Μέσα από τα μάτια του Reaper

Blogging 101 για τους τύπους

2014-08-22T16:32:00.001+03:00

Διάβασα τη δημοσίευση ενός τύπου πρόσφατα, στην οποία ο τύπος έκανε μια εξομολόγηση από μητρικής κάρτας, και προσπαθούσε να πει ότι δεν είχε πει εδώ και 2 μέρες (γιατί κακά τα ψέματα, εμείς τα ξέραμε, αυτός νόμιζε ότι δεν τα είχαμε ακούσει). Κι επειδή πρόσεξα να έχει κάποια μικρά προβληματάκια, πράγμα απίστευτο για κάποιον που γνωρίζει τόσα πολλά για τα κομπιούτερ, σκέφτηκα να προσφέρω πρώτα μια πατάτα από απόσταση, η οποία θα αναπτύξει ταχύτητα κρούσης ανάλογη για τη δημιουργία καρουμπάλου κι έπειτα να προσφέρω μερικές συμβουλές κειμενογράφου.

Στην ανωτέρω εικόνα λοιπόν παρουσιάζεται το interface του νέου και ανανεωμένου blogger. φαίνεται η αχανής έκταση που δίδεται δια την γραφή κειμένου, στο οποίο μπορεί να συμπεριλάβει κανείς και εικόνες, υπερ-συνδέσμους, βίντεο και να διαμορφώσει όπως επιθυμεί το κείμενο του, ώστε να καταφέρει να το κάνει ενδιαφέρον προς ανάγνωση. Αυτό που δεν φαίνεται, είναι η μπάρα με τις επιλογές που υπάρχουν για την επεξεργασία του κειμένου και όλων των υπολοίπων χαρακτηριστικών. Ακολουθεί η εν λόγω εικόνα:

Λογικό είναι να μη φαίνεται τίποτα, λόγω του μεγέθους της εικόνας. Αλλά αν κάνει κανείς μεγέθυνση (zoom-in για όσους δεν κατάλαβαν), θα ξεχωρίσουν τα βασικά μέρη. Κι αν διαθέτει και τη βασικά χαρακτηριστικά της κοινής λογικής θα μπορέσει ακόμα να καταλάβει τι αντιπροσωπεύει το κάθε εικονίδιο. Ενδεικτικά, αναφέρονται τα κουμπιά έντονης, πλάγιας και υπογραμμισμένης γραμματοσειράς, η επιλογή χρώματος των γραμμάτων του κειμένου, το μέγεθος της γραμματοσειράς, ο τρόπος γραφής κειμένου (από αριστερά, από δεξιά, στο κέντρο ή πλήρης στοίχιση), καθώς και οι επιλογές προσθήκης συνδέσμου σε μια λέξη, εικόνας και βίντεο εντός του κειμένου. Το διπλανό είναι απλά για να κάνει καλύτερη μόστρα στην αρχική σελίδα, δείχνοντας μόνο την πρώτη παράγραφο και εμφανίζοντας την επιλογή "Διαβάστε περισσότερα". Αυτά είναι όμως για πολύ προχωρημένο επίπεδο χρήστη (βλ. Reaper και πάνω).

Και φτάνουμε στο ζουμί της υπόθεσης: η προσθήκη και επεξεργασία εικόνων. Μια ιδιαίτερα δύσκολη διεργασία, καθώς απαιτεί από τον συγγραφέα να βρίσκεται σε κατάσταση βζεν (είναι πιο πάνω από το ζεν, ρωτήστε τους μεγάλους γκουρού του οργανισμού Brazzers). Πατώντας στην επιλογή "Εισαγωγή εικόνας", ανοίγει το εξής μενού:

Το μενού είναι μέσα στο κόκκινο τετράγωνο για όσους δεν κατάλαβαν. Όταν εντοπίσετε το μενού αυτό, μετά προσεκτικά κάνετε κλικ με το ποντίκι σας στην επιλογή που θέλετε. Τα πιο συνηθισμένα είναι να έχει κάποιος αποθηκευμένη τη φωτογραφία στον σκληρό δίσκο του Η/Υ ή λάπτοπ του και να το μεταφορτώνει στον κόκκορα.. ε, στο ιστολόγιο θέλω να πω, και η δεύτερη συχνότερη μορφή είναι να βρίσκει μια εικόνα στο διαδίκτυο και να αντιγράφει τον υπερ-σύνδεσμό της και να τον επικολλά στο πλαίσιο που φαίνεται στην παραπάνω εικόνα.

Κι αυτό είναι το εύκολο μέρος ανίδεοι αναγνώστες. Το δύσκολο έρχεται τώρα. Όταν λοιπόν καταφέρει κανείς να προσθέσει την εικόνα που επιθυμεί, τότε εκείνη εμφανίζεται στη σελίδα στην οποία γράφετε το κείμενό σας. Μαγικό, έτσι; Μιλάμε για πολλά κιλά Χάρη Αγγειοπλάστη. Για να μπορέσει να επεξεργαστεί κάποιος αυτό το θαύμα πυρηνικής φυσικής, πρέπει να συγκεντρωθεί πλέον σε αυτό που σκοπεύει να κάνει· σκοπεύει να ενημερώσει ή να κάνει καλαίσθητο το κείμενο; Πρέπει να συγκεντρωθεί. Επίσης πρέπει να συλλέξει αρκετό τσάκρα, το οποίο θα απελευθερώνει με κάθε άγγιγμα στο πληκτρολόγιο και κάθε κλικ στο ποντίκι (του υπολογιστή, όχι το κατοικίδιο).

Όταν συλλέξει το εν λόγω τσάκρα, τότε αρχίζει το δύσκολο μέρος της επεξεργασίας της εικόνας. Το πρώτο που πρέπει να κάνει κανείς είναι να σύρει το ποντίκι επάνω στην εικόνα που έχει μεταφορτώσει και να κάνει κλικ. Μην ξεχνάμε την πολύ βασική απελευθέρωση τσάκρα, αλλιώς δεν γίνεται η δουλειά. Όταν επιλέξει την εικόνα, αυτή θα γίνει μπλε (μάλλον από τη ζήλεια, γιατί δεν είναι άνθρωπος για να γίνει πράσινη· δεν το έχω ερευνήσει σε βάθος αυτό το μέρος, λυπάμαι πολύ).

Κάπως έτσι. Τώρα. Μπορεί να διακρίνει κανείς σας τη λεπτομέρεια που κάνει τον πρωταθλητή; Ακριβώς, για τα Champion Marinopoulos μιλάω. Αλλά δεν έχει καμία σχέση. Αυτός όμως που είχε σχέση ήταν ο τύπος, όπως ο ίδιος ανέφερε σε πρόσφατη δημοσίευσή του. Αλλά τέλος πάντων, εκεί στο κάτω μέρος της ανωτέρω εικόνας, υπάρχει μια μικρή γραμμούλα, μια μπάρα με επιλογές. Φαίνεται καλύτερα παρακάτω:

Το κάνω επίτηδες να φαίνεται λίγο αλβανικό ραπ, για να μπορέσουν όλοι να το δουν, ακόμα και οι τυφλοί. Αυτή η περίπλοκη γραμμή επιλογών, επιτρέπει στον συγγραφέα να επιλέξει το μέγεθος της εικόνας καθώς και το που επιθυμεί να βρίσκεται μέσα στο κείμενο. Θυμηθείτε ότι για να κάνετε κλικ στις επιλογές πρέπει να απελευθερώνετε ταυτόχρονα τσάκρα, για να το "νιώσουν" οι επιλογές που κάνετε. Επίσης υπάρχει η επιλογή για προσθήκη λεζάντας, που είναι εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο, μαζί με τις ιδιότητες.

Κάπως έτσι μπορεί κανείς να κεντράρει μια εικόνα. Αυτά.

Υ.Γ.

Updates

2014-06-01T03:24:00.000+03:00

Εδώ και πολύ καιρό μερικοί φίλοι μου μου λένε ότι αν θέλω να "μεγαλώσω" πρέπει να παρατήσω τα anime και να αρχίσω να βλέπω καμιά σειρά. Εγώ δεν κόβω όμως τα anime. Είναι απλά πολύ γαμάτα για να τους γυρίσω την πλάτη έτσι απλά. Έχω όμως παράλληλα αρχίσει να βλέπω μερικές σειρές. Έχω δει τις 2 σεζόν Arrow που έχουν βγει καθώς και όλες τις σεζόν από Two Broke Girls. Μιλάμε γυναικάρα η Kat Dennings...

Είναι εντελώς διαφορετική η νοοτροπία της σειράς. Βασικά, γιατί υπάρχει ένας ηθοποιός που πρέπει να απομνημονεύει. Επίσης επειδή βλέπεις ανθρώπους να κινούνται, είναι γύρω στα 45 λεπτά το επεισόδιο και είναι πιο περιορισμένο στα ανθρώπινα δεδομένα.

Παρόλα αυτά, η μαγεία του anime είναι αναντικατάστατη. Σε κάθε περίπτωση, θα έλεγα ότι κάθε περίπτωση έχει τα συν και πλην της. Eμένα με τραβάει περισσότερο ο κόσμος των anime, αλλά αν βρεθεί καμιά καλή σειρά, μάλλον δε θα πω όχι.

Το Arrow ακολουθεί την ιστορία του Oliver Queen, ή Green Arrow όπως τον γνωρίζουμε στα κόμικς. Γίνεται το ένα, γίνεται το άλλο, γίνεται και ένας χαμός στο ίσωμα, έρχονται στα χέρια για κάτι γκόμενες, άνθρωποι πεθαίνουν και τα λοιπά και τα λοιπά... Καλή σειρά είναι, έχει ενδιαφέρουσα ροή ιστορίας.

Το 2 Broke Girls είναι μια κωμική σειρά που ακολουθεί την ιστορία της Caroline Chaning, μιας ζάμπλουτης που ο πατέρας της έκανε κάτι απατεωνιές, κατέληξε στη φυλακή και η κόρη του έμεινε ταπί και ψύχραιμη, και της Max Black, μιας σερβιτόρας που καταλήγει να την φιλοξενεί στο σπίτι της. Εκεί δεν έχει σκοτωμούς, αλλά πέφτουν πολλά σεξουαλικά υπονοούμενα και ατάκες για ναρκωτικά. Πολύ γέλιο, βυζιά από την Kat Dennings, περίεργες καταστάσεις και βυζιά (ε?).

Επίσης πρόσφατα ολοκλήρωσα τη σειρά Birds of Prey, που είχα δει μικρός και ήθελα να ξαναδώ τώρα που είμαι σε θέση να καταλαβαίνω τι γίνεται. Μου άρεσε αρκετά η σειρούλα, αν και σε μερικά σημεία πιστεύω ήταν λίγο υπερβολική η ερμηνεία.

Βαρέθηκα να γράφω οπότε, αν θέλετε την άποψή μου, και οι τρεις σειρές αξίζουν να τις δείτε. Πιο πολύ το Arrow, αλλά και οι άλλες 2 είναι αρκετά ωραίες. Αυτά, άντε γεια.

Η επιστροφή

2013-12-25T14:26:00.000+02:00

Ήρθε πάλι εκείνη η εποχή, που η τηλεόραση και οι διαφημίσεις στο ίντερνετ ωθούν τους πάντες να πάνε έξω και να ξοδεύουν τα χρήματά τους σαν μπετόβλακες. Τα Χριστούγεννα. E, να μην γράψω κι εγώ ένα κειμενάκι, που έχω να ασχοληθώ κάτι μήνες;

Μετά τα σκάνδαλα της Χρυσής Αυγής (απορώ ακόμα αν δεν το περίμενε κανείς), τα μέτρα που είναι για το "καλό" της χώρας και των πολιτών, το κοριτσάκι που πέθανε (μάλλον από ασφυξία, δεν ξέρω τι ακριβώς γίνεται) εξαιτίας του μαγκαλιού μέσα στο σπίτι, τα παιδάκια που πεθαίνουν από την πείνα στην Αφρική, τον πόλεμο στη Συρία, τον τύπο με τα 10.000+ παιχνίδια και τον παπάρα που ακόμα είναι απέναντι από το σπίτι μου και αποτελεί σπατάλη οξυγόνου, είπε να γεννηθεί και ο Χριστούλης. Μάλιστα. Να δούμε σε τι κόσμο θα μεγαλώσει αυτή τη φορά.

Έχει αρχίσει ο κόσμος να ζει σε αυταπάτες. Νομίζουν ότι υπάρχει ακόμα πολιτικό σύστημα που λειτουργεί και νοιάζεται γι' αυτούς. Έχει την εντύπωση ότι θα έρθει κάποια στιγμή που θα λάβει πίσω αυτά που έχει δώσει και θα είναι όλοι ευτυχισμένοι και θα περπατάνε σε λιβάδια με πεταλούδες και ο βιασμός θα νομιμοποιηθεί επιτέλους! Βασικά, αυτό το τελευταίο παίζει να γίνει κάποια στιγμή, αν λάβει κανείς υπόψιν τα μυαλά που κυβερνούν και τα μυαλά που δίνουν διαταγές στα μυαλά που κυβερνούν...

Αλλιώς, για ποιον άλλο λόγο να αφήνει κανείς μουρλόγερους να πηγαίνουν ακόμα να ψηφίσουν; Ειδικά όταν δεν έχουν τα λογικά τους και είναι χτυπημένοι από κάθε μεριά. Βλέπω κάτι τύπους κολλημένους να πούμε, κάτι μπαρμπάδες στους δρόμους, που τσακώνονται γιατί ο ένας ψήφισε μπλε και ο άλλος πράσινο... Σοβαρά, έχουν την εντύπωση ότι κάτι έκαναν που πήγαν και ψήφισαν? Νομίζουν ότι κάτι θα αλλάξει με την πράξη τους αυτή; Δηλαδή, τι σόι μαλάκας πρέπει να είσαι για να αφήνεις το ύπνο σου και να τρέχεις για μαλακίες;

Ύστερα έχουμε το άλλο: παιδεία. Υπάρχουν κάτι διάνοιες και στον τομέα αυτό... άλλο πράμα! Απ' ότι έχω καταλάβει, η "λογική" που ακολουθείται είναι η εξής: ο κόσμος προοδεύει, η τεχνολογία εξελίσσεται, οι επιστήμες αναπτύσσονται ΑΡΑ ας κάνουμε τους ανθρώπους ποιο ηλίθιους απ' ότι ήδη είναι. Αλλιώς δεν εξηγούνται τόσες μαλακίες. Πραγματικά δεν εξηγούνται. Ούτε ο Χαρδαβέλας μπορεί να βγάλει άκρη όσο κι αν ασχοληθεί. Άτομα με πτυχία πανεπιστημίων και ανωτάτων σχολών και είναι άνεργοι, ειδικευμένα άτομα που αφοσίωσαν χρόνια από τη ζωή τους για να μάθουν ένα αντικείμενο σε βάθος και τους βλέπει κανείς να κάθονται στα σπίτια τους και να εξαρτώνται από τους γονείς τους επειδή δεν έχουν δικό τους εισόδημα και άλλα τέτοια... Ακόμα όμως κι αν δουλεύουν, είναι τόσο πενιχρά τα χρήματα που παίρνουν, που δε σου φτάνουν ούτε για προφυλακτικά (λέμε τώρα).

Τι να πω κι εγώ, βαρέθηκα να γράφω κιόλας. Κι αυτά που έγραψα, τα έγραψα γιατί είχα να γράψω πολύ καιρό. Ούτως ή άλλως δεν άλλαξε και τίποτα. Τα ίδια σκατά έμεινε ο κόσμος. Ίσως δεν έχει τα αρχίδια να κάνει κάποια αλλαγή, δεν ξέρω. Πάντως, όσο εξακολουθείτε να κάνετε ότι σας λένε, δεν πρόκειται να δείτε φως. Αν κάνετε ότι σας λέω εγώ, τότε ίσως κάτι γίνει, αλλά τότε θα με πείτε χρυσαυγίτη και τ' αρχίδια μου κουνιούνται. Λες και κάθισα να ασχοληθώ ποτέ με τα πολιτικά κοπρόσκυλα της χώρας. Όπως είπα και παραπάνω, δεν χαλάω τον ύπνο μου για πάρτη τους...

Σκατά Χριστούγεννα.

Ζωντόβολα εκπαιδευτικοί

2013-06-17T00:33:00.000+03:00

Έρχονται μέρες εξεταστικής όπου να 'ναι (γι' άλλους έχουν ήδη ξεκινήσει ή έχουν ήδη τελειώσει) και ήρθε η ώρα να πω δυο λογάκια για τους εκπαιδευτικούς που το παίζουν και φίρμες. Έχω και στη δική μου σχολή μερικούς τέτοιους, αλλά ευτυχώς είναι μετρημένοι και δεν τους έχουμε όλη μέρα μέσα στα μούτρα μας. Αλλά όταν τους έχουμε... βρίζουμε και τον άντρα που τις χώρισε!

Έχω να δώσω περίτρανα παραδείγματα ανθρώπων που έγιναν καθηγητές χωρίς να το αξίζουν. Μόνο και μόνο επειδή διάβασαν και μπόρεσαν να περάσουν τα μαθήματά τους, νομίζουν ότι έχουν την ικανότητα να διδάξουν. Ε λοιπόν όχι ρε ζώα! Αυτός που ξέρει να διδάσκει φαίνεται κι ας μην έχει κάνει διδακτορικό όπως μερικοί - μερικοί.

Έχουμε που λέτε μερικούς καθηγητές στο ΤΕΙ που είμαι εγώ, και όχι μόνο στο δικό μου τμήμα, που είναι τόσο μαλάκες που νομίζουν ότι θα έπρεπε να τους λέμε και ευχαριστώ που μας κάνουν μάθημα. Και τους έχουμε καταβρίσει τόσο πολύ (και κρυφά και φανερά) που ο Mikeus θα ένιωθε μειονεκτικά αν ήταν από δίπλα. Μιλάμε για αληθινά ζώα, όχι απλούς παπάρες. Μιλάμε για μαλάκες προχωρημένου επιπέδου, που επειδή έχουν πάρει ένα κωλόχαρτο - για το οποίο πολύ αμφιβάλλω το αν το αξίζουν ή όχι - έχουν την εντύπωση ότι είναι και φωστήρες ρε! Δεν το 'ξερα, να υποκλίνομαι κιόλας όταν τους βλέπω...

Είναι πολύ τέτοιοι καθηγητές. Το χειρότερο στην όλη ιστορία είναι το ότι νομίζουν πως είναι τόσο διάνοιες που πάνε και γράφουν βιβλία, τα οποία αναγκάζουν τους φοιτητές να διαβάσουν. Και δεν έχουν ιδέα από γράψιμο βιβλίου. Δεν περιμένω να είναι τίποτα λογοτεχνικά αριστουργήματα, αλλά ρε γαμώ το κέρατό μου, αν κάνεις μια δουλειά, κάνε τη σωστά τουλάχιστον!

Ας πάρουμε ένα τρανταχτό παράδειγμα που έχω υπόψιν μου.

Ένα βιβλίο σχετικά με τους αεροπορικούς ναύλους κι ότι υπάρχει στη βιομηχανία της επιβατικής αεροπορίας (ή έτσι λένε οι φήμες επειδή το μάθημα λέγεται "Αεροπορικοί Ναύλοι"). Το βιβλίο αυτό είναι επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ γραμμένο. Πολύ επιεικώς όμως. Δηλαδή πιο πολύ επιείκεια δε δείχνεις ούτε σε νεογέννητο μωρό που κλαίει γιατί χέστηκε. Αν ήταν να το χαρακτηρίσω κάπως κανονικότερα, θα έλεγα ότι είναι ένα βιβλίο που μόνο ένας τυφλός θα διάβαζε. Και όχι σε μορφή braille. Στην ίδια μορφή που είναι αναγκασμένοι οι φοιτητές του Τμήματος Τουριστικών Επιχειρήσεων στο ΤΕΙ Αθήνας να διαβάσουν και καταστρέφουν τους αμφιβληστροειδής τους τζάμπα και βερεσέ.

Το βιβλίο είναι τόσο κακογραμμένο που αν έπρεπε να γράψω ξανά την έκθεση σχετικά για το ποια είναι η άποψή μου όσον αφορά τους μαθητές που καίνε τα βιβλία τους στο τέλος κάθε χρονιάς, και αυτό ήταν το μόνο βιβλίο που υπήρχε, τότε η έκθεση μου θα είχε την μορφή αυτή:

Το κάψιμο βιβλίων είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο των ημερών μας. Οι μαθητές εκτονώνονται κατά αυτόν τον τρόπο, θεωρώντας ότι ελευθερώνονται έτσι από κάποια δεσμά που είχαν πάνω τους όλη τη χρονιά.

Αυτό όμως το βιβλίο είναι σκέτη προσβολή για την έννοια κάθε εγγράφου που αποκαλείται "βιβλίο". ΚΑΦΤΕ ΤΟ! ΚΑΦΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΙΕΙ!! ΡΙΧΤΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΡΡΟΙΑ ΕΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ!! Ίσως είναι ο μόνος τρόπος να εξιλεωθεί κανείς από όλα αυτά τα άχρηστα που διάβασε εκεί μέσα.

Είναι ένα περίεργο γεγονός το κάψιμο των βιβλίων, αλλά όταν πρόκειται για βιβλία σαν και αυτό, καλύτερα να καίνε τον συγγραφέα, να του αφαιρούν κάθε δικαίωμα έκφρασης και να αποσύρουν το βιβλίο δια παντός.

Και θα ολοκλήρωνα κάπως έτσι. Έχω πρόλογο, κυρίως θέμα και επίλογο. Από την άλλη αυτό το πράγμα που έχει ορθογώνιο σχήμα είναι 600 σελίδες περίπου σε πάχος και αποκαλείται "βιβλίο", είναι τρομοκρατικό χτύπημα. Επειδή έχει έρθει και στα δικά μου χέρια το εν λόγω βιβλίο, θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι σε μια παράγραφο των 3-4 σειρών επανέλαβε το ίδιο ακριβώς πράγμα 3 γαμημένες φορές!!! Και με τα ίδια λόγια μάλιστα! Δηλαδή, ας είμαστε κάπου ανθρώποι, που λέει και Σεφερλής σε κάποια επιθεώρηση. Αν κάτσει κανείς να διαβάσει αυτό το βιβλίο, μπορεί να του 'ρθει και να αυτοκτονήσει...

Το θέμα όμως είναι ότι υπάρχουν κι άλλοι τέτοιοι καθηγητές. Δεν είναι μόνο ένας ή δύο ή δέκα. Είναι πολλοί. Και ζουν μέσα στην ψευδαίσθηση των πτυχίων τους. Ε λοιπόν, σας πληροφορούμε κύριοι ανάξιοι που γίνατε και διδάκτορες, ότι υπάρχουν φοιτητές που είναι καλύτεροι από εσάς κι ας μην έχουν πτυχία. Είμαστε πιο έμπειροι σε σχέση με εσάς. Γιατί καθόμαστε να κάνουμε τις δουλειές μας ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ! Δε φωνάζουμε παρέα, ούτε αναθέτουμε σε κάποιον που δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις να κάνει τη δουλειά μας για μας.

Αλλά τι να κάνουμε, καραγκιόζηδες υπάρχουν παντού και δυστυχώς θα συνεχίσουν να υπάρχουν για πολύ καιρό ακόμα και θα προσφέρουν στην κοινωνία τέτοιες μαλακίες, τις οποίες θα πρέπει κάποιος φοιτητής να ανεχτεί. Πραγματικά, αν μπορούσα να τους φτύσω κατάμουτρα, θα το έκανα. Αλλά δυστυχώς, χρειάζονται για να μας περάσουν τα μαθήματα. Παντού και σε όλους χρειάζονται αυτοί οι μαλάκες. Αλλά αν έρθει εκείνη η στιγμή που θα ξεσηκωθούν κύματα αγανακτησμένων φοιτητών και θα πάνε να τους ξεμπροστιάσουν και να τους βάλουν στα σκουπίδια, που είναι και η θέση τους, θα ήθελα να είμαι κι εγώ από δίπλα να βοηθήσω...

Reaper's Corner of Thought

2013-05-12T00:03:00.000+03:00

George Carlin. Ένας από τους κορυφαίους stand up comedians των πρόσφατων χρόνων. Ήταν φοβερός ο τύπος. Αυτά που έλεγε ακολουθούσαν μια λογική σειρά. Έβγαζαν νόημα όταν τα σκεφτόσουν μόνος αργότερα. Μέχρι που είδα ένα βίντεο στο οποίο έθιγε τη θρησκεία. Κάτι ακουγόταν περίεργο στην όλη ιστορία και κάθισα να το σκεφτώ μόνος μου για λίγο.

Καλά και βάσιμα αυτά που λέει ο Carlin εδώ. Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα, τουλάχιστον όπως το καταλαβαίνω εγώ. Σκιαγραφεί τον Καθολικό Χριστιανισμό εδώ. Λέει ότι υπάρχει ένα αόρατο ον, το οποίο μας επιβλέπει κλπ κλπ. Εγώ που είμαι Ορθόδοξος Χριστιανός, δεν έμαθα ποτέ ότι ο Θεός στον οποίο πιστεύω είναι αόρατος. Ούτε πως με παρακολουθεί "αφ' υψηλού". Δεν ξέρω τι τους λένε εκεί στις καθολικές εκκλησίες, αλλά εγώ ξέρω ότι ο Θεός είναι "άκτιστο φως" και βρίσκεται παντού τριγύρω μας. Το αν μας παρακολουθεί είναι άλλο θέμα. Πάντως, το γεγονός ότι είναι άκτιστος και όχι αόρατος, έχει μεγάλη διαφορά, καθώς όταν λέμε για κάποιον ότι είναι αόρατος, σημαίνει ότι δεν φαίνεται, λόγω καλού καμουφλάζ ή λόγω των συνθηκών του φωτός που επικρατούν ή κάτι τέλος πάντων που καθιστά την θέαση του ατόμου ή αντικειμένου αδύνατη λόγω κάποιου εξωγενή παράγοντα (τι είπα τώρα...)

Από την άλλη, το να είναι κανείς άκτιστος σημαίνει ότι δεν τον βλέπουμε επειδή δεν μπορούμε. Ο Θεός εκεί είναι και μας λέει πως αν προσπαθήσουμε αρκετά θα καταφέρουμε να τον δούμε. Που σημαίνει ότι ΔΕΝ κρύβεται από κανέναν. Εμείς είμαστε εκείνοι που είναι ανίκανοι να κοιτάξουμε στη σωστή κατεύθυνση. Ούτε ότι είμαστε ανάξιοι μας είπε, όπως αναφέρει ο Carlin, ούτε μας ζήτησε λεφτά για συγχωροχάρτια, ούτε κάψαμε οι Ορθόδοξοι αλλόθρησκους στην πυρά της Ιεράς Εξέτασης. Και η Ιερά Εξέταση ήταν Καθολική! Εκτός κι αν μου διαφεύγει κάτι εδώ, που είμαι σίγουρος ότι κάτι ξεχνάω...

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα του αείμνηστου κωμωδού ήταν η "θρησκεία" σε ευρύ επίπεδο και όχι συγκεκριμένα το τι τους λέει η Καθολική εκκλησία. Είναι ένα θέμα που παίρνει πολύ συζήτηση και υπάρχουν απόψεις όσοι και άνθρωποι. Εγώ απλά ήθελα έτσι να σχολιάσω μερικά από αυτά που λέει ο Carlin, γιατί μου φάνηκαν περίεργα. Όπως αυτό που λέει στη μέση περίπου του βίντεο, ότι δηλαδή ο "Θεός" μας λέει ότι είμαστε ανάξιοι. Και το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί δεν ξέρω ποιος θεός είναι αυτός που το λέει, αν είναι ο Θεός που το λέει ή αν είναι κόλπο των "υπηρετών του Θεού" για να γαμήσουν την ψυχολογία των πιστών και να τους κάνουν ακόμα πιο φανατικούς σε σημείο να ξαναρχίσουν οι ιεροί πόλεμοι.

Ο δικός μου Θεός, αν έχω πιάσει το νόημα αυτού που πιστεύω, δε μου λέει ότι είμαι ανάξιος. Μου λέει ότι αξίζω το ίδιο με αυτά που κάνω. Από εκεί και πέρα, αν θέλω να αξίζω περισσότερα, τότε πρέπει να προσπαθήσω σκληρότερα. Αυτό μου θυμίζει κάτι που μου είχε πει η καθηγήτρια των Θρησκευτικών στην Β' Λυκείου:

"Αυτό το πράγμα πρέπει να το καταλάβεις καλά. Όλοι πάνε στον Παράδεισο. Όλοι. Ακόμα κι αν πιστεύουν σε άλλη θρησκεία. Γιατί ακόμα κι έτσι θα ζουν κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής, που θα τους επιτρέψει μεταθάνατον να απολαμβάνουν το μέγιστο των προσδοκιών που λέει η θρησκεία του καθενός. Για τους μουσουλμάνους είναι το μέλι με το ρύζι και οι παρθένες κοπέλες. Για τους Βουδιστές είναι η μετενσάρκωση σε ένα ον καλύτερο από αυτό που ήταν στην ζωή που ολοκλήρωσαν. Εμείς οι Χριστιανοί λέμε ότι θα είμαστε κοντά με τον Θεό. Όλοι κάθονται κοντά στον Θεό. Όταν πεθαίνει ο άνθρωπος θυμάται να ζητήσει συγχώρεση για τα σφάλματα που έχει κάνει στη ζωή του. Δες όμως αυτή την πλευρά: εκείνος που όλη του τη ζωή αγωνιζόταν να ζει σύμφωνα με τους κανόνες του Θεού και να κάνει ενάρετη ζωή, θα είναι σε... πιο κοντινό κάθισμα από εκείνον που όλη του τη ζωή ήταν ανέμελος και ζήτησε την τελευταία στιγμή συγγνώμη για τα σφάλματα που έχει κάνει."

Το ξέρω ήταν μεγάλο, αλλά δείχνει ακριβώς το νόημα της θρησκείας. Κανείς δε σου είπε ότι είσαι ανάξιος. Μόνο ότι είσαι τόσο άξιος όσο και οι πράξεις σου. Από κει και πέρα, βγάλε συμπέρασμα μόνος σου και κάνε ό,τι καταλαβαίνεις και ό,τι σε φωτίσει ο εκάστοτε θεός σου. Ακόμα κι αν είναι ο ήλιος, όπως είπε ο Carlin.

Aυτά και για σήμερα. Υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα να συνεχίσω το κείμενο την επόμενη φορά. Α, btw είδα την ταινία Gamer και είναι ένα απλό σίχαμα. Μην τη δει κανείς. Gerard Butler είναι ο πρωταγωνιστής, αλλά η ταινία είναι απλά γάγγραινα!

Ip Man

2013-05-01T15:42:00.000+03:00

Ή αλλιώς και Yip Man. Ή αλλιώς και Yip Kai-man. Ο άνθρωπος που εκπαίδευσε τον Bruce Lee. Ένας απίθανος καλλιτέχνης. Και βάζω τη λέξη αυτή, καθώς τις ονομάζουμε "πολεμικές τέχνες". Ξέρω δεν ισχύει, αλλά στην Κίνα υπήρχε πάντοτε ένας συσχετισμός ανάμεσα σε πολεμικές τέχνες και στις εικαστικές τέχνες. Είδα πρόσφατα τις 3 ταινίες που έχουν βγει και έχω κατενθουσιαστεί.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να δει κάποιος τις ταινίες αυτές. Εγώ το έκανα γιατί είχα διαβάσει κάποια πράγματα από τον βίο του και μου κίνησε την περιέργεια. Βέβαια, συνειδητοποίησα ότι οι ταινίες δεν είναι απόλυτη παρτιτούρα της ζωής του, αλλά έχουν κι ένα φανταστικό στοιχείο για να προστεθεί το δράμα. Παρόλα αυτά όμως, δεν απογοητεύουν καθόλου.

Η απεικόνιση μέρους της ζωής του μεγάλου αυτού δασκάλου ήταν κάτι το οποίο πιστεύω δυσκόλεψε αρκετά, αλλά όχι πάρα πολύ. Ο λόγος είναι ότι ζητήθηκε βοήθεια από τον μεγαλύτερο γιο του Yip Man, τον Yip Chun (οι κινέζοι βάζουν πρώτο το επίθετο και μετά το όνομα). Σε μία από αυτές τις ταινίες, την Yip Man: The Legend is Born, κάνει μάλιστα κι ο ίδιος εμφάνιση ως ένας άλλος δάσκαλος του Wing Chun. Αργότερα γίνεται δάσκαλος του νεαρού, όπως απεικονίζεται, Man.

Η ταινίες έχουν ενδιαφέρουσα πλοκή και είναι αριστουργήματα. Απλά δείτε τις (ξέχασα τι ήθελα να γράψω...)

TR

Άνθρωποι vol.12 part 2

2013-03-16T18:54:00.000+02:00

Κι αφού επιτέλους βαρέθηκα αρκετά και άκουσα μερικά ζαβά στο ενδιάμεσο από τότε που έγραψα το αρχικό κείμενο, θεωρώ πως είναι πλέον ώρα να συνεχίσω το γιατί κάθομαι και παίζω ακόμα. Το βασικό που κάποιος πρέπει να ξέρει πάντως, είναι πως όταν ασχολείσαι με κάτι περισσότερο χρόνο απ' ότι με οτιδήποτε άλλο έχεις ασχοληθεί ποτέ σου, τότε δεν λες απλά ότι είσαι φανατικός. Είναι η ζωή σου. Και σε κάποια σημεία κάνεις προσθήκη και άλλων δραστηριοτήτων.

To λοιπόν η ιστορία έχει ως εξής: η τεχνολογία εξελίσσεται και υπάρχουν άτομα που μπορούν να την αξιοποιήσουν σε περισσότερους από 5 τομείς ώστε να την απολαμβάνει η ανθρωπότητα. Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια είναι ένας από αυτούς τους τομείς. Ένας τρόπος να διασκεδάζει κανείς στο σπίτι εύκολα και πολλές φορές με παρέα. Πολλοί δυσανασχετούν με τον συγκεκριμένο τρόπο διασκέδασης. Κυρίως άνθρωποι που είναι πολύ παλαιάς σχολής, αλλά και μερικοί των τελευταίων γενεών.

Με ρώτησε ένας γνωστός πριν αρκετό καιρό γιατί κάθομαι και ασχολούμαι με τα ηλεκτρονικά και γιατί μου αρέσουν. Συγκεκριμένα, μου είχε πει κιόλας "Τι κάθεσαι μέσα; Αν βγεις έξω θα δεις κόσμο, θα γνωρίσεις καινούριες φάτσες, άλλους ανθρώπους... Μέσα που κάθεσαι χαλάς τα μάτια σου και δε θα βρεις γυναίκα".

Δεκτόν. Δε θα βρω γυναίκα όταν κάθομαι μέσα, δε θα γνωρίζω κανέναν και θα χαλάσω τα μάτια μου. Όμως αν βγω έξω χωρίς να δίνω σημασία στον καιρό, θα αρρωστήσω. Αν βγω έξω και πάω για γνωριμίες μπορεί στις 5 απόπειρες που θα κάνω, οι 6 να είναι αποτυχημένες με τα σούργελα που τριγυρνάνε στον κόσμο, θα τσατιστώ με τους τραμπούκους που θα βάλουν για μπράβους, θα με πιάσουν τα διαόλια μου και στο τέλος θα πιαστούμε στα χέρια και πολύ πιθανόν κάποιος θα φτάσει στο ΚΑΤ ή στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα. Οπότε και εγώ θα χαλαστώ και η μούρη κάποιου θα γίνει κρέας.

Πρέπει να αρχίσει να καταλαβαίνει ο κόσμος ότι δεν έχουμε όλοι τα ίδια ενδιαφέροντα. Εσένα σε ενδιαφέρει να γαμιέσαι κάθε βράδυ με άλλη γυναίκα, εγώ γουστάρω να βλέπω διαστημικά γραφικά και να περνάω καλά με τους φίλους μου. Ποιοι είναι περισσότεροι; Εσείς οι δύο; Ή εμείς οι "όσοι-μαζευτούμε-κάθε-φορά"; Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να σταματήσω/παρατήσω/μην αρχίσω να αγαπάω αυτό που μου δίνει η τεχνολογία και η εξέλιξή της, για να "έχω παρέα". Επειδή κάθομαι μέσα σημαίνει ότι δεν έχω παρέα; Για κάναν forever alone με περνάς δηλαδή;

Ακούγονται παράπονα γιατί τα μικρά παιδιά μένουν πλέον μέσα αντί να βγαίνουν έξω να παίξουν καμιά μπάλα με τους φίλους τους. Λοιπόν σας έχω νέα. Με τους φίλους τους παίζουν! Και το ακόμα πιο σοκαριστικό; Παίζουν μπάλα!!!

Όχι ρε μαλάκα, τι βρήκα εδώ; Ποδοσφαιράκι στο PS3; Θα έρθει η συντέλεια του κόσμου μήπως; Πολλοί τώρα θα σκεφτούν ότι δεν είναι το ίδιο το να παίζεις σε ένα γηπεδάκι με το να είσαι στον καναπέ και να κουνάς δυο μοχλούς. Πως δεν είναι το ίδιο; Εγώ θυμάμαι πως όταν ήμουν μικρός και παίζαμε με τους φίλους μου στις αλάνες, λέγαμε "Εγώ είμαι ο Beckham! Εγώ είμαι ο Ronaldo! Eγώ είμαι ο Roberto Carlos!" Ποια η διαφορά επομένως του να είσαι ένας παίκτης και να είσαι μια ολόκληρη ομάδα; Που είναι το κακό; Είμαι από μια γενιά που πρόλαβε και το παιχνίδι στις αλάνες, αλλά η ίδια γενιά ήταν που είδε να γεννιούνται οι οικιακές συσκευές διασκέδασης, ή αλλιώς κονσόλες.

Kι αφού είδαμε ότι το μέλλον στο κελεπούρι βρίσκεται μέσα σε αυτές τις κονσόλες αρχίσαμε να αφήνουμε τις αλάνες σιγά-σιγά. Δεν τις εγκαταλείψαμε. Μόνο μειώσαμε το χρόνο που ήμασταν έξω. Όταν πλέον μεγαλώσαμε λίγο παραπάνω και άρχισαν να βγαίνουν παιχνίδια βαρβάτα, όπως τα GTA κλπ, τότε αφήσαμε εντελώς τις αλάνες.

Πλέον, στην 3η γενιά κονσολών που μας αφήνει για την 4η, η οποία έχει ήδη ξεκινήσει αποτυχημένα με το Wii U, έχει γίνει η εισαγωγή για τρόπους με τους οποίους μπορούν οι gamers ανά τον κόσμο να γνωρίζονται μεταξύ τους, να συζητάνε τα αγαπημένα παιχνίδια τους, να δίνουν ο ένας συμβουλές στον άλλο κλπ. Στην 4η γενιά αυτό το στοιχείο θα ενδυναμωθεί ακόμα περισσότερο. Επομένως, πάρ' τ' αρχίδια μου που θα μου πεις ότι δε γνωρίζω κόσμο με το να κάθομαι σπίτι!! Σε πληροφορώ μάλιστα ότι θα βρω άτομα τα οποία θα έχουν ακριβώς τα ίδια γαμημένα ενδιαφέροντα με μένα. Και θα είναι και πιο ασφαλής οι γνωριμίες (αυτό είναι σχετικό), καθώς εάν δω τον άλλο ότι είναι περίεργος, μπορώ να τον κλείσω κατάμουτρα, να τον διαγράψω από τις επαφές μου και να τον μπλοκάρω.

Δεν μπορώ να το καταλάβω, δηλαδή μόνο το facebook είναι αποδεκτό μέσο γνωριμιών; Κι αυτό βασίζεται σε γαμημένη τεχνολογία. Γιατί δε λένε τίποτα γι' αυτό; Επειδή δηλαδή εκεί έχει λογαριασμό το κάθε πουτανάκι κι ανεβάζει τις ξεκωλιάρικες φωτογραφίες του, με το στριγκάκι μες τον κώλο από τα 12 και με το μακιγιάζ πουτάνας στη μούρη, αυτό δεν μετράει σαν καταστρεπτική επίπτωση; Το λέμε "σελίδα κοινωνικής δικτύωσης", για να κρύψουμε ότι είναι ένα διαδικτυακό μπουρδέλο; Για να μην προσβάλλονται οι χρήστες του; Την ίδια φιλοσοφία με το PlayStation Network και το Xbox Live ακολουθεί. Τα ίδια χαρακτηριστικά έχουν και τις ίδιες δυνατότητες. Για να μην πω ότι οι κονσόλες το γαμάνε το facebook, γιατί έχουν και καλύτερα παιχνίδια.

Αλλά και πάλι, το να φωνάζω εγώ εδώ και να βρίζω τους πάντες που είναι στραβόμυαλοι, δεν έχει αποτέλεσμα. Δεν γίνεται να βγάλω το μυαλό μου και να το βάλω σε κάποιον άλλο, για να δει πως βλέπω εγώ τα πράγματα και να δει γιατί σκέφτομαι όπως σκέφτομαι. Αλλά δε βαριέσαι; Καλά να 'μαι, να ρίχνω βρισίδια. Λες και θα μου πει κανείς τίποτα...

Άνθρωποι vol.12

2013-02-24T12:50:00.000+02:00

Με ρωτάνε πολύ συχνά γιατί εξακολουθώ να ασχολούμαι με ηλεκτρονικά παιχνίδια, γνωστά ευρέως με τον αγγλικό όρο "games". Είναι σχετικά απλή η απάντηση, αλλά είναι σύνθετη η ανάλυση του θέματος. Κι επειδή ψιλοβαριέμαι να κάτσω να αναλύσω ΤΩΡΑ, θα το κάνω καμιά άλλη φορά, που θα έχω χρόνο. Οπότε θα δώσω την απλή απάντηση μόνο:

ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!

Τέχνη vs Λογική

2013-02-16T17:20:00.000+02:00

Πρόσφατα βρήκα αυτό το βίντεο στο Youtube. Πάλι καλά δεν είμαι κάνας γέρος, γιατί θα μου έφευγαν τα δόντια με τις παπαριές που είδα.

Πρώτη αντίδραση. Δεύτερη αντίδραση. Τρίτη αντίδραση. Κι άλλα ωραία. Τόσα όργανα περίεργα υπάρχουν κι ο μάστορας εκεί πάνω διάλεξε κώλους. ΚΩΛΟΥΣ!! Τι άλλη μαλακία πρέπει να δω σε αυτόν τον πλανήτη, Θεέ μου;

Ο κύριος παίζει τουμπερλέκια ως επί τω πλείστω κι απ' ότι είδα στο κανάλι του. Και σκέφτηκε μια μέρα "Χμμ, πως να ανεβάσω τα views; Πως μπορώ να γίνω κι εγώ διάσημος και να με προσέξουν; Α!, το βρήκα! Θα βάλω αυτό που πουλάει. Κώλους!"

Κι έτσι έκανε μια οντισιόν(αρχίδια οντισιόν μεταξύ μας), είδε ποιες είναι οι πιο ξεκωλιάρες που ήθελαν να γίνουν διάσημες επίσης και τις έστησε μπροστά του, φορώντας τους στριγκάκια. Όχι άσχημο σαν εικόνα. Αλλά όταν άρχισε να σφαλιαρίζει τους κώλους τους λες και ήταν ζυμάρι, ξέρω 'γω, εκνευρίστηκα που κάθισα και το είδα. Δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει στον πλανήτη. Όλοι θέλουν να γίνουν διάσημοι, αλλά ας τηρούμε και κάποιες βασικές αρχές.

Τώρα ο καραγκιόζης αυτός θέλει να μου περάσει εμένα για τέχνη το κωλοσκάμπιλο. Πλάκα μου κάνεις ρε μάπα; Λες κι εγώ δεν ξέρω να βαράω. Υπάρχουν κάποια όρια σε ότι αφορά την Τέχνη. Τέχνη είναι αυτό:

Και είναι από τα δυνατά δείγματα Τέχνης. Τέχνη είναι αυτό:

Στη χειρότερη, Τέχνη είναι κι αυτό:

Αυτό που κάνει ο παπάρας στην εισαγωγή, δεν είναι καμία μορφή Τέχνης. Δεν είμαι εγώ που έχω υψηλά στάνταρ, ούτε η κομφορμιστική κοινωνία με έχει μετατρέψει σε ένα γουρούνι που τρώει ότι του πετάνε.Αλλά κάποια πράγματα έχουν κι όρια.

Ο τύπος ήθελε να παίξει με τα νεύρα όσων έχουν έστω μια στοιχειώδη γνώση και να προκαλέσει την οργή όσων γνωρίζουν κάτι παραπάνω. Είναι επιεικώς καθυστερημένο αυτό που έκανε. Όλοι θέλουν να γίνουν γνωστοί, αλλά ρε πούστη μου, να το αξίζεις τουλάχιστον. Αν έχεις ταλέντο, θα σε εντοπίσουν. Δε χρειάζεται να κάνεις τέτοιες μαλακίες.

Και στο κάτω-κάτω της γραφής, όλοι οι κώλοι ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΗΧΟ!!! Τη λογική του να βάλει κανείς και να σκεφτεί, θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα. Δεν έχει σχέση ούτε τι χρώμα είναι, ούτε η πυκνότητα, ούτε η πολυατομική μάζα που διασπάται σε απειροστημόρια και δημιουργούν εκρήξεις ήχου ανάλογα με την ταχύτητα κρούσης από αντικείμενο του οποίου η μάζα σε συνάρτηση με το υψόμετρο και την γωνία κρούσης παράγει ενέργεια. Είναι κώλος. Τον ίδιο ήχο θα βγάλει είτε τον δικό σου χτυπήσεις, είτε της Kim Κardashian χτυπήσεις είτε του Big Show. Δηλαδή γιατί θέλει να υποτιμήσει τη νοημοσύνη μου, προσπαθώντας να με πείσει ότι οι κώλοι βγάζουν διαφορετικούς ήχους;

Αν ψάχνει για μαλάκες, θα βρει αρκετούς. Αλλά δεν είμαι ένας από αυτούς και θα τον βρίζω όσο μπορώ. Αν θέλει να αναγνωριστεί από το ευρύ κοινό, να κάνει κάτι άξιο αναγνώρισης. Με αυτές τις μαλακίες θα το πετύχει, αλλά θα έχει δώσει τη λάθος εικόνα.

Και κάτι άλλο: που είναι τώρα τα κινήματα εκείνα που προωθούν τα δικαιώματα των γυναικών; Γιατί πάνε στον Πάπα και τον βρίζουν (χωρίς να ξέρουν πολλές φορές και οι ίδιες τι τους έχει κάνει) και δεν πάνε σ' αυτό το φαλλικό γουρούνι να του ξηγηθούν αλμυρό φιστίκι; Ή μήπως επειδή δεν έχει κάμερες εκεί για να τις τραβήξουν καθώς θα πετάν έξω τα βυζιά τους, θεωρούν ότι δεν θα έχει αντίκρυσμα η κίνησή τους; Μόνο μαλακίες ξέρουν να κάνουνε κι αυτές οι καριόλες πολυτελείας. Άντε μην αρχίσω και μ' αυτές τώρα...

Πάρε, πάρε! Φρέσκο πράμα λέμε!!

2013-02-02T17:05:00.002+02:00

2013. Η χρονιά είναι άκρως βαρετή. Ένας μήνας έχει περάσει μόνο κι όλα έδειχναν ότι θα γίνουν χειρότερα με τον καιρό. Κι όμως... Έγιναν χειρότερα εδώ και... 2 χρόνια! Πρόσφατα έμαθα κάτι το οποίο με έκανε σχεδόν να γίνω εγώ βομβιστής, όχι του Mall - γιατί εκεί κυκλοφορούν αθώα παιδάκια να 'ούμε - αλλά της Βουλής. Που λέτε ρε παιδιά, επί Jeffry ψηφίστηκε ένας νόμος... μα τι νόμος! Δεν μπορώ να βρω κάτι που να ωχριά μπροστά του. Πραγματικά. Έχει μετατραπεί η Ελλάδα σε κρεαταγορά σύμφωνα με αυτόν το νόμο.

Και εξηγώ. Επί Γεωργίου Παπανδρέου το 2011, ψηφίστηκε νόμος σύμφωνα με τον οποίο όλοι οι Έλληνες πολίτες θα είναι από 1/5/2013 αναγκαστικοί δότες και όχι δωρητές οργάνων. Με άλλα λόγια, όποιος πεθαίνει μπορούν οι γιατροί να του πάρουν μια σπλήνα, ένα νεφρό, μια καρδιά ή ο,τιδήποτε άλλο και να τα δώσουν σε κάποιον άλλο που τα χρειάζεται. Ή τα κάνει συλλογή (λέμε τώρα). Κι αυτό χωρίς να ρωτήσει συγγενείς ή να είναι ο ίδιος ο εκλειπών εγγεγραμμένος δωρητής οργάνων. Χωρίς συγκατάθεση με άλλα λόγια.

Ακόμα πιο εξωφρενικό, είναι το δικαίωμα που έχει δοθεί σε γιατρούς να κλείνουν τα μηχανήματα εάν κάποιος είναι σε κώμα. Δηλαδή, εάν πάθει κανείς ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα και μείνει φυτό, θα μπορεί κάθε γιατρός να πάει και να τον κλείσει από τα μηχανήματα που τον κρατάνε στη ζωή γιατί έτσι γουστάρει, ξανά χωρίς συγκατάθεση. Ακόμα κι αν ο άλλος έχει πιθανότητες να επιζήσει μετά από 1-2 μήνες, θα τον γράψουν στ' αρχίδια τους και θα τον σκοτώσουν. Δολοφονία πιο απλά. Εκ προθέσεως. Και η δικαιολογία σε αυτό θα είναι ότι κάποιος άλλος χρειάζεται τα όργανα.

Μαλάκα σοβαρά, δεν παίζει να έχω ακούσει πιο βάρβαρο νόμο. Η μεγαλύτερη καφρίλα απ' όλες είναι το γεγονός πως είναι νόμος, που λογικά βρίσκεται στο Σύνταγμα. Δηλαδή έχουμε ένα Σύνταγμα, του οποίου ο σκοπός είναι να ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ τον πολίτη κι εδώ γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Αν αυτό είναι προστασία, προτιμώ να ζω εκτός του συγκεκριμένου Συντάγματος. Καλύτερα να με βλέπουν σαν αγροίκο, παρά σαν κομμάτι κρέας έτοιμο προς κατανάλωση. Γιατί σαν αγροίκος θα έχω την αξία ανθρώπου, έστω και βαρβάρου.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η μαλακία, διότι επιτρέπεται στα όργανα που τυχόν θα παίρνονται, να δίνονται μετά στον οποιονδήποτε και σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Έγινε δηλαδή η Ελλάδα το κρεοπωλείο όλου του πλανήτη. Πάρτε, δίνω καλό πράμα, εν ολίγοις. Δε φτάνει που θα μου πάρουν τα 'ντερα χωρίς να με ρωτήσουν, θα τα δώσουν και στον κάθε στεναχωρημένο. Δε λέω, πράξη καλοσύνης είναι. Αλλά δεν έχω ακούσει να γίνεται κάτι παρόμοιο σε οποιαδήποτε άλλη χώρα στον πλανήτη. Τρελό;

Αχχχ, τι τραβάμε κι εμείς. Αφού το συζήτησα αυτό με φίλους μου, μου είπε ο BigBoss ότι μπορείς να κάνεις υπεύθυνη δήλωση με την οποία μπορείς να ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ να γίνει κάτι από τα παραπάνω και να κρατήσεις τα σωθικά σου για σένα. Κι αν παραβλέψουν τη δήλωση αυτή οι γιατροί, θα έχουν κυρώσεις. Ότι κυρώσεις και να έχουν όμως, αν θέλουν να σου πάρουν τα παπάρια και να τα δώσουν σε άλλον, ούτε ο Θεός τους σταματάει.

ΠΗΓΗ: Εδώ

Καλά... Χριστούγεννα

2012-12-25T17:13:00.000+02:00

Το λοιπόν ρε παιδιά, από εδώ που βρίσκομαι και γράφω στο blog (πάλι καλά έχει καλή ταχύτητα το ίντερνετ) μετά το τέλος του κόσμου, περιμένω τον καινούριο χρόνο. Είναι ψιλομαρτύριο αυτές οι 6 μέρες, αλλά τι να κάνεις. Το ανέχεσαι. Εδώ πάνω δεν πρόκειται να βάλουν άλλα μέτρα. Αντίθετα εκεί κάτω, θα καθίσετε να βασανίζεστε... Που να πάρει, αφού έχει επέλθει το τέλος του κόσμου. Ποιος θα κάτσει τώρα να φάει το παλούκι που ετοίμαζαν οι μέγιστοι αυτοί πολιτικοί της τιτάνιας εκείνης Ελλάδος; Γκαντεμιά!

Άλλος ένας χρόνος πάει, ακόμα μια φορά η κατάσταση είναι τραγελαφική. Παντού. Χωρίς εξαιρέσεις. Η μαλακία πάει σύννεφο και θα συνεχίσει για αρκετό καιρό απ' ότι φαίνεται. Κάποιοι την έχουν κάνει σφεντόνα και κάποιες την έχουν κάνει πηγάδι.... Άντε ύστερα να "κλείσουν τρύπες" και να "συμμαζέψουν" τα ασυμμάζευτα. Όπου να 'ναι φεύγει το 2012 κι έρχεται το 2013 (να την φας και να 'ναι κρύα! xD ).

Τι περιμένω να δω το '13; Χμμ, για να σκεφτώ, για δώστε μου λίγο χρόνο.... Α! το βρήκα. Μαλάκες, μαλάκες και... ε... ποιο ήταν το τρίτο ρε φίλε τώρα... Α! ναι. Μαλάκες που θα παριστάνουν ότι προσπαθούν να σώσουν την Ελλάδα. Ίσως και μερικές θεωρίες για το τέλος του κόσμου. Ξανά. Ννναι, μάλλον έχει παλιώσει αυτό το σενάριο. Ε, αφού και οι Μάγια δεν το πέτυχαν, τι στο διάλο! Κάτι πρέπει να πηγαίνει στραβά.

Αλλά δεν ανησυχώ ούτε γι' αυτό. Όλο και κάποιον θα βρούμε να κατηγορήσουμε για την επόμενη μίζερη απόπειρα κατεστραμμένων καραγκιόζηδων που προσπαθούν να αναδειχθούν παίζοντας τους έξυπνους, καθώς θα βρουν κάτι να πουν ώστε να "στηρίξουν" το επόμενο τέλος του κόσμου. Παρεμπιπτόντως, την Παρασκευή που ήταν το τέλος του κόσμου πήγα και είδα την ταινία Hobbit. ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ!!! Ίσως εκεί έγινε κάποιο βραχυκύκλωμα στον πλανήτη και γι' αυτό επέζησε ο μάταιος τούτος κόσμος.

Τι άλλο να περιμένει κανείς... Κάτι χιλιάδες επιπλέον οικογένειες να χάνουν τις δουλειές τους και να βρίσκονται στον δρόμο λόγω κρίσης. Τίποτα πολιτικά πρόσωπα να μαζεύουν λεφτά που ούτε στον κώλο τους να χωράνε πια. Αχ, ρε πούστη μου... Είπα να μη βρίσω μέρα που είναι, αλλά ρε γαμώτο δεν αντέχω! Δεν παριστάνω τον κομμουνιστή, γιατί κι αυτοί είναι από άλλη φάρα. Μάθαμε και τα δικά τους σκατορθώματα. Παίζει να είναι οι χειρότεροι παπάρες από όλους τους άλλους.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι οι πολιτικές αρχές της χώρας αυτής παίρνουν "μισθό" 7000 ή και 8000, όταν ο κοσμάκης αναγκάζεται να βγάλει τα έξοδα του μήνα με πέντε κατοστάρικα. Και στην ουσία τι κάνουν; Ξύνουν τ' αρχίδια τους! Οχτώ χιλιάρικα για να κάθονται και να λένε ένα μάτσο μπαρούφες! Ύστερα να μην αναρωτηθώ, σαν νοήμων άνθρωπος, ποιος μαλάκας ευθύνεται που τους επιτράπηκε να παίρνουν τόσα λεφτά;

Ξέφραγο αμπέλι, μάγκες. Δεν έχει μέλλον. Πουθενά δεν έχει μέλλον. Όποια χρονιά και να 'ρθει το αποτέλεσμα θα είναι μηδέν. Ούτε οι "προφητείες" των Μάγια, που ο καθένας εκλαμβάνει όπως θέλει, ούτε οι Μασόνοι ούτε ούτε ούτε... Κανένα τέλος του κόσμου δε θα μας σώσει. Είναι πραγματικά τράτζικ κατάσταση και την παρουσιάζω ακόμα πιο μαύρη, αλλά λέω μόνο αυτό που βλέπω.

Ώρες - ώρες μου 'ρχεται να κάνω μια ανακοίνωση, στην οποία θα προβλέπω κάπου στις 300 δολοφονίες ανθρώπων. Τότε να δούμε για τέλος του κόσμου.

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά (εντός ολίγου) και να ακούτε Buckethead.

The Hobbit

2012-12-22T20:41:00.000+02:00

Εχθές πήγα με τον Zaratoth και είδαμε τη συγκεκριμένη ταινία. Μπορώ να πω ότι με ευχαρίστησε ιδιαίτερα. Είχα καιρό να πάω σινεμά κιόλας, οπότε εκεί είχα ένα θέμα, αλλά η ταινία δεν απογοήτευσε. Φαίνεται ότι ο Τόλκιεν, ήξερε να δημιουργεί αριστουργήματα.

H ταινία έχει περιβάλλον. Σε ατμόσφαιρα δεν θα το έλεγα, γιατί σε ένα ιδιαίτερα μεγάλο κομμάτι έχει πολύ έντονο το κωμικό στοιχείο. Ενημερώθηκα καταλλήλως ότι το αυτό συμβαίνει και εντός του βιβλίου, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν αλλάζει τη γνώμη μου. Δεν είναι ότι καταστρέφει την ταινία ή κάτι τέτοιο, απλά δεδομένου του ότι ο ίδιος άνθρωπος έγραψε τον Άρχοντα περίμενα μια διαφορετική ατμόσφαιρα και περισσότερη δράση. Να πέφτει ξύλο, το αίμα να είναι μόνιμο τατουάζ στις μούρες όλων κλπ.

Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο όμως. Στην ταινία βλέπουμε την ιστορία του Bilbo Baggins, θείο (αν θυμάμαι σωστά) του Frodo από τον Άρχοντα. Του τύπου δηλαδή που κουβαλάει το δαχτυλίδι. Σε αυτή τη ταινία, μαθαίνουμε πως ο Bilbo είναι συνδεδεμένος με όλα όσα γίνονται στον Άρχοντα (ή με κάποια από αυτά για να είμαι ειλικρινής). Τη συνάντηση με τον Gandalf και το πρώτο ταξίδι ενός χόμπιτ με μια συντροφιά 13 νάνων προς την πατρική τους γη, την οποία έχασαν.

Η ταινία έχει φοβερά πλάνα. Φοβερά όμως. Και για μένα είναι από τους βασικούς παράγοντες στο να πω ότι μια ταινία ήταν ωραία ή όχι. Κι αυτή έχει πάρα πολύ καλά πλάνα. Ειδικά σε κάποια σημεία που έχει κάτι υπέροχα πανοραμικά... Απλά μένεις με το στόμα ανοιχτό. Εγώ τουλάχιστον.

Η ιστορία είναι επίσης δυνατή. Και καλά δεμένη. Δεν έχω διαβάσει κανένα από τα βιβλία του Άρχοντα, ούτε το συγκεκριμένο, αλλά μπορώ να πω ότι είχαν δυναμικότητα οι χαρακτήρες. Ο καθένας κουβαλάει τη δική του ιστορία κι όλοι μαζί βγάζουν ένα μήνυμα.

Χωρίς να γνωρίζω κάτι και με κάθε επιφύλαξη, θέλω να πω ότι νομίζω πως η ιστορία του Hobbit, είναι αυτό το μυθιστόρημα που έγραφε ο Bilbo κατά τη διάρκεια του Άρχοντα. Εκείνο που είχε τον τίτλο There and Back Again.

Αν δεν έτυχε να δείτε την ταινία, τρέχτε όπως είστε. Το λογικό είναι να μείνετε ικανοποιημένοι. Και η μουσική επένδυση είναι υπέροχη και τα εφέ είναι καλοφτιαγμένα και δεν λείπει τίποτα από την ταινία. Έφοδο στους σινεμάδες!

Fair and Unfair

2012-12-02T19:40:00.002+02:00

So I was playing some nice League of Legends matches yesterday and in one of the matches I get 3 leavers. The match turns in 5 sv 2 in other words. I, being frustrated from the situatuation and not thinking exactly straight, say this:

"it's not even fair to push right now....."

And I get the following reply from an enemy:

"life's not fair"

And my answer to this:

"go die then"

After that, the "offended" enemy said he'd report me. Honeslty? I don't give a shit. But tell me again; why do I have to listen to every pesimistic's piece of shit philosophies about life not being fair and that sort of crap? Life is fair. That game wasn't. I'm not obligated to listen to every idiot's opinions about how he lost his mother at a young age or how his girlfriend dumped him because he was unable to last long or anything like that. I just want to play an even match. That's why I was there.

Seriously now, was he expecting a better answer? When I'm angry I don't tend to lose my temper easily and go rampant, but my brain starts thinking WAY too ahead of anything. So I just start spitting out lines, which sometimes I don't realize what they say. I've said some big truths at times like this, when my conciousness shuts down and hurt a lot of people. But in the end I discover that I never cared for that person to begin with.

It appears that not a lot of people understand sarcasm. Sarcasm according to Wikipedia is "a sharp, bitter, or cutting expresion or remark; a bitter gibe or taunt, usually conveyed through irony or understatement". As origin of the term, Wikipedia provides the following:

The word comes from the Greek σαρκασμός (sarkasmόs) which is taken from the word σαρκάζειν (sarkazin) meaning "to tear flesh, gnash the teeth, speak bitterly".

There's also a lot of usefull information given in that specific article of Wikipedia, which can be found here and is a handy tool for those that are brain-dead. So quit whinning about whatever edgy you hear when YOU make the stupid comment.

When you make the stupid comment, expect and equaly or more stupid answer. The answer reeks of sarcasm. if you can't get it, "go die then".

But anyway, the main subject was what is fair and what isn't. But since I was given that opportunity from the other moron who still dares to say that he is an intelligent being, I took the opportunity to explain what sarcasm is.

So what is fair, huh? Well, more or less we all have a hidden sense of what is fair. It's fair when a car blasts music with its super speakers to be busted by the cops or by an annoyed neighbour, because the music is trash and disturbs the "inner peace". It is fair to destroy someone's bike because he ran over you and didn't even stop to help you, to check if you're okay and stuff. Hell, it's fair to even kill someone because he commited a hideous crime of the same range.

But I won't accept the fact that "life is unfair". Just like I won't admit to believe that it's not fair for a baby to have his name, religion and anything else by its parents is unfair. It's an incapable of doing anything, other than shitting around, existence. Don't give that kind of shit, when you clearly know that a choice can be made at ANY given time. Say you are given a religion. You can simply deny it and turn to another religion just as easy. It's YOUR damn choice, given that you have the intelligence necessary that is needed to think and do something like that.

If you really think that YOUR life is "unfair", then I will keep screaming in your face "JUST GO DIE THEN!!" and move on with my fair life, that is full of fairies and butterflies. And if you take that seriously, then I don't fucking care, damn it! You're an idiot, with brains slower than a Slowpoke and more incapable than a Magicarp.

So all in all, you're plain stupid. For three reasons.

a) You don't get sarcasm, even when it's ramming your ass in and out.

b) Because you're trying to pretend to be cool, but only prove to be an emo.

c) Because I say so.

I really hate this kind of philosophies about life being unfair and shit, that's why I always reply back with extreme sarcasm and people don't understand this kind of sarcasm. Where is this planet going.....

Sarcasm categories

Δημοσιο-γράφει

2012-11-25T19:15:00.000+02:00

Τι είναι αυτό το πράγμα ρε φίλε; Έρχεται ο κάθε στεναχωρημένος και παριστάνει τον δημοσιογράφο χωρίς να ξέρει τα βασικά ενός χειρισμού από PC. Ειδικά τώρα τελευταία, με όλες τις "καυτές" εξελίξεις στα πολιτικοοικονομικά, έχουν δει τα μάτια μου κάτι πράματα.... άλλο πράγμα! Και αυτά σε ηλεκτρονικές εφημερίδες, έτσι; Στην τηλεόραση τους ακούς να μιλάνε και σου έρχεται να χωθείς μέσα στην οθόνη και να κοπανήσεις αυτούς έξω από αυτήν.

Έτσι που λέτε. Κι ας επικεντρωθούμε μόνο στις εφημερίδες για τώρα. Είναι τόσο άχρηστοι ορισμένοι, που θέλουν να τους λέμε και "δημοσιογράφους", όπου δεν ξέρουν να συντάσσουν μια σωστή πρόταση. Συγκεκριμένα τι είδα σήμερα σε τίτλους ειδήσεων που εμφανίζει το Yahoo! από διάφορες εφημερίδες:

Αλβανία: Καταδικάζει τα επιεσόδια στη διάρκεια επίσκεψης του Γκρουέφσκι

Σοβαρά; Αυτά τα επιεσόδια δεν τα έβγαλε ούτε στην αυτόματη διόρθωση; Κι εγώ έχω σπασμένα Office, αλλά προσέχω όταν γράφω. Έλεος.

Μια άλλη είδηση, κίτρινου τύπου, η οποία είναι για τον Αχιλλέα. Τον Μπέο.

Η δεύτερη αυτή περίοδος στην δεύτερη παράγραφο είναι...χωρίς ρήμα! Άσε που τελικά η γκόμενα δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο. Μόνο κάτι φωτογραφήσεις του κώλου έχει κάνει.

Άλλος τίτλος: Πιο ενεργός ρόλο σε Βενιζέλο - Κουβέλη

Αχ, αλήθεια;; Από που είναι αυτός ο δημοσιογράφος της πλάκας που συνέθεσε αυτό το αριστούργημα of a title; Από το Πακιστάν; Από την Αλβανία; Από του κώλου τα εννιάμερα;

Αυτά και άλλα πολλά έχω δει κατά καιρούς στο ίντερνετ. και βαράω το κεφάλι μου. Δεν τους έμαθε κανείς όταν έκαναν τις ασκήσεις τους για το σχολείο, να κάνουν επαλήθευση; Να ξαναελέγχουν τι γράφουν, για να δουν μήπως έκαναν καμιά μαλακία πουθενά; Τότε να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους δασκάλους μου, που από το δημοτικό μου τόνιζαν να ξανακοιτάω αυτό που έγραψα πριν πω ότι τελείωσα με τις εργασίες μου. Μόνο η καθηγήτρια των γερμανικών, μου είχε πει να μην τα ξανακοιτάξω, γιατί αν τα έλεγχα, αποδεικνυόταν ότι "διόρθωνα" τα σωστά.

Αυτά για σήμερα. Και για να αποβάλλω τις ήδη υπάρχουσες περίεργες σκέψεις, ο τίτλος είναι σκόπιμος. Σκεφτόμουν στην αρχή να το γράψω χωρίς την παύλα στη μέση, αλλά με χτύπαγε άσχημα και μου έσπαγε τα νεύρα να βλέπω την αυτόματη διόρθωση με την κόκκινη υπογράμμιση.

Και οι μέρες περνάνε...

2012-11-03T23:35:00.002+02:00

Έχει πέσει τόση πολλή βαρεμάρα σε οποιονδήποτε τομέα κι αν κοιτάξω που ειλικρινά δεν αξίζει τον κόπο να κάνω κάποιο άλλο σχόλιο. Ό,τι κι αν πει κανείς, θα είναι τόσο συνηθισμένο που θα βαρεθεί ο άλλος να το διαβάσει. Κι επειδή δεν έχω σκεφτεί κάνα καλό θέμα να πω καμιά κουβέντα, θα πω για διάφορες ταινίες και σειρές που είδα τελευταία.

Hitman

Μην το δείτε. Είναι λάθος το concept της ταινίας. Ο πρωταγωνιστής δεν έχει στυλ 47, όπως το θυμάμαι εγώ τουλάχιστον) και μου φαίνεται και λίγο κατεστραμμένο από την άποψη της δημιουργικότητας.

Εκτός κι αν θέλετε να δείτε μια ταινία που σκοτώνουν. Τίποτα άλλο.

Naruto

Το τελείωσα να το βλέπω πριν λίγες μέρες. Είναι βασανιστήριο από τη στιγμή που αρχίζουν τα fillers, κι ο μόνος λόγος που το είδα, ήταν επειδή μια κοπελιά στη σχολή το παρακολουθεί και μοιάζει αρκετά με την θηλυκή έκδοση του πιτσιρίκου(χωρίς τα περίεργα σημάδια στη μούρη). Κι επειδή ένας φίλος από την ίδια παρέα υπέθεσε ότι θα μου αρέσει. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τη στιγμή που άρχισαν τα fillers, έγινε χαζοχαρούμενη η σειρά. Το χαλάει. Τόσο πολύ.

Κάντε ότι καταλαβαίνετε.

Ράδιο Αρβύλα

Ξανάρχισαν τα παλικάρια μας. Το πρώτο επεισόδιο που είδα μου άρεσε. Βασικά η φωνή που έκανε την εισαγωγή είχε πλάκα. Και μετά τα βίντεο που έδειχναν με τον Μιχαλολιάκο μου φάνηκαν αστεία. Μπορεί αν τελειώσουν οι ιστορίες με τα τούρκικα να το βλέπω συστηματικά. Προς το παρόν.... Άι σιχτίρ!

Βαριέμαι, δεν γράφω άλλο.

Reaper's Corner of Thought

2012-10-20T20:05:00.000+03:00

Ένα θεματάκι που σκέφτηκα χθες το βράδυ να αναλύσω. Η αυτοθυσία. Τι σημαίνει, σε τι μορφές εμφανίζεται και ό,τι άλλο σκεφτώ αυτή τη στιγμή. Είχα κάτι άλλο στο μυαλό μου, αλλά λέω να το αναβάλω μέχρι νεωτέρας.

Τι σημαίνει λοιπόν το να θυσιάζεται κανείς για κάποιον, κοινώς να αυτοθυσιάζεται; Υπάρχει αρκετή ομίχλη γύρω από το θέμα, καθώς οι απόψεις είναι τόσες όσα και τα ώριμα μυαλά στον πλανήτη: λίγες. Τα υπόλοιπα είναι παραπλανήσεις που λέει ο κάθε "επιστήμονας", που του ήρθε μια μέρα που καθόταν και τα 'ξυνε και θέλει να λέει ότι έχει και άποψη.

Για μένα, η αυτοθυσία είναι να είσαι σε θέση να δώσεις το μέγιστο από αυτά που μπορείς να δώσεις για να βοηθήσεις/συνδράμεις/εξυπηρετήσεις ή όπως αλλιώς θες πες το, έναν φίλο. Βασικά μιλάμε για ΤΟΝ φίλο στην περίπτωση αυτή. Να αποτρέψεις κάτι κακό από το να συμβεί σε εκείνον ή εκείνη που σε ενδιαφέρει περισσότερο από τους υπόλοιπους. Ίσως είναι και περισσότερα από ένα άτομα. Πάντοτε όμως θα σημαίνει ότι εσύ θα στερηθείς από κάτι που θεωρείς σημαντικό, για τη σωτηρία, και την κάθε σωτηρία, ενός ή πολλών σημαντικών ατόμων στη ζωή σου, που δε θέλεις να πάθουν κακό ή να στεναχωρηθούν ή ο,τιδήποτε.

Έχουμε δει αμέτρητα παραδείγματα αυτοθυσίας σε ταινίες του Hollywood. Θεωρώ όμως ότι όλες - αν όχι στην συντριπτική πλειοψηφία τους - παρουσιάζουν τη μορφή του "δίνω τη ζωή μου για να επιβιώσει κάποιος άλλος". Όχι ότι έχει κάτι λάθος αυτή η μορφή, ούτε είναι κατακριτέο το Hollywood που δείχνει αυτό το μοντέλο. Αντιθέτως, δίνει ένα καλό παράδειγμα σε εκείνους που ξέρουν να το ερμηνεύσουν σωστά. Αλλιώς ο καθένας θα σκοτωνόταν για κάποιον άλλο και αυτομάτως θα έπαιρνε τον τίτλο "Ήρωας". Και δεν ταιριάζει σε όλους αυτός ο τίτλος.

Μια άλλη μορφή "αυτοθυσίας", και βάζω τα εισαγωγικά για συγκεκριμένο λόγο, είναι ταυτόχρονα και μία από της πιο ηλίθιες μορφές που έχω ακούσει ποτέ μου. Η θυσία που κάνει κάποιος για τον /την σύντροφό του/της. Και να εξηγήσω γιατί μου φαίνεται τόσο ηλίθια αυτή η περίπτωση, πριν αρχίσει το μπάνιο με τις ντομάτες. Από τη στιγμή, ρε ΤΟΥΒΛΟ, που μπαίνεις στη διαδικασία να συνάψεις σχέση με το άλλο ή το ίδιο φύλο(ποτέ δεν ξέρεις), τότε εννοείται ότι θα κάνεις θυσίες! Πόσο καθυστερημένος/-η πρέπει να είσαι για μην το καταλάβεις; Πραγματικά μου έρχεται να κοπανήσω το κεφάλι μου στον τοίχο κάθε φορά που τυχαίνει και ακούω κάποια κοπέλα να κλαίγεται και να λέει: "Τόσες θυσίες έκανα γι' αυτόν, εκείνος ποτέ δε με σκέφτεται..." και άλλα κλαψομούνικα. Το ίδιο ισχύει και για τους άντρες. Επειδή δηλαδή σε χώρισε η γκόμενα πρέπει να τα βάψεις όλα μαύρα και να σου έρθουν ξαφνικά στο μυαλό όλες οι στιγμές που τις έκανες τα χατίρια - όσο λίγες κι αν είναι - και να τις μετονομάσεις σε θυσίες;

Αυτή είναι απλά η άποψή μου σχετικά με την όλη σύγχυση που επικρατεί γύρω από την έννοια της "θυσίας" και κατ' επέκταση της "αυτοθυσίας". Οι απόψεις εννοείται ότι διαφέρουν, αλλά θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει ένας κοινός άξονας για να κινηθεί κανείς επάνω. Κι από τη στιγμή που δεν έχω ακούσει κάτι που να είναι γενικά αποδεκτό, καθώς είπαμε οι απόψεις διίσταντο, τότε προσπαθώ να δώσω εγώ έναν ορισμό. Επομένως, εγώ το βλέπω κάπως έτσι: η (αυτο)θυσία είναι πολύ κοντά στην στέρηση-αν όχι το ίδιο. Όμως, κάποιος που θα μπει στον κόπο να κάνει αυτή τη γαμημένη θυσία, τότε δεν θα πρέπει ούτε να λυπάται που την έκανε, γιατί είναι ΘΥΣΙΑ και γίνεται ΜΕ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ αυτού που την κάνει, πρώτον, και δεύτερον, να μη θυμάται ξαφνικά ότι την έκανε και να το τσαμπουνάει στο ανάλογο άτομο(ή άτομα) κάθε φορά που θέλει να αναδειχθεί ή να υποχρεώσει τον άλλο να κάνει κάτι ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ. Γιατί τότε πλέον χάνεται κάθε έννοια ευγνωμοσύνης(πως διάολο έφτασα εδώ?!?!?!?!).

Κάνοντας κάτι το οποίο ξέρεις ότι θα ευχαριστήσει τον άλλο, μην περιμένεις ανταπόδοση. Δεν το κάνεις για κάποια αμοιβή. Το κάνεις ακριβώς γιατί θες να τον ευχαριστήσεις. Δεν είναι ούτε επάγγελμα να σου αποφέρει αντίτιμο, ούτε είναι υπόχρεος σε σένα ο άλλος, εκτός αν ΘΕΛΕΙ να σου ανταποδώσει τη χάρη για να σου δείξει ότι σε υπολογίζει ή ότι είναι ντόμπρος άνθρωπος ή γιατί το έχει μέσα του και δεν θέλει να έχει τέτοιου είδους "χρέη" ή ή ή.... Οι παπάδες λένε ότι δεν πρέπει να περηφανεύεσαι για ένα καλό που έχεις κάνει. Εγώ διαφωνώ εν μέρει. Γιατί πιστεύω ότι είναι διαφορετικό το να κάνεις κάτι καλό και το να κάνεις μια θυσία για κάποιον. Σύμφωνα με τη δική μου λογική, εδώ στον Reaper-ό-κοσμο που ζω, όταν κάνεις κάτι καλό, κάνεις μια κοινωνικά αποδεκτή πράξη, για την ευεργεσία του κοινού. Προσωπικά δε θα έλεγα ότι είναι κακό να πεις ότι "έκανα αυτό και νιώθω γαμάτος"(ή περήφανος, γιατί έκανα κάτι που άλλοι κώλωσαν να κάνουν).

Από την άλλη, θεωρώ ότι η θυσία που κάνεις δεν έχει κανένα λόγο προβολής. Δεν είναι διαφήμιση της Q(Q) που παίζει να έχει τους λιγότερους πελάτες και επιστράτευσε μέχρι και την Δούκισσα Νομικού σε ένα βίντεο, μπας και κάνει καμιά πώληση(μεταξύ μας...δύσκολο). Τη θυσία την κάνεις γιατί θέλεις. Ο Αβραάμ πήγε να θυσιάσει το γιο του τον ίδιο, γιατί ήθελε να αποδείξει ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στην κρίση του Θεού που πίστευε. Ή τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ. Επομένως, για κάποιον που απλά ακύρωσε π.χ. μια βόλτα με τους φίλους του ή την οικογένειά του για να είναι με την κοπέλα/αρραβωνιαστικιά κ.ο.κ. είναι γελοίο να λέει ότι έκανε "θυσία" εκείνη τη στιγμή.

Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια άλλη μορφή που παρουσιάζεται σήμερα ως θυσία ενώ στην πραγματικότητα είναι κάτι το μηδαμινό. Και ειλικρινά, βαριέμαι να σκεφτώ κάτι άλλο. Ήδη μου πήρε αρκετό καιρό να ολοκληρώσω το κείμενο αυτό. Και είναι πολύ εκνευριστικό να προσπαθείς να καλύψεις τα πάντα σε ένα κείμενο. Ίσως αν προσέξω κάτι στο εγγύς μέλλον, να το σχολιάσω, αλλά προς το παρόν αφήνω τα πάντα σε αυτό το σημείο. Περιέγραψα το πόσο χαζό ακούγεται να λες ότι κάνεις θυσίες σε μια σχέση. Τα άλλα είναι περιττά. Για τώρα.

TR

Στα τρένα!!!

2012-10-09T15:12:00.003+03:00

Δεν είναι μία από τις μέρες που συνηθίζω να γράφω, αλλά μιας και η κωλοκατάσταση με τα ΤΕΙ, τις απεργίες, τις διαφόρων ειδών κινητοποιήσεις κλπκλπ, με κράτησε σπίτι και σήμερα, δεν είχα τι άλλο να κάνω. Οπότε θα γράψω για κάτι που παρατήρησα τελευταία ότι συμβαίνει.

Ένας φίλος μου παρουσιάστηκε πρόσφατα στη Θήβα και σαν καλοί παιδικοί φίλοι που είμαστε, πήγα να τον δω κανα-δυό φορές. Έχω ταξιδέψει αρκετές φορές με τρένο και είναι πολύ συχνό το φαινόμενο των λαθρεπιβατών. Εκτός κι αν προτιμούν να τους λέμε "τζαμπατζήδες" ή "άτομα του κινήματος Δεν Πληρώνω" ή με τον επίσημο όρο "Μαλάκες, που πάνε γυρεύοντας σφαλιάρες".

Αν εξαιρέσουμε δηλαδή τους ανθρώπους μη Ελληνικής υπηκοότητας (ε, τώρα να λέω ότι είναι Πακιστανοί και Ινδοί και να με λένε ρατσιστή;) , οι οποίοι δεν δίνουν δεκάρα στις 11 από τις 10 φορές για να ανέβουν οπουδήποτε και τους οποίους βρίσκουν οι ελεγκτές και δεν κάνουν τίποτα για να τους μαζέψουν (δεν ξέρω, ίσως να ενημερώσουν την γαμημένη την αστυνομία να έχει στον επόμενο σταθμό μια κλούβα για να τους βάλουν όλους μέσα με το που τους κατεβάσουν ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ, αφού ανέβηκαν χωρίς εισιτήριο), υπάρχουν και κάποια κοπρόσκυλα Ελληνικής καταγωγής (εγχώριο πράμα δηλαδή, "παπούτσι απ'τον τόπο σου" που λένε) τα οποία μπαίνουν γιατί έτσι γουστάρουν και δεν δείχνουν ούτε εισιτήριο ούτε τίποτα.

Το παρατήρησα αρκετές φορές αυτό. Πριν δύο βδομάδες που είχα πάει στο επισκεπτήριο του φίλου μου, ανέβηκε ένας τύπος στο τρένο, κάθισε όπου βρήκε σαν κύριος και όταν πέρναγε ο ελεγκτής, τον έγραψε στ' αρχίδια του. Το αρχίδι. Κι εγώ ήμουν ο μαλάκας που έδειξα και το εισιτήριο που ΑΓΟΡΑΣΑ και έκανα το λάθος να μην τον καρφώσω τον άλλο τον παπάρα. Και πριν αρχίσω να ακούω μαλακίες περί οποιουδήποτε περιεχομένου, να ρωτήσω το εξής: είναι τρόπος αυτός να δείχνεις ότι πας κόντρα στο "σύστημα"; Με το να μην πληρώνεις ένα γαμημένο εισιτήριο; Μάγκα είσαι φοβερός! Δεν το ήξερα ότι ήταν τρόπος διαμαρτυρίας αυτός. Να το εφαρμόσω κι εγώ την επόμενη φορά που θα πάρω το τρένο.

Ναι, καταλαβαίνω ότι δεν είναι και η πιο συνεπής υπηρεσία. Ναι, το καταλαβαίνω ότι δεν έχει και τα πιο εκσυγχρονισμένα μέσα. Ναι, το καταλαβαίνω ότι έχει χίλια κακά ο ΟΣΕ, αλλά με το να κάνεις τον μάγκα και να αρνείσαι έτσι επιδεικτικά να πληρώσεις ένα εισιτήριο, όχι μόνο δείχνεις πόσο μαλάκας είσαι και τι σκατένιες ρίζες έχεις, αλλά απλά ενισχύεις την κατάρρευση του οργανισμού. Δε θέλω να παριστάνω τον τύπο που κάνει τις κακές προβλέψεις και τέτοια, αλλά στη χειρότερη των περιπτώσεων, ο ΟΣΕ κλείνει λόγω αδυναμίας συντήρησης των μέσων του και πληρωμής των υπαλλήλων του. Κι εκεί να σε δω κύριε "δεν πληρώνω τη σκατένια υπηρεσία σου ΟΣΕ" πως θα πηγαίνεις στη γιαγιά σου στο χωριό. Πάρε αεροπλάνο. Είναι πιο ακριβό. Ή τράβα με το αυτοκίνητο και πες μου για την εμπειρία σου. Με τον κάθε σκατόβλαχο που μπλέξαμε....

Κι από την άλλη, έχεις και κάτι παλαβούς που δεν ξέρουν που κάθονται. Τη δεύτερη φορά που θα πήγαινα στη Θήβα να δω τον φίλο μου, μπαίνω στο τρένο με το άτομο που είχα κλείσει μαζί δύο θέσεις διπλανές. Γιατί θα πηγαίναμε μαζί. Και είναι ένας μπάρμπας τώρα, ο οποίος έχει πιάσει τη μια από τις δύο θέσεις που είχαμε κλείσει. Και τι να του πεις τώρα του γέρου; "Σήκω, δεν είναι αυτή η θέση σου;" Τον βλέπεις εκεί με τη μαγκούρα να πούμε, με το ζόρι αναπνέει και δεν ξέρει να διαβάζει το 18 και το 81. Αν είναι δυνατόν! Αν ήταν πιο νέο άτομο, θα είχα κάνει πανηγύρι. Γιατί εγώ ρε φίλε πλήρωσα ΑΥΤΗ τη θέση. Κι εσύ επειδή είσαι αγράμματος ήρθες κι έκατσες εκεί που εγώ πλήρωσα. Άι πνίξου και μάθε να διαβάζεις. Έκανα καυγά στο παρελθόν, θα κάνω καβγά σε κάθε ευκαιρία που μου δίνεται, αλλά όταν βλέπω τους ανάπηρους τους γέρους εκνευρίζομαι γιατί δεν μπορώ να κάνω καυγά. Τους βλέπω στην κατάσταση που είναι και λυπάμαι τον εαυτό μου για κάποιο λόγο.

Δε ξέρω, ίσως φταίει ο Βούδας και η φράση που είπε "Ζήσε τη ζωή σου με τον ίδιο τρόπο που θα ήθελες τα παιδιά σου να ζήσουν τη δική τους". Δε θυμάμαι σε ποιον, αλλά έχω πει σε ένα φίλο μου ότι εγώ μπορώ να γίνω σωστό υπόδειγμα. Το θέμα είναι να δουν οι άλλοι ότι είμαι σωστό υπόδειγμα και να μπορέσουν να με "αντιγράψουν". Όμως η ζωή που κάνω δεν είναι εύκολη για όλους. Ίσως και για κανέναν. Συγκεκριμένα, υπάρχουν και άτομα που προσπάθησα να τους το αναγκάσω κατά κάποιον τρόπο και καταλήξαμε σαν μύδια σε ανθρώπινο σώμα. Και ο νοών νοείτο.

Avengers: Earth's Mightiest Heroes, Hagure Yuusha no Estetica, Dakara Boku wa H ga Dekinai

2012-09-22T16:41:00.000+03:00

Τελευταία είδα την ταινία Avengers(καιρός μου ήταν κι εμένα), ολοκλήρωσα μόλις σήμερα τη σειρά Haguure Yuusha no Estetica και περιμένω το τέλος της άλλης σειράς που λέγεται Dakara Bokuwa H ga Dekinai. Εντυπώσεις; Ανάλογα για τι μιλάμε.

Avengers: Earth's Mightiest Heroes

Μια ταινία αρκετά καλή μπορώ να πω. Ακόμη μια προσθήκη στις μεταφορές της Marvel στην μεγάλη οθόνη. Σαν καλός οπαδός της Marvel, όφειλα να τη δω. Ακόμα δεν ξέρω πως θα βρω την ταινία Punisher όμως, να την δω κι αυτήν...

Σε κάθε περίπτωση. Είχα ιδιαίτερες προσδοκίες από την ταινία αυτή, καθώς για πρώτη φορά βλέπουμε τον διευθυντή της S.H.I.E.L.D. να έχει ενεργό ρόλο. Και το όνομα αυτού, Nick Fury. Τρομερός τύπος, αν διαβάσει κανείς τη βιογραφία του θα μείνει κάγκελο. Και τον ενσάρκωσε ο Mace Windu! Αλλιώς Samuel Jackson. Τρομερός ηθοποιός, από το Star Wars ακόμη. Πολύ καλός στο ρόλο του, όπως το περίμενα και λίγο καλύτερος.

Η υπόλοιπη ταινία δεν ήταν αδιάφορη παρόλα αυτά. Δυνατές μάχες, ο Robert Downey Jr. εκπληκτικός στην αφασία του(αν και δε νομίζω ο Iron Man να ήταν τόσο teddy boy παρά μεθύστακας...), ο Thor ήταν πολύ καλός επίσης, ο Hulk, ήταν....ο Hulk και ο Hawkeye, για τον οποίο δεν μπορώ να εκφέρω άποψη καθώς ποτέ δεν ασχολήθηκα μαζί του. Α, ναι και η κουκλάρα Scarlet στο ρόλο της Μαύρης Χήρας.

Nuff said...

Η ταινία είχε δυνατό σενάριο. Αν και συνηθισμένο (διάσωση του πλανήτη από εξωτερική απειλή) θεωρώ ότι ήταν διαφορετικό από άποψης δυναμικότητας. Τόσα ονόματα έχουμε να δούμε από το Ocean's 13. Εκτός κι αν παραλείπω κάποια ταινία, επειδή με άφησε αδιάφορο.

Σημασία έχει ότι ήταν πολύ καλή ταινία και είχε μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό. Αξίζει να την αποκτήσει κανείς σε Bru-Ray, που θα το έλεγαν και οι φίλοι μας οι Ιάπωνες, για να το βάλει στη συλλογή του. Βασικά, τώρα που το σκέφτομαι, κάτι είχε το πράσινο του Hulk. Δεν ήταν αρκετά πράσινο... Και ο τύπος μάτωσε! Αν είναι δυναμόν!

Η ταινία έχει πάρει 8.5 στο IMdb και πραγματικά το αξίζει. Είναι φοβερή και έχει δυνατούς ηθοποιούς. Όλοι πρέπει να τη δουν. Αλλιώς να τους καεί η φασολάδα!

Hagure Yuusha no Estetica

Ένα καινούριο anime που βρήκα στο SubDESU.org και μου τράβηξε την προσοχή. Δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω το γιατί...

Ακόμα αναρωτιέμαι...

Σε κάθε περίπτωση μόλις σήμερα είδα το τελευταίο επεισόδιο της πρώτης σεζόν. Ήταν πολύ καλό μπορώ να πω σαν σειρά. Πέρα απ' την πλάκα. Μ' άρεσε που είδα κάτι διαφορετικό. Ο πρωταγωνιστής ήταν ο τύπος που δεν πέφτει. Κάθε μάχη που έκανε ήταν και μια νίκη στο ιστορικό του.

Μέσα στη σειρά εμφανίζονται κάποιες συνωμοσίες που γίνονται σε έναν άλλο κόσμο στον οποίο ο πρωταγωνιστής έχει τον τίτλο του Rogue Hero(έτσι μεταφράζεται το Hagure Yuusha) και ο οποίος έχει επιστρέψει στον κανονικό κόσμο με την κόρη του ανθρώπου τον οποίο νίκησε στον άλλο κόσμο(Arezard λέγεται ο άλλος κόσμος προς ενημέρωση). Από εκεί και πέρα μπλέκει σε μερικές ασήμαντες περιπέτειες σε ένα σχολείο με άλλα παιδιά που έχουν υπερφυσικές δυνάμεις μέχρι τελικά να εμφανιστεί το μεγάλο boss και να τα κάνει όλα άνω-κάτω για να ξαναπάρει την κοπελιά με τις κοτσίδες πίσω στο Arezard.

Μέσα στη σειρά υπάρχουν δυνατές μάχες και δυνατό το στοιχείο του ecchi(όποιος δεν ξέρει, μπορεί να καταλάβει μόνο από τις εικόνες που ανέβασα τι είναι το ecchi). Αφήνεται καθαρά το μήνυμα της δεύτερης σεζόν, την οποία θα περιμένω με ανυπομονησία.

Για όποιον του αρέσουν οι μάχες, είναι ένα ευχάριστο anime για να δει. Για αυτούς που θέλουν fanservice, εκεί κι αν πρέπει να το δει. Πάντως είναι μια πολύ καλή σειρά για να δει κάποιος. Το στοιχείο της υπόθεσης έλειπε λίγο, καθώς μερικά επεισόδια ήταν καθαρά fanservice, αλλά το είχε σποραδικά και σε κράταγε. Δεν το κάνανε σαν το Naruto, που μετά από ένα επεισόδιο και μετά μπήκαν ξερά fillers. Οπότε κατ' εμέ αξίζει.

Dakara Boku wa H ga Dekinai

Εδώ δεν ξέρω τι να πω. Το άρχισα παράλληλα με το Hagura Yuusha, και στην αρχή μου φαινόταν καλό. Τώρα όμως, όσο προχωράει όλο και απογοητεύει. Μόνο fanservice είναι πλέον. Και πάλι όχι καλό.

Απογοητευτικό drama-action, με σχεδόν ανύπαρκτη ιστορία πια. Στην αρχή κάτι είχε, αλλά τώρα... το γάμησαν. Είχε κάποιες ωραίες μάχες, αλλά τώρα που άρχισαν όλοι να κλαίνε, έγινε πολύ μελό και με χάλασε. Άλλο ένα επεισόδιο έχει μείνει και να δω πως θα το κλείσουν.

Βασικά δεν πρέπει να είναι ανύπαρκτη η ιστορία, αλλά εξαιτίας του ερωτικού τριγώνου έχει γίνει νερόβραστη η σειρά. Έχω δει κι άλλα με ερωτικό τρίγωνο, αλλά δεν ήταν τόσο χάλι ρε παιδιά. Στη δεύτερη σεζόν του Love Hina ας πούμε, ήταν ένα αξιοπρεπές anime. Αυτό εδώ το έχει χάσει λίγο.

Δεν ξέρω τι να πω. Για μένα, μην το δείτε. Δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο. Και το fanservice είναι λίγο άκυρο ώρες-ώρες, αλλά τέσπα. Ο καθείς πράττει όπως θέλει. Εγώ προειδοποίησα.

Games of Strategy

2012-09-15T02:38:00.001+03:00

Πρόσφατα μιλούσα με ένα στενό φίλο μου και του έδειξα το προφίλ που έχω στο Raptr. Είδε κάτι παιχνίδια αρκετά παλιά μεταξύ των οποίων και το Warlords Battlecry II. Ένα παιχνίδι στρατηγικής από την Ubisoft, χρονολογίας 2002, το οποίο παίζω μερικές φορές και στο παρόν. Και μετά δεν του άρεσε το Age of Empires Online, το οποίο επίσης ευλογώ κατά καιρούς. Τελικά φάνηκε το πρόβλημα να βρίσκεται στον γενικότερο πληθυσμό των strategy games.

Το βασικό με τα παιχνίδια στρατηγικής είναι ότι δεν έχουν πολλές φορές συγκεκριμένο σενάριο. Όχι απλά πολλές φορές, αλλά στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Το ποιος είναι ο λόγος... μπορεί ο καθένας να βάλει 5-6 με το μυαλό του. Ένα παιχνίδι στρατηγικής, δεν έχει πρώτιστο σκοπό να εντυπωσιάσει με τα γραφικά του, την απίστευτη ιστορία του, τις περίπλοκες καταστάσεις και τους γρίφους. Θέλει μόνο να σε εξασκήσει σαν στρατηγικό μυαλό.

Γι' αυτόν το λόγο, τα παιχνίδια στρατηγικής φτιάχνονται με απλές μηχανές γραφικών. Εδώ το Minecraft που είναι με πίξελ κατασκευασμένο, έχει μεγάλη πέραση. Γιατί να μην έχει το Warlords Battlecry II που έχει καλύτερα σχεδιασμένους στρατιώτες; Γιατί το Rome Total War να μη θέλει κανείς να το ξαναπαίξει; Το μόνο που εγώ προσωπικά απαιτώ σαν gamer να έχουν προσεγμένο τα παιχνίδια στρατηγικής, είναι η μουσική επένδυση.

Τα παιχνίδια στρατηγικής μου αρέσουν ιδιαίτερα, γιατί σε βάζουν να σκεφτείς. Πρέπει να είσαι επιφυλακτικός, αλλά και επιθετικός όταν πρέπει. Αν και αρκετές φορές η ποσότητα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά, μερικές φορές με συγκεκριμένους στρατιώτες, ανάλογες αναβαθμίσεις και απαραίτητα spells(ανάλογα το παιχνίδι), μπορείς να πάρεις έναν γύρο πολύ εύκολα.

Το καλύτερο κομμάτι στα παιχνίδια στρατηγικής, είναι ότι υπάρχουν τόσοι τρόποι να παίξεις, όσοι υπάρχουν και παίκτες. Μπορεί να δώσω εγώ συμβουλή σε κάποιον για το πως πέρασα ένα στάδιο και να κάνει κι αυτός ό,τι του πω. Όμως πάντα θα κάνει κάτι διαφορετικό! Αυτό που θα ακολουθήσει, δεν θα είναι οι οδηγίες μου. Θα είναι η φιλοσοφία του πως περνάει κανείς την πίστα. Δεν είναι απίστευτο το πόσο μοναδικό μπορεί να γίνει ένα παιχνίδι; Μπορεί σε χίλιες κινήσεις να συμφωνώ με κάποιον για το ίδιο παιχνίδι. Σε μία όμως θα διαφέρουμε. Αυτό είναι που θα κάνει ξεχωριστό το παιχνίδι για τον καθένα μας.

Κλείνοντας αυτό το μικρό κείμενο, να ξαναπώ ότι στα strategy δεν πάει κανείς για τα γραφικά ή την ιστορία ή ή ή.... Πάει γιατί γουστάρει να παίζει. Καθαρή αγάπη για το παιχνίδι. Δεν ενδιαφέρεται αν θα το φτιάξουν με την FOX Engine η την Crytetek 5.729 ούτε ούτε ούτε... Πάει γιατί αγαπάει αυτό που κάνει το παιχνίδι μοναδικό. Την εμπειρία. Γιατί έτσι γουστάρει. Για την καύλα του στη χειρότερη τον περιπτώσεων. Γι' αυτό.

In your faces strategy haters!!!

Άνθρωποι vol.11

2012-09-08T19:46:00.000+03:00

Παρακολουθούσα εχθές τους Παρολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, πιο συγκεκριμένα την κολύμβηση. Βλέποντας αυτούς τους ανθρώπους, ένιωσα να σφίγγεται η καρδιά μου. Μπορεί να είμαι αυτός που είμαι (ό,τι κι αν είμαι), αλλά εξακολουθώ να έχω ανθρώπινες αδυναμίες και πάθη. Βλέποντας όλη τη δύναμη όμως που έβγαζαν κάνοντας κάτι που αγαπούν, πέρασαν διάφορες σκέψεις από το μυαλό μου.

Κάποιοι άνθρωποι παραπονιούνται και για το νερό τους που δεν είναι κρύο. Μπαίνει μια ακίδα στο χέρι και φέρνουμε την καταστροφή. Έσβησε το αμάξι στον δρόμο και ήρθε η Αποκάλυψη. Όμως τι να πουν κι αυτά τα παιδιά, που δεν μπορούν ούτε στα πόδια τους να σταθούν πολλές φορές; Τι να πουν, που μερικοί έχουν την εντύπωση ότι άτομα με προβλήματα κινητικότητας νιώθουν πως είναι βάρη στο υπόλοιπο της οικογένειάς τους; Πως μπορούν να αποστομώσουν όσους τους κοιτάνε με υποτιμητικό βλέμμα;

Τέτοιες και άλλες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου καθώς τους έβλεπα να αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις. Οι σωματικές τους δυσπλασίες όμως, αντικρούονται από τα καθημερινά μαθήματα κουράγιου και πνευματικής δύναμης που παραδίδουν κάθε μέρα. Μπορεί για κάποιους ο Γολγοθάς να έρχεται κάθε φορά που τους αφήνει ο/η γκόμενος/-α, αλλά σε αυτήν τη περίπτωση είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα. Να μην μπορείς να εξυπηρετήσεις τον εαυτό σου μόνος, να πας μια βόλτα, να πεις έστω ένα ποτήρι νερό, κάτι να κάνεις που να στηριχτείς στις δικές σου δυνάμεις.... Κανείς δεν δίνει σημασία, αλλά είναι ένας καθημερινός αγώνας τον οποίο αγνοούμε, λόγω του πόσο εύκολο μας είναι.

Ξεχνάμε όμως ότι υπάρχουν και άτομα που δεν έχουν την ίδια ευχέρεια. Που κάθε μέρα είναι όλο και πιο δύσκολη εξαιτίας μιας χρόνιας πάθησης, που μπορεί να χειροτερεύει όσο περνάει ο καιρός. Τέτοια άτομα όμως μας δείχνουν πόσο δύσκολο είναι να είσαι δυνατός και να στηρίζεσαι στις πραγματικές σου δυνάμεις. Όλοι νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, αλλά αν έρθει έστω και η πιο εύκολη από τις περιπτώσεις που βάζουμε με το μυαλό μας ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, τότε "κοτεύουμε".

Εχθές, που έβλεπα όλα αυτά τα παιδιά να δίνουν τον αγώνα τους και να είναι και χαρούμενα που έστω συμμετείχαν, συνειδητοποίησα πόσο τιποτένιος είμαι και αδύναμος είμαι σε σχέση με αυτούς. Δεν είναι ούτε ευχάριστο να το συνειδητοποιείς, όμως, ούτε βοηθάει σε τίποτα όταν απλά το καταλαβαίνεις και δεν κάνεις τίποτα για να βελτιωθείς. Βλέποντας τον εαυτό μου ως ένα άτομο με ανώτερη νοημοσύνη (τουλάχιστον απ' όσο μου λένε όσοι έχουν ζήσει μαζί μου κάποιες καταστάσεις) θεωρώ ότι δεν είμαι καν νεοσύλλεκτος στη μάχη της ζωής, σε σχέση πάντα με τα παιδιά που συμμετείχαν και συμμετέχουν στους Παραολυμπιακούς.

Από τη στιγμή όμως που δεν γουστάρω να είμαι ο noobας της υπόθεσης (βλ. Γρυπάρη και gameworld), λέω να βάλω νέους στόχους. Ίσως στην αρχή να είναι τέτοιοι που να μπορώ να τους φτάσω εύκολα. Όμως από κάπου πρέπει να ξεκινήσω. Ίσως όλοι πρέπει να αρχίσουμε από εκεί που μπορούμε και να προχωρήσουμε σε ψηλότερα σημεία. Αλλιώς δεν αλλάζει τίποτα.

Σε κάθε περίπτωση, τα συγχαρητήρια μου στον Αριστείδη Μακροδημήτρη, που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο εχθές στην κολύμβηση. Του εύχομαι περισσότερες επιτυχίες και να είναι οι δικοί του γεροί να τον καμαρώνουν. Δίνει περισσότερα μαθήματα απ' ότι θα μπορούσε να δώσει ένας δάσκαλος σε ένα σχολείο. Δίνει μαθήματα ζωής.

The Man from Earth

2012-08-29T15:05:00.002+03:00

Sci-fi ταινία, όχι ιδιαίτερα μεγάλου μήκους, παραγωγής 2007, με όχι ιδιαίτερα γνωστούς ηθοποιούς. Είναι μια πολύ απολαυστική ταινία, αν και είναι και καλή και κακή ταυτόχρονα. Κινείται στο ίδιο μοτίβο της ταινίας K-Pax, η οποία είναι πολύ ωραία ταινία κατ' εμέ. Αυτή όμως έχει μερικά μειονεκτήματα παραπάνω από την K-Pax.

Ένας τύπος, ονόματι John Oldman, μετακομίζει από εκεί που είναι και ξαφνικά όλοι του οι φίλοι τον βρίσκουν πριν φύγει. Λένε δυο λόγια και τελικά τον πείθουν να κάτσει λίγο πριν φύγει. Μετά κάπως ξεκινάει μια κουβέντα και ο John αποκαλύπτει σε όλους ότι είναι ένας άνθρωπος από την εποχή των ανθρώπων των σπηλαίων.

Στην αρχή τρελαίνονται όλοι, νομίζουν ότι τους κάνει πλάκα και τέτοια, αλλά αποφασίζουν να ακολουθήσουν σε ό,τι είναι που προσπαθεί να παραστήσει. Αποκαλύπτονται απίστευτα πράγματα, μερικοί από τους συνομιλητές έρχονται στο όριο της τρέλας και της ψυχικής κατάρρευσης. Έρχονται στο φως διάφορες ιστορίες και καταρρίπτονται μύθοι που ήταν στερεωμένοι.

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω την ταινία χωρίς να κάνω κάποιο spoiler, γι' αυτό θα σταματήσω εδώ την περιγραφή. Είναι μια αρκετά ωραία ταινία, που αξίζει να την δει κανείς. Αυτό που μπορεί να απογοητεύσει, είναι το γεγονός ότι δεν έχει αναδρομές στο παρελθόν. Είναι μόνο 6-7 άτομα σε ένα δωμάτιο που συζητάνε. Δε βλέπουμε εικόνες του παρελθόντος κι αυτό το θεωρώ ένα μειονέκτημα.

Από την άλλη, ο τρόπος με τον οποίο περιγράφεται η ιστορία του ανθρώπου, είναι τόσο ελκυστική, τόσο απίστευτα φοβερή, που δεν έχει σημασία να τη δεις οπτικά. Εμένα μου ήταν αρκετό που την άκουσα και έφτιαξα τις δικές μου εικόνες στο μυαλό μου. Είναι μια πολύ ωραία ταινία και πραγματικά, αξίζει να τη δει κανείς, παρά το μικρό της μέγεθος. Αν και το τέλος ήταν κάπως απογοητευτικό, από άποψη πλοκής, είναι μια μορφή λύτρωσης.

Στο IMdb έχει πάρει 8 στη βαθμολογία και το βρίσκω ιδανικό. Εγώ θα έλεγα να τη δείτε, αν έτυχε και δεν την είδατε ως τώρα. Δεν έχει κάτι ιδιαίτερο που να απαιτεί εκσυγχρονισμένα εφέ και τέτοια. Έχει μόνο μια παρέα ατόμων που κάθονται σε ένα δωμάτιο και συζητάνε. Οπότε είναι όλα καλά όποτε και να τη δείτε.

Ghost Rider: Spirit of Vengeance

2012-08-22T20:34:00.001+03:00

Fail και πάλι fail. Καλύτερα να γίνει ταινία το Little Big Planet. Αυτό το α-πα-ρά-δε-κτο δημιούργημα που επιθυμούν να το λένε ταινία και το γύρισαν και στο Hollywood πρέπει να καταργηθεί από τα box office και την ιστορία του σινεμά. 95 λεπτά καταστροφής του αμφιβληστροειδή μας, που ο κάθε χλέμπουρας αποκαλεί ταινία.

Κι εκεί που το πρώτο μέρος έχει αφήσει καλές εντυπώσεις - σε μένα τουλάχιστον - έρχεται το δεύτερο και τα ισοπεδώνει όλα! Λες και ξεκινάει μια διαφορετική ιστορία, και τα πράγματα έχουν γίνει διαφορετικά στο πρώτο μέρος και έχουν σηκωθεί τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι.

Υποτίθεται πως η ιστορία εκτυλίσσεται μετά τα γεγονότα του πρώτου, αλλά έτσι που τα έδειχνε στο πρώτο κι αν τα βάλει κανείς κάτω να τα λογαριάσει, τότε βλέπει ότι δεν κολλάνε πουθενά εκτός στο ότι έχουν τον Nicolas Cage για πρωταγωνιστή. Κατά τ' άλλα, είναι όλα άκυρα.

Στο δεύτερο μέρος του Καβαλάρη, παρουσιάζεται το φάντασμα ως ένας τρελάρας, που εμφανίζεται κάθε φορά που "μυρίζει" κακό δίπλα του. Μυρωδιάδες εκεί στην παραγωγή, δεν διάβασαν τα κόμικς καλά. Αλλιώς θα ήξεραν ότι στην αρχή που είχε ξυπνήσει ο Καβαλάρης και δεν μπορούσε να τον ελέγχει ο Johny Blaze, τότε γινόταν αυτό. Αντίθετα, αφού έμαθε να το ελέγχει προς το τέλος του πρώτου μέρους, αποφάσισαν να γυρίσουν στα βασικά, που είχαν παραλείψει να δείξουν στο πρώτο (ZOINKS!!).

Και τέλος πάντων, όλη η ιστορία είναι ένα πιτσιρίκι που είναι γιος του Mephisto(αυτού που έβαλε τον Καβαλάρη μέσα στον Jonhy Blaze), που δεν είναι ακριβώς γιος του, αλλά κάτι σαν ξενιστής, όπως οι άνθρωποι που σκότωνε ο Orochimaru στο Naruto και έπαιρνε τα σώματα τους για να συνεχίσει να ζει... Τέλος πάντων, όποιος έβλεπε Naruto, κατάλαβε τι περίπου ήταν το πιτσιρίκι. Ε, και μετά ξεκινάει ένα κυνηγητό, όπου η μάνα του μικρού μαζί με τον Blaze τρέχουν να το σώσουν, και στην πορεία ο Blaze ζητάει να χάσει την κατάρα του Καβαλάρη και μετά τρέχα γύρευε.

Μεγάλη απογοήτευση η ταινία. Ακόμη μεγαλύτερη η πίκρα των fans που είδαν τον αγαπημένο τους ήρωα να μπλέκει τα μπούτια του με το που πάτησε L.A. Τα κοστούμια του Καβαλάρη ήταν χειρότερα από την πρώτη ταινία. Εκεί έδειχνε ότι ο τύπος δεν χαμπαριάζει, είναι στο τσακ από το να σε κάνει ροζμπίφ, είχε μια βαρβατίλα ρε παιδί μου. Στο δεύτερο, ούτε καρφιά είχε στο δερμάτινο τζάκετ, ούτε τίποτα. Μόνο κάτι μπουρμπουλήθρες που υποτίθεται ότι έβγαιναν λόγω της φωτιάς. Αγγούρια...

4.5 πήρε στο IMdb, εγώ λιγότερο θα έβαζα, αλλά τέσπα. Αν δεν την έχετε δει την ταινία, και τύχει να διαβάσετε πρώτα αυτό το κείμενο, σας διαβεβαιώ δεν αξίζει να μπείτε στον κόπο να τη δείτε την ταινία. Πίκρα...

Και βγήκα στον πηγεμό....

2012-08-04T14:41:00.001+03:00

Και μια βδομαδούλα τώρα είχα πάει προς Σέρρες-Θεσσαλονίκη μεριά. Σέρρες ήμουν σε ένα χωριό, δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο. Εκεί όμως που είδα πράγματα που με ενόχλησαν κατά κάποιο τρόπο, ήταν η Θεσσαλονίκη. Και με ενόχλησαν γιατί στην Αθήνα, την "πρωτεύουσα" της σημερινής Ελλάδας (μην πω και του ΟΗΕ) η κατάσταση είναι πολύ, μα ΠΟΛΥ χειρότερη...

Στη Θεσσαλονίκη λοιπόν, ήμουν στον Εύοσμο, κοντά στο κέντρο. Η διαφορά φαίνεται, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Οι δρόμοι - πέρα κάποιων στενών - είναι ΔΡΟΜΟΙ και όχι ειδική διαδρομή Moto Cross. Στην Αθήνα, το μόνο που υπάρχει είναι κάποιες γραμμές για να κινούνται τα αυτοκίνητα και να κάνουν φραπέδες τους οδηγούς. Πάλι, με εξαίρεση κάποιους δρόμους που είναι όπως της συμπρωτεύουσας.

Και το πιο βασικό που πρόσεξα: οι συγκοινωνίες. Όντας ακόμα φοιτητής, δεν έχω το σάλιο να πάρω δικό μου αυτοκίνητο, αλλά και να έπαιρνα, δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να το πάω ως εκεί πάνω. Έτσι απευθύνθηκα στο γνωστό σε όλους μέσο, το λεωφορείο. Αν αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι μερικά από τα λεωφορεία είναι της δεκαετίας του '90(εκείνα με τις ξύλινες και άβολες θέσεις) και καίνε μαζούτ ακόμα, κατά τ' άλλα είναι φοβερή η όλη δομή της συγκοινωνίας.

Κάτι άλλο πολύ ωραίο. Στα προάστια της Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει αυτό, αλλά στο κέντρο έχουν πίνακες, οι οποίοι πληροφορούν για το ποιο λεωφορείο περνάει και σε πόση ώρα θα περάσει. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ!!! Μάλιστα, καλά διαβάσατε. Όχι σαν την Αθήνα, που όπου και να πας κάνεις τάμα στον Σαχμετζούλ από την Ιερομάσα για να περάσει το λεωφορείο. Έχουν συγκεκριμένο ωράριο! Θα μου πείτε τώρα "και στην Αθήνα έχουν συγκεκριμένο ωράριο". Ναι, αλλά όταν λέει ότι η συχνότητα είναι 15-20 λεπτά κι εγώ κάθομαι σαν το μαλάκα μέσα στο λιοπύρι ή την σιβηρική παγωνιά για τρία (3) τέταρτα, περιμένοντας ένα γαμημένο λεωφορείο να περάσει, τότε δύο πράγματα σημαίνει αυτό: ή ότι το "συγκεκριμένο ωράριο" είναι για τον πούτσο φτιαγμένο ή ότι όλοι το γράφουν στ' αρχίδια τους. Εμείς όχι μόνο δεν έχουμε ούτε στο κέντρο ηλεκτρονικούς πίνακες, αλλά βάλαμε πίνακες στις στάσεις του ηλεκτρικού, οι οποίοι ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ! Πόσο μαλάκες....;

Και προχωρώντας μέσα στα λεωφορεία, υπάρχουν δύο (2) βασικές διαφορές. Υπάρχουν αυτόματοι πωλητές εισιτηρίων. Ναι, αλήθεια το λέω για όσους δεν έχουν ανέβει εκεί πάνω, έχουν πωλητές εισιτηρίων ΕΠΑΝΩ στα λεωφορεία. Σε αντίθεση με την Αθήνα, όπου ανεβαίνει ο άλλος και κάνει τον ζητιάνο "Μήπως υπάρχει ένα εισιτήριο;" και "Μήπως έχει κανείς 20 λεπτά να πάρω ένα εισιτήριο;". Καλά, το δεύτερο το λένε τα πρεζόνια... Τα οποία για κάποιον περίεργο λόγο, δεν χρησιμοποιούν τις αστικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης. Εκτός κι αν είχαν άδεια την περίοδο που πήγα εκεί εγώ και θα επιστρέψουν. Με άλλα λόγια, όλες, μα ΟΛΕΣ οι θέσεις είναι διαθέσιμες για να καθίσει και μια μητέρα με το νεογέννητο μωρό της, χωρίς να φοβάται μήπως κάνας μαλάκας της πειράξει το παιδί ή την κλέψει ή ή ή.... Ούτε καπνίζουν μέσα στα λεωφορεία σε αντίθεση με τα αστεράτα αστικά στην Αθήνα.

Κι ένα άλλο πράμα. Έχουν πάλι μέσα στα λεωφορεία ένα συστηματάκι που σου λέει ποια είναι η επόμενη στάση. Πρακτικό, έτσι; Άμα πάρεις τις πληροφορίες και σου πούνε να κατέβεις στην τάδε στάση, ακούς και ξέρεις πότε είναι η τάδε στάση. Παρόμοιο με το σύστημα που έχουμε στο μετρό. Νομίζω και στο τρόλεϊ το έχουμε, αλλά δεν παίρνω κι όρκο. Αλλά είναι εξίσου χρήσιμο και στο λεωφορείο. Το μόνο παράπονο που έχω είναι ότι δεν ακουγόταν πολύ δυνατά και μάλλον μερικές στάσεις δεν τις λέει.

Τώρα οι Σαλονικιές, είναι άλλο κεφάλαιο. Πάντως η Θεσσαλονίκη σαν πόλη, έχει μακράν περισσότερα πλεονεκτήματα από την Αθήνα. Και ειλικρινά απορώ πώς δεν έκαναν εκείνη πρωτεύουσα της Ελλάδας. Το μόνο που έχει η Αθήνα είναι μια Ακρόπολη. Κι αυτή σε μια κατάσταση...απερίγραπτη. Ένα μουσείο άνοιξαν μετά από τόσα χρόνια και θυμήθηκαν να το κάνουν βούκινο. Ό,τι να 'ναι. Δεν ασχολούμαι άλλο. Πάντως, τώρα θα ξέρω να πηγαίνω πιο συχνά αν είναι. Έχω και κάτι παιδικούς φίλους εκεί, τζιτζί θα περνάω.

Η Άχρηστη Πληροφορία της Ημέρας

2012-08-01T21:45:00.000+03:00

Είχα ακούσει κάποια περίεργα πράγματα και είπα να τα ελέγξω για να είμαι σίγουρος. Αυτό είναι το πιο αστείο που βρήκα. Ως τώρα.

"Κασίδα" είναι μια δερματική ασθένεια που προκαλεί τριχόπτωση.

Μάλλον δεν του άρεσε.....

TR

Updates

2012-07-05T17:44:00.000+03:00

Καιρό έχω να ανανεώσω το blog μεσοβδόμαδα. Από την τελευταία φορά που το έκανα, έχω δει κι έχω κάνει πολλά. Θα μείνω στα σημαντικότερα, γιατί δεν τα θυμάμαι κι όλα. Μερικά ήταν πιο ενδιαφέροντα από άλλα κι αυτό βοήθησε στο τι θυμάμαι και τι όχι.

Λοιπόν, από την τελευταία φορά που έγραψα τι ταινίες είδα πέρασαν ακόμη ένα σωρό δισκάκια που βοήθησαν στην απόδειξη ότι οι οθόνες που διαθέτω δουλεύουν ακόμη. Τα σημαντικότερα ευρήματα που είχα ήταν ότι η ταινία The Priest είναι gtp και κανείς δεν πρέπει να τη δει.

Αναλυτικότερα, είναι σε ένα μακρινό κι εναλλακτικό μέλλον, στο οποίο έχει εμφανιστεί κάτι σαν ιός, αν κατάλαβα από την εισαγωγή, και δημιουργήθηκαν βρικόλακες. Οι άνθρωποι προσπάθησαν να τους πολεμήσουν, αλλά ήταν πολύ γρήγοροι και δυνατοί και και και.... Και στο τέλος οι άνθρωποι τον έπιναν. Μέχρι που η Εκκλησία(εκεί ξεκινάει το πρώτο κουλό της υπόθεσης) άρχισε να εκπαιδεύει κάποια άτομα από μικρή ηλικία και τους έκανε ανώτερους από τους βρικόλακες και τους αμόλησε στη μάχη. Το "τάγμα" αυτό ονομάστηκε Priests. Μετά από μερικά χρόνια, αφού έχει εξαφανιστεί η απειλή, η κομπανία αυτή διαλύεται και προσπαθούν να δώσουν στους Ιερείς αυτούς κανονικές ζωές, αλλά που....

Με τούτα και με κείνα, ένας πρώην Ιερέας έχει κάτι περίεργους εφιάλτες και ξαφνικά λαμβάνει ένα μήνυμα από μια επαρχία η οποία δε γουστάρει την δικτατορία - όπως παρουσιάζεται - της Εκκλησίας, ότι η ανιψιά του έχει απαχθεί από βρικόλακες και προσπαθεί να πείσει τους αρχιερείς(ή μάγιστρους στην περίπτωση αυτή) να επαναφέρουν την ομάδα αυτή, ώστε να βρουν τη χαμένη ανιψιά του. Και ξεκινάει το ταξίδι μέσα από απίστευτες ερήμους(τα περιβάλλοντα ήταν ωραία πάντως) και μετά ξεκινάει το ξύλο και ζήσαν αυτοί καλά.

ΜΗΝ, επαναλαμβάνω, ΜΗΝ μπείτε στον κόπο να δείτε την ταινία αν δεν την έχετε δει. Είναι απαίσια και ανούσια. Μόνο τα περιβάλλοντα αξίζουν, όπως είπα. Άντε και οι μηχανές που είχαν οι Ιερείς. Τίποτα άλλο. Για να καταλάβετε, τους βρικόλακες τους απεικονίζουν έτσι:

Σοβαρά; Ούτε μάτια, ούτε μύτη; Και πως κατευθύνονται δηλαδή στον χώρο; Με τον αέρα;

Χάλια σενάριο, ακροβατικά για γέλια και για κλάματα, άκυροι ηθοποιοί. Το τελευταίο ίσως ήταν καταλύτης στο σχηματισμό άποψης. Βασικά οι ηθοποιοί αν και άγνωστοι καλοί μου φάνηκαν. Απλά έπεσαν σε κακή ταινία. Κρίμα και είχα μεγάλες ελπίδες ότι θα δω κάποια καλή ταινία. Μούφα ήταν τελικά. Στο IMdb του έχουν βάλει 5,7. 3 και πάλι με σκέψη θα έλεγα εγώ.

Πάνω στο ίδιο μοτίβο(των ταινιών) είδα και τους Aναλώσιμους. Σκηνοθέτης/σεναριογράφος ο Stalone. Μάλλον είπε να επεκταθεί λίγο, γιατί ήταν και πρωταγωνιστής. Την ταινία αυτή την είδα περισσότερο γιατί θέλω να δω το δεύτερο(έχει τον Chuck μέσα ντε!), αλλά δεν έχει βγει ακόμα.

Παρά τα όσα μπορεί να λέει στα extras ο Stalone για το σενάριο και την ιστορία και τους χαρακτήρες, εμένα δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Είναι κάτι τύποι, ξέρουν πώς να πιάσουν όπλα, πηγαίνουν και σκοτώνουν κόσμο και τους πληρώνουν γι' αυτό. Το παράδοξο είναι ότι κυνηγάνε τους κακούς τύπους, αντίθετα με τους κλασσικούς μισθοφόρους, οι οποίοι ρίχνουν όπου δουν δολάριο.

Κι εκεί πάλι πέφτει ένας κουβάς πιστολίδι και ξύλο. Είναι μέσα στην ταινία και ο Steve Austin(Stone Cold από το WWF) από την μεριά των κακών, οπότε δεν μπορούσαν να παραλείψουν την άοπλη μάχη από το σκηνικό.

Το παράπονό μου από αυτή την ταινία είναι ότι για ταινία του 2010, είχε απαίσια γραφικά. Τα εφέ είναι για κλάματα. Ακόμα κι εγώ που ξέρω μόνο από Windows Movie Maker αν έπιανα ένα Sony Vegas ή κάτι ανάλογο, όσο και να μην ξέρω να το χειρίζομαι θα έκανα κάτι καλύτερο από αυτό. Δηλαδή όπως το βλέπω έγιναν δύο πράγματα: 1) είτε βαριούνταν απίστευτα εκεί στα στούντιο και 2) είτε δεν είχαν αρκετά λεφτά για την παραγωγή αξιόλογου αποτελέσματος.

Τι λεφτά όμως να σου λείπουν όταν μου βάζεις τον Εξολοθρευτή και τον Die Hard για 7 λεπτά στην οθόνη μαζί; Ένα κάρο αστέρες έβαλες στην ταινία, βάλε και κάποιον που να ξέρει πως φτιάχνονται τα εφέ γαμώτο!

Τέλος πάντων. Στο IMdb έχει ένα 6.5 και δικαιολογημένα. Δεν θα έβαζα παραπάνω. Αν ήθελαν να πάρουν καλύτερο βαθμό, ας προσέφεραν καλύτερο θέαμα.

Και μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή με τις αποτυχίες και ψιλο-fail-εριές, έγινε και κάτι πολύ γαμάτο. Οι Blind Guardian έκαναν συναυλία στην Ελλάδα! Ήρθαν στην Αθήνα για τις 15-16 Ιουνίου και 17 στη Θεσσαλονίκη. Πήγα, μαζί με τον Zaratoth και ήταν πολύ ωραία. Τώρα άντε να δούμε πότε θα έχει τίποτα καλό ξανά.

Πλάκα-πλάκα, πολύ καιρό είχα να γράψω για το τι είδα κι έκανα. Η συναυλία έγινε εδώ κι ένα μήνα περίπου κι εγώ το γράφω τώρα. Τι να κάνω όμως, είμαι πολυάσχολος. Οι πολλές ώρες στο LoL....με τις γκόμενες εννοώ και αγνοείστε το profile μου στο X-fire.