tag:blogger.com,1999:blog-46575612327855482012012-02-08T23:23:23.826+05:30*വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.comBlogger110125tag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-30469112675571517012012-01-02T00:50:00.000+05:302012-01-02T00:50:40.694+05:302012-01-02T00:50:40.694+05:30ധാന്യമണിയും അതിലെ പേരും<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: large;">ഒന്നര വര്ഷം മുമ്പ് ദുഫായില് നിന്നും നാട്ടിലേക്ക് പോന്നപ്പോള് വന് സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു മനസ്സില് . ലീലാ കൃഷ്ണന് നായരെപോലെ ഭാര്യയുടെ പേരില് ഒരു ഹോട്ടല് തുടങ്ങണം, ധീരുഭായ് അംബാനിയെ പോലെ ഒരു ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യം പടുത്തുയര്ത്തണം (പറയുമ്പോള് എല്ലാം പറയണമല്ലോ, ഞാന് മുകേഷ് അംബാനിയെ പോലെ ചിന്തിക്കാന് എന്റെ അപ്പന് ധീരുഭായ് അംബാനിയെ പോലെ ചിന്തിച്ചില്ലല്ലോ). അങ്ങനെ പല വിധ സാമ്രാജ്യത്ത ചിന്തകളുമായി ഞാന് നാട്ടിലെത്തി. ആദ്യ കാലങ്ങളില് കുളിച്ചിട്ടു തന്നെ കോണകം പുരപ്പുറത്ത് ഇട്ടു. മാസങ്ങളും വര്ഷങ്ങളും കഴിഞ്ഞപ്പോള് കുളിക്കാതെയും ഇട്ടു, ഇപ്പോള് പുരപ്പുറത്ത് കാണാനേ ഇല്ല. എന്തൊക്കെയായിരുന്നു സ്വപ്നങ്ങള് ! എല് ആന്ഡ് ടി പോലെ ഒരു വന് കണ്സ്ട്രക്ഷന് കമ്പനി, ഒരു ഇന്ഡോര് സ്പോര്ട്സ് കോംപ്ലക്സ്, കമ്പത്ത് മുന്തിരിത്തോട്ടം അങ്ങനെ തുടങ്ങി എന്തൊക്കെ പ്ലാന് ചെയ്തു. ചക്കക്കുരു മാങ്ങയും കൂട്ടി വലിച്ചു വാരി തിന്നിട്ടു വയറും തടവും ഉച്ചയുറക്കത്തിനു കിടന്നപ്പോള് ചക്കക്കുരുവില് നിന്ന് പാചക ഗ്യാസ് ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെ പറ്റി വരെ ചിന്തിച്ചു. രാവിലെ ബീഡിയും വലിച്ചു ചിന്തിക്കാന് ഇരുന്നപ്പോള് നല്ല വെടിചില്ലന് കെമിക്കല് ടോയിലെറ്റ് ബസ് സ്റ്റാന്റിലും പൊതു സ്ഥലങ്ങളിലും അങ്ങ് ഫിറ്റു ചെയ്തു കാശുണ്ടാക്കിയാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു. ആ കാര്യം മാത്രം മുട്ടിയാല് പിന്നെ 100 അല്ല 1000 ആണെന്ന് പറഞ്ഞാലും ആള്ക്കാര് ഉപയോഗിക്കുമല്ലോ.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു ഒരു അന്തവും ഇല്ലെന്നായി, എന്നാല് പിന്നെ ചിന്തിക്കാതെ എന്ത് കുന്തം എങ്കിലും വരട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു. അവസാനം പഠിക്കാന് പോയി, വയസാന് കാലത്ത് കണ്ണില് ഈര്ക്കിലി കുത്തിവെച്ചു പഠിച്ചു. ഇത്തിരി കാലതാമസം ഉണ്ടായെങ്കിലും പരീക്ഷ പാസായി. പിന്നെ ജോലി അന്വേഷണം. അങ്ങനെ ഇത്യാതി കാര്യങ്ങളാല് എന്റെ ഒന്നര വര്ഷം കഴിഞ്ഞു കിട്ടി, കയ്യിലെ കാശും തീര്ന്നു കിട്ടി. ഇത് വരെ മറ്റു സീരിയസ് കാര്യങ്ങള് മാത്രം പ്രാര്ഥിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അമ്മ, അമ്മായിയമ്മ, സഹോദര കളത്രസഹിതം അവരുടെ പ്രാര്ഥനയില് എന്നെയും ഓര്ത്തു തുടങ്ങി. കാലക്രമേണ അവരുടെ തീക്ഷ്ണത കൂടി, ഭാര്യേടെ മൂടും ചൊറിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഇവനൊരു ജോലി വാങ്ങി കൊടുക്കണേ കര്ത്താവേ എന്ന് അവര് മുട്ടിപ്പായി പ്രാര്ത്ഥന തുടങ്ങി.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">വാഴക്കാവരയന്റെ കാര്യത്തില് ദൈവം കര്ത്താവ് ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതൊന്നു മൂത്ത് പാകമായി വരട്ടെ എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുമ്പോളാണ് നാനാഭാഗത്തു നിന്നും തീറു പ്രാര്ത്ഥന. ഒരു ഭാഗത്ത് ബിസിനസ് തുടങ്ങാന് വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിക്കുമ്പോള് മറുഭാഗത്ത് ജോലിക്ക് വേണ്ടി, നമ്മളാണേല് ആരേം ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ വല്ല ലോട്ടറിയും അടിക്കാന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ദൈവം ആകെ പൊറുതി മുട്ടി ചിന്തിച്ചു, ഈ പണ്ടാരക്കാലനെ ഒന്ന് രക്ഷപെടുത്താം എന്ന് വിചാരിച്ചാല് ഇവരെല്ലാം കൂടി അതിനു സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">പാലാ രൂപതയിലെ അച്ചായന്മാര്ക്കൊക്കെ ദൈവീക കാര്യങ്ങളിലെക്കാള് കൂടുതല് ശ്രദ്ധ ഭക്ഷിക്കാനും പാനം ചെയ്യാനും ആണെന്ന് മുറവിളി തുടങ്ങിയിട്ട് നാളുകളായി. അതെങ്ങനാ, മെത്രാന്മാര്ക്ക് വരെ അതിനെ താല്പര്യം ഉള്ളൂ, പിന്നെ സക്കറിയ, ബെര്ളി തുടങ്ങിയ സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ സ്വാധീനവും. അങ്ങനെ മണ്ണ്, മാംസം, മദ്യം, മദിരാശി തുടങ്ങിയ 'മ' കാര്യങ്ങളോടുള്ള മമതയുമായി നടക്കുന്ന പാലാക്കാരെ ഒന്ന് നന്നാക്കാന് ബിഷപ് ഹൌസിലെ ഏതോ ഒരു നല്ല കത്തനാര് വിചാരിച്ചു. ബോളീവുഡില് ഈയിടെ സല്മാന് ഖാന്റെ പുതിയ സിനിമാ ബോഡിഗാര്ഡ് ഭയങ്കര ഹിറ്റായത് കൊണ്ട് അച്ചന്മാര് നേരെ ചെന്ന് അട്ടപ്പാടിയില് ധ്യാനിപ്പിച്ച് തകര്ത്തോണ്ടിരുന്ന സേവ്യര് ഖാന് എന്ന ഗുരുവിനെ വിളിച്ചു നേരെ ഭരണങ്ങാനത്തിന് കൊണ്ട് വന്നു. അങ്ങനെ അല്ഫോന്സാമ്മയുടെ മടിത്തട്ടില് സല്മാന് ഖാന്റെ ..സോറി സേവ്യര് ഖാന്റെ ധ്യാനം.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">ധ്യാനം കൂടാന് ബന്ധുക്കള് സുഹൃത്തുക്കള് അങ്ങനെ അഭ്യുതയകാംക്ഷികളുടെ നിര്ബന്ധം സഹിക്ക വയ്യാതെ ഞാന് ഞെളിപിരി കൊണ്ട് നില്ക്കുന്ന സമയം. പോരാത്തതിന് കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഐ ബി എമ്മില് ഇന്റര്വ്യുവിനു ചെന്നപ്പോള് രണ്ടാം റൌണ്ടില് തീരുമാനം പിന്നെ അറിയിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു ജോലിക്കാര്യം പെന്ടിങ്ങില് വെച്ചിരിക്കുന്ന കൂതറ തമിഴന്റെ മനസ് മാറ്റാന് ഞാനും മനസ്സില് പ്രാര്ഥിക്കുന്ന സമയം. എന്നാ പിന്നെ രണ്ടും കല്പിച്ച് ഖാന്റെ പരിപാടി ഒന്ന് കൂടിയേക്കാം എന്ന് വെച്ചു. ഒരു സേഫ്ടിക്ക് വേണ്ടി കറിയാച്ചനെയും കൂടെ കൂട്ടി.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">നിരനിരയായി പാര്ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാഹങ്ങള്ക്കിടയില് ഒരു പാര്ക്കിംഗ് ഒപ്പിച്ചു പതുക്കെ പള്ളിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോള് അവിടെ ഒടുക്കത്തെ തിരക്ക്........... ദൈവമേ ഈ വന്നവര് എല്ലാം കൂടി അങ്ങേക്ക് അര ആപ്ലിക്കേഷന് വെച്ചു തന്നാല് പോലും അങ്ങ് എന്ന് അത് പ്രോസസ് ചെയ്തു തീര്ക്കുമോ? ഇനി എന്തായാലും ഞാനും കൂടി ഒരെണ്ണം ലോട്ടറിക്ക് ഒരു ആപ്ലികേഷന് തരുന്നില്ല എന്റെ ദൈവമേ എന്ന് മനസ്സില് വിചാരിച്ചു ഞാന് അങ്ങോട്ട് നടന്നു. അവിടെ നല്ല അച്ചടക്കത്തോടു കൂടി പതിയായിരക്കണക്കിനു ആള്ക്കാര് കൂടിയിരിക്കുന്നു. അച്ഛന് ഒരു കാലു പൊക്കി ഹാലെലൂയ പറയാന് പറയുമ്പോള് അവര് രണ്ടു കാലും പൊക്കി പറയുന്നു. ഇത്രയും അച്ചടക്കവും അനുസരണയും ഇതിനു മുമ്പ് ഞാന് ബീവരെജസിന്റെ ക്യൂവില് മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">ഞാന് അവിടെ ചെന്ന് കയറിയതെ അച്ചന്റെ സംസാരം പുതിയ ടോപ്പിക് ആയി. "ഇനി നാം പഠിക്കാന് പോകുന്ന വചനം മരണത്തെ കുറിച്ചാണ്", നമ്മുടെ ഖാന് പ്രഭാഷണം തുടങ്ങി. മരിക്കാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കാം എന്ന് കൂലംകുഷമായി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എനിക്ക് ഇത് തന്നെ വരണം. "അരപ്പട്ടയും മുറുക്കി വിളക്കും കത്തിച്ചു നിങ്ങള് സദാ ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിന് ", ഇതാണത്രേ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ബൈബിളില് ഒരിടത്ത് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അത് ഈ നിമിഷം ആണോ അതോ നാളെയാണോ എന്നൊന്നും ദൈവത്തിനല്ലാതെ വേറെ ആര്ക്കും അറിയില്ലത്രേ. വേലയും കൂലിയും ഇല്ലാത്തതിന്റെ വേദനയില് ഇരുന്ന എനിക്ക് ചിന്തിക്കാന് ഇനി ഒരു കാരണം കൂടി ആയി. മൂന്നു പിള്ളേരെ ഉണ്ടാക്കി വിട്ടതല്ലാതെ ഒരു കോപ്പും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. ഉടനെയെങ്ങാനും പോയാല് പിള്ളാര്ക്ക് കഞ്ഞികുടിക്കാന് പോയിട്ട് എന്റെ ശവമടക്ക് നടത്താന് പോലും കാശുണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. മക്കള്ക്കും കേട്ടിയോള്ക്കും എന്തേലും മെച്ചമുണ്ടാകാന് ഒരു ഇന്ഷുറന്സ് പോലും ഇത് വരെ എടുത്തിട്ടില്ല. മനസ്സില് കൂടി ഒരു കൊള്ളിയാന് പാഞ്ഞു, അത് ചുമ്മാ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തേരുതെരെ പാഞ്ഞു.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">ഇതെല്ലാം കേട്ടിട്ട് ഇനി മകന്റെ ചോദ്യങ്ങള് മരണത്തെക്കുറിച്ച് വല്ലതും ആയിരിക്കുമോ എന്ന സംശയത്തോടെ ഞാന് കറിയാച്ചനെ നോക്കി. ഭാഗ്യം, അവന് മരണത്തെകുറിച്ചൊന്നും ഉള്ള അച്ചന്റെ വാചകം കേള്ക്കുന്നില്ല. അവിടെ അമ്മമാരുടെ മടിയില് ഇരിക്കുന്ന വേറെ പെണ് കൊച്ചുങ്ങള് എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ള നോട്ടവുമായി അവന് വായിനോക്കി നിന്നു. ഇടയ്ക്കു എല്ലാവരും കൈ പൊക്കി ഹാലെലൂയ പറയാന് പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് മടിച്ചു ചുറ്റും നോക്കി. ഞാനൊഴിച്ചു സകല മനുഷ്യരും കൈപൊക്കി ആഞ്ഞു തകര്ക്കുവാ, കറിയാച്ചന് ഉള്പ്പെടെ. പിന്നെ ഞാനും അമാന്തിച്ചില്ല, കൈ ഒരു പാതി പൊക്കത്തില് വെച്ച് രണ്ടു ഹാലേലൂയ അങ്ങ് കാച്ചി. എന്തായാലും ആ ഹാലെലൂയക്ക് ശേഷം അച്ഛന് ഒരു മരണത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു വന്ന വഴിയില് കാര്യം ഭക്ഷണത്തെ കുറിച്ചായി.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">അച്ചന്റെ ഒരേയൊരു ചിറ്റപ്പന്റെ ഒരേയൊരു മകന്റെ കല്യാണം, അന്ന് അച്ചന് സെമിനാരിയില് ഫാദര് ഖാന് ആകാന് പഠിക്കുന്നു. അന്നൊക്കെ വീട്ടുകാര് എല്ലാം കൂടി സഹകരിച്ചു ഉണ്ടാക്കുകയാണല്ലോ സദ്യ. തലേന്ന് തന്നെ അപ്പത്തിനു മാവും കുഴച്ചു വെച്ച്, ഉലത്തനും പിരളനും റോസ്റ്റിനും വേണ്ട പക്ഷി മൃഗാദികളെ തല്ലിക്കൊന്നും എല്ലാവരും കിടക്കാന് പോയി. വിഭവങ്ങളെ ഓരോന്നിനെ കുറിച്ചും വിശദമായി പറഞ്ഞപ്പോള് കറിയാച്ചന്റെ മനസ്സില് പോലും ഒരു ലഡു പൊട്ടി. വെളുപ്പിനെ മൂന്നുമണിക്ക് എണീറ്റ് നമ്മുടെ ഖാന്റെ ചിറ്റപ്പന് വറക്കലിനും പൊരിക്കലിനും ചുടലിനും സ്റ്റാര്ട്ട് പറഞ്ഞ് ഒരു കടുംകാപ്പിയും കുടിച്ചു ഇരുന്ന വഴി കാഞ്ഞു പോയത്രേ. നോയമ്പുകാലത്ത് നല്ല കോഴീടെം പോത്തിന്റെം കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് അച്ചന് പിന്നേം മരണത്തെലോട്ടു വരുവാണോ എന്ന് ശങ്കിച്ചെങ്കിലും പുള്ളി ഭക്ഷണകാര്യത്തില് തന്നെ തുടര്ന്നു. അത്രേം അപ്പത്തിന്റെ മാവും കോഴിയും പോത്തും വെറുതെ പോയല്ലോ എന്ന് സാധാരണക്കാരെ പോലെ ചിന്തിക്കാതെ അത് മൂലം അയല്വക്കത്തെ എത്രയോ വീടുകളില് രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് അപ്പവും ചിക്കണും ഫ്രീയായിക്കൊടുത്ത ദൈവത്തിനു അച്ചന് ഒരൊറ്റ സ്തോത്രം അങ്ങ് കൊടുത്തു. ഇന്നിപ്പോള് ഫ്രിഡ്ജും സൌകര്യങ്ങളും വന്നതൊന്നും ഓര്ക്കാതെ അയല്വക്കത്തെ കല്യാണത്തലേന്നു അവിടുത്തെ കാരണവര് ചാകണേ എന്ന് വിചാരിച്ചാണോ ആവോ എല്ലാവരും നല്ല സ്തോത്രം തന്നെ തകര്ത്തു. പാലാക്കാര്ക്ക് ഇത് തന്നെ താല്പര്യം ഉള്ള വിഷയം എന്ന് മനസിലായ ഖാന് വീണ്ടും അടുത്ത കഥ, ഇത്തവണ ചപ്പാത്തിയും താറാമ്മൊട്ടയും ആയിരുന്നു വിഭവം. അത് സൈലന്റ് വാലിയിലെ കാക്കകള്ക്ക് കൊടുത്ത കഥയും പിന്നെ ഓരോ ധാന്യമണിയിലും അത് കഴിക്കേണ്ടവന്റെ പേരെഴുതിയ കാര്യവും ഒക്കെ പറഞ്ഞു. കറിയാച്ചന് വായിനോട്ടം ഒക്കെ നിര്ത്തി പതുക്കെ എന്നോട് പറഞ്ഞു, "ചാച്ചേ.... നമുക്ക് വല്ലോം കഴിച്ചാലോ?..."</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">ഇപ്പോള് നമ്മള് പ്രാര്ത്ഥിക്കുവാണ്, ഭക്ഷണം ഒക്കെ അത് കഴിഞ്ഞാവാം എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞു. അച്ചന് ഉള്ള കോഴീടെം മൊട്ടേടേം കാര്യം പറഞ്ഞകൊണ്ട് കറിയാച്ചന് അത്രേം മാറ്റം ഉണ്ടായി. അപ്പോളേക്കും അച്ചന് അടുത്ത ടോപ്പിക് എടുത്തിട്ടു, മരണം കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ വിധി ആണല്ലോ? നമ്മള് ചെയ്ത പാപങ്ങള് അനുസരിച്ച് നമ്മളെ സ്വര്ഗ്ഗം നരകം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് അയക്കും, അതാണ് വിധി. മദ്യപന്മാരെ പുകവലിക്കാരെ എന്നൊക്കെ തുടങ്ങി കള്ളന്മാര്ക്കും കൊലപാതകികള്ക്കും ഒക്കെ ശിക്ഷ വിധിക്കുന്ന കാര്യം പറയാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ഞാന് കറിയാച്ചനെയും കൂട്ടി തിരിച്ചു നടന്നു. മദ്യപന്മാരെ ശൂലത്തില് കുത്തി എരിതീയുടെ മുകളില് നിര്ത്തുമെന്നും പുകവലിക്കാരുടെ മൂലത്തില് ബീടിപ്പടക്കം വെച്ചു പൊട്ടിക്കും എന്നൊക്കെയുള്ള ശിക്ഷയെങ്ങാനും നമ്മുടെ ഖാന് പറഞ്ഞാല് പിന്നെ കറിയാച്ചന് നമുക്കിട്ടു പണി തരും. നമ്മളാണേല് സങ്കടം വരുമ്പോളും സന്തോഷം വരുമ്പോളും ബോറടിക്കുമ്പോളും എല്ലാം ഓരോ പെഗ് വിടുന്ന പാര്ട്ടിയാ. പിള്ളേരല്ലേ... ഇനി ഞാന് വീട്ടിലിരുന്നു കള്ളടിക്കുമ്പോള് ദൈവത്തിന്റെ പണി കുറക്കാന് അവന് കോക്കുവിനെയും പാപ്പിയും കൂടെ കൂട്ടി നമ്മളെ വല്ല ശൂലത്തിലും കയറ്റിയാലോ? എന്നാലും വേണ്ടിയില്ല, മറ്റേ ബീടിപ്പടക്കത്തിന്റെ പണി ചെയ്താല് തെണ്ടി പോകില്ലേ? എതോക്കെയായാലും റിസ്ക് എടുക്കണ്ടാ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞങ്ങള് തിരിച്ചു വീട്ടില് വന്നു.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">തിരിച്ചു വീട്ടില് വന്നപ്പോള് ധ്യാനത്തിന് പോകാന് കെട്ടിയോന്റെ മനസിന് മാനസാന്തരം നല്കിയ യൂദാശ്ലീഹായ്ക്ക് ഒരു ഒരു നൊവേന കൂടി ചൊല്ലി അവള് നല്ല നെയ്മീന് മാപ്പാസ് ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോള് മീന്കടക്കാര് വരെ സ്വര്ണ്ണം തൂക്കുന്ന ത്ലാസ് ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അത് കൊണ്ടും പിന്നെ നെയ്മീന് ആയതുകൊണ്ടും ഞാന് നാലു കഷണം എണ്ണി വാങ്ങിച്ചു, എന്നിട്ടും 638 ഗ്രാം തൂക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ നല്ല ചൂട് ചപ്പാത്തിയും മീന് മപ്പാസും അവള് വിളമ്പി വെച്ചു. ധ്യാനത്തിന് പോയപ്പോള് കോക്കുവിനെ കൊണ്ടുപോകാതിരുന്നതിനു അവന് പിണങ്ങി കിടന്നു ഉറങ്ങി പോയി, അവനു ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞു വിളിച്ചു കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഞങ്ങള് മൂന്നുപേരും കഴിക്കാന് ഇരുന്നു.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">നല്ല രുചിയുള്ള മീനായിരുന്നത് കൊണ്ട് കറിയാച്ചന് ആദ്യമേ തന്നെ അവന്റെ മീന് തിന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ കൊക്കുവിനു വച്ചിരുന്ന മീന് കഷണത്തിലേക്ക് ദൃഷ്ടി പായിച്ചു. അയ്യോ മോനെ, അത് കോക്കുവിനു വെച്ചിരിക്കുന്നതാ, നീ എന്റെതെടുത്തോ എന്ന് പറഞ്ഞു ഭാര്യ അവളുടെ പുണ്യപ്രവര്ത്തികളുടെ എണ്ണം ഒന്ന് കൂട്ടി. ധ്യാനം കൂടിയതിന്റെ അറിവ് ഞാനും അച്ചന്റെ വാക്കുകള് കടമെടുത്ത് അങ്ങ് പ്രയോഗിച്ചു. എടീ പെണ്ണേ...ഓരോ ധ്യാനമണിയിലും അത് കഴിക്കേണ്ടവന്റെ നാമം എഴുതിയിട്ടുണ്ടാവും, ആ മീന് കഷണത്തില് കറിയാച്ചന്റെ പേരായിരിക്കും എഴുതിയിരുന്നത്. ഹോ, എന്റെ ഭര്ത്താവ് ധ്യാനം കൂടിയതിന്റെ ഫലം വചനങ്ങളിലൂടെ വരുന്നല്ലോ എന്നോര്ത്ത് അവള് വീണ്ടും തോത്രം ചൊല്ലി. കറിയാച്ചന്റെ കണ്ണ് വീണ്ടും അടുത്ത മീനിലേക്ക് പോയപ്പോള് ഞാന് പറഞ്ഞു, മോനെ, അതില് കോക്കുവിന്റെ പേരാ എഴുതിയിരിക്കുന്നെ, അത് നോക്കണ്ടാ എന്ന്.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">അങ്ങനെ ഞങ്ങള് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു എണീറ്റു. ഞാന് പതിവുപോലെ ഒരു പുകയും എടുത്ത് മുറ്റത്ത് കൂടി തെക്ക് വടക്ക് ഉലാത്തി, ഭാര്യ കോക്കുവിനെ എണീപ്പിച്ചു കുളിപ്പിച്ച് കുട്ടപ്പനാക്കി കഴിക്കാന് കൊണ്ട് വന്നു. അവിടെ വന്നു നോക്കിയപ്പോള് മീന് കഷണം അവിടില്ല. പ്രിയതമ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു, എന്റെ വാഴക്കാവരയാ... നമ്മുടെ കോക്കുവിനു വെച്ച മീന് പൂച്ച എടുത്തെന്നാ തോന്നുന്നേ, അവിടെ കാണുന്നില്ലല്ലോ. ഞാന് ഒരു ഷെര്ലക് ഹോംസിനെ പോലെ രണ്ടു പുക ആഞ്ഞെടുത്ത് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു. അകത്തെ മുറിയില് ഇരുന്ന് കാറെടുത്ത് വളരെ ആവേശത്തോടെ ഓടിക്കുന്ന കറിയാച്ചനെ കണ്ടപ്പോള് അവന്റെ മനസ്സില് ഒരു ലഡു നേരത്തെ പൊട്ടിയ ലക്ഷണം തോന്നി. ഞാന് ഈര്ക്കിലി ഒരെണ്ണം എടുത്തു, ഒന്നു വിരട്ടി, അവന് സത്യം പറഞ്ഞു. ഭാര്യക്ക് ദേഷ്യം വന്നു, അവള് ദേഷ്യത്തോടെ കറിയാച്ചനിട്ടു ഒരെണ്ണം കൊടുത്തു.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">കരയുന്ന കറിയാച്ചനെ കണ്ടപ്പോള് ധ്യാനം കൂടി അരൂപി കയറിയ എനിക്ക് വിഷമം തോന്നി. ഞാന് അവനെ വിളിച്ചു അടുത്തിരുത്തി ഉപദേശിച്ചു. മോനെ... നിന്നോട് ഞാന് പറഞ്ഞതല്ലേ അതില് കോക്കുവിന്റെ പേരാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്, പിന്നെന്തിനാ അതെടുത്തത്? അതല്ലേ അമ്മ തല്ലിയത്? അപ്പോള് അവന് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി പറഞ്ഞു.</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">"നിങ്ങള് അപ്പുറത്തോട്ടു പോയപ്പോള് ഞാന് ആ മീനില് ഒന്നൂടെ നോക്കി. അപ്പോള് പെട്ടെന്ന് അതില് എന്റെ പേര് ഒന്നു വന്നപോലെ തോന്നി, അത് മാറുന്നതിനു മുമ്പേ ഞാന് പെട്ടന്നങ്ങു കഴിച്ചതാണ്".</span><br />
<span style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span style="font-size: large;">ഒന്നും മനസിലാകാതെ മനസ്സില് ചോദ്യചിഹ്നവുമായി ഇരുന്ന കോക്കുവിന്റെ ചിന്ത അപ്പോള് ഇങ്ങനെയായിരിക്കാം " ദൈവത്തിന്റെ പണി അപ്പോള് ഈ മീന് കഷണത്തില് പേരെഴുതുകയാണോ...."</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-3046911267557151701?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/seXQ9bS7KgxISiZ0cRdpv-duJM0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/seXQ9bS7KgxISiZ0cRdpv-duJM0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/seXQ9bS7KgxISiZ0cRdpv-duJM0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/seXQ9bS7KgxISiZ0cRdpv-duJM0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/wTdTjhcm99s" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com7http://pothachan.blogspot.com/2012/01/blog-post_02.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-44290062895632055652011-11-16T23:58:00.006+05:302011-11-17T00:13:38.795+05:302011-11-17T00:13:38.795+05:30പാപ്പിയുടെ സൈറ്റടി<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ഒരു കുട്ടി അമ്മയുടെ ഉദരത്തില് കിടക്കുന്ന സമയത്ത് തന്നെ അവരുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെയും കഴിവുകളുടെയും സിദ്ധികളുടെയും രൂപീകരണവും മറ്റും നടക്കുമെന്നാണല്ലോ വിദഗ്ധ മതം. അതിനാല് തന്നെ ഇന്നത്തെ തലമുറയിലെ പുതു മാതാപിതാക്കള് അവര് പ്ലാന് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ കുട്ടികളെ അവര്ക്കാവശ്യമുള്ള കഴിവുകള് ഒക്കെ തികഞ്ഞതാക്കി തീര്ക്കുവാന് വേണ്ടി അമ്മയുടെ ഗര്ഭാവസ്ഥയില് തന്നെ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<br />
<br />
ഞാനും വിത്യസ്ഥനായില്ല, അഞ്ചു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ് ആദ്യത്തെ പുത്രന് കറിയാച്ചനെ ഉദരത്തില് വഹിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ വാമഭാഗം ജീവിക്കുന്ന കാലം. ആദ്യത്തെ കുട്ടി ആണാണോ പെണ്ണാണോ എന്നൊന്നും പറയില്ല, അത് ഒരു ത്രില് ആയി ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് ഡോക്ടര് പറഞ്ഞു. നമുക്കിപ്പോള് ഏതായാലും കുഴപ്പം ഇല്ല, പക്ഷെ നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയില് കൊച്ചിനെ ഡെവലപ് ആക്കി എടുക്കണമെങ്കില് കുട്ടിയുടെ സെക്സ് ഏതാണെന്ന് അറിയണമല്ലോ. അതിനാല് തന്നെ കഴിവുകള് ഉണ്ടാക്കുന്നതിലും കൂടുതല് വേണ്ടാത്ത കഴിവുകള് ഉണ്ടാകാതെ വരാന് ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു. ശോഭനയുടെ ഡാന്സ് പ്രോഗ്രാം കാണാന് വേണ്ടി ഭാര്യ താല്പര്യം പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് അതൊന്നും വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു. ഡാന്സ് പ്രോഗ്രാം ഒക്കെ കണ്ടു രസിച്ചു നടന്നു അവസാനം ഉണ്ടാകുന്നത് ഒരു ചെറുക്കന് എങ്ങാനും ആയാല് അവന് വല്ല തോം തോം ആയി പോകുവോ എന്നാ പേടി ഒരു വശത്ത്. ഇനി ആണാണ് എന്ന് കരുതി ഇത്തിരി ഊരും ഉശിരും ഉണ്ടായിക്കോട്ടെ എന്ന പ്രതീക്ഷയില് റെസിലിംഗ് ഒക്കെ കാണിച്ചാലോ, പെണ്ണായാല് തീര്ന്നില്ലേ കഥ. അങ്ങനെ ത്രില് ഒക്കെ ടെന്ഷന് ആയി മാറി. എന്തായാലും ഒരു അഡ്ജസ്റ്റുമെന്റ് എന്നാ രീതിയില് ഇത്തിരി പാട്ട്, പിന്നെ ലേശം സ്പോര്ട്സ് ഒക്കെയായി ഞങ്ങള് മുമ്പോട്ടുപോയി.<br />
<br />
ആദ്യം ഞങ്ങള് പാട്ടില് കൊണ്സട്രെറ്റ് ചെയ്യാം എന്ന് വെച്ചു. എന്റെ വീട്ടില് ഞാന് മൂളിപ്പട്ടെങ്ങാനും പാടിയാല് തൊഴുത്തിലെ പശു വരെ അവിടെക്കിടന്നു അമറും. പക്ഷെ അവള് കോളേജില് നിന്ന് ഒക്കെ പാടിയിട്ടുള്ളതാണെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു. കട്ടിലില് ചാരിയിരുന്നു കണ്ണടച്ചു അവള് ദര്ബാര് രാഗത്തില് ഒരു കാച്ചു കാച്ചി. നിത്യ വിശുദ്ധയാം കന്യാമറിയമേ എന്ന പാട്ട്. ആദ്യത്തെ ചരണം കഴിഞ്ഞപ്പോള് തന്നെ കൂടുതല് ഷഡ്ജവും സംഗതിയും കീറുന്നതിനു മുമ്പേ ഞാന് അതങ്ങു നിര്ത്തിച്ചു. വിശദമായി ചോദിച്ചപോള് ആണ് അറിയുന്നത് ഒരു പ്രോഗ്രാമില് പ്രാര്ഥനാ ഗാനം മറ്റു പന്ത്രണ്ടു പേരുടെ കൂടെ പാടിയതാണ് എന്ന്. പിന്നെ ആ ഉത്തരവാദിത്വം ഞാന് അങ്ങ് ഏറ്റെടുത്തു.<br />
<br />
ഒരു രണ്ടു മൂന്നു മാസം ആ ചെയ്ത്ത് അങ്ങ് തുടര്ന്നു. ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച (ഗള്ഫിലെ അവധി ദിനം) ചേട്ടായിയുടെ വീട്ടില് ചെറുതായി ഒന്ന് കമ്പനി കൂടി അവിടെ തന്നെ കിടന്നപ്പോള് ഞാന് വീണ്ടും അന്നത്തെ ഫേവറിറ്റ് പാട്ടായിരുന്ന സുന്ദരിയെ വാ എന്നാ ആല്ബത്തിലെ ചെമ്പകമേ എന്നാ പാട്ട് ഭാര്യയുടെ വയറ്റില് തലവെച്ച് പാടി. അനു പല്ലവി കഴിഞ്ഞു രാധ പല്ലവി തുടങ്ങിയപ്പോളേക്കും ചേട്ടായി വാതിലില് മുട്ടി. ഗര്ഭിണിയായ ആ പെണ്ണിനെ വെറുതെ ശല്യപ്പെടുത്താതെടാ ചെക്കാ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് ആ പണി അങ്ങ് നിര്ത്തി. ഇനി കൊച്ചുണ്ടായി കഴിഞ്ഞു മിണ്ടാന് തുടങ്ങുമ്പോള് ഇതുകൂട്ടു പാട്ടാണ് പാടുന്നതെങ്കില് ഞാന് തന്നെ അത് സഹിക്കണ്ടേ? എങ്കിലും അത്യാവശ്യം കഴിവുകള് ഒക്കെ ഉണ്ടാകാന് വേണ്ടി ഞാന് ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാന് പോകുമ്പോള് അവളെയും കൊണ്ട് പോയി. ഡിസ്കവറി ചാനല് ഇടക്കൊക്കെ കണ്ടു, ഫാഷന് ടീവി ഒഴിവാക്കി ശാലോം ഇടക്കൊക്കെ വെക്കാന് തുടങ്ങി. അങ്ങനെ സീമന്ത പുത്രന് കറിയാച്ചന് പിറന്നു.<br />
<br />
എന്തായാലും വലിയ തരക്കേടില്ല. എന്റെ ചെമ്പകമേ എന്നാ പാട്ട് കേട്ടാല് ഇന്നും അവന് ഉറങ്ങും. അത്യാവശ്യം ക്രിക്കറ്റും ഫുട്ബോളും കളിക്കും. പിന്നെ അത്യാവശ്യം നുണക്കഥകളും പറയും. എന്തായാലും രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി ആണാണെന്നു അഞ്ചാം മാസത്തിലെ സ്കാനിങ്ങില് തന്നെ ഡോക്ടര് പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവനെ ഒരു ചുണക്കുട്ടന് ആക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള് . ഒരു ക്രിക്കറ്റ് താരം ആക്കാന് ശ്രമിക്കാം എന്ന് വെച്ച് കളിക്കാന് ചെല്ലുമ്പോള് അവിടെ ക്ലബില് നമ്മളെക്കാലും നല്ല കളിക്കാര് എത്തിയിരിക്കുന്നു പക്ഷെ വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. പ്രായം മറന്നു ഞാന് പറന്നു കളിച്ചു. കയ്യുടെയും കാലിന്റെയും മുട്ടിലെ തൊലി ഉരഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞു. അത് കണ്ടു പാവം ഭാര്യയുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു എങ്കിലും എല്ലാം നമ്മുടെ മകന് വേണ്ടി അല്ലെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ആരെടാ എന്ന് ചോദിച്ചവരോടൊക്കെ എന്തെടാ എന്ന് ചോദിച്ചു. അങ്ങനെ ആകെ കൂടെ ഒരു തകൃതം ഒക്കെ കാണിച്ചു.<br />
<br />
അങ്ങനെ കോക്കു പിറന്നു വീണു. ഇന്നും അവന് നടക്കുന്ന വഴി എല്ലാം അതിലേം ഇതിലേം ഇടിച്ചു വീഴും. കാലിലെ തൊലി പോകാത്ത ദിവസങ്ങളില്ല. ഇവിടെ വാടാ എന്ന് പറഞ്ഞാല് പോടാ എന്ന് പറയും. പക്ഷെ നല്ല തകൃതം ഉണ്ട് എന്തായാലും.<br />
<br />
അങ്ങനെ വര്ഷങ്ങള് കഴിഞ്ഞു. ഞങ്ങളുടെ മാവ് വീണ്ടും പൂത്തു. ഇത്തവണ നാട്ടില് ആയതിനാല് ആണ്കുട്ടിയാണോ അല്ലെങ്കില് പെണ്ണാണോ എന്നൊന്നും അറിയാന് പറ്റില്ലല്ലോ? പിന്നെ അവള്ക്കാണെങ്കില് രണ്ടു പിള്ളേരെ സ്കൂളില് വിടുന്നതിന്റെയും മേയ്ക്കുന്നതിന്റെയും തിരക്കുകള് . ഞാന് വേലയും കൂലിയും ഇല്ലാത്തതിന്റെ വലിയ തിരക്കില് . അതിന്റെ ഒക്കെ ഇടക്ക് വയറ്റില് വളരുന്ന കൊച്ചിന്റെ കഴിവുകള് ഉത്തേജിപ്പിക്കാന് എവിടെ സമയം.<br />
<br />
എന്തായാലും കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഭാര്യ പ്രസവിച്ചു. യേശു കര്ത്താവിന്റെ ശരീരത്തില് അടിച്ച ആണിയുടെ എണ്ണം മൂന്നായിരുന്ന കൊണ്ടാവാം സത്യാ ക്രിസ്ത്യാനിയായ എനിക്ക് മൂന്നാമത്തെ മകനായി സുന്ദരനായ പാപ്പി പിറന്നു. ഗര്ഭാവസ്ഥയില് പ്രത്യേകിച്ച് പരിശീലനം ഒന്നും കൊടുക്കാത്തതിനാല് ആയിരിക്കാം, അവന് വളരെ ശാന്തന് .<br />
<br />
എന്റെ കയ്യില് ഇത്തിരി കാശുണ്ടെന്നു തോന്നിയതിനാലും, അവിടെ രോഗികള് കുറവായിരുന്നതിനാലും മഞ്ഞ നിറം, മറ്റു അല്ലറ ചില്ലറ പഴികളും പറഞ്ഞു ആശുപത്രിയില് ഞങ്ങളെ നാലഞ്ചു ദിവസം നിര്ത്തി. സുന്ദരിമാരായ രണ്ടു മൂന്നു നഴ്സുമാര് ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലും മറ്റു ജോലികള് ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നതിനാലും ഞാനും ആശുപത്രിയില് തന്നെ കൂടി. നല്ല വണ്ണം ഉള്ള റീമ എന്നാ നഴ്സിനെ കാണുമ്പോള് പാപ്പിക്ക് എപ്പോളും വലിയ സന്തോഷം ആണ്. ഉറക്കം ആണെങ്കിലും റീനയുടെ ശബ്ദം കേള്ക്കുമ്പോള് പാപ്പി കണ്ണ് തുറക്കും. രണ്ടു മാസം മുമ്പ് അവള്ക്ക് പ്രീമച്വര് പെയിന് വന്നപ്പോള് ഞാന് റീമയെ ലൈന് അടിക്കാന് നോക്കിയതാണോ കാരണം എന്ന് എന്റെ ഭാര്യ സംശയിച്ചു. അങ്ങനാണെന്കില് അവന് സുന്ദരിയായ ബിന്ദുവിനെ വേണമല്ലോ നോക്കാന് എന്ന് ഞാനും ശങ്കിച്ചു.<br />
<br />
അങ്ങനെ അവസാനത്തെ ദിവസം, പാപ്പി പാലുകുടി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു എന്റെ മടിയില് വിശ്രമിക്കുന്നു. എനിക്ക് ബാംഗ്ലൂര് നിന്നും ഒരു കോള് ,പക്ഷെ അവിടെ നല്ല റേഞ്ച് ഇല്ല. അപ്പോളാണ് റീമ അവിടെ വന്നത്. പാപ്പി അപ്പോള് തന്നെ ഉഷാറായി റീമയെ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു. ഞാന് റീമയോട് പറഞ്ഞു, ഇതെന്നാ കോപ്പ് ഹോസ്പിടല് ആണ്, മൊബൈല് ന് റേഞ്ച് പോലും ഇല്ലല്ലോ എന്ന്. അപ്പോള് റീമ പറഞ്ഞു, ഈ നിലയില് വോഡാഫോണിന് മാത്രമേ റേഞ്ച് ഉള്ളു അവളുടെ കണക്ഷന് അതാണെന്ന്. ഉടനെ എന്റെ മടിയില് കിടന്ന പാപ്പി ഒന്ന് തുള്ളിച്ചാടി. ഇവനെന്താ ഈ വോഡാഫോണ് എന്ന് കേട്ടപ്പോള് തുള്ളുന്നത് എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞപ്പോള് അവന് വീണ്ടും തുള്ളിച്ചാടി. എന്റെ മനസ്സില് ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം പൊട്ടി, ഭാര്യയുടെ മനസ്സില് ഒരു ലഡുവും പൊട്ടി.<br />
അവള് എന്റെ ചെവിയില് പറഞ്ഞു.. അതേ... ഞാനിപ്രാവശ്യം ഏറ്റവും കൂടുതല് കണ്ട ടീവി പ്രോഗ്രാം വോഡാഫോണ് കോമഡി സ്റ്റാര് ആണു ചേട്ടാ......<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />
ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന റീമയെ സൈറ്റ് അടിച്ചു കാണിക്കുന്ന പാപ്പി.<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fhRkm0LZTqA/TsQAX3RYHFI/AAAAAAAACEQ/Zmurww-YeMU/s1600/DSC05357+-+Copy.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="201" src="http://4.bp.blogspot.com/-fhRkm0LZTqA/TsQAX3RYHFI/AAAAAAAACEQ/Zmurww-YeMU/s320/DSC05357+-+Copy.JPG" width="320" /></a></div><br />
</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-4429006289563205565?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gTZQ9tJ6WgEGdxZVAodSJc0CR2w/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gTZQ9tJ6WgEGdxZVAodSJc0CR2w/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gTZQ9tJ6WgEGdxZVAodSJc0CR2w/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gTZQ9tJ6WgEGdxZVAodSJc0CR2w/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/wLOJa4MHwX4" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com11http://pothachan.blogspot.com/2011/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-87669331889210271842011-08-16T20:24:00.000+05:302011-08-16T20:24:28.834+05:302011-08-16T20:24:28.834+05:30ഒരു തിരോന്തോരം യാത്ര<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">വൈകുന്നേരം പിള്ളേരെ ഒക്കെ ഒന്നുറക്കി പതുക്കെ ഒരു സ്ലീപിംഗ് പില് അടിച്ചേക്കാം എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുമ്പോളാണ് കസിന്റെ ഫോണ് വന്നത്. എടാ... നീ നാളെ മാമ്മോദീസാക്ക് പോകുന്നില്ലേ എന്ന്? വലിയപ്പന്റെ മോന്റെ മകളുടെ മകന്റെ കൊച്ചിന്റെ മാമ്മോദീസാ, അതും ഞാന് പാലായില് നിന്നും തിരുവനന്തപുരത്ത് ചെല്ലണം. അവരാണെങ്കില് നമ്മള് വിളിക്കുന്ന പരിപാടിക്കൊക്കെ വരും, ഞാനിവിടെ ഉണ്ടെന്നും കൂടി അറിഞ്ഞ കാരണം പോകാതെ പറ്റില്ല. ശരിക്കും മറന്നു പോയ കാര്യം കസിന് വിളിച്ചു ഓര്മ്മിപ്പിച്ചപോള് പിന്നെ പോയേക്കാം എന്ന് വെച്ചു.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അങ്ങനെ മാസങ്ങള്ക്ക് ശേഷം രാവിലെ നാലുമണിക്ക് എണീറ്റു. കുളിച്ചു കുറി തൊട്ട് ബാഗില് അത്യാവശ്യം വസ്ത്രം, ക്യാമറ തുടങ്ങിയ സാധനങ്ങള് കുത്തിക്കയറ്റി. ഒരു വഴിക്ക് പോകുവല്ലേ, ഇനി അവിടെ വല്ലയിടത്തും കിടക്കേണ്ടി വന്നാല് കുറഞ്ഞ പക്ഷം അണ്ടര്വയര് എങ്കിലും നമ്മള് കൊണ്ട് പോകണമല്ലോ. അങ്ങനെ കൃത്യം നാലരക്ക് വീട്ടില് നിന്നും ഇറങ്ങി. നാല് അമ്പതിന് പാലായില് നിന്നും ഉള്ള ട്രാന്സ്പോര്ട്ട് ബസില് കയറിയാല് ആറു പത്തിന്റെ വഞ്ചി നാട് കിട്ടും. എല്ലാം ശുഭാകരവും ആകും. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കുറ്റാകുറ്റിരുട്ട്, ചീവീടിന്റെയും മാക്രിയുടെയും ശബ്ദം മാത്രം. നല്ല തണുപ്പും അത്യാവശ്യം മഞ്ഞും ഉണ്ട്. ആള്ക്കാര് കൊതിവിട്ടും കണ്ണ് വെച്ചും ചുമക്കു കുറച്ച് ആശ്വാസം വന്നെങ്കിലും ശബ്ദം ടകോ ടകോ എന്ന് തന്നെ. ഒരു ഷാള് എടുത്തു കഴുത്തില് ചുറ്റി ഹെല്മറ്റ് റിവ്യു മിററില് തൂക്കിയിട്ടു ഞാന് നമ്മുടെ കറുത്ത യമഹാ സ്റ്റാര്റ്റ് ചെയ്തു. ചീവീടും മാക്രിയും നിശബ്ദരായി, കൂട്ടില് കിടന്ന ശ്വാനന് ടിപ്പു ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു കുരച്ചു. എന്നും അഞ്ചു മണിക്കെഴുന്നേല്ക്കുന്ന അയല്വക്കത്തെ ലീല ദൈവമേ പത്തുമണിയായല്ലോ എന്ന് വിലപിച്ചു കൊണ്ട് ചാടി എണീറ്റു. ചുമ്മാ ഒരു യാഗാശ്വത്തെ പോലെ യമഹാ അങ്ങോട്ട് കുതിച്ചു പാഞ്ഞു, അല്ലാതെ എനിക്ക് പേടിയുണ്ടായിട്ടൊന്നുമല്ല.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കുട്ടിക്കാട്ടുകാരുടെ മുമ്പിലത്തെ വളവില് പണ്ട് പാണ്ടി വണ്ടി കയറി ചത്തുപോയ കുഞ്ഞന്റെ അപകട സ്ഥലത്ത് എത്തുന്നതിനു തൊട്ടു മുമ്പ് തന്നെ കണ്ണിലെ കാഴ്ച മറയുന്നു. ദൈവമേ, വെളുപ്പിനെ നാലര ആയിട്ടും പ്രേത പിശാചുക്കള് കയറിപോകാന് മറന്നു പോയോ? അതോ പട്ടിണി ആയതുകൊണ്ട് ഒരഞ്ച് മിനിട്ട് കൂടി നോക്കിയിട്ട് പോകാം എന്ന് കരുതി സൊറപറഞ്ഞിരുന്നതാണോ? എന്തായാലും ആദ്യത്തെ ഞെട്ടലില് ചാടി കഴുത്തിലെ മാലയിലെ കുരിശില് പിടിച്ചു, അപ്പോളാണ് മനസിലായത് കണ്ണാടിയില് മഞ്ഞു പിടിച്ചതായിരുന്നു എന്ന്. പിന്നെ ഓരോ രണ്ടു മിനിട്ടിലും വിരലുകള് വൈപ്പറാക്കി ഞാന് പാലായ്ക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">വിളക്കുംമരുത് കവലയിലെ ഗട്ടറില് ചാടി ഞാനും വണ്ടിയും അടുത്ത ഓടയില് ചെന്നപ്പോളാണ് റോഡിനു രണ്ടാഴ്ചക്കുള്ളില് വന്ന മാറ്റം ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിലെ വെള്ളപൊക്കത്തില് റോഡില് കയറിയ ഊപ്പയും വരാലും ഒക്കെ പിള്ളാര്ക്ക് ഗോലി കളിക്കാന് വേണ്ടി റോഡിലെ മെറ്റലും ടാറും കൊണ്ട് പോയ വിവരം. ബഡ്ജറ്റ് അവതരിപ്പിച്ച മാണി എല്ലാം പാലാക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഒണ്ടാക്കി എന്ന് പറഞ്ഞ ദാരിദ്ര്യവാസികളെ തെറി വിളിച്ചു കൊണ്ട്, അപ്പോള് ഇത് പോലും ഇല്ലാത്ത മറ്റു സ്ഥലങ്ങളെ ഓര്ത്തുകൊണ്ട് ഞാന് വണ്ടി നിവര്ത്തി വീണ്ടും കയറി ഇരുന്നു. എന്തായാലും വണ്ടിക്കും നമ്മുടെ കണ്ണിനും ഒക്കെ പ്രായമായ യാഥാര്ത്ഥ്യം അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന് വേഗത കുറച്ച് പാലായ്ക്ക് പാഞ്ഞു. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നാല് അമ്പതിന്റെ ട്രാന്സ്പോര്ട്ട് പോയെങ്കിലും അഞ്ചു പത്തിനുള്ള മൂലമറ്റത്ത് നിന്നും തിരുവനന്തപുരത്തിനുള്ള ഫാസ്റ്റ് കിട്ടി. ചാടിക്കയറി ഒരു സീറ്റില് ഇരിപ്പറപ്പിച്ചു, വണ്ടി നിറച്ചും ആളുണ്ട്. മൂക്കില് നിന്നും ചുരണ്ടിയെടുത്ത അയിരുകള് വിരലുകള് കൊണ്ട് ഗോളമാക്കി രസിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കണ്ടക്ടര് വന്നു ടിക്കറ്റ് തന്നു, ഓ ഇതൊന്നും വേണ്ട എന്ന് പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ വാങ്ങി പോക്കറ്റിലിട്ടു അവിടിരുന്നു. കൊടാരമറ്റത്തു നിന്നും കയറിയ മൂന്നു സ്ത്രീകളുടെ ഒന്നിന്റെ കയ്യില് ഒരു കുഞ്ഞു കൊച്ച്. കയറി അടുത്ത് കണ്ട കമ്പിയില് പിടിച്ചു അവര് നേരെ താഴെ ഇരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ നോക്കി അധികാരത്തോടെ ചോദിച്ചു, ഒരു സ്ത്രീ കുട്ടിയുമായി കയറിയത് കണ്ടില്ലേ ചെറുക്കാ എന്ന്. ഞാന് തിരുവനന്തപുരത്തിനു പോകാനുള്ളതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു പയ്യന് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. ഇവനൊക്കെ എന്ത് സംസ്കാരം ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഒന്ന് രണ്ടു പേര് സ്ത്രീയുടെ പക്ഷം കൂടി, ബാക്കിയുള്ളവര് ഉറക്കം നടിച്ചു. എന്തായാലും അവരുടെ നോട്ടം എന്റെ മേലെ പതിഞ്ഞപോള് ഞാന് പതുക്കെ എണീറ്റു കൊടുത്തേച്ചു. ആ പയ്യന് എന്നോട് പറഞ്ഞു, അവന് മൂലമറ്റത്ത് നിന്നും കയറിയതാണ്, പാതി ഉറക്കത്തില് ആണ്, ഇപ്പോള് എണീറ്റു കൊടുത്താല് പിന്നെ തിരുവനന്തപുരം വരെ നില്ക്കാന് പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ് എന്നൊക്കെ. അതും ന്യായം തന്നെ. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എന്തായാലും കോട്ടയം നാഗമ്പടം എത്തി. അവിടെ ഇറങ്ങി പ്രവറ്റ് സ്റ്റാന്ണ്ട് വഴി റെയില്വേ ട്രാക്കിലേക്ക് കയറിയപ്പോള് അവിടം മുഴുവന് വിജനം, ഇരുട്ട് അപ്പോളും മാറിയിട്ടില്ല. ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് പതിവിനു വിപരീതമായി സമയത്തെത്തിയ ട്രിയിനില് കയറി ആരും ഇല്ലാത്ത ഒരു ക്യാബിനില് ഇരുന്നു. ദുഫായില് നിന്നും പടം പിടുത്തക്കാരന് ജിമ്മിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം ക്യാമറ എടുത്ത് കയ്യില് വെച്ചു, തോക്ക് റെഡി ആണെങ്കില് മാത്രമല്ലേ സമയത്ത് വെടി വെക്കാന് പറ്റൂ.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">വണ്ടി ചങ്ങനാശ്ശേരി എത്തി, കുറച്ചു ആള്ക്കാര് കയറാനുണ്ട്. ദൈവമേ വല്ല കടും വെട്ടും വന്നു അടുത്തിരിക്കരുതെ, നല്ല സുന്ദരി പെണ്ണുങ്ങള് വല്ലതും ഇരിക്കണേ എന്നുള്ള എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന ദൈവം പതിവില്ലാതെ അങ്ങ് കേട്ടേച്ചു. ഒരു മദാലസ വന്നു എന്റെ എതിരെ ഇരുന്നു, കൂടെ അവളുടെ അപ്പനും. ഓടുന്ന കുതിര പുറത്തിരുന്നു പറക്കുന്ന പക്ഷിയെ വെടിവെച്ചിടുന്ന നായകനെ പോലെ ഓടുന്ന ട്രെയിനില് ഇരുന്നു ഞാന് ചുമ്മാ ഫോട്ടോ എടുത്തു കളിച്ചു. ചെറിയ മയക്കം ഒക്കെ മാറി ഞാന് ഉഷാറായി വന്നപോളെക്കും അവള് പതുക്കെ ഉറക്കം തൂങ്ങി. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എന്തായാലും ആയുധം പുറത്തെടുത്തു പോയില്ലേ, ചുമ്മാ എന്തേലും ഒക്കെ എടുത്തോണ്ടിരിക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാന് ഫോട്ടോ എടുക്കല് തുടര്ന്നു. ചെങ്ങന്നൂരില് ട്രെയിന് നിറുത്തിയപ്പോള് ഞാന് ആവേശത്തോടു കൂടി വളഞ്ഞു നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു. പെണ്ണിന്റെ അപ്പന് എന്നെ സംശയത്തോട് കൂടി നോക്കുന്നു. ഞാന് പെണ്ണിനെ നോക്കിയപ്പോള് അവളുടെ മാറില് നിന്നും ചുരിദാര് കുറച്ചു മാറി കിടക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് എന്റെ മനസ്സില് ഒരു കൊള്ളിയാന് മിന്നി, പക്ഷെ അവള്ടെ അപ്പന് തോന്നിയത് അതൊരു കള്ള ലക്ഷണം ആണെന്നാ. താനെന്തോന്നാടോ ഈ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കേണ്ട താമസം എതിര് വശത്തിരുന്ന എന്റെ സൌഭാഗ്യത്തില് അസൂയ പൂണ്ടിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരും കൂടി. ഞാന് പുറത്തെ ഫോട്ടോയാ എടുത്തത് എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ അതൊരു 144 പ്രഖ്യാപിച്ച ഒരു പ്രശ്ന ബാധിത പ്രദേശം ആയി മാറി. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എന്റെ പോന്നു ചേട്ടാ ഇതിലെ ഫോട്ടോ എടുത്തു നോക്കി കൊള്ളാന് പറഞ്ഞപ്പോള് അപ്പന് പറയുന്നു എനിക്കീ കോപ്പൊന്നും നോക്കാന് അറിയില്ല എന്ന്. എന്തേലും കാണാമല്ലോ എന്നും പിന്നെ ആദ്യത്തെ കീറ് കൊടുത്തു പെണ്കുട്ടിയുടെ മുമ്പില് ഹീറോ ആകാമല്ലോ എന്നും വിചാരിച്ച് ചെറുപ്പക്കാരില് ഒരുത്തന് മുമ്പോട്ട് വന്നു, ഞാന് നോക്കാം എന്നാ വാഗ്ദാനവുമായി. അവനൊരു കിണ്ടിയും അറിയില്ലെങ്കിലും ഞാന് ഫോട്ടോകള് ഓരോന്നായി കാണിച്ചു. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പ്ലാറ്റ്ഫോര്മില് ഇരുന്നു അപ്പൂപ്പന്റെ പുറം ചൊറിയുന്ന അമ്മൂമ്മ, വടയുടെ അവശിഷ്ടം തിന്നുന്ന കാക്ക, ചെളിയില് ചാടിക്കളിക്കുന്ന പട്ടിക്കുട്ടികള് , ട്രെയിനില് നിന്നും പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്ന അവശിഷ്ടത്തിന്റെ സുന്ദര ചിത്രം. ഒരു നല്ല പടമെങ്കിലും എടുത്തുകൂടെ ശവമേ നിനക്ക് എന്നാ ചോദ്യം എനിക്കാ കണ്ണുകളില് കാണാമായിരുന്നു. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എല്ലാവരും സീറ്റില് പോയിരുന്നു. ഞാനും പെണ്കുട്ടിയുടെ അപ്പനും പരിചയപ്പെട്ടു, അങ്ങനെ പെണ്കുട്ടിയേയും. എന്റെ ക്യാമറ വാങ്ങി നോക്കിയ ചെറുപ്പക്കാരന് വാങ്ങി വെച്ചിരുന്ന പൂരി മസാലയില് ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ പതുക്കെ അത് പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞു. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-8766933188921027184?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Jec5KMEhqJSesD4s9_wXFsa4zqo/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Jec5KMEhqJSesD4s9_wXFsa4zqo/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Jec5KMEhqJSesD4s9_wXFsa4zqo/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Jec5KMEhqJSesD4s9_wXFsa4zqo/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/QurjTVP4yCY" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com12http://pothachan.blogspot.com/2011/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-17627471413480583942011-07-17T14:06:00.003+05:302011-07-17T14:11:56.285+05:302011-07-17T14:11:56.285+05:30വാഗമണ് കുരിശുമല ആശ്രമം<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">വയസാന് കാലത്തെ പഠനം ഒരു തരത്തിലും മുന്നോട്ടു നീങ്ങാതിരുന്ന അവസരത്തില് വീണ്ടും കുട്ടപ്പായി ഒരു നിര്ദ്ദേശവുമായി എത്തി, വാഗമണ്ണിലെ കുരിശുമല ആശ്രമത്തില് പോയി ഒരാഴ്ച നില്ക്കുക. അവിടിരുന്നു പഠിക്കാന് പറ്റിയില്ലെങ്കില് തന്നെ വന്നു കഴിയുമ്പോള് മനസ് ഒന്ന് തണുക്കും, അതുകൊണ്ട് പോയി നോക്കാന് പറഞ്ഞു. എന്തായാലും നാട്ടില് വെറുതെ വെടിയുംപറഞ്ഞു തേരാ പാരാ നടക്കുവാ, എന്നാ പിന്നെ ഇനി അവിടുത്തെ അച്ചന്മാരെ ഇത്തിരി പേടിപ്പിക്കാം എന്ന് വെച്ചു. അവിടെയുള്ള അഗസ്റ്റിന് ബ്രദറിനെ വിളിച്ച് കുട്ടപ്പായി ഞാനെന്ന മഹാന് എത്തുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഉച്ചക്ക് പതിയെ ചോറുണ്ടു, ഒരു ബാഗില് രണ്ടു മൂന്നു ജോഡി ഉടുപ്പും എടുത്ത് നമ്മുടെ പഴയ യമഹ RX 100 സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു. പൈകയില് നിന്നും ഭരങ്ങാനം, ഈരാറ്റുപേട്ട, തീക്കോയി വഴി വാഗമണ് , ഏകദേശം 40 കിലോമീറ്റര് മാത്രം ദൂരം. പോകുന്ന വഴി മനസ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. പഠിക്കാന് ധാരാളം, പള്ളിയില് പോക്കോ പ്രാര്ഥനയോ ഇല്ല, ധ്യാനങ്ങളും ഭക്തിമാര്ഗ്ഗങ്ങളും എന്നോ വെടിഞ്ഞിരുന്നു. തിരക്കുകള് കുറഞ്ഞു ശാന്തമായ മനസോടെ പഠിക്കണം എന്നാ ദുരാഗ്രഹം മാത്രമാണ് മനസ്സില് .</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">തീക്കോയി കഴിഞ്ഞപ്പോള് തന്നെ ചെറിയൊരു കുളിരും ആകെയൊരു ഫ്രെഷ്നെസ്സും. പതുക്കെ കയറ്റം കയറി പോകുന്ന വഴിക്ക് മഞ്ഞും പച്ചപ്പും മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വേനല്ക്കാലം ആയതിനാല് ഇടയ്ക്കു ചെറിയ മലകളില് തീ കത്തുന്നതും കണ്ടു.</span><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-Gb8f3Osf0rk/TiE7L10iKlI/AAAAAAAAB9M/SFrxauCIu3M/s400/DSC02604.JPG" width="400" /><b> </b></span></div><div class="" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അവിടെ ചെന്ന് തീ കെടുത്തണം എന്നുള്ള പ്രകൃതി സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കിലോമീറ്ററുകള് മല വലിഞ്ഞു കയറി അവിടെ ചെല്ലുമ്പോള് ഉള്ള ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ട് ഓര്ത്തപ്പോള് അത് ഒരു ഗദ്ഗദത്തോടെ വേണ്ടെന്നു വെച്ചു.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nuQV384mOjw/TiE7RKo_tCI/AAAAAAAAB9Q/67779__WroM/s1600/DSC02601.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-nuQV384mOjw/TiE7RKo_tCI/AAAAAAAAB9Q/67779__WroM/s400/DSC02601.JPG" width="400" /></span></a><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അങ്ങനെ ഞാന് ചീറിപ്പാഞ്ഞു കുരിശുമലയില് എത്തി. വാഗമണ്ണില് ഹിന്ദുക്കള്ക്കും ക്രിസ്ത്യാനികള്ക്കും മുസ്ലീങ്ങള്ക്കും ഓരോ മല വീതം ഉണ്ട്. ഇത് പക്ഷെ അതിനെല്ലാം മുമ്പായി ഒരു ഗെയിറ്റ് ഒക്കെ വെച്ചിരിക്കുന്ന സന്ദര്ശക വാഹങ്ങള്ക്ക് പ്രവേശനം ഇല്ലാത്ത ഒരു മല. കുരിശുമല എന്ന പാല് ആണ് അവിടെ നിന്നുള്ള ഉല്പന്നം. അവിടെ താമസിച്ചു ധ്യാനിക്കാനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് സെക്യുരിറ്റി എന്റെ വണ്ടി കടത്തി വിട്ടു. ഉച്ചസമയം ആയതിനാല് ആയിരിക്കാം ആരെയും കാണുന്നില്ല. വെയിലും തണുപ്പും ഒക്കെ കൂടെ ആകെ ഒരു രസം ഉണ്ട്. നീലാകാശം, പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ പുല്മേടുകള് , പാറിപ്പറക്കുന്ന തുമ്പികള് പക്ഷികള് . </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-y0tpUIoDXIM/TiFBhCkxVqI/AAAAAAAAB9Y/344dQCi_tlA/s1600/DSC02636.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-y0tpUIoDXIM/TiFBhCkxVqI/AAAAAAAAB9Y/344dQCi_tlA/s320/DSC02636.JPG" width="320" /></span></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rgcH8J3MR0c/TiFBkc_iubI/AAAAAAAAB9c/G6VquzbaTAY/s1600/DSC02637.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-rgcH8J3MR0c/TiFBkc_iubI/AAAAAAAAB9c/G6VquzbaTAY/s320/DSC02637.JPG" width="320" /></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> കയറ്റം കയറി മുകളില് എത്തിയപ്പോള് ആകെ ഒരു കന്നുകാലി മണം. വണ്ടി ചെന്ന് നില്ക്കുന്നത് എല്ലാ സജ്ജീകരണങ്ങളും ഉള്ള പശു വളര്ത്തല് കേന്ദ്രത്തിലാണ്. ഒന്ന് രണ്ടു കാഴ്ചക്കാര് അവിടെയുണ്ട്. അപ്പോള് അവിടുത്തെ സന്യാസികള്ക്ക് വിശ്രമ സമയം ആയതിനാല് കാലി വളര്ത്തല് കേന്ദ്രത്തെ കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കാന് ആരുമില്ല. ഞാന് ആശ്രമത്തിനു അകത്തേക്ക് നടന്നു. പ്രവേശനം ഇല്ല എന്ന ബോര്ഡ് കണ്ടപ്പോള് നിന്നു. ഒരു പണിക്കാരന് അപ്പോള് വന്നു പറഞ്ഞു ഇപ്പോള് വിശ്രമ സമയം ആണ്, അതുകൊണ്ട് പ്രവേശനം ഇല്ല എന്ന്. ഞാന് പറഞ്ഞു ഇവിടെ താമസിക്കാന് വന്നതാണ് എന്ന്. അപ്പോള് അദ്ദേഹം എന്നെ ഒരു പള്ളിക്കകത്ത് കൊണ്ട് പോയി ഇരുത്തി. നിമിഷങ്ങള്ക്കകം അഗസ്റ്റിന് സാമി അവിടെ എത്തി. അദ്ദേഹം സ്വാഗതം ചെയ്തു, പിന്നാലെ ഗസ്റ്റ് മാസ്റര് ആയ സ്വാമി വന്നു താമസിക്കാന് ഉള്ള സ്ഥലം കാണിച്ചു തന്നു.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_byEIEofZ3Y/TiFD2HUgXOI/AAAAAAAAB9k/U6vzypcrfis/s1600/DSC02645.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-_byEIEofZ3Y/TiFD2HUgXOI/AAAAAAAAB9k/U6vzypcrfis/s320/DSC02645.JPG" width="320" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">താമസ സ്ഥലത്തിന്റെ സൈഡില് നിന്നുള്ള വ്യു, മുമ്പില് ചെറിയ ഉദ്യാനം, പിറകില് ഒരു കൊച്ചു കുളം.</span></td></tr>
</tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-mJRargrYKwA/TiFD7pBVGII/AAAAAAAAB9s/ks-zjffojVM/s1600/DSC02651.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-mJRargrYKwA/TiFD7pBVGII/AAAAAAAAB9s/ks-zjffojVM/s320/DSC02651.JPG" width="240" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">വാതില് എപ്പോളും അടച്ചിടാനുള്ള കപ്പിയും കയറും ഭാരവും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഡോര് സ്റൊപ്പര്</span></td></tr>
</tbody></table><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: right;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tGuVvz-9r5U/TiFD9_tV_gI/AAAAAAAAB9w/-PASagmxXH0/s1600/DSC02654.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-tGuVvz-9r5U/TiFD9_tV_gI/AAAAAAAAB9w/-PASagmxXH0/s320/DSC02654.JPG" width="240" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഒരു കട്ടിലും മേശയും കസേരയും കൊതുക് വലയും അടങ്ങിയ ചെറിയ ഒരു മുറി.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div style="text-align: right;"></div></td></tr>
</tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ആധുനിക സൌകര്യങ്ങള് ഒന്നുമില്ലാത്ത പഴമയുടെ സ്പര്ശമുള്ള താമസ സൌകര്യങ്ങള് . പൊതുവായുള്ള പരുക്കന് സിമന്റിട്ട ബാത്ത് റൂമുകള് , പഴയ രീതിയിലുള്ള അലുമിനിയം ബക്കറ്റുകള് , കാലുരക്കാന് പാറക്കല്ല്, യുറോപ്യനും നാടനും ആയ ക്ലോസറ്റുകള് . പക്ഷെ ജീവിക്കാന് ആവശ്യമായ സൌകര്യങ്ങള് ഉണ്ട്.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">രാവിലെ മൂന്നേ മുക്കാലിന് തുടങ്ങും അവരുടെ ജീവിതം.</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #323232; font-family: Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ASHRAM TIME <span class="glossify_term hovertip_target" hovertip="-" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">-</span> TABLE<br />
04.00<span class="glossify_term hovertip_target" hovertip="-" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">-</span>05.00 Night Vigil, Meditation<br />
05.00<span class="glossify_term hovertip_target" hovertip="-" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">-</span>06<span class="glossify_term hovertip_target" hovertip="-" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">-</span>00 Yoga, Bible Reading, Reflection<br />
06.00<span class="glossify_term hovertip_target" hovertip="-" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">-</span>06.45 Eucharistic Celebration On Sundays and Feasts at 10.00<br />
07.00 Breakfast<br />
07.30<span class="glossify_term hovertip_target" hovertip="-" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">-</span>08.30 Meditative Reading, Study<br />
08.30<span class="glossify_term hovertip_target" hovertip="-" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">-</span>10.45 'Bread-Labour'<br />
11.00 Study, Spiritual Reading<br />
12.00 Mid-day Prayer, Meal, Rest<br />
02.15 Prayer, Sundays and Feasts 02.30<br />
03.00 Tea "Bread-Labour"<br />
05.30 Bath, Study, Reading<br />
06.30 Evening Prayer, Meditation, Supper<br />
08.00 Satsangh</span></span><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #323232; font-family: Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">08.30 Night Prayer, Retiring</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഇഷ്ടമുള്ളവര് കൂടിയാല് മതി. ഒന്നിനും കൂടാതെ ഭക്ഷണം മാത്രം കഴിക്കാന് ചെന്നാലും അവര് കുറ്റം പറയില്ല. പണ്ട് ചില ധ്യാനങ്ങളില് പോയപ്പോള് എന്തൊക്കെയായിരുന്നു നിര്ബന്ധങ്ങള് ? കൈകൊട്ടി പാട്ടുപാടി ഹല്ലെലുയ വെച്ചുകൊണ്ട് നിര്ബന്ധപൂര്വ്വം ചെയ്യിച്ചിരുന്ന കോപ്രായങ്ങള് ! ഇവിടെ എല്ലാം ശാന്തം, എങ്ങും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നത് മനുഷ്യരുടെ നിശബ്ദതയും പ്രകൃതിയുടെ ശബ്ദവും മാത്രം. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാകുന്ന പച്ചക്കറികള് പഴവര്ഗ്ഗങ്ങള് , അവര് തന്നെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ബ്രെഡ് . സമയാ സമയങ്ങളില് പോഷക സമ്പന്നമായ വെജിറ്റേറിയന് ഭക്ഷണ ക്രമം. അറിയും ചില പലചരക്ക് സാധനങ്ങളും മാത്രം പുറത്ത് നിന്ന്. പ്രാതലിന് ശേഷം അവിടെ ചെന്ന് പച്ചക്കറി അറിയാന് കൂടിയാല് അവര്ക്ക് സന്തോഷം. ഇല്ലെങ്കില് കഴുകി തരുന്ന പാത്രങ്ങള് ഒന്ന് തുടക്കാന് കൂടണം. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ജീവിത രീതികള് പ്രാര്ഥനകള് എല്ലാം തികച്ചും ഭാരതീയ രീതിയില് . കാര്യം ഈ ആശ്രമം തുടങ്ങിയത് ബെല്ജിയം കാരനായ ഒരു സന്യാസി ആയിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം മലയാളവും ഇന്ത്യന് സംസ്കാരവും പഠിച്ച് ക്രിസ്ത്യാനിറ്റിയെ ഭാരതീയവല്ക്കരിച്ചു. ഓം കാര ശബ്ദത്തിന്റെ വില മനസിലാക്കി അതും ഉള്പ്പെടുത്തി, പൂക്കളും വിളക്കും മറ്റും പൂജയില് ഉപയോഗിച്ചു. കുര്ബാന എന്നാ പദം തന്നെ മാറ്റി ഭാരതീയ പൂജ എന്നാക്കി. ഇവിടുത്തെ അച്ചന്മാരും മറ്റും അറബികളുടെ കന്ദൂറായും മറ്റും വലിച്ചു കേറ്റി അന്യഗ്രഹ ജീവികളെ പോലെ നടക്കുമ്പോള് ഇവര് കാഷായ വസ്ത്രം മാത്രം ഉടുത്ത് ചെരുപ്പ് പോലും ഉപയോഗിക്കാതെ പ്രകൃതിയുമായി ഇണങ്ങി ജീവിക്കുന്നു. കൃഷിക്കും പശു വളര്ത്തലിനും കണക്കിനും പ്രാര്ഥനക്കും ഒക്കെ ഓരോരുത്തര് മേല്നോട്ടം വഹിക്കുന്നു. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കുളങ്ങളും മരങ്ങളും പുല്ത്തകിടികളും നിറഞ്ഞ ആ മലനിരകളില് എവിടെയെങ്കിലും പോയിരുന്നു നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം. പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും ഇഴജന്തുക്കളും എല്ലാം അവിടെ ആരോടും പരിഭവമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. പ്രകൃതിക്ക് അതിന്റെ നിയമം, മനുഷ്യന് മാത്രം മനുഷ്യ നിയമം. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U54Gbz5I5rA/TiKTmBgW9_I/AAAAAAAAB94/_Jyp3nc-REs/s1600/DSC02702.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-U54Gbz5I5rA/TiKTmBgW9_I/AAAAAAAAB94/_Jyp3nc-REs/s320/DSC02702.JPG" width="320" /></span></a></div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7vFGRmVkO6A/TiKToRFeC4I/AAAAAAAAB98/Ms2IshjmBrU/s1600/DSC02705.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-7vFGRmVkO6A/TiKToRFeC4I/AAAAAAAAB98/Ms2IshjmBrU/s320/DSC02705.JPG" width="320" /></span></a></div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-YbB_PEv5kdQ/TiKTq8IwkLI/AAAAAAAAB-A/T14MFYGgMg0/s1600/DSC02713.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-YbB_PEv5kdQ/TiKTq8IwkLI/AAAAAAAAB-A/T14MFYGgMg0/s320/DSC02713.JPG" width="320" /></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ആദ്യ രണ്ടു ദിവസങ്ങള് കഴിഞ്ഞപ്പോള് അവിടം സ്വന്തം ഭവനം പോലെയായി, എല്ലാവരും സഹോദരരും. എപ്പോളും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആര് വന്നാലും അവരെ ഒരേ പോലെ സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് എലിമയില് ജീവിക്കുന്ന അവിടുത്തെ സന്യാസികള് . എല്ലാവരും സ്വന്ത ഇഷ്ടപ്രകാരം ഈ ജീവിതത്തിന്റെ മനോഹാരിത കണ്ടു വന്നു കൂടിയവര് . കെമിക്കല് എന്ജിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞു രണ്ടു വര്ഷം ജോലിയും ചെയ്തിട്ട് വന്നു ഇവിടെ ചേര്ന്ന അഗസ്റ്റിന് സ്വാമി തന്നെയായിരുന്നു കുട്ടപ്പായിയെ പോലെ എന്റെയും കൂട്ട്. നമുക്കാവശ്യം ഉള്ളപ്പോള് അവര് നമുക്ക് വേണ്ട നിര്ദ്ദേശങ്ങള് തരും. അതും വളരെ വിനയപുരസരം. അല്പജ്ഞാനി വിവേകിയെന്നു പ്രകടിപ്പിക്കും, എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാല് പിന്നെ ജാടയായി, തിരക്കായി. പക്ഷെ വിവരമുള്ളവര് ആവശ്യമുള്ളവര്ക്ക് അത് പകര്ന്നു കൊടുക്കും. എത്ര വിവേകവും വിനയവും ഉള്ള മനുഷ്യര് !</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അവിടുത്തെ ലൈബ്രറിയില് നിന്നും ഖുറാനോ ഗീതയോ എന്തെങ്കിലും പുസ്തകങ്ങള് എടുത്തുകൊണ്ട് മലയുടെ ചെരിവുകളില് പോയി വായിക്കാം. നാമൊക്കെ ഓടി തീര്ക്കുന്ന അര്ത്ഥശൂന്യമായ ജീവിതത്തെ മാറി നിന്ന് കാണാം. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OmQ6BdcIoQc/TiKYqPEmA8I/AAAAAAAAB-I/HEFpTo3BadQ/s1600/DSC02675.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-OmQ6BdcIoQc/TiKYqPEmA8I/AAAAAAAAB-I/HEFpTo3BadQ/s320/DSC02675.JPG" width="320" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">മലനിരകളുടെ മുകളില് ദൈവത്തിനു തൊട്ടടുത്ത്</span></td></tr>
</tbody></table><br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-DDBQHY18Z8c/TiKYswVpy-I/AAAAAAAAB-M/2ZuwG58Zy44/s1600/DSC02677.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-DDBQHY18Z8c/TiKYswVpy-I/AAAAAAAAB-M/2ZuwG58Zy44/s320/DSC02677.JPG" width="320" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അഗസ്റ്റിന് സ്വാമിയുടെ വാക്കുകള്</span></td></tr>
</tbody></table><br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-DMY9mFLXnro/TiKYvXk15wI/AAAAAAAAB-Q/QUWOaVpeUM8/s1600/DSC02717.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-DMY9mFLXnro/TiKYvXk15wI/AAAAAAAAB-Q/QUWOaVpeUM8/s320/DSC02717.JPG" width="320" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കുളിര്മയുള്ള കാഴ്ചകള് മാത്രം</span></td></tr>
</tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എന്തിനോ വേണ്ടി തിരക്കിട്ട് നടന്നു അവസാനം ഒന്നുമില്ലാതെ, ഒന്നുമാകാതെ, ഒരിടത്തുമെത്താതെ കടന്നു പോകുന്ന മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായത. എന്തെല്ലാമോ അറിയാമെന്ന് വിചാരിച്ച് അവസാനം ജീവിത പഠനം കഴിയുമ്പോള് തനിക്ക് ഒന്നുമറിയില്ല എന്ന സത്യം മനസിലാക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ വ്യര്ത്ഥത. മക്കളുടെ ഭാവിക്കുവേണ്ടി അവരെ നോക്കാതെ അവര്ക്ക് സമ്പത്ത് ഉണ്ടാക്കി അവസാനം മക്കളും സമ്പത്തും കൈവിട്ടു പോകുമ്പോള് മനുഷ്യന് അനുഭവിക്കുന്ന വൈക്ലബ്യം. ഇതെല്ലാം ഈ മണ്ണില് ഇരുന്നു ധ്യാനിക്കുംപോള് നമുക്ക് മനസിലാകും. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RlJeZ8MuOso/TiKZlAMgywI/AAAAAAAAB-Y/rGBUsHKsQhQ/s1600/DSC02644.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-RlJeZ8MuOso/TiKZlAMgywI/AAAAAAAAB-Y/rGBUsHKsQhQ/s320/DSC02644.JPG" width="320" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കാറ്റിനോടും കിളികളോടും കഥകള് പറഞ്ഞ്</span></td></tr>
</tbody></table><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gyog0Xk2hVE/TiKZij-gMKI/AAAAAAAAB-U/aXnxruzmcYw/s1600/DSC02621.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-gyog0Xk2hVE/TiKZij-gMKI/AAAAAAAAB-U/aXnxruzmcYw/s320/DSC02621.JPG" width="320" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">തളിരിടാന് വെമ്പുന്ന ഉണക്ക മരത്തെ പോലെ</span></td></tr>
</tbody></table><br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-W4JIN7avfzA/TiKZncoJTQI/AAAAAAAAB-c/MeJ_dOLVfAM/s1600/DSC02652.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-W4JIN7avfzA/TiKZncoJTQI/AAAAAAAAB-c/MeJ_dOLVfAM/s320/DSC02652.JPG" width="320" /></span></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ആശ്രമത്തിന്റെ മറ്റൊരു ദൃശ്യം</span></td></tr>
</tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അവസാനം ഒരാഴ്ചത്തെ ജീവിതം കഴിഞ്ഞു പടിയിറങ്ങുമ്പോള് മനസ്സില് കുളിര്മ്മ മാത്രം. ഏതെന്കിലും പെണ്ണിനെ കുറിച്ചുള്ള അനാവശ്യ ചിന്തകള് , കള്ളുകുടിക്കാനും മീന് കറി കൂട്ടാനും ഉള്ള കൊതി, വില കൂടിയ ഡ്രസ്സും ഇട്ടു വെടിക്കെട്ട് വണ്ടിയില് ചെത്തി നടക്കാനുള്ള മോഹം, എല്ലാരും നമ്മളെ സാറെ സാറെ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേള്ക്കാനുള്ള മോഹം, ഇതൊന്നുമില്ലാതെ ഒരാഴ്ച. പണ്ട് ഇന്റന്സീവ് കെയര് യുനിറ്റില് കിടന്നാപോള് പോലും അങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> മറ്റു ധ്യാനങ്ങളില് അവസാനം സ്തോത്രക്കാഴ്ച എന്ന് പറഞ്ഞ് മനുഷ്യനെ നിര്ബന്ധിച്ചു , നീയിവിടെ പൈസ ഇട്ടില്ലെങ്കില് നിന്റെ സാമ്പത്തികം കുളം തോണ്ടപ്പെടും എന്ന് ദൈവനാമത്തില് ശപിക്കുന്ന ധ്യാനഗുരുക്കളല്ല ഇവിടുള്ളത്. കെട്ടിപിടിച്ച് അനുഗ്രഹിച്ച് ഇനിയും വരണം എന്ന് പറഞ്ഞ് വിടുന്ന സ്നേഹസംപന്നരായ സന്യാസികള് . എന്തെങ്കിലും വേണോ എന്നല്ലാതെ എന്തേലും തരുന്നോ എന്ന് ഒരിക്കലും ചോദിക്കാത്തവര് . ഒരേ ഭക്ഷണം ഒന്നിച്ചിരുന്നു കഴിക്കുന്ന ഊട്ടുപുര. ശരീരത്തിനും മനസിനും ആരോഗ്യം തരുന്ന ചുറ്റുപാടുകള് . </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-UXKJxCaf1yc/TiKeBWCa20I/AAAAAAAAB-k/FUCmbSWfDX0/s1600/DSC02528.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="288" src="http://2.bp.blogspot.com/-UXKJxCaf1yc/TiKeBWCa20I/AAAAAAAAB-k/FUCmbSWfDX0/s320/DSC02528.JPG" width="320" /></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഇനിയും പോകണം അവിടെ. ഇരുട്ടില് അനന്ത ആഴങ്ങളില് മുങ്ങിത്താഴുമ്പോള് ഒരു വെളിച്ചമായി വന്നു പ്രകാശത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ച് നടത്താന് </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nuQV384mOjw/TiE7RKo_tCI/AAAAAAAAB9Q/67779__WroM/s1600/DSC02601.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br />
</a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nuQV384mOjw/TiE7RKo_tCI/AAAAAAAAB9Q/67779__WroM/s1600/DSC02601.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br />
</a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nuQV384mOjw/TiE7RKo_tCI/AAAAAAAAB9Q/67779__WroM/s1600/DSC02601.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br />
</a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nuQV384mOjw/TiE7RKo_tCI/AAAAAAAAB9Q/67779__WroM/s1600/DSC02601.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><br />
</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-1762747141348058394?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2e9u_mMTDjBO_ZuBBJ6a_OKDduY/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2e9u_mMTDjBO_ZuBBJ6a_OKDduY/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2e9u_mMTDjBO_ZuBBJ6a_OKDduY/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2e9u_mMTDjBO_ZuBBJ6a_OKDduY/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/3OzzEvQP2ZE" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com6Vagamon, Kerala, India9.6887473 76.905242000000049.6807713 76.90039400000005 9.696723299999999 76.91009000000004http://pothachan.blogspot.com/2011/07/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-15033925286354254532011-06-24T00:49:00.001+05:302011-06-24T09:20:04.292+05:302011-06-24T09:20:04.292+05:30ചില ബ്ലാക്ക് ആന്റ് വൈറ്റ് ഓര്മ്മകള്<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ഏകദേശം നാല്പത്തഞ്ചു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പുള്ള തിരുവനന്തപുരത്തെ ഒരു പ്രഭാതം. ആയുര്വേദ കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിലെ കുഴമ്പ് മണമുള്ള കിടക്കയില് കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ കറിയാച്ചന് മേശപ്പുറത്ത് നിന്നും തന്റെ പനാമ സിഗരറ്റ് തപ്പിയെടുത്തു. തലയിണക്കടിയില് വെച്ചിരുന്ന ക്യാമല് തീപ്പെട്ടി തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള് അതില് കൊള്ളികള് ശൂന്യം. അടുത്ത മുറിയിലെ ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ മുറിയില് കയറി അവന് വിളക്ക് കത്തിക്കാന് വെച്ചിരിക്കുന്ന തീപ്പെട്ടിയില് നിന്നും പനാമ കത്തിച്ച് കറിയാച്ചന് പ്രഭാത ധ്യാനം നടത്തി.<br />
<br />
ഉമിക്കിരിയും ചതച്ചു വെച്ച ആരിവേപ്പിന്റെ തണ്ടും ഉപയോഗിച്ചു പല്ല് തേച്ചതിനു ശേഷം പ്രഭാത കൃത്യങ്ങള് നിര്വഹിച്ച് കറിയാച്ചന് പുറത്തിറങ്ങി. ഒരു തൊട്ടി വെള്ളം കൊണ്ട് വന്നു തന്റെ ജാവയും കഴുകി കുട്ടപ്പാനാക്കി മെസ്സിലെ നാണു ചേട്ടന്റെ കയ്യില് നിന്ന് ഒരു കട്ടനും വാങ്ങി കൊണ്ട് വന്നു അടുത്ത പനാമ കത്തിച്ച് ചിന്തയില് ആണ്ടു. ഇന്ന് തന്റെ സീനിയര് ആയി പഠിച്ച ശ്രീദേവിയുടെ കല്യാണമാണ്. തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കല് കോളേജില് പഠിച്ച കൃഷ്ണനാണു വരന് . ഒരു വര്ഷം മുമ്പ് രാവിലെ കോളേജില് വരുന്ന വഴി ആയുര്വേദ കോളേജിന്റെ ഗേറ്റിനു മുമ്പില് വെച്ച് ആദ്യമായി കൃഷ്ണന് ശ്രീടെവിയോടു ഇഷ്ടമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു. കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ശ്രീദേവി അന്ന് കോളേജില് വന്നത്. ഒരു ആയുര്വേദ ഡോക്ടര് കുട്ടിയെ പ്രേമിക്കാന് മാത്രം ധൈര്യമോ എം ബി ബി എസ് കാരന്? ശ്രീദേവിയുടെ കണ്ണീര് ആയുര്വേദക്കാരുടെ ഹൃദയമലിയിപ്പിച്ചു. അന്ന് മെഡിക്കല് കോളേജില് കയറി കൃഷ്ണനെയും കൂട്ടരെയും തല്ലാന് പോയ കൂട്ടത്തില് ഒന്നാം വര്ഷക്കാരനായ കറിയാച്ചനും മുന്പന്തിയില് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.<br />
<br />
പിന്നെ കേസും വക്കാണവും. അവസാനം പോലീസും വക്കീലും പരിപാടികളുമായി നടന്ന വകയില് കഴുത്തില് കിടന്ന പിരിയന് മാല ഒരെണ്ണം അപ്രത്യക്ഷമായെങ്കിലും അതോടെ കറിയാച്ചന് എന്ന ചങ്ങനാശേരിക്കാരന് സിറിയക് കോളേജില് പ്രസിദ്ധനായി. അഞ്ചാണുങ്ങള്ക്കും ഒരു പോലെ പണിയിച്ച സ്വര്ണ്ണ മാല പോയെങ്കിലും, വിമോചന സമരത്തിനു വേണ്ടി ചിലവാക്കി എന്ന് പറഞ്ഞു അച്ചായന്റെ കയ്യില് നിന്നും വലിയ വഴക്ക് നേടാതെ രക്ഷപെടുകയും ചെയ്തു. എന്ത് കാര്യത്തിലും ഇടപെടുകയും എല്ലാവരെയും സഹായിക്കാന് തയ്യാറാകുകയും ചെയ്ത കറിയാച്ചനെ പൊതുവേ എല്ലാവര്ക്കും ഇഷ്ടവുമായിരുന്നു.<br />
<br />
കൃഷ്ണന് കിട്ടിയ അടിയുടെ മുറിവുണങ്ങി, അമ്പലപ്പറമ്പിലും വഴി സൈഡിലും ഒക്കെ നിന്ന് ശ്രീദേവിയെ കാണുമ്പോള് മുഖം തിരിച്ച കൃഷ്ണനോട് ശ്രീദേവിയുടെ ഉള്ളില് ഇഷ്ടവും മുളപൊട്ടി. എന്ത് സഹായത്തിനും സദാ തയ്യാര് എന്ന് പറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന കറിയാച്ചനെ തന്നെ ശ്രീദേവി വീണ്ടും സമീപിച്ചു. അങ്ങനെ മാസങ്ങള്ക്ക് ശേഷം ശ്രീദേവിയുടെ ഇഷ്ടം മെഡിക്കല് കോളേജില് ചങ്കും വിരിച്ചു ചെന്ന് കൃഷ്ണനോട് പറയുകയും ചെയ്തു. പറഞ്ഞ കാര്യം കൃഷ്ണന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും പണ്ട് തല്ലുകൊണ്ട മറ്റുള്ളവര്ക്ക് അത്ര പിടിക്കാത്തതിനാല് വിരിഞ്ഞ മാറില് ചവുട്ടിക്കൊണ്ട് തന്നെ അവര് ഒന്നുപെരുമാറി. കുറുംതോട്ടിയും വെളുത്തുള്ളിയും സമൂലം അരച്ചു ചേര്ത്ത കഷായവും കുടിച്ച് , ധന്വന്തരം തൈലം ചെറു ചൂടില് തിരുമ്മി, മുറിവില് ചതച്ച ഉള്ളിയും വെളിച്ചെണ്ണയും തേച്ച് കറിയാച്ചന് അടുത്ത അങ്കത്തിനു ശരീരത്തിനെ പാകപ്പെടുത്തി. മനസിന്റെ മുറിവുണക്കാന് ഗോവിന്ദനും ഔസേപ്പച്ചനും കൂടി കൊണ്ട് വന്ന ചാരായവും അടിച്ച് വിശ്രമിക്കുന്ന കറിയാച്ചനെ കാണാന് ആറാം പൊക്കം അവരെത്തി, കൃഷ്ണനും ശ്രീദേവിയും.<br />
<br />
അവരുടെ ഇണക്കത്തിന്റെ കൂടെ കോളേജുകളുടെ പിണക്കവും മാറി. മുറിവുണങ്ങിയ കറിയാച്ചന് തല്ലിയതും കൊണ്ടതും തനിക്കൊരു പെണ്ണിന് വേണ്ടി അല്ലാതിരുന്നതിനാല് കറിയാച്ചനെ ആരും പ്രണയിച്ചില്ല, അല്ലെങ്കില് തിരക്ക് കാരണം അറിഞ്ഞില്ല. പാരമ്പര്യമായി വൈദ്യം പകര്ന്നു കിട്ടിയതിനാല് ഉള്ള അറിവുകള് മറ്റുള്ളവര്ക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തും സഹായിച്ചും കറിയാച്ചന് നല്ല വിദ്യാര്ഥികള്ക്കു വേണ്ടപെട്ടവനായി. അത്യാവശ്യം വലി കുടി ഒക്കെയായി ബാക്കി സമയം തിരക്കും, അതിനിടയില് സ്വന്തം കാര്യംനോക്കാന് ആര്ക്കു സമയം.<br />
<br />
എന്തായാലും കുളിച്ചു റെഡിയായി കറിയാച്ചനും കൂട്ടരും ശ്രീദേവിയുടെ വീട്ടില് എത്തി. കൃഷ്ണന്റെ ചേട്ടന് കൊണ്ട് വന്ന വിദേശ മദ്യം പണ്ട് തല്ലു കൂടിയ ചേട്ടന്മാരും അനുജന്മാരും ഒക്കെ ഒന്നിച്ചിരുന്നു സേവിച്ചു. അങ്ങനെ അലോപ്പതി ആയുര്വേദ സഹോദരന്മാര് സ്നേഹത്തിലായി. പിന്നെ മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി സദ്യ വിളമ്പാനും കാര്യങ്ങള് നടത്താനും കറിയാച്ചന് മുമ്പില് . പണ്ട് തല്ലു കൊടുത്ത വകയില് കൃഷ്ണന്റെ അച്ഛനും അമ്മാവന്മാര്ക്കും കറിയാച്ചനെ അത്ര പ്രിയമുണ്ടായിരുന്നില്ല എങ്കിലും കല്യാണത്തിന്റെ പരിപാടികള് എല്ലാം ഏറ്റെടുത്തിരുന്നത് കറിയാച്ച്ചനായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവര് അതങ്ങു സഹിച്ചു.<br />
<br />
അങ്ങനെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു, കറിയാച്ചന്റെ പ്രവര്ത്തന മേഖല പതുക്കെ മെഡിക്കല് കോളെജിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. ആയുര്വേദ കോളേജിലെ അരിഷ്ടം കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്ത് കറിയാച്ചന് മെഡിക്കല് കോളേജിലെ സ്പിരിറ്റും ചേര്ത്ത് കഴിച്ചു. കൃഷ്ണനും ശ്രീദേവിയും പഠനം കഴിഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു. പുതിയ കൂട്ടുകാരും പ്രവര്ത്തന മണ്ഡലങ്ങളുമായി കറിയാച്ചനും തുടര്ന്നു.<br />
<br />
അങ്ങനെ ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും കഴിഞ്ഞു. ഒരു വിളവെടുപ്പുകാലം. ഒരാഴ്ചത്തെ ക്ലാസും കളഞ്ഞു ചങ്ങനാശ്ശേരിയില് പോയി കൊയ്ത്തും മെതിയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് ബൈക്കില് പുറപ്പെട്ടു. കൊട്ടാരക്കരയില് നിന്നും ഗോപാലനും കയറും. ബൈക്കിനാണ് പോകുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞാല് വഴക്ക് കിട്ടുന്ന കൊണ്ട് ഗോപാലന് ബസില് കയറി അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില് ഇറങ്ങി അവിടുത്തെ മുറുക്കാന് കടയില് നിന്ന് സോഡയും ഗ്യാസുമുട്ടായിയും ഒക്കെ തിന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ ഗോപാലനെയും കയറ്റി കറിയാച്ചന് തിരുവനന്തപുരത്തിന് വീണ്ടും പിടിപ്പിച്ചു. രാത്രി പതിനൊന്നര ആയപ്പോള് അവര് മെഡിക്കല് കോളേജില് നിന്ന് ക്ഷീണം മാറ്റാന് ഇത്തിരി ഫ്രഷ് സ്പിരിറ്റ് കിട്ടുമോ എന്നറിയാന് ചെന്നു.<br />
<br />
അവിടെ ചെന്നപ്പോള് അതാ കൃഷ്ണനും കൂട്ടരും വേവലാതിയോടെ നില്ക്കുന്നു. എന്താ കൃഷ്ണാ എന്ന് ചോദിച്ച കറിയാച്ചനോട് കൃഷ്ണന് പറഞ്ഞു അമ്മയുടെ ഓപ്പറേഷന്റെ കാര്യം. ബ്ലീഡിംഗ് ഉള്ളത് കാരണം രക്തം വേണ്ടി വരുമത്രേ. എ ബി പോസിറ്റീവ് ആയതിനാലും രാത്രി ആയതിനാലും കിട്ടാനും വിഷമമാണത്രേ. കുറച്ച് പേരെ കൊണ്ട് വന്നു നോക്കി എങ്കിലും ഗ്രൂപ്പ് യോജിച്ചില്ല. രക്തദാനം എന്നത് സാധാരണക്കാര് കേട്ടിട്ട് പോലുമില്ലാത്ത ഒരു കാലമല്ലേ, പലരും വിമുഖത കാണിക്കും. പിന്നെ കഷ്ടപ്പെട്ട് കഞ്ഞികുടിച്ചുണ്ടാക്കിയ രക്തം എങ്ങനാ വേറൊരാള്ക്ക് കൊടുക്കുക? പോരാത്തതിനു എന്തും ഏതും സംശയത്തോടെ കാണുന്ന മലയാളി മനസും.<br />
<br />
യാത്രയുടെ ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കറിയാച്ചന് കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു. എന്റെ ചോര എടുത്തോടാ നീ, ഒരേ ഗ്രൂപ്പ് തന്നെയാ. സന്തോഷത്തോടെ കൃഷ്ണന് ഓടി പോയി അപ്പനോടും അമ്മാവന്മാരോടും വിവരം പറഞ്ഞു. ആദ്യം സന്തോഷിച്ചെങ്കിലും സ്വന്തം മോനെ തല്ലിയവന്റെ രക്തം തന്നെ വേണോ എന്ന് കൃഷ്ണന്റെ അപ്പന് കെ എന് മേനോന് ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു. തൊട്ടു പുറകെ കൃഷ്ണന്റെ അമ്മാവന് ചോദിച്ചു, ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ചോര തന്നെ വേണോ മേനോനെ എന്ന്. ചോരക്കു മതമില്ലാ അമ്മാവാ എന്ന് പറഞ്ഞു കൃഷ്ണന് കറിയാച്ചന്റെ അടുത്ത് വന്നു ചോദിച്ചു, നീ അടിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഓ ഇല്ലെടാ, ഒരെണ്ണം അടിക്കാമെന്ന് കരുതിയാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് എന്ന്. എന്നാ വാടാ എന്ന് പറഞ്ഞു അവര് രക്തം എടുക്കാന് പോയി.<br />
<br />
എല്ലാം മംഗളമായി കഴിഞ്ഞു. ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ രക്തം ഹിന്ദുവിന്റെ രക്തവുമായി ചേര്ന്നു. രക്തം കൊടുത്തിട്ട് പുല്ലു പോലെ ഇറങ്ങി നടന്ന കറിയാച്ചനോട് കുറച്ചു മുമ്പ് ശങ്കിച്ച കൃഷ്ണന്റെ അച്ഛന് തന്നെ വന്നു പറഞ്ഞു "മോനേ.. ഇത്തിരി നേരം ഇവിടെ കിടക്കൂ, ക്ഷീണം കുറയട്ടെ". അതാ മുന്തിരങ്ങയും മുട്ട പുഴുങ്ങിയതുമായി ധൃതിയില് നടന്നു വരുന്നു കൃഷ്ണന്റെ അമ്മാവന് . അതോടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ പരിഭവങ്ങളും മാറി. കറിയാച്ചന് ആ വീട്ടിലെ അംഗമായി മാറി.<br />
<br />
രണ്ടു മാസങ്ങള്ക്ക് ശേഷം ഒരു അവുധിക്കാലം. അച്ചായന് (കറിയാച്ചന്റെ അച്ഛന് ) ചാരുകസേരയില് ഇരുന്നു അവിടെ വന്ന രോഗിയുടെ വിവരങ്ങള് ചോദിച്ചറിയുന്നു. കറിയാച്ചന് അകത്ത് കുറുംതോട്ടി രാമന്റെ കൂടെ ലേഹ്യം ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കില് . പുറത്ത് ഒരു കാര് വന്നു നിന്നു. അതില് നിന്നും കൃഷ്ണന് കൃഷ്ണന്റെ അച്ഛന് അമ്മ അമ്മാവന് പിന്നെ ശ്രീദേവി എന്നിവര് ഇറങ്ങി. ലക്ഷണ ശാസ്ത്രപ്രകാരം രോഗി അല്ലാ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് മനസിലായ അച്ചായന് അവരെ സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, "എനിക്ക് മനസിലായില്ല?". കെ എന് മേനോന് പറഞ്ഞു, "ഞങ്ങളുടെ മോന്റെ വീടോന്നു കാണാന് വന്നതാ ഞങ്ങള് ". ആരാണാവോ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് സംശയത്തോടെ വന്ന കറിയാച്ചന്റെ അമ്മയെ കണ്ട കൃഷ്ണന്റെ അമ്മ ഓടിച്ചെന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു, "അമ്മേടെ മോന്റെ ചോരയാണ് ഇപ്പോള് എന്റെ ഞരമ്പില് കൂടി ഓടുന്നത്". കാര്യങ്ങള് ഒക്കെ അവര് മനസിലാക്കിയപ്പോളെക്കും കുഷ്ണനും ശ്രീദേവിയും ചെന്ന് ചായ്പ്പില് രാമന്റെ കൂടെ ലേഹ്യത്തിനു ഇളക്കികൊണ്ടിരുന്ന കറിയാച്ചനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു.<br />
<br />
ഒരു ദിവസം താമസിച്ചിട്ടാണ് അവര് തിരികെ പോയത്. പുണ്യം ചെയ്ത അച്ഛനും അമ്മയും ആണ് നിങ്ങള് എന്ന് കറിയാച്ചന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് അവര് പറയുന്ന കേട്ടപ്പോളും കറിയാച്ചന് ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയുമായി അവിടെ നിന്നു. മകനെ കുറിച്ച് നല്ലത് പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള് അച്ചായന്റെ കണ്ണിലെ തിളക്കം കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത പോലെ.<br />
<br />
കയറുമാലയ്ക്ക് പകരം മറ്റൊരു മാല അച്ചായന് കറിയാച്ചന് വാങ്ങി കൊടുത്തു. കാലത്തിന്റെ തികവില് കറിയാച്ചനും വിവാഹിതനായി, കുട്ടികളും കുടുംബവുമായി കൃഷ്ണന്റെ വീട്ടിലും അവര് ചങ്ങനാശേരിയിലും വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. നാടെങ്ങും രക്തബാങ്കുകള് ആയി, രക്തദാനം ഒരു സംഭവമേ അല്ലാതായി. പതിറ്റാണ്ടുകള്ക്ക് മുമ്പ് രക്തദാനത്തിന് തയ്യാറായ ഈ കറിയാച്ചന്റെ ഓര്മ്മകള്ക്ക് ഇന്ന് ഇരുപത്തൊന്പത് വയസ് ....<br />
<br />
</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-1503392528635425453?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9R46RcIbm4G1jBrj2YqbQr4lvpM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9R46RcIbm4G1jBrj2YqbQr4lvpM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9R46RcIbm4G1jBrj2YqbQr4lvpM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9R46RcIbm4G1jBrj2YqbQr4lvpM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/DkAlEnfJQbo" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com7http://pothachan.blogspot.com/2011/06/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-88217193570950807292011-04-30T22:32:00.000+05:302011-04-30T22:32:01.384+05:302011-04-30T22:32:01.384+05:30എന്തിനു നീ വോട്ടു ചെയ്തു?<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഓരോ തവണയും നിങ്ങളൊക്കെ പോയി വോട്ടു ചെയ്തു ഓരോത്തന്മാരെ ജയിപ്പിച്ചു വിട്ടിട്ട് എന്ത് മണ്ണാങ്കട്ട നേടി? നാടിനും നാട്ടുകാര്ക്കും വേണ്ടി ഞങ്ങള് കുറെ ഉലത്തുന്നുണ്ട് എന്ന് പറയുന്ന ഈ ഡാഷ് മക്കള് എന്നാ കോപ്പാ ഇവിടെ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്? പണ്ട് ബ്രിട്ടീഷുകാര് നമ്മളെ കട്ടുമുടിച്ചു എന്ന് പറയന്നു. അതിനു മുമ്പ് ഫ്രെഞ്ചുകാരും പോര്ട്ടുഗീസുകാരും അതിനോക്കെയും മുമ്പ് മുഗളന്മാരും പാര്സികളും ഒക്കെയായി ഇവിടെ ഭരണവും കൊള്ളയും അങ്ങനെ പലതും നടത്തി. അവരൊക്കെ ഇവിടെയെന്തെങ്കിലും ചെയ്തതിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങലെന്കിലും കാണാനുണ്ട്. ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയക്കാര് സേവിച്ചു സേവിച്ചു നൂറു തലമുറയ്ക്ക് കഴിയാനുള്ളത് ഉണ്ടാക്കി അത് കൊണ്ട് പോയി ഗള്ഫു നാടുകളിലോ അല്ലെങ്കില് കള്ളപണം നിക്ഷേപിക്കാന് പറ്റിയ എവിടെയേലും കൊണ്ട് പോയി അമുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അറിഞ്ഞ പണത്തിന്റെ കണക്കില് നിന്ന് തന്നെ ഇന്ത്യയിലെ ഓരോ കുടുംബത്തിനും ഒന്നര ലക്ഷം വച്ച് വിതരണം ചെയ്യാനുള്ള പണം, അറിയാനുള്ളത് അതിലും എത്രയേറെ?</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">സംസ്കാരമുള്ള, കുലീനത്വവും വിനയവുമുള്ള, വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവുമുള്ള, അന്തസ്സും അഭിമാനവുമുള്ള ഏതെന്കിലും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തില് പ്രവര്ത്തിക്കാന് വരുന്നുണ്ടോ? ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവര് എല്ലാം തന്തയില്ലത്തവന്മാരും നികൃഷ്ടരും ശുംഭാന്മാരും ഒക്കെയാണെന്നൊന്നും ഞാന് പറയുന്നില്ല. പക്ഷെ പറയുന്ന വാക്കിന് പഴംചാക്കിന്റെ വിലപോലുമില്ലാതെ, സ്വന്തം തന്തയുടെ പോലും മുഖത്ത് നോക്കി പുഴുത്ത നുണ പറയുന്നവരാണ് ഭൂരിപക്ഷം എന്നാ കാര്യത്തില് വലിയ സംശയം ഒന്നും ആര്ക്കും ഉണ്ടാവാന് വഴിയില്ല.</span><br />
<div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കോണ്ഗ്രസ്സ് എന്നാല് ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടാക്കി തന്ന പാര്ട്ടി, അന്തസും അഭിമാനവും കുടുംബ മഹിമയും ഒക്കെയുള്ള ആള്ക്കാര് കോണ്ഗ്രസിനെ പിന്തുണക്കണം. തൊഴിലാളികളും അടിച്ചമര്ത്തപെട്ടവര്ക്കും വേണ്ടി പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ഇടതുപക്ഷ പാര്ട്ടി, പാവപ്പെട്ടവന്റെ കണ്ണീരോപ്പാനുള്ള പാര്ട്ടി. ഇതൊക്കെ മാറിമറിഞ്ഞു രണ്ടു പേരും ഒന്നിച്ചു ഭരണം നടത്താന് തുടങ്ങിയിട്ട കാലം കുറച്ചായി. ഇടയ്ക്കു ഓരോപാര്ട്ടിയിലും മാറിവരുന്ന നേതൃസമവാക്യങ്ങല്ക്കനുസൃതമായി പുറത്തുവരുന്ന ചില അഴിമതിക്കഥകള് , അതൊക്കെ ഒഴിച്ച് നിര്ത്തിയാല് ഇടതു പക്ഷവും വലതു പക്ഷവും ഒന്നിച്ചു നിന്ന് തന്നെ കട്ടുതിന്നുന്നു. ഭരിക്കുന്നവര്ക്ക് 70%, മറ്റവര്ക്ക് 30%. ഇതൊന്നുമറിയാതെ കഴുത്ത ജനങ്ങള് പിന്നെയും വോട്ടു ചെയ്യുന്നു. നാണമില്ലേ നിങ്ങള്ക്ക് ?</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">രാജഭരണവും പട്ടാലഭരണവും എകാതിപതികളും ഒക്കെ തരാത്ത എന്ത് സുഖവും മെച്ചവും ആണ് നിങ്ങള്ക്ക് ഈ ജനാതിപത്യം തരുന്നത്? അധികാരം ജനങ്ങളിലേക്ക്... എന്നാ മാങ്ങാത്തോലിയാണ് നിങ്ങള്ക്കുള്ളത്? വോട്ടു ചോദിക്കാന് നേരം വന്നു കാലു പിടിക്കുന്ന ഒരു തൊട്ടിത്തരം, അത് കഴിഞ്ഞാല് ഗര്വിന്റെയും അഹന്കാരത്തിന്റെയും മൂര്ത്തീ ഭാവങ്ങള് .</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഞങ്ങള് ജനിച്ചത് കോണ്ഗ്രസുകാരായിട്ടാണ്, അതിനാല് തന്നെ ഞങ്ങള് എല്ലാം നേതാക്കളാണ്. ഒരിക്കല് ഒരു സ്ഥാനം കിട്ടിയാല് പിന്നെ അതിലും വലുത് എന്നും കിട്ടണം, ഇല്ലെങ്കില് അവര് വന്നിരുന്നു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തെറി പറയും. വലിച്ചു പറിച്ചു കളഞ്ഞാലും, ഉടല് പറിഞ്ഞു പോയാലും കടി വിടാതെ ചോര തുപ്പി കളയുന്ന തോട്ടപ്പുഴുവിനെ പോലെ ഇവര് ചാകാറായാലും പോവില്ല. പശ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച മുണ്ട് ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് എടുത്ത് മടക്കിക്കുത്താന് പോലും മടിയുള്ളവര് . അവരൊക്കെ രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി എന്നാ ചെയ്യാനാ? അഞ്ചുവര്ഷം കൂടുമ്പോള് കിട്ടുന്ന ഭരണത്തിന്റെ ഉച്ചിഷ്ടം കഴിക്കാനായി വെയിലുകാഞ്ഞിരിക്കുന്ന കഴുതപ്പുലികള് .</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പിന്നെ കുറച്ചു ബുദ്ധിമാന്മാരായ പൊട്ടന്മാര് . പാര്ട്ടി എന്ത് പറഞ്ഞാലും അത് ശരിയാണ്, ബാക്കി എല്ലാം തെറ്റ് എന്ന് മനസ്സില് ഫെവിക്കോള് വെച്ച് പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ചിന്തകന്മാര് . പാര്ട്ടി തീരുമാനത്തിനു എതിരായി ആരെങ്കിലും സംസാരിച്ചാല് , ലോകത്തുള്ള എന്തെങ്കിലും സംഭവം അതിനെ ന്യായീകരിക്കാന് ഉണ്ടോ എന്ന് മാത്രം ചിന്തിക്കാന് ബുദ്ധി വര്ക്ക് ചെയ്യിക്കുന്ന പാവം ബുജികള് . പിന്നെ പറയുന്ന എന്തും ചെയ്യാന് , അതിപ്പോള് കൊള്ളയോ കൊലയോ ബലാത്സംഗമോ ആയികൊള്ളട്ടെ, അതിനായി തയ്യാറായി നില്ക്കുന്ന കുറച്ചു ഗുണ്ടകള് .</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പിന്നെ ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലീങ്ങളുടെ മുഴുവന് കണ്ണീരൊപ്പാന് ഒരു പാര്ട്ടി, കോഴിക്കോട് എയര്പോര്ട്ട് വരെ അവര്ക്ക് സ്വന്തം. കേരളത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മുഴുവന് പ്രതിനിധി മറ്റൊരു പാര്ട്ടി. മെത്രാന്മാരും കന്യാസ്ത്രീകളും ദിനരാത്രങ്ങള് ഉപവസിച്ചു പ്രാര്ഥിച്ചു വിജയിപ്പിക്കുന്ന കേരളാ പാര്ട്ടി. പിന്നെ ചെറുപ്പത്തില് കേട്ട മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും കഥയിലെ പോലെ മറ്റു കുറെ പാര്ട്ടികള് , കാറ്റടിച്ചു, കരിയില പറന്നു പോയി, മഴ പെയ്തു മണ്ണാങ്കട്ട ഒലിച്ചു പോയി.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കാശിനും കാശും പൂശിനു പൂശും ഉണ്ടെങ്കില് ഇന്നീ നാട്ടില് എന്തും നടക്കും. കോടതിയോ നിയമങ്ങളോ ഒന്നും ഒരുപ്രശ്നവും അല്ല. ഐസ്ക്രീം, അഭയാ, ശാരി, ഇടമാലയാര് കേസിലെ പണ്ട് ആത്മഹത്യ (എന്ന് പറയുന്ന)ചെയ്ത കുടുംബം, ഈയിടെ മരിച്ച മലബാര് സിമന്റിലെ കുടുംബം, ഇതൊക്കെ എവിടെ തെളിയാന് എന്ത് നടക്കാന് . പണ്ട് മുരളി ഒരു സിനിമയില് പറഞ്ഞപോലെ... അവനൊക്കെ കാറും ബാറും പൂ......ഛീ പൂത്ത കാശും കൊടുത്ത് ഇട്ടേക്കുവല്ലേ ഇവിടുത്തെ സകല നിയമത്തെയും. എട്ടൊമ്പത് ക്രിമിനല് കേസുകളില് പ്രതി, പക്ഷെ പാസ്സ്പോര്ട്ടിനും യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനും ഒരു പ്രയാസവുമില്ല. പിടികിട്ടാപ്പുള്ളി ആണെങ്കിലും വായും പൊളിച്ചു നടക്കുന്നതിന്റെ ഫോട്ടോ വരെ പത്രത്തില് വരുമെന്കിലും പോലീസ് പിടിക്കില്ല. എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും നിങ്ങള് ഈ നിയമത്തെയും പോലീസിനെയും. പാവപ്പെട്ടവനെ പോലീസ് പിടിക്കാന് എല്ലാ മാര്ഗ്ഗവും നോക്കും, വീട്ടുകാരെ പിടിച്ചു ഇടിചെന്കിലും അവനെ പിടിക്കും. അതിപ്പം ഏതേലും പിടിയുള്ളവന് കള്ളക്കേസ് കൊടുത്താലും മതി. ഇവന്മാരെ ഇതു പോലീസ് പിടിക്കാന് ,ഇനി പിടിച്ചു ജയിലില് ഇട്ടാല് വരും പരോളും പൊക്കി പിടിച്ച്.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ചാനലില് കാണാം എന്നും കുറെ പ്രകടങ്ങള് . നിങ്ങളുടെ പാര്ട്ടി പീഡിപ്പിചില്ലേ പറഞ്ഞാല് പണ്ട് മറ്റേ കൂട്ടര് നഴ്സറിയില് വെച്ച് കാലില് മൂത്രമൊഴിച്ച കാര്യം വരെ പറഞ്ഞു അതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്ന കുറെ വാഗ്മികള് . നിങ്ങള് അവനെ കൊന്നില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചാല് അവന് പണ്ട് ഒരു വിട്ടിലിനെ കൊന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു ന്യായം വെക്കുന്നവര് . അടുത്തുകൂടി പോകുന്ന പെണ്ണിന്റെ കുണ്ടിയില് തോണ്ടിയിട്ട് കണ്ണീരോട് കൂടി ഞാന് അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലാ എന്ന് പറയുന്നവര് , ദൈവത്തെ വിളിച്ചു ആണയിടുന്നവര് , ചുവന്നു തുടുത്ത പയ്യന്മാരെ സില്ബന്തികളായി കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നവര് . അറപ്പാണ് ഇവരെ, ഈ വര്ഗ്ഗത്തെ.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">തിരുവല്ലയില് നിന്നും പാലായ്ക്ക് വരാന് ഹെലിക്കോപ്ടര് വേണം, പ്രചാരണത്തിനു. പ്ഫൂ... അവന്റെ മണ്ഡലത്തിലെ ഒരുത്തന്റെ ജീവന് രക്ഷിക്കാന് എന്നെങ്കിലും ഒരു ഹെലികോപ്ടര് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എങ്കില് .....സാധാരണ ജനത്തിനു ഗുണം കിട്ടുന്ന എന്തെങ്കിലും ഒരു ഉപയോഗം ഈ ഹെലികോപ്ടര് എന്നാ സാധനം കൊണ്ടുണ്ടായോ ഈ നാട്ടില് ? ഉണ്ടായി, കുറെ എന്ഡോസള്ഫാന് തളിച്ചു. പിന്നെ ഏതെങ്കിലും കൊമ്പന്റെ അപ്പന് ചത്താല് കുറച്ചു പൂ വിതറാനും. പാവപ്പെട്ട പട്ടാളക്കാര് മാത്രമേ ഈ ഹെലികോപ്ടര് തകര്ന്നു മരിക്കുന്നുള്ളല്ലോ ദൈവമേ...</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഇനിയും ഉണ്ട് ചില കൂട്ടര് , വരിയുടച്ച പട്ടിയുടെ പോലെ. പണ്ടൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില് ആണ് പട്ടിയെ പിടിച്ച് കെട്ടി അതിന്റെ വരി ഉടച്ചു കളയും. അതിലെയും ഇതിലേയും നടക്കുന്ന കൊടിച്ചിപട്ടിയുടെ പുറകെ പോകുമെന്ന് പേടിച്ചിട്ടല്ല, വരിയുടച്ചാല് പിന്നെ അവനു ഭയങ്കര ശൌര്യം ആണത്രേ. കൂട്ടിലിട്ടടച്ചാല് പിന്നെ കിടന്നു കുരച്ചോളും, ഭരണപക്ഷത്തോ പ്രതിപക്ഷത്തോ എവിടാണേലും. പക്ഷെ കൂട്ടിനു വെളിയില് വന്നിട്ടുവേണ്ടേ എന്തേലും കാണിക്കാന് .</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> പിന്നെ സര്ക്കാര് ജോലിക്കാര് , പഠിച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ട് പീ എസ് സീ എഴുതി കാത്തിരുന്നു പറ്റുമെങ്കില് ആര്കെങ്കിലും കുറച്ചു കാശും കൊടുത്ത് കയ്യും കാലും പിടിച്ചു കയറും. പിന്നെയാണ് മോനെ ജീവിതം. രാവിലെ തോന്നുമ്പോള് ജോലിക്ക് പോകാം, ഇഷ്ടം പോലെ കൈക്കൂലി വാങ്ങാം. ജീവിത കാലം മുഴുവന് അവന്റെ അപ്പന്റെ തറവാട്ടു സ്വത്ത് പോലെ അടുപ്പത്തിരുന്നു സാധിക്കുനോ അല്ലെങ്കില് നടവാതിക്കള് കൊണ്ട് പോയി കോണ... ശ്ശി... കുഴലപ്പം വരെ ഉണക്കാന് ഇടുന്ന തരത്തിലേക്ക് മാറാന് അവനു വേണ്ടത് ദിവസങ്ങളോ അല്ലെങ്കില് മണിക്കൂറുകളോ മാത്രം. പഞ്ചിംഗ് മഷീന് വച്ചാല് ദിവസങ്ങള്ക്കകം അത് വലിച്ചു ദൂരെ എറിയും, യുണിയന് മെമ്പര് ആയാല് പിന്നെ എന്നാ കുന്നായ്മ കാണിച്ചാലും അവര് നോക്കി കൊള്ളും. നികുതി കൊടുക്കുന്ന പണം കൊണ്ട് അത് തന്നവരുടെ തന്നെ തലമണ്ടയില് കയറിയിരുന്നു ചെണ്ടകൊട്ടാന് കിട്ടുന്ന ഒരവസരം. നിങ്ങള് കൊടുക്കുന്ന വോട്ടു പോലെ തന്നെ നിങ്ങള് കൊടുക്കുന്ന നികുതിയും സ്വാഹ. അതിനും ഒത്താശ രാഷ്ട്രീയക്കാര് , വന് കൊള്ളകള് നടത്താന് അവര് എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന അപ്പക്കഷണങ്ങള് തിന്നു അവരുടെ പൃഷ്ടം താങ്ങിനടക്കുന്ന വൃത്തികെട്ട കീടങ്ങളാണ് കൂടുതല് സര്ക്കാര് ജോലിക്കാരും.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കമ്പ്യുട്ടര് വല്ക്കരിച്ചാല് നഷടമാകുന്ന ജോലിക്കാരുടെ കണക്ക് പറഞ്ഞു അതിനെ എതിര്ക്കും. ജനങ്ങള്ക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകുന്ന എന്ത് പരിപാടിയും എതിര്ക്കും, ക്ഷേമം ഉണ്ടാകുന്നതിനു എതിരായിട്ടൊന്നും അല്ല. കിട്ടുന്ന നക്കാപ്പിച്ച ശമ്പളത്തിന്റെ (കിമ്പളം വെച്ച് നോക്കുമ്പോള് )കൂടെ കിട്ടുന്ന കാശ് നിന്ന് പോകുമല്ലോ എന്ന പേടികൊണ്ട്, രാഷ്ട്രീയക്കാര്ക്ക് വന് കള്ളത്തരം കാണിക്കാനുള്ള അവസരവും. </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പിന്നെ കുറെ മത സംഘടനകള് , എന്തേലും പറഞ്ഞു എപ്പോളും ഇളക്കികൊണ്ടിരിക്കും. അല്ലേല് ഒരു പട്ടിയും കൂടെ നില്ക്കില്ല എന്നറിയാം. ഇവന്മാര് ഒക്കെ കൊണ്ട് പോകുന്ന കാശ് എത്രയാണെന്ന് ദൈവത്തിനു പോലും അറിയത്തില്ലായിരിക്കാം. ആയിരക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ബ്ലേഡ് നിക്ഷേപം ഉള്ള രൂപതകള് , വിദേശരാജ്യങ്ങളില് വരെ തോട്ടങ്ങള് ഉള്ളവര് സംഘടനകള് , സ്വന്തമായി കൊലയാളി സംഘങ്ങള് ഉള്ളവര് . ഇവരൊക്കെ ഏതു ദൈവത്തെയാണ് നമുക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നത്? </span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നന്നായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ആധുനിവല്ക്കരിച്ച ഒരു ഗവര്ന്മേന്റ്റ് സ്ഥാപനം. ജനങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന സമയാ സമയത്ത് ഓഫീസില് വരുന്ന സെക്രട്ടറിയേറ്റ്. നിയമ വിരുദ്ധമായി ചെയ്യുന്നതെന്തും പിടിക്കപ്പെടും എന്ന പേടിയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദവും ജനങ്ങളും. സമയ ബന്ധിതമായി തീരുന്ന ഇടപാടുകള് . മനുഷ്യമനസുകള്ക്ക് മാത്രം ആശ്വാസം പകരാനുള്ള മതങ്ങള് . സേവനം മാത്രം ലക്ഷ്യമായുള്ള രാഷ്ട്രീയം. ഹെലികോപ്ടറില് പറന്നു അപകടസ്ഥലത്തേക്ക് വരുന്ന പോലീസ്. ദിവസങ്ങള്ക്കുള്ളില് തീരുമാനം ഉണ്ടാവുന്ന കോടതികള് . കുഴിയില്ലാത്ത റോഡുകള് , ആവശ്യത്തിന് മാത്രം മരുന്നുതരുന്ന, സൌകര്യങ്ങള് ഉള്ള ആശുപത്രികള് . എല്ലാം വെറും സ്വപ്നങ്ങള് മാത്രമായിരിക്കാം.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഇവിടെയും ഒരു മാറ്റം വരുമായിരിക്കാം. അഭ്യസ്തവിദ്യരും ആത്മാഭിമാനികളും സത്യസന്തരും ആയ ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാര് വരുമായിരിക്കാം. ചുറ്റും നില്ക്കുന്നവരുടെ സങ്കടങ്ങള് ഇല്ലാതാക്കുന്നതില് സന്തോഷവും സമാധാനവും കാണുന്ന ഒരു തലമുറ വരുമായിരിക്കാം. ഇന്നീ നേടുന്നതൊന്നും നേട്ടമല്ലെന്നും പണവും അധികാരവും എന്നുമുണ്ടാവില്ലെന്നും ചിലര്ക്ക് തിരിച്ചറിവുണ്ടാകുമായിരിക്കാം. ജനപ്രതിനിധികള് സേവനം ചെയ്യാനുള്ളവരാണെന്നും ജനങ്ങള് അവര്ക്ക് പാദസേവ ചെയ്യാനുള്ളതല്ല എന്നും തിരിച്ചറിയുമായിരിക്കാം.</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നമുക്കൊന്നുണരേണ്ടേ കൂട്ടരേ.... ഒരു മാറ്റം വേണ്ടേ നമുക്കും? തിരഞ്ഞെടുപ്പില് അസാദുവോ അല്ലെങ്കില് ഇവര് ആരും വേണ്ടെന്നെങ്കിലും പറയാനുള്ള ഒരു അവസരം? അത് പോലും തരില്ല ഇക്കൂട്ടര് . പണ്ട് ഇടമറ്റം എന്നാ സ്ഥലത്തെ മടുത്ത നാട്ടുകാര് അവസാനം പഞ്ചായത്തിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുത്തത് മുണ്ടന് ശങ്കരനെ, എലിയെ വേട്ടയാടി തിന്നുകൊണ്ട് നടന്ന എഴുത്തും വായനയും അറിയില്ലാത്ത ഒരു പാവത്തെ. അങ്ങനെയെങ്കിലും ചെയ്യാനുള്ള യോഗമില്ലെങ്കില് പിന്നെ പോകരുത് നിങ്ങള് ഈ പേക്കൂത്തിനു. കാത്തിരുന്നോ ഇനി മെയ് ആകാന് ......</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-8821719357095080729?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yqHy5CoVV96zcrn52bjTgLSWV9Q/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yqHy5CoVV96zcrn52bjTgLSWV9Q/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yqHy5CoVV96zcrn52bjTgLSWV9Q/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/yqHy5CoVV96zcrn52bjTgLSWV9Q/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/qu1KjGsTOtk" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com14http://pothachan.blogspot.com/2011/04/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-74716340837781488192011-02-08T21:57:00.004+05:302011-02-08T22:04:20.784+05:302011-02-08T22:04:20.784+05:30വ്യായാമം<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു... എത്ര ചക്കപ്പുഴുക്കും പാളയന്കോടന് പഴവും വലിച്ചു കേറ്റിയാലും, പശുവിനു കൊടുക്കുന്ന പിണ്ണാക്കും ഒകെയും വരെ കഴിച്ചിട്ടും ഡോബര്മാന് പട്ടിയുടെ വയറുപോലെ അകത്തോട്ടു വീര്ക്കുന്ന വയറുമായി നടന്നിരുന്ന ഞാന് . ഒരു പാന്റിട്ടാല് കുണ്ടിയില്ലാത്തതിനാല് ഊര്ന്നു നിലത്തോട്ടു പോരാതിരിക്കാന് റബര് ബാന്റിട്ടിരുന്ന ഞാന് . അതെല്ലാം പോയില്ലേ......</span><br />
<div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കാലം മാറി, പുതിയ സ്വിഫ്ടിനു പുറകില് വാലുവെച്ചു ഡിസയര് ആക്കി, ഇന്ടിക്കാ കാറിനും കുണ്ടി ഫിറ്റ് ചെയ്ത് ഇന്ഡിഗോ ആക്കി. കാലത്തിന്റെ തികവില് എനിക്കും റബര് ബാന്റില്ലാതെ പാന്റും ജീന്സും എന്തിനു പറയുന്നു ബര്മുഡ വരെ ഇടാറായി. ഭാര്യ തുടരെ രണ്ടു പ്രസവിച്ചപ്പോള് എന്നാ പിന്നെ നീയും ഈ വയറിന്റെ സുഖം ഒന്നറിഞ്ഞോ എന്ന് ദൈവം വിചാരിച്ചതാവാം, അത്ഭുതം, എനിക്കും കുടവയര് വന്നു. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പണ്ട് മുതലേ മലയാളികള്ക്കും തമിഴന്മാര്ക്കും ഇത്തിരി വണ്ണമുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ ആയിരുന്നല്ലോ ഇഷ്ടം. അത് മനസിലാക്കിയിട്ടോ എന്തോ എന്റെ ഭാര്യയും ഇത്തിരി വണ്ണം വെച്ചു. കുറക്കാന് പറ്റുമോ നമ്മള് ആണുങ്ങള്ക്ക്? ഞാനും അങ്ങ് തകര്ത്തു. ഇത്തിരി കൊളസ്ട്രോള് ഒക്കെ വന്നെങ്കിലെന്താ എനിക്ക് ഭാര്യയുടെ മുമ്പില് പിടിച്ചു നില്ക്കാറായി. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ചുമ്മാ പയറുപോലെ ഏതു മരത്തേലും വലിഞ്ഞു കയറിയിരുന്ന എനിക്ക് ഇപ്പോള് ഒരു കയറ്റം പോലും കയറാന് മേലന്നായി. ഉരഞ്ഞുരഞ്ഞു ജീന്സിന്റെ വരെ തുടഭാഗം തേഞ്ഞു തീരുന്നു. രണ്ടു നാഴി അരിയുടെ ചോറുണ്ട് കഴിയുമ്പോള് പോലും അധ്വാന ഭാരത്താല് കിതയ്ക്കുന്നു, എന്തിനാ അധികം പറയുന്നേ, മര്യാദക്കൊന്നു ശ്വാസം വലിച്ചാല് മടുക്കും, അത് കാരണം രാത്രിക്ക് മടുത്തു ശ്വാസം നിന്ന് പോകാതിരിക്കാനായി ജനറേറ്റര് വച്ചിരിക്കുകയാ....കൂര്ക്കം....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അവസാനം ടീവീ യില് വാവ്.... എന്നും പറഞ്ഞു മാദാമ്മയും സായിപ്പും മലയാളത്തില് വിവരിക്കുന്ന വണ്ണം കുറയ്ക്കുന്ന യന്ത്രം ഒക്കെ കണ്ടപ്പോള് ഭാര്യ പറഞ്ഞു, നമ്മള്ക്കും വണ്ണം ഒക്കെ ഒന്ന് കുറക്കേണ്ടേ?</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പിന്നേ..... വേണം, നമ്മള്ക്ക് വീണ്ടും മുന്തിരി തോപ്പുകളില് രാപാര്ക്കാം, ആട്ടിന് കുട്ടികളുടെ (മാന് പേട ഒക്കെ ഇപ്പോള് എവിടെ കിട്ടാനാ) കൂടെ ഓടിക്കളിക്കാം, ഒന്നുമില്ലേലും തുടയുരയാതെ ഇത്തിരി സൊറ പറഞ്ഞു നടക്കുകയെന്കിലും ചെയ്യാമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞങ്ങള് മെലിയാന് തീരുമാനിച്ചു.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നാളെ രാവിലെ നാലുമണിക്ക് തന്നെ വിളിച്ചു എണീല്പ്പിക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന് കിടന്നു. എങ്ങനെയാ, വല്ലോ സാധനവും വാങ്ങണ്ടേ എക്സര്സൈസ് ചെയ്യാന് എന്ന് പ്രിയതമ. നീ വിളിക്കെടീ പെണ്ണെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന് ജനറേറ്റര് ഓണ് ചെയ്തു.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">രാവിലെ നാലുമണിക്ക് എണീറ്റ് ഇവരെ രണ്ടുപേരേം ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടാല് ഇത്രയും നാള് ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിയതെല്ലാം വൃഥാവില് ആകുമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു കോക്കു (ഇളയ സന്താനം) മൂന്നെ മുക്കാലിനു തന്നെ എണീറ്റു. അടുത്ത സന്തതി ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള പ്രകൃതിയുടെ ഗര്ഭനിരോധന മാര്ഗ്ഗം ആണ് അവന് . </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എന്തായാലും അവനെ പറ്റിച്ചു ഞങ്ങള് പഠനമുറിയില് എത്തി. ഞാന് പതുക്കെ ലാപ് ടോപ് ഓണ് ചെയ്തു ഒരു സിഡി അതില് ഇട്ടു. ഇതിയാന് രാവിലെ എന്നാത്തിന്റെ സൂക്കേടാ എന്നാ സംശയത്തില് അവള് എന്നെ നോക്കി. ഞാന് പറഞ്ഞു ഇത് യോഗായുടെ സിഡി ആണ്. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പ്രകൃതി രമണീയമായ ആലപ്പുഴയുടെ തീരത്തിരുന്നു ശില്പാ ഷെട്ടി യോഗാ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഞാന് ആത്മാര്ഥമായി ശില്പ്പ ഷെട്ടിയെ നോക്കി പഠിക്കാന് ശ്രമിച്ചു. എന്റെ ഭയങ്കരമായ ശ്രദ്ധ കണ്ടപ്പോള് ഭാര്യക്ക് അതത്ര ഇഷ്ടപെട്ടില്ല. അല്ലേലും ഒരു പട്ടിക്ക് വേറൊരു പട്ടിയെ കാണരുതല്ലോ. നമ്മക്ക് വല്ല എക്സര്സൈസും ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു അവള് സ്കൂളിലെ ഡ്രില് പീരിയഡില് ചെയ്തിരുന്ന കൈ കറക്കല് ഒക്കെ ചെയ്തു. പഴയ കരാട്ടെ കുംഫൂ ഗുരുക്കളേയും ബ്രൂസ് ലീ ബാബു ആന്റണി തുടങ്ങിയ വീരന്മാരെയും മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച് ഞാന് അവളെ നല്ല എക്സര്സൈസുകള് പഠിപ്പിക്കുകയും സ്വയം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പഠനമുറിയില് വെളിച്ചം കണ്ടു അമ്മ അടുക്കളയില് പോയി ഒരു കട്ടന് ഒക്കെ അനത്തി. ഈ വയസാന് കാലത്തും വെളുപ്പിനെ കുത്തിയിരുന്നു പഠിക്കുന്ന മകന് ഒരു ഗ്ലാസ് കട്ടനുമായി ചാരിയിട്ടിരുന്ന വാതില് തുറന്നു അമ്മ. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">വയറു കുറക്കാനുള്ള എക്സര്സൈസ് കട്ടിലില് കിടന്നു ചെയ്തിട്ട് കിതച്ചു കിടക്കുന്ന എന്നെയും ഭാര്യയേയും കണ്ടു അമ്മ ഞെട്ടി. കിതപ്പോടെ ഞാനും ഭാര്യയും ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു ഞങ്ങള് രാവിലെ ഇത്തിരി എക്സര്സൈസ് ചെയ്യുവാ...... </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഉവ്വ ഉവ്വ..... കൊച്ചു വെളുപ്പാന് കാലത്ത് കട്ടിലില് മലന്നു കിടന്നല്ലേ എക്സര്സൈസ് ചെയ്യുന്നേ.....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-7471634083778148819?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dhUcAYKG6WbXef1Qks9QmbHiM3g/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dhUcAYKG6WbXef1Qks9QmbHiM3g/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dhUcAYKG6WbXef1Qks9QmbHiM3g/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dhUcAYKG6WbXef1Qks9QmbHiM3g/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/GBNE2kp4Ffc" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com8http://pothachan.blogspot.com/2011/02/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-4694186649442920472011-01-31T16:22:00.002+05:302011-02-02T16:17:00.610+05:302011-02-02T16:17:00.610+05:30ചിന്താവിഷ്ടനായ വാഴക്കാവരയന്<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കുറച്ചു നാളുകളായി പഠനം ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു തേരാ പാരാ നടക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇടയ്ക്കു ബാംഗ്ലൂര് പോകുന്നു, തിരിച്ചു വരുന്നു അങ്ങനെ ആകെ കോലാഹലങ്ങള്. പറയാന് എല്ലാവര്ക്കും എളുപ്പമാ..ഞാന് ഈ വയസാന് കാലത്ത് </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എങ്ങനെ സമാധാനമായി പഠിക്കും?</span></span><br />
<span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span><br />
<div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കുറച്ചു ദിവസമായി നാട്ടിലാണ് ഇപ്പോള്. രാവിലെ ഒരു പത്തുമണി ആകുമ്പോള് എണീക്കും, അപ്പോഴേക്കും ഭാര്യ പിള്ളേരെ ഒക്കെ ഒരുക്കി പ്ലേ സ്കൂളിലും അവള് ജാവാ പഠിക്കാനും പോകും. പിന്നെ പതുക്കെ കുളിയും ജപവും, മലാശയത്തിനു ആശ്വാസവും ആമാശയത്തിനു പണിയും കൊടുത്ത് പതുക്കെ ഇനിയെന്ത് എന്നാലോചിക്കും. ടീ വീ യില് ആണെങ്കില് ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഹൈലൈറ്റ്സ് അല്ലെങ്കില് ഇംഗ്ലീഷ് പ്രീമിയര് ലീഗ്. അതൊന്നുമില്ലെന്കില് സിനിമാ, കോമഡി അങ്ങനെ എന്തേലും. അമ്മയും കൂടി പുറത്തു പോകുവാണേല് എഫ് ടീ വീ. അത് മടുക്കുമ്പോള് ഇമെയില് നോക്കും. പിന്നെ ഫേസ് ബുക്ക് ഓര്ക്കുട്ട് അങ്ങനെ എല്ലാം. അതിനകത്തൊന്നും പിന്നെ കുരുത്തക്കേട് നടക്കില്ല, എല്ലാരും കാണില്ലേ? ഇനി ഒരു കള്ള ഐ ഡി ഉണ്ടാക്കണം, പക്ഷെ ഇതാണ് എന്റെ കള്ള </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഐ ഡി എന്ന് എങ്ങനെ ആള്ക്കാരോട് പറയും? അതൊക്കെപോട്ടെ.</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> അങ്ങനെ ഉച്ചയാകും, പിന്നെയും ആമാശയത്തിനിട്ടു പണി കൊടുക്കും. പാവം ഞാന് ആമാശയത്തിനു മാത്രം എക്സര് സൈസ് കൊടുത്ത് വയറിനു മസില് കയറി കയറി കക്ഷം വരെ ആയി. ജിമ്മില് പോയി ടംബില്സ് അടിച്ച് മസിലും വിംഗ്സും കാരണം കക്ഷത്തില് കുരു വന്ന പിള്ളേരെ പോലെ. </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഉച്ച കഴിയുമ്പോള് ഭാര്യ വരും. പിന്നെ അവള് കാച്ചിയ എണ്ണയോ വല്ല മുല്ലപ്പൂവോ ചൂടിയിട്ടുണ്ടെങ്കില് പിന്നെ ഒരു എക്സര്സൈസ്, അതില്ലെങ്കില് വെറുതെ വീണ്ടും ഒരു വിശ്രമം. പിന്നെ പിള്ളേര് വരുന്നു, അവരുമായി സാറ്റു കളി, കുടു കുടു, വല്ല മരത്തിലോ മുരിക്കിലോ വല്ലോം കയറുക അങ്ങനെ പലവക. വൈകിട്ട് പൈകക്ക് പോയി ചുമ കോര വലി വാതമെന്നു പറയുന്ന പോലെ മുറുക്ക് വലി കുടി വെടി. ഇതിനിടക്ക് ഞാനെങ്ങനെ പഠിക്കാനാ...? </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എല്ലാരും എന്നെ കൊണ്ട് മടുത്തു. അവസാനം കുട്ടപ്പായിയും ടോമിച്ചനും റെജിയും കൂടി എന്നെ ഒരു ധ്യാനത്തിന് പോകാന് നിര്ബന്ധിച്ചു. ഒരു ഞായറാഴ്ചയും നിവൃത്തി ഉണ്ടെങ്കില് പള്ളീല് പോകാത്ത, കുമ്പസാരിച്ചിട്ടു പഞ്ചവല്സരങ്ങള് കഴിഞ്ഞ, മതങ്ങളെല്ലാം തന്നെ വെറും സംസ്കാരങ്ങളോ അല്ലെങ്കില് കുടുംബ കഥകളുടെ കൂടെ തത്വങ്ങള് ചേര്ന്നതോ ആണെന്ന വിശ്വാസം ഉള്ള ഞാന് ഇനി ധ്യാനത്തിന് പോയി കൈകൊട്ടി ഹല്ലേലൂയ പാടാനോ.. എന്റെ പട്ടി പോകും. പക്ഷെ അവര് പറഞ്ഞു, മകനെ ഇത് വേറെ ആണ്.</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">വാഗമണ്ണിലെ കുരിശുമല ആശ്രമം. അവിടെ കുറച്ചു സന്യാസികള് ആണ് ഉള്ളത്. നഗ്നപാദരായി കാഷായ വസ്ത്രവുമണിഞ്ഞു, എല്ല് മുറിയെ പണിത് പക്ഷെ പല്ലുമുറിയാതെ മാത്രം തിന്ന്, പച്ചക്കറികളും കായ്കനികളും മറ്റു കിഴങ്ങ് പയറുവര്ഗ്ഗങ്ങളും എല്ലാം അവിടെ തന്നെ കൃഷി ചെയ്തു, പ്രകൃതിയുമായി ഇണങ്ങി ജീവിക്കുന്നവര്. ഭാരതീയ രീതികളുമായി ചേര്ന്ന് പോകുന്നവര്. അവിടെ പോകുക, മര്യാദക്കിരുന്നു പഠിക്കുക, ആവശ്യത്തിന് മാലിന്യമില്ലാത്ത </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നല്ല </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, അങ്ങനെ ഒരു ചിട്ടയാകുക. ഞാന് നോക്കിയപ്പോള് കുഴപ്പമില്ല.</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ടീ വീ ഇല്ല, പത്ര മാസികകള് ഇല്ല, പുറം ലോകവുമായി അവിടുത്തെ സന്യാസികള്ക്ക് പോലും പരിമിതമായ ബന്ധം മാത്രം. ഫോണും കാര്യങ്ങളും ഒന്നോ രണ്ടോ പേര് മാത്രം ബിസിനസ് (പാല് കച്ചവടം) കാര്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കും. കൊള്ളാം, മറ്റു തടസങ്ങള് ഒന്നുമില്ലാതെ പഠിക്കാന് പറ്റിയ സ്ഥലം. </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഇറച്ചിയും മീനും മുട്ടയും ഇല്ലാതെ വിഷാംശം തീരെയിലാത്ത പച്ചക്കറികള് കഴിക്കുമ്പോള് വയറു ശുചിയാകും, ആമാശയത്തിന്റെ എക്സര്സൈസ് കുറയും, ദുര്മേദസ് കുറയും. അവിടുത്തെ തണുത്ത കാറ്റില് എന്റെ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പുകള് അലിഞ്ഞു തീരും, മലയോരങ്ങളിലെ പച്ചമരചില്ലകളില് ഉരുമ്മിയെത്തുന്ന ശുദ്ധ വായു നാസാരന്ധ്രങ്ങള് വഴി ശ്വാസകോശത്തിലെത്തി രക്തത്തില് അലിഞ്ഞു ചേര്ന്ന് വിറ്റാമിന് ഇറു വരെയായി കിഡ്നി കാണാതെ കശേരുക്കളില് എത്തും. അങ്ങനെ ഞാന് ആരോഗ്യവാനാകും. പിന്നെ രാവിലെ എണീക്കുക, കാര്യങ്ങള് ഒക്കെ സ്വന്തമായി ചെയ്യുക, സന്യാസിമാരുടെ കൂടെ വല്ല പശൂനെ കറക്കാനോ കറിക്കരയാനോ കൂടുക, എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ബോറടിക്കുമ്പോള് പഠിക്കുക. എന്തായാലും കുറച്ചെങ്കിലും പഠിച്ചു പോകും എന്ന് മനസിലായി.</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഇനി അവിടെ പോയി എനിക്കെന്തെലും മാറ്റങ്ങള് സംഭവിച്ചാലോ? ന്യൂട്ടന്റെ തലയില് ആപ്പിള് വീണപോലെ, അല്ലെങ്കില് ബുദ്ധന് ബോധോദയം ഉണ്ടായ പോലെ !</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പന്നിയും പോത്തും തവളയും കോഴിയും മാക്ഡോണാള്ഡും കെ എഫ് സിയുമൊക്കെ കഴിച്ചിരുന്ന ഞാന് ഇനി അതൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് പയറും പരിപ്പും ഇലകളും പുല്ലും മാത്രം കഴിക്കുമോ?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ലകൊസ്റ്റെ, നൈക്കി തുടങ്ങി പട്ടിണി കിടന്നു വരെ വാങ്ങിയ ബ്രാന്ഡുകളും പിന്നെ നമ്മുടെ ചിരച്ചു കയറ്റി ഉടുക്കുന്ന സാദാ കൈലിമുണ്ട് വരെ മാറ്റി ഞാന് കാഷായ വസ്ത്രം അണിയുമോ?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ലതര് ഷൂ, ക്യാന്വാസ് ഷൂ, കൊവാടീസ് ചെരുപ്പ് തുടങ്ങി റബ്ബര് ചെരുപ്പ് വരെ ഞാന് ഉപേക്ഷിച്ച് നഗ്ന പാദനാകുമോ?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">റെമി മാര്ട്ടിന്, ഷിവാസ്, എം എച്ച്, സെലിബ്രേഷന്, ബിയര് തുടങ്ങി വാറ്റും പനംകള്ളും വരെ കുടിച്ചിരുന്ന ഞാന് ചൂടുവെള്ളവും കരിങ്ങാലി വെള്ളവും മാത്രം കുടിച്ചു കഴിയുമോ? ദൈവമേ അങ്ങനെ തോന്നാന് ഇടയാക്കരുതേ...</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ബീഡി സിഗരറ്റ് കഞ്ചാവ് തുടങ്ങി ഹാന്സും പാന് പരാഗും ഒക്കെ ഒഴിവാക്കി ഞാന് ജീരകവും കല്ക്കണ്ടവും വായിലിട്ടു നടക്കുമോ?</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">സെറ്റ് സാരിയും ഉടുത്തു ഈറനണിഞ്ഞു വരുന്ന എന്റെ പ്രിയതമയെ കാണുമ്പോള് </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഞാന് </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എങ്ങനെ..... ആഞ്ജനേയാ... കണ്ട്രോള് തരണേ....</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എല്ലാം പോട്ടെ സ്വന്തത്തിലുള്ളവരും വേണ്ടപെട്ടവരുമല്ലാതെയുള്ള ഏതു പെണ്ണിനെ കണ്ടാലും ഒന്ന് പൂശ്... ഛെ..പുണരാന് മോഹിക്കുന്ന ഞാന് എങ്ങനെ എല്ലാവരെയും സഹോദരിമാരായി കാണും?</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">താടി ഒക്കെ നീട്ടി ബിന് ലാദന്റെ കണക്ക് തിരിച്ചു വീട്ടില് ചെന്നാല് എന്റെ മക്കള് എന്ത് വിചാരിക്കും?</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഭാര്യ ബാഗും ഒക്കെ റെഡി ആക്കി കയ്യില് തന്നു. അമ്മ വന്നു നന്നായി വരട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു അനുഗ്രഹിച്ചു. ആ കണ്ണുകളില് അടുത്ത ആഴ്ച മുതല് പള്ളിയില് ഒക്കെ പോകുകയും വീട്ടില് ഇരുന്നു മുട്ടെക്കുത്തി അമ്പത്തിമൂന്നു മണി ജപം ചെല്ലുകയും ഹല്ലേലൂയ പാടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു മകനെ കാണാമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷ ഞാന് കണ്ടു.</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കെട്ടിപിടിച്ചു ഒരുമ്മയും ഞാന് കാത്തിരിക്കാം എന്ന ഡയലോഗും പിന്നെ ആരോഗ്യമൊക്കെ നോക്കി നടക്കണേ എന്നുള്ള ഉപദേശവുമായി ഭാര്യ. ചുമ്മാ എന്റെ പുറകെ മണത്തോണ്ട് നടക്കാതെ </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">മര്യാദക്ക് വല്ല ജോലിയും കണ്ടുപിടിച്ചു രണ്ടു ക്യാഷ് ഉണ്ടാക്കെടാ മടിയാ എന്നൊരു ധ്വനി ആ നോട്ടത്തില് ഉണ്ടായിരുന്നോ?... ഹേയ് കാണില്ല.</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ചാച്ച ഞങ്ങളെ കൂടാതെ എവിടെയോ പോകുകയാണ് എന്ന് മനസിലായി സങ്കടത്തോട് കൂടെ കറിയാച്ചന് ആന്ഡ് കോക്കു. ഇടക്കിടക്കൊക്കെ ഓരോ പോക്കുണ്ട്, ഇനി വേറെ വല്ല ഭാര്യേം പിള്ളേരും കാണുമോ എന്നാവും അവര് ചിന്തിച്ചത്. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഞാന് യാത്ര പറഞ്ഞു ആര് എക്സ് 100 സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു. അവന് എന്നെയും കൊണ്ട് പറക്കാന് കുതിച്ചു നിന്നു. എല്ലാവരും റ്റാറ്റാ തന്നു വിട്ടു. ഞാന് മുന്നോട്ടെടുത്തു...</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പുറകില് നിന്നും ഒരു വിളിക്ക് കാതോര്ത്ത് ഞാന് പിന്നെയും തിരിഞ്ഞു നോക്കി, അച്ഛാ അച്ഛാ പോകല്ലേ.. </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അച്ഛാ അച്ഛാ പോകല്ലേ.. </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എന്നൊരു വിളി</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">യെങ്ങാനും</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> കേള്ക്കുന്നുണ്ടോ?..... പിന്നെ കോപ്പാ... ചിന്താവിഷ്ടയായ ശ്യാമളയിലെ ശ്രീനിവാസന് ഒന്നും അല്ലല്ലോ ഞാന്.</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br />
</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">NB - ശേഷം ഒരു സന്യാസിയായില്ലെങ്കില്........</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Kartika, serif;"><br />
</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-469418664944292047?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/KREVXlWc4VO0mWSdMW5AVtJO_vU/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/KREVXlWc4VO0mWSdMW5AVtJO_vU/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/KREVXlWc4VO0mWSdMW5AVtJO_vU/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/KREVXlWc4VO0mWSdMW5AVtJO_vU/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/t1GnrA3Bdk4" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com6http://pothachan.blogspot.com/2011/01/blog-post_31.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-82392821978961324432011-01-17T22:18:00.002+05:302011-01-17T22:24:49.323+05:302011-01-17T22:24:49.323+05:30ഇന്ത്യ വേള്ഡ് കപ്പ് തോല്ക്കട്ടെ.....ഒരു ക്രിക്കറ്റ് ആരാധകനാണ് ഞാന്. ഇന്ത്യയേക്കാള് നന്നായി ഓസ്ട്രലിയ അല്ലെങ്കില് പാക്കിസ്ഥാന് കളിക്കുമ്പോള് അവര് ജയിക്കണം എന്നും വാസിം അക്രം, ഗില്ക്രിസ്റ്റ്, മാര്ക്ക് വോ തുടങ്ങിയ കളിക്കാരെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ശരാശരി ക്രിക്കറ്റ് ആരാധകന്. തനിക്ക് നേടാനാവാതെ പോയത് മക്കളിലൂടെ നേടാന് ക്രിക്കറ്റും ഫുട്ബോളും മക്കളെ പഠിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പ്രാരാബ്ദക്കാരന്.<br />
<br />
പക്ഷെ ഇന്ത്യന് ടീം തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇന്ത്യന് ടീമിലെ എനിക്ക് വ്യക്ക്തിപരമായി സ്വഭാവം ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരേ ഒരു കളിക്കാരന്, അതും ഒരു മലയാളി ആയത് കൊണ്ട് മാത്രം അങ്ങനെ ആയ ശ്രീ.... അദ്ദേഹം ടീമില് ഇല്ല.<br />
<br />
ഹര്ഭജന് സിംഗ്, സഹീര് ഖാന്, യവരാജ് സിംഗ്, രോഹിത് ശര്മ അങ്ങനെ വാ തുറന്നാല് എന്തേലും ചൂത്ത് എന്ന് മാത്രം പറയുന്ന സകല നാറികളും ടീമില് (രോഹിത് ഒഴിച്ച്). അപ്പോള് സ്വഭാവ ദൂഷ്യം മാത്രമാണോ ശ്രീയുടെ കുറ്റം? ഒരു മലയാളി, അല്ലെങ്കില് ഊപ്പ മദ്രാസി..... ബൌളിങ്ങിലെ മികവ് ആണെങ്കില് ഓരോ ബോളും കഴിഞ്ഞു പൊട്ടനെ പോലെ നോക്കി നില്ക്കുന്ന നെഹ്രയോ ഒരു സ്റ്റെപ് കയറിയാല് ആര്ക്കും അടിക്കാവുന്ന മുനാഫോ ചെയ്യുന്നതില് എന്ത് കൊണ്ടും മെച്ചമുള്ള ഒരു ബൌളര്. നോര്ത്ത് ഇന്ത്യന് ഡാഷ് മക്കളുടെ അഹങ്കാരത്തില് മുങ്ങിപോയ ഒരു നല്ല കളിക്കാരന്. ഇന്ന് വരെ ആരും ശ്രീ എന്നാ വ്യക്തിയെ അല്ലാതെ ശ്രീ എന്നാ കളിക്കാരനെ വില കുറച്ചിട്ടില്ല.<br />
<br />
സ്മിത്ത് ശ്രീശാന്തിനെ ചീത്ത പറഞ്ഞപ്പോള് സ്മിത്തിന്റെ കൂടെ നിന്ന ധോണി എന്നാ ക്യാപ്ടനെ ഞാന് വെറുക്കുന്നു. അവന് ഒരു ഇന്ത്യാക്കരനാണോ? നെഹ്രയെ ടീം ഇല് എടുക്കാനായി സ്വന്തം നാട്ടുകാരനെ ചതിച്ച ഒരുവന്. അത്രയ്ക്ക് മോശക്കാരനാണോ ശ്രീ..? എങ്കില് എന്ത് കൊണ്ട് അവനു ഇപ്പോളും ചില സമയം ടീമില് അവസരം കിട്ടുന്നു?<br />
<br />
ആശ്വിനായി ശ്രീകാന്തും നെഹ്രക്കായി ധോനിയും... പാവം ശ്രീക്കായി ഒരു പട്ടിയും ഇല്ല. കര്മ്മ ഫലമോ മലയാളി ജന്മ ദോഷമോ......? <br />
<br />
പാവം സച്ചിന്.. ഈ പ്രാവശ്യവും ലോക കപ്പ് എന്ന സ്വപ്നം നടക്കില്ല..... ഒരു ശാപം എന്ന പോലെ...നാനാത്വത്തില് ഏകത്വം ഇന്ത്യയുടെ മുദ്ര....... അതിനെതിരായ ഒന്നും നീതിയല്ല. മലയാളിയും മദ്രാസിയും ഇന്ത്യാക്കാരന് തന്നെ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-8239282197896132443?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_Y0ModWMIlRCa-aMsV4qIblZm7I/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_Y0ModWMIlRCa-aMsV4qIblZm7I/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_Y0ModWMIlRCa-aMsV4qIblZm7I/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_Y0ModWMIlRCa-aMsV4qIblZm7I/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/j36m75MTgZk" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com9http://pothachan.blogspot.com/2011/01/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-58472409583949781522011-01-10T13:44:00.004+05:302011-01-11T12:57:53.112+05:302011-01-11T12:57:53.112+05:30പൈകയിലും ബീവ്കോ....<pre style="word-wrap: break-word;"><b><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അങ്ങനെ പൈക എന്ന ചെറു പട്ടണത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നവും പ്രതീക്ഷയും ജനലക്ഷങ്ങളുടെ ചിരകാലാഭിലാക്ഷവുമായ അത് ഒരു ക്രിസ്തുമസ് പുതുവല്സര സമ്മാനമായി ഈ കഴിഞ്ഞ ഇരുപത്തിമൂന്നാം തീയതി സംഭവിച്ചു. പൈകക്കാര് വലിയ സഹോദര സ്നേഹികളും അയല്വക്ക സ്നേഹികളും ആയതിനാല് പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളായ വലിയകൊട്ടാരം, ചെങ്ങളം, വിളക്കുമാടം, എലിക്കുളം, കപ്പാട്, മഞ്ചക്കുഴി, കുരുവിക്കൂട്, പൂവരണി, ഇടമറ്റം എന്ന് തുടങ്ങി ഒരു വലിയ ചുറ്റളവിലുള്ള ജനങ്ങള്ക്ക് മുഴുവന് പുതുവര്ഷത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയായും രക്ഷകന്റെ ജനനം പോലെയും അത് പിറന്നു. അതേ ബീവ്കോയുടെ പുതിയ ഷോറൂം......
ഇരുപത്തി മൂന്നാം തീയതി രാത്രി ഏകദേശം എട്ടുമാണിയോടു കൂടി പാലാ രാജധാനിയില് ഇരുന്നു ഒരു സോഡാ നാരങ്ങവെള്ളം കൂട്ടുകാരന് മനീഷിന്റെ കൂടെ ഷെയര് ചെയ്തു നുണഞ്ഞു കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് ആണ് പൈകയില് നിന്നും കത്രിതൊമ്മന്റെ വിളി വന്നത്. "പോത്തച്ചാ... നമ്മുടെ മനീഷിന് ലോട്ടറിയടിച്ചു". ഞാന് ഞെട്ടി, ഞാനും മനീഷും അറിയാതെ മനീഷിന് ലോട്ടറിയോ? ഞാന് രൂക്ഷമായി മനീഷിനെ നോക്കി, കള്ളാ.. ലോട്ടറിയടിച്ച വിവരം പറയാനാണോ നീ എനിക്ക് ഈ സോഡാ നാരങ്ങവെള്ളം വാങ്ങി തരുന്നത്? അപ്പോള് എത്തി തൊമ്മന്റെ അടുത്ത ഡയലോഗ്... "മനീഷിന്റെ വീട്ടിലെക്കുള്ള വഴിയുടെ വാതുക്കല് പുതിയ ബീവ്കോ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു".</span></span></b></pre><pre style="word-wrap: break-word;"><b><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">
ബാക്കി വന്ന സോഡാ നാരങ്ങവെള്ളം അവിടെ വെച്ച് ഞങ്ങള് പൈകക്ക് പാഞ്ഞു. ചെല്ലുമ്പോള് ചുക്കിലി പിടിച്ചു കിടന്നു ചുവപ്പുങ്കല് പെട്രോള് പമ്പിന്റെ മുമ്പില് ജനസമുദ്രം. ഒരു ബോര്ഡ് പോലും ഇല്ല, ഉദ്ഘാടനം എന്ന ചടങ്ങില്ല, നിയന്ത്രിക്കാന് പോലീസോ പട്ടാളമോ ഇല്ല, എന്തിനു പറയുന്നു, ഒരിത്തിരി വെളിച്ചം പോയിട്ട് ഷാപ്പിന്റെയോ ബാറിന്റെയോ മണം പോലും ഇല്ല. എന്നിട്ടും അച്ചടക്കത്തോട് കൂടി, അക്ഷമരായി അവര് ക്യു നിന്നു. ആദ്യരാത്രിയില് പാലുമായി വരുന്ന ഭാര്യയെ കാത്ത് കട്ടിലില് നഖം ചൊറിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മണവാളനെപോലെ, അല്ലെങ്കില് കല്യാണത്തിനു പെണ്ണും ചെറുക്കനും മധുരം വെച്ചിട്ട് സദ്യ തുടങ്ങാന് കാത്തിരിക്കുന്ന അതിഥികളെ പോലെ നീളം കൂടിയ ക്യു മീനച്ചിലാറിനെ പോലെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു നിന്നു. പൈകക്കാര് ഇന്ന് വരെ കാണാത്തവര് കേള്ക്കാത്തവര് എല്ലാം വിനയപുരസരം പൈകയുടെ മണ്ണില് താമര വരച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു.
എന്റെ മകന് വേള്ഡ്കപ്പിന് സെഞ്ചുറി അടിക്കുന്നത് സ്റ്റേഡിയത്തില് നോക്കി നില്ക്കുന്നത് പോലെ ഞാന് അവിടെ നോക്കി നിന്നു. മനീഷിന്റെ കണ്ണില് കൂടി ആനന്ദാശ്രുക്കള് പൊഴിഞ്ഞു വീണു, ആദ്യ കളത്രത്തിന്റെ ജനന സമയത്ത് പോലും അവന്റെ കണ്ണില് ഇത്ര നീര് പൊടിഞ്ഞിട്ടില്ല. അപ്പോളേക്കും ആദ്യ പത്തുപേരില് ഒരാളായി മദ്യം വാങ്ങാന് സാധിച്ച ക്ണാപ്പന് രമേശ് ലോകകപ്പുമായി ഇന്ത്യയിലെത്തിയ കപിലിനെ പോലെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നു.
ബീവ്കോ പൈകയില് തുടങ്ങാന് സാധ്യത ഉണ്ട് എന്നറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും എന്നാണു ദിവസം എന്നോ എത്ര മണിക്കാനെന്നോ എവിടെയാണെന്നോ ആര്ക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. മദ്യവിരുദ്ധ സമിതിയുടെ ഇടപെടീല് ഉണ്ടാവാന് സാധ്യതയുള്ളത് കൊണ്ട് കാര്യങ്ങള് എല്ലാം രഹസ്യമായിരുന്നു. രമേശന് ഓട്ടോയില് കപ്പാട് എന്നാ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴിക്കാണ് അവിടെ നിന്നും ഒരു ഓട്ടോക്കാരന് പൈകയില് ഏഴുമണിക്ക് ബീവറേജസ് കോര്പറേഷന് തുടങ്ങുന്നു എന്നാ രഹസ്യ വിവരം കിട്ടി പൈകക്ക് വരുന്നത് കണ്ടത്. ക്ണാപ്പന് രമേശ് വാച്ചില് നോക്കി, സമയം ആറര. പിന്നെ ഒട്ടും അമാന്തിച്ചില്ല, വണ്ടിയില് ഇരുന്ന അമ്മച്ചിയോടും കൊച്ചു മകളോടും വേണേല് ഇവിടെ ഇറങ്ങിക്കോ ഇല്ലേല് പൈകക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ട് പോയി ബിവറേജസില് ഇറക്കിവിടും എന്ന് പറഞ്ഞു ഇറക്കിവിട്ടു ഒറ്റ പാച്ചില് ആയിരുന്നു. പൈകയില് എത്തിയപോള് കൃത്യം ഏഴുമണി, മുന്പില് വെറും ഒന്പതു പേര് മാത്രം. പത്തമാനായി ഒരു കുപ്പി ഓ സി ആര് വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ പന്ത്രണ്ടു പേരെ വിളിച്ചറിയിച്ചു. കുപ്പിയുമായി തിരിച്ചിറങ്ങിയപോള് ക്യു നൂറിനു മുകളില് എത്തിയിരുന്നത്രേ. വിലവിവര പട്ടികയില്ല, പൊതിഞ്ഞു കൊടുക്കാന് പേപ്പര് പോലുമില്ല എന്നിട്ടും എല്ലാം സഹിച്ച് വേദനിക്കുന്ന മദ്യപാനികള് അവിടെ കാത്തു നിന്നു.
അടുത്തുള്ള വീട്ടുകാര് അവിടെ സോഡയും പുഴുങ്ങിയ മൊട്ടയും വില്കുന്നതിനെ കുറിച്ചു ചര്ച്ച ചെയ്തപ്പോള് പൈകയുടെ തെക്ക് ഭാഗത്തുള്ളവരില് ചിലര് എനിക്കുപിറക്കാതെ പോയ മകനെ എന്ന പോലെ അവിടെ നോക്കി നിന്നു. ഓട്ടോക്കാര് ഇവിടേയ്ക്ക് ഓട്ടോ സ്റ്റാന്റ് മാറ്റുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചപോള് ഐ എന് ടി യു ഡി യും സി ഐ ടി യു ഉം ഓഫീസ് ഇവിടേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു. മുദ്രാവാക്യങ്ങള് അവര് മനസ്സില് മാറ്റിയെഴുതി, "തോല്പ്പിക്കും തോപ്പിക്കും ചാലക്കുടിയെ തോപ്പിക്കും". എന്തിനു പറയുന്നു കെ എം എസ് കാര് പമ്പ് പോലും അവിടേക്ക് മാറ്റിയാലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു.
കേട്ടവര് കേട്ടവര് പൈകയിലേക്ക് പാഞ്ഞു. പാലായിലെക്കാളും പത്തു രൂപ വിലക്കുറവ് ഉണ്ടെന്നും പുതിയ കടയായത് കാരണം ഇവിടെ വ്യാജന് ഉണ്ടാവില്ലെന്നും നല്ല പ്രചരണം ആദ്യം തന്നെ വന്നു. ഇതിനകം തന്നെ മര്ച്ചന്റ് അസോസിയേഷന് പ്രസിഡണ്ട് കുറുക്കന്തൂക്കില് സിബി തന്റെ വണ്ടിയില് വന്നു അവിടെ അഭിമാനത്തോട് കൂടി ഇറങ്ങിനിന്നു. തൊള്ളായിരത്തി എണ്പത്തെട്ടിലെ സമരം കാരണം വളര്ച്ച മുരടിച്ച പൈകയുടെ ഉയര്ച്ച ഇനി ആരംഭിക്കുന്നു എന്നാണു സിബിയുടെ അവകാശം. തന്റെ രണ്ടു വര്ഷത്തെ ശ്രമഫലം ആണ് ഈ ബീവ്കോ, ഇനി പൈകയിലെക്കുള്ള ജനങ്ങളുടെ ഒഴുക്ക് കൂടും, അത് വഴി എല്ലാ ബിസിനസിനും ഇത് മാറ്റം വരുത്തും. റബര് വില്ക്കാനുള്ളവര് ഇനി പൈകക്ക് വരും, ഷീറ്റിന്റെ വില വീട്ടിലേക്കും ഒട്ടുപാലിന്റെത് ബീവ് കോയിലെക്കും. അങ്ങനെ അരി, പലചരക്ക്, അടക്ക, കൊക്കോ, കുരുമുളക് തുടങ്ങി സോഡാ, ബീഡി, കടിപിടി അങ്ങനെ എല്ലാത്തിനും പൈകയില് ഇനി മാര്ക്കറ്റ് ആകും. അങ്ങനെ പൈകയുടെ മാറ്റത്തിന് കാരണക്കാരനായ ഒരാളായി ജനങ്ങള് തന്നെ വാഴ്ത്തും എന്ന പ്രതീക്ഷയുമായി സിബി കുളിരണിഞ്ഞു നിന്നു. ഭാവിയില് ചിലപ്പോള് വിജയ് മല്ലിയ ഒരു കൊച്ചു മോഡലിനെ എങ്കിലും തനിക്ക് സമ്മാനമായി നല്കിയാലോ എന്ന ഒരു കൊച്ചു സ്വപ്നവും സിബി കാണാതിരുന്നില്ല.
നോയമ്പുവീടലും അതിന്റെ ക്ഷീണവും ഒക്കെയായി ക്രിസ്തുമസിന്റെ അന്ന് വൈകുന്നേരം വരെ പൈകക്ക് ഇറങ്ങാന് പറ്റിയില്ല. ഒരു നാലുമാണിയോടു കൂടി പൈകയിലെത്തിയപോള് ഉണ്ണിയേശുവിന്റെ ജനനമോ കരുണാകരന്റെ മരണമോ ഒന്നും അല്ല പൈകയിലെ ജനങ്ങളുടെ വിഷയം. ബീവറേജ് കാരുടെ ചതിയെക്കുറിച്ചാണ് അവര് സംസാരിക്കുന്നത്.ശരാശരി രണ്ടു ലക്ഷം രൂപയുടെ വില്പനയെ അവര് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ, അതിനാല് എട്ടു ലക്ഷം രൂപയുടെ സെയില് വന്നപ്പോള് സ്റ്റോക്ക് തീര്ന്നത്രേ. ചാലക്കുടിയും കരുനാഗപ്പള്ളിയെയും തോല്പ്പിക്കാനായി കച്ചകെട്ടി ഇറങ്ങിയ പൈകക്കാര്ക്കിട്ടു ബീവ്കോ കാണിച്ച വലിയ ചതി ആയിപ്പോയി അത്. സംവിധായകന് ജോഷി എന്നെ പറ്റിച്ചു എന്ന് കോട്ടയം കുഞ്ഞച്ചനില് മമ്മൂട്ടി പറയുന്നപോലെ പൈകക്കാര് പറഞ്ഞു.
അവിടെ ബാക്കി ഇരിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും ഒരു കുപ്പി വാങ്ങിയില്ലേല് ഇനിയും പാലായ്ക്ക് പോകേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നോര്ത്ത് നേരെ ബീവ്കോ യെ ലക്ഷ്യമാക്കി വണ്ടി വിട്ടു. പാലായ്ക്ക് പോകേണ്ടി വരും എന്നതിനേക്കാള് കൂടുതല് പ്രശ്നം പൈകയില് നിന്ന വരുന്നത് എന്നറിഞ്ഞാല് പാലായില് നിന്നും ചിലപ്പോള് കുപ്പി തരില്ല. ഇന്നലെ മൊന്ത രാജേഷ് പാലായില് ഒരു കുപ്പി റം വാങ്ങാന് ക്യൂ നില്ക്കുന്നു. ബില്ലടിക്കാന് നേരം ഒരു അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ട കൊടുത്തപ്പോള് ക്യാഷറിനു ചില്ലറ വേണം. അണ്ടര്വയറിന്റെ പോക്കറ്റില് വരെ തപ്പിയെങ്കിലും കിട്ടാത്തെ ചില്ലറയുമായി വിഷമിച്ചു നിന്ന രാജേഷിനു പുറകില് നിന്നും ഒരു വിളി. "ഡാ മോന്തേ...." മൊന്ത നിന്റെ തന്ത എന്ന് പറയാനായി നാക്കെടുത്ത രാജേഷ് കണ്ടത് തന്റെ അളിയന് പാലാക്കാരന് തുണ്ട് ശശിയെ. "നീയെന്നാ ഡാഷാനാ ഇവിടുന്നു വാങ്ങുന്നെ , നിന്റെ പൈകയില് ബീവറേജസ് തുടങ്ങിയത് അറിഞ്ഞില്ലേ?" പോടാ തുണ്ടേ സത്യമാണോ നീ പറയുന്നേ എന്ന് മൊന്ത. നീ പുല്ലു പോലെ ആ പൈസയും വാങ്ങി പൈകക്ക് ചെല്ലെട എന്ന് തുണ്ട്.
പിന്നെ അവിടെ മൊന്തയുടെ ഒരു പ്രകടനം ആയിരുന്നു. ഡാ പുന്നാര മോനെ, നിനക്ക് ചില്ലറ വേണം അല്ലേടാ... കച്ചവടം നടത്താന് ഇരിക്കുന്നവന് ചില്ലറ പോലും ഇല്ലാതെ പിന്നെ എന്നാ മൂ.... നാ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത്? നിന്റെ ഒരു കോപ്പും ഇനി വേണ്ട, നിന്നെയെങ്ങാനും പൈക ഭാഗത്ത് കണ്ടാല് കാച്ചിക്കളയും എന്നൊക്കെ വെല്ലുവിളിചിട്ട് ക്യാഷ് കൊടുക്കുന്ന പൊത്തിലൂടെ ക്യാഷരിന്റെ താടിക്കിട്ടു ഒന്ന് തോണ്ടുകയും ചെയ്തിട്ടാണ് മൊന്ത പോന്നത്. ഇനി പാലാക്കാര്ക്ക് നമ്മള് പൈക കാരന് ആണെന്ന് മനസിലായാലോ...
ഇന്ന് വൈകിട്ടാണെന്കില് രണ്ടു അളിയന്മാരും വരുന്നുണ്ട്. പണ്ടാണെങ്കില് അവര് വരുന്ന വഴി കുപ്പിയും കൊണ്ട് വന്നേനെ, ഇനിയിപോള് പൈകയില് ഉള്ളത് കാരണം ഞാന് തന്നെ പോയി വാങ്ങേണ്ടി വരും. അവര് വരുന്നതിനു മുമ്പ് വാങ്ങിയില്ലേല് അവര്ക്ക് കുപ്പി ഏതാണെന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാന് ഒരു അവസരം കൂടി ഞാന് കൊടുക്കേണ്ടിവരും, പൈസാ അവരുടെ കയ്യില് നിന്ന് വാങ്ങാന് പറ്റുമോ? കോ..കം പുരപ്പുറത്തു തന്നെ ഉണ്ട് ഇപ്പോളും. കുപ്പികള് കുറവാണെങ്കിലും ക്യൂ ഒരു കുറവും ഇല്ല. കുട്ടപ്പായി ഉള്ളത് കൊണ്ടും കുട്ടപ്പായിക്ക് നല്ല തണ്ടും തടിയും ഉള്ളത് കൊണ്ടും ക്യു ഒന്നും നില്ക്കാതെ നേരെ ചെന്ന് രണ്ടു ഫുള് വാങ്ങി. ഒരെണ്ണം വീട്ടില് കൊണ്ട് പോയി വെച്ച് രണ്ടാമത്തേത് പൊട്ടിച്ചു അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് കുട്ടപ്പായിക്ക് ഒരാഗ്രഹം. നമുക്കവിടെ പോയി കാഴ്ചകള് കണ്ടാലോ എന്ന്, ശരിയാ... ഒത്തിരി കാലമായി മിസ് ആയിരിക്കുന്ന പലരെയും ഒരു പക്ഷെ കാണാന് ഒരു അവസരം ആയിരിക്കും ഇത്.
ഇനിയൊന്നും കാണാന് എനിക്ക് വയ്യേ എന്ന് പറഞ്ഞു സൂര്യന് മനീഷിന്റെ വീടിന്റെ പുറകില് പോയി പാത്തിരുന്നു. ത്രിസന്ധ്യാ സമയത്താണ് ഇഴജന്തുക്കളും സാത്താനുമൊക്കെ ഇറങ്ങുന്നത് എന്ന് പണ്ട് കാര്ന്നവന്മാര് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് അന്വര്ഥമാക്കികൊണ്ട് ചിലരൊക്കെ ഇഴഞ്ഞു തുടങ്ങി, ചിലരുടെ നാക്ക് കാല് തുടങ്ങിയ അവയവങ്ങളും. ഇനി സാത്താനാകാന് അധികം സമയം വേണ്ടായിരിക്കും. ഇരുട്ടിന്റെ മറവു പറ്റി കുപ്പിവാങ്ങാന് വന്നവരുടെ നീളം കൂടി, പൈകപ്പെരുന്നാളിനു പോലും ഇല്ലാത്ത തിരക്ക്.
അതാ വെടിക്കുരു ജോക്കുട്ടന് അവിടെ ഒരു പോസ്റ്റില് പിടിച്ചു ഒരു സിഗരറ്റും വലിച്ചുകൊണ്ട് എന്തോ ആലോചിച്ചു നില്ക്കുന്നു. അവനെ പത്താം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. ബാംഗലുരില് പീടീസിയും പിന്നെ ഏതാണ്ടൊക്കെ കോപ്പും പഠിച്ചു ഇപ്പോള് അമേരിക്കയിലോ ആസ്ത്രെലിയായിലോ ആണെന്നറിയാം. വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം കാണാന് സാധിച്ച സന്തോഷത്തോടെ ഞാന് ഓടിച്ചെന്നു. ഞങ്ങള് കെട്ടിപിടിച്ചു, ആറാം ക്ലാസില് വെച്ച് ചക്കക്കുരു തോരന് കഴിച്ചിട്ടിരുന്ന ഒരു മധ്യാഹ്നത്തില് അവനു പറ്റിയ അബദ്ധത്തെ വെടിക്കുരു എന്ന രണ്ടാം പേരാക്കിയ എന്നെ അവന് എങ്ങനെ മറക്കാന്. അവന്റെ കണ്ണില് നിന്നും ആനന്ദാശ്രു (വെടിക്കുരുവാശ്രു) വന്നു, ഒരു പെഗ് അവനും ഒഴിച്ചു ഞങ്ങള്.
കുടുംബ കളത്ര വേല വിശേഷങ്ങള് ഒക്കെ കൈമാറി. നീ പഴയതിലും സുന്ദരനായി എന്ന് അവന്, നീ ഇപ്പോളും ചക്കക്കുരു കൂട്ടാരുണ്ടോ എന്ന് ഞാന്, അങ്ങനെ പെഗ്ഗിന്റെ എണ്ണം ശ്ശി കൂടി. അവസാനം അവന് എന്നോട് പറഞ്ഞു. "അളിയാ പോത്തശ്ഷാ... നീ എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കണം" അതിനെന്നാടാ ചക്കരെ.. നീ പറ എന്ന് ഞാന്. പക്ഷെ ഇവനെ കൊണ്ട് പോയി വീട്ടില് വിടുന്നതും വാതില് തുറക്കുന്ന ഭാര്യയോ അല്ലെങ്കില് അവന്റെ അമ്മയോ എന്നെ ഒരു നല്ല സമരിയാക്കാരനെ പോലെ നോക്കി മനസ്സില് സുകൃതജപം ചൊല്ലുന്നതും ഒന്ന് മനസ്സില് മിന്നി. ഒരു മദ്യപനെ അവന്റെ വീട്ടില് കൊണ്ട് പോയി വിടുന്നതും ഒരു വേശ്യ നമ്മളെ ഓട്ടോ പിടിച്ചു ആശുപത്രിയില് കൊണ്ട് പോകുന്നതും ഒരു പോലെയാണെന്ന് ആരോ ഒരു മഹാന് പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വെടിക്കുരു തുടര്ന്നു. "എടാ... ഞാന് വന്നത് കാറിലാണോ അതോ ബൈക്കിലാണോ എന്ന് ഞാന് മറന്നു പോയി, ഒന്ന് സഹായിക്കെടാ..." സന്തോഷത്തോടെ സമാധാനത്തോടെ ഇരുന്ന കല്ലില് നിന്നും എണീക്കാന് തുടങ്ങിയപോള് അവന് സ്നേഹപൂര്വ്വം ഉപദേശിച്ചു, "എടാ കുനിയല്ലേ, പോക്കറ്റില് നിന്നും മൊബൈല് പോകും" ദൈവമേ.. അതൊക്കെ അവനു ഇപ്പോളും അറിയാം, പക്ഷെ ഇതു വണ്ടിയിലാ വന്നതെന്നറിയില്ല!
അവനെ ഒരു തരത്തില് വീട്ടില് വിട്ടു. അപ്പോള് അതാ കുട്ടപ്പായിയുടെ വീട്ടില് വേലക്ക് നില്ക്കുന്ന പാണ്ടിപയ്യന് കുപ്പിയുമായി വരുന്നു. കുട്ടപ്പായി പതുക്കെ മാറി. ഞങ്ങള് അവനെ വിളിച്ചു, "ഡേയ്.. ഇങ്കെ വാ.. എന്നാ തമ്പി.. വീട്ടിലെ വേലയെല്ലാം മുടിഞാച്ചാ...എന്ന് ഞങ്ങള്. എല്ലാം മുടിഞ്ഞു എന്നവന് മലയാളത്തില് പറഞ്ഞു. എന്നാ രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചോളാന് പറഞ്ഞു അവനോടും. അവന് ഒരു കല്ലില് ഇരുന്നു അടി തുടങ്ങി.
അമേരിക്കയില് നിന്നും ജോസി വിളിച്ചു. ക്രിസ്തുമസ് വിഷ് ഒക്കെ വളരെ വേഗം പൂര്ത്തിയാക്കി അവന് കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു. ബീവറേജസ് ഇരിക്കുന്നതിന്റെ എതിര്വശം ഞങ്ങള് ഇരുന്നു കള്ളുകുടിക്കുന്ന പറമ്പ് അവന്റെതാണ്. അതില് ഒരു ലോഡ്ജും കുറച്ചു കടയും പണിയുന്നതിനെ കുറിച്ച് തിരക്കാന് വിളിച്ചതാ. തെണ്ടിക്കൊക്കെ മര്യാദക്ക് വിഷ് പറഞ്ഞിട്ട് ചോദിച്ചാല് എന്താ കുഴപ്പം?
കുട്ടപ്പായി അതാ തിരിച്ചു വരുന്നു, ഞങ്ങള് പാണ്ടിയോടു നീ എന്നാ വീട്ടില് പോക്കോടാ എന്ന് പറഞ്ഞു. അവന് ഭയങ്കര ചിരി. എന്നാടാ എന്ന് ചോദിച്ചപോള് അവന് പറഞ്ഞു, ഞാന് ഇന്ന് അമ്മായെ പറ്റിച്ചു എന്ന്. എങ്ങനെയാടാ എന്ന് ഞങ്ങള്. ഞാന് ഇങ്ങോട്ട് പോരാന് ഇറങ്ങിയപ്പോള് അമ്മാ പറഞ്ഞു പശുവിന് തീറ്റ കൊടുക്കാന്. ഞാന് പറഞ്ഞു വയര് നറച്ചു പുല്ലു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്ന്. അവിടുന്ന് പുറത്തോട്ടു ഇറങ്ങിയപോള് പശു അമറി. എനിക്കറിയാം അമ്മാ വന്ത് പശുവിനെ നോക്കും എന്ന്. ഞാന് ഓടി പോയി ചെത്തി വെച്ചിരുന്ന കുറച്ചു പുല്ലെടുത്തു പശുവിന്റെ മുമ്പിലും ഇത്തിരി പശുവിന്റെ കുണ്ടിയിലും തിരുകി വെച്ചു. അമ്മാ വന്തപോള് ഞാന് പറഞ്ഞു പശു കൂടുതല് തിന്നിട്ടു പുല്ലു ദഹിക്കാതെ വരുന്നത് കണ്ടോ എന്ന്. പാവം അത് നിജം എന്ന് നിനച്ചേ....ഞങ്ങളും ചിരിച്ചു.
അങ്ങനെ നാട്ടുകാര് പല രീതിയില് പൈകക്ക് ഇറങ്ങി. കൂടം കാച്ചിക്കാനും ഇന്റര്നെറ്റ് നോക്കാനും എന്തിനു പറയുന്നു കുമ്പസാരിക്കാന് വരെ ആളുകള് പൈകക്ക് ഇറങ്ങി തുടങ്ങി.
അളിയന്മാര് ഒക്കെ വീട്ടില് വന്നു. ഞാന് വന്നു അവരുടെ കൂടെയും തുടങ്ങി. നീ ക്രിസ്തുമസിന് വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താട പിന്നെ വന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാന് പറഞ്ഞു പനിയായത് കാരണം മനീഷും മനുവും പറഞ്ഞു നീ തന്നെ അവിടെ നില്ക്കേണ്ട എന്ന്. അവര് നിര്ബന്ധിച്ചപോള് ഞാനും വിചാരിച്ചു ഇങ്ങോട്ട് പോന്നെക്കാം, പിള്ളേരുടെ ഒക്കെ കൂടെ ക്രിസ്തുമസ് ആഹോഷിക്കുകേം ചെയ്യാമല്ലോ. നീ എന്നാ തിരിച്ചു പോകുന്നത് എന്നായി അടുത്ത ചോദ്യം.
ഞാന് പറഞ്ഞു, ഇതൊക്കെയായാലും വന്നു. ഇനി പരീക്ഷ ജനുവരി അവസാനം എഴുതണം എന്നാ പ്ലാന്. അത് വരെ ഇവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചാലോ എന്നാലോചിക്കുവാ. പിള്ളേരും ഭാര്യയും പഠിക്കാന് പോകുന്ന കാരണം വീട്ടില് ശല്യമോന്നും ഇല്ലാതെ പഠിക്കാമല്ലോ.
ഭാര്യ കടക്കണ്ണിട്ടു നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ കുസൃതി, അവളുടെ സന്തോഷം എല്ലാം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അന്ന് വൈകിട്ട് എന്നെ സന്തോഷപൂര്വ്വം ഇറുക്കി പിടിച്ചു അവള് കിടന്നു. മദ്യത്തിന്റെ നേരിയ തരിപ്പിലും ഞങ്ങള് ഒന്നായി, ഞാന് പതുക്കെ നിദ്രയിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
ഇരുട്ടിലെവിടെയോ ഒരു കോഴി കൂവിയത് ഞാന് അര്ദ്ധനിദ്രയില് കേട്ട്. ഭാര്യ കുലുക്കി വിളിച്ചു എന്നെ. എന്താടീ ചക്കരേ എന്ന് ഞാന് ആ സമയത്തും വിളിച്ചു. അവള് എന്നോട് ചോദിച്ചു... അതെ... ശരിക്കും ഇവിവ്ടെ നില്ക്കുന്നത് പഠിക്കാനാണോ?
ഞാന് ചോദിച്ചു അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ.. ഞാന് പിന്നെ വേറെ എന്നാ കാണിക്കാനാ.. പിന്നെ കൂട്ടത്തില് നിന്റെയും മക്കളുടെം കൂടെ നില്ക്കുകേം ചെയ്യാമല്ലോ എന്ന ഒരു ദുരുദ്ദേശവും...ഞാന് ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചു.
അവളും ചിരിച്ചു...എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ഇന്നലെ മനീഷിന്റെ ഭാര്യ സാലി വിളിച്ചാരുന്നു.അപ്പോള് ഇവിടെ ബീവറേജസ് തുടങ്ങിയ കാര്യവും പറഞ്ഞു, അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ......
എന്റെ ചിരിക്ക് അത്ര ശോഭ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നെനിക്കും തോന്നി......</span></span></b></pre><pre style="white-space: pre-wrap; word-wrap: break-word;"></pre><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-5847240958394978152?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nVRimiAsu_4yA8lhrF-GRA-eJ9I/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nVRimiAsu_4yA8lhrF-GRA-eJ9I/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nVRimiAsu_4yA8lhrF-GRA-eJ9I/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nVRimiAsu_4yA8lhrF-GRA-eJ9I/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/0a7JJwONu6s" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com10http://pothachan.blogspot.com/2011/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-87965030118909440622010-12-19T06:41:00.000+05:302010-12-19T06:41:47.769+05:302010-12-19T06:41:47.769+05:30സ്റ്റീം എന്ജിന്.... പഴമയിലെക്കൊരു യാത്ര.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1Z9I0xoaI/AAAAAAAAB6k/FSuzdbTXGG8/s1600/DSC01902.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1Z9I0xoaI/AAAAAAAAB6k/FSuzdbTXGG8/s640/DSC01902.JPG" width="640" /></a></div> എന്താ ഇവന്റെ ഒരു ഗമ<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aD7U0zUI/AAAAAAAAB6o/vyphQXXUGPE/s1600/DSC01921.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aD7U0zUI/AAAAAAAAB6o/vyphQXXUGPE/s640/DSC01921.JPG" width="640" /></a></div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aF9MpQUI/AAAAAAAAB6s/hbCISO-mFqs/s1600/DSC01920.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aF9MpQUI/AAAAAAAAB6s/hbCISO-mFqs/s640/DSC01920.JPG" width="640" /></a></div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aHL-kleI/AAAAAAAAB6w/vEIkv5Laupc/s1600/DSC01919.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aHL-kleI/AAAAAAAAB6w/vEIkv5Laupc/s640/DSC01919.JPG" width="640" /></a></div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aTGZqNRI/AAAAAAAAB60/VeZjBBlcsx0/s1600/DSC01891.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQ1aTGZqNRI/AAAAAAAAB60/VeZjBBlcsx0/s640/DSC01891.JPG" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">മേട്ടുപാളയം ഊട്ടി ട്രെയിന് യാത്ര.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-8796503011890944062?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LF-hr6fFYdZGNS37wJv8QJo0WsA/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LF-hr6fFYdZGNS37wJv8QJo0WsA/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LF-hr6fFYdZGNS37wJv8QJo0WsA/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LF-hr6fFYdZGNS37wJv8QJo0WsA/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/a7lxD1fFfdc" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com1http://pothachan.blogspot.com/2010/12/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-22952688402346027982010-12-16T00:07:00.000+05:302010-12-16T00:07:20.159+05:302010-12-16T00:07:20.159+05:30അമ്മഅങ്ങനെ വാഴക്കാവരയനും സെഞ്ചുറി അടിക്കുന്നു. സിക്സര് അടിച്ചു വേണോ അതോ സിംഗിള് എടുത്തു വേണോ എന്നോക്കെ ചിന്തിച്ചു നോക്കുന്നു. പതിവിനു വിപരീതമായി പാവങ്ങളുടെ രഥം എന്ന് പേരുള്ള ട്രെയിനിലെ മുകളിലെ ബര്ത്തില് കമന്ന് കിടന്നാണ് ചിന്ത.<br />
<br />
ഒത്തിരി കമന്റും നൂറുകണക്കിന് ഹിറ്റും ഒക്കെ കിട്ടുന്ന ഒരു അടിപൊളി ബ്ലോഗ് ഇട്ടേക്കാം എന്നൊക്കെ ആശ ഉണ്ടെങ്കിലും വീട്ടില് നിന്നും പടിയിറങ്ങുന്ന ദിവസങ്ങള് പൊതുവേ മനസ് അശാന്തമായിരിക്കും. എന്നാ പിന്നെ ആര്ക്കെങ്കിലും ഡഡിക്കെറ്റ് ചെയ്തേക്കാം എന്ന് തോന്നി. കരഞ്ഞുകൊണ്ട് യാത്രയാക്കിയ ഭാര്യ, പനീ പിടിച്ചുറങ്ങുന്ന കറിയാച്ചന് , കെട്ടിപിടിച്ചുമ്മ തന്ന കോക്കു ഇവരൊക്കെയാണ് ആദ്യം മനസ്സില് വന്നത്. എന്താണവരെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നത് എന്നാലോചിച്ചിങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോള് വയറ്റില് നിന്നും ഒരു കൊച്ചു ഏമ്പക്കം, വത്തല മുളക് ചുട്ടരച്ച ചമ്മന്തിയുടെ രുചി വീണ്ടും വായില് വന്നു.<br />
<br />
എന്റെ നൂറാമത്തെ ബ്ലോഗ് എന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ചല്ലാതെ മറ്റെന്താണെഴുതുക? യാത്രയില് കഴിക്കാനായി ഇലയില് പൊതിഞ്ഞു തന്ന ചോറിനും ചമ്മന്തിക്കും മുട്ടപൊരിച്ചതിനും ഒരു പക്ഷെ അതെന്നെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദൌത്യവും ഉണ്ടായിരിക്കാം.<br />
<br />
പൈകയിലെ ഒരു റോമന് കാത്തലിക് കുടുംബത്തിലെ ബിസിനസുകാരനായ ഒരു അപ്പന്റെ രണ്ടാമത്തെ മകളായി ജനനം. ചെറുപ്പകാലം അപ്പന്റെ തറവാട്ടില് . പിന്നീട് മൂന്നനിയന്മാരും മൂന്നനിയത്തിമാരും. ചെറുപ്പത്തിലേ തന്നെ ഒരനിയത്തിയെ നഷ്ടമായി.<br />
<br />
ആനയെ സ്വപ്നം കണ്ടു നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞിരുന്ന ആ പെണ്കുട്ടിക്ക് കുഞ്ഞുനാളില് തന്നെ കാലില് ഒരു ഓപ്പറേഷന് , അവസാനം കാലിലൊരു കുഞ്ഞു മുടന്തു ബാക്കി. എങ്കിലും അവള് പഠിച്ചു, അവളുടെ അപ്പന് അവള് പഠിപ്പിച്ചു. ഏകദേശം അമ്പതു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ് ചങ്ങനാശ്ശേരി അസംഷന് കോളേജില് നിന്നും ഡിഗ്രീ, എസ് ബി കോളേജില് നിന്നും മാസ്റ്റര് ഡിഗ്രീ, പിന്നെ ബീയെഡും. ഇടക്കിത്തിരി കാലം ഗുരുവായൂര് ലിറ്റില് ഫ്ളവര് കോളേജില് അധ്യാപനവും.<br />
<br />
പിന്നീട് കല്യാണം, ചടപടാന്ന് നാല് പിള്ളേര് , കെട്ടിയവന്റെ മരണം, ഒരു യുവതിയുടെ മനസിന് ഒന്ന് ചിന്തിക്കാന് പോലും സമയം കിട്ടുന്നതിനു മുമ്പ് സംഭവങ്ങളുടെ പെരുമഴ. എങ്കിലും തളര്ന്നില്ല, എല് പി സ്കൂളില് തുടങ്ങിയ ജോലി അവസാനം ഹൈസ്കൂളില് എത്തി റിട്ടയര് ആയി. അന്ന് കൂടെ പഠിച്ചവര് ഒക്കെ വലിയ പ്രൊഫസര്മാര് ഒക്കെ ആയി ആവശ്യത്തിന് സമ്പാദിച്ച് മക്കളെ ഒക്കെ നല്ല നിലയില് ആക്കികാണുമായിരിക്കാം. പക്ഷെ അമ്മയും പെണ്മക്കളെ ഒക്കെ കെട്ടിച്ചു, ഇനി ഇളയ മകന്റെ കല്യാണം കൂടികഴിഞ്ഞാല് എല്ലാ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും തീരും.<br />
<br />
എവിടെ തീരാന് ..... അനുഭവങ്ങളുടെ തീചൂളയിലൂടെ നടന്നവളെന്കിലും ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീ ആണ് എന്റെ അമ്മ. നാല് ദിവസം മുമ്പ് ഞാന് വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് അമ്മ പറഞ്ഞു, ഇനി എന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞാലേ നിങ്ങള്ക്കും ഒരു ഗതിയുണ്ടാവൂ എന്നാ തോന്നുന്നേ, അത്രയ്ക്ക് ഗതികെട്ട ജന്മാമായിരിക്കും എന്റേത് എന്ന്. ഞങ്ങളില് ആര്ക്കെങ്കിലും ഒക്കെ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങള് എപ്പോളും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതിനാല് അമ്മക്ക് ഒരിക്കലും സന്തോഷിക്കാന് പറ്റില്ല.<br />
<br />
എന്നും കഷ്ടകാലങ്ങളും ദുരന്തങ്ങളും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു ജന്മം, സപ്തതിയോടടുക്കുന്ന ഇനിയെങ്കിലും ഇത്തിരി സന്തോഷം അമ്മക്ക് ലഭിക്കുമോ? ഇടക്കൊക്കെ സന്തോഷത്തിന്റെ നാമ്പുകള് ഞാന് കാണുന്നു. പണ്ട് കോളേജില് ഒന്നിച്ചു പഠിച്ച, ഒരുമിച്ചു ഹോസ്റ്റലില് താമസിച്ച ഒരു കൂട്ടുകാരിയുമായി മൂന്നു മാസം മുമ്പ് കണ്ടുമുട്ടി. ഭയങ്കര സന്തോഷമായിരുന്നു അപ്പോള് . രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ് ഊട്ടിയില് ചെന്നപ്പോള് അവിടുത്തെ പൂക്കള് കണ്ടപ്പോള് ബോട്ടണിക്കാരിയായ അമ്മയുടെ സന്തോഷം.<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQkKsXBxlqI/AAAAAAAAB6c/cCZ6ZgLahec/s1600/DSC02106.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TQkKsXBxlqI/AAAAAAAAB6c/cCZ6ZgLahec/s320/DSC02106.JPG" width="267" /></a></div><br />
<br />
എന്റെ ദൈവമേ.... ഇനിയും ബെറ്റിക്കോട്ടും ഇട്ടു നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ആനയുടെ മുമ്പില് നില്കുന്ന സ്വപ്നങ്ങള് അമ്മയെ കാണിക്കരുതെ... പൂക്കളും ചെടികളും പൂമ്പാറ്റകളും മാത്രമുള്ള മുറ്റത്ത് ചിരിയുമായി നില്ക്കുന്ന അമ്മയോട്... "ഞാന് എന്നാ ഇറങ്ങുവാ കേട്ടോ" എന്ന് പറഞ്ഞു ദിവസവും ജോലിക്ക് പോകാനുള്ള ഒരനുഗ്രഹം നാലുമക്കളില് എനിക്ക് മാത്രം നല്കണമേ....ഞങ്ങളുടെ അമ്മക്ക് ഇനിയുള്ള കുറച്ചു കാലമെന്കിലും നല്ല സന്തോഷമുള്ള നിമിഷങ്ങള് സമ്മാനിക്കുവാന് ഞങ്ങള്ക്ക് എല്ലാവര്ക്കും അനുഗ്രഹം നല്കണമേ........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-2295268840234602798?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_ZkLHTIT7nrMrtyeHHFopVX6_Uw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_ZkLHTIT7nrMrtyeHHFopVX6_Uw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_ZkLHTIT7nrMrtyeHHFopVX6_Uw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/_ZkLHTIT7nrMrtyeHHFopVX6_Uw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/qoddJPI11Ro" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com8http://pothachan.blogspot.com/2010/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-1263584999360745522010-11-22T00:46:00.001+05:302010-11-22T15:44:17.731+05:302010-11-22T15:44:17.731+05:30തെറ്റും ശരിയുംഅങ്ങനെ വീണ്ടും കറിയാച്ചന്റെ ഒരു ജന്മദിനം. പതിവ് പോലെ എനിക്ക് അതും മിസ്സാകുന്നു. പി എം പി യുടെ അവസാന ദിവസത്തെ ക്ലാസ് ആയിപോയി, അല്ലായിരുന്നെങ്കില് എങ്ങനെയെങ്കിലും വീട്ടില് എത്തിയേനെ. എന്തായാലും അന്ന് രാത്രി ക്ലാസും കഴിഞ്ഞു കൂട്ടുകാരനുമായി രാത്രി യാത്ര തിരിച്ചാല് രാവിലെ വീട്ടില് എത്താം എന്ന് പ്ലാന് ചെയ്തിരുന്നപ്പോള് ആണ് അവന്റെ വണ്ടിയില് ലോറി ഇടിക്കുന്നത്. ഇനി രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ പോകാന് പറ്റൂ. എന്നാല് പിന്നെ സമ്മാനം ഒക്കെ വാങ്ങി പതുക്കെ പോകാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.<br />
<br />
വൈകുന്നേരം പതുക്കെ കൂട്ടുകാരനുമായി മന്ത്രി സ്ക്വയര് എന്നാ ബാംഗളൂരിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഷോപ്പിംഗ് സെന്ററിലെക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. വണ്ടിയിലിരുന്നു പ്ലാന് ചെയ്തു എന്തൊക്കെയാണ് വാങ്ങേണ്ടതെന്ന്. രണ്ടു മക്കള്ക്കും മദര് കെയറില് നിന്നും ഓരോ ഉടുപ്പ്, വണ്ടി പ്രാന്തനായ കറിയാച്ചന് ഒരു റിമോട്ട് കാര് .<br />
<br />
ഒരു ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കില് വണ്ടി നിര്ത്തിയപ്പോള് അടുത്ത വണ്ടിയില് കറിയാച്ചന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു കൊച്ചു വിന്ഡോയിലൂടെ നോക്കി ചിരിച്ചു കാണിച്ചു. ഏകദേശം അവന്റെ അതേ വലുപ്പം. ഇനി ഉടുപ്പെടുക്കുംപോള് നാല് വയസു എന്ന് പറഞ്ഞെടുത്താല് വലുപ്പം കൂടുവോ ആവോ? മക്കളെ കൂടെ കൊണ്ട് വന്നു എടുക്കുകയാണെങ്കില് എല്ലാം ശരിയായേനെ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചിരുന്നപോള് എന്റെ സൈഡിലെ വിന്ഡോയില് ഒരു മുട്ട്. നോക്കിയപ്പോള് ഒരു അമ്മയും കുഞ്ഞും. മുഷിഞ്ഞ വേഷവും പാറിപറന്ന മുടിയുമായി ക്ഷീണിതയായ അമ്മ. ഒക്കത്ത് ചെമ്പിച്ച മുടിയും തളര്ന്ന കണ്ണുകളും മൊരിഞ്ചു വന്ന ദേഹവുമായി ഒരു കുട്ടി അമ്മയെ ഒട്ടിച്ചേര്ന്നു കിടക്കുന്നു, കറിയാച്ചന്റെ അതെ വലുപ്പമാണ് അവനും.<br />
<br />
മൃത്യുവിലേക്ക് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട എന്റെ തന്നെ അനേക കോടി ബീജങ്ങളുടെ ഇടയില് നിന്നും ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തില് മത്സരിച്ചു കയറിയ കറിയാച്ചനെ ഉരുവാക്കിയ ബീജത്തിനു എന്തു പ്രത്യേകതയാണോ ഉണ്ടായിരുന്നത്? ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റുമായും ഫുട്ബോളുമായും ലോകത്തിന്റെ നെറുകയില് എത്തുന്ന മക്കളെ സ്വപ്നം കാണുന്ന ഒരു അച്ഛന് , മക്കള്ക്ക് ഒരു കുറവും വരാതെ പോന്നു പോലെ നോക്കുന്ന ഒരമ്മ, എന്തിഷ്ടവും സാധിച്ചു കൊടുക്കാന് നോക്കിയിരിക്കുന്ന വലിയ കാര്ന്നവന്മാര് , ഒരു പക്ഷെ ഭാഗ്യവാന്മാരായ കുട്ടികളല്ലേ അവര്?<br />
<br />
എന്റെ മുമ്പില് ഭിക്ഷ യാജിച്ചു വന്ന ആ കുട്ടിയുടെ തളര്ന്ന മുഖം എന്നെ പിടിച്ചുലച്ചു. എന്റെ മക്കള്ക്ക് ഒന്നും വാങ്ങാതെ അവനാ കാശു കൊടുത്താല് അവന് സന്തോഷിക്കുമോ? അവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഞങ്ങളുടേത് പോലെ സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടാവുമോ? അതോ അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങള് നല്ല ഒരു ഭിക്ഷ കിട്ടുന്നതായിരിക്കുമോ? വെയില് കൊണ്ടാല് അവര്ക്ക് പണി വരില്ലേ? അവനെ നല്ല ഒരു സ്കൂളില് ചേര്ത്താല് അവന് നന്നാവുമോ? അവനും കറിയാച്ചനെ പോലെയാവുമോ? എന്റെ മനസിലൂടെ ചിന്തകള് പാഞ്ഞു.<br />
<br />
ഉടനെ തന്നെ അടുത്ത വശത്തും എത്തി ഒരു അമ്മയും കോച്ചും. ആ കൊച്ചും തളര്ന്നുറങ്ങുന്നു. ഇതെന്താ നല്ല ലാഭമുള്ള പണിയാണോ ഇനി? അല്ലെങ്കില് ഇവര്ക്ക് വല്ല ജോലിയും ചെയ്താല് നന്നായി ജീവിച്ചു കൂടെ? പിള്ളേരെ പിടുത്തക്കാര് ഒക്കെ പിടിക്കുന്ന കുട്ടികളെ കണ്ണും കുത്തി പൊട്ടിച്ചു പിച്ചയെടുക്കാന് വിടുന്ന മാഫിയാ ഒക്കെ സിനിമയില് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇനി അങ്ങനത്തെ ആള്ക്കാര് ആണോ ഇവര് ? ഏതെന്കിലും വീട്ടില് ജോലിക്ക് നിന്നാല് തന്നെ ഇവര്ക്ക് നന്നായി ജീവിച്ച് മക്കളെയും പഠിപ്പിക്കാന് സാധിക്കില്ലേ? കേരളത്തിലാണേല് ഇപ്പോള് ഒരു പണിക്കും ആളെ കിട്ടാനേ ഇല്ല. അപ്പോള് പിന്നെ ഇവരെന്തിനാ ഇങ്ങനെ തെണ്ടി നടക്കുന്നത്?<br />
<br />
ഇന്ത്യാക്കാരെ എല്ലാവരും മോശമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു എന്നാണു പലരുടെയും പരാതി. ഇപ്പോള് ഇന്ത്യ ലോകത്തിലെ വന് ശക്തി ആകാന് പോകുന്നു. സാമ്പത്തികമായി ഇന്ത്യ വളരെ മെച്ചപ്പെട്ടു. പക്ഷെ ഇത് പോലുള്ള കുട്ടികള് ? മുംബയിലെയും മറ്റും ചേരികള് ? വിസര്ജ്ജ്യ വസ്തുക്കള് പൂക്കളം തീര്ക്കുന്ന തമിഴ്നാട്ടിലെയും മറ്റും നിരത്തുകള് ? എവിടെയാണ് വികസനം?<br />
<br />
ഒരു ലക്ഷം കോടിയും പതിനായിരം കോടിയും കളിപ്പിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ അഴിമതി. അവര്ക്കായിരിക്കാം വികസനം. പക്ഷെ ഇത്രയധികം കാശുകൊണ്ട് ഇവരെന്തു ചെയ്യാന് ? അതിന്റെ ഒരംശം കൊണ്ട് ഈ പാവം കുട്ടികളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാന് ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കില് ! അല്ലെങ്കില് ഒരു പക്ഷെ എല്ലാവരും പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലനാവസ്ഥക്ക് ആവശ്യമാണോ?<br />
<br />
എന്താണ് തെറ്റും ശരിയും? അത് ആപേക്ഷികമല്ലേ? ഒരാളുടെ തെറ്റ് മറ്റൊരാളുടെ ശരിയല്ലേ? എനിക്ക് പൈസാ ഉണ്ടെങ്കില് ഞാന് അത് ചിലവാക്കുന്നു. എനിക്ക് ആരോഗ്യം ഉണ്ടെങ്കില് ഇല്ലാത്തവനെ ഞാന് കീഴടക്കുന്നു. എനിക്ക് കഴിവുള്ള കാര്യങ്ങളില് ഞാന് മത്സരിച്ചു ജയിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം എന്റെ ശരി. എനിക്കധികാരമില്ലാത്തതിനാല് അധികാരം ഉള്ളവരോട് എനിക്ക് ദേഷ്യം. എനിക്ക് കോടികള് കിട്ടാത്തതിനാല് കിട്ടുന്നവരോട് എനിക്ക് ദേഷ്യം. അങ്ങനെയാണോ ശരിയുടെയും തെറ്റിന്റെയും നിര്വചനം?<br />
<br />
എല്ലാ തെറ്റുകാര്ക്കും അതിനൊരു ന്യായീകാരം ഉണ്ട്. അവനു അത് ശരിയെന്നു തോന്നിയിട്ടു തന്നെ ആണ് അത് ചെയ്യുന്നത്. അപ്പോള് ഇനി ആരെയാ കുറ്റം പറയുക?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-126358499936074552?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qDxTqZJp60Enw5jnmVwAC36x2JI/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qDxTqZJp60Enw5jnmVwAC36x2JI/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qDxTqZJp60Enw5jnmVwAC36x2JI/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qDxTqZJp60Enw5jnmVwAC36x2JI/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/2MTBAgMwNEQ" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com2http://pothachan.blogspot.com/2010/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-15030255921116235922010-10-23T11:11:00.001+05:302010-10-23T16:44:55.075+05:302010-10-23T16:44:55.075+05:30പൊന്കുന്നം കഹാം ഹേ - കുട്ടപ്പായി കഥകള് 9വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ് നമ്മുടെ നാട്ടിന് പുറങ്ങളില് ബോംബെ - ഡല്ഹി രജിസ്ട്രേഷന് വാഹങ്ങള് വരാന് തുടങ്ങിയ കാലം. പൈകയിലും പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലും ഉള്ള ബോംബെയില് ബന്ധങ്ങള് ഉള്ളവര്ക്ക് വന് ഡിമാന്ഡ്, വിലക്കുറവില് അവിടെ നിന്നും വണ്ടിയെങ്ങനെ എടുക്കാം എന്നതായി നാട്ടുകാരുടെ ചിന്ത. എന്തായാലും പൈകയില് നിന്നും ഒത്തിരി ആള്ക്കാര് വണ്ടിയെടുക്കാനായി അന്ന് ബോംബെയും ഡെല്ഹിയും എന്തിനു പറയുന്നു അരുണാചല് പ്രദേശ് വരെ കണ്ടു. അങ്ങനെ എല്ലാത്തിലും കണക്ക് കൂട്ടി കൂട്ടി നോക്കി അവസാനം പ്ലാനിംഗ് മാത്രമല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാന് സാധിക്കാതിരുന്ന കുട്ടപ്പായിയും വണ്ടിയോരെണ്ണം എടുക്കാന് തീരുമാനിച്ചു.<br />
<br />
അന്ന് കുട്ടപ്പായി കോയമ്പത്തൂരില് പുതുതായി വന്ന ഒരു അമേരിക്കന് കമ്പനിയുടെ മാര്ക്കറ്റിംഗ് വിഭാഗത്തില് ജോലി ചെയ്യുന്നു. മാര്ക്കറ്റിങ്ങിലെ പങ്കാളി അബി, പത്താം ക്ലാസ് വരെ ഊട്ടിയില് പഠിച്ചതിനാല് ശിറ്റും ഫക്കും നന്നായി പറയാനറിയാം. പത്താം ക്ലാസിനു ശേഷം വലി, കുടി, പാന്പരാഗ്, ശംഭു തുടങ്ങിയ സുകമാരകലകളില് പ്രാവീണ്യം നേടാനിറങ്ങി എഴുത്തും വായനയും നിര്ത്തിയ അവനോടു അഞ്ചു മിനിറ്റു സംസാരിച്ചാല് അവനു ഡബിള് എം ബി എ ഉണ്ടെന്നേ ആരും പറയൂ. രണ്ടു പേരും കൂടി എങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അരമണിക്കൂര് മാത്രം പണിത് ജീവിക്കാന് പറ്റും എന്ന് റിസേര്ച്ച് നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. രാവിലെ ഒന്പതു മണിക്ക് എണീക്കുന്ന കുട്ടപ്പായി യെല്ലോ പേജില് നിന്നും അമ്പതു ഫോണ് നമ്പരും അഡ്രസും എഴുതിയെടുക്കും. പതിനൊന്നിന് എണീക്കുന്ന അബിയെ അതെല്ലാം ഏല്പ്പിച്ച് കഥകള് ഉണ്ടാക്കി മലയാളത്തില് പറഞ്ഞു കേള്പ്പിക്കും. അതെല്ലാം വൈകുന്നേരം വിശദമായി അബി ഇംഗ്ലീഷില് സായിപ്പിനെ പറഞ്ഞു കേള്പ്പിക്കും. വൈകുന്നേരം വരെ വെടി പറച്ചിലും സ്വപ്നം കാണലുമായി ഇരുന്നിട്ട് രാത്രി പുറത്ത് പോയി വിശാലമായ ശാപ്പാടും മേമ്പൊടിക്ക് അല്പം മദ്യവും. ദിനരാത്രങ്ങള് കൊഴിഞ്ഞു പോക്കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.<br />
<br />
വണ്ടിയെടുക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കലശലായപ്പോള് കുട്ടപ്പായി ആദ്യം പൈകയിലെ ബോംബെ ബന്ധമുള്ള വന് തോക്കുകളെ വിളിച്ചു. പണ്ട് അവരുടെ വീരഗാഥകള് ഒക്കെ മണിക്കൂറുകള് കേട്ടതല്ലേ? പക്ഷെ ബോംബെ വണ്ടിയെടുക്കല് തുടങ്ങി മാസങ്ങള് ആയിരുന്നതിനാലും അവര്ക്ക് ഇനിയും ബോംബെ കഥകള് പറഞ്ഞു നിലനില്ക്കേണ്ടത് കൊണ്ടും അവര് പോംവഴി കണ്ടു പിടിച്ചിരുന്നു. ദാവൂദ് ഇബ്രാഹിമിന്റെയും ചോട്ടാ രാജന്റെയും നേരിട്ടുള്ള ഇടപാടുകാര് ആയതു കൊണ്ട് ഇങ്ങനത്തെ ചീള് കേസുകള് കൈകാര്യം ചെയ്യില്ലാ എന്ന് വിനയപൂര്വ്വം കുട്ടപ്പായിയെ അറിയിച്ചു. പത്ത് പതിനഞ്ചു പേരെ കൊല്ലാന് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കില് പറയാന് മടിക്കേണ്ട എന്നും പറഞ്ഞു.<br />
<br />
അപ്പോളാണ് ദൈവീക കാര്യങ്ങളില് ഒരു കൊച്ചു അധോലോക പിടിപാടുകാരന് ആയ തന്റെ അമ്മാവന് ഫാദര് കുര്യാക്കോസ് ബോംബെയില് പാവം മനുഷ്യന്മാര്ക്ക് ഇശോയുടെ അടുത്ത് റക്കമെന്റെഷനും ആയി ജീവിക്കുന്ന കാര്യം കുട്ടപ്പായി ഓര്ത്തത്. പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല, ഫോണ് എടുത്ത് ഒറ്റ വിളി. ആരോഗ്യകാര്യങ്ങളും കര്ത്താവിന്റെയും വിശുദ്ധന്മാരുടെയും സുഖവിവരങ്ങളും ഒക്കെ തിരക്കി പതുക്കെ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചു. ഒരു വണ്ടി തന്നെ കൊണ്ട് എടുപ്പിച്ച് അവിടുന്ന് ഒരു ഡ്രൈവറെയും വിട്ടു നാട്ടില് എത്തിക്കാനാ കുട്ടപ്പായിയുടെ മനസിലിരുപ്പ് എന്നറിയാവുന്ന അമ്മാവന് നീയിങ്ങു പോരെ നമുക്ക് വണ്ടി നോക്കിയെടുക്കാം എന്ന് തന്ത്രപൂര്വ്വം സ്കൂട്ടായി. കുട്ടപ്പായിയുടെ മടി പ്രസിദ്ധമായിരുന്നത് കൊണ്ട് ബോംബെ വരെ വന്നു വണ്ടിയെടുക്കാനുള്ള സാധ്യത ഇല്ലെന്നായിരുന്നു അച്ചന് വിചാരിച്ചത്.<br />
<br />
പക്ഷെ കുട്ടപ്പായി പിന്മാറിയില്ല. ബോംബെ വരെ ഒരാളെ കൂട്ടി പോയി വന്നാല് എത്ര രൂപയാ നഷ്ടം എന്ന് കണക്ക് കൂട്ടിയ കുട്ടപ്പായി പക്ഷെ തനിയെ ഇത്ര ദൂരം യാത്ര ചെയ്യുന്നതും വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതും ഓര്ത്ത് ആകെ കണ്ഫ്യുഷനില് ആയി. പിശുക്കും മടിയും മനസ്സില് കിടന്ന് പിടി വലി നടത്തി അവസാനം മടി പിശുക്കിനെ തോല്പിച്ചു, അങ്ങനെ ഒരാളെ കൂടെ കൊണ്ട് പോകാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.<br />
<br />
ആരായിരിക്കണം ആ ഹതഭാഗ്യന് എന്ന കാര്യത്തില് കുട്ടപ്പായിക്ക് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാന് പറ്റിയില്ല. മടി ഇല്ലാത്ത ഒരു ധാരാളിയെ ആലോചിച്ചപ്പോള് അവര് ദരിദ്രനാണ്. സാമ്പത്തികം ഉള്ള ഒരുത്തനെ ചിന്തിച്ചപ്പോള് അവന് പിശുക്കനായ മടിയന് ആണ്. കുട്ടപ്പായിക്ക് ആവശ്യം കയ്യില് കാശുള്ള ധാരാളിയായ എന്നാല് ലേശം പോലും മടിയില്ലാത്ത ഒരാളാണ്. ബോംബെ കാണിക്കാം എന്നുള്ള പ്രലോഭനങ്ങളില് ഒന്നും ആരും വീണില്ല. ഈശ്വരാ ഇതെന്തൊരു പരീക്ഷണം എന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ആണ് ഒരു ഫുള്ളുമായി അബി കയറി വരുന്നത്.<br />
<br />
കുട്ടപ്പായിയ്ടെ മനസ്സില് ഒരു ബള്ബു മിന്നി. ഇവനാകുമ്പോള് ഭാഷ നന്നായി അറിയാം, ഒരു ഹിന്ദി മലയാളം ഭാഷ സഹായി ലാഭം. പിന്നെ ഒരു ഫുള്ളും നാല് പാക്കറ്റ് പാന്പരാഗും ഉണ്ടെങ്കില് ലോക്കല് ട്രെയിനില് അവിടം വരെ കൊണ്ടുപോകാം. കാര്യം കാശൊന്നും കയ്യില് കാണില്ല എങ്കിലും വലിയ ചിലവില്ലാതെ കൊണ്ടു വരാം. ആകെ ഒരു പ്രശ്നം അവന്റെ സ്പീഡ് ആണ്. കുട്ടപ്പായി ഇരുപത്തഞ്ചു മിനിട്ടെടുത്ത് പോയി പൈന്റു വാങ്ങി വരുന്ന ബാറില് നിന്നും അബി അഞ്ചു മിനിട്ട് കൊണ്ടാ പൈന്റിനു പകരം ഫുള് വാങ്ങി വരുന്നത്. ഒരാള് സൈക്കിള് സ്ലോ റേസിലും മറ്റെയാള് സ്പീഡ് റേസിലും ചാമ്പ്യന്. എന്തായാലും ബാക്കിയൊക്കെ വരുന്നിടത്ത് വെച്ചു കാണാം എന്ന് വിചാരിച്ച് കുട്ടപ്പായി അബിയെയും കൂട്ടി ബോംബേക്കു തിരിച്ചു. റെയില്വേ സ്റ്റേഷനില് നിന്നും കുട്ടപ്പായി അച്ചനെ വിളിച്ച് ഞങ്ങള് അങ്ങോട്ട് പോരട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചു. പിന്നെന്താ വേണമെങ്കില് മിനിഞ്ഞാന്നു തന്നെ പോന്നു കൊല്ല് എന്നാ ഭാവത്തില് അച്ചന് . അന്താരാഷ്ട്ര മടിയനായ കുട്ടപ്പായി ബോംബെ വരെ വരും എന്ന് അച്ചന് വിചാരിച്ചില്ല.<br />
<br />
ഡിസംബറിലെ ഒരു പ്രാഭാതം, രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്കുള്ള കുര്ബാന വാഷിയിലെ സെന്റ് മേരീസ് പള്ളിയില് ഫാദര് കുര്യാക്കോസ് ആഘോഷപൂര്വ്വം നടത്തുന്നു. ബൈബിള് വായിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള എന്ന പാട്ടിനു സാധാരണ ഉള്ളതിലും ഒരു സ്വരം. ബൈബിളുമായി മദ്ബഹായില് നിന്നും മുന് വശത്തേക്ക് വന്ന അച്ചന് ഞെട്ടി, "സര്വ്വാധിപനാം കര്ത്താവേ.. നിന്നെ വണങ്ങി നമിക്കുന്നു.." എന്ന് പറഞ്ഞു നിവര്ന്നപോള് കുട്ടപ്പായിയും മറ്റൊരു മാരണവും ഏറ്റവും മുമ്പില് തന്നെ നില്ക്കുന്നു, ഒരു വളിച്ച ചിരിയുമായി. നിങ്ങള്ക്ക് സമാധാനം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് കുട്ടപ്പായി വീണ്ടും ചിരിച്ചു. എന്നാ പറയാനാ....വിശുദ്ധ മത്തായി അറിയിച്ച സുവിശേഷം എന്നുള്ളടത്ത് വിശുദ്ധ കുട്ടപ്പായി അറിയിച്ച സുവിശേഷം എന്ന് വരെ പറഞ്ഞു പോയി അച്ചന്.<br />
<br />
കുര്ബാന കഴിഞ്ഞു, കുശല പ്രശ്നങ്ങളും പ്രാതലും നടത്തി. ആശ്രമത്തിലെ ഡ്രൈവറുമായി ഒന്ന് രണ്ടു വണ്ടിയുടെ കാര്യങ്ങള് ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോള് തന്നെ അച്ചനു മനസിലായി കുട്ടപ്പായി ഉടനെ എങ്ങും വണ്ടിയെടുത്തു പോകില്ല എന്ന്. നല്ല വണ്ടി വരുമ്പോള് പൈസാ കൂടുതല്, പൈസ കുറയുമ്പോള് വണ്ടീടെ കണ്ടീഷന് കുറവ്, പൈസാ കുറഞ്ഞ നല്ല കണ്ടീഷനില് ഉള്ള വണ്ടി ആരെങ്കിലും വില്ക്കേണ്ടേ? പോരാത്തതിന് കുറച്ചു കാശും കയ്യില് നിന്ന് പോവില്ലേ എന്നാ ശങ്കയും അച്ചനില്ലാതില്ല. അവസാനം അച്ചന് തോന്നി തന്റെ പഴയ ഫീയറ്റ് അങ്ങു കൊടുക്കുവണേല് എല്ലാം ശുഭമായി തീര്ന്നേക്കും എന്ന്.<br />
<br />
അച്ചന്റെ ആയത് കാരണം ചിലപ്പോള് പൈസാ മുടക്കില്ലാതെ കിട്ടിയേക്കും , എങ്കിലും മാരുതി എസ്റ്റീമില് കുറഞ്ഞ ഒരെണ്ണം കുട്ടപ്പായിയുടെ മനസ്സില് ഇല്ലായിരുന്നു . ഫ്രീ അല്ലെ എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോള് എങ്ങനെ വേണ്ടാ എന്ന് പറയും എന്ന ശങ്കയും. അങ്ങനെ കലുഷിതമായ മനസുമായി കുട്ടപ്പായി നീറി നിന്നു, റമ്മിന്റെയും പാന്പരാഗിന്റെയും നീറ്റലില് അബിയും.<br />
<br />
വൈകുന്നേരം നേരം കൊല്ലാനായി അവര് ഒരു സിനിമക്ക് പോയി. അച്ചന്റെ കൂടെയിരുന്നാല് വെറുതെ കുര്ബാനയും നൊവേനയും ചെല്ലിയിരിക്കണ്ടേ. കണ്ട സിനിമയോ, പ്രജ എന്ന മോഹന്ലാല് പടം. അതില് പ്രതാപിയായ മോഹന്ലാല് ഒക്കെ ബോംബെയില് നിന്നും വരുന്നത് പഴയ ഫീയറ്റില്, സിനിമയുടെ ഇടയ്ക്കു ബെന്സും കൊണ്ടെസ്സയും വേണ്ടെന്നു വെച്ച് വീണ്ടും വരുന്നത് ഫീയറ്റില്, കുട്ടപ്പായി തീരുമാനം എടുത്തു.<br />
<br />
അങ്ങനെ വണ്ടിക്കു പൈസാ ഒന്നും മുടക്കാതെ അവര് നാട്ടിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി. എന്നാ പിന്നെ ഗോവ വഴി അങ്ങ് പോന്നെക്കാം എന്ന് വെക്കുകേം ചെയ്തു. ഗോവ വരെ കുട്ടപ്പായി പ്രജയിലെ മോഹന്ലാലിന്റെ ആവേശത്തില് വണ്ടി ഓടിച്ചു, പിന്നെ അല്പം മദ്യ സേവ. അവിടെ മദ്യത്തിന് വില കുറവായത് കാരണം അത്യാവശ്യം സ്റ്റോക്കും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഗോവന് ബീച്ചില് നല്ല റമ്മും തൊട്ടു കൂട്ടാന് മാദാമ്മയുടെ സീനുകളുമായി കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള് കുട്ടപ്പായിക്ക് പോയേക്കാം എന്ന് തോന്നി. ഇനി അബിക്ക് വണ്ടി കൊടുത്തിട്ട് ഇത്തിരി വിശ്രമിക്കാം, അല്ലെങ്കിലും അവനെ ഡ്രൈവര് ആയിട്ടല്ലേ ചിലവും കൊടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നെ. ഡാ.. ഇനി നീ ഓടിക്കെടാ വണ്ടി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കുട്ടപ്പായി പുറകിലത്തെ സീറ്റില് കയറി ഞെളിഞ്ഞിരുന്നു.<br />
<br />
ബീച്ചിന്റെ സൈഡായിരുന്ന കാരണം വണ്ടി ഒരിടത്തും ഇടിച്ചില്ല. വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു ചെന്ന് മണ്ണില് കുത്തി നിന്നു. പാവം കുട്ടപ്പായി, അബിക്ക് ബൈക്ക് മാത്രമേ ഓടിക്കാന് അറിയുള്ളൂ എന്നറിയില്ലായിരുന്നു, ബൈക്കൊടിക്കമെങ്കില് പിന്നെ കറോടിക്കനാണോ പ്രയാസം എന്ന് അബിയും ചിന്തിച്ചു. എന്തായാലും പിന്നെയുള്ള ദൂരം മുഴുവന് ഓടിച്ച് അവശനായി അവസാനം പൈകയില് എത്തി, അബി വണ്ടിയുടെ പുറകില് അവശനായത് കിടന്നത് ലാര്ജ്ജ് അടിച്ചും.<br />
<br />
പോക്കറ്റില്ലാത്ത ഷര്ട്ടുമായി പൈകയിലെത്തി കൂട്ടുകാരെ ഒക്കെ വണ്ടി കാണിച്ചു. ഷര്ട്ടിന് പോക്കറ്റില്ലെങ്കിലും ചെലവ് ചെയ്തേ പറ്റൂ എന്ന് കൂട്ടുകാര്. ഡാ സെബീ... കുറച്ചു കാഷ് താടാ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവരെയും കൂട്ടി കുട്ടപ്പായി ചെലവ് ചെയ്യാന് പാലായ്ക്ക് പോയി. അവിടെ ബാറില് തകര്പ്പന് കള്ളടി, വീര ഗാഥകളും മറ്റുമായി കുട്ടപ്പായി കത്തിക്കയറി. ബോംബെ പോയിട്ട് കൊച്ചി പോലും നന്നായി കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പൈകയിലെ കുറച്ചു പേര് അതൊക്കെ വായും പൊളിച്ചു കേട്ടു. അങ്ങനെ കാശ് പോയെങ്കിലെന്താ കുറച്ച് പേരെ നുണപറഞ്ഞ് കേള്പ്പിച്ച സന്തോഷത്തില് കുട്ടപ്പായിയും അവസാനം പുറത്തിറങ്ങി.<br />
<br />
ഏകദേശം അഞ്ചു മണി സമയം, അല്ഫോന്സാ കോളേജിലെയും സെന്റ് മേരീസ് കോളേജിലെയും തരുണീമണികള് പാലായുടെ ഓരോ മണല്തരികളെയും പുളകച്ചാര്ത്തണിയിച്ചുകൊണ്ട് കടന്നു പോകുന്ന സമയം, മജ്ജയും മാംസവുമുള്ള ഏതു ചെറുപ്പക്കാരനും ബസ് സ്റ്റാന്ഡില് ഒന്ന് കയറി നില്ക്കുവാന് തോന്നുന്ന സമയം. ആര്ക്കും നല്ലത് വരുന്നത് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഇരുളുങ്കല് തോമ്മാക്കുട്ടി പതുക്കെ കുട്ടപ്പായിക്കിട്ടു ഒരു പണി കൊടുക്കാം എന്ന് വെച്ചു. "എടാ കുട്ടപ്പാ.... നമുക്ക് ബസ് സ്റ്റാന്ഡില് കൂടി കയറി അങ്ങ് പോകാം, നാല് ചരക്കിനെ കാണുകേം ചെയ്യാമല്ലോ..." എന്ന് തോമ്മാകുട്ടി.<br />
<br />
ഇവന് നമുക്കിട്ടു പണിയാണല്ലോ തന്നത് എന്ന് മനസിലായി എങ്കിലും കുട്ടപ്പായി വണ്ടി നേരെ പാലാ പ്രൈവറ്റ് ബസ് സ്റ്റാന്ഡില് കയറ്റി. ബസുകള്ക്ക് മാത്രം പ്രവേശനം ഉള്ള സ്റ്റാന്ഡില് കാര് കയറി വന്നതേ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചു, അവിടെ ഡ്യുട്ടിയില് ഉണ്ടായിരുന്ന പോലിസുകാരനും. വിസിലും അടിച്ചു കൊണ്ട് പോലീസുകാരന് ഓടി വന്നു വണ്ടി തടഞ്ഞു. ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയും വന് പ്രതീക്ഷകളും ആയി തോമാക്കുട്ടി അവന്റെ ഒടുക്കത്തെ ഒരു ബോംബെയും ഫീയറ്റും എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞെളിഞ്ഞിരുന്നു. <br />
<br />
ആരുടെ മറ്റെടതോട്ടാടാ സ്റ്റാന്ഡില് കൂടെ കാറുമായി എന്ന് ആക്രോശിച്ചടുത്ത പോലീസുകാരനോട് കുട്ടപ്പായി ചോദിച്ചു. "സാബ് .. യെ പൊന്കുന്നം കഹാം ഹേ..?" ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ദനായ പോലീസുകാരന് ആലോചിച്ചപ്പോള് കാര്യം ശരിയാണെന്ന് തോന്നി. ബോംബെ രജിസ്ട്രേഷന് വണ്ടി, കണ്ടാലും മീശയോന്നുമില്ലാത്ത നോര്ത്ത് ലുക്ക് ഉള്ളവര്. പാവങ്ങള് വഴിയറിയാതെ സ്റ്റാന്ഡില് കയറിയതാവും. പരുങ്ങി പരുങ്ങി ഉള്ള ഹിന്ദിയും ഇംഗ്ലീഷും ഒക്കെ വെച്ച് തപ്പി തടഞ്ഞ പോലീസുകാരനെ കണ്ടപ്പോള് പുറകില് റമ്മിന്റെ അവശതയില് നിന്നും ഉയര്ത്തെഴുന്നേറ്റ അബിയുടെ വക ഡയലോഗ് - " ആരെ യാര് ഹിന്ദി മാലൂം നഹിം ഹേ ക്യാ ?"<br />
<br />
അത് വരെ അടക്കി പിടിച്ചിരുന്ന രാജേഷിന്റെ ചിരി പൊട്ടിച്ചിതറി, "ചിരിക്കാതെടാ മയിലെ" എന്ന് മലയാളത്തില് അബിയുടെ ഉപദേശം കുറച്ചു ഉച്ചത്തിലായി പോയി.<br />
<br />
പിന്നെ അവിടെ എന്തൊക്കെയാ നടന്നത് എന്ന് ആരും വിവരിച്ചിട്ടില്ല ഇന്ന് വരെ. പരസ്പരം സ്നേഹം ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലാവര്ക്കും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നല്ല ബഹുമാനം ഉള്ളത് കാരണം തല്ലാണോ തലോടലാണോ, അതോ ഇടിയാണോ മിന്നലാണോ എന്നൊന്നും അറിയാന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-1503025592111623592?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8TKA1q5Zu2WCrN9tql5Iv2uU7M/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8TKA1q5Zu2WCrN9tql5Iv2uU7M/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8TKA1q5Zu2WCrN9tql5Iv2uU7M/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8TKA1q5Zu2WCrN9tql5Iv2uU7M/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/ztfIQb0Cv6o" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com2http://pothachan.blogspot.com/2010/10/9.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-91630582292628728502010-08-26T23:24:00.000+05:302010-08-26T23:24:06.788+05:302010-08-26T23:24:06.788+05:30പച്ചപട്ടുടുത്ത പൂമ്പാറ്റ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">പച്ചപട്ടുടുത്ത സുന്ദരീ.... രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമങ്ങളില് നീയെന്തിനു വന്നു?</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THaoJEhRtSI/AAAAAAAAB54/zEFkTGPDuHo/s1600/DSC00991.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THaoJEhRtSI/AAAAAAAAB54/zEFkTGPDuHo/s400/DSC00991.JPG" width="400" /></a></div><br />
<br />
<br />
<div style="text-align: center;">വിളക്കുകളുടെ തിളക്കത്തില് ഒരു വിശ്വസുന്ദരിയായി.. സായാഹ്ന പാര്ട്ടിയിലെ വെളിച്ചത്തിന് കേന്ദ്രബിന്തുവായി </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THaoGxw7RnI/AAAAAAAAB5o/U-yuphNAjd0/s1600/DSC00973.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THaoGxw7RnI/AAAAAAAAB5o/U-yuphNAjd0/s400/DSC00973.JPG" width="400" /></a></div><br />
<div style="text-align: center;">സുന്ദരീ നിന് ആലില വയറോ.. അതോ നിഴലോ.....</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THaoIO7LW0I/AAAAAAAAB5w/JpFA44hpTNU/s1600/DSC00979.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THaoIO7LW0I/AAAAAAAAB5w/JpFA44hpTNU/s320/DSC00979.JPG" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-9163058229262872850?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MxOsuPo6CNcRqiLtw4eF527od4Y/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MxOsuPo6CNcRqiLtw4eF527od4Y/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MxOsuPo6CNcRqiLtw4eF527od4Y/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/MxOsuPo6CNcRqiLtw4eF527od4Y/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/o6zIT4qfsY0" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com9http://pothachan.blogspot.com/2010/08/blog-post_26.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-10403948572766782872010-08-25T21:26:00.001+05:302010-08-25T21:27:07.010+05:302010-08-25T21:27:07.010+05:30ഗവി - ഒരു യാത്ര.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>അങ്ങനെ വളരെ നാളത്തെ പ്ലാനിങ്ങിനു ശേഷം ഞങ്ങള് ഗവി എന്നാ സ്ഥലം കാണാന് പോയി. ഞാനും ഭാര്യയും ഞങ്ങളുടെ വിശിഷ്ട സേവനത്തിനു കിട്ടിയ മൂന്നരയും രണ്ടരയും വയസുള്ള രണ്ടു ട്രോഫികളും പിന്നെ രാജേഷ്, ഭാര്യ അവരുടെ ഒന്നരവയസുള്ള രണ്ടാമത്തെ ട്രോഫിയും പിന്നെ ഒരു വണ്ടിയും. രാജേഷിന്റെ മൂത്ത ട്രോഫി കുഞ്ഞായിക്ക് പുഴു, കാട്, മൃഗങ്ങള് ഇതൊന്നും അത്ര താലപര്യമില്ലാത്തതിനാല് വീട്ടില് വിശ്രമിച്ചോളാന് പറഞ്ഞു. നേരത്തെ തന്നെ രണ്ടു കുടുംബത്തിനുള്ള താമസം, ഭക്ഷണം ഒക്കെ വിളിച്ചു ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. 1400 രൂപാ ഒരാള്ക്ക്, കുട്ടികള്ക്ക് ഫ്രീ. നവംബര് മുതല് ഫെബ്രുവരി വരെയാണ് സീസണ്, ആ സമയത്ത് 1800 ആണ് ചാര്ജ്ജ്. ഒരു കുടുംബത്തിനു 2800 രൂപാ മുടക്കില് ഒരു ദിവസം നല്ല താമസവും മൂന്നു നേരത്തെ ഭക്ഷണവും പിന്നെ ട്രക്കിംഗ്, ബോട്ടിംഗ്, ഫോറസ്റ്റ് സഫാരി ഇത്രയും കിട്ടുന്നത് ലാഭം തന്നെ.<br />
ആദ്യം പാലായില് നിന്നും നാല്പതു കിലോമീറ്റര് അകലെയുള്ള വാഗമണ് എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക്. ഭയങ്കര മഞ്ഞും മഴയും ആയിരുന്നു, പക്ഷെ കാണാന് നല്ല രസമായിരുന്നു. മൊട്ടക്കുന്നുകള്, വഴിയരുകിലെ കുഞ്ഞു ചോലകള്, തണുപ്പ്, നല്ല കുളിര്മയുള്ള പച്ചപ്പ്. വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് നൂറുകണക്കിന് ആള്ക്കാര് താമരടിച്ചുപൊട്ടിച്ച പാറകള് ഒരു വശത്ത്, മറുവശത്ത് മഞ്ഞുനിറഞ്ഞ കൊക്കകള്.<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-2OWYlSUI/AAAAAAAABzw/gk7Zp2j6SpQ/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h41m13s10.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-2OWYlSUI/AAAAAAAABzw/gk7Zp2j6SpQ/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h41m13s10.png" width="200" /></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-7l4KCx_I/AAAAAAAAB0E/9XiZf6GoGlQ/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h42m44s154.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-7l4KCx_I/AAAAAAAAB0E/9XiZf6GoGlQ/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h42m44s154.png" width="200" /></a><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-2HUXX7JI/AAAAAAAABzo/Myzu3PyjXTw/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h41m05s187.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-2HUXX7JI/AAAAAAAABzo/Myzu3PyjXTw/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h41m05s187.png" width="200" /></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-2UROsuzI/AAAAAAAABz4/CuypIDHO9eA/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h42m52s233.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-2UROsuzI/AAAAAAAABz4/CuypIDHO9eA/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h42m52s233.png" width="200" /></a><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>ഇടക്കൊക്കെ വണ്ടി നിര്ത്തി മഞ്ഞും മഴയും ഒക്കെ ഇച്ചിരെ അനുഭവിച്ച് ഞങ്ങള് പൈന് മരങ്ങളുടെ ഒരു കാട്ടില് ചെന്നു.<br />
<div style="text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9KCjl3YI/AAAAAAAAB0Y/xJn1ZipDzxE/s1600/DSC00619.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9KCjl3YI/AAAAAAAAB0Y/xJn1ZipDzxE/s320/DSC00619.JPG" width="320" /></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9LgDLIiI/AAAAAAAAB0g/QcijJFJ7IxM/s1600/DSC00621.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9LgDLIiI/AAAAAAAAB0g/QcijJFJ7IxM/s320/DSC00621.JPG" /></a><br />
<br />
മഞ്ഞില് പുതഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന പൈന് മരക്കാട്. ഏതോ വിദേശ രാജ്യത്തെത്തിയ പ്രതീതി. സര്ക്കാര് വച്ചുപിടിപ്പിച്ച പൈന് മരങ്ങളും, ആ മലന്ചെരിവും വളരെ മനോഹരം തന്നെ.<br />
അതിലൂടെ കാറ്റടിക്കുംപോള് ഉള്ള സ്വരവും അതിന്റെ ഭംഗിയും പറഞ്ഞാല് മനസിലാവില്ല. <br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
ആ തണുപ്പത്തും കറിയാച്ചന് ജ്യൂസ് കുടിച്ചു. തണുപ്പും മഴയും ഒന്നും കുട്ടികള്ക്ക് ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ലായിരുന്നു.<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
അവിടെ കുറച്ചു നേരം നിന്നിട്ട് ഞങ്ങള് ഏലപ്പാറ എന്ന സ്ഥലത്തെത്തി ചോറുണ്ടു. എന്നിട്ട് കുട്ടിക്കാനം എന്ന സ്ഥലത്തെത്തി അവിടെ നിന്ന് വന്ടിപെരിയാര് എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് വെച്ചു പിടിപ്പിച്ചു. വഴിയില് ആഫിക്കക്കാരുടെ തലയിലെ മുടി പോലെ നല്ല തേയിലത്തോട്ടങ്ങള്, കണ്ടാല് അതിന്റെ മണ്ടേല് കയറി കിടക്കാന് തോന്നും.<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9MxHC1II/AAAAAAAAB0o/7qugY0P2ITA/s1600/DSC00631.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9MxHC1II/AAAAAAAAB0o/7qugY0P2ITA/s200/DSC00631.JPG" width="200" /><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; color: black;"></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9OGuIgLI/AAAAAAAAB0w/e6zyZ8lGBA0/s1600/DSC00638.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; display: inline !important; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9OGuIgLI/AAAAAAAAB0w/e6zyZ8lGBA0/s200/DSC00638.JPG" width="200" /></a><br />
<a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TG-9OGuIgLI/AAAAAAAAB0w/e6zyZ8lGBA0/s1600/DSC00638.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; display: inline !important; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"></a>എത്ര കണ്ടാലും, എത്ര തവണ യാത്ര ചെയ്താലും മടുക്കില്ലാത്ത കാഴ്ചകള്, മനസിലെ പൊടി പടലങ്ങള് മാറ്റി കുളിര്മയും ഫ്രഷ്നസ്സും തരുന്ന ചിത്രങ്ങള്.<br />
<br />
വണ്ടിപെരിയാര് കഴിഞ്ഞു അഞ്ചാറ് കിലോമീറ്റര് കഴിയുമ്പോള് നമ്മള് വള്ളക്കടവ് എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിയണം. അങ്ങനെ കുറച്ചു ദൂരം പോയിക്കഴിയുമ്പോള് ഒരു ചെക്ക്പോസ്റ്റില് എത്തും. നമ്മള് പോകുന്ന വണ്ടിയുടെ നമ്പര് തലേദിവസം ഗവിയില് വിളിച്ചു പറയുന്നതിനാല് നമുക്ക് കാട്ടില് കയറാന് ഉള്ള പാസ്സ് ചെക്ക് പോസ്റ്റില് എത്തിചിരിക്കും. അങ്ങനെ നമ്മള് കാട്ടിലേക്ക് കയറുകയായി.<br />
<br />
നേര്ത്ത മഴ, കഴുകി വൃത്തിയായ ഇലകളോടുകൂടിയ വന്മരങ്ങള്, ഇളംപച്ച നാമ്പുകള് ഉള്ള കുറ്റിച്ചെടികള്, പച്ചപുല്തകിടികള്, കാട്ടുചോലകള്....മഴവെള്ളം നിറഞ്ഞ റോഡ്. ഹോണ് അടിക്കരുത് എന്ന ഉപദേശം കിട്ടിയിരുന്നതിനാല് മെല്ലെ ഞങ്ങള് യാത്ര തുടര്ന്നു.<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFj1aGoLrI/AAAAAAAAB1E/SWKC-4mSijI/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h48m19s180.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFj1aGoLrI/AAAAAAAAB1E/SWKC-4mSijI/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h48m19s180.png" width="200" /></a></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFjyuKQkcI/AAAAAAAAB08/YRo7L2rMu7g/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h47m41s58.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFjyuKQkcI/AAAAAAAAB08/YRo7L2rMu7g/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h47m41s58.png" width="200" /></a><br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
കാട്ടിലൂടെ ഇരു വശവും ശ്രദ്ധിച്ച് വല്ല ആനയോ ചേനയോ ഉണ്ടോ എന്നൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ച് ഒരു പത്തുമിനിറ്റ് യാത്ര ചെയ്തപോള് മുമ്പില് അതാ ഒരു ടാറ്റാ ഇന്ഡിക്ക നിര്ത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങള് വരുന്നത് കണ്ട് ഡ്രൈവര് ചില്ല് താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു അടുത്ത വളവില് ആന നില്ക്കുന്നു എന്ന്. നമുക്കുണ്ടോ പേടി, പോരാത്തതിന് ആനയെ കാണാന് അല്ലെ നമ്മള് വന്നിരിക്കുന്നത്. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും വണ്ടി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന്റെ ധൈര്യം എനിക്കും പേടി രാജേഷിനും. ആന മുമ്പില് വന്നാല് മുമ്പോട്ട് പോകണോ, പിറകോട്ടു പോകണോ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചു ഞാന് മെല്ലെ മുമ്പോട്ട് തന്നെ നീങ്ങി. പുറകെ ഒരു ഗ്യാപ് ഇട്ട് ഇന്ഡിക്ക കാരനും. രണ്ടു വളവു തിരിഞ്ഞപോള് അതാ തൊട്ടുമുകളില് നില്കുന്നു ഒരു ആനക്കൂട്ടം.<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFlo26wV8I/AAAAAAAAB1Y/5DxxI8Rcb-E/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h50m45s104.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFlo26wV8I/AAAAAAAAB1Y/5DxxI8Rcb-E/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h50m45s104.png" width="200" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFlmye6VsI/AAAAAAAAB1Q/xoYHcZVcjFU/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h50m43s82.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFlmye6VsI/AAAAAAAAB1Q/xoYHcZVcjFU/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h50m43s82.png" width="200" /><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; color: black;"></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THFlo26wV8I/AAAAAAAAB1Y/5DxxI8Rcb-E/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h50m45s104.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a>ചിന്നം വിളിച്ച ആനത്തലവനെ ബഹുമാനിച്ച് ഞങ്ങള് വേഗന്നു തന്നെ അവിടുന്നു യാത്രയായി. ഇനി നമ്മളായിട്ട് അവരെ അക്രമാസക്തരാക്കി ഏന്ന് വേണ്ട.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">അഞ്ചു മിനിട്ടിനുള്ളില് കുറച്ചു കൂടി മുകളിലായി അടുത്ത ആനക്കൂട്ടം. പുറത്തിറങ്ങി നിന്ന് പടം ഒക്കെ എടുത്തു, പക്ഷെ എന്റെ ക്യാമറ ഫോക്കസ് ചെയ്തപോലളെക്കും ആന ഞങ്ങളെ പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പൃഷ്ഠഭാഗം കാണിച്ചു തന്നു. ഉള്ളതാവട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞങ്ങള് യാത്ര തുടര്ന്നു. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">ഏകദേശം പത്തിരുപതു കിലോമിറ്റര് കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഞങ്ങള് ഗവിയിലെത്തി. അവിടെ ചെന്നപ്പോള് നല്ലൊരു റിസപ്ഷന്, അവിടെ ഞങ്ങളെ പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വാഗതം ചെയ്തു ഒരു ചേച്ചി. വിവരങ്ങള് ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഒരു ഗൈഡിനെയും ഞങ്ങള്ക്ക് തന്നു. ഗൈഡ് ഞങ്ങള്ക്ക് മുറികളും കാട്ടി തന്നു പ്രോഗ്രാം പ്ലാന് ചെയ്തു.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmRo0yCVI/AAAAAAAAB10/1LTAzfxKtyc/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h12m00s175.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmRo0yCVI/AAAAAAAAB10/1LTAzfxKtyc/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h12m00s175.png" width="200" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmPvi_UAI/AAAAAAAAB1s/Kov15EHX4SA/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h11m58s148.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmPvi_UAI/AAAAAAAAB1s/Kov15EHX4SA/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h11m58s148.png" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmRo0yCVI/AAAAAAAAB10/1LTAzfxKtyc/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h12m00s175.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUnNNWAsOI/AAAAAAAAB2Q/K5q7xbuAU4E/s1600/DSC00646.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUnNNWAsOI/AAAAAAAAB2Q/K5q7xbuAU4E/s320/DSC00646.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">വൈകുന്നേരം ട്രെക്കിങ്ങിനു പോകാനുള്ള പ്ലാന് വേണ്ടെന്നു വെച്ച് ഞങ്ങള് ഗൈഡിനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു. ചായകുടിക്കാന് താഴെ കാന്റീനില് ചെന്നു. വളരെ സ്നേഹമുള്ള പെരുമാറ്റം ആയിരുന്നു അവരുടേത്. നമ്മള് കഴിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി തരുന്ന ഭക്ഷണം തണുപ്പിന്റെ ആധിക്യത്താല് നന്നായി കഴിച്ചു.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmVRDRpfI/AAAAAAAAB2E/fvPVcwhCWsU/s1600/DSC00663.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmVRDRpfI/AAAAAAAAB2E/fvPVcwhCWsU/s200/DSC00663.JPG" width="200" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmS_J1qBI/AAAAAAAAB18/V2cyqbMJTNc/s1600/DSC00650.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUmS_J1qBI/AAAAAAAAB18/V2cyqbMJTNc/s200/DSC00650.JPG" width="200" /></a></div><div class="" style="clear: both; text-align: left;"> അതിനു ശേഷം വെറുതെ അതിനടുത്തുള്ള കാഴ്ചകള് ഒക്കെ കണ്ടു. ക്യാമ്പ് ഫയര് ഒക്കെ ഇട്ട് അവിടെ തന്നെ ചിലവഴിച്ചു. വൈകിട്ട് വളരെ വിശാലമായ അത്താഴവും കഴിച്ചു ഞങ്ങള് കുട്ടികളെ ഉറക്കാന് ഉള്ള ശ്രമം ആരംഭിച്ചു. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUnaEGW6hI/AAAAAAAAB2g/X_6yAGgA4U4/s1600/DSC00680.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUnaEGW6hI/AAAAAAAAB2g/X_6yAGgA4U4/s320/DSC00680.JPG" /></a><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUnYMFFWMI/AAAAAAAAB2Y/5iMJqS84bcU/s320/DSC00672.JPG" /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">ഞാനുറങ്ങുന്നില്ല എന്ന് കറിയാച്ചന് ചാച്ച പാട്ട് നിര്ത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് കോക്കു</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">നല്ല ബെഡ് റൂം, ബ്ലാങ്കറ്റ്, വെള്ള ബെഡ് ഷീറ്റ്, തറയില് കാര്പെറ്റ്, ബാത്ത്റൂമില് ഗീസര്, അഥവാ കറന്റ് പോയാല് സോളാര് ലൈറ്റ് എന്നിവയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പിള്ളേരെ ഒക്കെ ഒന്നുറക്കി എന്ന് പറഞ്ഞാല് മതിയല്ലോ. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">രാവിലെ ആറുമണിക്ക് ഫോറസ്റ്റ് സഫാരി പറഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിലും പിള്ളേരെ ഒക്കെ എണീപ്പിച്ച് റെഡി ആക്കിയപോള് ആറര ആയി. പിന്നെ കാലിചായയും കഴിച്ച് അവരുടെ ജീപ്പില് കാട്ടിലേക്ക്.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUpV40yVhI/AAAAAAAAB2s/nCicEiiXCa8/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h55m37s203.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUpV40yVhI/AAAAAAAAB2s/nCicEiiXCa8/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h55m37s203.png" width="200" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUpngRodPI/AAAAAAAAB20/siNJukhEpcU/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h54m13s135.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUpngRodPI/AAAAAAAAB20/siNJukhEpcU/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h54m13s135.png" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">മഞ്ഞു കാരണം അങ്ങോട്ട് പോയ അരമണിക്കൂര് ഒന്നും കണ്ടില്ല. തിരിച്ചു വന്ന വഴി ഡാം, ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഓഫീസ്, ഫോറസ്റ്റ് ഓഫീസ് എന്നിവ ഇറങ്ങി കണ്ടു. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUuXLftN7I/AAAAAAAAB3I/nYZVHv47q-g/s1600/DSC00722.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUuXLftN7I/AAAAAAAAB3I/nYZVHv47q-g/s200/DSC00722.JPG" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUub7P82XI/AAAAAAAAB3Q/SJvW9CmkXs4/s1600/vlcsnap-2010-08-20-14h01m13s239.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUub7P82XI/AAAAAAAAB3Q/SJvW9CmkXs4/s200/vlcsnap-2010-08-20-14h01m13s239.png" width="200" /></a><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: underline;"></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUuVSgl33I/AAAAAAAAB3A/F4C-I_kAPFw/s1600/DSC00704.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUuVSgl33I/AAAAAAAAB3A/F4C-I_kAPFw/s200/DSC00704.JPG" width="150" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">ഇടക്ക് അവരുടെ പഴയ മഹീന്ദ്ര ഇന്റര്നാഷണല് ജീപ്പ് ഓടിക്കാനുള്ള അവസരം രാജേഷ് പാഴാക്കിയും ഇല്ല</div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br />
</div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6GOZKsUI/AAAAAAAAB48/aRbAxD751Xo/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h56m56s231.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6GOZKsUI/AAAAAAAAB48/aRbAxD751Xo/s320/vlcsnap-2010-08-20-13h56m56s231.png" /></a><br />
<div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br />
</div><div><br />
</div><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">സിംഹവാലന് കുരങ്ങ്, കാട്ടുതാറാവ്, കാട്ടുകോഴി, കേഴ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളെ കണ്ടു. മലമുകളിലൂടെ ചാടി ഓടുന്ന കാടുപോത്തിനെ കണ്ടു. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUv_WV4AnI/AAAAAAAAB3k/2ZICovPNAtQ/s1600/vlcsnap-2010-08-20-14h00m22s236.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUv_WV4AnI/AAAAAAAAB3k/2ZICovPNAtQ/s200/vlcsnap-2010-08-20-14h00m22s236.png" width="200" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUv88x7kdI/AAAAAAAAB3c/8DDdMdUXUwQ/s1600/vlcsnap-2010-08-20-13h59m54s217.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUv88x7kdI/AAAAAAAAB3c/8DDdMdUXUwQ/s200/vlcsnap-2010-08-20-13h59m54s217.png" width="200" /></a></div><div class="" style="clear: both; text-align: left;">അങ്ങനെ ഞങ്ങള് വീണ്ടും ഒരാനക്കൂട്ടത്തെ കണ്ടു. ഒരു കഞ്ഞു ആനക്കുട്ടിയുമായി റോഡ് മുറിച്ചു കടന്ന ആനക്കൂട്ടം. എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി ബഹളമുണ്ടാക്കാതെ പടങ്ങള് എടുത്തു.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUwwPthRgI/AAAAAAAAB3s/GG0ACmSO-nw/s1600/vlcsnap-2010-08-20-14h04m40s3.png" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUwwPthRgI/AAAAAAAAB3s/GG0ACmSO-nw/s200/vlcsnap-2010-08-20-14h04m40s3.png" width="200" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUw0yq9ZrI/AAAAAAAAB38/Ytkr9Gyq814/s1600/vlcsnap-2010-08-20-14h03m49s2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUwyc_FPfI/AAAAAAAAB30/lh8XwVmfTRc/s1600/vlcsnap-2010-08-20-14h04m58s181.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUwyc_FPfI/AAAAAAAAB30/lh8XwVmfTRc/s200/vlcsnap-2010-08-20-14h04m58s181.png" width="200" /></a><img border="0" height="112" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUw0yq9ZrI/AAAAAAAAB38/Ytkr9Gyq814/s200/vlcsnap-2010-08-20-14h03m49s2.png" width="200" /><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; color: black;"><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none;"></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">പുറകില് കറുത്ത പാറപോലെ കാണുന്നതാണ് ആന.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUw2hm5WNI/AAAAAAAAB4E/C6CXmm4wcw0/s1600/DSC00728.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUw2hm5WNI/AAAAAAAAB4E/C6CXmm4wcw0/s320/DSC00728.JPG" /></a><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="" style="clear: both; text-align: left;">അങ്ങനെ ആവശ്യത്തിന് മൃഗങ്ങളെയും സസ്യജാലങ്ങളെയും കണ്ടു ഞങ്ങള് തിരിച്ചു വന്നു പ്രാതല് കഴിച്ചു. ചെറിയ വിശ്രമത്തിനു ശേഷം ബോട്ടിങ്ങിന് പോയി. എല്ലാ സുരക്ഷയും എന്നാ പോലെ ജാകറ്റ് ഒക്കെ തന്നു, കുട്ടികള്ക്കും. ഇത്തിരി കരിമ്പന് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പൊതുവേ നമുക്കും ഒരു സുരക്ഷിത ബോധം തോന്നും. ബോട്ടില് കയറി ഒരു വെള്ളചാട്ടത്തിനടുത്ത് ചെന്നപ്പോള് മറ്റേതോ ലോകത്ത് ചെന്ന പ്രതീതി.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzFByFbCI/AAAAAAAAB4Y/mnpLqFREWB8/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h01m09s58.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzFByFbCI/AAAAAAAAB4Y/mnpLqFREWB8/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h01m09s58.png" width="200" /></a></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzCGUNL4I/AAAAAAAAB4Q/wk2OLNwMXww/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h00m39s17.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzCGUNL4I/AAAAAAAAB4Q/wk2OLNwMXww/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h00m39s17.png" width="200" /></a><br />
<br />
<div><br />
</div><div><br />
</div><div><br />
</div><div><br />
</div><div><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzKOKqRSI/AAAAAAAAB4o/K8CXNiNmrlk/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h06m09s248.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzKOKqRSI/AAAAAAAAB4o/K8CXNiNmrlk/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h06m09s248.png" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzH_OIKyI/AAAAAAAAB4g/j_uCqkIxTy0/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h05m48s36.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THUzH_OIKyI/AAAAAAAAB4g/j_uCqkIxTy0/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h05m48s36.png" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">വളരെ വിസ്തൃതമായ ഡാമില് നിന്നും നാം ഒരു കൊച്ചു കൈവഴിയിലെക്ക് തിരിയുന്നു. അവിടെ വലിയൊരു വെള്ള ചാട്ടം, മരങ്ങിടയിലൂടെ ഒഴുകി പാറയില് തള്ളിതകര്ന്നു വരുന്ന വെള്ളം. ഔഷധഗുണം ഉള്ളതാണത്രേ ആ വെള്ളം. കുട്ടികള് ഉള്ളത് കൊണ്ടും, മഴ പെയ്ത് നല്ല വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലും ഞങ്ങള് അതില് കുളിക്കാന് പോയില്ല. എങ്കിലും അതി മനോഹരമായിരുന്നു ആയ കാഴ്ച.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6tpQeCVI/AAAAAAAAB5M/_6ug3zjNI4E/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h07m15s134.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6tpQeCVI/AAAAAAAAB5M/_6ug3zjNI4E/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h07m15s134.png" width="200" /></a></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6rvHiUNI/AAAAAAAAB5E/UTWhp8KoH3I/s1600/vlcsnap-2010-08-24-18h06m25s145.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="112" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6rvHiUNI/AAAAAAAAB5E/UTWhp8KoH3I/s200/vlcsnap-2010-08-24-18h06m25s145.png" width="200" /></a><br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">അങ്ങനെ ഞങ്ങള് പതുക്കെ തിരിച്ചു പോന്നു. കണ്ണില് നിന്നും മായാതെ ആ വെള്ളച്ചാട്ടം അങ്ങനെ തന്നെ നില്ക്കുന്നു.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6uWz6cEI/AAAAAAAAB5U/z9F-ROl2Lm0/s1600/DSC00745.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6uWz6cEI/AAAAAAAAB5U/z9F-ROl2Lm0/s320/DSC00745.JPG" /></a><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">തിരിച്ചു വന്നു അവിടെയുള്ള ഒരു മ്യൂസിയത്തില് കുറച്ചു നേരം ചിലവഴിച്ചു. ആനയുടെയും മാനിന്റെയും ഒക്കെ അസ്ഥികൂടവും കൊമ്പും ഒക്കെ കണ്ടു കുറച്ചു നേരം.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6vyGzQBI/AAAAAAAAB5c/4qOEMKrIPo4/s1600/DSC00776.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/THU6vyGzQBI/AAAAAAAAB5c/4qOEMKrIPo4/s320/DSC00776.JPG" /></a><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">ഉച്ചയൂണിനു ശേഷം അവരോടെല്ലാം നന്ദി പറഞ്ഞു, ഓര്മ്മകള് എല്ലാം മനസ്സില് കുറിച്ചു വെച്ച് ഞങ്ങള് ഇനിയോരവസരത്തില് വീണ്ടും വരുന്നതിനെ ക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച ഗവിയോടു വിട പറഞ്ഞു. ഒരു ഫോര് വീല് ആയിരുന്നെങ്കില് ഞങ്ങള് പത്തനംതിട്ട വഴി മടങ്ങി വരുന്നതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചെനെ, 80 ഓളം കിലോമീറ്റര് പൊളിഞ്ഞ റോഡിലൂടെ കുട്ടികളുമായി പോരാന് മനസ് ധൈര്യം തന്നില്ല. അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഉറപ്പായിട്ടും പോകും.... </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">ക്ഷമാപണം - ക്യാമറയില് നല്ല ഫോട്ടോ പിടിക്കാന് മാത്രം ക്ഷമ ഇല്ലായിരുന്നു. കാഴചകള് ഒന്നും മിസ്സ് ആവാതിരിക്കാന് ക്യാമറ അധികം ഉപയോഗിച്ചില്ല. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-1040394857276678287?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/geCdeWjZLgX_h2iChZNDv97e0pg/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/geCdeWjZLgX_h2iChZNDv97e0pg/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/geCdeWjZLgX_h2iChZNDv97e0pg/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/geCdeWjZLgX_h2iChZNDv97e0pg/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/Z30QofM0D7c" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com5http://pothachan.blogspot.com/2010/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-58609923422421031102010-07-17T07:04:00.002+05:302010-07-17T07:20:01.171+05:302010-07-17T07:20:01.171+05:30കണ്ണിത്തുള്ളി<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TEEHxoe8GMI/AAAAAAAABzI/hNXlJTshAfE/s1600/DSC00475.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="347" hw="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TEEHxoe8GMI/AAAAAAAABzI/hNXlJTshAfE/s400/DSC00475.JPG" width="400" /></a></div> ഈ കണ്ണിത്തുള്ളി കാണാന് ഞാനെത്ര നടന്നെന്നോ?<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TEEH0dEjh_I/AAAAAAAABzY/a2X5ptf344c/s1600/DSC00479.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" hw="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TEEH0dEjh_I/AAAAAAAABzY/a2X5ptf344c/s400/DSC00479.JPG" width="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">മഴക്കാലത്തിന്റെ മാത്രം </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TEEHyzFDCLI/AAAAAAAABzQ/6CPgSknx1vs/s1600/DSC00472.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="388" hw="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TEEHyzFDCLI/AAAAAAAABzQ/6CPgSknx1vs/s400/DSC00472.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">കണ്ണിലോഴിച്ചാല് കുളിരേകും</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-5860992342242103110?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gu618BTnjjQOPzJnEupIcA0y8pI/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gu618BTnjjQOPzJnEupIcA0y8pI/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gu618BTnjjQOPzJnEupIcA0y8pI/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gu618BTnjjQOPzJnEupIcA0y8pI/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/PEeGWctEqDk" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com10http://pothachan.blogspot.com/2010/07/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-53429325267809037892010-07-05T14:54:00.000+05:302010-07-05T14:54:47.774+05:302010-07-05T14:54:47.774+05:30ആദ്യ രാത്രികള് - കുട്ടപ്പായി കഥകള് 8അങ്ങനെ പൈക പട്ടണം പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന കുട്ടപ്പായിയുടെ കല്യാണം കെങ്കേമമായി കഴിഞ്ഞു. സ്വതവേ കാര്യങ്ങള് തുറന്നു പറയുന്നവനും ധൈര്യവാനും ഒത്തിരി അപസര്പ്പക കഥകളിലെ നായകനുമായ കുട്ടപ്പായിയുടെ ആദ്യരാത്രിയുടെ കഥ കേള്ക്കാനായി പൈകയിലെ യുവജനങ്ങളും അന്പതുകഴിഞ്ഞവരും കാത്തിരുന്നു. കല്യാണ സദ്യ കഴിഞ്ഞപ്പോള് മുതല് പിറ്റേദിവസം നേരം വെളുക്കനാണ് അവര് കാത്തിരുന്നത്, പാലാ ന്യു തീയേറ്ററില് ഷക്കീലയുടെ പടം റിലീസിനെന്ന പോലെ. ലയണ്സ് ക്ലബിലെ കുടിയന്മാര് ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളില് കുട്ടപ്പായിയുടെ കഥകള് കേള്ക്കുന്നതിന്റെ രസമോര്ത്തു അന്നും നന്നായി കുടിച്ചു, രാത്രിയിലെ കുട്ടപ്പായിയുടെ അധ്വനങ്ങള്ക്കായി അവര് ഗ്ലാസുകള്ക്കൊപ്പം അകലങ്ങളില് കൂട്ടിരുന്നു. ഒരു എമര്ജന്സി കോള്, അല്ലെങ്കില് ഒരു നിലവിളി ശബ്ദം അങ്ങനെ അവരുടെ മാനസിക വ്യാപാരങ്ങള് പലതായിരുന്നു. <br />
<br />
കുട്ടപ്പായിയെ പോലെ തന്നെ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മടിയും, അതിനാല് തന്നെ ക്ലബിലെ കുടിയന്മാര് ഒക്കെ രാവിലെ വരെ സുഖമായി ഉറങ്ങാം എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും രാത്രി കുട്ടപ്പായി എന്ത് ചെയ്തു കാണും എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ അവരുടെ നിദ്ര ഇടക്കൊക്കെ ഭംഗം വരുത്തികൊണ്ടിരുന്നു. ലയണ്സ് ക്ലബിന്റെ സെക്രട്ടറിയും പൈകയിലെ അതിരാവിലെ ജോലിക്കെത്തേണ്ട കശാപുകാരനുമായ ബാബു ആണ് മറ്റ് മെംബേര്സിനെ വിളിച്ച് ആ വിവരം അറിയിച്ചത്. കേട്ടവര് കേട്ടവര് ഞെട്ടി എണീറ്റു. കുട്ടപ്പായിയും ഭാര്യയും അപ്പോള് രാത്രിയില് ഒന്നും ചെയ്തില്ലേ എന്ന സംശയത്താല് അവര് കട്ടിലില് തളര്ന്നിരുന്നു. തളര്ന്നുറങ്ങുന്ന കുട്ടപ്പായിയെ വിളിച്ചുണര്ത്താന് ഏത്തക്കാ പുഴുങ്ങിയതും മുട്ട ബുള്സ് ഐയുമായി ചെല്ലാം എന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നവര് ഇനി അടുത്ത നടപടി എന്തെന്നാലോചിച്ചു. ക്ലബിലെ ബുദ്ധിജീവി ആയിരുന്ന മരപ്പട്ടി തങ്കച്ചനായിരുന്നു ഏറ്റവും സങ്കടം. പെണ്ണുങ്ങളെ നമ്മുടെ വരുതിക്ക് നിര്ത്താനുള്ള അടവായിഎല്ലാ കല്യാണങ്ങള്ക്കും മുമ്പായി തങ്കച്ചന് യുവാക്കള്ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന ഒരടവുണ്ട്. ആദ്യരാത്രിയില് പെണ്ണിനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്, വെറുതെ ടച്ചിങ്ങ്സ് മാത്രമായി കഥകള് ഒക്കെ പറഞ്ഞു ചിലവഴിക്കണം. അങ്ങനെ തന്നെ രണ്ടാമത്തെ ദിവസവും അവരെ ഉണര്ത്തി അത്താഴം കൊടുക്കാതെ കിടക്കണം. അങ്ങനെ ആണെങ്കില് മൂന്നാമത്തെ ദിവസം ചുമ്മാ ഉണര്ത്തികൊണ്ടിരിക്കുംപോള് അവര് തന്നെ സഹികെട്ടു നമ്മുടെ അച്ചടക്കത്തിലും കണ്ട്രോളിലും അത്ഭുതപെട്ടു അത്താഴം തന്നെ എടുക്കും, അതോടെ അവര് നമ്മുടെ ഉള്ളം കൈയില് കിടന്നു പിടക്കും. സ്വന്തം ഭാര്യയെ തന്റെ കാല്കീഴില് ഇട്ടു വലിയ സാര് ആകാന് കൊതിയുള്ള എല്ലാവനും അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യാം എന്ന് മനസ്സില് വിചാരിക്കും. പള്ളിലോ അമ്പലത്തിലോ ഇരുന്ന കല്യാണ ദിവസം പെണ്ണിന്റെ കയ്യില് പിടിക്കുമ്പോള് തന്നെ ഇനി മൂന്നു ദിവസം എങ്ങനെ തള്ളി നീക്കും എന്ന് ഓര്ത്ത് നെടുവീര്പ്പെടും. അങ്ങനെ പ്ലാന് ചെയ്തു പോയ ഒരുത്തനും ആദ്യരാത്രി ഒരു കാല് മണിക്കൂറില് കൂടുതല് പിടിച്ചു നില്ക്കാന് പറ്റിയിട്ടില്ല, ആദ്യ സായാഹ്നം പോലും ഉണ്ടായവര് ഉണ്ടത്രേ. പക്ഷേ എല്ലാവരുടെയും പ്രതീക്ഷയെ തകിടം മരിച്ചു കൊണ്ട് കുട്ടപ്പായിയും ഭാര്യയും രാവിലെ ആറിന്റെ കുര്ബാനക്ക് പൈക പള്ളിയില് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഭാര്യയെ പേടിച്ച് കള്ളുകുടിയും ഒക്കെ നിര്ത്തി കുട്ടപ്പായി ഒരു നല്ല ഭര്ത്താവ് ആയിപ്പോയാല് ഇനി ആരുടെ പേരില് കഥ ഇറക്കും എന്നായിരുന്നു ചിലരുടെ സങ്കടം. <br />
<br />
എന്തായാലും അതിനെതിരെ കരുക്കള് നീക്കാനായി അവര് അടുത്ത ശനിയാഴ്ച കുട്ടപ്പായിക്ക് ഒരു ട്രീറ്റ് നടത്താന് തീരുമാനിച്ചു. അതിനൊക്കെ വരാമെന്നു സമ്മതിച്ചെങ്കിലും ഇതിനിടക്ക് ആര്ക്കും പിടികൊടുക്കാതെ കുട്ടപ്പായി വളരെ തിരക്കില് ആയിരുന്നു. ഭാര്യ കുട്ടപ്പായിയെ പുറത്തോട്ടു വിടുക പോലും ഇല്ലെന്ന് ഒരു കൂട്ടര്. പെണ്ണുകെട്ടി അതിന്റെ സുഖത്തില് നമ്മളെയെല്ലാം അവന് മറന്നതായിരിക്കും എന്ന് മറ്റുചിലര്. കുട്ടപ്പായി ഇല്ലാതെ പൈക ഒരു ആഴ്ചയോളം ഡങ്കി പനി വന്നു കിടന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാവരും കാത്തിരുന്ന ശനിയാഴ്ചയെത്തി.<br />
<br />
പരിചയപ്പെടുത്തലും അനുമോദനവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും ഭാര്യമാരെ ഒക്കെ വീട്ടിലാക്കി കള്ളിനും ചീട്ടിനും പരദൂഷണത്തിനുമായി തിരിച്ചു വന്നു. തിരിച്ചു വരില്ല എന്ന് ചിലരൊക്കെ ഭയപ്പെട്ടെന്കിലും കുട്ടപ്പായി തിരിച്ചു വന്നു. ഓരോരുത്തരായി പുള്ളിക്കാരന്റെ അടുത്ത് കൂടി. ആദ്യം തന്നെ മരപ്പട്ടി തങ്കച്ചന് " മോനെ കുട്ടപ്പാ, നീ മൂന്നു ദിവസം നോക്കിയോ?" വാണത്താന് ഷാജി പറഞ്ഞു "പിന്നെ കോപ്പാ... അന്ന് എത്രയെണ്ണം കഴിഞ്ഞു എന്ന് ചോദിച്ചാല് മതി" ഞാന് അത് ചെയ്തു, ഇത് ചെയ്തു, ഇങ്ങനെ ചെയ്തു എന്നൊക്കെ കുട്ടപ്പായി പറയും എന്ന് വിചാരിച്ച എല്ലാവരെയും നിരാശരാക്കി കുട്ടപ്പായി എല്ലാത്തിനും വെറുതെ ചിരിച്ചു. <br />
<br />
അങ്ങനെ മദ്യപാനം ഒരു വഴിക്ക് മൂത്തു, ഒരു സൈഡില് പതുകെ ചീട്ടുകളിയും തുടങ്ങി. എല്ലാവരെയും നല്ല വഴിക് നയിക്കണം എന്നാ ചിന്ത ഉള്ള തങ്കച്ചന് മനസ് കലുഷിതമാക്കി ചിന്തിച്ചു. ഇനി വല്ല മരവിപ്പോ വല്ലതും ആണോ കുട്ടപ്പയിക്ക്? പെട്ടെന്നാണ് തന്റെ കയ്യില് ഇരിക്കുന്ന നായ്കരണ പരിപ്പിന്റെ കാര്യം തങ്കച്ചന് ഒര്മിച്ചത്. ചീട്ട് കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കുട്ടപ്പായിക്ക് തങ്കച്ചന് എല്ലാവരുടെയും മുമ്പില് വെച്ച് തന്നെ പരിപ്പ് നല്കി. കടലില് കളഞ്ഞാലും അളന്നെ കളയാവൂ എന്നാ പ്രിന്സിപളില് വിശ്വസിക്കുന്ന തങ്കച്ചനു രഹസ്യമായി ഉപകാരം ചെയ്യുന്ന പണി ഒന്നും ഇല്ല. ഒരു മണിക്കൂര് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞേ അതിന്റെ എഫെക്റ്റ് വരൂ എന്ന് പറഞ്ഞതിനാല് തങ്കച്ചന് കൊടുത്ത പരിപ്പും കഴിച്ച് കുട്ടപ്പായി ചീട്ടു കളി തുടര്ന്നു. അപ്പോളാണ് കുട്ടപ്പായിയുടെ ഫോണ് ശബ്ദിച്ചത്. എന്നാടീ മോളെ എന്ന് കുട്ടപ്പായി ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോള് തന്നെ എല്ലാവരും അവനവന്റെയും അപ്പുറത്തിരിക്കുന്നവന്റെയും ചീട്ടില് നിന്നുംനോട്ടം മാറ്റി കുട്ടപ്പായിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു, പൂസായത് കൊണ്ട് എന്തേലും കേള്ക്കമായിരിക്കാം എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു.<br />
<br />
പിന്നത്തെ വാചകങ്ങള് എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചു, അതിങ്ങനെയായിരുന്നു.<br />
<br />
"മോളെ... നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്, എല്ലാം ഊരിയിട്ടേച്ച് നീ കട്ടിലെ പോയി കിടന്നോ. ഞാന് ശടേന്നു വന്നേക്കാം."<br />
<br />
ഈ പരിപ്പിന് ഇത്ര എഫെക്ടോ എന്ന് വിചാരിച്ച് തങ്കച്ചന്റെ കണ്ണ് തള്ളി. ഇത്ര നാളും കഴിച്ചിട്ട് പ്രയോജനം ഇല്ലെങ്കിലും എന്നെങ്കിലും കിട്ടും എന്ന് വിചാരിച്ച് വാങ്ങിച്ചതാണ്, വല്ലവനും കൊടുത്തപ്പോള് എന്തൊരു എഫെക്ട്! ഇത്ര ആക്രാന്തം ആയോ കുട്ടപ്പയിക്ക് എന്നായി മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ചിന്ത. ഇവിടുന്നെ തുണിയും പറിച്ചിട്ട് ഓടുമോ എന്നായിരുന്നു എല്ലാത്തിനും മൂകസാക്ഷി ആയിരുന്ന എന്റെ പേടി.<br />
<br />
ഞാന് ഏതായാലും രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു, ഇങ്ങനെ ഒന്നും പാടില്ല. ഇത്തിരി സമയം ഒക്കെ എടുത്ത് പ്രാരംഭ നടപടികള് ആയി ഫോര് പ്ലേ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞേ ഇതൊക്കെ ചെയ്യാന് പാടുള്ളൂ. കുട്ടപ്പായി ഇപ്പോള് ചുമ്മാ കാടന്മാരുടെ പണിയാ കാണിക്കുന്നേ, തനി മൃഗം.<br />
<br />
"ശ്ശെടാ.. ഇടിയും മഴയും ഉള്ളത് കാരണം ആ ടെലിഫോണിന്റെയും ടിവിയുടെയും കേബിള് ഊരിയിടാനാ ഞാന് പറഞ്ഞത്, ഇത് നല്ല കൂത്തായല്ലോ, ഇനി അതിനും ഫോര് പ്ളെ നടത്തണോ?" <br />
<br />
ഓരോ ഇമേജിന്റെ ഓരോരോ ഗുണങ്ങളേ.........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-5342932526780903789?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vdPIuMwiXStABpbGx78sj5gigto/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vdPIuMwiXStABpbGx78sj5gigto/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vdPIuMwiXStABpbGx78sj5gigto/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vdPIuMwiXStABpbGx78sj5gigto/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/vhRbxFEJIBo" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com6http://pothachan.blogspot.com/2010/07/8.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-74108260281295124112010-07-03T11:09:00.000+05:302010-07-03T11:09:08.888+05:302010-07-03T11:09:08.888+05:30കൊച്ചു സ്വപ്നങ്ങള് - ഫുട്ബോള്<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">എന്റെ മക്കളും മെസ്സിയെക്കാലും റൊണാള്ഡീഞ്ഞോയെക്കാളും വലുതായി ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടി കളിക്കുന്നത് ഞാന് സ്വപ്നം കാണുന്നു. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />
</div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TC7MU5DXoFI/AAAAAAAABys/L8EYe7DLfJc/s1600/DSC00245.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="428" rw="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TC7MU5DXoFI/AAAAAAAABys/L8EYe7DLfJc/s640/DSC00245.JPG" width="640" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TC7MXc6G88I/AAAAAAAABy0/fFQwJOM26nk/s1600/DSC00244.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="428" rw="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TC7MXc6G88I/AAAAAAAABy0/fFQwJOM26nk/s640/DSC00244.JPG" width="640" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TC7MYt-RHFI/AAAAAAAABy8/Bt2TvOmxUBA/s1600/DSC00256.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="428" rw="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TC7MYt-RHFI/AAAAAAAABy8/Bt2TvOmxUBA/s640/DSC00256.JPG" width="640" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;">അങ്ങനെ ഒക്കെ നടക്കുവായിരിക്കും അല്ലെ?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-7410826028129512411?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dImpCO_ne0FrmNBwC8ub_DBC3HY/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dImpCO_ne0FrmNBwC8ub_DBC3HY/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dImpCO_ne0FrmNBwC8ub_DBC3HY/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/dImpCO_ne0FrmNBwC8ub_DBC3HY/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/QRwBQy9ink4" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com5http://pothachan.blogspot.com/2010/07/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-55566860422002206032010-06-28T14:25:00.002+05:302010-07-02T08:04:42.739+05:302010-07-02T08:04:42.739+05:30പെണ്ണുകാണല് - കുട്ടപ്പായി കഥകള് 7അങ്ങനെ കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില് പെട്ട് പൈകയിലെ പ്ലാവുകളില് ചക്കകള് കായ്ക്കുകയും പഴുക്കുകയും ചക്കക്കുരു വീണ് പുതിയ പ്ലാവിന് തൈകള് ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ആ കുത്തൊഴുക്കില് പെട്ട് കുട്ടപ്പായിയും ചക്കയെയും ചക്കക്കുരുവിനെയും കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയും ക്രമേണ കല്യാണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു. വീട്ടുകാര് ആലോചന തുടങ്ങി. ആറടിയില് കൂടുതല് പൊക്കം, സഞ്ജയ് ദത്തിന്റെ മാതിരി ആരെയും പിടിച്ചു വലിക്കുന്ന കണ്ണുകള് , മമ്മൂട്ടിയുടെ കണക്ക് ത്രികോണെ ത്രികോണെ എന്നമാതിരി നടപ്പ്, പിന്നെ സുമുഖന് , സുന്ദരന് , ഒറ്റപുത്രന് , ആവശ്യത്തിന് സമ്പത്ത് അങ്ങനെ ഏതൊരു പെണ്ണും സ്വപ്നം കാണുന്ന ഒരു ആലോചന. പക്ഷെ പയ്യനെക്കുറിച്ച് പൈകയില് അന്വേഷിച്ചാല് "വൈകിട്ടെന്താ പരിപാടി" എന്ന മോഹന് ലാല് ഏതോ പരസ്യത്തില് ചോദിക്കുന്നപോലെ നല്ല തന്കപെട്ട സ്വഭാവം എന്ന് നാട്ടുകാര് പറയുന്ന കാരണം കുട്ടപ്പായി ഒത്തിരി ലഡു തിന്നു. നാട്ടിലെ ഏതൊരു തെണ്ടിയും ചെയ്യുന്ന പോക്രിത്തരത്തിനു മുഴുവന് പണ്ട് പേര് കിട്ടിയത് കുട്ടപ്പായിക്ക്. കാര്യം എന്നെക്കാള് ഇത്തിരി പ്രായക്കൂടുതല് ഉണ്ടെങ്കിലും എന്റെ സൌന്തര്യ സങ്കല്പത്തിലെ നിഷ്കളന്കയും നിര്മ്മലയും സുശീലയും ആയിരുന്ന സിനിമാനടി പാര്വതിയെക്കുറിച്ച് എന്റെ കൂട്ടുകാരന് ജോണി മോശമായി പറഞ്ഞപ്പോളും ഞാന് വെറുത്തത് കുട്ടപ്പായിയെ, ആ അപസര്പ്പക കഥയിലും വില്ലനായ നായകന് കുട്ടപ്പായി ആയിരുന്നു. ഉണ്ട് കഴിഞ്ഞാന് കൈ കഴുകണമല്ലോ എന്നോര്ത്ത് ഭക്ഷണം വേണ്ട എന്ന് വെക്കുന്ന കുട്ടപ്പായി കൈ കഴുകേണ്ടി വന്നാലോ എന്ന് വിചാരിച്ച് പാര്വതിയെ കുറിച്ച് മനസ്സില് പോലും ആലോചിച്ചു കാണില്ല. പക്ഷെ ജോസ് പ്രകാശും ഉമ്മറും ടി ജി രവിയും ഒക്കെ ബെന്സും സ്യുട്ടും പൈപ്പും ഒക്കെ വെച്ച് നില്ക്കുമ്പോള് പാവം നസിറും മധുവുമൊക്കെ കൂലിപ്പണിക്കാരായിരുന്നല്ലോ. കുട്ടപ്പയിക്കിഷ്ടം ബെന്സും സ്യുട്ടും പൈപ്പും ഒക്കെതന്നെയായിരുന്നു. അന്നത്തെ സിനിമകളുടെ അവസാനം കുട്ടപ്പായി കാണാറില്ലായിരുന്നു, കാരണം അവസാനം വരെ ജയിച്ചു നില്ക്കുന്നത് ആ സുന്ദര വില്ലന്മാര് അല്ലേ?. അങ്ങനെ തന്റെ പേരില് ചര്ത്തികിട്ടുന്ന വെടിയുടെയും ബാലല്സംഗത്തിന്റെയും ഉത്തരവാതിത്വം ഒരു അലന്കാരമായി കുട്ടപ്പായി കണ്ടു പോയി. മറ്റുള്ളവര് തന്നെ ചെറിയ ഭീതിയോടെ നോക്കുന്നത് കുട്ടപ്പായി ആസ്വദിച്ചു, ത്രസിച്ചു നില്കുന്ന മാറിടത്തില് പതിയുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ നോട്ടം ഉള്ളില് ആസ്വദിക്കുന്ന കൌമാരക്കാരിയെപോലെ. അങ്ങനെ കുട്ടപ്പായി ലഡു കാര്യമായി കഴിച്ചു എങ്കിലും നാട്ടുകാര്ക്കിത്തിരി ഭക്ഷണം കൊടുക്കാന് സാധിച്ചില്ല. പക്ഷെ അപ്പന്മാര് അന്വേഷിച്ചു കുട്ടപ്പായിയുടെ തങ്കപ്പെട്ട സ്വഭാവത്തില് തട്ടിപ്പോയ പല കേസുകളിലെയും പെണ്ണുങ്ങള് പിന്നീടു കുട്ടപ്പായിയെ വിളിച്ച് ലഡുവിന്റെ കാര്യം ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും ഖല് നായിക്കിലെ സഞ്ജയ് ദത്തിനെ അല്ലെ പെണ്ണുങ്ങള് നെഞ്ചിലേറ്റിയത്? അങ്ങനെ ദേവാസുരത്തിലെ മോഹന് ലാലിനെ ഒക്കെ ആരാധിച്ച് കുട്ടപ്പായി സധൈര്യം ലഡു തീറ്റ തുടര്ന്നു പോന്നു.<br />
<br />
അങ്ങനെ ഞാന് ഒരു അവുധിക്ക് നാട്ടില് വന്ന സമയം, കാര്യം അവിവാഹിതനെന്കിലും തന്നെക്കാള് സൌന്ദര്യം കുറഞ്ഞവരെ പെണ്ണുകാണാന് പോകുമ്പോള് കൂടെ കൊണ്ടുപോകാം എന്ന തത്വത്തില് വിശ്വസിച്ചായിരിക്കാം കുട്ടപ്പായി എന്നെയും വിളിച്ചു ഒരു പെണ്ണ് കാണാന് കൂട്ടിന്. ഞാന് നോക്കിയപ്പോള് എന്റെ പെണ്ണു കാണല് ഔദ്യോഗികമായി ആരംഭിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഇതൊന്നു മനസിലാകാനുള്ള അവസരവും. പെരുവന്താനത്തുള്ള ഒരു അമേരിക്കന് നഴ്സിനെ കാണാന് ഞങ്ങള് രണ്ടുപേരും യാത്രയായി. <br />
<br />
അമേരിക്കയില് നിന്നും ഇംഗ്ലണ്ടില് നിന്നും ഒക്കെ വന്ന പെങ്ങന്മാരുടെ കൂടെ തകര്ത്തു വാരി പോയി കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഒന്നുരണ്ടു വീടുകള് ഒക്കെ പോയ വഴിക്ക് കുട്ടപ്പായി കാണിച്ചു തന്നു. അങ്ങനെ ആര്ഭാടമായി നടന്ന ഒരു കാലം, അവരുടെ അവുധി ലഡു തിന്നു തീര്ന്നത് മിച്ചം. കുട്ടിക്കാനം എത്തിയപ്പോള് നല്ല കോടമഞ്ഞ്. ഹെഡ് ലൈറ്റും ഡബിള് ഇന്ഡിക്കേറ്ററും ഒക്കെയിട്ട് കാറിന്റെ വിന്ഡോ തുറന്നു വെച്ച് ആസ്വദിച്ച് ഞാന് വണ്ടിയോടിച്ചു. ഇടക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാനായി വണ്ടി നിര്ത്തി. ഞാന് സിഗരറ്റ് കത്തിക്കാനായി എടുത്തപ്പോള് കുട്ടപ്പായി വിലക്കി, മണം വന്നാല് അവര് കുട്ടപ്പായിയും സംശയിക്കും എന്ന്. ഞാന് ചോദിച്ചു കുട്ടപ്പായി എന്നാ നന്നായതെന്ന്. അതിനാരാ നന്നായത് എന്ന് കുട്ടപ്പായി, ഇത് പെണ്ണുകെട്ടാന് ഉള്ള ഒരു ചെറിയ സെറ്റ് അപ്പ് മാത്രം. <br />
<br />
വണ്ടിയുടെ ഡിക്കി തുറന്ന് കുട്ടപ്പായി ഒരു കുപ്പി ജിന് പുറത്തെടുത്തു. വെള്ളം പോലും ഒഴുക്കാതെ ഒരു മൂന്നാല് കവിള് അകത്താക്കി, ഞാനും അപ്രകാരം തന്നെ പ്രവര്ത്തിച്ചു. അടുത്ത കവലയിലെ മുറുക്കാന് കടയില് നിന്നും ഓരോ സോഡാ മേല്പോടിക്കും. വൈകിട്ട് നാലുമണി എന്ന സമയം ആണ് ഞങ്ങള് പറഞ്ഞിരുന്നത്, ഞങ്ങള് മൂന്നുമണിക്ക് മുമ്പേ തന്നെ ഏകദേശം സ്ഥലത്ത് എത്തി. സ്വതവേ മടിയനായ കുട്ടപ്പായിയുടെ ശുഷ്കാന്തി എന്നിലെ സംശയാലുവിനെ ഉണര്ത്തിയെങ്കിലും സമയ ക്ളിപ്തത പെണ്ണുകാണലില് വളരെ പ്രധാന സംഭവം ആണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് അടങ്ങി. പാവം ചിലപ്പോള് പെണ്ണ് കണ്ടു മടുത്ത് നല്ല ശീലങ്ങള് തുടങ്ങിയതാവാം.<br />
<br />
അങ്ങനെ കാര് സൈഡില് ഒതുക്കി സമീപത്തുള്ള പറമ്പിലെ ഒരുപാറയില് കയറി ഞങ്ങള് ഇരുന്നു കത്തി തുടങ്ങി. ആറുമാസം മുമ്പ് കണ്ട ലണ്ടന് കാരി ജൂലി ഇന്നലെയും കുട്ടപ്പായിയെ വിളിച്ചിരുന്നത്രെ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കെട്ടിയവന് അടുത്ത മാസം ലണ്ടനില് എത്തും. അത് കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ ഇത്തിരി സൂക്ഷിച്ചേ വിളിക്കാന് പറ്റൂ എന്നതാണത്രെ അവളുടെ സങ്കടം. പാവം ഞാന് വീണ്ടും സങ്കടത്തിലായി, പത്ത് മുപ്പതു വയസായിട്ട് എന്നെ ലോക്കല് പോലും വിളിക്കാന് ഒരു കോന്തിയും ഇല്ലല്ലോ എന്ന സങ്കടത്തില് വണ്ടിയില് പോയി രണ്ടു കവിള് കൂടി ഞാനകത്താക്കി, വീണ്ടും പാറയില് ചെന്നിരുന്നു. ഇത്തിരി നേരം ശിഷ്യനായി ഇരിക്കാം, അല്ലാതെന്താ ചെയ്ക?<br />
<br />
കോതമംഗലം കാരി റെജിമോളെ കാണാന് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പോയ കാര്യം പറഞ്ഞു കുട്ടപ്പായി. കുട്ടപ്പായിയും മമ്മിയും ഡി വൈ എസ് പി ആയ അങ്കിളും ആന്റിയും കൂടിയാണ് പെണ്ണുകാണാന് ചെന്നത്. വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ആനപിണ്ടം കിടക്കുന്നപോലെ അല്ലെങ്കില് ഡോബര്മാന് പട്ടികിടക്കുന്നപോലെ ഒരു പോലിസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന് ഒക്കെ കൂട്ടത്തിലും കുടുംബത്തിലും ഉള്ളത് ബന്ധം ആലോചികുമ്പോള് ഒരു വെയിറ്റ് ആണല്ലോ? അങ്ങനെ അവര് റെജിമോളുടെ വിട്ടില് ചെന്നു. പെണ്ണിന്റെ അപ്പനും അപ്പന്റെ ചേട്ടനും കൂടി ഇവരെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും ഒക്കെയുള്ള ഒരുപഴയ തറവാടായിരുന്നു അത്. അങ്ങനെ എല്ലാരും കൂടി അകത്തു കയറി. പിന്നെ കറക്കുന്നതിന്റെ മുമ്പ് പശുവിന്റെ അകിടില് വെള്ളം തളിക്കുന്ന പോലെ ചില കുശലം. അവിടെ റബറിനെങ്ങനാ ഇപ്പോള് പാലുന്ടോ, ഇക്കൊല്ലത്തെ മഴ എങ്ങനെ എന്നൊക്കെയുള്ള കൊച്ചുവര്ത്തമാനം. അവര് ഇരുന്ന ആ പഴയ വീടിന്റെ അകത്തളത്തിലേക്ക് തെക്ക് നിന്നും വടക്ക് നിന്നും ഓരോ വാതില് ഉണ്ടത്രേ. കാണാന് വന്ന ചെറുക്കന് എങ്ങനെയുണ്ട് എന്ന് നോക്കാന് അപ്പൂപ്പന് ഒരാഗ്രഹം തോന്നിയതില് തെറ്റ് പറയാന് ഇല്ല. പക്ഷെ തെക്ക് നിന്നും വന്ന് അകത്തളത്തിലേക്ക് കാലുപൊക്കി പടി കടന്നപ്പോള് ഒരു ചെറിയ ശബ്ദത്തോടെ അപ്പൂപ്പന്റെ അധോവായു ഒന്ന് പോയി. അല്ലേലും പഴയ ലൈലന്റ്റ് ലോറി ക്കെ കയറ്റം കയറി നിരപ്പിലെത്തുംപോള് ഒരു ഗ്യാസ് വിടാറുണ്ടല്ലോ. പടിയുടെ ഉയരവും കാലുപൊക്കാന് എടുക്കേണ്ട എനര്ജിയുടെ അളവ് തമ്മിലുള്ള പ്രോപോഷന് ഓടിത്തളര്ന്ന വണ്ടിയായതിനാല് കൂടിയതിനാ ആയിരിക്കാം അത് സംഭവിച്ചത്. എന്തായാലും എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു ചമ്മല്. എല് ഐ സി ക്കാരനായ പെണ്ണിന്റെ അപ്പന്റെ ചേട്ടന് വളരെ തന്മയത്തതോറെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു, "നിന്നോടു ഞാന് പറഞ്ഞതല്ലേ ആ കതകടച്ചീടാന്?" പഴയ കതകിന്റെ കറ കറാ സൌണ്ടിനു നന്ട്രി, എല്ലാവരും വീണ്ടും സ്മൂത്തായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബുദ്ധിപരവും സമയോചിതവും ആയ ആ ഇടപെടലിനെ മനസ്സില് അഭിനന്തിച്ച് കുട്ടപ്പായി അമ്മാവനെ നോക്കി. പക്ഷെ അദേഹത്തിന്റെ പോലിസ് ബുദ്ധിക്ക് അതത്ര പിടിചില്ലെന്നു മനസിലായി. അല്ലേലും നുണ പറയുന്നവരെ പോലീസുകാര്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലല്ലോ?<br />
<br />
അങ്ങനെ ലഡുവെത്തി, ചായയും കടിച്ച് എല്ലാവരും പെണ്ണിനെ അങ്ങ് നിരീക്ഷിച്ചു. പണ്ടു പൂവരിണിയിലെ മഞ്ചു കുട്ടപ്പായിയോടു പറഞ്ഞതാണ് പെണ്ണ് കാണലിന് ചെല്ലുംപോളത്തെ നോട്ടത്തിന്റെ തീവ്രത. പള്ളിയില് കുര്ബാന സ്വീകരിക്കാന് പോകുമ്പോള് പോലും ഇത്രക്ക് ആള്ക്കാര് നോക്കി ചോര കുടിക്കുന്നതായി തോന്നാറില്ലത്രേ. അങ്ങനെ കുട്ടപ്പായിയും പെണ്ണും കൂടി അങ്ങ് കിന്നരിക്കാന്പോയി. ഒരു പത്തിരുപത് മിനുറ്റ് അങ്ങ് കിന്നരിച്ചേച്ച് തിരിച്ചു വീണ്ടും നടുത്തളത്തില് എത്തി. കഥയുടെ ഇടക്ക് ഞാന് ഇന്ടര്ഫിയര് ചെയ്ത് നിങ്ങള് അവിടെ എന്താ ചെയ്തത് എന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും കുട്ടപ്പായി പിടി തന്നില്ല (എ സിനിമയുടെ ഇടക്ക് ഒക്കെ തുണ്ടു കാണിക്കുമല്ലോ). അങ്ങനെ കുട്ടപ്പായി വീണ്ടും കസേരയില് സ്ഥാനം പിടിച്ചു. എല് ഐ സി ക്കാരന് പോലിസ് അമ്മാവനോടു പോളിസി വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു, അമ്മാവന്റെ മുഖത്ത് അത്ര തെളിച്ചം പോരാ. എന്തായാലും വിവരം അറിയിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ചെറിയ കാറ്റുള്ളതിനാലാവാം ഒരു കതക് ചെറുതായി ഞരക്കത്തോടു കൂടി അടഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞ്ഞ്ഞു നിന്ന് അമ്മാവന് പെണ്ണിന്റെ എല് ഐ സി ക്കാരന് ചിറ്റപ്പനോടു പറഞ്ഞു, "ഇത്.. കതകടഞ്ഞത്". എന്നിട്ട് കുട്ടപ്പായിയെ ഒന്ന് നോക്കി, ഞാനാരാ മൊത്തല് എന്ന ഭാവത്തില് .<br />
<br />
അങ്ങനെ ഞങ്ങള്ക്ക് പോകാനുള്ള സമയം ആയി. പണ്ടു കൂടത്തില് കൊണ്ടു പോയ ഓരോരുത്തരും ഓരോ പണി കൊടുതതിനാലാവാം പൊതുവേ നിരുപദ്രവകാരിയായ എന്നെ ഈ പ്രാവശ്യം കൊണ്ടു പോയത്. കയ്യില് കരുതിയിരുന്ന ഏലക്കായും പേരയിലയും വായിലിട്ടു കുറച്ച് എനിക്കും തന്ന് ഞങ്ങള് പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. പെണ്ണിന്റെ ചേട്ടനും അപ്പനും കൂടി വന്ന് ഞങ്ങളെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ആദ്യത്തെ കാണല് ആയതിനാലാവാം എന്റെ കാലുകള്ക്ക് ഒരു ഇടര്ച്ച, നാവിന് വരള്ച്ച. എന്നാ കോപ്പാ, എന്റെ പെണ്ണ് കാണല് അല്ലല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ച് കുന്തവുമായി നില്ക്കുന്ന ഗീവര്ഗീസ് പുണ്യാളനെ മനസ്സില് വിചാരിച്ച് അങ്ങ് കയറി.ചേട്ടന്റെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു രണ്ടു കുഞ്ഞ് പിള്ളേര് സോഫായിലിരുന്ന് കേക്ക് തിന്നുന്നു. ഇന്നേതായാലും ലഡു അല്ല കേക്ക് ആണ് എന്ന് മനസിലായപോള് കുട്ടപ്പായിക്ക് ഒരു സന്തോഷം. ലഡു തിന്നു മടുത്തു, എന്ന് കരുതി പെണ് വീട്ടുകാര് വെക്കുന്ന ലഡു തിന്നില്ലെന്കില് പ്രമേഹം ആണെന്ന് വിചാരിക്കുമത്രേ, ഹോ.. ഇവര്ക്ക് വല്ല കപ്പയും പോത്തിറച്ചിയും തന്നലെന്താ കുഴപ്പം? <br />
<br />
കുട്ടപ്പായിയും ഞാനും കൂടി അകത്തു കയറിയപ്പോള് പിള്ളേരോട് അകത്തു കയറി പോകാന് പെണ്ണിന്റെ അപ്പന് ആവശ്യപെട്ടു. ഒന്നുമെല്ലെന്കിലും അപ്പന് ആളു കൊള്ളാമെന്ന് കുട്ടപ്പായിക്ക് തോന്നി, കുട്ടപ്പായി എന്നെ നോക്കി അപ്പന് ആളു കൊള്ളാം എന്ന മട്ടില് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. കൊച്ചു പിള്ളേരോട് കുട്ടപ്പയിക്ക് അത്ര പ്രിയം ഇല്ല. സാധാരണ ഇപ്പോള് വീട്ടില് വന്നവരോട് പറയും നിങ്ങള് നിലത്തിരുന്നോ അല്ലെങ്കില് കൊച്ച് ഭയങ്കര കാറിച്ചയായിരിക്കും, അവന് ഭയങ്കര വാശിക്കാരനാ എന്നൊക്കെ. ഇനി അഥവാ നമ്മള് അവനെ ഒതുക്കി ഇരുന്നാലോ, ചിലപ്പോള് അടിവെച്ചു തരും. അടിയേക്കാള് ഭയങ്കരം അത് കഴിയുമ്പോള് എല്ലാവരും കൂടി ചിരിക്കുന്നതാ. ഒരു പീട്ടക്കാ പയ്യന് നമ്മുടെ മോന്തേ നോക്കി ഞെളിഞ്ഞിരുന്ന് കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് ആര്ക്കാ സഹിക്കുക? <br />
<br />
അങ്ങനെ ഞങ്ങള് പതിവ് പോലെ ആമുഖ വിഷയങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു. കുട്ടപ്പായി ഏതു വിഷയത്തിന്റെ കൂടെയും കൂടി നന്നായി വാചകം അടിക്കും. വലതു പക്ഷം ആണെങ്കില് ആ കൂട്ടത്തില്, ഇടത് പക്ഷം ആണെങ്കില് വലിയൊരു ഇടത് പക്ഷ സഹയാത്രികന് ആകും. ധ്യാനക്കാര് ഉണ്ടെങ്കില് പോട്ടയും ചിറ്റൂരുമൊക്കെ ആധികാരികമായി പറയും, പള്ളി വിരോധിയാണെങ്കില് ബിഷപ്പുമാരുടെയും കന്യാസ്ത്രീകളുടെയും കുറ്റം പറയാന് കൂടും. ആരെങ്കിലും സഹിക്കാന് മേലാത്ത തമാശകള് പറഞ്ഞാലും ഇരുന്നു തലകുത്തി ചിരിക്കും. പറഞ്ഞ ആളുവരെ ഞാനാള് ഇത്ര മിടുക്കനായിരുന്നോ എന്ന് വിചാരിച്ച് ഇനിയടുത്ത തമാശ് എന്ത് പറയേണമേന്നലോചിച്ച് കൊനഷ്ട്ട് ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കാതെ അവിടിരുന്നോളും. <br />
<br />
കയറി ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് മുതല് കുട്ടപ്പായിക്ക് ഒരു പതിവില്ലാത്ത ഗൌരവം. ടോപ് ഗിയറില് കത്തിയുടെ ഭാണ്ടകെട്ടഴിച്ചിരുന്ന ഞാന് ചെറുതായി ഒന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടു. കുട്ടപ്പായിക്ക് പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടപെട്ടില്ലേല് ഞാനെന്തിനാ വെറുതെ ദുബായിയെ ഒത്തിരി കുറ്റം പറയുന്നത്? എന്തായാലും ചായയുമായി പെണ്ണെത്തി. ചായകുടിച്ചു കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ പതുക്കെ അത്യാവശ്യം സാധാരണ വര്ത്തമാനങ്ങള് ഒക്കെ പറഞ്ഞു ചെറുക്കാനും പെണ്ണിനും വര്ത്തമാനം പറയാനുള്ള സാഹചര്യം കൊടുക്കുക എന്നതാണല്ലോ നാട്ടു നടപ്പ്. നല്ല ചൂടു ചായ നാക്ക് പൊള്ളിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ കുടിച്ച കുട്ടപ്പായി എന്നെ നോക്കി കാര്യങ്ങള് ഫാസ്റ്റ് ആക്കാനുള്ള സിഗ്നല് തന്നു. ഞാനാകെ കണ്ഫ്യുഷനില് ആയി. ഇനി പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടപെടാഞ്ഞിട്ടു വേഗന്നു തിരിച്ചു പോകനായിരിക്കുമോ? നല്ല വെണ്ണ പോലത്തെ പെണ്ണാണ്, സൊ അങ്ങനെ വരാന് വഴിയില്ല. ഇനി വയറ്റില് വല്ല കുഴപ്പവും? അതോ പെണ്ണിന്റെ കൂടെ കിന്നരിക്കാനുള്ള ആക്രാന്തമോ? എന്നാ പിന്നെ പെണ്ണും ചെറുക്കനും വല്ലതും സംസാരിക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന് സംഗതി സ്യുട്ട് ആക്കി. <br />
<br />
ഇറങ്ങി വന്ന കുട്ടപ്പായിയുടെ മുഖത്ത് നല്ല തെളിച്ചം, പെണ്ണും ചിരിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെയാണ് വന്നത്. ഇനി പൈകയില് എല്ലാവരും പറയുന്ന പോലെ ഒരു ആഭാസനാണോ കുട്ടപ്പായി എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ സംശയം തോന്നി. അവിടെ ചെന്നു കയറി ഇരുന്ന ഉടനെ ആകെ ഒരു പരവേശം ആയിരുന്നല്ലോ കുട്ടപ്പായിക്ക്, ഒരു മാതിരി ബാലാസംഗം ചെയ്യാന് പോകുന്നവന്റെ തിടുക്കം പോലെ. പെണ്ണിന്റെ അടുത്തു പോയി വന്നപ്പോള് ആശ്വാസവും, ദൈവമേ, നന്നായി പണിയുന്ന മലയോര കര്ഷകന്മാരുടെ കൈത്തഴമ്പ് അറിയേണ്ടി വരുമോ? ഞാന് പെട്ടെന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു, " എന്നാ പിന്നെ ഞാങ്ങളങ്ങോട്ട്......" <br />
<br />
വേണ്ടാ ഇന്നിവിടെ കിടന്നിട്ട് നാളെ പോയാല് മതി എന്നവര് എന്തായാലും പറഞ്ഞില്ല. വണ്ടിയില് കയറിയതും ഞാന് ചോദിച്ചു, എന്താ കുട്ടപ്പായി പെണ്ണിനോട് മിണ്ടാന് ഇത്ര ആക്രാന്തം? നിങ്ങള് അകത്തു കയറി എന്താ ചെയ്തത്? കുട്ടപ്പായി പറഞ്ഞു. " ഞാനകത്ത് കയറി വിശാലമായി എന്റെ കുണ്ടി അങ്ങ് ചൊറിഞ്ഞു". ആ പരട്ട പിള്ളേര് അതിലിരുന്നു കേക്ക് തിന്നതിന്റെ ആയിരിക്കാം, ആ സോഫയില് ഉരുമ്പുണ്ടായിരുന്നു. ചെറുതായി ഞെക്കിയും തൊട്ടുമൊക്കെ ഉറുമ്പിനെ കളയാന് നോക്കിയെങ്കിലും നടന്നില്ല. പിന്നെ അകത്തു പെണ്ണിന്റെ കൂടെ കയറിയപ്പോള് അവളോടു പറഞ്ഞു, ഒന്ന് കണ്ണച്ചോ എന്ന്. പാവം പെണ്ണ് വല്ലതും പ്രതീക്ഷിച്ചോ എന്നറിയില്ല, കുട്ടപ്പായി ഉറുമ്പ് കടിച്ച കഥ അവളോടു പറഞ്ഞു നന്നായി അങ്ങ് ചൊറിഞ്ഞു . ഇനി മേലില് ചെറുക്കന്മാര് വരുമ്പോള് ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു ഉപദേശവും കൊടുത്തത്രേ. ഛെ.. ഞാന് പിന്നെയും കുട്ടപ്പായിയെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു<br />
<br />
അങ്ങനെ രണ്ടു കാര്യങ്ങള് പെണ്ണ് കാണാന് പോകുമ്പോള് ശ്രദ്ധിക്കണം എന്ന് മനസിലായി. സോഫയില് ഉറുമ്പ് ഉണ്ടോ എന്നും കാറ്റത്തടയുന്ന ഞരക്കം ഉള്ള വാതിലുണ്ടോ എന്നും..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-5556686042200220603?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6DmQVciks9jvgrMJfD_nf28K7vA/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6DmQVciks9jvgrMJfD_nf28K7vA/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6DmQVciks9jvgrMJfD_nf28K7vA/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/6DmQVciks9jvgrMJfD_nf28K7vA/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/di_XQPSXUJ0" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com7http://pothachan.blogspot.com/2010/06/6.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-49753229962654328992010-06-26T11:20:00.001+05:302010-06-26T11:31:35.308+05:302010-06-26T11:31:35.308+05:30വാഗമണ്ണിന്റെ ചില മനോഹര ദൃശ്യങ്ങള്<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWXk4ysDWI/AAAAAAAAByg/Dui2e18t0oI/s1600/DSC00327.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" ru="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWXk4ysDWI/AAAAAAAAByg/Dui2e18t0oI/s640/DSC00327.JPG" width="640" /></a></div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"> മലനിരകളെ പിന്നിലാക്കി </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br />
</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"> </div><br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWPVRmAP-I/AAAAAAAAByU/eYF0X0d-c2Y/s1600/DSC00325.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" ru="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWPVRmAP-I/AAAAAAAAByU/eYF0X0d-c2Y/s640/DSC00325.JPG" width="640" /></a></div> മഞ്ഞു തേടിയുള്ള യാത്ര<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWO4_yhTKI/AAAAAAAABx8/0aWLaORSSxI/s1600/DSC00320.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" ru="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWO4_yhTKI/AAAAAAAABx8/0aWLaORSSxI/s640/DSC00320.JPG" width="480" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;">ഒരു കുഞ്ഞു വെള്ളച്ചാട്ടം</div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWO7Ipp_eI/AAAAAAAAByE/yLSjHppD4zk/s1600/DSC00324.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" ru="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWO7Ipp_eI/AAAAAAAAByE/yLSjHppD4zk/s640/DSC00324.JPG" width="640" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;">വഴിയരുകില് , ഒരു കുളിരിനും കുളിക്കുമായി </div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWO2-6qUuI/AAAAAAAABx0/NcHRosKwim8/s1600/DSC00342.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="480" ru="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCWO2-6qUuI/AAAAAAAABx0/NcHRosKwim8/s640/DSC00342.JPG" width="640" /></a></div> മേഹങ്ങള്ക്ക് ഇടയില് നിന്ന് സൂര്യന് പോലും ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-4975322996265432899?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/TQ8t7SToX0jiwqKWOO6edR-qPsc/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/TQ8t7SToX0jiwqKWOO6edR-qPsc/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/TQ8t7SToX0jiwqKWOO6edR-qPsc/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/TQ8t7SToX0jiwqKWOO6edR-qPsc/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/vVuYftvUHoU" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com3http://pothachan.blogspot.com/2010/06/blog-post_26.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-18027480424015834992010-06-24T13:31:00.001+05:302010-06-24T13:35:58.884+05:302010-06-24T13:35:58.884+05:30തൊട്ടുനക്കി - ഒരു പാചകക്കുറിപ്പ്<strong><em>തൊട്ടുനക്കി</em></strong><br />
<br />
<br />
ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങള്<br />
<br />
1 വറ്റല് മുളക് - 5 എണ്ണം<br />
2 ചുവന്നുള്ളി - 7 എണ്ണം<br />
3 വെളുത്തുള്ളി - 1 അല്ലി <br />
4 വാളന് പുളി - ഒരു നെല്ലിക്ക വലുപ്പത്തില് <br />
5 കഞ്ഞിവെള്ളം (പച്ചവെള്ളം) - അര കപ്പ് <br />
6 വെളിച്ചെണ്ണ - 1 ടീ സ്പൂണ് <br />
7 ഉപ്പ് - പാകത്തിന് <br />
<br />
വറ്റല് മുളക് നന്നായി ചുട്ടെടുക്കുക, ചുടാന് സാഹചര്യം ഇല്ലാത്തവര് ലേശം എണ്ണയില് വറുത്താലും മതി. അതിനു ശേഷം ഉള്ളിയും വെളുത്തുള്ളിയും എടുത്ത് അരകല്ലിലോ അല്ലെങ്കില് ഇടികല്ലിലോ വെച്ച് ചെറുതായി ചതച്ചെടുക്കുക. അതിലേക്ക് കഞ്ഞിവെള്ളം ഒഴിച്ച് ഇളക്കുക. അതിലേക്ക് പുളിഅലിയിക്കുക. അതില് വെളിച്ചെണ്ണയും ഉപ്പും ചേര്ക്കുക, തൊട്ടുനക്കി റെഡി. <br />
<br />
ചോറിനു കൂട്ടാന് വളരെ രുചികരമായ് ഒരു കൂട്ട് ആണിത്. പ്രത്യേകിച്ച് വായിക്ക് രുചി അത്ര തോന്നാത്ത സമയത്ത്. <br />
<br />
ഞങ്ങള് നാല് മക്കളും ഇന്നും ഏറ്റവും രുചിയോടെ കഴിക്കുന്ന സാധനം. ഞങ്ങളുടെ ചാച്ച ഉണ്ടാക്കി തന്നു ഞങ്ങളെ എരിവോക്കെ കൂട്ടാന് പഠിപ്പിച്ച കറി. രുചിയാണോ അതോ ചാച്ചയോടുള്ള സ്നേഹമാണോ ഇന്നും ആ ഇഷ്ടത്തിനു കാരണം എന്നറിയില്ല.<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCMRuIOE4sI/AAAAAAAABxo/ofifSYeGccc/s1600/DSC00071.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ru="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TCMRuIOE4sI/AAAAAAAABxo/ofifSYeGccc/s320/DSC00071.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><strong>ആ ഓര്മ്മകള്ക്ക് ഇന്നു 28 വയസ്.</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-1802748042401583499?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n4V68iNv3uaNOpRRIfaPIRPnbt0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n4V68iNv3uaNOpRRIfaPIRPnbt0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n4V68iNv3uaNOpRRIfaPIRPnbt0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n4V68iNv3uaNOpRRIfaPIRPnbt0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/T67iY2TZ8eA" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com3http://pothachan.blogspot.com/2010/06/blog-post_24.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-68617929173308991262010-06-18T22:47:00.000+05:302010-06-18T22:47:39.568+05:302010-06-18T22:47:39.568+05:30ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ പ്രണയം<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TBuo-L0FebI/AAAAAAAABxM/InZqOQgd2Ss/s1600/DSC00093.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" qu="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TBuo-L0FebI/AAAAAAAABxM/InZqOQgd2Ss/s640/DSC00093.JPG" width="640" /></a></div> ഞങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ ചിത്രശലഭങ്ങള്ക്കും ഈ മഴക്കാലത്ത് പ്രണയം <br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TBupg3ABBEI/AAAAAAAABxc/VAhRN0G5XA0/s1600/DSC0029611.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" qu="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TBupg3ABBEI/AAAAAAAABxc/VAhRN0G5XA0/s640/DSC0029611.jpg" width="480" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;">പൂവോ പൂമ്പാറ്റയോ കൂടുതല് സുന്ദരം ? </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-6861792917330899126?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/fI-AQoRlDbe_iB3mSzFTtL0Rzxw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/fI-AQoRlDbe_iB3mSzFTtL0Rzxw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/fI-AQoRlDbe_iB3mSzFTtL0Rzxw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/fI-AQoRlDbe_iB3mSzFTtL0Rzxw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/cKxbE1MYysA" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com6http://pothachan.blogspot.com/2010/06/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-90780762237365421872010-06-05T12:33:00.001+05:302010-06-05T12:34:57.137+05:302010-06-05T12:34:57.137+05:30മലകയറ്റം<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TAn0yKqrp7I/AAAAAAAABxA/AoxEfMaQd3s/s1600/cocu+para.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" height="330" src="http://3.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/TAn0yKqrp7I/AAAAAAAABxA/AoxEfMaQd3s/s400/cocu+para.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />
</div> തുടക്കം പ്രകൃതിയില് നിന്ന് തന്നെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-9078076223736542187?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qvt4I0VfCEDSJgg1Y20xxXwmLEM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qvt4I0VfCEDSJgg1Y20xxXwmLEM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qvt4I0VfCEDSJgg1Y20xxXwmLEM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qvt4I0VfCEDSJgg1Y20xxXwmLEM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/gGu9NkzSetc" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com14http://pothachan.blogspot.com/2010/06/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-4657561232785548201.post-66306460204050931142010-05-05T12:39:00.002+05:302010-05-05T12:48:29.680+05:302010-05-05T12:48:29.680+05:30വെറുതേ ഒരു ഭാര്യഞാന് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു..കൊച്ചേ...എന്തൊക്കെയോ തേടി എവിടെയൊക്കെയോ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ്, കാറ്റിലുലഞ്ഞ് ഒരു അപ്പൂപ്പന് താടി പോലെ പറന്ന് നടന്നിരുന്ന എന്റെ ജീവിതത്തില് എവിടെ നിന്നോ നീ വന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തില് തൊട്ട്, എല്ലാ വികാരവിചാരങ്ങള്ക്കും കൂട്ടിരുന്ന്, വെറുതേ സ്നേഹിച്ചു കൊണ്ട് എന്നും നീ എന്റെ കൂടെയിരുന്നു. ആയിരം കാതം അകലെയിരുന്നാലും നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുകള്, നിന്റെ നിശ്വാസം, നിന്റെ ഗന്ധം ഇതെല്ലാം എന്നും എന്റെ കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു. നിന്റെയടുത്തിരിക്കുമ്പോള്, നമുക്കുണ്ടായ മക്കളെ കാണുമ്പോള്, എന്റെ ജീവിതം സുന്ദരസുരഭിലമാകുന്നു. ഒരു കാലത്ത് നഷ്ടമായതെല്ലാം, ഒരു കാമുകിയുടെയും ഭാര്യയുടെയും കൂട്ടുകാരിയുടെയും അനിജത്തിയുടെയും എന്തിനേറെ, അമ്മയുടെ മാറില് തലവെച്ചു കിടക്കുന്ന അനുഭൂതിയും ഞാന് നിന്നില് നിന്ന് അനുഭവിക്കുന്നു.എന്നെന്നുമിതുപോലെ എന്റെ ജീവിതത്തില് നീ നിറഞ്ഞുനില്ക്കണമേ എന്ന പ്രാര്ഥനമാത്രം എനിക്ക്... <br />
<br />
കുളിച്ചിട്ടു വന്ന് ചേര്ന്നു കിടക്കുമ്പോളുള്ള നിന്റെ തണുപ്പ്, നിന്റെ നിശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട്, മുടിയിലെ വെള്ളത്തുള്ളികള് ഇതൊക്കെ ഇന്നും മനസില് നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. രാവിലെ ഓഫീസില് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് തരുന്ന ചുംബനങ്ങള്, ലിഫ്റ്റില് വെച്ച് തരുന്ന നുള്ളും കടിയും എല്ലാം എനിക്കിന്ന് അന്യമാവുന്നല്ലോ? ഇല്ല മോളേ.. ഇനി നിന്നെ വിട്ടൊരു ജീവിതമില്ല. വിരഹവും വേദനയും സ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ആഴം കൂട്ടുമായിരിക്കാം. പക്ഷെ ഇതൊക്കെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ട് എന്തിന്റെ ആഴം അളക്കാന്? <br />
<br />
മക്കളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കാന്, അവരുറങ്ങുന്നതും കാത്തിരിക്കാന്, അവരുറങ്ങുമ്പോള് നിന്നെ നിശബ്ദമായി സ്നേഹിക്കാന്, കറിയാച്ചനും കോക്കുവിനും അനുജത്തിമാരും അനിയന്മാരുമായി ഇനിയും പിറക്കാനിരിക്കുന്ന ഉണ്ണികള്ക്കായി കാത്തിരിക്കാന്, നിന്റെ വേദനകളില് താങ്ങും തണലുമാവാന്, <br />
എല്ലാത്തിലുമുപരിയായി നിന്നിലലിഞ്ഞു ചേരാന് ഞാന് വരുന്നു മോളേ... <br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/S-EYDh2PZAI/AAAAAAAABvE/DMV_Zp0RRYY/s1600/DSC09018.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://1.bp.blogspot.com/_nWX350ldO_s/S-EYDh2PZAI/AAAAAAAABvE/DMV_Zp0RRYY/s640/DSC09018.JPG" tt="true" width="554" /></a></div><br />
<br />
എന്നെന്നും നിന്റെ സ്വന്തം....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4657561232785548201-6630646020405093114?l=pothachan.blogspot.com' alt='' /></div>
<p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/wVM5MjZZ5cYouO16bpCqv3GnZfg/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/wVM5MjZZ5cYouO16bpCqv3GnZfg/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/>
<a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/wVM5MjZZ5cYouO16bpCqv3GnZfg/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/wVM5MjZZ5cYouO16bpCqv3GnZfg/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhSe/~4/wmIDK6Aj1jY" height="1" width="1"/>വാഴക്കാവരയന് (Sinoj Cyriac)http://www.blogger.com/profile/15876415563481399090noreply@blogger.com12http://pothachan.blogspot.com/2010/05/blog-post.html