Bloggers Party List

Hidilyn Diaz's Gold Medalist

2021-08-03T21:09:00.002-07:00

She also cited how she was wrongfully accused by President Rodrigo Duterte’s spokesperson of belonging to a network of personalities and groups involved in a destabilization plot against the government.

An Olympic gold medal was all it took to change Hidilyn Diaz's reputation in the Philippines from an accused conspirator against the government to a recognized national hero.

The Filipino weightlifter won gold in the women's weightlifting 55 kg at the Tokyo Olympics on Monday, becoming the first gold medalist in the history of her country.

But just two years ago, Diaz received death threats from her fellow Filipinos for her alleged involvement in a plot to overthrow Philippines president Rodrigo Duterte and destabilize the government, according to CNN Philippines.

In 2019, chief presidential legal counsel Salvador Panelo presented a matrix during a press conference featuring individuals who were allegedly conspiring to remove President Rodrigo Duterte from power. Diaz’s name was included in the presentation.

"When I first heard that my name was there, I just laughed. I thought it was a joke. But when I though about it, I had fear as well. Not because it is true, but I feared for me and my family's security," Diaz said in Filipino. "I am so focused on my goal for Tokyo 2020. Please do not drag the name of someone who is so busy sacrificing everything for the Philippines, doing everything to represent the Philippines in weightlifting, in Philippine sports but you suddenly put her name in a baseless matrix"

By May 2019, Hidilyn Diaz was already established as an elite weightlifter and one of the Philippines' best hopes to claim a gold medal at the 2020 Olympics. She had even won the first gold medal for the Philippines in the 2018 Asian Games, and a silver medal at the 2016 Rio Olympics.

The acid test of Hidilyn Diaz’s Olympic gold medal is not so much in how she maintains her grip on the 55 kg weightlifting class that she now rules as in what we all do together to insulate her rare gift to the nation from being tarnished by politics.

For ending the country’s 97-year chase of the elusive Olympic gold, Diaz was given by the government the P10-million incentive provided tax-free under RA 10699.

Her winning feat of lifting a record 127 kg in the clean and jerk event triggered a downpour of millions in cash and other valuable gifts, such as condos and houses that as of the last reporting had an estimated value of P50 million.

What the government did to Diaz in 2019 reflected its intolerance of real or perceived criticisms against the president. It showed how even an Olympic champion can be wrongly judged and persecuted simply because she was speaking out about the conditions of athletes in the country.

The Duterte government is expected to reward Diaz for her Olympic victory. This should be accompanied by a sincere apology and an assurance that athletes and ordinary citizens can freely express their grievances without provoking state reprisals.

Presidential spokesperson Harry Roque said that Malacañang does not need to apologize for the Olympic gold medalist's inclusion in the matrix, first revealed by Chief Presidential Legal Counsel Salvador Panelo in 2019.

How did Lloyd Cafe Cadena die?

2020-09-05T05:06:00.006-07:00

Lloyd's family posted a statement to Facebook confirming his death.

But no cause of death has been officially announced at this time.

The internet is mourning a tragic loss, as beloved YouTube and Facebook personality, Lloyd Cafe Cadena, passed away at 26 years old, according to Today. The Filipino vlogger and social media star, who had more than 5.3 million Youtube subscribers and 6.8 million followers on Facebook upon his passing, brought joy to countless fans with his upbeat lifestyle videos since he began posting on YouTube in 2011. The loss was announced by his family on Facebook on Sep. 4, 2020, who did not share the cause of death.

Lloyd Cafe Cadena, a popular Filipino personality many hailed as "one of the pioneers of YouTube vlogging" in the Philippines, has died. He was 26.

Cadena's YouTube presence featured "daily vlogs, travel & adventure, and all other crazy random things he'll get into as he curiously explores the world," as one of his channels describes. Cadena, also an author and a radio DJ, according to E! News, had many videos devoted to charity and giveaways, especially around the Philippines.

Cadena's family announced his death in a statement posted to Facebook Friday.

"It is with a heavy heart and great sadness that we announce the untimely demise of our beloved brother Lloyd Cafe Cadena," reads the statement shared to his nearly 7 million Facebook followers. "My family and I ask for your prayers, respect, and privacy during this time."

Although the statement didn't share a cause of death, his family said they hope Cadena will be "remembered for all the joy and laughter he shared with everyone" worldwide.

"It is with a heavy heart and great sadness that we announce the untimely demise of our beloved brother Lloyd Cafe Cadena," their statement read. "May he be remembered for all the joy and laughter he shared with everyone. My family and I ask for your prayers, respect, and privacy during this time."

How have people responded to his death?

YouTube stars and fans alike took to social media to express their devastation over Lloyd's sudden death.

“This breaks my heart. You made so many people so happy and have touched many lives including mine. Gone too soon 😞 you will be missed Llyod," fellow Youtube star Andi Mazano Reyes wrote.

One social media user wrote: "It can't sink in my mind I am just currently watching his vlogs and then I saw this please tell me that I am just dreaming."

Another said: "'I'm really crying right now. Why all of a sudden? I couldn't accept it.

Rest in Peace Lloyd.

Between 60 and death

2020-01-21T21:20:00.002-08:00

My friend sent me this excellent list for aging . . . and I have to agree it's good advice to follow. The guy who sent this hi-lighted #9.

1. It’s time to use the money you saved up. Use it and enjoy it. Don’t just keep it for those who may have no notion of the sacrifices you made to get it. Remember there is nothing more dangerous than a son or daughter-in-law with big ideas for your hard-earned capital. Warning: This is also a bad time for investments, even if it seems wonderful or fool-proof. They only bring problems and worries. This is a time for you to enjoy some peace and quiet.

2. Stop worrying about the financial situation of your children and grandchildren, and don’t feel bad spending your money on yourself. You’ve taken care of them for many years, and you’ve taught them what you could. You gave them an education, food, shelter and support. The responsibility is now theirs to earn their own money.

3. Keep a healthy life, without great physical effort. Do moderate exercise (like walking every day), eat well and get your sleep. It’s easy to become sick, and it gets harder to remain healthy. That is why you need to keep yourself in good shape and be aware of your medical and physical needs. Keep in touch with your doctor, do tests even when you’re feeling well. Stay informed.

4. Always buy the best, most beautiful items for your significant other. The key goal is to enjoy your money with your partner. One day one of you will miss the other, and the money will not provide any comfort then, enjoy it together

5. Don’t stress over the little things. Like paying a little extra on price quotes. You’ve already overcome so much in your life.You have good memories and bad ones, but the important thing is the present. Don’t let the past drag you down and don’t let the future frighten you. Feel good in the now. Small issues will soon be forgotten.

6. Regardless of age, always keep love alive. Love your partner, love life, love your family, love your neighbor and remember: “A man is not old as long as he has intelligence and affection.”

7. Be proud, both inside and out. Don’t stop going to your hair salon or barber, do your nails, go to the dermatologist and the dentist, keep your perfumes and creams well stocked. When you are well-maintained on the outside, it seeps in, making you feel proud and strong.

8. Don’t lose sight of fashion trends for your age, but keep your own sense of style. There’s nothing worse than an older person trying to wear the current fashion among youngsters. You’ve developed your own sense of what looks good on you – keep it and be proud of it. It’s part of who you are.

9. ALWAYS stay up-to-date. Read newspapers, watch the news. Go online and read what people are saying. Make sure you have an active email account and try to use some of those social networks. You’ll be surprised what old friends you’ll meet. Keeping in touch with what is going on and with the people you know is important at any age.

10. Respect the younger generation and their opinions. They may not have the same ideals as you, but they are the future, and will take the world in their direction. Give advice, not criticism, and try to remind them that yesterday’s wisdom still applies today.

11. Never use the phrase: “In my time.” Your time is now. As long as you’re alive, you are part of this time. You may have been younger, but you are still you now, having fun and enjoying life.

12. Some people embrace their golden years, while others become bitter and surly. Life is too short to waste your days on the latter. Spend your time with positive, cheerful people, it’ll rub off on you and your days will seem that much better. Spending your time with bitter people will make you older and harder to be around.

13. Do not surrender to the temptation of living with your children or grandchildren (if you have a financial choice, that is). Sure, being surrounded by family sounds great, but we all need our privacy. They need theirs and you need yours. If you’ve lost your partner (our deepest condolences), then find a person to move in with you and help out. Even then, do so only if you feel you really need the help or do not want to live alone.

14. Don’t abandon your hobbies. If you don’t have any, make new ones. You can travel, hike, cook, read, dance. You can adopt a cat or a dog, grow a garden, play cards, checkers, chess, dominoes, golf. You can paint, volunteer or just collect certain items. Find something you like and spend some real time having fun with it.

15. Even if you don’t feel like it, try to accept invitations. Baptisms, graduations, birthdays, weddings, conferences. Try to go. Get out of the house, meet people you haven’t seen in a while, experience something new (or something old). But don’t get upset when you’re not invited. Some events are limited by resources, and not everyone can be hosted. The important thing is to leave the house from time to time.

Share this to your friends.

POGOs in the Philippines

2019-08-27T18:38:00.002-07:00

China has urged the Philippines to ban online gaming to support its crackdown on cross-border gambling, which it said foreign criminals had used to embezzle and launder funds as well as illegally recruit workers.

When Diokno was asked if he thinks online gambling firms were being used as money laundering conduits, he replied "not necessarily".

Benjamin Diokno, who is governor of Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) and head of the Anti-Money Laundering Council, has ordered the agency and the central bank's financial stability team to "put some sense to this online gambling".

The Philippine gaming regulator has stopped issuing licenses to online gambling firms, and lawmakers and some ministers have called for tighter controls on Chinese visitors, saying many are illegal workers whose presence raises security concerns.

Gambling is officially illegal in China, and Chinese officials know that these firms target the mainland and thus skirt the core of the Chinese gambling ban. This makes it difficult for them to formulate policy on POGOs outside of the binary outcomes of tolerance or closure.

But the rise of the POGOs is also a lesson for the Philippine government and industry on how to not disregard the social effects of large flows of migrant workers, whether for temporary employment or otherwise – especially in sectors such as tourism or construction.

POGOs primarily provide marketing, customer service and IT support for online gambling sites, mainly by hiring Chinese employees. The Philippine government estimates that there are about 130,000 of these imported workers in the country, but the number could easily be twice that. POGOs are primarily located in Manila and Makati. They can be found clustered in large condominium developments, residential subdivisions or re-purposed buildings, and are driven around in dedicated staff vehicles.

Clothing retail, food and other commercial businesses that have benefited from the growing offshore gaming industry in the country are likely to take a hit from the ongoing crackdown on the controversial sector

This developed as property giants assured their investors that their exposure to the Philippine Offshore Gaming Operations (POGO) industry is limited and would unlikely have a significant impact on them if regulators suddenly decide to shut down offshore gaming operations in the country.

But this view was too narrow and neglected the political and social dynamics that now drive perceptions of the industry.

When China looks at gambling, it sees mainly social and financial risks. Beijing is averse to people and families losing their savings or falling into debt. It is also likely concerned about the domestic backlash if Chinese workers here become victims of crime and extortion, in much the same way that the treatment of Filipino OFWs can become a national rallying cry.

Maging mabait sa iyong mga magulang.

2019-08-06T22:02:00.000-07:00

Mayroong dalawang matandang mag-asawa, at marami silang anak at puro malalaki na at mayroon ng kanya-kanyang pamilya.

pagkaraan ng maikling panahon ay namatay ang matandang babae, at sa sitwasyong ito ay kinakailangan ng matandang lalaki na tumira sa isa sa kaniyang mga anak upang mayroon siyang kasama at mayroong mag-aalaga sa kanya.

Kinuha siya ng kanyang panganay na anak at pinatira sa kanilang bahay kasama ng kanyang pamilya, at dito sa malaking bahay ng kayang anak ay nagsimula ang kanyang katandaan, lakad ng lakad, ikot ng ikot sa bahay, nagtatanung sa lahat ng bagay atbp…

Dahil dito ay naisipan ng kanyang anak na doon siya ilipat at manatili sa kwarto ng kanilang driver sa gilid ng kanilang bahay, at pinalipat naman ng kwarto ang kanilang driver.

Ang matanda ay hindi nakipagtalo pa, dahil alam niya kung bakit siya ililipat ng kwarto ng kanyang panganay na anak.

Dumaan ang panahon at minsan ay dinadalaw siya ng kanyang anak, isang beses sa isang araw, isang beses sa isang lingo hanggang minsan ay isang beses nalang sa isang buwan,
at bumili din sila ng isang plastic para sa lalagyan ng pagkain para sa matanda upang hindi rin ito mabasag at ang nagbibigay sa kanya ng pagkain ay ang kanilang katulong araw-araw.

Pagkalipas ng maikling panahon ay namatay ang matandang ito,
At pagkatapos ng pagdadalamhati, ay nagtungo ang lalaki na ito sa kwarto ng kanyang ama, upang linisan at ibalik muli dito ang kanilang driver.

Nakita ng lalaki na ito na hawak hawak ng kanyang batang anak ang plastic na kinakainan ng kanyang lolo.

Sabi ng tatay na ito sa kanyang anak: bakit mu hawak hawak ang plastic na yan, ipapatapon na yan sa ating katulong.

ngunit hindi pumayag ang kanyang batang anak at nagsabi: ito ay itatago ko.

Nagtaka ang kanyang tatay at nagsabi: at bakit mo naman itatago yan, luma na yan at anu mapapala mu jan?

Sabi ng kanyang anak: itatago ko po ito para sayo, para kapag ikaw ay matanda na, ay dito kudin ilalagay ang pagkain mo tulad kay lolo…

Agad napaiyak ang lalaki,at halos hindi siya matigil sa ka-iiyak dahil sa kanyang narinig, ngunit huli na ang lahat dahil wala na ang kanyang tatay.

Bilang isang anak ,ay nararapat sa atin na maging mabuti sa ating mga magulang, bigyan natin sila ng oras, ng panahon, pagmamahal at pagpapahalaga.

Maging mabait sa iyong mga magulang.
kapag ang isa sa kanila o kapwa silang dalawa ay umabot sa katandaan sa iyong buhay,huwag magsalita nang walang pag galang, o pagalitan sila,bagkus mangusap sa kanila sa paraang marangal..

- Kung nabasa at nagustuhan mu po ang story ay paki-sahre para mainspire din ang iba. Salamat po.

So why should I stop my boxing career?

2016-10-27T07:21:00.002-07:00

The Senator was smiling, looking fit and trim and feeling jovial to be sure.

After the 37-year-old ring warrior retired on April 9 following his third fight with Timothy Bradley — an impressive victory — he knew, possibly in a matter of minutes, that he had made a mistake.

“First, when I hung up my gloves and I realized, I feel lonely because when you are thinking that the sport you love, you’re no longer active, I felt lonely and thinking about it over and over that boxing still likes me. Boxing loves me and I love boxing,” Pacquiao said. “So why should I stop my boxing career? That’s why I changed my mind. So I decided to continue my journey as a boxer.”

This will not be a one-shot deal, either, says the man who knows Pacquiao better than most, longtime trainer, friend and confidant Freddie Roach.

“Working in the Senate is not easy while you’re training,” said Pacquiao, a freshman senator in the Philippines. “You manage your time and that’s what I did in training for this fight.”

Pacquiao won’t have to juggle two jobs for at least a few weeks, with the Senate now out of session. He arrived in Los Angeles over the weekend, eager to finish final preparations for yet another fight in a pro career that has stretched 21 years.

What remains to be seen is how eager boxing fans are to see him against a relatively unknown boxer who isn’t given much of a chance to beat him.

“We’ve dealt with distractions, but that’s what he likes,” Roach said. “A full plate is great for him, so now we need time for the senator, the trainee, and for basketball until four weeks before the fight. But I’ll make sure everything’s in place and he’ll have time to get ready for the fight.”

Roach said Pacquiao (58-6-2, 38 KOs) is the only man he would uproot his life for like this.

Most of those training sessions were at night, as Pacquiao fulfilled a campaign pledge to be in the Senate each day it was in session.

“This is the best I’ve seen Manny in a long time,” Roach said. “He’s been a lot more aggressive. The old Manny Pacquiao is coming out.”

Pacquiao’s star has faded some since he lost in boxing’s richest fight ever to Floyd Mayweather Jr., and putting him in the ring with Vargas is a tough sell. Arum has added three title fights to the undercard and is going on his own in trying to sell it on pay-per-view.

As part of that sales job, Arum is holding out the possibility that Pacquiao will fight unbeaten Terrence Crawford next spring should he beat Vargas.

IPAGLABAN MO ANG MGA PANGARAP MO

2016-09-07T16:24:00.003-07:00

*Si Juan ay matatanggap na sana sa bago nyang trabaho bilang Janitor*

Manager: Congratulations Juan! tanggap ka na bilang janitor dito sa XYZ COMPANY, prepare mo na lahat ng gamit mo, mga papers na kaylangan, pati pahingi ng email address mo.

Juan: Sir, lahat po ng papers meron na po ako pinagawa ko sa asawa ko, kaso Sir, pasensya na po wala akong email address.

Hindi ko po kasi alam kung paano mag computer at internet, high school graduate lang po kasi ako.

Manager: Ha?? wala kang email?!!! makabago na ang panahon ngayon!
Eh kung wala kang email at hindi ka marunong mag-computer. HINDI NA KITA TATANGGAPIN BILANG JANITOR!

Juan: Sir? hindi na ako tanggap dahil sa email??
maawa na po kayo wala ng makain ang pamilya ko.. (umiiyak)

Manager: OO!! sa iba ka na lang mag apply Juan dela Cruz!! (tinapon sa basurahan ang application form ni Juan)

*Walang magawa si Juan, wala na siyang kapera pera, yung huling pera nya pinanggastos niya para sa application form.
(isip siya ng isip sa kanyang asawa at dalawang anak)

Juan: Pano na pamilya ko...... (umiiyak...)
*habang naglalakad si Juan may napulot siyang 100 pesos*

Juan: (nagdasal) Lord salamat sa 100 pesos pero pano ko po ito pagkasyahin, kulang pa po ito panggatas ng bunso ko.. (umiiyak)

*habang naglalakad pauwi si Juan may nakita siyang mansanas "SALE 10PESOS nalang, sa kabilang bayan 30pesos"*

Juan: (napaisip si Juan) Isasakripisyo ko tong 100 pesos na huli kong pera, isusugal ko.. (habang iniisip ang pamilya)

*bumili ng mansanas 10, nilakad ang kabilang bayan at binenta ng 30pesos, tumubo ng 200*

*napangiti si Juan*

Juan: Salamat Lord! (SMILING
(iniisip pamilya nya at naging inspirasyon niya)
THANK YOU LORD!

*AT NAGSIMULANG NANGARAP SI JUAN*

*nilakad ulit yung tindahan kung san sya bumili ng mansanas, bumalik sa kabilang bayan at binenta, lumalaki na ang kita ni Juan*

*Araw-Araw nya yun ginawa, at hindi niya namamalayan nagiging NEGOSYANTE na siya!
Hanggang sa nagkaron na ng pwesto, nagkaron ng truck pagkalipas ng isang taon*

*Hindi nya na malayan na 5years na niya itong ginagawa at SOBRANG LAKI NA NG NEGOSYO NYA, nakabili na sya ng malaking bahay, madaming kotse, at nagkaron na ng KOMPANYA ng distribution ng mga PRUTAS*

*Isang araw si Juan bumisita sa COMPANY niya, nilapitan siya ng empleyado niya*

Empleyado: Sir, meron po nagaaply bilang manager ng COMPANY natin.

Juan: Ok papasukin mo sa opisina ko.

Nag-aapply: Sir, magandang umaga po mag-aapply po sana ako bilang MANAGER.
Nanggaling po ako sa isang malaking COMPANY.

Sa "XYZ COMPANY" po Sir..

Juan: Ah..! XYZ COMPANY?

Yun ba yung hindi tumtanggap ng applicant na walang email?
(habang naka-ngiti)

Nag-aapply: Yes Sir, ako po ang MANAGER nun, ganun talaga ako magpatakbo.
Sa sobrang dami kong alam at dahil graduate ako, hindi po talaga ako tumatanngap ng walang email, kahit janitor pa.. (nakangiti)

4 years din po ako dun sir.. (pahabol pa niya)

Juan: Ahhhhhh.. Naalala mo pa ba yung Janitor na nag mamakaawa sayo kasi wala ng makain ang pamilya niya?

Na nag-aapply para maging janitor? eh kaso walang email, kaya hindi mo tinanggap??

Nag-aaply: OO NAMAN SIR! SI JUAN DELA CRUZ yun.. Ewan ko ba kung saan na yun nagtatrabaho bilang janitor?

Bakit nyo po pala natanong Sir??

Juan: Ok may email ka naman diba?

Nag-aapply: Opo sir, SIYEMPRE

Juan: Pasensiya na, hindi ka tanggap.

Nagaapply: Ha??! Sir, bakit po? Ang dami naman ng experience ko..

Juan: Sa iba ka nalang mag-apply.

Nag-aapply: ... (nalungkot at umiiyak)
Sir? Wala po kasi akong naipon bilang empleyado,mhuling baraha ko na po ito..

Juan: Ahhhh ok lang yan, MAY EMAIL KA NAMAN at maraming tatanggap sayo..

Nga pala.., SALAMAT SA LAHAT..

Nag-aaply: Sir, bakit po kayo nagpapa salamat???

Juan: Alam mo ba itong Kumpanya na ina-applyan mo?

Nag-aaply: Opo Sir, JDC INTERNATIONAL DISTRIBUTION...

Juan: YUP TAMA! JDC.. " JUAN DELA CRUZ INTERNATIONAL DISTRIBUTION"

Nga pala, AKO SI JUAN DELA CRUZ.

YUNG DATING JANITOR..

NAALALA MO YUNG WALANG EMAIL??

LESSON: Si Lord laging naka-tingin yan mula sa taas.
Nakikita nya lahat ng ginagawa mo at ang totoong motibo mo..

Ibibigay nya yan, lalo na kapag NANINDIGAN KA AT PINAGLALABAN MO ANG MGA PANGARAP MO PATI NA ANG PAMILYA MO..

Hindi porket wala kang pinag aralan, walang tinapos, highschool graduate o kahit janitor ka pa, eh wala ka ng pag-asa umasenso..

KAHIT WALA KA PANG EMAIL, BASTA IMPORTANTE MAY PANGARAP KA!

HUWAG MONG HAYAAN NA MAWALA YAN NANG DAHIL LANG SA MGA TAONG MINAMALIIT KA!

Jonjon Lazatin tops the congressional race in Angeles City

2016-03-04T00:35:00.000-08:00

Sen Lito Lapid lead by 4% over incumbent Mayor Ed Pamintuan in the latest local preference survey conducted by Bloggers Partylist Philippines.

In a media release on Friday, Bloggers Partylist Philippines announced the results of its latest local preference survey in Angeles City indicating that Lapid (scoring 43.78 percent) and Pamintuan (38.68 percent).

It said the rankings of the local candidates in the January study remain basically unchanged in the survey it conducted from February 22 to 27 this year.

Vice Mayor Vicky Vega scoring only 9.56 percent.

Meanwhile, 43.88 percent of the respondents backed the candidacy of Councilor Bryan Matthew Nepomuceno, Mamac scores 26.02 percent, Suller got 10.42 percent, Rivera 9.98 and Madlambayan scores 1.35 percent.

Bloggers Partylist Philippines said the study involved a multistage probability sample of 4,970 registered voters 18 years old and above, with biometrics, and that the survey has a ± 2% error margin.

On the other hand, the study showed differences in voter preferences in various geographical locations.

In AC riverside area, the leading vice mayoralty candidates are Councilor Nepomuceno (38.61 percent), brgy Captain Tony Mamac (34.57 percent), and Councilor Suller (9.32 percent).

Lapid leads in the rest of High Density are with 49.07 percent supporting him and Nepomuceno also scores 44.67 percent, while Pamintuan was preferred by 36.13 percent of the respondents while Mamac on vice mayoralty race scores 23.95 percent, Suller 12.11 percent Rivera 10.53 percent and Madlambayan got 2.48 percent.

Meanwhile, Carmelo Jonjon Lazatin tops the congressional race in Angeles City (52.86 percent) and Cong. Yeng Guiao who scores (39.44 percent). Lazatin scores 55 percent on Class B area while 34 percent on Guiao.

Binay top in Mabalacat

2016-01-18T18:23:00.001-08:00

A survey by the IPolls Research Group shows Vice President Jejomar Binay is leading the presidential race based on the trust and approval ratings gathered by students here during a 10-day survey from December 12 to 21.

The survey did not focus on the winnability of the candidates but on their acceptability by voters, based on the lone question "Sino sa mga sumusunod na kandidato ang inyong pinagkakatiwalaan?" (Whom of the following candidates do you trust?)

In the random survey conducted on 3,360 respondents in the city's 27 barangays, Binay garnered 738 or 22 percent followed by Liberal Party bet Mar Roxas with 682 or 20 percent. Senator Grace Poe came in third with 573 or 17 percent; Rody Duterte with 544 or 16 percent; Senator Miriam Defensor Santiago with 505 or 15 percent; while 318 were undecided.

Among the candidates for vice president, Ferdinand Marcos Jr. topped the survey with 842 or 25 percent followed by Senator Francis Escudero with 763 or 23 percent. LP vice presidential bet Leny Robredo landed at the third slot with 614 or 18 percent; Senator Allan Cayetano with 315 or 9 percent; Senator Gringo Honasan with 263 or eight percent; and Senator Antonio Trillanes IV with 92 or three percent. A total of 471 or 14 percent were undecided.

Reelectionist First District Representative Joseller "Yeng" Guiao bagged 2,031 or 60 percent while rival Jonjon Lazatin hauled 1,076 or 32 percent. About 253 or eight percent were undecided.

Meanwhile, the same respondents gave their approval and confidence to incumbent Mayor Marino "Boking" Morales who garnered 2,117 or 63 percent of the respondents followed by Noel Castro with 846 or 25 percent. Board Member Cris Garbo of Kambilan landed in the third slot with 213 or six percent; Pyra Lucas with 79 or two percent while 105 or three percent were undecided.

The positions for governor, vice-governor and vice-mayor of Mabalacat City were not included in the survey since the reelectionists have no opponents in the upcoming polls.

MARkang EPAL!

2015-09-21T06:52:00.001-07:00

I was just at the right place, at the right time.

I was heading to Midsayap recently on board the van of my friend. Since he knew that I’m looking for human interest pictures, he just navigates his van at a speed of about 40-50kph so that it would be quick for us to halt should we’d spot some interesting subjects. That’s always our drill whenever we travel together.

He knows what I need, he knows how to spot human interest pictures,too. He’s an experienced driver, he has been ferrying journalists , especially TV crews, around Mindanao during major events — war, disaster,etc.

As we were approaching, the junction of Paco (Kidapawan City) and Pres. Roxas, he slowed down to allow some motorcycles to cross the highway. Besides, there were barricades on the side of the road.

First, the construction of a gas station at the corner caught my attention. And then the giant billboard. In my mind, what is this giant billboard doing here. When I turned my head to see what’s on that billboard, there were two guys peeing right in front of billboard…right in front of Roxas’ face. Interesting! I quickly grabbed my camera and took some shots.

Kaya pala nag number two sa pinaka bagong bayad na survey ng SWS si Mar Roxas, wala kasing tigil ang advertisement nito mula Luzon hanggang Mindanao, mula radyo, t.v, print ad, social media at mga tarpaulin sa kalsada! Ang tanong saan ba niya kinukuha ang pera para sa maagang pangangampanyang ito?

WALANG BOBOTO SA MARKANG EPAL NA TULAD MO!

Jerry Pelayo of Candaba Bird Sanctuary

2015-03-04T05:14:00.002-08:00

We hitched our way back to the sanctuary and after arranging everything with our guide; she gave each of us a pair of binoculars. I declined mine since it was kinda hard hoisting two cameras along with it.

According to our friendly guide, the Pelayo Resthouse, the one found at the Candaba Swamp and not the one in town, is available for overnighters for a minimal fee. There are no rooms and beds here though and visitors who wished to stay overnight should bring their own sleeping materials. They then have a choice of either sleeping on the available benches or on the cold hard floor. There’s also no place to buy food here, this is in the middle of a farmland, so you’d have to bring your own. For those afraid of the dark, be sure to bring a lamp as it can get quite dark come sundown, there is no electricity at the compound.

We’re willing to endure all of those just to experience a sunset / sunrise combo at the Bird Sanctuary and this was really where we should have stayed for the night instead of at the comfy resthouse in town. It was apparent that a huge miscommunication regarding the house we were gonna stay in was the cause of much wasted time and money and I guess I’ve only myself to blame for not researching more.

Anyways, what’s done is done and after much trouble, we’re finally going to see them birds.

The Doña Simang Bird Sanctuary is a 70-hectare protected land decreed by Candaba’s The Pelayo Resthouse at Candaba Swamp Mayor Jerry Pelayo as farming started to encroach Candaba’s lowlands. The area is now a safe haven for birds migrating from Alaska, Russia, Japan, Korea and China.

The tour however, does not cover all 70 hectares, the birding trail circles only a small portion of the reserve.

The path is lined with six-foot tall bamboo fences with small peepholes every few feet. The fence, according to our guide, keeps the visitors from disturbing the migrant birds and at the same time prevents any disease that the birds might carry from being transmitted to the visitors.

The fence was installed during the bird flu scare of previous years, but as our guide explained, contacting disease from the migratory birds was quite a long shot since infected birds would not have survived the grueling miles of migration. Logical, if you really think about it.

The sun was already heating up; it was at last time for our bird tour!

EDSA noon at ngayon

2015-02-18T19:59:00.002-08:00

Rally dito, Rally doon, People Power dito, People Power doon. Hindi pa ba napapagod ang Pinoy at ang mga namumuno sa gobyerno? Pinalitan nga ang mga pinuno ngunit hindi parin nagbabago ang buhay sa Pilipinas. Datirati ang sinisigaw ni Juan dela Cruz ay: "Erap Resign!", "Gloria Resign!", tapos ngayon, “Pnoy Resign!”. Kung titignan nga naman ang kasaysayan, nung bumaba ang dating pangulong Estrada, hindi naman sinabi ng mga Pilipino na si GMA na ang ihalal bilang ika-14 na pangulo ng bansa. Saan napunta ang democracy? Aba'y pagkababa plang nung isa, nanumpa naman kagad ung isa. San napunta ang kapangyarihan ng mga mamamayan para maghalal ng mamumuno?

Sa parte naman ng ating mga pinuno, bakit pa natin sila iboboto kung sa pagtagal din ay pabababain din naman? Dapat maging mas responsable tayong mga mamamayan. Maghalal ng pinuno na matino at pag nahalal naman ay ating suportahan. Ang nangyayari sa kasalukuyan kasi ay pagkaboto ng isang pinuno ay hahatakin naman pababa. Bakit ganito? Kasi kung kelan na nasa posisyon ang isang tao, dun pa lang lumalabas ang baho niya. Nung naging presidente si Erap, dun inilabas lahat ng mga paninira sa kanya. Pati narin kay GMA kc nung bise-presidente plang siya, tahimik ang mga tao eh nung naupo na siya, naglabasan na lahat ng paninira.

Hindi ko masisisi ang mga taong naglalabas ng mga issue na laban sa kanila dahil napakasakim naman ng kanilang ginagawa. Hindi lang si GMA ang dapat mag"Moderate ng Greed" kailangang pati na ang lahat ng mga politiko. Dahil kung Heavy, Moderate and Light ang pagiging Greedy, hindi ba ganun din? Nagnanakaw parin sila ng pera ng bayan. Hindi lang dapat daang libong paggagastos ng mga politiko ang dapat inspeksiyonin pero dapat singko pa lang ay magdalawang isip na tayo.

"Oras nang mag-isip-isip"

May pagkakaisa ba? Mag-isip-isip tayong lahat. Dumaan na ang Martial Law, EDSA 1 and 2, ganito parin ang Pinas. Hindi lang ang mga pinuno ang may sala sa pagbaba ng estado ng buhay ng masang Pinoy kundi pati narin ang ating mga sarili. Sana'y hangarin nating gumawa ng pagbabago sa bansa. Oras na para buksan ang mga mata ni Juan dela Cruz at bumangon ang Lupang Hinirang.

Kung iisipin natin, ano nga ba ang nangyari? Sabit si Erap sa Juetenggate. Sabit din sa kung ano-anong eskandalo sila Cory at Ramos sa panahon nila. Pero bakit kaso lang ni Erap ang sineryoso natin? Kasi ayaw natin sya, at ito ang pagkakataon para sipain sya sa palasyo. Nang maghirap ang ekonomiya nitong dalawang taon, ang balita ng business sector e dala lang daw ito ng crisis sa Asian region, ngayon retrospective biglang naging dahil kay Erap ang lahat. Tapos si GMA naman kinasuhan nga mga bagong upo! Ano yon, niloko nila tayo dati o niloloko nila tayo ngayon?

Aminin na natin: si Cory hinayaan nating kumanta, si Erap inagawan natin ng microphone, pinatayan natin ng amplifier, at nagtakip tayo ng tenga. Hindi natin binigyan si Erap ng respeto na akma sa presidente. Kaya natawa ako sa mga lokal na dyaryo nung na-saktan sila para kay Erap dahil sa article sa Time magazine. Aminin na natin, tayo ang nagsabi sa mundo na bobo ang presidente natin.

Di ko maalala kung mismong Indiana Jones nga yung napanood ko dati. Sa isang eksena e nasa higanteng palayok yung dalawang bida. Nilalaga sila ng mga cannibals. Para makaligtas, pinagsisipa ng mga bida yung palayok para tumaob at makatakas sila. Kaso palpak, mahina yung impact nila. Natatapon lang yung tubig ng palayok (yung sabaw!) At lalong napapabilis ang pagkulo nito.

Ganyan ang ginagawa natin ngayon. Sa mga work stoppage at rally na nangyayari at sa mga paninira kay Erap, lalong bumabagsak ang Pilipinas. Natural, lalong nababansot ang piso. Sino ngayon ang sisisihin natin? Si Erap. Rally na naman tayo. Bagsak na naman ang piso. Sino may kasalanan? Si Erap. Rally na naman tayo.... Sipa nang sipa sa palayok ang mga maling paa sa maling paraan. Napapabilis ang pagkulo ng tubig.

Muling gugunitain nanaman ang EDSA revolution. Ang nakalulungkot, ‘yung mga nagpasimuno nito, sila ngayon ang nasasangkot sa katiwalian ng Disbursement Acceleration Program at Priority Development Assistance Fund. Kung aanalisahin, isyung pulitikal ang dahilan kung bakit nagkaroon ng pag-aalsa. Pero kung ihahambing ang noon at ngayon, mas naging masahol pa ang sitwasyon ng gobyerno ngayon.

Makikita mo rin na bias ang mga tao at media. Nang tumaas ang halaga ng piso, na-magic lang ito ng SSS et al, dahil dito kaya natin ngayon kinukundina ang administrasyon. Pero ngayon si VP Binay naman ang tinitira ng naka-upo sa pwesto, bakit, dahil sya ang pinaka-malakas na contender at hindi nila kalyado, anong dahilan, dahil ayaw nilang maiba ang leadership, natatakot sa ginawa nilang multo sa pinalitan nila sa pwesto!. Ngayon Mamasapano Issue, sakay dito, sakay doon, walang sawang imbestigasyon, wala naming pinupuntahan kundi Popularity at exposure lamang ang hangad nila!

Sa nangyaring revolution 29 taon na ang nakararaan, dapat natuto na tayo sa mga problema noon at ngayon upang maisakatuparan ang totoong diwa ng pagbabago.

“Mga aral ‘yun sa ating kasundaluhan at sa tingin ko naman ay nagsawa na tayo sa kaka-coup d’etat.

Wala nang mangyayaring ganu’n siguro,” sabi Honasan.

Kainis! Tumataas presyon ko sa inyo ah!

Bayanihan para sa Tacloban

2013-11-25T02:15:00.001-08:00

Prayers and aid for those affected by Haiyan.

Dear Father, clear a path for teams to provide immediate relief for affected families. Now that the storm has passed over the country, put Your hand on the people of the Philippines and everyone involved in the relief effort, so that aid may reach those in need speedily.

Caritas Manila Damayan BPI 3063-5357-01; BDO 5600-45905; Metrobank 175-3-17506954-3; Unionbank 00-030-001227-5; for US$ donations: BPI 3064-0033-55 (Swift Code: BOPIPHMM) or PNB 10-856-660002-5 (Swift Code: PNBMPHMM); email donorcare@caritasmanila.org.ph or call (632) 564-6678

Just to share a thought: the initial reaction of giving leads to an outpouring of aid in the first weeks after an incident. However, as a staff of another charitable institution I interviewed before said, the aid tends to trickle down in the ensuing weeks or months when aid is still very much needed. I just noticed some posts in the social media networks regarding worries that December might be a bit late in raising more funds. As I've written earlier, every little bit helps and no aid is too late -- be it money, food, clothes, and of course, prayers. While we may never understand why our country has been visited by one calamity after another especially in the light of the earthquake in Bohol just weeks ago, all I know is that each one becomes an opportunity to rise above the occasion and help each other.

Lord, You consistently tell us in Your Word to care for the poor and needy among us. So we ask You to touch people's hearts to care for and give to help this very needy region. Help donations to be used efficiently and effectively to help those who need them most.

Ombudsman asks Edpam for counter-affidavit on graft case

2013-02-11T16:48:00.000-08:00

Deputy Ombudsman for Luzon Adoracion Agbada, in an order dated December 5, 2012, asked Mayor Edgardo Pamintuan to submit a counter-affidavit for the graft and corruption charges filed against him by local mediaman Robledo Sanchez.

Pamintuan and company are being charged with two administrative cases, conduct prejudicial to the best interest of the service and grave misconduct, and two criminal cases, violation of section 3(e) and 3(g) of Republic Act 3019, otherwise known as Anti Graft and Corrupt Practices Act, and Violation of Article 217 (Malversation of public funds or property; Presumption of malversation) of the Revised Penal Code.

The letter, addressed to the respondents -- Pamintuan, City Accountant Wilfredo Tiotuico, City Budget Officer Fe Corpuz, City Treasurer Juliet Quinsaat, and all Department Heads -- ordered Pamintuan and company to submit three copies of their respective counter-affidavits and any relevant evidence refuting the case filed against them.

Pamintuan and company were asked to submit their counter-affidavits within 10 days upon the receipt of the letter.

Failure to comply with the said order will be considered a waiver on the part of the respondents to submit any counter-affidavit and refuting evidence and will result in the case being considered submitted for resolution.

On October 19, 2012, Sanchez filed the graft and corruption charges against Pamintuan and company before the Office of the Ombudsman regarding the 2,506 job order appointments of the City Government under the Pamintuan administration.

It was recently revealed in a local radio program that some 40 names included in the list of job order employees are actually relatives of barangay officials.

Several of the concerned barangay officials have aired their statements denying any knowledge about the inclusion of their relatives in the job order list.

The barangay officials also clarified that although the names of their relatives were included in the job order list, they are neither working for nor receiving salary from the City Government.

These officials include Councilmen’s League of Angeles City (CLAC) Vice President and Barangay Cutcut Kagawad Roy Ogurida, CLAC Vice President for External Affairs and Barangay Lourdes Northwest Kagawad William David, Barangay Salapungan Kagawad Renato Coronel, and Barangay Margot Kagawad Nenita Ferrer.

by Rey Navales

Lazatin condemns attempt on Richard Agnew’s life

2012-10-17T23:08:00.000-07:00

Congressman Carmelo “Tarzan” Lazatin has condemned the shooting of businessman Richard Agnew stating that the city police “should get to the bottom of it.”

“Nakakatakot na ang mga nangyayari. Una kinikikilan ang mga negosyante. Hina-harass at sinasara ang mga negosyo nila. Ngayon naman ay tinatangka na nilang patayin,” Lazatin said.

Gunmen reportedly missed their intended target Agnew, who was inside his car near his residence the other day.

Agnew is a known supporter of Lazatin who revealed that the former’s
business in Barangay Balibago was repeatedly closed by authorities for unclear violations.

“This shooting incident will surely cripple the business and tourism in Angeles City, the lawmaker said.

Lazatin also added that police must also take a look onto a possible political angle on the incident.

by: Reynaldo G. Navales

Cybercrime Prevention Act of 2012

2012-10-03T03:50:00.000-07:00

Republic Act 10175 is oppressive and dangerous. It demonizes the computer user and extends its tentacles to a computer user’s freedom of expression and speech. In an age when decriminalization of libel is the trend, this law makes a fatal step back, toward the vault of archaic policies that cannot be made to apply to the modern man operating in a modern world.

Cybercrime Prevention Act hardly affect OUR GOOGLE ADSENSE ACCOUNT.

Let me just point out the fact that we need a Cybercrime Prevention Act. Except for certain problematic provisions, this law is necessary. That’s why it is unfortunate that the overly vague and oppressive provision on libel was inserted into the law at the last minute.

Why am I against the libel provisions of the law?

1. Vague: No limitations against liability

First, without a clear definition of the crime of libel and the persons liable, virtually any person can now be charged with a crime. Included in the potential list of accused are:

Persons, adult or child, who tweet criticisms against politicians, actors and actresses, and other persons.
Persons who post Facebook status updates and those who comment on these posts.
Persons who share Facebook posts and those who re-tweet messages on Twitter.
Bloggers, Facebook accounts owners, and other online account owners who open their sites for comments from other people.

The online community thrives on these interactions. By not defining the crime of libel, and by not providing for exceptions to the presumption that a defamatory accusation is malicious, the obvious result would be a widespread and immediate gag on computer users faced with a law that has no limitations against liability. Surely, this is not a vision of a free and democratic environment.

2. Unfair: Cyber-libel gets graver punishment than libel in traditional media

The provision on cyberlibel demonizes technology and sends the message that the computer user is more evil than those who write on traditional media.

While libel committed through traditional print media is punishable by up to 4 years and two months of imprisonment, online libel is punishable by a shocking 12-year imprisonment period.

3. Oppressive: You can now be charged with two counts of libel—double jeopardy

The law is a loud warning against those who wish to exercise their constitutional freedom of speech and expression--because now, you can be prosecuted for both libel under the Revised Penal Code, and libel under the Cybercrime Prevention Act.

This is double jeopardy, and if we look at our 1987 Constitution, we are immediately reminded that we still have the right to be protected against this.

A good law like the Cybercrime Prevention Act of 2012 cannot be paralyzed by questionably dangerous provisions. The only remedy is to strike the void provisions.

The provisions on libel in the Cybercrime Prevention Act are dangerous expressions of archaic policies. As a result, any computer user will now live in fear knowing that his fair but critical comments, when published online, might expose him to a charge of libel.

For a state to truly gag a citizen, it is not necessary that we convict for expressing his thoughts. It is enough that we scare him from speaking up. I feel that a democratic government flourishes when its citizens are not left to cower in the sidelines because of fear, afraid to speak up, and later, afraid to even think against its own government.

The untouchable Rico Puno

2012-09-10T17:14:00.000-07:00

Aquino’s trust and confidence on Puno has not wavered, invoking the “ innocent until proven guilty” principle.

We can’t help but compare his leniency with Puno with his hard-heartedness in the cases of Prisco Nilo , the former administrator of the Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services, and former NBI director Magtanggol Gatdula, both of whom he shamed in public.

In the Aquino administration, there are special people. Rico Puno is obviously is one of them.

After days of deafening silence on the issue of his favorite undersecretary, Rico Puno, in-charge of police matters at the Department of Interior and Local Government, attempting to get hold of the documents in the possession of the late Interior Secretary Jesse Robredo, President Aquino finally spoke and revealed that it was upon his orders that Puno did it.

Speaking to media on the sidelines of the summit of the Asia Pacific Economic Cooperation in Vladivostok, Russia, Aquino disclosed: “Sometime in the early evening (Aug. 18), tumawag sa atin si Secretary Leila de Lima at pinaalalang may mga confidential folders si Secretary Robredo that needed to be secured. I instructed him (Puno) to seal the office of Secretary Robredo to ensure that ‘yung all of these records will be left intact. And that is the extent of the instructions that I gave to him.”

He said his instructions did not include the condo unit of Robredo but he sees nothing wrong with Puno going there with some police officers. “He probably thought there were papers there to secure as well.”

Media has come out with some of the documents on the investigations being conducted by the office of Robredo and one of them was on the planned purchase of assault rifles for the Philippine National Police Special Action Force in the amount of almost P400 million.

Results of the investigation submitted to Robredo ten days before the plane crash showed some questions including overpricing. There was also a comment regarding conflict of interest when Puno traveled to Israel together with retired Police Director Leocadio Santiago, former director of the SAF; Ramiro Lopez III, observer in the Bids and Award Committee of the PNP, National headquarters; and Reynaldo Espenelli, president of R. Espenelli and Co, a proponent in the bidding representing the Israeli Military Industries.

Puno and company’s trip to Israel via Dubai was sponsored by the Israeli arms supplier.

Since the purpose of the sealing the Robredo’s office was to secure the documents on the probes he was conducting, why would Puno, who was a subject of the investigation, be the one to secure it?

Aquino said there are two DILG undersecretaries. One, Austere Panadero, is in-charge of local governments and Puno, who takes charge of the PNP. ““It was logical that Puno handle it since …was in charge of police matters,” he said.

The logic is brilliant in its simplicity.

State Of the Nation Address of Philippine President Benigno Noynoy PNoy Aquino III - SONA 2012

2012-07-03T03:18:00.002-07:00

THIRD STATE OF THE NATION ADDRESS OF HIS EXCELLENCY BENIGNO S. AQUINO III PRESIDENT OF THE PHILIPPINES TO THE CONGRESS OF THE PHILIPPINES BATASAN PAMBANSA COMPLEX, QUEZON CITY JULY 23, 2012
Senate President Juan Ponce Enrile; Speaker Feliciano Belmonte; Bise Presidente Jejomar Binay; mga dating Pangulong Fidel Valdez Ramos at Joseph Ejercito Estrada; ang ating mga kagalang-galang na mahistrado ng Korte Suprema; mga kagalang-galang na kagawad ng kalipunang diplomatiko; mga kagalang-galang na miyembro ng Kamara de Representante at ng Senado; mga pinuno ng pamahalaang lokal; mga miyembro ng ating Gabinete; mga unipormadong kasapi ng militar at kapulisan; mga kapwa kong nagseserbisyo sa taumbayan;

At sa akin pong mga boss, magandang hapon po.

Ito po ang aking ikatlong SONA, at parang kailan lang nang nagsimula tayong mangarap. Parang kailan lang nang sabay-sabay tayong nagpasyang tahakin ang tuwid na daan. Parang kailan lang nang sinimulan nating iwaksi ang wang-wang, hindi lamang sa kalsada kundi sa sistemang panlipunan.

Dalawang taon na ang nakalipas mula nang sinabi ninyo: Sawa na kami sa korupsyon; sawa na kami sa kahirapan. Oras na upang ibalik ang isang pamahalaang tunay na kakampi ng taumbayan.

Gaya ng marami sa inyo, namulat ako sa panggigipit ng makapangyarihan. Labindalawang-taong gulang po ako nang idineklara ang Batas Militar. Bumaliktad ang aming mundo: Pitong taon at pitong buwang ipiniit ang aking ama; tatlong taong napilitang mangibang-bansa ang aking pamilya; naging saksi ako sa pagdurusa ng marami dahil sa diktadurya. Dito napanday ang aking prinsipyo: Kung may inaagrabyado't ninanakawan ng karapatan, siya ang kakampihan ko. Kung may abusado't mapang-api, siya ang lalabanan ko. Kung may makita akong mali sa sistema, tungkulin kong itama ito.

Matagal nang tapos ang Batas Militar. Tinanong tayo: "Kung hindi tayo, sino pa?" at "Kung hindi ngayon, kailan pa?" Ang nagkakaisang tugon natin: tayo at ngayon na. Ang demokrasyang ninakaw gamit ang paniniil at karahasan, nabawi na natin sa mapayapang paraan; matagumpay nating pinag-alab ang liwanag mula sa pinakamadilim na kabanata ng ating kasaysayan.

Ngunit huwag po nating kalimutan ang pinag-ugatan ng Batas Militar: Kinasangkapan ng diktador ang Saligang Batas upang manatili sa kapangyarihan. At hanggang ngayon, tuloy pa rin ang banggaan sa pagitan ng gusto ng sistemang parehas, laban sa mga nagnanais magpatuloy ng panlalamang.

Mula sa unang araw ng ating panunungkulan, walang ibang sumalubong sa atin kundi ang mga bangungot ng nawalang dekada.

ENGLISH VERSION

Nariyan po ang kaso ng North Rail. Pagkamahal-mahal na nga nito, matapos ulitin ang negosasyon, nagmahal pa lalo. Sa kabila nito, binawasan ang benepisyo. Ang labingsiyam na trainsets naging tatlo, at ang mga stasyon, mula lima naging dalawa. Ang masaklap po, pinapabayaran na sa atin ang utang nito, now na.

Nariyan ang walang pakundangang bonus sa ilang GOCC, sa kabila ng pagkalugi ng kanilang mga ahensya. Nariyan ang isang bilyong pisong pinasingaw ng PAGCOR para sa kape. Nariyan ang sistemang pamamahala sa PNP na isinantabi ang pangangailangan sa armas ng 45 percent ng kapulisan, para lang kumita mula sa lumang helicopter na binili sa presyong brand new.

Wala na ngang iniwang panggastos, patung-patong at sabay-sabay pa ang mga utang na kailangang bayaran na. Mahaba ang iniwang listahan na tungkulin nating punan: Ang 66,800 na backlog sa classroom, na nagkakahalaga ng tinatayang 53.44 billion pesos; ang 2,573,212 na backlog sa mga upuan, na nagkakahalaga naman ng 2.31 billion pesos. Nang dumating tayo, may halos tatlumpu't anim na milyong Pilipinong hindi pa miyembro ng PhilHealth. Ang kailangan para makasali sila: maaaring umabot sa 42 billion pesos. Idagdag pa po natin sa lahat ng iyan ang 103 billion pesos na kailangan para sa modernisasyon ng Hukbong Sandatahan. Sa harap ng lahat ng ito, ang iniwan sa ating pondo na malaya nating magagamit: 6.5 percent ng kabuuang budget para sa natitirang anim na buwan ng 2010. Para po tayong boksingerong isinabak sa laban nang nakagapos na nga ang mga kamay at paa, nakapiring pa ang mga mata, at kakampi pa ng kalaban ang referee at ang mga judge.

Kaya nga sa unang tatlong buwan ng aming panunungkulan, inaabangan namin ang pagdating ng Linggo para maidulog sa Panginoon ang mga bangungot na humarap sa amin. Inasahan naming mangangailangan ng di bababa sa dalawang taon bago magkaroon ng makabuluhang pagbabago. Bibigyan kaya tayo ng sapat na pag-unawa ng taumbayan?

Subalit kung may isang bagay mang nakatatak na sa ating lahi, at makailang ulit na nating pinatunayan sa buong mundo: Walang hindi makakaya ang nagkakaisang Pilipino. Nangarap po tayo ng pagbabago; nakamit natin ang pagbabago; at ngayon, karaniwan na ito.

Ang kalsadang pinondohan ninyo ay tuwid, patag, at walang bukol; ang tanging tongpats ay aspalto o semento. Karaniwan na ito.

Ang sitwasyon kung paparating ang bagyo: nakaabang na ang relief, at hindi ang tao ang nag-aabang ng relief. Nag-aabang na ring umalalay ang rescue services sa taumbayan, at hindi tayo-tayo lang din ang sumasaklolo sa isa't isa. Karaniwan na ito.

Ang wang-wang sa lansangan, galing na lang sa pulis, ambulansya, o bumbero-- hindi sa opisyal ng gobyerno. Karaniwan na ito. Ang gobyernong dating nang-aabuso, ngayon, tunay na kakampi na ng Pilipino.

Nagpatupad po tayo ng reporma: tinanggal ang gastusing hindi kailangan, hinabol ang mga tiwali, at ipinakita sa mundong open for business under new management na ang Pilipinas.

Ang dating sick man of Asia, ngayon, punung-puno na ng sigla. Nang nagkaroon tayo ng positive credit rating action, ang sabi ng iba, tsamba. Ngayong walo na, tsamba pa rin kaya? Sa Philippine Stock Exchange index, nang una nating nahigitan ang 4,000, may mga nagduda. Ngayon, sa dami ng all-time high, pati economic managers, nahirapan yata sa pagbilang: nakaka-apatnapu't apat na pala tayo, at bihira nang bumaba sa 5,000 ang index. Nitong first quarter ng 2012, ang GDP growth natin, 6.4 percent; milya-milya ang layo niyan sa mga prediksyon, at pinakamataas sa buong Southeast Asian region; pangalawa po ito sa Asya, sunod sa China. Kung dati tayo ang laging nangungutang, ngayon, hindi po birong tayo na ang nagpapautang. Dati, namamalimos tayo ng investments; ngayon, sila ang dumadagsa. Ang mga kumpanyang Hapon, ang sabi ay, "Baka gusto n'yo kaming silipin. Hindi nga kami ang pinakamura, pero una naman kami sa teknolohiya." Pati pinuno ng isang bangko sa Inglatera, nakikiusap maisali sa pila.

Sa bawat sulok ng mundo, nagpapakita ng paghanga ang mga komentarista. Ayon sa Bloomberg Business Week, "Keep an eye on the Philippines." Ang Foreign Policy Magazine, pati isa sa mga pinuno ng ASEAN 100, nagsabing maaari daw tayong maging "Asia's Next Tiger." Sabi ni Ruchir Sharma, pinuno ng Emerging Market Equities and Global Macro ng Morgan Stanley,

"The Philippines is no longer a joke." At mukha naman pong hindi siya nambobola, dahil tinatayang isang bilyong dolyar ang ipinasok ng kanyang kumpanya sa ating bansa. Sana nga po, ang kaliwa't kanang paghanga ng taga-ibang bansa, masundan na ng lokal na tagapagbalita.

Sinisiguro po nating umaabot ang kaunlaran sa mas nakararami. Alalahanin po natin: Nang mag-umpisa tayo, may 760,357 na kabahayang benepisyaryo ang Pantawid Pamilyang Pilipino Program. Tinarget natin itong paabutin sa 3.1 million sa loob ng dalawang taon. Pebrero pa lang po ng taong ito, naiparehistro na ang ikatlong milyong kabahayang benepisyaryo ng Pantawid Pamilya. Sa susunod na taon naman, palalawakin pa natin ang sakop nito sa 3.8 million; limang beses po ang laki niyan sa dinatnan natin.

Pangmatagalan po ang impact ng proyektong ito. Hindi pa kumpleto ang mga pag-aaral, pero ngayon pa lang, maganda na ang ipinapakita ng numero. Base sa listahan ng DSWD: May 1,672,977 na mga inang regular nang nagpapacheck-up. 1,672,814 na mga batang napabakunahan laban sa diarrhea, polio, tigdas at iba pa. 4.57 million na estudyanteng hindi na napipilitang mag-absent dahil sa kahirapan.

Sa kalusugan naman po: Nang dumating tayo, animnapu't dalawang porsiyento lamang ng mga Pilipino ang naka-enrol sa PhilHealth. Ang masaklap, hindi pa masiguro kung lahat sila ay kabilang sa mga totoong nangangailangan ng kalinga ng estado, o buwenas lang na malapit sa politiko. Ngayon po, 85 percent ng lahat ng mamamayan, miyembro na nito. Ang ibig pong sabihin, 23.31 million na Pilipino ang naidagdag sa mga saklaw ng Philhealth mula nang bigyan tayo ng mandato.

Ang maganda pa rito: ang 5.2 million na pinakamahirap na kabahayang tinukoy ng ating National Household Targeting System, buong-buo at walang-bayad nang makikinabang sa benepisyo ng PhilHealth. Dahil sa No Balance Billing policy ng Department of Health, ang lunas para sa dengue, pneumonia, asthma, katarata, gayundin ang pagpapagamot sa mga catastrophic disease tulad ng breast cancer, prostate cancer, at acute leukemia, makukuha na nang libre ng mga pinakamahirap nating kababayan.

Ito po ang proseso ng pagpapagamot para sa kanila: Papasok ka sa alinmang ospital ng gobyerno. Ipapakita mo ang iyong PhilHealth card. Magpapagamot ka. At uuwi kang maginhawa nang walang inilalabas ni isang kusing.

Sabi nga po sa isa sa mga briefing na dinaluhan natin, apat sa sampung Pilipino, hindi man lamang nakakakita ng health professional sa tanang buhay nila. Sa iba po, mas malaki pa: may nagsasabing anim sa bawat sampung Pilipino ang pumapanaw nang malayo sa kalinga ng health professional. Anuman ang ating pagbatayan, hindi po maikakaila: nakakabahala ang bilang ng mga Pilipinong hindi naaabot ng serbisyong pangkalusugan ng pamahalaan. Tinutugunan na po natin ito. Mula sa sampung libo noong dumating tayo, umabot na sa 30,801 ang mga nurse at midwife na ating nai-deploy sa ilalim ng RNHeals Program. Idagdag pa po natin sa kanila ang mahigit labing-isang libong Community Health Teams na nagsisilbing tulay upang higit na mapatibay ang ugnayan ng mga doktor at nurse sa komunidad.

At kung dati tutungo lamang ang mga nurse kung saan makursunadahan, ngayon, dahil sa tamang targeting, kung saan sila kailangan, doon sila ipinapadala: sa mga lugar na matagal nang naiwan sa laylayan ng lipunan. Ipinadala po ang ating mga health professional sa 1,021 na pook na saklaw ng Pantawid Pamilya, at sa 609 na pinakamahihirap na lungsod at munisipyo, ayon sa pag-aaral ng National Anti-Poverty Commission.

Dalawang problema po ang natutugunan nito: bukod sa nagkakatrabaho at nabibigyan ng work experience ang libu-libong nurse at midwife na dati ay walang mapaglaanan ng kanilang kaalaman, nagiging abot-kamay din ang de-kalidad na kalinga para sa milyun-milyon nating kababayan.

Subalit hindi po tayo makukuntento rito, dahil ang hangad natin: kalusugang pangkalahatan. Nagsisimula ito, hindi sa mga pagamutan, kundi sa loob mismo ng kanya-kanya nating tahanan. Ibayong kaalaman, bakuna, at check-up ang kailangan upang mailayo tayo sa karamdaman. Dagdag pa po diyan ang pagsisikap nating iwasan ang mga sakit na puwede namang iwasan.

Halimbawa: Nabanggit ko ang mosquito traps kontra dengue noong nakaraang taon. Maaga pa para sabihing siguradong-sigurado na tayo, pero nakaka-engganyo po ang mga paunang resulta nito.

Sinubok natin ang bisa ng mosquito traps sa mga lugar kung saan naitala ang pinakamataas na insidente ng dengue. Sa buong probinsya ng Bukidnon noong 2010, may 1,216 na kaso. Nang inilagay ang mga mosquito trap noong 2011: bumaba ito sa tatlumpu't pito; 97 percent reduction po ito. Sa bayan ng Ballesteros at Claveria sa Cagayan, may 228 na kaso ng dengue noong 2010. Pagdating ng 2011, walo na lang ang naitala. Sa Catarman, Northern Samar: 434 na kaso ng dengue noong 2010, naging apat na lang noong 2011.

Panimulang pag-aaral pa lamang po ito. Pero ngayon pa lang, marapat na yata nating pasalamatan sina Secretary Ike Ona ng DOH at Secretary Mario Montejo ng DOST, para naman ganahan silang lalong magsaliksik at mag-ugnayan.

Marami pa po tayong kailangang solusyonan. Nakakabahala ang mataas pa ring maternal mortality ratio ng bansa. Kaya nga po gumagawa tayo ng mga hakbang upang tugunan ang pangangailangan sa kalusugan ng kababaihan. Nais din nating makamit ang Universal Health Care, at magkaroon ng sapat na kagamitan, pasilidad, at tauhan ang ating mga institusyong pangkalusugan.

Sa pagtugon natin sa mga ito, malaki ang maiaambag ng Sin Tax Bill. Maipasa na po sana ito sa lalong madaling panahon. Mababawasan na ang bisyo, madadagdagan pa ang pondo para sa kalusugan.

Ano naman kaya ang sasalubong sa kabataan pagpasok sa paaralan? Sa lilim ng puno pa rin kaya sila unang matututo ng abakada? Nakasalampak pa rin kaya sila sa sahig habang nakikipag-agawan ng textbook sa kaklase nila?

Matibay po ang pananalig natin kay Secretary Luistro: Bago matapos ang susunod na taon, ubos na ang minana nating 66,800 na kakulangan sa silid-aralan. Ang minana po nating 2,573,212 na backlog sa upuan, tuluyan na rin nating matutugunan bago matapos ang 2012. Sa taon din pong ito, masisimot na rin ang 61.7 million na backlog sa textbook upang maabot na, sa wakas, ang one is to one ratio ng aklat sa mag-aaral. Sana nga po, ngayong paubos na ang backlog sa edukasyon, sikapin nating huwag uling magka-backlog dahil sa dami ng estudyante. Sa tingin ko po, Responsible Parenthood ang sagot dito.

At para naman po hindi mapag-iwanan ang ating mga State Universities and Colleges, mayroon tayong panukalang 43.61 percent na pag-angat sa kanilang budget para sa susunod na taon. Paalala lang po: lahat ng ginagawa natin, may direksyon; may kaakibat na kondisyon ang dagdag-budget na ito. Kailangang ipatupad ang napagkasunduang SUC Reform Roadmap ng CHED, upang siguruhing de-kalidad ang magiging produkto ng mga pamantasang pinopondohan ng estado. Kung mataas ang grado ninyo sa assignment na ito, asahan ninyong dodoblehin din namin ang kayod para matugunan ang mga natitirang pangangailangan ninyo.

Panay addition po ang nagaganap sa ating budget sa edukasyon. Isipin po ninyo: ang budget ng DepEd na ipinamana sa atin noong 2010, 177 billion pesos. Ang panukala natin para sa 2013: 292.7 billion pesos. Noong 2010, 21.03 billion pesos ang budget para sa SUCs. Taunan po iyang dinagdagan upang umabot na sa 37.13 billion pesos na panukala natin para sa 2013. Sa kabila nito, ngayon pa lang, may nagpaplano nang magcutting-classes para mag-piket sa Mendiola. Ganito po kasimple: ang 292.7 ay mas malaki sa 177, at ang 37.13 ay mas malaki sa 21.03. Kaya kung may magsabi pa ring binawasan natin ang budget ng edukasyon, kukumbinsihin na lang namin ang inyong mga paaralan na maghandog ng remedial math class para sa inyo. At pakiusap po, pasukan naman ninyo.

Nang maupo tayo, at masimulan ang makabuluhang reporma, minaliit ng ilan ang pagpapakitang-gilas ng pamahalaan. Kundi raw buwenas, ningas-kugon lang itong mauupos rin paglaon. May ilan pa rin pong ayaw magretiro sa paghahasik ng negatibismo; silang mga tikom ang bibig sa good news, at ginawang industriya ang kritisismo.

Kung may problema kayo na bago matapos ang taon, bawat bata ay may sarili nang upuan at aklat, tingnan ninyo sila, mata sa mata, at sabihin ninyong: "Ayaw kong makapag-aral ka."

Kung masama ang loob ninyo na ang 5.2 million na pinakamahihirap na kabahayang Pilipino ay maaari nang pumasok sa ospital nang hindi iniintindi ang gastos sa pagpapagamot, tingnan ninyo sila, mata sa mata, at sabihin ninyong: "Ayaw kong gumaling ka."

Kung nagagalit kayo na may tatlong milyong pamilyang Pilipino nang tumutungo sa katuparan ng kanilang mga pangarap dahil sa Pantawid Pamilya, tingnan ninyo sila, mata sa mata, at sabihin ninyong: "Ibabalik ko kayo sa kawalan ng pag-asa."

Tapos na ang panahon kung kailan choice lang ng makapangyarihan ang mahalaga. Halimbawa, ang dating namumuno sa TESDA, nagpamudmod ng mga scholarship voucher; ang problema, wala palang nakalaang pondo para rito. Natural, tatalbog ang voucher. Ang napala: 2.4 billion pesos ang sinisingil ng mahigit isanlibong eskwelahan mula sa pamahalaan. Nagpapogi ang isang tao't isang administrasyon; sambayanang Pilipino naman ang pinagbabayad ngayon.

Pumasok si Secretary Joel Villanueva; hindi siya nagpasindak sa tila imposibleng pagbabagong dapat ipatupad sa kanyang ahensya. Sa kabila ng malaking utang na minana ng TESDA, 434,676 na indibidwal pa rin ang kanilang hinasa sa ilalim ng Training for Work Scholarship Program. Kongkretong tagumpay din po ang hatid ng TESDA Specialista Technopreneurship Program. Biruin po ninyo: Bawat isa sa 5,240 na sertipikadong Specialistas, kumikita na ngayon ng 562 pesos kada araw o 11,240 pesos kada buwan. Mas malaki po ito sa minimum wage.

Mula sa pagka-sanggol, hanggang sa pagkabinata, gumagana na ang sistema para sa mamamayan. Sinisiguro nating manganganak ng trabaho ang pagsigla ng ating ekonomiya.

Alalahanin po natin: para tumabla lang, kailangang makalikha ng isang milyong bagong trabaho para sa mga new entrants kada taon. Ang nalikha po natin sa loob ng dalawang taon: halos 3.1 million na bagong trabaho.

Ito po ang dahilan kung bakit pababa nang pababa ang unemployment rate sa bansa. Nang dumating tayo, eight percent ang unemployment rate. Naging 7.2 ito noong Abril ng 2011, at bumaba pa lalo sa 6.9 ngayong taon. Di ba makatwirang mangarap na balang araw, bawat Pilipinong handang magbanat ng buto, may mapapasukang trabaho?

Tingnan na lamang po natin ang BPO sector. Noong taong 2000, limanlibo katao lang ang nae-empleyo sa industriyang ito. Fast forward po tayo: 638,000 katao na ang nabibigyang trabaho ng mga BPO, at labing-isang bilyong dolyar ang ipinasok nito sa ating ekonomiya noong 2011. Ang projection nga po, pagdating ng 2016, 25 billion dollars na ang maipapasok nito, at makakapag-empleyo na ng 1.3 million na Pilipino. Hindi pa po kasama rito ang tinatayang aabot sa 3.2 million na mga taxi driver, barista, mga sari-sari store, karinderya, at marami pang ibang makikinabang sa mga indirect jobs na malilikha dahil sa BPO industry.

Malaking bahagi din po ng ating job generation strategy ang pagpapatayo ng sapat na imprastruktura. Sa mga nakapagbakasyon na sa Boracay, nakita na naman ninyo ang bagong-binyag nating terminal sa Caticlan. Nakalatag na rin po ang plano upang palawakin ang runway nito.

Magkakaroon pa po ng mga kapatid iyan: bago matapos ang aking termino, nakatayo na ang New Bohol Airport sa Panglao, New Legaspi Airport sa Daraga, at Laguindingan Airport sa Misamis Oriental. Ia-upgrade na rin po natin ang ating international airports sa Mactan, Puerto Princesa, at Tacloban. Dagdag pa po diyan ang pagpapaganda ng mga airport sa Butuan, Cotabato, Dipolog, Pagadian, Tawi-Tawi, Southern Leyte, at San Vicente sa Palawan.

Pang-apat na Pangulo na po akong sasalo sa problema ng NAIA 3. Hindi lang po eroplano ang nag-take-off at nag-landing dito: maging mga problema't anomalya, lumapag din. Nagbitiw na po ng salita si Secretary Mar Roxas: bago tayo magkita sa susunod na SONA, maisasaayos na ang mga structural defects na minana natin sa NAIA 3.

Nitong Hunyo po, nagsimula na ring umusad ang proseso para sa LRT Line 1 Cavite Extension project, na magpapaluwag ng trapik sa Las Piñas, Parañaque, at Cavite. Dagdag pa diyan, para lalong mapaluwag ang traffic sa Kamaynilaan at mapabilis ang pagtawid mula North Luzon hanggang South Luzon Expressway, magkakaroon ng dalawang elevated NLEX-SLEX connector. Matatapos po ang mga ito sa 2015. Magiging 1 hour and 40 minutes na lang ang biyaheng Clark papuntang Calamba oras na makumpleto ang mga ito. Bago tayo bumaba sa puwesto, nakatayo na rin ang mga de-kalidad na terminal sa Taguig, Quezon City, at Parañaque na paparadahan ng bus biyaheng probinsya, upang hindi na sila makisiksik sa EDSA.

Nagbago na po ang takbo ng usapan tungkol sa ahensyang dati'y itinuturing na pugad ng kapalpakan. Naalala ko po dati: Kapag tag-ulan at umapaw ang Tarlac River, nalulunod ang MacArthur Highway. Tutunawin nito ang aspalto; magbabaku-bako ang kalsada hanggang sa tuluyan na nga itong mawala. Bilang kinatawan ng aking distrito, inireklamo ko po ito. Ang tugon ng DPWH: alam namin ang problema, alam namin ang solusyon, pero wala kaming pera. Kinailangan ko pang makiusap sa aking mga barangay: "Kung hindi natin ito uunahin, walang gagawa nito, at tayo rin ang mapeperhuwisyo." Dati, panay ang "hoy gising!" sa gobyerno, bakit wala daw kasing ginagawa. Ngayon ang reklamo, "sobra namang trapik, ang dami kasing ginagawa." Paalala lang din po: naisasaayos natin ang mga kalsadang ito nang hindi nagtataas ng buwis.

Bubuo tayo ng mga daanan, hindi ayon sa kickback o kursonada, pero ayon sa isang malinaw na sistema. Dahil hindi na bara-bara ang paglalagak natin ng pondo para sa mga proyekto, hindi na ito mapapako sa plano, totoong kalsada na ang pakikinabangan ng Pilipino. Nang maupo po tayo sa puwesto, 7,239 kilometers sa ating national road network ang hindi pa naisasaayos. 1,569 kilometers na nito ang naipaayos natin sa ilalim ng pamamahala ni Secretary Babes Singson; sa 2012 – 2,275 kilometers pa ang maidadagdag na natapos. Pati po ang mga kalsada at kurbadang mapanganib, tinutukoy at inaayos na gamit ang teknolohiya. Taun-taon po nating bubunuin ito, upang bago matapos ang aking termino, bawat pulgada ng ating national road network, maayos na.

Hindi lang kalsada, kundi pati sistema, isinasaayos sa DPWH. Dahil sa pagsunod sa tamang proseso ng bidding at procurement, 10.6 billion pesos na ang natipid ng kanilang ahensya mula 2011 hanggang nitong Hunyo. Maging mga kontratista, batid ang positibong bunga ng reporma sa DPWH. Sabi nga ng nila, "ang top 40 na kontratista, fully booked na."

Sana po hindi maantala ang pagpapatayo natin ng iba pang imprastraktura para hindi rin mapurnada ang paglago ng ibang industriya.

Kaakibat ng pagpapaunlad ng imprastruktura ang paglago ng turismo. Isipin po ninyo: Noong 2001, ang tourist arrivals sa ating bansa, 1.8 million. Nang dumating po tayo noong 2010, naglalaro ito sa 3.1 million. Mantakin po ninyo: sa hinaba-haba ng kanilang administrasyon, ang naidagdag nilang tourist arrivals, 1.3 million lamang; may ambag pa kaming kalahating taon diyan. Tayo naman po, Hunyo pa lang ng 2012-- 2.1 million na turista na ang napalapag. Mas marami pang dadagsa sa peak season bago matapos ang taon, kaya hindi ako nagdududang maaabot natin ang quota na 4.6 million na turista para sa 2012. Ibig sabihin: 1.5 million na turista ang ating maidadagdag. Samakatuwid, sa dalawang taon, mas malaki ang magiging paglago ng ating tourist arrivals, kumpara sa naidagdag ng pinalitan natin sa loob ng siyam na taon. Hindi po tayo nagtataas ng bangko; nagsasabi lang po tayo ng totoo.

ENGLISH VERSION

Pero hindi nakuntento rito si Secretary Mon Jimenez. Sabi niya, kung sa Malaysia may bumisitang 24.7 million na turista noong 2011, at kung sa Thailand naman tinatayang 17 million, sa dinami-rami ng magagandang tanawin sa ating bansa, hindi naman siguro suntok sa buwan kung mangarap tayong pagdating ng 2016, sampung milyong turista na ang bibisita sa Pilipinas kada taon. Kung patuloy na magkakaisa ang sambayanang Pilipino, gaya ng ipinamalas natin nang hirangin ang Puerto Princesa Underground River bilang isa sa New Seven Wonders of Nature, walang dudang makakamtan natin ito. Ang pahayag nga po natin sa daigdig: "It's more fun in the Philippines." Kahit wala pang isang taon sa puwesto si Secretary Mon Jimenez, nagagapas na natin ang positibong bunga ng ating mga naipunlang reporma. Masasabi nga po nating pagdating sa turismo, "It's really more fun-- to have Secretary Mon Jimenez."

Kung paglago po ang usapan, nasa tuktok ng listahan ang agrikultura. Kayod-kalabaw po si Secretary Alcala upang makapaghatid ng mabubuting balita. Dati, para bang ang pinapalago ng mga namumuno sa DA ay ang utang ng NFA. 12 billion pesos ang minana nilang utang; ang ipinamana naman nila sa atin, 177 billion pesos.

Hindi po ba’t noon, pinaniwala tayo na 1.3 million metric tons ang kakulangan sa bigas, at para tugunan ito, di bababa sa 2 million metric tons ang kanilang inangkat. Parang unlimited rice sila kung maka-order ng bigas, pero dahil sobra-sobra, nabubulok lang naman ito sa mga bodega. Ang 1.3 million metric tons, unang taon pa lang, napababa na natin sa 860,000 metric tons. Ngayong taon, 500,000 na lang, kasama pa ang buffer sakaling abutin tayo ng bagyo. Huwag lang po tayong pagsungitan ng panahon, harinawa, sa susunod na taon ay puwede na tayong mag-export ng bigas.

Ang sabi po ni Secretary Alcala: ang susi dito, makatotohanang programa sa irigasyon, at masigasig na implementasyon ng certified seeds program. Ang masakit po, hindi bagong kaalaman ito; hindi lang ipinapatupad. Kung dati pa sila nagtrabaho nang matino, nasaan na kaya tayo ngayon?

Tingnan rin po natin ang industriya ng niyog. Ang cocowater na dati tinatapon lang, ngayon, napapakinabangan na ng magsasaka. Noong 2009-- 483,862 liters ng cocowater ang iniluwas natin. Umangat po ito ng 1,807,583 liters noong 2010. Huwag po kayong magugulat: noong 2011-- 16,756,498 liters ng cocowater ang inexport ng Pilipinas. Ang coco coir naman, kung dati walang pumapansin, ngayon may shortage na dahil pinapakyaw ng mga exporter. Hindi natin sasayangin ang pagkakataong ito: bibili pa tayo ng mga bagong makinang magpoproseso ng bunot para makuha ang mga hibla. Sa susunod na taon, lalo nating mapapakinabangan ang industriya ng niyog: Naglaan na tayo ng 1.75 billion pesos upang mamuhunan at palaguin ito.

Sinimulan po ng aking ina ang Comprehensive Agrarian Reform Program. Nararapat lamang na matapos ang programang ito sa panahon ng aking panunungkulan.

Isinasaayos na po ang sistema upang mapabilis ang pagpapatupad ng repormang agraryo. Ginagawa ng pamahalaan ang lahat ng hakbang upang maipamahagi sa ating mga magsasaka ang mga lupaing diniligan at pinagyaman ng kanilang pawis. Subalit mayroon pa rin pong ayaw paawat sa pagtatanim ng mga balakid. Ang tugon ko sa kanila: susunod tayo sa batas. Ang atas ng batas, ang atas ng taumbayan, at ang atas ko: Bago ako bumaba sa puwesto, naipamigay na dapat ang lahat ng lupaing sakop ng CARP.

Liwanagin naman po natin ang nangyayari sa sektor ng enerhiya. Mantakin po ninyo: Dati, umabot lang ang kawad ng kuryente sa barangay hall, energized na raw ang buong barangay. Kaya ganun-ganun na lang kung ipagmalaki nilang 99.98 percent na raw ng mga barangay sa bansa ang may kuryente. Pati ba naman sa serbisyong dapat ay matagal nang napapakinabangan ng Pilipino, nagkakagulangan pa? Kaya nga po, para subukan ang kakayahan ng DOE at NEA, naglaan tayo ng 1.3 billion pesos para pailawan ang unang tinarget na 1,300 sitios, sa presyong isang milyong piso bawat isa. Nang matapos sila, ang napailawan sa inilaan nating pondo: 1,520 sitios, at gumastos lamang sila ng 814 million pesos. Nagawa nila ito sa loob lamang ng tatlong buwan, na dati’y inaabot ng dalawang taon. Kay Secretary Rene Almendras, bilib talaga ako sa iyo; parang hindi ka nauubusan ng enerhiya. Sa paghahatid-serbisyo, hindi ka lang eveready, nagmistulang energizer bunny ka pa – you keep on going, and going, and going.

Nangingibabaw na nga po ang liwanag sa ating bayan – liwanag na nagsiwalat sa krimeng nagaganap sa madidilim na sulok ng lipunan. Ang pinagsisikapang kitain ng Pilipino, hindi na magagantso. Patuloy po ang pagbaba ng crime volume sa buong bansa. Ang mahigit limandaan libong krimen na naitala noong 2009, mahigit kalahati po ang nabawas: 246,958 na lamang iyan nitong 2011. Dagdag pa rito: ang dating dalawanlibo't dalawandaang kaso ng carnapping noong 2010, lampas kalahati rin ang ibinaba: 966 na lang po iyan pagdating ng 2011.

Ito nga po sana ang dalhin ng ating mga headline. Hindi po natin sinasabing wala nang krimeng nagaganap, pero palagay ko naman po, wala dapat magalit na nangalahati na ito. Si Raymond Dominguez na matagal nang labas-masok sa kulungan, hindi ba't sa loob lamang ng mahigit isang taon, nasentensyahan at naipakulong na? Ang dalawa pa niyang kapatid ay sinampahan na rin natin ng kaso at kasalukuyan na ring nakabilanggo. May dalawang suspect sa bus bombing sa Makati noong nakaraang taon, ang isa po’y pumanaw na; yung isa, humihimas na ng rehas. Kakosa niya ang mahigit sampung libong sangkot sa ilegal na droga na inaresto ng PDEA nitong 2011.

Alam po nating hindi araw-araw ang laban ni Pacman, at hindi puwedeng iasa dito ang pagbaba ng krimen. Kaya nga po pinalalakas natin ang puwersa ng kapulisan. Di po ba, nang dumating tayo, apatnapu’t limang porsyento ng ating kapulisan ang walang baril at umaasa sa anting-anting habang tumutugis ng masasamang-loob? Meron pong nanalo na po sa bidding, tinitiyak na lamang nating de-kalidad ang kanilang mga produkto. Pagkatapos ng proseso, maipagkakaloob na ang 74,600 na baril na magagamit nila upang ipagtanggol at alagaan ang bayan, lipunan, at sarili.

Dumako naman po tayo sa usapin ng pambansang tanggulan. May mga nagsabi nga po na ang ating Air Force, all air, at no force. Imbes na alagaan ng estado, para bang sinasadyang ilagay sa alanganin ang ating mga sundalo. Hindi po tayo makakapayag na manatiling ganito.

Makalipas nga lang po ang isang taon at pitong buwan, nakapaglaan na tayo ng mahigit dalawampu’t walong bilyong piso para sa AFP Modernization Program. Aabutan na nito ang tatlumpu’t tatlong bilyong pisong pondo na ipinagkaloob sa nasabing programa sa nakalipas na labinlimang taon. Bumubuwelo pa lang po tayo sa lagay na iyan: kapag naipasa na ang panukala nating AFP modernization bill sa Kongreso, makakapaglaan tayo ng pitumpu’t limang bilyong piso para sa susunod na limang taon.

Kasado na rin po ang tatlumpung milyong dolyar na pondong kaloob ng Estados Unidos para sa Defense Capability Upgrade and Sustainment of Equipment Program ng AFP. Bukod pa po ito sa tulong nila upang pahusayin pa ang pagmanman sa ating mga baybayin sa ilalim ng itatayong Coast Watch Center ng Pilipinas.

Nagka-canvass na rin po ang Sandatahang Lakas ng mga kagamitan tulad ng mga kanyon, personnel carrier, at frigate. Hindi magtatagal, dadaong na ang karelyebo ng BRP Gregorio del Pilar sa ating pampang. Sa Enero, aangkla na po sa Pilipinas ang BRP Ramon Alcaraz, ang pangalawa nating Hamilton class cutter. ‘Di na po bangkang papel ang ating ipapalaot; ngayon, mga hi-tech at de-kalidad na barko na ang tatanod sa 36,000 kilometers nating coastline.

]Mainam na rin po siguro kung maglinis-linis na ng mga hangar ang ating Sandatahang Lakas, dahil darating na ang mga kagamitang lalong magpapatikas sa ating tanggulan. Sa wakas, may katuwang na po ang kaisa-isa nating C-130 na tatlumpu't anim na taon nang rumoronda sa himpapawid: dalawa pang C-130 ang magiging operational ulit. Bago matapos ang taong ito, inaasahan nating mai-dedeliver na ang binili nating dalawampu't isang refurbished UH-1H Helicopter, apat na combat utility helicopters, mga radyo at iba't ibang communication equipment, rifles, mortars, mobile diagnostic laboratories, kasama pa ang bullet station assembly para sa arsenal. Pagdating naman po ng 2013, lalapag na ang sampung attack helicopters, dalawang naval helicopters, dalawang light lift aircraft, isang frigate, at mga force protection equipment.

At hindi lang po natin sa armas ipinaparamdam ang pagkalinga sa ating pulis at kasundaluhan. Nabawasan na rin po ang mga pasanin nila sa pamumuhay dahil sa mahigit dalawampu't dalawang libong bahay ang naipatayo na sa ilalim ng AFP-PNP housing program.

Hindi po ito tungkol sa pakikipag-girian o pakikipagmatigasan. Hindi ito tungkol sa pagsisiga-sigaan. Tungkol ito sa pagkamit ng kapayapaan. Tungkol ito sa kakayahan nating ipagtanggol ang ating sarili-- isang bagay na kaytagal nating inisip na imposible. Tungkol po ito sa buhay ng isang sundalong araw-araw sumasabak sa peligro; tungkol ito sa pamilya niyang nag-aabang na makabalik siyang ligtas, ano man ang kanyang makaharap.

Hayaan nating makapagasabi ang mag nakikinabang sa bepisyo nila.

At ngayon ngang inaaruga na sila ng taumbayan, lalo namang ginaganahan ang ating kasundaluhan na makamtan ang kapayapaan. Tagumpay pong maituturing ang dalawandaan at tatlong rebeldeng sumuko at nagbabalik-loob na sa lipunan, at ang 1,772 na bandidong nawakasan na ang karahasan. Halimbawa po ang kilabot na teroristang si Doctor Abu, na hindi na makakapaghasik ng lagim. Nagpupugay rin po tayo sa panunumbalik ng katahimikan sa mga lugar na matagal nang biningi ng putukan. Ang resulta nga po ng bayanihan: 365 na barangay ang naagaw sa kamay ng kaaway, 270 na gusali't paaralan ang naipaayos, at 74 health centers ang naipagawa.

Kung kapayapaan na lang din po ang usapan, dumako naman tayo sa lugar na matagal naging mukha ng mga mithiing ‘di makamtan-kamtan. Bago po magsimula ang mga reporma natin sa ARMM, may mga ghost student doon, na maglalakad sa isang ghost road, tungo sa isang ghost school, para magpaturo sa isang ghost teacher. Ang mga aparisyon pong gumulantang kay OIC Governor Mujiv Hataman: Apat na eskuwelahan na natagpuang may ghost students; iniimbestigahan na rin ang mga teacher na hindi lumilitaw ang pangalan sa talaan ng Professional Regulation Commission, gayundin ang mga tauhan ng gobyernong hindi nakalista sa plantilya. Limampu’t limang ghost entry ang tinanggal sa payroll. Ang dating paulit-ulit na pagsasaboy ng graba sa kalsada para lang pagkakitaan ng pera, bawal na. Wala nang cash advance sa mga ahensya, para maiwasan ang pagsasamantala. Ang mga multo sa voters list, mapapatahimik na ang kaluluwa. Kaya nga po kay OIC Gov. Mujiv Hataman, ang masasabi natin: isa ka nang certified ghost buster.

Ang pumalit po: pabahay, tulay, at learning center para sa mga Badjao sa Basilan. Mga community-based hatchery, lambat, materyales para maglinang ng seaweeds, at punlang napakinabangan ng 2,588 na mangingisda. Certified seeds, punla ng gabi, casava, goma, at mga punong namumunga para sa 145,121 na magsasaka. Simula pa lang po iyan: nakalaan na ang 183 million pesos para sa mga municipal fishing port projects sa ARMM; 310.4 million pesos para sa mga istasyon ng bumbero; 515 million pesos para sa malinis na inuming tubig; 551.9 million pesos para sa mga kagamitang pangkalusugan; 691.9 million pesos para sa daycare centers; at 2.85 billion pesos para sa mga kalsada at tulay na babagtas sa rehiyon. Ilan lang po iyan sa patutunguhan ng kabuuang 8.59 billion pesos na ipinagkaloob ng pambansang gobyerno para isakatuparan ang mga reporma sa ARMM. Lilinawin ko rin po: hindi pa kasama rito ang taunang suportang natatanggap nila, na ngayong 2012 ay umabot sa 11.7 billion pesos.

Miski po ang mga dating gustong tumiwalag, nakikita na ang epekto ng reporma. Kinikilala natin bilang pahiwatig ng kanilang tiwala ang nakaraang pitong buwan, kung kailan walang nangyaring sagupaan sa pagitan ng militar at ng MILF. Sa peace process naman po: hayag at lantaran ang usapan; nagpapamalas ang magkabilang panig ng tiwala sa isa't isa. Maaaring minsan, magiging masalimuot ang proseso; signos lang po ito na malapit na nating makamit ang nag-iisa nating mithiin: Kapayapaan.

Mapayapang pag-uusap rin po ang prinsipyong isinulong natin upang mabuo ang ating Executive Order ukol sa pagmimina. Ang kaisipan sa likod ng nabuong consensus: mapakinabangan ang ating likas na yaman upang iangat ang buhay ng Pilipino, hindi lamang ngayon kundi pati na rin sa susunod na salinlahi. Hindi natin pipitasin ang ginintuang bunga ng industriyang ito, kung ang magiging kabayaran ay ang pagkasira ng kalikasan.

Ngunit unang hakbang lamang ito. Isipin po ninyo: Noong 2010, 145 billion pesos ang kabuuang halaga na nakuha mula sa pagmimina, subalit 13.4 billion lamang o siyam na porsyento ang napunta sa kaban ng bayan. Ang likas na yaman, pag-aari ninyo; hindi tayo papayag na balato lang ang mapupunta sa Pilipino. Umaasa po tayo sa pakikiisa ng Kongreso upang makapagpasa ng batas na sisigurong napapangalagaan ang kalikasan at matitiyak na makatarungan ang magiging pakinabang ng publiko at pribadong sektor sa mga biyayang makukuha natin mula sa industriyang ito.

Pag-usapan po natin ang situwasyon sa Disaster Risk Reduction and Management. Dati, ang gobyernong dapat tumutulong, nanghihingi rin ng tulong. Ngayon, nasa Pasipiko pa lang ang bagyo, alam na kung saan idedestino ang ayuda, at may malinaw nang plano upang maiwasan ang peligro.

Tuwing pag-uusapan nga po ang sakuna, lagi kong naaalala ang nangyari po sa amin sa Tarlac nang minsang bumagyo. Sa lakas ng ulan, bumigay ang dike. Nang nagising ang isang barangay captain, tinangay na ng baha ang kanyang pamilya at mga kagamitang pangsaka. Buti nga po't nakaligtas ang buong mag-anak. Malas lang po ng kalabaw nilang naiwang nakatali sa puno; nabigti ito sa lakas ng ragasa.

Walang kalaban-laban din po ang marami sa tinamaan ng bagyong Ondoy, Pepeng, at Sendong. Napakarami pong nasawi sa paghagupit ng mga delubyong ito. Sa ilalim ng bagong-lunsad na Project NOAH, isinakay natin sa iisang bangka ang mga inisyatiba kontra-sakuna, at hindi na rin po idinadaan sa tsamba ang paglilikas sa mga pamilya. Gamit ang teknolohiya, nabibigyan na ng wastong babala ang Pilipino upang makapaghanda at makaiwas sa disgrasya.

Real-time at direkta na ang pakinabang ng walumpu't anim na automated rain gauges at dalawampu’t walong water level monitoring sensors natin sa iba’t ibang rehiyon. Bago matapos ang 2013, ang target natin: animnaraang automated rain gauges at apatnaraan at dalawampu’t dalawang water level sensors. Ipapakabit po natin ang mga ito sa labingwalong pangunahing river basins sa buong bansa.

Isa pa pong pagbabago: Dati, ang mga ahensya'y kanya-kanyang habulan ng numero, kanya-kanyang agenda, kanya-kanyang pasikatan. Ngayon, ang kultura sa gobyerno: bayanihan para sa kapakanan ng taumbayan. Convergence po ang tawag natin dito.

Dati pa naman po naglipana ang mga programa sa tree-planting. Pero matapos magtanim, pababayaan na lang ang mga ito. Kapag nakita ng mga komunidad na naghahanap din ng kabuhayan, puputulin ang mga ito para gawing uling.

May solusyon na po rito. Mayroon na pong 128,558 hectares ng kagubatang naitanim sa buong bansa; bahagi lang po iyan ng kabuuang 1.5 million na ektaryang matatamnan bago tayo bumaba sa puwesto. Nakapaloob po rito ang mga komunidad na nasa ilalim ng National Convergence Initiative. Ang proseso: pagkatanim ng puno, makikipag-ugnayan ang DSWD sa mga komunidad. Kapalit ng conditional cash transfer, aalagaan ang mga puno; mayroon ding mga magpapalago ng bagong punla sa nursery. 335,078 na po ang mga Pilipinong nakakakuha ng kabuhayan dito.

Sa isa nga pong programa, nakiambag din ang pribadong sektor, na nagbibigay ng spesyal na binhi ng kape at cacao sa komunidad, at tinuturuan silang alagaan at siguruhing mataas ang ani. Itinatanim ang kape sa lilim ng mga puno, na habang nakatayo ay masisigurong hihigop ng baha at tutulong makaiwas tayo sa pinsala. Ang kumpanyang nagbigay ng binhi, sure buyer na rin ng ani. Panalo ang mga komunidad nay may dagdag kita, panalo ang pribadong sektor, panalo pa ang susunod na salinlahing makikinabang sa matatayog na puno.

Matagal na pong problema ang illegal logging. Mula nga po nang lumapag ang EO 23, nakasabat na si Mayor Jun Amante ng mahigit anim na milyong pisong halaga ng troso. Nagpapasalamat tayo sa kanya. Sa Butuan pa lang ito; paano pa kung magpapakita ng ganitong political will ang lahat ng LGU?

Ang mga trosong nakukumpiska ng DENR, lalapag sa mga komunidad na naturuan na ng TESDA ng pagkakarpintero. Ang resulta: upuan para sa mga pampublikong paaralan na hawak naman ng DepEd. Isipin po ninyo: ang dating pinagmumulan ng pinsala, ngayon, tulay na para sa mas mabuting kinabukasan. Dati, imposible nga ito: Imposible kung nagbubulag-bulagan ang pamahalaan sa ilegal na gawain.

Kaya kayong mga walang konsensya; kayong mga paulit-ulit isinusugal ang buhay ng kapwa Pilipino: maghanda na kayo. Tapos na ang maliligayang araw ninyo. Sinampolan na natin ang tatlumpu't apat na kawani ng DENR, isang PNP provincial director, at pitong chiefs of police. Pinagpapaliwanag na rin po natin ang isang Regional Director ng PNP na nagbingi-bingihan sa aking utos at nagbulag-bulagan sa mga dambuhalang trosong dumaan sa kanilang tanawin. Kung hindi kayo umayos, isusunod namin kayo. Magkubli man kayo sa lilim ng inyong mga padrino, aabutan namin kayo. Isasama na rin namin ang mga padrino ninyo. Kaya bago pa magkasalubong ang ating landas, ako po’y muling nakikiusap mas maganda sigurong tumino na kayo.

Mula sa sinapupunan, sa pag-aaral at pagtatrabaho, may pagbabago nang haharap sa Pilipino. At sakaling piliin niyang magserbisyo sa gobyerno, tuloy pa rin ang pag-aaruga ng estado hanggang sa kanyang pagreretiro. Tatanawin ng pamahalaan ang kanyang ambag bilang lingkod-bayan, at hindi ipagdadamot sa kanya ang pensiyong siya rin naman ang nagpuhunan.

Isipin po ninyo: may mga pensyonado tayong tumatanggap ng 500 pesos lamang kada buwan. Paano niya ito pagkakasiyahin sa tubig, kuryente, at pagkain araw-araw? Ang atin pong tugon: Pagsapit ng bagong taon, hindi na bababa sa limanlibong piso ang matatanggap na buwanang pensyon ng ating old-age and disability pensioners. Masaya tayong matutugunan natin ang pangangailangan nila ngayon, nang hindi isinusugal ang kapakanan ng mga pensyonado bukas.

Iba na po talaga ang mukha ng gobyerno. Sumasabay na nga po sa pribadong sektor ang ating pasahod para sa entry level. Pero kapag sabay kayong napromote ng kaklase mong piniling mag-pribado, nagkakaiwanan na.

Mahahabol din po natin iyan; sa ngayon, ang good news natin sa mga nagtatrabaho sa pamahalaan: Performance Based Incentives. Dati, miski palpak ang palakad ng isang ahensya, very satisfactory pa rin ang pinakamababang rating ng empleyado. Dahil sa pakikisama, nahihirapan ang bisor na bigyan ng makatarungang rating ang mga tauhan niya. Nakakawawa tuloy ang mga mahusay magtrabaho; nawawalan sila ng dahilan para galingan dahil parehas lang naman ang insentibo ng mga tamad at pursigido.

Heto po ang isa lamang sa mga hakbang natin upang tugunan ito. Simula ngayong taon, magpapatupad tayo ng sistema kung saan ang bonus ay nakabase sa pagtupad ng mga ahensya sa kanilang mga target para sa taon. Nasa kamay na ng empleyado ang susi sa kanyang pag-angat. Ang insentibo, maaaring umabot ng tatlumpu’t limang libong piso, depende sa pagpapakitang-gilas mo sa iyong trabaho. Dagdag pa ito sa across-the-board na Christmas bonus na matatanggap mo.

Ginagawa natin ito, hindi lamang para itaas ang kumpiyansa at ipakita ang pagtitiwala natin sa ating mga lingkod-bayan. Higit sa lahat, para ito sa Pilipinong umaasa sa tapat at mahusay na serbisyo mula sa lingkod-bayan, at umaasang sila at sila lamang ang ituturing na boss ng kanilang pamahalaan.
Simula pa lang mayroon nang mga kumuwestiyon sa sinasabi nating, "Kung walang corrupt, walang mahirap." Hanggang ngayon mayroon pa rin pong mangilan-ngilang nagtatanong: nakakain ba ang mabuting pamamahala? Ang simpleng sagot: Siyempre.

Isipin po natin ang ating pinanggalingan: Dati, parang wild west ang pamumuhunan sa Pilipinas. May peligro na nga ang negosyo, sinagad pa ang risko dahil sa di tiyak at nakalihim na patakaran. Kakamayan ka nga gamit ang kanan, kokotongan ka naman na gamit ang kaliwa.

Ngayon: Dahil patas na ang laban, at may hayag at hindi pabagu-bagong mga patakaran, patuloy ang pagtaas ng kumpiyansa sa ating ekonomiya. Patuloy ang pagpasok ng puhunan; patuloy ang pagdami ng trabaho; patuloy ang positibong siklo ng pagkonsumo, paglago ng negosyo, at pagdami ng mamamayang naeempleyo.

Dahil maayos ang paggugol ng gobyerno, walang tagas sa sistema. Dahil maayos ang pangongolekta ng buwis, lumalago ang kaban ng bayan. Bawat pisong nakokolekta, tiyak ang pupuntahan: Piso itong diretso sa kalsada, piso para sa bakuna, piso para sa classroom at upuan, piso para sa ating kinabukasan.

Dahil maayos ang paggawa ng tulay, kalsada, at gusali, itinatayo ang mga ito kung saan kailangan. Maayos ang daanan, mas mabilis ang takbo ng produkto, serbisyo, at mamamayan.

Dahil maayos ang pamamahala sa agrikultura, tumataas ang produksyon ng pagkain, at hindi pumapalo ang presyo nito. Stable ang pasahod, at mas malakas ang pambansang ekonomiya.

Tunay nga po: Ang matatag at malakas na ekonomiyang pinanday ng mabuting pamamahala ang pinakamabisang kalasag laban sa mga hamon na kinakaharap ng daigdig. Dalawang taon po nating binaklas ang mga balakid sa pag-unlad, at ngayon, tayo na lang mismo ang makapipigil sa ating sariling pag-angat.

Ginawa po natin ang lahat ng ito habang binubuno rin ng bawat bansa sa iba't ibang sulok ng daigdig ang kani-kanilang problema't pagsubok.
Hindi po tayo nag-iisa sa mundo, kaya't habang tinutugunan natin ang sarili nating mga suliranin, angkop lamang na bantayan din ang ilang pangyayaring maaaring makaapekto sa atin.

Naging maugong ang mga kaganapan sa Bajo de Masinloc. May mga mangingisdang Tsinong pumasok sa ating teritoryo. Nasabat ng mga bangka natin sa kanilang mga barko ang endangered species. Bilang pinuno, kailangan kong ipatupad ang batas na umiiral sa ating bansa. Sa pagsulong nito, nagbungguan ang Nine Dash Line Theory ng mga Tsino, na umaangkin sa halos buong West Philippine Sea, at ang karapatan natin at ng marami pang ibang bansa, kasama na ang Tsina, na pinagtitibay naman ng United Nations Convention on the Law of the Sea.

Ibayong hinahon ang ipinamalas natin. Ang barko ng Hukbong Dagat, bilang tanda ng ating malinis hangarin, ay agad nating pinalitan ng barkong sibilyan. Hindi tayo nakipagsagutan sa mga banat ng kanilang media sa atin. Hindi naman po siguro kalabisan na hilingin sa kabilang panig na galangin ang ating karapatan, gaya ng paggalang natin sa kanilang mga karapatan bilang kapwa bansang nasa iisang mundong kailangang pagsaluhan.

Mayroon po tayong mga miron na nagsasabing hayaan na lang ang Bajo de Masinloc; umiwas na lang tayo. Pero kung may pumasok sa inyong bakuran at sinabing sa kanya na ang kanyang kinatatayuanay sa kanya na, papayag ba kayo? Hindi naman po yata tamang ipamigay na lang natin sa iba ang sadyang atin talaga.

Kaya nga po hinihiling ko sa sambayanan ang pakikiisa sa isyung ito. Iisa lang po dapat ang kumpas natin. Tulungan ninyo akong iparinig sa kabilang panig ang katuwiran ng ating mga paninindigan.

Hindi po simple ang sitwasyon, at hindi magiging simple ang solusyon. Magtiwala po kayo: kumokonsulta tayo sa mga eksperto, at sa lahat ng pinuno ng ating bansa, pati na sa mga kaalyado natin – gayundin sa mga nasa kabilang panig ng usaping ito – upang makahanap ng solusyon na katanggap-tanggap sa lahat.

Sa bawat hakbang sa tuwid na daan, nagpunla tayo ng pagbabago. Ngunit may mangilan-ngilan pa ring pilit na bubunot nito. Habang nagtatalumpati ako ngayon, may mga nagbubulungan sa isang silid at hinihimay ang aking mga sinasabi; naghahanap ng butas na ipambabatikos bukas. Sasabihin nila: Salita lang ito, at hindi totoo ang tuwid na landas. Sila rin po ang magsasabing hayaan na, magkaisa na; forgive and forget na lang para makausad na tayo.

Hindi ko po matatanggap ito. Forgive and forget na lang ang sampung taon na nawala sa atin? Forgive and forget na lang para sa magsasakang nabaon sa utang dahil sa kakaangkat natin ng bigas, gayong puwede naman palang pagyamanin ang kanyang lupa?

Forgive and forget na lang ba para sa pamilya ng isang pulis na namatay nang walang kalaban-laban, dahil batuta lang ang hawak niya habang hinahabol ang armadong masasamang-loob?

Forgive and forget na lang ba para sa mga naulila ng limampu't pitong biktima ng masaker sa Maguindanao? Maibabalik ba sila ng forgive and forget? Forgive and forget ang lahat ng atraso ng mga naglubog sa atin sa bulok na estado? Forgive and forget para maibalik ang lumang status quo? Ang tugon ko: Ang magpatawad, maaari; ang makalimot, hindi. Kung ang nagkasala ay hindi mananagot, gagarantiyahan mo ang pagpapahirap muli sa sambayanan.

Ang tunay na pagkakaisa at pagkakasunduan ay magmumula lamang sa tunay at ganap na katarungan. Katarungan ang tawag sa plunder case na isinampa laban sa dating pangulo. Katarungan na bigyan siya ng pagkakataong harapin ang mga akusasyon at ipagtanggol ang kanyang sarili. Katarungan ang nasaksihan natin noong ika-dalawampu’t siyam ng Mayo. Noong araw na iyon, pinatunayan natin: Posibleng mangibabaw ang katarungan kahit na ang kabangga mo ay may mataas na katungkulan. Noong araw na iyon, may isang Delsa Flores sa Panabo, Davao del Norte, na nagsabing, "Posible pala: iisang batas lang ang kailangang sundin ng court interpreter na tulad ko, at ng Punong Mahistrado." Posible palang maging patas ang timbangan; maaaring isakdal at panagutin miski ang mayaman at makapangyarihan.

Kaya po sa susunod na magiging Punong Mahistrado, malaki ang inaasahan sa inyo ng sambayanan. Napatunayan na po nating posible ang imposible; ang trabaho natin ngayon, siguruhing magpapatuloy ang pagbabago tungo sa tunay na katarungan, matapos man ang ating termino. Maraming sira sa sistemang kailangan ninyong kumpunihin, at alam kong hindi magiging madali ito. Alam ko po kung gaano kabigat ang pasanin ng isang malinaw na mandato; ngunit ito ang atas sa atin ng taumbayan; ito ang tungkuling ating sinumpaan; ito ang kailangan nating gampanan.

Simple lang ang hangad natin: kung inosente ka, buong-loob kang haharap sa korte, dahil kampante kang mapapawalang-sala ka. Kung ikaw ang salarin, anuman ang apelyido mo, o gaano man karami ang titulong nakakabit sa iyong pangalan, may katiyakan din na pananagutan mo ang ginawa mong kasalanan.

Salamat din po kay Ombudsman Conchita Carpio-Morales, sa pagtanggap ng hamon na maging tunay na tanod-bayan. Kung tutuusin, pwede na niyang tanggihan ang responsibilidad at sabihing, "Retirado na ako, puwede bang 'yung iba na lang?" Subalit nangibabaw ang kaniyang malasakit sa bayan. Sa kabila nito, may nagregalo pa rin sa kanya ng granada sa bahay. Ma'am, may mga darating pa pong pagsubok; baka po paglaon, magaya na kayo sa akin na tinatawag na ganid na kapitalista na komunista din patungong diktador dahil sa sigasig ng mga repormang ipinapatupad natin.

Bilib po ako sa inyong pagpapakitang-gilas. Maraming salamat sa pagiging instrumento ng katarungan, lalo na noong kasagsagan ng impeachment trial.
Salamat din po sa dalawang institusyong bumubuo ng Kongreso: Sa Senado at Kamara de Representante, na tinimbang ng taumbayan at nakitang sapat na sapat.

Sa lahat po ng tumulong sa pagpapagana ng mga prosesong pangkatarungan: Dumaan kayo sa matinding pagsubok, batikos at agam-agam; kasama pa ang kaba na kung natalo tayo, kayo ang unang pupuntiryahin ng kalaban. Pero di kayo natinag. Umasa sa inyo ang Pilipino, at pinatunayan ninyong tama ang pag-asa sa inyo. Hindi ninyo binigo ang sambayanan; ipinaliwanag ninyo lalo ang ating kinabukasan.

Paalala lang po: hindi natatapos ang laban sa isang tiwaling opisyal na natanggal sa puwesto, sa isang ma-anomalyang kontratang napigil ipatupad, o sa isang opisinang naituwid ang pamamalakad. Kaya naman nananawagan po tayo sa Kongreso na ipasa ang panukala nating pag-amyenda sa Anti-Money Laundering Act, upang mas mapaigting pa natin ang pagpapanagot sa mga tiwali.

Itong tinatamasa natin ngayon: ang bawat nailawan at iilawan pang sitio; ang bawat daan, tulay, paliparan, tren, at daungan; ang bawat kontratang walang bukol; ang kaligtasan at kapayapaan mula lungsod hanggang nayon; ang pagbalik ng piring sa sistemang pangkatarungan; ang bawat classroom, upuan, at aklat na napapasakamay ng kabataan; ang bawat Pilipinong nahahandugan ng bagong kinabukasan-- ang lahat ng ito, naabot natin sa loob lamang ng dalawang taon.

Pagtabihin po natin ang dalawang taon na ito, at ang nakaraang siyam at kalahating taon na ating pinagdusahan. Di po ba't sumusulong na ang agenda ng pagbabago? Ang kapareho namin ng adhikain, malamang, kasama namin sa agendang ito. At kung kontra ka sa amin, kontra ka rin sa ginagawa namin. Kung kumukontra sila sa agenda ng pagbabago, masasabi ba ninyong sila'y nasa panig ninyo?

Paparating na naman po ang halalan. Kayo po, ang aming mga boss, ang tangi naming susundan. Ang tanong ko sa inyo, "Boss, saan tayo tatahak? Tuloy ba ang biyahe natin sa tuwid na landas, o magmamaniobra ba tayo't aatras, pabalik sa daan na baluktot at walang patutunguhan?"

Naalala ko pa po noong nagsimula tayo. Mulat na mulat ako sa bigat ng pasaning sasalubong sa atin. Kabilang ako sa mga nag-isip: Kaya pa bang ituwid ang ganito kabaluktot na sistema?

Heto po ang aking natutuhan sa dalawampu't limang buwan ng pagka-pinuno: Walang imposible. Walang imposible dahil kung nakikita ng taumbayan na sila ang tanging boss ng kanilang pamahalaan, bubuhatin ka nila, gagabayan ka nila, sila mismo ang mamumuno tungo sa makabuluhang pagbabago. Hindi imposible na ang Pilipinas ang maging kauna-unahang bansa sa Timog-Silangang Asya na magbibigay ng libreng bakuna para sa Rotavirus. Hindi imposible para sa Pilipinas na tumindig at sabihing: "Ang Pilipinas ay sa Pilipino – at handa kaming ipagtanggol ito." Hindi imposible na ang Pilipinong kaytagal nang yumuyuko tuwing may makakasalubong na dayuhan – ang Pilipino, ngayon, taas-noo, tinitingala ng buong mundo. Talaga namang ang sarap maging Pilipino sa panahong ito.

Noon pong nakaraang taon, hiniling ko sa taumbayan: Magpasalamat sa mga nakikiambag sa positibong pagbabago sa lipunan. Hindi po biro ang mga pagsubok na dinaanan natin, kaya angkop lamang na pasalamatan ang mga taong nakibalikat, sa pagkukumpuni sa mga maling idinulot ng masamang pamamahala.

Sa lahat ng miyembro ng aking Gabinete: Maraming, maraming salamat. Mapalad po ang sambayanan at may mga tulad ninyong handang isuko ang pribado at mas tahimik na pamumuhay para sa paghahatid serbisyo-publiko, kahit pa batid ninyong ang kapalit nito ay mas maliit na sweldo, panganib, at pambabatikos.

Huwag din po sana nilang masamain dahil personal ko silang papangalanan: Kina Father Catalino Arevalo, at Sister Agnes Guillen, na dumidilig at nagpapalago sa aking buhay spirituwal, lalo na sa mga panahong sukdulan ang pagsubok sa amin, maraming, maraming salamat po.

Ito po ang aking ikatlong SONA, tatlo na lamang din po ang natitira. Papasok na po tayo sa kalagitnaan ng ating liderato. Noong nakaraang taon, ang hamon ko sa inyo: iwaksi ang kultura ng negatibismo; sa bawat pagkakataon, iangat ang kapwa-Pilipino.

Batid po sa tinatamasa natin ngayon: hindi kayo nabigo. Sa inyo nagmula ang pagbabago. Ang sabi ninyo: posible.

Humaharap po ako sa inyo bilang mukha ng isang gobyernong kayo ang boss at kayo pa rin ang lakas. Inuulat ko lamang ang mga pagbabagong ginawa ninyong posible.

Kaya nga po sa lahat ng nurse, midwife, o doktor na piniling magsilbi sa mga baryo; sa bawat bagong graduate na piniling magtrabaho sa gobyerno; sa bawat atletang Pilipinong bitbit ang watawat saanmang panig ng mundo; sa bawat kawani ng pamahalaan na tapat na nagseserbisyo: Kayo – ang gumawa ng pagbabago.

Sa tuwing haharap ako sa isang ina na nagsasabing, “Salamat at nabakunahan na ang aking sanggol,” ang tugon ko: ikaw ang gumawa nito.

Sa tuwing haharap ako sa isang bata na nagsasabing, “Salamat sa papel, sa lapis, sa pagkakataong makapag-aral,” ang tugon ko: ikaw ang gumawa nito.

Sa tuwing haharap ako sa isang OFW na nagsasabing, “Salamat at puwede ko na muling pangaraping tumanda sa Pilipinas,” ang tugon ko: ikaw ang gumawa nito.

Sa tuwing haharap ako sa isang Pilipinong nagsasabing, “Salamat, akala ko hindi na magkakakuryente sa aming sitio. Akala ko hindi ko na aabuting buhay ang liwanag na ganito,” ang tugon ko: ikaw ang gumawa nito.

Sa bawat pagkakataon na haharap ako sa isang magsasaka, guro, piloto, inhinyero, tsuper, ahente sa call center, karaniwang Pilipino; sa bawat Juan at Juana dela Cruz na nagsasabing “Salamat sa pagbabago,” ang tugon ko sa inyo: kayo ang gumawa nito.

Inuulit ko: posible na ang dating imposible. Humaharap po ako sa inyo ngayon, at sinasabing: hindi ko SONA ito. Kayo ang gumawa nito. SONA ito ng sambayanang Pilipino. Maraming, maraming salamat po.

ENGLISH VERSION

MY SHORT ESSAY ABOUT THE PHILIPPINES

2012-04-07T19:18:00.003-07:00

Filipinos always complain about the corruption in the Philippines . Do you really think the corruption is the problem of the Philippines ? I do not think so. I strongly believe that the problem is the lack of love for the Philippines .

Let me first talk about my country, Korea . It might help you understand my point.

After the Korean War, South Korea was one of the poorest countries in the world.

Koreans had to start from scratch because entire country was destroyed after the

Korean War, and we had nonatural resources.

Koreans used to talk about the Philippines, for Filipinos were very rich in Asia . We envy

Filipinos. Koreans really wanted to be well off like Filipinos. Many Koreans died of famine. My father & brother also died because of famine. Korean government was very corrupt and is still very corrupt beyond your imagination, but Korea was able to develop dramatically because Koreans really did their best for the common good with their heart burning with patriotism.

Koreans did not work just for themselves but also for their neighborhood and country.

Education inspired young men with the spirit of patriotism.

40 years ago, President Park took over the government to reform Korea . He tried to borrow money from other countries, but it was not possible to get a loan and attract a foreign investment because the economic situation of

South Korea was so bad. Korea had only three factories. So, President Park sent many mine workers and nurses to Germany so that they could send money to Korea to build a factory. They had to go through horrible experience.

In 1964, President Park visited Germany to borrow money. Hundred of Koreans in Germany came to the airport to welcome him and cried there as they saw the President Park .

They asked to him, ‘President, when can we be well off?’ That was the only question everyone asked to him. President Park cried with them and promised them that Korea would be well off if everyone works hard for Korea , and the

President of Germany got the strong impression on them and lent money to Korea . So, President Park was able to build many factories in Korea He always asked Koreans to love their country from their heart.

Many Korean scientists and engineers in the USA came back to Korea to help developing country because they wanted their country to be well off. Though they received very small salary, they did their best for Korea . They always hoped that their children would live in well off country.

My parents always brought me to the places where poor and physically handicapped people live. They wanted me to understand their life and help them. I also worked for Catholic Church when I was in the army. The only thing I learned from Catholic Church was that we have to love our neighborhood. And, I have loved my
neighborhood. Have you cried for the Philippines?

I have cried for my country several times. I also cried for the Philippines because of so many poor people. I have been to the New Bilibid prison. What made me sad in the prison were the prisoners who do not have any love for their country. They go to mass and work for Church. They pray everyday.

However, they do not love the Philippines . I talked to two prisoners at the maximum-security compound, and both of them said that they would leave the Philippines right after they are released from the prison. They said that they would start a new life in other countries and never come back to the Philippines .

Many Koreans have a great love for Korea so that we were able to share our wealth with our neighborhood. The owners of factory and company were distributed their profit to their employees fairly so that employees could buy what they needed and saved money for the future and their children.

When I was in Korea , I had a very strong faith and wanted to be a priest. However, when I came to the Philippines , I completely lost my faith. I was very confused when I saw many unbelievable situations in the Philippines . Street kids always make me sad, and I see them everyday. The Philippines is the only Catholic country in Asia , but there are too many poor people here. People go to church every Sunday to pray, but nothing has been changed.

My parents came to the Philippines last week and saw this situation. They told me that Korea was much poorer than the present Philippines when they were young. They are so sorry that there are so many beggars and street kids.

When we went to Pasangjan, I forced my parents to take a boat because it would fun. However, they were not happy after taking a boat. They said that they would not take the boat againbecause they were sympathized the boatmen,for the boatmen were very poor and had a small frame. Most of people just took a boat and enjoyed it. But, my parents did not enjoy it because of love for them.

My mother who has been working for Catholic Church since I was very young told me that if we just go to mass without changing ourselves, we are not Catholic indeed. Faith should come with action.

She added that I have to love Filipinos and do good things for them because all of us are same and have received a great love from God. I want Filipinos to love their neighborhood and country as much as they love God so that the Philippines will be well off.

I am sure that love is the keyword, which Filipinos should remember. We cannot change the sinful structure at once.

It should start from person. Love must start in everybody, in a small scale and have to grow. A lot of things happen if we open up to love. Let’s put away our prejudices and look at our worries with our new eyes.

I discover that every person is worthy to be loved. Trust in love, because it makes changes possible.

Love changes you and me. It changes people, contexts and relationships. It changes the world. Please love your neighborhood and country.

Jesus Christ said that whatever we do to others we do to Him. In the Philippines , there is God for people who are abused and abandoned. There is God who is crying for love.

If you have a child, teach them how to love the Philippines . Teach them why they have to love their neighborhood and country. You already know that God also will be very happy if you love others.

That’s all I really want to ask you Filipinos.

This is an essay written by a Korean student,(Never mind the grammar;
it’s the CONTENT that counts ). Maybe it is timely to think about this in the midst of all the confusion at present - MY SHORT ESSAY ABOUT THE PHILIPPINES, by: Jaeyoun Kim

Why CJ Corona closed his PSBank accounts?

2012-03-12T03:54:00.002-07:00

In an interview by Arnold Clavio, Corona said, "Ang dahilan niyan, nawalan na kami ng tiwala sa bangko, dahil alam namin na doon nanggaling ang leak."

Chief Justice Renato Corona on Wednesday said he lost trust in Philippine Savings Bank (PSBank), the reason why he decided to withdraw the P37 million in his bank accounts on December 12, 2011, the day he was impeached.

Corona surfaced on GMA Network's Unang Hirit and finally broke his silence.

The prosecution team has released documents pertaining to Corona's PSBank accounts, in which he failed to declare in his statement of assets, liabilities and net worth (SALN), a violation of Article 2 of the articles of impeachment.

The defense team earlier said that Corona's P37 million accounts belonged to Basa-Guidote Enterprises, Inc. (BGEI), which is a corporation owned by his wife's relatives, the reason why the chief justice did not declare in his SALN.

"Ang perang iyon ay pinagbentahan ng lupa... Hindi lang iyon ang depensa namin, iyon ang katotohonan. Sa korporasyon iyon [ng aking asawa]," he said.

Corona also said as early as November last year, he had been hearing that the bank where he had his three accounts, had been giving away information.

But PSBank Katipunan branch manager Annabelle Tiongson earlier told the Senate impeachment court that the "leaked" documents on Corona's bank accounts did not come from their branch.

Chavit Singson scandal photo

2012-02-29T15:39:00.002-08:00

The photo shows a sitting Singson surrounded by foreign women inside what appears to be an airplane.

The image has been posted on blogs and social media.

A controversial photo of Ilocos Sur Gov. Luis "Chavit" Singson is making rounds on the Internet.

Singson, in an interview with GMA News, admitted that the photo is genuine.

However, he explained that it was taken during a commercial shoot for an alcoholic drink.

He said the theme of the shoot was a party scene and most of the women in the photo are Brazilian models.

Singson said the photo was taken inside his private plane.

Justice Maria Lourdes Sereno could be the key

2012-02-26T22:40:00.002-08:00

De Lima also testified that Justice Maria Lourdes Sereno, in her dissent to the issuance of the Nov. 15 TRO, wrote about certain irregularities that made it appear that the TRO was immediately effective.

Though the SC, in a Feb. 14 resolution, has prohibited justices and court personnel from appearing in Corona’s impeachment trial, the prosecution hopes that Sereno would volunteer to testify on the irregularities she mentioned in her dissent.

Bayan Muna Rep. Neri Colmenares, a member of the prosecution panel, said the Senate impeachment court should challenge the resolution since it is an “attempt at cover-up” and it bars senator-judges from searching for the truth.

He said the SC issuance prevents court personnel from testifying on simple administrative matters such as the time the TRO resolution was issued and announced, the date and time the Arroyos complied with one or two of the TRO’s three conditions, and the date and time De Lima was furnished a copy of the TRO.

“The SC wants to prevent the truth from coming out. We believe that the Feb. 14 resolution is unconstitutional,” Colmenares said.

Did Chief Justice pay for Charina Corona's property?

2012-01-31T16:29:00.000-08:00

Based on the 27 official receipts offered as new evidence by the prosecution on Monday, all were under the name of Corona and his wife.

"In all 27 receipts, nowhere did Charina's name appear,” confirms Megaworld Finance Director Giovanni Ng, the seventh witness of about 100 more to be presented to court. The deed of sale for the McKinley property, however, was under Corona's daughter Charina.

Private prosecutor Joseph Perez then informed the court that the McKinley property was not disclosed in Corona's statement of assets, liabilities and net worth, which is among the evidence needed under Article II of the impeachment complaint.

Lead defense counsel and retired Associate Justice Serafin Cuevas was quick to object to Perez' insinuation, forcing Senate president and presiding officer Juan Ponce Enrile to rule to strike out the prosecution's supposed "manifestation," agreeing the prosecution was making a conclusion.

If the prosecution witness' testimony will be believed, Chief Justice Renato Corona and his wife paid for a P6-million property in McKinley Hills in Taguig City owned by their daughter.

Cuevas stressed to the court that Corona served as his daughter’s "attorney-in-fact" during the transaction since Charina was abroad during that time.

Cuevas then asked the Megaworld executive if it was possible that receipts could show another name and not necessarily the owner stated in the deed of sale.

Janelle Manahan Sex Video Scandal Part 2

2012-01-24T16:36:00.000-08:00

Janelle Manahan Part 2 Scandal Video was released online.

The Part Two Of Janelle Manahan Scandal Video Leaked, This is really a heart breaking news especially for a survivor like Janelle Manahan.

It can be recalled that Janelle Manahan had confirmed the authenticity of the video scandal when the it was initially spread online and also revealed that there were less than ten more videos that she and Ram Revilla taped.

Though we cannot confirm that the scandalous video part 2 really exists, because we did not excert any effort looking for it, web sources and people online had confirmed its existence. According to the nitizens, the video contains more of Janelle Manahan and it lasted for about four minutes.

According to them, it was even made with multiple video formats like mpeg, avi and mp4 to suites various players like smartphones and etc.

Janelle Manahan had known the released of the part 2 video when she was tagged on twitter on Friday the 13'th.

The story of EDSA 2

2012-01-19T23:46:00.000-08:00

October 16, 2000

Governor Chavit Singson of Ilocus Sur, a presidential friend and known protector of illegal numbers game called jueteng, accuses the president of the republic of the Philippines, Joseph Estrada, as the "lord of all jueteng lords" for receiving 5 million pesos protection money from jueteng every month during his term of presidency. He also accuses the president of receiving kickbacks from 170 million pesos excise tobacco tax.

October 17, 2000

Clamor for Erap's resignation starts. Political and economic crisis worsens.

November 13, 2000

The House of Representatives files an impeachment case against the president on the grounds of bribery, graft and corruption, betrayal of public trust, and culpable violation of the Constitution.

November 14, 2000

National Day of Protest, lead by Manila Archbishop Jaime Cardinal Sin, is conducted and calls for the president to resign for loss of moral ascendancy and incompetence in handling the country during the economic crisis,

December 7, 2000

The Impeachment Trial starts. The Chief Justice of the Philippines, Hilario Davide Jr., is the presiding officer and the 22 members of the Senate are the judges. A verdict of conviction from 15 senators is needed to remove the president from office.

December 22, 2000

During the impeachment trial, a bank executive testifies that Estrada has a hidden bank account in the Equitable-PCI Bank containing 500 million pesos (an amount not stated in Estrada's Statement of Assets and Liabilities) using a different name, which is "Jose Velarde." The defense objects to the testimony on the grounds of irrelevancy and immateriality because the said allegation is not included in the Articles of Impeachment. The presiding officer overrules the objection, however, he insists that the testimony will be accepted as evidence only after the prosecution proves that the 500 million pesos contained in that bank account is indeed ill-gotten money.

January 4, 2001

Two days after the trial resumed from a week-long Christmas break, former Finance Department Secretary and colleague of the president, Edgardo Espiritu, testifies that the accusations alleged in the Articles of Impeachment with regards to the president's betrayal of public trust, are undeniably true.

January 16, 2001

A new set of evidence inside a BROWN ENVELOPE is voluntarily given by a bank for the impeachment trial. The new set of evidence is said to prove that the 500 million pesos on a hidden bank account is ill-gotten and belongs to Estrada. It is also said to prove that the president owns more hidden bank accounts, all under different names. The prosecutors are told that the amount contained in the various hidden bank accounts totals to 3.3 billion pesos. Unfortunately, majority of the senators/judges (11 out of 21) votes to bar the opening of the mysterious BROWN ENVELOPE on the grounds of immateriality (not being included in the Articles of Impeachment). Prosecutors interpret the decision as a suppression of truth and an early sign of an acquittal verdict for the president. They walk-out of the courtroom. Anti-Estrada spectators in the courtroom walk-out too.

The senator-judges who voted to withold the opening of the brown envelope:
Nikki Coseteng, Juan Ponce Enrile, Gregorio Honasan, Robert Jaworski, Ramon Revilla Sr., Blas Ople, Tessie Aquino-Oreta, John Osmena, Miriam Defensor-Santiago, Vicente Sotto, Francisco Tatad

The senator-judges who voted to open the brown envelope:
Rene Cayetano, Franklin Drilon, Juan Flavier, Teofisto Guingona Jr., Loren Legarda, Ramon Magsaysay Jr., Sergio Osmena, Aquilino Pimentel, Raul Roco, Rodolfo Biazon.

Senator Robert Barbers is not present during the entire impeachment trial due to his confinement in a US hospital.

11:00 PM Militant groups, the civil society, left-wing groups, and a large anti-Estrada crowd unites in protest against the decision of the 11 senator-judges to bar the evidence. They gather in the EDSA Shrine, located on the intersection of Ortigas Avenue and Epifanio de los Santos Advenue (EDSA) in Quezon City. Jaime Cardinal Sin, a prominent figure during the widely popular1986 EDSA People Power, once again, calls on Filipinos to proceed to EDSA and stay there until, using his own words, "good has conquered evil". EDSA People Power II is formally launched. Other key figures in the 1986 EDSA People Power join the growing crowd in EDSA, like former presidents Corazon Aquino and Fidel Ramos.

January 17, 2001 EDSA People Power II: DAY ONE

The impeachment trial is adjourned because of the prosecutors' resignation. Date of the trial's resumption is left undecided.

A crowd numbering to 100,000 is already in EDSA.

January 18, 2001 EDSA People Power II: DAY TWO

The number of people in EDSA triples. They form a "Human Chain" from EDSA Shrine in Ortigas Avenue to Ayala Avenue in Makati City. This is to show Estrada that hundreds of thousands of people are already demanding his resignation.

More and more prominent personalities and even friends and former colleagues in the entertainment business of the president are already calling for him to step down from office. Talks about the military's and police's withdrawal of support to the president spread.

January 19, 2001 EDSA People Power II: DAY THREE

News about withdrawals of support to the president of the military and police is confirmed as high ranking military and police officials join the crowd protesting in EDSA. The military's and police's withdrawals of their support are key factors in making a president incapable of performing his duties. More than half of the president's cabinet members and a number of top government officials withdraw their support too and join the rally in EDSA.. All of these withdrawals of support give a big boost to the anti-Estrada crowd gathered in EDSA.

Number of people rallying in EDSA, is believed to have already reached nearly two million. And yours truly is proud to be one of them!

5:00 PM Estrada, for the first time in the last four days, is on television. Estrada addresses the entire nation and insists that he will not resign and would like the impeachment trial to go on. He adds that he already instructed his lawyers to allow the opening of the mysterious BROWN ENVELOPE. He stresses-out that only a conviction verdict from the impeachment trial would force him out of office. However, the people, with absolutely no hesitations, rejects Estrada's proposal.

6:15 PM Estrada is again on television addressing the nation, not his resignation, but a proposal to include a presidential snap election in the upcoming May congressional and local elections. In addition, he promises not to run in this special election. As expected, the nearly two million EDSA crowd, junk the proposal and instead give the president a 6:00 AM deadline to leave office. If he insists on staying, the crowd will march to Malacanang, and force him out.

January 20, 2001 EDSA People Power II: DAY FOUR

Amidst negotiations for a peaceful transition of power, the 6:00 AM deadline is not met. About one-third of the people in EDSA, march to Malacanang and occupies Mendiola, a street near Malacanang, where a measly group of an estimated 500 Estrada supporters were gathered but forced to retreat.

Despite the president's resistance to resign, the Supreme Court makes a unanimous decision to file a resolution declaring the position of president vacant therefore allowing the constitutionally-mandated successor, the vice-president, Gloria Macapagal-Arroyo, to take over. At exactly 12:00 noon, Gloria Macapagal-Arroyo takes her oath of office in the presence of the countless people in EDSA and becomes the 14th president of the Republic of the Philippines. Afterwards, she gives a 14-minute inauguration speech. The joyfulness of the crowd is indescribable.

2:00 PM Ousted president Estrada sends a letter to the media stating his doubts on the constitutionality of Gloria Arroyo's proclamation as president. However, he also states in the said letter that he doesn't wish to be a negative factor in the 'healing process' of the country, so he already stepped down from office.

Once again, the Filipinos have shown to the entire world their sense of unity for peaceful & non-violent protests! The sipirt of EDSA lives on!

Weeks after EDSA 2, Estrada insisted that he never really resigned and therefore is still the president of the republic. He added that Gloria Arroyo is merely an acting president. Estrada insisted on these in order to gain immunity from the plunder and other criminal charges filed against him. The law states that the president of the Philippines and other high ranking public officials have immunity from criminal charges filed against them until their term expires. However, the Justices of the Supreme Court, basing from the actions of the former president during his last hours in Malacanang, unanimously agreed that he undoubtedly resigned from office and because of this, he is no longer the president and no longer enjoys immunity from criminal charges filed against him. Estrada appealed the supreme court's decision, but the appeal was unanimously denied.

During the last week of April 2001, Estrada was arrested for plunder charges. The supporters of Estrada protested the arrest by staging what they called "EDSA 3." It lasted for nearly four days. It was reported that most of these people were "paid" to go to EDSA by public officials who are close allies with the former president. They demanded Estrada's return to power even though there is absolutely no constitutional way he can return to office. Prominent allies of Estrada in politics persuaded the protestors to march towards Malacanang. However, they abandoned these rowdy rallyists afterwards. At early morning of May 1, pro-Estrada rallyists marched to Malacanang and attempted to enter the residential palace. Military men have already barricaded it, and using maximum tolerance, made the unruly pro-Estrada crowd retreat. The supporters of Estrada created a riot by throwing rocks, burning cars, destroying police stations, hurting policemen and even news reporters. They failed in their endeavor to bring Estrada back to power. They, along with other prominent Estrada allies who persuaded them to march to Malacanang were accused of “rebellion”. By the unquestionably rude and violent actions perpetrated by these Estrada supporters, this gathering cannot be truly called EDSA 3 because rallies in EDSA are always characterized by peaceful, non-violent protests.