခံၿပီး လက္ေ တြ႔ျဖစ္ မွ ယုံၾကည္ခ်င္ၾကေသာ၊ ဣဒေမ၀ သစၥံ၊ ငါေျပာတာ ငါသိထားတာ ငါေလ့လာထားတာမွ အမွန္ပဲ၊ ေမာဃမညံ - သူမ်ားေတြ ေျပာတာ အခ်ည္းႏွီး၊ မွားတယ္၊ လက္မခံနုိင္ဘူး ဟုယူဆ ေနသူမ်ားအတြက္ေတာ့ အေျဖမရွိေသးေသာ ပေဟဠိ ပုစၦာမ်ား ျဖစ္ေနမည္ ဟုသာ ေစတနာစကားျဖင့္ ေျပာၾကား အသိ ေပးလိုပါသည္။

ေမတၱာျဖင့္

အရွင္သုနႏၵာလကၤာရ M.A ( ပန္းကမၻာ )

Date.9.Sep.2011

စာညႊန္း။ ။ ၀ိသုဒၶိမဂ္ ၂၊ ဣဒၶိ၀ိေသသနိေဒၵသ၊

ပဋိသမၻိဒါမဂၢ အ႒ကထာ၊ ဣဒၶိကထာ၊

သီလကၡႏၶ၀ဂၢပါဠိေတာ္၊ ေပါ႒ပါဒသုတ္၊

အစည္းအေ၀းမွတ္တမ္း ( ၀၄-၀၉-၂၀၀၁ )

2011-09-06T22:13:00.000+08:00

၀၄-၀၉-၂၀၁၁ တနဂၤေႏြေန့..ညေန ၀၆၀၀ နာရီ..BOONLAY PLACE KOPITIAM တြင္ျပုလုပ္ေသာ ေခ်ာက္ ( သခင္ဘိုးလွႀကီး ) စက္မွုလက္မွုသိပၸံ ေက်ာင္းဆင္းမိသားစု ( စင္ကာပူ ) ၊ တတိယအႀကိမ္ မိတ္ဆံု ညစာစားပြဲ အတြက္ အျပီးသတ္ အစည္းအေ၀းမွတ္တမ္း ။

( တက္ေရာက္သူမ်ား )

( ၁) ကိုတင္ေရႊ ( ၆) ကိုေအာင္မ်ိဳးထြန္း

(၂ ) ကိုစိုးျမင့္ ( ၇) ကို၀င္းနိုင္

( ၃) ကိုထြန္းရွန္ ( ၈) ကိုဆန္းျမင့္

( ၄) ကိုေ႒း၀င္း -အီးပီ ( ၉) မျမင့္ျမင့္ေထြး

( ၅) ကိုေ႒း၀င္း - အမ္တီ ( ၁၀) မေအးေအးႏွင္း

( ညိွနွိုင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား )

( ၁ ) ေက်ာင္းဆင္းတစ္ဦး ၊တစ္လလွ်င္ ၁၀ ေဒၚလာနွန္းျဖင့္ ၊မိမိေက်ာင္းဆင္းနွစ္အလိုက္ အုပ္စုခြဲ၍တာ၀န္ယူေကာက္ခံျပီး ၊ ရရိွေသာအလွူေငြကို နွစ္စဥ္က်င္းပေသာ အသက္ (၆၀ ) နွစ္အထက္ဆရာကန္ေတာ့ပြဲနွင့္ ၊ အသက္ (၆၀ ) နွစ္ေအာက္ ဆရာ/ဆရာမမ်ားေထာက္ပံ့ေႀကး အစီအစဥ္အတြက္ပို့ေဆာင္သြားရန္ ၊ သေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ႀကပါသည္ ။

( ၂ ) မိသားစု မိတ္ဆံုညစာစားပြဲကို ….

ေန့ရက္ ။ ။ ၁၈ ရက္.စက္တင္ဘာလ .၂၀၁၁ ( တနဂၤေႏြေန့ )

အခ်ိန္ ။ ။ ညေနခ်မ္း ( ၁၈၀၀ နာရီ မွ ၂၂၀၀ နာရီ ထိ )

ေနရာ ။ ။ SCCCI - တရုတ္ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအေဆာက္အဦ ၊

ပင္နင္ဆူလာ ပလာဇာ ေနာက္ေက်ာဘက္ ။

( ၃ ) ညစာအတြက္ ဒါန္ေပါက္စပြန္ဆာမ်ား ။

( က ) ကိုခင္ေဇာ္ ( ဃ ) ကို၀င္းနိုင္

( ခ ) ကိုဆန္းျမင့္ ( င ) မျမင့္ျမင့္ေထြး

( ဂ ) ကိုတင္ေရႊ

( ၄ ) အေအး စပြန္ဆာမ်ား ။

( က ) ကိုေ႒း၀င္း - အီးပီ ( ခ ) ကိုေ႒း၀င္း - အမ္တီ

( ဂ ) ကိုေအာင္မ်ိဳးထြန္း ( ဃ ) ကိုစိုးျမင့္ ( င ) ကိုထြန္းရွန္

( ၅ ) အထူးစပါယ္ရွယ္ အခ်ိုရည္တာ၀န္ခံ…….ကိုဆန္းျမင့္

( ၆ ) ေဖ်ာ္ေျဖေရးအတြက္ တီး၀ိုင္း စပြန္ဆာမ်ား ။

( က ) မေအးေအးနွင္း ( ခ )မနွင္းနွင္းခိုင္ ( ဂ ) မခန့္ခန့္ေခ်ာ ( ဃ ) မ၀င္း၀င္းေအး

( င ) ကိုေသာ္ဇင္ဦး ( စ ) ကိုျမတ္စိုးမင္း ။

( ၇ ) မွတ္တမ္းဓါတ္ပုံ နွင့္ ဗီြဒီယို……….ကိုေမာ္ခင္ေအာင္ ၊ ကိုေ႒း၀င္း ။

( ၈ ) တီး၀ိုင္းပစၥည္း သယ္ယူပို့ေဆာင္ေရး………..ကို၀င္းနိုင္ ၊ ကိုတင္ေရႊ ၊ ကိုေ႒း၀င္း ။

( ၉ ) ဧည့္ခံႀကိုဆိုေရး ။

(က)မနွင္းနွင္းခိုင္ (ခ) မခန့္ခန့္ေခ်ာ (ဂ) မ၀င္း၀င္းေအး (ဃ) ကိုေသာ္ဇင္ဦး (င) ကိုျမတ္စိုးမင္း ။

( ၁၀ )အလွူေငြေကာက္ခံျခင္းနွင့္ တီရွပ္ေရာင္းရန္ ။

(က) ကိုေ႒း၀င္း (ခ) မေဆြမြန္ဦး (ဂ) မေဆြဇင္မြန္ (ဃ) မသင္းသင္းလွိုင္ (င) မေဆြဇင္၀င္း ။

( ၁၁ ) ကံစမ္းမဲ…….မျမင့္ျမင့္ေထြး နွင့္ အဖြဲ့

( ၁၂ ) အခမ္းအနားျပီးဆံုးပါသည္ ။

ယေန့အစည္းအေ၀းအတြက္ အေႀကာ္စုံ ၊ ေရေႏြး တို့ျဖင့္ဧည့္ခံေပးႀကေသာ ကိုစိုးျမင့္ ၊ ကိုဆန္းျမင့္ ၊ ကိုတင္ေရႊ ၊ ကိုေ႒း၀င္း - အီးပီ ၊ မေအးေအးနွင္း ၊ ကို၀င္းနိုင္ ၊ မျမင့္ျမင့္ေထြး တို့အား အားလံုးကိုယ္စား အထူးေက်းဇူးတင္ရိွပါေႀကာင္း ။

မွတ္တမ္းတင္

( ေ႒း၀င္း - အမ္တီ )

၀၆.၀၉.၂၀၁၁