tag:blogger.com,1999:blog-71594238766689224522024-10-07T10:22:19.189+05:30मुक्तछंद स्वछंद मन, मुक्त भावना... शब्दांचे बंध, कवितेची ओळ...Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.comBlogger69125tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-19509138881158064182023-06-22T22:12:00.001+05:302023-06-22T22:12:19.974+05:30प्रवास खिडकीजवळचालहानपणी रेल्वेमधून जाताना सगळ्यांना खिडकीजवळ बसायला आवडतं, कालांतराने सो कॉल्ड समजूतदारपणा येतो, अन् खिडकीपाशी बसणं दुय्यम महत्वाचे होते , रेल्वेत <div>रेल्वेत चढायला मिळणं आणि गंतव्य स्थानी पोहचणे महत्वाचे होते. अशातच चुकून कधी मिळाली बसायला जागा तरी ती खिडकी असेलच असं नसतं.</div><div>अचानक कधी एके दिवशी ऑफिस मधून उशिरा निघालाय तुम्ही, रेल्वेत चढायला मिळालं आणि खिडकपाशी जागा ही...</div><div>वाऱ्याची चेहऱ्यावर येणारी झुळूक, कानात संगीताचे सुर आणि गाण्यातला एक एक शब्द तुमच्या काळजाला भिडला की दिवसभराचा थकवा कुठल्याकुठे निघून जातो.</div><div><br></div><div>मला आठवतं पुणे मुंबई प्रवास करताना इंटरसिटीची जनरल क्लासमधली खिडकीजवळची जागा नेहमी पकडुन संध्याकाळचा सूर्यास्त, मंद हवा , गाणी,आणि कधी कधी पावसाच्या सरी असं अनुभवायची जणू सवय झाली होती,बाजूच्या दोन सीट वर कोण आलं कोण गेलं याचं काही सोयरसुतक नसे मला, पण निसर्गाची बाहेर चाललेली एक एक करामत पाहत दिवसभराचा थकवा निघून जाई.</div><div>आज बऱ्याच दिवसांनी कामाच्या व्यापातून स्वतःसाठी असे दोन क्षण काढता आले, रात्रीची वेळ, मुंबईची लोकल रेल्वेमध्ये गर्दी बऱ्यापैकी कमी झालेली होती, खिडकीजवळ जाऊन बसलो. बसता क्षणी काही वाटले नाही, पण प्रवास जसा सुरू झाला आणि खिडकीबाहेरच्या निसर्गासोबत हितगुज सुरू झाले, तेव्हा कितीतरी दिवसाचे मनावर असलेलं मळभ क्षणात दूर झालं आणि नवी उमेद निर्माण झाली.</div><div><br></div><div>वय वाढलं तरी काही गोष्टी बदलत नाहीत, त्या तितक्याच मनाच्या जवळ असतात आणि मनाला ही त्यांच्यामुळे नवीन उभारी येते.</div>Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-64515854676311590662022-02-18T22:58:00.001+05:302022-02-22T22:36:07.882+05:30अमोल - अमूल्य असा माणूस<br><br>कधीतरी आयुष्यात असं कोणीतरी येतं, की आपल्याला ती व्यक्ती परकी नव्हतीच कधी असं भासते.<br>अमोल कचरे हा असाच एका आडवाटेवर भेटलेला सच्चा माणूस, नंतर तो कधी मित्र आणि काळाच्या ओघात मोठा भाऊ झाला कळले ही नाही. लिखाण, डोंगरातल्या वाटा आणि खवय्येगिरी यात आम्हांदोघांचा रस, त्यामुळेच मुंबई-पुणे अंतर असून ही दोघांत फारसे अंतर नव्हते. <br><br>आमची पहिली भेट ही गडावरची “राजमाची”, २०१३च्या पावसाळ्यात त्याचा शाळकरी मित्र आणि माझा कंपनीमधला मित्र सागर, हा आमच्या मैत्रीतला दुवा ठरला. तिथून या मैत्रीचा प्रवास सुरु झाला. आधी आदराने सर म्हणून हाक मारली, तर तो हसला , दादा बोललो तर म्हणाला मला वय झालाच्या फिल नको देऊ. अमोलच हाक मार.<br><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhq5rMc2efxwhIsWprCt0zRnQfwtpwPZ8hGZEmODjKZLBK3zFAnzd78SdSa7a874Am62_g9-OGYzkQe9MUGzFqjFk0chTSYrn8FP1-QgoNOXb_Vn3R_ngNY3Bb_VOO0OONrzy-HGAUefyifO54BMqoAILh8_qt8fRQosY4EgW5AuZzGxCrrWm8BA0ZGLA=s960"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhq5rMc2efxwhIsWprCt0zRnQfwtpwPZ8hGZEmODjKZLBK3zFAnzd78SdSa7a874Am62_g9-OGYzkQe9MUGzFqjFk0chTSYrn8FP1-QgoNOXb_Vn3R_ngNY3Bb_VOO0OONrzy-HGAUefyifO54BMqoAILh8_qt8fRQosY4EgW5AuZzGxCrrWm8BA0ZGLA=s320"></a></div><br>मी उच्चशिक्षणासाठी पुण्यात आलो तेव्हा त्याच्यासोबत पुणे फिरलो, युनिव्हर्सिटी मध्ये असलेल्या घरी राहीलो. त्याने कधीही परकेपणा दाखवला नाही. माझे छोटेखानी ब्लॉगवर लिहणं त्याच्या प्रोत्साहनामुळे वर्तमानपत्रात छापून आले आणि येत राहीले. प्रभातचे कॉलेज कनेक्ट असो किंवा सकाळच्या रत्नागिरी पुरवणीचा वर्धापनदिनानिमित्त आम्ही दोघांनी लिहिलेला लेख, तो कायम प्रोत्साहन देत असे. काही नविन लिहीले का? असेल तर दे वाचायला, नाहीतर हा विषय आहे यावर लिह आणि दे असं हक्काने सांगायचा. <br><br>कोणत्या ही फेस्टिवलमध्ये जायला आम्ही दोघे तयार... काळाघोडा आर्ट फेस्टिवल असो किंवा मुंबई फिल्म फेस्टिवल... नविन लोक, नविन गोष्टी आणि नविन तंत्रज्ञान हे त्याचं बौद्धिक खाद्यच जणू... <br> <br><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgWo3UV5t5augUSfDV45YPrKoWX08JlfVgkx4B4u1hZTgYY4hH3X4HwAZBtxlXJHOFJK7LrtD2V_SyR4giuMXrKZQUAVf2371Y1IPyCp-G67w77yY7iDC2GK0L-xAy8TfsaOb9KxFsCSD0lDDPWdTqbfq3BJRhkepXuLXvwDaJdi9wzzi-iLB8dT7shqA=s960"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgWo3UV5t5augUSfDV45YPrKoWX08JlfVgkx4B4u1hZTgYY4hH3X4HwAZBtxlXJHOFJK7LrtD2V_SyR4giuMXrKZQUAVf2371Y1IPyCp-G67w77yY7iDC2GK0L-xAy8TfsaOb9KxFsCSD0lDDPWdTqbfq3BJRhkepXuLXvwDaJdi9wzzi-iLB8dT7shqA=w201-h113"></a></div><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEh4YouWgOTVQqulELsJRW_doaK-hrNHxRq-FVJ4EfLq0Ka1foCc80IVPmDXlgowybR60_4ALUu4v-6XHq863Oyyludng7JuX4iVMfU_d4gtVJFVq7t02LdB2ITS2RXQMRfpeNjgARZ0WrbQ3oPbFOf0NDIbmcYz6mCGnrXzEcD18mfNUHi9ktCKEVaglw=s960"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEh4YouWgOTVQqulELsJRW_doaK-hrNHxRq-FVJ4EfLq0Ka1foCc80IVPmDXlgowybR60_4ALUu4v-6XHq863Oyyludng7JuX4iVMfU_d4gtVJFVq7t02LdB2ITS2RXQMRfpeNjgARZ0WrbQ3oPbFOf0NDIbmcYz6mCGnrXzEcD18mfNUHi9ktCKEVaglw=w74-h132"></a></div><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiGGJ2lxDkz2DgZ_o-vK812VxjGp1AfekZEvUHncbMhsOfLTHDQhMuCJsMspSy9mGyMvfUnXaK2nBSJhHjhBXpk7IQx97wLfb2o-NfjqoQ48uOidRXJ4YOZORslzIDcWGXiMapWlAp-u66p6mr-AEGY3YM0ycCedmRWqYHiKm3jUm3-jAOiTcbzNZhwzw=s1660"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiGGJ2lxDkz2DgZ_o-vK812VxjGp1AfekZEvUHncbMhsOfLTHDQhMuCJsMspSy9mGyMvfUnXaK2nBSJhHjhBXpk7IQx97wLfb2o-NfjqoQ48uOidRXJ4YOZORslzIDcWGXiMapWlAp-u66p6mr-AEGY3YM0ycCedmRWqYHiKm3jUm3-jAOiTcbzNZhwzw=w140-h140"></a></div>तो जिथे जात असे तिथे नविनमाणसे जोडून येत, आपल्या घरातले आपले कमी आणि त्याच्या बाजूने जास्त बोलायचे इतका तो माणसांना जिंकुन घेण्यात तरबेज. कधी मराठवाडा दौरा, कधी गोव्या मध्ये इफ्फी तर कधी नोकरी निमित्त या ना त्या शहरात तो असायचा. आम्ही जमेल तेव्हा जमेल तसे नेहमी क्षणभर का होईना वाटेत थांबून भेटायचो. कोल्हापूरचे रेडीओ सिटी असो वा मंत्रालय तो आपुलकीने स्वागत करायचा आणि प्रवासातला ताण विरघळून जायचा.<br><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjueBBU9ZqN4-P7gsOWRfmfTHNhBjHAPEP_hrKTQlKYU4rQrqia922uNtGGv6XBrKcxK_8Qw4w36div3koMdV3u0QcQruGamNnvDbvUDxK9TSF2kyxlIRUiaH-OKrcUJkj7ssfhCvBaKN35jM7s880pYna4ZAxCQxiF24h3TFv4aGs28K93cVoau_j3NA=s2048"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjueBBU9ZqN4-P7gsOWRfmfTHNhBjHAPEP_hrKTQlKYU4rQrqia922uNtGGv6XBrKcxK_8Qw4w36div3koMdV3u0QcQruGamNnvDbvUDxK9TSF2kyxlIRUiaH-OKrcUJkj7ssfhCvBaKN35jM7s880pYna4ZAxCQxiF24h3TFv4aGs28K93cVoau_j3NA=w205-h154"></a></div><br><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhJQrMhpeVbkYECavHh6LGtYHlIgO8XR-eKiLFeJ4wM42TjIMENIb7HWk4P7eVxUTluQ7OfsmyyJfkULAHGmQVd6DtwHCi1htYjIuJjDkQwgy6Y73ajX79s0-aIL_VAsKcu7xOzu-e29Sj6CgjRiKXQVb2zGylgPdmyoqCuBCLAIUpyhprniL3WJlOK9Q=s960"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhJQrMhpeVbkYECavHh6LGtYHlIgO8XR-eKiLFeJ4wM42TjIMENIb7HWk4P7eVxUTluQ7OfsmyyJfkULAHGmQVd6DtwHCi1htYjIuJjDkQwgy6Y73ajX79s0-aIL_VAsKcu7xOzu-e29Sj6CgjRiKXQVb2zGylgPdmyoqCuBCLAIUpyhprniL3WJlOK9Q=w253-h142"></a></div><br><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgtmsY29ixnsFiQyFSvsQfGpdAIRTWkA7xB0eonkqCraPuiESNH6tWVVXo3joEE8DGaJ1zPIfrs_-F9E93KOrJIYZUxDW_xZJbUjKTwKAB7HPJg3V8cfqNIppwXT_R2hZRFtd6Jx5BoesdaqQDQZRaEH-ZhbbAlXC3imHYphGeA7eljfthkEiralMvz8Q=s2592"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgtmsY29ixnsFiQyFSvsQfGpdAIRTWkA7xB0eonkqCraPuiESNH6tWVVXo3joEE8DGaJ1zPIfrs_-F9E93KOrJIYZUxDW_xZJbUjKTwKAB7HPJg3V8cfqNIppwXT_R2hZRFtd6Jx5BoesdaqQDQZRaEH-ZhbbAlXC3imHYphGeA7eljfthkEiralMvz8Q=w269-h151"></a></div><br><div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjdjtlsXYKVmTj2XU950RTf2biosAHNQAYlQuZrDXKiISqe3mdjg4Tj3MxdV1lew0dNC7SxJT3y_bKNTG1VD6Fj5cAMZBiidTpxuH3BfhXiuSHXHTinnEYkxypQ85FYbwJ8_rel1cyYzt7s-ro7Pd5R3l72Zm32OsI2GAxovqtK1O1NEPYzXScKlfmhYg=s2592"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjdjtlsXYKVmTj2XU950RTf2biosAHNQAYlQuZrDXKiISqe3mdjg4Tj3MxdV1lew0dNC7SxJT3y_bKNTG1VD6Fj5cAMZBiidTpxuH3BfhXiuSHXHTinnEYkxypQ85FYbwJ8_rel1cyYzt7s-ro7Pd5R3l72Zm32OsI2GAxovqtK1O1NEPYzXScKlfmhYg=w291-h164"></a></div>पण म्हणतात ना जो आवडे सगळ्यांना तोचि आवडे ईश्वरा, तसेच काळाने घात केला आणि अमोल तू सर्वांना मागे टाकून निघून गेलास. तुझ्या जाण्याने एक न भरून निघणारी पोकळी निर्माण झाली. <br><br>तू नेहमीच माझ्यासाठी प्रोत्साहन राहशील. दोन दिवस आधी फोनवर आपले बोलणे झाले होते, तेव्हा तू ऑपरेशनची पुसटशी कल्पना ही दिली नव्हतीस, पण आपण पुढच्या महिन्यात भेटायचे , गंधर्वचा वाढदिवस साजरा करायचा हे सगळं नियोजन करत होतो पण नियतीने मात्र काही वेगळंच योजले होते. <br><br>- प्रशांत खोत<br><img src="https://img1.blogblog.com/img/video_object.png"><br><br><br>~स्पर्श~<div></div>Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-24813352623846222732020-09-21T00:08:00.001+05:302020-09-21T00:08:21.629+05:30तुझ्यासोबततुझ्या मोहक डोळ्यात<div>मला सामावून जायचं आहे</div><div>नाकावरच्या रागात</div><div>लुप्त होऊन जायचं आहे</div><div><br></div><div>ओठावरच हसू तुझं</div><div>नेहमी सुरक्षित ठेवायचं आहे</div><div>तुझ्या निर्मळ मनातल्या</div><div>प्रत्येक भावनेत उतरायचं आहे</div><div><br></div><div>तुझ्या उबदार बाहुपाशात</div><div>स्वतःला विसरून जायचं आहे</div><div>पैंजनाच्या मधुर सुरांसोबत</div><div>आयुष्याची वाट चालायची आहे</div><div>~©स्पर्श~</div>Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-50808204203015993412020-09-21T00:04:00.001+05:302020-09-21T00:04:26.218+05:30विखुरलेली मैत्रीशेवटी या नात्याचा खेळ<div>तूच जिंकलास</div><div>अन् मला यात</div><div>कायमचं हरवलंस,</div><div><br></div><div>तुला हवं होतं</div><div>आता ते सर्व तुला मिळालं,</div><div>पण तू माझ्या प्रिय व्यक्तीला</div><div>स्वतःतून गमावलं,</div><div><br></div><div>आणि पुढे चालताना माझ्या</div><div>मनात प्रिय व्यक्ती सोबत असतील,</div><div>पण तुला कधीच उमजलं नाही</div><div>आणि आता काही बंध ही नसतील,</div><div><br></div><div>आता ना कटकट माझी</div><div>ना काळजीचे प्रश्न तुला,</div><div>कटूता नाही लागू देणार मी त्यांना</div><div>ज्या सुंदर आठवणी तू दिल्यात मला,</div><div><br></div><div>लागलीच कधी गरज माझी</div><div>तर हाक मार बिनधास्त तू,</div><div>पाळेल माझे दिलेलं वचन मी</div><div>संकटात तुझ्या नसशील फक्त तू,</div><div><br></div><div>तुला नाही आलं </div><div>तुझ्या शब्दांचा मान राखता</div><div>मी मात्र तुझं सुखचं मागेल </div><div>देवासमोर नेहमी हात जोडता...</div><div>~©स्पर्श~</div>Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-15859671643203280972019-12-03T20:41:00.001+05:302019-12-22T14:55:53.212+05:30तुझ्या चेहऱ्यावरचा राग...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: center;">
तुझ्या चेहऱ्यावरचा राग</div>
<div style="text-align: center;">
तुला आणखी सुंदर बनवतो,</div>
<div style="text-align: center;">
गुलाबी झालेले गाल बघून</div>
<div style="text-align: center;">
मग उगाच मी गाल ओढतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
लटक्या रागाचा नाकावर टेंभा</div>
<div style="text-align: center;">
मग हळूच विरून जातो गालावर</div>
<div style="text-align: center;">
हास्याची खळी थोडी अन् थोडा</div>
<div style="text-align: center;">
चढलेला राग पुन्हा येतो नाकावर...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
आधीचा राग होताच त्यात आता</div>
<div style="text-align: center;">
गाल ओढल्याचा रागाची बेरीज</div>
<div style="text-align: center;">
मनवण्यास आता नुसते कान धरून</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
सुटका नाही, हसणार नाही तू चॉकलेट खेरीज...</div>
<div style="text-align: center;">
~©स्पर्श~</div>
<div class="post-sidebar" style="background-color: #ececec; color: #292929; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 20px; position: absolute; right: 0px; text-align: start; top: 0px; width: 290px;">
<div class="post-share-buttons post-share-buttons-top" style="position: relative;">
<div class="byline post-share-buttons goog-inline-block" style="color: #d67f3f; display: inline-block; font-size: 14px; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 700; line-height: normal; margin-bottom: 8px; margin-right: 0px; position: relative;">
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-1809582879253845902019-12-02T11:12:00.001+05:302019-12-22T14:54:03.004+05:30काय दोष तिचा...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div>
<div style="text-align: center;">
काय दोष तिचा</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
या वासनाच्या</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
दुनियेमध्ये विश्वास </div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
शोधला तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
काय दोष तिचा</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
तिच्या स्वप्नासाठी</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
ती घराबाहेर </div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
पडली तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
काय दोष तिचा</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
जर ती रात्री </div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
बेरात्री बाहेर </div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
वावरली तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
काय दोष तिचा</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
जर तिच्या आजूबाजूला</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
वासने चे राक्षस</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
आ वासून उभे आहेत तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
काय दोष तिचा</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
नकार दिला जरी</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
अत्याचार सोसावे</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
लागले तर</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
काय दोष तिचा</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
या न्यायप्रविष्ठ</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
देशात ही न्याय</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
मिळत नसेल तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
दिल्ली, काश्मिर,</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
कोपर्डी, हैदराबाद</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
आणखी किती</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
जीवांना मुकावं लागणार...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
काय दोष तिचा</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
एक स्त्री म्हणून</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
जन्म घेतला तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
मोकळा श्वास घेतला तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
स्वप्न पाहिली तर...</div>
</div>
<div>
<div style="text-align: center;">
~©स्पर्श~</div>
</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-58017378345508638112019-09-26T21:18:00.001+05:302019-12-22T15:00:14.490+05:30चुकतंय कुठे?<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: center;">
तुझं चुकतंय</div>
<div style="text-align: center;">
की माझं चुकलं</div>
<div style="text-align: center;">
यात राहत ते एकमेकांना</div>
<div style="text-align: center;">
समजून घ्यायचं... हे चुकतंय...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
तू असं वागलास,</div>
<div style="text-align: center;">
तू तसं नाही केलंस,</div>
<div style="text-align: center;">
एकमेकांच्या चुका</div>
<div style="text-align: center;">
दाखवत बसायचं... हे चुकतंय...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
मी बरोबर आणि</div>
<div style="text-align: center;">
तू कसा चुकीचा,</div>
<div style="text-align: center;">
याचा पाढा गिरवत</div>
<div style="text-align: center;">
एकमेकांना खुजवायचं... इथे चुकतंय...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
तुझं-माझं करत बसतो</div>
<div style="text-align: center;">
आणि आपलं दोघांचं काही असेल,</div>
<div style="text-align: center;">
ते अलगद बाजूला सारून</div>
<div style="text-align: center;">
तोंड फुगवून बसायचं... ते चुकतंय...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
~©स्पर्श~</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-16783686047814066652019-08-31T15:03:00.001+05:302019-08-31T15:03:29.621+05:30अश्रूंचे मोल...<p dir="ltr">तुझ्या नेत्रातून<br>
ओघळणाऱ्या<br>
त्या थेंबामुळे<br>
मला उमगले</p>
<p dir="ltr">तुझं निरागस<br>
चेहऱ्यावरचं <br>
स्मितहास्य<br>
गमावणे होते<br>
अश्रूंचे मोल...</p>
<p dir="ltr">प्रत्येक अश्रुंच्या<br>
ठायी तुला होणाऱ्या<br>
वेतना अन् तुझं<br>
छिन्विच्छिन <br>
झालेलं मन होते<br>
अश्रूंचे मोल...</p>
<p dir="ltr">तुझे अश्रू मज<br>
मोत्याहूनही मौल्यवान...<br>
तुझ्या कडातून<br>
ओघळावा अन्<br>
मी अलगद झेलून<br>
हृदयात साठवावा...<br>
~©स्पर्श~</p>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-1007626561637828622019-08-31T15:00:00.001+05:302019-08-31T15:03:45.933+05:30गर्दीतल्या माणसातला माणूस मी शोधत होतो<p dir="ltr"><u>रस्त्यावर</u> खूप गर्दी जमली होती<br>
अपघात झाला असं कानावर आलं,<br>
पण घोळक्यामुळे पुढे जाता येत नव्हतं<br>
थोडं पुढे जायचा प्रयत्न केला तर <br>
मोबाईलवर फोटो काढणारे आणि व्हिडिओ शूट<br>
करणारे हात उंचावलेले दिसले,<br>
रुग्णवाहिका आली तर तिलाही<br>
वाट द्यायला गर्दी बाजूला जात नव्हती<br>
कशीबशी ती अपघात स्थळी गेली,<br>
रक्ताच्या थारोळ्यात पडलेला तो देह<br>
बघ्यांसाठी चर्चेचा विषय ठरला होता,<br>
डॉक्टरने तिथेच नाडी तपासली<br>
आणि गर्दीतून एकच नजर फिरवली,<br>
दहा मिनिटांवर होता दवाखाना<br>
आपल्यालाच यायला उशीर झाला...<br>
त्या देहातून अर्धा तास रक्त वाहून<br>
आत्मा ही कधीच देवलोकी गेला,<br>
घरी आलो टीव्ही लावला तर<br>
त्या अपघाताची बातमी आली<br>
गर्दीत काढलेला व्हिडिओच दाखवला<br>
मी मात्र त्या गर्दीतल्या माणसातला<br>
संवेदनशील माणूस शोधत होतो...<br>
आपण रुग्णवाहिका बोलावली नसती<br>
तर आणखी कितीवेळ हा देखावा<br>
चालला असता याची कल्पना केली...</p>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-7499749375667638452019-05-24T22:40:00.001+05:302019-05-24T22:40:54.794+05:30शब्द संपलेत<p dir="ltr">तुला शब्दांच्या चौकटीत<br>
मांडायचा वेडा प्रयत्न करताना...<br>
तुझी स्तुती करून<br>
तुझं वागणं बोलणं सांगताना..<br>
शब्द संपलेत...</p>
<p dir="ltr">तुझा अधिकार,<br>
हक्क दाखवून...<br>
तुला कधीतरी<br>
रागे भरताना...<br>
शब्द संपलेत...</p>
<p dir="ltr">तू दूर निघून जाशील <br>
असं कधी जाणवताना...<br>
तू शब्द सुचवतेस ही,<br>
अन कधी शब्द संपवतेस ही...</p>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-31879316521927335422018-11-11T10:47:00.000+05:302018-11-13T13:13:15.044+05:30त्यांची भेट (भाग ३)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
आज त्याच्या दिवसाची सुरुवात कालच्या वाट पाहण्यापासूनचं सुरु झाली,३ महिन्यानंतर ती पुन्हा मुंबईला येणार होती. आणि आजही ती त्याला भेटून मग घरी जाणार होती किंबहुना त्याने केलेल्या हट्टामुळे तिने ती वेळ दिली होती. घरात गेल्यावर घरातल्यांना वेळ देताना घराबाहेर पडेलच की नाही ही तिची अडचण... <br /><br /> बरीच वाट पाहून झाल्यावर ते दोघे दुपारी भेटले. त्याने दिवसाचा हट्ट धरला, तिने घासाघीस करून दिवसातले ३ तास भेटता येईल असं आधीच फतवा काढला होता तेही आईकडून परमिशन घेऊ का? असं दम दिल्यावर...😉. पण बस उशिरा आल्यामुळे आणि त्यातही एक अचानक आलेल्या अडचणी/Tragedy मुळे ३ तासाची भेट १० मिनिटांतच आवरावी लागते की काय? असा प्रश्न पडला होता दोघांना.बसमधून उतरून ती थेट Mcd समोर उभी राहिली... यावेळी तिने जास्त वाट पाहायला लावली, पण त्याच्या आधी ती पोहचली. कशी??? तर Tragedy... म्हणजे तिचा भाऊ काही कामानिमित्त तिथेच येणार होता १०-१५ मिनिटात..., आणि त्याच्यासोबत ती घरी जाणार होती. त्यामुळे ती एक स्टॉप आधी उतरली आणि हा ठरल्याप्रमाणे पुढच्या स्टॉपवर पोहचत होता.<br /><br />३ महिने आणि इतकी वाट पाहून १५मिनिटात तिला डोळ्यांत ही साठवता येणार नाही तर मनसोक्त बोलणार काय? याचं याला कोडं...मेंदू म्हणत होता... २०-२२तास प्रवास करून दमली असेल बिचारी तर जाऊ दे तिला... पुन्हा भेटता येईल... मनाने हार पत्करली नाही... तिचा वेळ कसा अलगद चोरता येईल ते बघू लागला. जादू कि झप्पी घेतली आणि मग McD मध्ये दोघे गेले. चॉकलेटची डिमांड झाली, पण आज त्याने आणलं नव्हतं. ऑर्डर करून टेबलावर आणेपर्यंत काही बोलणं झालंच नाही... त्याने तू काय ठरवतेस असं ठणकावून विचारेपर्यंत तिचा दादा आणि त्याचा एक मित्र समोर आलेच...<br /><br />तिने ओळख परेड करून दिली तिघांची... चौघांनी गप्पा मारल्या आणि खाऊन झाल्यावर मग तिनेच त्या दोघांना पुढे जायला सांगितलं. आणि त्याच्या सोबत वेळ घालवायला चालू केला. जग जिंकल्यावरचा आनंद घेऊन त्याचं मन त्याच्या मेंदूला हिणवत होतं... जवळच असलेल्या त्याच्या ऑफिस मध्ये दोघे गेले. जिथे दोघांना निवांत बोलता येईल.<br /><br />एव्हाना घड्याळ्याने ४.३०चा टोला दिला होता. त्याला हवा असलेला एकांत त्याला थोड्या वेळाने मिळाला. त्याच्याकडे तिच्यासाठी आज चॉकलेट ऐवजी वेगळे गिफ्ट होतं. तिला ते खूप आवडले. त्यानंतर त्याने वेळ न दवडता तिच्या lap मध्ये डोकं टेकवले. आणि तिच्याशी गप्पा मारू लागला. मध्येच तिला खुर्चीवर तसंच झोपलेलं पाहून तिला पाहण्याचा मोह आवरला नाही. तिला ते कळलं आणि त्याच्या डोळ्यावर तिने हात ठेवले आणि शांत झोपायची तंबी दिली. कॉलेज नंतर आज कित्येक वर्षांने त्याला त्याची आवडती उशी मिळाली होती... आणि तो ही ते क्षण मनात साठवत होता.<br /><br />थट्टा मस्करी करत कधी अर्धा तास सरला दोघांना ही कळलं नाही... आता तिला घरी सोडायचं होतं, तिच्या दादाला सांगितल्याप्रमाणे... ट्रेनचा १:३० तास प्रवास अजून त्यांचा शिल्लक होता... तिने लगेच ट्रेनमध्ये वेळेचा हिशोब लावायला घेतला, याने ही मग शेवटचा अर्धा तासच बेरजेत धरला. गर्दीने भरलेल्या ठाणे मध्ये ट्रेन बदलून तिच्या घरी जाणाऱ्या स्टेशनवर उतरले दोघे.<br /><br />खूप अवघड असतात भेटीतले शेवटचे क्षण... <b>आणि सध्या त्यांच्या भेटीला ट्रेन किंवा स्टेशन हेच काय ते साक्षीदार...</b><br /><br />त्याच्या मनात अजून काहीतरी शिल्लक होतं, पण तिची घरी जायची ओढ, तिचा २४ तासाहून जास्त झालेल्या प्रवासाचा थकवा त्यामुळे त्याने ही वेळ टाळली... ९-१०दिवसाच्या सुट्टी मध्ये पुन्हा भेट इतकंच काय त्याने तिला सांगितलं. जमलं तर भेटू म्हणून ती घराकडे निघून गेली.<br /><br />सरतेशेवटी दुपारपर्यंत वाट पाहून त्यानंतर तिच्यासोबत वेळ घालवून त्याची दुपार आणि संध्याकाळ छान गेले... एकमेकांशी बोलायला इतकं काही असतं आणि वेळ तर कमी पडतोच पण सध्याच्या ट्रेंडनुसार त्यांना साधा सेल्फी काढायचं ही लक्षात नसतं, नवीन आठवणी विणताना मोबाईल दोघे बाजूला ठेवतात.<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxB7bwPAPa-PK9jpRpRBObZglNp27-9M9t__tOt__ogD-MKThM9Lh7eKxHLZCzQQw91NK-Ozg4C3W1GkbDVPFXAvkZQmnGWgQlhCUuyNBiVA20EldSyhFz0RTKvio3q2o1UfE-DIqzd1LI/s1600/download.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxB7bwPAPa-PK9jpRpRBObZglNp27-9M9t__tOt__ogD-MKThM9Lh7eKxHLZCzQQw91NK-Ozg4C3W1GkbDVPFXAvkZQmnGWgQlhCUuyNBiVA20EldSyhFz0RTKvio3q2o1UfE-DIqzd1LI/s1600/download.jpg" /></a></div>
<br /><br /><br /><br /><br /><br />~स्पर्श✍️~</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-29600321280917097942018-09-03T19:14:00.001+05:302018-09-06T11:29:08.494+05:30Will you Marry me???<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
नुकतेच शाळेतल्या एका मित्र आणि मैत्रिणीचा साखरपुडा झाला. दोघे एकत्र छान दिसत होते. साखरपुडाचे निमंत्रण मिळाल्यापासून सगळेच शॉक झालेले. कोणाला कधी ही वाटले नव्हते ते दोघे लग्न करतील. पण सगळे खुश ही होते शाळेतले एक कपल झालं म्हणून… आम्ही सगळे एकत्र बसून तर्कवितर्क लावू लागलो यांचं कसं, कधी जमलं असेल. दोघांची ग्रुपवर आम्ही खूपवेळा खेचायचो ही, पण यांनी गुपचूप कोणाला न कळता सगळे ठरवले.</div>
</div>
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
त्या ओघाने सध्याच्या लग्न संस्थावर विचार केला असता असं दिसतं की...</div>
<div style="text-align: justify;">
आपल्याकडे मुला-मुलींची ठराविक वय उलटले कि आजूबाजूच्या नातेवाईकांची तगमग सुरु होते. कधी करताय हिच/ह्याच लग्न अशी आपल्या आई-बाबाकडे तगदा लावायला हजर होतात. बर मोकळे येतील तर शप्पथ... अमक्याची लेक तमक्याचे पोर अशी सगळी स्थळ काखेत घेऊनच फिरतात. आता यांनी स्थळ आणलेत मग घरच्यांना काही बोलता येत नाही. क्वचित स्थळ असेलही चांगलं. पण बहुदा ते नसतंच, कारण यांना नगास नग मिळालं म्हणजे झालं इतकंच माहीत त्यामुळे नातेवाईकांची स्थळही आपल्यातरी पसंद पडत नाहीत.</div>
</div>
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
वयाची २५वी तुम्ही पार केलीत की तुम्ही झोपला आहात का अजून? अशी सरळ टिप्पणी आपल्या आई बाबांना ऐकावी लागते. आपलं लग्न म्हणजे त्यांच्यासाठी गहन प्रश्न... अगदी कोणाची तरी मुलगी पळवून आणेल कि काय पोरगा? ते हिच बाहेर काही नाही ना? लक्ष द्या नाहीतर पळून जायची कोणासोबत तरी... इथपर्यंत त्यांचे विचार पोहचतात. त्यामुळे घरचेही पोरांवर विश्वास असून ही धास्तावले जातात. आणि त्याला मुलगी आणि तिला कधी मुलगा मिळतोय हे पाहतात. सध्या त्यांच्या टेन्शन मध्ये आणखी नवीन टेन्शन म्हणजे रोज येणाऱ्या बातम्या... कधी नववधू पळून जाते, पूर्व प्रियकरासोबत नवऱ्याचा खून करते. कधी नवरा नववधूला हुंडाबळी बनवतो अश्या एकापेक्षा एक सरस बातम्यांनी आई बाबांना आणखी त्रस्त करून सोडलंय.</div>
</div>
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
कुठल्याही नात्याचा पाया हा विश्वासाने बनला जातो. पण सध्या हा विश्वासच कमी पडतोय. प्रायवेट स्पेसच्या नावाखाली लोकं विश्वास पायदळी तुडवू लागलेत. आमचं एकमेकांवर खूप प्रेम आहे असं म्हणणारे प्रेमी युगुल वर्षभराच्या आत विभक्त होतात. कारण... आमचं पटले नाही... त्याला/तिला दुसरे कोणी भेटले, किंवा शरीराची गरज संपली ही कारणे... पण दोघेही नंतर मित्र या बेसिक नात्यातही राहत नाही ही खंत आहे. सगळीच प्रेम करणारे असे नसतात, काहीजण लग्न ही करतात. पण सुखी आयुष्याची स्वप्ने त्यातली काहीच जगतात. प्रेमविवाह करूनही कित्येक घटस्फोट होतातच. तर अश्या या लग्नसंस्थेचा बोजवारा सगळीकडे पाहायला मिळतो.</div>
</div>
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
आता ऑनलाईन वधूवर संकेतस्थळ याचं ही असंच...</div>
<div style="text-align: justify;">
कित्येक विवाह संकेतस्थळावर मुलामुलींना लाखोंच्या घरात गंडवल्याचे बातम्याही आपण ऐकल्या असतीलच. त्यामुळे समोरच्या व्यक्तीवर लगेच विश्वास कसा ठेवायचा हा प्रश्न ... संशयाची सुई मनात घेऊन भेटायला जायचं आणि आपण एकमेकांना किती अनुरूप आहोत ते पहायचं... बरं... काहीदिवस तुम्ही राईट/लेफ्ट स्वाईप करून तुम्हांला सगळ्या प्रोफाईल एक सारख्याच दिसू लागतात. सगळे जण traveller असतात, कोणतातरी एक खेळ आवडतो. आई बाबांची परी/परा असणे.</div>
<div style="text-align: justify;">
तुमच्या भावी आयुष्याच्या जोडीदार निवडताना समोरच्या व्यक्तीशी आधी आपली चांगली मैत्री व्हावी ही सगळ्याची अपेक्षा असते. आणि ती अपेक्षा ग्राह्य ही आहेच. कितीतरी मुलींच्या प्रोफाईलवर बेस्ट फ्रेंड हवा असं लिहिलेलं आढळते. पण याच मुली आपल्या फ्रेंड ना फ्रेंडझोनमध्ये किंवा ब्रो झोनमध्ये ठेवतात आणि विवाह संकेतस्थळवर बेस्ट फ्रेंड बनेल असा नवरा शोधत असतात. </div>
</div>
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
मग या दोघांचा साखरपुडा पाहून वाटलं कि काय हरकत आहे, फ्रेंडलाच आपला भावी जोडीदार म्हणून पाहीले तर... तुमच्या दोघांमध्ये चांगला बॉंड असतोच, एकमेकांबद्दलच्या बहुतेक सगळ्या गोष्टी, मूड स्विंग तुम्हांला माहीत असतात आणि महत्वाचे म्हणजे तुमच्या नात्यात विश्वास व प्रेमही असते. ज्यामुळे तुमची मैत्री कितीही भांडणामधून, गैरसमजुतीमधून ही आपलं अस्तित्व टिकून आहे. तुमच्या फ्रेंडने कधी तुम्हांला आईसारखी मायाही केली असेल, वडिलासारखे जपले ही असेल, भावंडासारखे त्रासही दिला असेल.आणि तितकीच काळजीही घेतली असेल. कधी प्रियकर/प्रेयसी सारखे जेलस होतात. फ्रेंड हे कंप्लीट पॅकेज असतात. आणि त्यांच्या इतकं तुम्हांला दुसरं कोणीच ओळखू शकत नाही, कारण त्यांच्यासमोर तुम्ही मुखवटा घालून कधी जात नाही. त्या दोघांनी घेतलेला निर्णय मला पर्सनली आवडला. </div>
</div>
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
सो तुम्हीही जर वयात आला असाल तर तुमच्या फ्रेंडला एकदा Will you marry me??? विचारायला हरकत नाही. क्या पता वो कमीना दोस्त जिंदगी बन जाये.</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnacEyVx3uhJ5apnUJ1JDMw6_SGezQmZuM0cDRAcmVNtMbFko_oE5xfS69CZkWUGc-KOqY9y7M0ikSuOQv8NacLoQBc7sRzd3Kp5L_C5IKdTancNht3Gd6CzGyoEKMSdARgKCTX5MapE-Q/s1600/ae5cb3f05d2750866e040a534e587821.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="281" data-original-width="500" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnacEyVx3uhJ5apnUJ1JDMw6_SGezQmZuM0cDRAcmVNtMbFko_oE5xfS69CZkWUGc-KOqY9y7M0ikSuOQv8NacLoQBc7sRzd3Kp5L_C5IKdTancNht3Gd6CzGyoEKMSdARgKCTX5MapE-Q/s1600/ae5cb3f05d2750866e040a534e587821.gif" /></a></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
</div>
<div dir="ltr">
<div style="text-align: justify;">
~ Sparsh ✍~</div>
</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-59642721190341791412018-08-06T00:12:00.000+05:302018-11-11T10:47:19.583+05:30त्यांची भेट (भाग २)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
दोघांच्या त्या भेटीचे वर्णन दिला रात्रीच लिहून whatsapp वर पाठवलं. तिने ते सकाळी उठल्यावर वाचलं... ती:'माझाही दिवस खूप छान गेला आणि खूप दिवसांनी भेटून पण आपल्यातल्या गोष्टी बदललेल्या नाहीत यामुळे मी आनंदी आहे'</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
या भेटीनंतर दोघांच्या whatsapp गप्पा वाढल्या होत्या, दोन भिन्न शहरात नोकरीसाठी असल्यामुळे त्यांना whatsapp हेच एक माध्यम... ती घरी यायची अधूनमधून पण दोघांच्या कधी भांडण, कधी वेळ, कधी अबोला अश्या काही कारणामुळे मध्ये खूप दिवस त्यांची भेट नव्हती. पण यापुढे भेटायचं, थोडा का होईना एकमेकांना वेळ द्यायचा असं ठरवलं होते.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
एक महिन्यानंतर पुन्हा ती घरी येणार होती, यावेळी नातेवाईकसाठी ती येणार होती. त्यामुळे तो ही भेटायला ये असं हट्ट धरू शकत नव्हता आणि ती घरी गेल्यावर बाहेर पडू शकत नव्हती हे त्याला पक्क माहित होते. ऑगस्ट महिन्याचा पहिला शनिवार होता. फ्रेंडशिप डे... त्याला त्याच्या मैत्रिणीला काहीही करून भेटायचं तर होतच, विमानतळावर घरी जातानाच मध्ये तिला भेटायचं हे त्याने ठरवलं आणि तिला त्याची कल्पना ही दिली. तिने नेहमीप्रमाणे नकारघंटाने सुरुवात केली, त्याने तिला मनवले आणि १५ मिनिटे भेटूया असं तिने शेवटी होकार दिला.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
भल्या पहाटेची तिची फ्लाईट होती, रात्री झोपतानाच त्याने नीट प्रवास कर असा मेसेज पाठवून ठेवला. मुंबई विमानतळावर उतरल्यावर तिने फोन केला आणि ठाणे स्टेशनला भेटू असं सांगितला. ठरलेल्या वेळेनुसार ट्रेन आली आणि गर्दीतून ती बाहेर आली, याला तिच्या सवयीचा लेडीज डब्बा माहीत... त्यामुळे तिला घ्यायला तो तिथेच थोडा मागे थांबून वाट पाहत होताच... दोघांनी तिथे फलाटावर गप्पांचा डाव रंगवला पण आज तिच्याकडे जास्त वेळ नव्हता त्यामुळे त्याने तिला तिच्या स्टेशनपर्यंत जायचं ठरवलं...स्लो ट्रेन मुळे अर्धा तास तरी त्याला तिच्यासोबत घालवायला मिळणार होता आणि ती नाही सुध्दा म्हणू शकत नव्हती. कारण प्रवासाचा वेळ तर तिचा जाणार होताच फक्त आता त्याच्यासोबतीने प्रवास करायचा होता.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
पहाटेच्या प्रवासामुळे तिला भूक लागली होती पण स्टेशन बाहेर न पडल्यामुळे दोघांनी काही खाल्ले नाही, ट्रेन आली दोघांनी सीटवर जाऊन बसले, तिला खात्री असते कि आपल्यासाठी याच्याकडे नेहमी चॉकलेट असते, तिने नेहमीच्या हक्काने माझं चॉकलेट दे असं म्हणून सुरुवात केली. तिचा तो फिल्मी चेहरा बघूनच याचं समाधान होतं.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
स्टेशनला उतरून त्यांनी आणखी १०-१५ मिनिटे गप्पा मारून शेवटी निरोप घेतला. तिला स्टेशन बाहेर जाताना पाहून तो पुन्हा फलाटावर गेला. ऑफिसमध्ये जाण्यापूर्वी आज त्याच्या दिवसाची सुरुवात चॉकलेटपेक्षा गोड झाली होती.</div>
<div style="text-align: justify;">
क्रमश:...</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCbj2h5Jv4OTVawbZ_Nskjn4PdRKzkaifJuAVNVSTuQ7b5I149a7XXjtjH7arm9g3URQ5teUd-k3wNt7VXtym6CXkRhe9QtBsrkrp4JpRdFhyphenhyphen7tPfA0W4ooduZbjCcv-0t9DwUBxF-uZw7/s1600/oie_transparent+%25281%2529.png" imageanchor="1"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCbj2h5Jv4OTVawbZ_Nskjn4PdRKzkaifJuAVNVSTuQ7b5I149a7XXjtjH7arm9g3URQ5teUd-k3wNt7VXtym6CXkRhe9QtBsrkrp4JpRdFhyphenhyphen7tPfA0W4ooduZbjCcv-0t9DwUBxF-uZw7/s1600/oie_transparent+%25281%2529.png" /></a></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
~स्पर्श ~</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-47132472794659505742018-08-04T16:46:00.000+05:302018-11-11T10:44:37.375+05:30भेट काही वर्षानंतरची - (भाग १)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: left;">
शनिवारी संध्याकाळी तिने त्याला व्हाट्सअप्प वर मेसेज केला<br />
ती: उद्याचा काय प्लॅन तुझा...?<br />
त्याने मोबाईलचा बीप ऐकून व्हाट्सअप्प पाहिले , अचानक तिने विचारलं म्हणून याने तिला फोन केला.<br />
ती ४-५ दिवसासाठी मुंबईत आली आहे आणि "उद्या सकाळी भेटू, सांगते किती वाजता ...":ती. इतकंच बोलणे आणि फोन ठेवून दिला.<br />
<br />
ती भेटणार बोलल्यावर त्याला सुखद धक्काचं बसला... ते दोघे कितीतरी दिवसाने, महिन्याने, वर्षाने भेटणार होते.<br />
ती भेटणार या कल्पनेने त्याला रात्री कधी झोप लागली कळलंच नाही...<br />
८-९ वाजता अंथरूण सोडणारा आज चक्क सकाळी ८ वाजता ठाणेला पोहचला ,नेहमीप्रमाणे तिला यायला उशीर झाला...<br />
पण ते स्टेशनवर वाट पाहणं त्याला त्यांच्या जुन्या आठवणीत अलगद घेऊन गेलं...<br />
कितेकदा क्लासच्या वेळी असाच तो तिची वाट पाहत असायचा. ट्रेनच्या उद्घोषणामुळे तो वास्तवात आला.</div>
<div style="text-align: left;">
सीएसटीला जाणारी एक ट्रेन आली त्यात ती नव्हती... त्याच्या हृदयाची स्पंदने वाढत होती...<br />
काय बोलायचं, कशी असेल... जवळपास ४वर्षाने ते दोघे व्हाट्सअप्प सोडून समोरासमोर भेटणार होते.<br />
५ मिनिटांनी दुसरी ट्रेन आली, ब्रिजवरून प्लॅटफॉर्मवर तो पाहत होता...<br />
<br />
ती उतरली आणि त्याच्या डोळ्यांनी गर्दीत ही तिला अचूकपणे हेरलं... पुन्हा जुनीच आठवण...<br />
तिने एकदा विचारलं होतं... गर्दीत पण तू मला कसं लगेच ओळ्खतोस...?<br />
आज तो प्रश्न त्याला पुन्हा आठवला पण त्या प्रश्नाचे उत्तर काही तो अजून शोधू शकला नाही.<br />
<br />
ती ब्रिजवर आली... हुश्श फायनली भेटले दोघे ... कोणीतरी चिमटा काढावा असं वाटत होतं त्याला ...<br />
पण ती समोर उभी आहे हे स्वप्न असूच शकत नाही यावर त्याचा ठाम विश्वासही होता.<br />
असंच तिला डोळ्यात साठवून ठेवावं असा निष्फळ प्रयत्न तो करू लागला.<br />
<br />
रोजचं भेटणं असल्यासारखं ते दोघे होते... कुठे ही मोठे झालोय किंवा बदललो आहे याचा विचार नव्हता... ४ वर्षांपूर्वी जसे दोघे होते अगदी तसेच आजही दोघे एकमेकांसाठी...<br />
गप्पासाठी जुनीच सिक्रेट जागा... कॉफी आणि बर्गर घेऊन कॉर्नर पकडला दोघांनी. आणि त्याच जागेवरच्या भेटी आठवून हसले ही मनमुराद ... अगदी तो खात नसलेल्या टोमॅटो वरूनही...<br />
<br />
तिचं अचानक भेटणं तयारीसाठी पुरेसं नव्हतं म्हणून गिफ्ट मध्ये तिला आवडणारे चॉकलेटचं त्याने आणले होते.<br />
तेही तिने तितक्याच हक्काने मागून ही घेतलं... तुझ्याशिवाय कोण देतच नाही चॉकलेट असं सांगत...<br />
दोघांच्या गप्पाच्या ओघात कधी २ तास संपले कळलंच नाही, तिला पुढे दुसरी कामे होती त्यामुळे भेट आवरती घेऊन दोघे पुन्हा स्टेशनवर आले...<br />
<br />
तो तिला ब्रिजवरूनच बाय बोलणार इतक्यात तिने हट्ट केला. ती: "प्लॅटफॉर्मवर सोडायला ये..."<br />
तो (मनात): तुला पुनः दूर जाताना पाहणं मन मानत नाही... याआधीही शेवटची भेट ही अशीच तू ट्रेनने गेलीस ते तू आज उगवलीस...<br />
<br />
तो तिच्यासोबत प्लॅटफॉर्मवर आला... ४-५ मिनिटात तिची ट्रेन आली. निघताना हळूच दोन शब्द तुझ्या तोंडून आले... आणि त्याला त्याच्या अल्लड मैत्रिणीचं पुन्हा दर्शन झाले.<br />
जड पावलाने सलीलदादाचे 'हे भलते अवघड असते' हे गाणं आठवत तिचे ओझरते रूप पाहून तो पुनः ब्रिजवर आला. त्याची ट्रेन पकडण्यासाठी दुसऱ्या प्लॅटफॉर्मवर गेला. त्याने ट्रेन पकडली होती तितक्यात काहीतरी राहिल्याचे आठवले.<br />
<br />
त्याची ट्रेन निघायला अजून अवकाश होता, त्याने तिला फोन केला आणि तो त्याच्या ट्रेनमधून उतरला,<br />
एव्हाना तिची ट्रेन मुलुंडला पोहचली होती. ती ही मुलुंडवरून दुसरी ट्रेन पकडून परत आली...<br />
अनपेक्षितपणे आणखी काही वेळ तिच्यासोबत घालवता आला म्हणून तो खुश झाला . </div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
राहिलेल्या गोष्टी घेऊन पुन्हा तो तिला सोडायला प्लॅटफॉर्मवर... एका दिवसात दोनदा तिला बाय म्हणायला त्याचं मन धजवत नव्हते. ट्रेन यायलाही उशीर होता. देवाने ही आज गोष्टी जुळवून आणल्या की काय? अशी शंकाच त्याला आली. प्लॅटफॉर्मवर पुन्हा गप्पा सुरु झाल्या मध्येच तिला गुगली वूगली वुश करत.<br />
<br />
दोघांना विषयांची कमी पडतच नसते, त्यामुळे कुठून सुरुवात करायची आणि कुठे नाही असा प्रश्न तरी त्यांना पडत नाही, त्यामुळे त्याचं बोलणे थांबूच नये असा मोह दोघांना ही आवरायचा नाही. काही वेळाने तिची ट्रेन आलीच, ट्रेनमध्ये जाताना तिने हळूच मारलेल्या मिठीत वरचेवर भेटत जा असं ठणकावून सांगायला तोही विसरला नाही... ती मिठीतून ट्रेन मध्ये शिरली आणि हा पुन्हा जड अंतकरणाने तिला गुडबाय बोलला, हा पण यावेळी परत लवकरच भेटण्यासाठी...</div>
<div style="text-align: left;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiBJ5aAm4V3H_HVPNnxBvZRKu9WEZDaT_PQHwZ-VSnpjLl_jSluxYOR3Gu_GDwdnD1OvKEESQUi6D4Vmo7PsMoCJ-3G8Lgdaskm-D58zOFoYQeBK1l9dNXDZvOnrF7j8RFBIIKVGPssEOI/s1600/a-aa-trailer.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="448" data-original-width="800" height="356" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiBJ5aAm4V3H_HVPNnxBvZRKu9WEZDaT_PQHwZ-VSnpjLl_jSluxYOR3Gu_GDwdnD1OvKEESQUi6D4Vmo7PsMoCJ-3G8Lgdaskm-D58zOFoYQeBK1l9dNXDZvOnrF7j8RFBIIKVGPssEOI/s640/a-aa-trailer.jpeg" width="640" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<div style="text-align: center;">
<span id="goog_1312547485"></span><span id="goog_1312547486"></span>~स्पर्श~</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-31020937573923611122018-07-15T18:03:00.001+05:302018-07-27T17:56:36.617+05:30मी, शब्द आणि त्यांची आवडती तू<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
माझे शब्द मलाच फसवतात,</div>
<div style="text-align: center;">
नकळत तुझं गुणगान गुंफतात</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्याकडून वाहवाह मिळवतात</div>
<div style="text-align: center;">
अन तुझ्याचमुळे लाडावले जातात</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तसं त्यांचं तरी कुठे चुकतं</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्यासमोर शब्दकोशच झुकतं</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
मुक्त बागडणारे फुलपाखरू म्हणजे तू,</div>
<div style="text-align: center;">
लावण्याची खाण म्हणजे तू,</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
सध्या कधीतरी भेटणारा पौर्णिमेचा चंद्र तू,</div>
<div style="text-align: center;">
अन वाट पाहायला लावणारा चतुर्थीचा चंद्र ही तू,</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
काळजाचा ठोका चुकवते ती तू,</div>
<div style="text-align: center;">
दूर असून ही जवळ भासतेस ती तू,</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
अल्लड पोरपण तुझ्यात वसलेलं,</div>
<div style="text-align: center;">
अन तिथेच माझं मन फसलेलं...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
कितीतरी वेळा शब्दांनी तुला मांडले,</div>
<div style="text-align: center;">
तरीही सदा अतृप्त ते राहिले</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुला गुंफणे हा जणू छंद जडलाय त्यांना,</div>
<div style="text-align: center;">
मी ही मग लिहिण्यासाठी रोखत नाही त्यांना</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
आम्ही दोघे मिळून हितगुज करतो</div>
<div style="text-align: center;">
तितक्यात चर्चेत मन उडी मारते</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तो भावनांना घेऊन उभा असतो</div>
<div style="text-align: center;">
मला शब्दाची जोड हवी म्हणतो</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
शब्द अन मनातल्या भावनांची होते गट्टी,</div>
<div style="text-align: center;">
तुला स्मरून होतात आणखी हट्टी,</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्यासाठीच्या स्तुतीसुमनाचा बगीचा बांधतात</div>
<div style="text-align: center;">
मग तुझ्यासाठी शब्दफुलांच्या माळ ओवले जातात</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या विचारात तुझ्याभोवती फिरतं हे मन</div>
<div style="text-align: center;">
उगाच आणखी शब्दांना खतपाणी घालते हे मन</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तू अशी तू तशी तू कशी </div>
<div style="text-align: center;">
हे शब्दांना मांडणे होते अशक्य</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
पुन्हा दमून दोघे येतात माझ्याकडे</div>
<div style="text-align: center;">
घेऊन प्रस्ताव, तुझ्या स्तुतीसाठी करू युती</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
दोघांना हाताशी घेऊन मीच काव्याचा पूल बांधतो</div>
<div style="text-align: center;">
तुजपाशी मनातल्या शब्दांची ही ओंजळ रिक्त करतो</div>
<br />
<div dir="ltr" style="text-align: center;">
~ स्पर्श ✍~</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-11521750949349786372018-03-15T17:34:00.001+05:302018-03-15T17:35:41.890+05:30प्रेम आणि LOVE<p dir="ltr">प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं <br>
पण तुमचं LOVE आणि आमचं प्रेम सेम नसतं </p>
<p dir="ltr">गुलाबाच्या पाकळीवर आमचं प्रेम ठरत होतं<br>
अन Social <u>App</u>च्या Swipe पासून तुमचं Love सुरु होतं </p>
<p dir="ltr">ती हो म्हणेल का? या विचारात आमचं प्रेम <br>
अन तू हो म्हण नाहीतर मी काहीतरी करेल हे तुमचं Love </p>
<p dir="ltr">प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं <br>
पण तुमचं LOVE आणि आमचं प्रेम सेम नसतं </p>
<p dir="ltr">प्रेमात तिच्या चेहऱ्याकडे चोरून बघण्यातच वर्षे जातात<br>
अन One Night Stand मध्ये तुमच्या Loveचं बारा वाजतात</p>
<p dir="ltr">आमचं प्रेम गर्दीतल्या नकळत स्पर्शातही पुरून उरतं <br>
अन एकमेकांच्या हातात हात घेऊन तुमचं Love सर्रास फिरतं</p>
<p dir="ltr">प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं <br>
पण तुमचं LOVE आणि आमचं प्रेम सेम नसतं</p>
<p dir="ltr">आयुष्यभराची साथ मनोमन देणारे आमचे प्रेम<br>
अन तूच माझा असं प्रत्येकाला सांगणारे हे तुमचं Love</p>
<p dir="ltr">प्रेमाची विशी-ऐशी साजरा करणारे आमचे प्रेम<br>
अन First-Second anniversary करणारे तुमचं Love</p>
<p dir="ltr">प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं <br>
पण तुमचं LOVE आणि आमचं प्रेम सेम नसतं </p>
<p dir="ltr">मी-तू नसून आपण,आपलं म्हणजे आमचं प्रेम<br>
तुझा attitude, नाही तुझा ego, म्हणजे तुमचं Love</p>
<p dir="ltr">ब्रेकअपच्या शब्दाने हि घाबरणारे आमचे प्रेम<br>
अन ब्रेकअप झालं म्हणून पार्टी करणारे तुमचं Love </p>
<p dir="ltr">प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं <br>
पण तुमचं LOVE आणि आमचं प्रेम सेम नसतं</p>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-31614645893402799112018-01-24T14:17:00.001+05:302018-02-05T12:38:21.250+05:30सांदन दरी<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
नवीन वर्षाची सुरुवात झाली पण नवीन असं काही अजून घडत नव्हते. ऑफिसमधली रोजच्या कामाच्या व्यतिरिक्त थोडा वेळ स्वतःसाठी काढायचा ठरवून मी, संजय, सागर आणि Mrs. सागर यांनी थोडी भटकंती करायची ठरवली. ठिकाण: तोच आपला नेहमीचा सह्याद्री. नवीन वर्ष सो नवीन काहीतरी करायचे ठरवले म्हणून यावेळी गडकोटांची निवड न करता आम्ही दोन भिंतीमध्ये जायचे ठरवले. हो दोन भिंती, निसर्गाने बनवलेल्या, सांदन दरी. दोन अजस्त्र अश्या भिंती आणि मधून दगडांची वाट.
<br />
खरंतर rappelling करायला मिळणार, आणि आशिया खंडातली दुसर्या नंबरची दरी पाहायला हवी म्हणून ही जागा डन करून टाकली. दरीची भव्यता युट्युबवर पाहिली होती त्यामुळे तशी मनाची तयारी करून आम्ही प्लनिंग सुरुवात केली. मित्रपरिवारातले आधी गेलेल्या मित्रांकडून साम्रद गावाची माहिती आणि तिथल्या गोविंद बांगेरे(७०५७३४०५४१) यांचा नंबर घेतला. त्यांना फोनकरून rappelling साठी विचारले. दिवस ठरवला 13 जानेवारी. बर 14 ला मकरसंक्रांत म्हणजे घरी असायला हवं. सो नाईट कॅम्प न करता वनडेचाच केला. त्यांनी सांगितल्याप्रमाणे सकाळी ७:३०ला साम्रद गाठणे आले त्यासाठी पहाटे ३ला आमची गाडी रस्त्यावर धावू लागली.
<br />
सकाळ होत असताना भंडारदराचा जलाशय सोबत ठेवत साम्रद गावी ७:४५च्या सुमारास पोहचलो. हरीदास म्हणजे गोविंद बांगेरे यांच्या मुलाने आम्हांला कांदेपोहेचा नाश्ता दिला त्यावर ताव मारून अदरकचा चहा घश्याखाली ढकलून आम्ही ८:३० वाजता आमचा सांदन दरीचा प्रवास सुरु केला. गावापासून २० मिनिटे गावाच्यापाठीमागे डोंगराकडे कडे चालत गेले कि सांदन दरीची सुरुवात होते. आमच्या आधी गावात बरेच ग्रुप आले होते आणि दरीकडे मार्गस्थ झालेले. दरीची सुरुवात आणि त्या दोन भिंती बघून अंगात रोमांच सळसळते. आम्ही ते अद्भुतरम्य दृश्य बघून फ्रेश झालो.
<br />
जसजसे आम्ही पुढे उतरू लागलो तसे आमच्या शहरी पायांना थोडी वाट बिकट वाटू लागली. वाटेत आलेले ४-५ मोठमोठे दगड उतरून आम्ही पुढे जाऊ लागलो. एव्हाना पायांनी दगडांशी मैत्री करून घेतली. काही ठिकाणी दरीतले दगडांचा शेवट दिसतो आणि आता पुढे काय? हा प्रश्न पडतोच, आणि खाली बघितलं तर आणखी एक patch तुमची वाट पाहत असतो. एकाठिकाणी सपाट दगडांमध्ये छोटे डबके लागते. त्या डबक्यात उतरूनच पुढे जावं लागतं. सूर्यदेवाची किरणे दरीच्या तळाला पोहचत नाही त्यामुळे या डबक्यातले पाणी थंड होते, पाय ठेवताच अंदाज आला आणि आता कमरेभर पाण्यातून जायचे म्हणून सगळ्यांना धडकी भरली. साधारण ५ मीटर असावी लांबी पण आपल्याला भिजवून टाकण्यासाठी पुरेशी असते.
<br />
निसर्गाचा चमत्कार बघत, पुढे गेलेल्या काही ग्रुपना मागे टाकत आम्ही दरी पटापट उतरत होतो. हरिभाऊंनी आम्हांला दुपारच्या ३वाजे पर्यंत दरी उतरण्याचे टार्गेट दिलेले कारण आम्हांला परतीचा प्रवास करयाचा होता. ¬२-३ ग्रुप सोडले तर इतर ग्रुप नाईट कॅम्प साठी दरीच्या पायथ्याला थांबणार होते. १२ :३० च्या आसपास आम्ही rappelling patch जवळ आलो. एका ग्रुपचे rappelling चालू होते तोपर्यंत त्या ठिकाणी आम्ही थोडी विश्रांती घेतली. काय सुरक्षा घ्यायची, हार्नेस कसं बांधायचं, rappelling कशी करायची हे समजावून घेतले. gloves, हेल्मेट आणि हार्नेस यांच्यात आमचं शरीर अडकवून ८० फुटाचा तो कडा आम्ही चौघांनी यशस्वी पार केला आणि आमच्या आयुष्यात rappellingचा अनुभव जोडला गेला. पुढे आणखी २ १०-१५ फुटांचे आणि २० फुटांचा rappelling patch उतरलो. इतक्या वेळात भिजेलेले कपडे वाळले होते तर पुन्हा एक पाण्याचे डबके आले आणि दरी संपता संपता आम्ही पुन्हा भिजून गेलो.
<br />
२:४५ ला आम्ही दरीच्या पायथा गाठला. थोडा थकवा घालवून तिथेच बसून बॅगेतला सुखा खाऊवर ताव मारला. हरिभाऊंनी चपाती आणि बटाटा भाजीची मेजवानी दिली. परतीची वाट ही चढणीची होती. आलेल्या दरीच्या वाटेच्या उजव्या भिंतीचा डोंगरच्या पलीकडून फिरून जात होती. साधारण ३ तास दगडावर असलेले दिशादर्शक बाण पाहत आणि निसर्गासमोर हतबल होऊन आम्ही ती चढण चढलो. खरेतर पूनमने दाखवलेली जिद्द आणि तिला असलेली रात्रीची भीती यामुळे आम्ही अंधार पडायच्या आत वर आलो. पठार आणि साम्रद गावातली घरे दिसल्यावर सगळ्यांना हायसं वाटले. मग्गीची छोटी पार्टी करून आम्ही गोविंद बांगेरे यांना निरोप दिला. निघताना खूप सार्या रोमांचक गोष्टी, निसर्गाचं कुतूहल, गावातल्या लोकांच जीवन आणि आमचा चित्तथरारक अनुभव अश्या आठवणी घेऊन आजचा दिवस खर्या अर्थाने जगलो.
<br />
साधारण १२ वर्षापूर्वी साम्रद गावकरी व्यतिरिक्त कोणालाही माहित नसलेली ही दरी आज त्याच गावकऱ्यांचे उत्पन्न बनली आहे. जे गावकरी पहिल्या डबक्यापर्यंत फक्त मासेमारी करायला यायची, आणि त्याचे पुढे जायला घाबरायचे आज तेच गावकरी कधीकधी २-३ फेरी दिवासातून मारतात, rappelling चे प्रशिक्षण घेऊन तयार झालेत. येणाऱ्या प्रत्येकाच्या सुरक्षेची काळजी घेताना दिसतात. म्हणूनच काहीही मेडिकल सुरक्षा नसताना आजवर इथे मोठी दुर्घटना घडल्याचे एकीव नाही. पूर्ण दरीत फक्त एकाच ठिकाणी मोबाईलला नेटवर्क मिळते.
<br />
आयुष्यात एकदा तरी सांदन दरीचा अनुभव घ्यायला हवा. शक्यतो २ दिवसचा प्लॅन करा. एका दिवसाचा असेल तर पूर्ण दरी उतरण्याची तुमची तितकी तयारी हवी. दुसरा पर्याय दरीच्या तोंडावर तुम्ही rappelling करू शकता आणि दरीत थोडासा फेरफटका मारून पुन्हा वर येऊ शकता पण यात तुम्हांला पूर्ण दरीचा अनुभव घेता येत नाही.</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijih4gGkHEezRJ4RTVmj31HiQtEjFdw35mesDMFrPnm8siPZK6dPyljiM4w7x5ymyGr8fAapDS7Yft1LojwnYEWZkGX1O0XfDjPzbgSKjY-Xl7xGEyTlq0IpZmnBEdCBvWLWRg-SJVkoZd/s1600/133b3ccb-51ed-4dc1-9cbf-20578e2c566a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="589" data-original-width="1541" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijih4gGkHEezRJ4RTVmj31HiQtEjFdw35mesDMFrPnm8siPZK6dPyljiM4w7x5ymyGr8fAapDS7Yft1LojwnYEWZkGX1O0XfDjPzbgSKjY-Xl7xGEyTlq0IpZmnBEdCBvWLWRg-SJVkoZd/s1600/133b3ccb-51ed-4dc1-9cbf-20578e2c566a.jpg" /></a></div>
<div dir="ltr">
<br /></div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-80543110463199334672017-06-25T17:24:00.000+05:302018-01-20T12:01:40.821+05:30~स्पर्श~ डायरीज् - किल्ले सिंहगड<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">किल्ले सिंहगड</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">जून महिना अर्ध्यावर आल्यावर पावसाने कुठे यावर्षी बरसायला सुरुवात केली. नेमका विकेंड गाठून पाऊस आल्याने आम्ही मित्र मंडळीनी longDrive कम ट्रेकला जायचं ठरवलं. नेहमीप्रमाणे जागा ठरवायचं काम माझ्याकडेच आलं. वाढत्या वयोमानामुळे मित्रांनी आधीच तंबी दिली कि जास्त मोठा ट्रेक नको (पूर्वी लोणावळा ते राजमाची असं १४ किमी चाललो त्यामुळे त्यांनी खबरदारी घेतली). </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">सिंहगडला जायचं ठरलं, मी गड आधीच पाहीलेला असल्यामुळे सगळ्यांनी होकार दिला. शनिवार २४ जून २०१७ तारीख ठरली आणि त्याप्रमाणे whatsappवर एक दिवस आधी ग्रुप बनवला गेला. वेळ, भेटण्याचं ठिकाण ठरलं. सकाळी ६ ला सागर, संजय, लोकेश आणि सुदीप ऐरोली मधून ertiga घेऊन निघाले. मी कोपरखैरणेला त्यांना भेटलो, तिथेच इडली आणि मेदूवडावर आम्ही ताव मारला आणि पुढच्या प्रवासाला सुरुवात केली. आता पुढचा stop खोपोली होता. जुना </span>NH4<span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;"> हायवेने आम्ही पावसाचा आनंद घेत निघालो. पनवेल सोडल्यावर डाव्या बाजूला कलावंतीण आणि प्रबळगड धुक्याच्या आडोशात लपले होते. कारमध्ये dj सुदीप पिकनिक गाण्याचा ठेका धरत होता, तर बाहेर पावसाच्या सरी... </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">तनमय नेरळवरून खोपोलीला आमच्याआधी येऊन पोहचला होता. आम्ही १०-१५ मिनिटामध्ये पोहचलो. तिथेच बाजूला असलेल्या हॉटेलमध्ये गरम गरम कांदाभजी खाल्ली आणि मस्त उकळता चहा घेतला. आणि गाडी पुन्हा रस्त्याला लागली. वेडीवाकडी वळणं घेत आम्ही अमृतांजन पुलावर पोहचलो. तिथे थांबून फोटो काढायचा मोह कोणाला आवरला नाही. १५-२० मिनिटे निसर्गाचा अनुभव घेऊन मग आम्ही आमचा प्रवास पुन्हा सुरु केला</span>. <span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;"> तळेगावला आल्यावर थोडा हिरमोड झाला कारण पावसाचे चिन्ह दिसत नव्हते आणि उन्हाचे चटके लागायला सुरुवात झालेली. गडावर पाऊस असेल या आशेने आम्ही प्रवास चालू ठेवला.वाकडला CNG भरायला थांबलो ते थेट आता अभिरुचीला थांबलो. पुणेमध्ये आलो आणि अमोलला भेटायचं नाही कसं शक्य... सो अमोल ला भेटलो. समोरच लईभारी कोल्हापुर मध्ये मिसळ खाल्ली आणि बाजूला असलेल्या सुजाता मस्तानीचा आस्वाद घेतला.</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">सगळं इतकं आरामात चालेलं कि आम्हांला पुण्यात पोहचायला चक्क ११ वाजले होते. अमोलसोबत एक ग्रुपसेल्फी काढून आम्ही त्याला बाय बोलून सिंहगडच्या दिशेने निघालो. सिंहगडाच्या घाटात पावसाने पुन्हा हजेरी लावली आणि पावसाळी सहीलीचा हिरमोड होताहोता राहिला. गडावर आधीच पुणेकर मंडळीनी मोठ्यासंख्येने हजेरी लावल्यामुळे आम्हांला गाडी अर्ध्या रस्त्यावर पार्क करून पुढे चालत जाववे लागले.</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">सिंहगडचा पुणे दरवाजा ओलाडून आम्ही आत प्रवेश केला. आजूबाजूचा प्रदेश हिरवळीने नटला होता. दिवसाच्या मध्यालाही गड धुक्याची चादर पांघरून होता. गडाचे एक एक ठिकाणे पाहायाला सुरुवात केली. दारूखाना, राजाराम महाराजांची समाधी, बुरुज, नरवीर तानाजी यांनी चढलेला कडा पाहत आम्ही गडाची अर्धप्रदक्षिणा केली. सुदीपला भुकेने ग्रासले आणि तितक्यात जोरात पाऊस आला. बाजूलाच असलेल्या एका कुटीत आम्ही जेवायला थांबलो. झुणका भाकर, वांग्याचं भरीत आणि कांदाभजी... गावाकडची आठवण झाली चुलीवरच्या भाकरी बघून... सगळयांनी पोटपूजा केली. तोपर्यंत गड आणखीन दाट धुक्याने झाकला गेला. </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">कल्याण दरवाजा जो मुंबई पुणे मुंबई मुळे सगळ्यांना माहीत झालाय तिथे जाण्याचा मोह कोणाला आवरला नाही. त्यानंतर झुंजार बुरुजावर जाण्यासाठी सगळे दमलेले... जेवल्यानंतर किती शतपावली चालवणार आहेस??? सुदीपचा प्रश्न... थोडं वर चढून परत खाली उतरून आम्ही बुरुजावर पोहचलो. आणि तिथून जे दृश्य दिसतं त्याची बातच वेगळी... लोहगडावर विंचू काटा... तसं सिंहगडावर झुंजार बुरुज... समोरचं पठार, ढगांची त्यावर येजा पाहून सगळेजण ताजेतव्हाणे झाले. </span><o:p></o:p></div><br /><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">सगळ्यांनी एक एक व्यक्तिगत फोटो काढून मग काढता पाय घेतला. परतीच्या वाटेवर हत्ती टाक, अमृतेश्वर मंदिर, तानाजी मालुसरे यांची समाधी व घोडा पागा पाहीले. traffic सुरु होण्याच्या आत गड उतरायचं ठरवलं आणि ४.४० च्या सुमारास गाडी जवळ पोहचलो. एका दिवसात इतका भव्य गड पाहताना दमक्षक होते. पण मुंबईला वेळेत पोहचणे अपेक्षित होते. त्यामुळे एक धावती भेट सिंहगडाची झाली, पण सिंहगडने मात्र इवल्याश्या वेळेत खूप सारे नवचैतन्य आणि आठवणी दिल्या. </span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span lang="MR" style="font-family: "mangal" , serif; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-language: MR; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;"><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "mangal" , serif;">प्रशांत खोत </span><br /><span style="font-family: mangal, serif;"><a href="http://www.dainikprabhat.com/%E0%A4%A7%E0%A5%81%E0%A4%95%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%A4-%E0%A4%B9%E0%A4%B0%E0%A4%B5%E0%A4%B2%E0%A5%87%E0%A4%B2%E0%A4%BE-%E0%A4%B8%E0%A4%BF%E0%A4%82%E0%A4%B9%E0%A4%97%E0%A4%A1/" target="_blank">http://www.dainikprabhat.com/धुक्यात-हरवलेला-सिंहगड</a></span><span style="font-family: "mangal" , serif;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "mangal" , serif;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSLo5Z3TQ0WcDfxQUEs9b-8f6H-N_hThCqnXpVMxoocGUB6uoHR2MSGSgSJai8DGV4IOgNx4ZrRviFFyjt8njPZrvq9AZxrXoVbSLQIVtxQKedCQsAA6dm5LWkFUfvasTXGv0-mOqMKNvQ/s1600/IMG_20170624_143040.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="899" data-original-width="1600" height="179" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSLo5Z3TQ0WcDfxQUEs9b-8f6H-N_hThCqnXpVMxoocGUB6uoHR2MSGSgSJai8DGV4IOgNx4ZrRviFFyjt8njPZrvq9AZxrXoVbSLQIVtxQKedCQsAA6dm5LWkFUfvasTXGv0-mOqMKNvQ/s320/IMG_20170624_143040.jpg" width="320" /></a></span></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: "mangal" , serif;"></span></div></div>Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-44854957175936445112017-05-14T11:00:00.000+05:302018-01-20T12:01:41.191+05:30~स्पर्श~ डायरीज्<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />काल संध्याकाळी ऑफिस मधून निघताना विजा कडकडत होत्या. पावसाच्या तुरळक सरी जमिनीशी अलगद एकरूप होताना दिसत होते. ट्रेन मध्ये मी बसलो असताना धरणीमाय मनसोक्त न्हाऊन निघाली. वैषाख वणव्यात तापलेल्या मातीचा गंध हळूच वार्याच्या झुळकी सोबत ट्रेनमध्ये दरवळू लागला. रात्रभर पावसाने मनसोक्त धरणीमायला भिजवून पहाटे थोडी उसंत घेतली होती. <br /><br /><br />आज पुणेला थोडं काम असल्याने पहाटे उठणं झाले. राज्य परिवहनाची बस पकडून पुणेसाठी प्रवास आरंभला. नेहमीप्रमाणे अमृताजंन पुलाजवळ कोंडी होती. मुंबईकडे जाणार्या बसच्या चालकाने आमच्या बसचालकाला खुण केली. एव्हाना घाटात पाऊस सुरू झालेला. आमची बस चालकाने जुन्या हायवेने काढून वाहतूक कोंडीतून बचाव केला. पण त्याच बरोबर एक अद्भुत अनुभव यामुळे मला अनुभवता आला. <br /><br /><br />पहिला पाऊस, घाटमाथा आणि धुक्याची चादर ओढलेलं खंडाळा गाव... थोडावेळ तिथेच थांबावं की काय आणि सह्याद्रीच्या त्या डोगंररांगामध्ये घुमणारा थंड वारा अनुभवावा आणि पाऊसात नखशिखांत भिजावा... खरंच मनाचा ठावठिकाणा लागत नाही...हळूहळू पुन्हा पावसाची सर वाढू लागली... <br /><br /><br /><br />फुड प्लाझावरून बस निघाली आणि काही अंतरानंतर लोहगडचा विंचू काटा दिसला आणि काही क्षणानंतर लोहगड विसापुरची जोडी दिसू लागली. पुन्हा मनाने बंड पुकारलं की राहू दे पुणेला जायचं आणि मळवलीला बस मधून उतरावं आणि पायवाट पकडून लोहगडावर कुच करावी. तिथे पावसात जो कोणी गेला असेल तो नेहमी क्षण जपून ठेवेल. धुक्यात झाकळलेला गड... विंचू काट्यावर जाणारी निमळुती पायवाट... विसापुरला चढाई करताना अनुभवलेला वाटेतला धबधबा आणि उतरताना धबधब्यातली वाट ... हे सगळं डोळ्यासमोरून रिवांईड झालं. <br /><br /><br /><br /><br />कामशेतचे दोन्ही बोगदे पार केले , सकाळचे ९ वाजले होते आणि तेव्हा कुठे सुर्यदेवाने दर्शन दिले. दिवसाची सुरूवात मस्त Exciting अशी झाली. त्या सुखद आठवणी गाठीशी बांधून व सुर्यदेवाचे अस्तित्व नाकारून मी बॅगेतून लॅपटॉप काढला आणि माझं काम करत बसलो. <br /><br /><br /><br /><br />दिवसभरात काम उरकलं तेही उत्तमरित्या यशस्वी करून...<br /><br /><br /><br />परतीचा प्रवास<br /><br /><br />संध्याकाळी पुणेतही पावसाचं वातावरण झालेलं पण मी रावेतला असताना हजेरी लावली. मी पुन्हा त्याच्याशी हितगुज करत प्रवास करतोय.आताही लिहिताना पुन्हा पावसाचे काही थेंब अंगावर झेलून सकाळचा अनुभव ताजा केला.<br /><br /><br /><br /><br /><br />~स्पर्श~ डायरीज्</div>Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0Lonavala, Maharashtra, India18.7546171 73.40623419999997218.6944756 73.325553199999973 18.8147586 73.48691519999997tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-10811944962279701072016-10-10T21:53:00.000+05:302018-11-11T10:45:44.989+05:30विचारी मन<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
थोडा शांत वेळ मिळाला की माणूस खुप विचार करतो... <br />
व्यक्ती कायमची निघून गेली की खंत करत बसणारे, आधी व्यक्ती सोबत असताना तितकासा वेळ देत नाहीत...<br />
वेळ हातातून निसटून जाते मग हातात उरतं ते फक्त एकटेपणा... मनाला सलणारा...</div>
<div dir="ltr">
रोजचे रूसवे-फुगवे कोणाला हवे असतात... कधीतरी समजुतीचा बांध मोडला जातो. नकोच ते बंध, नकोच ते रोजचे गाणे...</div>
<div dir="ltr">
ज्यांना तुमचं असणं हे महत्वाचा वाटतं नाही, त्यांची आठवणच कशाला... राहू दे त्यांना तुमच्या अस्तित्वा विना...</div>
<div dir="ltr">
का कुणास ठाऊक, आपल्याच काही चुकीच्या निर्णयांना माफी देता येत नाही. उगाच त्या चुकांना आयुष्यभर झेलावा लागतं...</div>
<div dir="ltr">
विचारी मन कधी काय विचार करेल कोणाला सांगता येत नाही. लिहीलयं ते का लिहीलं , कशासाठी लिहीलं , कोणासाठी लिहीलयं की नाही हेही त्याला सांगता येत नाही.</div>
<div dir="ltr">
फक्त मुक्त होण्यासाठी... विचार थांबवण्यासाठी... स्वतःचे अस्तित्व, महत्व शोधण्यासाठीची धडपड...</div>
<div dir="ltr">
दिव्याची वात विझण्यापुर्वी जशी फडफडते... तशीच काहीशी ही धडपड... मनाची दारं कायमची बंद करण्यापुर्वीची...</div>
<div dir="ltr">
#विचारी_मन<br />
~स्पर्श~<br />
2-9-16</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-33858504568617916872016-07-03T21:41:00.000+05:302016-07-04T21:44:08.761+05:30पाऊस ही भन्नाट असतो...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
पाऊस ही भन्नाट असतो...<br />
मातीला स्पर्श करून<br />
तिला गंधात परिवर्तीत करतो...<br />
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
कधी हवेत गारवा असतो...<br />
उन्हाळाचा ताण, घाम<br />
गारव्याने पुसुन काढतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
पाऊस मस्त असतो...<br />
सह्याद्रीला नव्या नवरी<br />
मुलीसारखा साज चढवतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
पाऊस म्हणजे हिरवळ रंगरंगोटी चौफेर<br />
हळूच पृथ्वीवर ढगांचे थैमान<br />
तर कधीकधी धुक्यांची चादर घेतलेले डोंगर ...<span style="color: #222222; font-family: "arial" , sans-serif;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<br />
पाऊस मित्र असतो...<br />
तुम्ही आम्ही आणि निसर्ग बहरण्यासाठी बरसतो...<br />
ओस पडलेले मित्राचे कट्टे पुन्हा एकत्र आणतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
कधी रोमंटिक असतो...<br />
दोन जिवांना घट्ट जवळ आणतो...<br />
बाईक वर बिलगायला लावतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
पाऊसही मस्तीखोर असतो...<br />
ऑफिसचे टायमिंग साधून नेमका<br />
चाकरमान्यांना भिजवतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
कधी कधी देव वाटतो...<br />
जेव्हा शेतात बी पेरलेला शेतकरी<br />
त्याच्या आगमनासाठी हात जोडतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
कधी माणूस वाटतो...<br />
जेव्हा वेळ न पाळणारा<br />
मित्रासारखा तो ही उशिरा येतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
पाऊस त्रासही वाटतो...<br />
चिखल करून कपडे खराब करतो...<br />
इकडेतिकडे जाताना प्रवासात दमवतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
कधीतरी पाऊस वरदान वाटतो...<br />
आठवड्याच्या शेवटी ड्रेसकोड बदलतो...<br />
चिखल वाटा पायांनी तुडवल्या जातात...<br />
आणि मनसोक्त पाऊस आणि निसर्ग सोबत असतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br />
पावसाची मज्जाच वेगळी...<br />
जास्त पडला तरी बोलतात त्याला..<br />
आणि कमी पडला तरी पटत नाही अशी कहाणी आगळी... <span style="margin-left: 0.2ex; margin-right: 0.2ex;"><img alt="😜" class="CToWUd" data-goomoji="1f61c" goomoji="1f61c" src="https://mail.google.com/mail/e/1f61c" style="margin: 0px 0.2ex; max-height: 24px; vertical-align: middle;" /></span></div>
<br />
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; text-align: center;">
<br /></div>
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; text-align: center;">
~ स्पर्श ~</div>
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; text-align: center;">
<br /></div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0Kopar Khairane, Navi Mumbai, Maharashtra, India19.102769 73.00900130000002319.072760499999998 72.968660800000023 19.1327775 73.049341800000022tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-90469258372345513642016-05-14T00:30:00.000+05:302018-10-16T17:19:30.928+05:30तुझ्या .......साठी ....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या पायात असावं तर पैंजणच , </div>
<div style="text-align: center;">
तू आजूबाजूला चालताना, छमछम करण्यासाठी...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या केसात गजरा असावं तर मोगऱ्याचाच , </div>
<div style="text-align: center;">
तू जवळ असताना, सुगंध दरवळण्यासाठी...</div>
<br />
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या नाकात नथ असावी तर सोन्याची, </div>
<div style="text-align: center;">
तू सोबत असताना, घरंदाज शोभण्यासाठी...</div>
<br />
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या कानात कर्णफुल असावं तर मोत्याचं, </div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या रूपात आणखी भर पाडण्यासाठी...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या नयनात असावं तर काजळ, </div>
<div style="text-align: center;">
तू गर्दीत चालताना दृष्ट न लागण्यासाठी...</div>
<br />
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या हातात असावं तर कांकण, </div>
<div style="text-align: center;">
तुझी धावपळ असताना उगंच खणखण करण्यासाठी...</div>
<br />
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या कमरेत असावं तर कमरपट्टाचं, </div>
<div style="text-align: center;">
तू लावण्यवती स्त्री दिसण्यासाठी...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; text-align: center;">
~स्पर्श~</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-25925065981942108792016-03-22T23:13:00.000+05:302016-05-14T23:13:46.810+05:30ती संध्याकाळ, तो सुर्यास्त<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<br />
<div class="hq gt a10" id=":1ws" style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; clear: both; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 15px 0px; orphans: auto; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;">
</div>
<br />
<div class="ii gt adP adO" id=":1zc" style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #222222; direction: ltr; font-family: arial, sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 5px 15px 0px 0px; orphans: auto; padding-bottom: 5px; position: relative; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;">
<div class="a3s aXjCH m1539bdc02ee57310" id=":1z8" style="overflow: hidden;">
<div dir="ltr" style="text-align: center;">
संध्याकाळचा तो दिवसभराचा थकवा...</div>
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
सुर्याचा मात्र असतो रंगरंगोटीचा देखावा...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
मोजमाप करून दिवसाचे मी निरोप देतो...</div>
<div style="text-align: center;">
सुर्य मात्र मला उद्याची स्वप्ने देवून जातो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
केशरी(भगव्याचे) इथे होते राजकारण...</div>
<div style="text-align: center;">
तो मात्र करतो रंगांची मुक्तहस्त उधळण...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
मी क्षितिजाला पाहत असतो लांबून...</div>
<div style="text-align: center;">
तो मात्र त्याला जातो गवसणी घालून...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
मी निराशेच्या अंधाराचा अंत करतो...</div>
<div style="text-align: center;">
तो प्रसन्न संध्याची मेजवानी मज देतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
मी त्याला बंदिस्त करतो छायाचित्रात...</div>
<div style="text-align: center;">
तो देऊन नविन पोझ मला असतो हिणवत...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
मी बसता हितगुज करत त्यांच्यासोबत...</div>
<div style="text-align: center;">
तो मनाचा तळ रिकामा करतो अलबत...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
पाऊले वळतात आजही अलगद त्याकडे ...</div>
<div style="text-align: center;">
तो सांजक्रिडाने जेव्हा बोलवतो मला स्वत:कडे...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
कधी मी लाटांमधल्या त्याच्या रूपाला न्याहळतो...</div>
<div style="text-align: center;">
तर कधी तो माझ्याच पाऊलखुणावर किरणे मांडतो...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
दिवसभर आग ओकताना त्याची छबी न पाहवणारी ...</div>
<div style="text-align: center;">
मी संध्याकाळी निवांत शांततेत असलेली पाहतो बरी...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
मी त्याला डोगंरात लपताना पाहिले, </div>
<div style="text-align: center;">
अन् सागराचा तळ गाठतानाही पाहिले...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
प्रत्येकाची सांज ही ज्यांची त्याची असते...</div>
<div style="text-align: center;">
तुमचे दिवसाकाठचे गणित तुम्हीच सोडवणे असते</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
माझी संध्याकाळ म्हणजे आजच्या चुकांचा मेळ...</div>
<div style="text-align: center;">
उद्याची सुरूवात आणि नवचैतन्याचा खेळ...</div>
<div style="text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div dir="ltr" style="text-align: center;">
प्रशांत खोत (स्पर्श)</div>
<div dir="ltr" style="text-align: center;">
<br /></div>
<div dir="ltr" style="text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgm52ZY8vM9pJQfNwn5WJ6DkYR0OxiZThuW2Raach0TjDmLkcjae4VCrb429n1rDFhQAHjXGp_MsHtrcDo-fhQym1PJYBL0phN_PPKHNGa9sj3xtlmdzcaK0yY6ICtwjlZCCzpt6DTNPPaR/s1600/IMG_20160213_181714472.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgm52ZY8vM9pJQfNwn5WJ6DkYR0OxiZThuW2Raach0TjDmLkcjae4VCrb429n1rDFhQAHjXGp_MsHtrcDo-fhQym1PJYBL0phN_PPKHNGa9sj3xtlmdzcaK0yY6ICtwjlZCCzpt6DTNPPaR/s640/IMG_20160213_181714472.jpg" width="640" /></a></div>
<div dir="ltr" style="text-align: center;">
<br /></div>
<div class="yj6qo" style="font-size: 12.8px;">
</div>
</div>
</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-64787328523780203722016-02-05T17:30:00.000+05:302016-02-06T22:00:53.145+05:30शोधायचं असेल मला तर...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr" style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;">
</div>
<div style="text-align: center;">
<div align="center" class="MsoNormal">
<b><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">शोधायचं असेल मला तर...</span></b><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">मला पाहणाऱ्या तुझ्या नजरेत शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">कपाळावर असलेल्या आठ्यात शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><br />
</span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">शोधायचं असेल मला तर...</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">तुझ्या नाकावरच्या रागात शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">तुझ्या गालातल्या खळीत शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;">️<o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><br />
</span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">शोधायचं असेल मला तर...</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">ओठावरच्या हास्यात शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">माझे शब्द ऐकणाऱ्या कानात शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><br />
</span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">शोधायचं असेल मला तर...</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">हवेच्या झुळूकने उडणाऱ्या केसात शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">तुझ्या मिठीत असणाऱ्या टेडीमध्ये शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><br />
</span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">शोधायचं असेल मला तर...</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">घट्ट पकडलेल्या तुझ्या हातात शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">कधीतरी डोकं ठेवलेल्या तुझ्या मांडीवर शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><br />
</span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">शोधायचं असेल मला तर...</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">मला भेटण्यासाठी तुला चालवतात त्या पावलांमध्ये शोध</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><br />
</span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">नाहीच शोधता आले कुठे तर</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">तुझ्या मनात शोध... </span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;">Row House </span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">नसलं</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">तरी </span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;">10x10 </span><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">च्या खोलीत मी असेल</span><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal">
<b><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;">~ </span></b><b><span lang="MR" style="font-family: "Mangal",serif; font-size: 10.0pt; line-height: 107%; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Mangal; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">स्पर्श</span></b><b><span style="font-size: 10.0pt; line-height: 107%;">~<o:p></o:p></span></b></div>
<br />
<div align="center" class="MsoNormal">
<br /></div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #222222; text-align: left;">
</div>
<div style="background-color: white; color: #222222; text-align: left;">
</div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7159423876668922452.post-833662589567153092016-01-28T14:37:00.001+05:302018-10-16T17:19:19.367+05:30तू...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
रोज डाव मांडतेस आणि झोपेच्या अधिन अर्ध्यात सोडतेस... </div>
<div style="text-align: center;">
सकाळी उठताच क्षणी माफीनामा घेऊन येतेस आणि शुभ प्रभात बोलतेस...</div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तुझ्या वेडेपणाला मुळीच सीमा... </div>
<div style="text-align: center;">
एकदा सांगुन बर्याचदा तुला कळत नाही...</div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
कधी सामंजस्य परिधान करते तर कधी तान्हेपण... </div>
<div style="text-align: center;">
क्षणक्षणाला तुझे अंतर्मन पलटते पण असते ताजेपण...</div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
उगाच रूसणं, मला चिडवणं नित्याच झालंय तुला... </div>
<div style="text-align: center;">
तू वेडी तितक्याच लवकर रुसणं सोडतेस मी मनवताच...</div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
कधी खुप जवळ भासतेस तुझा श्वास ऐकू येईल इतकी... </div>
<div style="text-align: center;">
पण तू मात्र कोसो दुर तुझ्या घरी शांत निद्रा घेत असायचीस...</div>
<br />
<div dir="ltr">
</div>
<div style="text-align: center;">
तू अशीच हसत खेळत रहा आयुष्यभर... </div>
<div style="text-align: center;">
माझं हसणं। बनता नाही आले तरी रडणं नको बनूस...</div>
<br />
<div dir="ltr" style="text-align: center;">
~स्पर्श~</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_qTwnN1-i4S9LpqMj9-xNda5puiHJVNxwy5vZG87d6jqFYr6k7jLsiY1I0qoqT4oabxJ-pHVCbyCAlwpxyFB85zWL2ke8DT86gync2GQ0JdJfw3vsmJDfbsR3pjvSE2sV6aYyo-HdFP5N/s1600/3468_1249335151746587_7673603534479371951_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_qTwnN1-i4S9LpqMj9-xNda5puiHJVNxwy5vZG87d6jqFYr6k7jLsiY1I0qoqT4oabxJ-pHVCbyCAlwpxyFB85zWL2ke8DT86gync2GQ0JdJfw3vsmJDfbsR3pjvSE2sV6aYyo-HdFP5N/s640/3468_1249335151746587_7673603534479371951_n.jpg" /> </a> </div>
</div>
Prashant Khothttp://www.blogger.com/profile/14472222885151323131noreply@blogger.com0