indonesia

9. Türkçe olimpiyatları Endonezya Şarkı Finalistimiz Rahmi Amalia

2011-06-28T07:19:00.000-07:00

Endonezyalı Rahmi Amalia seslendirdiği Dert Bende şarkısıyla 9. Türkçe Olimpiyatları Endonezya elemelerinde Şarkı Finalistimiz oldu.

Küre TV - Olimpiyat ruhunu en iyi yansıtan gösteri

2011-06-27T10:37:00.000-07:00

Küre TV - Olimpiyat ruhunu en iyi yansıtan gösteri

Endonezya şarkı finalistimiz...

Tefvizname Hak şerleri hayreyler
Zannetme ki gayreyler
Ârif onu seyreyler
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Sen hakk’a tevekkül kıl
Tefviz et ve rahat bul
Sabreyle ve razı ol
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Fotoğraflarla 2011 Hatay - Konya Tatilimiz (İskenderun)

2011-06-19T08:34:00.000-07:00

İskenderun Sahili..

Konya Alaaddin tepesi...

Arkadaki manzarayı eşim çizgi...

Gençken Tadılacak 50 Lezzet!

2011-05-29T07:09:00.000-07:00

Genç Dergisine teşekkürlerimi sunuyorum.. Bu güzel yazıyı bizimle paylaşıp ufkumuzu genişlettikleri için...

“Ölmeden önce görülmesi gereken yerler” ya da “muhakkak tadılması gereken lezzetler” şeklinde listeler görmüşsünüzdür. Bu listeler ilgi görüyor, çünkü herkes iyi ve kaliteli yaşamanın derdinde. Bizim de bir derdimiz var şüphesiz. Biz de herkes gibi “iyi” ve “kaliteli” yaşamak istiyoruz. Ama bizim “iyi”miz, Allah katındaki “iyi”dir, bizim “kaliteli”miz takva standartlar enstitüsü damgalı “kaliteli”dir. Böyle olunca bizim “lezzet” tarifimiz de farklı olmaz mı? Olur elbet. Bize göre lezzet ruhun, bedenin ve gönlün müşterek tattığı bir şeydir. Bizim lezzetlerimiz bu dünyada ağzımıza tat, dizimize fer, gözümüze nur, derdimize derman olur, öte dünyada ise sonsuz mutluluğa anahtar... Herkesin malum lezzetlerin listesini yaptığı bir zamanda biz de “bizim lezzetler”in peşine düştük. Ortaya “Genç’ken Tadılacak 50 Lezzet” çıktı. Buyurun, afiyet olsun…

GENÇ YAZI İŞLERİ

“Genç’ken Tadılacak 50 Lezzet”

Hacer-ül Esved’i öpmek…

Sahura taze pide alıp, gelene kadar yarısını yemek…

Allah Rasulü’nün yanıbaşında Cennet Bahçesi’nde sıkışa sıkışa namaz kılmak…

Aç olduğun halde başka bir kardeşine yemek yedirmek…

Kabe’yi ilk gördüğünde hangi duayı edeceğine dair güzel bir kafa karışıklığı yaşamak…

Ülkemizi ziyaret eden turistlerden birine güzelce İslam’ı anlatmak ve o kişinin Müslüman olmasına vesile olmak.. Bunun ardından da Peygamber Efendimiz’in şu sözlerini hatırlayıp şükretmek: “Allah’a yemin ederim ki, Cenâb-ı Hakk’ın senin aracılığınla bir tek kişiyi hidayete kavuşturması, senin, en kıymetli dünya nimeti olan kırmızı develere sahip olmandan daha hayırlıdır.”

Gece herkes uyurken tatlı yatağından kalkıp ibadetin zevkine varmak, uyuyanlara da dua etmek, hatta “onların defterine bir şey yazılmıyor, acaba benim defterime şimdi ne yazılıyor” diye derde düşmek…

Haklı olduğun halde susarak melekleri kendi safına davet etmek, Allah’ı vekil kılmak…

Eyüp’te sabah namazı kılmak, ardından simitle kahvaltı yapmak…

Kabe’nin kapısının eşiğine varıp “kapına geldim Allah’ım” diye sarılmak, sonra örtüsüne yapışıp ağlamak, ağlamak, ağlamak…

Üsküdar’daki Hüdayi Vakfı’nda gariplerle birlikte karavanadan yemek yemek…

Bir hafta da olsa bir Afrika ülkesinde bulunmak, oradaki kardeşlerimizle göz göze, diz dize gelmek...

Kuş sesleri eşliğinde çimlerin üzerinde huşu ile namaz kılmak…

Bir Kur’an tefsirini baştan sona tefekkür ederek okumak…

30 Ramazan’ı 30 ayrı camide kılmak…

Kur’an’ı Kerim’i hatmetmek (Ezberlediyseniz size başka lezzete gerek yok…)

Hizmetten yorgun düşmüş bir bedenle yatağa girip, teheccüde kalkma planı yaparken uyuyakalmak…

Sükût sohbeti yapmak…

Çanakkale Sargıyeri’nde gece cemaatle namaz kılmak…

Size kötülük yaptığı hâlde o kişiye iyilik yapmak ve şu ayeti kerimenin bahsettiği tarifsiz lezzeti yaşamak: “İyilikle kötülük bir olmaz. Kötülüğü en güzel bir şekilde sav. Bir de bakarsın ki, seninle arasında düşmanlık bulunan kimse sanki sıcak bir dost oluvermiştir.” (Fussilet 34)

Arefe günü Arafat’ta ümmete ağlayarak dua etmek…

İftar vakti herkes orucunu açarken iftariyelik dağıtmak…

İmanın halavetini kalpte hissetmek ve “iman varsa her zaman imkan da vardır” diyebilmek…

Herkesin birbirinin kusurunu gördüğü şu hengâmede Musa Topbaş hazretlerinin şu sözlerinden hisse alıp onunla amel edebilmek: “Cenâb-ı Hakk’ın, bir kuluna en büyük nîmetlerinden biri, o kuluna aczini bildirmesidir. Bu mâneviyat yolunda kazandığım belki de en büyük nîmet, hatâlarımı görmem oldu. Rabbime karşı müflisliğimi idrâk ettim. Böylece kimsenin hatâsını görmeye ve onunla uğraşmaya tâkatim kalmadı. Hamdolsun, bütün bunların şükrü içindeyim...”

Peygamber Efendimiz’i (s.a.v.) rüyada görmek…

Sadece Allah’a olan sevgi ve saygıdan dolayı gözleri haramdan sakınmak ve bundan dolayı imanın helvadan daha tatlı olan tadını kalpte hissetmek…

Gece vakti Uhud Şehitliğini ziyaret etmek…

Reşit olduğundan bugüne kadar kavga ettiğin, cedelleştiğin, tartıştığın, dargın ayrıldığın bütün insanların çetelesini çıkarmak; onların ardından dua etmek. Mümkünse onları arayıp, kusurun varsa af dilemek…

Ravza’daki iftar sofralarına çuvalla ekmek taşıyıp, üç hurma ile iftar etmek, iftarı beklerken Ravza’nın bahçesinde, serin esinti ile ferahlamak..

Özel sakal-ı şerif bulup özel ziyaret yapmak…

Bir hastanın kişisel temizliği ve bakımı ile meşgul olup, onu ferahlatmak, sağlığın şükrünü bir nebze de olsun bu şekilde ödemek…

Bir defa olsun “Keşke Allah Rasûlü döneminde yaşasaydım da O’na inanan gençlerden biri de ben olsaydım, O’na destek olsaydım, ölene kadar O’nun yanında ve O’nunla birlikte bulunsaydım” diye içinden geçirmek… Tıpkı Horasan komutanlarından birinin içinden geçirdiği şu sözler gibi: “Keşke, bu ordumla birlikte Rasûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem zamanında yaşasaydım da, Uhud gibi savaşlarda bu ordumla O’nu korusaydım ve O’na yardımcı olsaydım.”

Allah ve Râsulü’nün anıldığı bir sohbette bulunmak ve orada “Muhammed, Allah'ın elçisidir. Onunla birlikte olanlar kendi aralarında merhametlidirler” ayetinden esintiler hissetmek…

İslamî değerlerin küçük görüldüğü, Allah’ın ayetlerinin alaya alındığı bir ortamdan vakârla kalkmak onlara “Selamâ” deyip oradan ayrılmak…

Birbiriyle küsmüş iki kişiyi sadece Allah rızası için her yolu deneyerek barıştırmak…

Âmâ bir kimsenin kolundan tutup gideceği yöne doğru birlikte en az “40” adım yürümek ve ardından o kimseye “sen bize emanetsin, sen bize nimetsin” deyip ayrılmak…

Hodkamlığın ve bencilliğin altın çağını sürdüğü bu devirde diğerkamlığa ve hasbiliğe talip olup dertlilerin derdiyle dertlenmek, en az bir gönüle girmek…

Allah dostu olabileceğini düşündüğün bir meczupla teşriki mesaide bulunmak..

Mütevazı da olsa küçük bir kütüphane oluşturmak ve her daim enginlik ve derinlik peşinde olmaya çabalamak…

Birkaç arkadaşla birlikte “şu yetimin her türlü ihtiyacını karşılayacağız” diye niyet etmek ve Efendimiz’in mirasına sahip çıkacak olmanın mutluluğunu yaşamak…

Soldurmayacak olduracak bir şekilde aşık olmak…

Anne ve babaya ne yapıp edip "Evladım, ben senden razıyım, Allah da senden razı olsun." dedirtmek.

Kavramların, kelimelerin sonsuz yolculuğuna çıkmak ve özellikle Kur’anî kavramların tarif edilemez güzelliğinde hayatı anlamlandırmak…

Milli ve manevi duygularımızı içeren meşhur 5-6 şiiri ezberlemek…

Evvelâ imanı, takvası, sonra güzelliği, soyu ve malı seçkin olan biriyle evlenmek...

Bir yetimin çaktırmadan başını okşamak…

Harçlıklarımızdan ayırdığımız önemli sayılabilecek bir miktarı bir zarfa koymak, zarfın üstüne yardımı yapacağımız garibin adını “felanca beyefendi ya da hanımefendiye…” şeklinde yazdıktan sonra zarfı büyük bir saygı ve teşekkür hissi ile takdim etmek…

Arafat’ta tuvalet kuyruğunda bekleyip sıra gelince koşturarak gelen birisine sıramızı ikram etmek…

Sevdiğimiz kardeşlerimizin ara sıra ellerinden tutup, gözlerinin içine ta yüreğimizden gelen bir derinlik ve muhabbetle bakıp “kardeşim seni Allah için seviyorum…” demek…

Teheccüd vakti gürül gürül Kur’an okumak…

Genç Dergisi

Erkan Mutlu dan

2011-05-02T04:01:00.001-07:00

Yıl 1995 ben ortaokul birinci sınıftayım, babamın aldığı Sonsuzluğa Hasret albümüyle tanıdım onu. O gün bugün hep duygularıma tercüman oldu.

Senin Aşkın yeter bana anladım geç de olsa...

Rio Sorunsalı ( Asıl tehlikenin farkında mıyız? )

2011-04-29T01:36:00.000-07:00

Son zamanlarda çocuklar arasında bir Rio tutkusudur gidiyor. Ama bu çizgiflim hakkında bazı çekincelerim var...

İçeriğini bilmeden maalesef kızlarımla gittik. Üç boyutlu olmasıydı tercih sebebimiz. Ama içerik konusunda titiz davranmama ragmen bu sefer gafil avlandım sanırım. Buda bana ders oldu. Neyse girdik gözlükleri taktık reklamlar geçti ve çizgi flim başladı. Başlar bana göre normaldi ama filmin kahramı Rio ve sahibi genç kız Brezilyaya gitmesiyle başladı herşey... Kahramanlarımız Brezilyaya tamda karnaval zamanı gitmişler (ne tesadüf !!!) Arabanın önünden tamamen çıplak bir kız geçiyor arabanın şoförü o kıza selam veriyor, o çıplak kızda doktormuş bu ne hal diye sormadan erkek doktor cevap veriyor oda doktor benim gibi kuşlarla ilgileniyor bu festivalde herkes yarın böyle giyinecek diyor. ( giyinmeyecek dese daha doğru olur !!)

Ben bu sahneden sonra, çocuklarıma evde, bilgisayarda, heryerde güzel örnek teşkil edecek flimler izlemeleri için gayret ederken bu koskoca sinema ekranından bu ahlaksız görüntüleri izlemelerine razı olamazdım. Kızlarımı aldım ve çıktım. Kendime kızdım, içeriğini bilmediğin çizgifilme neden götürdün çocuklarını diye. Nerden bilebilirdim ki çizgiflimdi işte ama şuna unutmamak lazım artık neslimizi bozmak için ahlaksızlık çizgi flimlere kadar geldi maalesef....

On yıl sonra bu nesil büyüdüğü zaman sokaklarda çıplak gezip Brezilya Festivali yapıyoruz derlerse hiç şaşırmayın, çünkü ebebeynleri olarak o koca ekranda izlemelerine biz göz yumduk.. O salonda o kadar küçük çocuk vardı ki, hiç bir anne baba rahatsız olup salonu terketmediler. Paralarına mı acıdılar acaba? Bende düşündüm onca para verdim çıksam mı çıkmasam mı? Sonra dedim 'Yerin dibine batsın para, çocuğuklarıma ahlaksızlığı bir zehir gibi azar azar enjekte edecekler hayır buna izin veremem!!!' O çizgiflimde görüp te çıplaklığı gayet normal bir karnaval eğlencesi olarak izleyen üç - dört - beş yaşlarında ve bunu dev sinema duvarından izleyen bir nesile nasıl edepten ahlaktan bahsedebiliriz. Edebi ahlakı nasıl anlatabiliriz.

Lütfen benim düştüğüm hataya düşmeyin içeriğini bilmeden çocuklarımızı herhangi bir filme götürmeyelim, götürdüysekte o kahrolası solanda sonuna kadar oturmak zorunda değilsiniz.. Minik zihinlerinde bu sahneler kalmasın. Onlar daha çok küçük şimdi kaydettiklerini zihinlerinden hiç atmıyorlar.

Bence bu çizgifilme +18 yaş etiketi konulmalı!!!

Biraz araştırdım bu karnaval hakkında bazı haberlerde var geçen yıllara ait.

Haber şu paragrafla son buluyor, “Öte yandan bu sene festivaldeki kostümler her senekinden daha renkli. Özellikle ünlü Hollywood filmlerinin kostümlerini gruplar halinde giymiş kalabalıkların yaptığı geçit töreni ilgi ile izlendi... Tabii ki festivalde en çok ilgi her sene olduğu gibi samba gösterileri ve tabi samba bahanesi ile vücut güzelliklerini sergileyen kızlara yönelik oldu.”

Kültürler güzeldir, her ülkenin kendine özgü kültürü vardır. Ancak bazı ahlaki sınırı aşan kültürleri öğrenmezsek ölmeyiz herhalde öyle değil mi?

Medeniyet eger acmaksa bedeni

Afrikadaki yamyamlar senden medeni

N.Fazıl Kısakürek

Bir Science Fair daha geride kaldi

2011-02-01T22:56:00.000-08:00

Benim minik Betulum ve Nesibem birer Sicence Fair Cocugu. O kadar cok seviyorlar ki, Sicence Fair Standlarinda vakit gecirmeyi, Benim kizlarim buyuyunce Bilim Adami olacak insallah.

Anne kurban olsun o guzel gulusune...

SINGAPUR - MALEZYA MACERASI

2011-01-14T01:32:00.000-08:00

Tatilde Singapura gidecektik, hazirlandik yola ciktik

Singapur havaalanina kadar gittik, ancak pasaport kontrolden cikamadik.

Pasaportumda Betul ve Nesibe benim uzerime kayitli ancak Betulnurun fotografi yok, Betul Nur u Turkiye de kayit ettirmistik pasaportuma, Turkiye de fotograf yapistirmadilar. Ama Gulnesibenin kaydini Kazakistanda yaptirdik, orda Nesibe nin fotografini yapistirmislardi. Singapur pasaport kontrolde bu problem oldu, neden bir kizinizin fotografi var birisinin fotografi yok diye Singapura giris yapamadik, tekrar Endonezya ya donduk ayni gun icinde. Fakat bueferde Endonezya da bizi pasaport kontrolden gecirmedi cunku bizim Endonezya vizemiz bitmisti, Singapura gidis amacimizda vize almakti zaten. Vize almak soyle dursun giris bile yapamadigimizdan Endonezya da bizi kabul etmedi.

Bize dedikleri su : "Go to back Turkey NOW"

Bu cevabi duyan ben, sinirler bozulmus zaten, yorgunluk, uykusuzluk bir yandan ; agladim sinirimden. Esime bagirdim, cagirdim, sanki onun sucu neydi?

Neyse yalvar yakar Malezya ya gectik ertesi aksam...

Asagidaki bu fotograf Singapura giden ucaga binmeden cektirmistik... Hic biseyden habersiz mutlu mutlu gidiyorduk :)

Burasi da kaldigimiz otelden mutfaktan, oyle suslemisler ki yemezsen yeme :)

Veee.... Geldik iste Malezya ya. Burasi Malezya da kaldigimiz siteni onu...

Burasi da kaldimiz sitenin penceresinden Malezya manzarasi...

Malezya da cok Budist ve Hindu var, her kose basinda Budist tapinaklari vardi...

Bizde tam Yilbasi tatilinde gittigimiz icin ayri bir ayinleri falan vardi.

Burasida kaldigimiz sitenin havuzu, Betulu hic getiremedik havuzdan...

Meshur el pozunu burda da veriyor...

Burasi Twin Towers Meydani, Yani Malezyanin ikiz kulelerinin onundeki meydan.

Twin Towers in altindan buyuk bir Mall SURIA KLCC. Guzeldi gecekten...

Soyle bir aile pozu verelim :)))

Ve sizi bol Malezya fotograflariyla basbasa birakiyorum.

Burda cimlerin arasinda Nesibem var gorebildiginiz mi ?

Simarik Nesibem :)

Burasida Pavilion Mall, burasi da buyuk guzel bir Maal di.

Biz yilbasi tatilinde gittigimiz icin heryer yilbasi susleri ile doluydu. Bizim ufakliklar bayildi, suslu puslu bu agaclara.

Bu Mall e gelisimizin bir sebebi de Turk Lokantasi varmis, yukarida en ust katta, ben simdi oraya dogru sevincli cikiyorum :))

Evet iste geldik, Istanbul Cafe adi...

Bu hatun gibi poz veremesemde biraz yapmaya calistim :P

Malezya nin baskenti Kuala Lumpur...

Burda bir markette meysut sutunu bulduk hemen aldim, sanki Turkiye hasretimi giderdim. Biz Endonezya da boyle seyler bulamiyoruz.

Pavilion un o civarlarda bir suru Arap lokantasi vardi, ve doner sis kebaplari vardi encok begendigim yer burasi oldu :))) Doner ve sisi kebabi cok ozluyoruz biz..

Betulnur havaalaninda ucagi beklerken bize eliyle kalp yapti ilk defa gorduk cok hosumuza gitti babasiyla hemen fotografini cektik...

Gece 00.00 gibiydi Bandung a indik ve evimize geldik cok sukur...

Betul burda kendisini ve babasiyla Nesibeyi cekmis ucakta...

-"Keşke Hep Yaz Olsaydı" yada Mevsimsız Hayatlar

2010-12-23T07:59:00.001-08:00

Mevsimsiz Hayatlar

Güzel Ülkemde acaba ‘mevsim hep yaz olsa ne güzel olurdu’ diye düşünen vardmıdır dıye duşundum de. Itiraf edeyim ki Konya’nın soğuk kış günlerinde ben de böyle düşünüyordum. Ve bugün sizlerle mevsimin degişmedigi bir ülkeden Endonezya*dan burada yaşamanın avantaj ve dezavantajlarını tartışacağım

Yalnizca tek mevsim yaşanan ülkelerde insanlar monoton yaşama alışmışlar, belli alışkanlıklarının dışına asla çıkmazlar. Türkiye de mevsim değişikliklerinde hem vücudumuz, hem çevremiz yeni mevsimin değişikliklerine karşı bir reaksiyon gösterir ve değişikliği hemen kabul eder ve söz konusu değişiklige hemen alışır.

Türkiye de insanlar sık sık evin içindeki eşyaların yerlerini değiştirirler. Ama Endonezya da dikkatimi çekti eşyaların yerleri asla değişmez senelerce. Yeni evimize taşındıktan sonra eski ev sahibimizi ziyarete gitmiştik gördük ki ev sahibi eve girdiğimiz ilk günkü haline getirmişti evini eşyalarını. Oysa ki biz kaç kere o eşyaların yerini değiştirmiştik. Değişikilik yaptıkça yenilendiğimizi hissediyorken biz. Buradaki insanlar senelerdir süregelen alıskanlıklarının dışına çıkmayı asla sevmiyorlar. Bu tek düzelik de, bu mevsimin etkisi diye düşünüyorum.

Birde ekvator ülkesi olması hasebiyle güneş bir yıl boyunca aynı saatte dogup-batıyor. Namaz vakitleri yil boyunca on-onbes dakikadan fazla değişmiyor. Bızım geldiğimiz ilk gün öğle ezanı hangii saatte okunuyoırsa hala aynı saatte okunuyor. Yani yıl içinde ne mevsimde ne de saatte bir değişiklik olmuyor. Saatin değişmemesi konusunda bir dostumun espirisi beni hala gülümsetir. Bir yıl boyunca burda hep aynı saatte güneş doğup batıyor demiştim arkadaşımda (((Ne bir yıl boyunca beşyüzbin yıldır aynı saatte doğup batıyor demişti). Yani buradaki insanlar ömürleri boyunca aynı saatte uyanıyorlar aynı saatte güneşe veda ediyorlar. Güneşin, sabahın üçünde doğduğu sonra gece dokuz suları gibi battığı uzun yaz günlerini hiç bilmiyorlar.

Düşünüyorum da böylesi monoton bir hayatı ömür boyu yaşamak nasıl bir duygu. Herhalde bu sebeple değişikliklere açık değil buradaki insanlar. Oysaki saat ve mevsim değişikliği yaşayan bizler çok rahat değişiklik yapabikiyoruz hayatımızda. Hatta değişiklik yapmayınca sıkılıyoruz. Monoton hayattan şikayet eden bir çok insan vardır benim güzel ülkemde. Hayatımda biraz değişiklik olsun diyenler vardır. Bende zaman zaman aynı şeyden şikayet etmiyor değilim.

Acaba Endonezya gibi hem tropik mevsime sahip hemde ekvator çizgisinde bulunan bir ülkede yaşasaydık nasıl bir karakter sergilerdik. Bizde böyle tek düze hayat mı yaşardık acaba?

Mevsimlerin çocuklar üzerindeki etkisini düşşünecek olursak aynı sanırım. Yine hergün aynı saatte güneşin doğup battığı ülkede yaşayan bir cocuk olmak... Hep aynı saatlerde uyanmak, banyo yapmak, yemek yemek... monotonluk bunun dışına ömür boyu hiç çıkmamak, cıkamamak.....

Kıştan bahara çıkan, bahardan yaza geçen, yazdan sonbahara ordan tekrar kışa geçen bir çocuk düşünün. Birde ömür boyu hep yaz mevsimi görmüş bir çocugu düşünün. Kışın kar yağdığını gören çocukla onu hiç görmeyen çocuk bir olurmu? Endonezya da doğup büyüyen Türk çocukları karı, kışı, soğuğu hiç görmemiş çocuklarmız var. Bizlere “Anne kar nasıl birşey ?” diye soru sorduklarında nasıl cevap vereceğimizi şaşırıyoruz. “Kar çok yumuşakmış hemde soğukmuş anne” diyor ama acaba o minik dimağında nasıl canlanıyor bu ifadeler.

Çocuklarım adına düşünüyorumda Endonezyada doğmak Endonez kültürüyle, havasıyla, suyuyla, saatiyle, mevsimiyle büyümek nasıl bir duygudur.

Endonezya tropik bir iklime sahip. Mesela benim kızlarım kar nasıl bir şeydir, kış nedir, soğuk nedir hiç bilmiyorlar. Televizyonda kar sahnerleri gördüğü zaman Betulnur um “Anne beni bu parka götür!” diyor. Karlı yerleri oyun bahçesi veya park sanıyor kuzum benim. Mesela Endonezya da hiç kış olmadığı için çocuklar daha rahat büyüyorlar diye düşünüyorum. Hiç kış olmadığı için buradaki çocuklar hergün istedikleri zaman dışarı çıkıp oynuyorlar. Evde sıkılma gibi durumlar olmuyor bizde.

Endonezya da genelde sabah aksam üstüne kadar güneşli olur hava. Öğleden sonra üç- dört gibi yağmur başlar. Bazı günlerse bir damla bile yağmaz. Hep yaz havası. Bu sebeple bazen bizim çocuklar çok şanslı diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Anneleri olarak bende tabi. Avantajlarından biri de kışlık kiyafete ihtiyaç duymamamızdır. Benim ve çocuklarmızın hiç kışlık kıyafeti yok mesela.

Evet dört mevsimin yaşandığı cennet vatana sahip olmak şükredilmesi gereken ne büyük bir nimetmiş. Fakat kışın ortasında karpuz yemek de harika ...

Öyle degilmi dostlar? Siz ne dersiniz...

13.12.10 YASEMİN ORHAN

ENDONEZYA .BANDUNG

Yeni Okulumuza Alisma Sancilari

2010-12-10T01:07:00.000-08:00

Betulunurumuza okul ariyorum demistim ya, okula kaydettik sonunda. O kadar aradim, gezdim,, dolastim, Betulumu gecen sene ki TK ya verdim. Yine fotograflarini koymustum bloga, Betulumun Play group u diye.

Bu sene de alisma problemleri yasiyoruz. Okulda beraber olmak istiyor, hatta derslere de giriyoruz beraber. Alismasini bekliyorum. Zira hem benim universite hem Betulun okulu beni cok yoruyor. ikisinin arasinda mekik dokuyorum resmen.
Bu konuuda yani, cocugun okula ilk alisma problemleri hakkinda tavsiyesi olan arkadaslar varsa yardimlarinizi bekliyorum.

Buda en sevdigimiz arkadasimiz Abdullah, ayni okula gidiyorlar...

Betulu beklerken ben cok sıkılıyorum, ama bu is en cok Nesibe Hanima yaradi. Bol bol oynuyor, egleniyor hanimefendi...

Eliyle boyama yaparken nekadar da mutluydu onun bu halini cekmeden olmazdi herhalde...

Ogretmenler sagolsun Nesibeyle de ilgileniyorlar.. Beraber el boyama yapiyorlar....

Bol bol da zipliyoruz, hopluyoruzzzz...

Betul de halinden memnun genelde, boyama yaparken, hamurlar oynarken, disarda oyun oynarken cok mutlu cok sukur.. Masallah!

Dun sinifca puding pisirdiler, pisirdikleri pudingleri kaplara doldurdular.. Bu foto da puding gunu fotosu...

Iste bicirik Nesibem puding dolduruyor...

Bu fotografi Betul cekmis, arkadasi Chelsa... Annecigim arkadasimi cektim diye buyuk bir heyecanla gosterdi bana, keske yuzunu cekseydi :)

Burda da betulnurumun ogretmeni ve Betul puding dolduruyorlar...

Rabbim insallah en kisa zamanda alismak nasip etsin kuzuma, yoksa anne cok yoruluyoooo ;(((

Guzel Bir Bayram Geride Kaldi :(

2010-11-25T04:35:00.000-08:00

Elhamdulillah guzel bir Bayram daha yasatti Rabbim bize.

Yokyakarta dan yanardagin patladigi sehirden esimin Mogolistan dan eski ogrencileri geldi. ogrenci dedigime bakmayin onlar artik evlenmis, coluk cocuga karismislar. Geldiler Bayramda evimizi senlendirdiler Allah razi olsun. Sanki evde akrabalarim varmis gibi sen sakrakti.

Bu pazartesi geri donduler evimiz sanki bombos oldu. :(((

Burda okulda kesilen kurbanlari paketleyip dagitmaya gelmistik, hep beraber birseyler yaptik...

Danimarkadan kurban getirip, Endonezya da kesip bizzat kendi elleriyle dagitan abilerimze tesekkurler ediyoruz. Allah razi olsun.

Insanlari sevindirmek, insanlara faydali olmak ne guzel bir sey...

Nesibem kurbanlik koca bakiyor...

Biraz seviyor..............

Arkadaslariyla beraber kizlarim......

Cicekle bir prenses...

Iki prenses...

Bu da minik Yasinimiz...

Yokya dan gelen ailemizin Sultani Canil, adi gibi canildi...

Betul artik fotografa hep boyle poz veriyor.

Arkadaslarla bir hatira, gelecege guzel bir kare...

Bunlarda gecen Bayramdan kareler...

Cocuklar hediyelerini alip sevindirik olmuslardi ne guzel...

Insallah Rabbim nice Bayramlari yasamak nasip eder. AMiN...

Barak Obama nin ardindan Endonezya

2010-11-12T00:44:00.000-08:00

Eski bir gazeteci foto muhabir olarak uzun zamandir haber yazmiyordum.

Kim, kiminle, nerede, nezaman? sorularini sormuyordum haber yazmak icin, Ozlemisim farkettim. Barak Obama Endonezya ya gelince, Ben Endonezya da muhabir olsaydim bu haber nasil yazardim acaba diye dusundum. Turk sitelerine baktim haberleri hangi nokta da yogunlasmis. Hepsi farkli farkli.

Birkacini bloguma aktarmaya karar verdim.

http://www.zaman.com.tr

ABD Başkanı Barack Obama, 10 günlük Asya turunun ikinci ayağı için Hindistan'dan, çocukluğunun bir bölümünün geçtiği Endonezya'ya gitti.

Amerikan Başkanı Obama, annesinin bir Endonezyalı ile evlenmesinden sonra 1967-1971 yılları arasında dört yılını geçirdiği Cakarta’yı ilk kez ziyaret etti.
Çocukluğunun dört yılını geçirdiği Cakarta'ya 39 yıl sonra ilk kez gelme imkanı bulan Obama, Japonya'ya da uğrayacağı Asya turu kapsamında Hindistan'dan gelmişti.
Gezisinde Cakarta'nın en büyük camisi olan İstiklal camisini de ziyaret eden Obama, Depok kentindeki bir üniversitede konuşma yaptı.
Başkan Obama buradaki konuşmasında, "Ortadoğu'ya barışın gelmesi için elinden geleni yapacağını" bildirdi.
"Ortadoğu'da barışın önünde çok büyük engeller var ama barışın tesisi için elimden geleni yapmaya kararlıyım. Çabalarımızda sebat etmemiz sonucu, İsrailliler ve Filistinliler yeniden doğrudan barış görüşmelerine başladılar ama hala çok ciddi engeller varlığını sürdürüyor" diyen Obama, barışın kolay olmayacağını, ama kimsenin endişe etmemesi gerektiğini, adil ve her iki tarafı da tatmin edecek bir barışı getirmek için, ellerinden geleni yapacaklarını söyledi.
Obama, iki tarafı da tatmin edecek olan neticenin, İsrail devletiyle yan yana ve barış içinde yaşayacak olan bir Filistin Devletinin kurulması olacağını belirtti.
ABD Başkanı ayrıca, Batı Şeria ve Doğu Kudüs'te yapımı devam eden Yahudi yerleşimlerinin barışa katkıda bulunmadığını da sözlerine ekledi.
Dikkatimi ceken Endonezce konusup Endonezlere jest yapmasiydi.
Insallah dunya adina,Islam alemi adina hayirli olur.

Buda gecen sene photoshop ta yaptigim bir odevdi. Buraya ekleyim dedim :)

VESSELAM YASEMIN

2010-11-06T07:18:00.000-07:00

Yogun gecen iki haftanin atdindan rahat bir nefes aldigimi hissediyorum, cok sukur vizeler bitti. Iki haftadir Corel DRAW, EditPLUS, DreamWEAWER, JAVASCRIP, HTML kodlari arasinda kaybolup gitmistim. Bide teknik bir dersimiz var, 11110001101010 lar arasinda kayboldugumu hissediyordum :(. Cok sukur yogun, bir okadar yorucu donemi hayirlisiyla atlattim. Rabbim finallerde de yardim etsin insallah.

Bu arada Kucuk kizim Nesibenin altini actik, bu yogun doneme denk getirmek en son dusunecegim seydi ama Gulkizimin alti cok fena pisince, bende pistigi icin altini actim, Nesibe de tuvaletinin geldigini soylemesiyle basladi hersey. A artik soyluyor, bezlemeyeyim bari dedim. Ama sonrasinda cok altina kacirip gezdigi oldu, hala da oluyor ama yavas yavas bakalim insallah. Bu arada Betulnuruma okul bakiyorum. soyle guzel kafama yatan bir yer bulunca gonderecegim insallah, beraberinda Nesibeyi de gondermeyi dusunuyorum. Daha once demistim burda Playgruop sinifi var, ikibucuk, uc yasindan sonra cocuklar icin. Nesibeyi playgruop a , Betulumu de Tk ya gonderecegim insallah.

Veee, Tsunami, Yanardag felaketleri. Oldukca uzdu beni. Goruntuleri izliyorum. Yanardag hala alev puskurtmeye devam ediyor, yokya da Esimin Mogolistandan ogrencileri yasiyor, orda bir bankada calisiyor. Sehirde yasamak zorlasti diyor, Yokyakarta da yasayan esimin ogrencisi, nefes almak cok zor diyor. Yanardagin puskurttugu kuller havayi kirletmis. Televizyondan gordugum kadariyla hala yanan insanlar var ve oksijensizlikten nefes yetmezliginden olen insanlar var. Insanlar cok zor sartlarda yasamaya calisiyorlar. Goruntulerde cadirlarda ve mescitlerde toplanmis halk var. Yemek dagitiliyor insanlara. Burasi sicak ulke oldugu icin hemen salgin hastaliklar baslamis. Rabbim hepsine yardim etsin.

Ama zoruma giden, heryerden yardim geliyor. Tayland dan, Avusturalya dan, Malezyadan ama Turkiye bayragi goremedim yardimlar arasinda. Turkiyeden bir yardim heyeti gelmedi sanirim. Gelseydi haberimiz olurdu. Suan hayatta kalan insanlar cok zor durumdalar, gercekten yardima ihtyaclari var. Turkiyenin bu felakette Musluman Endonez kardeslerinin yaninda olmasini gormek temennim. Biz kurban bagislari topluyoruz. Kurban Bayraminda kesilen kurbanlar tsunami ve yanardag bolgelerine goturulecek. Televizyonda bir muhabir felaket bolgesinde yasli bir teyzeye soruyordu neye ihtiyaaciniz var diye, o da " ilac, battaniye, yatak, yemek" dedi. Cok basit ihtiyaclar, ama demekki yetisemiyor insanlar, yetmiyor demek ki! Turkiye deki yardim kuruluslari insallah buraya da bir gemi gonderirler.
Rabbim hepimize yardim etsin. Yanardagin kullerinin sonmesini nasip etsin insallah. Tv de soylendigine gore bu yanardag ulkedeki onsekiz tane daha yanardagi tetiklemis ve onlarda icten ice yanmaya baslamis. Rabbim korusun korkulan su ki ; okyanusun ortasinda bir tane buyuk yanardag varmis ve eger ki o patlarsa cok buyuk capli tsunami olurmus. Rabbim buyuk felaketlerden korusun hepimizi, herkesi, dunyayi.
Cok cok dua edin.

VESSELAM YASEMIN

Endonezya icin dua (PRAY FOR INDONESIA)

2010-10-29T03:39:00.000-07:00

"Pray for Indonesia" Endonezya daki butun ulusal kanallarda bu yazi var. Devamli Tsunami, deprem ve yanardag patlamasi sonrasi goruntuler veriliyor. Icler acisi. Anladigim kadariyla bu ulke de Tv kanallarinda her turlu goruntu veriliyor, sansur yapmiyorlar. Yanardagdan sicak kulden yanan insanlarin sismis vucutlari, tsunamiden sonra camurun icinde bogulmus insanlarin cikarilma sahneleri, cocuklar, yasli insanlar...

Kuller altinda kalan bir ev...

Konuyla alakali Turkce bir haber sitesinde video buldum.

Yokyakarta sehrinde bulunan Merapi Yanardağı faaliyete geçti. Yanardağdan çıkan kızgın küller, üç aylık bir bebeğin ölümüne, en az 20 kişinin de yaralanmasına neden oldu.

Burda yanardagdan cikan kizgin kullerin altindankalan koy goruluyor, fotograftaki inek yanmis sicak kullerden dolayi. Bu tur goruntuleri o kadar cok izledim ki Endonezya kanallarinda, sicak kullerden yanan insanlari falan gordum. Rabbim hepsinin yardimcisi olsun.

Aceh de yasayan arkadaslarimiz var, aileler var, soruyorum nasilsiniz, ne yapiyosunuz. Bazilari alismis, tsunami olacagini anlayinca yuksek yerlere cikiyoruz diyorlar, deprem zaten hayatin bir parcasi olmus oralarda. Dua edelim arkadaslar. Akliniza geldikce bu ulkeye, bu ulkenin insanlarina ve bu ulkede yasayan bizlere dualarinizi esirgemeyin...

Felaket bolgelerine ulastirilmak uzere kurban kesecegiz, felaketzedelere bir kurbanla yardimci olmak isterseniz, benim mailimden bana ulasin lutfen... yassorhan@hotmail.com

Allah im yardim et! Bu ulke dogal afetlerden cok yaralandi, Rabbim yardim et, kusurumuz neyse affet...

duzeltip tekrar giriyorum bu postu....

2010-10-21T02:16:00.000-07:00

Uzun zaman oldu nete giremiyorum, o kadar yogunum ki... Universite de derslere giriyorum, yarin yani haftaya vizelerimiz baslayacak. Yogunluktan sabah evden cikiyoruz ailecek, aksam 5 gibi kendimizi eve atiyoruz, yemek yeme fasli falan derken yorgun argin bakmisiz uyumusuz derken ertesi gun olmus yine ayni tempo, Agustos ayindan bu yana bu tempo, bazen degil cogu zaman cok yoruldugumu hissediyorum. Endonezya da hergun gunes ayni saatte batip-dogdugu icin ve cok erken battigi icin gunler cabuk bitiyor. Arada bir kacamak yapip internete girdigim zamanlarda da bloguma cok sey ekleyemedim.

GUL KIZIM

BAL KIZIM

CAN EŞİM

Gecen hafta sonu babamiz Jakarta ya toplantiya gidince bizde c.tesi gunu anali-kizli takildik :)) Bandung Super Mall de fotograf cektirelim dedik, studyoda fotograf cekilmek isteyenler kizlarimla da fotograf cekilmek istediler, hatta fotografi ceken kizda kizlarimla beraber fotograf cektirdi :))))

Bu fotograftaki kiz olur kendileri, sonra dedim ki bu cekilen butun fotograflari istiyorum...

Yogun iki hafta beni bekliyor, ara sinavlar (vizeler) var, Endonezce UTS deniliyor.

Yogunluk gectikten sonra gorusmek umidiyle...

Kelebeklerim Benim

2010-10-09T22:48:00.000-07:00

Meger Ben ne sansli bir Kulmusum, farkinda degilmisim bunca zaman, Rabbim affet verdigin guzellikleri bu kor gozlerim gormemis yillardir, hep yenisini eklemissin, hep yenileri eklenmis de sukur edememisim. Daha biraz daha deyip ac gozlu su nefsimi simartmisim.

Affet Ya Rabb! Affet Sukrunu eda edemedigim butun nimetler icin beni affet...

Su garip dunyada gariplerden bir garipken hayat arkadasim biricik Esimle tanistirip beni dunyanin en mutlu insani eylemissin, sonra iki Kelebek verip dunyanin en mutlu Annesi eylemissin. Goz vermissin, ayak vermissin, el, kulak, SENI anan bir kalp vermissin ELHAMDULLILLAH Ya Rabb!!

Soludugum her nefeste her oksijen zerreleri tanesince Sana Sukurler olsun Rabbim, sonra Ummeti Ummeti diye bizim derdimize dusen, hayati boyunca ve suan manevi hayatinda bizlere devamli dua eden bir NEBI vermissin. (Sallallahu aleyhi vessellem)

Uzun, yogun gunlerin ardindan merhaba...

Bir beyaz dilekcedir Sana her Yalvarisim, Sukur Rabbim,

2010-10-04T03:25:00.000-07:00

Nur yüzün gören gözlerim mest olur hayran olur
Yakma ey can yakma kalbim ateş-i niran olur

Vuslatın aşkıyle gönlüm şad olur şadan olur
Derd-i aşkın neyleyim ki derdime derman olur

Ya Safi Entel SAfi...

Hos Geldin Ya Sehr-i Ramazan

2010-08-16T03:59:00.000-07:00

Ramazan’da Gurbetten Kurbete

Soru: 1) Ramazan’ın gün ve geceleri en büyük kurbet vesileleri olarak anlatılıyor. Ayrıca, “Her türlü gurbetin iksiri Hakk’a kurbettir.” buyuruluyor. Kurbet ne demektir ve ona nasıl erilir? “Kurbet-i ferâiz” ve “kurbet-i nevâfil” tabirlerine yüklenen manaları lutfeder misiniz? (00.33)

-Ramazan-ı şerif kadar gecesi ayrı nurâniliğe ve gündüzü de ayrı aydınlıklara açık bir başka ay yoktur. İnsan, her yeni Ramazan’la bir kere daha, hem de bütün tazeliğiyle Kur’an’ı ve O’nun gökler ötesi kaynağını, tüllenen İlâhî marifeti ve O’nun kevn ü mekânlara dağılmış işaretlerini, Allah aşkını ve O’nun inanmış sîmalardaki pırıl pırıl izlerini görür, duyar ve sezer. Bu kutlu zaman diliminde mü’minler oruç ibadetiyle beraber, teravih namazı da kılarlar. “O Ramazan ayı ki insanlara bir rehber olan, onları doğru yola götüren ve hakkı bâtıldan ayıran en açık, en parlak delilleri ihtiva eden Kur’ân o ayda indirildi” (Bakara, 2/185) ilâhi beyanı gereğince Ramazan’ı tam bir Kur’an ayı olarak değerlendirir ve bol bol Kur’an okurlar. (01.00)

-İnsan farz ibadetleri -keyfiyetlerine uygun şekilde- yerine getirerek Cenâb-ı Hakk’a yaklaşır. Farzlarla kurbeti yakalama en sağlam bir yoldur. Çünkü farz dediğimiz şeyler, dindeki zarûriyattır, olmazsa olmaz esaslardır. Hakikî zarûriyât imân esasları; bir manada zarurîyât da İslâm’ın şartlarıdır. Evet, farzlar çok önemli birer kurbet vesilesidir ki; farzları hakkını vererek eda etmek suretiyle Hak yakınlığına ermeye “kurbet-i ferâiz” denilir. (02:58)

-Nafile ibadetler ise “cebren linnoksan” yani, “eksikleri kapama, yarayı sarma, gedikleri tıkama” vazifesi görürler. Farzlarında eksiği, gediği, kusuru olan insan nafilelerle onları telafi ettiği için, arzuladığı neticeye nafilelerin desteğiyle ulaşabilir. Öyleyse, ana atkılar yine farzlardır; nafileler ise, onların üzerindeki dantela gibi işlenmiş nakışlardır. Bu itibarla da, farzları nafilelerle tamamlayıp derinleştirme vesilesiyle Hakk’a yakınlık kesbetmeye “kurbet-i nevâfil” denilmektedir. (03:11)

-Ramazan-ı Şerif’ten beklenen neticeyi elde edebilmesi için, insanın, yeme-içmeden kendisini alıkoyduğu gibi, mâlâyâniyât, lağviyât ve lehviyâttan da uzak tutması lazımdır. Böylece ağzına ve batnına oruç tutturduğu gibi, –tabiri diğerle– yeme-içmeden kendisini kestiği gibi, başka zaman da mahzurlu olan şeylere karşı kapanmalı, hatta mahzuru olmasa bile faydasız olan şeylere yanaşmamalı.. onları da lağviyât ve lehviyât saymalı, içine düşmemelidir. Böylece, eskilerin tabiriyle, bütün âzâ u cevârihine oruç tutturmalı ve havâss-ı zahire ve bâtınasına oruç lezzetini tattırmalıdır. Aksi halde, insanın, şu mealdeki hadis-i şerifin tehdit sınırlarına girmesi söz konusudur: “Nice oruç tutanlar vardır ki, yemeden içmeden kesilmeleri onların yanına açlık ve susuzluktan başka kâr bırakmaz.” (06:48)

-Çok yaşlı ve hasta kimseler, sadece sekiz rekata güç yetirebiliyorlarsa, hiç olmazsa o kadarını eda etmeli; ama gücü ve kuvveti yerinde olan mü’minler teravih namazını mutlaka yirmi rekat olarak ikâme etmelidirler. Ulema, teravih namazını Kur’an-ı Kerîm’i en az bir kere hatmederek kılmanın sünnet, birden fazla hatimle ikâme etmenin ise bir fazilet olduğunu belirtmişlerdir. Selef-i salihîn, Ramazan boyunca teravihte Kur’an’ın hepsini okumuş veya okuyan birinin arkasında namaz kılmışlardır. Ne var ki, daha sonraki dönemlerde cemaatin durumu nazar-ı itibara alınarak, teravih namazını insanları camiden uzaklaştırmayacak bir şekilde kıldırmanın daha uygun olduğu görüşü ağırlık kazanmıştır. (08:39)

-Bir insan için en önemli mesele kurbettir; yani, Allah’a yakın olmaktır. Allah’a yakınlık, cismin cisme yakınlığı değildir; o mânevî bir yakınlıktır. Bizim müteşâbihâta girmeme adına kullandığımız üslûb içinde, kurbet, kendi uzaklığımızı aşma demektir. Uzaklık, cismaniyetle, bedenle, nefis mekanizmasıyla alakalı bir husustur. Şehvet, gazap, öfke, kin, nefret, hırs ve inat... gibi kuvvelerin su-i istimalleri uzaklaştırıcı faktörlerdir. Bu açıdan, yakınlık, bu kuvvelerin ifrat ve tefritlerini aşmak, istikamet üzere olmak, güzel ahlakı yakalamak, Cenâb-ı Allah’ın yarattığı üzere fıtrat-ı asliyeyi korumak, o kaybedilmiş ise ciddi bir gayretle tekrar öze dönmek demektir. (10:33)

-Yerinde gurbet de bir nimettir. Nitekim, Allah Rasûlü (sallallahu aleyhi ve sellem) şu mealdeki beyanlarıyla garipleri müjdelemiştir: “İslâm garip olarak başladı (gariplerle temsil edildi), günü ge¬lince yine o gurbete avdet edecektir. Herkesin bozgunculuk yaptığı dönemde, îmar ve ıslah hamlelerini sürdüren gariplere müjdeler olsun.!” (10:46)

-Her türlü gurbetin iksiri Hakk’a kurbettir. Kur’an-ı Kerim ve Sünnet-i sahîha, Cenâb-ı Hakk’a yaklaşmanın değişik yolları olduğundan bahsediyor. Mesela, Hazreti Ebu Hureyre’nin (radıyallahu anh) rivayet ettiği bir hadis-i şerifte, Peygamber Efendimiz (aleyhissalâtu vesselâm) buyuruyor ki: “Allah Teâlâ şöyle ferman etti: “Her kim Benim velîlerimden bir velîye düşmanlık ederse, şüphesiz Ben ona îlân-ı harp ederim. Kulum kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevgili hiçbir amel ile Benim kurbiyetime mazhar olamaz. Bir de, kulum nafileler ile bana yaklaşır ha yaklaşır ve nihayet öyle bir hâle gelir ki artık Ben onu severim. Onu sevince de, onun işiten kulağı, gören gözü, tutup yakalayan eli olurum (Yani; onun işitmesi, görmesi, tutması, yürümesi doğrudan doğruya meşîet-i hâssa dairesinde cereyan etmeye başlar). Böylesi bir kul Benden birşey isterse istediğini muhakkak ona veririm. Bana sığınırsa onu hıfz ve sıyânetim altına alırım.” (13:46)

-İnsanın, himmetini âlî tutması, kendisini büyük görmesinden çok farklı bir husustur. Mü’min, himmetini hep yüce tutmalı ama kendisini çok küçük görmelidir. (16:15)

Konya da tatilimiz böyle geçiyor...

2010-08-03T01:46:00.000-07:00

Betülnurumu Teyzesi Özü ye benzetiyoruz...

Konyamın güzel Mevlanası...

Sözü kesilen Özlem ve Erdogan çiftine mutluluklar diliyoruz. Betülümün Özü Teyzesi.

Buda Merikekliğimiz, oda yeni evlendi kendisine de mutluklar diliyoruz.

HAKKARİDEN YÜREĞİMİZE ATEŞ DÜŞTÜ

2010-07-22T11:33:00.000-07:00

HAKKARİ ÇUKURCA DA ŞEHİT VERDİĞİMİZ KARDEŞİMİZ, (ELTİMİN KARDEŞİ) AYHAN SAY İÇİN ALLAH TAN RAHMET DİLİYOR, HEPİMİZE DE SABIR DİLİYORUM.

RABBİM ŞEFAATİNE NAİL EYLESİN.

BİR FATİHA OKUYALIM KARDEŞİM İÇİN.

KAHROLSUN TERÖR ÖRGÜTÜ PKK!

Veee Konya' dayım

2010-07-17T13:23:00.000-07:00

Geçen senelere ait tatil fotoğraflarımızdan koyuyorum.
Eşimle ilk görüşmemiz Konya nın ortasındaki Alaaddin Tepesinde çay bahçesinde olmuştu. Her sene Türkiye ye geldiğmizde mutlaka gideriz o günleri yad ederiz, beraberliğimizi daim etsin diye Rabbime dua ederiz.
Burda Betülnur 10 aylık, yıl 2007 Agustos

Burda yine aynı yıl İskenderun.

Önceki bloguma yapmıştım buraya koymak istedim.(-Biri bana Mutluluk nedir? ) diye sorsa bu fotografı gösteririm demiştim önceki blogumda... Ama şimdi Gülnesibemizde var, hemen onunda olduğu bir mutluluk collage yapmalıyım.

Konyama doyamadım, haftaya Endonezya ya dönüyorum. Acil durum, hemen gidilmeli :)

Rabbim mutluluğumuzu daim etsin, saglık sihhat versin Ümmeti Muhammede (sav) Irak taki ve Filistindeki yürek sızılarımızı dindirsin, minik yavruları korusun Rabbim.

Güllerimiz İstanbul da...

2010-07-02T02:43:00.000-07:00

Endonezya Türk Okulumuzdan mezun olan Endonez Öğrencilerimiz Türkiye de okumak için İstanbul'dalar. Türkiye'ye alışmaya çalışırlarken İstanbulu geziyorlar, eşimden aldıgım haberlere göre İstanbul'a hayran kalmışlar. Özellikle Camilerimize. İstanbuldaki blogcular etrafınıza dikkatli bakın belki yanınızdan geçip giden Endonez Öğrenciler olabilir :)

Yiyecek konusunda zorlanınca eşime (Hocam Sizi şimdi anlıyoruz, farklı kültürden yemek yemek zorunda kalmak ne zormuş) diyorlarmış :) Birde dil konusunda biraz zorlanınca aynı şekil : Hocam Siz nasıl yaşadınız Endonezya da dil bilmediğniz zamanlarda- demişeler.

Etraflarına toplanan Türkler tahmin yürütmeye çalışırken: Siz Japon musunuz? diye sorunca çok gülüyorlarmış, yoksa Çinli misiniz? diye sorunca kahkaha atıyorlarmış, Malez misiniz? diye sorulunca da hemen -Hayır biz Endoneziz diyorlarmış! :)

Gülümün Gülleri, Rabbim hayırlı insanlar nasip etsin Sizleri, Dünyaya, vatanınıza hayırlı evlatlar olmanızı nasip etsin inşallah.

                                                                          Amin!...











Fajrie Satriawan,Ade Kiki Ruswandi,Dhafan Ridharizan,Zikri Muhammad Basir,Azwar Daeng Manaba







   Canım Benim Güllerinle ne de mutlusun öyle, keşke şimdi yanında olsaydım o mutluluğunu paylaşsaydım. Seninle bu yola başkoydum Ben, Sen Mutluysan Bende Mutluyum, Sen Güllerini derdiysen bende Gülbahçesine dönerim.
   Tatilini bile Güllerinle geçir, biz bekleriz Seni herzaman olduğu gibi, yeter ki Güller solmasın, kırılmasın, Vatanın da yalnız, sahibsiz kalmasın. Güllerine anne sıcaklığında bir selam söyle benden.

Türkiyem, Hataydayız...

2010-06-21T07:15:00.000-07:00

Bu Miniş de Balböceğimiz

Gelsin torunlar, torbalar, yeğenler, kuzenler,dede, babaanne,anneanne,amca,dayı,hala,yenge,teyze... tatildir herkes biraraya gelsin, hasret bitsin.

Tatilimiz

2010-06-19T14:42:00.000-07:00

Regaip Kandilimiz Mübarek Olsun

2010-06-17T14:18:00.000-07:00

“Tulumban Al Yetiş İmdada, Yangın Var!”

Tebcil ve takdir edilmeye değer bu tür sıkıntılar için biz “mukaddes azap”, “kutsal sıkıntı” ifadelerini kullanıyoruz. Farklı zamanlarda arz ettiğim gibi elimden gelse, bütün insanların içine, onların ciğerlerini “cız” diye cazırdatıp yakacak böyle bir ızdırap saçardım. Çünkü o, en müessir bir duadır. Duaları peyk süratiyle gökler ötesi âlemlere ulaştıracak en önemli bir faktördür. Evet, ızdırap ve ızdırar kadar dualara hız kazandıran başka bir şey yoktur. O hâlde inanan sineler, insanlığın bu hâli karşısında gamsızlığı, ızdırapsızlığı büyük bir afet olarak bilmeli ve “Eyvah! Yazıklar olsun bizim bu halimize!” deyip ızdırapla inlemelidirler. İnlemeli, seccadeye koşmalı, seccade onların alınlarını öperken onlar da “Ne olur Allahım, bahtına düştük!” diyerek Allah’a içlerini dökmelidirler. İşte böyle bir ızdırap ve sıkıntı, bizim için bir dinamo vazifesi görür ve bizi harekete sevk eder. Biz de bir itfaiyeci gibi tulumbamızı alıp yangını söndürmek üzere imdada koşarız. Zira Sûzî’nin sûzîşî nağmelerle ifade ettiği gibi;

“Tulumban al yetiş imdada, yangın var.
Dedim: Zahirde mi âşık?
Dedi: İhfada yangın var.
Sefine-i kalbime alevli bir kor attın ey dost
Bülend-avaz ile dersin,
Bakın deryada yangın var!”

Evet, ülkede yangın var. Dünyada yangın var. Hayatî müesseselerde yangın var. Gelin Allah aşkına böyle büyük bir yangın karşısında herkes bir itfaiye memuru gibi hareket etsin; hareket etsin de bu korkunç yangını el birliğiyle söndürebilelim.

Bu arada hemen şunu da ifade edeyim ki, başkalarının derdiyle sürekli şakaklarımız zonklasa, gece-gündüz o mukaddes dertle inim inim inlesek de, diğer insanları dertsiz, gamsız, ızdırapsız gibi görmek kesinlikle doğru değildir, böyle bir bakış açısı onlar hakkında suizan olur, bizim sırtımıza da ağır bir vebal yükler.

Günahların Neticesi Lanetlik Sıkıntılar

Bu ulvî ve mukaddes sıkıntı ve ızdıraplar dışında insanın yaşadığı bazı sıkıntılar da vardır ki, onlar, daha çok ferdin işlediği hata ve günahların neticesidir. Bu durum bir maneviyat büyüğü tarafından

اَلْهُمُومُ عُقُوبَاتُ الذُّنُوبِ

“İnsanın içindeki sıkıntılar, günahlara terettüp eden cezalardır.” (Zehebi, Tarihu’l-İslâm, 26/376) ifadesiyle dile getirilmiştir. İnsanın içindeki bu sıkıntı ve kuruntular, insanı hizmete sevk etmesi bir yana onu hizmetten alıkoyar. Öyle ki bu hâlet-i ruhiyeye kendini kaptıran bir fert, kuruntularla oturur kalkar, hep kuruntularını konuşur. “Şu şöyle olmalıydı, bu böyle olmalıydı…” gibi sözlerle sürekli insanları eleştirir durur ama iş ve aksiyon adına da herhangi bir cehd ortaya koymaz/koyamaz. Bazılarımızın aklına gelebilir ki, “Biz –hafizanallah– fuhuş işlemiyor, hırsızlık, haramilik vs. yapmıyoruz. Dolayısıyla içimizi gam ve sıkıntı ile dolduracak bir günah işlemediğimiz kanaatindeyiz?” Ancak unutulmaması gerekir ki, günah sadece yukarıda sayılanlar değildir. Ümmetin derdi ile dertlenmemek, emr-i bi’l-mâruf nehy-i ani’l-münker yapmamak da günahtır. Çünkü Kur’ân-ı Kerim irşat ve tebliğ üzerinde hassasiyetle durmakta, bu vazife yerine getirilmediği takdirde, toplumların topyekün bela ve musibetlere maruz kalabileceğini ifade etmektedir. Diğer taraftan, el, ayak, göz, kulak, dil, dudak gibi organların kontrol altına alınmaması, bu konuda sürekli dikkatsiz ve laubali bir şekilde davranılması ve böylece ısrarla işlenen küçük günahların da büyük bir günah olarak karşımıza çıkabileceği unutulmamalıdır.

İşte yığıla yığıla büyüyen bu günahlar “humûm” hâline gelir ve insanın içinde çeşit çeşit sıkıntılar hâsıl eder. Diğerlerinin “kutsal sıkıntılar” olmasına mukabil, denilebilir ki bunlar da insana hiçbir faydası olmayan “lanetlik sıkıntılar”dır. Eğer insan bu tür sıkıntılar karşısında, bir köşeye çekilip nefis muhasebesine girmiyor, aklını başına almıyor, elini, ayağını, gözünü, kulağını kontrol etmiyor veya yapması gerekli olan şeyleri yapmaya koşmuyorsa, iç sıkıntısı hâlinde tezahür eden hümûm da katlanarak devam eder.

Bu açıdan yaşanılan dert ve sıkıntının ne olduğu iyi tefrik edilmelidir. Ümit edelim ki, bizlerin sıkıntı ve ızdırapları o kutsal tasa ve kederden olsun. Bizim dert ve sıkıntımız, bizi harekete geçirecek, tetikleyecek, şahlandıracak ve çevremizdeki ateş ve yangını söndürmeye sevk edecek bir dinamo vazifesi görsün. Zaten insan Allah yolunda hizmet eder, önüne çıkan musibet ve sıkıntılar karşısında dişini sıkar sabreder ve her şeye rağmen Allah yolunda koşturmaya, çalışıp çabalamaya devam ederse, Cenâb-ı Hak da onun içindeki “hümûm”u, iç sıkıntıları izale eder, gönlüne inşirah verir ve onu itminana erdirir.

Fakat bunun için, sadece bela ve musibet zamanlarında değil, rahat ve geniş zamanlarda da Cenâb-ı Hak’la irtibatın kavî tutulması gerekir. Zira Allah (celle celâluhu) buyuruyor ki;

فَاذْكُرُونِۤي أَذْكُرْكُمْ

“Siz Beni yâd edin ki, Ben de sizi yâd edeyim.” (Bakara sûresi, 2/152) Tefsirciler bu ayet-i kerimeyi izah ederken şöyle bir tevcihte bulunurlar: “Sizler normal, rahat ve geniş zamanlarında el açıp Bana içinizi dökün ki, sıkıştığınız ve sıkıntıya düştüğünüz zaman da Ben ekstra ve sürpriz lütuflarla size inayette bulunayım.” Demek ki bu vaad-i ilâhiye göre insan, rahat, ferih ve fahur olduğu dönemlerde ellerini açıp, Allah’a yalvarıp yakarmalıdır ki, Allah da (celle celâluhu), o insan sıkıntıya düştüğünde onun elinden tutsun, sürpriz lütuf ve inayetlerle onu sıyanet buyursun. Evet, çok rahat olduğunuz, herhangi bir ihtiyacınızın olmadığını zannettiğiniz ve bir sıkıntıdan sıyrılma mülâhazanızın bulunmadığı bir dönemde O’nu düşünmeniz, O’nu hatırlamanız ve el açıp O’na tazarru ve niyazda bulunmanız –tabiri caizse– hora geçen, makbul olan dua ve tazarrudur.

Izdırar hâline gelince, o durumda insan, havlin de, kuvvetin de sadece ve sadece Allah Teâlâ’ya ait olduğunun şuuru içerisinde ve vicdanının bütün rükünleriyle bu hakikati duyup hissederek O’na el açıp dua etmelidir. Izdırar hâlinde yapılan işte bu dualar hiçbir zaman geri çevrilmemiştir. Bildiğiniz üzere Hz. Eyyub ve Hz. Yunus da (aleyhimesselâm) bütün bütün çaresiz kaldıkları bir esnada el açıp Allah’a dua dua yalvarmış, Cenâb-ı Hak da ekstra lütuf ve ihsanlarla, onları, içine düştükleri o sıkıntılardan kurtarmıştır. Daha niceleri için Cenâb-ı Hakk’ın bu türden inayet ve yardımları olmuştur. Belki de, Salât-ı Münciye ve Salât-ı Tefriciye gibi dualar, böyle zor durumda kalan insanlara Cenâb-ı Hakk’ın birer ilhamıdır. O günden bugüne biz de sıkıştığımız, başımız ağrıdığı zamanlarda hemen oturur ve belli bir âdette o duaları okumaya dururuz.