Μαύρη Κιμωλία

Muamba Clown Show!

2011-03-02T13:54:00.003+02:00

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Κάστρο Αγ. Ανδρέα- Πρέβεζα

Πληροφ. Τηλ 6977192779

Το Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας φιλοξενεί εργαστήριο τσίρκου για παιδιά (10.00πμ με 13.00μμ) και παράσταση 7.00μμ το Σάββατο 5 και την Κυριακή 6 Μαρτίου.

Μέσα από την άσκηση και το παιχνίδι, τα παιδιά θα γνωρίσουν πολυάριθμες δυνατότητες του σώματος, σε συνδυασμό με τον νου και το συναίσθημα. Με ήπιες ακροβατικές φιγούρες και με απλές τεχνικές στο χειρισμό ζογκλερικών αντικειμένων, θα δουν τον κόσμο "ψηλότερα" πάνω στα ξυλοπόδαρα και στα ποδήλατα και θα μάθουν να αντιμετωπίζουν τη ζωή με χαμόγελοόπως ακριβώς και οι καλοί μας φίλοι οι κλόουν που δεν χάνουν ευκαιρία για γέλιο και για παιχνίδι. Με σύμμαχο μακιγιάζ φωτεινό και πολύχρωμο που θα δημιουργήσουν , θα είναι πανέτοιμα για το ταξίδι!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ (ακροβατικά- ξυλοπόδαρα- ποδήλατα- κινέζικα πιάτα- diabolo - kiwidoo -bandiera -μακιγιάζ κλόουν )

Διδασκαλία Camilla Bombardini Γεννήθηκε στην Βενετία το 1983.Σπουδασε κλασικό μπαλέτο και ανθρωπολογία σε Ιταλία και Γαλλία, στην Belle Arti και στην "arti della rappresentazione" στην Βενετία. Eργάστηκε ως ηθοποιός της comedia dell'arte στο θέατρο stabile di Vicenza και στη Ρώμη, συνεργάστηκε με την ομάδα "Mallanote" στο σχέδιο "Αντιγόνη". Διδάσκει θέατρο, χορό, θέατρο δρόμου και παιδικό θέατρο σε Ιταλία -Βραζιλία-Ελλάδα . Byron Skouris Ξεκινά σπουδές στο θέατρο το 1998 στη Βραζιλία στο Universidade Estadual de Londrina , όπου μετά το τέλος των σπουδών του , συνεργάζεται με την Μauricio Arruda Mendonca ,σπουδαία δραματουργό της Βραζιλίας. Το 2006 σπουδάζει comedia dell'arte στη Βενετία , όπου και η συμμετοχή του στην Bienalle Βενετίας- 2007. Εργάζεται ως ηθοποιός , κάνει θέατρο δρόμου και διδάσκει σε σεμινάρια comedia dell'arte σε Ιταλία, Βραζιλία και Ελλάδα , όπου και η συνεργασία του με την ομάδα " Padum ".Άρθρα του γύρω από την κωμωδία και την τέχνη του κλόουν έχουν δημοσιευτεί στον Ιταλικό τύπο.

Βραβεύτηκε φωτογραφία-ΣΟΚ!!!...

2011-02-11T19:26:00.003+02:00

Το συγκλονιστικό πορτρέτο της νεαρής Αφγανής που κακοποιήθηκε από τον σύζυγό της είναι αυτό που κέρδισε σήμερα το βραβείο World Press Photo.

Η φωτογραφία της Μπίμπι Αίσα, 18 ετών, από την επαρχία Ορουζγκάν στο Αφγανιστάν, με κομμένη τη μύτη είχε ληφθεί από την φωτογράφο Τζόντι Μπίμπερ για το περιοδικό TIME.

Η νεαρή από το Αφγανιστάν είχε εγκαταλείψει το σύζυγό της λέγοντας ότι την κακοποιούσε. Τότε, διοικητής των Ταλιμπάν, έδωσε εντολή για την 18χρονη να αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη και ο σύζυγός της της έκοψε τη μύτη και τα αυτιά.

«Είναι μια απίστευτα σκληρή εικόνα. Στέλνει ένα ισχυρότατο μήνυμα στον κόσμο. Περίπου το 50% του πληθυσμού είναι γυναίκες, πολλές από τις οποίες ζουν ακόμη κάτω από άθλιες συνθήκες και δοκιμάζονται από τη βία» δήλωσε ο Ρουθ Έικχρορν, ένας εκ των κριτών του διαγωνισμού.

Αρχική ανάρτηση: Εφημερίδα "Τα Νέα" (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=4617782)

"Χωρίς μουσική"

2011-02-07T16:02:00.001+02:00

Δελτίο Τύπου

Το Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας φιλοξενεί την παράσταση «Χωρίς Μουσική» σε κείμενα και σκηνοθεσία του Κώστα Γάκη, την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου και ώρα 21.00 στο Κάστρο του Αγίου Ανδρέα

Είσοδος Ελεύθερη

Πληροφορίες: τηλ. 6977192779

Με δύναμη. στην Ελλάδα

Το νέο ελληνικό θέατρο ταξιδεύει το χειμώνα στην περιφέρεια

Εννέα επιλεγμένες θεατρικές ομάδες, το νέο αίμα του ελληνικού θεάτρου,

με ισάριθμες επιτυχημένες παραστάσεις, που έχουν ήδη παρουσιαστεί με επιτυχία στην Αθήνα, εξορμούν το χειμώνα σε όλη την Ελλάδα, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα «Με δύναμη . στην Ελλάδα», το οποίο υποστηρίζεται από την ΟΠΑΠ Α.Ε. στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης.

Το πρόγραμμα αυτό, έχει ως στόχο αφ' ενός να μηδενίσει την απόσταση της περιφέρειας από το κέντρο, παρουσιάζοντας παραστάσεις που παίζονται την ίδια στιγμή και στην Αθήνα, σε μια προσπάθεια αποκέντρωσης των πολιτιστικών δραστηριοτήτων και των νέων τάσεων και αφ' ετέρου να στηρίξει τον πολιτισμό δίνοντας τη δυνατότητα σε νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν το έργο τους, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι όλα τα στάδια της παραγωγής.

Η ΟΠΑΠ Α.Ε. έχοντας υπ' όψιν την γενικότερη δυσχερή οικονομική κατάσταση, καλύπτει μεγάλο μέρος των εξόδων των παραστάσεων, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους θεατές να τις παρακολουθήσουν με πολύ χαμηλή τιμή εισιτηρίου (10 ευρώ).

Το πρόγραμμα της περιοδείας και των εννέα ομάδων, θα διαρκέσει από τον Ιανουάριο μέχρι και το Μάιο.

Χωρίς Μουσική

Ένα ανατρεπτικό μιούζικαλ τσέπης

Όταν ξεκινούσαμε την περιπέτεια αυτής της παράστασης όλα ήταν πολύ διαφορετικά. Στην πορεία όμως των συναντήσεων και των προβών, μας δημιουργήθηκε η επιθυμία να πειραματιστούμε πάνω στη σχέση πρόζας και μουσικής. Χρησιμοποιήσαμε τα δύο υλικά ισότιμα στην κατασκευή του έργου. Έτσι εντάχθηκε ο κόσμος του καμπαρέ, των τραγουδιών και της ρυθμικής πρόζας και έτσι γεννήθηκε ένα έργο το οποίο αντιφάσκει με το όνομα του γιατί ενώ ονομάζεται Χωρίς Μουσική, η μουσική βρίσκεται στον πυρήνα του και αποτελεί κινητήρια δύναμή του. Επίσης θέλαμε να νιώσουμε τη χαρά της συλλογικής δημιουργίας τόσο στη συγγραφή του κειμένου όσο και στην εύρεση ενός αισθητικού κώδικα που να περιλαμβάνει τις ανάγκες όλων μας.

Με αφετηρία αυτές τις σκέψεις δημιουργήσαμε από κοινού μέσω αυτοσχεδιασμών την ιστορία ενός πιανίστα ο οποίος αποκόπτεται ξαφνικά, με βίαιο τρόπο από την τέχνη του και εκτοπίζεται από ένα αυταρχικό καθεστώς σε ένα ερημονήσι. ΤοΧωρίς Μουσική μιλάει για τις δυσκολίες που συναντάει ένας καλλιτέχνης στην εξάσκηση της τέχνης του, δυσκολίες που προέρχονται όχι μόνο από το εξωτερικό περιβάλλον και την πολιτική εξουσία που συχνά θέτει εμπόδια αλλά και από τις προσωπικές αντιφάσεις και ανασχέσεις του ίδιου του καλλιτέχνη.

Ακόμα, το έργο μιλάει για την αξία της μοναχικότητας και της σιωπής. Αποτραβηγμένος στο ερημονήσι, μέσα σε ένα φάρο ο πιανίστας μπορεί να ατενίσει τη ζωή του από μακριά, να κάνει την αυτοκριτική του, να βρει μια ηρεμία πρωτόγνωρη, μια διαφορετικού τύπου ισορροπία και ένα αλλόκοτο αυτοσαρκαστικό χιούμορ.

Στον αντίποδα αυτής της μοναχικότητας βρίσκεται η ίδρυση ενός υπόγειου απαγορευμένου καμπαρέ που κοροϊδεύει την πολιτική εξουσία και τραγουδάει με παιγνιώδη διάθεση τραγούδια για τη ζωή και την ελευθερία που έχουν μπει σε γύψο.

Μία λεπτή γραμμή ενώνει τους δύο κόσμους, τον πολύβουο κόσμο του καμπαρέ όπου οι μελωδίες της μπάντας και οι ομιλίες των θαμώνων μπερδεύονται γλυκά και τον σιωπηλό κόσμο του φάρου όπου ο πιανίστας αναγκάστηκε να ζει χωρίς μουσική.

Μετά από μία πετυχημένη διαδρομή, λοιπόν, που ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2008, στη Θύρα Τέχνης και συνεχίστηκε το 2009 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης, η παράσταση Χωρίς Μουσική θα επιχειρήσει αυτόν τον. σκληρό χειμώνα του 2010, να ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα, για να συναντηθεί με καινούργιους φίλους, δίνοντας συνωμοτικά ραντεβού στο περιπλανώμενο καμπαρέ. με πολύ μουσική. Άλλωστε παρά τους δύσκολους καιρούς ή και κόντρα σ' αυτούς:

Περνάει ο καιρός κι η μορφή μας αλλάζει

μα το πλοίο συνεχίζει να πλέει όπως πάντα

με τραγούδια με κραυγές το πλήρωμά μας

πώς μοιάζει , με πένθιμη μπάντα.

Είναι ένα άγριο παραμύθι.

Συντελεστές

Κείμενο: Ιωάννα Αγγελίδη

Ασπασία-Μαρία Αλεξίου

Κώστας Γάκης

Γεωργία Γεωργόνη

Μαρία-Δάφνη Καμμένου

Σκηνοθεσία: Κώστας Γάκης

Σκηνικά - Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκορού

Μουσική - τραγούδια: Κώστας Γάκης

Επιμέλεια κίνησης - χορογραφίες: Έλενα Γεροδήμου

Διανομή: Ιωάννα Αγγελίδη

Μαρία-Δάφνη Καμμένου

Ελίτα Κουνάδη

Θανάσης Χαλκιάς

Φωτισμός - Ήχος: Δημήτρης Στίγγας

Φωτογραφίες: Κωστής Καλλιβρετάκης

Γραφίστας: Νίκος Καρανικόλας

Αφίσες - Πρόγραμμα: Θοδωρής Κουλεδάκης

Εκδόσεις Σοκολή - Κουλεδάκη

Το στόρι έχει ως εξής: Ένας πιανίστας απ'τη μια μέρα στην άλλη γίνεται φαροφύλακας. Τρεις κοπέλες του Ωδείου ανοίγουν ένα σκτεινό καμπαρέ με απαγορευμένα νούμερα. Ένα λαγωνικό της Αστυνομίας χάνει το μουστάκι του. Το φως ενός φάρου τρυπώνει σ'ένα ύποπτο υπόγειο και το παραμύθι ξεκινά...η μουσικοθεατρική παράσταση "Χωρίς μουσική". "Μα πώς είναι δυνατόν; '', θα αναρωτηθεί κανείς. Ο νεαρός ηθοποιός Κώστας Γάκης, στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, βγαίνει στη...μουσική παρανομία και αποδεικνύει επί σκηνής πως μπορεί ένα μουσικό έργο να έχει τίτλο "Χωρίς μουσική".

ΦΑΡΑΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Ελεύθερος τύπος

Η Αίγυπτος στο δρόμο της Τυνησίας

2011-02-06T20:42:00.002+02:00

Από το site της CWI (socialistworld.net). Μετάφραση-επιμέλεια: Αλέξανδρος Πραντούνας

Η Αίγυπτος συγκλονίζεται εδώ και 10 μέρες από μια μαζική λαϊκή εξέγερση ενάντια στο 30ετες καθεστώς του προέδρου Μουμπάρακ και της κλίκας του.

Όλα ξεκίνησαν όταν στις 25/1, νεολαιίστικες οργανώσεις, εμπνευσμένες από την τυνησιακή επανάσταση, διοργάνωσαν μέσω Facebook διαδηλώσεις σε μια σειρά περιοχές της Αιγύπτου. Στις διαδηλώσεις εκείνης της μέρας συμμετείχαν συνολικά περίπου 50.000 άνθρωποι, ενώ η αστυνομία απάντησε με σκληρή καταστολή. Συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και δυνάμεων ασφαλείας έλαβαν χώρα σε όλες τις περιοχές που υπήρχε κινητοποίηση, ενώ στο Σουέζ, δυο νέοι σκοτώθηκαν από τα πυρά της αστυνομίας.

Τα γεγονότα της 25/1, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Από την επόμενη μέρα η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο, ενώ οι διαδηλώσεις σε ολόκληρη την χώρα είναι συνεχείς. Σε μια σειρά περιπτώσεις, όπως της 27/1 στην Αλεξάνδρεια και το Σουέζ, οι διαδηλωτές ανάγκασαν τους αστυνομικούς να υποχωρήσουν και να το βάλουν στα πόδια!

Στην Αλεξάνδρεια μάλιστα, οι διαδηλωτές κατέλαβαν ένα αστυνομικό τμήμα. Την ίδια μέρα, εξοργισμένοι διαδηλωτές αποπειράθηκαν να βάλουν φωτιά στα τοπικά γραφεία του κυβερνώντος “Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος” στην πόλη Μανσούρα, με τους αστυνομικούς να σώζουν το κτήριο τελευταία στιγμή. Τις επόμενες μέρες, η εξέγερση αγκάλιασε όλο και πλατύτερα στρώματα του πληθυσμού, ενώ σε κάποιες από τις κεντρικές διαδηλώσεις στο Κάιρο, συμμετείχαν ακόμη και ορισμένοι δικαστές.

Σκληρή καταστολή

Το τρομοκρατημένο καθεστώς του Μουμπάρακ εξαπέλυσε ένα όργιο καταστολής ενάντια στους διαδηλωτές. Οι νεκροί διαδηλωτές έχουν ξεπεράσει τους 150, ενώ οι τραυματίες ανέρχονται σε χιλιάδες. Οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν προχωρήσει επιπλέον και σε εκατοντάδες συλλήψεις διαδηλωτών. Ο Μουμπάρακ διέταξε μάλιστα τα στρατιωτικά αεροπλάνα να πραγματοποιούν εξαιρετικά χαμηλές πτήσεις πάνω από τους διαδηλωτές σε ορισμένες περιπτώσεις, προκειμένου να τους τρομάξει.

Όμως τίποτα από αυτά δεν έπιασε. Οι καταπιεσμένες αιγυπτιακές μάζες δεν φοβόντουσαν πια. Είχαν καταλάβει πόση δύναμη έχουν. Άλλωστε, τα πρόσφατα γεγονότα στην Τυνησία το καταμαρτυρούσαν. Την 1η Φεβρουαρίου, πάνω από 1εκ. διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο Κάιρο, κουρελιάζοντας κάθε προσπάθεια καταστολής του κινήματος.

Προβοκάτσιες “αλά Τυνησία”

Αντιγράφοντας τον δικτάτορα της Τυνησίας, Μπεν Άλι, ο Μουμπάρακ έφτιαξε “μεικτά σώματα” αστυνομικών με πολιτικά και εγκληματικών στοιχείων οργανωμένων από την αστυνομία που προχωρούν σε καταστροφές και ληστείες σε μια σειρά περιοχές της χώρας. Σε πολλές γειτονιές οι κάτοικοι οργανώθηκαν για να προστατευτούν φτιάχνοντας επιτροπές που αναλαμβάνουν την φύλαξη, οπλισμένες με καδρόνια και μαχαίρια.

Η αντιπολίτευση

Καμία οργανωμένη δύναμη της αντιπολίτευσης δεν έπαιξε οποιονδήποτε σημαντικό ρόλο στο ξέσπασμα της εξέγερσης. Κατόπιν εορτής, και αφού η εξέγερση είχε φουντώσει, ορισμένες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, όπως οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, “σύρθηκαν” να συμμετάσχουν στο κίνημα, προσπαθώντας μάλιστα να του δώσουν τα δικά τους, θρησκευτικά, χαρακτηριστικά – προσπάθεια που, προς το παρόν τουλάχιστον, έχει αποτύχει.

Στην Αίγυπτο αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης που να απολαμβάνει μαζική υποστήριξη. Η μεγαλύτερη αντιπολιτευτική δύναμη είναι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, που λειτουργούν σε συνθήκες ημι-παρανομίας. Τόσο οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, όσο και τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης, έχουν δείξει από την αρχή ακόμα της εξέγερσης, κάθε καλή διάθεση να συνεργαστούν με τους ιμπεριαλιστές, προκειμένου να στηθεί μια κυβέρνηση συνεργασίας που θα διασφαλίσει ότι τα συμφέροντα της αιγυπτιακής άρχουσας τάξης καθώς και των πολυεθνικών που έχουν συμφέροντα στην χώρα δεν πρόκειται να θιγούν. Οι ιμπεριαλιστές, βλέποντας πως το καθεστώς Μουμπάρακ δεν έχει πια την δυνατότητα να επιβληθεί στον αιγυπτιακό λαό, ετοιμάζουν την διάδοχη λύση προκειμένου να μην βρεθούν προ απροόπτου. Ο νομπελίστας Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι, εξόριστος για χρόνια από την χώρα, επέστρεψε από την Αυστρία προκειμένου να παίξει αυτό τον ρόλο. Ακόμα και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, που στα λόγια υιοθετούν μια ριζοσπαστική αντι-δυτική ισλαμική ρητορική, δήλωσαν πως εξουσιοδοτούν τον Ελ Μπαραντέι να διαπραγματευθεί με τον στρατό, προκειμένου ο Μουμπάρακ να απομακρυνθεί.

Η επόμενη μέρα

Αυτή την στιγμή, όλες οι δυνάμεις του συστήματος, τόσο στην Αίγυπτο, όσο και σε διεθνές επίπεδο, έχουν κατανοήσει πως πρέπει ο Μουμπάρακ να απομακρυνθεί άμεσα. Ακόμα και οι πιο πιστοί σύμμαχοι του Μουμπάρακ, οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, δήλωσαν πως επιθυμούν μια “ομαλή μετάβαση” καθώς και “ελεύθερες και τίμιες εκλογές”. Άλλωστε, ο Μουμπάρακ δεν έλεγχει πλέον ούτε τον στρατό, ο εκπρόσωπος τύπου του οποίου δήλωσε στις 31/1 πως δεν υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιηθεί βία εναντίον των διαδηλωτών και πως τα αιτήματα τους είναι “λογικά”.

Ο ίδιος ο Μουμπάρακ πάντως, δεν δείχνει να έχει πάρει το μύνημα, τουλάχιστον μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Το βράδυ της 1ης Φλεβάρη, δήλωσε πως δεν σκοπεύει να είναι ξανά υποψήφιος στις επόμενες εκλογές, όμως θα ολοκληρώσει την θητεία του και δεν προτίθεται να παραιτηθεί. Αυτή η εξέλιξη περιπλέκει περισσότερο τις εξελίξεις και τις επόμενες ημέρες θα φανεί κατά πόσον αυτή η στάση του Μουμπάρακ θα οδηγήσει σε αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις στο εσωτερικό της άρχουσας τάξης και του κατεστημένου.

Την ίδια ώρα για παράδειγμα που ο στρατός κρατάει “ουδέτερη” στάση, οπλισμένοι οπαδοί του Μουμπάρακ – μεταξύ των οποίων, σύμφωνα με μαρτυρίες, και πολλοί αστυνομικοί με πολιτικά – επιτέθηκαν χτες στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου στους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές. Τουλάχιστον 7 άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια των συμπλοκών, ενώ οι οπαδοί του Μουμπάρακ επιτέθηκαν και σε πολλούς δημοσιογράφους.

Οργάνωση του μαζικού κινήματος σε λαϊκές επιτροπές

Αυτή την στιγμή, οι αιγυπτιακές μάζες έχουν μια τεράστια ευκαιρία στα χέρια τους να ξεφορτωθούν το μισητό καθεστώς του Μουμπάρακ και μαζί μ' αυτό, όλα τα δεινά που τους έχουν προκαλέσει χρόνια καταπίεσης. Για να το καταφέρουν όμως πρέπει να οργανωθούν με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσουν να βάλουν οι ίδιοι την σφραγίδα στις εξελίξεις και όχι οι ιμπεριαλιστές ή ο στρατός. Σε μια σειρά περιπτώσεις οι διαδηλωτές έχουν συμφιλιωθεί με τμήματα του στρατού. Είναι απαραίτητο να γίνει μια ανοιχτή έκκληση προς την βάση του στρατεύματος, για την δημιουργία επιτροπών βάσης μέσα στο στρατό και σύνδεσης με το κίνημα των εργαζομένων και της νεολαίας.

Αναγέννηση του συνδικαλιστικού κινήματος

Στις 30/1,συνδικαλιστές από διάφορους χώρους δουλειάς, προχώρησαν στην δημιουργία μια νέας «Ομοσπονδίας Αιγυπτιακών Συνδικάτων», προκειμένου να παραμεριστεί η πουλημένη φιλο-κυβερνητική Συνομοσπονδία Εργατών Αιγύπτου, που ελέγχεται από ανθρώπους του Μουμπάρακ. Οι συνδικαλιστές αυτοί, καλούν για «δημιουργία επιτροπών σε κάθε χώρο δουλειάς με σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας και την προκήρυξη γενικής απεργίας». Παρόλο που δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο πόσο σημαντικές είναι οι δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από αυτή την πρωτοβουλία, πρόκειται σίγουρα για σημαντική εξέλιξη. Μια καλά οργανωμένη γενική απεργία θα ήταν το τελειωτικό χτύπημα για το καθεστώς του Μουμπάρακ.

Όμως, όσο σημαντική και να είναι η απομάκρυνση του Μουμπάρακ για τους Αιγύπτιους εργαζόμενους και νεολαίους, δεν είναι από μόνη της αρκετή για να ικανοποιήσει τις ανάγκες και τις ελπίδες τους για μια καλύτερη ζωή. Αυτό που χρειάζεται για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, είναι ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα εθνικοποίησης όλων των στρατηγικών επιχειρήσεων και του τραπεζικού τομέα, κάτω από δημοκρατικό έλεγχο των εργαζομένων, προκειμένου να μπουν οι βάσεις για να χρησιμοποιηθεί ο πλούτος της χώρας για την ικανοποίηση των αναγκών της πλειοψηφίας, και όχι της άρχουσας τάξης (με τον Μουμπάρακ ή χωρίς).

Αυτή η δυνατότητα, για κατάκτηση δημοκρατικών δικαιωμάτων και μεγάλες κοινωνικές αλλαγές, δεν υπάρχει μόνο στην Αίγυπτο, αλλά σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο. Η επανάσταση στην Τυνησία άνοιξε τον ασκό του Αιόλου με απρόβλεπτες συνέπειες. Αυτή την στιγμή υπάρχουν σημαντικές κινητοποιήσεις σε μια σειρά χώρες της περιοχής (Ιορδανία, Υεμένη, Λιβύη, Σουδάν, Συρία κ.α.). Το ένα καθεστώς μετά το άλλο, αναγκάζεται να κάνει παραχωρήσεις – ιδιαίτερα όσον αφορά τις τιμές των τροφίμων - ακριβώς επειδή στις τάξεις τους επικρατεί φόβος. Είναι ξεκάθαρο πως οι συνέπειες της τυνησιακής επανάστασης δεν έχουν φανεί ακόμα στο σύνολο τους.

To κείμενο αποτελεί ανάρτηση στο http://www.xekinima.org/arthra/view/article/i-aigyptos-sto-dromo-tis-tynisias/ .

Τυνησία: «η επανάσταση των γιασεμιών»

2011-02-06T20:35:00.002+02:00

Του σ. Chahid Gashir, από το σάιτ της CWI. Μετάφραση-επιμέλεια: Αλέξανδρος Πραντούνας

Η Τυνησία είναι μια τελείως διαφορετική χώρα από αυτήν που ήταν πριν ένα μόλις μήνα. Η εξέγερση των τυνησιακών μαζών έτρεψε τον δικτάτορα Μπεν Άλι, πρόεδρο της χώρας, σε φυγή. Ο φόβος που επικρατούσε στην χώρα για δεκαετίες έσπασε, και έδωσε την θέση του σε ένα κύμα οργής. Στην πραγματικότητα, μια επανάσταση ξεκινάει στην χώρα.

Η Τυνησία, για χρόνια ολόκληρα, παρουσιαζόταν από τους αστούς αναλυτές και τις ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις σαν η χώρα με το πιο σταθερό καθεστώς στην περιοχή, ενώ μόλις πριν ένα μήνα, ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, την χαρακτήριζε «μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης».

Το επαναστατικό κίνημα που αναπτύχθηκε τον τελευταίο μήνα στην Τυνησία, είναι τεράστιας ιστορικής σημασίας για όλο τον αραβικό κόσμο αλλά και διεθνώς. Σε μια περίοδο όπου στις περισσότερες χώρες επικρατούν σκληρές πολιτικές λιτότητας και οι αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων καταστρέφουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, η Τυνησία μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για τους εργαζόμενους τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Η Τυνησία δεν είχε ζήσει παρόμοια κοινωνική εξέγερση στην σύγχρονη ιστορία της. Όλες οι διαδοχικές απόπειρες του Μπεν Άλι να επαναφέρει την τάξη απέτυχαν οικτρά. Ο δικτάτορας και η κλίκα του είχαν χάσει οριστικά οποιαδήποτε λαϊκή υποστήριξη ή ανοχή. Αφού πρώτα διέλυσε την κυβέρνηση, ανακοίνωσε νέες βουλευτικές εκλογές σε 6 μήνες και κήρυξε την χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ο μισητός πρόεδρος εγκατέλειψε οριστικά την Τυνησία, την ίδια ώρα που οργισμένοι διαδηλωτές εξακολουθούσαν να καταστρέφουν μαζικά τις τεράστιες γιγαντοαφίσες με το πρόσωπο του που «κοσμούσαν» την πρωτεύουσα.

Πανικός στα αραβικά καθεστώτα, υποκρισία των ιμπεριαλιστών

Ο ηρωικός αγώνας των Τυνήσιων εργαζομένων και νεολαίων έχει προκαλέσει πανικό στα γειτονικά καθεστώτα, αλλά και στις κυβερνήσεις των δυτικών συμμάχων τους στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Τα σχόλια του προέδρου των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, που επικρότησε «το κουράγιο και την αξιοπρέπεια του τυνησιακού λαού»,μάλλον άφησαν πικρή γεύση στους χιλιάδες Τυνήσιους που έχουν παλέψει ακούραστα ενάντια στο φιλοαμερικάνικο καθεστώς του Μπεν Άλι. Ο Ομπάμα βέβαια «επιχαίρεται» για ένα ήδη τετελεσμένο γεγονός, με την ελπίδα να εξασφαλίσει πως η νέα κατάσταση που θα προκύψει στην χώρα μετά την εξέγερση θα εξακολουθήσει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Η αμερικάνικη κυβέρνηση εξάλλου ποτέ δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να επικρίνει ή να απομονώσει τα καθεστώτα που διάκεινται φιλικά προς τις ΗΠΑ ή είναι μαριονέτες τους. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε, οι επικεφαλής της Ουάσινγκτον δεν βρήκαν λέξη να πουν για την κατάφωρη νοθεία στις περυσινές αιγυπτιακές «εκλογές», που ανέδειξαν για άλλη μια φορά «πρόεδρο» τον Μουμπάρακ.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, η γαλλική κυβέρνηση, δεν βρήκε λέξη καταδίκης για την σκληρή καταστολή των κινητοποιήσεων στην Τυνησία, που τυγχάνει πρώην γαλλική αποικία και στην οποία το γαλλικό κεφάλαιο διατηρεί ακόμα ισχυρά συμφέροντα. Η δήλωση μάλιστα του γάλλου υπουργού εξωτερικών ότι η Γαλλία προσφέρεται να συνεργαστεί με την τυνησιακή κυβέρνηση για να «επαναφέρουν την τάξη», έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ποια είναι η πολιτική των ιμπεριαλιστών, εξοργίζοντας τα εξεγερμένα πλήθη.

Επαναστατικές διεργασίες στον αραβικό κόσμο

Η εξέγερση του λαού της Τυνησίας έχει ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις επαναστατικές διεργασίες στον αραβικό κόσμο και μπορεί να προκαλέσει ένα ντόμινο εξεγέρσεων ενάντια στα γειτονικά δικτατορικά καθεστώτα. Δεν είναι τυχαίο, ότι τις προηγούμενες βδομάδες, οι κυβερνήσεις της Ιορδανίας, του Μαρόκου, της Αλγερίας και της Λιβύης , πήραν μέτρα για να μειώσουν την τιμή τροφίμων, λόγω του φόβου επανάληψης παρόμοιων γεγονότων και στις χώρες τους.

«Κάθε Άραβας ηγέτης βλέπει με τρόμο αυτά που γίνονται στην Τυνησία, ενώ κάθε Άραβας πολίτης παρακολουθεί τις εξελίξεις με ελπίδα και αισθήματα αλληλεγγύης»,

έγραψε πρόσφατα στο ίντερνετ ένας Αιγύπτιος δημοσιογράφος (απόσπασμα από τη βρετανική εφημερίδα Guardian). Ιδιαίτερα, στηνΑλγερία οι διαδηλώσεις για τις αυξήσεις στα τρόφιμα βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, ενώ τουλάχιστον 5 άνθρωποι αυτοπυρπολήθηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας την εβδομάδα που μας πέρασε. Η αλγερινή κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε περισσότερες από 1.000 συλλήψεις διαδηλωτών. Κινητοποιήσεις φοιτητών, εμπνευσμένες από την τυνησιακή εξέγερση έχουν ξεκινήσει και στην Υεμένη.

Το χρονικό της εξέγερσης

Η εξέγερση, που ξεκίνησε στην μικρή πόλη του Σίντι Μπουζίντ στα μέσα Δεκέμβρη, εξαπλώθηκε ταχύτατα σε κάθε γωνιά της χώρας και ενώ ξεκίνησε σαν μια κραυγή διαμαρτυρίας για την ανεργία και την ακρίβεια των τροφίμων πήρε γρήγορα πολύ ευρύτερα χαρακτηριστικά. Για βδομάδες ολόκληρες το κίνημα δεν έδειξε κανένα σημάδι εξάντλησης, ούτε πτοήθηκε από την καταστολή. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, πάνω από 80 άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί από τις δυνάμεις καταστολής. Υπάρχουν αναφορές ακόμη και για επιθέσεις με πυροβόλα όπλα εναντίον των ανθρώπων που συμμετείχαν στις κηδείες των δολοφονημένων της προηγούμενης ημέρας. Ένα τέτοιο όργιο βίας είναι η αναπόφευκτη αντίδραση ενός καθεστώτος που κινδυνεύει με κατάρρευση. Ωστόσο, το μόνο που κατάφεραν ήταν να εξοργίσουν ακόμη περισσότερο τους εξεγερμένους και να προκαλέσουν κύμα αντιδράσεων και εκδηλώσεων αλληλεγγύης σε μια σειρά χώρες του κόσμου.

Οι λαϊκές μάζες της Τυνησίας, έχοντας ξεπεράσει το φόβο για το καθεστώς, ξεσηκώθηκαν σ’ ολόκληρη την χώρα. Ενώ τις πρώτες εβδομάδες οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις γινόντουσαν στις φτωχότερες κεντρικές και νότιες περιοχές, από τις Τρίτη 11/1 και μετά η εξέγερση συνεπήρε και τους κατοίκους της Τύνιδας, της πρωτεύουσας και οικονομικού κέντρου της χώρας. Εκατοντάδες νέοι άνθρωποι επιτέθηκαν εκείνο το βράδυ σε κυβερνητικά κτήρια στην εργατική γειτονιά της Εταντέμ, φωνάζοντας: «Δεν φοβόμαστε, δεν φοβόμαστε!». Η κυβέρνηση απαγόρευσε την κυκλοφορία σε όλη την Τύνιδα το ίδιο βράδυ και έδωσε διαταγή να αναπτυχθούν άρματα μάχης και στρατιωτικές μονάδες σε όλους τους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας. Όμως, ούτε αυτό δεν μπόρεσε να σταματήσει τους εξεγερμένους που πλημμύρισαν τους δρόμους της πρωτεύουσας. Ο φόβος είχε πια αλλάξει στρατόπεδο...

Ρωγμές στο καθεστώς

Τις τελευταίες μέρες, ορισμένοι υπουργοί ή πρώην υπουργοί του κυβερνώντος κόμματος, άσκησαν δημόσια κριτική στον Μπεν Άλι και τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τις διαδηλώσεις. Αυτές οι αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του καθεστώτος αντανακλούν την προσπάθεια ορισμένων στελεχών της κυβέρνησης να προετοιμάσουν τις εξελίξεις μετά την ανατροπή του Μπεν Άλι, «επενδύοντας» και προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν το μαζικό κίνημα. Τμήματα της άρχουσας τάξης, προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντα τους, στρέφονται ξαφνικά ενάντια στο Μπεν Άλι, ελπίζοντας αυτό να κατευνάσει την εξέγερση των μαζών και αυτοί να διατηρήσουν την εξουσία τους.

Υπάρχουν επίσης δείγματα για την ανάπτυξη έντονων εσωτερικών εντάσεων και στις τάξεις του στρατού. Ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, Ρασίντ Αμάρα, απομακρύνθηκε από την θέση του στις 9 Γενάρη εξαιτίας της άρνησης του να δώσει εντολή στους άντρες του να καταστείλουν τις διαδηλώσεις και της ανοιχτής κριτικής που άσκησε, μιλώντας για «υπερβολική χρήση βίας» ενάντια στους διαδηλωτές. Παρόμοιες κινήσεις πολλαπλασιάστηκαν, ιδιαίτερα ανάμεσα στους απλούς στρατιώτες, που αρνούνταν να ανοίξουν πυρ ενάντια στους διαδηλωτές και σε ορισμένες περιπτώσεις ενώθηκαν μαζί τους και τους προστάτεψαν από την αστυνομία.

Αυτός είναι και ο λόγος που την περασμένη Πέμπτη (13 Γενάρη) οι στρατιωτικές δυνάμεις διατάχθηκαν να απομακρυνθούν από την πρωτεύουσα και αντικαταστάθηκαν από την αστυνομία και άλλες δυνάμεις ασφαλείας που θεωρούνται πιο πιστές στο καθεστώς.Αλλά ακόμα και τμήματα της αστυνομίας έχουν επηρεαστεί από το κίνημα. Η εφημερίδα New York Times, ανέφερε ένα περιστατικό κατά την διάρκεια του οποίου δυο αξιωματικοί της αστυνομίας έπεισαν τους διαδηλωτές να μην επιτεθούν στο αστυνομικό τμήμα της Τύνιδας, αλλά να κατευθυνθούν προς τις επαύλεις των συγγενών του προέδρου που βρίσκονται στα παράλια της χώρας! Ένας διαδηλωτής δήλωσε: «Οι αστυνομικοί είναι φτωχοί όπως κι εμείς. Μας είπαν, σας παρακαλούμε, πηγαίνετε να κτυπήσετε τις βίλες των πλουσίων, όχι εμάς»

Ο κίνδυνος της αντίδρασης

Η επανάσταση πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτές τις διασπάσεις στο εσωτερικό του κρατικού μηχανισμού, προκειμένου να ενισχυθούν οι δικές της δυνάμεις. Πράγματι, παρά την αναχώρηση του Μπεν Άλι, ο παλιός κρατικός μηχανισμός, με τα τεράστια μέσα καταστολής,έχει παραμείνει ουσιαστικά άθικτος. Παρά το δικαιολογημένο κλίμα ευφορίας που επικρατεί μετά την αναχώρηση του δικτάτορα, η επαναστατική διαδικασία μόλις έχει ξεκινήσει και έχει μπροστά της μια σειρά κινδύνους που πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος της αντίδρασης, ο οποίος καραδοκεί, και με την πρώτη ευκαιρία που θα εμφανιστεί θα χτυπήσει, θα πρέπει να γίνει ανοιχτή έκκληση προς τους φαντάρους κατ’ αρχήν αλλά και γενικά τη βάση των κρατικών μηχανισμών καταστολής, με σκοπό τμήμα του τουλάχιστον να περάσει με την μεριά των εξεγερμένων. Το ανοιχτό κάλεσμα για τη δημιουργία εκλεγμένων επιτροπών στρατιωτών αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας προκειμένου να εκκαθαριστεί ο στρατός από όλα τα αντιδραστικά στοιχεία και τους συνεργάτες του καθεστώτος.

Υπάρχουν επίσης πολλές αναφορές για συμμορίες που εμπλέκονται σε λεηλασίες, ληστείες, εμπρησμούς και επιθέσεις σε πολίτες. Υπάρχουν πολύ σοβαρές ενδείξεις πως αυτές οι συμμορίες αποτελούνται από αστυνομικούς και δυνάμεις ασφαλείας πιστούς στο καθεστώς καθώς και πρώην εγκληματίες, οργανωμένους από τους ανθρώπους του Μπεν Άλι προκειμένου να φανεί πως χωρίς αυτόν «επικρατεί χάος» και πως γι’ αυτό το χάος ευθύνονται οι διαδηλωτές.

Από την άλλη πλευρά, το θέμα του «νόμου και της τάξης», χρησιμοποιείται από την μεταβατική κυβέρνηση στην προσπάθεια της να δικαιολογήσει την διατήρηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, του στρατιωτικού νόμου και της επιβολής μεγάλων περιορισμών στις ατομικές ελευθερίες. Η απάντηση από την μεριά του κινήματος πρέπει να είναι ο σχηματισμός δημοκρατικών επιτροπών άμυνας από οπλισμένους εργάτες, νέους και λαϊκά στρώματα, με σκοπό την προστασία των γειτονιών, των πολιτών και των διαδηλώσεων από τη βία του καθεστώτος. Μαθαίνουμε πως στην παραλιακή πόλη Γκάμαρθ, στα βόρεια της χώρας, οι κάτοικοι έχουν οργανωθεί στις γειτονιές τους προκειμένου να προστατευθούν από τις παραστρατιωτικές ομάδες του καθεστώτος. Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να εξαπλωθούν σε όλη την χώρα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η προστασία των εξεγερμένων από τα αντίποινα των δυνάμεων της αντίδρασης.

Η επόμενη μέρα

Η εξέγερση κατάφερε να διώξει τον δικτάτορα, όμως ακόμα ο κρατικός μηχανισμός ελέγχεται από τους ίδιους ανθρώπους. Αυτή την στιγμή στην χώρα υπάρχει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, της οποίας πρωθυπουργός παραμένει ο Μοχάμεντ Γκανούτσι, που ήταν πρωθυπουργός επί Μπεν Άλι. Τα δε 6 σημαντικότερα υπουργεία (συμπεριλαμβανομένων των υπουργείων Άμυνας, Εσωτερικών, Οικονομικών και Εξωτερικής Πολιτικής) παραμένουν στα χέρια των ίδιων υπουργών που τα διοικούσαν μέχρι τώρα.

Το πρώτο και σημαντικότερο δίδαγμα από την τυνησιακή εξέγερση είναι πως όταν οι εργαζόμενοι και η νεολαία παλεύουν μαζικά για τα δικαιώματα τους έχουν τεράστια δύναμη, τέτοια που μπορεί να ανατρέψει δικτάτορες που βρίσκονταν στην εξουσία για δεκαετίες μέσα σε λίγες ημέρες και να μεταδώσει το μήνυμα του αγώνα σε διεθνές επίπεδο. Από την άλλη, όμως, είναι εξαιρετικά σημαντικό να βγουν και τα συμπεράσματα για τα όρια που έχει η αυθόρμητη αντίδραση της κοινωνίας, όταν δεν υπάρχει εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο.

Η τυνησιακή εξέγερση ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό αυθόρμητη, ενώ η Αριστερά στην χώρα είναι εξαιρετικά αδύναμη. Δεν υπάρχει καμία μαζική οργάνωση ή κόμμα των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων που να προτείνει ένα εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Αυτή η έλλειψη έχει τεράστια σημασία. Ο Μπεν Άλι και ο «μηχανισμός» του, ήταν στην εξουσία εξυπηρετώντας, πέρα από τα δικά τους συμφέροντα σαν κλίκα, τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης της χώρας και των ιμπεριαλιστών.

Γι’ αυτό και ο μόνος τρόπος να ελευθερωθεί πραγματικά ο λαός της Τυνησίας είναι να ξεφορτωθεί εκτός από τον δικτάτορα και το ίδιο το καθεστώς της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Είναι, οι πρωτοπόροι εργαζόμενοι και νεολαία της χώρας να μπορέσουν να χτίσουν ένα μαζικό κόμμα των εργαζομένων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων που να συνδέσει τον αγώνα για τα δημοκρατικά δικαιώματα και την εκδίωξη των ανθρώπων του καθεστώτος με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού στην Τυνησία, για να μπουν οι βάσεις για το χτίσιμο του σοσιαλισμού στη χώρα. Είναι αυτός ο αγώνας να συνδεθεί με τους αγώνες των καταπιεσμένων σε όλο τον αραβικό κόσμο με σκοπό την ανατροπή όλων των αντιδραστικών καθεστώτων στην περιοχή, για την ανατροπή του καπιταλισμού, την εργατική και λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό.

Το κείμενο αποτελεί ανάρτηση στο http://www.xekinima.org/arthra/view/article/tynisia-i-epanastasi-ton-giasemion/ και δίνει αρκετά ολοκληρωμένα τη γενική ιδέα για την επανάσταση πρότυπο του 21ου αιώνα!

"Βίβα Ασπασία!"

2011-01-30T23:06:00.002+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Θεατρικό εργαστήρι Πρέβεζας, στα πλαίσια των ανταλλαγών παραστάσεων ομάδων της περιοχής, φιλοξενεί στο Κάστρο του Αγίου Ανδρέα την Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου, την παράσταση της θεατρικής ομάδας Πάργας "η αυλαία", το έργο " ΒΙΒΑ ΑΣΠΑΣΙΑ" του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Είναι μιά Ιστορία από τα χρόνια της κατοχής. Μιά "δραματική κωμωδία", τότε που ο επιούσιος ήταν η μπομπότα και το ψωμί παντεσπάνι, τότε που τα παιδιά χαιρετούσαν φασιστικά τα αυτοκίνητα Ιταλών και των Γερμανών και τραγουδούσαν, "γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα".

Μιά ατάκα ενός αντάρτη στο έργο λέει "Σας διαβεβαιώ πως άν τύχει και γλυτώσουμε απο τούς Γερμανούς, δεν πρόκειται να γλυτώσουμε απο τους δικούς μας", γιατί το θέμα είναι, πόσος φασισμός θα απομείνει άμα τελειώσει ο πόλεμος...

Σκηνοθεσία:Βαλεντίνα Παπαδημητράκη , Βοηθός σκηνοθέτη:Νέλη Σιώζου, Οργάνωση Παραγωγής:Αλεξάνδρα Σωτηρίου, Πρόγραμμα-φωτογραφία:Ηλιένια Ντούκα, Μίξη Ήχου:Ανδριανός Ντούκας, Ήχος:Great Logo

Παίζουν: Χάρις Σπυρίδη, Σπύρος Πιτσαρός, Γρηγόρης Γεωργίου, Ζωή Μπάτσιου, Μόνικα Κορμπάλα, Γιάννης Νήρας, Κώστας Πιτσαρός, Έλλη Βέκιου, Βουγιούκας Γιώργος, Γιάννης Τάσσης, Kelvin West και τα παιδιά: Ζαχαρούλα Σωτηρίου, Μάγδα και 'Αρτέμης Πιτσαρού.

¨Ωρα 9μμ. Τιμή εισ. 10ευρώ, φοιτ. 7 ευρώ

"Ο Γλάρος" στην Πρέβεζα!

2011-01-30T10:37:00.002+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΤΑΙΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ PEQUOD

Η εταιρεία θεάτρου Pequod σε συνεργασία με το Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας και με την ευγενική υποστήριξη της ΟΠΑΠ Α.Ε. παρουσιάζει στην Πρέβεζα το έργο "Ο Γλάρος" του Άντον Τσέχωφ. Ένα έργο για την τέχνη, τον έρωτα, την οικογένεια, την αγάπη και την έλλειψή της, τα μεγάλα όνειρα της νεότητας και την πραγματικότητα της ενηλικίωσης.

Η παράσταση, βασιζόμενη στην από το έργο συνθήκη ύπαρξης θεάτρου μέσα στο θέατρο, τοποθετεί την σκηνική δράση σ' έναν ενιαίο χώρο, καταργώντας έτσι την απόσταση ανάμεσα σε ηθοποιούς και θεατές. Η χρήση εξάλλου του πραγματικού χώρου ως σκηνικό, ενισχύει την αίσθηση ότι δεν βρισκόμαστε σ' ένα φανταστικό «αλλού», αλλά όλα συμβαίνουν εδώ και τώρα.

Μετά τη διαδρομή της στην Αθήνα (Κnot Gallery, άνοιξη και χειμώνας του 2010, Θέατρο Χώρα καλοκαίρι 2010 Bob theatre festival) η παράσταση θα ταξιδέψει αυτόν τον χειμώνα στην Ελλάδα.

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ξανθόπουλος

Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου

Σκηνογραφική και Ενδυματολογική επιμέλεια: Νίκος Κονιάρης

Επιμέλεια κίνησης: Βάσω Γιαννακοπούλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Αγγελική Μαρίνου

Παίζουν :

Γιώργος Αγγελόπουλος, Αρης Αρμαγανίδης, Δημήτρης Γεωργαλάς, Βάσω Καβαλιεράτου, Γιάννης Κλίνης, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Αγγελική Μαρίνου, Νικολίτσα Ντρίζη, Αγγελική Παπαθεμελή, Κώστας Παπακωνσταντίνου.

Η παράσταση θα παιχτεί στο Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας στο Κάστρο Αγίου Ανδρέα, την Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011 και ώρα 9:30 μμ.

Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Τηλέφωνο για πληροφορίες και κρατήσεις 697 71 92 779

Η συγκλονιστική ομιλία ενός 15χρονου στην Αγγλία μετά την ολοκλήρωση των πορειών εναντίον των σχεδίων της κυβέρνησης για τριπλασιασμό των διδάκτρων...

2011-01-05T13:39:00.003+02:00

To video στον παρακάτω σύνδεσμο αποδεικνύει πως κάθε άποψη περί απολιτικοποιημένων νέων που επιδίδονται σε απλούς τραμπουκισμούς στην Αγγλία, κάθε άλλο παρά πραγματική είναι...

www.youtube.com/watch?v=ZwQnorGhQhs

Επιστολή 15χρονου μαθητή από την Κερατέα...

2011-01-05T13:32:00.002+02:00

Αγαπητοί κύριοι που κυβερνάτε αυτόν τον τόπο, (συμπεριλαμβανομένων και των ΜΜΕ)

Τις τελευταίες 10 ημέρες ζώ - βλέπω γεγονότα στην πόλη μου τα οποία με έκαναν να μεγαλώσω απότομα να καταλάβω και να βιώσω μέσα μου μερικές αλήθειες που μέχρι τώρα μόνο υποπτευόμουν χωρίς να είμαι σίγουρος! Είμαι 16 χρονών μαθητής του Λυκείου Κερατέας και στέλνω αυτήν την επιστολή σ΄ αυτούς που κυβερνούν, παίρνουν αποφάσεις, ενημερώνουν, ενεργούν και ορίζουν το μέλλον μας! Το μέλλον των παιδιών μιας χώρας περήφανης με ένδοξο και λαμπρό παρελθόν, μίζερο - στενάχωρο παρόν δίχως αξίες, δικαιοσύνη, ισότητα, αξιοκρατία και ένα μέλλον δυσοίωνο, άσχημο και καταθλιπτικό χωρίς την ύπαρξη όλων αυτών που χαρακτηρίζουν την ουσία και την ερμηνεία της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα είναι 8 χμ από την θάλασσα, έχει βουνά με δάση και ομορφιές απείρου κάλλους! Το όμορφο περιβάλλον και η πλούσια φύση είναι αναπόσπαστα κομμάτια της πόλης μου - της ζωής μου. Έρχεστε λοιπόν εσείς Κε Πρωθυπουργέ, Κα Μπιρμπίλη, Κε Πάγκαλε, Κε Μπόμπολα.Κοι υπεύθυνοι, και σχεδιάσατε να δημιουργήσετε μια μεγάλη χωματερή (Χ.Υ.Τ.Α) στην περιοχή του Οβριόκαστρου λίγα μόλις χιλιόμετρα έξω από το κέντρο της Κερατέας, της πόλης μου. Η σύμβαση μιλάει για ΧΥΤΑ και όχι ΧΥΤΥ όπως διαρρέει εσκεμμένα ο Τυπος και τα ΜΜΕ. Ακόμη κι εγώ ένα 16χρονο παιδί με λίγη ενημέρωση από το Ιντερνετ κατάλαβα την διαφορά όπως κατάλαβα και το μέγεθος της καταστροφής που θα επωμιστούμε όλοι όσοι ζούμε εδώ! Ακόμη κι εγώ ενημερώθηκα ότι ο Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, μια τεραστίων διαστάσεων χωματερή δηλαδή, απορρίπτεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως λύση ξεπερασμένη και τρομερά ζημιογόνα στο περιβάλλον ενώ έχει ανακαλύψει εδώ και χρόνια σύγχρονες υποδομές διαχείρισης απορριμμάτων, οι οποίες προστατεύουν και το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων, πράγματα που δεν συμπεριλαμβάνονται στα σχέδιά σας για μας.

Αγαπητοί Κοι, πως μπορείτε να με πείσετε ότι δεν λειτουργείτε παράνομα αφού:

. Η περιοχή ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της Λαυρεωτικής που έχει χαρακτηριστεί ως "Τοπίο Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους" (ΦΕΚ 852/Β/03-09-1980)

. Η περιοχή είναι Ιστορικός και Αρχαιολογικός Χώρος (ΦΕΚ 107/Β/29-12-1995)

. Μέσα στον προτεινόμενο χώρο υπάρχει νόμιμη κατοικία κλπ.

Πως μπορείτε να με πείσετε ότι ενδιαφέρεστε για το περιβάλλον και την υγεία μας όταν εκεί που σχεδιάζεται να τοποθετηθεί ο Χ.Υ.Τ.Α. θα μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα και τις παραλίες αφού στο κέντρο του χώρου υπάρχει πηγή και το υδατόρευμα Μουζάκι διασχίζει κατά μήκος όλο τον χώρο των εγκαταστάσεων; Η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά, τόσο σε ποσότητες, όσο και σε ποικιλία μεταλλευμάτων ενώ επίσης υπάρχουν αρχαίες μεταλλευτικές στοές.

Παρόλα αυτά δώσατε εντολή στα ΜΑΤ να καταλάβουν τον χώρο ώστε να ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής δίχως να ακούσετε ούτε να νοιαστείτε στο ελάχιστο για μας τα παιδιά που τρώμε, πίνουμε και αναπνέουμε σ ΄ αυτήν την Πόλη!

Ένιωσα και νιώθω τόσο μεγάλη θλίψη! Απογοήτευση! Και Οργή όταν μαζί με όλους σχεδόν τους συμμαθητές και συμμαθήτριές μου διαδηλώσαμε μπροστά στα Ματ κι εκείνοι μας χτύπησαν άσχημα ενώ μας πέταξαν χημικά χωρίς λόγο και αιτία. Μας ξυλοφορτώνουν κάθε βράδυ όταν πάμε με φίλους να δώσουμε παρόν στον αγώνα μας, στον αγώνα υπέρ της ελευθερίας της Πόλης μου από αδίστακτους καταπατητές!

Πόση ντροπή και εξευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ένοιωσα όταν συνέλαβαν έναν φίλο μου ηλικίας 16 χρονών, του πέρασαν χειροπέδες και του κατέβασαν τα παντελόνια!

Ήμουν μπροστά και είδα πολλά! Ξύλο, βρισιές, χημικά σε γέρους και γυναίκες.. πολλά τα οποία με έκαναν να χάσω την παιδική αφέλειά μου και να δώ το άλλο πρόσωπό σας. Μια ερώτηση τριγυρνάει μέρες στο μυαλό μου, μια ερώτηση απευθυνόμενος σε σας Κοι Υπεύθυνοι, ΓΙΑΤΙ;; Γιατί συμβαίνουν και γιατί κάνετε τέτοια πράγματα; Τι στόχους έχετε; Τι οφέλη;

Σ΄ αυτές τις λίγες γραμμές προσπαθώ να αποτυπώσω και να δείξω την αλήθεια που συμβαίνει εδώ στην Πόλη μου, την αλήθεια Κύριοι εσείς των ΜΜΕ που εσκεμμένα αποκρύβετε!

Το μάθημα Τεχνολογία Επικοινωνιών το οποίο διδάσκομαι κάπου αναφέρει ότι τα ΜΜΕ θεωρούνται 4η εξουσία και καθορίζουν τα πολιτικά δρώμενα σε κάθε χώρα. Αυτή η αναφορά του βιβλίου συζητήθηκε και πέρασε στ΄ αυτιά μας δίχως να κατανοήσουμε σε βάθος τον τρόπο με τον οποίο γίνετε αυτό. Εξ αιτίας λοιπόν όλων αυτών που συμβαίνουν στην περιοχή μου έμαθα και κατανόησα πολύ καλά πως τα ΜΜΕ επηρεάζουν την Πολιτική ζωή αλλά και την Κοινωνία μας! Κανένα κανάλι από τα ΜΜΕ δεν αναφέρεται με σαφήνεια και ειλικρίνεια στα γεγονότα που συμβαίνουν στην Κερατέα, δυστυχώς ούτε ο τύπος παρά μόνο λίγα ενημερωτικά sites και blogs στο Ιντερνετ. Βέβαια μερικοί δεν διστάζουν να παραπληροφορήσουν, να κρύψουν την αλήθεια και να επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Το να είσαι Δημοσιογράφος το θεωρώ λειτούργημα! Η αληθινή και σωστή ενημέρωση είναι μεγάλη αξία!

Πείτε μου Λοιπόν Κύριοι Δημοσιογράφοι και καναλάρχες, γιατί δεν μεταδίδετε τα γεγονότα στην Κερατέα και δεν ενημερώνετε τον κόσμο όπως του αξίζει να ενημερωθεί;

Γιατί δεν δείχνετε όλη την αλήθεια, τον αγώνα, την υποβάθμιση, τον εξευτελισμό που ζούνε οι κάτοικοι και τα παιδιά της πόλης αυτής;

Πιστεύετε πως οι Έλληνες πολίτες ενδιαφέρονται να μάθουν για τον «Καινούριο έρωτα του Χατζηγιάννη ή για την ζωή της Μενεγάκη» περισσότερο από γεγονότα και αποφάσεις βίας κατά των κατοίκων μιας πόλης 15.000 ανθρώπων;

Πιστεύετε πως το X-Factor αφορά περισσότερο τους συνομήλικούς μου απ ότι το μάθουν πως μερικοί μαθητές του Λυκείου Κερατέας έφαγαν ξύλο γιατί δεν θέλουν να ζουν κοντά στα σκουπίδια;

Αλήθεια δείξατε στον κόσμο σήμερα πως ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ευλόγησε των αγώνα όλων των κατοίκων ενάντια στα συμφέροντα των μεγάλων κατασκευαστών που θέλουν να φτιάξουν ΧΥΤΑ στην Κερατέα.

Πιστεύω όμως και διατηρώ την ελπίδα πως πάνω από συμφέροντα, κέρδη και εξουσία θα βάλετε εμάς τους νέους, τα παιδιά σας σε πρώτη μοίρα και θα ενεργείτε πάντα για το καλό μας!

Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα που ξεκινήσαμε μέχρι τελικής πτώσεως και εξάντλησης!

Ευχαριστώ

Μαθητής Λυκείου Κερατέας

Απίστευτο video από Αγγλία...

2011-01-05T13:20:00.002+02:00

Ο Jody McIntyre δέχτηκε επίθεση από αστυνομικούς ενώ βρισκόταν στην αναπηρική καρέκλα του κατα τη διάρκεια φοιτητικής διαδήλωσης στο Λονδίνο, σχετικά με τον τριπλασιασμό των διδάκτρων στα πανεπιστήμια. Στο BBC τον περιμένει ακόμα μια επίθεση...

Δείτε το παρακάτω video...

www.dailymotion.com/video/xg7p7o_jody-mcintyre-bbc-interview-greek-tsubs_people#from=embed

Καλή χρονιά!!!

2011-01-05T13:11:00.002+02:00

Η ομάδα της "Μαύρης Κιμωλίας" εύχεται σε όλους "Καλή Χρονιά γεμάτη αγάπη, όνειρα και ελπίδες για έναν καλύτερο κόσμο"!!!

Φύλλο Νο 7!!!

2010-12-27T19:53:00.002+02:00

Tο καινούριο τεύχος της "Μαύρης Κιμωλίας" είναι γεγονός! Αναζητείστε το 7ο φύλλο του περιοδικού των μαθητών του 2ου Λυκείου Πρέβεζας!

Η Μαύρη Κιμωλία στηρίζει το 3ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Πρέβεζας!

2010-08-27T22:00:00.004+03:00

Η Μαύρη Κιμωλία ως εφημερίδα εκδιδόμενη από μαθητές ενός σχολείου της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας στηρίζει, ως οφείλει, το 3ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Πρέβεζας. Κάθε μαθητής αυτής της χώρας θα πρέπει να κατανοήσει πως κάθε ίχνος φοβίας, καχυποψίας και έχθρας απέναντι στους αλλοεθνείς συμμαθητές μας, έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα την παρακώλυση της σωστής και δημοκρατικής λειτουργίας του σύγχρονου πολυπολιτισμικού σχολείου... Για το λόγο αυτό οι μαθητές και φοιτητές αυτής της χώρας έχουν κάθε υποχρέωση να διαφυλάξουν τις σχέσεις των νέων του κόσμου. Σχέσεις που διαμορφώνονται και σταθεροποιούνται στη σχολική και φοιτητική πραγματικότητα και καθημερινότητα. Έχουμε όλοι την υποχρέωση να αποδείξουμε σε όσους αμφισβητούν τη σημερινή νεολαία, πως είμαστε εδώ, έτοιμοι να προσπαθήσουμε και να αγωνιστούμε για την υλοποίηση βασικών και διαχρονικών ονείρων, ξεκινώντας από αυτό που αφορά την παγκόσμια ειρήνη και τη συμφιλίωση των λαών. Εχθροί μας δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξουν οι μετανάστες συνάνθρωποι μας, αλλά οι φόβοι και τα ρατσιστικά κατάλοιπα μιας γκετοποιημένης κοινωνίας που μένει προσκολλημένη σε φαντάσματα του παρελθόντος προσπαθώντας να επιβάλλει στα μέλη της μια αίσθηση υπεροχής και κυριαρχίας...

Μαύρη Κιμωλία.

3ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Πρέβεζας!

2010-08-27T19:52:00.004+03:00

Για τρίτη χρονιά διοργανώνεται στην Πρέβεζα ένα φεστιβάλ φιλίας και ενημέρωσης- συζήτησης για θέματα που αφορούν τους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην πόλη αλλά και για τους ίδιους τους κατοίκους της πόλης μας. Το 3^ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ γίνεται σε μια περίοδο αντεργατικών- αντιλαϊκών πραξικοπημάτων της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της Ε.Ε. σε βάρος όλων των εργαζομένων ανεξαρτήτως θρησκείας, εθνότητας και χρώματος.Μια πολιτική που μαζί με τους πολέμους και την περιβαλλοντική καταστροφή γεννάει τη μετανάστευση, τα χιλιάδες απελπισμένα φτηνά εργατικά χέρια τα οποία χρησιμοποιούνται από την εξουσία και τις κυβερνήσεις ως μοχλός πίεσης για μείωση του μεροκάματου στις χώρες υποδοχής, καλλιεργώντας ταυτόχρονα το ρατσισμό σε βάρος τους.Στο φετινό φεστιβάλ είναι μια ευκαιρία να εκφράσουμε την αντίθεσή μας σε όλα τα ανθρωποφάγα μέτρα που έχουν ψηφίσει όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια με τη στήριξη του ΛΑΟΣ.Στο φετινό φεστιβάλ είναι μια ευκαιρία να συζητήσουμε μαζί με τους συμπολίτες μας για το νέο νόμο της κυβέρνησης για την ιθαγένεια από τη σκοπιά της οργάνωσης του αγώνα για τη νομιμοποίηση όλων αυτών που θέλουν να μείνουν στη χώρα αλλά και την ελεύθερη διέλευση αυτών που θέλουν να φύγουν.Να συζητήσουμε για την προσπάθεια εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας που ξεκίνησε φέτος, την αλληλεγγύη μας σε συμπολίτες μετανάστες/ μετανάστριες που αντιμετώπισαν προβλήματα αλλά και την κοινή μας δράση ενάντια στη συνολικότερη επίθεση σε βάρος δικαιωμάτων και ελευθεριών.Στο φετινό φεστιβάλ μπορούμε να τραγουδήσουμε όλοι μαζί διατρανώνοντας την άποψή μας ότι ο πολιτισμός ενώνει τους λαούς. Καμία ζωή δεν είναι λαθραία!

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

Πρόγραμμα:

Σαββάτο 28/8 , ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ, 8 μ.μ:

Συζήτηση με θέμα το πρόσφατο νόμο της κυβέρνησης για την παροχή ιθαγένειας. Ομιλητές Γιαννόπουλος Νίκος μέλους του Δικτύου για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, Συμεωνίδης Θεόδωρος μέλος του Δ.Σ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.Θα ακολουθήσει συναυλία με παραδοσιακό Αλβανικό συγκρότημα.

Κυριακή 29/8 , ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ 9 μ.μ:

Άνοιγμα με Πρεβεζάνικα συγκροτήματα

ΣΥΝΑΥΛΙΑ με τους ΜΟΥΖΟΥΡΑΚΗ-ΓΡΑΜΜΕΝΟ.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία ν. Πρέβεζας.

Ισραηλινή επιδρομή στη Λωρίδα της Γάζας...

2010-08-23T15:18:00.001+03:00

Πύραυλοι εδάφους-αέρος που εκτοξεύθηκαν από Ισραηλινά μαχητικά έπληξαν πολλαπλούς στόχους στην κεντρική και νότια Λωρίδα της Γάζας τα ξημερώματα της Τετάρτης, πάντως δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί, σύμφωνα με Παλαιστινιακές υπηρεσίες ασφαλείας.

Κατά Παλαιστινιακές πηγές Ισραηλινά F16 έπληξαν μια υπόγεια στοά μέσω της οποίας μεταφέρονταν αγαθά, στη Ράφα, κάτω από την μεθόριο Λωρίδας της Γάζας και Αιγύπτου. Η υπόγεια στοά πιστεύεται ότι καταστράφηκε.

Τα αεροσκάφη έπληξαν επίσης ένα άδειο κτίριο ανατολικά της Χαν Γιουνίς, στη νότια Λωρίδα της Γάζας. Το κτίριο βρίσκεται κοντά στο Τείχος που χωρίζει τη νοτιοανατολική Λωρίδα της Γάζας από το Ισραήλ.

Στην περιοχή είχαν σημειωθεί μάχες ανάμεσα σε Παλαιστίνιους ισλαμιστές μαχητές και Ισραηλινούς στρατιώτες, στην διάρκεια των οποίων ένας Παλαιστίνιος μαχητής σκοτώθηκε κι ένας Ισραηλινός στρατιώτης τραυματίστηκε, το απόγευμα της Δευτέρας.

Κατά τις ίδιες πηγές τα F16 έπληξαν μια έρημη περιοχή στο κέντρο της Λωρίδας της Γάζας.

Οι Ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές εκτιμάται ότι αποτέλεσαν επιθέσεις "αντιποίνων" για μια επίθεση με όλμους στο νότιο Ισραήλ.

Οι εκρήξεις των όλμων τραυμάτισαν δύο Ισραηλινούς στρατιώτες. Την ευθύνη για την επίθεση διεκδίκησε η ένοπλη πτέρυγα της Παλαιστινιακής οργάνωσης Επιτροπές Λαϊκής Αντίστασης.

Τα δελφίνια ανήκουν στη θάλασσα και όχι στη φυλακή του Αττικού Πάρκου...

2010-08-23T15:11:00.003+03:00

Όσοι υπογράφουμε παρακάτω ζητάμε από την πολιτεία, το Αττικό Πάρκο τους χορηγούς που το στηρίζουν, αλλά και από όσους με την σύμφωνη γνώμη τους ή με την αδιαφορία τους στηρίζουν την διατήρηση των ζώων σε αιχμαλωσία, να δείξουν τον απαιτούμενο σεβασμό που αρμόζει στα ζώα που βρίσκονται έγκλειστα στις εγκαταστάσεις του Αττικού Πάρκου. Η διατήρηση των ζώων σε συνθήκες αιχμαλωσίας, παρόλο που τους παρέχεται τροφή, νερό, και στοιχειώδης ιατρική περίθαλψη, δεν παύει να είναι μια φυλακή που εξασφαλίζει ως ένα βαθμό την επιβίωσή τους, απαγορεύει όμως την ευζωία τους. O αφύσικος τρόπος ζωής που προκύπτει από την έλλειψη ερεθισμάτων, τον περιορισμένο ζωτικό χώρο, την αδυναμία εκδήλωσης φυσιολογικών συμπεριφορών, και την διαρκή έκθεση στον ανθρώπινο παρατηρητή, δεν μας διδάσκει τίποτα για τα ίδια τα ζώα. Στην πραγματικότητα μας μεταφέρει μια αλλοιωμένη μόνο εικόνα των άγριων συγγενών τους ενώ πλέον το διαδίκτυο, τα ντοκιμαντέρ, αλλά και η δική μας διακριτική και υπομονετική παρουσία στην φύση μπορούν να μας μάθουν πολύ περισσότερα για τις πραγματικές τους συνήθειές, τις ανάγκες τους και τις θαυμαστές τους ικανότητες. Αντίθετα στις αρχές της οικολογίας που αντιμετωπίζει κάθε ζωντανό οργανισμό ως μέρος ενός πολύπλοκου συνόλου με το δικό του μοναδικό ρόλο στην διατήρηση της ισορροπίας των οικοσυστημάτων, τα ζώα που βρίσκονται στο Αττικό Πάρκο και σε κάθε κήπο, αναγκάζονται να ζουν απομονωμένα σε ένα στείρο, ξένο για αυτά περιβάλλον. Ξεχνάμε με αυτόν τον τρόπο ότι για να σταματήσουν να απειλούνται και μην εξαφανιστούν αυτά τα είδη, δεν χρειάζεται μόνο να κρατήσουμε μερικά ζώα ως δείγματα, αλλά να προστατέψουμε και να διατηρήσουμε το φυσικό τους περιβάλλον, τόσο για εκείνα όσο και για εμάς τους ίδιους. Η έκθεση ζώων και τα θεάματα που τα χρησιμοποιούν, σύμφωνα με την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή τους. Η διατήρηση των ζώων σε αιχμαλωσία για την δική μας διασκέδαση, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των άλλων ειδών. Ούτε ο στόχος της ευαισθητοποίησης δεν μπορεί να επιτευχθεί, όταν μικροί και μεγάλοι διδάσκονται ότι η απλή διασκέδαση του επισκέπτη, μπαίνει πάνω από το σεβασμό για τη ζωή και το διαφορετικό, και αξίζει περισσότερο από την ελευθερία του άλλου. Αντίθετα, αυτό που μαθαίνουμε είναι να μουδιάζουμε τα αισθήματα συμπόνιας για τα πλάσματα που υποφέρουν μπροστά μας και απλώς να τα προσπερνούμε συνεχίζοντας τη βόλτα μας. Είναι αυτή η αντίληψη για τον κόσμο και την σχέση μεταξύ όλων των ζωντανών οργανισμών που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας, όταν τα φέρνουμε να δουν τα δελφίνια τα Σαββατοκύριακα; Αν μας διδάσκει κάτι η έκθεση των ζώων σε πάρκα και δεξαμενές αυτό είναι η βίαιη φύση του ανθρώπου. Του ανθρώπου που θέλει να κυριαρχεί στη φύση και χρησιμοποιεί τα ζώα ως σημάδια της δύναμης του, όπως τα χρησιμοποιούσε άλλοτε για να δείξει το μεγαλείο των αυτοκρατοριών του. Του ανθρώπου που γυρνώντας επιλεκτικά και επιδεικτικά την πλάτη στην επιστήμη, αρνείται την εξελικτική συνέχεια των ζωντανών οργανισμών και χρησιμοποιεί τα κάγκελα για να διαχωρίσει στη συνείδησή του τη θέση του από τα μη ανθρώπινα ζώα. Για τους παραπάνω λόγους απαιτούμε τώρα το Αττικό Πάρκο και οι χορηγοί του να σταματήσουν να προωθούν το βασανισμό ζώων, ξεκινώντας από τα δελφίνια και τα θαλάσσια λιοντάρια, να σταματήσουν άμεσα τις εξευτελιστικές παρουσιάσεις των ζώων, να σταματήσουν τη χρήση τους για αναπαραγωγή, και να τα επιστρέψουν εκεί που τα πήραν δείχνοντας με τη στάση τους ότι πέρα από το κέρδος, τους ενδιαφέρει η ευζωία των ζώων, και ταυτόχρονα ότι σέβονται τον κοινό νου με το να μην κρύβουν το βασανισμό πίσω από τα χαμογελαστά πρόσωπα κάποιων ζώων.

Υπογράψτε εδώ: http://www.petitiononline.com/delfinia/petition.html .

Η συνέντευξη του κ. Chalent Kampani στο "zougla.gr".

2010-06-04T19:28:00.005+03:00

«Σκοτώστε με, αν θέλετε»

Σωτήρης Σκουλούδης

Τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε ως μέλος του πλοίου «Σφενδόνη», που συμμετείχε στη νηοπομπή για τη Γάζα, περιγράφει στην κάμερα της zougla.gr ο Παλαιστίνιος Chalent Kampani.

Τα θύματα από τα ανελέητα και ύπουλα χτυπήματα των ισραηλινών κομάντο θα μπορούσαν να ήταν περισσότερα, σημειώνει, και, προς επικύρωση των λεγομένων του, δείχνει στον φακό το σπασμένο του χέρι.
Ο ίδιος, ορθοπεδικός στο επάγγελμα, ενστικτωδώς έσπευσε να προσφέρει τη φροντίδα του στους αιμόφυρτους συνανθρώπους του που έβλεπε να δέχονται απρόκλητη επίθεση από τους Ισραηλινούς.

Όταν οι κομάντο τον διέταξαν να σταματήσει, η απάντησή του ήταν λιτή αλλά περιεκτική… «Σκοτώστε με, αν θέλετε».

Τον Chalent Kampani υποδέχθηκε τα ξημερώματα της Πέμπτης στο αεροδρόμιο η Ελληνίδα σύζυγός του. Ήταν ένας από τους 31 ακτιβιστές που φυλακίστηκαν στο Ισραήλ και επέστρεψαν ζωντανοί στην πατρίδα.

Το video της συνέντευξης:

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=142224&cid=4.

Η συνέντευξη των Ελλήνων ακτιβιστών που επέστρεψαν από το Ισραήλ.

2010-06-04T12:27:00.002+03:00

Στα παρακάτω video μπορείτε να δείτε το πρώτο και το δεύτερο μέρος της συνέντευξης που έδωσε η πρωτοβουλία Ένα Καράβι για τη Γάζα στο πολυτεχνείο μετά την επιστροφή των 6 μελών της αποστολής.

http://www.youtube.com/watch?v=p6pdxVdDQus

http://www.youtube.com/watch?v=zHAVQgnSxc8.

Η δεύτερη πετρελαιοκηλίδα σε 31 χρόνια στον κόλπο του Μεξικού...

2010-06-04T12:14:00.005+03:00

Το παρακάτω άρθρο ανήκει στον Arne Jernelov, εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ σε θέματα οικολογικών καταστροφών, καθηγητής Βιοχημείας του Περιβάλλοντος, επίτιμος ακαδημαϊκός και πρώην Διευθυντής του Διεθνούς Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Συστημάτων Ανάλυσης στη Βιέννη (αρχική ανάρτηση naftemporiki.gr).

Η έκρηξη της 20ής Απριλίου στην εξέδρα άντλησης πετρελαίου «Deepwater Horizon» της British Petroleum BP στον Κόλπο του Μεξικού στάθηκε η αιτία για τη πρόκληση της πιο πολυσυζητημένης πετρελαιοκηλίδας των τελευταίων δεκαετιών.

Μια άλλη έκρηξη που έγινε πριν από 31 χρόνια στην ίδια περιοχή – στο νοτιότερο τμήμα του Κόλπου κοντά στο Μεξικό– οδήγησε στη μεγαλύτερη πετρελαιοκηλίδα εν καιρώ ειρήνης όλων των εποχών.

Η εξέδρα όπου συνέβη το πρώτο ατύχημα, «Ixtoc 1», ανήκε στην κρατική μεξικανική πετρελαϊκή εταιρεία Pemex. Τα δύο αυτά ατυχήματα και οι πετρελαιοκηλίδες που σχηματίστηκαν έχουν κοινά χαρακτηριστικά, παρότι τα χαρακτηριστικά της τελευταίας θαλάσσιας πετρελαιοκηλίδας έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά σε σύγκριση με την πρώτη.

Τα δεξαμενόπλοια είθισται να θεωρούνται υπεύθυνα για ενδεχόμενη διαρροή του φορτίου τους. Από την πλύση των δεξαμενόπλοιων προκαλούνται πολλές μικρές πετρελαιοκηλίδες, ενώ από ανάλογα ατυχήματα με δεξαμενόπλοια –μεταξύ των οποίων τα Torrey Canyon, Exxon Valdez, Metula και St. Peter– έχουν ως αποτέλεσμα τεράστιες, συμπαγείς πετρελαιοκηλίδες. Οι εκρήξεις σε εξέδρες εξόρυξης δεν είναι σπάνιες, αν και οι περισσότερες έχουν σημειωθεί στην ξηρά ή σε ρηχά νερά, όπου η διαρροή του πετρελαίου μπορεί να διακοπεί σχετικά εύκολα.

Μετά την απαγόρευση της πλύσης των δεξαμενόπλοιων και την προσθήκη νέων τεχνικών χαρακτηριστικών -όπως η διπλή γάστρα και η κατάτμηση των δεξαμενόπλοιων- σε συνδυασμό με την εφαρμογή θαλάσσιων λωρίδων μονής κυκλοφορίας και, το κυριότερο, την εφαρμογή Παγκόσμιων Συστημάτων Ελέγχου Θέσεως (GPS), η διαρροή πετρελαίου από τα δεξαμενόπλοια στη θάλασσα έχει περιοριστεί σημαντικά.

Ταυτόχρονα, έχει σημειωθεί ραγδαία τεχνολογική πρόοδος όσον αφορά στις εξέδρες εξόρυξης και παραγωγής, αν και οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το βάθος, τα καιρικά φαινόμενα και τη διάρθρωση του ιζήματος έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο, καθώς οι πετρελαιοπηγές όπου η άντληση πετρελαίου γίνεται εύκολα έχουν πλέον εξαντληθεί. Οι περιπτώσεις των πετρελαιοκηλίδων λόγω εκρήξεων στα βαθιά ύδατα είναι οι πιο σύνθετες, καθώς παραμένουν αρκετό καιρό λόγω της δυσκολίας στον περιορισμό τους.

Μετά τις εκρήξεις «βαθέων υδάτων» στο Deepwater Horizon και το Ixtoc, στον θαλάσσιο πυθμένα διέρρευσαν πετρέλαιο και φυσικό αέριο υψηλής πίεσης. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα γαλακτώδες μείγμα πετρελαίου, φυσικού αερίου, νερού, άμμου και σωματιδίων σκόνης.

Οι ιδιότητες αυτού του γαλακτώματος πετρελαίου διαφέρουν από τις ιδιότητες του αργού πετρελαίου. Ένα μέρος αυτού θα επιπλεύσει –από το υπόλοιπο, όμως, είναι πιθανό να σχηματιστούν στήλες σε διάφορα βάθη των βαθέων υδάτων. Οι τυποποιημένες τεχνικές απεικόνισης της ποσότητας του πετρελαίου με εναέρια μέσα ή δορυφόρους δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές.

Ανάλογες μεθόδους χρησιμοποίησε η Pemex στην περίπτωση του Ixtoc –η οποία ήθελε να παρουσιάσει μικρό το μέγεθος της διαρροής– με αποτέλεσμα το μέγεθος της πετρελαιοκηλίδας να εκτιμηθεί στο μισό εκατομμύριο τόνους περίπου. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών -της οποίας προΐσταμαι- εκτιμά αυτό το μέγεθος σε πολύ υψηλότερα επίπεδα. Ομοίως, ενώ η BP υπολογίζει τη διαρροή του Deepwater Horizon στους 800 τόνους ημερησίως, οι εκτιμήσεις των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων κάνουν λόγο για πολύ μεγαλύτερα νούμερα.

Η Pemex επιχείρησε να τοποθετήσει μια συσκευή που αποκαλείται «σομπρέρο» πάνω από τη διαρροή του Ixtoc προκειμένου να συλλέξει το πετρέλαιο από τον θαλάσσιο πυθμένα, αν και το σχέδιο ναυάγησε καθώς η κατασκευή δεν μπορούσε να σταθεροποιηθεί. Παρατηρήθηκε σχηματισμός ένυδρου μεθανίου, αλλά όχι σε μεγάλη κλίμακα. Στην περίπτωση του Deepwater Horizon, μπορούσε να τοποθετηθεί ένας τεράστιος θόλος, παρά το μεγάλο βάθος, με τη βοήθεια σύγχρονων μη επανδρωμένων υποθαλάσσιων οχημάτων, ρομπότ και εργαλείων τοποθέτησης. Εξαιτίας του σχηματισμού ένυδρου μεθανίου, όμως, η συσκευή έφραξε και αχρηστεύτηκε.

Και στις δύο περιπτώσεις, στόχος των εγχειρημάτων ήταν η καύση του πετρελαίου στην επιφάνεια της θάλασσας, αν και όπως έχει δείξει η εμπειρία του Torrey Canyon το 1967 –το προσαραγμένο πλοίο που βομβαρδίστηκε με ναπάλμ– δεν γίνεται καλή καύση του πετρελαίου στη θάλασσα, ενώ το γαλάκτωμα του πετρελαίου –το λεγόμενο «μους σοκολάτας»– δεν καίγεται σχεδόν καθόλου.

Το εάν το πετρέλαιο θα πρέπει να «διασκορπίζεται» ή όχι αποτελεί ένα στρατηγικό ερώτημα ήδη από τις πρώτες επιχειρήσεις για τον έλεγχο πετρελαιοκηλίδων τη δεκαετία του 1960. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό εξαρτάται από το εάν η πρώτη προτεραιότητα είναι τα πουλιά και οι ακτές ή άλλα θαλάσσια είδη, όπως τα ψάρια, οι γαρίδες και τα μαλάκια. Στην πρώτη περίπτωση ενδείκνυται διασκορπισμός, ενώ στη δεύτερη όχι.

Η απόφαση αυτή έχει μια προφανή προέκταση σε επίπεδο δημόσιων σχέσεων. Τα πουλιά και οι ακτές που έχουν μολυνθεί από το πετρέλαιο δημιουργούν αποκρουστικές φωτογραφίες, ενώ τα νεκρά ψάρια και οι γαρίδες περνούν απαρατήρητα από τις κάμερες.

Η ζημιά που προκλήθηκε από την πετρελαιοκηλίδα Ixtoc ήταν τεράστια. Μεταξύ των μεγαλύτερων θυμάτων ήταν οι ακτές –κυρίως στο Μεξικό αλλά ως ένα βαθμό και στις Ηνωμένες Πολιτείες– καθώς και μεγάλος αριθμός πουλιών που υπέκυψαν, παρά τις προσπάθειες διασκορπισμού της κηλίδας. Εξαιτίας του διαχωρισμού, οι γαρίδες, τα καλαμάρια και ορισμένοι πληθυσμοί πουλιών δέχθηκαν σφοδρό πλήγμα, ενώ τα αλιεύματα επλήγησαν ακόμη περισσότερο.

Εκεί όπου η συγκέντρωση των μη αποχρωματισμένων συστατικών του πετρελαίου είναι υψηλότερη, οι θαλάσσιοι οργανισμοί με βράγχια πεθαίνουν. Τα είδη που βρίσκονται σε μεγαλύτερη ακτίνα μολύνονται και παύουν να αποτελούν είδος διατροφής άλλων οργανισμών. Σε ακόμη μεγαλύτερη ακτίνα –και για περισσότερο καιρό– οι καταναλωτές απορρίπτουν τα προϊόντα.

Στην περίπτωση της έκρηξης του Ixtoc επιβεβαιώθηκε το ρητό «ουδέν κακόν αμιγές καλού» -για τα αλιεύματα του Μεξικού- καθώς η θεαματική μείωση των πιέσεων για αλιεία επέτρεψε στους πληθυσμούς που βρίσκονταν στο χείλος της εξαφάνισης να αναπληρωθούν, με αποτέλεσμα πέντε χρόνια αργότερα να είναι δύσκολο να βρει κανείς υπολείμματα πετρελαίου ή απειλούμενους πληθυσμούς. Θετικό ρόλο έπαιξαν και οι υψηλές θερμοκρασίες του Κόλπου του Μεξικού, καθώς η αποκατάσταση είναι πιο γρήγορη στα θερμά παρά στα ψυχρά νερά.

Χρειάστηκαν εννέα μήνες για την κάλυψη της πετρελαιοκηλίδας Ixtoc. Μετά από γεώτρηση με απορροφητικό φρέαρ κατάφεραν επιτέλους να σταματήσουν τη ροή του πετρελαίου. Από το Deepwater Horizon συνεχίζει να διαρρέει πετρέλαιο στον Κόλπο του Μεξικού, παρότι η BP κατάφερε να εισάγει έναν μικρότερο σωλήνα στη βασική διαρροή για απορρόφηση μέρους της ροής.

Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να εκτιμήσει κανείς την οικολογική καταστροφή και τις οικονομικές επιπτώσεις στην αλιεία και τον τουρισμό από την πετρελαιοκηλίδα του Deepwater Horizon. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι πληθυσμοί των γαρίδων και των μαλακίων θα υποστούν τις συνέπειες , όπως και στην περίπτωση του Ixtoc -η οποία έδειξε, επίσης, το οικοσύστημα είναι δυνατό να αποκατασταθεί σε λίγα μόλις χρόνια.

Ενημέρωση για την αποστολή στη Γάζα.

2010-05-29T19:33:00.003+03:00

Χθες Τρίτη 25 Μάη ξεκίνησαν και τα δύο ελληνικά καράβια για τη Γάζα. Το εμπορικό "Ελεύθερη Μεσόγειος" απέπλευσε γύρω στις 14.00 το μεσημέρι από το Κερατσίνι και το επιβατικό "Σφενδόνη" στις 20.00 από την Μαρίνα Ζέας, στο οποίο βρίσκεται και ο συμπολίτης μας Χάλεντ Καμπάνι.
Ο καιρός προς το παρόν είναι καλός. Σήμερα το απόγευμα-βραδάκι θα φτάσουν στη Ρόδο και έπειτα σαλπάρουν προς Κύπρο.
Στα ανοιχτά θα συναντηθούν όλα τα καράβια μαζί και θα σχηματίσουν τον "στόλο της ελευθερίας" και θα επιχειρήσουν το σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας!!!
Την ίδια στιγμή εκτός από τις μέχρι τώρα απειλές του Ισραήλ, χθες την νύχτα αεροσκάφη F-16 εξαπέλυσαν τέσσερις συνεχόμενες αεροπορικές επιδρομές σε ανενεργό αεροδρόμιο της Γάζας με δύο νεκρούς.
Και το σημαντικότερο!!! Απροκάλυπτα επίσης χθες ξεκίνησε η κοινή ΕΛΛΗΝΟΪΣΡΑΗΛΙΝΗ αεροπορική άσκηση στο Αιγαίο, το Ιόνιο και την ηπειρωτική Ελλάδα με ευρύ φάσμα εκπαιδευτικών αποστολών και σενάρια προσβολής εναέριων και επίγειων στόχων.
Η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία αναθερμάνθηκε τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο ασκήσεων, μετά την κόντρα Άγκυρας - Τελ Αβίβ για την επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας και την άρνηση της Τουρκίας να συνεχισθούν ασκήσεις των Ισραηλινών στην επικράτειά της. Εκτός από την Ελλάδα υπάρχει συνεργασία και με άλλα κράτη στην Ευρώπη.

Να σας ενημερώσω επίσης πως τα μόνα διαβήματα διαμαρτυρίας για την διασφάλιση της αποστολής του στόλου της ελευθερίας προς στη Γάζα έγιναν από τους υπουργούς εξωτερικών Ιρλανδίας και Τουρκίας!!!!!

Υπολογίζεται Παρασκευή - Σάββατο να βρίσκονται πλέον σε Διεθνή ύδατα, όπου και αναμένουμε με μεγάλη αγωνία, να δούμε τη στάση που θα κρατήσουν οι πειρατές της Μεσογείου οι Ισραηλινοί!!! Είμαστε λοιπόν σε ετοιμότητα!!!
Ωστόσο φαίνεται πως δεν έχει δοθεί καμία έμφαση από τα ΜΜΕ... ακόμη, σε αυτό το δύσκολο εγχείρημα.(?????????????)

Αργεντινή: Το μέλλον της Ελλάδας...

2010-05-07T11:00:00.005+03:00

Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά δεν γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ.

Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν. Ντρέπομαι για τον εαυτό μου, γιατί ήμουν ένα κομμάτι αυτών των αδίστακτων ανθρώπων. Μην πέσετε στα χέρια τους.

Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησε την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.
-Έφτιαξαν πόλεις, μέσα στις πόλεις. Τις ονόμασαν villas miserias, πόλεις της μιζέριας. Εκεί πότιζαν τον κόσμο κοκαΐνη και άλλα ναρκωτικά, που παρουσιάστηκαν εν αφθονία άξαφνα όταν ο εφιάλτης είχε αρχίσει. Ήταν περήφανος λαός οι Αργεντίνοι. δεν είδα μάνες να πουλάνε τα παιδιά τους όπως γίνεται στο LA. Είδα όμως ανθρώπους να χάνουν τα πάντα και στο τέλος τη ζωή τους όταν δεν υπήρχε τίποτα να δώσουν. Όσα δεν πήραν οι τράπεζες, τα πήραν οι έμποροι. Ο κόσμος έπρεπε να αποχαυνωθεί, να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει με τη μιζέρια του. Γι' αυτό έβγαλαν έτσι αυτές τις ψευτοπόλεις. Έπνιγαν εκεί την οργή και την δυστυχία τους. -Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όλα τα ΜΜ"Ε" διατυμπάνιζαν την ανάγκη της "βοήθειας". Στην αρχή τους έλεγαν ότι το κράτος θα πτώχευε και ο κόσμος έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει για επιτυχία την είσοδο του ΔΝΤ. Δεν φανταζόντουσαν τι θα ακολουθήσει. Τι ειρωνεία και αυτή. Τους έπεισαν με τον φόβο της πτώχευσης και εντέλει η σωτηρία ήρθε μόνο με την πτώχευση! -Back Home, είχαν όλοι την εντύπωση ότι σώσαμε τη χώρα που ήταν ανίκανη και με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Ήταν απίστευτο τι μετέδιδαν οι ανταποκριτές όταν εμείς βλέπαμε την αλήθεια με τα μάτια μας σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά.
Είχαν την εντύπωση ότι οι Αργεντίνοι μας θεωρούν σωτήρες. Ποτέ δεν προέβαλλαν τίποτα από την πραγματικότητα. Μόνο κάτι ρεπορτάζ γραμμένα στις αρχές με κόσμο να κάνει δηλώσεις κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων ότι τους οδήγησαν στην πείνα ευχαριστώντας τις ΗΠΑ που θα τους έσωνε.
Ακόμα και οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες. Τις προέβαλλαν σαν κομμουνιστές ή αριστερά κομμουνιστικά κόμματα που αντιδρούσαν. Εγώ έβλεπα στο Μπουένος Άιρες την λεωφόρο γεμάτη από εξαγριωμένους να ουρλιάζουν "θέλουμε τη χώρα μας πίσω"! Θέλουμε τα δολάρια μας πίσω!
Οι τηλεοράσεις όπως μου έλεγαν, έδειχναν μερικές δεκάδες κομμουνιστές με κόκκινες σημαίες που διαμαρτύρονταν. Στην πραγματικότητα ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Ίσως εκατομμύρια. Τους έβλεπα, έβγαιναν από τα σπίτια τους και ενώνονταν με τις πορείες. δεν υπήρχε συντονισμός. Ότι Αμερικάνικη επιχείρηση έκλεινε και την φύλαγαν πάνοπλοι αστυνομικοί.
Δεν κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά από κάποιες συγκεντρώσεις θυμάμαι έβγαινα από το ξενοδοχείο και έβλεπα τόσες πέτρες κάτω που νόμιζα ότι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη οργή.
Έβλεπες ανθρώπους αποφασισμένους για όλα. Άνθρωποι που δεν έμοιαζαν ούτε looters (πλιατσικολόγοι). Ακόμα και μεσήλικες σίγουρα πολλοί είχαν οικογένειες. μου έκανε εντύπωση. Έβγαιναν και συγκρούονταν με ότι έβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Από την άλλη η αστυνομία ήταν πάνοπλη, με αντλίες, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα. Ήταν αδύνατον να τους συγκρατήσουν. Είχες να κάνεις με ανθρώπους που τους πήρες το σπίτι τους και το χαμόγελο τους. -Όχι, ούτε μια στιγμή δεν τους χαρακτήρισα "τρομοκράτες". Θα ήταν άδικο. Φαντάσου να υπηρετείς το Law and Order και να μη μπορείς να κρύψεις την συμπάθεια σου για αυτούς που ίσως από τις τηλεοράσεις θα τους χαρακτήριζες αλλιώς. Ήθελαν τη χώρα τους πίσω. Έβγαιναν με Αργεντίνικες σημαίες και απαιτούσαν να φύγουμε.
Αυτές οι γυναίκες όμως. Ποτέ δεν θα ξεχάσω. Αυτό θα με στοιχειώνει πάντα. Οι γυναίκες με τα παιδιά στα χέρια. Ο ρόλος που έπαιξαν όμως αυτές οι γυναίκες. Ποιός να το περίμενε. Προστάτεψαν τα παιδιά τους και τη χώρα τους. Αν μπορούμε να πούμε ότι έγινε επανάσταση στην Αργεντινή, τότε ήταν η μόνη γυναικεία επανάσταση στους αιώνες.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

http://olympia.gr/2010/02/19/imf-greece/
...το ξέσπασμα της κρίσης και η λύση που ήλθε από τον ίδιο τον λαό.
Στο πρώτο μέρος είδαμε το ξέσπασμα. Τα μέτρα της κυβέρνησης με τις περιβόητες ενέργειες για μείωση του ελλείματος. Αυτή η μείωση του ελλείματος που πάλι είχε καλλιεργηθεί ως αυτοσκοπός και βασική προϋπόθεση για την βοήθεια του ΔΝΤ. Βλέπετε, το "swap" του ΔΝΤ είναι οι κρυφοί όροι που επιβάλλονται στην εκάστοτε Εθνική κυβέρνηση προκειμένου να ανοίξουν τις κάνουλες. Αυτοί οι όροι είναι σαφέστατοι και με απλά λόγια επικεντρώνονται στο ότι "Δεν θα γίνεται καμμία ενέργεια, καμμία δαπάνη, δεν θα λαμβάνεται καμμία απόφαση από την Εθνική κυβέρνηση που αφορά την Εθνική οικονομία εάν δεν υπάρχει η έγκριση του ΔΝΤ¨.
Δηλαδή, ο βασικός όρος "συνεργασίας" με την εκάστοτε κυβέρνηση είναι η Εκχώρηση μέρους της Εθνικής Κυριαρχίας. Για όσους ακόμη δεν το έχουν καταλάβει.
Το άλλο σημείο που καλλιεργείται έντεχνα ως αυτοσκοπός, είναι η εξυπηρέτηση μόνο των υποχρεώσεων προς τρίτες χώρες και όχι των εσωτερικών υποχρεώσεων του κράτους. Προηγούνται δηλαδή οι διεθνείς δανειστές που έχουν δανείσει με επαχθείς όρους έναντι των ντόπιων πιστωτών, ήτοι των πολιτών που καλούνται όχι μόνο να απεμπολήσουν τις απαιτήσεις τους αλλά να σηκώσουν και το βάρος της αποπληρωμής των διεθνών τοκογλύφων. Στην Ελλάδα για παράδειγμα, ό περιβόητος εξωτερικός δανεισμός (300 δις Ευρώ)που αναμασούν συνεχώς οι διάφοροι "αναλυτές", είναι μόλις ένα μικρό μέρος επί του συνόλου των Τριών Τρις που οφείλει συνολικά το κράτος, με κύριους πιστωτές βέβαια, τους Έλληνες πολίτες. Πολιτες μάλιστα που τροφοδοτούν το σύστημα επί δεκαετίες με ελάχιστο κόστος. Αναλογιστείτε ότι το κράτος (και επαγωγικά οι τράπεζες) δανείστηκαν με επιτόκια που φτάνουν το 7%. Εσείς τι επιτόκιο παίρνετε για τις καταθέσεις σας; (Σε επόμενο άρθρο οι ραγδαίες εξελίξεις στις Ελληνικές τράπεζες).
Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην Αργεντινή. Μετά την πρώτη ομοβροντία μέτρων, οι μορφές αντίδρασης εξακολουθούσαν να περνούν από τα κανάλια κομματικών μηχανισμών και ιδεολογικών μονοπωλίων. Οι εκδηλώσεις ήταν απόλυτα ελέγξιμες με περιορισμένη χρήση βίας αφού η πλειοψηφία των πολιτών δεν ήθελε να ταχθεί κάτω από καμια κομματική σημαία ή συνδικάτο (θυμηθείτε την σημερινή απεργία. 2 εκ απεργοί, μόνο 20,000 διαδηλωτές σε διασπασμένες εκδηλώσεις με τους παρακρατικούς μηχανισμούς των προβοκατόρων σε δράση. Τα ΜΜ"Ε" βεβαίως .απεργούσαν!).
Τότε άρχισε ο πραγματικός εφιάλτης. Στις 3 Δεκεμβρίου του 2001 η κυβέρνηση υπό την πίεση των διεθνών συμβούλων παίρνει την απόφαση να παγώσει τις καταθέσεις των πολιτών σε όλες τις τράπεζες. 70 δις Δολάρια αλλά και υπερδιπλάσιας αξίας κρατικά ομόλογα περιέρχονται στα χέρια της "ικανότατης και λαοπρόβλητης" κυβέρνησης. Είχε προηγηθεί βεβαίως κολοσσιαία εξαγωγή καταθέσεων από κάποιους που ως συνήθως γνώριζαν. Τα ΜΜ"Ε" απέκρυπταν ή δικαιολογούσαν αυτή την τεράστια εκροή προβάλλοντας την "πιθανότητα υψηλής φορολόγησης των καταθέσεων".
Συντάξεις χάθηκαν. Τα κρατικά ομόλογα δεν είχαν πλέον κανένα αντίκρυσμα (για τους ντόπιους βέβαια). Ακόμα και ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα που είχαν μετατραπεί εξαναγκαστικά σε ομόλογα, εξανεμίστηκαν.
Είχαν προηγηθεί κάποιες αποσπασματικές παύσεις λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος είτε με Οι παρακρατικοί Κόνδορες και η μεγάλη σφαγή.Η εξουσία είχε υποτιμήσει την αγωνιστική διάθεση του λαού της Αργεντινής. Πίστευε ότι με όλες τις πιέσεις, την προπαγάνδα, τις ελεγχόμενες συγκεντρώσεις ότι θα μπορούσε να ελέγξει και αυτό το κύμα διαμαρτυρίας μπροστά στην "ληστεία του αιώνα" όπως χαρακτηρίστηκε από ανεξάρτητους διεθνείς αναλυτές.

Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Ο λαός άρχισε να βγαίνει μαζικά στους δρόμους. Σε κάθε γειτονιά, κάθε πόλη ή χωριό ανέμιζαν οι Αργεντίνικες σημαίες ενώ οι κομματικές εξαφανίζονταν. Κάθε μέρα, για πολλές ώρες, ο λαός ήταν στους δρόμους απαιτώντας την πτώση της κυβέρνησης και τον διωγμό των ξένων επιτηρητών του ΔΝΤ.
Η αστυνομία πλέον ήταν αδύνατον να ελέγξει τις αντιδράσεις. Οι ανταποκρίσεις των διεθνών ΜΜΕ διακόπηκαν αφού πλέον δεν υπήρχαν κομματικά σημαιάκια για να δείξουν ενώ κάθε επιχείρηση Αμερικανικών συμφερόντων έμπαινε στο στόχαστρο των διαδηλωτών. Εκεί μπήκαν στο παιχνίδι οι παρακρατικοί "Κόνδορες". Οι Κόνδορες ήταν το δίκτυο της CIA σε όλη την Λατινική Αμερική που είχε στηθεί με το πρόσχημα του "Κομμουνιστικού κινδύνου" στον ψυχρό πόλεμο. Παραγουανοί κυρίως παρακρατικοί συντάχθηκαν με τον μηχανισμό της ΚΥΠ ώστε να αρχίσουν τα χειρουργικά χτυπήματα για να κάμψουν το φρόνημα των διαδηλωτών.
Ακολούθησαν χτυπήματα σε ανοιχτές συγκεντρώσεις (κλασσική ιμπεριαλιστική μέθοδος) ώστε να τρομοκρατήσουν τον λαό για να μην ενισχύει τις κινητοποιήσεις. Δεκάδες οι νεκροί, εκατοντάδες οι τραυματίες.
(για να γίνει το παράδειγμα πιο κατανοητό, σκεφθείτε την υποθετική περίπτωση να γινόντουσαν αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα και η φιλοαμερικανική κυβέρνηση να επιστράτευε Ουτσεκάδες, που είναι εκπαιδευμένοι από την CIA, για να χτυπούν ανοιχτές συγκεντρώσεις με χειροβομβίδες και Καλάσνικοφ, ενώ την ίδια στιγμή η κρατική αστυνομία να συλλαμβάνει Έλληνες διαδηλωτές)
Τα χτυπήματα αυτά αντί να κάμψουν, ενίσχυσαν το φρόνημα των εξεγερμένων πατριωτών αφού μπορεί ο αγώνας για "θεσμικά και οικονομικά αιτήματα" με ιδεοληπτικούς μανδύες να μην αξίζει ανθρώπινες θυσίες, όμως η κινητοποίηση ήδη είχε λάβει διαστάσεις Εθνεγερσίας. Ο λαός πλέον κατέβαινε στους δρόμους για Εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο.
Το επιμύθιο της εξέγερσης θα το παραθέσουμε σε άλλο άρθρο, για να κλείσουμε το αφιέρωμα με το σημαντικότερο ίσως κομμάτι: Τον ρόλο της Γυναίκας και τις λύσεις που έδωσε. Ναι, η γυναίκα στην Αργεντινή καρπώνεται το μεγαλύτερο μέρος της επιβίωσης και εξόδου της χώρας από αυτόν τον εφιάλτη.

Η Γυναίκα που έσωσε την Αργεντινή - οι λύσεις.Η Γυναίκα της Αργεντινής στάθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης και αντίστασης. Από τις μαχητικές πορείες, την επιβίωση των παιδιών, τη στήριξη των συζύγων. Πραγματικές ηρωΐδες που όμως έμελλε να καταλύσουν τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις δημιουργώντας συνθήκες διαβίωσης με αυτοοργανωμένα συστήματα, μακρυά από την τραπεζική - χρηματοπιστωτική υποτέλεια.

"υποχρεωτικές αργίες" είτε με μακροχρόνιες απεργίες. ένα από τα χιλιάδες καταστήματα ανταλλαγής προϊόντων που οργάνωσαν οι γυναίκες της Αργεντινής
Η δράση των γυναικών ξεκίνησε από την περιφέρεια. Οι γυναίκες της υπαίθρου ένιωσαν πρώτες την κρίση όταν είδαν την παραγωγή τους να οδηγείται σε απαξίωση και τους άντρες τους να παραχωρούν τα πολύτιμα αγαθά για ευτελές αντίτιμο.
Οι γυναίκες πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Με ένα αρχέγονο ένστικτο, επέβαλλαν παύση πώλησης της παραγωγής στους μεσάζοντες και άρχισαν να ιδρύουν καταστήματα αντιπραγμάτευσης. Μικρά κέντρα δηλαδή ανταλλαγής προϊόντων με μία υποδειγματική δομή αποτίμησης βάσει της προσφοράς και ζήτησης των αγαθών. Οι Γυναίκες της Αργεντινής δηλαδή, ανεξαρτητοποιήθηκαν από το χρήμα, πριν την μεγάλη ληστεία που γονάτισε κάθε δραστηριότητα.
Στην περίοδο της μεγάλης ληστείας λοιπόν, η μορφή αυτή επιβίωσης πήρε ραγδαίες διαστάσεις και αποτέλεσε την αιτία της επιτυχίας των κινητοποιήσεων. Πίσω από τις στάχτες των "μαχών", οι γυναίκες κατάφεραν να ικανοποιήσουν τις βασικές ανάγκες της οικογενειακής διαβίωσης χωρίς την ανάγκη του χρήματος ή της επαιτείας των κουπονιών. Η "τροφοδοσία" των μαχητών είχε εξασφαλιστεί. Το ίδιο και το φρόνημα. Αντί για επαίτες, οι Αργεντίνοι έγιναν ελευθερωτές και οι ντόπιοι και ξένοι εκμεταλλευτές πήραν ένα γερό μάθημα, όταν αναγκαζόντουσαν να εγκαταλείψουν τη χώρα με Αμερικανικά ελικόπτερα (σε επόμενο άρθρο).
Οι γυναίκες της Αργεντινής επέδειξαν οξυδέρκεια, αλληλεγγύη και ικανότητα αποτελεσματικής αυτοοργάνωσης. Έδειξαν τον δρόμο της επιβίωσης, προστάτευσαν τα παιδιά τους και απορρόφησαν μεγάλο μέρος από τους απελπισμένους των "πόλεων της μιζέριας" που είχαν δημιουργηθεί όπως είδαμε στο πρώτο μέρος του αφιερώματος. Αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ανάκαμψη της Αργεντινής έγινε με τους όρους που έθεσαν αυτές οι πρωτεργάτριες του αγώνα σε τέτοιο σημείο, ώστε η εξέγερση της Αργεντινής να χαρακτηριστεί η πρώτη γυναικεία εξέγερση στη σύγχρονη ιστορία. Οι ενέργειες της νέας κυβέρνησης συνοπτικά:
ΕπιμύθιοΔεν υπήρχε αμφιβολία ότι οι εξελίξεις ήταν αδύνατον να ανατραπούν ακόμα και με έξωθεν στρατιωτική επέμβαση. Ο λαός είχε εκκαθαρίσει τους επίορκους από όλα τα δημόσια αξιώματα και η νέα κυβέρνηση μπορούσε να θέσει η ίδια τους όρους της. Ας τους διαβάσουμε γιατί αποτελούν ένα σημαντικό μάθημα για κάποιους ντόπιους που φλερτάρουν με .γουδιά.
1. Η χώρα κήρυξε πτώχευση, σταματώντας κάθε πληρωμή σε διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα
2. Η ισοτιμία Πέσο - Δολαρίου "ξεκλειδώθηκε" και ακολούθησε υποτίμηση κατά 75%
3. Η Αργεντινή είχε μάθει πλέον να είναι αυτάρκης. Η κοινωνία βάσισε την επιβίωση της στην ντόπια παραγωγή, το εκτεταμένο μποϋκοτάζ ξένων προϊόντων ήταν πλέον κρατική "εντολή", το εμπορικό ισοζύγιο ανατράπηκε άρδην.
4. Λόγω της υποτίμησης αλλά και της σκληρής δουλειάς του λαού, η παραγωγή της Αργεντινής έγινε ανταγωνιστικότερη φέροντας έναν ρυθμό ανάπτυξης στα πρότυπα της Ρωσίας του 2000.
5. Τον ρόλο του Πούτιν στην Αργεντινή, ανέλαβε ο ίδιος ο λαός που αποκήρυξε μετά βδελυγμίας τις νουθεσίες του state department για συνέχιση της συνεργασίας με το ΔΝΤ έστω και με ειδικά προνόμια. Δοκιμασμένες λύσεις, η νεκρανάσταση μίας χώρας από έναν λαό που δεν υπόκυψε στον τρόμο και τις απειλές. Μπορούμε;

Καταγγελία εργαζόμενης στη Μarfin.

2010-05-06T12:25:00.002+03:00

Αρχική ανάρτηση από pentanostimi.blogspot.com

"Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μύνημα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε ...
διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά "ή δουλεύεις ή απολύεσαι".

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ.Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο."

[συμφωνα με πληροφορίες οι υπάλληλοι στη Marfin του συγκεκριμενου καταστήματος παρακαλούσαν απο τις 12 να φύγουν φοβουμενοι ενδεχόμενα επεισόδια. Διευθυντικό στέλεχος που βρισκόταν σε άλλο κατάστημα τους το απαγόρευσε. Οταν επεσαν οι μολότοφ οι υπάλληλοι άρχισαν να...
ανεβαίνουν προς τα πάνω. Υπήρχε μια σιδεριά και ήταν κλειδωμένα και δεν υπήρχε έξοδος κινδύνου. Οι υπάλληλοι ένας ένας πηδούσαν απο τον φωταγωγό σε διπλανά κτήρια, στην Costa Boda και στο Βασιλόπουλο για να σωθούν αλλά οι 3 δεν πρόλαβαν, πέθαναν απο τις αναθυμιάσεις."]

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΤΟΕ[απο τα ΝΕΑ]

......«Οι φυσικοί αυτουργοί πρέπει να βρεθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Οι ηθικοί αυτουργοί, όμως, πρέπει να αναζητηθούν στην ασκούμενη πολιτική, στην επιχειρησιακή στάση της αστυνομίας αλλά και στις διοικήσεις των Τραπεζών που με την εκβιαστική τους πρακτική εμποδίζουν τη συμμετοχή των εργαζομένων στις κινητοποιήσεις και με την ανευθυνότητά τους δεν λαμβάνουν έγκαιρα όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, για να προστατευθούν οι ανθρώπινες ζωές των εργαζομένων και των πολιτών στα τραπεζικά καταστήματα, που αποτελούν γνώριμους και διαχρονικούς στόχους σε όλη την διαδρομή που ακολουθούν κάθε φορά οι εργατικές πορείες και οι διαδηλώσεις.»

Ένα κοινό μυστικό-μια θλιβερή αλήθεια...

2010-04-30T09:29:00.003+03:00

Δείτε αυτό το video πριν "απομακρυνθεί" εντέχνως...

http://www.youtube.com/watch?v=akm3nYN8aG8 .

Το όνομά μου είναι Χαμίντ...

2010-04-26T10:33:00.003+03:00

Του Γκαζμέντ Καπλάνι. (αρχική δημοσίευση εφημερίδα "Τα Νέα").

Τετάρτη βράδυ στην Αθήνα, µπροστά στη Βουλή, 200 αφγανοί πρόσφυγες, γυναίκες, άνδρες, παιδιά πολλά, µε θαυµαστή αξιοπρέπεια κρατούν στα χέρια αναµµένα κεριά. Πενθούν και διαδηλώνουν σιωπηλά για τον θάνατο του 15χρονου Χαµίντ. Έτσι λένε τον αφ γανό Αλέξη που διαµελίστηκε από τη βόµβα της τροµοκρατίας. Τα πανό που κρατούν στα χέρια τους γράφουν για τον Χαµίντ, την προσφυγιά, τα ανθρώπινα δικαιώµατα. «Ο Χαµιντουλάν είναι στην καρδιά µας», «Η προσφυγιά δεν είναι έγκληµα», «Είµαστε πρόσφυγες και απαιτούµε τα δικαιώµατά µας».

Για τον Χαµίντ, τον αφγανό Αλέξη, δεν υπάρχουν φοιτητές και µαθητές Λυκείου να ανάβουν κεριά. Δεν υπάρχουν λουλούδια στο µέρος όπου δολοφονήθηκε. Με το ζόρι µάθαµε ακόµα και το όνοµά του. Τόσες µέρες ήταν και παραµένει κυρίως «15χρονος νεκρός Αφγανός», «άτυχο θύµα», «σώµα που διαµελίστηκε». Νεκρός χωρίς όνοµα είναι σαν τάφος χωρίς όνοµα.

Το όνοµα µετατρέπει τον άνθρωπο από «είδος» σε ξεχωριστό υποκείµενο, µέρος της καθηµερινής ιστορίας, τον βγάζει από την ανωνυµία της ζωής και του θανάτου. Για τον αφγανό Αλέ ξη, τον Χαµίντ, δεν θα γραφτούν ποιήµατα. Ούτε συνθήµατα στους τοίχους. Και αν γραφτούν, θα καταγγείλουν γενικώς τον αµερικανικό ιµπερια λισµό, την αποικιοκρατία και τον άδικο ντουνιά.

Αν γραφτούν ποιήµατα, οι στίχοι δεν θα καλούν τους πολίτες να βγουν στους δρόµους, να διαδηλώσουν ειρηνικά ενάντια στην τυφλή βία. Δεν θα πουν «ο Χαµίντ ήταν ένας από µας». Μόνο οι Οικολόγοι Πράσινοι το έγραψαν στα φυλλάδια που µοίραζαν την Τετάρτη το βράδυ.

Η βόµβα που σκότωσε τον Χαµίντ παραµένει ακόµα «ορφανή», γιατί κανείς δεν αναλαµβάνει την ευθύνη. Και αυτοί που την αναλαµβάνουν είναι «µαϊµού τροµοκράτες», λέει η Αστυνοµία.

«Ορφανή» βόµβα, τυφλή βία, µαϊµού ευθύνη, θάνατος αληθινός, τραγική µητέρα, τυφλή κόρη, απαρηγόρητος πατέρας, αδιάφορη πόλη, αγρί ως µπερδεµένη. Πλησιάζω στο πλήθος και ανά βω ένα κερί. Συστήνοµαι σε κάποιον δίπλα µου. «Οι δηµοσιογράφοι να αφήσουν ήσυχη την οικογένεια του Χαµίντ γιατί θέλουν να κάνουν τον θάνατό του σόου» µου λέει. «Ο Χαµίντ δεν έψαχνε στα σκουπίδια, δεν είµαστε ρακοσυλλέ κτες, γιατί γράφετε τέτοια πράγµατα;» µε ρωτά ει κάποιος πιο πέρα. Μένω µε το αναµµένο κερί στο χέρι. Και εκεί, δίπλα στα κεριά του πένθους, κάτω από τον άναρθρο θόρυβο της αδιάφορης πόλης, άρχισα να µαζεύω λέξεις και φράσεις στα αφγανικά.

Γιουνάν - Ελλάδα, Σααλάµ - γεια σου, Κεσουάρι κασάγκ - Όµορφη χώρα, Ουρούπα - Ευρώ πη, Χαανά - σπίτι, Μααχατζίρ - πρόσφυγας, Σαα φάρ - ταξίδι, Ααζαντί - ελευθερία, Τασακούρ - ευχαριστώ, Ντουστ νταράµ ζενταγκίρα - Αγαπώ τη ζωή, Εσκ - έρωτας,Μπαµ - βόµβα, Καατέλ - δο λοφονία, Τρουουρίστ - τροµοκρατία, Καζαβάτε κουρ κουρ ραανά - τυφλή βία, Μαρκ - θάνατος, Γιακ πόνζντα σαάλα µπα καατέλ ρασίντ - Ένας δεκαπεντάχρονος δολοφονήθηκε, Ενσάν - άνθρωπος, Μααντάρ - µητέρα, Πααντάρ - πατέρας, Χουαχάρ - αδελφή, Μπαραντάρ - αδελφός, Κεφαγιάτ µεκονάτ! - Φθάνει πια!, Οκούκε ενσάανι - ανθρώπινα δικαιώµατα, Να άστεµ µααχατζίρ να µασκελί εκτεσαντί - Είµαστε πρόσφυγες όχι λαθροµε τανάστες, Ντουστ νταράµ - αγαπώ/ Ντουστ ντα ράµ ιν κεσουαρρά - Αγαπώ αυτήν τη χώρα, Να ταρς µανµεσλί µπαραντάρε του αστάµ - Μη µε φοβάσαι είµαι συνάνθρωπός σου, Μοτασεµπέν µιαράν µοσκελάτ ρα - ο ρατσισµός φέρνει το µί σος, Ζενταγί - ζωή, Μαναρεζού ντοράµ - εγώ ελπίζω, Κοντά αφίζ - εις το επανιδείν, Νόµας άστ Χαµίντ - το όνοµά µου είναι Χαµίντ, Άµαγκι αστέµ Χαµίντ - Είµαστε όλοι Χαµίντ…

Η Μύρτις 2.500 χρόνια μετά...

2010-04-15T12:01:00.003+03:00

Η Μύρτις, ένα κοριτσάκι 11 ετών, ξαναλούστηκε από τον Αττικό ήλιο μετά από ένα διάλειμμα ανυπαρξίας 2500 περίπου ετών. ΄Ηταν ένα από τα χιλιάδες θύματα του μεγάλου λοιμού της Αθήνας του Περικλή, η βιολογική ταυτότητα του οποίου ήταν άγνωστη μέχρι τις μέρες μας.

Η αρχαιολογική σκαπάνη ανέσυρε το κρανίο της στον Κεραμεικό, στην διάρκεια των ανασκαφών για τις εργασίες του μετρό, και η τέλεια διατηρημένη οδοντοστοιχία της αλλά και η ακεραιότητα του κρανίου της, επέτρεψε στην επιστημονική ομάδα του επ. καθηγητή της Οδοντιατρικής Μανόλη Παπαγρηγοράκη, να ξεκινήσει, σε συνεργασία με επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, μια σειρά εξειδικευμένων μελετών με βάση το DNA του πολφού που είχαν ως αποτέλεσμα, αφ΄ενός την εξακρίβωση του είδους της επιδημίας (ήταν τυφοειδής πυρετός), αφ΄ετέρου την ανάπλαση της προτομής της κόρης με αυστηρώς επιστημονικά δεδομένα η ακριβής τεκμηρίωση των οποίων δημιουργεί την πεποίθηση ότι η εικόνα της Μύρτιδος επέστρεψε. Δεν χρειάζονται εδώ λεπτομέρειες για την κατά στιβάδες λεπτομερή ανασύσταση των ανατομικών μορίων του σπλαχνικού και εγκεφαλικού κρανίου με πληροφορίες από το DNA και την τρισδιάστατη ανασύνθεση του κρανίου με αξονικό τομογράφο- αυτά αφορούν τους ειδικούς.

Εμάς τους υπόλοιπους μας αφορούν κάποιες σκέψεις για το μικρό θαύμα που πέτυχαν οι συμπατριώτες μας επιστήμονες. Η Μύρτις επέστρεψε για να μας θυμίσει μερικές απλές και αυτονόητες αλήθειες που συχνά συσκοτίζονται από την δύναμη των στερεοτύπων. Ότι μπορούμε και εμείς. ΄Ότι δεν είναι απαραίτητο να γονατίζουμε από την αίγλη των αρχαίων κατοίκων της χώρας μας που μιλούσαν την ίδια γλώσσα με εμάς (που άλλοι τους θεωρούν προγόνους μας και άλλοι όχι, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας).΄Εχουμε επιστήμονες, δημιουργούς, επιχειρηματίες, ανθρώπους της εργασίας και της γης που μπορούν να δρέπουν τις δικές τους δάφνες, από τα δικά τους κατορθώματα και όχι πια -και αποκλειστικά -από το κλέος των αρχαίων Ελλήνων. Η Μύρτις είναι ένα μικρό συμβολικό παιχνίδισμα μιας αδιόρατης νίκης των σύγχρονων Ελλήνων έναντι των περιφανών αρχαίων. Βάλαμε τη διάγνωση της αιτίας θανάτου της 2500 χρόνια μετά, πιθανότατα θα την σώζαμε με τις τωρινές μας γνώσεις και έχουμε τους επιστήμονες και τους καλλιτέχνες που, συμβολικά τονίζω, την ανέστησαν.

Του Ανδρέα Πετρουλάκη.