Αλεξάνδρειος Σπίθα Βέροιας

ΚΕΙΜΕΝΟ- ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Mon, 15 May 2017 10:01:00 +0000

ΟΛΟΙ ΚΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Όλοι και όλες στο Σύνταγμα –
Όλοι και όλες στις πλατείες των πόλεων της Ελλάδας
Πέμπτη 18/5 - 7 μ.μ.
Αντίσταση και Ανυπακοή στα μέτρα
όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος

Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κακό δεν θα σταματήσει, αν δεν το σταματήσουμε.
Παίξανε πολλοί με τα όνειρα του Ελληνικού Λαού.
Δεν πάει, όμως, άλλο.
Δεν μπορεί ο Λαός αυτός να είναι μια ζωή χαμένος στην απογοήτευσή του.
Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να του λένε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα και να περνάνε τα πάντα.
Ότι μια μικρή χώρα δεν μπορεί χωρίς τον κηδεμόνα της και τον Γερμανό της και να τον βυθίζουν όλο και πιο βαθιά στην κατοχή και την Γερμανο-αμερικανοκρατία.
Αυτές οι αντιλήψεις είναι ο ορισμός του ραγιαδισμού και της άνευ όρων παράδοσης.
Φτάνει πια.
Συνεχίζουμε!
Πριν έξι ακριβώς χρόνια, τούτες τις μέρες, ήρθαν αυθόρμητα και μαχητικά στο προσκήνιο οι πλατείες ενάντια στα μνημόνια.
Οι πλατείες, που δεν πρόδωσαν, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα.
Άλλοι τις αδειάσανε.
Όμως τώρα ήρθε ξανά η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν από τα ανεκπλήρωτα όνειρα των πολιτών.
Ήρθε η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν με την αγανάκτηση και την οργή μας.
Τώρα όλοι και όλες, ακόμα κι αυτοί που είχαν ξεγελαστεί, είναι σοφότεροι και πιο ώριμοι.
Συνεχίζουμε, λοιπόν, πιο ενωμένοι και πιο μαχητικοί και κυρίως πιο αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την εν λευκώ ανάθεση και την ερήμην μας λήψη αποφάσεων, που πάντα καταλήγουν εναντίον μας.
Όλοι και όλες θα είμαστε στην πλατεία, για να μην περάσουν τα μέτρα.
Όλοι και όλες καλούμαστε όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος σε μια οργανωμένη αντίσταση και ανυπακοή στην επιβολή των μέτρων, για να κερδίσουμε την πατρίδα μας και την αξιοπρέπειά μας, για να σταματήσουμε την λιτότητα, την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση.
Για μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς λιτότητα, χωρίς κατοχή, χωρίς προστάτες.
Για μια Ελλάδα λεύτερη, κυρίαρχη, ανεξάρτητη, αντιιμπεριαλιστική και πραγματικά δημοκρατική με το Λαό και τα νιάτα της αφεντικά στον τόπο μας.

Το κείμενο προσυπογράφουν οι :

Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών

Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.
Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος - Ακτιβιστής
Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου
Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά
Νίκος Μαγδαληνός, Ηθοποιός
Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα
Ναταλία Μηνιωτή, Διδάκτωρ Θεατρολόγος
Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληβάνη, Οικονομολόγος, τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, συνεργάτης του ΟΟΣΑ, τιμηθείσα επανειλημμένα από διεθνείς οργανισμούς για τη δουλειά της
Γιώργος Ξένος, Ζωγράφος
Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Ηθοποιός, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος
Μάνια Παπαδημητρίου, Ηθοποιός
Χρήστος Παπαθεοδώρου, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου
Γιάννης Ραχιώτης, Δικηγόρος
Γιώργος Ρωμανιάς, Νομικός
Σπύρος Σακελλαρόπουλος, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου
Άρης Σκιαδόπουλος, Δημοσιογράφος
Μάνος Σπυριδάκης, Επίκουρος καθηγητής κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
Στάθης Σταυρόπουλος, Σκιτσογράφος
Δημήτρης Τραυλός, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ:¨Είμαστε θύματα μια τραγικής φαρσοκωμωδίας¨

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Sun, 22 May 2016 11:15:00 +0000

Το γεγονός ότι σήμερα έχει καθήσει στην πλάτη μας ένα αριστεροδεξιό πολιτικό μόρφωμα συντριπτικής εκλογικής και λαϊκής μειοψηφίας, το οποίο υπακούοντας στις εντολές των ξένων καταστρέφει το παρόν και το μέλλον της χώρας μας αδίστακτα, άβουλα, υπεροπτικά και χωρίς ντροπή και έχοντας -όπως φαίνεται- συνείδηση, δηλαδή γνωρίζοντας απολύτως το κακό που προκαλεί, το γεγονός αυτό βασίζεται πάνω σε μια πρωτοφανή στρέβλωση της κοινοβουλευτικής τάξης.

Στο Σύνταγμα του 1974 υπήρχε άρθρο με το οποίο οριζόταν σαφώς ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όφειλε σε περίπτωση που υπήρχε δυσαρμονία ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στη λαϊκή θέληση, να διαλύσει την Βουλή και να προκηρύξει εκλογές. Το άρθρο αυτό το έβγαλε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην αναθεώρηση του Συντάγματος του 1986.

Όμως για να μπορέσει να το κάνει, χρειαζόταν και τις ψήφους του ΚΚΕ. Όταν μαθεύτηκε ότι προτίθεται να προχωρήσει σ’ αυτή την πρωτοφανή παραμόρφωση του Συντάγματος που είχε ως άμεση συνέπεια την κατάργηση του Λαού ως θεματοφύλακα της ουσιαστικής δημοκρατικής τάξης στην χώρα μας, θυμάμαι ότι βρισκόμουν στην Θεσσαλονίκη ως βουλευτής του ΚΚΕ για μια πολιτική εκδήλωση. Έσπευσα λοιπόν να δηλώσω στον τύπο ότι το ΚΚΕ θα έδινε την ψήφο του μόνο βάζοντας τους δικούς του όρους, ότι φυσικά δεν θα περιοριζόταν στην απόρριψη της μεταβολής του Πολιτεύματος από Προεδρικό σε Πρωθυπουργικό αλλά και θα έθετε ως όρο να καθιερωθεί η απλή Αναλογική, που ήταν και το πάγιο αίτημα της Αριστεράς.

Μόλις γύρισα στην Αθήνα, μου ασκήθηκε κριτική από το Π.Γ., γιατί μίλησα έτσι χωρίς να τους ρωτήσω. Ζήτησα να μου πουν, πού έκανα λάθος και τότε κατάλαβα ότι είχαν ήδη συμφωνήσει να ψηφίσουν ό,τι τους πει ο Ανδρέας, χωρίς όρους. Διαμαρτυρήθηκα και ζήτησα συνάντηση με κορυφαίο στέλεχος του κόμματος, που μου είπε ότι θεωρούν πως η δύναμη του κόμματος δεν ήταν τόση, ώστε να θέσει όρους στο ΠΑΣΟΚ. Διαφώνησα και είπα ότι παρά την κομματική γραμμή θα καταψηφίσω αυτές τις αλλαγές του Παπανδρέου, γιατί τις θεωρώ αντισυνταγματικές και αντιλαϊκές.

Ειδικά η αρχή ότι η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει, υπήρχε κίνδυνος να αντιστραφεί και να βρεθούμε στην πρωτοφανή θέση να κυβερνά μια μειοψηφία και η πλειοψηφία απλά να ελέγχει, όπως τελικά γίνεται σήμερα. Όπου η πλειοψηφία του ελληνικού λαού για συνταγματικούς δήθεν λόγους παρακολουθεί χωρίς ουσιαστικά δικαίωμα να παρέμβει και εφαρμόζει τις όποιες αποφάσεις μιας μειοψηφίας ουσιαστικά, αποφάσεις που αφορούν την μοίρα μας, την μοίρα της πατρίδας μας και την μοίρα των εγγονών μας.

Πρόκειται δηλαδή για ένα τερατούργημα, έργο του σάπιου πολιτικού μας συστήματος με το οποίο κάποιοι καταπατούν την θέληση του ελληνικού λαού, φορώντας το ένδυμα μιας κουρελιασμένης νομιμότητας.

Και μου προξενεί πραγματικά κατάπληξη η ανοχή όχι μόνο του Λαού αλλά και όλων των υπολοίπων θεσμών και γενικά όσων κατέχουν κάποιο αξίωμα ή κάποια υπεύθυνη θέση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όπως και ο προκάτοχός του, έχει δεμένα τα χέρια από την περίφημη αυτή αναθεώρηση που προήλθε από μια κωμικοτραγική συνεδρία της Βουλής, όπου οι Βουλευτές εξαναγκάστηκαν να ψηφίσουν με χίλιους δυο εκβιασμούς και γελοία μέσα.

Ποιος δεν θυμάται τα περίφημα χρωματιστά ψηφοδέλτια του Ανδρέα; Τις απειλές της Αυριανής; Την μεταβολή της αίθουσας της Βουλής σε πλατό γυρίσματος κινηματογραφικού έργου, με τους εκατοντάδες προβολείς -σχεδόν ένας σε κάθε βουλευτή για να φιλμάρονται οι κινήσεις του, ώστε τρομοκρατούμενος να βάζει το «καλό», έγχρωμο ψηφοδέλτιο;

Μια τραγική κωμωδία που πραγματικά είναι σαν να έγινε για να μπορεί σήμερα ο κ. Τσίπρας να κομπάζει δηλώνοντας ότι εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, ενώ στην ουσία δεν τον ακολουθεί ούτε το 20% των Ελλήνων.

Θυμάμαι καλά την αποφράδα εκείνη μέρα. Εμείς του ΚΚΕ μπήκαμε εν σώματι τελευταίοι στην αίθουσα της Βουλής.

Λέω στον σ. Χαρίλαο:

-Τι ήρθαμε να κάνουμε εδώ; Να κολυμπήσουμε;

Πράγματι, με τους εκατοντάδες προβολείς νόμιζε κανείς ότι βρισκόταν στην πλαζ της Βουλιαγμένης. Σταμάτησα να προχωρώ.

- Τι κάνεις; με ρωτά ανήσυχος ο σύντροφος Γραμματέας.

- Πες τους να κλείσουν τις … «φωταψίες», ειδεμή εγώ γδύνομαι…

Και άρχισα να βγάζω το σακάκι…

- Σε παρακαλώ, Μίκη, δεν βλέπεις ότι τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα επάνω μας;

- Ακριβώς γι’ αυτό...

Ο Χαρίλαος και οι άλλοι Βουλευτές του ΚΚΕ κάθησαν στα έδρανα. Εγώ όρθιος. Μου λέει ψιθυριστά ο Χαρίλαος:

- Σε παρακαλώ, κάτσε.

Εγώ όμως άρχισα να ξεκουμπώνω το παντελόνι μου.

- Είναι γελοίο τους φώναζα, Πρέπει να ντρέπεστε.

Έσβησαν μερικοί προβολείς. Τέλος κάθησα πλάι στον Χαρίλαο που ήταν έτοιμος πια να με πνίξει. Τελικά έγινε η ψηφοφορία της ντροπής και βρέθηκαν στην καταμέτρηση δύο άκυρα ψηφοδέλτια: Το δικό μου και του Παναγούλη.

Εδώ θα πρέπει να πω ότι από το 1975, τότε που δήλωσε ο Ανδρέας «Με τον Θεοδωράκη δεν μιλώ πολιτικά αλλά μόνο για καλλιτεχνικά» έως σήμερα, δεν με πλησίασε ούτε ένας πολιτικός συντάκτης. Και αν ποτέ «κάλυψαν» κάποιες πολιτικές μου δραστηριότητες ή δημοσίευαν πολιτικές μου δηλώσεις, ανέθεταν το σχετικό ρεπορτάζ στους καλλιτεχνικούς συντάκτες. Διότι εγώ γι’ αυτούς δεν είμαι πολιτικός. Είμαι καλλιτέχνης, μπουζουξής, ανάξιος να μιλήσει μαζί τους πολιτικά.

Γι’ αυτό αφιερώνω σ’ όλους αυτούς την ΑΚΥΡΗ ΨΗΦΟ μου, που σήμερα αναδεικνύεται σε πράξη τόσο μεγάλης πολιτικής σημασίας, όσο μεγάλο είναι το πολιτικό αδιέξοδο που κυριολεκτικά μας σέρνει πίσω από μια ομάδα νομιμοφανών, που μας οδηγούν στο χάος οχυρωμένοι πίσω από μια εκλογική παρωδία που ουσιαστικά δολοφόνησε τη Δημοκρατία στην χώρα μας.

Επιδόρπιον

Λίγο αργότερα και αφού για μια ακόμα φορά οι κομμουνιστές έπεσαν έξω, με αναζήτησε ο Υπουργός Λάζαρης:

- Θέλω να κανονίσεις να φάμε ένα βράδυ σπίτι σου με τον Φλωράκη.

Πράγματι, Φλωράκης, Καλούδης, Λάζαρης κι εγώ βρεθήκαμε ένα βράδυ να τα πίνουμε μπροστά στο τζάκι του σπιτιού μου στην Ακρόπολη.

Πριν ακόμα καθήσουμε, μας λέει ο Υπουργός:

- Αλήθεια, γιατί δεχθήκατε ασυζητητί τους όρους του Ανδρέα;

Ο Χαρίλαος με κοίταξε με νόημα και για να αλλάξει θέμα φωνάζει στην Μυρτώ:
- Μυρτώ, πεινάμε, γιατί αργείς;

Εγώ στρέφομαι στον Λάζαρη και τον ρωτώ

- Λοιπόν;

- Λοιπόν, λέει αυτός, έγραφα το σχέδιο αναθεώρησης του Συντάγματος. Κάποια στιγμή μου τηλεφωνεί ο πρόεδρος και με ρωτά αν έχουμε κανένα νέο απ’ το ΚΚΕ. Του απάντησα αρνητικά. «Περίεργο» μου απάντησε. «Κι επειδή δεν θέλω να αλλάξω κάτι μετά από δική τους απαίτηση, για να μη δοθεί η εντύπωση ότι υποχωρώ, βάλε την απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα». Μετά από λίγες μέρες μου ξανατηλεφώνησε και μου είπε «Επειδή φαίνεται ότι οι φίλοι μας (και βεβαίως δεν είπε “οι φίλοι μας”» αλλά μια πολύ κακή και συνηθισμένη λέξη) δεν έχουν σκοπό να ζητήσουν τίποτα, άφησε το κείμενο ως είχε και δεν χρειάζεται επομένως ούτε να βάλεις την απλή αναλογική».

Στο σημείο αυτό μπήκε μέσα η Μυρτώ με τα σουτζουκάκια και σταμάτησε η συζήτηση γι’ αυτή την τόσο θλιβερή αποκάλυψη.

Τελειώνοντας θέλω να υπογραμμίσω ότι ναι μεν σιωπώ, όμως και η σιωπή έχει τα όριά της. Ομολογώ ότι είμαι έτοιμος να εκραγώ, γιατί έχω την αίσθηση ότι με έχουν δέσει (μαζί με όλο το κοπάδι) με μια τριχιά σάπιων και παράνομων νόμων και μας σέρνουν όλους μαζί μια φούχτα σαϊνια στο σφαγείο.

Αθήνα, 21.5.2016

Μίκης Θεοδωράκης

ΠΗΓΗ:http://www.mikistheodorakis.gr/

http://spithathessalonikis.blogspot.gr/2016/05/21052016.html

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ : ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Wed, 10 Feb 2016 21:07:00 +0000

Εδώ και καιρό ζούμε τις συνέπειες της ανυπαρξίας πολιτικής από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ανυπαρξία πολιτικής που σιγά-σιγά και σταθερά μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Ποια είναι αυτή:

Η χώρα έχει απομονωθεί με την κατάληψη των τελωνείων στα σύνορα με όλες τις όμορες χώρες και έχει παραλύσει από τα δεκάδες μπλόκα αλλά και από την γενική απεργία όλων ανεξαρτήτως των κλάδων της κοινωνικής ζωής, ενώ οι αγρότες με τα εκατοντάδες τρακτέρ ανακοίνωσαν την απόφασή τους να κατεβούν στην Αθήνα, στην πλατεία Συντάγματος.

Είναι φανερό ότι φτάσαμε πλέον στην ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ ανεξάρτητα από τις κινήσεις της Κυβέρνησης που προς το παρόν παρακολουθεί αδρανής τις εξελίξεις αδύναμη, σαν να μην υπάρχει.

Σήμερα για πρώτη φορά αποφάσισε να βγει από τη νάρκη της αλλά αντί να δώσει κάποια λύση εκτονώνοντας την κατάσταση, δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψει την κάθοδο των τρακτέρ στην Αθήνα προσπαθώντας έτσι να αποτρέψει την σύγκρουσή της με τους αγρότες που όπως φαίνεται αυτή τη φορά είναι αποφασισμένοι για όλα, αφού τους έχουν φτάσει στο σημείο να παλεύουν για τα πλέον στοιχειώδη δικαιώματά τους. Μια σύγκρουση για την οποία αποκλειστικά υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση. Ο «διάλογος» που προτείνει τώρα είναι στάχτη στα μάτια των αγροτών, αφού τις αποφάσεις δεν τις παίρνει η κυβέρνηση αλλά οι Θεσμοί.

Βεβαίως μια σύγκρουση όποιας μορφής και με όποια αποτελέσματα θα είναι πλήγμα δεινό σε μια καταρρέουσα χώρα. Και είναι βέβαιο ότι θα μας οδηγήσει όχι μόνο σε βαθύτερη κρίση αλλά παράλληλα και σε μια ακόμα βαθύτερη αλλαγή της ψυχολογίας του Ελληνικού Λαού, ο οποίος πιστεύω ότι συνειδητοποιεί πλέον σε ευρύτατη κλίμακα την ορθότητα των προβλέψεων και των θέσεών μας για το αδιέξοδο στο οποίο μας έχει οδηγήσει η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Η διχαστική δήλωση του κ. Τσίπρα που μας χωρίζει σε καλούς και κακούς Έλληνες αποδεικνύει ότι έχει χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα. Αφού για κείνον «κακοί» προφανώς είναι η Δεξιά κι όμως την ίδια στιγμή ο ίδιος και η κυβέρνησή του έχουν αναδειχθεί σε αρχιερείς της Νεοφιλελεύθερης Δεξιάς πολιτικής που εφαρμόζουν κατ’ εντολήν των ξένων Θεσμών. Και τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουν ακριβά οι ίδιοι την ολέθρια πλάνη τους. Δεδομένου ότι ο Ελληνικός Λαός έχει την αρετή να μην υποτάσσεται τελικά. Και έχει έρθει πλέον η ώρα αυτή του «τελικά», η ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ που είναι η γενικευμένη σύγκρουση της Κυβέρνησης με τον Ελληνικό Λαό του οποίου η αιχμή είναι σήμερα οι Έλληνες αγρότες στο σύνολό τους και η απόφασή τους να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους.

Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα, όπου η ίδια η ζωή ανάγκασε τους Έλληνες να συγκροτήσουν ένα ανθρώπινο ακέφαλο μεν όμως ενιαίο μέτωπο πάλης. Η δύναμη που εκπέμπει ο παλλαϊκός ξεσηκωμός του Λαού όλων των κλάδων με επί κεφαλής τους αγρότες είναι τόσο μεγάλη που είναι κρίμα (ακόμα και στην περίπτωση που η Κυβέρνηση και οι Θεσμοί υποχωρήσουν κάπως) να έχουν ως κέρδος λίγα ψιχία. Ο Λαός μας δεν αξίζει μια τέτοια εξέλιξη που σε βάθος χρόνου θα τον οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη κρίση.

Αντίθετα αν με την απελπισία αλλά και τη θέληση που τον οδηγούν σ’ αυτόν τον γενικό ξεσηκωμό είχε φροντίσει να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν ως μια ενιαία δύναμη και με κοινούς στόχους στρατηγική τακτική αλλά και προοπτική, θα μπορούσε να κερδίσει πολλαπλάσια.

Γιατί είναι οι ίδιες οι διεθνείς δυνάμεις που μας αναγκάζουν να έχουμε όχι τρεις ή τέσσερις αλλά μόνο δύο εθνικές πολιτικές. Την πολιτική που ακολουθεί τις εντολές των Θεσμών και την πολιτική που υποστηρίζει τη σύγκρουση με τους Θεσμούς.

Δυστυχώς η συγκρότηση αυτού του Ενιαίου Μετώπου Πάλης που δεν θα διαπραγματευόταν απλώς για λίγα ψίχουλα παραπάνω αλλά θα είχε ως στόχο την κατάκτηση των ουσιαστικών δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα.

Γι’ αυτό το λόγο η ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ δεν έχει φτάσει μόνο για την Κυβέρνηση αλλά κυρίως για τον Λαό. Και αυτή είναι η μεγάλη Τραγωδία.

Αθήνα, 10.2.2016

Μίκης Θεοδωράκης

ΠΗΓΗ : http://www.mikistheodorakis.gr

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Mon, 08 Feb 2016 18:00:00 +0000

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η πραγματικότητα εκδικείται. Επτά μόνο μήνες μετά την ταπεινωτική συνθηκολόγηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Αν.Ελλ. απέναντι στον “φασισμό” της εποχής μας, εκπροσωπούμενο στην Ευρώπη από το Κουαρτέτο των Δανειστών (1), η ελληνική κοινωνία υποχρεώνεται να ξαναμπεί στον δρόμο της εξέγερσης, που εγκατέλειψε το 2012, για να ακολουθήσει τον ψεύτικο, όπως αποδείχθηκε, ήλιο του ΣΥΡΙΖΑ. Το κάνει γιατί νοιώθει, βαθιά μέσα της, ότι είναι μόνο έτσι που μπορεί να επιβιώσει.

‘Εκανα το “λάθος” τις προάλλες, να κυττάξω μια στιγμή στα μάτια τη γυναίκα που καθόταν στην είσοδο του μετρό, στον Ευαγγελισμό. Κι εκείνη, διακρίνοντας μια δίοδο μέσα στην απελπισία της, γύρισε και μούπε:

“Είναι έξη μέρες που με έβγαλαν από το σπίτι μου. Πως θα ζήσω;”. Ακόμα πιο φοβερό από αυτό που μούπε, ήταν όμως ο τρόμος στο βλέμμα της.

Αναγκάστηκα να διηγηθώ αυτή τη σκηνή σε μια παρέα που τα κουτσοπίναμε, όταν με έπρηξαν με τους “κινδύνους της ρήξης”. “’Εχετε δίκηο”, τους είπα, “για τους κινδύνους της σύγκρουσης με τους δανειστές, αλλά με συγχωρείτε, εδώ μιλάει η τσέπη. Αυτή τη συζήτηση μπορούμε να την κάνουμε μόνο και μόνο γιατί έχουμε κάτι ακόμα. ‘Ολα όσα λέτε δεν έχουν κανένα νόημα γι’ αυτή τη γυναίκα”. Περίμενα να με κατσαδιάσουν, αλλά αυτοί έσκυψαν το κεφάλι ντροπιασμένοι και δεν είπαν τίποτα.

Αυτή είναι η σημερινή θνήσκουσα Ελλάδα, η χώρα των ηλικιωμένων που τσαλαπατιούνται για λίγα φρούτα και λαχανικά αν βρεθεί κανα Χριστιανός να τα μοιράσει τζάμπα, που μαζεύουν τα υπολείμματα των λαϊκών, που εξαφανίζουν σε μερικά λεπτά το φαί που αφήνω πλάι στον κάδο των σκουπιδιών κοντά στο σπίτι μου (δεν μένω σε φτωχή γειτονιά), που σε παρακαλάνε να τους αγοράσεις κάτι να φάνε, της φίλης μου που της είπαν σε μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο να πάει να αγοράσει τον γύψο για το πόδι του παιδιού της που εγχειριζόταν. Τα υπόλοιπα που ακούμε, από τους πολιτικούς και τις τηλεοράσεις, είναι απλώς κουραφέξαλα.

Η Ελλάδα υποδουλώνεται και καταστρέφεται ταχύτατα ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες των “σωτήρων” της δανειστών, ΕΕ και ΔΝΤ, Βερολίνου και Ουάσιγκτων.

Η ελληνική γενοκτονία

Θυμίζουμε τα νούμερα, μπας και βρεθεί πάλι κανένας να μας ψέξει για υπερβολές. Η Ελλάδα, ακολουθώντας το “πρόγραμμα διάσωσης” που ξεκίνησε το 2010, έχασε σχεδόν το 30% της οικονομίας της, μια καταστροφή μεγαλύτερη από αυτή που συνέβη στη Γερμανία πριν την άνοδο του Χίτλερ και εξαιτίας της οποίας ανέβηκε ο Χίτλερ, μεγαλύτερη από αυτή που συνέβη το 1929 στις ΗΠΑ με το μεγάλο Κραχ, μεγαλύτερη από τις απώλειες της Γαλλίας ή της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πλησιάζουμε οσονούπω μια δεκαετία διαρκούς ύφεσης, κάτι που συνιστά απόλυτο παγκόσμιο ρεκόρ για τα τελευταία τριακόσια χρόνια που τηρούνται στοιχεία.

Την ίδια ώρα πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι στην ανεργία, περιλαμβανομένων των δύο τρίτων των νέων, παρόλο που σήμερα δύσκολα ένας νέος βρίσκει καλύτερη αμοιβή από 200 ευρώ στο “γυράδικο” της γειτονιάς του. Οι επενδύσεις έχουν πέσει στο 45%, εκεί είναι και τα “κόκκινα δάνεια” των δήθεν ζωντανών τραπεζών. Το χρέος τραβάει την ανηφόρα. Κι όλη η χώρα μοιάζει βυθισμένη στον πιο απόλυτο φόβο και ανασφάλεια (δεν συζητάμε εδώ τις άλλες μεγάλες απειλές που πλησιάζουν, από το προσφυγικό και από την προσπάθεια να καταλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, μια καταστροφή που, αν συμβεί, θα αποδειχθεί μεγαλύτερη από αυτή του 1922).

Αποδεχόμαστε, δίκην Ιφιγένειας, την καταστροφή της χώρας μας για να μπορέσει, διαλύοντας την Ελλάδα και εξοντώνοντας τον ελληνικό λαό, να κερδίσει μερικά χρόνια επίπλαστης σταθερότητας το χρηματοπιστωτικό και πολιτικό σύστημα της Ευρώπης.

Πολιτικοί στην υπηρεσία των ξένων

Τι μας λένε τώρα ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης, η Φώφη, ο Λεβέντης, ο Θεοδωράκης, με διάφορες ασήμαντες παραλλαγές μεταξύ τους; ‘Οτι πρέπει να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο. Τι μας λέει αυτή η απερίγραπτη “αριστερά”; ‘Οτι πρέπει να προτιμήσουμε “αριστερό”, “ευαίσθητο” δήμιο. (Η μεταστροφή του Τσίπρα, σε εφαρμοστή μιας πολιτικής που θάκανε να κοκκινήσουν ακόμα και ακραίοι νεοφιλελεύθεροι, δεν έχει πολλά ανάλογα παγκοσμίως. ‘Ισως ένα ήταν η προσχώρηση, πριν 30 χρόνια, του ηγέτη του “σοβιετικού κομμουνισμού” στον φιλοδυτικό φιλελευθερισμό. Βεβαίως κανείς δεν χρειάζεται Κομμουνιστικό Κόμμα ή Σοβιετική ‘Ενωση για να πάει στον καπιταλισμό και γι’ αυτό ο άνθρωπος εξαφανίστηκε μαζί με το κόμμα του. Το ίδιο θα συμβεί και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν χρειάζεται την “ριζοσπαστική αριστερά” για να εφαρμόσει πολιτική “ριζοσπαστικής, υπερνεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς”!)

Αυτά που λένε οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων στους ‘Ελληνες μοιάζουν σα να κάθεσαι στο ‘Αουσβιτς, να βλέπεις τελευταία φορά τους δικούς σου να τους παίρνουν έναν έναν για τους φούρνους και νάρχεται ο “ομαδάρχης” του στρατοπέδου να σου λέει “εντάξει, σωθήκατε μέχρι τώρα, συνεχίστε να πειθαρχείτε στο πρόγραμμα”.

Πριν από μέρες τράκαρα ένα κυβερνητικό στέλεχος κάπου και με ρώτησε “πως τα βλέπεις τα πράγματα Δημήτρη;” Καλά του λέω, εσύ πας γυρεύοντας, τι θέλεις και με ρωτάς; Τι περιμένεις να σου πω; Δεν ξέρεις ότι είμαι Κασσάνδρα και επίσης ότι η Κασσάνδρα βγήκε σωστή. ‘Ε τα ίδια θα σου πω. ‘Οτι έγινε στην Τροία θα γίνει κι εδώ έτσι που πάτε.

Με κύτταξε αμήχανος και ψέλλισε κάτι για την ανάπτυξη που θάρθει. Κρατήθηκα και τούπα, όσο πιο συγκρατημένα μπορούσα: “Μα αφού το ίδιο το πρόγραμμα που εφαρμόζετε προβλέπει ύφεση, πως εσύ ελπίζεις σε ανάπτυξη;”

Η “Βάρκιζα” του ΣΥΡΙΖΑ

Δεν είναι όλοι τους έτσι βέβαια. Ο Πρωθυπουργός, ακούω, είναι πολύ πιεσμένος, ότι και να λέει on camera. “Τον είδα πριν από ένα χρόνο και τον είδα και πρόσφατα”, μας διηγείται ένας συνομιλητής του, αρκετά σοκαρισμένος. “Είδα έναν διαφορετικό άνθρωπο. Μου θύμισε τις περιγραφές που διάβασα για το πως ήταν, χρόνια μετά, οι βετεράνοι που γύρισαν από το Βιετνάμ!”

Ο κ. Τσίπρας μπέρδεψε τον Λένιν με τον Μακιαβέλι (ακριβέστερα την ελληνική κουτοπονηριά, για μην αδικούμε και τον Ιταλό φιλόσοφο), την Ιστορία με την πολιτική (στη χειρότερη μάλιστα, πιο “πολιτικάντικη” εκδοχή της), την πολιτική με την επικοινωνία. ‘Οπως ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του έτσι κι εκείνος λέει ότι ελπίζει σε μια ελάφρυνση του χρέους μετά την πρώτη αξιολόγηση (η προηγούμενη ελπίδα τοποθετούνταν χρονικά στον περασμένο Νοέμβρη, αλλά ποιός θυμάται πια ημερομηνίες, υποσχέσεις και νούμερα;).

Λένε οι απερίγραπτοι ότι δεξιοί και ακροδεξιοί οργανώνουν τα μπλόκα, όπως πριν τρία χρόνια λέγανε για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι οργανώνει τα γιαουρτώματα των πολιτικών. Μα έχουν χάσει κάθε ίχνος σοβαρότητας; Αν όντως τους παίρναμε στα σοβαρά μια στιγμή, αυτό θα σήμαινε ότι η ελληνική “αριστερά” κατάφερε να στείλει στην ακροδεξιά το λαϊκό κίνημα. Αυτό ασφαλώς θα ήταν πολύ σπουδαίο, πρωτοφανές κατόρθωμα. ‘Η μήπως κι ο Γλέζος, που πήγε και ζήτησε συγγνώμη από τους αγρότες γιατί εμπιστεύτηκε τον Τσίπρα, ο καταδικασμένος τρεις φορές σε θάνατο, είναι κι αυτός ακροδεξιός;

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλησε να γίνει το υποκείμενο της Ιστορίας. Απεδείχθη λαθρεπιβάτης στο τραίνο της. Ζαλίστηκε από τον ίλιγγο της απότομης και ξαφνικής ανόδου του, “τρελλάθηκε” από την προοπτική μιας εξουσίας που ούτε να ονειρευτεί δεν μπορούσε. Δεν αναγνώρισε και δεν σεβάστηκε την ίδια τη δύναμη που τον πήρε και τον έφερε στην εξουσία, και που δεν ήταν άλλη από τη γιγαντιαία ενέργεια που εκλύθηκε από την καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας από τα Μνημόνια, από την ανάγκη επιβίωσης και αξιοπρέπειας ενός λαού, ενός έθνους πληγωμένου από τις διαδοχικές προδοσίες “αριστερών” και “δεξιών” ηγετών που εμπιστεύτηκε. Αρνήθηκε να κάνει τη δουλειά που η Ιστορία τον εμπιστεύτηκε, να προετοιμάσει δηλαδή την Ελλάδα για την απαραίτητη για την επιβίωσή της ρήξη με τους Δανειστές. (Αν άλλωστε υπήρχε/υπάρχει κάποια ελπίδα αξιοπρεπούς συμβιβασμού, είναι πάντα όταν ο άλλος ξέρει ότ είσαι αποφασισμένος για όλα. Προτίμησε να πουλήσει, όπως ο Φάουστ, την ψυχή του στον Διάβολο, στη δική μας περίπτωση τον άξονα ΗΠΑ-Βρετανία-Ισραήλ, με την ελπίδα ότι θα τον βοηθήσει να παραμείνει στην εξουσία. Κατάντησε τώρα να λένε τον αρχηγό του “¨ηλίθιο” στα διεθνή φόρουμ κι αυτός να μην απαντάει.

Μπορεί να σωθεί στο σημείο πούφτασαν τα πράγματα; Αυτό θα απαιτούσε να ξαναβρεί τη χαμένη του ψυχή, να ξαναγίνει το εργαλείο εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης και αναγέννησης που μας είπε ότι θέλει να γίνει, να οργανώσει τη ρήξη με τους Δανειστές. Θεωρητικά υπάρχει μια τέτοια δυνατότητα, στην πράξη όμως δεν φαίνεται να έχει την ψυχή, το μυαλό, τους ανθρώπους που θα χρειάζονταν. ‘Εχει “σπάσει” καιρό τώρα μέσα του. ‘Οσο για τις πολιτικές του ικανότητες τι να πει κανείς.;Η αξιοθρήνητη παρουσία των εκπροσώπων του στις συζητήσεις για το αγροτικό μόνο λύπηση προκαλεί σε οποιονδήποτε νοήμονα άνθρωπο. Γι’ αυτό και οι ηγέτες του προβληματίζονται τώρα να πάνε σε εκλογές, ίσως μάλιστα να αλλάξουν και το εκλογικό σύστημα, μια αλλαγή που, στις σημερινές συνθήκες, μόνο αποτέλεσμα θα ήταν να κάνει ακόμα λιγότερο κυβερνήσιμη τη χώρα και να δυσκολέψει πάρα πολύ την δυνατότητα να συγκροτηθεί στο μέλλον αντιμνημονιακή πλειοψηφία.

Ο δρόμος της εξέγερσης

Δεν είναι παράξενο που αγρότες βρέθηκαν τώρα στην πρωτοπορία των κινητοποιήσεων. Αγρότες δεν έκαναν τις δύο μεγάλες επαναστάσεις των Ελλήνων στη νεώτερη εποχή, το 1821 και το 1940-44; Ούτε είναι περίεργο ότι τα ελεύθερα επαγγέλματα επίσης βγαίνουν στο δρόμο. Τα δύο αυτά στρώματα ξέρουν ότι τους πάνε για εκτέλεση και έχουν ακόμα διατηρήσει μια μίνιμουμ οικονομική δύναμη, που τους επιτρέπει να βρουν το κουράγιο για αντίσταση που έχασαν τα πιο εξαθλιωμένα στρώματα του πληθυσμού.

Για να πετύχει όμως ο αγώνας τους πρέπει να πάρει δημοκρατική οργανωτική μορφή, να συνδυαστεί με όλα τα άλλα στρώματα που κινητοποιούνται και να καταλήξει σε ένα πλατύ λαϊκό κίνημα που θα απαιτήσει την άμεση διακοπή του προγράμματος καταστροφής της χώρας, την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την άμεση διακοπή εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, τη χρησιμοποίηση από την Ελλάδα όλων των νομικών, θεσμικών, πολιτικών και γεωπολιτικών εργαλείων που διαθέτει και δεν χρησιμοποιεί.

Γιατί κανένα αίτημα, όσο λογικό κι αν είναι, οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας ή τάξης, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί στην Ελλάδα όσο παραμένει στο καθεστώς που της έχει επιβληθεί, “υποδούλωσης δια της καταστροφής, καταστροφής δια της υποδούλωσης”, το όλον συνοδευόμενο με τη λεηλασία.

Είναι πολιτικός παραλογισμός αυτό που προτείνουν διάφοροι φίλοι, να προτάξει το αντιμνημονιακό κίνημα, την έξοδο από το ευρώ, αν όχι την ΕΕ. Αντίθετα, η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει και να ασκήσει το σύνολο των δικαιωμάτων που απορρέουν από τη συμμετοχή της στην ευρωζώνη και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και να μπλοκάρει τη λειτουργία τους όπου έχει τη δυνατότητα (δικαίωμα βέτο). Η χώρα όμως πρέπει να είναι ταυτόχρονα έτοιμη να κάνει αυτό που ίσως χρειαστεί, αν οι εταίροι-καταστροφείς της επιμείνουν μέχρι τέλος και την πνίξουν χρηματοδοτικά, δηλαδή να είναι έτοιμη για την εισαγωγή εθνικού μέσου πληρωμών. Εννοείται ότι αν χρειαστεί να πάει στη δραχμή, θα πάρει και το χρέος μαζί της. Να δούμε τότε μπας και θελήσουν διαπραγμάτευση ουσιαστική οι ξένες τράπεζες και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

‘Οπως και γενικότερα, η Ελλάδα οφείλει να είναι έτοιμη για πόλεμο. Βρισκόμαστε σε πόλεμο από το 2010, οικονομικό και ελπίζουμε να παραμείνει μόνο τέτοιος, αν και δεν είναι βέβαιο. Για να σωθεί η χώρα πρέπει να απαντήσει με πόλεμο στον πόλεμο. Το βιοτικό επίπεδο ασφαλώς θα πέσει, ούτως ή άλλως, ότι και να γίνει, θα πέσει πιο κάτω, αλλά τουλάχιστο μπορεί έτσι να υπάρξει μια ελπίδα.

Το έχουμε πλειστάκις και εδώ και χρόνια γράψει. Μια “στρατηγική ρήξης” απαραίτητη για την επιβίωση της χώρας, προϋποθέτει ένα ρωμαλέο λαϊκό κίνημα, την οργάνωση συνεταιριστικών μορφών κοινωνικής οργάνωσης στη σφαίρα της διανομής και της παραγωγής, ένα πολύ ικανό επιστημονικό και διεθνές επικοινωνιακό επιτελείο, την προσπάθεια δημιουργίας μεγάλου ευρωπαϊκού κινήματος, που να αντιλαμβάνεται το “ελληνικό” ως δικό του πρόβλημα, όχι απλά ως πρόβλημα “συμπαράστασης”, την αναζήτηση γεωπολιτικών συμμαχιών σε όλα τα σημεία του ορίζοντα.

Αλλά δεν μπορούν οι δυσκολίες και οι κίνδυνοι της ρήξης να χρησιμοποιούνται αιωνίως ως επιχείρημα για να μη γίνει ποτέ. Η εναλλακτική στη ρήξη είναι η αποδοχή της παθητικής “αυτοκτονίας” της χώρας ή της διολίσθησης σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς πολέμους. Είναι η ηθική αυτοκτονία του ελληνισμού.

Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

πρώην Γραμματέας του Κινήματος Ανεξαρτήτων Πολιτών “Σπίθα”

πρώην μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

(1) Χρησιμοποιούμε τον όρο για να υποδηλώσουμε τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα του σχεδίου που εφαρμόζεται τώρα στην Ευρώπη, όχι φυσικά γιατί ο Σόμπλε και ο Ντράγκι έχουν την παραμικρή σχέση με τα κοινωνικά κινήματα της άκρας δεξιάς στον μεσοπόλεμο.

ΠΗΓΗ: http://www.konstantakopoulos.gr/

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ,Η ΤΙΜΗ ΚΑΙ Η ΘΗΛΙΑ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Sat, 12 Sep 2015 10:01:00 +0000

Οι εκλογές, η τιμή και η θηλιά

11.09.2015

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κανονικά οι εκλογές γίνονται για την ανάδειξη της κοινοβουλευτικής δύναμης που θα οδηγήσει τον Λαό στην επόμενη τετραετία εφαρμόζοντας το πρόγραμμά της. Στις προσεχείς όμως εκλογές, ποιο θα είναι το πρόγραμμα που θα εφαρμόσει όποιο κόμμα κερδίσει;

Χθες ο κ. Γιούνγκερ μας θύμισε ότι έχει ήδη ψηφιστεί από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τις Βρυξέλλες το «εθνικό» μας πρόγραμμα δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο και -ως αληθινός γκαουλάιτερ- μας απείλησε ότι αν δεν το εφαρμόσουμε, θα τιμωρηθούμε σκληρά.

Μεταφέρω τη σκέψη μου στην εποχή της γερμανικής κατοχής και σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσαν οι Έλληνες στην περίπτωση που ο τότε γκαουλάιτερ αποφάσιζε να γίνουν εκλογές. Δηλαδή θα δεχόταν να πάρουν μέρος σ’ αυτή τη διακωμώδηση της Δημοκρατίας συγκροτώντας κόμματα με «πρόγραμμα εξουσίας» ή θα έπαιρναν τα βουνά όπως και έγινε, γιατί όπως αποδείχθηκε, οι Έλληνες εκείνης της εποχής ήταν ακόμα πατριώτες περήφανοι και αντιμετώπιζαν τους πάνοπλους γκαουλάιτερ όρθιοι και έτοιμοι να θυσιαστούν για την τιμή και την αξιοπρέπεια της πατρίδας.

Και ερωτώ: Υπάρχει ή όχι σήμερα διακωμώδηση της Δημοκρατίας, όταν κάποιος ισχυρός που πάνω από τα κεφάλια μας ελέγχει 100% τη χώρα μας, μας «αφήνει» να έχουμε κόμματα με διαφορετικές απόψεις, έτσι, για τα μάτια του κόσμου και για τα δελτία των οκτώ, με τον όρο ότι όποιος κι αν κερδίσει τις εκλογές θα είναι υποχρεωμένος να εφαρμόσει το ίδιο πρόγραμμα, δηλαδή αυτό που επέβαλε ο κύριος Γκαουλάιτερ, αφού προηγουμένως κατάφερε να εξασφαλίσει και μια ελληνική υπογραφή.

Κι ας μην διανοηθεί κανείς να αμφισβητήσει την σύγκριση που κάνω ανάμεσα στις δύο κατοχές, τη σημερινή και την προχθεσινή, με τη δικαιολογία ότι τότε υπήρχαν όπλα ενώ τώρα τάχα δεν υπάρχουν. Γιατί τι είναι άραγε η οικονομική ασφυξία; Στην περίοδο της ξένης κατοχής οι Γερμανοί αν δεν τους πείραζες, δεν σε πειράζανε. Όμως τότε, γιατί ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες; Ξεσηκώθηκαν βασικά για ηθικούς λόγους. Γιατί ντρέπονταν να τους διατάζουν οι άλλοι και να αποφασίζουν για τη ζωή τους οι άλλοι. Ξεσηκώθηκαν για την Τιμή! Γι’ αυτή την έρμη Τιμή, που για μας, για όλους τους περήφανους και ελεύθερους πατριώτες, ήταν η πεμπτουσία της ύπαρξής μας.

Εγώ και η «Σπίθα» θα εξακολουθήσουμε να θεωρούμε αυτή την Τιμή και την Αξιοπρέπεια ως την πεμπτουσία του Έλληνα πατριώτη και γι’ αυτό αντιμετωπίζουμε τις εκλογές σαν τραγική ειρωνία, ένα παιχνίδι των κυρίων Γιούνγκερ για να είμαστε φρόνιμα και καλά παιδιά, με την ψευδαίσθηση ότι είμαστε κυρίαρχος Λαός! Εμείς δεν πρόκειται να βοηθήσουμε τους ξένους να βάλουν τη θηλιά στο λαιμό μας!

Αθήνα, 11.9.2015

Μίκης Θεοδωράκης

Μήνυμα Μίκη Θεοδωράκη

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Sat, 22 Aug 2015 20:44:00 +0000

Αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές της ΣΠΙΘΑΣ

σημερινοί, χθεσινοί και αυριανοί,

Σας γράφω με αληθινό πόνο για την πατρίδα μας και για τον Λαό μας, για τον χρόνο που χάθηκε, για την Σπίθα που ενώ ξεκίνησε σαν Ήλιος, κατάντησε λυχνάρι. Όμως εξακολουθεί να υπάρχει, κι αυτό χάρη στην ακλόνητη πίστη δέκα-είκοσι το πολύ συναγωνιστών στις ιδέες μας και σε μένα προσωπικά.

Τελικά, όπως ασφαλώς θα το βλέπετε κι εσείς, οι πολιτικές εξελίξεις και η ίδια η Ζωή με ΔΙΚΑΙΩΣΑΝ.

Σας καλώ λοιπόν να μη χάσουμε κι αυτή τη νέα ευκαιρία και να βοηθήσετε όλοι και όλες να ξαναγίνει η ΣΠΙΘΑ όπως την ονειρευτήκαμε από την πρώτη στιγμή: Δυνατή και πρωτοπόρα με ακτινοβολία και με πειθώ, αληθινός μπροστάρης στις εξελίξεις, με στόχο τη λύτρωση του Λαού και την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.

Για τον λόγο αυτόν αποφασίσαμε εγώ και κάποιοι από τους πιστούς μου φίλους και συναγωνιστές να σας ξαναθυμίσουμε όλα τα κείμενα που γράψαμε ως τώρα με θέμα την ανάγκη της δημιουργίας του Πανελλήνιου Λαϊκού Πατριωτικού και Δημοκρατικού Μετώπου, που θα βοηθήσει τον Λαό να απαλλαγεί μια για πάντα από την ξένη ακρίδα και να γίνει αφέντης στη χώρα του.

Όπως βλέπετε, σήμερα όλοι και ειδικά αυτοί της προδομένης Αριστεράς μιλούν για Μέτωπο.

Ας μην τους κάνουμε τη χάρη να μας κλέψουν κι αυτή την Ιδέα, όπως κάνανε ως τώρα.

Αθήνα, 21.8.2015

Μίκης Θεοδωράκης

Nα υπερασπιστούμε το ‘Όχι του ελληνικού λαού! Να υπερασπιστούμε την πατρίδα και τη δημοκρατία!

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Fri, 31 Jul 2015 10:57:00 +0000

Να γίνει σεβαστή από όλους η βούληση του ελληνικού λαού, όπως εκδηλώθηκε στο δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου και να διακοπεί η μνημονιακή πορεία «καταστροφής και υποδούλωσης», το «πρόγραμμα δολοφονίας της Ελλάδας» και «εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού».

Αυτό ζητούν, με δραματική έκκλησή τους προς τον ελληνικό λαό και τους λαούς όλου του κόσμου, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης και δεκάδες γνωστές προσωπικότητες της κοινωνικής δράσης, της ακαδημαϊκής διδασκαλίας, της δημοσιογραφίας και της πολιτικής στην Ελλάδα, αλλά και την Κύπρο.

Στις 5 Ιουλίου, ο ελληνικός λαός απέρριψε, με συντριπτική πλειοψηφία, το τελεσίγραφο των Πιστωτών, που ενεργούν ως ανελέητοι αποικιοκράτες και καταστροφείς της χώρας μας. Ζήτησε την διακοπή της μνημονιακής πορείας καταστροφής και λεηλασίας της χώρας, αποικιοποίησης της Ελλάδας, που ξεκίνησε τον Μάιο 2010.

Αυτό το ‘Όχι, που άφησε κατάπληκτη όλη την ανθρωπότητα, δόθηκε στις πιο δύσκολες συνθήκες, συνθήκες τρομοκρατίας από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, απειλών και εκβιασμών από τις ισχυρότερες διεθνείς δυνάμεις και αρχόμενου οικονομικού πολέμου, που οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών. Είναι εφάμιλλο των μεγάλων ‘Όχι της ιστορίας μας, όπως τα ‘Οχι του 1821, του 1940, του 1941-44 και πολλών άλλων, με τα οποία ο ελληνικός λαός διατήρησε την αξιοπρέπεια, τον πολιτισμό και τις πιο βασικές ηθικές προϋποθέσεις της ύπαρξής του ως συγκροτημένο έθνος.

Σύμφωνα με τις πιο βασικές αρχές του πολιτεύματός μας, αυτό το ‘Όχι υπερέχει όλων των αποφάσεων της κυβέρνησης και της Βουλής. ‘Όλα τα ελληνικά κρατικά όργανα  και τα ευρωπαϊκά, οφείλουν να το σεβαστούν, πόσο μάλλον που απολύτως τίποτα δεν μεταβλήθηκε από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου (αν κάτι έγινε είναι ότι επιδεινώθηκαν οι όροι που επιβάλλουν οι Δανειστές στον ελληνικό λαό).

Η απόφαση ενός δημοψηφίσματος αλλάζει μόνο με άλλο δημοψήφισμα. Η τήρηση αυτών των κανόνων, ο σεβασμός της άμεσης έκφρασης της βούλησης του ελληνικού λαού και της ουσίας του πολιτεύματός μας, δεν είναι μόνο ένα σοβαρό νομικό,  πολιτικό και οικονομικό θέμα. Είναι η βασικότερη προϋπόθεση για τη διατήρηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Είναι ο μόνος δρόμος για να διατηρηθεί η ειρήνη στην ελληνική κοινωνία.

Είναι επιπλέον ο μόνος δρόμος για να εξασφαλισθεί η ηθική και υλική μας επιβίωση, για να επιζήσει η Ελλάδα ως κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ταυτότητα. Τα τελευταία πέντε χρόνια αποδείχθηκε, με τον πιο απόλυτο και τραγικό τρόπο, ότι τα προγράμματα αυτά, που επιβλήθηκαν από την Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ)  στον ελληνικό λαό (με τη συγκατάθεση ελληνικών κυβερνήσεων που παραβίασαν μαζικά το Σύνταγμα, την βούληση των εκλογέων, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο), δεν οδήγησαν παρά στη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή που σημειώθηκε στην Ευρώπη μετά το 1945. Είναι προγράμματα δολοφονίας της χώρας μας!

Η συνέχιση του προγράμματος αυτού επί μιας χώρας που έχει ήδη υποστεί πρωτοφανή καταστροφή θα την οδηγήσει σε πλήρη αποσύνθεση και διάλυση σε όλα τα επίπεδα. Ούτε άλλωστε αυτοί που ψήφισαν στη Βουλή τα απάνθρωπα μέτρα που επιβάλλει η τελευταία, έκδηλα παράνομη και αντισυνταγματική «συμφωνία», δεν επικαλέστηκαν πειστικά κάποιο πλεονέκτημά της. Το μόνο τους επιχείρημα είναι «δεν έχουμε άλλη λύση, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να παραδοθούμε». Ουσιαστικά, μας ζητάνε να αυτοκτονήσουμε ως χώρα και ως λαός.

Ο ελληνικός λαός, όλοι οι ‘Ελληνες πολίτες και η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολούθησαν εμβρόντητοι όσα συνέβησαν μετά το δημοψήφισμα. Ακόμα και σήμερα το μυαλό του ανθρώπου δυσκολεύεται να καταλάβει πως, μια κυβέρνηση που ζήτησε και πήρε, μια συντριπτική εντολή αντίστασης από τον ελληνικό λαό άρχισε, ουσιαστικά μόλις έκλεισαν οι κάλπες, να ενεργεί ωσάν να είχε κερδίσει το Ναι. Δυσκολεύεται να καταλάβει πως, πέντε μέρες αργότερα, και χωρίς να έχει αλλάξει απολύτως τίποτα στις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου, συνομολόγησε με εξευτελιστικές διαδικασίες, μια ταπεινωτική και καταστροφική για την Ελλάδα «συμφωνία». Μια «συμφωνία» που δεν τόλμησε να υποβάλλει στη Βουλή για κύρωση, όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά υπέβαλε για ψήφιση, όπως έκανε και τον Μάη του 2010 η τότε κυβέρνηση, ένα νομοσχέδιο που βάφτισε «συμφωνία», όπως τότε το βάφτισαν «Μνημόνιο». Ο εξευτελισμός της Ελλάδας και του Συντάγματος ολοκληρώθηκε συμβολικά με τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του νόμου με τα μέτρα, που ψήφισε η Βουλή, με τοποθετημένο πάνω από τον νόμο και από το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας ανυπόγραφου, χωρίς να έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, του κειμένου της «συμφωνίας στα αγγλικά και ελληνικά», δίκην πίνακα εντολών ανώτερης εξουσίας.

Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να εξηγήσει τις οβιδιακές της μεταμορφώσεις, η κυβέρνηση έγινε τώρα ο κύριος προπαγανδιστής όλων των επιχειρημάτων του Ναι. Ενσταλλάσει η ίδια τον φόβο και τον πανικό στους ‘Ελληνες πολίτες. ’Εβαλε το κύρος που της έδωσε η προηγούμενη, αντιμνημονιακή στάση της, αλλά και το κύρος μιας αριστεράς, που έδωσε στο παρελθόν ηρωϊκούς αγώνες, στην υπηρεσία δυνάμεων που θέλουν να διαλύσουν το ηθικό του ελληνικού λαού, να τον πείσουν ότι το κράτος του είναι τελείως ανίσχυρο, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να παραδώσει αμαχητί την εθνική και λαϊκή κυριαρχία του στους Πιστωτές και να ελπίσει στο έλεός τους. ‘Ελεος που, όπως έμαθαν οι ‘Ελληνες, με τίμημα τη διάλυση της χώρας μας την τελευταία πενταετία, δεν υπάρχει καν.

Αυτά που λέει σήμερα η κυβέρνηση, τα έλεγαν πριν το δημοψήφισμα οι χρεωκοπημένοι πολιτικοί και τα κόμματα που φέρουν την ιστορική ευθύνη της διάλυσης και υποδούλωσης της Ελλάδας. Οι ‘Ελληνες τα αγνόησαν, δίνοντας στην κυβέρνησή τους το ‘Όχι που ζήτησε, αλλά δεν ξέρουμε αν ήθελε. Το να επαναλαμβάνει όμως, ο ίδιος ο «αρχηγός» των αντιμνημονιακών τέτοια επιχειρήματα, γεμίζει φόβο, αμφιβολίες και σύγχυση την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Στα άμεσα, υλικά και αντικειμενικά αποτελέσματα της συνθηκολόγησης, προστίθεται η ηθική αποσύνθεση του έθνους, η κατάρρευση του ηθικού, της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησής του!

Λέει βέβαια ο Πρωθυπουργός, όπως και οι προκάτοχοί του: «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα». Αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα ήταν αξιόπιστο ένα τέτοιο επιχείρημα, μόνο αν στη μάχη για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της πατρίδας του, της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου, είχε χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που διέθετε η Ελλάδα, όπλα που δεν χρησιμοποίησε και επιμελώς απέκρυψε. ‘Όταν έχεις λαό αποφασισμένο πίσω σου, πάντα υπάρχει εναλλακτική λύση! Και πάντως, ο πρώτος υπεύθυνος και αρμόδιος να οργανώσει την άμυνα του κράτους και του λαού μας που δέχονται επίθεση και πόλεμο - και επίθεση και πόλεμο δέχονται οι ‘Ελληνες και το κράτος τους εδώ και πέντε χρόνια- είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση. Αυτοί πρέπει να ενθαρρύνουν, όχι να πανικοβάλλουν. Να βάλουν στην υπηρεσία του απειλούμενου κράτους και λαού όλα τα μέσα στη διάθεσή τους. Και όχι βέβαια να διατάσσουν έμφοβοι αποστρατεία του λαού και του κράτους τη στιγμή της εχθρικής επίθεσης!

Γιατί άλλωστε επί δυόμισυ χρόνια, από τις εκλογές του 2012 μέχρι τις εκλογές του 2015, ο Πρωθυπουργός και τα κόμματα που κυβερνούν δεν προετοιμάστηκαν για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τους πιστωτές; Γιατί δεν το έκαναν ούτε όταν φάνηκε καθαρά ότι δεν επρόκειτο να προκύψει τίποτα από τις διαπραγματεύσεις; Γιατί ξόδεψαν τα κρατικά αποθεματικά για να διατηρήσουν πέντε μήνες μια παρωδία «διαπραγματεύσεων»; Γιατί παραπλανούσαν και καθησύχαζαν τον ελληνικό λαό πριν και μετά τις εκλογές, αντί να τον προετοιμάζουν; Γιατί, όχι μόνο δεν αναζήτησαν χρηματοδοτική βοήθεια διεθνώς, εκτός ΕΕ, αλλά και την απέκλεισαν με επανειλημμένες δηλώσεις τους; Ποιών τις διαβεβαιώσεις αφρόνως εμπιστεύτηκαν; Για ποιον ακριβώς λόγο ευχαριστούν τώρα τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αμείλικτα ερωτήματα που τους θέτει ο Λαός και η Ιστορία.

Καλούμε τον ελληνικό λαό, αυτές τις τραγικές στιγμές της ιστορίας μας, να μη το βάλει κάτω, να διατηρήσει το θάρρος και την ευθυκρισία του. Να μην επιτρέψει να του σπάσουν ξανά την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του, την εμπιστοσύνη του στις αστείρευτες, ιστορικά αποδεδειγμένες δυνάμεις του. Να μη λυγίσει.

Οι πατεράδες και οι μανάδες μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας έζησαν τη γερμανική κατοχή. ‘Εζησαν την πείνα του 1941. Επιβίωσαν όμως, αντιστάθηκαν και νίκησαν τον κατακτητή. ‘Ετσι θα γίνει και τώρα.

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να οργανωθούν και να παλέψουν άμεσα για να βοηθήσουν τους πιο αδύνατους να αντιμετωπίσουν την πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια, για να στηρίξουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων.  Να συνδράμουμε πρώτα από όλα αυτούς που δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα στα σπίτια τους, ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, τα φάρμακα που χρειάζονται!

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να βάλουν πλάτη για να μη διαλυθούν, από το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, οι πιο βασικές λειτουργίες της κοινωνίας και του κράτους.

Τους καλούμε να αντισταθούν, όπου μπορούν και όπως μπορούν, στην επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Αυτή η χώρα είναι δική μας. Δεν θα την παραδώσουμε.

Καλούμε τον ελληνικό λαό να βγάλει τα οδυνηρά αλλά αναγκαία συμπεράσματα από την εμπειρία του και να οικοδομήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο μέτωπο αντίστασης, να μην ξαναεμπιστευτεί τυφλά αυτοσχέδιους σωτήρες, τυχοδιώκτες και καιροσκόπους. Δεν υπάρχει πιο μεγάλο εθνικό και λαϊκό καθήκον σήμερα από τη διακοπή του συνολικού δανειακού προγράμματος καταστροφής και υποδούλωσης της χώρας. Είναι προτιμότερο η διακοπή αυτή να γίνει συμφωνημένα, από κοινού με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης. Αν δεν μπορεί όμως να γίνει έτσι, πρέπει να γίνει μονομερώς. Δεν έχουμε άλλο  δρόμο για να σωθούμε, ούτε την πολυτέλεια για καινούριες αυταπάτες! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να σωθεί η Ελλάδα από ολοκληρωτική καταστροφή, να σωθεί με δυνάμεις ικανές να κρατήσουν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και τον πολυτιμότερο θησαυρό που έχει, το ζωντανό κεφάλαιο των νέων, που χάνεται σήμερα στον δρόμο της μετανάστευσης.

Για να μπορέσει να γίνει αυτό, χρειάζεται η καθολική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, χωρίς ιδιοτέλειες, μικροκομματισμούς, εύκολα συνθήματα και καιροσκοπισμούς. Χρειάζεται η  αναζήτηση ερεισμάτων και συμμαχιών σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, χωρίς αποκλεισμούς. Χρειάζεται θάρρος, ανιδιοτέλεια και σοβαρότητα. Καταστραφήκαμε από τα εύκολα συνθήματα, τους πολιτικαντισμούς, τις κραυγές χωρίς περιεχόμενο, τους τυχοδιώκτες, την καιροσκοπική εκμετάλλευση της τραγωδίας του λαού μας. Χρειαζόμαστε επιστημονικά άρτια επεξεργασία των εναλλακτικών, πλατιά και σοβαρή συζήτηση στην ελληνική κοινωνία και στους ‘Ελληνες του εξωτερικού για τις λύσεις που έχουμε και το που πάμε ως έθνος.

Ο Δαυίδ μπορεί να νικήσει τον Γολιάθ. Αλλά πρέπει να είναι πιο σοβαρός, πειθαρχημένος και έξυπνος από τον Γολιάθ. Σήμερα, ο ελληνικός λαός πληρώνει πανάκριβο, τεράστιο τίμημα, όπως και τόσες άλλες φορές στην ιστορία του, γιατί οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις και τα δύο κόμματα που κυβερνούν, ακριβώς γιατί επαγγέλθηκαν τη διακοπή της μνημονιακής πορείας, δεν έπραξαν το καθήκον τους, δεν προετοιμάστηκαν και δεν προετοίμασαν το λαό, κινήθηκαν συχνά με πνεύμα καιροσκοπισμού και μικροκομματισμού, εμπιστεύτηκαν διαβεβαιώσεις και συμβουλές ξένων, που σε όλη την ιστορική διαδρομή μας απέδειξαν ότι δεν είναι φίλοι μας.

Η πατρίδα μας δεν κινδύνευσε όταν ο λαός, ενωμένος σε μια γροθιά, αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία και την προκοπή του. Κινδύνευσε πάντα και καταστράφηκε συχνά, όταν οι δυνάμεις της ξένης εξάρτησης πήραν το πάνω χέρι.

Καλούμε ιδιαίτερα τα κοινωνικά στρώματα που κατάφεραν, μέσα στον καιρό της κρίσης, να διατηρήσουν παρόλα αυτά κάποιες καταθέσεις και κάποια εχέγγυα υλικής άνεσης και ασφάλειας, να συνειδητοποιήσουν ότι παίζουν με τον φόβο τους για το τι μπορεί να σημαίνει μια σύγκρουση, αλλά δεν τους λένε τι θα συμβεί αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία της χώρας. Σίγουρα, κάθε άμυνα, κάθε αντίσταση, κάθε αγώνας είναι σύγκρουση με τις ισχυρότερες δυνάμεις της καταστροφής και της υποδούλωσης. Σίγουρα, κάθε σύγκρουση έχει κινδύνους για τους αγωνιστές. ‘Ερχονται όμως στη ιστορία στιγμές που η σύγκρουση γίνεται  απαραίτητη για να σωθεί η πατρίδα, ο λαός, ο πολιτισμός του και οι επόμενες γενηές. Για να σωθεί η αξία και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Σε κάθε αγνό αγώνα, οι αγωνιστές κλείνουν τα αυτιά τους και στους ευχάριστους και στους τρομοκρατικούς ήχους των σειρήνων του κατακτητή.

‘Ένα από τα πιο απάνθρωπα όπλα που χρησιμοποιούν σήμερα οι κάθε είδους κατακτητές είναι η «συντεταγμένη χρεωκοπία», που συνήθως ψευδεπίγραφα ονομάζεται «βοήθεια αλληλεγγύης». Είναι από τα πιο απάνθρωπα όπλα, γιατί εξαρθρώνει ολοκληρωτικά ένα λαό και τις επόμενες γενηές του. Το όπλο αυτό, που χρησιμοποιούν κατά του ελληνικού λαού από το 2010, οδηγεί στον πλήρη αφανισμό της Ελλάδας ως εθνικού κράτους, ως κοινωνίας, ως ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας, μαζί με τις επόμενες γενηές της. Αυτή τη χρεοκοπία μας έχουν επιβάλλει σήμερα, αυτήν έχουμε και αυτή συμφώνησε η σημερινή μας πολιτική ηγεσία με τους δανειστές μας να συνεχίσουν και να διαιωνίσουν. Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να το επιτρέψει.

Αν οι πιστωτές νικήσουν, θα τα πάρουν όλα κι από αυτούς που σήμερα κάτι διαθέτουν. Η Κυρία Μέρκελ μόνο τον θεσμό της δουλείας δεν έχει δοκιμάσει να εφαρμόσει στη χώρα μας. Ίσως βέβαια κι αυτό έγινε γιατί πέτυχε να επιβάλλει τα «ισοδύναμά» του. ‘Οσοι διαθέτουν ακόμα κάτι από τις οικονομίες και τον ιδρώτα τους, όσοι ‘Ελληνες έχουν επιχειρήσεις, μικρές, μεσαίες ή μεγάλες, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι θα φύγουν από τα ελληνικά χέρια τους, ότι σκοπός των δανειστών είναι να περάσουν αυτές και ολόκληρη η αγορά στα χέρια των πολυεθνικών επιχειρήσεων και του κερδοσκοπικού χρηματιστικού κεφαλαίου.

Η επιβολή αυτής της συμφωνίας και μάλιστα η εφαρμογή της από μια κυβέρνηση που μιλά στο όνομα της αριστεράς, συνιστά πλήρη κατίσχυση του νεοφιλελευθερισμού, στην πιο ακραία του μορφή. Συνιστά ολοσχερή κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, απαξίωση των ήδη πληγέντων μεσαίων στρωμάτων, καταστροφή αγροτών και ανέργων.

Η προστασία του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, η κοινωνική και οικονομική αναδιανομή δεν είναι μια πολυτέλεια. Είναι η πιο απόλυτη, η πιο ζωτική προϋπόθεση για τη σωτηρία της πατρίδας. Το έθνος, η πατρίδα  δεν είναι αφηρημένες έννοιες, ταυτίζονται με τον ζωντανό, υπαρκτό ελληνικό λαό που μοχθεί και αγωνίζεται. Ούτε μπορεί να υπάρχει έθνος και πατρίδα χωρίς τον λαό και χωρίς την αξιοπρέπειά του. Ούτε φυσικά μπορεί να ταυτίζεται η Ελλάδα με μια ολιγαρχία, άρρηκτα συνδεδεμένη με ξένα συμφέροντα.

Η παράδοση της κρατικής κυριαρχίας στην ηγεσία της ευρωζώνης και το ΔΝΤ είναι ο τόπος συνάντησης της ντόπιας «ελίτ» με το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Είναι το σχέδιο εκχώρησης της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, του τραπεζικού τους συστήματος, των πρώτων κατοικιών τους, που ήδη αίρεται η προστασία τους, ακόμα και της γης των αγροτών στους δανειστές. Είναι το σχέδιο της πλήρους φτωχοποίησης, της εξαθλίωσης και του εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού.

Είμαστε βέβαιοι ότι το φιλότιμο και ο πατριωτισμός των Ελλήνων θα νικήσουν τη βαθειά απογοήτευση και την αποθάρρυνση που είναι τόσο φυσικό να νοιώθουμε όλοι μας τώρα. Οι Πιστωτές είναι άλλωστε τόσο ανελέητοι, που δεν μας αφήνουν κανένα άλλο περιθώριο, αν θέλουμε να επιβιώσουμε, ως άτομα και ως λαός.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους λαούς του κόσμου και τους καλούμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους. Να καταλάβουν το είδος των δυνάμεων που αντιμετωπίζουμε και που διάλεξαν την Ελλάδα ως πειραματόζωο.

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στους Ευρωπαίους που συμπαραστάθηκαν στους ‘Ελληνες κατά τη διάρκεια της μαύρης περιόδου της στρατιωτικής δικτατορίας και τους ζητάμε να εμποδίσουν τώρα το πραξικόπημα που οργανώνουν οι κυβερνήσεις τους, μαζί με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, υπό την καθοδήγηση του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, για να επιβάλλουν τη δικτατορία των Πιστωτών στην Ελλάδα σήμερα, σε όλη την Ευρώπη αύριο!

Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα.  Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα.

Η Ελλάδα θα νικήσει, η Δημοκρατία θα νικήσει, η δημοκρατική Ευρώπη θα νικήσει!

Αθήνα, 29 Ιουλίου 2015

Η επιβολή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Sun, 26 Jul 2015 06:48:00 +0000

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και οι Σύμμαχοί της από το μπλοκ της Δεξιάς (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι), ψήφισαν τον νόμο 4334, ο οποίος, μεταξύ των άλλων αυταρχικών μέτρων:

Παραδίδει εκ νέου την εθνική κυριαρχία της χώρας στους δανειστές και καταργεί, μεταξύ άλλων, το Ελληνικό Κοινοβούλιο αφού:

Επιβάλλει την προηγούμενη σύμφωνη γνώμη των δανειστών επί όλων των νομοσχεδίων, πριν αυτά κατατεθούν στη Βουλή.

Επιβάλλει την άμεση επιστροφή της τρόικας στην Ελλάδα (αν έφυγε ποτέ) και την εγκατάστασή της στα θεσμικά όργανα του κράτους και ενισχύει το αποικιοκρατικό καθεστώς που είχαν επιβάλλει οι προηγούμενες δεξιές κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Αναγνωρίζει το σύνολο του παράνομου χρέους και αναγνωρίζει τα προηγούμενα παράνομα Μνημόνια.

Ανοίγει το δρόμο να πληρώνουν οι μικροκαταθέτες για τις ανακεφαλαιώσεις των Τραπεζών.

Αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο κουρέματος των καταθέσεων των Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Νοσοκομείων, των ΑΕΙ, των Ασφαλιστικών Ταμείων κ.λπ.

Επιβάλλει τη μείωση των συντάξεων, τις ομαδικές απολύσεις, την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

Με την αύξηση του ΦΠΑ και την ληστρική φορολόγηση, διαλύει σχεδόν το σύνολο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, οδηγεί σε ένδεια τους αυτοαπασχολούμενους και τους αγρότες. Οι αγρότες θα κινδυνέψουν άμεσα να χάσουν τη γη τους με τα νέα φορολογικά μέτρα που τους επιβάλλονται.

Με την αύξηση του ΦΠΑ στα είδη διατροφής και πρώτης ανάγκης, οδηγεί τα προλεταριοποιημένα στρώμματα της κοινωνίας στην απόλυτη ένδεια και στην μεγαλύτερη στέρηση ακόμα και της ίδιας της τροφής!

Βάζει σε ενέχυρο ολόκληρη τη δημόσια περιουσία προς όφελος των δανειστών και των τραπεζών μέσω ειδικού ταμείου. «Πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία θα μεταφερθούν σε ένα ανεξάρτητο ταμείο που θα ρευστοποιεί τα περιουσιακά στοιχεία μέσω των ιδιωτικοποιήσεων και άλλων μέσων. Η ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων θα αποτελέσει πηγή για την προγραμματισμένη αποπληρωμή του νέου δανείου από τον Ε.Μ.Σ. (Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης)» (πηγή ΦΕΚ Α’ τεύχος, 80, 16/7/15).

Το ψευδές αφήγημα και ψευτοδίλημμα του ΣΥΡΙΖΑ

Μας είπε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (και το αποδέχθηκαν οι Σύμμαχοί της, σε μία πρωτοφανή πολιτική ταύτιση) ότι το δίλημμα που ετέθη από τη μαφία των Δανειστών ήταν: ή το τερατώδες μνημόνιο ή το σχέδιο Σόιμπλε, δηλαδή η επιστροφή στη δραχμή.

Δηλαδή ή ευρω-μνημόνιο ή δραχμο-μνημόνιο. Ή ευρω-βαρβαρότητα ή δραχμο-βαρβαρότητα.

Παρακολουθήσαμε και διαβάσαμε σε όλα τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, το ψευδές αφήγημα της «γενναίας διαπραγμάτευσης» της Κυβέρνησης, «το πιστόλι που μπήκε στον κρόταφο του Πρωθυπουργού» και άλλα τέτοια δακρύβρεχτα.

Η αλήθεια

Είναι ότι η «σκληρή διαπραγμέτευση» δεν αφορούσε τα συμφέροντα των εργαζομένων, των ανέργων, των αγροτών, των φοιτητών, των προλεταριοποιημένων πλέον επιστημόνων, των επαγγελματιών, των συνταξιούχων, δηλαδή την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Η «σκληρή διαπραγμάτευση» αφορούσε τα συμφέροντα του εγχώριου και διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και της εγχώριας και διεθνούς ολιγαρχίας.

Η «σκληρή διαπραγμάτευση» αφορούσε στην επιτάχυνση των διαδικασιών της εξαθλίωσης του Λαού και του γενικού ξεπουλήματος της Χώρας.

Η αλήθεια είναι ότι εσείς εκβιάσατε, κοροϊδέψατε τον Λαό και εφαρμόσατε επάνω στο σώμα της κοινωνίας ένα νέο ισχυρότερο «Σοκ και Δέος».

Η αλήθεια είναι ότι είστε μεταπράτες των ξένων συμφερόντων και λαμβάνετε μέρος στις αντιθέσεις του Διεθνούς Κεφαλαίου, από την πλευρά των πέραν του Ατλαντικού Δυνάμεων.

Η αλήθεια είναι ότι ξεπεράσατε ακόμα και την ανάλγητη Δεξιά.

Προς τους βουλευτές και τα στελέχη του Σύριζα που διαφωνούν (Αριστεροί και κομουνιστές, όπως αυτοπροσδιορίζονται):

Γελοιοποιείτε την Αριστερά και τους εαυτούς σας με την τάχα αντιστασιακή σας στάση.

Θέτετε το θέμα του νομίσματος ως κυρίαρχο, αποπροσανατολίζοντας τα μέλη και τους φίλους του κόμματός σας. Από πότε ένα «εργαλείο», όπως το νόμισμα, γίνεται το κυρίαρχο και το διακύβευμα ενός αγώνα;

Το να μιλάτε για αντίσταση εντός της Βουλής είναι αστείο. Παραδεχθείτε, έστω από αξιοπρέπεια, ότι το «ψηφίζω ‘όχι’ στις ψηφοφορίες αλλά στηρίζω την κυβέρνηση» είναι συμμετοχή στην επιβολή της βαρβαρότητας και του ξεπουλήματος της Πατρίδας μας και δεν είναι αντίσταση!

Η ηγεσία του Σύριζα να σταματήσει να μας εμπαίζει!

Προς τα μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του Σύριζα:

Το πολιτικό σύστημα, δηλαδή, η Ε.Ε., το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, το Χρηματοπιστωτικό Κεφάλαιο, τα Μονοπώλια, οι Πολυεθνικές και η Ολιγαρχία, κέρδισαν μία μάχη και αυτή τη νίκη τους την πρόσφερε ο Σύριζα.

Εμείς, από το 2010, δεν είχαμε καμμία αυταπάτη ότι εντός του Συστήματος δεν μπορεί να υπάρξει λύση υπέρ της Πατρίδας και του Λαού της.

Ο Μίκης Θεοδωράκης είχε προτείνει:

(Μερικές από τις προτάσεις του)

Να δημιουργήσουμε το Παλλαϊκό Μέτωπο Αντίστασης και Ανατροπής προκειμένου:

· Να απαλλαγούμε από το Μνημόνιο, την Τρόικα και το ΔΝΤ.

· Να χαρακτηρίσουμε άκυρες όλες τις δεσμευτικές και παράνομες συμβάσεις-συμφωνίες που υπέγραψαν οι Κυβερνήσεις των Μνημονίων.

· Να απαλλαγούμε οριστικά και τελεσίδικα από τα χρέη και τους τόκους.

· Να απαιτήσουμε τις πολεμικές επανορθώσεις από την Γερμανία.

· Να συνάψουμε επικερδείς συμφωνίες με τρίτες χώρες.

· Να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό και υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας ξεκινώντας με την ΑΟΖ (Σύστημα κοινοπραξιών αλλά με διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων).

· Να εφαρμόσουμε ένα Νέο Πρόγραμμα Οικονομικής Ανάπτυξης- Κοινωνικής Ανόρθωσης-Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης και Πολιτικής Αναγέννησης με στόχο την ραγδαία άνοδο του οικονομικού-κοινωνικού-μορφωτικού και πολιτικού επιπέδου του ελληνικού λαού με την παράλληλη ανάδειξη του κύρους της χώρας στον διεθνή χώρο.

· Να διεκδικήσουμε το status της Ουδετερότητας.

Τότε οι αγαπητοί μας φίλοι, αφού μας εγκατέλειψαν μετά την μεγάλη μάχη της 12ης Φλεβάρη του 2012 και είχαμε μία ιστορική ήττα του Λαϊκού Κινήματος, μας έκαναν αμείλικτη κριτική.

Μας ασκούσαν οξεία κριτική για «ιδεολογική ουτοπία», ότι ήμασταν «εκτός τόπου και χρόνου και βαθιά ανιστόρητοι» και ότι «αυτά που έλεγε ο Μίκης ήταν προσωπικές απόψεις του και μας καλούσε να θυσιαστούμε χωρίς λόγο και αιτία».

Μας ασκούσαν αμείλικτη κριτική για «εθνικισμό», επειδή με όλη μας τη δύναμη λέγαμε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η Εξάρτηση και το διακύβευμα είναι η Εθνική Ανεξαρτησία.

Ακολούθησαν τον ήσυχο και βολικό δρόμο του κοινοβουλευτισμού και διάλεξαν αντί να ξηλώσουμε, όλοι μαζί, τις ράγες να αλλάξουν μηχανοδηγό στο τραίνο…

Εμείς, όμως, καταφέραμε, μόνοι μας, να σηκωθούμε από το χώμα διότι καταλάβαμε τις δικές μας ευθύνες και τα λάθη μας.

Όσο η Χώρα πλησίαζε προς την εκλογική αναμέτρηση, προσπαθούσαμε να πείσουμε τους φίλους μας της ευρείας Αριστεράς, έστω, να μας ακούσουν. Εκείνοι, όμως, έπαιρναν μια χούφτα χώμα και μας το έριχναν στο πρόσωπο.

Βλέπετε, ζούσαν στην μέθη «της ιστορικής δικαίωσης για την Αριστερά». Πάλι καλά γιατί οι «αυριανιστές» (ειδική κατηγορία πολιτών που έχουν μεγάλο γεωγραφικό πλάτος από την αριστερά έως την δεξιά) μας έριχναν φορτηγά χώμα...

Σήμερα, κατανοούμε απόλυτα την κατάστασή σας, μετά τις τελευταίες επονείδιστες ενέργειες της Κυβέρνησης, που συμμάχησε με την Δεξιά και εμείς δεν θα είμαστε αμείλικτοι μαζί σας.

Αντίθετα, σας προτείνουμε να απαλλαγείτε από την εξάρτηση από τους κομματικούς μηχανισμούς, από την αυταπάτη ότι το πρόβλημα θα λυθεί κοινοβουλευτικά και να κρατηθείτε από τον βράχο Μίκη Θεοδωράκη. Ακούστε τον!

Προς όλους:

Σήμερα, οι διαφωνίες για επιμέρους ιδεολογικά ζητήματα που οδηγούν στην πολλαπλή διάσπαση του λαϊκού κινήματος , είναι άκαιρες και εκ του πονηρού. Η «Βάρκιζα», η διάσπαση του 1968, «η λάθος ανάγνωση της αποτυχίας του σοσιαλισμού», «οι δίκες της Μόσχας», το 1917, το 1946…, η «λαθολογία» το μόνο που καταφέρνουν είναι να αποπροσανατολίζουν, να οδηγούν στον οπορτουνισμό, να αποκρύπτουν το πραγματικό πρόβλημα και να λειτουργούν ως εμπόδιο στη δημιουργία του Λαϊκού Μετώπου.

Η πρότασή μας:

Να ανταποκριθούμε όλοι στο κάλεσμα του Μίκη Θεοδωράκη για ένα Παλλαϊκό-Ταξικό-Πατριωτικό Μέτωπο.

Για ένα νέο ΕΑΜ, που θα αγωνιστεί για την απελευθέρωση της Πατρίδας και την ευημερία του Λαού της.

Για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, ελεύθερη και δυνατή.

Για την Εθνική Ανεξαρτησία, την Αναγέννηση της Πατρίδας και τη Λαϊκή Κυριαρχία.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ!

Η ΝΙΚΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

REPUBLISHED: www,theodorakism.blogspot.gr

Η ανατομία του «ΟΧΙ», η υποταγή και η αντίσταση

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Wed, 15 Jul 2015 10:21:00 +0000

Διερωτώμαι, πώς είναι δυνατόν αυτά τα εκατομμύρια Έλληνες πολίτες που βροντοφώναξαν «ΟΧΙ» στην συμφωνία των «θεσμών» να μη βγουν στους δρόμους και στις πλατείες όταν διαπίστωσαν ότι την επομένη του δημοψηφίσματος ο Αρχάγγελος του «ΟΧΙ» Αλέξης Τσίπρας εξεστόμισε ένα εξ ίσου βροντώδες «ΝΑΙ» από το Προεδρικό Μέγαρο, σε αρμονική σύμπνοια με τους εκπροσώπους των «Μνημονιακών Κυβερνήσεων» του άμεσου παρελθόντος.

Και όχι μόνο δεν βγήκαν μαχητικά στους δρόμους αλλά σιώπησαν εξ ίσου … μαχητικά!

Σκέφτομαι ότι δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: Είτε επικοινωνώντας όλοι μαζί με τη σκέψη του Αλ. Τσίπρα, λέγοντας «ΟΧΙ» εννοούσαν «ΝΑΙ» (περίπτωση που με ανατριχιάζει, γιατί υπερβαίνει τα όρια της λογικής και μας οδηγεί σε ένα πρωτοφανές φαινόμενο μαγικής υπνώσεως ενός ολόκληρου Λαού) είτε αυτό το «ΟΧΙ» το είχε κρυμμένο βαθειά μέσα του ο καταπιεσμένος Λαός και περίμενε καρτερικά την ευκαιρία για να το ξεφωνίσει. Μ’ αυτή τη δεύτερη εξήγηση, που πιστεύω ότι είναι η πιο ορθή, γίνεται νομίζω φανερό ότι αυτό το «ΟΧΙ» από μια μεριά είναι άρνηση κι από μια άλλη θέση. Ο δε χαρακτήρας του είναι Πανεθνικός, Παλλαϊκός (ούτε ταξικός ούτε κομματικός).

Την θέση την αποτελούν οι ρίζες που απλώνονται μέσα σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Με άλλα λόγια είναι το όραμά του για Πατρίδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη, Δίκαιη και Ανεπτυγμένη, που να στηρίζεται αποκλειστικά στα δικά της πόδια και να αναπτύσσεται με τις δικές της δυνάμεις. Μια Ελλάδα με αυτάρκεια χάρη στον εθνικό της πλούτο και στις δικές της εργατικές δυνάμεις.

Η άρνησή του έχει στόχους το ντόπιο οικονομικό - πολιτικό πλέγμα εξουσίας που ουσιαστικά είναι υποταγμένο στις ξένες εξουσίες και ιδιαίτερα αυτές που μας επέβαλαν τα Μνημόνια, τα οποία μας έχουν οδηγήσει στο χείλος της εθνικής καταστροφής.

Έτσι μόνο εξηγείται το γεγονός ότι ο λαός μας εκμεταλλευόμενος το κύρος της κυβέρνησης που τον προφύλασσε από τους κατασταλτικούς κρατικούς μηχανισμούς εκμεταλλεύτηκε το νόθο «ΟΧΙ» του Αλ. Τσίπρα για να πει το δικό του «ΟΧΙ», το πραγματικό, που η έκταση, το βάθος και η σημασία του φώτισε τον ελληνικό ορίζοντα (έστω για μια στιγμή) με το φωτεινό φάντασμα του ενωμένου Λαού, αυτού του ουσιαστικού και πραγματικού κυρίαρχου αυτής της χώρας.

Εξηγείται επίσης και η σιωπή του μπροστά στην μεταβολή του «ΟΧΙ» σε «ΝΑΙ» από τον ΣΥΡΙΖΑ από τη μια μέρα στην άλλη, γιατί δεν έχει ελπίδα ότι αυτό το ΜΕΓΑΛΟ ΟΡΑΜΑ μπορεί να πραγματοποιηθεί, γιατί δεν βλέπει να υπάρχουν τα πρόσωπα και οι δυνάμεις οι απαραίτητες για να εμπνεύσουν, να πείσουν και να κινητοποιήσουν σε ένα ενιαίο μέτωπο ικανό να εκπληρώσει ένα τόσο μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα.

Για να ξεκινήσω από τον εαυτό μου και την «ΣΠΙΘΑ», φάνηκε από την πρώτη μας Συνδιάσκεψη στο Ίδρυμα «Κακογιάννη» ότι δεν ήμασταν ικανοί να επωμισθούμε μεγάλες ευθύνες. Τότε ακριβώς, μέσα από τις γραμμές μας, άρχισαν να ξεπετάγονται ηγέτες και ηγετίσκοι, ομάδες και ομαδούλες κατά δεκάδες αν όχι εκατοντάδες, με αποκλειστικό μέλημα την αλληλοεξόντωσή τους, γεγονός που πάγωσε τον Λαό.

Υπήρξε εν τούτοις ένα γενικό ξεσήκωμα ενάντια στα Μνημόνια με συνεχείς ογκώδεις συγκεντρώσεις, καθώς και η μυστηριώδης εμφάνιση των «αγανακτισμένων», που κάθε άλλο παρά ακέφαλοι ήσαν τελικά. Μόνο που οι «κεφαλές» τους παρέμεναν στο σκοτάδι ή έστω στο ημίφως. Με αποτέλεσμα, αυτές οι συνεχείς και πολυπληθείς συγκεντρώσεις να παραμένουν ασύνδετες και νεφελώδεις, χωρίς ενιαίο «νου και σώμα». Και με μόνη ορατή συνέπεια, την μεθοδική εκμετάλλευσή τους από τον ΣΥΡΙΖΑ του 4%, που έτσι έφτασε στα 27%.

Τότε ήρθε η στιγμή να διαλέξουν. Παλλαϊκό Μέτωπο ή Κυβερνητική Εξουσία. Κάπου εκεί, στη διασταύρωση, συναντηθήκαμε στο Μέτωπο «ΕΛ.Λ.Α.ΔΑ., όπου και οι δύο στόχοι έγιναν εφικτοί. Από τη μια μεριά η χρονοβόρα προσπάθεια για την από κοινού οργάνωση του Παλλαϊκού Μετώπου και από την άλλη η σχεδόν βέβαιη κατάκτηση της Κυβέρνησης με τα άμεσα και ελκυστικά προνόμια της Εξουσίας.

Αυτό υπήρξε για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλ. Τσίπρα ένα μεγάλο ιστορικό λάθος.
Αποδείχθηκε ότι είναι αδύνατο να χτυπήσεις το Σύστημα από μέσα (Βουλή, Κυβέρνηση) για να το αλλάξεις και ότι αργά ή γρήγορα το Σύστημα (ελληνικό και ξένο) θα σε αναγκάσει να γίνεις υποχείριό του. Στην καλλίτερη περίπτωση διαχειριστής μιας ξένης Εξουσίας, έχοντας Μέτωπο τον Λαό. Δηλαδή θα σε αναγκάσει να κάνεις το αντίθετο από εκείνο που ξεκίνησες να κάνεις με το πρόγραμμά σου, δηλ. ένα μέτωπο ΜΕ τον λαό.

Γιατί η διαχείριση του Τρίτου Μνημονίου θα σε οδηγήσει υποχρεωτικά σε μετωπική σύγκρουση με τον Λαό που σε ψήφισε και σε έκανε Κυβέρνηση, για να χτυπήσεις μαζί με τον Λαό την αντιδραστική εξουσία και όχι για να γίνεις όργανο και διαχειριστής της αντιδραστικής εξουσίας επιβάλλοντας στον Λαό μέτρα αντιλαϊκά, αντιπατριωτικά, που επιδιώκουν την εξουδετέρωση της Ελλάδας ολοκληρωτικά και τελεσίδικα.

Άλλωστε, αυτά δεν λέγατε και σεις, όταν καταγγέλλατε τις Μνημονιακές δυνάμεις και τα αφεντικά τους; Αλήθεια, η Εξουσία έχει τόσο μέλι, ώστε να απαρνηθείτε τον ίδιο τον εαυτό σας ευθύς μόλις γίνατε βουλευτές και υπουργοί;

Το μεγάλο σας έγκλημα είναι ότι σ’ αυτό το διάστημα των πέντε μηνών και ειδικά τις τελευταίες εβδομάδες η καταστροφή των παραγωγικών μέσων και δυνάμεων δηλαδή η αναπνοή ενός λαού νεκρώθηκαν και μαζί τους νεκρώθηκε η ψυχική και ηθική δύναμη του Λαού μας, που φαίνεται ότι για να βροντοφωνάξει το ΟΧΙ εξάντλησε το σώμα και την ψυχή του, τα έδωσε όλα. Και ίσως γι’ αυτό τον λόγο η απογοήτευσή του από την ολική μεταστροφή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ έπεσε επάνω του σαν κεραυνός που τον ξάπλωσε στο χώμα.

Έτσι φτάσαμε στο Εθνικό Μηδέν, πιάσαμε πάτο. Κι αυτό είναι που με τρομάζει. Γιατί ένας Λαός δεν είναι ένα άλογο που πέφτει και σηκώνεται. Ένας Λαός έχει απεραντοσύνη και τεράστιο βάρος. Κι όταν, όπως τώρα, γίνει ένα με το χώμα, για να σταθεί στα πόδια του χρειάζεται πολύς χρόνος.

Επί πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε μαζί του τις πιο φρέσκιες δυνάμεις του μαζικού μας κινήματος, όπως εμείς και τόσοι άλλοι το δημιουργήσαμε από το 2010 έως το 2015. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε Κυβέρνηση-Εξουσία, τότε αυτομάτως το μαζικό κίνημα που τον ψήφισε, μεταλλάχθηκε σε δύναμη κυβερνητική-εξουσιαστική. Δηλαδή ουσιαστικά διαλύθηκε ως δύναμη κρούσης.

Υπαλληλοποιήθηκε!

Από την άλλη μεριά, η μόνη σταθερή αντιμνημονιακή δύναμη, το ΚΚΕ, επιδιώκει να ταυτιστεί το μαζικό κίνημα μαζί του. Απορώ, (γιατί είμαι κι εγώ κομμουνιστής) που μια από τις βασικές μας θέσεις κάποτε ήταν η επιδίωξη συμμαχιών με δυνάμεις με τις οποίες μπορεί να μας χώριζαν οι κομματικές μας πεποιθήσεις, όμως μας ένωναν οι άμεσοι κοινοί στόχοι.

Σήμερα, πιστεύω ότι κοινός μας στόχος είναι να βοηθήσουμε τον Λαό μας να σταθεί στα πόδια του. Ειδικά τώρα, που αυτοί που θα μας επιβάλουν το Τρίτο Μνημόνιο προέρχονται από τις γραμμές μας, η προσπάθειά μας αυτή γίνεται πολύ πιο δύσκολη.
Τι μας χωρίζει σήμερα από το ΚΚΕ; Ο στόχος Ταξική πάλη. Εμείς πιστεύουμε ότι χτυπώντας το Σύστημα υπηρετούμε ταυτόχρονα και τον ταξικό στόχο ενάντια στην πλουτοκρατία, μιας και είναι η καρδιά του Συστήματος. Πρέπει λοιπόν αντί να μας χωρίζει αυτός ο στόχος, να μας ενώνει.

Ονομάζοντας το επιδιωκόμενο Παλλαϊκό Μέτωπο «Πατριωτικό - Ταξικό» είτε «Ταξικό – Πατριωτικό», με στόχο να ενώσουμε όλες τις διάσπαρτες αντι-εξουσιαστικές δυνάμεις. Το Μέτωπο ΕΛΛΑΔΑ με τη συμπλήρωση «Πατριωτικό-Ταξικό Μέτωπο» μπορεί ίσως να σημάνει τη δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ, δηλαδή της μοναδικής δύναμης Εθνικής Σωτηρίας που θα σώσει τον Λαό μας από τον βέβαιο θάνατο.

Αθήνα, 13.7.2015

Μίκης Θεοδωράκης

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://www.mikistheodorakis.gr/

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ:ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Sun, 14 Jun 2015 17:19:00 +0000

Αν και μου είναι πολύ δύσκολο, αναγκάζομαι να παρέμβω, γιατί διαπιστώνω ότι δεν ακούστηκε από καμιά πλευρά κάτι πολύ σοβαρό (σε σχέση με την απόρριψη της πρότασης Τσίπρα και της ανταπάντησης των Ευρωπαίων με ένα κείμενο με νέα μέτρα, προσβλητικό και γι’ αυτό απαράδεκτο): Εννοώ το ιδεολογικό στοιχείο που κατά τη γνώμη μου είναι κυρίαρχο στη στάση των Ευρωπαίων απέναντι στη σημερινή Κυβέρνηση, που διαλαλεί με υπερηφάνεια ότι είναι Αριστερή.
Κι αυτό γιατί σήμερα ζούμε μια νέα περίοδο αντικομμουνιστικής υστερίας με επί κεφαλής το ΝΑΤΟ και τα σχέδιά του για την μεταβολή της Ουκρανίας σε μια βάση στρατηγικής σημασίας με σκοπό να την χρησιμοποιήσει σαν εφαλτήριο σε μια προσεχή επίθεση κατά της Ρωσίας του Πούτιν, δηλαδή του υπ’ αριθμόν ένα εχθρού της. Θα μου πείτε ίσως, «τι σχέση έχει η σημερινή Ρωσία με τον κομμουνισμό». Η απάντηση είναι, ότι ανεξάρτητα από το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα της σημερινής Ρωσίας, οι Δυτικές δυνάμεις φοβούνται ότι στο βάθος ο ρωσικός λαός κρύβει μέσα του τα κυρίαρχα στοιχεία της κομμουνιστικής εποχής. Κι ανάμεσα σ’ αυτά, τον φόβο για τον επιθετικό αμερικανικό ιμπεριαλισμό, που τον υποχρεώνει να δαπανά ένα μεγάλο μέρος του κρατικού προϋπολογισμού για την άμυνά του με αιχμή το πυρηνικό οπλοστάσιο που δημιουργήθηκε στη σοβιετική περίοδο και που οι σημερινοί κυβερνήτες όχι μόνο το διατηρούν άθικτο αλλά το βελτιώνουν, ώστε να παραμένει ισάξιο εν όχι ισχυρότερο από την πυρηνική δύναμη των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ.
Πριν λίγο καιρό ο αιώνιος Κίσινγκερ είπε σε μια ομιλία του ότι «μόνο με έναν πόλεμο στο Ιράν θα αναγκάσουμε τους Ρώσους να βγουν από το καβούκι τους για να το προστατέψουν στρατιωτικά, γεγονός που θα μας βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε το νέο πυρηνικό μας όπλο και να τους εξοντώσουμε».
Σ’ αυτό το επίπεδο, δηλαδή μιας μεγάλης πολεμικής σύρραξης, λειτουργούν σήμερα τα υψηλά στρατιωτικά και πολιτικά επιτελεία των δυτικών και όλα τα υπόλοιπα θέματα όπως αυτό της οικονομίας που μας ταλανίζει (και ειδικά μιας μικρής οικονομίας όπως η δική μας), είναι γι’ αυτούς δευτερευούσης σημασίας.
Άλλωστε, ο Πρόεδρος Μπους αποκάλυψε ανοιχτά τους εχθρούς των ΗΠΑ που θα πρέπει να εξοντωθούν μετά την Σερβία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Στον κατάλογο αναφέρονται κατά σειρά α) η Συρία, β) η βόρειος Κορέα, γ) το Ιράν, δ) η Κίνα και τέλος ε) η Ρωσία. Σήμερα πραγματοποιείται η εξόντωση της Συρίας, άρα θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι το πρόγραμμα εξόντωσης του Μπους δεν ήταν απλά λόγια, αφού σήμερα με την Συρία επιβεβαιώνεται ότι εξέφραζε το σχέδιο των ΗΠΑ για την κατάκτηση της διεθνούς ηγεμονίας.
Αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις σειρές, σίγουρα τα ανώτατα όργανα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ είναι σκυμμένα επάνω στους χάρτες προετοιμάζοντας σχολαστικά τα επόμενα βήματα. Αν η Ρωσία ήταν μια νέο-καπιταλιστική χώρα, όπως πιστεύουν μερικοί, τότε γιατί απειλούν ακόμα και με θάνατο όποιον Έλληνα Πρωθυπουργό επιδιώκει οποιουδήποτε είδους σχέση μαζί της, ακόμα και μόνο οικονομική, όπως έγινε και γίνεται με τους αγωγούς πετρελαίων;
Φυσικά τα σχέδια εξόντωσης ολόκληρων λαών, όπως έγινε με την Σερβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τώρα τη Συρία, συνδέονται άμεσα με τις πολεμικές βιομηχανίες των πλούσιων χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην συσσώρευση κολοσσιαίων κερδών και στην άνοδο του επιπέδου ζωής των λαών τους.
Εκείνο όμως που με ανησυχεί περισσότερο, είναι η «εισβολή» των Αμερικανών και των Ευρωπαίων συμμάχων τους στην Ουκρανία, γιατί με αυτήν επιδιώκεται να μεταφερθεί η πολεμική σύγκρουση στα σύνορα της Ρωσίας. Τι θα γίνει άρα γε, εάν ο ουκρανικός στρατός με την εκπαίδευση και τον οπλισμό των ΗΠΑ επιτεθεί στην Κριμαία είτε ακόμα και στην ίδια τη Ρωσία με πρόσχημα την προσπάθεια των Ρωσόφιλων κατοίκων που μάχονται για την αυτονομία τους και βρίσκονται στα σύνορα με τη Ρωσία;
Μήπως η προπαγάνδα ότι στην ένοπλη άμυνα των Ρωσόφιλων κατοίκων συμμετέχουν και Ρώσοι στρατιώτες, δεν δείχνει ολοφάνερα ότι ψάχνουν να βρουν το πρόσχημα για μια ενδεχόμενη επίθεση κατά της ίδιας της Ρωσίας;
Η γνώμη μου είναι ότι οι Αμερικανοί που επιδιώκουν την πλανητική κυριαρχία, βιάζονται, ίσως γιατί βλέπουν ότι η Ρωσία και η Κίνα αναπτύσσουν με γρήγορους ρυθμούς το αμυντικό τους οπλοστάσιο, οπότε αύριο-μεθαύριο θα είναι αργά για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους για την παγκόσμια κυριαρχία τους.
Νομίζω ότι μόνο έτσι, με την ανάλυση αυτή, εξηγείται η τόσο μεγάλη αντίθεσή τους σε κάθε ενέργεια, σε κάθε πράξη και πάνω απ’ όλα σε κάθε πολιτική ιδεολογία που βάζει εμπόδια στα σχέδιά τους.
Όπως και σε κάθε κόμμα και κάθε Λαό που τολμά να προβάλει τον αντι-αμερικανισμό του. Και φυσικά πρώτα και κύρια στον Κομμουνισμό και στην Αριστερά.
Ήδη ο Ελληνικός Λαός πρέπει να θεωρείται και να αντιμετωπίζεται ως εχθρός, δεδομένου ότι έδειξε την αντίθεσή του στις δυνάμεις του Πολέμου και ιδιαίτερα σε όλες τις περιπτώσεις που οι δυνάμεις αυτές προσπαθούσαν με πολεμικά μέσα να εξοντώσουν έναν ολόκληρο Λαό. Όταν οι Ευρωπαίοι τους χειροκροτούσαν, ο Ελληνικός Λαός φανέρωνε την αντίθεσή του με μαζικές συγκεντρώσεις. Έδειχνε χωρίς φόβο ότι είναι στο πλευρό των θυμάτων καταδικάζοντας τους θύτες. Δηλαδή τους Αμερικανούς, τους Άγγλους, τους Γάλλους, τους Γερμανούς και κάθε Ευρωπαίο που έπαιρνε μέρος στη σφαγή παιδιών, γυναικών και γενικά ολόκληρων Λαών που επέλεγαν να εξοντώσουν.
Αν θεωρήσουμε την ιδεολογία των υπευθύνων για την εξόντωση των Λαών ως Αντιδραστική-Δεξιά, τότε θα πρέπει να χαρακτηρίσουμε όσους Έλληνες τους αντιστρατεύονται και τους καταδικάζουν, ως Προοδευτικούς – Αριστερούς.
Καταλαβαίνετε, λοιπόν, το μέγεθος της πρόκλησης που εισπράττουν αυτά τα τσακάλια, όταν ένας Λαός – εχθρός όπως ο δικός μας έχει επί πλέον το θράσος να επιλέγει ως Κυβέρνηση ένα κόμμα που δηλώνει Αριστερό και η προϊστορία του είναι κομμουνιστική!
Στην περίπτωση αυτή η πρόκληση είναι μεγάλη και ο κίνδυνος για μια ενδεχόμενη μίμηση από άλλους λαούς της Ευρώπης ανατριχιαστικός, ειδικά για τις ηγεσίες της Ευρώπης, που αποτελούν την κυρίαρχη δύναμη μέσα σε όλους τους θεσμούς (πολιτικούς, οικονομικούς, στρατιωτικούς). Και φυσικά και για την ηγεσία των ΗΠΑ, που με όργανο το ΔΝΤ αποφάσισαν να μας εξοντώσουν και τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, Ευρώπη και ΗΠΑ θα προσπαθήσουν αυτή η εξόντωση να είναι τελειωτική.
Όλα αυτά με είχαν κάνει να χαρακτηρίσω «τυχοδιωκτική» την κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας από ένα κόμμα της Αριστεράς, χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλιστεί η υποστήριξη δυνάμεων και μέσων που να μας προφυλάξουν από τη βέβαιη σαρωτική επίθεση των δυνάμεων εκείνων, που δεν διστάζουν να εξοντώνουν ολόκληρους Λαούς.
Στην περίπτωσή μας, επειδή είμαστε χώρα-μέλος της Ευρώπης, δεν θα χρησιμοποιήσουν το όπλο του πολέμου αλλά τη μέθοδο της οικονομικής ασφυξίας. Πράγμα που επιχειρούν να κάνουν αυτή τη στιγμή με τις τελευταίες προτάσεις των θεσμών, στο πλαίσιο των Μνημονίων.
Με άλλα λόγια, αντί για τον γρήγορο θάνατο με τον πόλεμο, επιλέγουν τον αργό θάνατο με όπλο την οικονομία και την ολοκληρωτική κατεδάφιση των εθνικών μας στηριγμάτων: Του εμπορίου, της παραγωγής, της υγείας, της παιδείας και φυσικά και του πολιτισμού.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι θα πρέπει πλέον να υιοθετήσουμε μια νέα πολιτική, σε επίπεδο εθνικό, προκειμένου να σωθούμε από τη λαίλαπα που έρχεται. Και προ παντός χωρίς αυταπάτες για την πραγματική φύση όλων αυτών, που πίσω από τα καλά λόγια, τα χαμόγελα και τους ευγενείς τρόπους κρατάνε το στιλέτο για να χτυπήσουν ανελέητα, μιας και ανήκουν στη συνομοταξία των δυνάμεων του Χάους, που έχουν ήδη ξεκινήσει το δρόμο της ολοκληρωτικής καταστροφής του Ανθρώπου όπως τον διαμόρφωσε η Ζωή μέσα απ’ τους αιώνες.
Και για να ρθούμε στα δικά μας, θεωρώ ότι οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι ήταν ορθή η θέση της ΣΠΙΘΑΣ, ότι δεν υπάρχει λύση μέσα από το Σύστημα. Και ότι το Σύστημα είναι τόσο δυνατό, που μπορεί να σε μεταβάλει σε όργανο των δικών του επιδιώξεων όπως γίνεται σήμερα κάτω από την απειλή οικονομικής ασφυξίας. Για να σωθεί λοιπόν ο Λαός μας χρειάζεται μια υπεύθυνη πολιτική με στρατηγικό στόχο την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας. Και το κυριότερο: η κύρια δύναμη για να σωθεί ο Λαός είναι ο ίδιος ο Λαός. Εφ’ όσον οι πρωτοπόρες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις τον διαφωτίσουν, για να τον πείσουν για τη βεβαιότητα της νίκης που θα πρέπει να βασίζεται:
Πρώτον: στην οργάνωσή του μέσα σε ένα Ενιαίο Πατριωτικό και Ταξικό Μέτωπο, όπως εκείνο του ΕΑΜ.
Δεύτερον: στην εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου και
Τρίτον: σε νέες συμμαχίες με Κράτη που θα μας αντιμετωπίζουν ισότιμα και όχι εχθρικά, όπως γίνεται από το 1821 με τους άσπονδους φίλους μας, που μας αντιμετωπίζουν σαν αποικία τους και βρίσκονται πίσω από όλες τις μεγάλες εθνικές μας καταστροφές.
Με τα κράτη αυτά και συγκεκριμένα με τη Ρωσία και την Κίνα, θα μας συνδέσουν κοινά συμφέροντα, όταν με το σύστημα των κοινοπραξιών τους προτείνουμε να συνεκμεταλλευτούμε το σύνολο του εθνικού μας πλούτου. Στην πραγματικότητα η εκμετάλλευση αυτή θα είναι για τη χώρα μας η κύρια αναπτυξιακή μας πολιτική, που θα μας οδηγήσει στην οικονομική μας αυτονομία, που αποτελεί το θεμέλιο της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Εθνικής Αναγέννησης.
Ο στόχος για την κατάκτηση της Ουδετερότητας της χώρας με σκοπό να γίνει πόλος παγκόσμιας Ειρήνης και Πολιτισμού, θα μας βοηθήσει να εξισορροπήσουμε τις σχέσεις μας ανάμεσα στην Ευρώπη των Λαών και του Δυτικού Πολιτισμού και στα Κράτη της Ανατολής με τα οποία η συμμαχία μας θα είναι κυρίως οικονομική αλλά συνάμα και πολιτιστική. Να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έλαμψε όταν ο Πολιτισμός της μπόρεσε να αφομοιώσει ισοδύναμα τον Δυτικό και τον Ανατολικό Πολιτισμό δημιουργώντας τον δικό της Ελληνικό Πολιτισμό, που -ιδιαίτερα ο Αρχαίος- δεν ξεπεράστηκε ποτέ από κανένα αλλά παρέμεινε κύριος Φάρος μέσα στον Παγκόσμιο Πολιτισμό.
Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ αγνόησε αυτές τις αλήθειες, αν και για μια στιγμή συνεργάστηκε μαζί μας στο Μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. Όμως δεν προβληματίστηκε με την πρωτοφανή ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα της 12ης Φεβρουαρίου με τις υπογραφές των εκπροσώπων του Μετώπου (Γλέζου, Κασιμάτη, Θεοδωράκη). Τι μας έδειχναν αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες που κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας; Δεν αποδείκνυαν τάχα ότι ο Λαός πίστεψε ότι την άλλη μέρα θα σχηματιζόταν η ηγεσία του Παλλαϊκού Μετώπου, που θα τον έκανε πρωταγωνιστή των πολιτικών εξελίξεων, γυρίζοντας την πλάτη σε μια αμαρτωλή Βουλή, που η Τρόικα την είχε καταντήσει όργανό της για να προσδίδει δημοκρατική νομιμότητα στις παράνομες ενέργειες των παράνομων Μνημονίων, με στόχο το γονάτισμα του Λαού μας;
Και ενώ αυτές ήταν οι προσδοκίες του Λαού, βλέπει ξαφνικά τον ΣΥΡΙΖΑ να μεταβάλλεται σε τμήμα αυτής της αμαρτωλής Βουλής, γεγονός που τον πάγωσε, τον απογοήτευσε και από τότε δεν ξαναείδαμε καμιά συγκέντρωση κι ας φωνάζει ο Μανώλης Γλέζος από τις Βρυξέλλες να βγει ο Λαός στους δρόμους και στις πλατείες για να υποστηρίξει, τι; Μια αριστερή κυβέρνηση που προσπαθεί μέσα από το Σύστημα και το όργανό του, την Ελληνική Βουλή, να μην τολμά να καταργήσει τα Μνημόνια αλλά αντίθετα να ολισθαίνει στην αυταπάτη ότι μπορεί με χαμόγελα να αλλάξει τη στάση των εγκεφάλων των Μνημονίων με μόνο επιχείρημα και στήριγμα τη νωπή εντολή του 36% του Ελληνικού Λαού. Παραβλέποντας τελείως ότι ο τότε εκλεγμένος εκπρόσωπος του Ελληνικού Λαού, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου έχει υπογράψει την παράδοση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και όλου του πλούτου της χώρας σ’ αυτούς τους εγκεφάλους των Μνημονίων, που είναι φυσικό να μας αντιμετωπίζουν όπως άλλοτε οι αποικιοκράτες τις αποικίες τους.
Αυτούς ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύει ότι με την καλλιέργεια προσωπικών σχέσεων θα τους κάνει να παραιτηθούν από το δικαίωμα να επιβάλλουν στον Λαό μας τους όρους που θέλουν; Δικαίωμα που οι ίδιοι εμείς (δηλαδή οι πολιτικοί μας) τους έχουμε προσφέρει και που ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε προεκλογικά ότι θα το καταργήσει με τον πρώτο Νόμο που θα φέρει στη Βουλή.
Όλα αυτά σε συνάφεια με την γεωστρατηγική του ΝΑΤΟ όπως την αναλύσαμε προηγουμένως, είχαν ως αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα προς τα πίσω, ενώ παράλληλα τα χτυπήματα εναντίον του Λαού μας θα γίνουν πολύ περισσότερο οδυνηρά από ό,τι ζήσαμε ως τώρα, βυθίζοντας τον Λαό μας σε μια καταστροφική αδυναμία και μεταθέτοντας την προσπάθεια για την τελική νίκη σε σκοτεινό μέλλον.
10.VI.2015,
Μίκης Θεοδωράκης
ΠΗΓΗ:http://www.mikistheodorakis.gr/el/writings/articles/?nid=5179

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ - ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Tue, 12 May 2015 07:03:00 +0000

Πρώτον: ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασαν στον Λαό μας το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, το οποίο δεσμεύτηκαν να πραγματοποιήσουν αμέσως μόλις γίνουν Κυβέρνηση. Ο Ελληνικός Λαός πίστεψε στο πρόγραμμα αυτό και τους ανέδειξε σε Κυβέρνηση της χώρας. Όλα αυτά σημαίνουν απλότητα, δεδομένου ότι ο ένας υπόσχεται και ο άλλος το αποδέχεται. Τόσο απλά!

Δεύτερον: Ο Λαός ψηφίζει το συγκεκριμένο πρόγραμμα και η Κυβέρνηση αρχίζει να το πραγματοποιεί. Αυτό σημαίνεικαθαρότητα. Δηλαδή ο Λαός περιμένει, ενώ η Κυβέρνηση εκτελεί. Καμμιά δικαιολογία δεν μπορεί να υπάρξει σ’ αυτή τη σχέση που αφορά την ίδια τη ζωή του Λαού.

Όμως οι μέρες περνούν και το καθαρό νερό αρχίζει να θολώνει. Φταίνε, μας λένε, οι ξένοι. Δεν τους ήξεραν άραγε; Έπρεπε να γίνουν Κυβέρνηση για να το μάθουν;
Αν ήξεραν αλλά πίστευαν ότι θα … γοητεύσουν τους Τροϊκανούς-Θεσμούς και το ΔΝΤ, τότε η καθαρότητα θολώνει. Γίνεται ανωριμότητα, ανευθυνότητα, επιπολαιότητα, ανικανότητα. Γίνεται βούρκος.

Τρίτον: Ακόμα και στην χειρότερη περίπτωση, θα έπρεπε τώρα που έμαθαν τι σημαίνει «αλλαγή μέσα από το Σύστημα», τώρα που ζούμε όλοι μαζί ως Λαός τα αδιέξοδα που δημιούργησαν οι ίδιοι, χρειάζεται η Πυγμή! Πρέπει να βρεθεί κάποιος σοβαρός και υπεύθυνος, που αντί να δέχεται τη ντροπή της Ρίγας, να δώσει μια γροθιά στο γραφείο του και να πει θαρρετά «ΤΕΛΟΣ!». Αυτή είναι ηΠυγμή που μας οφείλουν για να σωθούν οι ίδιοι και ο Λαός μας.

Αθήνα, 11.5.2015
Μίκης Θεοδωράκης

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
Δύο «επιχειρήματα» της Κυβέρνησης:
α) «Το Μνημόνιο το κατήργησε ο Λαός». Λες και το ψήφισε ο Λαός… Τα Μνημόνια τα υπέγραψαν εκλεγμένα στη Βουλή κόμματα και εξουσίες. Επομένως θα καταργηθούν μόνο από Κυβερνητική Εξουσία, λ.χ. τη σημερινή.
β) «Έχουμε νωπή εντολή του Λαού για να βάλουμε εμείς τις κόκκινες γραμμές. Αυτοί όμως δεν τις σέβονται, δεν είναι δημοκράτες».

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Μήπως και οι Κυβερνήσεις των άλλων κρατών της Ευρώπης δεν ψηφίστηκαν από τους Λαούς της Ευρώπης; Και μάλιστα πιο πρόσφατα από μας, όπως λ.χ. στη Φινλανδία; Δεν έχουν προγράμματα; Δεν έχουν τις δικές τους εντολές; Και μάλιστα πιο «νωπές»; Εφ’ όσον ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τους υπόλοιπους Λαούς, αυτόματα τελειώνουν οι οποιεσδήποτε νωπές ή μη εντολές και σαν καλοί μαθητές πρέπει να παραδεχτούν ότι εκεί ισχύει μόνο μία εντολή: του ισχυρότερου.

Μ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΣΕ ΤΣΙΠΡΑ: ΤΟ ΟΧΙ στο ΝΕΙΝ είναι εφικτό περισσότερο από κάθε άλλη φορά (ΒΙΝΤΕΟ)

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Tue, 24 Feb 2015 17:43:00 +0000

Περίπου μιάμιση ώρα κράτησε η συνάντηση μεταξύ του πρωθυπουργού με τον Μίκη Θεοδωράκη σήμερα το πρωϊ.

“Σαν παλιός πολεμιστής ξέρεις ότι στις μάχες χρειάζεται στρατηγική και μυαλό. Πρέπει να κάνεις και ελιγμούς», είπε ο κ. Τσίπρας στον κ. Θεοδωράκη. “Την αράχνη” του απάντησε εκείνος

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ - του Μίκη Θεοδωράκη

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Tue, 24 Feb 2015 06:36:00 +0000

Διάβασα σήμερα (Κυριακή 22 Φεβρουαρίου) το άρθρο του Δελαστίκ με τίτλο «Τους έλιωσαν οι Γερμανοί!» (ιστοσελίδα «ΠΡΙΝ», 21.2.2015), που επιβεβαιώνει τις αντιρρήσεις μου για τη συμμετοχή της ΣΠΙΘΑΣ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου του 2012, γιατί όπως είχα δηλώσει τότε, πίστευα ότι ο στόχος για μια Κυβέρνηση της Αριστεράς μέσα στον υπάρχοντα συσχετισμό δυνάμεων αποτελεί πράξη τυχοδιωκτική τόσο για τον ελληνικό λαό όσο και για την ίδια την Αριστερά.

Η εικόνα που σχηματίζει κανείς απ’ αυτό το άρθρο είναι εκείνη του άτυχου εντόμου που από λάθος πέφτει στα δίχτυα της αράχνης ανήμπορο να αντιδράσει και να σωθεί.

Όπως είναι γνωστό, από την εποχή που τέθηκε η προοπτική του ευρωπαϊκού προσανατολισμού για τη χώρα μας, υπήρξα ο μοναδικός αριστερός ευρωπαϊστής, όταν οι άλλοι (ΠΑΣΟΚ και σύμπασα η Αριστερά) την θεωρούσαν -μαζί με το ΝΑΤΟ, φυσικά- Συνδικάτο του εγκλήματος («ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο»). Τότε όμως είχαμε να κάνουμε με μια διαφορετική Ευρώπη, στον αντίποδα της σημερινής.

Όταν η Ευρώπη άρχισε να παίρνει τη σημερινή της μορφή, ήταν φυσικό να αλλάξω κι εγώ τη στάση μου απέναντί της και να συνδέσω το σημερινό αρνητικό της πρόσωπο με τις αδικίες, τις προσβολές και τα εγκλήματα που έχει διαπράξει η Ευρώπη ενάντια στον λαό μας στους δύο τελευταίους αιώνες και να θέσω στον εαυτό μου το ερώτημα: «Ως ποιο βαθμό, ως ποιο σημείο θα πρέπει να είμαστε υποχρεωμένοι να εισπράττουμε προσβολές, απειλές και πάσης φύσεως εγκλήματα από μια Ευρώπη στην οποία δεσπόζουν οι Τράπεζες και τα συμφέροντα της Γερμανίας, που έχει αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναμη με ακόρεστες ορέξεις και με στόχο της υποταγή των λαών της Ευρώπης στη θέλησή της;». Η απάντησή μου ήταν: «Φτάνει πια!».

Το πρόβλημα όμως ήταν, με ποιο τρόπο θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε το «ΝΕΙΝ» του Σόϊμπλε με ένα δικό μας «ΟΧΙ». Όποιος έχει διαβάσει την ομιλία μου στην Ακαδημία Αθηνών («Η μόνη λύση»), θα δει μεταξύ άλλων ότι ο Λαός μας που ζει πάνω στο πετσί του τις προσβολές των «Φράγκων», όπως ο ίδιος ονομάζει τους κυρίαρχους δυτικοευρωπαίους και τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές, ξεσηκώνεται -στην ουσία επαναστατεί- πολύ δύσκολα. Κι αυτό γιατί οι «Φράγκοι», από την εποχή των Βαυαρών, φρόντισαν να σχηματίσουν ένα κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικό σύστημα που τους εκπροσωπεί 100%, με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο του Λαού μας σε όλους τους τομείς και με όλα τα μέσα, ενώ παράλληλα έχει διαμορφώσει ένα Σύστημα Εξουσίας Εκφοβισμού και Ελέγχου (Στρατός, Αστυνομία, Κράτος, ΜΜΕ κ.λπ.) με σκοπό να τον διαμορφώνει, δηλαδή να τον παραμορφώνει στα πλέον ευαίσθητα σημεία του, δηλ. στη σκέψη του, τις συνήθειές του, το ήθος του εξουδετερώνοντας την ιστορική και πολιτική του μνήμη, γεγονός που στην ουσία δημιουργεί ένα καθολικό δέος και μια πλήρη εγκατάλειψη κάθε αντίθετης προς το Σύστημα ιδέας κι ακόμα πιο πολύ, πράξης.

Σήμερα με τα Μνημόνια οι Φράγκοι κατόρθωσαν να πτοήσουν περισσότερο ακόμα και από την γερμανική κατοχή τους συμπατριώτες μας.

Να όμως που ο Λαός μας ξεσηκώθηκε μετά το πρώτο Μνημόνιο με τη μορφή μεγάλων και συνεχών συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας. Λίγο πιο πριν, τον Δεκέμβρη του 2010, έγινε η ομιλία μου στο «Ίδρυμα Κακογιάννη». Τι δήλωσα τότε; Ότι αποβλέπω σε ένα Κίνημα Ιδεών. Στη συνέχεια, μετά από την ξαφνική ανάπτυξη της ΣΠΙΘΑΣ, ενέδωσα στις πιέσεις για τη δημιουργία πολιτικής κίνησης με οργανώσεις κ.λπ. Αυτό ήταν το μεγάλο μου λάθος και το ομολογώ. Τα γεγονότα είναι γνωστά και είναι περιττό να επανέλθω.

Όμως οι αρνητικές εξελίξεις που ακολούθησαν, μου δίνουν το δικαίωμα να πω ότι η αρχική μου άποψη, δηλαδή το Κίνημα Ιδεών, ήταν ορθή. Τόσο ορθή, ώστε σήμερα να επανέρχεται δριμύτερη, θα έλεγα, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, που φανερώνουν ότι ο Λαός μας αγνοεί ή θέλει να αγνοεί το παρελθόν, ενώ για το παρόν και για το μέλλον είναι παγιδευμένος από την … γοητεία του Συστήματος, που όπως είπα -σύμφωνα με το άρθρο του Δελαστίκ- αυτή η γοητεία οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην αγκαλιά της αράχνης.

Και όμως, υπάρχει ελπίδα. Κι αυτή είναι να βρουν οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ τη δύναμη να πουν έστω και τώρα «ΟΧΙ» στο «ΝΕΙΝ» του Σόιμπλε. Να οχυρωθούν στην εθνική νομιμότητα που τους προσφέρει η πλειοψηφία στη Βουλή και να στραφούν αποφασιστικά στον Λαό και στον Εθνικό μας Πλούτο, που κακώς –πολύ κακώς- τον αγνοούν επιδεικτικά. Οχυρωμένοι πίσω από τη δύναμη του Ενωμένου Λαού να προτείνουν Κοινοπραξίες για την αξιοποίηση του Εθνικού μας Πλούτου με αντάλλαγμα οικονομικές συμφωνίες που θα μας απαλλάξουν μια για πάντα από τον θανάσιμο εναγκαλισμό των δανειστών μας.

Θα πρέπει όμως, για να ξεκινήσουν αποφασιστικά, να καταργήσουν άμεσα όλα τα μέτρα των Μνημονίων ξεκινώντας από την αποκατάσταση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας, για την οποία δεν άκουσα ως τώρα να γίνεται λόγος.

Αγαπητέ Αλέξη, μου έγραψες πριν λίγες μέρες ότι είστε έτοιμοι να ματώσετε. Με τα μέτρα που σου προτείνω, δεν πρόκειται να ματώσετε ούτε εσείς ούτε ο Λαός μας. Θα περάσουμε ίσως δύσκολες μέρες μαζί αλλά σκέψου ότι ζούμε στο 2015 και όχι σε εκείνες τις σκοτεινές και επώδυνες εποχές που οι ξένοι και ντόπιοι εξουσιαστές μας αλώνιζαν ανεμπόδιστα, γιατί δεν υπήρχε απέναντί τους δύναμη ικανή να τους σταματήσει.

Σ’ αυτόν τον νέο δρόμο που σου προτείνω, δεν θα ΄μαστε μόνοι μας. Ο παγκόσμιος χάρτης έχει αλλάξει. Η διεθνής κοινή γνώμη είναι μαζί μας. Και στο κάτω-κάτω κανείς, ούτε η Ευρώπη, δεν μας εμποδίζει (νομικά εννοώ) να συνάπτουμε οικονομικές συμφωνίες προς το συμφέρον της χώρας μας.

Αθήνα, 22.2.2015

Μίκης Θεοδωράκης

Σύμβολα - του Μίκη Θεοδωράκη

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Sun, 01 Feb 2015 09:54:00 +0000

Το Γιούρογκρουπ και ο Πρόεδρός του ο Ολλανδός είναι οι εικόνες που με βασανίζουν. Πέρασα τόσα και τόσα γιατί η Μοίρα με γέννησε Έλληνα που πρέπει να υπομένει τα καπρίτσια των ισχυρών, να σκύβει το κεφάλι και να μάθει ακόμα και να τους αγαπά! Αυτόν όμως τον Ολλανδό με τα γυαλάκια ποτέ μου δεν μπόρεσα να χωνέψω, αν και μικρός έπινα γάλα Nestle.

Ήρθε λοιπόν φουριόζος με την έπαρση του Αφεντικού, για να τραβήξει τα αυτιά των άτακτων υπηκόων μιας φυλής για γέλια και για κλάματα που σήκωσε κεφάλι ξεχνώντας πως είναι αποπαίδι της Ευρώπης, του Γιούρογκρουπ και του Προέδρου του κυρίου Γερουν Νταϊσελμπλουμ.

Και τότε συνέβη ένα θαύμα, σαν κι αυτά τα ξεχασμένα στα βάθη της μνήμης μου. Δύο εκπρόσωποι αυτού του Λαού της β΄ κατηγορίας, ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης, με σπάνια ψυχραιμία και ευγένεια, τον τύλιξαν μέσα σε δυο φωτεινά και ωραία ΟΧΙ, που τον κεραυνοβόλησαν, σε σημείο που να ξεχάσει την ευγενική του καταγωγή του Άρχοντα Ευρωπαίου και να μην ξέρει πώς και από πού να φύγει.

Εδώ, στο σημείο αυτό, τα ξεχνάμε όλα. Ξαναγινόμαστε Ωραίοι Έλληνες. Και ψηλώνουμε κι εμείς. Πώς και γιατί έγινε και πού θα οδηγήσει, είναι λεπτομέρειες για τον Έλληνα που έζησε και επέζησε με τα Σύμβολα. Και θεωρώ μικρόψυχο το να μετράμε κουκιά σε μια στιγμή εθνικής αναλαμπής.

Αθήνα, 31.1.2015

Μίκης Θεοδωράκης

Δήλωση του καθηγητή Γ. Κασιμάτη για την επιστολή Μίκη της 8-1-2015

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Mon, 12 Jan 2015 12:04:00 +0000

Ως άνθρωπος και ως συνεργάτης αγώνα του Μίκη Θεοδωράκη, που έζησα από πολύ κοντά τη μάχη που ξεκίνησε κατά της υποδούλωσης της Ελλάδας από το 2010 μέχρι σήμερα, μπορώ να επιβεβαιώσω την αλήθεια, την ειλικρίνεια και την ορθότητα όλων όσων αναφέρει στην επιστολή-δήλωσή του της 8.1.2015.
Η σύντομη και σαφής σκιαγράφηση αυτού του αγώνα και της υπόθεσης ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α είναι ακριβέστατη. Η ειλικρίνεια και η αλήθεια των προθέσεων του αγώνα του για την Ελλάδα είναι αναντίρρητη και κανείς δεν μπορεί να αντικρούσει αξιόπιστα την ορθότητα της πολιτικής του σκέψης για την αντιμετώπιση του απάνθρωπου και παράνου καθεστώτος δανεισμού, που μας επιβλήθηκε και μας επιβάλλεται με όλο και πιο καταστροφικά και απάνθρωπα μέσα.
Από την αρχή υποστηρίζομε με πλήρη σύμπνοια ότι χωρίς να οργανωθεί ένα ευρύτατο λαϊκό πολιτικό μέτωπο πολιτικού αγώνα πάνω από τα στενά και ιδεολογικά πολιτικά κριτήρια κομμάτων, χωρίς τον αγώνα διάπλασης μια κατεύθυνσης της πολιτικής σκέψης και θέλησης της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού προς το συμφέρον του και προς το συμφέρον της Ελλάδας και χωρίς τη σωστή αξιοποίηση των ισχυρότατων όπλων πλούτου, θέσης και άλλων πλεονεκτημάτων και μέσων που μπορούμε να έχομε και οφείλομε να ενεργοποιήσομε με αποτελεσματικότητα, η κρίση αυτή, με όλες της δουλείες της, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά και ριζικά. Χωρίς αυτά, κάθε αντιπολίτευση κινδυνεύει να παγιδευτεί μέσα στο σύστημα.
Πειραιάς, 11 Ιανουρίου 2015
Γιώργος Κασιμάτης

Αναλυτική τοποθέτηση τoυ Μίκη Θεοδωράκη για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Δήλωσή του

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Fri, 09 Jan 2015 08:01:00 +0000

"Ομολογώ ότι δεν θα αποκάλυπτα τώρα αυτή την ζοφερή αλήθεια, αν δεν με προκαλούσε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αφού πρώτα διέλυσε την ΣΠΙΘΑ με τη μέθοδο του φραξιονισμού, επιμένει να διατηρεί ομάδες με την ονομασία της Σπίθας, με στόχο να εκμεταλλευτεί για μια φορά ακόμα το όποιο κύρος μου, δηλαδή να ανασκαλέψει την μεγάλη πληγή που μου άνοιξαν ως τώρα."

Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντώντας σε επιστολή του φίλου του Δ.Α. που τον ρωτά κατά πόσον ο όρος που έθεσε για να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εφικτός, αναφέρει τα εξής:

«Αγαπητέ μου Δημήτρη,

Έχεις απόλυτο δίκιο. Δηλαδή ο όρος που έθεσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εν γνώσει μου ανέφικτος, γιατί θα οδηγούσε σε σφοδρή σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες. Τότε, θα με ρωτήσεις, γιατί το έπραξα; Υπάρχει προϊστορία γι’ αυτό. Αν θυμάσαι, στις αρχές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκε την πρότασή μου να δημιουργήσουμε το Μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) συμφωνώντας ότι η απαλλαγή μας από το Μνημόνιο δεν είναι δυνατόν να λυθεί μέσα από το Σύστημα (εκλογές, Βουλή, Κυβέρνηση) χωρίς να έχουμε δημιουργήσει τις προϋποθέσεις άμυνας του Λαού στη σίγουρη αντίθεση των πιστωτών μας. Κι αυτές οι προϋποθέσεις ήσαν δύο: Πρώτον: η δημιουργία ενός μεγάλου Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας του ελληνικού Λαού και Δεύτερον: η αναζήτηση οικονομικών πόρων για την εξασφάλιση της ζωής και της ανάπτυξης της χώρας με τη δημιουργία κοινοπραξιών με μεγάλες οικονομικές δυνάμεις (Ανατολής και Δύσης) με στόχο την εκμετάλλευση του τεράστιου εθνικού μας πλούτου (εδαφικού, υπο-εδαφικού και υποθαλάσσιου). Τότε, αφού δηλαδή θα είχαμε εξασφαλίσει την οικονομική μας αυτοδυναμία και τη σύσσωμη παλλαϊκή υπεράσπιση σε τυχόν επιθέσεις, το Μέτωπο «ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.» θα έπαιρνε μέρος σε εκλογές με στόχο την διακυβέρνηση της χώρας που από θέση ισχύος θα διακανόνιζε με τρόπο δίκαιο τις οικονομικές και άλλες υποχρεώσεις και δεσμεύσεις μας απέναντι σε τρίτους.

Αφού συμφωνήσαμε, η ΣΠΙΘΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτές τις δύο βασικές θέσεις, καλέσαμε (ο Μανώλης Γλέζος, ο Γεώργιος Κασιμάτης κι εγώ) τον Λαό στο Σύνταγμα στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 με στόχο να μετρήσουμε τη δύναμή μας και στη συνέχεια, εάν βρίσκαμε ανταπόκριση, να σχηματίσουμε την ηγετική ομάδα του Μετώπου που θα ξεκινούσε και θα διηύθυνε τον αγώνα.

Η ανταπόκριση του Λαού μας ξεπέρασε και τις πιο τολμηρές μας προσδοκίες, αφού οι διαδηλωτές ήταν πάνω από 500.000. Επί κεφαλής ήμασταν ο Μανώλης Γλέζος, ο Γεώργιος Κασιμάτης κι εγώ. Και οι τρεις δεχθήκαμε άγρια επίθεση από τα ΜΑΤ. Στη συνέχεια η Κυβέρνηση πανικόβλητη μετέβαλε τους χώρους της συγκέντρωσης σε κόλαση. Είχαν σωστά κατανοήσει ότι ζούσαμε μια ιστορική στιγμή, που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της χώρας και να μεταβάλει το θύμα-Λαό σε ελεύθερο αφέντη της χώρας του.

Φαίνεται όμως, ότι δεν ήταν ίδια η εκτίμηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, για την οποία όπως αποδείχθηκε, η συνεργασία μαζί μας δεν ήταν ειλικρινής αλλά απλώς μας μεταχειρίστηκε, για να αυξήσει μονομερώς την εκλογική του δύναμη και να μπει στη Βουλή, με στόχο την κατάκτηση της διακυβέρνησης μέσα από το Σύστημα εγκαταλείποντας τους δυο πυλώνες άμυνας, το Λαϊκό Μέτωπο και τον πλούτο της χώρας.

Τότε, όταν ο Λαός είδε ότι το Μέτωπο που προτείναμε και τον καλέσαμε να επικυρώσει με την παρουσία του την 12η Φεβρουαρίου ήταν ένα τέχνασμα για να βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να μπει στην Βουλή, απογοητεύτηκε, παραιτήθηκε και αποσύρθηκε.

Στη συνέχεια μεταβλήθηκε σε μια παθητική μάζα ανθρώπων, με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί η καταστροφική πολιτική των Μνημονίων και σήμερα να είναι ένας άβουλος παρατηρητής χωρίς ελπίδα και μέλλον.

Όταν αργότερα, ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις με επισκέφθηκαν ο Μανώλης Γλέζος και ο Αλέξης Τσίπρας για να ζητήσουν τη συμμετοχή μου στις δεύτερες εκλογές (γιατί όπως μου είπαν πίστευαν ότι η συμμετοχή μου αυτή θα εξασφάλιζε την απόλυτη πλειοψηφία στην Βουλή), τους επανέλαβα ότι χωρίς τις προϋποθέσεις που είχα θέσει, δηλαδή την ύπαρξη του Παλλαϊκού Μετώπου και την εξασφάλιση των οικονομικών πόρων από την συνεκμετάλλευση του πλούτου της χώρας, θεωρώ ενέργεια τυχοδιωκτική τον τυχόν σχηματισμό Κυβέρνησης, εφ’ όσον το συγκεκριμένο κόμμα θα ήθελε να αποκαλείται «Αριστερά» και να είναι πραγματικά Αριστερά και μάλιστα Ελληνική Αριστερά, με το φορτίο που αυτή κουβαλά από τους ηρωικούς αγώνες, από τις θυσίες και το αίμα που έχυσαν για τον Ελληνικό Λαό οι σύντροφοί μας. Και αρνήθηκα να συνεργαστώ ούτε και δημοσιοποίησα το περιεχόμενο της συνάντησης.

Αν το κάνω τώρα, είναι γιατί προκλήθηκα στο πιο ευαίσθητο σημείο μου. Στην ίδια την τιμή μου.

Για όλους αυτούς τους λόγους, όπως είπα και στην αρχή, όχι μόνο δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να διακηρύττει από τώρα το τέλος του Μνημονίου αλλά δίχως την αναγκαία λαϊκή στήριξη της οργανωμένης λαϊκής πλειοψηφίας και της προοπτικής μιας οικονομικής αυτοδυναμίας στηριγμένης στον πλούτο της χώρας, θα του είναι στο μέλλον δύσκολο -αν όχι αδύνατο- να αμυνθεί στις αναμενόμενες σκληρές επιθέσεις των αδυσώπητων πιστωτών και άλλων ξένων δυνάμεων.

Βλέπεις λοιπόν ότι η μεταχείρισή μας με κορύφωμα την 12η Φεβρουαρίου του 2012 δεν αποτελεί μόνο μια απαράδεκτη ηθική κακοποίηση αλλά είναι ταυτόχρονα και ένα μεγάλο λάθος με απρόβλεπτες συνέπειες για τον Λαό μας.

Ομολογώ ότι δεν θα αποκάλυπτα τώρα αυτή την ζοφερή αλήθεια, αν δεν με προκαλούσε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αφού πρώτα διέλυσε την ΣΠΙΘΑ με τη μέθοδο του φραξιονισμού, επιμένει να διατηρεί ομάδες με την ονομασία της Σπίθας, με στόχο να εκμεταλλευτεί για μια φορά ακόμα το όποιο κύρος μου, δηλαδή να ανασκαλέψει την μεγάλη πληγή που μου άνοιξαν ως τώρα.

Δυστυχώς η ηλικία μου δεν μου επιτρέπει να δράσω, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου και να αντιδράσω στα χτυπήματα κάτω από τη μέση, που εξακολουθώ να δέχομαι.

Έχω όμως ακόμα αλώβητη τη Μνήμη και την Σκέψη μου, που μου προσφέρουν τη δύναμη να υπερασπίζομαι τον ελληνικό Λαό και τα ιδανικά της Αριστεράς, που μου προσφέρουν οι αγώνες και οι πράξεις μου για την Ελλάδα.

Σε χαιρετώ με αγάπη,

Μίκης»

Μίκης: "Παραμένω αντιμνημονιακός"

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Wed, 07 Jan 2015 11:57:00 +0000

Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές, ο Μίκης Θεοδωράκης απάντησε:

Παραμένω αντιμνημονιακός. Που σημαίνει ότι δεν δέχομαι καμία σχέση με εκλογές που έχουν ως αντικείμενο την ανάδειξη του καλλίτερου διαχειριστή των όρων του Μνημονίου.

Γι’ αυτό, όταν με ρωτούν για τη θέση μου στις ερχόμενες εκλογές, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνω ότι δέχομαι να τον στηρίξω με ένα και μόνο όρο:

Να δεσμευθεί προεκλογικά, εδώ και τώρα, ότι εάν και εφ’ όσον γίνει κυβέρνηση, το πρώτο πράγμα που θα κάνει, θα είναι να φέρει στη Βουλή Νόμο για την οριστική και πλήρη απαλλαγή της χώρας από όλους τους επαχθείς όρους του Μνημονίου.

Κι αυτό γιατί μου είναι αδιανόητο να δεχθώ ότι ένα κόμμα της Αριστεράς μπορεί να κυβερνήσει σε συνθήκες παράδοσης της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και Εθνικής Αυτοτέλειας στους ξένους».

Αθήνα, 6.1.2015

Μίκης Θεοδωράκης

ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Fri, 21 Nov 2014 20:14:00 +0000

Ακόμα και ο πιο δύσπιστος Έλληνας σήμερα έχει καταλάβει ότι οι πιστωτές μας δεν θέλουν να μας αφήσουν από τις δαγκάνες τους και γι’ αυτό το λόγο η Τρόικα θέτει όλο και πιο σκληρούς όρους. Γιατί η Ελλάδα είναι γι’ αυτούς «λαβράκι» και θέλουν να μας «τηγανίζουν» στον αιώνα τον άπαντα.
Πρέπει να ξεφύγουμε από τα δόντια τους μια για πάντα, αν θέλουμε να εξακολουθήσουμε να είμαστε ελεύθεροι Έλληνες. Και οι λύσεις είναι δύο:
Πρώτον: Ουδετερότητα.
Δεύτερον: Σύναψη στενών οικονομικών σχέσεων με Κίνα-Ρωσία (ή και με την Ευρώπη αν καταφέρει να απαλλαγεί τελείως από την Τρόικα). Με τον όρο ότι θα βοηθήσουν αφ’ ενός να ξοφλήσουμε άμεσα και οριστικά το εθνικό μας χρέος και αφ’ ετέρου να αξιοποιήσουμε τον εθνικό μας πλούτο με συμβάσεις κοινοπραξιών, σύμφωνα με τις οποίες θα μπορούμε να συνεκμεταλλευθούμε τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, εδάφους, υπεδάφους, υποθαλάσσιες και κυρίως βεβαίως τον αμύθητο πλούτο των υδρογονανθράκων της ελληνικής ΑΟΖ, που σύμφωνα με τις μελέτες επιστημόνων, σε βάθος χρόνου, ανέρχεται σε πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ.
Η σύναψη τέτοιων συμβάσεων κοινοπραξιών είναι εντελώς νόμιμη σύμφωνα με όλες τις διεθνείς μας συμβάσεις, το δε αναμενόμενο όφελος (ακόμα και το άμεσο, όπως επιβεβαίωσε πρόσφατα μελέτη της DeutscheBank) είναι τόσο μεγάλο, ώστε να μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη η συμφωνία με τις δυνάμεις αυτές (Κίνα, Ρωσία, Ευρώπη χωρίς Τρόικα), για να απαλλαγούμε άμεσα από όλες τις δεσμεύσεις μας με τους ακόρεστους πιστωτές μας.
Προσωπικά έχω ταχθεί εδώ και πολύ καιρό υπέρ της πρώτης λύσης. Όμως είτε έτσι είτε αλλιώς, το βέβαιο είναι ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Θα πρέπει άμεσα να γίνει κάτι για την οριστική απαλλαγή μας από τις καταδυναστευτικές δεσμεύσεις μας με τους πιστωτές μας.

Αθήνα, 21.11.2014
Μίκης Θεοδωράκης

ΑΝΤΙΟ ΜΑΡΙΑ - Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Fri, 19 Sep 2014 08:16:00 +0000

Σε λίγο αποχαιρετούμε την συναγωνίστρια, την φίλη, την συμπολίτισα, τον άνθρωπο Μαρία Θεοδωρίδου στο νεκροταφείο της Βέροιας.

ΕΦΥΓΕ Η ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΜΑΡΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Thu, 18 Sep 2014 16:00:00 +0000

Μετά από δεκαπέντε μήνες προσωπικού αγώνα για την ζωή έφυγες από κοντά μας.

Έδωσες κι αυτό τον αγώνα, τον αγώνα για την δική σου ζωή όπως κι όλους του υπόλοιπους που έδινες, κοινωνικούς και πατριωτικούς,με σθένος,χαμόγελο και ανθρωπιά.

Η είδηση, έθλιψε όλη τη Βέροια και την Ημαθία μα συνέτριψε εμάς, τους συναγωνιστές σου στην Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών - Σπίθα.

Μαρία αντί νεκρολογίας και επικήδειων εγκωμίων, που σίγουρα δεν θα ήθελες για τούτη την ώρα,σου υποσχόμαστε ν' αγωνιστούμε και για ΣΕΝΑ, διπλά και τριπλά κι όσο χρειαστεί για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Πατριωτική Αναγέννηση.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Δ.Ε.Θ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Sat, 06 Sep 2014 06:17:00 +0000

Η φετινή Δ.Ε.Θ ας είναι σημείο εκκίνησης μίας ακόμη αναμέτρησης ανάμεσα στην πληγείσα Ελλάδα και στις δυνάμεις της καταστροφικής εισβολής.Η κυβέρνηση της υποτέλειας συνεχίζει τα αντιλαικά μέτρα και υλοποιεί τα αντεθνικά σχέδια των ξένων καγκελαριών,οδηγώντας τους Έλληνες στην οικονομική,κοινωνική,ηθική αλλά και πνευματική εξαθλίωση.
Ο κ.Σαμαράς έρχεται στην Θεσσαλονίκη, στον ετήσιο διαγωνισμό "καλύτερου ψέματος",θέλοντας να εξαπατήσει τον Ελληνικό λαό,για ακόμη μία φορά,πουλώντας φοροαπαλλαγές και ανάπτυξη.Την ίδια ώρα τα κόμματα της αντιπολίτευσης διαπραγματεύονται.Ζητάνε εκλογές.Η διαπραγμάτευση δεν είναι ούτε αντίσταση,ούτε επανάσταση,ούτε και οι εκλογές είναι ελεύθερες σε περιόδους κατοχής.

Η ΣΠΙΘΑ καλεί τους Έλληνες και τις Ελληνίδες ΕΝΩΜΕΝΟΥΣ να αντισταθούν και να ξεσηκωθούν.Η μόνη λύση για ν΄ανατρέψουμε τα ολέθρια σχέδια των κατακτητών είναι ο ξεσηκωμός και η κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να μας μετατρέψει σε εκλογικούς οπαδούς και υποστηρικτές του Καθεστώτος της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης(Υποτέλειας) ώστε να κάνουν την φωνή της Αντίστασης να σωπάσει....

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2014, 5:οο μ.μ. Πλατεία Αγίας Σοφίας

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΚΑΜΜΕΝΟ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Wed, 18 Jun 2014 05:44:00 +0000

Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
“ Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος, επανέλαβε την πρόθεσή του να προχωρήσει σε ευρύτερες συνεργασίες με άλλα κόμματα του αντιμνημονιακού χώρου, και πρόσωπα ανεξάρτητα και τόνισε ότι το μήνυμα που έλαβε το κόμμα από τη βάση είναι η δημιουργία ενός μεγάλου πατριωτικού μετώπου”.
Αυτό το “Δελτίο Τύπου” του κόμματος των “Ανεξάρτητων”, με ωθεί να αποτανθώ στον πρόεδρο του κόμματος Πάνο Καμμένο και να πώ, επιγραμματικά, ότι ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ.
Αγαπητέ Πάνο Καμμένο,
“νομιμοποιούμαι” να σου απευθύνω τον λόγο, όντας αγωνιστής της “πρώτης γραμμής” του αντιμνημονιακού/αντισυστημικού αγώνα, από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής του και με “παράσημα” που δεν είναι της στιγμής, να επιδείξω. Απλά, αναφέρω πως έχω στο ενεργητικό μου την μοναδική δημόσια πρόσκληση/αίτημα προς τον Μίκη Θεοδωράκη (την 11η Οκτ. 2010) (http://truth.freeforums.org/topic-t9895.htm h l) για να “βγεί μπροστά” στον αγώνα αυτό, πράγμα που έγινε με τη συγκρότηση της ΣΠΙΘΑΣ (όχι, βέβαια, εξ αιτίας της πρόσκλησης μου) και στη συνέχεια να με τιμήσει με την εμπιστοσύνη του (που για ‘μένα αποτελεί τον ύψιστο τίτλο τιμής).
Παρακολουθώ, μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες που αγωνιούν όπως εγώ, την πορεία σου μέσα στο πολιτικό γίγνεσθαι, και ειδικότερα από τη στιγμή που αποφάσισες να ξεκόψεις από τη Ν.Δ, όταν αντελήφθεις ότι προσομοιάζει με συμμορία κατάληψης και διατήρησης της κυβερνητικής εξουσίας, κοροϊδεύοντας ασύστολα την Ελληνική κοινωνία, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως το Πα.Σο.Κ (και προσφάτως το Νέο Πα.Σο.Κ / ΣΥΡΙΖΑ) προκειμένου να κάτσει στην καρέκλα τής κυβερνητικής Εξουσίας, όχι για να οδηγήσει τη Χώρα, σύμφωνα με τη βούληση της κοινωνίας, αλλά για να εκτελέσει πειθήνια τις εντολές των κατοχικών δυνάμεων, στις οποίες προσφέρει έκτοτε, “γήν και ύδωρ”.
Με την απόφασή σου εκείνη, που έδειχνε ότι ιεραρχείς τον πατριωτισμό πάνω από την κομματική σου ανέλιξη, ένας προβολέας ελπίδας φώτισε το πρόσωπό σου και το ξεχώρισε από τη σωρεία των σκοτεινών μορφών του συνόλου του πολιτικού προσωπικού που είχε οδηγήσει τη Χώρα στην άκρη του γκρεμού, σπρώχνοντας άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο.
Κι αυτό, διότι, όπως έχει αποφανθεί η σοφία του Μίκη Θεοδωράκη, σφυρηλατημένη μέσα στο καμίνι των Ελληνικών πολιτικών γεγονότων των τελευταίων 60-70 χρόνων, Η ΔΎΝΑΜΗ ΕΠΆΝΩ ΣΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΠΑΤΉΣΕΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΊΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΜΑΣ, ΕΊΝΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ.
Τότε (και προ των εκλογών του 2012) είχα γράψει ένα άρθρο εξηγώντας γιατί θα έπρεπε η Ελληνική κοινωνία να σε ψηφίσει (http://ksipnistere.blogspot.gr/2012/04/blog-post_9062.html ).
Αυτό το φώς ελπίδας στο πρόσωπό σου, χλώμιασε πολύ (στα δικά μου και σε πολλών χιλιάδων άλλων, μάτια) καθ’ όλη τη διάρκεια της αναποτελεσματικής παρουσίας του κόμματός σας στη “Βουλή των Άβουλων”, με τελευταία πινελιά αυτής τhς “χλωμάδας”, την ομιλία σου στη Θεσσαλονίκη, πριν τις πρόσφατες Ευρω-εκλογές.
Εκεί, μέσα από τα λόγια σου, αυτό που εγώ “έπιασα”, είναι πως αυτό που νοιάζεσαι, πρωτίστως, δεν είναι η σωτηρία της πατρίδας, αλλά η σωτηρία της “Δεξιάς Παράταξης”, με εσένα αρχηγό!
Ήταν πολύ οδηνηρό να διαπιστώνεται (για ακόμα μία φορά) πως το σαράκι της κομματοκρατίας, (δηλαδή η νοοτροπία και πρακτική που προτάσσει πάντοτε το συμφέρον του κόμματος από το κοινωνικό όφελος) έπνιγε πάλι την ελπίδα για την ανάκτηση της κυριαρχίας μας (των Ελλήνων) επί της πατρίδας μας.
Υπάρχει, όμως, μία ακόμη ελπίδα: Η κρίση μου/μας αυτή, να μην είναι σωστή. Να μην ερμηνεύσαμε σωστά τα λόγια και την πολιτική φόρτισή τους κατά την εκφορά του λόγου σου.
Αυτό θα το δούμε και θα χαρώ πολύ να έπιασα λάθος μηνύματα.
Θα φανεί από τη στάση που θα πάρεις ΤΩΡΑ, ΣΕ ΠΡΑΞΕΙΣ, ΟΧΙ ΣΕ ΛΟΓΙΑ, όπως (λόγια) είναι η ανακοίνωση του Δελτίου Τύπου που αντιγράφω στην αρχή της επιστολής μου.
Πράξεις που πρέπει να αποφασιστούν και να γίνουν,

(α) μετά τα αποτελέσματα των εκλογών που έδειξαν πως οι ψηφοφόροι τού κόμματος, κατά συντριπτική πλειοψηφία, δεν προέρχονται από τη “Δεξιά” και που, χωρίς αυτούς (τους “μή δεξιούς”) οι “ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ” μπορεί και να μη μπουν στην επόμενη Βουλή,

(β) μετά τις εσωκομματικές διεργασίες, κατά τις οποίες από το κόμμα αποχώρησαν εμβληματικοί Νεοδημοκράτες (που η παρουσία τους “μπάταρε” το κόμμα προς τα “Δεξιά” τη στιγμή που, όπως κι εσύ διαλαλείς, δεν χρειάζονται “Δεξιές” και “Αριστερές” ταυτότητες). Και μη κάνεις το τραγικό λάθος να “τα βρείς” με “καμμένα χαρτιά” ππου κουβαλάνε αριστεροδεξιές “ταυτότητες”. Προχώρα με άφθαρτα πρόσωπα.

(γ) μετά την εικόνα του κόμματος στη Βουλή, όπου η παρουσία του εκεί (όπως και των άλλων αντιπολιτευομένων κομμάτων) δεν φέρνει ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, καθώς δεν αλλάζει την επιβολή της βούλησης της Τρόϊκα επί της “Βουλής των Ελλήνων” (που νομιμοποιείται με την παρουσία (και) του κόμματος των “Ανεξάρτητων” στο κοινοβούλιο). Δεν αντιλαμβάνεστε ότι έτσι νομιμοποιείτε ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ την βούληση των κατοχικών δυνάμεων που γίνονται Νόμοι του κράτους ;

Το ότι, τόσο εσύ όσο και οι άλλοι βουλευτές διαμαρτύρεσθε εντόνως, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα, έχει πείσει την κοινωνία (μετά, μάλιστα και την αποτυχημένη, λόγω μη ύπαρξης εσωκομματικής υποστήριξης, πρωτοβουλία του Νότη Μαριά να απέχετε των εργασιών της “Βουλής των Ελλήνων”) ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η θέση σας (και όλα τα εξ αυτής προκύπτοντα) και η μισθοδοσία σας. Γι’ αυτό πέφτουν τα ποσοστά σας.
Αν όλα αυτά δεν συνεκτιμηθούν με το γεγονός πως το 91% (!!!) του Ελληνικού λαού απαντά “ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ” στο ερώτημα εγκύρων δημοσκοπήσεων “Ποιό κόμμα μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται;” , τότε είναι πολύ πιθανό, τό μεν κόμμα που εσύ ίδρυσες να ακολουθήσει την τύχη του ΛΑΟΣ, εσύ δε, ή να εγκαταλείψεις την πολιτική, ή να εκπέσεις σε ικέτη του (όποιου μελλοντικού) αρχηγού της “Δεξιάς παράταξης”.
Αν όντως πιστεύεις αυτό που εσύ ο ίδιος υποστηρίζεις, ότι, δηλαδή, στην κατάσταση που έχει περιπέσει η Χώρα, δεν μπορεί να συνεχίζουν να υπάρχουν οι διαχωρισμοί “Αριστερά” / “Δεξιά”, πρέπει να αρθείς στο ύψος των περιστάσεων και να ορθώσεις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το ανάστημα του πατριώτη.
Αυτό δεν μπορείς να το κάνεις, καθισμένος στα έδρανα ενός κοινοβουλίου εκχωρημένου στη βούληση εξωχώριων δυνάμεων, διότι τα έδρανα αυτά, αποτελούν τα σκαμνιά των υποτακτικών αυτών των δυνάμεων.

Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ, λοιπόν, είναι η (με τον τρόπο που εσύ θα κρίνεις) ΕΓΚΑΙΡΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΌ ΤΗΝ “ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΑΒΟΥΛΩΝ” με ξεκάθαρη καταγγελία ότι αυτή, αποτελεί πλέον “οχυρό κατειλημμένο” από τον εχθρό που πρέπει να ανακαταληφθεί από τον Ελληνικό Λαό και να κηρύξεις “ΠΑΝΣΤΡΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΟΧΥΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ .

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ, πρέπει να αποτελεί ΑΤΡΆΝΤΑΧΤΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ ΣΟΥ.

Ποιά μπορεί να είναι αυτή η απόδειξη: Όταν η πρόθεσή σου (και του κόμματος) δεν είναι το βόλεμμα, ως “φωνασκόντες κομπάρσοι”, στα έδρανα μίας ευνουχισμένης από τον κατακτητή “Βουλής”, αλλά η αποκατάσταση της σφετερισμένης Δημοκρατίας, δεν μπορείς να αποτείνεσαι στον Λαό, με τον ίδιο τρόπο, όπως οι σφετεριστές της και να ζητάς την υποστήριξή του για να (ΘΑ) κάνεις το ένα και το άλλο. Πρέπει να δείξεις ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ, ΑΠΟ ΠΡΙΝ, την απόφασή σου να τηρήσεις την υπόσχεση που δίνεις για ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (με Συντακτική Εθνοσυνέλευση Λαϊκής βάσης).
Η πράξη που θα δείξει την ειλικρίνεια των προθέσεών σου, είναι η ΞΕΚΆΘΑΡΗ ΑΠΌΦΑΣΗ ΚΑΙ ΔΉΛΩΣΉ ΣΟΥ πως ΔΕΝ ΘΑ ΛΑΒΕΙΣ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, αν η Κοινωνία δεν θέλει να σου δώσει (εκ των προτέρων) τη δύναμη να αποκαταστήσεις την σφετερισμένη (από την κυβερνώσα Ολιγαρχία) Δημοκρατία.
Να δείξεις στον Λαό ότι “παίζεις το (πολιτικό) τομάρι σου” σ’ έναν αγώνα “Ή ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΕ”, διότι τέτοιον αγώνα χρειάζεται η κατάσταση και όχι “μάχες χαρακωμάτων” με εξασφαλισμένες προνομιούχες θέσεις …
Και θα πρέπει, μιλώντας καθαρά στον Λαό, να ορίσεις ποιό είναι το ποσοστό που στις έγκυρες δημοσκοπήσεις προ των εκλογών (οψέποτε γίνουν) θα δείξει την απάντηση της Ελληνικής Κοινωνίας στην πρότασή σου αυτή.
Κι αυτό, δεν μπορεί να είναι μικρότερο του 12-15%. Διότι μόνο μ’ ένα τέτοιο ποσοστό, στη σημερινή συγκυρία, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις επίτευξης του παραπάνω στόχου.
Να δείξεις, λοιπόν, πως δεν είσαι διατεθημένος να παίξεις τον ρόλο κομπάρσου σ’ ένα έργο που το τέλος του είναι προδιαγεγραμμένο.
Να δείξεις πως είσαι διατεθημένος να συμμετάσχεις ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ, στη θέση του ΛΑΪΚΟΥ ΗΓΕΤΗ, για την ανατροπή του σεναρίου της υποδούλωσης μας……
Μία τέτοια, ξεκάθαρη και ριζοσπαστική πρόταση, (που λείπει εκκωφαντικά από το πολιτικό γίγνεσθαι) είναι βέβαιο πως θα κινητοποιήσει μεγάλες αδρανοποιημένες δυνάμεις της κοινωνίας, που θα τρέξουν να συσπειρωθούν γύρω από αυτήν.
Προσωπικότητες Δημοκρατικού και Πατριωτικού κύρους, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιώργος Κασιμάτης, ο Γιώργος Κοντογιώργης, κ.ά, είναι πολύ πιθανό να παροτρύνουν τον λαό να συστρατευθεί μαζί σου, όταν δούν ότι κινείσαι από καθαρά πατριωτικά/Δημοκρατικά ελατήρια, απαλλαγμένα του μικροβίου της κομματοκρατίας και του κομματισμού.
Πιστεύω πως θα συντρέξουν διότι, είναι επίσης εθνική ανάγκη (για να αποφύγουμε ενδεχόμενα εμφύλιου σπαραγμού που δείχνει να μαζεύει σύννεφα στον ορίζοντα) να δείξουμε τον δρόμο του ΥΓΙΟΎΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΎ στους ανυποψίαστους πατριώτες/συμπολίτες που συσπειρώνονται στην φασιστική ΧΑ επειδή δεν έχουν αντιληφθεί (λόγω της πολιτικής αμορφωσιάς που καλλιεργεί το σύστημα όλα αυτά τα χρόνια) ότι “ΕΛΛΑΔΑ” και “ΦΑΣΙΣΜΟΣ” είναι έννοιες εκ διαμέτρου αντίθετες και μεταξύ τους εχθρικές, καθώς “ΕΛΛΑΔΑ” σημαίνει ΦΩΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (αυτό που γέννησε και τη Δημοκρατία, η οποία , με τη σειρά της έφερε και την κοινωνική Δικαιοσύνη) ενώ ΦΑΣΙΣΜΟΣ σημαίνει ΣΚΟΤΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ όταν επεβάλλετο ο δυνατότερος , δηλαδή “νόμος της Ζούγκλας”, που ακυρώνει την επικράτηση του “Δικαίου” και γυρνά τον άνθρωπο στη παλαιολοθική εποχή των ροπαλοφόρων κυνηγών, τους οποίους μιμούνται οι ροπαλοφόροι της ΧΑ, τα ενεργούμενα της προπαγάνδας της.
Εφ’ όσον, πράγματι (όπως θέλω να πιστεύω) ιεραρχείς την αξία της Πατρίδας πάνω από κάθε κομματική / παραταξιακή επιδίωξή σου (που κι αυτή είναι θεμιτή, αλλά πρέπει να έπεται) και εφ’ όσον θέλεις να γίνεις ηγέτης, όχι ενός κόμματος αλλά του Ελληνικού Έθνους, ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ! Τώρα ! Αύριο, ίσως όχι!
Καλώς ή κακώς, είσαι ο μόνος από όλο το σκυλολόϊ που καταστρέφει μεθοδικά τη Χώρα, καθ’ όλη τη διάρκεια της “μεταπολίτευσης”, που μπορεί να ορθώσει ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ.
Αυτό το χρωστάς στο πρώτο βήμα που έκανες, φεύγοντας από τη ΝΔ μόλις διαπίστωσες την εθελοδουλεία της, αλλά και στην μετέπειτα στάση σου.
Μένει να κάνεις το δεύτερο βήμα, που θα σε καθιερώσει σαν εθνικό ηγέτη.
Ή θα το κάνεις και θα περάσεις σε άλλη κλίμακα πολιτικής αξίας, ή θα μείνεις ένας αρχηγός μικρού κόμματος που θα τσαλαβουτά σε μικροκομματικές εκτιμήσεις και αλισβερίσια, και που γρήγορα θα φθαρεί στους ρυπαρούς διαδρόμους της κομματοκρατίας και θα ξεχαστεί από τους πάντες.
Έχεις την ευκαιρία να γίνεις ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της ανατροπής μίας ιστορικής, ύπουλης αιχμαλωσίας της Ελλάδας και της Δημοκρατίας!
“Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”!
Εγώ, σε έχω ικανό να το κάνεις.
Εσύ ;

Αναδημοσίευση σπο το Blog Αιέν Αριστευειν http://aienaristeyein.com

Ευρωπαϊκή Ένωση: The End Game

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Wed, 11 Jun 2014 05:32:00 +0000

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Όταν, στις 26 Μαρτίου, 10 ημέρες μετά το δημοψήφισμα στην Κριμαία που έκρινε την ένωσή της με την Ρωσία, ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα επισκέφθηκε για πρώτη φορά τις Βρυξέλλες, ζήτησε επιτακτικά την ολοκλήρωση της ενότητας στην Ευρώπη παροτρύνοντας συγχρόνως τους Ευρωπαίους να στηρίξουν το ΝΑΤΟ κατά της Μόσχας.

Μιλώντας μέσα στην σκοτεινή καρδιά της γραφειοκρατικής Ε.Ε., ο Ομπάμα τόνισε ότι εξ αρχής, την επομένη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, «και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, υιοθετήσαμε ένα κοινό όραμα για την Ευρώπη… και μια πεποίθηση ότι τα κράτη μπορούν να ικανοποιήσουν τα συμφέροντα των πολιτών τους μέσω του εμπορίου και των ανοικτών αγορών…».

Δεν είναι η πρώτη φορά που Αμερικανοί αξιωματούχοι ομολογούν ότι μια ενωμένη ευρωπαϊκή ήπειρος είναι ο καλύτερος εταίρος των ΗΠΑ, παραβλέποντας το γεγονός ότι οι οργανισμοί που γνωρίζουμε σήμερα ως «ευρωπαϊκούς θεσμούς» σχεδιάστηκαν και δημιουργήθηκαν με αντιδημοκρατικές διαδικασίες.

Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το μεγαλύτερο στην πράξη πείραμα της παγκοσμιοποίησης και της ανοικτής αγοράς που θεμελιώθηκε πάνω σε ψέματα και μισές αλήθειες.

Όμως, η ανύπαρκτη νομιμότητα του πειράματος έχει αρχίσει να γίνεται ορατή στους πολίτες της Ευρώπης και το αίσθημα της ευρωπαϊκής ταυτότητας που προσπαθούν τεχνητά να επιβάλουν είναι ανήμπορο να σβήσει τις εθνικές ιδιοπροσωπείες και παραδόσεις των ευρωπαϊκών λαών.

Για τον λόγο αυτόν, τα αποτελέσματα των ευρωεκλογων της 25ης Μαΐου, παρ’ όλο που αυτή η διαδικασία δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια μασκαράτα για να παραπλανά τους λαούς της Ευρώπης παρουσιάζοντας την Ε.Ε. ως δημοκρατική, θα γίνουν μπούμερανγκ για τους Ευρωκράτες που προσπαθούν να ολοκληρώσουν το πραξικόπημά τους μέσα από την Ομοσπονδοποίηση της Ε.Ε.

Η αλήθεια, με λίγα λόγια, που αποκρύπτεται από τους λαούς της Ευρώπης είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται στα σχέδια των ναζί, όπως δημοσιεύτηκαν στο Βερολίνο το 1941 από τον Amo Sölter, τον επικεφαλής του επίσημου ναζιστικού «Central Research Institute forNational Economic Order and Greater Sphere Economy».

Κατά την διάρκεια της Δίκης της Νυρεμβέργης για τα Εγκλήματα Πολέμου, 28 διευθυντές της χημικής Βιομηχανίας IG Farben δικάστηκαν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πολλοί από αυτούς καταδικάστηκαν. Ο Αμερικανός κατήγορος, συνοψίζοντας τον καθοριστικό ρόλο αυτού του χημικού καρτέλ, είπε:χωρίς την IG Farben, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν θα μπορούσε να γίνει!

Μετά την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, μερικοί από τους γενικούς διευθυντές τηςIG Farben που δικάστηκαν στην Νυρεμβέργη επανήλθαν στις υψηλότερες θέσεις της Δυτικογερμανικής Βιομηχανίας. Ένας από αυτούς ήταν ο Hans Globke, υπεύθυνος για την συγγραφή των Νόμων του Ευρωπαϊκού Ράϊχ στις κατεχόμενες από τους Ναζί χώρες κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Globke έγινε υπουργός στην δυτικογερμανική Καγκελαρία επί Κόνραντ Αντενάουερ, ενός από τους πρωτεργάτες της ΕΟΚ, και έλεγχε ουσιαστικά όλες τις πλευρές της πολιτικής ζωής στην μεταπολεμική Δυτική Γερμανία, από τις μυστικές υπηρεσίες μέχρι την συνέχιση της πορείας του Καρτέλ του πετρελαίου και των φαρμάκων για την κατάκτηση της Ευρώπης με την νεοσύστατη ΕΟΚ.

Ο Walter Hallstein, διακεκριμένος καθηγητής Νομικής υπό το ναζιστικό καθεστώς, ο οποίος είχε διατυπώσει το 1939 τον Νόμο της «Προστασίας του Γερμανικού Αίματος και της Τιμής…», έγινε το 1957 ο βασικός αρχιτέκτονας της ΕΟΚ και ο πρώτος επικεφαλής της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής» -της περίφημης Κομισιόν, του εκτελεστικού σώματος της Ε.Ε. που σχεδιάστηκε εξ αρχής για να διοικεί την Ευρώπη έξω από κάθε δημοκρατικό έλεγχο. [βλ. Paul Anthony Taylor, Aleksandra Niedzwiecki, Matthias Rath and August Kowalczyk, The Nazi Roots of the «Brussels EU», 2010 Dr. Rath Health Foundation, και Christopher Booker, Richard North, «The Great Deception: The Secret History of the European Union»]

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ. Απλώς άλλαξε την στρατηγική του. Η απώλεια του πολέμου δεν εκτροχίασε το ευρωπαϊκό σχέδιο των ναζί, αλλά μετέτρεψε τον πόλεμο σε οικονομικό, που οδήγησε τελικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η φαρμακευτική αυτοκρατορία ήταν και είναι μία από τις βασικές δυνάμεις πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εταιρείες αυτές δεν εμπλέκονται μόνο στον έλεγχο του ιατρικού καρτέλ· είναι οι σχεδιαστές της πολιτικής.

Στις 26 Φεβρουαρίου του 2008, σε μια δημόσια συζήτηση στην Βρετανική Βουλή, ο Rodney Atkinson –πρώην σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης, συγγραφέας και λέκτορας στο πανεπιστήμιο Mainz στην Γερμανία- μίλησε για την φασιστική φύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Rodney Atkinson είναι διεθνώς αναγνωρισμένος συγγραφέας 6 βιβλίων πάνω στην πολιτική οικονομία και την κρίση που προκάλεσε το Ευρωπαϊκό Υπερκράτος, που έχουν πουληθεί σε πάνω από 50 χώρες…. Ίδρυσε τον διεθνή ιστότοπο Freenations και το British Declaration of Independence και κάνει εκπομπές σε ραδιόφωνο και τηλεόραση στην Βρετανία, τις ΗΠΑ, κ.ά.

Ο Atkinson περιέγραψε λεπτομερώς την ιστορία μιας ανομολόγητης αλήθειας: «Η Ε.Ε. ιδρύθηκε και αρχικά καθοδηγήθηκε από πρώην ναζί και φασίστες, γι’ αυτό δόθηκε το Βραβείο του Καρλομάγνου στους Τόνυ Μπλαιρ, Έντουαρντ Χηθ, Ρόϋ Τζένκινς και σε άλλους για τον ρόλο τους στην αφαίρεση της δημοκρατικής κυριαρχίας από τα κράτη-μέλη της Ευρώπης». Η Ε.Ε. σήμερα έχει αναπαράξει την πολιτική και τις δομές της Ευρώπη του ’40 και επιδεικνύει όλα τα χαρακτηριστικά μιας απολυταρχικής αντιδημοκρατικής Ευρώπης στην υπηρεσία των εταιρειών –γιατί αυτό επιδίωκαν οι φασίστες ιδρυτές της.

Δεν είναι ν’ απορεί κανείς, λέει ο Atkinson, που «η Ε.Ε. προώθησε την εθνοκάθαρση ενός εκατομ. ανθρώπων στα Βαλκάνια, κυρίως Σέρβων, από τους Κροάτες, Βόσνιους και Κοσοβάρους, οι οποίοι όλοι είχαν στελεχώσει τις μεραρχίες των Βάφεν Ες-Ες των ναζί το ‘40».

Εκείνοι που επιδίωκαν την καταστροφή της δημοκρατικής κυριαρχίας γνώριζαν ότι δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν αν οι προθέσεις τους ήταν φανερές. Και δεν μπορούσαν να επιτύχουν αν επιχειρούσαν το πραξικόπημά τους μέσα σε ένα δημοκρατικό σύστημα. Έδρασαν συνεπώς πίσω από το δημοκρατικό σύστημα και κατά μήκος των εθνικών συνόρων. Εγκαθίδρυσαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα γραφειοκρατικό κράτος τόσο μονολιθικό που οι περισσότεροι μένουν βουβοί από το μέγεθος του εγχειρήματος.

Τώρα που ο μέχρι τούδε μυστικός τους σκοπός να μετατρέψουν τα δημοκρατικά έθνη-κράτη της Ευρώπης σε μια γιγαντιαία νεο-φιλελεύθερη αυτοκρατορία είναι επικείμενος, οι νέοι δικτάτορες έχουν αποθρασυνθεί. Δρουν σαν να μην υπάρχουν οι ψηφοφόροι, αφού γνωρίζουν ότι τους έχουν αφαιρέσει κάθε δύναμη.

Έχοντας μπλοκάρει τα δημοψηφίσματα στο 95% των κρατών-μελών της Ε.Ε., αρνήθηκαν στους λαούς το δικαίωμα να ψηφίσουν για την μαζική απώλεια των δημοκρατικών δικαιωμάτων με την Συνθήκη της Λισσαβώνας. Κι όμως, είναι εξωφρενικό όταν, σύμφωνα με μετρήσεις της κοινής γνώμης από το Ευρωβαρόμετρο, μόνο το 50% των πολιτών της Ε.Ε. υποστηρίζουν σήμερα την Ε.Ε., να απειλούνται πολίτες κρατών-μελών της Ε.Ε. ότι μπορούν να συλληφθούν και να εκδοθούν σε άλλη χώρα χωρίς ουσιαστικά στοιχεία για κάποιο έγκλημα ή το δικαίωμα της προσαγωγής εντός τακτής προθεσμίας σε δικαστήριο.

Όπως προέβλεψε ο Μπρεζίσνκι, «η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της Αμερικής εξαρτάται από το πόσο χρόνο και πόσο αποτελεσματικά θα διατηρηθεί η υπεροχή της στην ευρασιατική ήπειρο» (Η Μεγάλη Σκακιέρα, εκδ. Λιβάνη, Αθήνα 1998, σ.63).

Μια απλή ματιά στον χάρτη, λέει ο Μπρεζίνσκι, υποδεικνύει ότι η κυριαρχία επί της Ευρασίας σημαίνει: α) τον έλεγχο δύο από τις τρεις πιο οικονομικά ισχυρές και παραγωγικές περιοχές του κόσμου, β) την υποταγή της Αφρικής και την περιθωριοποίηση του δυτικού ημισφαιρίου και της Ωκεανίας, γ) τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους του φυσικού πλούτου του κόσμου που βρίσκεται εκεί, τόσο στις επιχειρήσεις της όσο και στο υπέδαφός της. Η Ευρασία αντιπροσωπεύει το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού και το 60% περίπου του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Στην Ευρασία ανήκουν, επίσης, οι έξη μεγαλύτερες οικονομίες μετά τις ΗΠΑ και όλες οι χώρες που διαθέτουν πυρηνικά οπλοστάσια, εκτός από μία.

Σ’ αυτή την τεράστια γεωπολιτική σκακιέρα, που επεκτείνεται από την Λισσαβώνα μέχρι το Βλαδιβοστόκ, παίζεται το σύγχρονο Μεγάλο Παιχνίδι, το οποίο θα κρίνει αν η Ουάσιγκτων θα παραμείνει η κυρίαρχη υπερδύναμη ή θα χάσει την παγκόσμια επιρροή της.

Ο Μπρεζίνσκι αναγνωρίζει πέντε βασικούς γεωστρατηγικούς παίκτες (κράτη με επιρροή πέραν των συνόρων τους) και αυτοί είναι η Γαλλία, η Γερμανία, η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία, και πέντε κρίσιμους γεωπολιτικούς άξονες, κράτη δηλαδή, των οποίων η σημασία απορρέει από την ευαίσθητη θέση τους, με πρώτη την Ουκρανία, χωρίς την οποία η Ρωσία παύει να είναι ευρασιατική αυτοκρατορία. Οι υπόλοιποι γεωπολιτικοί άξονες είναι η Τουρκία, το Ιράν, το Αζαρμπαϊτζάν και η Νότιος Κορέα!

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, το είδος της Ευρώπης που προτιμά και προωθεί η Αμερική είναι Ευρωπαϊκή Ένωση ως ουσιαστικό γεωπολιτικό προγεφύρωμα των ΗΠΑ στην ευρασιατική ήπειρο.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν γνωρίζουν ολόκληρη την ιστορία. Από την πρώτη στιγμή, η Συνθήκη της Νίκαιας ήταν μια προσπάθεια να καθιερωθεί μια πολιτική Ευρώπη με την δική της κυβέρνηση. Αλλά αυτό δεν το είπαν στους πολίτες. Τα μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν την συνθήκη ως απαραίτητη και δεν υπήρξε κανένα ενημερωτικό πολιτικό ντημπαίητ σχετικά με το πώς η συνθήκη μείωνε την κυριαρχία και την ανεξαρτησία των κρατών-μελών.

Σε μια σφυγμομέτρηση που έγινε για λογαριασμό της Ε.Ε., μόνο το 28% των Ευρωπαίων πολιτών είχαν ακούσει ποτέ για την ευρωπαϊκή συνθήκη ή γνώριζαν τον στόχο της για την δημιουργία ενός προσχεδίου συντάγματος για ολόκληρη την Ευρώπη.

Γι’ αυτό οι παγκοσμιοποιητές τύπου Μπρεζίνσκι, Σόρος και άλλων εγκεφάλων στην υπηρεσία της υπερεθνικής χρηματιστηριακής ελίτ λένε ότι η «παρακμή της εσωτερικής ζωτικότητας της Ευρώπης» υπονομεύει την προσπάθεια ενοποίησής της.

Κατηγορούν δηλαδή τους λαούς της Ευρώπης γιατί δεν αποδέχονται τον σκοπό της ευρωπαϊκής υπόθεσης, όπως τον προωθεί ένας αντιλαϊκός και αποξενωμένος από την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη γραφειοκρατικός μηχανισμός, τον οποίο δημιούργησε αρχικά η ΕΟΚ και γιγάντωσε η Ε.Ε. Και τι φταίει γι’ αυτό; Το υπερβολικά δυσβάστακτο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, το οποίο υποσκάπτει την οικονομική ζωτικότητα. (Μπρεζίνσκι, ο.π., σ.111)

Ήταν ομολογημένος σκοπός τους εξ αρχής η διάλυση του κοινωνικού κράτους. Από την ώρα που η σοβιετική απειλή εξαφανίστηκε, πρέπει οι Ευρωπαίοι να προσαρμοσθούν στην παγκοσμιοποιημένη δουλοκρατία. Έμαθαν, όμως, στις κρατικές απολαβές και τον «κοινωνικό ηδονισμό», όπως αποκαλούν οι νεοφιλελεύθεροι φασίστες τον στοιχειωδώς ανθρώπινο τρόπο ζωής και τις εργασιακές κατακτήσεις δεκαετιών, και γι’ αυτό πρέπει να τους εξαθλιώσουμε βιαίως. Με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την απειλή της χρεωκοπίας και με τα Μνημόνια, τις τρόϊκες και της δήθεν «μεταρρυθμίσεις», η ευρωπαϊκή ενοποίηση γίνεται μια υποχρεωτική, κατ’ εντολήν, διαδικασία, όπως και το αντίστοιχο ναζιστικό σχέδιο.

Τα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να διαλυθούν γιατί ευνοούν τον προστατευτισμό και τον τοπικισμό και δεν μπορούν να διαχειριστούν τα νέα προβλήματα όπως το μεταναστευτικό. Αυτό πρεσβεύουν οι globalists και θεωρούν ότι επείγει να εφαρμοσθεί ένα διευρυμένο ηπειρωτικό ομοσπονδιακό πλαίσιο.

Εάν, μάλιστα, η Ε.Ε. υιοθετήσει το Ομοσπονδιακό σύστημα, οι ΗΠΑ ζητούν να επιβληθεί μια φωνή και μια ψήφος για όλη την Ευρώπη στον ΟΗΕ. Ειδάλλως, εκβιάζουν, θα ζητήσουν δικαίωμα ψήφου στην Γενική Συνέλευση και για τις 50 Πολιτείες των ΗΠΑ.

Τώρα πλέον, η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού και του εθνικισμού σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, θα αναγκάσει τα κέντρα αποφάσεων της Ε.Ε. να επιταχύνουν τις διαδικασίες ομοσπονδοποίησης, αυξάνοντας έτσι τις φυγόκεντρες τάσεις στην Ευρωζώνη. Η Ευρώπη, όπως την γνωρίζουμε σήμερα, δεν θα αντέξει για πολύ: ή θα μεταβληθεί σε ένα συγκεντρωτικό υπερκράτος παρά την θέληση των λαών της, ή θα διαλυθεί. Αλλά και στην πρώτη περίπτωση θα αποσταθεροποιηθεί από την εσωτερική αντίσταση των λαών της που θα φουντώσει. Μπαίνουμε στην ευθεία για το End Game, όπως ψιθυρίζεται στους διαδρόμους των Βρυξελλών, και ίσως ξαναζήσουμε έναν ευρωπαϊκό κατακερματισμό, πράγμα που ίσως δεν θα είναι η καλύτερη επιλογή για την Αμερική.

Έχουμε, με λίγα λόγια, μπει σε μια περίοδο αστάθειας, κλονισμών και κοινωνικοπολιτικών εντάσεων, που ανατρέπει τις συνθήκες διατήρησης της ειρήνης όπως την γνωρίσαμε την τελευταία τριακονταετία.

*[Δημοσιεύθηκε στο Hellenic Nexus τ.85, Μάϊος 2014]

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΠΙΘΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Fri, 16 May 2014 09:02:00 +0000

Τον τελευταίο καιρό, έχουμε δει να ξεφυτρώνουν διάφορες ενώσεις πολιτών και κινήσεις του Σαββατοκύριακου,καθοδηγούμενες από πρόσωπα τα οποία θέλουν επιμόνως να εξαργυρώσουν την κινηματική τους δράση,ανακατεύοντας ιδεολογίες και ακολουθώντας το δρομολόγιο του συστήματος:"αγανάκτηση-εκλογές-εκτόνωση-απογοήτευση-εσωστρέφεια". Δίνουν την ψευδαίσθηση της αντίστασης, απογοητεύοντας στο τέλος όλους όσοι τους ακολούθησαν. Λογικό επόμενο εφόσον δεν έχουν σταθερό ιδεολογικό υπόβαθρο.

Η Κ.Α.Π ΣΠΙΘΑ εμπνεύστηκε από την μακραίωνη παράδοση μας ,με κορυφαίες στιγμές το 1821 και την Εθνική Αντίσταση ,έχοντας τες φάρους που οδηγούν την πορεία της προς την απελευθέρωση της χώρας.

Ο Μίκης Θεοδωράκης ίδρυσε μια κίνηση ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ που κινείται πέρα και πάνω από τις πολιτικές παθογένειες,τα συμπλέγματα και τις φαυλότητες που κυριαρχούν αυτή την περίοδο κι έχουν βυθίσει το λαό μας σε τόσο βαθιά κρίση. Οι λαικισμοί,οι μακιαβελισμοί,οι μικρο παραγοντισμοί των λαοπλάνων και των κομματαρχών δεν χωρούν στην αγωνιστική μας δράση.

Η Κίνησή μας δεν αναγνωρίζει το παρόν πολιτικό σύστημα,γιατί το θεωρεί όργανο της ξένης εξάρτησης και για το λόγο αυτό τοποθετείται ΑΠΕΝΑΝΤΙ και ΜΕΤΩΠΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΗ. Ως εκ τούτου θεωρούμε πράξη συμβιβασμού τη συμμετοχή στις όποιες εκλογές αλλά και πράξη νομιμοποίησης της παράνομης εξουσίας που ασκείται με θύμα τη χώρα και τον Ελληνικό λαό. Δεν είναι δυνατόν να γίνουν ελεύθερες εκλογές μέσα σε συνθήκες απώλειας της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.

Η Σπίθα θα περιμένει-μονάχα αυτή-και πάλι,την επόμενη μέρα των εκλογών για να αντιμετωπίσει πολλαπλασιασμένη την οργή του Λαού,η οποία πολύ φοβόμαστε ότι αυτή τη φορά θα είναι εναντίον και των κινήσεων-κινημάτων,αφού εκεί έχουν εναποθέσει κάποιοι εκ των συμπολιτών μας τις ελπίδες τους για τη σωτηρία της Πατρίδας.

Σκοπός μας είναι να διαφωτίσουμε την κοινή γνώμη,για να δει την αλήθεια και να στρατευτεί σ΄έναν κοινό αγώνα,ώστε μια μέρα να γίνουμε τόσοι πολλοί και τόσο δυνατοί που ν΄αναγκάσουμε αυτό το σάπιο σύστημα να καταρρεύσει, έτσι που οι ξένες δυνάμεις να χάσουν τα τελευταία στηρίγματά τους και να μας αφήσουν επιτέλους ήσυχους.Αυτή θα είναι η μέρα της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας που αποτελεί και τον βασικό στόχο της Κίνησής μας.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

noreply@blogger.com (Επικούρειος) — Thu, 15 May 2014 06:19:00 +0000

Γράφει η Ιωάννα Κολοβού

Κάποιοι ταλαιπωρούν τον Μίκη Θεοδωράκη με αθλιότητες. Θέλουμε να πιστεύουμε οι άνθρωποι και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμιά σχέση με αυτά. Αναγκαζόμαστε να κάνουμε δεύτερη διάψευση μέσα σε μια εβδομάδα. Κάποιοι προβοκάρουν άγρια και το Μίκη και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ντροπή!
Παραθέτουμε το κείμενιο της διάψευσης:

ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΖΩ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΤΑΞΗ

Δεν έχει περάσει ούτε εβδομάδα από την προηγούμενη δήλωση που αναγκάστηκα να στείλω στον τύπο για να διαψεύσω ότι δήθεν στηρίζω κάποια πολιτική παράταξη στις επερχόμενες εκλογές και ήδη πληροφορούμαι ότι χθες ανακοινώθηκε ότι υποστηρίζω «μαζί με άλλους καλλιτέχνες» υποψήφιο Δήμαρχο.

Επαναλαμβάνω (ελπίζω για τελευταία φορά) ότι δεν στηρίζω κανένα υποψήφιο και καμία παράταξη και λυπάμαι πάρα πολύ για τον τρόπο που κάποιοι χρησιμοποιούν το όνομά μου.

Μίκης Θεοδωράκης

Αθήνα, 14.5.2014
Αυτοί που επιδίδονται σ αυτού του είδους τις προβοκάτσιες, κάνουν κακό: στους πολίτες κυρίως, τους οποίους προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν. Στον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος με αυτό τον τρόπο χάνει την αξιοπίστία του. Τον Μίκη Θεοδωράκη απλώς τον ταλαπωρούν δεν μπορύν να τον αγγίξουν. Ο ιδρυτής της ΣΠΙΘΑΣ, δήλωσε εδώ και καιρό ότι αποχωρεί από την ενεργό πολιτική. Η ΣΠΙΘΑ συνεχίζει το δρόμο της πιστή και αταλάντευτη στην ιδεολογία που εκείνος έδειξε... Ο Μίκης δεν κατεβάζει "γραμμή" δεν στηρίζει κανένα κόμμα ή πρόσωπο και βαθύτατα δημοκρατικός, επιλέγει να αφήσει ελεύθερα τα μέλη της ΣΠΙΘΑΣ να ψηφίσουν όποιο αντιμνημονιακό κόμμα πιστεύουν.