EAGLE TREKKERS

2012-07-03T18:10:00.001+05:30

UN gives Western Ghats world heritage site status

India's Western Ghats have been added to the prestigious list of the United Nation's cultural agency, UNESCO'sworld heritage sites.

The mountains cover an area of about 160,000 sq km (61,776 sq miles) stretching from India's southern tip to Gujarat.

The lush mountains are at risk of a biodiversity crisis due to rapidly increasing population, the BBC reports.

According to Unesco, the forests include non-equatorial tropical evergreen forests and are home to at least 325 globally-threatened flora, fauna, bird, amphibian, reptile and fish species.

The mountains are also recognised as one of the world's eight 'hottest hotspots' of biological diversity, and its forests influence the Indian monsoons.

2012-06-29T13:47:00.000+05:30

सह्याद्री म्हणजे..

रायगडावरची मेघडम्बरी.. कळसूबाईच्या मंदिरातून ऐकू येणारा घंटानाद.. हरिषचंद्रगडावर मारलेली पाण्यातली प्रदक्षिणा.. राजगडचा नेढ़यातुन वाहणारा तूफ़ान वारा.. छातीत धड़की भरवणारे कोंकण कडयाचे अभेद्य कातळ.. नाणेघाटाचा वेडावणारा अंगठा.. भिमाशंकराची शिडिची वाट..
ढाक भैरीची गुहा..जावळीचे जंगल तुडवताना लागलेली धाप.. नेसरीचा खिंडित घुमलेली हर हर महादेवाची गर्जना.. कोसळत्या पाउसात पाहिलेली बाजीप्रभुंची पावनखिंड.. उधाण समुद्राशी झुंझणारा सिंधुदुर्ग..
जंजी-याच्यादिशेनी रोखलेल्या पद्मदुर्गावरच्या तोफा..आणी उभ्या सह्याद्रीला अटकेपार नेण्याची स्वप्न रचणारा शनिवार वाडा.

या जगात प्रसिद्ध असणा-या अनेक आश्चर्याव्यतिरिक्त अजुन अशी बरीच आश्चर्ये शिल्लक असतील जी अजुनही लोकांपर्यंत पोचली नसावीत.जगातील प्रत्येक भुमित काहीना काही आश्चर्य दडलेला आहे. त्यातील काही नैसर्गिक आहेत तर काही मानवनिर्मीत. अशीच काही आश्चर्ये आजही महाराष्ट्रात सह्याद्रीचा रूपाने दिमाखानं उभी आहेत. 'सह्याद्री आणी किल्ले' .. जगातील दुस-या कुठल्याही इतिहासाला हेवा वाटावा असं इतिहास असलेला आणी नैसर्गिक विविधतेनी भरलेला असा हा सह्याद्री. या सह्याद्रीचा वेगळेपण इथल्या
द-याखो-यात भटकल्याशिवाय नाही समजु शकत.

2012-06-28T08:05:00.001+05:30

15th july 2012

गिर्यारोहकांचे जग खरतर चार भिंतीबाहेरचे. खुल्या आकाशात मुक्तपणे विहरणा-या पक्ष्याप्रमाणेच तो डोंगरात, गड किल्ल्यांवर, जंगले नद्या ओलांडीत स्वच्छंद भटकत असतो. चौकटीतल्या आयुष्यात तो कधीच बंदिस्त नसतो. पण ही भटकंती सुरू असते ती मात्र निसर्गाचा मान राखीत, त्याचे अलिखित नियम पाळीत, गिर्यारोहणातील सुरक्षेचे मूलभूत तत्व अंगी बाणवित. त्यामुळेच या विस्तीर्ण अवकाशात विहरणा-या सर्वच डोंगरवेड्यांना कोठे तरी एकत्र आणणे गरजेचे होते. एकत्र येऊन अनुभवांची देवाण-घेवाण करावी, नवनव्या गोष्टींची माहिती घ्यावी, येणा-या अडचणींवर उपाय शोधावेत यासाठी एक व्यासपीठ उपलब्ध होणेही तितकेच गरजेचे होते. पूर्वी असे काही प्रयत्न झाले होते, पण त्यांना म्हणावे तसे यश आले नव्हते.

महाराष्ट्रात गिर्यारोहकांच्या जवळपास दीड दोनशे संस्था आहेत आणि हजारो गिर्यारोहक गिर्यारोहणाचा छंद जोपासत आहेत. या सर्वाना एकत्र आणणे तसे कठीण काम होते. पण त्या बाबतीत पुढाकार घेतला मुलुंडच्या महाराष्ट्र सेवा संघाने आणि गिर्यारोहाकांशी झालेल्या संवादातून गिरिमित्र संमेलनाची संकल्पना पुढे आली. त्यासाठी सर्वोतोपरी सहाय्य केले ते सेवा संघाच्या श्री. चंद्रशेखर वझे, श्री. रवींद्र लाड, श्री. डी व्ही कुलकर्णी, श्री अरुण भंडारे आणि प्रदीप नाटेकर आदी प्रभूतीनी. एकत्र येण्याची संकल्पना जरी पटली असली तरी एकत्र येऊन काय करावे याचा आराखडा नव्हता. तेव्हा धनंजय मदन, प्रदीप केळकर, प्रशांत ठोसर, गिरीश जाधव, समीर परांजपे आदी मंडळी वारंवार भेटू लागली. डोंगरात विविध कारणांनी भटकंती करणा-या सर्वांसाठी उपयुक्त ठरतील असे सर्वसमावेशक कार्यक्रम करायचे ठरले. या सर्व संकल्पनांना आणि भटक्यांना एकत्र आणून संमेलनास मूर्त स्वरूप देण्यात श्री हृषीकेश यादव यांची भूमिका महत्वाची ठरली. दिशा ठरली पण नाव ठरले नव्हते, महाडच्या डॉ राहुल वारंगे यांनी "गिरिमित्र संमेलन" हे नाव सुचविले आणि पहिल्या संमेलनाची तारीख ठरली.

दिनांक १४ जुलै २००२ रोजी डोंगरवेड्यांचे अनोखे संमेलन मूर्त स्वरूपात साकार झाले. सुरुवातीस संमिश्र प्रतिसाद मिळाला. संमेलनाची संकल्पना, आखणी, आयोजन सर्वांनी मिळून केले होते. परिसंवाद, दृकश्राव्य सादरीकरण, मुलाखत असे याचे स्वरूप होते. दुस-या संमेलनापासून ठराविक एक संस्था जबाबदारी घेऊन संमेलनाचे आयोजन करू लागली. संमेलनासाठी दरवर्षी एक मध्यवर्ती संकल्पना ठरवून त्याआधारे कार्यक्रमाचे आयोजन होऊ लागले.

‘गिर्यारोहणातील नवीन वाटा’, 'महाराष्ट्रातील गिर्यारोहणाची ५० वर्षे', 'गिर्यारोहणातून अभ्यास', 'सह्याद्री', 'संस्थात्मक गिर्यारोहणाचा रौप्य महोत्सव', 'गिर्यारोहणातून संवर्धन', 'गिर्यारोहण आणि सामाजिक बांधिलकी' आणि 'चरण वै मधु विदन्ति' अशा मध्यवर्ती संकल्पनांवर आजवरची संमेलने आयोजित करण्यात आली आहेत. यातूनच संमेलनाची व्याप्ती वाढू लागली. सुरुवातीची तीन चारशेची संख्या ६०० चा आकडा ओलांडू लागली. गिर्यारोहकांना हक्काचे व्यासपीठ मिळाले.

दरवर्षी संमेलनात काही ना काही नावीन्यपूर्ण उपक्रमांची भर पडत होती. तिस-या वर्षापासून गिर्यारोहण मोहिमा, गड-किल्ले, निसर्गावलोकन अशा विषयांच्या दृकश्राव्य सादरीकरणाच्या स्पर्धा होऊ लागल्या. या अनोख्या स्पर्धेमुळे गिर्यारोहकांचा कार्यक्रमातील प्रत्यक्ष सहभाग वाढला आणि पर्यायाने गिर्यारोहणाचे, गड किल्ल्याचे डिजिटल दस्तऐवजीकरण होऊ लागले. खास स्पर्धेसाठी गिर्यारोहक आरोहणे करू लागले, तर नेहमीच्या गड किल्ल्यांवरील भटकंतीचे व्यवस्थित चित्रीकरण होऊ लागले. आजवर सुमारे ५० हून अधिक फिल्म्सचा या स्पर्धेत सहभाग झाला आहे.

चौथ्या संमेलनापासून तर मध्यवर्ती संकल्पनेचा आढावा घेणा-या फिल्म्स तयार होऊ लागल्या. गिर्यारोहणाच्या ५० वर्षाचा आढावा, सह्याद्रीची जीवनगाथा, सामजिक बांधीलीकी जोपासणा-या संस्थांच्या कार्याचा आढावा असे विशेष दस्तऐवज यातून तयार झाले आहेत. त्यामुळेच गिर्यारोहण क्षेत्रातील आजवरच्या कामगिरीची काही प्रमाणात तरी व्यवस्थित नोंद झाली असे म्हटले तर अतिशोयक्ती होणार नाही. अशा विविध उपक्रमांमुळे संमेलनाची ख्याती सर्वदूर पसरली. अनेक मान्यवर व्यक्ती संमेलनास उपस्थितीस राहू लागल्या. कानचेनजुंगा या तृतीय क्रमांकाच्या हिमशिखरावरील पहिल्या यशस्वी मोहिमेचे नेतृत्व कर्नल एन कुमार, भारतीय गिर्यारोहण शिखर संघटनेचे अध्यक्ष मेजर एच पी एस अहलुवालिया, माजी पोलीस महासंचालक भीष्मराज बाम, केसरी टुर्सचे श्री. केसरीभाऊ पाटील, पुरातत्व खात्याचे माजी संचालक श्री. अरविंद जामखेडकर, श्री. उद्धवजी ठाकरे, ब्रिगेडीअर अशोक ऑबे, कर्नाटकचे मुख्य वन्यजीव संरक्षक श्री जयकुमार, इतिहास तज्ञ श्री निनाद बेडेकर अशा अनेक मान्यवरांनी आजवर संमेलनात सहभाग घेतला आहे.

चौथ्या संमेलनापासून गिरिमित्र सन्मान प्रदान करण्यात येऊ लागले. गिर्यारोहण क्षेत्रात उल्लेखनीय योगदान देणा-या व्यक्ती व संस्थांचा गौरव होऊ लागला. जीवन गौरव, गिरिमित्र गिर्यारोहक, गिरिमित्र सामाजिक बांधिलकी तसेच प्रत्येक वर्षी उत्कृष्ट कामगिरी करणारा उत्कृष्ट गिर्यारोहक व प्रस्तरारोहक असे सन्मान देण्यात येऊ लागले. पाचव्या संमेलनापासून छायाचित्रण स्पर्धादेखील घेण्यात येऊ लागल्या. दरवर्षी किमान ५०० छायाचित्रे यासाठी येऊ लागली. विविध माहितीपर पुस्तिका, नवीन उपक्रमांसाठी विशेष वेळ, खास हार्डकोर भटक्यांसाठी गिरीमित्र संध्येचे आयोजन असे भरगच्च कार्यक्रम संमेलनात सादर होऊ लागले. डोंगर, गड किल्ले आणि अनुषंगिक अशा अनेक विषयांना वेळ देत संमेलन यशस्वी घोडदौड करू लागले.

यंदाचे हे दशक पूर्तीचे संमेलन आणखीन मोठ्या प्रमाणात आणि भव्य दिव्य असे साजरे करण्याचा मानस आहे. दोन्ही पाय अपघातात गमावल्यानंतर देखील सर्वोच्च हिमशिखर एव्हरेस्टवर यशस्वी आरोहण करणारे ज्येष्ठ गिर्यारोहक मार्क इंग्लिस, एव्हरेस्टवर तब्बल २० वेळा विक्रमी आरोहण करणारे अपा शेर्पा, शिवशाहीर बाबासाहेब पुरंदरे असे मान्यवर दहाव्या संमेलनाला उपस्थितीत राहणार आहेत. हा जगावेगळा खेळ समाजात सर्वदूर जावा यासाठी या मोठ्या कार्यक्रमाची आखणी करण्यात येत आहे.

गिरिमित्र संमेलन म्हणजे महाराष्ट्रातील गिर्यारोहकांचे, दुर्गप्रेमींचे एक हक्काचे ठिकाण बनले आहे. विशेष म्हणजे हे सर्व काम निस्वार्थी भावनेने , स्वत:च्या खिशाला खार लावून सर्व संस्था मोठ्या जिद्दीने आणि उत्साहाने यशस्वी करीत आहेत. आयोजक संस्थेच्या नावाचा कोणतीही जाहिरात न करणारे असे हे एखादेच संमेलन असावे. महाराष्ट्र सेवा संघाच्या भक्कम पाठबळावर आज संमेलन नवनवीन क्षितिजे सर करीत आहे.

2012-06-28T08:01:00.001+05:30

Girimitra Sammelan 2012

Mountaineers are those outdoors creatures who are comfortable wandering in the mountains, valleys and jungles not confined by the constraints of routine lives. They are always eager to set their feet in pursuit of something. Their wanderlust respects the nature, follows the thumb rules of safety and yet they can be termed as 'free birds'. There was a need to exchange ideas, discuss newer techniques and interact with others on various issues. Some early attempts had been made but they were not very fruitful.

In Maharashtra, there are about 150 to 200 mountaineering clubs and groups with a combined estimated strength of thousands of mountaineers. It is really a difficult task to gather them together. But, Maharashtra Seva Sangh, Mulund, took the lead. In consultation with some of the mountaineers, came up a concept of organising the Girimitra Sammelan. Mr Natekar, Mr Chandrashekhar Vaze, Mr Ravindra Lad, Mr D V Kulkarni and Mr Arun Bhandare were some of the strong supporters from Maharashtra Seva Sangh.

Although the concept of get-together was finalised, there was no fixed agenda of the activities. Dhananjay Madan, Pradip Kelkar, Prashant Thosar, Girish Jadhav, Sameer Paranjape started to meet and discuss about bringing structured approach. It was decided that the programme should be such that it appeals to the whole outdoor fraternity. Hrishikesh Yadav was the prime force behind bringing together, the concepts and the mountaineers, on one platform. Everybody was happy to finally visualise the get-together of mountaineers but the event did not have a name yet. Dr. Rahul Warange, Mahad suggested “Girimitra Sammelan” and it was a perfect fit. The date of the maiden event was also finalised. The seeds were sown.

The very first Girimitra Sammelan was successfully organised on 14th July 2002. There was mixed response from the mountaineering community. The planning, organisation and execution was carried out by everybody who were involved in the Sammelan. From the second year onwards, the event started to be hosted and managed, turn-by-turn, by various mountaineering organizations. Also, every event started to have a broad theme or focus area. Some of the notable focus areas are “New Routes in Mountaineering”, “50 Years of Mountaineering in Maharashtra”, “Education Through Mountaineering”, “Sahyadri”, “Conversation Through Mountaineering”, “Wandering One Gathers Honey” and so on. With this change, the event started getting better in scope and size too. In no time, the attendance grew from a mere 200/300 to more than 600 and thus the original objective of having a platform for the mountaineers was successfully achieved.

Each year brought more excitement and added scope. Third year onwards, the event started to have a dedicated segment for audio-visual presentations. From the third year onwards, film competitions have been held. The rock climbing attempts, trekking activities, Himalayan expeditions etc. started getting filmed for these specific purposes. As the years progressed, the quality of the films produced went up considerably. Over the years, more than 50 such wonderful films have been produced. From the fourth year onwards, an audio-visual presentation on the central theme of the event has been happening. Notable among these are, “50 Years of Mountaineering”, “The Life and Times of Sahyadri” (Sahyadrichi Jeevangatha), “Spcial Aspect of the Mountaineering Organizations” and so on. This is a treasure in itself.

The fourth year saw yet another dimension added to the event. Since then, various types of awards and commendations have been given away every year. Primarily the individuals and organisations making significant contribution in the mountaineering field have been felicitated. Some of them are Lifetime Achievement Award, Mountaineer of the Year, Climber of the Year and so on.

Photography competitions were added from fifth year onwards. This was an instant hit as people got to witness the thrill of rock climbing being caught or the beauty of a pristine Himalayan lake being caught, in a photo. These days more than 500 entries are submitted for the photography competition. The event has been growing by leaps and bounds. Various other activities have also included such as information booklet publication, providing a dedicated slot of time for special purpose activities. A single day of activities was too less of a duration and that is when 'Girimitra Sandhya' was introduced. It is the dedicated time slot, on the previous evening of the main function, where the mountaineers get a chance to interact with the invited guests actively involved in mountaineering on national level.

The Girimitra Sammelan has achieved a level of recognition within India and many high profiled personalities have participated in the events till date. Colonel N. Kumar, the leader of the 3rd highest peak in Himalayas – Kanchenjunga; Major HPS Ahluwalia, President, Indian Mountaineering Foundation; Mr. Bhishmaraj Baam, Retd. Director General of Maharashtra Police; Mr Kesari Patil of Kesari Tours; Mr Arvind Jamkhedkar, Retd. Director of Archaeological Dept., Mr Uddhav Thakre, Brig. Ashok Abey, Mr. Jaykumar, Chief Conservator, State of Karnataka and Mr Ninad Bedekar, Historian are some of the prominent names to have participated the event.

Every year, various mountaineering organisations actively participate in shaping the event. Without their active participation and voluntary work, the event would have not been able to continue year after year. Yes, it should be noted that no organisation or person gets paid for the efforts they put, yet no one complains about it. In fact, they all look forward to every year's Girimitra Sammelan. Equally important is the very firm support provided by Maharashtra Seva Sangh.

2012-06-25T20:14:00.001+05:30

Panhala-Pavankhind-Vishalgad

Chatrapati Shivaji Mharaj was under siege of Siddi Johar on Panhala fort from 2nd March 1660. The siege lasted long and all food stocks had finished and made things difficult for Shivaji Maharaj. It was impossible to defeat the 30000 soldiered troop of Siddi. Shivaji Maharaj with some 600 mavalas decided to escape to Vishalgad, 65 kms away. It was Ashadi Pournima, with heavy rains falling. Shivaji Maharaj informed Siddi that he would surrender hence Siddi troops were little careless. Taking advantage Shivaji Maharaj escaped frm Panhala. He wasn’t safe till he reached Vishalgad. Some how Siddi's troops spotted Shivaji Maharaj escape, he immediately sent horsed troops behind him and they got hold of Shivaji Maharaj , who was later brought to Siddi's camp. But it was Shivaji's game plan; person whom they had caught was not Shivaji, but Siva Kashid Navi who was immediately killed. Siddi somehow came to know that Shivaji Maharaj was on his way to Vishalgad, and so sent troops behind him. Shivaji Maharaj knew that Siddi's troops were following him. Baji Prabhu, Shivaji's loyal sardar decided to stay in Ghod Khind with 300 mavalas, a col were mountain ridges near Vishalgad unite and was the only way to Vishalgad then. Baji with his 300 mavalas had guerilla warfare at Ghodkhind and held the Siddis troops there. They fought bravely till their death. It was only after Baji heard the canon fire indicating safe reach of Shivaji Maharaj at Vishalgad, he gave his life. It was 21 hour continuous journey from Panhala to Vishalgad.

2012-06-24T23:20:00.000+05:30

डोंबिवलीचे लाडके व्यक्तिमत्व..व जेष्ठ इतिहास अभ्यासक बाळ बेंडखळे यांचे आवर्जून वाचावे असे नुकतेच "भुयार" हे पुस्तक प्रकाशित झाले आहे...
त्यात सह्याद्रीच्या कुशीतील निरनिराळ्या डोंगररानात, किल्ल्यांवर त्यांनी अभ्यासलेल्या सर्व लहान मोठ्या भूयारांचे वर्णन केले आहे.....

2012-06-23T14:33:00.001+05:30

The only way of finding the limits of the POSSIBLE is by going beyond them into the IMPOSSIBLE.

2012-06-23T14:14:00.002+05:30

Without inspiration the best powers of the Mind remains dormant. There is a fuel in us which needs to be ignited with sparks.

2012-06-23T13:59:00.001+05:30

Trekking is basically a combination of journeying on foot through forests, mountains and other varied terrains with a backpack that include the basic and essentials one needs while one is on the move. Camping is most of the times blended in with trekking. It includes pitching up tents, having a bonfire and halting before proceeding onto the next trekking destination.