ළෙන්ගතු සිතිවිලි

බුමර ඇල්ල Bumara falls

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Mon, 12 Feb 2018 18:08:00 +0000

නාරන්ගොල්ල ඔයෙන් නිර්මාණය වන දිය ඇලි ද්විත්වයකි. ඉහළ බුමර ඇල්ල සහ පහළ බුමර ඇල්ල ලෙස හදුන්වනු ලැබේ. කොලබ- බදුල්ල මාර්ගයේ කළුපහන හන්දියෙන් හැරී බබරකන්ද දිය ඇල්ලට යන මාර්ගයේ ගොස් ගලපිටගල බංගලාව වත්ත හරහා "ගලපිටගල" පිහිටි කදුගැටයේ ඉහළට ගිය විට මෙම ඇලි දෙක දර්ශනය වේ. මෙතෙක් කිසිදු පුත්ගලයෙකු මෙම ඇල්ල දක්වා ගමන්කළ බවට කිසිදු සාධකයක් හමු නොවේ.

මගේ ජීවනේ ගීයේ ඇගේ හඬ නොවේනම්. .. හද වෙණෙහි සත්සර සදා ගොලු වුණාදෙන්..

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Mon, 09 Jan 2017 02:35:00 +0000

බොහෝවිට ලංකාව ඉන්දියාව වැනි රටවල පෙම්වතුන් බහුතරයක් විරහව වේදනාව විදින්නේ දෙමාපියන් නිසාවෙන් කීවොත් මං වැරදි නෑ. කුලය - ජාතිය මූලික කරගත් පටු සංකල්පයන් නිසාවෙන් මෙන් ම පසුකාලීනව දනය නිලය මිනුම්දඩු කරගත් යුගයක දෙදෙනෙකුගේ ආදරයක් විවාහයක් දක්වා රැගෙනයෑමේදී කොයි තරම් වූ බාදාවන්ට මුහුණදෙනවාද .. විශේෂයෙන් දෙමාපියන්ගෙන් ඇතිවන්නාවූ බලපෑම කොයි තරම් ජීවිත, කොයි තරම් ආදරණීය හදවත් අදුරු කරනවාද ..

සුනිල් වන් නුවන් යුග වසා උතුර උතුරා...
ගැලූ කඳුලු ගං ගාවේ ඇය දැන් කිඳීලා....
ඔබේ වරය දෙනු මැනවි තව දුක නොදීලා...
හැදූ මවුනි පියතුමනි කරුණාව පාලා...

නීලවර්ණ වූ ඇගේ නෙත් කදුලින් වැසීගිහින් , ඒ නෙතු අගින් ගලාගිය කදුලු ඈ ගිල්වන තරම් ගැබුරු මහා ගගුලකට සමානයි . ඒ තරම් වූ දුක් කදුලු සමුදායක් ඈ දරාගෙන .. හැදූ මාපිය වරුනි තවත් දුක් නොදී දෙදෙනාගේ ආදරයට අවසර ලබාදෙන්න.
.. පෙම්වතෙකුගේ අහිංසක ආයාචනයක් ලෙසින් මෙම ගීතය රචනා කරන්නේත් තනු නිර්මාණයකොට ගායනා කරන්නේත් සෝමතිලක ජයමහ ශූරීන්.
..
හිරු දහක් නැගුනු සද - නුබ ගැබ වසාලා
සද දහක් නැගුනු සද - තරු වැල් මවාලා
දහක් මිණි පහන් - වැටෙහි දිදුලු දීලා
මහද කුටියෙහි අදුර - නොම යයි සිදීලා

හිරු දහසක් නැගී මුලු ආකාශය පුරා ආලෝකය ගෙන ආවත් , තාරුකා පරිපූර්ණ කොටගත් සද දහසකින් අහස දිදුලුනත්, මිණි පහන් දහසක් පුරා දැල්වී ආලෝකය ජනිත වුවත්, ඇය නැමති ආලෝකය නොමැති නම් මගේ හදවත නැමති කුටියෙහි තිබෙන්නාවූ අන්දකාරය පලවා හරින්නට පුලුවන්කමක් නෑ..

අපේ ආදරය කී දෙනෙක් අපේක්ෂා කරනවා ඇත්ද..? අමුත් "හිත ගියෙ තැන මාලිගාව" කියලා දෙයක් පැරණි කාලෙ ඉදලා කියලා තියෙන්නෙ ආවට ගියාට වෙන්න බෑ නේ.. මට මේ වෙලාවෙ නව පරපුරේ ගායකයෙකු වන චාමර වීරසිංහයන්ගේ ගීතයක් මතකය අවදි කරනවා..

හැඩරුව හා සම්පත් ඇති - කීදෙනෙක්ව මං දුටුවද
හිත රැවටෙන් නෑ
ඔබ වාගේ තවත් කෙනෙක් - ආත්මෙටම හමුවෙන්නේ නෑ
එහි සැකයක් නෑ

අම්මලාගෙ හිත හදන්න - මට මනමාලියො බලන්න
නොගිය තැනක් නෑ
පෙම් කරලා මට බදින්න - අපේ ලෝකෙ හදාගන්න
ඉඩ දුන්නෙත් නෑ

ජීවිතයේ බැදීම් හරිම පුදුමාකාරයි. දෙදෙනෙකුගේ ආදරය කියන්නෙත් එවන් හරිම පුදුමාකාර බැදීමක්. සැබෑ ආදරය තුළ ජාති, ආගම් , කුල-මල, දනය, නිලය ඒ කිසිවක් අදාල නෑ. මං මේ කතාකරන්නේ දෙදෙනෙකුගේ හදවතේ ඇතිවෙන්න පුලුවන් සැබෑ ආදරය ගැන. අව්‍යාජ ආදරය ගැන.

මට මේක දඟ ගේකි දෙන වේදනාවන් ...
සතුටයි දුකයි කඳුල එක සේ දරා මම්...
සැනසී සිටින්නෙම්ද ඇගේ දුක බලා දැන්...
සුවසෙත පතා දෙන්න ආසිරි දයා වෙන්...
..
ඇගේ විරහ වේදනාව මගේ ජීවිතය සිරකොට තැබීමක් වැන්න. ඇය දුකෙන් වන් කල මං කොහොම සැනසෙන්නද? දෙමාපිය ආශිර්වාදය අපේක්ෂා කරන්නේ ඇගේ - මගේ , අපගේ සුවසෙත උදෙසාම ය.
..
ආදරණීය හදවත් බොහෝවිට වැරදි තීරන වලට එලබෙන්නේ තම දෙමාපියන්ගේ පටු ආකල්පයන් හෝ රළු තීන්දු තීරන නිසාවෙන් බව කීම නොවැරදි යැයි සිතමි. දෙමාපිය අපේක්ෂාවන් , තමුනට කරගත් නොහැකි වූ අභිමතයන් දරුවන්ලවා ඉටුකරගැනීමේ අපේක්ෂාවන් කොයිතරම් දුරට මානුෂීය දැයි සිතා බැලිය යුතු නොවේ ද..?
..

නමුත් කෙදිනක හෝ ස්වාධීන මිනිසෙකු වශයෙන් නැගී සිටීම, පවිත්‍ර වූ ආදරයක් වෙනුවෙන් ඍජු තීරණයක් ගැනීමට දැඩි අදිටනක් තිබීම කිසිම දිනෙක ඔබ ජීවිතයෙන් පරාජය නොකරනු ඇත.
.
.
රජ දහන වැලි කතර වුව උරුම වේනම්..
මට ඈගේ පිලිසරණ මතු වාසනාවන්...
මගේ ජීවනේ ගීයේ ඇගේ හඬ නොවේනම්. ..
හද වෙණෙහි සත්සර සදා ගොලු වුණාදෙන්...
..
රාජ මන්දිරයක ඉදලා වැලි කතරක් උරුම වුවත් ; ඈ පිළිසරණ තුළින් අනාගතය වාසනාවන්ත වෙනවා නොඅනුමානයි. නමුත් මගෙ ජීවිතය නැමති ගීතයට ඇගෙ හඩ මුසු නොවුනහොත් .. හදවත නැමති වීණාවේ තත් සදාකාලිකව ම නිහඩ වේවා ...

- බුද්ධික මහේෂ් කොඩිකාර -

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Sat, 01 Oct 2016 03:22:00 +0000

-හෝර්ටන් තැන්න හරහා කිරිගල්පොත්තට -

ලංකාවේ තියෙන ලස්සනම තැන් අතර ඉතාමත් වැදගත් තැනක් තමයි හෝර්ටන් තැන්න. මෙය පුංචි එංගලන්තය යන විරුදාවලී නාමයෙන් ද හදුන්වන අතර මෙහි පවත්නා සීතල දේශගුනය සහ අලංකාර භූවිශමතාවය ඒ සදහා හේතුකාරක වන්නට ඇති බව විශ්වාස කල හැකියි. හෝර්ටන් තැන්න ආශ්‍රිතව ලෝකාන්තය සහ බේකර්ස් අල්ලා මෙන්ම ලංකාවේ උසම කදුපන්ති බොහෝමයක් ද මේ ආශ්‍රිතව පිහිටා තිබෙන බව කිව යුතුයි. ඒ අතරින් ලංකාවේ දෙවනියට උසම කන්ද වන කිරිගල්පොත්ත කන්ද (මීටර් 2389) විශේෂයෙන් වැදගත් වේ.
ලංකාවේ උසින්ම පිහිටි දුම්රිය ස්ථානය වන පට්ටිපොළ දුම්රිය ස්ථානයෙන් පාන්දර 3.00 ට පමණ දුම්රියෙන් බැසි අප කිහිපදෙනෙකුගෙන් සමන්විත නඩය කුලීරථ කිහිපයකින් හෝර්ටන් තැන්න බලා ගමන්ගත් අතර පාන්දර 6.00ට පමණ හෝර්ටන් තැන්න පිවිසුමේ සිට කිරිගල්පොත්ත බලා ගමන්කලයුතු අඩිපාර දිගේ ඉදිරියට ගමන ආරම්භ කළා.

පතන වලින් ගහන , විටෙක මද බෑවුම් සහිත විටෙක මද තැනිතලා සහිත බිමක් ඔස්සේ ගමන්ගත් අපට කිලෝමීටරයක් පමණ පැමිණි පසු බෙලිහුල් ඔය හමු උනා.. ඉන් පසුව විටෙක මඩ වගුරු ද විටෙක තැනිතලා බිම්, විල්ලු, කුඩා ජල පහරවල් මෙන්ම වන වදුලු ද පසුකරමින් අප ඉදිරියට ඇදුණා..
අතිශයින්ම දුෂ්කර කදුගැට කිහිපයක්ම පසුකරමින් ඉදිරියට ඇදුණු අප අවසානයේ කිරිගල්පොත්ත කදුමුදුනට ළගාවූ නමුත් අදික මීදුම හේතුවන් අවට පරිසරයේ අසිරිය නැරබීමේ අවස්තාව නම් අහිමි උනා.
අතිශයින් දුෂ්කර ගමනක් වන කිරිගල්පොත්ත තරණය හෝර්ටන් තැන්නේ සිට මීටර් 14000 පමණ පා-ගමනක ප්‍රතිපලයක්. අදික සීතල දේශගුණය , දුෂ්කර කදු බෑවුම්, වගුරුබිම් ආශ්‍රිත පාරසරික බාදකයන් මෙන්ම ජලපෝෂක ප්‍රදේශයක් වන මෙහි නිරන්තර වැසි සහිත කාලගුණය ගමන තවත් දුෂ්කර කරවන්නට සමත්..
කෙසේ නමුත්, මෙලෙස : හෝර්ටන් තැන්නේ සිට කිරිගල්පොත්ත දක්වා ගමනේ සුන්දරත්වය ලිපියකින් ජායා-රුවකින් විස්තර කල නොහැකි තරම්..

ජායාරූප එකතුව පහළින්

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Wed, 21 Sep 2016 15:24:00 +0000

- අනුරාධපුරය -

ජායාරූප ලබාගැනීමේ අරමුණින් නම් නෙමෙයි, වෙනත් වැඩකට අනුරාධපුරේ ගියපු ගමනකදී හදිසියේ ලබාගත්ත ජායාරුප කිහිපයක්.. ඒත් කලාත්මක පෙනුමක් ඇති නිසා එක්කරන්ඩ හිතුණා. Canon 5D mark 3 camera එකයි canon 11-24 mm lens එකයි තමයි භාවිතා කරේ..

ජායාරූප එකතුව පහළින්

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Thu, 01 Sep 2016 13:49:00 +0000

unofficial true story

Youtube Link

චරිත් ජනප්‍රිය සහෝදරයාගේ unofficial true story විචාරය.

..................

අදුශ්‍යමාන දේශපාලන පෙලඹවීමේ යතාර්ථ වාදී දැක්ම නොහොත් unofficial true story නමින් නිශ්පාදනය වුනු මෙම චිත්‍ර පටයේ නිශ්පාදක Buddhika Mahesh Kodikara සහෝදරයාගේ සමකාලීන දේශපාලන කතිකාවත ගැන මා නොදැන සිටීම වඩා සාර්ථක විචාරයක් සදහා මා හට යොමු වීමට ඇති අවස්තාව වඩා ඉහල අගයක් ගැනුනි...
ශ්‍රිලංකාවේ දශක තුනකට නොඅඩු කාලයක් ශාපයක්ව පැවති බෙදුම්වාදී අරගලයේ මුල් අවස්තාවක් නිරූපණය කෙරෙන චිත්‍රපටයේ මුල් කොටසේ එකල ද්‍රවිඩ තරුණයන්ගේ හිස තුල කැකෑරෙමින් පැවතුන ජාතිවාදය සහ බෙදුම්වාදය මනාව තිර රචකයා විසින් සහ රංගනය මගින් ප්‍රේක්ශකයා හමුවේ තබා ඇත... එසේ වුවද මුල් අවස්තාවේ ම මා වෙන පසෙකට යොමුවන්නට සිතුවේ චිත්‍රපටයේ මූලික ත්‍රස්තවදී තරුණයා දක්වන අදහස් වලට ප්‍රතිවිරුද්ධ මතයක් චිත්‍රපට ය තුල ගොඩනගා ඇති නිසාය.. මෙහිදී අප බැලිය යුත්තේ එකල උතුරේ තරුණයන් මෙවන් ජාතිවාදී අදහස් කරා තල්ලු කල අවස්තාවාදී දේශපාලකයන් සහ එම ක්‍රමය පිලිබදවයි
මෙවන් අර්බුදයක් කරා මෙම තරුණයන් තල්ලු කලේ කපරාරු නොකල බිත්ති අතර සිටි පීඩිත තරුණයන් නොව සමාජයේ ඉහල පැලැන්තියේ දේශපාලකයන් වග අවසානයේ හෝ සටහන් කොට තිබීම නිසා බොහෝ දුරට එම අවස්තාව මග හැරී යලි විශම සමාජයේ දේශපාලන ගුන්ඩුවේ සැබෑ යතාර්ථය වටහා දෙනු ලබයි
මෙහිදී එක් අයෙක් සන්නද්ධ අරගල යකින් මෙම ප්‍රශ්නය ට විසදුම් නොමැති බව පවසා දේශපාලන ක්‍රමයෙන් විසදුම් සෙවිය හැක යන මතය නිසා මැරුම් කයි... එහෙත් එකල මෙම තරුනයන්ට බෙදුම්වාදී හැගීම් ලබා දුන්නේත් සන්නද්ධ අරගලයකට නොයා දේශපාලන විසදුමක් ලබා ගැනීමට මග ඇහුරුවේත් දේශපාලකයන්මය.. එයට පොන්නම්බලම්ලාගේ සිට අමිර්තලිංගම් ලා දක්වාද බන්ඩාරනායක ගේ සිට මෑත කාලීන දේශපාලකයන්ගේ නම් ගම්ද අයත් ය..
කොටින්ම විමුක්ති සංවිදනයක් ලෙස ඇරබි එල්ටීටීඊ ය පසෙව මිලේච්ඡ ක්‍රියාවලි දක්වා පරිණාමය වීමට වගකිව යුත්තේ ද්‍රවිඩ හා සිංහල බඩගෝස්තර වාදී දේශපාලකයන් මය.
යුද්දයෙන් පසු ද එකී පහත් අරමුණු අනාගතය බාරගන්නා සිටින පරපුරක හිස මත තැබීමට අමන දේශපාලකයන් උත්සහා ගන්නා අවස්තාවේ.. එදාට වඩා අද තරුණයන් ගේ දැනුම සහ ඉවසීම ප්ඥාව ඉහල බව තිර රචකයා වටහා දීමට උත්සහ කරයි.. යම් අර්බුදයක් හට ගන්නේ අවසාන මොහොතේ වෙඩි වැදී මියයන අන්තර් විශ්වවිද්‍යාලයීය බලමණ්ඩලයේ ශිෂ්‍යා හා මුල් එල්ටීටීඊ සාමාජිකයන්ගේ තත්වය සමාන කරාදෝ යන්න මතය..කෙසේ වෙතත්... අද උතුරේ මෙන්ම දකුනේ බුද්දිමත් තරුනයන් ජාතිවාදය ආගම්වාද්‍ය හා වර්ගවාදයට පයින් ගසා ඇත.. උදාහරනයක් ගතහොත් දෙමල ඊලාම් ජාතිවාදී පක්ශයක් වන tamil විඩතලී(නිදහස) පක්ශය යාපනයෙන් ගත්තේ චන්ද 78 කි... එය එල්ටීටීඊ යේ පුනුරුත්ථාපනය උනු අයවලුන්ගෙන් සෑදුන පක්ශයකි..දකුනේ ජාතිවාදී ඥානසාර ලා ට පන්සල් ගනනේ චන්දය වත් නොලැබින..එයින්ම වටහා දෙන කරුන වන්නේ ජාතිවාදයට පාපහර එල්ලවී ඇති බවයි.. වසර තිහක කුරිරු යුද්දයෙන් බැට කෑ ජනතාව තව දුරටත් එකී ජාතිවාදීන්ට බෙදුම්වාදීන්ට අවස්තාවක් නොදෙනු ඇත..එහෙත් සිංහල ද්‍රවිඩ මුස්ලිම් සියලුම තරුනයන් මෙම පවතින අමණ දේශපාලන ක්‍රමය පෙරලීමට නොබෝ දිනකින්ම අරගල කරනු නොඅනුමානය
විනාඩි අටකුත් තත්පර 13ක් පුරා තිරගත වන මෙම කෙටි චිත්‍රපටයේ ලාංකීය ජනසමාජයේ දේශපාලන අර්බුදය මනාව පිලිබිබු කොට ඇත.. සංස්කරනය කැමරාකරනය ඉතා හොද මට්ටමක ඇති බැවින් වඩා හොද දේශපාලන කියවීමකට අවැසිම චිත්‍රපටයක් ලෙස හදුන්වමි...

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Thu, 01 Sep 2016 13:27:00 +0000

සුන්දර "මී-මුරේ"

දුෂ්කර ගමනක අවසානයේ ඉතාමත් සුන්දර ගමක් වන මීමුරේ ගම තුළ ඇති සුන්දරත්වය වචනවලින්, ජායාරූපයකින් විස්තර කළ නොහැකි තරම්. මීමුරේ ගමට ඇතුළු වූ පසු සිතට ගතට දැනෙන හැගීම කොයිම විදියකින් වත් වචනවලින් විස්තර කරන්න පුළුවන් කමක් නැ.. හැබැයි මීමුරේ යනවා කියන්නේ නම් එතරම් පහසු දෙයක් නෙමෙයි.. ගමට යන්න තියෙන්නේ එකම එක වෑන් එකක් විතරයි. පාන්දර 5.30 ට ගමෙන් හුන්නස්ගිරියබලා පිටත්වෙන වෑන් රථය නැවත හුන්නස්ගිරියෙන් එන්නේ සවස 1.30 ට. ඒ ගමනත් අතිශයින්ම දුෂ්කරයි. (කොළඹ ඉදලා හුනස්ගිරියටම බස් එකේ ටිකට් එකේ ගාන රු. 148 යි. හුන්නස්ගිරියේ ඉදලා මීමුරේට රු. 140 යි. එකෙන් හිතාගන්ඩ පුළුවන් නේ ඒ ගමන කොච්චර දුෂ්කරද කියලා..)
මීමුරේ ගම කදුපන්ති ගණනාවකින් වටවෙච්ච ගමක්.. එහි ඇති මනස්කාන්තම කන්ද තමයි 'ලකේගල' කියන්නේ.. ගම මැදින් ගලන 'ඔය' නිසා ගමේ ඇති සුන්දරත්වය තවත් වැඩිවෙන්ඩ හේතුවක් වෙලා තියෙනවා..
ඒ වගේම ගමේ ජීවත්වන මිනිස්සුත් ඇත්තටම ගොඩක් ගුණයහපත්. කොයි ගෙදරට ගොඩවුනත් තේ එකක්, බෙලිමල් එකක් නොදී නම් ගෙදරින් ආපහු එවන්නේ නැ.. ගමේ මිනිසුන්ගේ ප්‍රධාන ජීවන උපාය ගොවිතැන.. ගම සහ නගරය අතර සබදතාවය අඩුයි. ඒ වගේ ගමේ මිනිසුන්ට නගරයත් එක්ක සබදතාවය අවශ්‍ය ත් නැතිතරම්. මොකද ගම ඒ තරමටම ස්වයංපෝෂිත යි.
නගරයේ මිනිස්සු ගමට යනවට ගමේ මිනිස්සුගේ කිසි තරහක් නැ.. නමුත් සමහර මිනිස්සුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් නම් ගමේ මිනිස්සු අනුමත කරන්නේ නැ.. ගම තුළ බීමත්ව හැසිරීම, නගයරෙන් ගෙන එන ඇතැම් දේවල් නැවත රැගෙන නොයාම ආදී කරුණු හේතුවෙන් සමහර මිනිසුන් කෙරෙහි නම්
ගම්වැසියන් තුළ තියෙන්නේ ඇත්තටම කලකිරීමක්..

මී-මුරේ ජායාරූප එකතුව පහළින්

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Thu, 01 Sep 2016 11:16:00 +0000

උස්සන්ගොඩ ජාතික උද්‍යානය
ශ්‍රී ලංකාවේ 21 වැනි ජාතික උද්‍යානය උස්‌සන්ගොඩයි. හම්බන්තොට දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ පිහිටි මෙය, මෙම දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ පවතින තුන්වැනි ජාතික උද්‍යානය ද වේ.

උස්‌සන්ගොඩ යනු සුවිශේෂී භූමි ප්‍රදේශයකි. මෙහි පොළොව රත්පැහැයෙන් යුක්‌ත වන අතර, ඒ සඳහා විවිධ විශ්වාසයන් හා ජනප්‍රසාද ද ඇත. ප්‍රාග් ඓතිහාසික පාෂාණ ශ්‍රේණියකින් සමන්විත මෙම පෙදෙස තුළ එතරම් උස්‌ව වැඩුණු ශාක සංතතියක්‌ නොමැති අතර, ඇතැමුන් විශ්වාස කරන්නේ මෙම ප්‍රදේශයට කලකදී උල්කාපාතයක්‌ කඩා වැටීම හේතුකොටගෙන මෙසේ පොළොව රත්පැහැ ගැන්වී ඇති බවයි. මෙහි බොහෝ පාෂාණ කොටස්‌වල මෙවන් ගති ලක්‍ෂණ දක්‌නට ලැබේ.

2010 මැයි මස හය වැනිදා ප්‍රකාශයට පත්කළ මෙහි ප්‍රමාණය හෙක්‌ටයාර් 349.077 කි.

පිහිටීම හා මායිම්

දකුණු පළාතේ හම්බන්තොට දිස්‌ත්‍රික්‌කයට අයත් වේ. තංගල්ල මීට අදාළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ඨාශයයි.

උස්‌සන්ගොඩ ජාතික උද්‍යානය බටහිරින් ලුනම - කළමැටිය අභයභූමියේ ලුනම කළපුවට සීමාවේ. දකුණින් ඉන්දියන් සාගරය මායිම වන අතර නැගෙනහිරින් වැලිපටන්විල ග්‍රාමය ඔස්‌සේ මායිම දිවේ. උතුරින් පුංචි උස්‌සන්ගොඩට සීමාවේ. එහි වෙල්යාය මගින් උස්‌සන්ගොඩ සීමාව සලකුණු වේ.

දකුණු සහකාර වනජීවී අධ්‍යක්‍ෂ කලාපයට අයත්වන උද්‍යානය කළමැටිය අඩවිය මගින් පාලනය කෙරේ.

පිවිසීම

උස්‌සන්ගොඩ වනෝද්‍යානය සඳහා පිවිසුම් මග පිහිටන්නේ හම්බන්තොට, තංගල්ල ඒ - 2 ප්‍රධාන මාර්ගයෙනි. මෙම ප්‍රධාන මාර්ගයට සම්බන්ධව උද්‍යානයේ කොටසක්‌ පවතින බැවින් පහසු ප්‍රවේශ මාර්ගයක්‌ ඇත.

උද්‍යානයට පිවිසීම සඳහා වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවේ අවසරය අත්‍යවශ්‍ය වේ. එහෙත්, මෙහි සංචාරක නවාතැන් පහසුකම් වශයෙන් සංචාරක නිවහන් හෝ කඳවුරුබිම් ස්‌ථාපිත කර නැත. එක්‌දින චාරිකා මගින් මෙහි සෞන්දර්යය හා අගය අත්විඳිය හැකිය. අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා ප්‍රදේශයේ නවාතැන් පහසුකම් සපයාගත හැකිය. මෙහි සිට බූන්දල, යාල, වනෝද්‍යානය දක්‌වා සහ කළමැටිය, රැකව, වැනි වනජීවී රක්‍ෂිත දක්‌වා ඇත්තේ සුළු දුර ප්‍රමාණයකි. එබැවින් මෙම ප්‍රදේශයේ පුළුල් රක්‍ෂිත බිම් ප්‍රමාණයක සෞන්දර්යය, ජෙව විවිධත්ව අගය විඳගැනීමට පරිසර ලෝලීන්ට හැකිය.

අතීත හා ප්‍රාග් ඓතිහාසික තොරතුරු

මෙම ප්‍රදේශය වසර මිලියන ගණනකට ඉහතදී සාගරයෙන් ඉහළට එසැවුණු ප්‍රදේශයක්‌ වශයෙන් ද සැලකේ. මීට යාබද ලුනම- කළමැටිය තුළ ඒ සඳහා ඕනෑ තරම් සාධක මතුව තිබේ. කළමැටිය පුරා දැවැන්ත සිප්පි නිදි තැන්පත්ව ඇත. ඇතැම් සිප්පි නිධි අඩි 20 ක්‌ පමණ ගණකමින් යුතුය.

බූන්දල - කළමැටිය - උස්‌සන්ගොඩ ප්‍රදේශය අතීත මානවයින් විසූ ප්‍රදේශයක්‌ ලෙසද ඉතිහාසඥයෝ හඳුන්වති. වසර 35000 ක්‌ පමණ පැරැණි සාධක හමුවන බලංගොඩ මානවයා විසූ ප්‍රදේශයක්‌ බවට බූන්දල පතිරාජවෙල ප්‍රදේශයෙන් සාධක හමුව ඇති අතර, ඇතම් ගල් ආයුධ (වසර 125000) වසර එක්‌ලක්‍ෂ විසිපන්දහසක්‌ පැරැණි බවට මෙරට ප්‍රධාන පෙළේ පුරා විද්‍යාඥයින් විසින් කාල නිර්ණය කරනු ලැබ තිබේ. එම ශ්‍රේණියටම අයත් උස්‌සන්ගොඩද මෙබඳු ආදිවාසික ජනාවාස තිබූ ප්‍රදේශයක්‌ ලෙස ද ඉරණමඩු ශ්‍රේණියේ පාංශු තැන්පතුවකින් සමන්විත බව ද හඳුනාගෙන ඇත.

භෞතික ලක්‍ෂණ

වියළි මිශ්‍ර සදාහරිත වනාන්තර කලාපයට අයත් ප්‍රදේශයක්‌ වුවත් මෙහි ගණ වනාන්තර ආකාර දක්‌නට නොලැබේ. කටු පඳුරු සහිත තෘණ බිම් වැඩි වශයෙන් දක්‌නට ලැබෙන මෙහි සුවිසල් පිට්‌ටනි ආකාර එළිමහන් ස්‌ථාන දක්‌නට ලැබේ. මෙම පිට්‌ටනිවල තැනෙක කෙටි තෘණ දක්‌නට ලැබුණද, වැඩි ප්‍රමාණය ශාක රහිත විවෘත පස්‌ ගොඩැලි වලින් සමන්විතය.

උද්‍යානයේ දකුණු මායිම් ප්‍රදේශය තද බෑවුම් සහිතය. ගල්පර වලින් යුක්‌තය. සාගර පරිසර පද්ධතියකට විවර වේ.
උස්සන්ගොඩ - වැඩිදුර විස්තර ජායාරුප එකතුව පහළින්

ජෛව විවිධත්වය

වන සතු=න්

උස්‌සන්ගොඩ වනෝද්‍යානයේ වනපෙත තුළ වල් ඌරා, තිත්මුවා, වැලිමුවා, ඉත්තෑවා, කබල්ලෑවා, හෝතඹුවා, කලවැද්දා, උගුඩුවා, වල්හාවා, මීමින්නා, මීයන් විශේෂ, දඬු ලේනා, ඉරි ලේනා වැනි íSරපායි සතුන් දිවිගෙවති. මෙහි අනිකුත් විශාල íSරපායීන් දක්‌නට නැත.

උරගයන් අතරින් වියළි කලාපීයව දක්‌නට ලැබෙන සුලබ සර්පයන් පාහේ මෙහි දී වාර්තාවන අතර, පිඹුරා, කබරයා වැනි විශාල උරගයෝද වෙති. තලගොයන්, හූනන්, සිකනලුන්, කටුස්‌සන් විශේෂ රැසක්‌ද, නයා, පොළඟා, කරවලුන්, කුණකටුවා සහ වැලි පොළඟා යන විෂකුරු සර්පයන් ද ඉඳහිට වැලි පිඹුරන් ද වාර්තා වී ඇත.

උස්‌සන්ගොඩදී වාර්තා වන අනිකුත් වැදගත් උරග කොට්‌ඨාසය කැස්‌බෑවන්ය. මෙම වෙරළ තීරය කැස්‌බෑවන්ගේ ඉතා හොඳ කැදලි බිමකි. රැකව හා යාල අතර කැස්‌බෑ කැදලි බිම් තීරයට ගැනෙන උස්‌සන්ගොඩ වෙරළ තීරයට කැස්‌බෑවන් අතරින් සුලබව පැමිණෙන බවට හඳුනාගෙන ඇත්තේ තරමක්‌ දුලබ කැස්‌බෑවකු වන දාර කැස්‌බෑවාය. කොළ කැස්‌බෑවා, මඩ කැස්‌බෑවා යන විශේෂද මෙහි පැමිණේa. මීට අමතරව මෙවන් උරගයන් අතරටම ගැනෙන, ගොඩබිමදී හමුවන තාරකා ඉබ්බාද උස්‌සන්ගොඩ උද්‍යානයෙන් වාර්තා වේ.

මෙයින් වාර්තාවන උභය ජීවීන් හා අනෙකුත් අපෘඨවංශීන් ගැන එතරම් තොරතුරු ගවේෂණයක්‌ සිදුකර නැත. බහුල වශයෙන් මෙහි සමනලුන් දැකගත හැකිය.

ජලජ පíSන් ඇතුළු හොඳ පíS විවිධත්වයක්‌ උස්‌සන්ගොඩදී නිරීක්‌ෂණය කළ හැකිය. මුහුදු ළිහිණියන්, මුහුදු රාජාලියා, ගෝමර පිළිහුඩුවා, ඇතුළු ජලාශ්‍රිත කුරුල්ලෝ මෙහි දී වාර්තා වේ. රුක්‌වාසී කුරුල්ලන් අතරින් පහතරට වියළි කලාපීයව වෙසෙන සෑම කුරුල්ලෙකුම පාහේ මෙහිදී වාර්තා වේ. ඒ අතර මයිනා, මාලගිරවා, පොල්කිච්චා, කළු කිච්චා, දෙමලිච්චා, කහ කුරුල්ලා, පොළොස්‌ (මහ) කොට්‌ටෝරුවා, සුදුරෙදි හොරා, සිවුරු හොරා, අවන් පෙඳමාරා, රත් කෑරලා, හීං කොට්‌ටෝaරුවා, කපුටා, නීල කොබෙයියා, අළු කොබෙයියා වැනි කුරුල්ලන් සුලබය. උකුස්‌සන් විශේෂ, කුරුලුගොයා වැනි මාංශ භíක කුරුල්ලෝද මොණරා, ඇටිකුකුළා, වටුවන්, වළිකුකුළා වැනි ආවේණික හා නේවාසික බිම්සැරි කුරුල්ලෝද උස්‌සන්ගොඩ උද්‍යානය සරසති.

රුක්‌ ගොමුව හා ශාක විවිධත්වය

උස්‌සන්ගොඩ පරිසර පද්ධති හා ශාක සංතති කිහිපයකින් සමන්විතය. වෙරළබඩ කලාපයේ වැටකෙයියා වැනි උස්‌ ශාක අතරේ මුහුදු බිම් තඹුරු, මහා රාවණා වැනිs ශාක ඇති අතර, ගොඩබිම් ප්‍රදේශයේ ශාක විශේෂ විවිධත්වය වෙනස්‌ය. තරමක්‌ ශුෂ්ක රූපී හා මුහුදු සුළංවලට ලම්භකව පවතින උස්‌ බිමක්‌ වන මෙහි වඩා උස්‌වූ ශාක සංතති අඩුය. තණපිටිවල වැතිරී වැඩෙන තෘණවර්ග ඇත. කටුපඳුරු සහිත වනාන්තරයේ කටුපතොක්‌ වැනි ශාක වර්ගද, හීරුස්‌ස පලු වැනි ඖෂධීය, ශාක ද වාර්තා වේ. මලිත්තං, වැනි ශාක අතරින් පතර වේ.

(ස්‌තූතිය - අඩවි ආරíක නිලධාරී ගුණතුංග මහතාට)

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Thu, 01 Sep 2016 08:04:00 +0000

බොල්වී අහුරු වෙල් හුලඟේ ගිය සේම..
දීගෙක ගිහින් නුඹ මටවත් නොකියාම..

https://www.facebook.com/lengathusithivili/videos/894833297327748/

දම් පැහැ කහට කජු පුහුලන් පිපි කාලේ..
රංචුව ගැහුනු හැටි මතකද අපි බාලේ..
මල්වර වී නුඹ ඉද හිට දුටු වේලේ..
බැරිවුනි කියාගන්නට හිත බැදි ආලේ..

නෑ තුන් හිතකවත් අමනාපයක් නගේ..
මේ අපි පෙරත් ජාතියෙ පැතු ලෙසයි නගේ..
පිටගම් ගොහින් මා අමතක වුනත් නගේ..
අතමිට සරුව නුඹ යහතින් ඉදින් නගේ..

...
මමත් බොහොම ආදරය කරන ආසකරන ගීතයක් නිසා අඩවියට එක්කරන්ඩ හිතුණා.. ඒකට තවත් වැදගත් හේතුවක් තමයි නව පරපුරේ පෞර්ෂයකින් හෙබි ගායකයින් අතලොස්ස අතරින් එක් ගායකයෙක් වන චාමර වීරසිංහයන්ගේ හඩින් ගායනා කිරීම.
ආචාර්ය අජන්තා රණසිංහයන්ගේ ගේයපද රචනයට පණ්ඩිත් ඩබ්ලිව් ඩී අමරදේවයන් සංගීතය මුසු කරමින් ගායනාකරන මෙමෙ ගීතයට මං විස්වාස කරන අන්දමින් චාමර වීරසිංහයන් සාධාරණයක් ඉටුකරනවා යන විශ්වාසයෙන් තමයි මේ ගීතය මේ විදියට අඩවියට එක්කරන්ඩ අදහස් කරේ..
වර්තමාන සමාජයේ පරාජිත ප්‍රේමය දරාගත නොහැකිව පෙම්වතුන් ගනු ලබන තීරණ දෙස බලනවිට. ආචාර්ය අජන්තා රණසිංහයන්ගේ මෙම පද රචනය කොයි තරම් ප්‍රේමණීය උත්තම ගුණාංග විවරණය කරන්නක් දැයි වර්තමානය තුළ සිතා ගැනීමට වත් නොහැකි තරම්.
පිටගම් ගොහින් මා අමතක වුනත් නගේ..
අතමිට සරුව නුඹ යහතින් ඉදින් නගේ..
තමන්ගෙන් වෙන්වී යන , තමාව හැරදා යන පෙම්වතිය කෙරෙහි උවත් මෙවන් ප්‍රාර්ථනාවක් කිරිමට තරම් මේ කියනා පෙම්වතා සතු උත්තම ප්‍රේමය වර්තමාන පෙම්වතුන්ට ආදර්ශයක් කොට සලකමු..
-Buddhika Mahesh Kodikara-

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Thu, 01 Sep 2016 05:45:00 +0000

“ගේ කුරුල්ලෝ සහ වී කුරුල්ලෝ”
.................................
“අතින් දෙන කරල් තුඩ ගා බුදින්නේ
බිත්තක්කන ඉඳන් නෙක් වට යොමන්නේ
උදේ හවස්කර ගෙයි වට ලගින්නේ
තොපට ලොව පටුයි පොඩි ගේ කුරුල්ලනේ
.............................................................
රුවට රුව සමයි තෙපි වීකුරුල්ලනේ
අවට නුබ ගැබේ සිට සිරිබලන්නේ
බිමට ඉද්ද සේ බැස හැල්නෙළන්නේ
ගැහැට කැට පහර විඳ දිවිගෙවන්නේ
............................................................
එකට පොදිය එක මල් රෑනක සිරිය
හවසට රිවි කිරණ විසිරෙන්නා සරිය
කීං හඩ නගා ඉගිලෙති පා එඩිය
හීන් රතු තුඩේ සගවා අඩුවැඩිය
.............................................................
වාන් කෙතේ අස්වනු අඩුවාසැබව
හීන් තුඩු ගසා සොරු ගත්තාසැබව
ඒත් තරහ නැත වී කුරුල්ලනිඅසව
රූන් සරින් මගෙ හිත යයි තෙපිකැටුව”
මෑතකාලීන පද්‍ය සාහිත්‍යයෙහි නීර්මාණාත්මක වෙනස්කම් රැසක් ඇතිකළ නව පරපුරේ පද්‍ය ප්‍රබන්ධකයෙකු වන ‘ආරියවංශ රණවීර’ ශුරීන්ගේ තවත් රමණීය පද සිත්තමක් වන ‘ගේ කුරුල්ලෝ සහ වී කුරුල්ලෝ’ නිර්මාණය ; අපේ වැනි සමාජවල පවත්නා සංකීර්ණ සමාජ ගැටලුවක් කෙරෙහි අවදානය යොමුකරවන නිමයුමක් වශයෙන් මෙහිලා ප්‍රථමකොට සදහන් කළ යුතුය. බැලූබැල්මට ගේ කුරුල්ලන්ගේ ත් වී කුරුල්ලන්ගේ ත් ස්වරුපය පද්‍යට නැගෙන කවි සිත්තමක් සේ මෙය පෙනුනද කවියා මේ ඔස්සේ ගැබුරු සමාජ නිරීක්ෂණයක නිරතවේ. ගේ කුරුල්ලන් සහ වී කුරුල්ලන් මෙහි යොදා ඇත්තේ කිසියම් සමාජ සන්ථිති දෙකක සංකේත ලෙසිනි.
පද්‍ය නිර්මාණයේ ආකෘතිය අපේ පැරණි ජනකවි රීතියට කිට්ටුය. කවියා ජනකවි රීතිය මනාව ප්‍රතිභාවිතයට ගෙන නිර්මාණය හරහා පුළුල් ගම්‍යාර්ථ රැසක් අප තුළ ජනිත කරලීමට සමත් වේ. .. මෙහි බස ද සරල සුගම භාෂා විලාශයකි. එහෙත් මේ වචන වලින් අරුත්ගන්වෙන වාචාර්ථ (වචනයට හිමි අර්ථ) වලින් අපට මේ පද්‍ය නිර්මාණයේ අන්තර්ගත නීර්මාණාත්මක අදහසට ප්‍රවේශ විය නොහැකිය. කවියා උද්දීපනය කරන නීර්මාණාත්මක අර්ථය අපට ග්‍රහණය කරගත හැක්කේ මෙහි වාචාර්ථ අබිබවා ගිය ගම්‍යාර්ථ සොයා බැලීමෙනි. (වචන වලට හිමි අර්ථයට වඩා එහා ගිය අර්ථයක්)
කවියා මෙහි ගේ කුරුල්ලන්ගෙන් සංකේතවත් කරන්නේ තවමත් අපේ වැනි සමාජවල ජීවත්වන ගතානුගතික සමාජ ක්‍රමයයි. වී කුරුල්ලන්ගෙන් සංකේතවත් කරනුයේ ගෝලීය ආර්ථිකය සමග බද්දවී අපේ වැනි රටවල ස්වභාවික සම්පත් ගිලගැනීමට පැමිණෙන විජාතික බලවේගයන්ය. ගේ කුරුලාද වී කුරුලාද රූපයෙන් සමානවන්නා සේ මේ ගතානුගතික දේශීය ජනතාව ද බහුජාතික ජනතාව ද රූපයෙන් එක හා සමාන වුවත් ක්‍රියාකාරිත්වය අතින් වෙනස් ය. මුළින්ම කවියා ඉහත කී ගේ කුරුළු සමාජයේ විලාශයක් මෙසේ අපට පෙන්වයි.

වැඩිදුර විස්තර පහළින්

“අතින් දෙන කරල් තුඩ ගා බුදින්නේ
බිත්තක්කන ඉඳන් නෙක් වට යොමන්නේ
උදේ හවස්කර ගෙයි වට ලගින්නේ
තොපට ලොව පටුයි පොඩි ගේ කුරුල්ලනේ”
මේ ගතානුගතික සමාජයට ලෝකය පටු බවත් ඔවුන් හැමදාම ඒකාකාරී ගතික සමාජ පිළිවෙලක ජීවත්වන බවත් ලැබෙන දේ බුක්තිවිදිමින් සුබසාධක ආර්ථිකයක ගැලී වෙලී ජීවත්වන සැටිත් කවියා මෙහි අර්ථවත් කරයි. ඔවුන් නව ලොවක මංමාවත් විවරකරගෙන නැත. ඔවුන් ජීවත්වන ජීවන වපසරිය කුඩාය. එහෙත් ඔවුන් එම සීමාසහිත වපසරියේ තෘප්තිමත් ව ජීවත් වෙති.මේ වනාහී තවමත් ගතානුගතිකව ජීවත්වන ඒකාකාරී පටු පැවැත්මක ජීවන චක්‍රය පදවනා අපේ වැනි සමාජවල මිනිසුන්ගේ ස්වභාවය යි.
එහෙත් වී කුරුල්ලන් එසේ නොවේ. ඔවුන් බටහිර තාක්ෂණය සමග නව වෙනස්වන ගෝලීය ආර්ථිකය හා විස්වාන්තර වුවමාවන් මත ජීවත් වෙති. මේ වනාහී බටහිර සංකල්පය ගත් බහුජාතික ප්‍රජාවයි
“ රුවට රුව සමයි තෙපි වීකුරුල්ලනේ
අවට නුබ ගැබේ සිට සිරිබලන්නේ
බිමට ඉද්ද සේ බැස හැල්නෙළන්නේ
ගැහැට කැට පහර විඳ දිවිගෙවන්නේ”
බහුජාතික වී කුරුල්ලෝ අපේ වැනි සමාජවලට ඉගිලී එති. ඔවුන් අනුබව කරන්නේ ගේ කුරුල්ලන්ට හිමි සම්පත් ය. රංචුපිටින් බැස අපේ වැනි සමාජවල ස්වභාවික සම්පත් ගිලගන්නා බහුජාතීන්ගේ ස්වභාවය නිර්මාණකරුවා තම කාව්‍යමය උත්තල කාචයෙන් නිරීක්ෂණය කරන ආකාරය අපූරු ය. වරෙක අපේ වැනි සමාජවල බුද්ධිමතුන්ගෙන් යම් යම් කැට පහර වැදුනද ඉන් ඔවුනට හානියක් වීමට තරම් ප්‍රබල නොවේ. අපේ වැනි සමාජවල බහුතරයක් දෙනා මේ වී කුරුල්ලන් වැනි බහු ජාතිකයන්ගේ ස්වභාවය හානියක් ලෙස නොදකිති. ඔවුන්ගේ චමත්කාරය පමණක් දකිති.
“ එකට පොදිය එක මල් රෑනක සිරිය
හවසට රිවි කිරණ විසිරෙන්නා සරිය
කීං හඩ නගා ඉගිලෙති පා එඩිය
හීන් රතු තුඩේ සගවා අඩුවැඩිය”
.......
එහෙත් කලක් ගියවිටය අපේ සම්පත් ඔවුන් තම තුඩින් දැහැගත් බව අපට දැනෙන්නේ. එහෙත් අපේ සමාජවල මිනිසුන් ඊට එරෙහිව කළ කිසි දෙයක් නැත.
“වාන් කෙතේ අස්වනු අඩුවාසැබව
හීන් තුඩු ගසා සොරු ගත්තාසැබව
ඒත් තරහ නැත වී කුරුල්ලනිඅසව
රූන් සරින් මගෙ හිත යයි තෙපිකැටුව “
මෙහි “වාන් කෙතේ අස්වනු” යන යෙදුම ප්‍රබලය. අපේ වැනි සමාජවල නිෂ්පාදන බෙලහීනතාවය ඉන් අර්ථවත් කෙරේ. අපි වාන් කෙතේ අස්වනු ගැන බලාසිටි ජාතියක් නොවේ. මෙතෙක් අපේ රටේ නිෂ්පාදන ගොඩනැගුනේ අපේ ම දේශීය තාක්ෂනය, නැණස , ශ්‍රමය , උපයෝගිතාව, සවිය ආදී සොරොව් දියෙනි. එහෙත් පසුකාලීනව අධිරාජවාදී ආක්‍රමණ සමග ඒ සොරොව්ව වැසේ ගියේය. කවදා හෝ වැව පිරී පිටවානෙන් ගලන දියෙන් කුබුරු පැසෙන්නා සේ මේ රටේ සමස්ත නිෂ්පාදනයම මන්දගාමී විය. ඒ නිෂ්පාදන පවා බටහිර විජාතික වී කුරුල්ලන්ගේ හීන් රතු තුඩට හසුවූවා නම් අප කරන්නේ කුමක්ද? එහෙත් ඒ ගැන පවා මේ රටේ මිනිසුන්ට කැක්කුමක් නැති සැටි හා ඒ බහුජාතිකයන් තමන්ගේ පරමාදර්ශය වී ඇති සැටි කවියා අපට නොකියා කිය යි.
මෙලෙස මෑතකාලීන පද්‍ය ශේස්ත්‍රයේ නීර්මාණාත්මක නිම්වලලු ප්‍රසාරණය කළ උසස් පරිකල්පනයකින් හෙබි නිර්මාණකරුවෙකුගේ පුළුල් සමාජ නිරීක්ෂනාත්මක පැදිපෙළක් ලෙස “ගේ කුරුල්ලෝ සහ වී කුරුල්ලෝ” නිර්මාණය මෙහිලා ඇගයීම සාදාරණ වේ.
-බුද්ධික මහේෂ් කොඩිකාර-

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Sun, 10 Aug 2014 13:24:00 +0000

ඉතිහාසයේ නොදුටු පැතිකඩ

ශ්‍රී ලාංකිකයන් වශයෙන් තවමත් අප ස්වාධීන චින්තනයක් ඇති පුත්ගලයන් නොවන්නේ මන්දැයි මම තවමත් නොදනිමි. නමුදු එය වර්තමාන පුත්ගල චින්තනය මිස ඈත අතීතයේ පැවති චින්තනයක් නොවේ. අපට ඈත අතීතයේ ස්වාධීන නිවහල් චින්තනයන් තිබුණු බවට ඕනෑතරම් සාදක තිබේ. කෙසේ නමුත් මම ඒවා ගැන අදහස් දැක්වීමට මෙය අවස්ථාවක් නොකරගනිමි. ඊට වඩා වැදගත් වූත්, අර්ථවත් වූත් කරුණක් ගැන අවදානය යොමුකරලීමට මම මෙම ලිපිය උපයෝගී කර ගැනීමට අදහස් කරමි.
ඔබ අප කවුරුත් සිතන්නේ බොහෝවිට තවකෙක් ප්‍රකාශ කල හෝ පරම්පරාවෙන් පැවත ආ සාම්ප්‍රදායික අදහස් එලෙසින්ම පිළිගැනීමයි. උදාහරණයක් ගතහොත්; මේ රටේ දේශපාලනය වැනිය. එය තවමත් පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට පැවත එන දේශපාලන ක්‍රමවේදයකි. දේශපාලකයාගේ චින්තනය, ඔහුගේ ක්‍රියාකලාපය, ගැන නොවැ ඔහුගේ දේශපාලන පක්‍ෂය ගැන අවදානය යොමුකර චන්දය ලබාදෙන මොට වූ අන්ද මානසික තත්වයක් තවමත් අප සිත් තුළ පවතී. අපගේ ඉතිහාසය සම්බන්දයෙන්ද සිදුවුයේ මෙවැනිම දෙයකි. එය බොහෝ ඉතිහාසගත, පුරාවිදාත්මක කරුණු සම්බන්දයෙන්ද වූ පිරිපතකි.
මෙය කියවන ඔබ තම ජීවිතයේ එක වරක් හෝ මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටි වර්තමාන “සීගිරිය” නමින් හදුන්වන, ලෝක උරුමයක් ලෙස මෙන්ම, ලෝකයේ අටවැනි පුදුමය ලෙසින් හදුන්වන ඒ විශ්මිත නිර්මාණය වෙත එලබ, එය නිරීක්ෂණය කර ඇති බවට කිසිදු සැකයක් නැත.අපගේ මෙම කතාවට පෙර යටත් විජිත සමයේ සිට ඇරඹෙන අපගේ පුරාවිද්‍යාව නම් විෂය ධාරාව “සිගිරිය” දකින සැටි මදක් විමසා බලමු..
මෙම ස්ථානය මුලින්ම ගවේෂණය වන්නේ වසර 1890 දී බ්‍රිතාන්‍ය රජයේ අදායම් බදු නිලධාරියෙකු ලෙස ලංකාවේ සේවය කරන H.C.P. Bell නම් විදේශිකයා අතින්ය. වර්තමාන ශ්‍රී ලාංකේයපුරාවිද්‍යාවේ පියාලෙස සලකන ඔහු , එකල එවන් වූ විෂයක් අධ්‍යනය කල කෙනෙකු නොවේ., සරලව කිවහොත් පුරාවස්තු දඩයම්කරුවෙකි. ඔහු අපගේ ඉතිහාසය ගැන උනන්දුවක් දැක්වුයේ, අප ගැන තිබු කරුණාව නිසා නොව එම ස්ථාන වල ඇති ඉතා වටිනා වස්තු කොල්ලකෑමටය. මේ සදහා ඔවුහු තම ජීවිතය පරදුවට තබමින් දිවා රැ වෙහෙසෙමින් ඉතා දුෂ්කර ජීවිතයක් ගතකල බව සත්‍යය. එවකට ලැබුණු, සාක්කුවක දමාගෙන යන තරමේ වටිනා වස්තු, කිසිම වර්තාවක් නොමැතිව සුද්දගේම සාක්කුවෙන් එංගලන්තයට ගියේය. ඊට විශාල වස්තු රාජ්‍යය අනුග්‍රහය ලබමින් නැව් මගින් රැගෙන ගියේය. අපගේ පරණ පිනකට අවුකන, සමාධි වැනි පිළිම නැවක දාගෙන රැගෙනයාමට බැරි තරමේ විශාල නිර්මාණ විය. නැතිනම් මේවන විට ඒවා අනෙකුත් කුඩා නිර්මාණ මෙන්ම විදේශ කෞතුකාගාර වලට ගොස් මුදල් ගෙවා ප්‍රවේශ පත්ර ලබාගනිමින් නැරබීමට සිදුවනු ඇත.
කෙසේ වෙතත් ඉතා දුෂ්කරව ගමනකින් පසුව සීගිරියේ ඉහත රුපයේ ඇති, පාද දෙකක් මැදින් ඇති පිවිසුම් ස්ථානය ට ලගාවූ බෙල් ඇතුළු පිරිස එය දැක මදකට හෝ තුෂ්නිම්භූත වූ බවනම් නොඅනුමානය. අපගේ ඉතිහාස කතා නායකයා වන අසරණ H.C.P. Bell මහතා සිතා සිටියේ සිංහයාට ඇගිලි 3 ක් තිබු බවය. එබැවින් මෙය සිංහ ද්වාරය ලෙසත් මෙම ස්ථානය lions rock (සිහගිරිය) ලෙසත් ප්‍රකාශ කර සිටියේය. පහත ඇති රූපය හොදින් නිරීක්ෂණය කරන්න. එහි ඔබට පෙනෙන්නේ සිංහ පාදයක් ද ?

වැඩිදුර විස්තර පහළින්

මෙහි පාදයේ ඇගිලි ඉදිරියට විසිරී තිබේ, එලෙසම නියපොතු ඇගිල්ලේ තරමටම මහත්ය. සිංහයන් ගේ නියපොතු එලෙස මහත් නැත, එය ඇඟිලි අතර සැගවී පිහිටන්නේය. එලෙසම ඇගිලි අතර පරතරය ලොම් ඇති නිසා එකවර දැකගත නොහැකිය.

රුපයේ වම්පසින් සිංහ පාදය කියා බෝඩ් එකක් ද දමා ඇත්තේ කවුරුන් රවටන්නද ? මදක් සිතන්න. මෙහි ඇත්තේ පක්ෂියෙකු ගේ පාදයක් නොවේද ?

මෙය හුදෙක් මාගේ අදහසක්ම විය හැකි නොවන්නේ ය. මෙහි පදනමක් සත්‍යක් ඔබට නොපෙනේ ද?? යමෙකු කියූ පමණින් මෙය සිංහ පාදයක් යැයි පිළිගැනීමට මා සූදානම් නැත. මොහොතකට සිතන්න. අපගේ වංශ කතා වල සදහන් පරිදි “ගුරුපාද” නම් ස්ථානයක් ගැන කියවේ. මාගේ මතකය නිවැරදි නම් පාහියන් හිමිගේ වාර්තා වලද මෙම “ගුරුපාද” ගැන සදහන් වේ. . . මොහොතකට සිතන්න සාම්ප්‍රදායික ගතානුගතික අදහස් පසෙකලා බුද්ධිමත් සිතින්.
ඉතිහාසය නිවැරදි වූත්, අර්ථවත් වූත් හැගීමකින් විවරණය කරලීම මෙම ලිපියේ ගම්‍යාර්තය ලෙස සලකමි. යටගියාවූ ශ්‍රී ලාංකේය ඉතිහාසය ක්‍රමවත් අයුරින් චින්තනයක් හිමි ශ්‍රී ලාංකිකයෙකු ලෙස මතු පරපුර සොයා යනු ඇතැයි මගේ විශ්වාසයයි.

.
.
. අමුණලා.

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Fri, 11 Jul 2014 13:04:00 +0000

මම අශිෂ්ට ජීවිතයක් පිළිබද සිහින දකිමින් කල් ගෙවීමි. එය මිරිගුවක් බව මට දැන් පසක් වී ඇත...මේ කාලය තුලදී මා සතුටින් දවස ගෙවුයේ යැයි මගේ බාහිර ප්‍රකෘතියෙන් කෙනෙකුට නිගමනය කරන්නට ඇති නමුත්, අභ්‍යන්තර වශයෙන් එසේ වන්නේ දැයි මා යලි යලිත් සිතා බැලිය යුතුය.

මල්ල

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Sat, 08 Dec 2012 13:29:00 +0000

__මල්ල. ලිහලා බලන්න තියෙන බයට ඔබ.. ඔබ.. ඔබ.. ඔබ.. ඔබ.. ඔබ.. හිටියා මදැයි.... අන්න.... වෙන එකෙක් ලිහගෙනලු...

,,,,, වර්තමාන ප්‍රේම සම්බන්දතා මගේ ඇසින් ,,,,,

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Wed, 05 Dec 2012 04:48:00 +0000

ගොඩක් වෙලාවට වෙන්නේ මුලින් පිරිමි ළමයා ගැණු ළමයගෙන් ආදරේ ඉල්ලන් යනවා,,, ගෑණු ළමයත් ඉතින් මුලින්ම කැමත්ත දෙන්නේ නෑ කොච්චර කැමති උනත්,, ඒ වුනත් පිරිමි ළමයත් වැඩේ අත අරින්නේ නෑ,,,,, කෝම කෝම හරි අනිත්මේදි දෙන්නා යාළු වෙනවා,,, ටික කාලයක් ඔහොම දෙන්න ආදරෙන් ඉන්නවා . බොහෝ වෙලාවට ඊට පස්සේ වෙන්නේ පිරිමි ළමයා සෑහෙන නිදහසක් බලාපොරොත්තු වෙනවා තමන්ගේ ජීවිතේ,, එයාට තමන්ගේ ගෑණු ළමයා එක්ක කතා බහා කරලා ඉන්නවට වඩා යාළුවොත් එක්ක කොහේ හරි යන එක,,, ගේම් එකක් ප්ලේ කරන එක,, එහෙමත් නැත්තම්, මැච් එකක් බලන එක වටිනවා.... එත් ගොඩක් විට ගෑණු ළමයෙක්ගේ මුළු ජීව්තේම වෙන්නේ එයාගේ ආදරේ,,, එයා ගොඩාක් බලපොරොත්තු වෙනවා එයාගේ පිරිමි ළමයා හැමදේකදිම එයත් එක්ක ඉඳි කියන එක,,ගොඩාක් ලොකු දෙවල් වලට වඩා එයා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ පුංචි පුංචි දේවල්,, ගැණු ළමයි කොහොමත් ටිකක් බොළඳයිනේ... ඉතින් ඔන්න ප්‍රශ්ණ ටික ටික පටන් ගන්නවා,,, පස්සේ පිරිමි ළමයටත් මේක වදයක් වෙනවා,,, එයා හිතන්නේ එයාගේ නිදහස මෙකෙන් නැති උනා කියලා,, පස්සේ සම්බන්දේ ටික කාලෙකින් නතර වෙනවා,,,,

sudu panchi

ජිවිතයට වඩා ආදරය උතුම් කොටගත් මිනිසෙකුගේ අනුවේදනීය ප්‍රේම කථාව .!

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Wed, 05 Dec 2012 04:42:00 +0000

මෑතක හදිසියේ කඩා හැලුනු මහා වරුසාවෙන් බේරෙන්නට ලගම තිබු වැසූ කඩ පිලක් වෙත දිවය ගිය මට එහිදී අපුරු මනුස්සයෙක් හදුනාගන්න ලැබුනා වගේම කිසිදා නොඇසූ විදියේ අනුවේදනීය ප්‍රේම කතාවක් දැනගැනීමේ අවස්ථාවද වැස්සට පින් සිද්ද වෙන්න ලැබුනා..

වැස්සෙන් බේරීමට මම එතැනට දිව යන විටම . බසයෙන් බැස මා මෙන්ම එතැනට දිව ආවේ වයස හැට පහක පමණ උවත් ප්‍රිය මනාප පෙනුමැති මනුස්සයෙක් .

තනි සුදු පැහැති කමිසෙකින් සැරසි හිසේ ජටාවක් ගැට ගසා සිටි මිනිසා බුලත් කහටින් අව පැහැවූ දසන් පෙන්වා සිනාසෙමින් අප සිටි පුංචි ඉඩේ හැකි තාක් පසුපසට වී බිත්තියට හේත්තු වුනේ හිරිකඩෙන් බේරෙන්න උනත් ඒ වන විතත් ඔහු බොහෝ තෙත බරිතව සිටියා. මට ඔහු ගැන ඇති උනේ සියුම් අනුකම්පාවක්..

“ ගොඩක් තෙමිලා නේද මාමේ . මේ වැස්සත් දැන්මම පායන පාටක් නැහැ “

“ඔව් පුතා මම අද එලියට බැහැලා තියෙන්නේ වැරදි වෙලාවක “

“ අංකල් ඉන්නේ මේ ලග පාතකද මම ත්‍රීවීල් එකක් කතාකරගෙන ගිහින් ඇරලවන්නද” මම එහෙම ඇහුවේ මේ වයසේ කෙනෙක් සීතලේ වෙව්ලමින් ඉන්න එකෙන් අසනීපයක් හැදෙයිදෝ කියන බය නිසාමයි .

“අනේ ඕන නැහැ ළමයෝ වැස්ස ටිකක් අඩු කලහම පුතා එයි මාව එක්ක යන්න මෙතනට “

“අංකල්ගේ පුතා මොනවද කරන්නේ “

පුතා කිවේ මගේ නංගිගේ දරුවට පුතේ , මටමයි කියලා දරුවෝ නැහැ මම විවාහ උනේ නැහැ පුතේ “

එහෙම කියලා ඔහු අමුත්තක් නොපෙන්වා සිනහ සුනත් . ඒ සිනහව අතරේ දුක්බර කථාවක් හැංගිලා තියෙන විත්තිය මට තේරුනා .. මම තව තවත් ඔහුව දොඩමලු කලේ වැස්ස අඩුවෙන ලකුණක්වත් පෙනෙන්න නැති නිසයි

“ ඇයි මාමා ඒ කාලේ කසාදයක් කරගන්න හිතුවේ නැත්තේ තනිකඩ ජිවිතේ හොදයි කියලාද හිතුවද “

බොහොම අහිංසකව සිනාසුනු මිනිසා කඩ පිලේ වූ පුංචි බංකුවේ වාඩිවී අතොරක් නැතිව කඩා හැලෙන වර්ෂාව දෙස නෙත් යොමාගෙන කල්පනාවේ නිරත උනා .. ඔව් ඔහු මේ සැරසෙන්නේ දිගු කතාවකට මුල පුරන්න තමයි .

මම තනිකඩව ඉන්න හිතාගෙන උන්නු මිනිහෙක් නෙමෙයි පුතා . මමත් ඒ කාලේ හීන දැක්කේ කසාදයක් කරගෙන දරු මල්ලෝ හදාගෙන ජිවත් වෙන්න . එත් එක කාරණයක් හින්දා මට මේ හැමදේම එපා උනා ජිවිතේ කල කිරුනා . මොකක් හරි පුරුවේ කරපු දෙයක් උඩ තවම ජිවත් වෙනවා මිසක නැත්නම් මම මියැදිලා ගොඩක් කල් පුතා ..

අන්තිම වචන ටික කියපු විලාසයෙන් ඔහු ඉන්නේ ගොඩක් දුකකින් බව මට තේරුම් ගන්න අපහසු උනේ නැහැ..

ඕවා ගණන් ගන්න එපා මාමේ දැන් .. මමත් පටන් ගත්තේ වැරදි මාතෘකාවක් නේද .. “මට ඕන උනේ ඒ කතාව එතැනින්ම නතර කරන්න තව දුරටත් මේ මිනිසාව දුකට පත්කිරීමට මට හිත දුන්නේ නැහැ ...ඒත්,

නැහැ පුතා වැරදි මාතෘකාවක් නෙමේ .. කොහොමින් හරි කතාවට වැටුන හින්දා මම ඒ කතාව කියන්නම් වැස්ස පායනකන් පුතා අහගෙන ඉන්න ..

“එයා හිටියෙ අපෙ ගෙවල් වලට ගෙවල් තුන හතරකට එහයින් පොඩි කාලෙ ඉදලම දැන හැදුනුම් කමක් තිබුනත් අපි අතරෙ හරියටම සම්භන්ධයක් පටන් ගත්තෙ මට වයස අවුරුදු විස්ස විසිඑක කාලෙදි … අපි ගොඩාක් ආදරේ කළා පුතා , එක දවසක්වත් නොදැක ඉන්න පුළුවන් කමක් අපිට තිබුනේ නැහැ ඒ තරම් ලොකු බැදීමක් අපි අතර තිබුනා

“ එහෙමනම් කොහොමද ඒ සම්භන්දේ නතර උනේ “

මිනිස්සු හරි කුහකයි පුතා .. අපි කවදා හරි මැරිලා යන්න ඉපදිලා ඉන්න මිනිස්සු කියලා හිතන්නේ නැහැ , කුලමල ජාති ආගම් භේද හිස් මුදුනේ තියාගෙන මිනිස්සු අනිත් මිනිස්ශසුන්ට කෙනෙහිලි කම් කරනවා එත් ඒවායින් අසරණ වෙන්නේ අනිත් අය.. හරියට මේ මම වගේ .

ඒ කොහොමද “ ඔහුගේ කතාවේ මුලක් මැදක් අගක් නොතේරුන නිසා මම එහෙම ඇහුවා .

වැඩිදුර විස්තර පහළින්

අපි ඒ ප්‍රදේශයේ ගොඩක් නම්බුකාර පවුලක් පුතා ..අපි හොද නම්බුකාර පරම්පරාවකින් පැවතෙන මිනිස්සු ඉඩකඩම් සල්ලිබාගේ ඇතිවෙන්න තිබුනා.. ගමෙන් තිබුණු කුබුරු යායෙන් බාගේකටත් වඩා අයිතිවෙලා තිබුනේ අපේ අප්පුච්චට .. මොනවා තිබුනත් හිතේ සතුටක් නැතුව ඇත්ද පුතේ ... මගේ සතුටට ගෙදර උදවිය විරුද්ධ උනා...

එහෙම කියපු මනුස්සයා ඔහුගේ අතේ තිබුණු පුංචි මල්ලෙන් බුලත් කොලයකුත් අඩුම කුඩුමත් අරගෙන එය සුදානම් කරනගමන් නැවතත් කල්පනාවට වැටුනා . ඔහුට නිදහසේ කල්පනා කරන්න ඉඩදී මම නිහඩ උනා...මොහොතකට ,

“පුතා දන්නවද කුලය ගැන .. ඔහු නැවතත් කටහඩ අවදි කළා ..

“ඔව් කුල ගැනනම් දන්නවා එත් කවුද දැන් ඕවා බලන්නේ “

හ්ම්ම් එහෙම කියන්න එපා පුතා දැන් කාලෙත් පරම්පරා කුලය ඉස්සරහට දාගෙන ඉන්න මිනිස්සු ඕනේ තරම් ඉන්නවා .. එතකොට හිතල බලන්නකෝ ඒ කාලේ මිනිස්සුන්ගේ ඔය කුල භේදය කොයි තරම් ඉහලින් හිත්වල තිබුනද කියලා. අපිටත් උසස් කුලයක් තිබුණු මිනිස්සු එත් අනිත් මිනිස්සු වගේ මට කුලේ ගැන ආඩම්බර වෙන්න බැරි උනා . මම කුලවත්ව ඉපදුනු එක ගැන මම අදත් දුක් වෙනවා “

“ඇයි ඒ ....

මම කසාද බදින්න හිටි දැරිවි බොහොම පහත් කුලයක කෙනෙක් . එයා රදා කුලේ , අපේ පැත්තේ රෙදි හෝදන වැඩ තමයි එයාලගේ මහ උදවිය කලේ , අපේ ගෙවල් වල රෙදි හෙදුවෙත් උන්දලා තමයි.. උන්දලා අපේ ගෙවල් වලටවත් වැද්ද ගත්තේ නැහැ උවමනාවකට ආවත් පිළිකන්න පැත්තෙන් තමයි ආවේ ... ඉතින් එහෙව් පව්ලකින් කෙනෙක් එක්ක හාද කමක් ඇති කරගෙන විත්තිය අපේ ගෙවල් වල උදවිය දැනගත්තම ඇතිවෙන තත්වේ තෙරේනවනේ අපේ අප්පුච්චා මාව ගහලා මැරුවේ නැති ටික විතරයි ..

අපිට කවදාවත් මව් දෙමාපියන්ගේ ආශීර්වාදේ මැද්දේ එකතු වෙන්න ඉඩක් නොලැබෙන බව අපි දෙන්නම සහ සුද්දෙන් දැනගෙන උන්නා.. මම දෙමාපියන්ගේ බහකට පිටින් ගියොත් මට තබ සතේක දෙයක් දෙන්නේ නැහැ කියලා අප්පුච්චා නිතරම දෙස් දෙවොල් තිබ්බා එත් මටනම් උන්දලාගේ දේවල් ගැන වටිනාකමක් කොහෙත්ම තිබුනේ නැහැ .. කාටත් හොරෙන් කසාදෙ කරගෙන පැනල යන්න මම උත්සහ කලෙත් නැහැ එහෙම කලොත් ඒ ඇත්තීගෙ ගෙදර උදවියගේ ජිවිත වලට කරදරයක් කරන බවකුත් මට ඉගියෙන් දන්වලයි තිබුනේ ..

අන්තිමේදී අපි දෙන්නම කථා කරලා තීරණයක් ගත්තා දෙන්නම එකට මැරෙන්න .

හෑ මැරෙන්න “ ඒ වචනේ ඇහෙද්දී මගේ ඇස් උඩ ගියේ ඉබේමයි

ඔව් පුතා එකට ජිවත් වෙන්න බැරිනම් එකට මැරෙනවා කියන තීරණේ තමයි අපි දෙන්නම උන්නේ ඒ තරමටම අපි අතර බැදීමක් තිබුනා ..

අන්තිමේදී අපි දෙන්නම එකග තාවෙකට ආව ... මම මැහි තෙල් බෝතලයක් ගෙනත් මම භාගයක් තියාගෙන ඉතිරි බාගේ එයාට දුන්නා අපි දෙන්නම ගෙවල් වලට ගිහින් වෙලාවක් නියම කර ගත්තා හරියටම එකම වෙලාවට වස බොන්න .. අපි වස බිව්වා..

එත් මම බලාපොරොතු වෙච්ච දේ නෙමෙයි උනේ .. ගෙවල් වලින් මාව ඉස්පිරිතාලේ අරගෙන ගියා මාස ගානක් දුක් වින්දා දෙමව්පියෝ පුළුවන් තරම් සල්ලි වියදම් කරලා මාව ගොඩගත්තා .. මම පන වගේ ආදරේ කරපු කෙල්ල ඉස්පිරිතාලෙක ගොඩක් දුක් විදලා මම වෙනුවෙන් ජිවිතෙන් සමුගත්තා ඒකිගේ මිනියවත් මට දැකගන්න ලැබුනේ නැහැ අදටත් ඒ සොහොන ලගට ගිහින් එයාට පින් පමුණුවනවා.. මට කරන්න ඉතිරිවෙලා තියෙන්නේ එච්චරයි ..

එහෙම කියා ලොකු හුස්මක් සමග නිහඩව කල්පනාවට වැටුනු මිනිසාගේ නෙත්හි දිදුලන කදුළු බිදු මාර්ගයේ වාහන ආලෝකයෙන් මට පැහැදිලිවම පෙනුනා... මටත් ඒ මොහොතේ ඉක්මනින් නිවසට යෑමේ අවශ්‍යතාවයට වඩා මේ කතාවේ අවසානය දැනගැනීමේ කුතුහලයෙන් හිටියේ ..

අන්තිමේදී මට හිරේ උසාවි වල ලගින්න සිද්ද උනා මම සතුටින් ඒ දේවල් බාරගත්තා මම දරාගන්න බැරි දුකකින් හිටියේ මම සියදිවි හානි කරගනී කියලා මට මුරකාරයොත් දාලයි තිබුනේ ... එත් මම අධිෂ්ඨානය කරගෙන හිටියේ ඉඩ ලැබුණු මොහොතක මමත් මගේ ජිවිතේ නැති කරගෙන එයා ඉන්න ලෝකෙකටම යනවා කියලා..

එත් එක ඉෂ්ට කරගන්න පහසු උනේ නැහැ මාව හිරකරලා තිබුනේ .. එහෙම ඉන්න අතරේ කල්පනා කරලා වැඩිවෙලාම මම මානසික රෝගියෙක් උනා .. මානසික රෝහලේ වසර ගනනාවක්ම හිටියා .. ගෙවල් වල උදවිය පුළුවන්තරම් වියදම් කරලා මාව ගොඩදාගත්තා ...

පස්සේ මාව පිටිසර පළාතක පන්සලක නතර කලා ඒ පන්සලේ හිටිය හාමුදුරු නමක් එක්ක අපේ නෑදෑ කමකුත් තිබුනා උන්දා තමයි මාව ගෙන්න ගත්තේ.. අද මම මේ විදියට අනිත්‍ය තේරුම් අරගෙන ජිවත්වෙන්නෙත් ඒ හිමිනමට පින් සිද්ද වෙන්න...

හාමුදුරුවරු ඇසුරේ ඉන්නකොට මගේ හිතත් ටික ටික හරි ගියා.. මේ හැමදේම නැතිවෙන සුළු බව උන්දැලා මට තේරුම් කරලා දුන්නා .. සෑම දේම අනිත්‍යයි .. පෙරුම් පුරාගෙන ලබාගත්ත මනුෂ්‍ය ජිවිතයක් විනාශ කරගන්න එකත් මහා පාපයක්ලු ..

හැමදේකටම පිළිතුර මරණය නෙමේය කියල අන්තිමේදී මම තේරුම් ගත්තා මම ඒ පන්සලේ වැඩ කටයුතු වලට උදව්වෙමින් අවුරුදු කිහිපයක්ම හිටියා.. එත් මට මහන වීමේ ආශාවක් ඇති උනේ නැහැ එත් මම කවදාවත් විවාහ නොවෙන්න ස්ථිරයෙන්ම තීරණය කරගෙන හිටියේ ..

පස්සේ කාලෙක මව් දෙමාපියෝ මියැදුනා පරම්පරාව කුලය නම්බුව බුදලේ ඔය එකක්වත් යනකොට ගිනියන්න පුළුවන් දේවල් නෙමේ .. එයාලා ගියා හිස් අතින්ම එත් එයාලගේ නම්බුව වෙනුවෙන් මාව සදාකාලිකවම තනිකරලා .. පස්සේ මම ඒ ගෙදරට ගිහින් පදිංචි උනා ඒත් කවදාවත් මම වෙන ගැහැණු කෙනෙක් ගැන හිතුවේ නැහැ මම වෙනුවෙන් මියගිය ඒ උත්තමාවී ගැන හිත හිතා අද වෙනකනුත් හිතින් මැරී මැරී තනිවම ජීවත්වෙනවා

හරි අපරාධයක්නේ “ කථාව අවසානයේ මට එයිට වඩා යමක් කියන්න ඉතුරුවෙලා තිබුනේ නැහැ

අපරාධයක් නෙමේ පුතා මේක තමයි ජිවිතේ අපි ලබා උපන් හැටි අපි සංසාරේ කොතැනක හරි ලොකු පාප කර්මයක් කරලා ඇති ..

අවසානයේ මම බොහෝදේ කීවත් වැහි අහස දිහා බලාන හුල්ලන මිනිසාගේ දුක තුනී කරන්න ඒ වචන ප්‍රමාණවත් උනේ නැහැ ..

ආදරය සුන්දර දෙයක් වගේම මිනිස් හදවත් දවා අළු කිරීමට තරම් දරුණු වන අවස්ථා ඇති බව මා ද තේරුම් ගත්තා මේ මිහිපිට ආදරය වෙනුවෙන් දුක් විදින මෙවැනි ජිවිත කියක්නම් ඇත්දැයි සිතමින් මා ඒ සොදුරු මිනිසාට සමුදී පොද වැස්සේම පිටත් උනා ...

ප්‍රේමය මෙයද නෑ මට වැරදි ඇතිය...

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Wed, 28 Nov 2012 16:22:00 +0000

නාදුන කෙනෙකු හා රිය තුල තුරුළු වෙමින්

ඔබ යන අයුරු දුටුවා මා උදෑසනින්

පෙර එක් දිනෙක මා හා දෑගිලි පටලන්

ගිය හැටි මතක් වුනි මා හට යලිත් වරක්

පාසල් සමේ එකටයි දෙන්නා සිටියේ

එක පංතියේ එකටයි අකුරුත් කෙරුවේ

ශිල්ප සතර නම් නෑ මගේ සිත රැදුනේ

ඔය මුව කමල පමනයි සිහියේ තිබුනේ

නොදැනිම කාලයත් ටික ටික ගෙවී ගියා

ප්‍රේමය අපට නොදැනිම දළුලා වැඩුනා

ආලය නිසා පාඩම් වැඩ මග හැරුනා

මට නොදැනිම *උ /පෙළ ලගටම ආවා (*උසස් පෙළ )

ඈ හා යන්න සරසවියට මැව් සිහින

එකිනෙක බොද වෙනා සැටිනම් දුටිමි මම

ප්‍රථිපල එනෙන බව දැනගත් විටදී හෙට

මගේ ප්‍රථිපලය ගැන නම් සැකයක් නොමැත

පේරාදෙනිය සරසවියට ඈ ඇදුනා

සිතුවා ලෙසම තනිකම මා ලග රැදුනා

පාසල් වියේ තිබු ප්‍රේමය මිය ඇදුනා

ආලය අන්ධ බව නම් මා හට දැනුනා

අඩියෙන් අඩිය ඈ ඉදිරියටම ඈදුනා

උරුමය ලෙසම කරුමය මා ලග රැදුනා

පාසල් සමේ ප්‍රේමය සිත තුල සගවා

මගේ පැල්පතේ අදුරේ මා ගුලිවුවා

~චමී4යු~

අන්තර්ජාල උන්මත්තකයින්

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Wed, 28 Nov 2012 16:17:00 +0000

ඔබේ නැගණිය, ඔබේ සොයුරිය, ඔබේ පෙම්වතිය අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන උම්මත්තකයිනගෙන් බේරාගන්න... ඔබට හිතන්නට කාලයයි...
පරිගණකය... මෙය දැන් ලංකාවේ බොහෝ දෙනකු දන්නා මෙවලමක්
වගේම තවමත් බොහෝ දෙනකු නොදන්නා මෙවලමක් කිව්වොත් වඩාත් නිවැරැදියි. නව පරපුර මෙය
වේගයෙන් ඉගෙන ගනිමින් සිටිනවා. වර්තමානයේ අපේ රටේ පරිගණක සාක්ෂරතාව සියයට 40ක් තරම් අගයක් ගන්නවා. නුදුරු අනාගතයේම මෙය සියයට 60ක් වන බවට අනාවැකි පළවී තිබෙනවා. පරිගණකය

ගැන වැඩිදුර ඉගැන්වීමටවත් පරිගණකය මඟින් ලබාගන්නා විපුල පල ප්‍රයෝජන සාකච්ඡා කිරීමටත් නෙමෙයි මේ සූදානම. බොහෝ දෙනකු දන්නා පරිගණකයේ නොදන්නා පැතිකඩක් අනාවරණය කිරිමටයි මේ සූදානම. පරිගණකයේ මේ නොදන්නා පැතිකඩ නිසා තරුණ පරපුරේ බොහෝ දෙනකු මෙන්ම වැඩිහිටි පරපුරේ බොහෝ දෙනෙකු තමන්ගේ ජීවිත අඳුරු කරගත් අවස්ථා මෙන්ම වංචනිකයන්ට රැවටුණ අවස්ථා බොහෝමයි කීවොත් මම හිතන්නේ එය නිවැරදියි. මෙවන් කනගාටුදායක තත්වයන්ට මුහුණ දුන් කිහිපදෙනකුත් මෙන්ම, පරිගණක රැවටිලිකාරයන් කිහිපදෙනකුත් ඇසුරෙන් ලබාගත් මේ අත්දැකීම් සමුදාය මම හිතන්නේ පරිගණක දන්න නොදන්නා හැමෝටම ප්‍රයෝජනවත් වෙයි.

මං දිනක් මගේ මිතුරකුත් සමග කිරිබත්ගොඩ ෆුඩ් සිටියට ගොඩ වැදුණේ නිවෙසට අත්‍යවශ්‍ය කළමනා ටිකක් මිලට ගැනීමටයි. ඩෙනිමක් සහ ටී ෂර්ටයකින් සැරසුණ කුඩයක් අතින් ගත් රූමත් තරුණියක් මා ඉදිරිපස තිබු රක්කයෙන් ආහාර ද්‍රව්‍ය තෝරමින් සිටියා. ඇය දෙන මම වුවමනාවෙන් බැලුවා.

කොහෙද උඹ බලන්නේ? මීට කලින් දැකලා තියෙනවද එයාව. නෑ බං මම නිකන් බැලුවේ.
හොඳට මූණ බලපන්. පින්තූරෙකින්වත් කොහෙදි හරි දැකලා තියෙනවද කියලා.
නෑ බං... නෑ... මම නිකන් බැලුවේ...
ඒකිගේ නේකඩ් පික්චර් මගේ ගාව තියෙනවා...

මිතුරා පැවසූ දෙයින් මම වික්ෂිප්ත වූයේ ඔහු සාමන්‍යෙයන් බොරු කියන චරිතයක් නොවූ නිසයි.

මොකද උඹ මගේ මූණ දිහා පුදුම වෙලා බලාගෙන ඉන්නේ. මම කියන්නේ බොරු නෙමේ. එයාගේ නම දූලීෂා. එයා වැඩ කලේ.... ඔෆිස් එකේ. ඒකේ කම්පියුටර් ඉන්ජිනියර් මගේ හොඳම යාළුවෙක්. ඌ තමා මට ඔය පික්චර්ස් ටික දුන්නේ. උන් එයාව බැලැක් මේල් කළා. මම හිතන්නේ එයාට කීප දෙනෙක් එක්ක යන්න සිද්ධ වුණා. අන්තිමට පවුල් ජීවිතෙත් නැති වුණා. ජොබ් එකත් නැති වුණා. දැන් පොඩි බබත් එක්ක අම්මලගේ ගෙදර ඇවිත් ඉන්නේ.

එයා මාව හොඳට අඳුරනවා. පොඩ්ඩක් හිටපන් මම කතා කරල පෙන්නන්න. එසේ කියු මිතුරා සැණෙකින් ඇයට කතා කළා පමණක් නොව ඇයට මාව අඳුන්වා දුන්නා. මා සමඟත් වචනයක් දෙකක කතා කළ ඇය ඉක්මනින් එතනින් ඉවත් වී ගියා. අත්තටම මෙය දැන් මට දැඩි කුතුහලයක් වුණා. මේකෙ ඇත්ත නැත්ත හොයන්න ඕනෙ.
මිතුරා සමඟ ඔහුගේ නිවසට ගිය මට ඔහු පරිගණකයේ තියෙන ඇගේ නිරුවත් පින්තූර පෙන්නුවා. සැබැවින්ම මේ ඇයම තමා. ෆෝටෝෂොප් ජිල්මාට් එකක්ද? මම මා සතු පරිගණක දැනුමින් පරීක්ෂා කර බැලුවා. කිසිම අයුරකින් සෑදූ පින්තූර නොවන බව මොනවට පැහැදිලි වුණා.

ඇත්තටම කොහොමද බං මෙහෙම වුණේ?
එයාගෙ ලැප් එකට වින්ඩෝස දාන්න මගෙ යාළුවට දීලා තියෙනවා. ඌට එයාගේ කොම් එකේ හඩ් එක රිකවරි කරලා තමයි ඔය ෆොටෝ ටික අරගෙන තියෙන්නේ. මාත් එක්ක තියෙන ෆිට් එකට තමයි ඌ මට ඔය ෆොටෝස් ටික දුන්නේ.

ඇත්තටම මෙය කනගාටුදායක කරුණක් නොවේද? තමන්ගේ පරිගණකය සදාගැනීමට ගොස් මෙවන් අකරතැබ්බයන්ට මුහුණ දුන් අය තවත් ඕනෑ තරම් ඇති. මේ පිළිබඳ තවදුරටත් සොයා බලන්න මම තීරණය කලේ නොදන්නාකමින් තමන්ටම කරගන්නා මේ අපරාධය සමාජයට හෙළිකරගත යුතු නිසාමයි.

මට අවශ්‍ය වුණේ ඇයගේ කටින්ම මේ ගැන දැන ගැනීමටයි. මිතුරාගේ මාර්ගයෙන් ඇය දැන් පදිංචි වී සිටින අගේ මවුපියන්ගේ නිවස සොයාකත් මම ඇයත් සමඟ කතා බහ කිරීමට මාර්ගයක් සෙව්වා. එහිදී මට දැනගැනීමට ලැබුණා ඇය සතියේ සෑම දිනකම උදේ වරුවේ ඇයගේ කුඩා දරුවා පෙර පාසලට කැන්දගෙන යන බව. මෙය මට හොඳ අවස්ථාවක් වුණා. මම ඇය සමඟ කතා කිරීමට උත්සාහයක් ගත්තා. නමුත් එය උත්සාහය ව්‍යර්ථ වුණා.

නමුත් මම උත්සාහය අත්හැරියේ නැහැ. ඇය වැඩ කළාය කියපු කාර්යාලයෙන් තොරතුරක් ලබා ගැනීමට පුළුවන්ද? මම මගේ අවධානය ඒ දෙසට යොමු කළා... ඇත්තටම එහිදී මගේ වාසනාව පෑදුණා... මම දන්නා කියන කෙනෙක් එහිදී මට මුණගැසුණා.... ඇගේ නම අනොමා....

අනෝමා මට මෙහෙම ආරංචියක් ලැබුණා ඇත්තද?

මෙහිදී ඇය විමතියට පත් වුණා.... මට මේ ආරංචිය ලැබුණේ කෙසේද කියා. කෙසේ වුවත් ඇය මට මෙහෙම කිව්වා.

ඒ කතාව ඇත්ත. දුලීෂා මගේ හොඳම යාළුවා. හරිම හොඳ කෙනෙක්. තවමත් මාත් එක්ක විතරයි මේ ඔෆිස් එකෙන් කතා කරන්නේ. එයාට මෙහෙම දෙයක් වුණ එක නම් හරිම අපරාධයක්. එයා මිනිසුන්ව ඕනෑවට වැඩිය විශ්වාස කළා. ඒකයි වුණේ... හැබැයි එයාට කරදර කරපු එකෙකුටවත් හොඳින් ඉන්න හම්බ වුණේ නැහැ. උන් ඔක්කොටම යන්න වුණා.

මම මගේ අදහස ඇයට පැවසුවා. මට ඕනෙ එයාගෙන්ම විස්තර ටිකක් දැන ගන්න මෙහෙම දේවල් තවත් නොවෙන්න සමාජය දැනුවත් කරන්න...

හොඳයි මම උත්සාය කරන්නම්... මට කාලයක් දෙන්න... ඇගේ වදන් මට සතුට අත් කරන්නක් වුණා....
සතියක් ගත වුණා...

අනෝමගෙන් මට දුරකතන ඇමතුමක් ලැබුණා.....

වැඩිදුර විස්තර පහළින්

දුලීෂා අද අපේ ගෙදර එනවා කිව්වා. ඔයත් එන්න...

අනෝමාගේ නිවසේදී මට දුලීෂාව මුණගැසුණා. ඇයගෙන් ලබාගන්නා තොරතුරු කිසිසේතම ඇයට හානියක් වන අයුරින් පාවිච්චි නොකරන බවත්, ඒවා පොදු සමාජ යහපත උදෙසා පාවිච්චි කරන බවටත් ඇයට ඒත්තු ගැන්වීම වෙහෙසකර කටයුත්තක් වුණා. වර්තමානයේ ඇය සමාජය කෙරේ බොහෝසේ කලකිරී සිටීම මගේ වෙහෙස තවත් වැඩි කරන්නක් වුණා. කෙසේ වුවත් අවසානයේ ඇගේ කටහඬ අවදි කිරීමට හැකියාවක් ලැබුණා...

කොළඹ ජාත්‍යන්තර පාසලක උගත් ඇය.... ආයතනයේ කලක් විධායක ශ්‍රේණියේ රැකියාවක් කර තිබෙනවා. සුරූපී ඇගේ වයස අවුරුදු 26ක්. අවුරුදු 20දී විවාහ වූ ඇය පෙර පාසල් යන වයසේ දරුවකුගේ මවක්.

ඔබට කොහොමද මෙහෙම ප්‍රශ්නයක් වුණේ?

මගේ කලින් ඔෆිස් එකේ අයි ටී ඉංජිනියර් මධුර (මනකල්පිත නමකි) කලින් මගෙ හොඳ යාළුවෙක්. මගේ ඔෆිස් කම්පියුටර් කැඩුණාම හදලා දෙන්නේ එයා. මගෙ විතරක් නෙමේ මුළු ඔෆිස් එකේම කම්පියුටර් වටලට මොනවා හරි ප්‍රශ්නයක් වුණාම මධුරට තමයි කෝල් කරන්නේ. මේ අතරේ මට වුවමනා වුණා ලැප්ටොප් එකක් ගන්න. මධුර කම්පියුටර් ගැන හොඳට දන්න නිසා මම මධුරට තමයි කිව්වේ කම්පියුටර් එකක් තෝරල දෙන්න කියලා. එයා මට හොඳ බ්‍රෑන්ඩ් එකකින් කම්පියුටර් එකක් තෝරලා දුන්න විතරක් නෙමෙයි එකට සොෆ්ට්වෙයාර්ත් දාලා දුන්නා.

එතකොට කොහොමද ඔබගේ නිරුවත් ඡායාරූප ලැප්ටොප් එකට ගියේ.

මට හොඳට චිත්‍ර අඳින්නත් පුළුවන්. (මෙහිදී ඇය විසින් අඳින ලද චිත්‍ර කිහිපයක් දැක ගැනීමේ අවස්ථාව මට ලැබුණ අතර ඒ දුටු මට සිතුණේ ඇත්තෙන්ම ඇය ඉතා දක්ෂ චිත්‍ර ශිල්පිනියක් බවයි)

මට හිතුණා මගෙ නිරුවත් ඡායාරූප එකක් අඳින්න. ඒ නිසා මගෙ කාමරේ ඉඳගෙන මගෙ කැමරාවෙන් මමම තමයි මගෙ පින්තූර ගත්තේ.
(ඇත්තෙන්ම එම ඡායාරූප මම දුටු නිසා එය සත්‍යයක් බව විශ්වාස කළ හැකියි.) ඒ පින්තූර බලාගෙන මාව අඳින්න.

මේ මොහොතේ ඇයට ඇඬුම් ආ අයුරු මම දුටුවා. කෙසේ වුවත් ඇය එම සියල්ල යටපත් කරගෙන මා සමඟ කතා කළා....

මම ඩෙටා කේබල් එක හරහා ඡායරූප ටික මගෙ ලැප්ටොප් එකට දැම්ම. ටික දවසකින් මගෙ චිත්‍රය ඇඳලා ඉවර කළා... (මම ඒ චිත්‍රය ඇගෙන් ඉල්ලා සිටියත් ඒ මොහොතේ ඇය මට කිව්වේ දැන් ඒක මගෙ ළඟ නැහැ කියලයි.) ඊට පස්සේ මම ඡායාරූප ටික මකලා දැම්ම.. ෂිෆ්ට් ඩිලිට් ගැහුවෙ. මොකද ඒ ඡායාරූප කම්පියුටර් එකේ තියා ගන්න වුවමනාවක් මට කොහොත්ම තිබුණෙ නැති නිසා.

ඊට ටික දවසකට පස්සේ මගෙ ලැප්ටොප් එකේ ලෙඩක් ආවා... නිතරම රිස්ටාට් වෙන එක. ඒක හදාගන්න තමයි මම ලැප්ටොප් එක ඔෆිස් එකට අරගෙන ගිහින් මධුරට දුන්නේ. එදා මධුර ඒක ගෙදර අරගෙන ගියා හදලා ගෙනත් දෙන්න. මට කිසිම සැකයක් තිබුණෙත් නැහැ. මොකද මගෙ ලැප්ටොප් එකේ ඒ වෙනකොට කිසිම අනවශ්‍ය දෙයක් තිබුණෙත් නැති නිසා.

පසුවදා මධුර ලැප්ටොප් එක හදලා ගෙනත් දුන්නා.

ඊට ටික දවසකට පස්සේ තමයි මේ සේරම කරදර වෙන්න පටන් ගත්තෙ. මධර කෝල කරලා කිව්වා මෙහෙම පින්තූර වගයක් තියෙනවා කියලා. මට හිතා ගන්න බැරිවුණා... ඒ වෙනකොට මම රිකවරි සොෆ්ට්වෙයාර් ගැන මුකුත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ.

(කම්පියුටරේ වැඩ කරන කොට අපි අතින් වැරදිලා ෆයිල්ස් ඩිලිට් වෙන්න පුළුවන්. රීසයිකල් බින එකට ගියොත් ඒවා අපිට නැවත ගන්න පුළුවන්. නමුත් ෂිෆ්ට් ඩිලිට් කළොත් ෆයිල්ස් ආපසු ගන්න බැහැ. එතකොට අපිට ඒවා නැවත ගන්න ඕනෙ නම් ඩෙටා රිකවරි සොෆ්ට්වෙයාර් එකක් පාවිච්චි කරන්නම වෙනවා.)

ඌ මට බලපෑම් කළා ඌත් එක්ක එන්න කියලා... නැත්නම් ඡායාරූප අන්තර්ජාලයට දානවා කිව්වා. අවසානයෙ මට ඒක නොකර බැරිවුණා... ටික දවසක් යනකොට ආයතන ප්‍රධානියටත් මේක ආරංචි වෙලා තිබුණා... මට එයාගෙ ආශාවන් සංසිඳවන්නත් වුණා.... මම හැමදේම කළේ මගෙ පිනතූර ටික ප්‍රසිද්ධ කරයි කියල බයට. මගේ පවුල රැක ගන්න. මම හිතුවා මෙතනින්වත් මේ කරදරේ ඉවර වෙයි කියලා... ටික දවසක් යනකොට ආයතනයේ වෙනත් අයත් මට කතා කරන්න ගත්තා. මධුර මට කිව්වේ එයාගෙ පෙන් ඩ්‍රයිව් එකේ තිබිලා තව කෙනෙක් මේ පින්තූර ටික හොරකම් කරලා කියලා...මට හිතුණා කෝච්චියට බෙල්ල තියන්න. වහ බොන්න... ඒත මගෙ දරු පැටියව දාලා මම කොහොමද එහෙම කරන්නේ?

මාව ආයතනය ඇතුළෙ සෙල්ලම් බඩුවක් වුණා... අවසානයෙ මම හිතුවා එතනින් අයින් වෙන්න.

එතකොට ඔයාගෙ විවාහය දෙදරල ගියේ මේ බව සැමියට ආරංචි වීම නිසාද?

මම විවාහ වුණේ අවුරුදු 20න්. මේ ප්‍රශ්න ටික ටික එයාටත් ආරංචි වෙලා තිබුණා. එක දවසක් එයා මට හොඳටම ගැහුවා. ඊට පස්සෙ තමයි මම දරුවත් අරගෙන මහ ගෙදර ආවේ...

ඔයාට තිබුණනේ නීතියේ පිහිට පතන්න.

මම ලැජ්ඡාවට තමයි ඒක නොකළෙ. මගෙ පවුල් ජීවිතේ රැකගන්න ජීවත් වෙන්න ඕන නිසා. නීතිය ඉදිරියට ගිහිල්ලා මුළු සමාජයටම ප්‍රසිද්ධ වෙන්න මට වුවමනාවක් තිබුණෙ නැහැ.

ඉතින් ඔයාට හැමදාම මෙහෙම ජීවත් වෙන්න පුළුවන්ද?

නැහැ. දැන් මම වෙන තැනක ජොබ් එකක් කරනවා. මට ඕනෙ මගෙ දරුව හදාගන්න. මීට වැඩිය මට වෙන්න දෙයක් නැහැ. ආයෙත් මට බලපෑමක් ආවොත් මම දෙපාරක් හිතන්නේ නැහැ පොලිසියට යනවා.

ඇත්තෙන්ම ඇගේ ආත්ම ශක්තිය ගැන මට සතුටක් දැනුනත් නොදැනුවත්භාවය නිසා ඇය සිදුකරගත් විනාශය ගැන ඇති වුණෙ කිව නොහැකි තරම් කණගාටුවක්.

පරිගණක හාඩ්වෙයාර් ආශ්‍රිතව කටයුතු කරන මගේ මිතුරන් සහ ඔවුන් මාර්ගයෙන් හඳුනාගත් පරිගණක හාඩ්වෙයාර් සාප්පු හිමියන් කිහිප දෙනකුගෙනුත් මම කරුණු විමසා සිටියේ මෙවන් අවනඩු තවත් තිබේද යන්න සොයා බැලීම සඳහායි.

මේ යක්කල පරිගණක හාඩ්වෙයාර් සාප්පුවක් හිමි ඉඳුනිල් කී කතාවයි.
සමාජයේ නොයෙක් තරාතිරම්වල අය අපි ළඟට කම්පියුටර් අරගෙන එනව හදන්න. මේ අතර ලස්සන ගෑනු ළමයිත් ඉන්නවා. ඔෆිස්වල වැඩ කරන ලස්සන නෝනලත් ඉන්නවා.
ඇත්තම කියනව නම් ඒ ගොල්ලන්ගෙ පර්සනල් ෆයිල්ස් බලන්න හිතෙන්නේ ඉබේමයි. සමහර වෙලාවට ඒ ගොල්ලන්ගෙ ලස්සන පින්තූර තිබුණොත් අපි කොපියක් දාගන්නවා. සමහර අයගෙ අඩ නිරුවත් පින්තූර එහෙම තියෙනවා. අපිට මොනව හරි ඇති කියලා සැක හිතෙන කම්පියුටර්වලට අපි ඩෙටා රිකවරි සොෆ්ට්වෙයාර් එකක් දාලා බලනවා. සමහර වෙලාවට සාර්ථක ප්‍රථිඵල ලැබෙනවා..
ඇත්තටම ඔබට දැන් යන්තම් හෝ වැටහීමක් ඇති තත්වය මොනතරම් භයානකද කියලා. නමුත් ඇත්තම තත්වය මෙයටත් වඩා භයානක බව නම් ඉඳුරා පැවසිය හැකියි.

මීලඟට මම හමුවීමට තීරණය කලේ මිතුරකුගේ මාර්ගයෙන් දැන හඳුනාගත් ඩිජිටත් කැමරාවක් නිසා දුලීෂා මෙන් අපහසුතාවයට පත් වූ තරුණයෙක්.

විනෝදකාමී තරුණයෙක් වූ ඔහුගේ නම රසික. ඔහු විවාහකයෙක්. ඒ වගේම කුඩා දරු දෙදෙනකුගේ පියෙක්. රසික මට එන්න තැනක්, දිනයක් සහ වෙලාවක් දුන්නා. ගම්පහ - ජාඇල පාරේ පිහිටි අවන්හලකට මා පිය නැඟුවේ ඒ අනුවයි. බීර වීදුරු එක දෙක හිස් වෙන්න වුණා.
මොකක්ද මචං වුණ කරදරය මම රසිකගෙන් විමසුවා.
මචං මම ගත්ත ඩිජිටල් කැමරාවක්. අපි ෆැමිලි එක ට්‍රිප් එහෙම යනකොට ෆොටෝස් ගන්න කියලා හිතාගෙන. කැමරාව ගත්ත දවස්වල ආසාවටත් එක්ක නිතරම ෆොටෝස් ගත්ත. එක දවසක් අපි දෙන්නම ෆොටෝ එකක් ගත්ත. අපි ඒවා බලල එවෙලෙම මකල දම්මා. ඒ සිද්ධිය එතනින් ඉවර වුණා. ටික දවසකට පස්සේ මගෙ යාළුවෙක් මගෙන් ඩිජිටල් කැමරාව ඉල්ලුවා... ට්‍රිප් එකක් යනවා ෆොටෝස් ටිකක් ගන්න කියලා. මම කැමරාව ඔහුට දුන්නා. ටික දවසකට පස්සේ ඌ මට උගෙ ගෙදරට එන්න කියලා පෙන්නපු දෙය මට විශ්වාස කරන්නත් බැරි වුණා. බිරියත් මමත් එදා ගත්ත පින්තූර උගෙ කම්පියුටරේ තිබුණා.

උඹට මම හින්ද හොඳයි. මම කාටවත් මේව පෙන්නුවේ නෑ. වෙන එකෙකුට හම්බ වුණානං ඉවරයි. ඌ මට කිව්වා.

ඇත්තටම ඌ මගෙ හොඳ යාළුවෙක්. ඒ හින්දා මට ඌව විශ්වාසයි රසික කියාගෙන ගියා.

ඒත් මචං ලැජ්ජාව... ඒ ගැන කියලා වැඩක් නෑ... බීර බෝතලයට මේ කතා කරන්නේ මට හිතුණා.

උඹට කොහොමද මේවා හම්බ වුණේ.... මම මේවා මකලා දාලානෙ තිබුණේ. මම උගෙන් ඇහුවා. රසික කිව්වා.... එතකොට ඌ කිව්ව දේවල්වලින් තමයි මෙහෙම දේවලුත් තියෙනවා කියල මම දැනගත්තේ.

මම උඹෙන් කැමරාව ඉල්ලගෙන ආපු දවසෙ මම ගෙදරදී අපේ බබාගෙ ෆොටෝ වගයක් ගත්තා. ඒ ටික මගෙ අතින් මැකුණෘ. මට ඒ ටික අපසු ගන්න ඕන වුණ නිසා කැමරාවේ මෙමරි චිප් එක රිකවරි කළා. එතකොට ඒ ෆොටෝස් එක්කම තමයි උඹලගෙ ෆොටෝ 2ත් මට හම්බ වුණේ.

ඒ රසිකගේ කතාව... රසිකගෙ හොඳම යාළුවෙකුට ඒ ෆොටෝස් ලැබීම නිසා ප්‍රසිද්ධ නොකර බේරගන්න පුළුවන් වුණාට හැමෝටම ඒ චාන්ස් එක ලැබෙන්නෙ නැති බව නම් මේක කියවන කට්ටිය හොඳට මතක තියාගත්තොත් හොඳයි.
ඒ වගේම තමා පෙන් ඩ්‍රයිව් පාවිච්චිය. තමාගේ අත්‍යාවශ්‍ය දත්තයන්එකක් ගොඩක් දෙනා පෙන් ඩ්‍රයිව් තැන තැන දාලා යන ප්‍රවණතාව වැඩියි. ඒ වගේම පෙන් ඩ්‍රයිව් රිකවරි කරලා ඒවාගේ මැකී ගිය දත්ත නැවත ලබාගන්න පුළුවන්. මේ නිසා අමාරුවේ වැටිච්ච ගොඩක් දෙනෙක් සමාජයේ ඉන්නවා. මේ නිසා අමාරුවේ වැටිච්ච දැනට වෙස් මාරු කරගෙන ජීවත් වෙන තරුණයෙක් ගම්පහ ඉන්නවා. සංගීත කණ්ඩායමක සමාජිකයෙක්. ඔහු තමාගේ පෙම්වතිය සමඟ දර්ශනයක් වීඩියෝ ගත කරලා ඒක පෙන් ඩ්‍රයිව් එකක ගබඩා කරලා තිබිලා තියෙනවා. කොහොම හරි මේ පෙන් ඩ්‍රයිව් එක නැතිවෙලා තියෙනවා. දැන් ඒ විඩියෝ ක්ලිප් එක අන්තර්ජාලයේ තියෙනවා. කොහොම අන්තර්ජාලයට ගියාද කියන්න ඔහුවත් දන්නේ නැහැ. ඒක දැන් ලංකාවේ අන්තර්ජාලයෙන් මේව බලන අය අතරේ ගොඩක් ජනප්‍රියයි. මේ හේතුව නිසා තරුණියට වුණේ රට හැර යන්න. මේ යාළුවට වුණේ වෙස් මාරකරගෙන ජීවත් වෙන්න.

තමන්ගේ වැරදි හෝ නොදැනුවත්කම නිසා එසේත් නැතිනම් සමාජයේ කොතැනක හෝ තියෙන වරදකින් මෙවැනි දේවල් සිදුවෙන ප්‍රමාණය දිනෙන් දින ඉහළ ගොස් තිබෙනවා. මෙයටත් වඩා බොහොම භයානක ලෙසට ෆේස්බුක් වලින් අපරාධ ඉහළ ගොස් තිබෙනවා. ඇත්තටම මෙය තාක්ෂණයේ වරදද? අපේ වරදද? නැවත නැවත හිතන්නට කාලය ඇවිල්ලා තියෙනවා

කතාව - සුගත් පෙරේරා

මව්බිම 36 පිටුව 09/30/2012

මෙහි එන නම් ගම් සියල්ල මනක්කල්පිත බව සලකන්න. මෙහි ඈති චායාරුව විදේසීය චායරුවක් බවද සලකන්න..

හැදින්නෙමි ෴...

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Mon, 29 Oct 2012 14:20:00 +0000

ජීවිතේ දුක් විදපු මිනිස්සු කවද හරි සැප විදිනවා... ඕනම දෙයකට මේක අදාලයි කියලයි මගේ නම් හැගීම. ලෝකයේ ගොඩක් දෙනෙක් මේ සමාජ තත්වයෙන් ගොඩක් ඉහළට ගිහින් තියෙන්නේ අදුරු දුක්බර අතීතයක් තුළින්. සැප විදපු මිනිස්සු ලොකු ලොකු තනතුරු වලට ගිහිල්ලත් ඇති. ඒ දන බලයෙන්, නිල බලයෙන්. ගොඩක් දොස්තර වරුන්ගේ, පොලිසියේ උදවියගේ, ලොකු ලොකු වියාපාරිකයන්ගේ, දේශපාලකයින්ගේ, තවත් සමාජයේ ඉහළ යැයි සම්මත තනතුරු දරන උදවියගේ; ළමයි ගැන ටිකක් හොයල බලන්ඩ වටිනවා. මම නම් දන්නා ඒ වගේ ගොඩක් දෙනෙකුගේ ළමයි ඉගෙනීම කියන දේ තමන්ගේ ජීවිතේ නොවැදගත් දෙයක් ලෙසට සලකපු අය. උන් තමයි මේ සමාජයේ පාදඩ විදියටම හැදිච්ච එවුන්. උන් සල්ලිකාරයෝ, බලපුරුවම් කාරයෝ. උන්ට මේ සමාජයේ අනිත් මිනිසුන්ගේ දුක දැනෙන්නේ නෑ. අම්මෙක් අප්පෙක් , සහෝදරයෙක් අදුරන්නේ නැ. වැඩිහිටියෙකුට සලකනවා තියා, හරියට කතා කරන්දවත් ඉගෙනගෙන නැති එවුන්. කෙල්ලෙකුට නිදහසේ පාරේ බැහැල යන්ඩ බැරි තත්වයක් උදාකරල තියෙන්නේ ඒ වගේ බලපුරුවම්කාර අසමජ්ජතියෝ. උන්ට මේ රටේ තියෙන්නේ වෙනමම නීතියක්. ඕනම අසමජ්ජාති වැඩක් කරලා ඒ හැම දෙයක්ම මුදලින් යට ගහන එවුන්. සල්ලි මිටි පිටින් ලැබෙද්දී මේ රටේ නීතියත් මුදලට යටයි. ..
........................................................................................................................................මම මේ කියපු දේවල් හැම දනවත් මිනිසුන්ටම පොදුයි කියල වරදවා හිතන්න එපා. මේ රටේ යහපත් විදියට ජීවත් වෙන ඕනෑතරම් යහපත් උදවිය ඇති. ඒ අයගේ ජීවිත තවතවත් සාර්තක වෙන්න කියල මම හදවතින්ම සුභ පතනවා. නමුත් මේ රටේ වැඩිපුරම ඉන්නේ ගිනි අවිය ඉනට තියල ඊට උඩින් සිල් රෙද්ද අදින මිනිස්සු..

අනිත් මිනිසුන්ගේ දුක දැනෙන්න නම් තමනුත් ජීවිතේ කවදම හරි දුකක් විදින්නම ඕනේ. එහෙම නැතිවත් මිනිසුන්ගේ ආත්මීය දුක දැනෙන හදවත් ඕන තරම් ඉන්නවා. නමුත් වැඩිපුරම ඉන්නේ බොර දියේ මාළු බාන මිනිස්සු. ඒක තමයි ඇත්ත.

K.A.B Mahesh Kodikara

කියවන්න - සැබෑ ආදරේ හඳුනා ගන්න ඕනෙම නම්

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Fri, 19 Oct 2012 15:25:00 +0000

"ලෝකයේ කොනක"

උදේ හවස හැමදාමත් මම ඔහුව දකිනව. හිත් ඇද ගන්න සුළු හිනාවක් ඔහුට තිබුණත්, ඒ හිනාවට යටින් අනිත් අය දැකපු පොඩි ආඩම්බර කම මමත් දැක්කා.

ඉඳල හිටල පුංචි පුංචි ලෙඩ එක්ක ඔහු මාව හමු වෙන වෙලාවලුත් තියෙනව. හිස රදය, ඇඟට පණ නෑ..... මේ වයසට මොනවද මේ තියෙන ලෙඩ කියල මම ඔහුට විහිළු කළත්, ඒ ලෙඩ වලට හේතුව මම දන්නව.
උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකම් කරන රස්සාව නිසා ඔහුගෙ ගතටත් සිතටත් විවේකයක් ඇත්තෙම නෑ. කලට වෙලාවට ආහාර නොගැනීමම පුරුද්දක් වෙලා. ඇතැම් දින වල රාත්‍රී ආහාරය ඔහු මහ හරින්නෙ කුස ගිනි නැති නිසාම නෙමේ.

"වෙන රස්සාවක් හොයාගන්න මල්ලි. ඔහොම මහන්සි වෙන්න පුළුවන්ද?"
මම අනන්තවත් ඔහුට කියල ඇති.

"වෙන රස්සාවක් හොයනව මෙතන ඉන්න ගමන්" එහෙම කිවුවට අවුරුද්දකුත් වෙන්න ආව,ඔහු තවමත් ඒ රස්සාවෙ.
තමන් හරියට කන්නෙ අඳින්නෙවත් නැතුව, කරන රස්සාවෙන් ලැබෙන මුදල ඔහු වියදම් කරන්නෙ ඉස්කෝලෙ යන නංගිටයි, වහලෙන් වැටිලා තවමත් සිංහල බේත් කරන තාත්තටයි.

ඒත් දාහක් ප්‍රශ්න හිතේ තියාගෙන ඒ කිසි දෙයක් පිටට පේන්නෙ නැතුව අභිමානයෙන් හිනා වෙන්න ඔහු හරිම දක්ෂයි.

"අපෝ මොකද අද මේ කොණ්ඩෙ හැටි?" කියන්න හිතෙන දේ ඔහු හැමදාම මට මූණටම කියනව. ඒ ඔහුගෙ හැටි. හැමදාම මොකක් හරි විහිළුවකට ඔහු මාව ගාවගන්නව.ඒත් මේ වෙනකම් ඒ ගැන මට තරහ ගිහින් නෑ.

මාස කීපයක ඉඳන් මම දැක්ක ඔහුගෙ වෙනසක්. දුරකතනය කනේ තියෙන වෙලාව වැඩි වුණා. ලැබෙන පුංචි විවේකයෙදිත්, ටී ෂර්ට් එකකුයි, කැප් එකකුයි දාගෙන් බස් එකේ නගින්න පාර අයිනට වෙලා ඉන්න ඔහුගෙ දර්ශනය අපිට සුලභ වුණා.

"මෙයට කෙල්ලෙක් හම්බෙලාද කොහෙද" එයා එක්ක වැඩ කරන අනිත් අය කියද්දි ඔහු හැමදාම සුපුරුදු විදියට හිනා වුණා පිළිතුරක් නොදී.

******************************************
ඊයෙ ඔහු මාව මුණගැහෙන්න ආව.

"ඔපරේෂ්න් කරපු තුවාලෙකට හොඳ මේ දෙකෙන් මොකද්ද?" බෙහෙත් ක්‍රීම් වර්ග දෙකක් පෙන්නල ඔහු මගෙන් ඇහුවා. ඒ දෙකෙන් හොඳ එක මම ‍තෝරලා දුන්න.

"කාවද ඔපරේෂන් කළේ?"

"මගේ ගෑණු ළමයව" මෙච්චර කල් හැංගිලා තිබුණ රහස, අපිට තිබුණ කුතුහලය පිළිතුරු ලැබුණ.

"මොකද්ද ඔපරේෂන් එක?"

"පිළිකාවක්" මට හීන් දාඩිය දැම්ම."මාස 6ක් ඇතුළත කරපු තුන් වෙනි ඔපරේෂන් එක....
සරලව, සැහැල්ලුවෙන් හැමදාම හිටිය මේ කොල්ලගෙ ඇස් වල කඳුලු දිලිසෙනව මම දැක්ක.

"අපි කරන්න පුළුවන් දෙයක් කරමු මල්ලි" උපදෙස්, අදහස් ගණනාවකින් පස්සෙ, මම කිවුව ඔහු යන්න හදද්දි.
යන්තම් හිනාවකුත් එක්ක හිස සලල ඔහු යන්න ගියා.

අද උදේ මම ඇහැරෙද්දි මගෙ දුරකතනයෙ දිග කෙටි පණිවිඩයක් තිබුණ.

"මම බය නෑ, ඒත් මට බෑ එයා විඳවනව බලන් ඉන්න මේ විදියට. මම ඒ ගැන හිතල අඬනව හැමදාම.
මේ ගැන ගෙදර කවුරුත් දන්නෙ නෑ අම්මා ඇරෙන්න. අම්මා මේකට කැමති නෑ. ඒත් මම එයාට ගොඩක් ආදරෙයි. පිළිකාව ගැන දැනගද්දි අපි යාළු වෙලා මාස 3ක් වත් නෑ. එදා ඉඳන් මම එයා එක්ක හිටිය. මම හැමදාම එයාව බලාගන්නව මට පුළුවන් විදියට.
මගෙ අක්කගෙන් අහනව වගේ මම ඔයාගෙන් අහන්නෙ. මම වැරදි නෑ නේද......?

ඒ ආඩම්බර , දරදඬු කොල්ලගෙ අතින් සටහන් වෙලා තිබුණ.

*****************************************

ඇතිවුනේ ආදරයද ??

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Tue, 16 Oct 2012 16:23:00 +0000

මාව දැකපු මුල්ම දවසෙ

කිටි කිටියෙ තද වුන ඩෙනිමට

හැඩට දුටු මගෙ දෙකලව

දෙපසට සෙලවුන තට්ටම

හින්ද නේද උබ පස්සෙන් ආවෙ ?

එහෙම ඇවිත් බස් එකෙත් නැගල

මම ඉදගත්තම උබ එතනම හිටගෙන

කර ගැබුරු බ්ලවුස් එක අස්සෙන්

ලැමේ කානුවක හිරවුන පෙන්ඩන්ට් එක

නොදැක්ක උඹ - දැක්කෙ තව මොනවද?

ඊටත් පස්සෙ දවසක

අපේ ගේට්ටුවෙන් ඔලුව දාල

උබ බැලුවෙ මගෙ දිහා නෙවේ

මම ගෙදරට අදින ගල් ෂෝට දිහානේද?

ෆුඩ් සිටියෙ බඩු ගත්දි

අහම්බෙන්ද උබ හිටියෙ

පාත්වෙලා තෝරද්දි බිත්තර

උබ බැලුවෙ මගෙ දිහාද

නැත්නම් බුරුලට ඇන්ද ස්කිනි එක දිහාද?

එහෙම මගෙ පස්සෙන් ඇවිත්

දැන් මට ආදරේ කියල

මගෙ ලගින් ඉන්න උඹ

ඇත්තම කියපං - මුල ඉදන් හිතල බලපං

මුලින් දැක්ක දවසෙ

ඇතිවුනේ ආදරයද?

නැත්නම් ඉස්සර වුනේ වල්කමද?

෴ A සම්මතයෙන් ෴

෴ A සම්මතයෙ

කෙටියෙන් ලියමි

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Fri, 14 Sep 2012 13:57:00 +0000

මම හිතුවා හැම දේටම කලින් මං ගැන විස්තර ටිකක් කියල ඉන්න ඕනේ කියල... කියනවයි කීවට ඒ හැටි විස්තරයකුත් ඇත්තේ නැ... කමක් නැ තියෙන විස්තර ටික කියන්නම්කෝ... මම ඉපදුනේ වෙනිවැල්ල කියන ගමේ.. ඇත්තටම ඒ ගම ගොඩක් සුන්දර, ලස්සන ගමක්. මහනුවර, කෑගල්ල, කුරුණෑගල කියන දිස්ත්‍රික්ක තුනටම බෙදී යන අවසාන ගම් මායිම.. පහසුකම් අතින් ටිකක් දුෂ්කර උනත් ගහකොළ, කදු ආදියෙන් පරිපුර්ණ නිස්කලන්ක ප්‍රදේශයක්. ගම් මායිමෙන් ගලාගෙන යන්නේ රබුකන් ඔය.. මම කුඩා කාලේ ඉදන් හැදුනේ මේ වගේ පරිසරයක් එක්ක.. මම ඉපදුනු කාලේ අපි ගොඩක්ම දුප්පත්. ඇත්තටම ජීවිතයට ගොඩක්ම දැනෙන දුප්පත් කමක්.. අපිට තිබුණේ කටු-මැටි ගහපු, පොල් අතු සෙවිලි කරපු, *බිමට ගොම-මැටි ගාපු පොඩි ගෙයක්.. මේ දුප්පත් කම් අතරේ මට අවුරුදු 1යි මාස 6***කින් විතර අපේ තාත්තා අපිව දාල ගියා.. එදා ඉදන් මාව ලොකු මහත් කරන්න අම්ම ගොඩක් දුක් වින්ද කියල මම දන්නවා.. අඩුපාඩු පිරිමහන්න අම්ම උත්සහ කරත් ලාංකීය දනේෂ්වර ආර්ථිකය හමුවේ අපි තවත් අඩියටම එරුණා කියන එක විතරයි මම කියන්ඩ දන්නේ... මේ හැම දෙයක්ම උසුලා ගත නොහැකි නිසාමයි අම්මා රට යන්ඩ තීරණය කරන්න ඇත්තේ..

කොහොම උනත් මම පොඩි කාලේ ඉදලම ගොඩක් තනියම හැදිච්චි කෙනෙක්.. කිරි අම්මා, සීයා, පුන්චි අම්මල එක්ක තමයි මම පොඩි කාලේ ඉදල හැදුනේ.. මගේ අම්මා යකඩ ගෑනියෙක්.. එදා ඉදල අම්මා ගොඩනගපු අපේ අනාගතය අද ගොඩක් සාර්ථක එකක් කියන්නේ ගොඩක් ආඩම්බරයෙන්.. මම මේ පම්පෝරි ගහනවා නෙමෙයි. අම්මගේ දිරියෙන් අපි අද යමක් තියෙන මිනිස්සු.. මගේ ජීවිතේට අලුත් අනාගතයක් ගොඩනැගුවා.. . ඒ මොනවා උනත් මම මේ හැම දුක් කරදරයක්ම විදගෙන, පාළුව තනිකම දරාගෙන මගේ ඉගෙනීම් කටයුතු හොදට කරගත්තා,, ඒකට මගේ කිරිඅම්මා වගේම පුන්චිඅම්මලත් ලොකු ශක්තියක් වුණා.. මම සා/පෙළ පාස් වෙලා උසස් පෙළ කරන්න ජාතික පාසලට ආවා.. කලා අංශයෙන් A A B වගේ හොද ප්‍රථිපලයක් ගත්තේ මගේ කැපවීම උනන්දුව මත කියල මම දන්නවා.. මට හැම දේටම ඕන තරම් නිදහස ලැබුණු කොල්ලෙක්. (මේ ගැන ගොඩක් දේවල් කතා කරන්න ඕනේ, පස්සේ ඒ ගැන ලිපියක් ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.) ඒ ත් කවදාවත් මම ඒ නිදහස වැරදි විදියට පාවිච්චි කරේ නැ. මට ඕනෑම ආකාරයක යාලුවෝ ඉන්නවා. මම ඒ කට්ටිය හැමෝම ;ආශ්‍රය කරනවා.. ඒ ත් මගේ ජීවිතේ කවදාවත් මම වරද්දගෙන නැ.. මේක කියන්නේ මේ ලිපිය කියවන එකෙකුටත් ආදර්ශයක් වෙන්න.. කවුරු කොයි විදියට හැසිරුනත් තමන්ට අනාගතයක් ;ගොඩනගාගන්න ඕනේ තමන්ම මිසක් වෙන එකෙක් නොවන බව අපි තේරුම් ගන්ඩ් ඕනේ... මගේ ජීවිතේ ගැන තව ගොඩක් දේවල් තියෙනවා... ඒ හැම දෙයක්ම කියන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.. හිමිහිට... නිදහස් සිතින්..

K.A.B.M. Kodikara

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Fri, 14 Sep 2012 00:24:00 +0000

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Thu, 13 Sep 2012 16:53:00 +0000

අපි කොතැනද

මං දන්නේ නෑ කවුරු මං ගැන කොයි විදියට හිතයිද කියලා... මං දකින දේ, මට හැගෙන දේ, මගේ ආකල්ප තවත් කෙනෙකුට වෙන විදියකින් දකින්න පුළුවන්. මං හිතන්න ඕනේ මට ඕනේ විදියටද? අපේ ජීවිත ගොඩනැගෙන්න ඕනේ අපිට ඕනේ විදියටද. . ... මං ලාංකීය සංස්කෘතියට ගොඩක් ගරු කරනවා. ඒ ත් ඒ සංස්කෘතියේම සමහර දේවල් නම් මං ගොඩක් හෙලා දකිනවා. අපි තාමත් එකම තැන පල් වෙවී ඉන්න ජාතියක් වුනේ ඒ සමහර අඩුපාඩු නිසා කියන එකයි මගේ හැගීම. ඒ අතරින් ප්‍රධානතම දෙයක් තමයි ලාංකීය සංස්කෘතිය තුළ තිබුණු කුල භේදය. කවුරු කොහොම මේ දේ කොයි විදියට විවේචනය කරත්; මම නම් දකින්නේ මේක පටු අරමුණු හා ඒක පාර්ශවීය අරමුණු මුදුන්පත් කරගනු උදෙසා යොදාගනුලැබූ පහත් ආකල්පයක් හැටියට.

K.A.B.M. Kodikara.

    ආදරය හා විවාහය වගේ මානුෂීය බැදීම් වලදී මේ වගේ පහත් ආකල්පයන් ඉස්මතු වීමට ඉඩදීම මම නම් දකින්නේ ඇත්තටම ගොඩක් පහත් ආකල්පයක් හැටියට. මිනිස්සුන්ගේ උපදින කුලයෙන් ඒ මිනිහව මනින්නේ මොනවගේ මිනුම් මත පදනම් වෙලාද.. කුලයෙන් වත් බලයෙන් වත් ඒ මිනිහගේ ආත්මය මනින්ඩ පුලුවන්ද. මෙවැනි ආකල්ප මූලික කරගෙන ආදරයෙන් බැදිච්ච දෙන්නෙක් වෙන් කරනවා නම් ඒක කවදාවත් ගෙවල නිමකරන්ඩ බැරි ලොකු පවක්.    ඔබේ සතුට ඇය ළග නම් ඇගේ සතුට ඔබ ළග නම්, ඒ බැදීමට වෙන කාගෙවත් කැමැත්තක් ඕනේ කියල නම් මම දකින්නේ නැ. සමහරු මට බනීවි අපිව පොඩිකාලේ ඉදන් හදපු දෙමාපියන්ගේ කැමැත්ත ඕනේ කියල. මම මේ ඒ කැමැත්ත ඕනේ නැ කියනවා නෙමෙයි, ඒත් ඒ මොන දේ වුනත් තමන්ගේ ජීවිතය ඒ වෙනුවෙන් දියකර යන්ඩ ඉඩ දෙන එක සාදාරනය නෙමෙයි.
           ජීවිතය විදිනු රිසිනා එක් වුනේ කිමද පෙමිනා
               ජීවිතය දකිනු කෝමා            විදවණුය මිසක මෙලෙසා
බබසරය නොවෙයි ඕනෑ       ජීවිතය දෙන්න දේවී
  දෑවැද්ද නොවෙයි ඕනෑ         ජීවිතය දෙන්න පේවී

රන් රසය ලෙසේ පෑහී රන්හුයෙන් බැදී සැනහී
වෙන් වීම නියත මෙලොවේ වෙන් නොවී ඉදිමු කෙලෙසා
කුල හීන වුනත් කුමරී විය මගේ කුල කුමාරී
දැන් තැවී කුමට හඩලා සීතාව නොවූ දේවී

K.A.B.M. Kodikara.

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Thu, 13 Sep 2012 14:33:00 +0000

ආදරය සහ අපි

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Wed, 18 Jul 2012 13:42:00 +0000

ආදරය කියන්නේ පුදුමාකාර සමාජ බැදීමක්. ජීවිතේ අපිට විවිධාකාර ආදර බැදීම්, ලෙන්ගතු හැගීම් හමු වෙනවා. ඒත් දෙදෙනෙක් අතැර ඇති වෙන ආදර බැදීමක් කියන්නේ ඒක ලොකු පරිත්‍යාගයක්. අන් අයගේ හැගීම් තේරුම් ගන්නේ නැති දෙදෙනෙක් ආදරය කරන්නේ කොහොමද... සැබෑ මිනිසෙක් නම් අන් අයගේ දුකේදි කදුලක් නැගෙන්න ඕනෙ. අන් අයගේ සතුටෙදී සතුටු වෙන්න පුළුවන් හදවටක් තියෙන්න ඕන.

ග්‍රහණයට ගැනීම ආලය වුවත් ගිලිහී යෑම ප්‍රේමය යි. සදාකාලික නොවූ ලෝකෙක සදාකාලික ප්‍රේමයක් අපේක්ෂා කල හැකි නොවේ.. නමුදු තම දිවි දෙවැනිකොට තබා ආදරය රැකගන්නා පෙම්වතුන් පෙම්වතියන් ඕනෑතරම් සිටිති. තම ජීවිතයේ සිදුවන මොනයම් ම දෙයක් වත් ආදරය කරන තම පෙම්වතාට පෙම්වතියට නොරහසක් ව පවතින්නේ නම් එවන් වු දෙදෙනෙකු අතර ඇතිවන ආදරය සදාකාලික වනු ඇත.

මම ආදරය කියන හැගීම තුළින් ගොඩක් දේවල් ඉගෙනගත්තු කොල්ලෙක්.. ජීවිතය සමග බැදුණු සෙනෙහසට ගොඩක් ආදරය කරන කොල්ලෙක්.. ඒත් ගොඩක් අය විවිදාකාර විදියට ආදරය කරනවා.. ඒ ත් ආදරය කියලා මම නම් දකින්නේ දෙදෙනෙකුගේ හදවතේ ඇතිවෙන ළෙන්ගතු කමක්. එහෙමත් නැත්නම් කැමැත්තක්.. අපි ලාංකීය සංස්කෘතික පදනමක් මත ඉපදිච්ච මිනිස්සු.. ඒ නිසා මම නම් දකින්නේ අපේ ආදරයත් ගොඩනැගෙන්න ඕනෙත් ඒ සංස්කෘතික චින්තනයට සමානුපාතිකව කියලයි. ඇත්තටම දැන් කාලේ ආදරය කරන දිහා දැක්කම හිතෙනවා මේක ලංකාවද කියලා. ඒ තරමටම අපි ගොඩක් පිරිහිලා... මට මතක් වෙනවා මගේ යාලුවෙක් කියපු කතාවක්. දවසක් මේ කියන යාලුවට පාසැලක පින්සිපල් කෙනෙක් මුණගැහිලා තියෙනවා. ඒ පින්සිපල් කියනවලු .....

“පුතා ඇත්තටම දැන් සමාජෙ හැදෙන එවුන් කරන්නේ මොනවාද කියල උන් වත් දන්නේ නැ. මේ හරියට හය-හතර නොදන්න පොඩි එවුන් ලව් කරනවා. දැක්කහම කලකිරෙනවා. .... අපි ඒ කාලේ මාස ගානක් පෙරුම්පුරලා තමයි කෙල්ලෙකුගේ නම හොයාගන්නේ.. ඒ කෙල්ලව යාලු කරගන්න ඒ වගේම දුකක් විදිනවා. ... යාලු කරගත්ත කියමු ඒ ත් ඒ කෙල්ලත් එක්ක කතා කරන්න කොච්චර දුකක් විදිනවද. .. අවුරුද්දක් වත් ගිහින් තමයි ෆ්ලිම් එකක් බලන්න ඒ කෙල්ලව කැමති කරගන්නේ.. ඒ ත් ඒ කැමැත්ත ගන්නේ කොච්චර අමාරුවෙන්ද.. ... .. ඒ ත් අද කාලේ ඉන්න එවුන් කෙල්ලගේ නම මොකක්ද කියල දැනගන්නේ Room එකකට ගිහින් කොරන්ඩ ඕනේ ඔක්කොම වැඩ ටිකත් ඉවර උනාට පස්සේ.. .....”

ඉතින් මේක තමයි අද සමාජයේ ඇත්ත කතාව.. සමාජ පවුල් සංස්ථාව බිද වැටෙන්න ප්‍රධාන හේතුව තමයි නොදැනුවත් කම හා නොගැලපීම.. ප්‍රේමයේ ප්‍රතිපලය විවාහ වීම නම්; ආදරය තුළින් නොගැලපීම කියන දේ ඉවත් විය යුතුයි. අවුරුදු 17න් දීග ගිහින් 27න් දික්කසාද වෙන සංස්‌කෘතියක් අපට අවශ්‍ය වෙන්නේ නැ... විවාහය කියන්නේ මුළු ජීවිත කාලයක් එකම අරමුණක ජීවත් වීමට ඇතිකරගන්නා ගිවිසුමක් වගේ දෙයක්. හැබැයි මේ දේ තියෙන්ඩ ඕනේ හදවතේ මිසක් ලියවිල්ලක නෙමෙයි..

කොල්ලෙක් කෙල්ලෙක් ආදරය කරන එකේ වැරැද්දක මම නම් දකින්නේ නැ.. ඒ කාලේ ආදරය කරන්නේ නැතිව හැරමිට්ටෙන් යන කාලෙද ආදරය කරන්නේ.. නමුත් ආදරය කියන්නේ මොකක්ද කියන එක අපි හරියට තේරුම නොගන්න එකයි වැරැද්ද...

ප්‍රේමය නම්

රාගයෙන් තොර ; සද එළිය සේ අචින්තයි..

පාරිශුද්ධයි.... නිර්මලයි....

විශාරද නන්දා මාලිනියන්ගේ මේ ගීතයේ අන්තර් ගතය පිළිබද අවදානය යොමු කරලීම වටී. ප්‍රේමය යනු රාගයම නොවන බව ඈ සිහිපත් කරයි.. නමුත් ප්‍රේමය තුල රාගයද යම් තරමින් තිබිය යුතුය. ඒ බව අපි දනිමු.... නමුත් අහු-මුළු වල නීච ගැරඩින් මෙන් වෙලී සිටින පෙම්වතුන්ට වඩා දෑත පටලාගෙන නිසංසල මනසින් පෙම්බස් දොඩනා පෙම්වතුන්ගේ ඇත්තේ නිර්මල බවකි. ආත්මීය පාරිශුද්ධත්වය තුළ ඔවුනගේ ආදරය සදාකාලික වනු ඇත. ..

කෙල්ලෙක් යනු ආඩම්බරකාර චරිතයක් විය යුතුය. කොල්ලෙකු ආදරය සොයා යා යුතුය’ යන්න සම්මතයයි.. ඇත්තෙන්ම විය යුතුතේ ද එයම නොවේද.. කෙල්ල යනු දකින දකින කොල්ලන්ට ඉගි-බිගි පාන චරිතයක් විය යුතු නැත.. කොටින්ම කියනවා නම් සමාජ ගත බඩුවක් විය යුතු නැත. . කොල්ලන් යනු යන යන තැන දකින දකින පදුරට මුත්‍රා කරන චරිතයකි. ඒ බව අවබෝද නොකරගන්නා කෙල්ලන්ට මොකේ පිහිට ලැබේ දැයි අපි නොදනිමු. .....ඒ නිසා අවබෝදය හා සහකරුවෙකු තෝරා ගැනීම තුළ එක් වරක් නොව සිය දහස වරක් සිතා බැලිය යුතුය. නොදැන කරන ආලයට වඩා, හැගීම් පාලනයෙන් ගොඩනගාගත යුතු අනාගතය අමිල බව අවබෝද කරගත යුතු නොවන්නේ ද?? සමාජය කෙතරම් බටහිර කරණය වුවත් අප හැමදාම සාම්ප්‍රදායික ලෙස ජීවත් විය යුතු බව මින් අදහස් නොකරමු.. අපද වෙනස් විය යුතුය. සමාජයද වෙනස් විය යුතුය. . එහෙත් ලාංකීය සංස්කෘතිය තුළ ආදරය බටහිරකරණය විය යුතු නැත’ යන්න මගේ අදහසයි. ..

මේවා බලා හැදෙන එවුන්ද ඇත. කොතරම් කීවත් නැහැදෙන එවුන්ද ඇත. උන්ට මේවා කියා වැඩක්ද නැත. බීරි අලින්ට වීණා වාදනය කොට පලක් නොවන්නා සේ උන් මේවා නොදකින තරමටම හොදය. .

K.A.B.M.K

noreply@blogger.com (BMK TRAVEL) — Tue, 17 Jul 2012 05:58:00 +0000

කාලය නමැති සැඩ පහරින් අතීතය සෝදා ගෙන ගොස් ය. නොබෝ දවසකින් අප ගතකළ ජීවිතය කෙළවර වන බව මම දනිමි. එහෙත් ඒ දැනුම මම සිට යත සගවා ගතිමි. මම කිසි විටෙක ඒ සත්‍යයට මුහුණ පා නොබැලුවෙමි. අප ගත කළේ සැබෑ ජීවිතයක් නොව සිහිනයකි. ඒ සිහිනයෙන් අවදි වන්නට අපට කවදා නමුත් සිදු වේ.

ස්ත්‍රියක් ළගින් ඇසුරු කරන්ට කරන්ට ඔවුන්ගේ කිසියම් ඇද කුදයක් මට පෙනේ. එහෙයින්, මුලදී කිසියම් ස්ත්‍රියක කෙරෙහි මගේ සිත ඇදී ගිය ද නොබෝ දවසකින් මගේ සිට ඇය කෙරෙහි උදාසීන වේ.

ආලය යි කියන්නේ කායික වුවමනාවන් පිරිමසා ගන්නා තුරු සිතෙහි ඇතිවන ආසාව නොවේද? එසේ නම් විශේෂ ස්ත්‍රියක් පැතීමෙන් වැඩක් නැත. කායික ආස්වාදය කවර ස්ත්‍රියකගෙන් වුවද ලබාගත හැකිය. හදවතේ ඇවුලුණු රාග ගින්නෙන් හටගත් දුම් පටලින් මගේ දෑස් දැන් වැසී තිබේ. රාගය සංසිදවුවහොත් මගේ දෑසට පියවි පෙනුම නැවත ලැබේ. ..... එහෙත් එය මා මවා ගත්, පටු කල්පනා ලොවකි. සැබෑ ලොව ඊට වඩා කෙතරම් පළල් ද? එහි වෙන ස්ත්‍රීහු නොසිටිත් ද? මේ රටේ ස්ත්‍රීහු කොතරම් දැකුම්කලු වෙත් ද?

මම රාගයේ මාර්ගයෙන් රාගයෙන් මිදීමට මාන බැලීමි. රාගයෙන් මිදීමට එක් මගක නම්, ඊට බුරුලක් නොපෙන්වා, ඉදුරන් දමනය කිරීම යි. අනික්‌ මග නම්, රාගයට ඉඩ දී ඉදුරන් පිනවීම යි. අධික රාගයේ ගැලීමෙන් තෘෂ්ණාවේ වේගය සංසිදේ. එසේ වූ කල උපේක්ෂාවෙන් යුතුව ලොව දෙස බැලිය හැකිය. එවිට සෑම දෙයක ම සෑම කෙනෙකුගේ ම යථා ස්වරූපය පෙනේ.

මා ඇගෙන් සෙවූයේ සැබෑ ආදරය නොව, ආදරයේ ව්‍යාජයකි. ඈ එබන්දක් මා ඉදිරියේ තබන්නට තැත් කළා ය. එය බිද දැම්මේ මා ය. ආදරයේ ප්‍රතිරූපය ආදරයට වඩා හොදය. සැබෑ ආදරය ජීවිතයේ පතුලටම කිදා බැස, එහි ඇති දුකින් තැවරෙයි. ආදරයේ ව්‍යාජය ජීවිතයේ මතුපිට පාවෙයි. එය ක්‍රීඩාවකි. එයින් ඇලුම් බැලුම් හට ගන්නේ නැත නළු දෙදෙනා, නළු වෙස් වළාගෙන නටන බව අවබෝධ කටයුතු ය. එකෙකු අනෙකාගේ වේශය ගලවා සැබෑ මුහුණ දෙස බලන්නට තැත් කිරීම වැරදිය. එසේ කිරීම, ඒ ක්‍රීඩාවේ නියෝගයන්ට විරුද්ධ ය.

අප හැසිරුණේ අතීතය සොයාගෙන ගොස් එය සුරැකිව තබාගන්ට කරන ලද රහස් ගිවිසුමකින් මෙනි. අපි ජීවිතයේ මතුපිට පාවෙමින් ඒ නොගැබුරු සුවයෙන් තෘප්ත වන්ට තැත් කළෙමු. පතුළෙහි වූ බොර දිය නොකලතා සිටින්ට අපි පරෙස්සම් වීමු. එහෙත් ඇතැම් විට නොදැනුවත් ව ම බොර දිය මතු වේ.

ලහි ලහියේ ග්‍රහණයෙන් ගිලිහී යන සැපතක් ලුහු බැදයාමේ දී මා රැස් කළ දුක් සමුදාය විස ගොර සැපින්නියක මෙන් හිස ඔසවා මා දෙස බැලීය. ඒ දුක් සමුදාය මගේ අනාගතයට දායාද වන බව මම දනිමි. ... කුමටද මා මිරිගුවක් දෙසට දුවන්නේ ? සැබෑ තතු වටහා ගැනීම ඊට වඩා නොමැනවිද ..... ?