eintopf

risotto z grzybami i oliwą truflową

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Wed, 04 Nov 2020 12:37:00 +0000

Obalamy mity, że przygotowanie risotto trwa wieki, jego smak jest mdły, a konsystencja przypomina breję :)

Nic bardziej mylnego, serio!

Przedstawiamy poniżej przepis brytyjskiego szefa kuchni, Paula Heathcote.

Składniki:

500 g grzybów, my użyliśmy kurek, podgrzybków i rydzów, posiekanych
100 g masła
1 szalotka, posiekana
1 ząbek czosnku, posiekany
250 g ryżu do risotto
100 ml białego wina
750 ml wywaru warzywnego
oliwa z oliwek
50 g parmezanu, startego
oliwa truflowa
sól, pieprz

Rozgrzejcie 50g masła na głębokiej patelni, dodajcie grzyby, podsmażcie aż się lekko zrumienią, dodajcie szalotkę i czosnek, jeszcze chwilę smażcie.Dodajcie ryż, wymieszajcie, chwilę smażcie. Dolejcie wino, wymieszajcie wszystko, odczekajcie aż wino częściowo odparuje. Mieszając dolewajcie wywar, róbcie to partiami, aż ryż wchłonie cały płyn i będzie ugotowany.Posólcie, popieprzcie, dodajcie pozostałe masło, parmezan, trochę oliwy z oliwek, wymieszajcie do połączenia się wszystkich składników. Podawajcie skropione oliwą truflową, jak lubicie, dorzućcie natkę. Smak!

tarta dyniowa z figami i kozim serem

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Tue, 08 Sep 2020 10:39:00 +0000

Jak już szanowny mąż przekonał mnie do kozy, poszedł za ciosem ;)
Poszperał w internetach i zmalował taką oto piękną tartę :)

Składniki:

135 g mąki pszennej plus trochę do posypania stolnicy
40 g polenty
100 g zimnego masła, pokrojonego w kostkę
1/2 łyżeczki soli
2,5 łyżki zimnej wody

Nadzienie:

3 jajka
100 g miękkiego sera koziego
260 g puree z upieczonej dyni
3/4 łyżeczki soli
1/2 łyżeczki zmielonego pieprzu
1/4 łyżeczki wędzonej papryki
1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej
120 ml mleka, tłustego
3 łyżeczki tymianku, najlepiej cytrynowego
3 figi, przekrojone na pół

Zacznijcie od ciasta. Włóżcie mąkę, polentę, masło i sól do robota kuchennego i krótko miksujcie na drobne okruchy (lub wcierajcie palcami masło w pozostałe składniki).
Dodawajcie wodę stopniowo, pulsując procesor. Zawińcie ciasto folią spożywczą i włóżcie do lodówki na 1 godzinę. Rozgrzejcie piekarnik do 190°C.
Wyjęte z lodówki ciasto przełóżcie na posypaną mąką powierzchnię i rozwałkujcie na około 5 mm grubości, a następnie przełóżcie do 22cm formy do pieczenia, dociskając je do brzegów formy. Przytnijcie zwisające kawałki ciasta.
Wyłóżcie ciasto papierem do pieczenia i fasolą. Pieczcie przez 25 minut, następnie wyjmijcie fasolę i papier i pieczcie przez kolejne 5 minut, aż ciasto będzie jasnozłote i twarde.
W międzyczasie, zróbcie nadzienie. Jajka i kozi ser ubijcie w dużej misce lub dzbanku, aż będą całkowicie gładkie. Dodajcie wszystkie pozostałe składniki, z wyjątkiem fig.
Gotową masę wylejcie na ostudzony spód tarty. Ułóżcie figi na wierzchu nadzienia i posypcie tymiankiem. Pieczcie przez 30-35 minut.
Pozostawcie do ostygnięcia na 10 minut przed podaniem na ciepło lub odłóżcie na bok i podawajcie w temperaturze pokojowej. Smak!

Malfatti, szpinakowo-serowe włoskie kule na sosie pomidorowym

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Tue, 05 May 2020 13:07:00 +0000

Nie wiemy jak do tego doszło, że nie zjedliśmy ich odwiedzając Toskanię :) Jest to tradycyjne danie z tamtych okolic i zapewniamy Was, że jak raz je przygotujecie i zmieciecie z talerza, nie będziecie chcieli jeść nic innego, serio :)

Składniki (2-3 porcje):

250 g ricotty, odsączonej na sicie
500 g umytych liści szpinaku
1 jajko
50 g mąki pszennej
50 g gruboziarnistej mąki, semoliny + garść do obtoczenia
70 g startego parmezanu
szczypta gałki muszkatołowej
sól

sos pomidorowy:

400 g pomidorów w puszce
1 mała cebula, posiekana
2 ząbki czosnku, posiekane
oliwa z oliwek
sól

Na rozgrzaną na średnim ogniu patelnię wrzućcie szpinak, dodajcie ok. 50 ml wody, szczyptę soli, zamieszajcie i poczekajcie aż szpinak straci swoją objętość. Przełóżcie go na sito, poczekajcie aż wystygnie, wyciśnijcie z niego wodę i posiekajcie.

Przełóżcie szpinak do większej miski, dodajcie resztę składników i dobrze wymieszajcie. Uformujcie z gotowego ciasta kulki (ok. 4cm), nam wyszło 12 szt. Na płaski talerz wsypcie garść semoliny, ułóżcie na niej gotowe kule, potem je w niej obtoczcie.

Na rozgrzaną patelnię wlejcie 2 łyżki oliwy, wrzućcie cebulę, za chwilę czosnek, smażcie chwilę, nie doprowadzając do zrumienienia, dodajcie pomidory, wymieszajcie i smażcie ok. 10-15 min, aż sos zrobi się gęsty, posólcie. Zmiksujcie sos.
Zagotujcie wodę w większym garnku, posólcie, wrzućcie kule, będą gotowe, jak wypłyną na powierzchnię. Wyjmijcie je łyżką cedzakową i odłóżcie na talerz. Na głęboki talerz wylejcie porcję sosu i na nim wyłóżcie kule, posypcie bazylią i pieprzem.
Smak!

Berlin by eintopf

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Sun, 16 Feb 2020 13:25:00 +0000

Kiedy pierwszy raz pojechaliśmy razem do Berlina? Nie mam pojęcia, czyli dawno temu ;)
To była miłość od pierwszego wejrzenia, tego jestem pewna!
Miasto "KOLOROWY PTAK", wolne, z pełnym wachlarzem różnorodnych barw, z piękną architekturą i zielenią, MULTI KULTI, tętniące życiem 24h na dobę, z długą listą muzeów, naznaczone historią, brzmiące muzyką klasyczną, ale i techno, mekka graffiti, uwielbiane również przez bliskich nam, Davida Bowiego czy U2. Nas zauroczyło przede wszystkim KULINARNYM RAJEM, bo tak trzeba TO nazwać, a to wszystko dzięki tak ogromnej ilości kultur i narodowości, które go tworzą.

Ale, ale! Nie będzie to przewodnik, czy powielanie znanych nam wszystkim pocztówek z tego cudownego miasta. Zabieram Was na wycieczkę pełną przeróżnych smaków i zapachów!

Na wstępie, tytułem wyjaśnienia, jest to nasza, Hofowa, eintopfowa, SUBIEKTYWNA wyprawa :) Wskażę Wam miejsca, w których byliśmy ciałem, nie tylko duchem ;) Wszystkie opisane tu miejsca mocno polecamy, nie będziemy więc ich osobno oceniać i dawać gwiazdek, kropeczek, kciuków, czy innych znaczków :) Nam TU smakowało.
O tym, że będą tu głównie miejsca z kuchnią azjatycką, też chyba nie muszę wspominać? ;)
Przygotowałam dla Was mapę wszystkich restauracji, kawiarni, lodziarni, miejsc wartych odwiedzenia, będę do niej, na bieżąco, dodawać kolejne, które złapały nas za serce! Ale o tym za chwilę.

Pytacie jakie były nasze początki z Berlinem? Czy trafialiśmy w przypadkowe miejsca? Jak je dobieraliśmy? Co było naszym wyznacznikiem? Otóż naszą pierwszą przewodniczką po kulinarnym Berlinie była i wciąż jest: Mary Scherpe i jej cudowny blog STIL IN BERLIN. Dziewczyna, nazywająca siebie feministką, blogerką, fotografką oraz konsultantką social media, ma ogromną wiedzę, nie tylko z dziedziny berlińskich kulinariów, ale wystawia już nos poza stolicę Niemiec, wskazuje ciekawe miejsca do odwiedzenia czy zrobienia zakupów. Wydała dwie swoje mapy, które zawsze mamy ze sobą, wybierając się na zachód :) Bardzo polecamy Wam lekturę tej strony oraz zakup map!

Fot. by eintopf

Długo zastanawiałam się jaką obrać kategoryzację, co jest najważniejsze podczas wyboru danego adresu? Postawiłam na rodzaj posiłku, obok pojawi się również nazwa dzielnic/y, a pod nazwą danego miejsca, znajdziecie link do jego strony na FB.

Zaczynamy!
Przed Wami MAPA.

kolor:

zielony, tu zjecie dobre śniadanie czy też brunch
brązowy palarnie kawy, kawiarnie, z opcją ciast i deserów, ale też często śniadań
pomarańczowy, to restauracje klasyczne oraz te z daniami typu street food
różowy, to lodziarnie
fioletowy, miejsca, w których oprócz jedzenia znajdziecie COŚ więcej
granatowy, tu napijecie się dobrych drinków i piwa

Uwaga! Nie oznaczam miejsc "wege", w każdym z nich, znajdziecie taką opcję!

Dzień, nieważne czy w Berlinie, czy w Szczecinie, warto zacząć pysznym, sycącym śniadaniem :)
I tu od razu uwaga, że praktycznie wszystkie miejsca, które oznaczyłam na mapie znacznikiem w kolorze brązowym, "kawiarnia", oprócz kawy, serwują właśnie opcje śniadaniowe, brunchowe, znajdziecie też tu pyszne ciasta i desery.

ŚNIADANIE/BREAKFAST/FRÜHSTÜCK/BRUNCH

ROAMERS (Neukölln)
Wracamy tu dość często, czasem trzeba poczekać na stolik, ale naprawdę warto! Entuzjaści zieleni, na talerzu, na ścianach i stołach. Jedzenie podane jest tak, że nie macie serca burzyć tej kompozycji i najchętniej jedlibyście oczami :)

Fot. by eintopf&Roamers

SILO COFFEE (Friedrichshain)
Specjaliści od kanapek różnej maści, ale dobrą szakszukę też tu znajdziecie!

Fot. by eintopf&Silo Coffee

FINE BAGELS (Friedrichshain)
Nazwa mówi wszystko ;) Są bajgle, ze wszystkim, czego dusza zapragnie, ale są też książki, nie tylko do czytania, ale i kupienia!

Fot. by eintopf

GORDON (Neukölln)
Kuchnia izraelska, tu zjedliśmy najlepszy hummus!

Fot. by eintopf

KAME (Mitte/Charlottenburg-Wilmersdorf)
Kuchnia japońska. Machiko Yamashita, to ona nauczyła nas jak robić cudowne onigirazu, pyszne "kanapki" z ryżu, nori i dodatków mięsnych, rybnych czy też z tofu. Zjecie tu nieziemski sernik matcha i pyszne japońskie pieczywo. Wszystko serwowane jest, na ukochanej przez Japończyków, ale i przez nas ceramice z Bolesławca!

Fot. by eintopf

VENUE (Neukölln)
Całkiem "świeże" miejsce na mapie Berlina. Nas zachwyciło nowym podejściem do serwowania, zjecie tu dużo, małych porcji, czyli możecie spróbować wszystkiego! Przy zamówieniu dostaniecie listę dań z cenami w formie tabeli i ołówek. Jakie to proste! A jak pięknie podane!

Fot. by eintopf&Venue

THE KLUB KITCHEN (Mitte)
Prostota i elegancja, tak byśmy opisali to miejsce. Pełne światła i roślin, z dbałością o szczegóły. Jedliśmy tu przepyszny cilbir, czyli jajka po turecku.

Fot. by eintopf&the Klub Kitchen

TISCHENDORF (Neukölln)
Specjalizują się w kuchni wegańskiej i wegetariańskiej. Och! Jak nas kiedyś zaskoczyli i rozczulili, podając nam na śniadanie, w deszczowy, zimny dzień, pyszną, warzywną zupę! To było najlepsze, co nas spotkało tego dnia!

Fot. by Tischendorf

ORA (Kreuzberg)
Zaadaptowana stara, piękna apteka. Pierwsze spotkanie, zaliczylibyśmy do mniej udanych, ale kolejne, zatarło brudne ślady ;)

Fot. by eintopf&ORA

We wszystkich powyższych miejscach wypijecie też dobrą lub bardzo dobrą kawę, ale jeśli jesteście smakoszami, lubicie napić się dobrego przelewu lub po prostu chcecie wyjść z kawiarni z workiem kawy, która Wam smakowała, zajrzyjcie poniżej, do listy kawiarni, palarni, miejsc gdzie zjecie też wyśmienite ciasta i desery, a często i pyszne śniadanie czy brunch. Nie będę ich różnicować, wszędzie znajdziecie naprawdę dobrą KAWĘ!

KAWIARNIA/COFFEE/CAFE/PALARNIA/COFFEE ROASTERS/DESER/BRUNCH

FIVE ELEPHANT (Kreuzberg, Mitte, Schöneberg)
To tu zjecie jeden z najlepszych serników nowojorskich. Dla nas majstersztyk!

Fot. by eintopf&Five Elephant

THE BARN (Neukölln, Prenzlauerberg, Schöneberg/Wilmersdorf)
KLASYKA. Znajdziecie ją już w wielu miejscach poza Berlinem, między innymi w naszym pięknym Szczecinie!

Fot. by eintopf&the Barn

FATHER CARPENTER (Mitte)
Tu, obok przepysznej kawy, jedliśmy jedno ze smaczniejszych naszych berlińskich śniadań! Usytuowana w przpięknym, zadbanym podwórzu.

Fot. by eintopf

BONANZA COFFEE (Kreuzberg, Prenzlauerberg)
Prostota, elegancja, duży wybór sprzętu do parzenia, książek związanych z tematyką.

Fot. by eintopf&Bonanza Coffee

CHAPTER ONE (Kreuzberg)
Jedna z pierwszych berlińskich kawiarni, do której trafiliśmy, mamy do niej ogromny sentyment.

Fot. by eintopf

DISTRIKT COFFEE (Mitte)
Kawiarnia z duszą i jedną z piękniejszych witryn! Pyszna kawa, słodkości, ale i śniadania czy też brunch. Uwaga! Bywa ciężko z miejscami.

Fot. by eintopf&Distrikt Coffee

TWO AND TWO (Neukölln)
Małe to, ale z przesympatyczną atmosferą i pysznościami do kawki.

Fot. by Two and two

ISLA COFFEE (Neukölln)
Kawiarnia z naciskiem na wege dania, no waste, przy okazji z dbałością o szczegóły i pomysłowością w podkręcaniu dań. Świętowaliśmy tu kiedyś urodziny Daniela :)

Fot. by eintopf&Isla Coffee

OBIAD/LUNCH/BRUNCH/RESTAURANT/STREET FOOD

A teraz lista miejsc, restauracji, barów, w których zjecie coś większego, niektóre w opcji street food, znakomita większość jest w klimatach azjatyckich, bo tak lubimy najbardziej ;) Ale włoski styl też ma tu swoje zacne miejsce :) Nie wiem od czego zacząć, to może alfabetycznie?

BAN BAN KITCHEN (Neukölln)
Pyszny koreański street food bar, znajdziecie tu naprawdę dobre kimchi, jedliśmy tutaj jeden z lepszych bibim bapów (kiedy jeszcze konsumowaliśmy mięso ;) )

Fot. by eintopf

Cô Cô - bánh mì deli (Mitte/Prenzlauerberg)
Wietnam baby! I chyba najbardziej rozpoznawalne danie tej kuchni, tuż za pho i spring rollsami :)
Bánh mì, pszenne bułki, a w nich? Wszystko czego głodna dusza zapragnie!

Fot. by eintopf

COCOLO RAMEN (Kreuzberg/Mitte)
Czy zjecie lepszy ramen w Berlinie? Może tak, a może nie? ;)

Fot. by eintopf

DAN'S DIM SUM (Prenzlauerberg)
Jedne z lepszych pierożków jakie przyszło nam zjeść w Berlinie! Nazwa knajpy zdradza, że w makaronach też się specjalizują, wrócimy to sprawdzić!

Fot. by eintopf

KIMCHI PRINCESS (Kreuzberg)
Kuchnia koreańska. Prawdziwa, bez ulepszaczy :) Spokojnie możecie zabrać ze sobą większą grupę przyjaciół, miejsce jest duże, z ogromnymi, długimi ławami i czerwonym światłem nad głowami :) Jest klimat!

Fot. by Kimchi Princess

LAVANDERIA VECCHIA (Neukölln)
Wyjątkowe miejsce z włoską kuchnią! Nazwa, "stara pralnia" nawiązuje do miejsca, w którym powastała ta nietuzinkowa restauracja. Między stolikami suszy się pranie, stoją stare pralki, tary, wyżymarki, dodaje to niesamowitego uroku naprawdę pysznej kuchni! Uwaga! Bywa ciężko ze stolikami, knajpa zamyka się na czas sjesty! ;)

Fot. by Lavanderia Vecchia

MADE IN CHINA (Prenzlauerberg/Mitte)
Zapomnijcie o pejoratywnym znaczeniu ich nazwy ;) Kuchnia chińska z twistem. Karmią tu naprawdę dobrze!

Fot. by eintopf&Made in China

MANI IN PASTA (Kreuzberg)
Kuchnia włoska. Ich makarony są po prostu petardą! Zaczęli w MARKTHALLE NEUN, otwierają właśnie swoje kolejne miejsce. Wrcamy do nich często.

Fot. by eintopf&Mani in pasta

MASANIELLO (Kreuzberg)
I znów Włochy! Niech Was nie zwiedzie wygląd knajpy, która od lat 90 nie widziała remontu ;) Robią tu naprawdę wyśmienitą pizzę i znają się na rzeczy! Prowadzona przez rodowitych Włochów, z pokolenia na pokolenie.

Fot. by eintopf&Masaniello

MEN MEN (Kreuzberg)
Kuchnia japońska. Pyszne rameny i makarony!

Fot. by eintopf&Men Men

MMAAH (Kruzberg/Friedrichshain/Schöneberg)
Kuchnia koreańska. Street food, bbq, z serduchem!

Fot. by eintopf&Mmaah

MONSIEUR VUONG (Mitte)
Kuchnia wietnamska. Tu wzdychań było jakoś więcej :) Koniecznie do powtórki!

Fot. by eintopf&Monsieur Vuong

PACIFICO (Kreuzberg)
Kuchnia koreańska. Burgery i misy wypełnione dobrem!

Fot. by eintopf&Pacifico

RYONG (Mitte/Prenzlauerberg)
Kuchnia azjatycka w wydaniu wegetariańskim i wegańskim. Naszym zadaniem zdają egzamin pięknie!

Fot. by eintopf&Ryong

SEOULKITCHEN (Kreuzberg)
Kuchnia koreańska. Wyśmienita kuchnia koreańska! Restauracja z pełnym wachalrzem dań, z opcją samodzielnego gotowania z przyjaciółmi i palnikami postawionymi przed Wami (coś w rodzaju japońskiego shabu-shabu). Do powtórki!

Fot. by eintopf&Seoulkitchen

SHISO BURGER (Mitte)
Kuchnia azjatycka zamknięta w bułce! I jak pięknie podana! Mniam!

Fot. by eintopf&Shiso Burger

UMAMI X-BERG (Kreuzberg)
Piszą o sobie, że specjalizują się w zupach pho, ale nie wierzcie im! Oni wszystko gotują wyśmienicie! I kolorowe misy pełne dobroci, i spring rollsy, i burgery. Pycha! Wieczorem, przed knajpą, Wasze jedzenie rozświetlą piękne lampiony!

Fot. by eintopf&Umami X-berg

To co? Pora na deser? :) Kto nas trochę zna, ten wie, że z deserów to my najbardziej lubimy śledzie, ale jak podróżujemy z F&F do Berlina, ZAWSZE musimy zjeść razem pyszne LODY!

LODY/EIS/ICECREAM

CALIFORNIA POPS (Kreuzberg)
Kolorowy i smakowy zawrót głowy! Kto lubi na patyku, wpada tu koniecznie! Posiadają kilka opcji wegańskich.

Fot. by eintopf

DIE EISMACHER (Kreuzberg)
Jedliśmy tu najlepsze w kosmosie lody ogórkowe!

Fot. by eintopf

JONES (Schöneberg)
Do nich wracamy najczęściej, mimo sporej odległości od naszych wschodnich dzielnic ;) Pycha! I sami robią wafle!

Fot. by eintopf

MOS EISLEY (Neukölln)
A jak nam się nie chce jechać do JONES, to na Neukölln, królują ONI!

Fot. by eintopf&Mos Eisley

VANILLE MARILLE (Kreuzberg/Schöneberg)
Mają już chyba 5 punktów na mapie Berlina i wcale nas to nie dziwi! Ogromny wybór smaków!

Fot. by eintopf&Vanille Marille

Rzadko korzystamy z berlińskich barów serwujących drinki, bo albo zasiedzimy się w knajpie i tam już spijamy wino bądź inne trunki, albo po prostu zabraknie sił lub nie nocujemy w B.
(niepotrzebne skreślić ;) )
Ale, ale! Jak już idziemy spić coś kolorowego to tu!

BAR/DRINKS/PUB

DAS HOTEL (Kreuzberg)
Ciasno, gwarno, głośno, ale PRZEPYSZNIE! Mnie dodatkowo "kupili" swoją miłością do kwiatów, które są tam WSZĘDZIE! Najbardziej chyba kochają lilie. Możecie liczyć tam na wspólne śpiewy, świetną muzykę i tańce na barze!

Fot. by das Hotel

TWINPIGS (Neukölln)
Trafiliśmy tu zupełnie przypadkiem, mieszkając obok, zamarzyliśmy o dobrym piwie czy drinku. Och! Jak bardzo miły czas tu spędziliśmy! Niby niepozorny bar, a jednak nie.

Fot. by eintopf&Twinpigs

KLUNKERKRANICH (Neukölln)
Knajpa z widokiem :) Znajduje się na dachu jednego z marketów na Neukölln. Otwarta w sezonie wiosenno-letnim, ale odbywają się też tu także imprezy tupu Weihnachtsmarkt. Mnóstwo zieleni, często koncerty na żywo, wiszące światełka, jest tu wyjątkowo! Uwaga! W późniejszych godzinach dnia, wstęp płatny.

Fot. by eintopf

Czas na 3 wyjątkowe miejsca, które śmiało możemy nazwać FESTIWALAMI JEDZENIA!

MARKTHALLE NEUN (Kreuzberg)
Rozpocznę od najważniejszego dla nas, od którego tak naprawdę wszystko się zaczęło, nie tylko dla nas, ale i dla wielu wystawców, którzy TU zaczynali swoją kulinarną przygodę w Berlinie. Ostatnio pojawiają się dyskusje czy TO miejsce wciąż spełnia swoją rolę, pojawiają się głosy, że stało się zbyt drogie i zadufane, jak na halę spożywczo-kulinarną, jaką miało być dla pobliskich mieszkańców. Z naszego punktu widzenia, ludzi, którzy wpadają tu na chwilę coś zjeść, kupić pyszną czekoladę, wypić dobrą kawę, popróbować nowych rzeczy, w czasie cyklicznych imprez kulinarnych, jest tu IDEALNIE! I co ważne, nic nie kapie Wam na głowę jak zajadacie się tymi wszystkimi pysznościami :)

Fot. by eintopf

THAIPARK (Wilmersdorf)
Obowiązkowe miejsce odwiedzin w sezonie wiosenno-letnim dla wielbicieli kuchni tajskiej!
Ot zwykły park, który na sezonowe weekendy zamienia się w miejsce kultu jedzenia! Ludzie rozkładają się tu na swoich matach, kocach, ale jak zapomnicie o nich, sprzedawca chętnie użyczy Ci swoich :) To jest kwintesencja street foodu! Pyszne jedzenie za naprawdę przystępną cenę. Nas nie odstraszają tamtejsze warunki jedzenia i gotowania, przyjmujemy to takim, jakim jest, z pełnym zaufaniem. Jedziemy tam na kilka godzin, F&F szaleją na pobliskim placu zabaw, a my tylko donosimy na kocyk kolejne porcje jedzenia :) RAJ!

Fot. by eintopf

BITE CLUB (Kreuzberg)
Cudowny, cykliczny festiwal jedzenia nad samą Szprewą, na terenie Badeschiff, tuż obok pływającego po rzece basenu! Przy nabrzeżu cumuje stary prom białej floty, który służy Wam miejscem, jak już zakupicie specjały do jedzenia u różnorodnych wystawców. To tutaj zjedliśmy swoje pierwsze w życiu Okonomiyaki, przepyszne placki japońskie z kapustą, cukinią i płatkami bonito!

Fot. by eintopf

To chyba na tyle :)
Wpis ten będzie oczywiście ewoluował, z każdej następnaej naszej wyprawy do Berlina, postaramy się przywozić nowe adresy, miejsca i nie omieszkamy się nimi z Wami podzielić!
W planie mam jeszcze opisanie najciekawszych, według nas, Weihnachtsmarktów, ale to może bliżej listopada ;)
Jeśli macie jakieś pytania, sugestie, wskazówki, piszcie! Jestem na nie otwarta! (w zdrowych granicach ;) )

Tschüss!

sernik na zimno z białą czekoladą, tymiankiem i miodem (Ottolenghi, Prosto)

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 12 Dec 2019 08:31:00 +0000

Podawaliśmy go już na kilku Kolacjach u sąsiadów, zawsze robił furorę i powodował wzdychania i głośne mlaskanie :) Ottolenghi opracował prosty i pyszny przepis, który sprawdza się zawsze!

Składniki:

500 g jogurtu greckiego
200 g ciastek owsianych
60 g niesolonego masła, stopionego
1,5 łyżki liści tymianku
400 g twarogu śmietankowego, w temperaturze pokojowej (użyliśmy Philadelphia)
40 g cukru pudru, przesianego
1 łyżeczka skórki z cytryny
150 g białej czekolady, podzielonej na kawałki
60 g miodu

Tortownicę o średnicy 23 cm wyłóżcie papierem do pieczenia i odstawcie. Jogurt przełóżcie na sito oparte na misce i wyścielone czystą ściereczką. Zbrzecie brzegi ściereczki i skręćcie, by powstał węzełek. Wyciśnijcie jak najwięcej serwatki, żeby uzyskać około 340 g zagęszczonego jogurtu. Odłóżcie na bok, a płyn wylejcie.
Herbatniki wrzućcie do czystej torby plastikowej i drobno pokruszcie wałkiem. Wymieszajcie z rozpuszczonym masłem i 1 łyżką tymianku. Przełóżcie do tortownicy i ugniećcie w równą warstwę. Wstawcie do lodówki.
Twaróg, zagęszczony jogurt, cukier puder i skórkę cytrynową utrzyjcie razem na gładką, jednolitą masę (w stacjonarnym mikserze lub za pomocą ręcznego miksera).
Wrzućcie czekoladę do żaroodpornej miski i postawcie na garnku z lekko wrzącą wodą (dno miski nie powinno dotykać wody). Często mieszając, podgrzewajcie 2-3 minuty, aż czekolada się stopi. Uważajcie, żeby nie dostała się do niej nawet kropla wody, bo czekolada się zwarzy. Przełóżcie do masy serowej i miksujcie, aż składniki się połączą.
Nałóżcie masę serową na spód z herbatników, rozprowadźcie równą warstwą i wstawcie do lodówki przynajmniej na 2 godziny, dopóki nie stężeje. Tuż przed podaniem podgrzejcie w małym rondlu miód z resztą tymianku, aż zrobi się płynny. Zdejmijcie z ognia i polejcie sernik. Wyjmijcie sernik z tortownicy, pokrójcie na osiem części i podajcie. Smacznego!

kasza gryczana z grzybami, burakami, szpinakiem i orzechami

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Tue, 15 Oct 2019 10:41:00 +0000

Grzybów zatrzęsienie, sami nie zbieramy, ale z chęcią korzystamy w pomocy rannych, leśnych ptaszków, co to zapełniają kosze w pół godziny :)
Wrzuciliśmy je do kaszy, dodaliśmy upieczone buraki i mamy pyszne, zdrowe, sycące danie.

Składniki (4 porcje)
grzyby:

ok. 1 kg, my użyliśmy mieszanki, kurki, maślaki i pieczarki, umyte i pokrojone
2 łyżki oliwy z oliwek
2 łyżki masła
4 szalotki, posiekane
4 ząbki czosnku, posiekane
1 łyżeczka soli,
1 szklanka białego, wytrawnego wina
10-12 gałązek tymianku, związanych
skórka sera pecorino lub parmezanu

2 szklanki kaszy gryczanej
3 buraki, obrane i pokrojone w większą kostkę, bądź księżyce
1-2 łyżki octu balsamicznego
3 łyżki oliwy z oliwek
50 g szpinaku
1 por, biała część, posiekany
2 ząbki czosnku, posiekane
1 łyżeczka suszonego rozmarynu
garść orzechów laskowych, pokruszonych
natka do posypania
kiełki, jakie lubicie, my użyliśmy tych z brokuła
sól, pieprz

Rozgrzejcie piec do 200'C. W moździerzu utrzyjcie rozmaryn z 1/3 łyżeczki soli. Wrzućcie pokrojone buraki do miski, skropcie 1 łyżką oliwy, 1 łyżką octu balsamicznego, dodajcie utarty z solą rozmaryn, wymieszajcie buraki i wstawcie do pieca na ok. 40 minut.
Przejdźcie do grzybów. Na rozgrzaną patelnię dodajcie oliwę i masło, wrzućcie szalotkę i smażcie ok. 3 minuty, dodajcie czosnek, smażcie jeszcze chwilę. Usmażcie, najlepiej partiami, grzyby, aż się zrumienią. Zalejcie wszystko winem, dodajcie tymianek i skórkę z sera, zagotujcie, następnie zmniejszcie ogień, przykryjcie pokrywką i duście ok 30 minut. Zdejmijcie pokrywkę, zwiększcie ogień i pozwólcie odparować płynom, niech ich zostanie połowa. Odstawcie.
Ugotujcie kaszę wg przepisu na opakowaniu. Na rozgrzaną patelnię wrzućcie posiekanego pora, podsmażcie ok. 3 minut, dodajcie czosnek, smażcie chwilę, dodajcie szpinak, wymieszajcie.
Do odsączonej kaszy dodajcie usmażony szpinak, wyłóżcie na talerze. Dodajcie uduszone grzyby, upieczone buraki, posypcie orzechami, natką i kiełkami. Smak!

grzanka z kurkami, serami, gremolatą i tymiankiem

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 10 Oct 2019 09:03:00 +0000

Sezon grzybowy w pełni! Wrzućcie je nie tylko do jajecznicy!

Składniki:

garść kurek, lub innych grzybów jakie lubicie,
masło
100 g serka brie
50 g serka śmietankowego, ziołowego (typu Philadelphia)
2 grubsze kromki chleba jaki lubicie
garść listków tymianku

gremolata:

1/2 pęczka natki pietruszki
skórka z 1 cytryny
3-4 ząbki czosnku,
sól, pieprz
oliwa z oliwek

Przygotujcie gremolatę. Posiekajcie drobno natkę z czosnkiem, dodajcie skórkę z cytryny, posólcie i popieprzcie, dodajcie tyle oliwy, w zależności jaką chcecie uzyskać konsystencję sosu. Rozgrzejcie piec do 180'C. Na patelnię, naczynie żaroodporne wyłóżcie ser brie pokrojony w plastry, wstawcie do pieca i pieczcie chwilę, aż ser lekko zmięknie. Na rozgrzaną patelnię wrzućcie masło, jak się rozpuści, zmniejszcie nieco ogień, wrzućcie grzyby i tymianek, smażcie kilka minut, popieprzcie i posólcie, przełóżcie grzyby do miski i na tę samą patelnię wrzućcie kromki pieczywa i podsmażcie je z każdej ze stron.
Posmarujcie chleb serkiem śmietankowym, wyłóżcie podpieczony ser brie, usmażone grzyby, polejcie wszystko gremolatą i posypcie tymiankiem. Smak!

aquacotta, toskańska zupa warzywna na białym winie z jajkiem poszetowym

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Mon, 23 Sep 2019 10:48:00 +0000

Najlepszą jej wersję jedliśmy w Sorano (Toskania), w restauracji Fidalma. Po powrocie postanowiliśmy wrócić do tych smaków na jednej z Kolacji u sąsiadów.
Zupa "dla biednych" z cebuli, pomidorów i resztek czerstwego chleba, z czasem ewoluowała. Pojawił się w niej seler naciowy, marchewka, czosnek, natka, jajko w koszulce, bądź zapiekane. My dodatkowo podlaliśmy ją białym, wytrawnym winem. Poezja!

Składniki (4 porcje):

3 łyżki oliwy z oliwek
3 łodygi selera naciowego, pokrojonego w kostkę
2 średnie marchewki, obrane, posiekane w talarki na mandolinie
2 średnie cebule, pokrojone w pióra
2 ząbki czosnku, posiekane
1/2 szklanki białego, wytrawnego wina
6 całych pomidorów, obranych ze skórki, pokrojonych (mogą być z puszki)
1 łyżka listków tymianku
2 łyżki posiekanej natki pietruszki
1/4 szklanki startego sera pecorino
garść pokruszonego, czerstwego chleba
1L wywaru warzywnego
4 jajka w koszulce
sól, pieprz

Na rozgrzaną patelnię wlejcie oliwę. Wrzućcie cebulę, podsmażcie chwilę, dodajcie czosnek, marchewkę, seler i tymianek, wymieszajcie i smażcie ok. 5 minut. Podlejcie wszystko winem, niech odparuje chwilę, kilka minut. Dodajcie pomidory, posólcie, wymieszajcie i zalejcie wywarem. Gotujcie 15-20 minut. Jeśli zupa będzie za kwaśna, możecie dodać trochę miodu.
W międzyczasie przygotujcie jajka w koszulkach. Jajka odcedźcie na sitku, żeby wodniste białko odciekło, wrzućcie je do miski. Na garnek z lekko bulgoczącą, posoloną wodą, wstawcie sitko do gotowania na parze. Wrzućcie po kolei jajka na sito nad garnkiem (ważne, żeby sito było blisko lustra wody). Gotujcie je 4 minuty, możecie delikatnie jajka obracać drewnianą łyżką, żeby białko równo zastygło. Jeśli zupę chcecie podać po jakimś czasie, możecie jajka przechować do tego czasu.Przenieście całe sitko z jajkami do zimnej wody. Gdy wystygną, przenieście je delikatnie do pojemnika z wodą i wstawcie do lodówki. Można je tak trzymać do 3 dni, żeby je odgrzać, wystarczy zalać je na chwilę gorącą wodą, ale nie wrzątkiem.
Do misek, na dno, wyłóżcie kawałki czerstwego chleba, zalejcie je gorącą zupą, wyłóżcie jajko, posypcie natką, startym serem i świeżo zmielonym pieprzem. My swoją podawaliśmy z dodatkową kromką podpieczonej bagietki. Smak!

burrata z figami, tymiankiem i olejem rzepakowym

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 19 Sep 2019 09:44:00 +0000

Śniadanie mistrzów!
Burrata uśmiechała się do nas pięknie z półki w Lidlu ;) Od razu wiedzieliśmy jak ją przyrządzimy!

Składniki:

1 szt. burraty
2-3 figi, przekrojone na ćwiartki
tymianek
olej rzepakowy
kremowy ocet balsamiczny
pieprz
miód
2-3 kromki podpieczonego chleba, jaki lubicie

Wyłóżcie na talerz burratę, figi, skropcie wszystko olejem, octem balsamicznym, miodem, doprawcie pieprzem i posypcie listkami tymianku. Podajcie z grzankami. Smak!

tortilla a'la pizza z figami, jabłkiem, kozim serem i oliwą truflową

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 12 Sep 2019 09:42:00 +0000

Nie macie czasu na stanie w garach, a zjedlibyście w końcu coś innego na śniadanie? :)

Składniki (2 osoby):

1 placek pełnoziarnistej tortilli
2-3 figi, pokrojone w ósemki
1 jabłko, obrane i pokrojone w plastry
sok z cytryny
kilka liści szpinaku
kilka liści rukoli
garść orzechów jakie lubicie, my użyliśmy nerkowca, uprażonych na suchej patelni
30-50 g sera koziego
1 łyżka oliwy truflowej
pieprz

Cząstki jabłka skropcie sokiem z cytryny. Do pieca rozgrzanego do 180'C wrzućcie na 5 minut placek tortilli, wyjmijcie. Przekrójcie placek na 6 części. Na każdą wyłóżcie liście szpinaku, rukoli, cząstkę jabłka, figę, posypcie orzechami i pokruszonym serem, popieprzcie do smaku i doprawcie oliwą. Smak!

sałatka z figami, gruszką i kozim serem

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Wed, 11 Sep 2019 09:48:00 +0000

Zrobicie ją w 10 minut, ale smak zapamiętacie na dłużej :)

Składniki (4 porcje):

4 figi, pokrojone w ćwiartki
2 gruszki, pokrojone w plastry (użyliśmy konferencji)
200-300 g liści szpinaku i rukoli (lub innej zieleniny jaką lubicie)
1/2 szklanki pokruszonego koziego sera, jak nie lubicie, wymieńcie go na fetę

dressing:

1 łyżka skórki startej z cytryny
1 łyżeczka musztardy Dijon
1/4 szklanki soku z cytryny
1 łyżeczka miodu
1/4 oliwy z oliwek
sól, pieprz

Wymieszajcie składniki dressingu. Wyłóżcie na talerze szpinak i rukolę, ćwiartki fig, gruszkę, skropcie dressingiem, wymieszajcie. Dodajcie pokruszony ser. My swoją pałaszowaliśmy z podpieczoną ciabattą, jako danie obiadowe. Smak!

dynia pieczona z figami, serem feta, orzechami na sałacie

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Mon, 09 Sep 2019 11:23:00 +0000

Jedzmy figi, tak szybko odchodzą! :)
Tym razem postanowiliśmy upiec je razem z królową jesieni, dynią!

Składniki (2 porcje):

1 dynia hokkaido, nie za duża, pokrojona w plastry
6 łyżek oliwy z oliwek
3 łyżki miodu
1 łyżka świeżego tymianku, bądź 1/2 suszonego
6 fig, przekrojonych na pół
garść orzechów nerkowca, uprażonych na suchej patelni
sól, pieprz
1 łyżka soku z cytryny
1 łyżka octu jabłkowego
1/2 łyżki startej skórki z pomarańczy
garść szpinaku
garść rukoli
50 g sera feta
2-3 łyżki nasion granatu

Rozgrzejcie piec do 200'C. Wyłóżcie dynię do brytfanki, skropcie 2 łyżkami oliwy, posólcie, dodajcie połowę tymianku i 1,5 łyżki miodu, obtoczcie ją w tym i wstawcie do pieca na ok. 15-20 minut. Po tym czasie dodajcie figi, skropcie je dodatkowo oliwą, miodem i tymiankiem. Pieczcie ok. 10 minut. W małym pojemniku/słoiku, wymieszajcie składniki dressingu, resztę oliwy, sok z cytryny, ocet jabłkowy, skórkę z pomarańczy, posólcie i popieprzcie do smaku. Na talerze wyłóżcie wymieszane ze sobą liście szpinaku i rukoli, wyłóżcie upieczone dynię i figi, posypcie pokruszonym serem feta, nasionami grantu, zalejcie wszystko dressingiem. Smak!

wegetariański burger z białej fasoli z sosem orzechowym i gochujang

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Tue, 03 Sep 2019 10:43:00 +0000

Od kiedy zrezygnowaliśmy w naszej diecie z mięsa, wciąż szukamy nowych pomysłów na dostarczenie sobie białka ;)
Tym razem padło na burgery, daliśmy im azjatyckiego kopa!

Składniki: (4 porcje)

Burgery

puszka białej fasoli (400g)
3/4 szklanki bułki tartej
1/3 szklani uprażonych orzeszków ziemnych
1/2 szklanki posiekanego szczypiorku
2 ząbki czosnku (wyciśnięte)
łyżka startego imbiru
2 łyżki sosu sojowego
2 łyżki sosu hoisin
łyżka oleju sezamowego
łyżka oliwy

Azjatycki Coleslaw

2-3 szklanki poszatkowanej kapusty
szklanka posiekanej w cienkie paski marchewki
1/4 szklanki marynowanego imbiru
sok z połowy limonki
łyżka oleju sezamowego
łyżka octu ryżowego
łyżka uprażonych ziaren sezamu

Jogurtowy sos gochujang

szklanka jogurtu greckiego
łyżka pasty gochujang
łyżeczka sosu sojowego

Sos z orzeszków ziemnych przepis TU

Bułki możecie kupić w swojej ulubionej piekarni lub zrobić sami przepis TU

Do przybrania: kiełki, roszponka.

Jeśli zdecydowaliście się sami zrobić bułki, to zacznijcie od nich, jeśli kupiliście, to przejdźcie do przygotowania fasolowych burgerów.
Odsączoną fasolę wrzućcie do miksera, dodajcie 1/4 bułki tartej,szczypiorek, orzeszki, czosnek, imbir, olej sezamowy, sos sojowy i hoisin. Zmiksujcie wszystko, żeby składniki się połączyły. Najlepiej miksować w trybie pulsacyjnym, aby część orzeszków pozostała w całości.
Z masy uformujcie burgery o grubości ok. 2-3 cm. Posmarujcie oliwą i obtoczcie w pozostałej bułce tartej. Odstawcie na chwilę do lodówki.

Przygotujcie sosy i sałatkę.

Składniki sałatki wymieszajcie w misce i odstawcie na bok. To samo zróbcie z sosem gochujang.

Burgery smażcie na średnio rozgrzanej patelni, ok. 5-6 minut z każdej strony.

Czas wszystko połączyć.

Dolną część bułki posmarujcie sosem gochujang i połóżcie na niej fasolowego burgera. Dodajcie sałatkę, kiełki, roszponkę oblejcie sosem orzechowym i przykryjcie drugą połową bułki. Smak!

Toskania by eintopf

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 29 Aug 2019 08:31:00 +0000

Zauroczyła, rozmarzyła, napełniła pięknem i zostawiła niedosyt. Wrócimy do niej z pewnością, mamy nadzieję, że uda się za rok!

Spotkałam się z nią jakieś 27 lat temu, będąc na objazdowej wyprawie do Włoch z rodzicami i bratem. W Toskanii odwiedziliśmy wtedy Florencję, Sienę, Lukkę i Pizę, w Umbrii zobaczyliśmy Asyż. Poza tym była Werona, Wenecja, Padwa, Mediolan, Ravenna, Rzym, Neapol. Nie pamiętam szczegółów, ale został ogromny sentyment i fascynacja, może nie samą Toskanią, ale w ogóle Włochami!

Od 4 lat wracam tam już z moją rodziną, Danielem i chłopcami. We Florencji spędziliśmy naszą rocznicę ślubu, Wielkanoc w Neapolu, przez poprzednie 3 lata odwiedzaliśmy w wakacje okolice Wenecji i cudowne Morze Adriatyckie. Mamy już plany na kolejne podróże do cudownej Italii, to nas napędza i daje energię na codzienne życie pomiędzy podróżami ;)

Miałam potrzebę zostawienia jakiegoś śladu po naszej tegorocznej wyprawie do Toskanii, co już częściowo mogliście znaleźć w naszych relacjach na FB, gdzie starałam się napisać coś więcej poza wystawianiem zdjęć. Cieszymy się, że z Waszych komentarzy, reakcji, wiadomości do nas, wynika, że Wam się to podobało, część z Was prosi o więcej, bo albo czekacie już w blokach startowych na swój wyjazd w tamte strony, albo planujecie wyprawę za rok, stąd ten wpis.

Jedni idą na żywioł, pełen spontan, czekają co przyniesie im podróż, inni planują, czytają, szukają wiadomości o miejscu, do którego się wybierają, należymy do tej drugiej grupy :) Oczywiście jesteśmy otwarci na spontaniczne akcje już na miejscu i często takich doświadczamy, ale lubimy to jeżdżenie palcem po mapie jeszcze w zaciszu domowym :)

Tak było i tym razem. Już 2 lata temu wpadłam na FB na stronę Pani Ani Goławskiej i Grzegorza Lindenberga: Toskania i Umbria -noclegi, wyjazdy, zwiedzanie ich stronę www znajdziecie TU. Zobaczyliśmy tę bogatą ofertę noclegów w pięknych agroturystykach i zamarzyliśmy tam być. Skontaktowałam się w listopadzie z Panią Anią, a ona już poprowadziła mnie za rękę :) Zaproponowała 2 miejsca, w południowej Toskanii, w gminie Grosseto, w okolicy Sorano oraz w gminie Siena, w okolicy Torrita di Siena. Niedługo potem zakupiliśmy cudowny, subiektywny przewodnik autorstwa właśnie Pani Ani i jej męża, nie rozstawaliśmy się z nim w czasie całej naszej podróży!

Innym, bardzo cennym źródłem informacji był skrupulatnie i z ogromną pasją pisany blog Italia poza szlakiem. Magda, jego autorka, italomaniaczka, jak sama siebie nazywa, założyła też grupę na FB Moje wielkie włoskie podróze. Obydwa te miejsca to kopalnia wiedzy! O całych Włoszech! Bardzo polecamy ich lekturę.

Naszą samochodową podróż do Toskanii podzieliliśmy na 2 dni, zatrzymaliśmy się w Monachium i w drodze powrotnej w Augsburgu. Oczywiście znamy takich, co jej nie dzielą, ale my od 2 lat tak robimy i chwalimy sobie tę decyzję ;)
Z naszych obserwacji wynika, że właśnie ten rodzaj transportu jest najwygodniejszym w poruszaniu się po Toskanii, czy to swoim, czy wypożyczonym, ale zwiedzajcie te miejsca samochodem :) Komunikacja miejska na tym obszarze jest dość słabo rozwinięta, niestety.
Przed wyjazdem sprawdźcie klocki hamulcowe, wymieńcie olej, jak trzeba wymieńcie też płyn w chłodnicy, Wasz samochód czeka niezła wspinaczka, podjazdy, ostre zakręty, jazda w pełnym słońcu, pamiętajcie też o prawidłowym ciśnieniu w oponach ;)
Praktycznie cała Toskania jest licznie nawiedzana przez turystów, ale to szczególnie w tych ważniejszych miastach możecie mieć problem z zaparkowaniem. Szukajcie wtedy bocznych uliczek, nieco niżej starego miasta. Obowiązują tu 3 kolory oznaczające miejsca parkingowe: biały, wyznacza miejsce parkingowe bezpłatne, niebieski, miejsce płatne (szukajcie wtedy parkometru w okolicy) oraz żółte, zarezerwowane tylko dla mieszkańców danej miejscowości. Ogólnie miasta i miasteczka przygotowane są bardzo dobrze na przyjęcie dodatkowych aut, parkingi są świetnie oznaczone i położone w bardzo dogodnych, wcale nieoddalonych od centrum, miejscach.
Planując zwiedzanie pamiętajcie o sjeście :) Między godzinami 13 a 16 życie praktycznie tu zamiera. Nie pracuje wtedy większość sklepów, restauracji, barów czy nawet stacji benzynowych w centrum miasta :) Dobrze mieć zatem przy sobie zapas jedzenia, przekąsek no i wody, ale z nią jest prościej, bo w wielu miejscach możecie znaleźć ogólnodostępne źródełka z wodą zdatną do picia. Nie dość, że ugasicie dzięki nim pragnienie na miejscu, możecie uzupełnić tam swoje butelki wielokrotnego użytku. My nie rozstawaliśmy się ze swoimi :)

Cokolwiek, ale mówcie po włosku! :) Tak, wiadomo, każda nacja docenia starania lingwistyczne turystów, ale Włosi robią to w szczególny sposób! Chwalą Cię na każdym kroku, nie poprawiają, cieszą się, że się starasz, mobilizują do wysiłku, starają się zwalniać tempo, żebyś tylko ich zrozumiał/a :) Pewnie po trosze wynika to z ich nie za mocnej znajomości języka angielskiego, ale jest to przeurocze, nas namówili do tego stopnia, że poważnie myślimy nad lekcjami języka włoskiego, tu, w Szczecinie :)
Jak już jesteśmy przy języku...po angielsku dogadacie się tu na pewno w różnych instytucjach, my sprawdziliśmy to w...szpitalu :) Dodaję uśmiech, bo na szczęście nie było to nic poważnego. Filip zranił się kamieniem w stopę w czasie odwiedzin jednych z term (nasza rada, zabierzcie tam ze sobą buty do chodzenia w wodzie!), postanowiliśmy wykluczyć powikłania, stąd wizyta w szpitalu. Bez problemu dogadaliśmy się tu w języku angielskim. Przed wyjazdem oczywiście ubezpieczyliśmy się dodatkowo, ale tam skorzystaliśmy z tego podstawowego, nie było z tym żadnego problemu, wszystko poszło gładko, ksero paszportu, dowodu i karty z NFZ (EKUZ). I jeszcze ta cudowna trupa rozweselająca! Włosi to potrafią! Oczywiście nie życzymy Wam takich wizyt, ale wskazówki zostawiamy na wszelki wypadek :)

Jak już wiecie, lubimy gotować ;) Nie rezygnujemy z tego w wakacje, uwielbiamy wtedy przygotować coś w otaczającym nas klimacie, korzystamy wtedy z lokalnych produktów, kupowaliśmy je najczęściej na miejskich targach (informacje o datach i ich miejscach znaleźliśmy we wspomnianym już wyżej blogu Italia poza szklakiem), ale i w supermarketach, jak Coop, mają tam świetnie zaopatrzone stoiska z serami czy antipasti różnej maści. To tu kupowaliśmy swoje burraty, straciatelle, ricotty czy marynowane karczochy, oliwki, papryki i cukinie. Jeśli przed zakupem chcecie czegoś spróbować, poproście, a będzie Wam dane, bez problemu i z uśmiechem :)
Co do twardych serów, to mieliśmy szczęście mieszkać nieopodal farmy, przy której gospodarz prowadził swój sklepik, więc raczyliśmy się obłędnymi pecorino toscano, pecorino fresco czy marzolino! Pycha!

Nasze stoły już pewnie widzieliście, ale zostawiamy zdjęcia wybranych, na pamiątkę :)

Zwiedzanie zaczęliśmy od najbliższego, pięknego Sorano i to właśnie tutaj postanowiliśmy skosztować tradycyjnej kuchni toskańskiej, przygotowanej przez profesjonalnych szefów kuchni. Na testy wybraliśmy restaurację Fidalma, o której czytaliśmy praktycznie same dobre recenzje i to był strzał w dychę!

Zostawiamy Wam poniżej listę dań, których koniecznie powinniście skosztować będąc w Toskanii. Spróbujcie zup: ribollita (z dodatkiem czarnej fasoli) acquacotta (cebulowa z pomidorami i jajkiem) i pappa al pomodoro (z dojrzałych pomidorów i resztek chleba). Pisaliśmy Wam już o przepysznej sałatce panzanella z dodatkiem czerstwego chleba (niesolonego!), ona też jest na obowiązkowej liście! Ponadto: makaron pici (grubsze spaghetti) z sosami różnej maści, ravioli con ricotta e spinaci, gnocchi con tartuffo, z serów: pecorino toscano i fresco, marzolino, caccio, ricotta, raveggiolo, wszędzie obecny pane toscano (chleb z oliwą i octem balsamicznym). Toskania to również, a może przede wszystkim, mięsa, głównie dziczyzna. W związku z naszymi postanowieniami w ograniczeniu spożywania mięsa, takowych tu nie spróbowaliśmy, ale czytamy, że ludzie się nimi zachwycają, to tak dla zainteresowanych ;)
No i LODY, ale to chyba oczywista oczywistość! Dzięki brygadzie F&F jedliśmy je w każdym odwiedzanym mieście i miasteczku ;)
O kawie chyba też nie musimy wspominać? :) Nie dość, że zabraliśmy swoją, ze szczecińskiej palarni To kawa, żeby robić sobie poranne przelewy, to włoskie espresso spijaliśmy praktycznie wszędzie, w biegu, przy barze, stoliku czy na basenie :)
Najlepsze wypiliśmy w kawiarni Loscuro, w Sinalunga, prowadzonej przez dwóch zakochanych w kawie Włochów!Stefano każdą kawę parzy jak swoją pierwszą i ostatnią zarazem, wkłada w to mnóstwo serca i pasji, co wyczujecie natychmiast w smaku! Sprawdza różne mieszanki, tworzy swoje, rozmawia z Tobą o tym, skromny, dziękuje z pąsem na twarzy za każdy komplement i dobre słowo...istny kawowy anioł, sprawdźcie koniecznie!

Następnym przystankiem po Sorano były przepiękne Terme di Saturnia ze swoimi gorącymi źródłami siarkowymi, może i pachnącymi specyficznie, ale i tak nie były w stanie zmierzyć się z widokami dookoła! Na terenie Toskanii jest kilka miejsc z termami siarkowymi, powulkanowymi, te uchodzą za najbardziej urokliwe, choć te w Bagni san Filippo, ukryte w lesie, też miały swój niepowtarzalny urok! Jak już pisaliśmy wyżej, sugerujemy Wam zabranie tam ze sobą butów do chodzenia w wodzie, ustrzeżecie się przed ewentualnymi skaleczeniami i będzie Wam po prostu wygodniej. W termach, które odwiedziliśmy nie było niestety żadnych przebieralni, pamiętajcie o tym i załóżcie swoje stroje kąpielowe i kąpielówki nieco wcześniej ;) Radzimy również odwiedzenie tych miejsc z samego rana lub wieczora, są naprawdę mocno przepełnione :) Osobom z długimi włosami radzimy ich związanie i staranie się by ich nie zamoczyć, domycie i rozczesanie może być potem problemem :) Wieczorem, w domu, po kąpieli radzimy również nawilżyć skórę balsamem lub kremem.

Terme di Saturnia (Grosseto):

Bagni san Filippo (Siena):

Po tłumach w Terme di Saturnia zamyrzyła nam się odrobina spokoju i wyciszenia, znaleźliśmy to w niedalekim Montemerano, uśpionym na czas sjesty, ale dzięki temu spokojnym, wyludnionym.

Z gminy Grosseto jest stosunkowo blisko do Morza Tyrreńskiego, postanowiliśmy z tego skorzystać. Właścicielka naszej agroturystyki poleciła nam bardzo fajną, w miarę spokojną plażę (o pustych, dzikich plażach w terminie letnim możecie raczej pomarzyć :) ), saline breschi, koło Orbetello (Grosseto), sąsiadująca z WWF Oasi Naturale di Orbetello. Jest tam część plaży płatnej z dostępem do baru, toalet, jest i ta bezpłatna, naprawdę nie za mocno przepełniona. Wygłupów w wodzie nie było końca i to nie tylko w wykonaniu F&F :)

W drodze powrotnej znad morza mieliśmy zaplanowany stop w Il Giardino dei tarocchi. To jedno z miejsc, na którego odwiedzenie czekaliśmy z większymi wypiekami! Prace słynnej, niepowtarzalnej, jedynej w swoim rodzaju Niki de Saint Phalle, których inspiracją i źródłem były karty tarota, po prostu zniewalają! Formą, kolorem, rozmiarem, symbiozą z otoczeniem. Artystka, zainspirowana Gaudim, często w swoich pracach wykorzystywała motyw kobiecego ciała, czego świadkami będziecie odwiedzając to zaczarowane, bajkowe miejsce! Z pracami Niki mogliście się już spotkać np. w Paryżu, przed słynnym Centrum Pompidou, gdzie stoi jej Fontanna Strawińskiego, czy w Hanowerze na jednym z placów jest jej piękna, również kobieca rzeźba, Nany. Bardzo polecamy odwiedzenie tych ogrodów, my poczuliśmy się tu jak w baśni, bajce, na innej planecie...trochę jak po drugiej stronie lustra w krainie czarów :)

O pobliskim Pitigliano czytaliśmy, że jest mroczne, wiejące wręcz grozą, pewnie to z powodu licznych grobów i korytarzy po zasiedlających kiedyś to miejsce Etruskach. Nas zauroczyło totalnie! Jakby wyrastające ze skał, ma się wrażenie, że nie ma granicy pomiędzy nimi a murami, dostojności dodają łuki akweduktu. Piękno w czystej postaci! Wracaliśmy do niego kilkukrotnie.

Na pożegnanie z gminą Grosseto wybraliśmy małą, ale bardzo uroczą Sovannę. Tego dnia odbywały się tu i w pobliskich miasteczkach biegi, więc mieliśmy dodatkowe towarzystwo :)

Jadąc do kolejnej agroturystki, położonej w gminie Siena, postanowiliśmy zjechać do dwóch miejscowości, Bolseny, położonej nad pięknym jeziorem o tej samej nazwie i Orvieto, należącego już do Umbrii, słynącego z najlepszego w całych Włoszech białego wina oraz przepięknej, zapierającej dech w piersiach katedry Santa Maria.

W Bolsenie, zupełnym przypadkiem, trafiliśmy na przepyszne kanapki! W środku znaleźliśmy liczne dyplomy, wyróżnienia, co nie dziwi, smakują wyjątkowo! Głównie podaje się je tam z wędlinami różnej maści, Franek zamówił sobie wersję z salami i mozzarellą, my pałaszowaliśmy je z serem i pomidorami. Morelli, bardzo polecamy to miejsce!

Patrząc na katedrę w Orivieto, podziwiając jej cudowną, pełną dekoracji fasadę, te rozety, rzeźby, wzięłam i się wzruszyłam do łez, serio. Nie wiedziałam co zrobić z emocjami, były tak ogromne i zupełnie nie do okiełznania. Cieszę się, że F&F też nie zostawiła bez zaciekawienia, zauroczenia i szeregu pytań. Miejsce obowiązkowe.
Po doznaniach duchowych poszliśmy w miasto szukać tego słynnego białego wina, zakupiliśmy kilka butelek i ruszyliśmy w dalszą drogę :)

Nasza druga agroturystka była położona w pobliżu Torrita di Siena, Montepulciano, przepięknego rezerwatu przyrody Val d'Orcia, to stąd znacie te sznury cyprysów, gaje oliwne, pożółkłe pola pszenicy. To tu zrobiono masę zdjęć do kalendarzy, plakatów czy tapet do naszych komputerów :) To tu wreszcie kręcono sporo filmów, gdzie chyba najbardziej znanym jest Gladiator.
Moja przyjaciółka, już na kilka miesięcy przed naszym wyjazdem, podesłała mi tę stronę bloga Podróżowisko.pl gdzie znajdziecie dokładny opis tych wszystkich zapierających dech widoków, z podaniem dokładnej ich lokalizacji! Sprawdziliśmy, wszystko się zgadza :) Czasem trzeba poczuć pył z drogi szutrowej na zębach, czasem wspiąć się na wyższy murek, ale dla TYCH widoków warto!

Polując na serpentyny cyprysów nie zapomnijcie o słynnej kapliczce Vitaleta! Stojąca samotnie na wzgórzu robi ogromne wrażenie, warto podejść do niej te kilkaset metrów!

Pomiędzy jednymi a drugimi cyprysami, odwiedziliśmy pachnącą, wytwarzanym tu pecorino, Pienzę oraz małe, urocze, z cudowną knajpką (czynną w czasie sjesty!) San Quirico D'orcia. Oba miasta, zupełnie od siebie różne, zrobiły na nas ogromne wrażenie i to do nich z ogromną chęcią byśmy jeszcze wrócili.
Pienza, zwana renesansowym miastem idealnym wita wszystkich cudownym zapachem sera, serio! Wszędzie czuć tu pecorino! To nie żadna marketingowa ściema :) Jesteśmy szczęściarzami, bo o tutejszym, rodzimym i tradycyjnym sporcie, jakim jest toczenie gomółki właśnie sera pecorino, dowiedzieliśmy się nie tylko z przewodnika, ale i z widoku na jednej z uliczek, na której starszy pan uczył, pewnie swoje wnuki, tej oryginalnej gry. Cudo! Były brawa, okrzyki i prawdziwe emocje :)

Do San Quirico D'orcia trafiliśmy w czasie sjesty, bez zapasów jedzenia, głodni i spragnieni odpoczynku w zaciszu baru lub restauracji. Jakie było nasze zdziwienie jak wyrosła nam przed oczami knajpka Intralci! Nie dość, że otwarta (!), to kolorowa, pełna dobrego wina, z okładkami płyt winylowych naszych ulubieńców na ścianach, z uśmiechniętym właścicielem za barem :) Zjedliśmy tam przepyszne kanapki z pieczonym łososiem, chłopcy wypasione hot dogi, wszystko zrobione ze świeżych składników, w naszej obecności, pycha!

No nie mogliśmy nie pojechać do Cortony! Najstarszego miasta we Włoszech, nazywanej mamą Troi i babcią Rzymu. Przyznamy Wam się, że "Pod słońcem Toskanii", gdzie gra jedną z głównych ról, zobaczyliśmy na niedługo przed naszym wyjazdem :)
W swoim przewodniku Pani Ania napisała, że w Cortonie wszędzie jest pod górkę i to niestety się zgadza ;) F&F jęczeli, miauczeli, ale dali radę! Miasto pomyślało o tych bez kondycji i w kilku punktach umieściło ruchome schody, alleluja! :)
Uparłam się i z cudownej katedry Św. Małgorzaty podreptaliśmy w poszukiwaniu willi Bramasole, gdzie mieszkała bohaterka wspomnianego wyżej filmu :) Po drodze łyknęliśmy kawę, Filip swoją pierwszą w życiu! Klasyczne macchiato bardzo mu zasmakowało :)

Przyszedł dzień 3xM, Monticchiello, Montalcino i Montepulciano :)
Pierwsze, malutkie, skromne, znane z miłości jego mieszkańców do teatru, mają swój własny, zwany Teatro Povero (ubogi), odwiedziliśmy małe muzeum mu poświęcone, urocze miejsce.

Montalcino, kolejna stolica wina, tym razem czerwonego, słynnego Brunello! Znów zakupiliśmy kilka butelek, ale marzyło nam się też go spróbować tam, na miejscu, wśród uliczek przepełnionych enotekami różnej maści, zaczęliśmy szukać w internecie jakiegoś wyjątkowego miejsca. Och, jak się ucieszyliśmy, gdy się okazało, że praktycznie przed takim stoimy :) Alle logge di piazza, to tu napiliśmy się naszej pierwszej w życiu lampki Brunello! Smakowało wyśmienicie! Do towarzystwa zamówiliśmy bruschetty ze straciatellą i pesto oraz anchois, dołączyliśmy do tego deskę serów pecorino podanych z musztardą domowej roboty z dodatkiem fig, NIEBO!

Montepulciano, zachowane praktycznie na koniec, jak wisienka na torcie, trochę jednak rozczarowało...chyba naczytaliśmy się za dużo pochwał i zachwytów nad tym miastem :) Oczekiwania trochę się rozminęły z rzeczywistością ;) Nic mu oczywiście nie brakuje, ale ciężko nam było szukać efektu wow! ;) Może jesteśmy jacyś inni ;)

Jeśli coś mielibyśmy już nazwać wisienką na torcie, to niezaprzeczalnie była nią wizyta u Pani Danusi Indyk w jej cudownej Agriturismo Il Gorgo i restauracji Bio Vitalia położonych w Bettolle! Przeczytaliśmy o niej w wielu miejscach, na blogach, w gazetach, w przewodniku Pani Ani, czuliśmy, że musimy TU trafić! Pani Danusia, nazywana tu Daianą, Polka, absolwentka biotechnologii żywności, przyjechała do Włoch 10 lat temu szlifować swój Włoski i tak została :) Kobieta pełna pasji, serca do gotowania i jedzenia, z uśmiechem na buzi, tworzy cudowną atmosferę, której nie macie ochoty opuszczać. Więcej o niej i jej historii, jeśli macie ochotę, poczytajcie na blogu Magdy, o TU.
Jeśli pragniecie spróbować tradycyjnej, domowej kuchni toskańskiej z cudownym twistem, musicie się tu pojawić! Stolik nie czeka, trzeba go rezerwować z wyprzedzeniem, wszystkim zainteresowanym podamy numer do Pani Danusi na priv. Palce lizać!

Na sam koniec dodatkowi, ale jakże uroczy towarzysze naszej wyprawy!
Były wszędzie! Chuderlaki, spaślaki, rude, czarne, nakrapiane, są stałym i przemieszczającym się elementem Toskanii. Jak tylko mieliśmy okazję, a one ochotę, karmiliśmy je, mizialiśmy i wzdychaliśmy do nich, tęskniąc za naszym Brunem :)

To na tyle :)
Mam nadzieję, że udało mi się Was zachęcić do odwiedzenia przepięknej Toskanii, a wszystkim, którzy już tam byli, choć na chwilę wrócić do wspomnień :)
Jeśli macie jeszcze jakieś pytania, uwagi, komentarze, piszcie!

Cieszę się, że jak co roku i tym razem, możemy powiedzieć, że przeżyliśmy wakacje naszego życia! Daniś, chłopaki, dziękuję!

Amiamo L'italia! Ciao!

kukurydziany chłodnik

noreply@blogger.com (Daniel) — Wed, 28 Aug 2019 10:54:00 +0000

Lato nie odpuszcza, na całe szczęście! Upały umilamy sobie chłodnikami, do czego i Was namawiamy!

Składniki: (4 porcje)

4 kolby kukurydzy
250 g żółtych pomidorków
1 żółta papryka
1 ogórek
natka pietruszki
1/2 szklanki oliwy z oliwek
pieprz
sól
chili

Ostrym nożem odetnijcie ziarna kukurydzy od kolby, najlepiej zróbcie to w dużej misce unikniecie bałaganu w kuchni. Wrzućcie to blendera, zostawcie trochę kukurydzy do przybrania. Paprykę i ogórka pokrójcie w kostkę dodajcie do blendera również zostawiając odrobinę do przybrania. Dodajcie pomidory, oliwę przyprawcie solą i pieprzem i wszystko dobrze zmiksujcie. Odstawcie na kilka godzin do lodówki. Następnie przelejcie zupę do misek, udekorujcie warzywami, posiekaną pietruszką i chili. Smacznego!

kanapki z ricottą, brzoskwiniami, miodem i rukolą

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 08 Aug 2019 09:00:00 +0000

Jakie TO proste, a jakie pyszne! Idealne letnie śniadanie!

Składniki:

kilka kromek pieczywa, jakie lubicie
2-3 brzoskwinie, pokrojone w plastry
100 g ricotty
garść liści rukoli
1-2 łyżeczki miodu, my użyliśmy przepysznego z dodatkiem lawendy
sól, pieprz

Kromki posmarujcie ricottą, wyłóżcie rukolę, następnie plastry brzoskwini. Polejcie wszystko miodem, posólcie i popieprzcie. Smak!

makaron ryżowy ze smażonym ananasem, marchewką, ogórkiem i kolendrą na tajską nutę

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Tue, 06 Aug 2019 10:43:00 +0000

To jest po prostu idealne letnie danie! Jeśli nie lubicie ananasa, wymieńcie go choćby na brzoskwinię!

Składniki: (4 porcje)

dressing:

1/4 szklanki soku z limonki
2 łyżki sosu sojowego, jasnego
1 łyżka cukru trzcinowego
2 łyżeczki oleju sezamowego
1 ząbek czosnku, wyciśnięty
1 łyżka posiekanego/startego drobno imbiru

500 g makaronu ryżowego
4-5 plastrów ananasa, obranego ze skóry
1 ogórek
1 marchewka
1 szklanka posiekanej kolendry
1/2 szklanki posiekanej mięty
garść uprażonych orzeszków
2-3 papryczki chili, posiekane
1 łyżka nasion sezamu
cząstki limonki, do skropienia

Zacznijcie od dressingu, wymieszajcie wszystkie jego składniki, odstawcie.
Rozgrzejcie patelnię grillową, usmażcie plastry ananasa, zajmie Wam to kilka minut. Odstawcie do ostygnięcia, potem pokrójcie na kawałki wielkości kęsa.
Ugotujcie makaron ryżowy wg przepisu na opakowaniu, przelejcie go zimną wodą, przełóżcie do większej miski.
Obieraczką do warzyw posiekajcie w cienkie pasy marchewkę i ogórka.
Dodajcie warzywa, zioła, ananasa do miski z makaronem, dodajcie dressing, wymieszajcie wszystko rękoma. Wyłóżcie na talerze, dodajcie orzeszki, sezam, chili, cząstki limonki. Smak!

wegetariański, kolorowy, śniadaniowy talerz

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 01 Aug 2019 11:06:00 +0000

Mieszanie smaków, tekstur, temperatur, to coś, co lubimy!

Składniki:

2-3 jajka ugotowane na twardo
1/2 łyżeczki za'tar

garść pomidorków cherry, przekrojonych na pół
1 ogórek, pokrojony w plastry
1/2 czerwonej cebuli, posiekanej w pióra
1/4 szklanki oliwy z oliwek
1 łyżka musztardy Dijon
2 łyżki octu winnego
kilka liści mięty
sól, pieprz

2 łyżki jogurtu naturalnego

3-4 plastry pomarańczy
kilka plastrów sera, jaki lubicie
2-3 kromki pieczywa, jaki lubicie

W misce wymieszajcie ze sobą pomidorki, ogórka, miętę i cebulę. Przygotujcie dressing i zalejcie nim warzywa, odstawcie.
Na talerz wyłóżcie ugotowane jajka, doprawcie je za'tarem, wyłóżcie plastry sera i pomarańczy, dodajcie sałatkę z pomidorów i ogórka, jogurt, wyłóżcie pieczywo. Smacznego!

makaron ryżowy z mango, awokado, miso i kolendrą

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Mon, 29 Jul 2019 10:53:00 +0000

To jest po prostu idealne danie na lato! Nasze ulubione azjatyckie klimaty przełamane słodyczą mango...mniam!

Składniki: (4 porcje)

dressing:

1/4 szklanki octu ryżowego
2 łyżki cukru trzcinowego
1/4 łyżeczki soli
2 ząbki czosnku, przeciśnięte przez praskę
1 łyżeczka oleju sezamowego
1/2 łyżeczki płatków chili
1 limonka (skórka + 1 łyżka soku)
1 łyżka jasnej pasty miso

200 g makaronu ryżowego
garść kiełków fasoli mung, lub innych jakie lubicie
1 mango
1 awokado
garść posiekanego szczypiorku
garść orzeszków solonych
garść liści kolendry
1 łyżeczka czarnego sezamu
cząstka limonki do skropienia

Zacznijcie od namoczenia makaronu ryżowego. Zalejcie go zimną wodą i odstawcie na 10 min.
Przejdźcie teraz do dressingu. W małym rondelku podgrzejcie ocet z cukrem i solą, gotujcie aż się cukier rozpuści, zdejmijcie z ognia. Dodajcie wyciśnięty czosnek, olej sezamowy, chili. Poczekajcie, aż sos się ostudzi. Dodajcie skórkę i sok z limonki, miso, dobrze wymieszajcie, odstawcie.
Makaron odcedźcie, przełóżcie do garnka, misy i zalejcie wrzątkiem, po 2-3 minutach powinien być gotowy, odcedźcie go i przelejcie zimną wodą, żeby się nie posklejał.
Obierzcie mango i awokado, pokrójcie je w plastry.
Na talerze wyłóżcie makaron, dodajcie mango, awokado, kolendrę, kiełki, limonkę. Polejcie przygotowanym sosem, posypcie orzeszkami, sezamem i płatkami chili. Smak!

pomidory pieczone z cytryną, tymiankiem, kuminem podane z ricottą i pieczywem

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 25 Jul 2019 10:16:00 +0000

Najprostsze rozwiązania, to najlepsze rozwiązania! Mówimy Wam!

Składniki:

garść pomidorków cherry
1 łyżeczka suszonego tymianku
1/2 łyżeczki kuminu
3 ząbki czosnku, posiekane w plastry
1 łyżka miodu
1 łyżka oliwy
4 plastry cytryny, pokrojone w ćwiartki
sól, pieprz

ricotta/twaróg
pieczywo/tosty

Rozgrzejcie piekarnik do 180'C. W małym naczyniu do zapiekania wyłóżcie pomidorki, czosnek, cytrynę, posypcie tymiankiem, kuminem, solą i pieprzem, skropcie oliwą i miodem. Pieczcie ok. 15 minut.
Wyłóżcie na pieczywo/tosty ricottę/twaróg, a następnie ciepłe pomidory i cytrynę. Smacznego!

zielona szakszuka z oliwkami, kaparami, jajkiem, fetą i pitą

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 18 Jul 2019 10:31:00 +0000

W weekend poświęcamy śniadaniom trochę więcej czasu :) Jemy je potem dłużej, delektując się, popijając kawą...polecamy ten stan!

Składniki: (4 porcje)

200 g jarmużu
2 duże pęczki natki pietruszki
2 ząbki czosnku
łyżka kaparów
czerwony pieprz
odrobina curry
1/2 szklanki wywaru warzywnego
4 jaja
szklanka jogurtu greckiego
do posypania trochę sera koziego, fety lub innego Waszego ulubionego sera
sól, pieprz
oliwa
chlebki pita lub naan przepisy TU i TU

Zacznijcie od przygotowania pieczywa. Potem zajmijcie się szakszuką.

Do miksera wrzućcie jarmuż, pietruszkę, czosnek, kapary, pieprz i curry. Zmiksujcie pulsacyjnie, konsystencja sosu powinna przypominać pesto. Rozgrzejcie oliwę na patelni i przełóżcie na nią sos. Smażcie przez chwilę. Przyprawcie solą, Dodajcie trochę wywaru i dobrze wymieszajcie, sos nie może być zbyt rzadki.
Zmniejszcie ogień i wbijcie na patelnię z sosem 4 jajka (wcześniej zróbcie małe zagłębienia w sosie)
Smażcie jajka, aż zetną się tak jak lubicie. Podawajcie z jogurtem i serem. Smak!

pomidorowa zupa z makaronem, pesto i cieciorką

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Tue, 16 Jul 2019 09:46:00 +0000

Gotujemy gar i jemy kilka dni. Uwielbiamy!

Składniki: (4 porcje)

2 łyżki oliwy z oliwek
1 cebula, posiekana
2 łodygi selera naciowego, posiekane
2 ząbki czosnku, posiekane
1 łyżka przecieru pomidorowego
1 puszka pomidorów
1 puszka cieciorki
150 g makaronu orzo (kształt ryżu)
700 ml wywaru warzywnego

2 łyżki bazyliowego pesto, przepis TU

Na rozgrzaną głęboką patelnie wlejcie 1 łyżkę oliwy, wrzućcie cebulę i seler, smażcie 10-12 minut, dodajcie czosnek, smażcie dodatkową minutę, dodajcie pozostałe składniki (bez pesto i oliwy), zagotujcie. Zmniejszcie ogień, gotujcie ok. 8-10 minut, aż makaron będzie al'dente. Nalejcie zupę do misek, skropcie oliwą i dodajcie pesto. Smacznego!

tatar z łososia jurajskiego na azjatycką nutę

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Fri, 12 Jul 2019 08:49:00 +0000

Oj często wracamy do tego dania! Pojawiał się i na imprezach rodzinnych, urodzinach, ale i gościł na KOLACJACH U SĄSIADÓW! Wszyscy byli zachwyceni smakiem ryby, jak to możliwe, że smakuje tak wyjątkowo? A to wszystko dzięki temu skąd pochodzi. Łosoś jurajski, bo o nim mowa, hodowany jest w Janowie, w naszym pięknym województwie zachodniopomorskim <3
Woda, w której prowadzona jest hodowla, pozyskiwana jest z odwiertu o głębokości ponad 1 km (1224,5 m p.p.m.). Pochodzi z okresu dolnej jury i liczy blisko 150 mln lat.
Woda posiada szereg mikro i makroelementów, które korzystnie wpływają na kondycję ryb oraz jakość i walory smakowe mięsa.
Ze względu na zamknięty obieg wody Łosoś Jurajski nie ma styczności z innymi organizmami wodnymi, co przy zachowaniu reżimu sanitarnego powoduje pełne bezpieczeństwo hodowli. Proces produkcji jest wolny od antybiotyków.
Nas to przekonało, teraz czas na Was! Więcej informacji o łososiu jurajskim, o nagrodach i wyróżnieniach jakie uzyskała już hodowla, oraz gdzie możecie go zakupić, przeczytacie TU.

Wiecie, że kochamy wszystko co azjatyckie, więc długo się nie zastanawialiśmy jak przyrządzimy tego tatara :)

Składniki:

300 g łososia jurajskiego, pokrojonego w kostkę
1/4 szklanki sosu sojowego, jasnego
sok z limonki
2 łyżeczki octu ryżowego
1 łyżka miodu
1 łyżka sosu sriracha
1 łyżeczka posiekanego drobno imbiru
1 łyżeczka oleju sezamowego
szczypiorku
2 łyżki posiekanej kolendry

do podania:

garść czarnego sezamu
cząstka limonki
1 tortilla
1 łyżka oleju roślinnego
szczypta słodkiej papryki w proszku

Wymieszajcie wszystkie składniki marynaty, zalejcie nią łososia, wstawcie do lodówki na kilka godzin, najlepiej na noc.

Przygotujcie tortillę. Rozgrzejcie piec do 180'C. Z placka tortilli wytnijcie trójkąty, wyłóżcie je na blachę wyścieloną papierem do pieczenia, posmarujcie je olejem, posypcie papryką, pieczcie kilka minut, aż się zrumienią, uważajcie, żeby ich nie spalić :)

Odcedźcie tatara. Podawajcie zimnego z sezamem, czipsami z tortilli i cząstką limonki. Smacznego!

pieczone pomidory z tymiankiem od Ottolenghi

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Thu, 11 Jul 2019 09:20:00 +0000

Co to jest za smak! Jakie to proste, a jakie pyszne! Różnica temperatur gorących pomidorów i zimnego jogurtu też robi robotę :) Ottolenghi, jak zwykle, KLASA!

Składniki: (4 porcje)

350 g pomidorków cherry
3 łyżki oliwy
1 łyżeczka kuminu
1/2 łyżeczki cukru trzcinowego (my dodajemy trochę miodu)
3 ząbki czosnku, posiekane
kilka gałązek tymianku
kilka gałązek oregano
1 cytryna, z 1/2 cytryny skórka pokrojona w paski, z drugiej połowy otarta
sól, pieprz
250 g jogurtu
płatki chili

Rozgrzejcie piec do 200'C. Do naczynia żaroodpornego wrzućcie pomidory, dodajcie oliwę, kumin, cukier, czosnek, tymianek, oregano i skórkę z cytryny. Posólcie i popieprzcie do smaku. Wymieszajcie rękoma. Pieczcie ok. 20 minut, potem przełóżcie naczynie wyżej, pod grill i pieczcie jeszcze 5-7 minut, aż się pomidory zrumienią.
W czasie pieczenia pomidorów wymieszajcie jogurt ze skórką z cytryny, posólcie do smaku. Wstawcie do lodówki.
Wyłóżcie na talerze zimny jogurt, na to gorące pomidory wraz z sokiem z pieczenia. Posypcie ziołami i chili. Smacznego!

wegetariański pad thai z tofu, cukinią i marchewką

noreply@blogger.com (Justyna Hof) — Wed, 10 Jul 2019 09:35:00 +0000

Postanowiliśmy w końcu zmierzyć się z kuchnią tajską. Oczywistym było zacząć od Pad Thai! Zakupiliśmy pastę z tamaryndowca, makaron ryżowy, dużo kolendry i wyszły nam cuda!

Składniki: ( 4 porcje)

Sos

1/4 szklanki oleju sezamowego
2 łyżki miodu
2 łyżki sosu sojowego
łyżeczka octu ryżowego
1/2 łyżeczki posiekanego chili lub pasty chili
2 wyciśnięte ząbki czosnku
sok z jednej limonki
4 łyżki masła orzechowego
pieprz

Pozostałe składniki

opakowanie makaronu ryżowego (300-400 g.)
2 łyżki oleju arachidowego
2 posiekane szalotki
2 posiekane ząbki czosnku
4 łyżki pasty z tamaryndowca
4 łyżki cukru palmowego lub trzcinowego
szczypiorek
kolendra
kiełki fasoli
pokrojona w cienkie paski marchewka i cukinia
chili
garść orzeszków ziemnych
1 opakowanie tofu
odrobina mąki kukurydzianej
łyżka oleju
2 limonki

Zacznijcie od sosu. Wymieszajcie dokładnie wszystkie składniki, możecie użyć miksera. Gotowy sos odstawcie na bok.
Makaron wrzućcie do miski i zalejcie zimną wodą, zostawcie na ok. 10 minut. Następnie zalejcie makaron wrzątkiem i odcedźcie po ok. 3 minutach. Tofu odsączcie i osuszcie. Pokrójcie w kostkę, obtoczcie w mące i usmażcie na patelni, odstawcie będzie potrzebne później.
Na woku lub wysokiej patelni rozgrzejcie olej arachidowy. Podsmażcie szalotki i czosnek. Dodajcie pastę z tamaryndowca, cukier palmowy, marchewkę, cukinię, tofu wszystko wymieszajcie i smażcie chwilę. Następnie dodajcie makaron część kiełków i szczypiorku. Dobrze wszystko razem wymieszajcie. Przełóżcie do miski lub na talerz, dodajcie kolendrę, orzeszki, chili, kiełki, szczypiorek i skropcie sokiem z limonki. Smacznego!