It's my Life

No Boundaries Roadtrip Part 8 ~ Canberra

2012-02-06T02:21:00.000+01:00

Op Australia day reden wij verder richting Canberra, onderweg zien wij al verschillende dorpsfeesten in volle gang. Tijdens het tanken drinken wij nog even een bakkie koffie en warme chocolademelk voor mij, want ja lust nog steeds geen koffie ;) Wat wel maf was bij het tankstation dat ze er beetje toeristische informatie hadden, maar met de kalender van wat er allemaal zou gebeuren in 2007-2008.. daar heb je nu natuurlijk niets aan ;) Toen maar doorgereden naar Canberra, na een eindje rondrijden vinden wij een parkeerplaats. Het is dichtbij de busterminal dus ik dacht dat er wel een tourist info zou zijn. Een stel taxichauffeurs sturen ons naar de grote en zeggen dat het op loopafstand is, maar toen ik een bord tegen kwam met over 2km heb ik het lopen maar op gegeven, dat zou mijn enkel niet zo leuk vinden..

Gelukkig komen wij nog wel een kleine tourist info tegen en krijgen al heel bruikbare informatie van de man achter de balie, alleen had hij geen programma van de feestelijkheden rond Australia Day. Terug naar de camper en dan maar met de camper naar de grote tourist info. Hier gaan mams en ik eerst even naar toilet, en daarna kijken wij rond in de tourist info.. paps heeft niet in de gaten dat wij al binnen zijn en dat er twee ingangen zijn.. toen ik hem ineens niet meer zag maar even naar buiten gelopen om aan te geven dat wij al binnen zijn..Bij de balie vragen wij informatie over Canberra en Australia Day, wij krijgen het programma in de handen geduwd en echt vriendelijk waren ze niet.. dat had ik nog niet eerder zo meegemaakt in Australië waar ze over het algemeen juist erg vriendelijk en behulpzaam zijn.

Na de tourisst information rijden we naar de camping die ons aangeraden werd, helaas hadden ze daar geen vrije plaatsen meer, maar ze verwezen ons meteen naar een andere camping die ook op ons lijstje stond. De camping lag net buiten Canberra en qua doucheruimte deed het mij denken aan van die doucheruimtes die je ook op schoolreisjes en zo hebt. Ik was behoorlijk moe en het werd ook net even wat minder weer.. In sightseeing had ik geen zin en zo ben ik na even gelegen te hebben gaan internetten en paps en mams hebben skipbo gespeeld. Tegen de avond reden we naar Canberra om nog even snel wat te eten en daarna een parkeerplaats te zoeken.

Bij het water is er die avond vuurwerk en beetje muziek, gelukkig vinden wij nog een plekje voor de auto en wandelen we langs de waterzijde richting de brug. De stoelen plaatsen we op een mooi stukje gras, we zitten net te ver van het hoofdgebeuren om de muziek etc. te kunnen volgen, maar ik vermaak mij goed met mensen kijken! Voordat het vuurwerk begint is er nog een dragonboat race.. dat was wel leuk om te zien, maar vond het niet heel bijzonder.. het vuurwerk daarentegen was wel echt mooi! Ik had veel foto's gemaakt, maar ben ondertussen het SD kaartje met de foto's kwijt geraakt dus kan deze niet op de blog zetten.. Na het vuurwerk lopen wij weer terug naar de camper en rijden we naar de camping waar wij lekker gaan slapen.

Als we wakker worden is het alweer vrijdag, dit was het laatste nachtje in de camper, want vandaag rijden wij terug naar Sydney. Voordat wij terug rijden moeten wij eerst nog boodschappen doen aangezien wij zelfs geen eten meer voor ontbijt hadden. Na lekker ontbijt in de supermarkt te hebben gekocht rijden wij naar de war memorial. Hier eten wij even een broodje en bekeken de mooie auto's die op de parkeerplaats stonden. Er was een rally van historische auto's en de meesten stonden bij de war memorial geparkeerd.

De war memorial zelf is een mooi gebouw met een schitterend zicht op een lange laan richting het parlement. Het war memorial zelf is een mooi gebouw en erg ruim opgezet.. eerst kijken we boven rond waar alle namen van de slachtoffers van de eerste en tweede wereldoorlog staan afgebeeld. Hier krijg ik nog een leuk verrassend telefoontje uit Nederland.. Ik raak daardoor wel mijn ouders kwijt want die waren inmiddels al afgedaald in het museum. Het museum is verrassend groot en erg mooi opgezet met veel informatie over de eerste en tweede wereldoorlog. Het deel van de tweede wereldoorlog heb ik maar weinig van kunnen zien aangezien paps toen smste of ik naar de uitgang wilde komen. Ik vond het museum echter zeker een aanrader en wil er zeker nog wel eens naar terug.

Eenmaal weer buiten gaan wij op weg naar Sydney, ik ga lekker achterin de camper een filmpje zitten kijken en de terugweg verloopt voorspoedig. In Sydney ga ik weer voorin zitten om het laatste stukje de weg terug naar huis te wijzen. Wij doen na aankomst nog even boodschappen en hebben verder een rustige avond met wat spelletjes.

No Boundaries Roadtrip Part 7 ~ Mt. Kosciuszko, highest point of Australia!

2012-01-28T16:15:00.000+01:00

Na een goede nacht geslapen te hebben staan wij redelijk op tijd op voor een flink ontbijt. Vandaag gaan pap en ik naar het hoogste punt van Australië. Mt. Kosciuszko is met 2228m het hoogste punt van Australië en daar zijn wij nu dichtbij. Het zou nog een flinke wandeling worden, dus mams besloot op voorhand al niet mee te gaan. Na een lekker ontbijt en met een lunchpak in de rugzak rijden wij van de natuurcamping af terug naar Thredbo. In Thredbo nemen wij eerst een stoeltjes lift een eind omhoog. Deze stoeltjeslift is met zijn 33 dollar per persoon nog best duur, maar het scheelt wel wat kilometers lopen. Boven aangekomen ga ik eerst even naar het toilet en daarna geven wij mams nog een kus en gaan paps en ik op weg.

Ik vond het wel spannend want wist niet of ik zo ver kon lopen en of mijn enkel het ging trekken. De enkel had ik echter goed ingetaped en ik had mijn bergschoenen aan voor extra steun. In het begin ging vooral het bergopwaarts lopen nog niet heel makkelijk maar nadat de spieren door het lopen wat opgewarmd waren ging het een stuk beter. Al kletsend loop ik met paps de route naar de top, een top die in de winter bedekt is met sneeuw, maar daar is nu nog maar heel weinig van over. Wel is het mooi groen en bloeien er allemaal mooie bergbloempjes. Het land is vrij drassig en er ontspringen verschillende riviertjes, in sommigen zwemmen zelfs visjes. Het voordeel is wel dat er een metalen pad over het drassige land is aangelegd zodat je geen natte voeten krijgt en de natuur beschermd wordt.

Ik geniet van de natuur, het mooie weer en het lopen gaat nog steeds goed. Wel trek ik de veters van mijn linkerschoen nog wat extra aan zodat mijn enkel geen speling meer heeft. Wij nemen een paar rustpauzes, maar liggen mooi op schema, ons was verteld dat de beklimming ongeveer 2 uur zou duren. Uiteindelijk komen wij inclusief pauzes binnen de 2 uur boven. Het landschap op deze hoogte vind ik eerlijk gezegd niet veel verschillen van de Europese Alpen waar ik als kind veel met mijn ouders gewandeld heb.

Eenmaal op de top was ik wel erg trots op mijzelf en moet ik toch wel even terug denken aan een jaar geleden.. Een rare tijd was dat waarin ik even helemaal niet meer kon lopen en toen in januari ook nog nauwelijks kon lopen en nu een jaar later haal ik de hoogste top van Australië. De wandeling zelf viel mij heel erg mee, ze zeiden dat het laatste stuk steil zou zijn, maar ook dat had ik al wel steiler gezien en zo was ik dan ook best wel verbaasd toen ineens de top voor mij opdoemde. Bovenop de top moeten er natuurlijk een aantal foto's gemaakt worden. Ik klim op het monument van het hoogste punt en er schiet een enorme kramp in mijn bovenbeen. Gelukkig niet zo erg dat ik niet meer terug zou kunnen maar pijnlijk was het wel..

Na de foto's eten wij even een broodje en drinken wij wat, ondertussen van het uitzicht genietend. Het uitzicht hier is wel even anders dan de Grampians, overal waar je kijkt zie je bergen. Na een pauze beginnen wij aan de terug weg.. naar beneden lopen gaat qua enkel al wat zwaarder en ook mijn benen beginnen de kilometers te voelen.. Ik krijg pijn, maar ja ik moet door want moet toch terug naar stoeltjeslift die mij weer naar de camper zou brengen. Gelukkig lopen wij wel in een lekker tempo door en veel eerder dan wij bij aanvang van de dag dachten komen wij terug bij de stoeltjeslift. Ik bel even mams op om te vragen waar zij uithangt en als blijkt dat ze in dorp is nemen wij de lift naar beneden. Beneden kijk ik nog even in souvenirwinkeltje maar de spullen waar ik interesse in had waren zo duur dat ik maar snel verder ben gegaan.

Mams vinden wij in de supermarkt en nadat alle boodschappen binnen zijn genieten wij van een wel verdiend ijsje, ondertussen babbel ik nog met een Nederlands stel dat wij onderweg op de berg al waren tegen gekomen en waarvan ik wist dat ze Nederlands waren omdat de vrouw een serious request t-shirt aan had. Na het ijsje halen mams en ik nog een fles wijn en stappen wij in de camper.. Lopen gaat ondertussen allesbehalve soepel, ik heb pijn in heupen en liezen en de enkel vind het ook even niet zo leuk meer. Wij rijden nog een eindje richting Canberra, maar net voor Cooma vinden wij een camping waar wij kunnen overnachten. Die avond was ik zo uitgeput dat ik na het eten naar bed ben gegaan en zo al voor half 10 in bed lag en ook bijna meteen in slaap viel.

Ik ben erg trots op mijzelf dat ik dit toch maar even gedaan heb, ook al was het zwaar. Ik hoop dat ik in de toekomst ook nog zo af en toe flink over de grenzen kan gaan om zo'n mooie wandeling te maken =)

No Boundaries Roadtrip Part 6 ~ Shepparton, Beechworth, Colac Colac, Thredbo

2012-01-26T23:51:00.004+01:00

Na een nacht in Shepparton reizen wij weer verder. Een heel klein stukje krijgen wij een weg die wij al eerder bereden hebben, maar na een aantal kilometer gaan wij hier weer af om zo naar Beechworth te rijden. Beechworth is een dorp waar de Goldrush ook groot was, maar tijdens de financiele problemen erna hebben ze geen geld gehad om de gebouwen af te breken en zo heb je nog een heel dorp waarin je je zo terug in de tijd kunt wanen. Bij de tourist informations horen wij dat er net een Ned Kelly tour begint. Ned Kelly is één van de bekendste bandieten in Australië. De man die de tour deed heeft een heel verhaal over Ned Kelly en de mannen met wie hij samen een bandietenbende had.

Ned Kelly heeft meerdere opstootjes met de politie gehad waarbij ze niet eens veroordeeld zijn naar de moord op 3 agenten. Daarnaast hebben ze verschillende banken overvallen... het leuke is dat de cel waar hij in Beechworth heeft vastgezeten nog te bezoeken is, maar ook de kroegen en winkels die hij bezocht. Trouwens als je vriendelijk tegen hem was kon je zelfs in die tijd al opgepakt worden. Het einde van Ned Kelly en zijn bende is een confrontatie met de politie in Glenrowan. De bendeleden van Ned Kelly worden vermoord en Ned Kelly wordt gewond opgepakt en na een proces werd hij opgehangen. Ned Kelly is naast een bandiet ook wel beroemd doordat hij opkwam voor zijn Ierse achtergrond in een Engels Australisch overheerst land.

Tijdens de tour heb ik mij wel verbaasd hoe de rechtsspraak in die tijd ging en ben ik blij dat het nu allemaal wat eerlijker verloopt ;) de tour was wel een beetje uitgelopen omdat de man maar bleef vertellen. Na de tour hebben paps en ik nog een telegram verstuurd en zijn wij daarna weer verder gereden. Het landschap veranderd zo onderweg wel, van kale vlaktes naar heuvels, naar naaldbossen en langs grote meren. Zo maakt het wel leuk naar buiten kijken tijdens het rijden. Bij het stuwmeer waar wij langs kwamen zag je wel dat het water vrij laag stond, en stonden er ook veel dode bomen in het meer. Ondertussen maken wij nog een stop omdat wij allemaal moe zijn, ik ga in gras liggen, paps slaapt in de bus en mams zit ergens op een bankje te lezen. Nadat wij allemaal wat opgeknapt zijn gaan wij op zoek naar een camping. Die camping vinden wij een eindje verderop in Colac Colac.

Het is een mooie camping en lekker weer, ik ga eerst nog even heerlijk in de zon liggen lezen voordat wij gaan eten. De camping is mooi groen en ligt aan een rivier met koud water dus ik ben maar niet gaan zwemmen. Redelijk op tijd ga ik die avond slapen want dit keer is het wel lekker koel en kan ik dus goed slapen. De volgende ochtend sta ik met zware tegenzin op. Ik heb zin in een rustig dagje en niet verder trekken, maar na een douche genomen te hebben was ik wel weer klaar voor nog een dag onderweg. Wij rijden naar Khancoban waar wij een permit kopen om het Nationaal Park Kosciuszko (Snowy Mountains) in te mogen en na nog wat boodschappen te hebben gedaan rijden wij het Nationaal Park in.

Wij rijden over een mooie bergweg en stoppen voor lunch bij een kampeerplek in het Nationaal Park. Deze kampeer en rustplaats ligt mooi aan de rivier en ik geniet dan ook lekker van de broodjes Zalm met Philadelphia. Na het eten rijden wij weer verder door de mooie natuur. De bomen worden op een gegeven moment wel een beetje vreemd kaal en grijs, of ze aangetast zijn door een bosbrand weten wij niet. Bij Dead Horse Gap stoppen wij nog even voordat wij in Thredbo aankomen. In Thredbo zelf is helaas geen camping, wij kijken even rond in de winkeltjes en kopen een lekker ijsje bij de supermarkt. Daarna rijden wij naar Thredbo Diggings. Dit is een wildkampeer terrein in het Nationaal Park met als enige voorziening een toilet. Het ligt mooi aan de rivier maar het stikt er van de vliegen. Ik lag lekker in het gras te lezen, maar wordt gestoken door een mier of spin of ander ongedierte.. Hierna voel ik mij niet lekker en ben ook erg moe.

In de camper heb ik zo nog even lekker liggen slapen totdat het tijd was om te gaan eten. Na het eten komt er een kangaroe op de camping en van de Italiaanse buren die jaren in Australië hebben gewoond krijg ik een stukje brood die de kangaroe uit mijn hand opeet. Aangezien ik nog steeds moe ben ga ik lekker op tijd slapen want morgen zou een zware dag worden.

No Boundaries Roadtrip Part 5 ~ The Grampians, Lubeck & Bendigo

2012-01-23T13:00:00.002+01:00

Zaterdagochtend nadat wij alles ingepakt hebben ga ik langs bij de tourist information en paps nog even geld pinnen. Bij de tourist information leerde ik weinig nieuws, de campingeigenaar had de avond ervoor al alle belangrijke bezienswaardigheden aangekruist op de kaart. We verlaten Dunkeld en kunnen de eerste stop niet echt vinden, pas een hele tijd later komen wij er achter dat wij de verkeerde weg hadden genomen. Dit was echter niet echt een probleem omdat deze weg aangegeven stond voor het geval wij nog weer terug zouden keren. Wij reden zo door een mooie vallei in de richting van Halls Gap. Eenmaal op de juiste weg sloegen wij na een aantal kilometer rechtsaf naar Mount William. Zo'n 2km van de top is de parkeerplaats en moeten wij verder lopen. Op dat moment hadden wij nog niet in de gaten dat het zo ver zou zijn, maar als je eenmaal aan het lopen bent wil je de top ook halen.

Onderweg naar de top zien wij onze eerste slang, helaas was de slang te snel weg voor mij om er een foto van te maken. Na een flinke klim bereiken wij de top waar je een schitterend uitzicht hebt op de Grampians en het omliggende land. De Grampians liggen eigenlijk best wel vaag.. eromheen ligt allemaal vlak land en ineens doemt er een heuvel/rotsformatie in het land op. Geen geleidelijk overgang.. maar ineens ligt het er ;) Boven maken wij een aantal foto's maar door de harde wind gaan wij snel weer aan de afdaling beginnen.. Ondertussen deed mijn enkel flink pijn en ging het lopen niet meer zo makkelijk. Ik was dan ook blij toen wij weer de parkeerplaats bereikten en ik kon gaan zitten!

Vanaf Mount William reden wij naar Halls Gap om even te tanken en ik ga even snel naar het toilet. Daarna rijden wij door naar de Boroka Lookout. Ik vind deze lookout niet zo heel bijzonder, maar het is wel een leuke plek om even te lunchen. Na de Boroka Lookout rijden wij door naar de Reed Lookout. Hier keken wij ook even kort zodat wij snel weer door konden. De laatste stop van vandaag was de Mackenzie Falls. Deze watervallen zijn de bekendste van de Grampians. Het is een flinke afdaling naar beneden en mams besluit niet mee te gaan. Samen met paps ga ik naar beneden en dit is één van de mooiere watervallen die ik gezien heb. Er komt een mooie hoeveelheid aan water naar beneden en hij is nog redelijk hoog ook. Na even wat foto's te hebben gemaakt, lopen paps en ik op eigen tempo naar boven, omdat ik veel sneller ben kijk ik nog even bij de Broken Falls en zo kom ik bijna tegelijk met paps bij mams aan. Wij zitten nog even heerlijk op een bankje en eten een welverdiend ijsje.

Wij verlaten langzaam maar zeker de Grampians en rijden naar Horsham. Hier vinden wij al snel een camping echter wordt er niet op ons bellen gereageerd. Wij besluiten eerst boodschappen te doen en toen wij nog niets gehoord hadden reden wij naar een andere camping. Als we willen gaan koken blijkt een deel van de boodschappen vergeten te zijn, paps rijdt nog even terug en zo komen wij vrij laat aan het eten.. Wat trouwens wel grappig was, was dat er muziek was in het toiletgebouw.

Op zondag was de dag aangebroken dat wij Lubeck gingen bezoeken, maar eerst gingen wij in Horsham nog even langs de supermarkt om nog wat brood te halen. Via de Horsham-Lubeck Road reden wij over de vlaktes naar het gehuchtje Lubeck. Ja de Australische Lubeck is niet zo groot als de Duitse stad Lubeck ;) Na een rit over de vlakte komen wij aan, onderweg waren wij nog even bang dat er geen plaatsnaambord zou staan, maar gelukkig was deze angst ongegrond. Bij het plaatsnaambord stoppen wij de auto en maken wij een lading foto's. Daarna rijden wij het gehucht binnen en maken nog een foto van de brandweerkazerne met 1 brandweerwagen waar ook nog Lubeck op staat ;) Er staan zo'n 15 huizen en als je even niet op zou letten zou je er doorheen rijden zonder dat je het door hebt ;)

Na onze fotosessie rijden wij verder, wij gaan langzaamaan weer op weg naar Sydney. Na een lange rit waarin wij nauwelijks auto's tegen kwamen, komen wij aan in Bendigo. In dit stadje is meer goud in 50 jaar uit de grond gehaald dan waar ook ter wereld. Hierdoor is er behoorlijk geinvesteerd in bebouwing en zo staan er een heel aantal gebouwen in mooie Victoriaanse stijl. Wij eten eerst even wat en maken daarna een wandeling door dit mooie stadje. Na de wandeling rijden wij door naar de overnachtingsplek van die dag. Shepparton, een stadje waar veel fruitbomen staan en zo staat er op de camping ook een hele groep Fransen die er aan het fruit plukken zijn op een working Holiday visum. Het is die dag erg warm en dat blijft het 's avonds ook. Overdag is het niet zo vervelend maar voor 's nachts als je moet slapen in een benauwd warm klein hok dan valt die hitte niet mee.. Gelukkig val ik uiteindelijk toch nog in slaap...

No Boundaries Roadtrip Part 4 ~ Great Ocean Road Day 2 & 3

2012-01-22T13:52:00.000+01:00

Donderdagochtend staan wij rustig op en tijdens ontbijt babbelen wij nog even met onze gezellige buren =) Terwijl paps en mams de camper vertrekklaar maken wandel ik naar de receptie om de sleutel van het toiletblok in te leveren. Op de terugweg naar de camper kijk ik nog even binnen bij de tourist information en loop dan door naar de camper die net wil vertrekken om mij tegemoet te rijden. Vanuit Lorne rijden wij naar Kennet River. Hier leven Koala's in het wild en dat is natuurlijk ook wel even leuk om te zien. Meteen aan het begin van het straatje zitten al wat Koala's en parkiet/papegaaiachtigen. Hier kijken wij eerst even en daarna rijden wij nog een eind het bos in en zien wij nog meer Koala's. De meesten zitten hoog in de boom dus dat is een beetje lastig met foto's maken.. Mijn verrekijker komt hier wel weer goed van pas ;)

De volgende grote stop na Kennets River is Maits Rest. Hier heb je een schitterende wandeling door het regenwoud. De route is lekker heuvelachtig en zo'n 800m lang.. Ik heb mij echt zitten verbazen over de hoogte van de bomen. Ze kunnen 100m hoog worden! Het regenwoud is wel dicht begroeid en zo af en toe valt er dan een boom om die weer licht creeert op de grond en ervoor zorgt dat er weer nieuwe planten en bomen richting de zon kunnen groeien. Ik vond het een erg mooie wandeling, was alleen een beetje jammer dat een ander gezin hun kids niet onder controle hadden en die zaten de hele tijd te gillen en te doen.. dat verstoorde de rust en de andere geluiden in het regenwoud wel!

Na deze mooie wandeling reden wij door naar Cape Otway, op de heenweg naar deze kaap met vuurtoren zien wij nog niet zoveel Koala's.. Wij betalen op de kaap entree voor de vuurtoren, maar dat was echt het geld niet waard.. Wel babbel ik bovenop de vuurtoren nog met één van de medewerkers en die verteld mij dat in de eerste jaren de vuurtoren op walvisolie brandde, daarna op kerosine en later electriciteit. Nu werd er een kleinere lamp gebruikt. De grote vaarroute onder Australië langs ligt echter uit het zicht. Op de terugweg naar de doorgaande weg zien wij wel veel Koala's en er loopt er zelfs één over de weg.. Ik maak een paar mooie foto's en aai de Koala. Net op het moment dat ik bijna met de Koala op de foto ging, ging er een Japans jongetje voor de camera staan en die ging helaas niet meer aan de kant..

Na nog even van de Koala's te hebben genoten besluiten wij in één keer door te rijden naar Port Campbell waar wij die ochtend een plaats hebben gereserveerd. Wij zijn er net voor sluitingstijd van de receptie. Ik ben allesbehalve fit dus wij besluiten met de camper nog even dorp in te gaan op zoek naar wat te eten. Wij vinden een leuk restaurant met uitzicht op het strandje en hebben een heerlijke vismaaltijd met frieten en salade. Ik heb echt zitten smullen, nadat het eten op is en de zon is ondergegaan gaan wij snel terug naar de camping om lekker te slapen.

De ochtend erna neem ik een lekkere douche en daarna rijden wij een 20 km terug naar de Gibson Steps, hier lopen wij via de trappen naar beneden en vanaf het strand heb je al een klein uitzicht op wat ons te wachten staat bij de 12 apostles. Na een aantal foto's en beetje gespeeld te hebben met de golven gaan wij terug naar de camper en rijden wij naar de parkeerplaats voor de 12 apostles. Vanaf de parkeerplaats wandelen wij naar verschillende uitkijkpunten waar je echt een schitterend zicht op de 12 apostles hebt. Je kunt ze niet alle 12 zien en er kunnen ook zo apostles verdwijnen of er bij komen. Zo is er in de jaren '90 één ingestort, maar de kust staat onder constante aanval van de zee dus er kunnen ook nieuwen bijkomen. Het is namelijk een harder stuk steen die de kracht van de zee langer kan weerstaan dan andere delen van de kust.

Vanaf de 12 apostles rijden wij door naar de Lord Arch Gorge. Hier heeft de zee al een flinke inham gemaakt en heb je een mooie beschutte baai. De plek is vernoemd naar het schip Lord Arch die hier op de klippen is gevaren, van de 36 opvarenden overleven 2 jonge mensen deze scheepsramp. Een jonge jongen spoelt hier aan en hoort dan het hulpgeroep van een jonge vrouw die zich vastklempt aan een boom, hij bedenkt zich geen moment red haar en brengt haar op strand in veiligheid. Daarna klimt hij uit de baai om hulp te halen.

De volgende stop voor ons is alweer voorbij Port Campbell waar wij nog even getankt hebben. London Bridge waren twee soorten eilanden die verbonden waren met het land. Alleen begin jaren '90 stort de "brug" die met land verbonden was in en toen zaten er 2 mensen op het tweede deel opgesloten. Zij zijn er uren later met een helikopter vanaf gered. Ik denk dat ze wel geluk hadden dat zij niet ter aarde gestort zijn toen zij er over heen liepen. Want in de wilde zee wil je hier niet terecht komen. Op weg naar het einde van de Great Ocean Road maken wij nog een paar uitzichtstops voordat wij Warrnambool bereiken. Hier doen wij boodschappen en rijden dan door naar Tower Hill. Bij Tower Hill willen wij lunchen, maar als wij eenmaal rustig zitten aan een picknicktafel komen de Emoe's snel dichterbij en willen ons eten stelen. Snel eten wij alles op en lopen wij naar info centrum. Paps en ik beklimmen nog even de hoogste heuvel. Naast Emoe's zien wij hier ook nog weer wat Koalaberen. Tower Hill is ontstaan na een vulkaanuitbarsting.

Vanaf Tower Hill rijden wij richting de Grampians ons eindpunt van vandaag. Aan de voet van de Grampians in het dorpje Dunkeld vinden wij een camping.. Na lekker gegeten te hebben maken wij nog even een avondwandeling langs een meertje en zien wij weer kangaroes. Na de wandeling gaan wij lekker slapen!

No Boundaries Roadtrip Part 3 ~ Great Ocean Road Day 1

2012-01-18T12:05:00.000+01:00

Het is heet, erg heet, wij besluiten van Philip Island langs Melbourne te rijden en Melbourne niet meer te bezoeken. De hitte komt omdat de wind vanaf de woestijn vanaf de binnenlanden komt. Je hebt dan buiten een hitte en dan ook nog eens een erg warme wind. Geen weer dus om een stad te bezoeken. Wij rijden van Philip Island naar Torquay het begin punt van de Great Ocean Road. Onderweg net voor Geelong komen wij bij een tourist information en daar werken twee oudere mannen die erg veel informatie over the Great Ocean Road geven. Één van hen bleek ook nog Nederlands te spreken aangezien zijn ouders 60 jaar geleden naar Australië zijn verhuisd. Het voordeel van alle informatie was dat wij niet echt zelf meer naar de attracties hoefden te zoeken en ook al staat het langs de Great Ocean Road goed aangegeven, de hoogtepunten aangegeven hebben op de kaart is toch wel erg handig!

In Torquay stoppen wij nog even voor campinginformatie bij de tourist information en kijk ik nog even rond bij de surf shops. De eerste camping had geen plek, maar de camping aan het strand nog wel. Nadat wij de camper hebben neergezet lopen wij richting strand op zoek naar een terrasje.. Na een tijdje lopen vinden wij een terrasje in de zon en genieten wij nog even heerlijk van onze biertjes voor het avondeten. Het was een erg hete dag en dan gaat zo'n verfrissend biertje er wel in! Terug op de camping gaan wij nog even lekker eten en als het wat afgekoeld is zet ik alle raampjes boven in de camper open om te kunnen slapen. Die nacht regent het nog even heel kort, maar gelukkig niet erg hard.

De volgende ochtend is het nog even bewolkt maar het duurt niet lang voordat de zon door de wolken heen breekt. De eerste etappe van de Great Ocean Road gaat beginnen. Wij rijden Torquay uit naar het beroemde Shelly Beach, als er golven zijn is dit een super surfspot, maar golven waren er niet.. Elk jaar wordt er hier een groot surfevenement tijdens Pasen georganiseerd! Van Bells beach rijden we naar Point Addis, waar een mooi strand is waar wij een wandeling naar de punt toemaken. Na deze wandeling rijden wij door naar de vuurtoren bij Aireys Inlet. Het is een mooie vuurtoren met een wandeling eromheen met wat mooie rotsen die uit zee steken.Van de vuurtoren rijden wij door naar de memorial voor de Great Ocean Road.

Deze memorial is gebouwd ter nagedachtenis aan alle mensen die hebben geholpen aan de bouw van de Great Ocean Road. De bouw van de Great Ocean Road is gecreeerd om militairen die terug kwamen van de Eerste Wereldoorlog een baan aan te bieden, ze sliepen samen in luxe tentenkampen om het kameraadschap te laten voortduren. Ook gaf de Great Ocean Road nog veel werk tijdens de Grote Crisis in de jaren '30. In het begin was de Great Ocean Road nog maar éénbaans en werd hij op verschillende uren opengezet voor verkeer.. de ene keer kon je dan de ene kant op en het volgende blok alleen de andere kant.

Ons eindpunt van vandaag is Lorne een leuk stadje aan zee. Gelukkig vinden wij nog een kampeerplaats alleen was deze wel zonder electriciteit. De vrouw achter de receptie kende ons nog van de dag ervoor toen zij in Torquay werkte. Nadat we de kampeerplek hebben gezien stappen wij nog even in de auto richting de Erskine watervallen. Wij parkeren de auto op de parkeerplaats en wandelen naar beneden. De watervallen zijn wel leuk, alleen een beetje weinig water.. Maar de natuur is er wel erg mooi dus ik heb wel genoten. Terug in het dorpje wandel ik nog even langs de winkels en kom ineens de Nederlandse meiden van Philip Island tegen, ze hebben nu weer ander groepje Nederlanders waar ze mee reisden en was even gezellig kletsen! Die avond speel ik met mams na het eten nog Skipbo, enne misschien een geruststelling voor thuis, mams is niet onverslaanbaar want heb alle 4 de potjes van haar gewonnen :P

No Boundaries Roadtrip Part 2 ~ Philip Island - Torquay

2012-01-17T12:43:00.000+01:00

Rond een uur of 9 's ochtends wordt het te heet in mijn slaapruimte bovenin de camper en wordt ik rustig wakker. Ik lig nog even beneden en daarna gaan wij ontbijten. Na het ontbijt heb ik nog even tijd om in de bikini buiten te zitten lezen en van de zon te genieten. Ik moet toch een beetje bruin zijn als ik terugkom in Nederland. Bij de receptie haal ik 3 keer de 3parks pass. Hiermee kan je verschillende dingen op het eiland bezoeken.

Wij beginnen de dag met een bezoekje aan de pier van San Remo aan de andere kant van de brug op het vaste land. Hier worden elke dag om 12 uur de pelikanen gevoerd. Om kwart voor 12 loopt er al 1 pelikaan over het strand te paraderen. Helaas bleef het bij deze ene, dus die had het goed voor elkaar.. Na een paar vissen vloog deze pelikaan echter weg en kwamen er ook niet meer pelikanen. In het water zwommen echter wel een paar grote stingrays die de vis goed lieten smaken!

Nadat wij het voederkwartiertje wel gezien hadden reden wij weer terug het eiland op om door te rijden naar een ander klein eilandje. Churchill Island is onderdeel van de 3 parks pass en hier hebben ze een Australische Boerderij in oude stijl hersteld. Je kunt dus zien hoe de mensen hier zo'n 100 tot 150 jaar geleden leefden. Het grappige is dat op één van de bedden een sprei lag die opoe vroeger ook in 2 kleuren gebreid heeft. Zo'n boerderij vind ik niet zo heel bijzonder, maar was wel mooi al die beesten en een mooie tuin. Op het eiland waren ze vroeger zelfvoorzienend omdat er toen nog geen brug was die het eiland met het andere eiland verbond.

Na Churchill Island rijden wij weer naar Cowes om daar wat boodschappen voor de lunch te kopen en een nieuwe bakpan. Met de boodschappen rijden wij richting het Koala Conservation Centre. Hier eten wij op de parkeerplaats onze lunch in de schaduw van de bus. Na de lunch lopen wij naar het centrum eerst kom je in een ruimte met informatie over de koala's en daarna gingen wij het bos in. Ze hadden verschillende wandelpaden tussen de bomen door en ook op hoogte. Al snel zie ik mijn eerste koala in Australië. Ik heb ooit in een dierentuin achter glas in Wenen al eens een koala gezien, maar hier leven zij echt in hun natuurlijke omgeving. Ik heb echt genoten van al die koala beren die heerlijk liggen te slapen en relaxen in verschillende bomen. De koala's hier in het zuiden zijn iets kleiner dan hun soortgenoten in het noorden van Australië en ze slapen zo'n 20 uur per dag. Tegen de avond als de schemering valt worden ze vaak actief. Hierdoor komen veel koala's om doordat ze wegen oversteken en door auto's geraakt worden.

Na het koala centrum rijden wij naar het Nobbies centrum. Hier liggen voor de kust zeehonden, maar die waren zelfs met de verrekijker maar moeilijk te zien. Het centrum zelf was al gesloten maar er liep wel een kort wandelpad langs de kust. Bij het uitkijkpunt richting de seal rocks komen wij een groep Nederlandse Backpackers tegen en zo hebben wij een hele tijd zitten kletsen op de bankjes bij dit uitzichtpunt. Tegen half 7 moeten wij wel wat gaan eten want om kwart voor 8 moesten wij ons melden bij het bezoekers centrum van de Little Penguins Parade. Elke avond als de zon ondergaat komen de kleinste pinguins die op deze aardbodem wonen hier aan land na een dag jagen op vissen. Onderweg naar de auto zien wij al 2 van deze pinguins, jonkies nog in een nest zitten. Op de parkeerplaats van het bezoekerscentrum kunnen wij eindelijk de pannenkoeken van de avond ervoor eten. Ze smaakten echt heerlijk, met een volle buik liepen wij naar het informatiecentrum en al snel door naar de bankjes bij het strand om een goede plek te vinden om te zitten.

Het wachten op de pinguins begint, voor ons zit een gezellig Australisch gezin dat ons ook nog even wat tips over de Great Ocean Road geeft. Ondertussen genieten wij van een schitterende zonsondergang en de zee. Een kwartier voor tijd komt er een ranger die meer verteld over de pinguins. De jongen zitten in het nest terwijl de ouders overdag aan het vissen zijn. Zo'n pinguin weegt maar een kilo maar als ze terug komen van het vissen hebben ze 500 gram vis mee voor de pinguin kuikens. Kan je dat voorstellen dat je de helft van je gewicht extra meesleept aan eten voor de baby? Ze komen pas aan land als het donker is, dan zijn namelijk de roofvogels al terug op hun nesten en kunnen ze onderweg van zee naar het nest niet door een roofvogel worden opgegeten. Rond kwart over 9 komen de eerste pinguins aarzelend de zee uit. Het zijn kleine vogeltjes die schichtig om zich heenkijkend een weg van zee, via strand en rotsen naar de duinen zoeken waar hun kuikens wachten om gevoed te worden.

Ze lopen tot 2 kilometer het land in en wij worden dan ook gewaarschuwd om voor vertrek met de auto even te controleren of er geen pinguin onder zit. Langzaam maar zeker komen er steeds meer pinguins aan land en soms zijn het echt grote groepen. Honderden pinguins komen zo aan de wal. Na een tijdje wordt het rustiger met pinguins die uit zee komen en wij lopen van de tribune af over de houten voetpaden. Onderweg zie je door de bosjes echt overal pinguins lopen en ook kuikens wachtend op het eten van hun ouders. Ze maken een flink lawaai en lopen best snel voor die kleine pootjes. Ze zijn echt heel schattig! Eenmaal terug op de parkeerplaats zie je echt iedereen onder hun auto's kijken wat best een grappig gezicht is. Gelukkig zit er geen pinguin onder onze auto en steken er ook geen wilde dieren over en komen wij veilig zonder wilde dieren geraakt te hebben terug op de camping. Het is al laat, ik ben gesloopt en snel gaan wij slapen.

Na een niet al te lange nacht slapen moeten wij er alweer op tijd uit. Ik ga snel douchen en rond 10 uur rijden wij weer van de camping en het eiland af. Op naar de volgende bestemming. Het is erg warm dus wij besluiten voor nu om Melbourne over te slaan. Onderweg naar de Great Ocean Road krijgen wij bij een tourist information centre erg uitgebreide informatie over de regio. Wij besluiten naar het begindorp Torquay te rijden. Hier zoeken wij een camping en ga ik in de surfshops op zoek naar nieuwe slippers die ik helaas niet kan vinden. Torquay is de start van de Great Ocean Road die wij morgen, woensdag beginnen te rijden!

No Boundaries Roadtrip Part 1 ~ Sydney - Philip Island

2012-01-16T11:12:00.000+01:00

Op vrijdag wordt ik al vroeg gewekt en na te weinig slaap resulteert dit in een flink ochtendhumeur.. nadat ik weer wat bijgekomen ben en een warme douche heb genomen ga ik samen met paps naar het verhuurbedrijf. Het verhuurbedrijf ligt aan de metro die naar het vliegveld gaat maar de tickets zijn een stuk voordeliger. Bij het verhuurbedrijf aangekomen worden wij naar de self check in gestuurd en moeten wij een introductiefilmpje kijken. Nadat dit gebeurd is, is het tijd om de camper te checken op schade zodat deze ons niet aangerekend wordt. Gelukkig is de jongen die voor het verhuurbedrijf werkt erg behulpzaam. Wij krijgen een Britz camperbus mee ook al hebben we een backpacker camperbus gereserveerd.. deze camperbus is iets nieuwer. De slogan van Britz is No Boundaries, vandaar ook de titel van mijn blog.

Vanaf het camperverhuur bedrijf rijden wij naar mijn appartement waar wij de camper inpakken. Ik zoek snel mijn spullen bij elkaar.. enige nadeel van zo'n camperbus is dat er nauwelijks kastjes inzitten en alles dus los in tassen er ingelegd wordt. Mijn shirts en jurkje hangen wel in een kastje evenals mijn wetsuit, je weet maar nooit wanneer je die nodig hebt ;) Rond een uur of 3 vertrekken wij op onze roadtrip en rijden we langs duizenden auto's die te koop staan in de voorsteden van Sydney. Als je hier geen auto kan vinden dan lukt dat volgens mij nooit ;) Langzaam maar zeker laten wij de voorsteden achter ons en zitten wij op de snelweg naar Melbourne.

Na een uur of 3 rijden komen wij in de buurt van Goulburn en besluiten wij een supermarkt te zoeken om te kunnen koken en nadat wij ons avondeten bij de supermarkt gekocht hebben zoeken wij een camping op. De camping is van de "Big 4" campingketen. Wij krijgen een mooi plaatsje aangewezen en gaan meteen de lasagne die wij gehaald hebben klaarmaken evenals wat kip. Het is door de koele wind best koud op de camping helemaal als de zon onder gaat.. het wordt dus tijd om de bedden klaar te maken en lekker in de slaapzak te kruipen. Ik lig in een tweepersoonsbed boven in de camper. Als je hier met twee personen wilt slapen moet je elkaar wel heel lief vinden want het is een lage claustrofobische ruimte ;) Het stomme is dat het trapje naar het bed te kort is... de poten komen niet op de grond en zo klim ik via het aanrecht het bed in. Na nog even gelezen te hebben ga ik lekker slapen.

Na een goede nacht slapen vertrekken wij weer en rijden wij eerst langs de tourist information in Goulburn om vandaar door te gaan naar de Big Merino. Ik had de Big Merino al gezien toen ik naar Tumut ging, maar vond het ook wel leuk om mijn ouders deze Big Merino te laten zien. Na een korte stop rijden wij door en besluiten wij te gaan tanken bij de Dog on the tuckerbox.. dit is ook een soort beeld en wordt zelfs genoemd in een liedje.. Ik vond het niet heel veel voorstellen, maar was wel grappig om te zien. Hier kopen wij ook lekkere kersen voor onderweg en hebben wij een rustpauze. Daarna rijden wij rustig door totdat wij eigenlijk wat boodschappen willen gaan doen. Op de kaart lijkt Chiltern wel een aardig dorp/stadje maar eenmaal daar aangekomen lijkt het wel of wij in een verlaten westerndorp zijn aangekomen, de winkeltjes zijn allemaal al gesloten en de huizen zouden niet misstaan in een western scene.. maar er is geen supermarkt te vinden. Snel rijden wij de snelweg weer op tot Wangaratta. Hier vinden wij een supermarkt en na boodschappen te hebben gedaan rijden wij verder en rijden wij naar de eerste de beste camping een dorpje verderop. De camping ligt echt in de middle of nowhere een eindje buiten het dorp maar je hebt wel een schitterend uitzicht. Na het eten gaan wij al vroeg slapen omdat de volgende dag nog weer een lange dag gaat worden.

Op de overnachtingscamping hebben wij besloten om niet naar Melbourne te gaan maar eerst naar Philip Island. Dit is nog wel even een stukje verder rijden maar dan komt het qua route beter uit. Het is nog een flink eind rijden dus 's ochtends na het douchen en ontbijt zijn wij weer onderweg. Ik zit achterin en ga eerst even een filmpje op mijn laptop kijken. Na het filmpje internet ik nog een beetje en al snel zie ik de skyline van Melbourne tevoorschijn komen. Wij hebben eerst nog een thee/koffie pauze en rijden dan verder, ik zit nu voorin om de weg te reizen.. Nu stond alles niet heel duidelijk aangegeven en belanden wij op de westelijke rondweg in plaats van in oostelijke richting te rijden.. dit was wel een eindje om maar gelukkig reed het verkeer redelijk goed door. Als we eindelijk dwars door Melbourne zijn gereden moet ik nog even naar toilet en halen wij nog een burger bij de McDonalds. Het was nu gelukkig niet ver meer naar Philip Island. Philip Island is met een brug verbonden met het vasteland. Wij rijden eerst naar het hoofddorp Cowes om boodschappen te doen. Daarna gaan wij op zoek naar een camping. Wij rijden het hele eiland rond en belanden uiteindelijk op de camping bij de ingang van het eiland. Het eiland is zo op het eerste oog echt schitterend en wij hebben onderweg al vele wallabies gezien.

Op de camping willen wij pannenkoeken bakken, maar de bakpan is niet goed en pannenkoeken bakken lukt zo niet.. Het is ondertussen al best laat, en een restaurant is ook niet meer te vinden, zo eten wij die avond noodles en brood in de camping keuken! Na het eten gaan wij snel slapen om de volgende dag het eiland te kunnen bekijken...

Eerste dagen met Paps en Mams in Sydney

2012-01-13T10:40:00.000+01:00

Dinsdagavond om 20.00 uur vertrek ik naar station Summer Hill, de bestemming.. international airport. Om 20.50 zou de vlucht van paps en mams daar aankomen en ik had weinig zin om te laat te zijn. In de trein zie ik dat er die avond een schitterende zonsondergang is. Op Centraal Station moet ik overstappen en heb ik tijd om foto's te maken van deze schitterende zonsondergang. Even later stap ik op de trein naar het vliegveld en even voor 21.00 uur kom ik daar aan. Ik koop nog een flesje drinken, kijk hoe laat het vliegtuig verwacht wordt en positioneer mij op een stoel met zicht op de aankomsthal en ga mijn boek lezen. Ik lees het mooie boek "Going Postal" die ik van Aukje cadeau heb gekregen en geniet heerlijk van dit avontuur!

Na een driekwartier wachten verhuis ik naar een sta tafel omdat ik daar beter zicht heb en paps en mams mij ook sneller zouden zien. Ik lees nog even verder in het boek en kijk naar de verschillende manieren van begroeten van mensen die aankomen. Ik verwacht paps en mams uit aankomsthal 4, maar ineens staan ze naast mij. Ik geef eerst pap en dikke knuffel en daarna mams. De koffers bleken niet met de laatste vlucht te zijn meegekomen en ze kwamen daardoor via uitgang 3 naar buiten. Het handige van dat de koffers niet waren aangekomen was dat wij nu niet zoveel bagage mee hoefden te slepen naar de trein.

Met de trein gaan wij weer naar centraal waar wij weer overstappen op de trein richting Summer Hill. Allemaal zijn wij best wel moe en na even wat gekletst te hebben en het mega luchtbed te hebben opgeblazen zijn wij gaan slapen. Het luchtbed had mijn nieuwe huisgenootje Genie gebracht en heb echt nog nooit zo'n hoog luchtbed gezien en was dus ook blij dat wij electrische pomp hadden. Op woensdagochtend wordt ik wakker, maar slapen paps en mams nog. Zo kan ik nog even aan mijn scriptie werken. Aan het begin van de middag hebben wij een brunch en daarna lopen wij naar Ashfield om even boodschappen te doen.

Tussen vijf en negen moeten wij thuis zijn omdat dan de baggage die ondertussen met een latere vlucht in Sydney is aangekomen gebracht wordt..Ik ga even lekker op balkon zitten lezen. Het boek "Going Postal" heb ik die avond voor het slapen gaan nog uitgelezen en ben nu begonnen in het boek "I heart New York". Ik zit lekker in het zonnetje te lezen en ondertussen kan ik mooi de straat in de gaten houden. Paps en Mams zijn binnen aan het relaxen en internetten en tegen half 7 stopt er een witte auto en daaruit komt een blauwe en groene koffer. Nadat de koffers binnenstaan begin ik met koken. Een heerlijke pasta ovenschotel, mijn favoriet!

Tegen een uur of negen besluiten wij nog even de stad in te gaan. Wij nemen de trein naar Circular Quay en kunnen zo de Harbour Bridge en the Opera House bekijken in het donker. Er ligt ook een groot cruise schip in de haven en als we naar the Opera House lopen vertrekt het schip. Een mooi gezicht en interessant om te zien hoe zo'n klein bootje het grote cruise schip achteruit de haven uitsleept. Nadat wij het schip hebben zien vertrekken en het Opera House en de Harbour Bridge gezien hebben maken wij nog een wandeling door de oude wijk "The Rocks". Een mooie wijk die gelukkig gered is van de project ontwikkelaars die er grote flatgebouwen wilden neerzetten. Na een mooie wandeling gaan wij nog even een kroegje in voor een lokaal biertje, waarna wij de trein weer naar huis nemen en snel gaan slapen.

Op donderdag staan wij redelijk op tijd op, ik neem een douche om een beetje wakker te worden en tegen de middag gaan wij richting stad. Wij hebben besloten tickets te kopen voor de hop on hop off bus.. Ik heb teveel pijn in de enkel om zonder krukken te lopen en mams loopt met mijn krukken omdat die knieproblemen heeft. Zo'n city tour met zo'n hop on hop off bus heeft als voordeel dat je lekker relaxed zittend de stad kan bekijken en je zo alle hoogtepunten voorbij ziet komen. De bus rijdt kris kras door het centrum van Sydney. De meeste delen van de Sydney tour ken ik wel, maar toch kom ik ook nog langs nieuwe plekken. Ook leuk is het om de stad zo eens van een andere hoogte te zien. Bovenop de bus is toch anders dan vanaf het voetpad.

Nadat wij de City tour hebben gedaan doen wij ook nog de Bondi tour. Deze is helemaal nieuw voor mij, ik was al wel bij Bondi Beach geweest maar had nog niet veel van de omgeving daar gezien dus dat was wel erg leuk. De bustour ging door verschillende wijken, langs het strand en je had schitterend uitzicht. Het lastige van zo'n bustour is dat je moeilijk foto's kunt maken, de bus schudt te veel en rijdt er net te hard voor. Na de Bondi tour stappen wij op Centraal Station uit en nemen wij de trein terug naar Summer Hill. In Summer Hill besluiten wij lekker bij de Italiaan uit eten te gaan. Wij bestellen allemaal een pizza hawai en na een heerlijke maaltijd gaan we naar huis. Voor het slapen gaan spelen wij nog een paar kaartspelletjes Monopoly en Skipbo, daarna is het tijd om te gaan slapen want de volgende dag zouden wij de camper gaan halen en aan de roadtrip beginnen.

Sydney Festival ~ Festival First Night ~ Manu Chao

2012-01-10T14:35:00.000+01:00

Afgelopen zaterdag 7 januari was de openingsdag van het Sydney Festival. Een festival met muziek, theater, dansen, film en veel andere leuke dingen dat doorgaat tot 29 januari. Die avond was er een groot muziekfestijn in de Domain en een grote groep couchsurfers heeft zich daar verzameld voor een gezellige avond samen met goede muziek. Grote publiekstrekker voor die avond is Manu Chao. Voor het eerst geeft hij een concert op Australische bodem en dat mag ik natuurlijk niet missen!

Aangezien ik nogal last van mijn enkel heb besluit ik alleen 's avonds te gaan en heb ik overdag een heerlijk relaxte dag. Ik neem de bus naar Town Hall en haal bij de Woolworths nog wat te drinken, bij de McDonalds eet ik even lekker ongezond en dan hobbel ik op krukken naar de Domain. Ik loop via Hyde Park waar het al gezellig druk is en een DJ druk aan het draaien is. Het is schitterend weer, de muziek is goed en er hangt een fantastische sfeer, maar goed ik ga naar de Domain want wil voor donker de groep gevonden hebben ;)

Irene had al gesmst waar ze ongeveer zaten en er waren al duizenden mensen in de Domain. Langzaam maar zeker kwam ik dichterbij, maar toen ik het even niet wist smste ik. Op dat moment komt Evelyn op mij af en die wijst mij naar de groep. Daarna vond Rosie mij al voordat ik de groep zag en het was mij een gigantische groep. Ik besloot bij Irene en wat anderen te gaan zitten en denk dat wij in totaal mss wel met 100 couchsurfers waren. Het eerste deel van de avond zaten wij gezellig samen op het gras, een beetje kletsen met op de achtergrond de muziek van de mensen die toen optraden.

Tegen half 10 begint Manu Chao te spelen, wij staan allemaal op en ik gebruik mijn krukken als een soort van stoel. De muziek die hij speelt blijft heerlijk om naar te luisteren, veel nummers ken ik niet maar "Bongo Bong" en "Me Gustas To" zijn wel erg bekend. Op een gegeven moment breekt er naast mij op een stukje gras dat bijna leeg was een soort van hippie dansfeest uit.. Mensen gaan helemaal uit hun dak en ik baal dat mijn enkel te veel pijn doet om gezellig mee te kunnen doen. Maar ik heb wel onwijs genoten van hoe iedereen uit hun dak ging.

Na ongeveer anderhalf uur is het concert alweer voorbij. Gelukkig is het de hele avond heerlijk weer gebleven.. wat wel jammer was was dat er een aantal mensen stonden te jammen met hun instrumenten en de sfeer was fantastisch, helaas mag je van de politie blijkbaar geen plezier maken en die stuurde iedereen weg :( Met een klein groepje zijn wij naar afloop nog naar een nachtclub geweest en hier met krukken nog even op 1 been staan dansen haha ;)

Wollangambe Canyon Trip ~ Photoblog

2012-01-10T00:30:00.000+01:00

In december we went on a Canyoning trip with a bunch of couchsurfers. Here are some of the pictures made by the organiser James:

A Time to Dream ~ NYE 2011, Sydney

2012-01-09T07:04:00.000+01:00

Australia was built upon dreams. From the dreamings of past millennia to the dreams of recent settlers. Whether day or night-time, dreams are our minds in free-flow, uninhibited and reflecting what we truly aspire to. From little babies to old people, we all dream. New Year’s Eve is when fantasy and aspirations flow. A vision for the coming year, with designs on a better life. The moonstruck and lovestruck may dream of fulfilment. The stargazers dream of the worlds beyond ours.

Oud en Nieuw vieren in Sydney was één van de dingen die ik zeker wilde meemaken nu ik tijdelijk in Sydney woon. De eerste couchsurfers waren de avond tevoor al gearriveerd en rond een uur of 11 wordt ik wakker van geklop op mijn deur. Er was een bezoeker, Jochen, de Duitse couchsurfer die ik een dag ervoor in de trein had ontmoet. De avond ervoor kon hij mijn appartement niet meer vinden, en gelukkig heeft een vriendelijke buurtgenoot hem in huis genomen voor de nacht. Hij vroeg of het aanbod nog steeds stond om zijn spullen bij mij te laten staan. Natuurlijk is dit geen probleem. Nadat hij eindelijk contact heeft kunnen leggen met zijn vrienden vertrekt hij alvast naar de stad voor de oud en nieuw viering.

Ik heb ondertussen contact met Annelies en niet veel later haal ik haar op van Summer Hill station. De groep is compleet en na allemaal kennis gemaakt te hebben wandelen wij naar Ashfield om daar even wat boodschappen te doen. Wij besluiten die avond Oud en Nieuw bij een andere couchsurfer thuis te vieren. Aangezien wij daar pas vanaf een uur of 7 welkom zijn hebben wij die middag rustig de tijd voor boodschappen doen en te genieten.

Aan het eind van de middag maken wij ons klaar voor de grote nacht. Het thema van Oud en Nieuw dit jaar in Sydney is "a time to dream", deze blog werd ingeleid met een stukje tekst dat op de nieuwjaarswebsite van Sydney staat. Die avond zou wel een beetje een droom worden, een fantastisch feest in ieder geval! Nadat wij allemaal klaar zijn voor de avond besluiten wij lekker te gaan eten bij de Italiaan in Summer Hill. Ik eet een heerlijke calzone die goed gevuld is en de basis voor die avond is gelegd. Gezamenlijk nemen wij de trein naar Wynyard vanwaar wij de bus naar Neutral Bay pakken waar het Oud en Nieuw huisfeestje plaats vind. Het huis is gelukkig makkelijk te vinden en het is al gezellig druk.

Vanaf het balkon heb je echt schitterend uitzicht op de Harbour Bridge, daar waar het grote vuurwerkspektakel om middernacht zal losbarsten, echter is er eerst om 21.00 uur nog het familie vuurwerk in Darling Harbour. Ik had een mooi plekje op het balkon om dit te bekijken maar besloot al wel om tijdens het grote vuurwerk even naar buiten te gaan om niet geplet te worden ;) na het 21.00 uur vuurwerk gaat de tijd ineens erg snel met dansen en kletsen en voor ik het weet is het bijna tijd, met een aantal lopen wij naar buiten en kijken wij daar het vuurwerk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het vuurwerk tijdens de 100 jarige festiviteiten in Taiwan spectaculairder vond, maar dat is ook moeilijk te overtreffen.. Ik genoot wel van dit mooie vuurwerk alleen het had van mij nog wel even iets langer mogen duren.

Nadat het vuurwerk is afgelopen, snel weer naar binnen om iedereen een gelukkig nieuwjaar te wensen. Ondertussen ook wat smsjes verstuurd en weer lekker staan dansen op lekkere foute oude muziek als de Vengaboys ;) Ondertussen twijfel ik een beetje wat ik ga doen, ben door nog wat vrienden uitgenodigd om hun in de stad te bezoeken. Het wordt ondertussen wel later en er wordt besloten naar Manly te gaan.. alleen wij raken de groep kwijt en mijn couchsurfers zijn moe. Wij besluiten terug naar het centrum te gaan en ik geef mijn couchsurfers de sleutel van het huis en besluit naar "The Star" te lopen, een groot casino/luxe hotel. Daar zitten nog een aantal vrienden van mij. Het was nog wel lastig om daar te komen met alle afgesloten straten, maar uiteindelijk red ik het. Wij maken er daar nog een gezellige avond van en vroeg in de ochtend besluit ik niet meer naar huis te gaan, want anders moet ik mijn couchsurfers wakker maken.

Ik blijf bij één van de groep slapen en na een paar uurtjes slaap, waarin ik ook geregeld werd wakker gesmst kom ik om half 2 weer thuis. Niet veel later komt Jochen ook zijn spullen ophalen en hoor ik zijn Oud en Nieuw verhalen. Hij vertrekt aan het begin van de avond naar de Blue Mountains en niet veel later komen mijn overgebleven couchsurfers weer thuis en maken zij een heerlijke pizza! Ik heb echt een fantastisch Oud en Nieuw feest gehad en hoop dat er nog veel van deze mooie Oud en Nieuw feesten gaan komen!

Vuurwerk gefilmd door mijn couchsurfer Joren

50.000 Bezoekers =)

2012-01-08T17:05:00.004+01:00

Het is zover ik heb de 50.000 bezoekers met deze blog bereikt. Op 6 december 2006 heb ik de teller geinstalleerd en nu 5 jaar en een maand later heb ik 50.000 bezoekers. Ik zit dus bijna op een gemiddelde van 10.000 per jaar.

De drukste dag is 2 januari 2009 toen had ik op 1 dag 671 hits. Dit kwam door natuurijsliefhebbers op zoek naar mooi natuurijs om op te schaatsen. In die tijd blogde ik al mijn natuurijs schaatsavonturen en vermeldde ik ook de ijskwaliteit.

De meeste bezoekers komen uit Nederland, gevolgd door België en Australië. Als ik in 2010 niet tijdelijk gestopt was met bloggen dan had ik de 50.000 zeker eerder gehaald, maar had toen even een tijd geen inspiratie en tijd om te bloggen. Inmiddels heb ik het weer volledig opgepakt zoals jullie kunnen lezen en is ook het bezoekersaantal weer flink gestegen!

De minst populaire dag om mijn blog te lezen is zaterdag met maar 5906 bezoekers terwijl dinsdag de populairste dag is met 7709 bezoekers. De meeste mensen lezen mijn blog tussen 19.00 en 23.00 uur 's avonds. In de periode dat ik actief blogde zit ik zo tussen de 800 en 1000 bezoekers per maand terwijl dit in de tijd dat ik gestopt ben met bloggen daalde naar 300 a 500 bezoekers per maand.

Ik zou zeggen op naar de volgende 50.000!

Christmas Travel Week Part 4 ~ Byron Bay, Nimbin & Sydney

2012-01-07T04:55:00.000+01:00

Na een redelijke nacht slapen gaat al op tijd de wekker. Ik moet voor 10 uur uitgecheckt zijn en om 10 uur klaarstaan voor mijn excursie naar Nimbin. Na mijn spullen ingepakt te hebben ga ik even ontbijten en daarna stal ik mijn bagage in de bagageruimte aangezien ik geen tijd heb om mij bij het andere hostel nog te gaan inchecken en dat meestal zo vroeg op de dag ook nog niet kan. Nadat ik uitgecheckt ben is het net even voor tienen en ga ik naar buiten om op de bus te wachten. De bus komt maar niet en komt maar niet, en ik begin mij zorgen te maken of ik toch niet net te laat was, dus ik bel even naar het bedrijf. Gelukkig heb ik de bus niet gemist en 5 minuten later staat er een gekleurde "Happy Bus" voor mijn neus met wat bijzondere hippies erin die de tour leiden. Ik zoek een plekje in de bus uit en naast mij komt een Duits meisje zitten.

Tijdens de gesprekken die ik met haar heb, vraag ik mij al af of deze tour wel wat voor haar zou zijn, maar goed ze zit in de bus en gaat mee.. Nadat wij een ronde langs de accommodaties in Byron Bay hebben gedaan gaan wij met de bus op weg naar Nimbin. De eerst stop die wij maken is bij een soort van waterval. Een korte wandeling leidt ons vanaf de parkeerplaats naar een riviertje die op dat punt een diepe val in een soort van gat/krater maakt. Aangezien je bovenaan de waterval staat en hij ook niet echt spectaculair was had ik het daar al snel gezien. Gelukkig hoeven wij hier ook niet heel lang te blijven en even later zitten wij dan ook weer in de bus.

Op naar de volgende stop een paar gebouwen bij een oude spoorlijn, hier stoppen wij vooral om te lunchen, trek in eten heb ik nog niet dus koop een kop thee en kijk even wat rond. In een grappig oud gebouwtje naast het restaurant zit een klein winkeltje en ik kijk hier even rond, ondertussen is het nieuw op de radio en hoor ik dat Samoa de 30e december overslaat en door een tijdzone verandering van 29 naar 31 december gaat, wel bizar hoor een dag overslaan! Na deze korte break is de volgende stop Nimbin!

Nimbin is een dorp dat op 70km van Byron Bay ligt en het is een bijzonder dorp.Schrijver Austin Pick beschreef zijn eerste indruk wel mooi "It is as if a smoky avenue of Amsterdam has been placed in the middle of the mountains behind frontier-style building facades. ... Nimbin is a strange place indeed" Een vreemde plek is het zeker met allemaal hippies, de verkoop van marihuana en de politie die de kopers weer oppakken, want het is nog steeds illegaal. Het dorp is erg kleurrijk met allerlei alternatieve winkeltjes en een bijzonder museum. 2 uur hadden wij de tijd om hier rond te kijken. Ik stap de bus uit loop met een aantal anderen de hoofdstraat in en ineens zie ik Natalie, Kamil, Faro en Zarp. Een leuk weerzien en wij blijven even staan kletsen, ik wordt uitgenodigd om mee te gaan naar een andere waterval, maar ik ben naar Nimbin gekomen om Nimbin te zien en besluit dat dus ook te gaan doen. Ik heb wel mijn vest terug gekregen die ik in de auto had laten liggen en wij spreken af om die avond te gaan BBQ'en.

Wij nemen afscheid en ik ga rustig eens in Nimbin rondkijken, het zijn vooral veel winkeltjes en interessante personen wat je hier bekijkt.Na een uurtje worden wij voor lunch verwacht, de lunch stelt niet veel voor, broodjes met worst van de BBQ, maar lekker is het wel! Nadat wij onze buikjes hebben volgegeten gaat iedereen Nimbin weer in. De meesten hebben het museum al gezien maar daar had ik nog geen tijd voor en is het eerste wat ik ga doen na de lunch.. het museum is een soort van rariteitenkabinet, een vreemde mix van kleurrijke spullen en een paar mooie spreuken in een gebouw. Er staat zoveel in dat je niet goed weet waar je kijken moet en wat voor boodschap ze willen overbrengen is mij allesbehalve duidelijk. Na het museum heb ik niet heel veel tijd meer, ik koop nog een paar souvenirtjes en in een soort van happy kruidenwinkeltje koop ik wat kruiden die je als thee kunt drinken maar ook kan roken.. het moet een ontspannende en pijnstillende werking hebben dus dat leek mij wel eens interessant om uit te proberen als thee.

Weer terug in de bus vraag ik het Duitse meisje naast mij wat ze van Nimbin vond en zoals verwacht was het niets voor haar en was ze er best negatief over.. tja ik was op de heenweg al verbaasd dat ze heen wilde dus had eigenlijk niet anders verwacht ;) Ik babbel verder nog even met een Engels meisje waar ik het de hele dag al goed mee kon vinden en de busreis terug naar Byron Bay gaat zo vrij snel. Eenmaal weer bij mijn hostel afgeleverd kom ik er achter dat ik niet meer bij mijn bagage kan. Ik kan wel mijn laptop uit de kluis halen en besluit bij het andere hostel te gaan inchecken. Gelukkig ligt het andere hostel een 500m verderop en inchecken is zo gedaan.. in de kamer internet ik een beetje en raak ik in gesprek met Bianca. Bianca komt ook uit brabant en is alleen op reis. Wij zitten gezellig te kletsen en ondertussen krijg ik een sms van Natalie dat zij ook in Byron Bay zijn. Ik spreek met hun op het strand af en loop even langs het andere hostel om te zien of ik mijn bagage al kan halen. Gelukkig kan dit en ik verhuis meteen alles naar mijn nieuwe hostel.

Eenmaal bij het strand aangekomen heb ik de rest snel gevonden en er komt ook net een BBQ vrij. Wij bereiden het vlees en wassen de groenten en nadat alles gaar is hebben wij een heerlijk maal aan het strand. Het is gezellig om zo met vrienden te eten op mijn laatste avond in Byron Bay. Na het eten voegt Bianca zich ook bij onze groep en doen wij nog even een paar boodschapjes. De volgende ochtend zou ik al vroeg weer naar Sydney gaan en onderweg moet ik natuurlijk wel wat te eten hebben. Na de boodschappen gaan wij terug naar hostel en daar kom ik erachter dat mijn parfum nog in mijn oude hostel ligt, ik loop snel even terug en babbel nog even met mijn oude kamergenootjes. Daarna maak ik mij klaar om op stap te gaan. Wij wilden eigenlijk naar Cheeky Monkeys, maar daar stond zo'n rij die niets opschoot dat we naar Cocomangas zijn gegaan. Wij hebben de rest van de groep niet meer gezien maar hadden samen wel lol. Het type mensen in de club was niet echt mijn ding een stel macho's. Ik heb nog wel even gezellig met een Nepalees staan kletsen. Warm was het wel en na nog even een rondje door Byron te hebben gemaakt besluiten wij terug te gaan naar hostel en te gaan slapen.

Een paar uur nadat ik in slaap ben gevallen gaat mijn wekker alweer, het is vroeg en heb geen zin in opstaan, maar goed ik moet wel. Het is tijd om weer terug te gaan naar Sydney, ik ga uit bed, kleed mij snel aan en zorg dat al mijn spullen goed in mijn backpack zitten. In de keuken smeer ik wat broodjes op, zin in ontbijt heb ik nog niet. Rond 7 uur verlaat ik het hostel en loop naar de bushalte, daar staan al meer vroege vogels die wachten op een bus die ze naar de volgende bestemming rijdt. In de bus vind ik een mooi plaatsje voorin en ik geniet echt van het eerste stuk van de busreis, mooie natuur, spectaculaire kusten en mooie dorpjes. Na 2 uur rijden komen wij aan in Casino vanwaar de trein mij weer terug zou brengen naar Sydney. De trein heet wat vertraging en ik internet nog even totdat de batterij van mijn netbook leeg is.

Het eerste deel van de lange treinreis lig ik vooral te slapen, de natuur waar wij doorheen rijden is mooi, maar ben zo moe dat ik daar even geen oog voor heb. Als ik wakker wordt is de man die naast mij zat al uitgestapt en het bleek al een aantal uur later te zijn. Ik vermaak mij met een beetje puzzelen, lezen en naar buiten kijken. Vlak voor Sydney zie ik ineens Jochen langslopen, hij had begin november bij mij gecouchsurft. De wereld is klein en wij kletsen bij totdat wij in Sydney zijn. Hier druk ik hem op het hart dat als hij zijn vrienden niet kan vinden hij bij mij altijd welkom is om nog te komen slapen. Wij nemen afscheid, ik pak mijn spullen bij elkaar en stap de trein uit.

Bij het aflopen van het perron zie ik Marga al staan en ondanks alle bagage lukt het ons toch om elkaar een knuffel te geven. Daarna is het wachten/zoeken naar mijn Belgische couchsurfers, de telefoonverbinding is niet goed en pas na een aantal belletjes komen wij erachter dat zij zich op het station in Ashfield bevinden. Wij vragen hun de trein naar Summer Hill te nemen en wij doen hetzelfde. Van vermoeidheid en de lange reis ben ik ondertussen in een vervelende en drukke bui, maar gelukkig konden de anderen dat wel aan :P Op Summer Hill komen wij als eerste aan en 10 minuten later arriveren Wim en Joren mijn Belgische gasten voor Oud en Nieuw ook.

Bepakt en bezakt lopen wij samen naar mijn huisje, ik had op wat broodjes na die dag nog niet echt gegeten en zo rond middernacht beginnen Wim en Joren met koken.. Ze braden een kip in de oven op een blikje bier en maken er gebakken aardappels bij. Het is inmiddels half 2 's nachts als we aan een overheerlijk diner zitten. Voor Marga had het na het eten niet zo heel veel zin meer om te gaan slapen en zo beginnen wij na het eten aan het kaartspel Monopoly. Het wordt een gezellige nacht en tegen een uur of 5 maakt Marga zich klaar om naar het vliegveld te gaan. Om 6 uur nemen wij afscheid van haar en is het tijd om nog even te gaan slapen want oud en nieuw zou ook een lange dag worden.

Christmas Travel Week Part 3 ~ Byron Bay

2012-01-06T05:56:00.000+01:00

Na een flinke nacht slapen wordt ik 's ochtends even wakker, ik voel mij alles behalve fit en besluit niet meer met de groep verder te reizen. Het is te veel en te zwaar, ik licht Natalie even in en slaap dan nog even verder totdat het tijd is om uit te checken. Ik vind het jammer dat ik niet meer met de groep verder kan maar de gebeurtenissen van een jaar geleden dat mijn benen ineens uitvielen maken mij soms toch nog wel een beetje bang en dan kan ik beter voor mijzelf kiezen.

Na het uitchecken wordt ik meteen met een bus naar het busstation gebracht en daar ga ik eerst kijken of er die dag nog plek in de bus naar Byron Bay was. Gelukkig is dit nog zo maar durf niet gelijk te boeken, het is hoogseizoen en ik moet nog voor 2 nachten accommodatie regelen. Na even een YHA hostel te hebben gebeld lukt het mij daar het laatste bed te boeken en meteen kan ik dan ook een ticket voor de bus kopen. Ik moet nog 2 uurtjes wachten totdat de bus gaat en krijg ondertussen de vraag van de groep via sms of ik echt zeker weet dat ik niet verder met hun op stap ga, maar ondanks dat ik het jammer vind niet meer verder met hun te kunnen weet ik dat ik voor mijzelf de juiste keuze heb gemaakt.

Ik loop nog even naar het centrum en merk dan pas echt hoe moe ik ben, wel kan ik nu een lekkere smoothie bij "Boost" halen en regel ik bij een telefoonwinkel een internetdongel. Het wifi internet dat je hier in hostels betaald is schrikbarend duur en met zo'n dongel heb je prepaid internet dat wel redelijk werkt. Na een beetje shoppen raak ik onderweg nog met een Zuid Koreaans meisje in gesprek en maken wij even wat foto's aangezien wij beiden alleen reisden. Terug in het busstation heb ik mijn dongel geinstalleerd en daarna ben ik de bus ingestapt. In de bus begin ik al aan mijn blog schrijven en zo gaat de reis best snel met beetje schrijven en naar buiten kijken. Aan het einde van de middag kom ik in Byron Bay aan en raak daar meteen in gesprek met Nederlands meisje dat ook naar zelfde hostel gaat. Zij heeft 7 jaar geleden haar toerisme opleiding afgerond en heeft sindsdien altijd in buitenland gewoont!

Eenmaal in het hostel blijk ik leuke kamergenoten te hebben, ik ben ondertussen compleet gesloopt en besluit even te gaan liggen.. ondertussen val ik natuurlijk in slaap en als ik wakker wordt is de kamer leeg en is het buiten donker en geeft mijn maag aan dat het eten wil. Ik wandel Byron Bay in en zie onderweg in een winkeltje een keileuk t-shirt hangen, helaas is de winkel al gesloten maar daar moet ik de volgende dag maar naar terug. Eenmaal bij de doorgaande straat aangekomen kom ik het Nederlandse meisje weer tegen en zij waren nog langs mijn kamer gekomen om te vragen of ik mee wilde eten maar hadden mij laten slapen. Na even gebabbeld te hebben loop ik naar een kebabzaak en eet ik een heerlijk broodje kebab. Na het eten wilde ik nog even langs de supermarkt maar die was al vroeg gesloten. Eenmaal terug in het hostel lig ik al snel weer in mijn bed te slapen!

Ondertussen is het alweer woensdag en ik heb een heerlijke nacht geslapen. Het weekje komt langzaam ten einde maar niet voordat ik Byron Bay een beetje gezien heb. Na een lekker ontbijt loop ik het stadje weer in, als eerste bij die winkel langs waar ik dat leuke shirtje had gezien. Gelukkig paste het shirtje, maar als ik wil betalen kom ik erachter dat ik mijn geld nog in hostel heb laten liggen. Ik loop snel even terug om geld te halen en kan dan de twee shirtjes echt kopen. Ik ga eens even lekker beetje in de winkels rondkijken en naast deze 2 shirtjes heb ik ook nog een rokje gekocht! Aan het begin van de middag laat ik bij een vrouwtje zo'n touwding in mijn haar zetten. De kleurtinten heb ik beetje in paars, roze, donkerblauw gedaan en de onderkant heb ik een leuke dragonfly in laten hangen. Het is wel wat prijzig, maar had dit nog niet eerder gedaan dus moest maar eens gebeuren.

Ondertussen heb ik voor de volgende dag ook een tourtje naar het hippiedorp Nimbin geboekt. Na deze boeking ga ik terug naar hostel om beetje te relaxen en wat te eten. Hier kom ik ook het Nederlandse meisje weer tegen en samen besluiten wij een wandeling naar de vuurtoren en het meest Oostelijke punt van Australië te maken. Een wandeling die enkele reis zo'n uur duurt. We wandelen gezellig over het strand die kant op, genieten van de surfers in het water, hebben interessante gesprekken over het leven en wat voor soort partner wij wel zouden willen en ondertussen passeren wij meerdere uitkijkpunten waar wij genieten van het uitzicht. De trappen naar de vuurtoren toe zijn wel even een beetje pittig, maar wij wandelen vrij stevig door.

De vuurtoren op zichzelf is niet heel bijzonder, maar het is wel een leuke wandeling en gelukkig is het erg mooi weer. Het was wel redelijk druk bij de vuurtoren en na een paar foto's hebben wij het wel gezien en beginnen wij aan de weg terug. Het eerste stuk is het zelfde maar daarna proberen wij een route via de weg terug te zoeken en niet over het strand. Het was een mooie wandeling en eenmaal bij het hostel besluiten wij om die avond samen wat te gaan eten. Alleen eerst even een beetje opfrissen. Ik babbel nog even met mijn kamergenoten en ga dan gezellig eten. Het eerste restaurant dat pizza's verkocht had niet echt Italiaanse pizza's en dat was nou net waar wij zin in hebben. Wij besluiten nog even wat rond te kijken en rond te vragen en worden dan op "Slices" gewezen. Het zit een beetje achteraf maar zij hebben de pizza's die wij zochten. Helaas was dit wel een afhaalrestaurand, dus beiden kiezen wij 3 verschillende pizza slices uit en de doos nemen wij mee naar het strand. Op het strand met schitterend uitzicht op de oceaan peuzelen wij onze pizza's op. Na het eten scoren wij nog even een lekker Italiaans ijsje en gaan dan terug naar het hostel. Ik ben nog steeds erg moe en besluit lekker op tijd te gaan slapen.

Mijn lijf...

2012-01-05T16:35:00.000+01:00

Mijn lijf frustreert me, mijn lijf is niet te vertrouwen.. het begon zo'n 15 en half jaar geleden in mijn tienerjaren met knieproblemen en sindsdien blijft alles zich maar opstapelen.. knieproblemen en pijn ja het was zwaar, na 5 jaar pijn dacht ik overal vanaf te zijn na die dubbele knieoperatie een dag na mijn 18e verjaardag.. maar nee hoor van het één ben ik nog niet hersteld of het volgende dient zich aan..

Neurologische problemen, uitvalsverschijnselen, kneuzingen, een ontwrichte rug, etc, etc.. Op moment lig ik wakker van de pijn, weer pijn en ditmaal in mijn linkerenkel.. dat gedonder begon al enkele maanden na mijn dubbele knieoperatie zo'n dik 9 jaar geleden.. Ik was aan het werk bij attractiepark Slagharen en daar moest ik naar het toilet.. bij het afstapje miste een baksteen in de grond en ik zet mijn voet daar half op en knal keihard door mijn enkel heen. Ik val op de grond en na een 10 minuten lukt het mij weer overeind te komen.. Ik laat de EHBO weten dat ik er aan kom en langzaam strompel ik die kant op.. van de EHBO zijn ze boos dat ik er nog op strompelde, maar het was een drukke dag en wist niemand die even de attractie kon verlaten om mij naar de EHBO te brengen..

Via de EHBO naar de huisarts en mijn enkel wordt voor 8 weken ingetaped.. een simpele baksteen die mist dik 9 jaar geleden zorgt nu voor die ellendige pijn in de enkel.. dat voorval heeft mijn enkel slap gemaakt en ben er sindsdien al tientallen keren doorheen gegaan.. de laatste jaren was het elke 3 maanden wel zo'n beetje raak.. maar goed dan deed die enkel een paar dagen pijn en dan ging het wel weer.. tot een paar maand geleden, als ik iets moest lopen dan begon die enkel pijn te doen.. maar ja ik heb een groot avontuur voor de boeg en dacht dat het wel mee zou vallen..

Tot 2 januari 2012.. ik loop buiten op straat, zet mijn voet neer en zak door mijn enkel heen.. ik verzwik hem niet eens maar zak er recht doorheen... ik wil het uitgillen van de pijn, maar dat laat ik maar even.. ik laat mijn couchsurfers weten dat ik naar huis ga en al strompelend kom ik daar aan.. meteen koelen.. op 3 januari ga ik naar werk heb de enkelbrace om maar de pijn wordt niet minder.. toch maar even naar de dokter... die laat foto's maken maar kan verder niets doen.. ik weet wel dat er op de foto's niets te zien is want het zijn mijn enkelbanden.. Slapen lukt op moment weer eens niet door de pijn, ik slik wel pijnstillers maar kan er ook niet te veel slikken.. morgen maar eens een fysio bellen en iig de komende maand met de brace omlopen, ik moet er nog maar eentje bij kopen zodat ik deze kan uitwassen..

De enkel staat in de lange lijst van gebreken aan mijn lijf, maar is op moment diegene waar ik mij het meeste zorgen om maak, als ik terug ben in Nederland ga ik maar eens langs bij een specialist, tot die tijd doen we maar gewoon weer door.. veel anders kan ik niet doen ;) Genieten van het leven dat doe ik zeker, maar soms vraag ik mij wel eens af of die fysieke ellende altijd blijft doorgaan of dat ik ook eens een jaar zal krijgen waarin ik nergens last van heb.. vooralsnog kan ik daar alleen maar van dromen, en dat hoop ik dan ook snel te doen want het is hier midden in de nacht en wil gewoon slapen....

Christmas Travel Week Part 2 ~ Brisbane

2012-01-04T06:06:00.000+01:00

Voor mijn gevoel lig ik nog maar net te slapen als de telefoon gaat.. half slapend bedenk ik mij dat ik geen idee heb waar ik mijn telefoon heb gelaten. Ik klim uit het bovenste bed van het stapelbed en ga op zoek, de telefoon is al gestopt met rinkelen maar begint al snel weer voor een tweede ronde. Tegen de tijd dat ik de telefoon eindelijk in de badkamer gevonden heb is hij alweer gestopt met rinkelen. Ik loop naar buiten en zie dat ik nog maar net 2 uurtjes geslapen heb. Ik bel terug en krijg Faro aan de telefoon, hij verteld me dat ze mij over een kwartier komen ophalen. Echt wakker ben ik nog niet maar ik graai snel mijn spullen bij elkaar en check uit.

Voor de ingang van het hostel staan Faro, Kamil, Natalie en Zarp. Ik gooi mijn spullen in beide auto's en gezamenlijk rijden we naar een strandje net buiten Surfers Paradise. Het is een soort van rivier die op zee uit komt en hier mag je wel zwemmen. De zee waar ik eerder die ochtend in heb gelegen was eigenlijk gesloten vanwege de hoge golven en sterke stroming.. Het strand waar wij nu zijn wordt druk bezocht met gezinnetjes en wij besluiten hier even te gaan zwemmen. Aangezien het erg warm is houden wij het niet erg lang uit, na een beetje opgedroogt te zijn stappen we weer in de auto's en rijden we naar Brisbane. Ondertussen had ik nog nies gegeten maar in Brisbane zouden we gaan lunchen.

Het is warm en de zon brandt op de auto zonder airco, de ramen zijn open en na een tijd rijden komen we eindelijk in Brisbane aan. Hier parkeren we de auto op de steilste parkeerplaats die er volgens mij in heel Brisbane te vinden is en gaan daarna op zoek naar een supermarkt. Het was eigenlijk te warm om te lopen en het duurde nogal even voordat wij een supermarkt vonden.. Van de omgeving heb ik even niet zo veel meegekregen. In de supermarkt koop ik allerlei lekkere dingen waarvan ik de eerste dingen ook meteen na betalen heb opgegeten, niet eten en hitte maakte me wat duizelig maar na een beetje eten was dat gelukkig wel weer over.

Samen lopen we weer richting de rivier, hier heb je een aantal BBQ plaatsen en de jongens gaan lekker BBQ'en. Samen met Natalie zoek ik een plekje uit in de schaduw om daar alvast een beetje te eten en gezellig te kletsen. Als mijn vlees klaar is, pesten ze mij eerst een beetje met dat alles aangebrand is, gelukkig is dit niet zo en kan ik een aantal heerlijke broodjes hamburger eten. De jongens komen er gezellig bij zitten als het overige vlees klaar is en zo genieten wij heerlijk rustig van het mooie weer en beetje mensen kijken.

Nadat het eten gezakt is lopen wij richting het stadsstrand, ik heb niet zoveel zin meer om weer nat te worden en de rest ook niet. Bij toeval komen wij nog wat andere couchsurfers tegen die ook in Surfers Paradise op het feestje waren. Wij blijven tijdje staan kletsen en besluiten dan terug naar de auto te gaan. Met de auto gaan wij eindje naar de buitenwijken om vanaf daar de City Cat weer de stad in te nemen. De City Cat kan je vergelijken met de busboot en zo hebben wij een mooie tocht over de rivier, ondertussen was het al donker geworden en kunnen wij dus Brisbane bij nacht bekijken. Vanaf de boot heb je een schitterend zicht op de stad en bij het centrum gaan wij eruit en maken wij een wandeling langs de rivier. Helaas is er een deel van de river walk afgesloten en zo gaan wij met de brug naar de overkant waar wij een boot terug nemen naar de auto.

Ik ben ondertussen flink moe en samen met Natalie besluit ik niet meer naar de kroeg te willen en ook niet te willen couchsurfen. Met couchsurfen moesten wij namelijk erg vroeg opstaan en ik zat er behoorlijk doorheen. De jongens zetten ons af bij een hostel en daar nemen wij een kamer. Na een heerlijke douche lig ik al snel te slapen.

Christmas travel week part 1 ~ Surfers Paradise

2012-01-03T07:00:00.000+01:00

Het is kwart over 5 's ochtends en mijn wekker geeft aan dat ik moet opstaan. Ik ben moe en heb geen zin in opstaan, maar sta toch al snel naast mijn bed. Even snel een douche om beetje wakker te worden en daarna de laatste spullen pakken. Het is bijna kerst en ik ga een weekje weg. Om half 7 kom ik aan op centraal station en kan bijna meteen inchecken bij de Greyhound bus. Ik vind een mooi plekje aan het raam en om 7 uur rijden we weg uit een regenachtig Sydney. Er wordt bijna meteen een film aan gezet en die besluit ik eerst te kijken. Na de film ben ik zo moe dat ik telkens in slaap val. Zo verloopt ook mijn reis, beetje naar buiten kijken, af en toe een deel van een film en heel veel slapen. Onderweg is er maar 1 grote stop en dat is de lunchstop die al vrij snel is. Er werd toen gezegd dat wij ook nog een dinner stop zouden krijgen maar die is geschrapt aangezien we al vertraagd waren. Om iets na tien uur 's avonds kom ik aan in Surfers Paradise. Daar bel ik snel het hostel en zij komen mij met een busje ophalen. In het hostel bleek het nog maar half 10 te zijn. Blijkt dus dat het in Queensland een uur eerder is dan in New South Wales.

Eenmaal ingecheckt maak ik nog snel even wat te eten klaar en besluit ik op tijd naar bed te gaan aangezien ik nog steeds erg moe was en ik de volgende avonden nog wel kon stappen. Na een heerlijke nacht slapen besluit ik mijzelf te verwennen met een lekker ontbijt in een pannenkoeken restaurant. Ik heb een heerlijke pannenkoek met aardbei, banaan, ijs en passion vrucht. Na dit overheerlijke ontbijt wat tevens ook de lunch was is het tijd om Surfers Paradise te ontdekken. Surfers Paradise is niet zo heel groot en al snel heb ik het centrum gezien. Bij het Hard Rock Cafe koop ik een t-shirtje en verder bekijk ik nog wat winkeltjes. Zwemmen in de oceaan is niet toegestaan omdat de golven te hoog zijn en de stroming te sterk. Aangezien mijn tassen een beetje zwaar worden besluit ik terug te gaan naar het hostel en daar even te relaxen.

Ineens hoor ik dat ze die avond al om 8 uur vertrekken om te stappen... mijn relax tijd is over en ik ga nog snel even Surfers Paradise in om drank te halen voor kerst, en eten zowel voor die avond als de volgende dag. Even voor 8 ben ik terug in hostel en ik kleed mij snel om en doe wat make up op. De groep van het hostel is net weg maar samen met mijn kamergenootjes Mo en Krysta loop ik naar Sin City de nightclub waar het feest is op kerstavond. Bij de ingang sluiten wij ons aan bij de mensen van het hostel. Wij hebben gratis entree en krijgen ook nog een gratis drankje. Eenmaal binnen is het nog erg rustig, wij nemen ons gratis drankje en al snel stroomt de nachtclub vol. Aarzelend begeven de eerste mensen zich op de dansvloer en niet veel later volgen wij ook.. het wordt een avondje dansen en veel flirten. Aan aandacht geen gebrek en ik ben dan ook niet van de dansvloer weg te slaan. Op een gegeven moment wordt ik het podiumpje op getild en daar heb ik een hele tijd gedanst. Om 12 uur begint eerste kerstdag en dat betekend ook dat alle clubs sluiten. Buiten praten Krysta en ik nog even met een Peruaans (kerst) meisje dat wij hebben ontmoet en raken nog in gesprek met een stel Engelsen. Zij wilden dat wij meegingen in de taxi naar hun hotel, maar dat hebben we maar even niet gedaan. Samen wandelen Krysta en ik terug naar het hostel.

Op 1e kerstdag slaap ik eerst heerlijk uit en daarna relax ik nog even een tijdje op de kamer. Als ontbijt had ik heerlijk gebakken eieren met brood. Aangezien ik daarvan vrij vol ben en de BBQ van het hostel al om 12 uur start besluit ik 20 dollar uit te sparen en daar niet aan mee te doen. Ondertussen maak ik mij klaar om naar een CS kerstfeestje te gaan. Het strandje waarop het gehouden wordt is gelukkig dichtbij het hostel en met mijn pak malibu, apple, guava, een handdoek en wat lekkers wandel ik naar het strand. De groep is gelukkig niet moeilijk te vinden en de sfeer zat er al gezellig in. Één van de couchsurfers, een Franse jongen is een goochelaar en het eerste dat ik van hem zie is hoe hij een complete ballon naar binnen laat glijden.

Tegen de avond gaat de BBQ aan en hebben wij heerlijk gegeten, vooral de kip smaakte erg goed! Na het eten laat de goochelaar nog wat trucjes zien. Hij was echt goed dus ik heb er echt van genoten. De zon gaat door het tijdsverschil een stuk eerder onder en zonder de zon met een windje wordt het wat fris. Wij zoeken onze spullen bij elkaar, nemen afscheid van een aantal mensen en verhuizen naar Darren zijn huis. Hier zijn Faro, Kamil en Natalie die ik al ken vanuit Sydney ook en is fijn om weer wat bekende gezichten te zien. Bij Darren thuis heb ik vooral binnen met een groepje gezeten. Tegen een uur of 11 's avonds besluit ik even terug te lopen naar het hostel om mij daar om te kleden. Ik heb nog zin in een nacht lekker stappen en hoop een aantal mensen mee te krijgen. In het hostel ligt iedereen al uitgeteld te slapen..Ik kleed mij snel om en ga weer terug naar het CS feestje. Om een uur of 2 besluiten wij met een groepje het nachtleven onveilig te gaan maken.

De club waar wij eigenlijk heen wilden was gesloten en zo kwam ik weer in Sin City terecht. Mijn kamergenootjes van het hostel kon ik niet vinden maar zag al wel een aantal jongens van de avond ervoor. Met de groep drinken wij eerst wat bij de bar en ik heb nog even een rondje gelopen. In het begin vond ik het publiek niet heel fijn want de mannen waren beetje handtastelijk en daar houdt ik niet zo van.. maar goed al snel stond ik met een leuk groepje te dansen en met je eigen groep heb je minder last van de rest. Het duurde niet lang of ik stond weer op het podium te dansen. Toen het een beetje te vol werd op podium zag ik een groepje CS'ers op de dansvloer en ben ik met hun gaan dansen. Wij hadden ook 1 jongen in een rolstoel bij de groep zo af en toe liep ik zijn kant op..alleen op een gegeven moment werd het wat ongemakkelijk omdat hij mij meer dan leuk vond.. Ik vond het wel jammer dat hij ineens zo ging doen want vond het echt een aardige jongen maar meer ook niet. De hele nacht heb ik heerlijk op de dansvloer gestaan, lekker dansen, beetje flirten en vooral heel erg genieten. Het was echt te lang geleden dat ik de nacht weggedanst heb.

Nadat ik op een gegeven moment uit het toilet kwam, bleek de hele club ineens leeg. Ik loop naar buiten en de zon schijnt al. Buiten kom ik al snel weer wat CS'ers tegen en even later begint er een bitch fight. De jongens proberen ze uit elkaar te houden, maar ik heb het al snel gezien.. één van de jongens moet dezelfde kant op als mij en samen wandelen we naar het hostel. Onderweg besluiten we nog even naar het strand te gaan en al snel gaan de schoenen uit om beetje te pootje baden. Na een beetje donderjagen belanden we met kleren en al aan in de zee.. ondertussen wordt het later en later en besluit ik terug naar het hostel te gaan, want zou die dag uitchecken en veel slapen zit er niet meer in.. De jongen met wie ik was wilde graag dat ik met hem mee naar huis ging, maar daar had ik geen zin in... hij bracht me naar het hostel en wilde toen mee de kamer in, maar ik heb de deur voor hem dicht gegooid.. ondertussen waren mijn kamer genoten wel wat wakker geworden en ik loop meteen door naar de douche om het zand van mij en mijn kleren te wassen. Na het douchen hang ik mijn kleren buiten te drogen en ga ik slapen.

Deze kerst is een kerst die denk ik maar moeilijk overtroffen gaat worden. Ik heb een heerlijke dag gehad met een geweldige groep mensen, lekker eten en daarna als afsluiting heerlijk dansen en een bijzondere ochtend op het strand. Toch blijft het bijzonder om kerst met zomertemperaturen te vieren! Moe maar voldaan val ik dan ook in slaap zo snel mijn hoofd het kussen raakt.

Happy New Year!

2012-01-01T07:07:00.000+01:00

I would like to wish you all a lot of fun, happiness, good health, lots of travels and all the best for 2012!

Merry Christmas!

2011-12-25T04:42:00.001+01:00

I would like to wish you all a very Merry Christmas from Surfers Paradise! We had a great party at the nightclub yesterday and today there are Christmas BBQ everywhere! It is a beautiful sunny day here and I hope it will be a beautiful day in the Netherlands or wherever you are as well!

Kissmas Lapdance Workshop ~ The Art of Pole, Sydney

2011-12-22T06:48:00.001+01:00

Nerveus loop ik op dinsdagavond richting de bushalte en zie de bus net voor mijn neus wegrijden. Ik loop verder naar de andere bushalte want als ik op de volgende bus zou wachten zou ik zeker te laat komen en daar had ik echt geen zin in. Gelukkig kwam bus 461 wel op tijd en nam ik die naar de studio waar de Kissmas Lapdance Workshop gegeven wordt. Ik was al eens binnen geweest want afgelopen zaterdag had ik mijn eerste paaldansles in Sydney gehad. Ik had geen idee wat ik vanavond moest aantrekken dus had een leuk jurkje aangetrokken. Eenmaal bij de studio aangekomen zag ik dat de meesten gewoon sportkleren droegen, maar goed dat maakte verder niet uit.

Jamilla is de eigenarese van Art of Pole en geeft deze Kissmas Lapdance Workshop. Zij stelt de hele groep meteen op ons gemak en het bleek dat de meesten van ons voor de eerste keer zo'n workshop volgden en dat eigenlijk iedereen wel nerveus is. Na een introductie praatje van Jamilla beginnen we met de warming up. Het stretchen zorgt ervoor dat je flexibel genoeg bent om de bewegingen te doen.

We doen een routine en stapje bij beetje gaan we verder. We beginnen natuurlijk aan het begin, met hoe je op de persoon afstapt en welke danspassen je doet. In het begin is het nog vrij onwennig en lacherig maar naarmate de workshop vordert en je verder in de routine komt hoe beter het gaat. Het grappige is dat wij halverwege een lapdance bij elkaar moeten doen. Zodat je een beetje weet hoe het is om een lapdance te geven en hoe het is om het te ontvangen. Aangezien wij met een oneven aantal waren werd ik gekoppeld aan Jamilla. Het interessante is dat je pas als iemand op die stoel zit ziet waarom je bepaalde passen moet uitvoeren.

Wat ik wel lastig vond was het vloerwerk. Afgelopen zaterdag met paaldansen had ik al flinke blauwe plekken op mijn knieën opgelopen en dat was flink pijnlijk. Gelukkig kwam al snel het advies om een schapenvel te gebruiken, maar voor de workshop was een fitnessmat ook voldoende ;) Op het einde van de routine komen er nog wat accessoires aan te pas om het nog even spannender te maken. Gelukkig kregen wij na de workshop de hele routine op papier zodat als je het ooit wilt gaan gebruiken je nog even je geheugen kan opfrissen qua pasjes.

Ik vond het erg leuk om deze workshop te doen, want ben nog wel eens onzeker in het bijzijn van mannen, helemaal als ik de man in kwestie ook nog leuker dan leuk vind ;) Of ik ooit een lapdance op een partner ga uitvoeren weet ik niet, want het is wel doodeng hoor ;) Maar goed ik denk dat dit soort workshops interessant zijn om te doen. Na de les heb ik nog tijdje staan kletsen met Jamilla. Vanaf januari geeft ze ook weer een aantal Tease klassen dus mss dat ik naast de paaldanslessen ook nog wel eens aantal van deze klassen ga volgen. Het nummer waar we op dansten was trouwens Merry Christmas van Christina Aguilera:

Carols in the Domain ~ Sydney

2011-12-18T08:56:00.000+01:00

Sinds 1982 wordt jaarlijks het gratis te bezoeken evenement Carols in the Domain georganiseerd. Een evenement dat is uitgegroeid tot een groot succes waar bijna 100.000 mensen op af komen. Gisteren was het weer zover en het leek mij wel erg leuk om te gaan. Er was een couchsurf event georganiseerd en ik ging daar heen. Ik zou eigenlijk samen met een andere jongen heen lopen, maar hij was laat en ik was onder tussen al een andere couchsurfer op het station tegen gekomen en wij besloten samen naar het meeting point te lopen. De groep zat op het gras dichtbij de art gallery. Even later bleek er ook nog een andere groep te zijn die wat verderop zaten. Het concert zou pas rond half 8 beginnen, maar ondertussen was er van alles te doen en wij zaten als groep lekker bij elkaar te kletsen, eten en drinken.

Op een gegeven moment moest ik naar het toilet en loop daarna samen met Irene wat rond. Wij komen dan wat mensen van de andere groep tegen en lopen even met hen mee naar de rest van die groep. Op zo'n moment besef je je dan wel even hoeveel mensen je alweer kent. Want in die eerste groep waren nog wat mensen die bij mij gecouchsurft hebben en mensen die je van berichtjes sturen kent of van eerdere evenementen. Van die tweede groep kende ik ondertussen ook het merendeel al van de meetings. Zo ben ik op de avond wat heen en weer gependeld tussen beide groepen. Van het concert heb ik eerlijk gezegd niet altijd evenveel mee gekregen. Soms te druk met kletsen, meestal te ver van podium om wat te kunnen zien en ik ken ook niet alle kerstnummers.

De sfeer was echter fantastisch, veel gezinnen en een heerlijk gemoedelijk sfeertje, daarnaast werden er kaarsjes uitgedeeld/verkocht? en dat zag er echt fantastisch uit al die lampjes en duizenden mensen. Gelukkig was het weer ook heerlijk, het koelt 's avonds natuurlijk wel wat af maar het was droog en niet heel koud. Een heerlijk avondje om buiten te zijn. Nadat het concert afgelopen is loop ik met Stephanie (mijn couchsurfster van afgelopen week) en Ruslan naar een casino waar de host van Stephanie is. Die jongens hadden wij donderdagavond leren kennen. Ruslan ging al snel weer weg en wij waren toen met zijn vieren. Na eerst een biertje gedronken te hebben verhuisden we naar de cocktailbar. Heb hier echt heerlijke cocktails gedronken en gezellig zitten kletsen. De alcohol sloeg wel toe en kwam pas laat thuis maar was echt een heerlijke avond/nacht!

New Year's Eve ~ The Movie

2011-12-16T06:25:00.000+01:00

Op dinsdags kan je in Sydney bij Hoyt's bioscopen met korting naar de bios. Ik liep dinsdag na werk in Broadway en bedacht mij toen dat ik eigenlijk wel zin in een filmpje in de bios had. Ik had echter geen idee welke films er draaien en besloot er toen maar zo één uit te zoeken. Mijn keuze viel op New Year's Eve want had al wel iets over die film gehoord. Ik heb tickets gekocht en daarna nog even in het shoppingcentre rond gekeken en wat gegeten. Ik ben tijdens het ticket kopen ook Hoyt's member geworden zodat ik in de toekomst ook met korting naar de film kan.

Na het eten haal ik bij de balie nog snel even wat popcorn en loop dan de zaal in. Ik heb voor een film op een extra groot scherm gekozen. De film speelt zich af op oudejaarsdag in New York, de verschillende personages in de film zijn uiteindelijk allemaal met elkaar verwoven. Of het nou de moeder is die graag met haar tienerdochter oud en nieuw viert, een oudere man die op sterven ligt, de rockster die zijn vriendin wil terugwinnen, de jongen die niets met oud en nieuw te maken wil hebben maar de liefde van zijn leven tegen komt als hij vast zit in de lift.. alles staat met elkaar in verbinding! Ik vond het een leuke film om te kijken maar merkte wel dat ik hierdoor ook thuis wat meer miste, dit jaar zal ik geen oud en nieuw met familie en vrienden vieren maar met een groep "vreemden".. Het zal vast heel leuk worden maar kan helaas niet mijn geliefden even een knuffel geven om het nieuwe jaar in te luiden! Ik heb dus beetje mixed feelings over de film omdat ik aan de ene kant hartelijk gelachen heb en aan de andere kant er ook wel een beetje verdrietig door werd..

Nieuw Kapsel

2011-12-14T00:51:00.002+01:00

Nu er geen winter achter mijn zomer aankwam werd mijn haar steeds blonder en ondertussen ook al weer steeds langer. Het lange haar werd echter wel een beetje warm en ik wilde weer eens iets anders. Eerst heb ik vorige week woensdag een paar plukken uitgeprobeerd om te verven met henna.. Ik wilde graag mijn rode kleurtje weer een beetje terug. Op donderdag vond ik echter de rode plukken net wat te oranje en dat was het dus niet helemaal.. wel bedacht ik als ik het wat donkerder kon maken dat het dan stukken beter zou zijn. Dus op donderdag tussen wat afspraken door naar de Lush. Bij de Lush heb ik toen ook de bruine henna gekocht zodat ik het leuk kon mixen. Ik dacht alleen dat ik die donderdagnacht geen tijd meer zou hebben om het te verven. Wel ben ik die donderdagmiddag eerst naar de kapper gegaan. Het is namelijk een beetje zonde om haar te verven dat je toch gaat afknippen.

Ik heb de kapster een beetje haar gang laten gaan en na de eerste knipronde mocht er van mij nog wel een beetje af.. Mijn haar groeit erg snel dus vind afknippen niet zo heel erg want het is er toch zo weer aangegroeid ;) Ik liep dus bij de kapper weg met heerlijk kort haar. Die avond had ik theorie van mijn duikcursus en was eigenlijk te laat weer om mijn haar nog te verven, maar was zo benieuwd naar wat het resultaat zou zijn dan ik maar snel aan de slag ben gegaan. Om henna te gebruiken moet je eerst het blok henna raspen zodat je henna poeder krijgt, daarna mix je het met kokend water en laat je het au bain marie lekker heet worden. Daarna kan je de henna in je haar aanbrengen en pak je je haar met vershoudfolie in. De henna moet minstens 2 uur blijven zitten maar bij de Lush hadden ze een nacht aangeraden. Zo ga ik dus met een ingepakt koppie slapen. De volgende dag kon ik niet wachten om mijn haar te wassen en het resultaat te zien. Gelukkig was het stukken beter gelukt als die eerste plukken en ik heb mijn rode haren weer terug. Ik ben benieuwd hoe lang dit blijft zitten en hoe het er over een paar maanden uitziet :D!

CS Weekend One Mile Beach, Port Stephens

2011-12-12T07:13:00.001+01:00

Nadat ik op donderdagavond de duiktheorie had gedaan en bleek dat ik op een andere datum mijn praktijk moest gaan doen besloot ik mee te gaan met een Couchsurf Weekend. Voor Sydney werd het hele weekend slecht weer voorspeld en het leek mij gezelliger om dan maar met een groep van dit slechte weer te gaan genieten. Er werden twee weekenden georganiseerd dus smste even met Irene en besloot met de grootste groep mee te gaan. Op vrijdagmorgen werd het echter duidelijk dat de groepen zich samen gevoegd hadden tot 1 grote groep en dat de bestemming One Mile Beach werd bij Port Stephens. Op vrijdagmiddag regelde ik een auto voor mij en Irene en tussen 6 en 7 verlieten wij Sydney voor een heerlijk weekendje weg!

De reis er naar toe verliep voorspoedig en de route was op sommige stukken erg mooi. Wij waren de eersten die bij het huis aankwamen en gelukkig lag de sleutel al klaar..De deur ging open, het licht aan en de inrichting is op zijn zachtst gezegd bijzonder.. echt jaren 70 behang en het behang van de badkamer was helemaal raar haha ;) Maar goed het appartement was echt mooi en het uitzicht echt schitterend! Na alles in huis bekeken te hebben en de auto uitgepakt te hebben komt de volgende auto al snel aan.. Een auto vol Australiërs en volgens mij ook de enige Australiërs die bij het weekend waren. We zitten gezellig samen te kletsen en het wordt later en later.. Een laatste auto met nog 3 personen komen aan en zo zijn wij met 10 personen. Tot laat in de nacht is het gezellig en tegen een uur of half 4 zoek ik mijn bed op. Ik kruip lekker in mijn slaapzak en val in een diepe slaap.. De dromen in mijn slaap lijken heel echt want heb achteraf wss gedroomd dat het flink regende en dat ik daarom maar weer even verder sliep.

Uiteindelijk wordt ik om half 12 wakker en blijken er die ochtend heel vroeg nog 4 mensen te zijn aangekomen. Zij hadden nogal een lawaai en de rest was verbaasd dat ik er niets van gemerkt heb en er dwars doorheen ben geslapen. Een deel van de groep is al aan het zwemmen en ik besluit lekker te gaan ontbijten. Op het moment dat ik besluit om mee te gaan met de volgende groep om te gaan zwemmen is er sprake van dat we naar de zandduinen gaan. Ik besluit nog wat rond te hangen en even naar het water te lopen maar als we aan komen is iedereen net onderweg terug naar het huis. Eenmaal terug verdelen wij ons over auto's en rijden we naar Nelson's Bay waar wij inkopen doen zodat we daarna door kunnen rijden naar een uitkijkpunt om te gaan lunchen. Het is nog even een stevige klim naar de top maar het uitzicht is schitterend. Ik heb een heerlijke lunch met wat salade en andere lekkere dingetjes. We hebben heerlijk van het uitzicht genoten en lekker zitten kletsen.

Na de lunch rijden we terug naar het huis om ons klaar te maken om te gaan zwemmen. Ik ben erg moe en ga heel even plat. Eenmaal een beetje opgeknapt voeg ik mij weer bij de groep, maar besef dan dat ik Irene nergens kan vinden. Als we met de auto's weer vertrekken weet ik zeker dat ze er niet bij is en sms haar waar ze uithangt. Het blijkt dat we haar vergeten zijn bij de lunch stop. Vahid zet de mensen in de auto bij het strand af en wij laten weten dat we straks komen omdat we eerst Irene gaan ophalen. Gelukkig vinden wij Irene al snel en rijden dan weer terug naar het strand. Tijdens het lopen naar de zee zie ik dat de golven vrij hoog zijn. De hele groep is bij elkaar, maar al snel hebben wij door dat het helemaal mis is. Één van de meiden zit in shock op het strand en de rest is ook in shock. Één van de jongens wordt ondersteund en stort eenmaal op het strand ter aarde. Ik was even bang dat hij bewusteloos was, maar gelukkig was het alleen maar flinke uitputting.

Wij proberen er achter te komen wat er gebeurd is maar eerste wat we horen is dat ze niet weten of iedereen eruit is gekomen, gelukkig blijkt dit wel zo! De stroming bleek heel sterk te zijn geweest en zo'n beetje de hele groep is in zware problemen gekomen en een aantal dachten dat ze er niet meer levend uit zouden komen. Ik ben flink geschrokken van dit alles en besef mij dat ik ontzettend geluk heb gehad. Ik had de hele dag al last van tintelingen in linkerarm door een zenuwblokkade in mijn nek en heb het gevoel dat ik er niet levend uit gekomen zou zijn.. Nadat iedereen een beetje is bijgekomen ondersteunen we de mensen die het nodig hebben terug naar de auto's om te gaan. Ondertussen waren diegenen die het huis gehuurd hadden ook bij de parkeerplaats aangekomen en die wilden eerst nog even de groep toespreken. Er was geklaagd door de buren en er konden maar max 8 mensen blijven slapen. We moesten vanaf toen stil zijn bij het huis. Eenmaal weer terug is er een plan opgesteld, de jongen die er het slechtste aan toe was is gaan slapen en een aantal anderen zijn een hostel gaan regelen. Toen dat geregeld was is het grootste deel van de groep verhuisd. Aangezien wij als eersten waren aangekomen konden wij blijven.

Inmiddels was het al vrij laat en begonnen wij maar snel met de voorbereidingen voor het eten. Wij zouden gaan eten bij de picknickplaats aan een strandje op loopafstand van het huis. Na de salades, broodjes en het vlees klaar te hebben gemaakt zijn wij met zijn allen gaan picknicken. Het was een gezellig diner! Een deel van de groep ging na het diner naar een full moon party, maar daar had ik geen zin in. Ik ben nadat alles naar het huis was gebracht tijdens het schrijven aan tafel in slaap gevallen. Ik werd wakker gemaakt en besloot toen naar mijn bed te verhuizen. Heel snel lag ik te slapen en heb zo de maansverduistering gemist. Erg vond ik dit echter niet want was erg moe en de pijn in mijn nek werd erger evenals de tintelingen in linkerarm.

Zondag werd ik na een lange nacht slapen wakker en was het buiten echt schitterend weer. Wij ruimen het huis op, ik ga even lekker douchen en dan pakken we onze tas. Op het moment dat we naar het hostel wilden rijden kwamen er een aantal auto's aanrijden zodat de groep weer compleet was. Gezamenlijk rijden we nog naar Nelson's Bay. De rest gaat daar ontbijten maar Vahid, Irene en ik besluiten al terug te rijden naar Sydney. Onderweg naar Sydney komen wij in gigantisch noodweer terecht, de vluchtstrook staat vol met auto's die niet verder durfden te rijden en wij staan bijna stil. Gelukkig reed alles om ons heen ook heel langzaam en zo komen wij langzaam maar zeker dichterbij Sydney. In Hornsby worden we op de trein gezet en Irene gaat nog even met mij mee naar huis. Wij maken nog wat foto's voor een casting bureau en internetten een beetje. Het weekend sluiten we af met een heerlijke pizza in Summer Hill. Ondanks de heftige dingen die wij meegemaakt hebben was het een leuk weekend en het doet mij maar weer beseffen hoe kwetsbaar het leven is en hoeveel je moet genieten van al het moois want voor je het weet is het voorbij..