<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-409231112724625703</id><updated>2024-11-01T20:17:20.356+08:00</updated><title type='text'>Mulut di Jari</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/409231112724625703/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/'/><author><name>Anonymous</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15795791009301884909</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>2</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-409231112724625703.post-4196031370391014520</id><published>2014-06-05T04:27:00.001+08:00</published><updated>2014-06-05T04:33:17.683+08:00</updated><title type='text'>Seindah bahasa</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
Jam berdetik menunjukkan pukul 8.30 malam. Mata gua melilau-lilau menahan sinaran lampu pendaflour. Perut mula memainkan rentak berirama menandakan waktu untuk isi full tank. Gua bangun dari tempat beradu, sarungkan seluar jean levi&#39;s lusuh, baju kelabu fred perry. Sembur minyak wangi dua tiga barang terus menuju ke bilik member gua, Anuar.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&quot;Wei jum pi beli makan, lapar la&quot;, ajakkan padu dari gua.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&quot;Aku makan dah tadi, lewat dah. Kenyang&quot;, beliau menjawab.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
Dengan mencebik muka, gua blah dari bilik beliau dengan perasaan hampa. Tanpa peduli keadaan sekitar, gua rembat kunci motor beliau dan keluar tanpa menoleh ke belakang.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&quot;Kita tengok, berapa lama hang boleh kenyang&quot;, monolog gua sambil menyarungkan topi keledar.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
**********&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Dalam 100 meter untuk sempai ke gerai tersebut, gua mula menurunkan gear rendah supaya gua tak terlajak masuk ke dalam gerai beliau. Langkah-langkah keselamatan perlu dititik beratkan. Emergency brake dengan menahan dua-dua belah tapak kaki adalah alternative sebagai langkah berjaga-jaga.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Sreeeeeet...&quot;, bunyi brake motor ditekan. Mata-mata yang tadi khusyuk menikmati makanan mula tertumpu pada gua.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Adikkkk...&quot;, sayup-sayup gua dengar suara tersebut. Dia punya &quot;dikkk...&quot; tu mahu patblas harakat gua rasa.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Lama adik tak datang gerai mak cik, ingatkan sudah habis belajar&quot;, pelat siamnya masih tidak dapat disembunyikan.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Preksa setak dah mak cik. Jarang keluar malam-malam. Ini pun sebab tak tahan lapar&quot;, penuh ikhlas dalam menyempunakan baris ayat beliau tadi.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Nak makan apa? Nasi lemak, nasi minyak, laksam pun ada&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Owhh, semua ada ye. Bagi ketiau goreng bungkus jela satu&quot;, sambil melabuhkan pinggul ke atas kerusi.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Ok, tunggu sekejap ya&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Dalam menunggu pesanan disiapkan, sempat juga gua mendengar perbualan antara kaum minoriti, bangla sedang rancak berbicara. Sepatah haram gua tak paham. Sesekali mereka memberi sekumtum senyuman yang mana gua rasa gua patut balik awal sebelum apa-apa berlaku.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mata gua terpaku melihat gelagat satu keluarga melayu yang juga sedang menikmati makanan di gerai itu. Kedian gua tertumpu kepada dua orang budak kecil yang mungkin merupakan anak-anak mereka sedang leka merayau-rayau disekeliling gerai tersebut.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Cinta, kasih, meh makan nie sayang&quot;, teriak perempuan yakni gua syak ibu mereka.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Ok bonda&quot;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Senyuman sinis terbingkai dimulut gua. Pertama kali gua dengar seorang ibu memanggil anak beliau begitu rupa. Ala-ala zaman P.Ramlee pula rasanya. Alangkah indahnya bahasa mereka. Apa yang gua kagumi lagi, panggilan anak-anak beliau dengan panggilan bonda amat menyentuh sanubari gua dan sampai sekarang gua masih tertanya-tanya, menatang apakah yang dimaksudkan dengan sanubari itu.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Adikkk, sudah siap&quot;, teriak mak cik dengan nada tinggi walaupun jarak antara gua dengan beliau hanya dipisahkan oleh meja.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Boleh pekak kalau datang hari-hari camni&quot;, getus hati &amp;nbsp;kecil gua sambil menghulurkan sekeping not berwarna hijau.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
**********&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
Selepas dua jam proses menghadam makanan berlaku, gua mengambil keputusan untuk stadi kerana esok final exam salah satu subjek yang dipelajari sejak kecik lagi tapi nakharom nak score tak penah-penah nak dapat.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
Sedang gua bersiap siaga untuk mempersiapkan diri demi masa depan, daun pintu bilik gua ditolak seseorang.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&quot;Weh jum pi beli makan, tak pun hang teman aku makan ke, hang makan sekali lagi ke, nak?&quot;, Anuar pelawa.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&quot;Gampang&quot;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/feeds/4196031370391014520/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/2014/06/seindah-bahasa.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/409231112724625703/posts/default/4196031370391014520'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/409231112724625703/posts/default/4196031370391014520'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/2014/06/seindah-bahasa.html' title='Seindah bahasa'/><author><name>Anonymous</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15795791009301884909</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-409231112724625703.post-4712957586648711587</id><published>2014-06-04T05:02:00.001+08:00</published><updated>2014-06-04T12:46:59.653+08:00</updated><title type='text'>Can we start again?</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sedang gua tengah asyik stadi untuk final, tiba-tiba ada satu suara berbisik. &quot;Password blog lu blablabla&quot;. Dengan tak semenanya gua cuba login berdasarkan apa yang gua dengar sebentar tadi. Alangkah gembiranya gua setelah dua tahun bersusah payah dan bermaki hamun kerana terlupa password, gua berjaya bukak balik. Gua repeat, terlupa ya. Setelah berjaya mengodek, gua buat pandai itu ini. Jadi hasilnya sangat menakjubkan. Habis hilang segala post-post gua selama ini. Apa ada hal. Bukan orang baca sangat pon. Tak pe, kita start balik ok?&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/feeds/4712957586648711587/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/2014/06/can-we-start-again.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/409231112724625703/posts/default/4712957586648711587'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/409231112724625703/posts/default/4712957586648711587'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://amenpunyabelog.blogspot.com/2014/06/can-we-start-again.html' title='Can we start again?'/><author><name>Anonymous</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15795791009301884909</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>