tag:blogger.com,1999:blog-20819103280776337462011-10-19T00:58:49.149+03:00ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣSpyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.comBlogger1535125tag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-62992002700815727522011-10-19T00:58:00.000+03:002011-10-19T00:58:49.174+03:002011-10-19T00:58:49.174+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"></span></span><span style="clear: left; float: left; font-size: small; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img align="left" alt="thumb" class="left" height="154" src="http://topontiki.gr/img/imagecache/300x231_131861009278.jpg" width="200" /></span><span style="font-size: small;">του Δημήτρη Καζάκη</span><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Οικονομολόγου - Αναλυτή </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Στις 20 Οκτωβρίου (ημέρα Πέ­μπτη) ανακοινώθηκε ότι θα παραδοθεί η έκθεση των ελε­γκτών της τρόικας επί της πο­ρείας της ελληνικής οικονομίας και στις 23 Οκτωβρίου (ημέρα Κυριακή) οι ηγέτες της ευρωζώνης θα αποφα­σίσουν για την «τελική λύση» στο ελ­ληνικό πρόβλημα.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Σημειώστε τις ημέ­ρες, και προπαντός την Κυριακή, που θα συνεδριάσει το Eurogroup.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Οι ερ­γάσιμες ημέρες της εβδομάδας έχουν γίνει πια πάρα πολύ επικίνδυνες για να συνεδριάζουν και να παίρνουν αποφά­σεις τα όργανα της ευρωζώνης.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Σε λί­γο θα συνεδριάζουν δίχως να το ανα­κοινώνουν και σε μέρη τελείως άγνω­στα, μην τυχόν και οι αγορές τους πά­ρουν μυρωδιά.</span></div><a name='more'></a><span style="font-size: small;">Από την άλλη, το διάστημα από Πέμπτη έως Κυριακή είναι αρκετά πρόσφορο για να δουν οι ηγέτες του Eurogroup τις αντιδράσεις των αγορών και να αποφασίσουν αν η Δευτέρα (24 Οκτωβρίου) που θα ξημερώσει για την Ελλάδα θα είναι ημέρα επίσημης πτώ­χευσης ή όχι. Διότι, όπως έχουμε ξα­ναπεί, οι πόλεμοι και οι επίσημες πτω­χεύσεις συμβαίνουν πάντα Δευτέρα πρωί, για λόγους αιφνιδιασμού, αλλά και κατάλληλης προετοιμασίας, ειδι­κά για τις τράπεζες, οι οποίες θα πα­ραμείνουν κλειστές προκειμένου να σωθούν από τους αλαφιασμένους πο­λίτες που θα τρέχουν να σηκώσουν τις καταθέσεις τους.</span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>Η… τελική λύση</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Φυσικά, οι ευρωζωνούχοι πιστεύ­ουν ότι μέχρι τότε θα έχουν επεξεργα­στεί την «τελική λύση» για το ελληνικό πρόβλημα. Μια «λύση» συμφέρουσα γι’ αυτούς και τις τράπεζές τους, για την οποία το μόνο που ακούγεται εί­ναι το «κούρεμα». Τίποτε άλλο. Το γε­γονός ότι μια τέτοια «λύση» σημαίνει επίσημη πτώχευση κανείς δεν το λέ­ει. Όπως και κανείς δεν λέει ότι αρκεί και μόνο μια τέτοια ανακοίνωση του Eurogroup για να τεθεί η Ελλάδα από τους οίκους αξιολόγησης σε κατάστα­ση SD (Selective Default - Επιλεκτική Πτώχευση) ή <i>D </i>(Default - Πτώχευση) τις αμέσως επόμενες ημέρες. Για μια χώρα που επίσημος στόχος της είναι να τα βρει με τις αγορές, αυτή η υπο­βάθμιση θα σταθεί μοιραία.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Όμως οι κοτζαμπάσηδες της ευρω­ζώνης έχουν πειστεί ότι η ταχύτερη «εσωτερική υποτίμηση» της Ελλά­δας, αλλά και το μαζικό ξεπούλημα της χώρας δεν θα προχωρήσει με τον ρυθμό που θέλουν αν δεν την οδηγή­σουν στην κατάσταση αυτή. Αρκεί να παραμυθιάσουν τον κόσμο με το υπο­τιθέμενο «κούρεμα» 50% ή 60% του ελληνικού χρέους. Κανείς δεν λέει ότι όσο «κούρεμα» υποστεί το ελληνικό χρέος, άλλο τόσο «κούρεμα» θα υπο­στούν μισθοί, συντάξεις, καταθέσεις, δουλειές, δικαιώματα και δημοκρατία σ’ αυτόν τον τόπο.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Το μόνο που θα παραμείνει ακέραιο είναι το ύψος του ιδιωτικού δανεισμού. Μη φοβάστε, δεν είναι τίποτε η επιλε­κτική πτώχευση. Μπορεί να χάσετε τον μισθό σας, τη δουλειά σας, τη σύντα­ξή σας, τις καταθέσεις σας, αλλά δεν πρόκειται να χάσετε τα δάνειά σας, τα οποία θα συνεχίσουν να τρέχουν.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μπο­ρεί να μην έχετε να τα πληρώσετε, αλ­λά δεν πειράζει, η ιδιοκτησία στην Ελ­λάδα είναι παρά φύση εκτεταμένη και καιρός είναι να συγκεντρωθεί σε λίγα χέρια, όπως είναι το φυσικό και ανα­γκαίο.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Όμως μη φοβάστε. Η αυτού μεγαλειότης Μπενίτο, υπουργός Οικονομι­κών και εστεμμένος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μας έχει διαβεβαιώσει ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων είναι απολύτως διασφαλισμένες. Μιλάμε βέβαια για όσους ελάχιστους από τους Έλληνες έχουν ακόμη καταθέσεις στις τράπεζες. Γιατί είναι διασφαλισμένες; Διότι, προσέξτε το επιχείρημα, είμα­στε μέρος του ευρωσυστήματος και επομένως ολόκληρη η ευρωζώνη εγ­γυάται τις καταθέσεις των Ελλήνων. Το ίδιο φυσικά επαναλαμβάνουν όλα τα γνωστά παπαγαλάκια.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Αυτό βέβαια που κάνει εντύπωση είναι το γιατί δεν αναφέρουν πια το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων, γνωστό ως ΤΕΚΕ. Υποτίθεται ότι αυτό έχει φτι­αχτεί για να εγγυάται τις καταθέσεις σε περίπτωση που μια ή περισσότερες τράπεζες καταρρεύσουν. Τι απέγινε αυτό το ταμείο; Μάλλον πήγε υπέρ πίστεως και πατρίδος. Όχι πως απο­τελούσε καμιά ουσιαστική εγγύηση, αλλά τέλος πάντων ήταν κάτι, ειδικά όταν η κατάρρευση αφορά μια μικρή τράπεζα. Όπως, π.χ., συνέβη με την Proton Bank.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>Περίεργη υπόθεση</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Η εν λόγω τράπεζα (Proton Bank) είναι μια πολύ περίεργη και σκοτεινή υπόθεση. Η αντίστροφη μέτρηση για την Proton Bank ξεκίνησε με τη δημο­σιοποίηση της υπόθεσης υπεξαίρεσης από τον βασικό της μέτοχο (επιχειρη­ματία Λαυρεντιάδη), η οποία προκά­λεσε την εκροή σημαντικού ύψους κα­ταθέσεων. Η υπεξαίρεση ξεχάστηκε, όταν ο εν λόγω επιχειρηματίας επέ­στρεψε το καταχρασθέν ποσό και η τόσο ανεξάρτητη, αλλά και αμερόλη­πτη Δικαιοσύνη μας έβαλε την υπόθε­ση στο αρχείο.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Φανταστείτε να είχατε καταχραστεί εσείς ένα ποσό από εκεί που δουλεύετε και όταν σας πιάνανε στα πράσα να λέγατε «α, συγγνώμη, θα τα γυρίσω πίσω, τώρα που με πιάσατε!». Φυσικά, η Δικαιοσύνη θα σας άφηνε ελεύθερο. Αμ δε! Θα σας έχω­νε μέσα και θα έπαιρνε υπόψη της, αν ήθελε, την επιστροφή των χρημάτων ως μεταμέλεια για να μειώσει την ποι­νή. Όμως εσείς δεν είσαστε Λαυρεντιάδης και ούτε η τράπεζα την οποία καταχραστήκατε έχει πρόεδρο τον κ. Ντάνιελ Σπέκχαρντ, πρώην πρέσβη των ΗΠΑ.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Θα μου πείτε, πολύ περίεργες συ­μπτώσεις. Τι θα λέγατε αν σας έλεγα μία ακόμη πολύ περίεργη σύμπτωση; Τράπεζες (συνήθως μικρού μεγέθους σαν την Proton) με επικεφαλής διπλω­μάτες των Η ΠΑ και έμπιστους επιχει­ρηματίες έχουν χρησιμοποιηθεί κατά κόρον ανά τον κόσμο και ιδίως στη Λα­τινική Αμερική για υπόγειες χρηματο­δοτήσεις των ΗΠΑ προς πολιτικά κόμ­ματα και άλλες ύποπτες καταστάσεις. Θα μου πείτε, και πάλι σύμπτωση. Και έχετε απολύτως δίκιο. Όμως, αν ήσα­σταν εσείς υπουργός Οικονομικών και η Δικαιοσύνη έπιανε τον βασικό μέτοχο με το χέρι στο ταμείο της τράπεζας, τι θα κάνατε; Το φυσιολογικό θα ήταν να κάνετε την τράπεζα φύλλο και φτερό για να δείτε τι έχει συμβεί και αν υπάρ­χει ιστορικό υπεξαιρέσεων και ατασθα­λιών. Αυτό τουλάχιστον υποδεικνύει η κοινή λογική όταν πρόκειται για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος και του καταθετικού κοινού.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Όμως αυτά δεν ισχύουν στην μπα­νανία που λέγεται Ελλάδα. Η κοινή λογική, όπως και το δημόσιο συμφέ­ρον, έχουν πάει προ πολλού περίπατο. Εδώ, στο αποικία Ελλάντα, όταν πιά­νεις κολλητό επιχειρηματία με διακρι­τές σχέσεις με έναν από τους επικυρίαρχους, τον αθωώνεις και κλείνεις την πόρτα σε κάθε πιθανή διερεύνηση της υπόθεσης. Έτσι η εν λόγω τράπεζα βρέθηκε αισίως υπό την εποπτεία εκ­καθαριστή της Τράπεζας της Ελλάδος (κοινώς, ο μπάρμπας μου ο ψεύτης) - ενός οργανισμού που δεν ελέγχεται καν από το ελληνικό κράτος - και στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερό­τητας για να πληρώσει ο Έλληνας φο­ρολογούμενος, το γνωστό υποζύγιο, τις μαύρες τρύπες του ενεργητικού της Proton Bank. Κατά τ’ άλλα, φυσικά, οι καταθέσεις των Ελλήνων είναι απολύτως προστατευμένες.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>Πληρώνουμε τους τραπεζίτες</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μην ξεχνάμε ότι το εν λόγω Ταμείο είναι δημιούργημα της Σύμβασης Δα­νειακής Διευκόλυνσης που μας επέβα­λε η τρόικα και στο οποίο έχει προβλε­φθεί να καταλήξουν τα 10 δισ. ευρώ από τα 110 δισ. ευρώ του αρχικού δα­νείου. Με άλλα λόγια, ο Έλληνας πο­λίτης δανείζεται χάνοντας «άνευ όρων και αμετάκλητα» την εθνική του κυρι­αρχία για να διασώσει όχι μόνο τους Γερμανούς, Γάλους και άλλους τραπεζίτες, αλλά και τους ντόπιους του επι­πέδου ενός Λαυρεντιάδη.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μα γιατί με πιάνει αυτός ο παροξυ­σμός κινδυνολογίας; Πώς είναι δυνα­τόν να φαντάζομαι ότι καμιά κατάθε­ση νοικοκυριού δεν είναι προστατευ­μένη; Εδώ ολόκληρο ευρωσύστημα στήθηκε για να στηρίξει τις ελληνικές καταθέσεις κι εγώ τολμώ να το αμφι­σβητώ; Όχι βέβαια, απλώς αναρωτιέ­μαι:&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Ποιον μηχανισμό έχει το ευρωσύ­στημα για να εγγυηθεί συγκεκριμένα τις καταθέσεις; Στην Ελλάδα υπάρχει, έστω τυπικά, το ΤΕΚΕ. Στην ευρωζώνη τι υπάρχει; Τίποτε! Δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη για κάλυψη ή εγγύηση των καταθέσεων, γιατί πολύ απλά το ευρώ θεμελιώθηκε ως μηχανισμός που εξαρχής αποκλείει τις πιστωτικές κρί­σεις σαν αυτή που ζούμε.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Τότε, πού βασίζονται όλοι αυτοί οι ανευθυνοϋπεύθυνοι που διαβεβαιώ­νουν τον κόσμο ότι οι καταθέσεις τους είναι εγγυημένες; Μα στην ύπαρξη της ΕΚΤ. Μην ανησυχείτε, μας λένε, υπάρ­χει η ΕΚΤ του κ. Τρισέ που εγγυάται τις καταθέσεις. Ερώτηση: Πόσα ρευστά διαθέσιμα διαθέτει η ΕΚΤ στην άκρη προκειμένου να εγγυηθεί τις κατα­θέσεις; Μην κάνετε τον κόπο να τους ρωτήσετε, δεν πρόκειται να απαντή­σουν, απλώς θα αρχίσουν τις γνωστές κραυγές.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Θα σας απαντήσω ευθέως: η ΕΚΤ δεν διαθέτει κανενός είδους πρό­βλεψη για εγγύηση των καταθέσεων. Ούτε χρυσό, ούτε ρευστό. Μάλιστα, η ίδια η ΕΚΤ είναι σε τόσο δεινή θέση προσπαθώντας να αγοράσει ομόλογα των υπό πίεση και χρεοκοπία χωρών της ευρωζώνης, αλλά και λόγω της παροχής ρευστότητας στις τράπεζες, που βρίσκεται ήδη σε κατάσταση φα­λιμέντου. Γι’ αυτό και συνασπίστηκαν 6 κεντρικές τράπεζες, οι πιο μεγάλες και ισχυρές παγκόσμια, με επικεφα­λής την αμερικανική Fed, για να βοη­θήσουν την ΕΚΤ να συνεχίσει να παρέ­χει ρευστότητα στις τράπεζες και να εξακολουθήσει να αγοράζει κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Τι μας λένε λοιπόν όλοι αυτοί οι ανευ­θυνοϋπεύθυνοι; Ότι η ΕΚΤ, που μόλις μετά βίας και με σωρηδόν χρηματοδο­τική ενίσχυση από το εξωτερικό - κυρίως τη Fed, που από το 2009 κόβει χρή­μα για να ενισχύει με δολαριακά swap και την ΕΚΤ - ίσα που ψιλοκαταφέρνει να κρατά στην επιφάνεια τις ευρωπαϊ­κές τράπεζες αλλά και τα κράτη που βρίσκονται υπό την πίεση των αγορών, εγγυάται τις καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών, αλλά και των άλλων Ευρωπαί­ων.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μα δεν κατάλαβες καλά, μπορεί να πει κάποιος. Αυτό που εξασφαλίζει η ΕΚΤ είναι η βιωσιμότητα των τραπεζών και επομένως απομακρύνει τον κίνδυ­νο μιας κατάρρευσης οπότε θα χαθούν οι καταθέσεις. Πόσο αλήθεια είναι κά­τι τέτοιο; Ας θυμηθούμε ένα τελευταίο περιστατικό: Την 1.9 φέτος κυκλοφό­ρησε επίσημα η πληροφορία ότι οι ειδι­κοί του ΔΝΤ εκτιμούν ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα χρειαστούν τουλάχιστον 200 δισ. ευρώ επανακεφαλαιοποίηση, προκειμένου να μην καταρρεύσουν.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Η εκτίμηση αυτή είναι εύκολο να κατα­λάβει κανείς από πού βγαίνει, μια και βασίζεται στην υπόθεση ότι οι τράπε­ζες θα δεχτούν ζημιά από την έκθεσή τους στο χρέος των χωρών του Νότου, το πολύ 10% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που κατέχουν. Πρόκει­ται βέβαια για εκτίμηση εξαιρετικά αι­σιόδοξη με βάση τις εξελίξεις.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Ωστόσο, η πληροφορία αυτή προκά­λεσε πανικό στην ευρωζώνη. Ο Μπαρόζο και άλλοι αξιωματούχοι της Κομισιόν διέψευσαν με τα μανίας αυτές τις εκτιμήσεις. Ο εστεμμένος αυτο­κράτορας της ευρωζώνης, ο πρόεδρος της ΕΚΤ κ. Τρισέ, τόνιζε σε δηλώσεις στο Reuters (5.9) ότι οι τράπεζες της ευρωζώνης είναι υγιέστατες. Πράγμα που αποδείκνυαν και τα stress tests , τα οποία είχαν βγάλει ως ανάγκη επανακεφαλαιοποίσης των τραπεζών μό­λις 1,7 δισ. ευρώ. Και σχολιάζοντας τις εκτιμήσεις των ειδικών του ΔΝΤ, ο κ. Τρισέ απάντησε με όλο το αυτοκρατο­ρικό του μεγαλείο: «Υπάρχει μια πολύ σοβαρή διαφωνία σχετικά με τις μεθό­δους για τον υπολογισμό των αναγκών σε κεφάλαιο…&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Είμαι σίγουρος ότι η τε­λική εκτίμηση του ΔΝΤ δεν θα είναι αυ­τή». Ύστερα από δυο ημέρες βγαίνει η κ. Λαγκάρντ, διευθύντρια του ΔΝΤ, και διαψεύδει τους δικούς της ειδικούς σχετικά με τα 200 δισ. ευρώ.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>Ξηλωθείτε για να τους σώσουμε</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Δεν πέρασε ένας μήνας και ξαφνικά οι κάννουλες ρευστότητας έχουν ανοίξει στο μέγιστο δυνατό και όλοι στην ευρωζώνη συζητούν για την ανάγκη διάσωσης των τραπεζών. Αυτών που ήταν όλο υγεία, κατά δηλώσεις των ίδι­ων.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Η Dexia για μια ακόμη φορά μέσα σε δυο χρόνια μπαίνει σε διασωλήνωση και καλούνται ο Βέλγος και ο Γάλλος φορολογούμενος να τη διασώσουν για μια ακόμη φορά. Πρόκειται για μια τράπεζα που, σύμφωνα με τα stress tests, είχε υπερεπάρκεια κεφαλαίων ακόμη και για</span><span style="font-size: small;"> το πιο δυσμενές σενάριο.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Κοινώς, παραμύθια. Ο Μπαρόζο ξαφνικά ανακάλυψε ότι οι τράπε­ζες χρειάζονται επείγουσα βοήθεια για να ενι­σχύσουν τα κεφάλαιά τους και ετοιμάζεται να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα επανακεφαλαιοποίησης.</span> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>Kaθ’ έξιν ψεύτες</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μπορείτε να μαντέψετε το ύψος αυτής της προτεινόμενης στήριξης; Αν σας έλεγα ότι κι­νείται στο ύψος των 200 δισ. ευρώ, θα λέγατε τίποτε; Ο έτερος δε Καππαδόκης, ο κ. Τρισέ, δήλωσε στο Ευρωκοινοβούλιο μόλις στις 11.10 ότι «η κρίση έχει αποκτήσει πια συστημική διά­σταση». Κι επομένως πρέπει να πληρώσουν για μια ακόμη φορά οι λαοί και τα κράτη της ευρω­ζώνης για να διασώσουν τις τράπεζες. Κοινώς, «κύριοι ξηλωθείτε»!&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Φυσικά δεν ενδιαφέρει κανέναν τους από πού θα αντληθούν τα κεφά­λαια αυτά, πόσοι άνεργοι θα δημιουργηθούν επιπλέον ως αποτέλεσμα αυτής της επανακεφαλαιοποίησης, ούτε η έκταση της ανέχειας και της φτώχειας που θα αγκαλιάσει το μεγα­λύτερο μέρος της κοινωνίας. Πρέπει να δια­σωθεί η πλασματική, εικονική οικονομία των τραπεζικών ενεργητικών, σε βάρος της πραγ­ματικής οικονομίας των μισθών, των συντάξε­ων, της δουλειάς, της μικρής και μεσαίας επι­χείρησης.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Γιατί όμως πρέπει να τους πιστέψουμε για μια ακόμη φορά; Γιατί να πιστέψουμε ότι με τη νέα δόση επανακεφαλαιοποίησης θα βγούμε σε ξέφωτο; Εδώ πρόκειται για καθ’ έξιν ψεύτες και κατ’ επάγγελμα λωποδύτες. Ή μήπως δεν είναι έτσι;&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Το καπιταλιστικό σύστημα, η οικονο­μία της αγοράς, ή όπως αλλιώς θέλετε να την ονομάσετε, κατέληξε να διοικείται διεθνώς και ιδίως στην ευρωζώνη από μια ληστοσυμμορία, από έναν υπόκοσμο στις κορυφές της. Και εμείς φυσικά πρέπει να τους πιστεύουμε πάντα. Ακόμη κι όταν πιάνονται στα πράσα να λένε τα χειρότερα ψέματα προκειμένου να χώ­σουν ακόμη πιο βαθιά το χέρι τους στην τσέπη των λαών και των κρατών.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Βεβαίως υπάρχουν και εκείνοι που λένε ότι το να πεις ψέματα, π.χ. ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών είναι απολύτως διασφαλι­σμένες, δεν είναι κακό γιατί έτσι αποτρέπεις τον πανικό.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>Την κοπανάνε...</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Το δυστύχημα γι’ αυτούς είναι ότι δεν υπάρ­χει καλός και κακός απατεώνας. Υπάρχει μόνο απατεώνας. Κι απατεώνας είναι εκείνος που λέει ενσυνείδητα ψέματα για να παραπλανήσει την κοινή γνώμη και να αποστρέψει το βλέμμα της από τη ληστεία που συντελείται σε βάρος των νοικοκυριών από τους τραπεζίτες.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Όσο για την επίσημη πτώχευση, μην ανησυ­χείτε. Έχει ήδη ξεκινήσει. Δείτε τι συμβαίνει με τις τράπεζες. Ο πίνακας που παραθέτουμε είναι άκρως διαφωτιστικός. Τι σημαίνουν αυ­τές οι κάθετες πτώσεις: Οι βασικοί μέτοχοι των τραπεζών, οι μεγαλοτραπεζίτες και τα επενδυ­τικά κεφάλαια ξεπουλούν και την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια μαζί με τα λεφτά των καταθετών στις τσέπες τους.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Πιστεύουν ότι με την επίσημη πτώχευση της χώρας θα καλυφθούν τα ίχνη τους μέσα στον πανικό και έτσι θα τη γλιτώσουν με την κατάχρηση των καταθέσεων που έχει ήδη συντελεστεί στις τράπεζές τους.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Άλλωστε, υπάρχει πάντα το γνωστό πολιτικό προσωπικό για να φορτώσει τα σπασμένα στο γνωστό υποζύγιο. Αρκεί να του δοθεί η ευκαι­ρία. Κι ο κ. Σαμαράς είναι πάντα διαθέσιμος να συνδράμει, εκεί που θα αποτύχει η σημερινή κυβέρνηση.</span></div><ul style="font-family: inherit;"><li><span style="font-size: small;"><a href="http://topontiki.gr/img/uploads/big/131861032974.jpg" rel="related"><img alt="Τράπεζες και πτώχευση" src="http://topontiki.gr/img/imagecache/60x60_131861032974.jpg" /></a></span></li> </ul><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Σχετικές Φωτογραφίες</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>πηγή: http://topontiki.gr </i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-6299200270081572752?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/hhPYp6JnJGM" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_8146.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-22940550994702003502011-10-19T00:21:00.003+03:002011-10-19T00:44:13.044+03:002011-10-19T00:44:13.044+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: large;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2RYOH86RXMM/Tp3UTALB2BI/AAAAAAAAKkc/JKEqMhmf8fI/s1600/001.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://3.bp.blogspot.com/-2RYOH86RXMM/Tp3UTALB2BI/AAAAAAAAKkc/JKEqMhmf8fI/s200/001.jpg" width="200" /></a><b></b></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η βδομάδα που έχουμε μπροστά μας θα έχει τα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης. Η θερμοκρασία στην ελληνική κοινωνία ανεβαίνει σε τέτοιο βαθμό που ρευστοποιεί το πολιτικό σκηνικό έτσι όπως δεν έχει συμβεί ποτέ πριν στην Ελλάδα, από την μεταπολίτευση και μετά. </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το κοινό κείμενο των τριών υπουργών&nbsp; (Διαμαντοπούλου, Λοβέρδος, Ραγκούσης) δεν είναι παρά το κερασάκι στην τούρτα. Όμως το ιδεολογικό μανιφέστο των τριών, το οποίο θα έκανε την Θάτσερ να φαίνεται σοσιαλίστρια, έχει την σημασία του μέσα στην συγκεκριμένη συγκυρία. Οι τρεις σωματοφύλακες του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού, παρεμβαίνουν έχοντας το βλέμμα τους στραμμένο στην επόμενη μέρα. Στην συγκρότηση εκείνων των πιθανών εναλλακτικών διακυβέρνησης (για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο που είναι του συρμού, αλλά έχει την σημειολογία του, αφού διαχωρίζει την άσκηση της εξουσίας από την πολιτική αντιπροσώπευση), οι οποίες θα υπηρετήσουν μέχρι κεραίας τον μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας κάτω από τις επιταγές του διεθνούς και ντόπιου κεφαλαίου. </span></div><a name='more'></a><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><h3 class="post-title entry-title"></h3><div class="post-header"></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-2193211749648626402"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><blockquote class="uncited"><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSy4X-RyvVuV1VLvrU0RvPCZXMJW-92MpA9YVZEPXPN7RsLys9PKg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSy4X-RyvVuV1VLvrU0RvPCZXMJW-92MpA9YVZEPXPN7RsLys9PKg" width="246" /></a></div></blockquote></div></div><span style="font-size: small;">Το απεργιακό κύμα που παρασέρνει τους εργαζόμενους σχεδόν όλου του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, σε απεργίες διαρκείας, καταλήψεις δημόσιων υπηρεσιών (πχ κατάληψη του κέντρου μηχανογράφησης της ΔΕΗ), αυθόρμητες συνελεύσεις εργαζομένων σε χώρους δουλειάς (πχ Υπουργείο Πολιτισμού, Υπουργείο Παιδείας κλπ), συγκρούσεις και πρακτικές άγριων απεργιών ( πχ προσπάθειες των εργαζομένων στους ΟΤΑ να σπάσουν την απεργοσπασία των ιδιωτικών συνεργείων) θα πάρει χαρακτήρα τσουνάμι στην διάρκειά της 48ώρης γενικής απεργίας, συμπαρασέρνοντάς όλη την οργή που έχει συσσωρευτεί τόσο στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα όσο και στους μικροεπαγγελματίες.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ένα τσουνάμι που σε αντίθεση με τις προηγούμενες γενικές απεργίες, διογκώνεται μέσα σ’ ένα περιβάλλον απεργιακών αγώνων που φαίνεται να έχουν προοπτική συνέχειας, αλλά και στην προοπτική της μαζικής άρνησης/αδυναμίας πληρωμής των χαρατσιών.</span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Το πολυνομοσχέδιο που φέρνει για ψήφιση η κυβέρνηση την Πέμπτη στην βουλή, καταργεί σχεδόν αυτόματα τους διαχωρισμούς ανάμεσα στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, τους εργαζόμενους στα σκλαβοπάζαρα του ιδιωτικού τομέα και τους αυτοαπασχολούμενους. Το κοινό μέλλον της εξαθλίωσης και της ανέχειας περιγράφεται τόσο γλαφυρά μέσα στις σελίδες του, που ακόμα και ο Στάϊνμπερκ θα ζήλευε. Το κοινό μέλλον της απόλυσης, της κατάργησης κάθε διαπραγματευτικής δυνατότητας του οποιοδήποτε εργαζομένου, της οικονομικής εξόντωσης των αυτοαπασχολούμενων, της έξωσης από το ενοικιοστάσιο ή της κατάσχεσης της κατοικίας, της εκμηδένισης των εισοδημάτων μέσων των φόρων και των χαρατσιών, δεν είναι πλέον απλά ορατό, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Είναι προφανές ότι όσο πιο μεγάλη θα είναι η συμμετοχή στην απεργία, όσο πιο μαχητικά εκφραστεί η λαϊκή οργή και όσο αδιαπραγμάτευτη είναι η εργατική αντίσταση, τόσο πιο πολύ θα δοκιμαστεί και η&nbsp; διάτρητη συνοχή του κυβερνώντος κόμματος, η οποία μπορεί να θρυμματιστεί πάνω στον ύφαλο του άρθρου 37 (άρθρο του πολυνομοσχεδίου, το οποίο ουσιαστικά καταργεί της ΣΣΕ), οδηγώντας σε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Ακριβώς σε αυτή την «επόμενη μέρα» θέλανε να παρέμβουν και να δώσουν το δικό τους παρόν οι τρείς, με την σύμφωνη γνώμη του ουσιαστικού κυβερνήτη/ τοποτηρητή&nbsp; της χώρας Ε. Βενιζέλου. Στην περίπτωση λοιπόν που η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δεν στοιχηθεί&nbsp; σύσσωμη πίσω από τις κυβερνητικές επιλογές, ένας τρόπος υπάρχει να αποφευχθεί η προσφυγή στην κάλπη: να ψηφίσει στην θέση των απρόθυμων πασόκων, η ΔΗ.ΣΥ. της Ντόρας. Μπορεί αυτό το σενάριο να απομακρύνει, για λίγο έστω, την διεξαγωγή των εκλογών,&nbsp; και να εξυπηρετείτα άμεσα σχέδια των «δανειστών – επενδυτών» αλλά καθόλου δεν αναστέλλει την αποσύνθεση του ΠΑΣΟΚ, αντίθετα την επιταχύνει δραματικά, ούτε φυσικά μπορεί να ανακόψει το κύμα των λαϊκών διαμαρτυριών και εργατικών αγώνων που βρίσκεται σε εξέλιξη.</span> <span style="font-size: small;"></span><br /> <div class="post-header"></div><div class="post-body entry-content"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ixqzKXc88Gc/TpwFkLR0cKI/AAAAAAAAXMI/ZkhlPbdhac0/s1600/kinima+3i.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="158" src="http://3.bp.blogspot.com/-ixqzKXc88Gc/TpwFkLR0cKI/AAAAAAAAXMI/ZkhlPbdhac0/s200/kinima+3i.jpg" width="200" /></a></div></div></div><span style="font-size: small;">Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος: σε τι αφορούν όλοι αυτοί οι επικίνδυνοι ακροβατισμοί του πολιτικού προσωπικού του κεφαλαίου το ανταγωνιστικό κίνημα;</span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Και όμως δεν χρειάζεται πολύ σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι στην συγκεκριμένη φάση του αγώνα, η μερική έστω αναχαίτιση της επίθεσης του κεφαλαίου περνάει μέσα από την ανατροπή της συγκεκριμένης κυβέρνησης. Όχι μέσα από οποιαδήποτε εναλλαγή κάποιου κυβερνητικού σχήματος, σε στιγμή που το ίδιο το πολιτικό σύστημα θα έχει επιλέξει, αλλά η ανατροπή κάτω από την δυναμική παρέμβαση των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων στο πολιτικό προσκήνιο, και αυτή η δυνατότητα φαίνεται ορατή μέσα σε αυτή την βδομάδα, όσο ποτέ άλλοτε τα δυο τελευταία μνημονικά χρόνια. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Δεν υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι μπορεί να υπάρξει αυτή την στιγμή μια κυβέρνηση που θα οδηγούσε την χώρα σε άλλη κατεύθυνση, από αυτή που έχει πάρει τα δυο τελευταία χρόνια. Αντίθετα, μια κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» είτε προκύψει είτε όχι μέσα από εκλογές, θα είναι ακόμα πιο σκληρή, τόσο στην λήψη των μέτρων, όσο και στην καταστολή των αγώνων, είναι κάτι όμως που δεν μπορούμε να αποφύγουμε και αργά ή γρήγορα θα το αντιμετωπίσουμε. Άρα όσο πιο γρήγορα «καίγονται» τα χαρτιά διακυβέρνησης, τόσο πιο καλά για το κίνημα. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Από την άλλη η ψυχολογία ενός λαού που έχει ρίξει ήδη μια κυβέρνηση είναι ανεβασμένη, ενώ του πολιτικού προσωπικού που έχει δει τους «συναδέλφους του» να φεύγουν κάτω από την λαϊκή κατακραυγή πεσμένη.&nbsp; Όμως τα αποτελέσματα μιας τόσο σημαντικής νίκης δεν θα περιορίζονταν μόνο στο εσωτερικό της χώρας, αλλά θα έδιναν κουράγιο και θα ενίσχυαν σημαντικά όλο αυτό το παγκόσμιο ρεύμα αντίστασης στην καπιταλιστική επίθεση, από το Κάιρο μέχρι την Ν. Υόρκη. Μπορεί για μας εδώ στην Ελλάδα, να φαντάζει αδιανόητο και ακαταλαβίστικό όμως εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο έχουν στραμμένο το βλέμμα τους πάνω στην Ελλάδα, στην επίθεση που δέχεται από το κεφάλαιο και τους αγώνες που διεξάγονται. Και πραγματικά εάν ο αντιστεκόμενος κόσμος στην Ελλάδα&nbsp; μπορεί να βρει κάπου τους πραγματικούς του συμμάχους, δεν παρά στις γροθιές που υψώνονται στις πλατείες όλου του κόσμου. </span> <span style="font-size: small;"><br /> </span> <span style="font-size: small;">&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">«Και εάν οι έλληνες πούνε όχι;» αναρωτιότανε το BBC πριν από λίγες μέρες, εκφράζοντας την αγωνία που υπάρχει στα επιτελεία της ΕΕ, του ΔΝΤ και όχι μόνο, για την περίπτωση απειθαρχίας&nbsp; του ελληνικού λαού στο «πρόγραμμα διάσωσής του». Δεν είναι μονάχα οι τριγμοί στο έτσι και αλλιώς&nbsp; ασταθές οικονομικό περιβάλλον της ΕΕ ή ο κίνδυνος μιας μη ελεγχόμενης στάσης πληρωμών στους εξωτερικούς δανειστές, αλλά το βασικότερος φόβος θα ήταν ένα αγωνιστικό παράδειγμα αντίστασης που φτάνει στο σημείο να ανατρέπει κυβερνήσεις, αυτή την φορά σε μια χώρα που συμμετέχει στην ΕΕ και όχι στα απολυταρχικά καθεστώτα του αραβικού κόσμου.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ο εφιάλτης των πολιτικών και οικονομικών ελίτ δεν περιορίζεται στους χειρισμούς της πολύπλοκης οικονομικής κατάστασης, αλλά στην παγκόσμια αμφισβήτηση του μοντέλου διακυβέρνησης που έχει σήμερα ανάγκη ο καπιταλισμός για να μπορέσει να διατηρήσει και να αυξήσει την κερδοφορία του, δηλαδή τον μοναδικό, αλλά καταστροφικό, τρόπο που έχει να υπάρχει. <br /> <br /> Οι επόμενες μέρες θα είναι καθοριστικές για την μορφή που θα πάρουν οι ταξικοί συσχετισμοί και&nbsp; η ένταση της ταξικής αντιπαράθεσης,&nbsp; ενώ ταυτόχρονα τα μέτωπα των αγώνων θα παραμένουν ανοικτά…</span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Αυτό όμως που πρέπει να αναδειχθεί είναι ότι η&nbsp; διέξοδος από την αναπόδραστη πορεία του μνημονίου και της έντασης της καπιταλιστικής επίθεσης, μπορεί να γίνει δυνατή μονάχα μέσα&nbsp; από την ίδια τη δράση του πλήθους των εκμεταλλευομένων και καταπιεζόμενων </span> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b>Κ.Σ.</b></span><span style="font-size: small;"> </span><br /> <br /> <span style="font-size: small;"><i>πηγή: http://tsak-giorgis.blogspot.com/ </i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b><br /> </b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-2294055099470200350?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/TN16VnEfqbo" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-36222041597390797032011-10-18T19:52:00.000+03:002011-10-18T19:52:47.122+03:002011-10-18T19:52:47.122+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span> <br /> <div style="font-family: inherit;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-4Joow7cuLzc/TpvuicowotI/AAAAAAAAC4E/ZiGM5iTD_PI/s1600/untitled.bmp" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-4Joow7cuLzc/TpvuicowotI/AAAAAAAAC4E/ZiGM5iTD_PI/s320/untitled.bmp" width="192" /></a></div><span style="font-size: small;"><b><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; font-weight: normal;">του Γιώργου Δελαστίκ</span></b>&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Σημαντικότερη απεργία</span></b> από αυτή που θα γίνει αύριο και μεθαύριο από τη<b><span style="font-weight: normal;"> ΓΣΕΕ</span></b> και την <b><span style="font-weight: normal;">ΑΔΕΔΥ</span></b>, με τα <b><span style="font-weight: normal;">καταστήματα επιπροσθέτως</span></b> να κλείνουν όλα αύριο, <b><span style="font-weight: normal;">δεν έχει ξαναγίνει στα 37 και πλέον χρόνια</span></b> που έχουν κυλήσει από τη<b><span style="font-weight: normal;"> μεταπολίτευση.</span></b>&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Εκατοντάδες χιλιάδες άτομα αναμένεται να απεργήσουν παραλύοντας εντελώς την οικονομική ζωή της χώρας, ενώ<b><span style="font-weight: normal;"> εξαιρετικά υψηλή</span></b> αναμένεται να είναι και η <b><span style="font-weight: normal;">συμμετοχή</span></b> στις διαδηλώσεις. Το πώς θα εξελιχθεί η γενική απεργία ενδέχεται να πυροδοτήσει και πολιτικές εξελίξεις γύρω από το θέμα της διακυβέρνησης της χώρας. </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η <b><span style="font-weight: normal;">αιτία</span></b> της γενικής απεργίας είναι η σ<b><span style="font-weight: normal;">οβαρότερη οικονομική αιτία που υπήρξε ποτέ,</span></b> καθώς αν περάσει ως έχει το περιβόητο πολυνομοσχέδιο, το <b><span style="font-weight: normal;">βιοτικό επίπεδο </span></b>των Ελλήνων για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο θα υποστεί <b><span style="font-weight: normal;">βιαιότατη πτώση</span></b> και θα γυρίσει <b><span style="font-weight: normal;">πολλές δεκαετίες πίσω. </span></b>Λογικό είναι εκατομμύρια Ελλήνων να αντιδρούν σε μια τέτοια προοπτική και να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να την αποτρέψουν. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Η κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να πείσει κανέναν </span></b>ουσιαστικά ότι η επιστροφή στις δεκαετίες του 1970 και του 1960 είναι επιβεβλημένη, όπως αυτή υποστηρίζει, για να "σωθεί η χώρα". </span><br /> <a name='more'></a><span style="font-size: small;">Πώς να αισθανθούν άλλωστε ότι "σώζονται" εκατομμύρια εργαζόμενοι, νέοι, συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι που θα πεταχτούν στον κοινωνικό Καιάδα της ανεργίας και της φτώχειας;</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η κυβέρνηση <b><span style="font-weight: normal;">νομίζει</span></b> ότι αρκεί η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία των τεσσάρων βουλευτών (συν τα "εξαπτέρυγα" του ΛΑΟΣ, της Ντόρας και κάποιων της ΝΔ, αν χρειαστεί βοήθεια) για να αλλάξει τόσο δραματικά τη ζωή του λαού μας. Επαναπαύεται στο γεγονός ότι είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει τα δυναμικά στηρίγματα της εξουσίας, την<b><span style="font-weight: normal;"> αστυνομία </span></b>και τον <b><span style="font-weight: normal;">στρατό, </span></b>αν παραστεί ανάγκη, προκειμένου <b><span style="font-weight: normal;">να καταπνίξει </span></b>τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Θεωρητικά, έχει δίκιο. Πρακτικά, είναι αδύνατον να κυβερνήσει μια κυβέρνηση που έχει στρέψει εναντίον της σχεδόν ολόκληρο τον ελληνικό λαό, μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που έχει εξεγερθεί εναντίον της το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. </span></b>Αυτό σημαίνει ότι παρατηρείται ταχέως <b><span style="font-weight: normal;">προϊούσα αποσύνθεση </span></b>του <b><span style="font-weight: normal;">κρατικού μηχανισμού</span></b>, ο οποίος πλέον διακατέχεται από <b><span style="font-weight: normal;">εχθρικά συναισθήματα </span></b>και υιοθετεί εχθρική στάση απέναντι στην κυβέρνηση.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η σύγκρουση της κυβερνητικής πολιτικής με τα συμφέροντα των Ελλήνων εργαζομένων, συνταξιούχων, νέων, μικρομεσαίων<b><span style="font-weight: normal;"> θα κορυφωθεί συμβολικά </span></b>με τη γενική απεργία και την ψήφιση του νόμου από την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή. <b><span style="font-weight: normal;">Δεν θα λήξει όμως αυτή η σύγκρουση, γιατί η επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού θα είναι συνεχής, αδιάκοπη, πολυετής.</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Κάθε βήμα που θα κάνουν εκατομμύρια Ελλήνων στην πορεία προς τα Τάρταρα θα αναπαράγει διαρκώς το δίλημμα: θα ενισχύει τις τάσεις υποταγής και μοιρολατρίας ή θα εξεγείρει νέες συνειδήσεις; Η απάντηση θα δίνεται κάθε φορά εμπράκτως. Η κρίση -πολιτική, οικονομική, κοινωνική- θα καταστεί ενδημική, θα είναι μόνιμη.</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Καταλύτης</span></b> των εξελίξεων σε πρώτη φάση θα είναι η αυριανή και μεθαυριανή γενική απεργία. Αυτό το αντιλαμβάνονται κορυφαίοι παράγοντες της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου, έστω κι αν κάπως υπερβάλλουν. Κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας<b><i><span style="font-weight: normal;"> "κρίνονται πολλά, ίσως όλα"</span></i></b> δήλωσε προχθές ο υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">"Οι πολίτες δικαιούνται να περιμένουν πρωτοβουλίες σας", γράφει ο εκδότης του "Βήματος"<b><span style="font-weight: normal;"> Σταύρος Ψυχάρης </span></b>σε <b><span style="font-weight: normal;">ανοικτή επιστολή</span></b> που απηύθυνε την Κυριακή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας <b><span style="font-weight: normal;">Κάρολο Παπούλια </span></b>"στις λίγες ημέρες που απομένουν, καθώς πιθανολογείται ότι η κρίση οσονούπω θα κορυφωθεί".</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">"Στις λίγες ημέρες που απομένουν" λοιπόν πάμπολλοι είναι αυτοί που αναμένουν -κάποιοι από αυτούς εργάζονται κιόλας για να τις φέρουν- πολιτικές εξελίξεις.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Άλλο φυσικά οι προσδοκίες, οι εκτιμήσεις, οι εικασίες, οι αυταπάτες και άλλο τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία πρέπει πρώτα να λάβουν χώρα και κατόπιν να αναλύσει κανείς τις συνέπειες και τις επιπτώσεις τους σε διάφορους τομείς. Είναι όμως βέβαιο ότι μόνο απαρατήρητη δεν πρόκειται να περάσει η αυριανή και μεθαυριανή γενική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ - πόσω μάλλον μέσα στ<b><span style="font-weight: normal;">η σοκαριστική εικόνα</span></b> που προκαλούν τα <b><span style="font-weight: normal;">κλειστά μαγαζιά.</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><i><span style="font-size: small;">Ρήξη<b><span style="font-weight: normal;">&nbsp;</span></b></span></i></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><i><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Μια άλλη Ελλάδα Παρασκευή πρωί</span></b></span></i> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Ορόσημο νέας εποχής</span></b> για την Ελλάδα και τους Έλληνες θα αποτελεί <b><span style="font-weight: normal;">συμβολικά το πρωί της Παρασκευής, </span></b>οποιαδήποτε και αν έχει υπάρξει η έκβαση της διήμερης γενικής απεργίας της Τετάρτης και της Πέμπτης.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Αν η κυβέρνηση έχει περάσει το νομοσχέδιο χωρίς κοινοβουλευτικές απώλειες και με ήσσονος σημασίας λαϊκές αντιδράσεις, θα αρχίσει η πορεία δεκαετιών προς τα πίσω με την υπόσχεση της κυβέρνησης Παπανδρέου ότι κάποτε στο μέλλον θα ξαναβαδίσουμε προς τα εμπρός. <b><span style="font-weight: normal;">&nbsp;</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Αν πάλι η απεργία και οι διαδηλώσεις έχουν τόσο συγκλονιστική συμμετοχή ώστε να πυροδοτήσουν πολιτικές εξελίξεις, τότε θα αρχίσει πάλι ένας πολύ δύσκολος δρόμος εξόδου από την κρίση χωρίς όμως καταβαράθρωση του βιοτικού μας επιπέδου</span></b>.&nbsp; </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Οψόμεθα.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><i><span style="font-weight: normal;">Πηγή: ΕΘΝΟΣ Τρίτη 18 Οκτωβρίου</span></i></b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-3622204159739079703?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/Z-qoS9IL5FA" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_7199.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-83306365195315915882011-10-18T11:36:00.004+03:002011-10-18T11:43:38.216+03:002011-10-18T11:43:38.216+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"></span></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/-xYdRAh1AWxU/Tpwh3UYvGOI/AAAAAAAAXMg/DjjHs7M9ccA/s1600/andritsos.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="193" src="http://2.bp.blogspot.com/-xYdRAh1AWxU/Tpwh3UYvGOI/AAAAAAAAXMg/DjjHs7M9ccA/s200/andritsos.jpg" width="200" /></a>του Θάνου Ανδρίτσου<br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> <br /> Άλμα στο κενό ή&nbsp; προσέγγιση με όρους πραγματικών δεδομένων της ταξικής πάλης;<br /> <br /> Η εποχή μας, πέραν όλων των άλλων, προσδίδει&nbsp; ενδιαφέροντα στοιχεία&nbsp; στις συζητήσεις τόσο μέσα στην Αριστερά όσο και ευρύτερα στον εργαζόμενο κόσμο. </span> <span style="font-size: small;">Το πρώτο ενδιαφέρον&nbsp; στοιχείο είναι ότι οφείλεις να είσαι σαφής και ξεκάθαρος σε αυτά που λες.<br /> <br /> Πάνε τα χρόνια που πίσω από τη θεωρητική θολούρα και τις μάχες διατυπώσεων μπορούσε να κρυφτεί μια αμηχανία και μια απουσία πολιτικής και προγραμματικής τοποθέτησης. Τώρα τα ακροατήρια είναι και πιο μαζικά και πιο λαϊκά και πιο απαιτητικά. Τι λες, τι θες να κάνεις και πως; Απλά και κατανοητά. Μπορείς να το πεις; Αν όχι τράβα στη μπάντα.</span><span style="font-size: small;"><br /> &nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Το δεύτερο είναι ότι</span> <span style="font-size: small;"> πολλές φορές φαίνεται σαν οτιδήποτε προτείνει κάποιος, να έχει πλευρές αλήθειας και να μπορείς όταν το ακούσεις να κουνήσεις το κεφάλι σου συγκαταβατικά. Από το πιο συντηρητικό σενάριο, του «ας αλλάξει ένας υπουργός, ας γίνει κάτι λίγο τουλάχιστον να μην πεθάνουμε από την πείνα, έστω μέχρι εδώ κρατηθήκαμε, να μη χειροτερέψουμε», μέχρι το πιο ακραίο και απελπισμένο, του «να πάρω μια καραμπίνα και να τους διαλύσω όλους, θα βάλω μια μπόμπα και θα σου πω εγώ, θα τον βρω το χοντρό και θα του ρίξω μια να φοβηθούν οι άλλοι», περιέχουν στοιχεία με λογική και εκφράζουν την ανάγκη όλου του κόσμου να κάνει κάτι.</span><br /> <a name='more'></a><span style="font-size: small;"><br /> Αυτό το τελευταίο είναι και το </span> <span style="font-size: small;">θετικό στοιχείο. Ότι όποιος συζητά, όποιος ψάχνει να βρει μια άκρη-όχι αυτοί που φοβισμένοι κάθονται στη γωνία- ότι και να προτείνει, περιλαμβάνει σε πρώτη φάση τον μαζικό και ανυποχώρητο αγώνα ενάντια σε αυτή την κυβέρνηση. Ότι και να γίνει χειρότερα από αυτούς δε γίνεται, ας αγωνιστούμε μέχρι τέλους και θα δούμε τι θα γίνει. Αν πέσει η κυβέρνηση μπορεί να γίνει μετά αυτό που λέει ο Α ή και αυτό που λέει ο Β, ή ίσως και αυτό που σκέφτεται ο Γ.<br /> <br /> Με αυτές τις σκέψεις θα προσπαθήσω παρακάτω να περιγράψω μια μεθοδολογία πρότασης για την υπέρβαση του σημερινού κοινωνικού αδιεξόδου. Και λέω ξανά, σε όποια πρόταση έχεις πρέπει να λες: Ποιο είναι το πρόβλημα, γιατί δημιουργήθηκε και βάσει αυτού τι θες να γίνει και πως.</span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Ποια είναι λοιπόν η σημερινή κατάσταση; Καθημερινά γίνεται ολοένα και πιο φανερό ότι στη χώρα μας η κοινωνική πλειοψηφία οδηγείται πραγματικά στο εκτελεστικό απόσπασμα, σε μια εξαθλίωση που όμοια της δεν έχει ζήσει καμιά άλλη γενιά μετά τον πόλεμο. Οι ελπίδες ότι πρόκειται για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα σκληρών μέτρων μέχρι να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη έχουν πια εξανεμιστεί, το ίδιο και ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα πλήξει απλά κάποιους και όχι το σύνολο των εργαζομένων. Μάλιστα, η ίδια πολιτική υιοθετείται σε όλο τον κόσμο – με την Ελλάδα να πρωταγωνιστεί βέβαια ως το πειραματόζωο του κοινωνικού κανιβαλισμού και σαν τον πιο αδύναμο κρίκο εντός της Ε.Ε.- με ή χωρίς μνημόνιο, με ή χωρίς χρέος. Συμβολικά ενδιαφέρον μάλιστα είναι ότι μόλις λίγες μέρες πριν ο Κοέλιο, ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας ανακοίνωσε την περικοπή του 13ου και του 14ου μισθού. Όχι απλά παρόμοια πολιτική, αλλά ολόιδια. Το σύνολο του καπιταλιστικού κόσμου μετά τις διακυμάνσεις των προηγούμενων χρόνων εισέρχεται σε ένα νέο και ακόμα πιο μεγάλο κύμα ύφεσης, από το οποίο δε φαίνεται να εξέρχεται σύντομα. Η πολιτική λύση που έχουν επιλέξει οι κυρίαρχοι κύκλοι είναι ξεκάθαρη: Διαλύστε τους, πάρτε ότι μπορείτε για να διατηρήσουμε τα κέρδη μας. Ή θα τους φάμε ή θα μας φάνε.</span></div><span style="font-size: small;"><br /> Είναι όμως μόνο αυτή η εικόνα; Όχι. Γιατί είναι η πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, που </span> <span style="font-size: small;">γιγαντιαία κινήματα, εξεγέρσεις και επαναστάσεις, κλονίζουν ΟΛΟ τον κόσμο. Και αυτό δεν είναι υπερβολή, ούτε ένεση ιστορικής αισιοδοξίας μπροστά στα δύσκολα, αλλά πραγματικότητα. Όταν εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου γεμίζουν τους δρόμους και τις πλατείες, από τις αραβικές χώρες μέχρι το Λονδίνο και από την Αθήνα μέχρι τη Νέα Υόρκη, διεκδικώντας κοινωνική αλλαγή, η κατάσταση είναι σοβαρή.&nbsp;</span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Στην πράξη σχεδόν το σύνολο της υφηλίου, αυτό το 99% που λένε στα πλακάτ έξω από τη Wall Street, παλεύει ενάντια σε ένα παγκόσμιο σύστημα, συνειδητά ή μη, ακόμα και αν αυτό έχει τελείως διαφορετικές μορφές από τόπο σε τόπο. Και το πιο φοβερό είναι ότι πράγματι αυτή η αίσθηση της πανκοινωνικής απεύθυνσης έχει βάση, ακόμα και αν είναι σαφές ότι η αστική τάξη δεν είναι μόνο οι δισεκατομμυριούχοι και η κρίση δεν πλήττει το ίδιο τον άνεργο και το μεσαίο στέλεχος μιας επιχείρησης. Ωστόσο η ιστορική κρίση αυτού του συστήματος, η πολιτική και οικονομική απληστία των ισχυρών στις τράπεζες και τα πολυκλαδικά μονοπώλια, κάνει αδύνατη ακόμα και τη διατήρηση αυτού του κομματιού που χωρίς να ζει μέσα σε αμύθητα κέρδη, τουλάχιστον επιβιώνει με αξιοπρέπεια και τελικά δεν επιδιώκει την ανατροπή της κατάστασης. Άρα η πολιτική λύση που φαίνεται να ψηλαφίζουν και οι κάτω είναι ξεκάθαρη και ίδια: Διαλύστε τους, πάρτε ότι μπορείτε για να επιβιώσουμε. Ή θα τους φάμε ή θα μας φάνε.<br /> <br /> Έχω την αίσθηση ότι στην Ελλάδα εμφανίζεται για πρώτη φορά και κάτι ακόμα πιο ιδιαίτερο. Και αυτό βρίσκεται στην απάντηση του ερωτήματος </span> <span style="font-size: small;">γιατί φτάσαμε ως εδώ. Ιστορικά η χώρα μας έχει περάσει ξανά οικονομική εξαθλίωση, φτώχεια και πείνα. Νομίζω όμως ότι πάντοτε στην πλατιά συνείδηση του κόσμου υπήρχε κάποιος λόγος. Και αυτός δεν ήταν γενικά το σύστημα, παρότι μια σοβαρή αριστερή ανάλυση σε αυτό θα κατέληγε. Τουρκοκρατία, ένα κράτος που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια του, πόλεμοι, μικρασιατική καταστροφή, κατοχή, εμφύλιος, δικτατορίες, γενικά μια ταραγμένη χώρα, ένα ανώμαλο πολιτικό σύστημα, η αίσθηση για έναν καπιταλισμό που δεν έχει ακόμα ανδρωθεί, για ένα κράτος που προσπαθεί να νοικοκυρευτεί. Και αφού υπήρχε αυτή η αίσθηση έδινε και την ελπίδα για το πότε θα περάσουν αυτά. Όταν φύγει ο εχθρός, όταν τελειώσει ο πόλεμος, όταν πέσει ο δικτάτορας, όταν όλοι μαζί θα φτιάξουμε ένα «κανονικό κράτος». Βέβαια, όλα αυτά αποτέλεσαν και πλευρές των ιστορικών λαθών και φόβων της αριστεράς, ωστόσο αυτό δεν είναι το θέμα του κειμένου αυτού.<br /> <br /> Τώρα ποιος φταίει; </span> <span style="font-size: small;">Ποιος το περίμενε ότι θα φτάναμε εδώ που φτάσαμε, να υπάρχει ξανά πείνα; Χωρίς πολέμους, χωρίς καταστροφές, χωρίς βαρείς χειμώνες. Πείνα και εκατομμύρια τόνων τροφίμων να σαπίζουν απούλητα σε αποθήκες. Μα αφού φτιάξαμε ένα κράτος, αφού φτιάξαμε έναν καπιταλισμό πιο κανονικό, αφού μπήκαμε σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς; Μπορεί να έχει ο καθένας διαφορετική άποψη, είναι η ισχυρή Ελλάδα της εξάπλωσης στα Βαλκάνια ή η ψωροκώσταινα με ένα κομπραδόρικο καπιταλισμό; Αυτά έχουν μεγάλη σημασία, ωστόσο ας τα υπερβούμε προς το παρόν. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα δεν έπασχε από «λίγο», αλλά από «πολύ»&nbsp; καπιταλισμό. Δεν ήταν ημιφεουδαρχική, πέρασε από τον δευτερογενή τομέα προς τον τριτογενή και τη σχετική αποβιομηχάνιση με τρόπο παρόμοιο με τον μισό αναπτυγμένο καπιταλισμό. Ήταν ισχυρή στο παγκόσμιο σύστημα ή αδύναμη; Ας το συζητήσουμε. Ήταν όμως σε κάθε περίπτωση πλήρως ενταγμένη σε αυτό, μέσα σε όλες τις ολοκληρώσεις (όχι από θέση ισχύος πράγμα που την έκανε διαρκώς να χάνει εντός της Ε.Ε.) με τον τρόπο που το παγκόσμιο σύστημα αλλά και η ντόπια αστική τάξη επιθυμούσε. Δεν είναι θέμα μας τι θα γινόταν αν η Ελλάδα ήταν Γερμανία. Δεν είναι και για αυτό μιλάμε.<br /> <br /> Άρα και στην Ελλάδα και παγκόσμια οι απαντήσεις που δύσκολα και επώδυνα αρχίζουν σιγά σιγά να βρίσκουν οι αγωνιζόμενοι είναι ότι φταίει το ίδιο το σύστημα και η κρίση του. Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν κατέληγε τόσο εύκολα εκεί η αυθόρμητη συνείδηση των εργαζομένων. Προφανώς αυτό δεν είναι και τώρα τόσο εύκολο και απαιτεί μεθοδική και συγκροτημένη προσπάθεια παρέμβασης. Φταίει μόνο η κυβέρνηση; Και η προηγούμενη; Και η τρόικα; Και η δίπλα χώρα; Και η ΕΕ; Και η Goldman Sachs; Και ο Κόκκαλης; </span> <span style="font-size: small;">Τα πράγματα είναι σαφή. Χωρίς βερμπαλισμούς, χωρίς αριστερίστικη επαναστατικολογία, χωρίς απλοϊκότητα, χωρίς κομμουνιστοφανή διδακτισμό, με τη λογική, με την λαϊκά κατανοητή σκέψη, με την επιστημονική μελέτη δεν μπορεί να υπάρξει άλλη φράση πιο σωστή από αυτή: Για τη σημερινή κατάστασή μας φταίει ο ίδιος ο καπιταλισμός, τα θεμέλια του, η οικονομία του, ο τρόπος παραγωγής του, το πολιτικό του σύστημα. Για να υπερβούμε τη σημερινή κατάσταση, για να έχουμε να φάμε, πρέπει να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό. Και για να το κάνουμε αυτό πρέπει να κάνουμε επανάσταση.&nbsp;&nbsp; <br /> <br /> Σιγά το φοβερό, θα πει κάποιος. Όποτε και να σας ρωτάγαμε το ίδιο θα λέγατε, να κάνουμε επανάσταση. «Το θέμα είναι τώρα τι κάνουμε, ο κόσμος δεν τα καταλαβαίνει αυτά», λένε πολλοί. </span> <span style="font-size: small;">Οι ίδιοι που περιμένουν από τον λαό να πρωταγωνιστήσει, το υποβιβάζουν σαν υποδεέστερο να κατανοήσει οτιδήποτε. Σαν το μόνο που καταλαβαίνει να είναι οι εκλογές και οι ηγέτες. Αλλά και έτσι να είναι, η αριστερά τι οφείλει να κάνει; Να υποταχθεί στη μέση συνείδηση ή να κάνει βήματα για να την υπερβεί; Λαϊκά κατανοητό σημαίνει να κάνεις «τάλιρα» την πρότασή σου, να την παρουσιάσεις με πρόγραμμα και πράξεις, όχι να την αλλάξεις σε κάτι που «χωράει» μέσα στα όρια και στα διλλήματα που έχει θέσει το σύστημα και τα ΜΜΕ. Είναι παράλογο και ακατανόητο σήμερα να μιλάει κανείς για αντικαπιταλιστική επανάσταση; Και λογικό και κατανοητό είναι να περιμένουμε ότι με απλά φτιασιδώματα αυτό το σύστημα θα φτιάξει; Και ποιος καθορίζει τι είναι λογικό και τι όχι; Η Εαμική αντίσταση ήταν λογική; Το Πολυτεχνείο; Μήπως σκεφτόμαστε πως θα απαντήσουμε στα κανάλια και όχι στον εργαζόμενο κόσμο; Ε ναι λοιπόν, η πρόταση που πρέπει να έχει μια πραγματική αριστερά σήμερα δεν μπορεί να είναι εύκολη. Δύσκολη θα είναι γιατί δύσκολος και μακρύς θα είναι και ο δρόμος της ανατροπής. Αλλά εμείς δε στρατευτήκαμε για τα εύκολα.<br /> <br /> Σημαίνει μήπως αυτό ότι η επαναστατική πρόταση ταυτίζεται με την διαρκή επαναστατικολογία; Με την επανάληψη της αναγκαιότητας της επανάστασης; Όχι. Αλλά ο λόγος δεν είναι ότι δεν «είναι της στιγμής», ή «είναι μακρινό». Αλλά γιατί πάντοτε χρειάζεται η διαμόρφωση της επαναστατικής τακτικής και η σύνδεσή της με την επαναστατική στρατηγική, γιατί χρειάζεται να γίνουν βήματα στη συνείδηση της εργατικής τάξης. Και δεν είναι γενικά στρατηγική η επανάσταση. Στρατηγική μας είναι η εργατική δημοκρατία και ο κομμουνισμός. Η επανάσταση είναι το σημείο τομής της τακτικής με τη στρατηγική, το «ανώτερο» όριο της τακτικής, και το «κατώτερο» της στρατηγικής. Άρα χρειάζεται τακτική για να φτάσουμε μέχρι την επανάσταση.</span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Νομίζω ότι σε αυτό το επίπεδο, το παραπάνω συνοψίζεται στο</span> <span style="font-size: small;"> καθοριστικό αίτημα για «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή» που θέτει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η αντικαπιταλιστική ανατροπή δεν είναι ούτε η επανάσταση και ο κομμουνισμός, ούτε απλά ένας μαχητικός αγώνας για να πέσει η κυβέρνηση. Είναι ακριβώς η σύνδεση του σήμερα με το αύριο. Η αντικαπιταλιστική ανατροπή περνάει μέσα από ένα σύνολο αιτημάτων που είναι ταυτόχρονα απόλυτα κατανοητά και αναγκαία στο σήμερα, και υιοθετούνται πλατιά από το εργατικό κίνημα. Είναι αιτήματα που δεν είναι για την αριστερά και τα συνέδρια αλλά για το πλατύ μαζικό κίνημα. Τα πιο σημαντικά από αυτά δεν είναι άλλα από την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του χρέους, την ρήξη- έξοδο από ευρώ και Ε.Ε., την εθνικοποίηση με εργατικό έλεγχο των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων και βέβαια τις αυξήσεις στους μισθούς, της συντάξεις, την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημόσιων υπηρεσιών κ.α. Το σύνολο αυτών είναι αναγκαία ΣΗΜΕΡΑ. Για να έχουμε επόμενη μέρα. Αναφαίρετο στοιχείο σε αυτά που πρέπει να καθορίζει τις διεκδικήσεις όλων των αγωνιζόμενων κομματιών είναι η πτώση αυτής της λαομίσητης κυβέρνησης, πτώση που μπορεί να γίνει από τους εργαζόμενους και το κίνημά τους εξαιρετικά άμεσα. Αυτά τα αιτήματα νομίζω ότι μπορούν να γίνουν το σύγχρονο «Ειρήνη, Γη, Ψωμί» των μπολσεβίκων (σαφώς με μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση κατανοώ ότι χρειάζεται μεγαλύτερη επεξεργασία και κυρίως εργατική αποδοχή για να παίξουν το ρόλο αυτό). Δηλαδή αιτήματα επιβίωσης που είναι άμεσα αλλά ταυτόχρονα το ίδιο το σύστημα αδυνατεί να τα παραχωρήσει και για αυτό πρέπει να ανατραπεί. <br /> <br /> <i><u>Η εξέλιξη που θα υπάρχει στην ταξική πάλη δεν μπορεί να προεξοφληθεί</u></i></span><i>&nbsp;</i><span style="font-size: small;"> </span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Ωστόσο εμείς πρέπει χωρίς μισόλογα και αοριστολογίες, πρέπει να λέμε τι θέλουμε, τι στόχο έχουμε. Εμείς λοιπόν έχουμε σαν κεντρικό στόχο της περιόδου την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης και της αστικής πολιτικής (όπως περιγράφηκε παραπάνω) που θα κλονίσει τους συσχετισμούς και την αστική κυριαρχία και θα ανοίξει το δρόμο για την αντικαπιταλιστική επανάσταση που είναι η μόνη λύση διαρκείας στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Για αυτό το στόχο έχουν μπει στη συζήτηση, διάφορα μέσα. Το πολιτικό εργατικό κίνημα είναι ο φορέας αυτού του στόχου, είναι ένα αναγκαίο μέσο για να επιτευχθεί, το ίδιο και η ενότητα της αριστεράς, τα διαφόρων ειδών μέτωπα που συζητιούνται, ακόμα και τα σενάρια για αριστερές κυβερνήσεις. Όλα αυτά, στα οποία θα εστιάσω στη συνέχεια, είναι ΜΕΣΑ, καλά ή κακά, αλλά όχι στόχοι. Ή τουλάχιστον για έναν επαναστάτη είναι μέσα. Για ένα ρεφορμιστή, ευρωπαϊστή ή θολωμένο με τον κυβερνητισμό αριστερό, μάλλον είναι τελικοί στόχοι&nbsp; ή αυτοσκοπός. Και προσοχή, να μην παρεξηγηθώ. Δε σημαίνει αυτό ότι δεν έχουν σημασία. Στο σήμερα δεν μπορεί να αναφέρεται κάποιος στην αριστερά και να μην διαμορφώνει κάποια μετωπική πρόταση ή κάποια πρόταση διεξόδου. Είναι αναγκαίο αλλιώς κάθεσαι και βλέπεις τη κρίση να διαλύει τα πάντα.<br /> <br /> <i><u>Για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί χρειάζονται σημαντικές μεταβολές και στο επίπεδο του κινήματος και στην αριστερά.</u></i></span><i> </i><span style="font-size: small;"><br /> <br /> Ένα νέο, πολιτικό, ταξικά ανασυγκροτημένο, εργατικό κίνημα είναι αυτό που θα αποτελέσει εν τέλει τον φορέα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.</span> <span style="font-size: small;"> Αυτό αποτελεί ένα τεράστιο, ιστορικών διαστάσεων στοίχημα, για το οποίο πραγματικά όλη η Αριστερά οφείλει να συμβάλλει. Καθορίζεται από ένα συνδυασμό δημοκρατικών διαδικασιών βάσης, μαζικής εργατικής συμμετοχής και εκπροσώπησης, βαθέματος του πολιτικού πλαισίου και των εργατικών διεκδικήσεων, πολύμορφων, μαχητικών και «μέχρι το τέλος» μορφών δράσης, υπέρβασης του υποταγμένου συνδικαλισμού, δημιουργία νέων μορφών συνδικαλιστικής έκφρασης αλλά και αλλαγή των συσχετισμών εντός των υπαρχόντων. Άρα δεν είναι απλά οι αγώνες, ή οι ηρωικές μάχες, είναι μια επαναθεμελίωση του εργατικού κινήματος που διαβρώθηκε από το κράτος, το ρεφορμισμό, την ηττοπάθεια και την ταξική συνδιαλλαγή. Σε αυτή την υπόθεση είναι καθοριστική η πλευρά της ανατρεπτικής κοινής δράσης της αριστεράς στο κίνημα, για την οποία οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μοχθούν χρόνια ολόκληρα. Αυτό δεν είναι απλά ένας συνδικαλιστικός χειρισμός, να κάνει μια κοινή πρόταση σε ένα σωματείο η Αριστερά. Είναι πολιτική διαδικασία, όπως πολιτικό πρέπει να είναι και το εργατικό κίνημα. Προϋποθέτει μόνιμη και συνειδητή προσπάθεια μετατοπίσεων στις συνειδήσεις, υπέρβασης της στασιμότητας και του φόβου, υπεράσπιση της ανυποχώρητης μάχης και κυρίως επεξεργασία πολιτικών προτάσεων ανατρεπτικής δράσης. Με μια έννοια είναι και σχετικά αστείο να γίνονται διαρκώς προτάσεις ενότητας και εκλογικών συνεργασιών από την διαχειριστική αριστερά όταν πολύ συχνά δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε η δέσμευση ότι όλες οι δυνάμεις θα στηρίξουν από κοινού&nbsp; έναν απεργιακό αγώνα. <br /> <br /> Όσον αφορά την </span> <span style="font-size: small;">αριστερά,&nbsp; απαιτούνται αντίστοιχα ριζικές μεταβολές. Και σαφώς η ολοένα και διογκούμενη συζήτηση για την ενότητα ή την κοινή δράση της αριστεράς ακουμπά σε μια ανάγκη που αισθάνεται όλο και περισσότερος κόσμος για μια διαφορετική απάντηση. Ωστόσο, όπως περιγράφηκε παραπάνω, η ενότητα της αριστεράς μόνο ως μέσο για την επίτευξη ενός στόχου πρέπει να γίνεται αντιληπτή. Αλλιώς τι νόημα μπορεί να έχει για τον εργαζόμενο κόσμο; Για το κομματικό στέλεχος, ή αυτόν που οραματίζεται οφίτσια, ή αυτόν που φοβάται όσο τίποτε άλλο το να φύγει από την κοινοβουλευτική αγκαλιά, η αυτόν που μετράει μόνο αριθμούς στις δημοσκοπήσεις, έχει νόημα βεβαίως. Για τον εργαζόμενο όμως; Άρα συμφωνούμε ότι είναι αναγκαία σαν μέσο για την επίτευξη ενός στόχου. Σαφώς και δε γίνεται τίποτα με χιλιάδες μικρά μαγαζιά που το καθένα κρατά στιβαρά για τον εαυτό του τη μαγική μαρξιστική συνταγή και περιμένει την ώρα που θα μεταμορφωθεί σε επαναστατικό κόμμα.<br /> <br /> Τι γίνεται όμως όταν έχεις διαφορετικό στόχο</span> <span style="font-size: small;">; Αν θες να σχεδιάσεις ένα καινούριο σπίτι για να μείνεις, πρέπει πρώτα να γκρεμίσεις το προηγούμενο. Και για να το κάνεις αυτό θα κάνεις κατεδάφιση, θα σκάψεις, θα βάλεις θεμέλια. Αν θες να το βάψεις ή να το ανακαινίσεις δε χρειάζονται αυτά, ίσα ίσα που πρέπει να προσέξεις μήπως πάθει και τίποτα και πέσει γιατί εκεί θα μείνεις και μετά. Καλοί και οι μπογιατζήδες αλλά για μετά, τώρα θέλουμε κατεδάφιση.<br /> <br /> Χρειάζεται όμως μέτωπο;</span> <span style="font-size: small;"> Και πέρα από το μέτωπο αγώνα, χρειάζεται και μέτωπο στα πολιτικά υποκείμενα; Ναι, χίλιες φορές ναι.&nbsp; Τι χαρακτήρα πρέπει να έχει το μέτωπο; Αντιφασιστικό, αντινεοφιλελεύθερο, αντιπολεμικό, αντικατοχικό, πατριωτικό; Αυτό δεν είναι υποκειμενική επιλογή. Καθορίζεται από το χαρακτήρα του αντιπάλου, την φύση της σημερινής κρίσης, το στόχο της επίθεσης, τα μέσα που χρησιμοποιούνται. Με αυτά τα κριτήρια απαντάμε ότι αυτό στις μέρες μας πρέπει να είναι στον πυρήνα του <u>αντικαπιταλιστικό</u>. Ενσωματώνοντας φυσικά κορυφαίες άλλες διαστάσεις όπως η&nbsp; αντιιμπεριαλιστική, η δημοκρατική διάσταση&nbsp; και η οικολογική. Αυτή η ενότητα, σε αντικαπιταλιστική βάση, μπορεί να αποτελέσει το μέσο για το στόχο που θέτουμε.&nbsp; Αυτή είναι που μπορεί να βοηθήσει και στο εργατικό και ευρύτερο κίνημα και στον αναγκαίο θεωρητικό επανεξοπλισμό που απαιτείται από ένα σύγχρονο μαρξιστικό επαναστατικό ρεύμα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί ένα τεράστιο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση που πρέπει να διατηρηθεί, να ενισχυθεί και βέβαια να αποκτήσει καλύτερες, πιο πολιτικές και δημοκρατικές διαδικασίες. Σαφώς, δυνάμεις και αγωνιστές που μπορούν και πρέπει να κάνουν βήματα στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού μετώπου, υπάρχουν και εκτός αυτής. Το θέμα όμως δεν μπορεί να είναι να διαμορφωθεί ένα κοινό πλαίσιο με βάση την υπάρχουσα τοποθέτηση στον δεδομένο χάρτη της αριστεράς, αλλά στη βάση του αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος να γίνουν ρήξεις, ανακατατάξεις, μετατοπίσεις, υποχωρήσεις και συγκλίσεις. Και αυτό είναι ο δρόμος που πρέπει να διαβούμε. Το πρόγραμμα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής που περιγράφηκε παραπάνω μπορεί να αποτελέσει μια σοβαρή βάση για ένα αντικαπιταλιστικό μέτωπο που θα αλλάξει πραγματικά το χάρτη της αριστεράς ανασυγκροτώντας, συσπειρώνοντας και ενοποιώντας σε ανώτερη βάση δυνάμεις και αγωνιστές που προέρχονται από όλο το φάσμα της αριστεράς και βεβαίως ανένταχτους. <br /> <br /> Είναι πιθανό στην εξέλιξη της ταξικής πάλης και της αντικαπιταλιστικής ανατροπής να υπάρχουν πάρα πολλές καμπές. Μέσα σε αυτά όντως μπορεί να είναι και το θέμα της αριστερής κυβέρνησης. Πριν απαντήσουμε σε αυτό πρέπει να υπενθυμίσουμε την προηγούμενη μεθοδολογία. Ότι, καλή ή κακή, μια αριστερή κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι ο στόχος ενός επαναστάτη, ούτε και οριστική απάντηση στην καπιταλιστική κρίση, αλλά θα μπορούσε ίσως να είναι μια στιγμή ή ένα μέσο.</span> <span style="font-size: small;"> Αν λοιπόν αισθανόμαστε μια πίεση από τον κόσμο για μια αριστερή κυβέρνηση που θα δώσει τη λύση, εμείς πρέπει πρώτα να απαντάμε ότι δεν θα τη δώσει. Ότι δυστυχώς, φίλε, η λύση δεν μπορεί να έρθει με την ψήφο σου, δεν μπορεί να έρθει με ένα ισχυρό ποσοστό αλλά με τον συνεχή, ανυποχώρητο επαναστατικό αγώνα. Ότι, γίνει, δε γίνει αριστερή κυβέρνηση, το παιχνίδι πάντα θα παίζεται στο δρόμο. Αν κάποιος ψάχνει για εύκολους δρόμους, αν κάποιος ψάχνει για κάποιον να εναποθέσει την ψήφο και το μέλλον του για να το διεκπεραιώσει, τότε ας βρει κάποιον άλλο. Εμείς ψεύτικες τέτοιες υποσχέσεις δε δίνουμε. Ο δρόμος που εμείς περιγράφουμε απαιτεί τη στήριξη, την πάλη και τον πρωταγωνιστικό ρόλο μέχρι τέλους του εργαζόμενου λαού.<br /> <br /> Το τι στάση θα πρέπει να έχει σε μια τέτοια περίπτωση κρίνεται σε κάθε φάση. Το βασικό όμως είναι ότι η άρνηση μιας κυβερνητικής προοπτικής δε σημαίνει ότι «φοβόμαστε να λερώσουμε τα χέρια μας», να πιάσουμε τα «δύσκολα θέματα». </span> <span style="font-size: small;">Οι κομμουνιστές οφείλουν πάντοτε να έχουν πρόγραμμα εξουσίας, αυτό όμως δεν είναι το κυβερνητικό πρόγραμμα εντός του καπιταλισμού. Γιατί η πρόταση εξουσίας περιλαμβάνει την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας που περνά μέσα από την εργατική εξουσία και την εκθεμελίωση ολόκληρου του αστικού κράτους, μέσα από την διαμόρφωση θεσμών και οργάνων εργατικού ελέγχου και εξουσίας, ενώ η κυβερνητική πρόταση περιλαμβάνει τη διαχείριση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. <br /> <br /> <i>Αν όμως το δούμε ρεαλιστικά, </i></span> <span style="font-size: small;"><i>τι περιπτώσεις υπάρχουν;</i><br /> <br /> Μια είναι να γίνει μια ενότητα της Αριστεράς σήμερα, χωρίς ιδιαίτερες προγραμματικές συγκλίσεις, σαν μια άμεση λύση ανάγκης απέναντι στην εξαθλίωση, που να βγει πρώτη στις εκλογές και να προσπαθήσει να κάνει κάποιες μεταρρυθμίσεις</span> <span style="font-size: small;">. Με βάση το επίπεδο των προγραμματικών διαφορών και την άρνηση ουσιαστικών επανατοποθετήσεων από τη κοινοβουλευτική αριστερά, είναι το πιθανότερο. Στην περίπτωση αυτή, όχι μόνο δεν θα βγει κερδισμένος ο λαός και δεν θα γίνουν ποτέ αυτές οι μεταρρυθμίσεις, όχι μόνο δεν θα προχωρήσει η υπόθεση της συνολικής ανατροπής, αλλά η αριστερά στο σύνολό της, θα έχει υποστεί μια συντριπτική και δύσκολα ανατρέψιμη ήττα. Αυτό είναι το χαρακτηριστικότατο πρόσφατο παράδειγμα της Ιταλίας, που όχι απλά δεν έφερε φιλολαϊκές αλλαγές αλλά παρέδωσε για μερικά χρόνια ακόμα τη χώρα στον γελοίο Μπερλουσκόνι, ενώ το κίνημα ακόμα δεν μπορεί να συνέλθει. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι υποστηρικτές μιας τέτοιας λύσης είναι ότι όσο αριστερή και αν είναι μια κυβέρνηση αν δεν υπάρχει ένα ανατρεπτικό επαναστατικό κίνημα και δεν γίνουν ρήξεις με θεμελιώδεις πλευρές της αστικής ηγεμονίας τότε ούτε η πιο απλή μεταρρύθμιση δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Πως μπορεί να υπάρξει κοινωνική πολιτική αν δε σταματήσουμε να πληρώνουμε αυτό το χρέος; Μπορούμε πραγματικά να ανασυγκροτήσουμε προς όφελος των εργατών την παραγωγή της Ελλάδας όσο είμαστε εντός της Ε.Ε.; Αυτά τα ερωτήματα και τα αδιέξοδα δεν είναι καθόλου μακρινά και καθόλου μικρά. Αντιθέτως κάθε ρηχή «ενότητα της Αριστεράς», κάθε «αντιμνημονιακό μέτωπο» και κάθε «νέα κυβερνητική πλειοψηφία με πυρήνα την Αριστερά» πάντα θα προσκρούουν σε αυτά και δυστυχώς ενδεχόμενη τέτοια σύγκρουσή τους θα είναι και μοιραία για το εργατικό κίνημα. Δεν είναι, επομένως, υποτίμηση των μικρών κατακτήσεων υπέρ της επανάστασης. Είναι η εκτίμηση ότι με ένα τέτοιο δρόμο δεν μπορούν να έρθουν αυτές οι μικρές κατακτήσεις.<br /> <br /> Η δεύτερη περίπτωση είναι μετά από ισχυρούς αγώνες, να πέσει η κυβέρνηση και να αναδειχτεί μια αριστερή κυβέρνηση με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα (όχι απαραίτητα με εκλογές, αλλά πιθανά και ως ντε φάκτο αποτέλεσμα μιας λαϊκής εξέγερσης), ίσως και μετά από την υλοποίηση πλευρών της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.</span> <span style="font-size: small;"> Σε αυτή την περίπτωση η στάση μας πρέπει να είναι διαφορετική αλλά νομίζω ότι και πάλι δεν πρέπει να συμμετέχουμε. Και ρωτάει κάποιος: Καλά τόσο έξυπνοι είστε εσείς (ή μήπως και ανεύθυνοι ή φοβητσιάρηδες) ; Θα βάλετε τους ‘’ρεφορμιστές’’ στα δύσκολα και εσείς θα μείνετε αδιάφοροι στην ευκολία της αντιπολίτευσης; Κάθε άλλο! Ακριβώς επειδή δεν θα είμαστε αδιάφοροι σε μια τέτοια έκβαση και θα θέλουμε να εξελιχθεί θετικά, θα δώσουμε το <u>κύριο&nbsp;</u> βάρος μας εκεί που αυτό θα κρίνεται:&nbsp; Είναι προφανές ότι κάθε μέτρο εργατικού συμφέροντος και κάθε προσπάθεια αναδιανομής του πλούτου θα προσκρούει στην ίδια τη φύση του τρόπου παραγωγής ανεξάρτητα με το ποιος κατέχει την κοινοβουλευτική εξουσία. Θα απαιτείται ισχυρό εργατικό κίνημα, σκληρή σύγκρουση στα πεδία της πραγματικής εξουσίας, της παραγωγής και του κράτους και αντικαπιταλιστική αριστερά γιατί στην πράξη θα είναι επαναστατικός ο αγώνας,&nbsp; ακόμα και για την υλοποίηση των θετικών πλευρών του κυβερνητικού προγράμματος. Θα πρόκειται για μια ιδιότυπη κατάσταση που διαρκώς θα μετεωρίζεται και θα ταλαντεύεται μεταξύ της ήττας και της επιστροφής στην αστική πολιτική και της οριστικής επαναστατικής ρήξης ώστε να αλλάξει ο τρόπος παραγωγής. Δυστυχώς η ιστορία έχει δείξει ότι η μετάβαση δεν μπορεί να είναι ειρηνική και όταν η στιγμή που η επαναστατική τομή είναι αναγκαία φτάνει, αυτού του τύπου οι κυβερνήσεις είναι πολύ δύσκολο να στηρίξουν και να κατευθύνουν την επανάσταση και υποτάσσονται στην ήττα, την ηρωική θυσία αν όχι την προδοσία. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από τη Χιλή δεν μπορεί να υπάρξει σε αυτό. Άρα και εκεί η αντικαπιταλιστική αριστερά, άλλοτε θα στηρίζει, άλλοτε όχι, ωστόσο δεν θα πρέπει να συμμετέχει αλλά να αποτελεί μια συνεχή δύναμη που να βάζει τον πήχη πιο ψηλά και να μην ολιγωρεί μπροστά στα αντικαπιταλιστικά καθήκοντά της και στην διεκδίκηση της εργατικής εξουσίας.<br /> <br /> &nbsp;Η τρίτη περίπτωση είναι η διαμόρφωση μιας επαναστατικής κυβέρνησης σε μια φάση ουσιαστικά μεταβατική όταν η προηγούμενη εξουσία συντρίβεται αλλά η νέα βρίσκεται ακόμα στα σπάργανά της. Σε μια τέτοια περίπτωση μιλάμε για το πρώτο βήμα της νέας εξουσίας όπου σαφώς η επαναστατική αριστερά θα συμμετέχει. Ωστόσο και σε αυτήν ακόμα την περίπτωση οι πιο στρατηγικές κομμουνιστικές τάσεις της οφείλουν να προωθούν την λήψη της εξουσίας από τους ίδιους τους εργάτες και τα όργανά τους, να ενισχύουν την εργατική συλλογική συμμετοχή στην πολιτική διαχείριση και βέβαια τις συνολικές τομές για την ισχυροποίηση της εργατικής εξουσίας, την πάταξη των αστικών προσπαθειών επανάκαμψης και το πέρασμα στον κομμουνισμό. Σαφώς τα διδάγματα από την Οκτωβριανή επανάσταση, τη νίκη της, την ηγεμονία και την απονέκρωση των Σοβιέτ είναι εξαιρετικά πολύτιμα.<br /> <br /> Σε τόσες λέξεις επιχειρήθηκε να στοιχειοθετηθεί μια </span> <span style="font-size: small;">μεθοδολογία πρότασης που, κατά την άποψη μου, θα πρέπει να έχει η αντικαπιταλιστική αριστερά και να παρεμβαίνει στην κρίσιμη συζήτηση που έχει ανοίξει στον κόσμο της αριστεράς.&nbsp;&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Φαίνεται εύκολη. Σίγουρα όχι. Αλλά πότε αυτό που ενέπνευσε και συσπείρωσε το λαό ήταν το εύκολο και όχι το κατανοητό και αναγκαίο; Και άλλωστε το γνωστό παράδειγμα του ΕΑΜ, που όλοι ξαναθυμούνται για να κρατήσουν ότι θέλουν, τι δείχνει; Ότι όταν το ΕΑΜ είχε ένα στόχο και τα μέσα για να τον κατακτήσει, ακόμα και αν αυτός φάνταζε ακατόρθωτος, συσπείρωσε εκατομμύρια απλούς ανθρώπους, νέους και νέες, εργάτες αγρότες, τους πάντες. Όταν έφτασε το σημείο που δίστασε, που μπέρδεψε τους στόχους, θόλωσε τα νερά, έκανε λάθη, τότε έφτασε τελικά να χάσει. Και μια συζήτηση για την κληρονομιά του πρέπει να κρατά όλα τα μαθήματα…<br /> <br /> <i>Πόσο απέχουμε;</i></span><i> </i> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Το τελευταίο πράγμα που έχουμε να κάνουμε τώρα είναι να καταφύγουμε στις εικασίες για τις παραπάνω πιθανές εκβάσεις. Όχι γιατί είναι βέβαιο ότι μας χωρίζει πολύς χρόνος από αυτές. Το βέβαιο είναι ότι </span> <span style="font-size: small;">μας χωρίζει η&nbsp; τεράστια προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί για ένα ανατρεπτικό πολιτικό κίνημα που θα σαρώσει τον αντίπαλο, στην βάση πολιτικών αιτημάτων και στόχων.&nbsp; Και εδώ δεν υπάρχουν οι αναγκαίες δεσμεύσεις και συμβολές από την κοινοβουλευτική αριστερά, ενώ ξεχειλίζει η συζήτηση για την κυβέρνηση. </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Μας χωρίζει το ζητούμενο&nbsp; που είναι η ίδια η λαϊκή εξέγερση, η υλική-αντικειμενική προϋπόθεση (με κοινωνικούς όρους νοούμενη) για να έχει νόημα η παραπάνω συζήτηση. Διαφορετικά όλα αυτά θα θυμίζουν το γνωστό αμερικάνικο ανέκδοτο: ‘’αν είχαμε αυγά, θα κάναμε μια καταπληκτική ομελέτα αυγά με μπέικον, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε και μπέικον’’…<br /> <br /> <br /> <i>Πηγή: </i></span> <i><span style="font-size: small;"><a href="http://aristeroblog.wordpress.com/2011/10/17/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%bc%ce%ad%cf%84%cf%89%cf%80%ce%bf-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%ba/">Αριστερό μπλοκ</a></span></i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-8330636519531591588?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/hznZL0FlaOg" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_9218.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-56575723261627932172011-10-18T11:14:00.000+03:002011-10-18T11:14:08.613+03:002011-10-18T11:14:08.613+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><!--[if !mso]> <style> v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} </style> <![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves>false</w:TrackMoves> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EL</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="&#45;-"/> <m:smallFrac m:val="off"/> <m:dispDef/> <m:lMargin m:val="0"/> <m:rMargin m:val="0"/> <m:defJc m:val="centerGroup"/> <m:wrapIndent m:val="1440"/> <m:intLim m:val="subSup"/> <m:naryLim m:val="undOvr"/> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="footnote text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="footer"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="footnote reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="page number"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--><span style="font-family: inherit;"> </span> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="mso-fareast-language: EL; mso-no-proof: yes; text-decoration: none; text-underline: none;"><span style="mso-ignore: vglayout;"></span></span></div><h3 class="post-title entry-title"> </h3><div class="post-header"> </div><div class="post-body entry-content"> <div dir="ltr" style="text-align: left;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-9pEVQ5SR0_A/TpwAr-UdO7I/AAAAAAAAXMA/WeZQMbyQW8M/s1600/IQ.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="133" src="http://3.bp.blogspot.com/-9pEVQ5SR0_A/TpwAr-UdO7I/AAAAAAAAXMA/WeZQMbyQW8M/s200/IQ.jpg" width="200" /></a></div></div></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><i>Ανεξέλεγκτες διαστάσεις παίρνει πλέον η κοινωνική έκρηξη. <br /> &nbsp;</i></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><i>Μια έκρηξη που ζούμε ειδικά την τελευταία εβδομάδα. Τα αποθέματα&nbsp;&nbsp; υπομονής – αλλά και μοιρολατρίας -&nbsp; φαίνεται να τελειώνουν και τα γεγονότα παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας. </i><br /> <br /> Χθές μόνο, σε όλη τη χώρα οι προπηλακισμοί βουλευτών του ΠΑΣΟΚ – από όσους έχουν ακόμα το κουράγιο να ξεμυτάνε – ξεπέρασαν τους δέκα. Αυγά, βρισιές, συνθήματα και ένας λαός στους δρόμους. <br /> <br /> Στη Σύρο εδώ και 3 ημέρες οι εργαζόμενοι έχουν καταλάβει όλα τα δημόσια κτίρια. Μόνο τις παιδικές χαρές άφησαν. Στα Τρίκαλα στη Καλαμάτα, στη Κοζάνη, την Βέροια και όπου αλλού στρέψει κάποιος το κεφάλι του, όλα θυμίζουν εξέγερση. Τέτοια που ποτέ δεν έχουμε ξαναζήσει στη νεότερη ιστορία αυτού του τόπου. </div><a name='more'></a><br /> Μέχρι πριν δέκα ημέρες η κυβέρνηση νόμιζε ότι, είτε με καταστολή, είτε με τα κανάλια των μεγαλοεργολάβων – που έχουν και άμεσο συμφέρον από την ιδιωτικοποίηση του κράτους -&nbsp; είτε ακόμα και με τις στημένες δημοσκοπήσεις , θα κράταγε λίγο ακόμα. Τόσο όσο να ολοκληρώσει το «συμβόλαιο θανάτου» που ανέλαβε σαν υποχρέωση πριν από τις εκλογές ο πρωθυπουργός, με αντάλλαγμα την εξουσία. Ακόμα και εκεί βλέπουν το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους.<br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;">Οι δημοσκοπήσεις βγάζουν μονοψήφια ποσοστά και χρειάζεται να «πειραχτούν» για να γίνουν πιο "αξιόπιστες".<br /> Εκλογές είχαμε και στους εφοριακούς, με το κυβερνών κόμμα να χάνει 30% (από 56% στο 26%) τη μνημονιακή ΝΔ να χάνει επίσης ένα 10% και την αριστερά να καρπώνεται το σύνολο των απωλειών. Από 13% σύνολο στο 40%!!.<br /> Ενδεικτικά το ενωτικά σχήμα της αριστεράς με τον Σύριζα και ανένταχτους αριστερούς από 7,6%, ανέβηκε&nbsp; στο 27%.<br /> <br /> Στην Αθήνα δεν λειτουργεί πλέον τίποτα. Αυτό απλά σημαίνει μηδενισμό του τζίρου. Έσοδα που υπολόγιζαν και δεν θα εισπραχτούν ποτέ. Τα νούμερα δεν βγαίνουν, η κοινωνία είναι όλη στο δρόμο.<br /> &nbsp;Βασικός λόγος για αυτή την αλλαγή στάσης, μεγάλης μερίδας του λαού, είναι η εδραίωση της πεποίθησης ότι:<br /> <br /> Το σενάριο που ζούμε ήταν στημένο! Τίποτα δεν δικαιολογεί τις αποφάσεις της κυβέρνησης από τον Νοέμβριο του 2009 μέχρι σήμερα.<br /> <br /> Οικονομολόγοι που από την αρχή προέβλεψαν τη πορεία, επιβεβαιώθηκαν πλήρως.</div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Ο κ.Βαρουφακης, ο Ν.Μαριάς, ο Δ.Καζάκης, ο Γ.Μηλιός, και άλλοι&nbsp; πέρασαν στο περιθώριο των μεγαλοκαναλιών, μόλις&nbsp; δημοσιοποίησαν την αντίθεση τους, το μήνυμα όμως έστω και με καθυστέρηση έφτασε στο λαό. Έκπληκτοι οι πολίτες διαπίστωναν ότι οι χειρισμοί της κυβέρνησης, αγγίζουν αν δεν ξεπερνούν τα όρια της εθνικής μειοδοσίας. Τα συνεχή χαράτσια, η ανεργία, η άγρια – φασιστικού τύπου – καταστολή, η φτώχεια που εξαπλώνεται, τα συνεχή ψέματα από τα κυβερνητικά στελέχη, η καταβαράθρωση του συστήματος Υγείας, αλλά και της Παιδείας, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε.<br /> <br /> Σε λίγες μέρες τίποτα δεν&nbsp; θα είναι ίδιο. Οι δυνάμεις που οργάνωσαν αυτή την εκτροπή, είναι καλά προετοιμασμένες και&nbsp; γι αυτό το ενδεχόμενο.<br style="mso-special-character: line-break;" /> <br style="mso-special-character: line-break;" /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;">Καινούργια σενάρια θα προσπαθήσουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Νέες «λύσεις» με συγκυβερνήσεις,&nbsp; εθνικές σωτηρίες, στελέχη του ΠΑΣΟΚ που θα αναλάβουν πρωτοβουλίες – σήμερα είχαμε την οργανωμένη παρέμβαση των τριών δελφίνων, Ραγκούση Διαμαντοπούλου Λοβέρδου – και ότι έχει στο οπλοστάσιο του το σύστημα, μαζί με τους μεγαλοκαναλάρχες και εκδότες, θα προσπαθήσουν να περάσουν σαν «λύση στο αδιέξοδο». <br /> <br /> Η βδομάδα είναι κρίσιμη. Αν στο τέλος αυτής της πορείας θα νικήσει ο λαός ή τα μεγάλα συμφέροντα, εξαρτάται από εμάς.<br /> <br /> <i>Πηγή: <a href="http://kepparou.blogspot.com/2011/10/h_16.html">Κίνηση Ενεργών Πολιτών Πάρου </a></i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-5657572326162793217?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/Rc-zPB8LXBk" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/h_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-54203929034895505572011-10-18T10:23:00.000+03:002011-10-18T10:23:32.042+03:002011-10-18T10:23:32.042+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-swpX_SJPPh8/TprQupO8S5I/AAAAAAAASCc/012-CPBIM0E/s1600/%25CE%259C%25CE%2591%25CE%25A3%25CE%259A%25CE%2595%25CE%25A3.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="120" src="http://4.bp.blogspot.com/-swpX_SJPPh8/TprQupO8S5I/AAAAAAAASCc/012-CPBIM0E/s200/%25CE%259C%25CE%2591%25CE%25A3%25CE%259A%25CE%2595%25CE%25A3.jpg" width="200" /></a></div><span style="font-size: small;"><span class="post-meta-item" style="font-family: inherit;">του Χρήστου Γεωργίου</span><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span class="post-meta-item">Καθηγητή Βιοχημείας, Τμήματος Βιολογίας, Πανεπιστημίου Πατρών </span></span></div><div id="post-description" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div id="post-description" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η κυβέρνηση σφετερίστηκε τη λαϊκή κυριαρχία, εξαπατώντας μας προεκλογικά, υπέρ των διεθνών τοκογλύφων-κατακτητών. </span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ακολούθησαν αλλεπάλληλες συνταγματικές παραβιάσεις με αφετηρία την πρωθυπουργική παραδοχή «...αφαιρέθηκε ένα κομμάτι της εθνικής μας κυριαρχίας», που επιβεβαιώθηκε πρόσφατα και από τον επικυρίαρχο υπουργό Οικονομικών Σόιμπλε («...κράτη που λαμβάνουν βοήθεια πρέπει σε αντάλλαγμα να παραχωρούν μέρος της κυριαρχίας τους στην Ε.Ε.»). Σ' αυτό συνέβαλλαν Ν.Δ.-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ με νόμους όπως μνημόνια/μεσοπρόθεσμο, «έκτακτες» εισφορές/τέλη, εργασιακή εφεδρεία, νόμος-πλαίσιο ΑΕΙ και ων ουκ έστι τέλος. </span></div><a name='more'></a><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Όμως όταν το Σύνταγμα παραβιάζεται, η τήρησή του «επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία». Προβλέπει δε τη δίωξη του «σφετερισμού, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή...». </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Εντούτοις, ανεχόμαστε τη συνταγματική εκτροπή τηρώντας μοιρολατρικά την κυβερνητική «νομιμότητα». Οχι μόνο εκ της ασκούμενης μιντιακής/αστυνομικής τρομοκρατίας, αλλά και διότι το διαιωνιζόμενο σύστημα εξουσίας εκφύλισε τις έννοιες «νομιμότητα», «έθνος», «πατριωτισμός». </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Εγκλωβίζοντάς μας σε ένα συνταγματικό καθεστώς που υπερθεματίζει το ατομικό συμφέρον έναντι του κοινωνικο-εθνικού, το σύστημα απέκλεισε την ανάπτυξη ενός λαϊκού εθνικού πολιτισμού, κάνοντάς μας πατριώτες... της πάρτης μας.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Σήμερα, μάλιστα, μας μετάλλαξε σε αλληλοσπαρασσόμενους κοινωνικούς ρατσιστές και δωσίλογους συνεργούς του· σε χαιρέκακους χειροκροτητές εξοντωτικών μέτρων, ληφθέντων κατ' εντολή ξένων επικυρίαρχων, εναντίον άλλων «λιγότερο χρήσιμων» επαγγελματικών ομάδων. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα εκφυλισμένης νομιμοφροσύνης και πατριωτισμού αποτέλεσε η πρόσφατη αντιπαράθεση μερίδας καθηγητών με φοιτητές αντίθετους στο νόμο για τα ΑΕΙ. Οι καθηγητές διορίζονται ομνύοντες «...πίστη εις την Πατρίδα, υπακοή εις το Σύνταγμα...», κι επομένως στη συνταγματική νομιμότητα. Ο δε νόμος είναι αντισυνταγματικός διότι «τουλάχιστον 23 επιμέρους διατάξεις ή και δέσμες ολόκληρες διατάξεών του παραβιάζουν εμφανώς το άρθρο 16 του ισχύοντος Συντάγματος [...], ώστε να μπορεί να γίνει λόγος για αναίρεση της λειτουργίας των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ως πλήρως αυτοδιοικούμενων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, για έμμεση κατάργηση της ιδιότητας των καθηγητών τους ως δημοσίων λειτουργών και για καίριο πλήγμα σε βάρος της ακαδημαϊκής ελευθερίας». Επιπλέον, ο νόμος καταργεί τη σφαιρική μόρφωση των φοιτητών, αχρηστεύοντας έτσι τα ΑΕΙ και αποκλείοντας από αυτά τα παιδιά των οικονομικά χαμηλότερων στρωμάτων. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Κατόπιν τούτων, οι καθηγητές θα όφειλαν σύσσωμοι να συνταχθούν με τους φοιτητές στην ανατροπή του νόμου «με κάθε μέσο», και όχι μόνο με βολικά χρονοβόρες προσφυγές στο πολιτικά ελεγχόμενο ΣτΕ. Εντούτοις, σε πολλούς υπερίσχυσε η κυβερνητική νομιμότητα του «ανοικτού πανεπιστήμιου»· για να απολαμβάνουν το μικρόκοσμο του γραφείου/εργαστηρίου/ιατρείου τους, «παραμορφώνοντας» τους φοιτητές· κι ας υποδουλώνεται το έθνος εν μέσω αντισυνταγματικών ναρκών. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Τα διεθνοποιημένα οικονομικο-πολιτικά συμφέροντα πέτυχαν να μετατρέψουν τους διανοούμενους, γενικότερα, σε νομιμόφρονες κότες, που αποψιλώνουν τα κατάλοιπα του ελευθεραγορίτικου έστω πατριωτισμού, που παλαιότερα ενίσχυαν ώστε να λειτουργούν ως ντόπιες ελίτ. Πράγμα εύκολο, αφού εκχώρησαν την εθνικιστική καπήλευσή του σε εκκλησία και ΛΑΟ(Σ)πλάνους αρχαιο-χριστέμπορους. </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Πατριωτισμός, έθνος, μεσοαστικές τάξεις και κρατικές δομές (δημόσια διοίκηση, ΑΕΙ, κ.λπ.) είναι άχρηστα σε μια, κατά τον πρωθυπουργό, αναγκαία «παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση», καθότι οι εγχώριες αστικές ελίτ έχουν διεθνοποιήσει επιχειρηματικές δραστηριότητες και εκπατρίσει περιουσίες. Έτσι, η σταδιακή κατάργηση του έθνους για χώρες-δορυφόρους περιλαμβάνει το γκρέμισμα μέσης αστικής τάξης και δημόσιου τομέα, και τη διεθνοποίηση των εθνικών Συνταγμάτων. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η διεθνής κρίση αξιοποιείται στη μετατροπή των χωρών σε χώρους μπίζνας μέσω της ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Επιλέγοντάς την, οι κλεπτοκράτες διαπραγματεύονται το βαθμό υποδούλωσης, ξεπουλήματος και γυψώματος της Ελλάδας. Αντιθέτως, τρέμουν την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία επειδή τους ανατρέπει και είναι πατριωτική υπό προϋποθέσεις (διαγραφή χρέους, κοινωνικοποίηση τραπεζών, έξοδος από Ε.Ε.). Εξάλλου, είναι διαχειρίσιμη σύμφωνα με μελέτη του ΔΝΤ. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Κι ενώ η χώρα φλέγεται, η κοινοβουλευτική αριστερά αψιμαχεί με εκλογοκελευστικές αναποτελεσματικές κινητοποιήσεις για ...(ευρω)λύσεις, ζητιανεύοντας ψήφο από πολίτες εθισμένους να σκέπτονται μικροσυμφεροντολογικά και υπό καθεστώς «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» και «ο θάνατός σου η ζωή μου». Αντίθετα θα όφειλε, σήμερα κατ' εξοχήν, να δράσει ενωτικά, γνήσια πατριωτικά, ανατρεπτικά, και καταλυτικά υπέρ μιας απελευθερωτικής χρεοκοπίας, αποχωρώντας-καταγγέλλοντας-απονομιμοποιώντας το κοινοβούλιο της κατοχής.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Έχει τα σοσιαλιστικά κότσια να το κάνει, ή είναι... κοινοβολεμένη;&nbsp;</span></div><br /> <i>πηγή: http://www.enet.gr/</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-5420392903489550557?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/mu7YQa_wF1E" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-47729640107570764912011-10-17T20:45:00.000+03:002011-10-17T20:45:16.018+03:002011-10-17T20:45:16.018+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EL</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="&#45;-"/> <m:smallFrac m:val="off"/> <m:dispDef/> <m:lMargin m:val="0"/> <m:rMargin m:val="0"/> <m:defJc m:val="centerGroup"/> <m:wrapIndent m:val="1440"/> <m:intLim m:val="subSup"/> <m:naryLim m:val="undOvr"/> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="footnote text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="footer"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="footnote reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="page number"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span> <div style="font-family: inherit;"><span class="createby"></span> </div><div class="article-content"> <strong style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img align="left" alt="" height="135" src="http://www.iskra.gr/images/stories/vouli_onfire.jpg" width="200" /></strong><span style="color: maroon; font-size: 8pt;"></span></div><div style="font-family: inherit;"><i><span style="font-size: small;"><strong><span style="font-weight: normal;">Παραιτήθηκε ο Θ. Ρομπόπουλος – καταψήφισε η Λ. Κατσέλη στην επιτροπή το άρθρο 37 για την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων! </span></strong></span></i></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><strong><span style="font-weight: normal;"><i>Το άρθρο των "τριών" καλεί για ακόμα αντιλαϊκότερες και αυταρχικότερες "λύσεις"..</i>.</span></strong></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Τα <strong><span style="font-weight: normal;">λοίσθια πνέει </span></strong>πλέον η <strong><span style="font-weight: normal;">Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου,</span></strong> καθώς το<strong><span style="font-weight: normal;"> ταυτόχρονο </span></strong>άνοιγμα<strong><span style="font-weight: normal;"> όλων </span></strong>των<strong><span style="font-weight: normal;"> "μετώπων"</span></strong> του <strong><span style="font-weight: normal;">μνημονιακού - μεσοπρόθεσμου προγράμματος </span></strong>(εφεδρεία/απολύσεις, μισθολόγιο – φτωχολόγιο, χαράτσια, εκπαίδευση κλπ), φέρνει την κυβέρνηση σε αντιπαράθεση με <strong><span style="font-weight: normal;">ολόκληρη </span></strong>την <strong><span style="font-weight: normal;">κοινωνία.&nbsp;</span></strong></span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Παράλληλα, την<strong><span style="font-weight: normal;"> τραγική κατάσταση</span></strong> στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, ήρθε να επισφραγίσει η σημερινή (17.10) <strong><span style="font-weight: normal;">παραίτηση </span></strong>του<strong><span style="font-weight: normal;"> Θ. Ρομπόπουλου, </span></strong>αλλά και η <strong><span style="font-weight: normal;">καταψήφιση </span></strong>του <strong><span style="font-weight: normal;">άρθρου 37 </span></strong>του πολυνομοσχεδίου για την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων από τη <strong><span style="font-weight: normal;">Λ. Κατσέλη </span></strong>στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. (βλ. παρακάτω)</span></span></div><a name='more'></a><br /> <i><span style="font-size: small;"><strong><span style="font-weight: normal;"> </span></strong></span></i><div align="center" style="font-family: inherit; text-align: center;"><i><span style="font-size: small;"><strong><span style="font-weight: normal;">ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ</span></strong></span></i></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Πιο απτό παράδειγμα, της <strong><span style="font-weight: normal;">κοινωνικής έκρηξης,&nbsp;</span></strong> είναι ο απεργιακός ξεσηκωμός των τελευταίων ημερών, ο οποίος θα κορυφωθεί με τη<strong><span style="font-weight: normal;"> 48ωρη απεργία</span></strong> την Τ<strong><span style="font-weight: normal;">ετάρτη</span></strong> και την <strong><span style="font-weight: normal;">Πέμπτη.</span></strong> Στα πλαίσια αυτών των κινητοποιήσεων δεν είναι λίγες οι<strong><span style="font-weight: normal;"> συνδικαλιστικές ομοσπονδίες</span></strong> που κάνουν λόγο για<strong><span style="font-weight: normal;"> πολιτική απεργία</span></strong> με στόχο την<strong><span style="font-weight: normal;"> πτώση της κυβέρνησης</span></strong> ενώ<strong><span style="font-weight: normal;"> ορισμένες δυνάμεις</span></strong> της <strong><span style="font-weight: normal;">Αριστεράς </span></strong>που παρεμβαίνουν μεταξύ άλλων και στο εργατικό κίνημα κάνουν λόγο για την ανάγκη διατύπωσης<strong><span style="font-weight: normal;"> εναλλακτικών – ανατρεπτικών πολιτικών αιτημάτων</span></strong> (στάση πληρωμών στο χρέος, έξοδος από το ευρώ κλπ). </span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Παράλληλα, αυξάνονται και τα φαινόμενα έμπρακτης ταξικής αλληλεγγύης των λαϊκών στρωμάτων σε απεργιακές κινητοποιήσεις: δεν ήταν λίγα τα περιστατικά όπου κάτοικοι <strong><span style="font-weight: normal;">απώθησαν ειρηνικά </span></strong>τα<strong><span style="font-weight: normal;"> ιδιωτικά απεργοσπαστικά απορριμματοφόρα! </span></strong></span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Η τραγική κοινωνική απομόνωση της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, εντείνεται μάλιστα από τα αδιέξοδα που προκαλούν τα ίδια τα μνημονιακά μέτρα (ύφεση ~6% το 2011) και κυρίως από την <strong><span style="font-weight: normal;">έλλειψη κάθε προοπτικής</span></strong>: κανείς πλέον όσο ακραιφνής φιλομνημονιακός και αν είναι δεν βλέπει φως στο βάθος του τούνελ!</span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Το μοναδικό μέσο "διακυβέρνησης" που έχει απομείνει στην Κυβέρνηση είναι η <strong><span style="font-weight: normal;">ένταση </span></strong>του<strong><span style="font-weight: normal;"> αυταρχισμού </span></strong>και της <strong><span style="font-weight: normal;">καταστολής,</span></strong> ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως θα επιστρατευθεί ο στρατός σε<strong><span style="font-weight: normal;"> ρόλο απεργοσπαστικού μηχανισμού! </span></strong></span></span></div><div align="center" style="font-family: inherit; text-align: center;"><br /> </div><div align="center" style="font-family: inherit; text-align: center;"><i><span style="font-size: small;"><strong><span style="font-weight: normal;">ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!</span></strong></span></i></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Ακόμα πιο τραγική από αυτήν της κυβέρνησης είναι η εικόνα που παρουσιάζει η<strong><span style="font-weight: normal;"> Κοινοβουλευτική Ομάδα </span></strong>(ΚΟ). Όπως αναφέραμε και στην αρχή, σήμερα (17.10) το απόγευμα, ο βουλευτής<strong><span style="font-weight: normal;"> Θωμάς Ρομπόπουλος </span></strong>ανακοίνωσε την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα.</span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Την ίδια στιγμή η <strong><span style="font-weight: normal;">πρώην Υπουργός Εργασίας Λ. Κατσέλη</span></strong>, καταψήφίσε το<strong><span style="font-weight: normal;"> άρθρο 37</span></strong> για την <strong><span style="font-weight: normal;">κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, </span></strong>στην αρμόδια <strong><span style="font-weight: normal;">Επιτροπή </span></strong>της <strong><span style="font-weight: normal;">Βουλής</span></strong>, ενώ ε<strong><span style="font-weight: normal;">πιφυλάσσεται </span></strong>να κρατήσει την <strong><span style="font-weight: normal;">ίδια στάση</span></strong> και στην<strong><span style="font-weight: normal;"> Ολομέλεια "</span></strong>εφόσον αυτό μείνει ως έχει", ξεχνώντας όμως πως η ίδια άνοιξε το δρόμο στα αντεργατικά τροϊκανά μέτρα, ως Υπουργός Εργασίας!</span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Παρόμοια στάση με την Λ. Κατσέλη τηρούν και άλλοι κυβερνητικοί βουλευτές, ενώ για <strong><span style="font-weight: normal;">πρώτη φορά στα χρονικά</span></strong> της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, παρουσιάζεται "βαλβίδα αποσυμπίεσης" των εντάσεων στην ΚΟ.&nbsp; Συγκεκριμένα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Η. Μόσιαλος, μιλώντας στον Flash, υποστήριξε ότι<strong><span style="font-weight: normal;"> δεν θα τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας </span></strong>για τα<strong><span style="font-weight: normal;"> εργασιακά θέματα </span></strong>του <strong><span style="font-weight: normal;">πολυνομοσχεδίου, </span></strong>σε μια ύστατη προσπάθεια να χαλαρωθούν τα κυβερνητικά λουριά στους βουλευτές, <strong><span style="font-weight: normal;">μπας και αποτραπούν εκρηκτικές εξελίξεις.</span></strong></span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Και όλα αυτά, μάλιστα, για ένα άρθρο η υπερψήφιση του οποίου έχει παρουσιαστεί <strong><span style="font-weight: normal;">σαν προϋπόθεση για την εκταμίευση της 6ης δόση</span></strong>ς από τον Υπουργό Οικονομικών <strong><span style="font-weight: normal;">Ε. Βενιζέλο.</span></strong>..</span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Καλύτερη βέβαια εικόνα θα υπάρξει αύριο<strong><span style="font-weight: normal;"> μετά τη συνεδρίαση της ΚΟ στις 16:30,</span></strong> κατά τη διάρκεια της οποίας θα γίνει προσπάθεια να καμφθούν οι ε<strong><span style="font-weight: normal;">νστάσεις</span></strong> και οι<strong><span style="font-weight: normal;"> αντιδράσεις...</span></strong></span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Σε κάθε πάντως περίπτωση, <strong><span style="font-weight: normal;">κανένα μασάζ στους βουλευτές</span></strong> δεν μπορεί να<strong><span style="font-weight: normal;"> διασώσει την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου</span></strong>, ακόμα και αν τελικά ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο στην ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής!</span></span></div><div align="center" style="font-family: inherit; text-align: center;"><br /> </div><div align="center" style="font-family: inherit; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><strong><span style="font-weight: normal;"><i>ΕΝΔΟΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΖΥΜΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΟΤΕΡΕΣ "ΛΥΣΕΙΣ"</i></span></strong></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Την <strong><span style="font-weight: normal;">δυναμική κατάρρευσης </span></strong>της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, επιταχύνει το άρθρο των <strong><span style="font-weight: normal;">τριών υπουργών</span></strong> της ακ<strong><span style="font-weight: normal;">ραιφνούς φιλομνημονιακής πτέρυγας </span></strong>του <strong><span style="font-weight: normal;">ΠΑΣΟΚ</span></strong> (Α. Διαμαντοπούλου – Α. Λοβέρδος - Γ. Ραγκούσης), το οποίο έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής από τα μέχρι σήμερα <strong><span style="font-weight: normal;">φιλοκυβερνητικά</span></strong>, και γενικότερα <strong><span style="font-weight: normal;">φιλομνημονιακά ΜΜΕ. </span></strong></span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Άλλωστε εγκώμιο των τριών υπουργών έπλεξε ο <strong><span style="font-weight: normal;">Υπουργός Οικονομικών Ε. Βενιζέλος</span></strong></span><strong><span style="font-weight: normal;">: </span></strong><strong><span style="font-weight: normal;">«</span></strong><span>Είναι πολύ θετική η πρωτοβουλία των τριών υπουργών να απευθυνθούν στην κοινή γνώμη με μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο έχει διαμορφωθεί η σημερινή ελληνική κοινωνία, με κύρια ευθύνη του πολιτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και του ίδιου του ΠΑΣΟΚ», σχολίασε προσθέτοντας: «Υπό την έννοια αυτή, το κείμενο των τριών συναδέλφων μου, με τους οποίους ανήκουμε στην ίδια γενιά, έχουμε κοινές προσλαμβάνουσες παραστάσεις και δίνουμε έναν κοινό συλλογικό αγώνα είναι ένας πολύ καλός οιωνός για την κρίσιμη εβδομάδα που αρχίζει, κατά τη διάρκεια της οποίας κρίνονται πολλά, ίσως όλα».</span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Οι<strong><span style="font-weight: normal;"> τρεις "μνημονιακότεροι του μνημονίου" υπουργοί, </span></strong>προσπαθούν με κάθε τρόπο να συμβάλουν <strong><span style="font-weight: normal;">καθοριστικά </span></strong>στον <strong><span style="font-weight: normal;">μετασχηματισμό</span></strong> τόσο του ίδιου του <strong><span style="font-weight: normal;">ΠΑΣΟΚ</span></strong> όσο και στην <strong><span style="font-weight: normal;">τακτική</span></strong> του, σε μια διαδικασία που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε μια <strong><span style="font-weight: normal;">κυβέρνηση μνημονιακής συναίνεσης </span></strong>με κάποιους ή και με όλους τους <strong><span style="font-weight: normal;">σχετικούς "υποψηφίους" </span></strong>(ΝΔ - ΛΑΟΣ - ΔΗΣΥ κλπ).</span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Το ζητούμενο, όμως, για τον κόσμο της εργασίας δεν είναι η εξεύρεση της πολιτικής "λύσης" (νέο "καλό" ΠΑΣΟΚ, Σαμαράς, συγκυβέρνηση μνημονίου κλπ) που θα εφαρμόσει το μνημόνιο με τον πλέον <strong><span style="font-weight: normal;">"αποτελεσματικό" </span></strong>ή με τον <strong><span style="font-weight: normal;">λιγότερο επώδυνο τρόπο. </span></strong>Μεγαλύτερη<strong><span style="font-weight: normal;"> "αποτελεσματικότητα" </span></strong>στην εφαρμογή του μ<strong><span style="font-weight: normal;">νημονίου</span></strong>, συνεπάγεται <strong><span style="font-weight: normal;">σκληρότερα μέτρα </span></strong>και<strong><span style="font-weight: normal;"> λιγότερο επώδυνο μνημόνιο</span></strong> απλά..<strong><span style="font-weight: normal;">.δεν υπάρχει!</span></strong></span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Τη στιγμή αυτή ζητούμενο τη στιγμή αυτή είναι η <strong><span style="font-weight: normal;">ανατροπή της κυβέρνησης ΓΑΠ</span></strong>, κάτω από το βάρος του <strong><span style="font-weight: normal;">απεργιακού/παλλαϊκού ξεσηκωμού </span></strong>και η <strong><span style="font-weight: normal;">αποτροπή ή ανατροπή </span></strong>οποιονδήποτε άλλων<strong><span style="font-weight: normal;"> επίδοξων συνεχιστών</span></strong> της <strong><span style="font-weight: normal;">ίδιας πολιτικής! </span></strong></span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span>Συνεπώς, ζητούμενο για την Αριστερά και το εργατικό κίνημα είναι η <strong><span style="font-weight: normal;">άρθρωση εναλλακτικών πολιτικών αιτημάτων </span></strong>(εκδίωξη τρόικας - στάση πληρωμών - διαγραφή χρέους -έξοδος από το ευρώ - εθνικοποίηση τραπεζών)!</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span><i>πηγή: http://www.iskra.gr </i></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-4772964010757076491?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/1YiKgEx6_A0" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_4433.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-8285043681113023172011-10-17T13:19:00.002+03:002011-10-17T13:23:21.782+03:002011-10-17T13:23:21.782+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></span></div><div class="post-body entry-content" style="font-family: inherit;"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5Ae0D3Tgt84/Tpv8nimj8RI/AAAAAAAAXLw/PcyIEfy9DuI/s1600/Protoselido+DRASH+6o+Fyllo.JPG" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-5Ae0D3Tgt84/Tpv8nimj8RI/AAAAAAAAXLw/PcyIEfy9DuI/s200/Protoselido+DRASH+6o+Fyllo.JPG" width="155" /></a></span></div></div></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Ζούμε σε μια περίοδο όπου καθημερινά καταρρέουν με δραματικό τρόπο όλες οι μέχρι τώρα βεβαιότητες.&nbsp; </span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Αυτά που χθες θεωρούνταν δεδομένα για εκατομμύρια ανθρώπους σήμερα δεν υπάρχουν πια.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Τα αλλεπάλληλα σοκ των κυβερνητικών μέτρων δεν αφήνουν τίποτα όρθιο.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Μόνιμη και σταθερή δουλειά, σύνταξη, κοινωνική ασφάλιση, υγεία, παιδεία, όλα κατακρεουργούνται στο βωμό και στο όνομα της σωτηρίας του καπιταλιστικού συστήματος.<br /> <br /> Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που έχει ξεσπάσει με τη μορφή της κρίσης χρέους σε μια σειρά χώρες και με ιδιαίτερα έντονο τρόπο στην Ελλάδα απειλεί να συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα της.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Γι΄ αυτό Μέρκελ, Σαρκοζί και Ομπάμα σπεύδουν εναγωνίως να διασώσουν την ελληνική οικονομία, μια οικονομία που το μέγεθός της δεν ξεπερνά το 1% των οικονομικών μεγεθών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι΄ αυτό συζητούν ακόμα και τη διαγραφή έως και 60% του ελληνικού χρέους, όχι φυσικά γιατί υιοθετούν τα κεϋνσιανικού τύπου αιτήματα της Αριστεράς αλλά για να προστατεύσουν τα συνολικά συμφέροντα του συστήματος που εκπροσωπούν. Το ομολογούν ανοιχτά πλέον και οι ίδιοι ότι «είναι η χειρότερη κρίση που βιώνει ο καπιταλισμός, ίσως χειρότερη κι από αυτή του 1929-32».<a name='more'></a><br /> Σ΄ αυτό το τοπίο της κοινωνικής ερημοποίησης, όπου μεγάλα τμήματα της κοινωνίας προλεταριοποιούνται βίαια, το άλλοτε «προνομιακό» δημόσιο μετατρέπεται στη μεγαλύτερη δεξαμενή νεόπτωχων και εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας οδηγούνται να ζουν μόνιμα στα όρια μεταξύ επιβίωσης και εξαθλίωσης, κάποιοι συνεχίζουν να ονειρεύονται την επιστροφή στη «προηγούμενη κατάσταση». Ξεχνούν, όμως, ότι η «προηγούμενη κατάσταση» οδήγησε στη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα της κρίσης. Ότι η ανάπτυξή τους μόλυνε τον αέρα που αναπνέουμε, δηλητηρίασε το νερό που πίνουμε, έκαψε τα δάση μας, έχτισε πόλεις τέρατα, διατάραξε ανεπανόρθωτα τη σχέση της φύσης με τον άνθρωπο, εξάντλησε τους φυσικούς πόρους, γιγάντωσε την οικονομία σε δυσθεώρητα μεγέθη παράγοντας προϊόντα άχρηστα στην πλειονότητά τους για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Η ανάπτυξή τους τροφοδότησε με χιλιάδες τρόπους το ξέσπασμα της σημερινής κρίσης.<br /> <br /> Η κρίση, όμως, δεν μπορεί να παραμείνει ένα «μετέωρο βήμα». Ο καπιταλιστικός κόσμος προωθεί δράσεις και ενέργειες για το ξεπέρασμα της κρίσης του, διαμορφώνει όρους και προϋποθέσεις για ένα νέο γύρο ληστρικής ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του ανθρώπου και της φύσης.<br /> <br /> Σήμερα, λοιπόν, κι όχι αύριο πρέπει να διαμορφωθούν από τις δυνάμεις του κινήματος οι δικοί μας όροι και προϋποθέσεις όχι για το ξεπέρασμα της κρίσης αλλά για την όξυνσή της, για τη μετατροπή της σε καθολική πολιτική και κοινωνική κρίση του καθεστώτος σε όλα τα επίπεδα.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Αν πραγματικά θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να τσαλαβουτάμε στα θολά νερά της αντίστασης, των αιτημάτων και των προγραμμάτων πάλης που δήθεν θα διεκδικούν από το κράτος και το κεφάλαιο τα δικαιώματά μας, όταν σήμερα απ΄ όλους τους πόρους του συστήματος της κρίσης αναβλύζει η μόνη ρεαλιστική διέξοδος....<br /> </span></span></div><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><i><span style="font-size: small;">ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ</span></i></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Όχι φυσικά ως ένα σύνθημα ούτε πολύ περισσότερο ως μια πράξη κατάληψης κάποιας εξουσίας. Αλλά ως καθημερινές πράξεις και δράσεις που θα διαμορφώνουν θεσμούς και δομές έξω από την επικράτεια του κράτους, του κεφαλαίου, της αγοράς και του χρήματος στο σήμερα. Η κοινωνική επανάσταση δεν μπορεί παρά να είναι μια ενιαία διαδικασία, μέρος της οποίας θα είναι η επαναστατική ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος και το τσάκισμα του κράτους και όλων των μηχανισμών της εξουσίας του. Το «πριν» θα διαμορφώσει και τους όρους της καθολικής και αναπόφευκτης σύγκρουσης με το καθεστώς αλλά και της προϋποθέσεις για το μέλλον ενός τέτοιου εγχειρήματος που θέλει να μετασχηματίσει ριζικά την κοινωνία σε όλους τους τομείς (οικονομία-παραγωγή-παιδεία-πολιτισμός...).<br /> <br /> Η ίδια η σημερινή πραγματικότητα μάς αναγκάζει να προσπαθήσουμε να δώσουμε πιο συνολικές απαντήσεις, να ξεπεράσουμε αγκυλώσεις, να ανοίξουμε νέους δρόμους, να πειραματιστούμε, στη βάση των νέων δυνατοτήτων που μας δίνει η εποχή μας αλλά και η συσσωρευμένη εμπειρία των επαναστατικών εγχειρημάτων των προηγούμενων αιώνων.<br /> <br /> Τι θα πούμε σήμερα στον εργαζόμενο που μένει χωρίς δουλειά, που το εργοστάσιο ή η επιχείρηση που εργαζόταν κλείνει; Θα προτείνουμε να τα πάρουν οι εργαζόμενοι στα χέρια τους και να τα λειτουργήσουν στη βάση της αυτοδιαχείρισης και της αυτοδιεύθυνσης;<br /> <br /> Θα μιλήσουμε σήμερα για την ανάγκη μιας αλληλέγγυας–συνεργατικής οικονομίας και παραγωγής με οριζόντια δίκτυα ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών μακριά και ενάντια στις λογικές του κέρδους και του χρήματος; Και τι πρακτικά βήματα μπορούμε να κάνουμε σ΄ αυτή την κατεύθυνση;<br /> <br /> Θα διαμορφώσουμε εδώ και τώρα άλλες δομές αλληλεγγύης και πολιτισμού στις γειτονιές και στις πόλεις μας, μέσα από τα κύτταρα των λαϊκών συνελεύσεων και τις μαζικές καταλήψεις δημόσιων χώρων;<br /> <br /> Θα ανοίξουμε τη συζήτηση μέσα στους χώρους δουλειάς για μια άλλου τύπου συγκρότηση και λειτουργία των εργατικών συνελεύσεων και επιτροπών σε αμεσοδημοκρατική βάση, πέρα και ενάντια στον καθεστωτικό, γραφειοκρατικοποιημένο και αστικοποιημένο, συνδικαλισμό;<br /> <br /> Θα στηρίξουμε πολύπλευρα και θα γενικεύσουμε την πολιτική απειθαρχία κι ανυπακοή απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο με τα κινήματα «δεν πληρώνω» σαμποτάροντας στην πράξη την οικονομία και την παραγωγή τους;<br /> <br /> Στις σημερινές συνθήκες της βαθιάς κρίσης μπορεί πραγματικά να ριζώσει σε πλειοψηφικά τμήματα της κοινωνίας ότι «μπορούμε να πάμε αλλιώς», ότι δεν έχουμε ανάγκη το κράτος, το πολιτικό τους σύστημα, τις τράπεζες και τις αγορές τους. Μια συνολική επαναστατική απάντηση μπορεί με μαζικούς-κινηματικούς όρους να συγκροτηθεί σήμερα, κι όχι σε ένα μακρινό μέλλον που επαγγέλλονται οι κάθε λογής μεσσίες της επανάστασης. Θέλουμε πίσω την κλεμμένη μας ζωή τώρα και θα την πάρουμε!<br /> <br /> <i><span style="color: purple;">Το κύριο άρθρο του 6ου τεύχους της εφημερίδας ΔΡΑΣΗ που κυκλοφορεί</span><br /> Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011</i></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i><span style="line-height: 115%;">πηγή: http://efimeridadrasi.blogspot.com</span></i></span></div><div style="font-family: inherit;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-828504368111302317?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/xzVgKXm45uA" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_4246.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-4576289926025717682011-10-17T11:02:00.005+03:002011-10-17T12:47:53.488+03:002011-10-17T12:47:53.488+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h3 style="font-family: inherit;"></h3><div class="multimedia-sidebar" id="gallery-box-166026" style="font-family: inherit;"><div class="post-header"></div><div class="post-body entry-content"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZutZ7fSjjEs/TphZD2plmtI/AAAAAAAAXHw/HNoC50s86v8/s1600/image002.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="138" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZutZ7fSjjEs/TphZD2plmtI/AAAAAAAAXHw/HNoC50s86v8/s200/image002.jpg" width="200" /></a></div></div></div><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: normal;">του Γιώργου Παπανικολάου</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">«Είναι χούντα», «πως ν' αντιμετωπίσεις μια χούντα», είναι τα λόγια που άκουγες σε κάθε γωνιά του μετρό απ' τους ανθρώπους που κατέφυγαν εκεί για ν' αποφύγουν τα χημικά και την αγριότητα των πραιτοριανών των ΜΑΤ, στη διαδήλωση της 29 Ιούνη στο Σύνταγμα. <br /> <br /> Πόσο πιο απλά να πει ο κόσμος, που αποφασίζει να χρησιμοποιήσει στοιχειώδη δικαιώματά του, ότι εδώ δεν υπάρχει καμιά νομιμότητα και καμιά λειτουργία θεσμών, αλλά στυγνή επιβολή ενός <span style="line-height: 115%;">καθεστώτος αυθαίρετου και παράνομου</span></span><span style="font-size: small;">. </span><span style="font-size: small;"><br /> <br /> Πρέπει να ανατρέψουμε όχι μια κυβέρνηση, <span style="font-family: &quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;">αλλά ένα καθεστώς</span></span><span style="font-size: small;"> . </span></div><a name='more'></a><span style="font-size: small;">Γιατί την κυβέρνηση στις παρανομίες και τα εγκλήματά της τη στήριξαν –πέρα απ τις μνημονιακές και «αντιμνημονιακές» πολιτικές δυνάμεις - η αστυνομία και το σύστημα «Δικαιοσύνης» (που έφτασε να βαφτίζει το κρέας ψάρι, ότι δηλαδή η δανειοδοτική σύμβαση του μνημονίου δεν είναι διεθνής σύμβαση, εμπαίζοντας έτσι έναν λαό που λιμοκτονεί και καταστρέφεται απ αυτή τη συμφωνία, που αφήνει τους Ψωμιάδηδες να καπνίζουν ελεύθεροι το πούρο τους και κυνηγάει τους συνταξιούχους και τα μικρά παιδιά βαφτίζοντάς τα τρομοκράτες κ.ό.κ.). Και επίσης η ηγεσία του ΣΕΒ (που πάντα έκρινε πως τα μέτρα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά ποτέ δεν πρόσεχε τις παρανομίες και τις αντισυνταγματικές ενέργειες για την επιβολή τους). </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Ένα τέτοιο καθεστώς, που στηρίζεται απ τη διεθνή συμμορία των κερδοσκόπων, δεν μπορεί να ανατραπεί παρά μόνο με το ευρύτερο δυνατό μέτωπο λαϊκών δυνάμεων που συμφωνούν στην ανατροπή του παράνομου καθεστώτος. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Κάποιοι προβάλλουν σαν εμπόδιο για τη δημιουργία αυτού του μετώπου τη μη συμφωνία και επομένως τη μη συγκεκριμένη διατύπωση ενός προγράμματος της επόμενης μέρας, που θα πείσει τον ελληνικό λαό να συστρατευτεί σ αυτό το μέτωπο. </span><span style="font-size: small;"><br /> <br /> Μα αυτό ακριβώς θα είναι το καθήκον της κυβέρνησης που θα προκύψει απ την ανατροπή της σημερινής κατάστασης. Να δώσει τη δυνατότητα στον ελληνικό λαό με αντικειμενικότητα να μπορέσει να κρίνει και ν αποφασίσει την πορεία που θα ακολουθήσει, συγκρίνοντας τα προγράμματα και τις προτάσεις των διαφόρων πολιτικών δυνάμεων. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει σήμερα. Πώς να ακούσει και να κρίνει ο λαός τις λύσεις που προτείνονται, μέσα στην ομοβροντία τρομοκρατίας και εκβιαστικών διλημμάτων (αν ακούγονται καν προτάσεις); Ποιος είδε αντιπαράθεση επιχειρημάτων; </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Μόνο έτσι μπορεί να εκπληρωθεί η θεμελιώδης απαίτηση του συντάγματος για κυριαρχία του λαού και για το ότι όλες οι εξουσίες πρέπει να πηγάζουν απ το λαό. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Μόνο ένας αντικειμενικά ενημερωμένος λαός μπορεί ν αποφασίσει. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Πως έπεσαν τα αραβικά καθεστώτα; Με ακριβή προγράμματα της επόμενης μέρας; Το κίνημα των πλατειών ένωσε ντεφάκτο όλες τις οργανωμένες δυνάμεις της αντιπολίτευσης και τον απλό λαό, πάνω σ ένα πολύ απλό πλαίσιο: να φύγει ο δικτάτορας, ν' ανατραπεί το καθεστώς. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Οι αριστεροί κι όσοι φαντάζονται αντικαπιταλιστικές και σοσιαλιστικές επαναστάσεις, πρέπει να αφήσουν τώρα τις ονειροφαντασίες, γιατί αύριο ο κόσμος δεν θα μπορεί ούτε αγώνα για την επιβίωσή του να κάνει απ τη δουλεία και την εξαθλίωση στις οποίες θα έχει περιέλθει. </span><span style="font-size: small;"><br /> <br /> Το κίνημα των αγανακτισμένων στις πλατείες αυτό έδειξε: πρέπει τώρα να δημιουργηθεί το πιο ευρύ λαϊκό μέτωπο με μόνο στόχο να πέσει το καθεστώς. Πρέπει ν' απευθυνθούμε στον κόσμο για να απονομιμοποιήσουμε ακόμη περισσότερο και στα πιο καθυστερημένα τμήματα το καθεστώς. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Η τακτική των εχθρών του λαού είναι η διάσπαση των δυνάμεών του και η καθυπόταξη του κάθε κλάδου ξεχωριστά (που υποτάσσονται ανεξάρτητα απ τη συμμετοχή και αγωνιστικότητα των εργαζομένων, όπως απέδειξαν οι περιπτώσεις των φορτηγατζήδων, των ταξιτζήδων κ.ά), γιατί η επίθεση όταν είναι συντονισμένη, διεξάγεται με όλα τα μέσα και χρησιμοποιεί όλες τις δυνάμεις –και διεθνείς- που διαθέτει. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Απέναντι σ ένα τέτοιο μπαράζ επιθέσεων, ο λαός και οι ηγεσίες του έχουν την πολυτέλεια να μην συσπειρώσουν και να χρησιμοποιήσουν όσες δυνάμεις μπορούν; </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Το καθεστώς έχει για στήριγμα μερικές δεκάδες χιλιάδες αστυνομικούς-πραιτοριανούς (η προπαγάνδα της τηλεόρασης δεν πιάνει τώρα, παρά μόνο στα πιο καθυστερημένα τμήματα του πληθυσμού, που κι αυτά αν τα πλησιάσουμε μπορούν εύκολα να πεισθούν για τα έργα και τις ημέρες των σωτήρων της πατρίδας). </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Αυτούς μπορεί να τους χρησιμοποιεί με επιτυχία σ έναν συγκεκριμένο χώρο κάθε φορά και με προϋπόθεση ότι το κίνημα δεν είναι καλά περιφρουρημένο. Αλλά οι δυνατότητες των πραιτοριανών μειώνονται δραματικά σε περίπτωση συντονισμένων, αποκεντρωμένων, ταυτόχρονων κινητοποιήσεων, που θα έχουν περιφρούρηση και πρωτοτυπία. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Επομένως ο αγώνας πρέπει να είναι συντονισμένος και αποκεντρωμένος με πρωτότυπες μορφές.&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Ο στόχος πρέπει να είναι να πάψει να λειτουργεί το καθεστώς (απονομιμοποίηση στην πράξη). </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Για μια τέτοια διεξαγωγή αγώνα απαιτείται μαζική συμμετοχή του λαού. Κι αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη συντονισμένη δουλειά όλων που θ αναδείξει το αντίπαλο δέος των καθεστωτικών δυνάμεων. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Κάποιοι πρέπει να σταματήσουν να βάζουν διλήμματα που δεν έχουν θέση σήμερα, σαν προϋπόθεση για κοινή δράση. </span> <span style="font-size: small;"><br /> Γιατί η στάση πληρωμών πρέπει να αποφασιστεί τώρα και να είναι μόνιμη. Και δεν αρκούμαστε σε μια συμφωνία για προσωρινή στάση πληρωμών, όσο ο λαός θα ενημερώνεται για να αποφασίσει, πράγμα που μπορεί απ όλους να συμφωνηθεί σαν κάτι λογικό και αναγκαίο. </span> <span style="font-size: small;"><br /> <br /> Γιατί θεωρούμε ότι θα προκύψουν λύσεις σαν κάτι αναγκαίο και λογικό, αποδεκτό εκ των πραγμάτων απ' όλους ή απ' την πλειοψηφία του λαού, σε ζητήματα όπως η τύχη των τραπεζών, το ευρώ κ.ό.κ. </span><br /> <span style="font-size: small;">Αν έχουμε αυτοπεποίθηση για τις προτάσεις μας και τις δυνάμεις μας, πρέπει να ενεργήσουμε με αυτό το πνεύμα. </span><span style="font-size: small;"><br /> <br /> Γιατί το πρόβλημα σήμερα δεν είναι να αποδεσμευτούν δυνάμεις απ το καθεστώς και να&nbsp; θελήσουν να το αλλάξουν ουσιαστικά. Αυτό σήμερα έχει γίνει και συνεχώς η κατάσταση πιέζει ν αποδεσμεύονται κι άλλες.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Το πρόβλημα είναι οι οργανωμένες λαϊκές δυνάμεις να βρουν τρόπους να συστρατευτούν&nbsp; σ' ένα μέτωπο εναντίον του καθεστώτος, που θα δημιουργήσει το αντίπαλο δέος,&nbsp; θα εμπνεύσει και θα θέλξει τις μάζες. </span> <span style="font-size: small;"><br /> &nbsp;</span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>πηγή: http://politikokafeneio.com/ </i></span><span style="font-size: small;"><i>και "βαθύ κόκκινο"</i></span></div><span style="font-size: small;"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-457628992602571768?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/eCJDfGkJiXo" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_8026.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-37541214748619681862011-10-17T10:32:00.001+03:002011-10-17T14:51:00.783+03:002011-10-17T14:51:00.783+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: inherit;"><a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.gallery&amp;id=716&amp;m=138985" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Συλλογή: Γιάννης Καλαϊτζής"><img alt="Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΑΪΤΖΗ" src="http://s.enet.gr/resources/2011-10/9--3-thumb-small.jpg" /></a><span style="font-size: small;">του Γ. Δελαστίκ</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Υπέκυψε στις πιέσεις ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, και διέγραψε τον μαχητικό δεξιό πρόεδρο των ταξιτζήδων, Θύμιο Λυμπερόπουλο. Έχοντας ήδη δημοσίως καταδικάσει τη δράση των εργαζομένων στη ΔΕΗ και στους οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τον αποκεφαλισμό του δικού της Θ. Λυμπερόπουλου η ΝΔ επισφράγισε το διαζύγιό της με τον κόσμο της εργασίας που βρίσκεται σε απόγνωση εξαιτίας της πολιτικής της κυβέρνησης Παπανδρέου. Δεν προκαλεί φυσικά έκπληξη η στάση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ουδέποτε η Δεξιά ισχυρίστηκε ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων. Επιλέγοντας όμως ακριβώς αυτήν τη χρονική στιγμή ο Α. Σαμαράς για να επαναβεβαιώσει αυτή την αρχή -τις παραμονές, δηλαδή, της μεγαλύτερης και πιο κρίσιμης απεργίας που έχει γίνει στα 37 χρόνια της μεταπολίτευσης- προσφέρει ουσιαστική υπηρεσία στην κυβέρνηση Παπανδρέου, προσδοκώντας, φυσικά, πολιτικά ανταλλάγματα.</span></div><a name='more'></a><br /> <div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Το διαζύγιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τους εργαζομένους, τους μικρομεσαίους, τους συνταξιούχους είναι βεβαίως οριστικό και αμετάκλητο. Οι σχέσεις τους είναι και θα παραμείνουν βαθύτατα εχθρικές για πολλά, πολλά χρόνια.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η επιλογή όμως του Α. Σαμαρά να δηλώσει κι αυτός το διαζύγιο της ΝΔ με τον εργαζόμενο λαό χαλαρώνει την πολιτική πίεση στην κυβέρνηση, καθώς απογοητεύει εκείνα τα πολιτικά καθυστερημένα τμήματα των εργαζομένων που είχαν την αυταπάτη ότι η ΝΔ θα μπορούσε να δώσει λύση στα οξύτατα οικονομικά προβλήματα που τους προκάλεσε η πολιτική του Γ. Παπανδρέου.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Αφενός, καθιστά τον κόσμο λιγότερο μαχητικό ενδεχομένως και, αφετέρου, δίνει πράσινο φως στην κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει όση βία θέλει για να καταστείλει τις διαμαρτυρίες εναντίον της πολιτικής της, χωρίς να φοβάται σοβαρές πολιτικές απώλειες στο επίπεδο της μετακίνησης ψηφοφόρων προς τη ΝΔ.</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Τα πολιτικά κέρδη που προσδοκά ο αρχηγός της ΝΔ συνίστανται στο ότι όσο περισσότερο παραμένει στην εξουσία η κυβέρνηση Παπανδρέου τόσο περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα θα πάρει, τόσο μεγαλύτερο τμήμα της βρόμικης δουλειάς θα φέρει σε πέρας, τόσο περισσότερο θα εξανδραποδίσει τον ελληνικό λαό. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Έτσι, όταν κάποτε η ΝΔ αναρριχηθεί στην εξουσία, θα της είναι πολύ ευκολότερο να υιοθετήσει και να εφαρμόσει σκληρότερα αντιλαϊκά μέτρα, όπως κάνει ο δεξιός πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Πέδρο Πάσους Κοέλιου. Ο Κοέλιου σάρωσε στις πρόωρες εκλογές τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Ζοζέ Σόκρατες, που είχε υπογράψει το Μνημόνιο με πραξικοπηματικό τρόπο ως υπηρεσιακή (!) κυβέρνηση, και τώρα ο δεξιός Πορτογάλος πρωθυπουργός αντιγράφει την πολιτική Παπανδρέου: αύξησε τον ΦΠΑ από 13% σε 23%, "τσεκούρωσε" (δήθεν προσωρινά) τον 13ο και τον 14ο μισθό στους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους που βγάζουν περισσότερα από 1.000 ευρώ τον μήνα, κατάργησε επιδόματα και αργίες, περιέκοψε τις κρατικές δαπάνες για τα νοσοκομεία και τα σχολεία, έβαλε τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα να δουλεύουν μισή ώρα περισσότερο την ημέρα χωρίς πληρωμή κ.λπ. Κι είναι ακόμη στην αρχή ο Γολγοθάς των Πορτογάλων εργαζομένων...</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Βραχυπρόθεσμα, η ΝΔ υπολογίζει ότι θα αποκομίσει οφέλη από τη στάση της κατά των εργαζομένων, όσο και αν είναι προφανές ότι η πολιτική αυτή δυσχεραίνει τον δρόμο της προς την κατάκτηση κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας στις εκλογές. Αυτό ελπίζει βάσιμα ότι αργά ή γρήγορα θα το ξεπεράσει, αν και καθόλου απλό δεν είναι αυτό, δεδομένου ότι η σημερινή στάση της ενθαρρύνει την ισχυροποίηση των πιέσεων πάνω στη ΝΔ για να συρθεί σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, κάτι που θα διασώσει το κυβερνών κόμμα. Μακροπρόθεσμα, όμως, τα προβλήματα είναι σοβαρότερα και βαθύτερα, αν εδραιωθεί η πεποίθηση σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων και συνταξιούχων ότι κανένα από τα δύο κόμματα εξουσίας δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους, ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Αν ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού αισθανθεί ότι δεν έχει πολιτική εκπροσώπηση, τότε η πίεση αλλαγής του πολιτικού σκηνικού γίνεται αφόρητη. Η Αριστερά για την ώρα δεν φαίνεται ικανή να διεκδικήσει αυτή την εκπροσώπηση και να καταστεί αθροιστικά σχεδόν ισοδύναμη εκλογικά με τους άλλους δύο πόλους. Πιθανότατα θα σημειώσει το σύνολο των κομμάτων της το υψηλότερο ποσοστό της ιστορίας της, με μοναδική εξαίρεση το 1958, αλλά αυτό δεν αρκεί στις σημερινές συνθήκες.</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><i><span style="font-size: small;">ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ</span></i></div><div style="font-family: inherit;"><i><span style="font-size: small;">ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ</span></i></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Παραπλανητική και προσαρμοσμένη αποκλειστικά στο κομματικό συμφέρον του ΠΑΣΟΚ είναι η συζήτηση που γίνεται εδώ και πολλούς μήνες γύρω από την κομματική συναίνεση του κυβερνώντος κόμματος με τη ΝΔ για να συγκυβερνήσουν και να της φορτώσει έτσι τη μισή ευθύνη για την ολέθρια πολιτική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Το αληθινό πείραμα που γίνεται όμως στην Ελλάδα είναι η διακυβέρνησή της χωρίς τη συναίνεση του λαού, χωρίς κοινωνικές συμμαχίες της κυβέρνησης με λαϊκές τάξεις και στρώματα του πληθυσμού.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Πώς να κυβερνάται δηλαδή μια χώρα με σύσσωμο τον λαό εναντίον της ασκούμενης πολιτικής που τον καταβαραθρώνει, χωρίς παρ' όλα αυτά να ανατρέπεται η εν λόγω κυβέρνηση, έστω και αν ολόκληρη η χώρα βρίσκεται επί μήνες ασταμάτητα στους δρόμους.</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><i><span style="font-size: small;">Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 17.10.2011</span></i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-3754121474861968186?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/hM2FeMYza6Y" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-70668464221937245292011-10-16T13:46:00.002+03:002011-10-16T13:48:59.316+03:002011-10-16T13:48:59.316+03:00Σύνταγμα<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YmNFjiJqrvw?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/YmNFjiJqrvw?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> <br /> Σύριοι και Αγανακτισμένοι<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/1XFpbXJr1l8?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/1XFpbXJr1l8?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> Τόκυο<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7yUy-D95skA?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/7yUy-D95skA?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> Λονδίνο<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Vk-8_Q6hm8c?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Vk-8_Q6hm8c?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> Σεράγεβο<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bnnbxI9Pnuo?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/bnnbxI9Pnuo?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> Ρώμη<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/URYSZINHXx8?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/URYSZINHXx8?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> Wall street<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/syTmtMDRjLA?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/syTmtMDRjLA?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> Νέα Υόρκη<br /> <object style="height: 320px; width: 480px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eDvsj5hNCdk?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/eDvsj5hNCdk?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="480" height="320"></object><br /> <br /> Πηγή: Το ποντίκι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-7066846422193724529?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/s-B4CDvQMQE" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_9443.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-87219498871220646982011-10-16T10:53:00.006+03:002011-10-16T11:01:23.253+03:002011-10-16T11:01:23.253+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>Σε Αμερική, Ασία, Ευρώπη και Αφρική, πολίτες διαδήλωσαν για «αλλαγή και αληθινή δημοκρατία». Βίαια επεισόδια στη Ρώμη.&nbsp;</i></span><br /> <br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;"><span style="font-size: small;"><img align="Right" border="0" hspace="4" src="http://sup.kathimerini.gr/kathnews/photos/15-10-11/15-10-11_410902_1.jpg" vspace="5" width="300" /></span><span style="font-size: small;"> Δακρυγόνα και κανόνια νερού χρησιμοποίησε η ιταλική αστυνομία για να σταματήσει τις ομάδες νεαρών που εισέβαλαν στη διαδήλωση των «Αγανακτισμένων» και προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές σε καταστήματα και αυτοκίνητα.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Διαδηλωτές ντυμένοι στα μαύρα με καλυμμένα τα πρόσωπά τους πέταξαν πέτρες, μπουκάλια και άλλα αντικείμενα σε αστυνομικούς, έσπασαν τζαμαρίες τραπεζών και κυβερνητικών κτιρίων με σφυριά και πυρπόλησαν αυτοκίνητα και κάδους απορριμμάτων, ενώ επιτέθηκαν και σε τηλεοπτικά συνεργεία.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Αποτέλεσμα των σοβαρών επεισοδίων ήταν να τραυματιστεί ένας άνθρωπος, όταν προσπάθησε να προστατευτεί από τα αντικείμενα που εκσφενδονίζονταν.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-kfzZUyKsEAM/Tpns--db_CI/AAAAAAAAD28/OPsbDDXOKXo/s1600/ital.JPG" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="193" src="http://1.bp.blogspot.com/-kfzZUyKsEAM/Tpns--db_CI/AAAAAAAAD28/OPsbDDXOKXo/s320/ital.JPG" width="320" /></a></div><span style="font-size: small;">Στη διαδήλωση, η οποία έγινε στο πλαίσιο των διαδηλώσεων των «Αγανακτισμένων» σε όλο τον κόσμο, πήραν μέρος 200.000 άτομα και είχε και αντικυβερνητικό χαρακτήρα, καθώς έλαβε χώρα μία ημέρα μετά τη «διάσωση» της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι, η οποία κέρδισε την ψήφο εμπιστοσύνης που ζήτησε στη βουλή σχετικά με την οικονομική πολιτική και τα προσωπικά σκάνδαλα του Ιταλού πρωθυπουργού.</span><br /> <a name='more'></a></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><br /> <span style="font-size: small;"><i>Χιλιάδες πολίτες στους δρόμους </i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Πολίτες σε 951 πόλεις σε 82 χώρες του κόσμου διαδήλωσαν υπό το σύνθημα «Ενωμένοι για την παγκόσμια αλλαγή». Διαδηλωτές έχουν κατακλύσει δρόμους και πλατείες φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην εταιρική απληστία και την ανισότητα.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Στην Ευρώπη οι διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν υπό το κλίμα των αυστηρών μέτρων λιτότητας που έχουν υιοθετηθεί από πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Στη Φρανκφούρτη, περίπου 5.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν μπροστά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Εκατοντάδες παρέλασαν μέσα από την βοσνιακή πόλη του Σεράγεβο κρατώντας εικόνες του Τσε Γκεβάρα και την παλιά κομμουνιστική σημαία που αναγράφει «Θάνατος στον καπιταλισμό, ελευθερία στους ανθρώπους».</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Το κίνημα «Κατάληψη του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου» έδωσε ραντεβού στην Πλατεία Πατερνόστερ, κοντά στα γραφεία της Bank of America.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μεγάλη διαδήλωση λαμβάνει χώρα και στην Ισπανία, τη γενέτειρα του κινήματος των Αγανακτισμένων.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν επίσης σε ειρηνικές διαδηλώσεις στο Σίδνεϊ, το Τόκιο, τη Μανίλα, το Χονγκ Κονγκ και τη Σεούλ.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Δυναμικό «παρών» υπόσχεται και το κίνημα «Κατάληψη της Γουόλ Στριτ», που πήρε τη σκυτάλη από τις κινητοποιήσεις στην Ευρώπη, οι οποίες με τη σειρά τους εμπνεύστηκαν από την Αραβική Άνοιξη.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>πηγή: www.kathimerini.gr</i><i> με πληροφορίες από ΣΚΑΪ, ΑΡ </i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-8721949887122064698?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/lGTgYVE0Cqk" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_5472.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-49546038880939083722011-10-16T10:29:00.005+03:002011-10-16T10:45:51.078+03:002011-10-16T10:45:51.078+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><a href="http://s.enet.gr/resources/2011-10/clipboard07--2-thumb-large.jpg" rel="shadowbox" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title=""> <img alt="" height="247" src="http://s.enet.gr/resources/2011-10/clipboard07--2-thumb-medium.jpg" width="320" /> </a></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Καμία πτήση από και προς τα ελληνικά αεροδρόμια δεν θα γίνει το διήμερο της γενικής απεργίας.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προκήρυξαν 48ωρη απεργία για την ερχόμενη Τετάρτη και Πέμπτη, αντιδρώντας στην ένταξή τους στο ενιαίο μισθολόγιο. </span> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Τις ίδιες μέρες δεν θα υπάρχουν ταξί και φορτηγά, αφού οι ομοσπονδίες ιδιοκτητών, μετά την απόφασή τους να συγκροτήσουν κοινό μέτωπο ενάντια στο νομοσχέδιο Ραγκούση για την πλήρη απελευθέρωση των επαγγελμάτων τους, τραβούν 48ωρο χειρόφρενο.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Πάντως οι ιδιοκτήτες ταξί θα λάβουν τις τελικές αποφάσεις τους τη Δευτέρα και διαμηνύουν στον υπουργό Μεταφορών ότι εάν καταθέσει το νομοσχέδιο ως έχει θα τραβήξουν χειρόφρενο διαρκείας.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Τις ίδιες προθέσεις έχουν εκφράσει και οι φορτηγατζήδες. </span></div><a name='more'></a><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η χώρα θα παραμείνει χωρίς τρένα από τη Δευτέρα έως και την Τετάρτη λόγω της τριήμερης απεργίας στον ΟΣΕ και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ενώ τα υπόλοιπα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς θα αποφασίσουν για τις κινητοποιήσεις τους σήμερα κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συντονιστικού όλων των ΜΜΜ. </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">* Υπενθυμίζεται ότι η ΠΝΟ έχει κηρύξει 48ωρη απεργία σε όλα τα λιμάνια της χώρας τη Δευτέρα και την Τρίτη.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>Μαζικός ξεσηκωμός λαού και νεολαίας, με απεργιακό μπλακ άουτ διαρκείας- καταλήψεις – διαδηλώσεις, να τους ανατρέψουμε!</i></span></div><span style="font-size: small;"> </span><br /> <div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>απεργία 19-20 Οκτώβρη</i> </span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>όλοι στις 10.30 πμ στο μουσείο</i></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, μαζί με τους υποστηριχτές τους Ν.Δ.- ΛΑΟΣ- Μπακογιάννη, στο όνομα του χρέους και των ελλειμμάτων, ξεζουμίζουν την εργαζόμενη πλειοψηφία, για την «σωτηρία» του κεφαλαίου, των τραπεζών και των τοκογλύφων δανειστών.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Χρησιμοποιούν την κρίση «ως ευκαιρία» για να ξαναχτίσουν την κοινωνία του μεσαίωνα και να παραδώσουν την μισθωτή εργασία φτηνό εργαλείο στην ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για κέρδη και άλλα κέρδη.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η φοροεπιδρομή δεν έχει τέλος, ενώ μειώνουν ακόμα περισσότερο τη φορολογία των επιχειρήσεων. Η «εργασιακή εφεδρεία-απόλυση» θα προσθέσει κι άλλες απολύσεις, στο 1 εκατομμύριο και πλέον ανέργους. Το μισθολόγιο-φτωχολόγιο φέρνει νέες περικοπές μισθών, διάλυση των εργασιακών σχέσεων και πειθάρχηση των εργαζομένων. Καταργούν τις Συλλογικές Συμβάσεις και επιβάλουν εργασιακή ζούγκλα με αποχαλίνωση της εργοδοτικής τρομοκρατίας, απολύσεις, ανεξέλεγκτη μείωση και μη καταβολή μισθών, κυριαρχία της μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Διαλύουν και τα τελευταία απομεινάρια δημόσιας υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης, ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία. Τίποτα δεν θα είναι δωρεάν, για όλα θα πληρώνουμε ξανά και ξανά. Με την επίσπευση της ψήφισης του νέου προϋπολογισμού σφαγιάζουν κι άλλο τις δημόσιες δαπάνες, εξολοθρεύουν τον δημόσιο τομέα, φέρνουν νέα φορομπηξία.</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝ ΔΕΝ ΦΥΓΟΥΝ</i></span></div><span style="font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Να οργανώσουμε την ενότητα και τους αγώνες μας. Με μαζικές συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς. Να ξεπεράσουμε τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, που αποφάσισαν πανεργατική απεργία ένα μήνα μετά την εξαγγελία των μέτρων, «κλείνοντας το μάτι» στην πολιτική της λεηλασίας, την ώρα που πολλοί κλάδοι προχωράνε σε αγώνες διάρκειας.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Για αυτό χρειάζεται να συντονιστούμε όλα τα αγωνιστικά σωματεία και ομοσπονδίες, οι κλαδικοί συντονισμοί, οι επιτροπές ανέργων και όλοι όσοι παλεύουν για την ανατροπή της επίθεσης, σε έναν οριζόντιο διακλαδικό συντονισμό απέναντι στον κοινό εχθρό.</span></div><span style="font-size: small;"> </span><br /> <ul type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Δεν πληρώνουμε το χρέος και την κρίση. Παύση πληρωμών -διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, πάγωμα έως και διαγραφή όλων των δανείων των εργαζομένων.</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Αρνούμαστε την πληρωμή όλων των χαρατσιών και των κεφαλικών φόρων.</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, μείωση των ωρών εργασίας και των ορίων συνταξιοδότησης.</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Παλεύουμε για ένα άλλο δημόσιο, στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών, ενάντια στη διαπλοκή του με τις πολυεθνικές και τους εργολάβους, τη διαφθορά. Να πάψει να είναι λάφυρο των κομμάτων του κεφαλαίου.</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Δημόσια και δωρεάν παιδεία, υγεία, πρόνοια, συγκοινωνίες, δημοτικές υπηρεσίες.</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μόνιμη και σταθερή δουλειά, απαγόρευση των απολύσεων, όχι απολύσεις – «εφεδρεία». Επίδομα ανεργίας ίσο με το βασικό μισθό για όλο το διάστημα της ανεργίας.</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-size: small;">ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ σε κυβέρνηση, κεφάλαιο, τράπεζες, ΕΕ, ΔΝΤ. ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ παιδεία, υγεία, &nbsp;δημόσια περιουσία, κοινωνικά αγαθά. ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΧΑΡΑΤΣΙΑ, την κρίση και το χρέος τους.</span></li> </ul><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>ΚΑΤΩ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΤΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ</i></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΤΡΟΙΚΑ (ΕΕ- ΔΝΤ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ)</i></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ.</i></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα</span></div></div><div style="font-family: inherit;"></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Κυριακή 16 ΟΚΤΩΒΡΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ στις 11 πμ, καλούμε όλα τα σωματεία, τους συντονισμούς σωματείων, όλους όσους βρίσκονται στο δρόμο, για ένα οριζόντιο διακλαδικό συντονισμό. </span> </div><div style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;"><i>πηγή: http://www.enet.gr/και "ίσκρα"</i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-4954603888093908372?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/z9nt0Ow-R10" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_7914.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-41281625180175345122011-10-16T10:01:00.001+03:002011-10-16T10:04:55.963+03:002011-10-16T10:04:55.963+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EL</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="&#45;-"/> <m:smallFrac m:val="off"/> <m:dispDef/> <m:lMargin m:val="0"/> <m:rMargin m:val="0"/> <m:defJc m:val="centerGroup"/> <m:wrapIndent m:val="1440"/> <m:intLim m:val="subSup"/> <m:naryLim m:val="undOvr"/> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="footer"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="page number"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} </style> <![endif]--> <h3 class="post-title entry-title"> </h3><div class="post-header"> </div><div class="post-body entry-content"> <div dir="ltr" style="text-align: left;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-rVY1a-iGirw/TpnLg2NFn0I/AAAAAAAAXJI/q39E0ZWpzsE/s1600/image002.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="209" src="http://1.bp.blogspot.com/-rVY1a-iGirw/TpnLg2NFn0I/AAAAAAAAXJI/q39E0ZWpzsE/s320/image002.jpg" width="320" /></a></div></div></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span>Ενώ ο περιφερειάρχης Αττικής Γ. Σγουρός, είχε προετοιμάσει την «ομάδα» του στο περιφερειακό συμβούλιο της Πέμπτης 13/10, για να αναθέσει άμεσα σε ιδιώτες την αποκομιδή των απορριμμάτων, για λόγους «δημόσιας υγείας», περίπου την ίδια στιγμή ο Χ. Καστανίδης, υπουργός Εσωτερικών, ανήγγελλε μέσω του Μέγκα την πρόθεση της κυβέρνησης να παραχωρήσει μονίμως την αποκομιδή στους ιδιώτες.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span>Οι συνομιλίες μεταξύ εργαζομένων, δημάρχων και κυβέρνησης διακόπηκαν την Παρασκευή το απόγευμα, όταν ο υφυπουργός Εσωτερικών, Φ. Κουκουλόπουλος, αρνήθηκε να ανακαλέσει υβριστικούς χαρακτηρισμούς -- &nbsp;είχε αποκαλέσει τους εργαζόμενους «Καμόρα» και «αβγό του φιδιού» σε τηλεοπτικό σταθμό.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span>&nbsp; <br /> Πέρα από τη βεβαιότητα ότι αυτοί οι προσκυνημένοι κυβερνητικοί δεν αντιλαμβάνονται καν τι σημαίνει αξιοπρέπεια, εφόσον έχουν συνηθίσει να σκύβουν συνεχώς τη μέση, στους οικονομικά ισχυρούς, στην Τρόικα και πάει λέγοντας, η εξέλιξη δείχνει προσχεδιασμό, εξ ου και η οξεία γλώσσα και η άρνηση του Κουκουλόπουλου να ανακαλέσει. </span></span></div><a name='more'></a><span style="font-size: small;">Ο προσχεδιασμός επιβεβαιώνεται τόσο από την κατηγορηματική διαβεβαίωση του Χ.Καστανίδη στους μαινόμενους δημοσιογράφους του Μέγκα, που απαιτούσαν «εδώ και τώρα» να μπουν οι ιδιώτες στην αποκομιδή των απορριμμάτων, ότι έχει τους άσσους στο μανίκι, όσο και από την εσκεμμένη, φανταζόμαστε, αποκάλυψη του φιλοκυβερνητικού «Βήματος»: Το οποίο γράφει στις 7 το απόγευμα της Παρασκευής, σχεδόν ταυτόχρονα με την αποστολή ΜΑΤ στη χωματερή της Φυλής, ότι ο Φ. Κουκουλόπουλος, σε διϋπουργική σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής για την αποκομιδή των σκουπιδιών, γνωστοποίησε ότι είναι έτοιμα τα προεδρικά διατάγματα για την κατάργηση των τομέων καθαριότητας και αναμένεται να ενεργοποιηθούν από την κυβέρνηση άμεσα, αν δεν ανασταλούν οι κινητοποιήσεις.&nbsp;</span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span><br /> Η ενεργοποίηση των προεδρικών διαταγμάτων συνεπάγεται άμεση απόλυση των εργαζομένων στην καθαριότητα ή πέρασμα στην εργασιακή εφεδρεία, εφόσον τα διατάγματα προβλέπουν κατάργηση όλων των οργανικών θέσεων.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span>Πέρα από το στοιχείο του τρέχοντος σχεδιασμού, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας προετοιμάζεται εδώ και χρόνια, γι΄ αυτό και &nbsp;έχουν περάσει στα ψιλά &nbsp;ρυθμίσεις που υπαγορεύουν να ανατίθεται σε ιδιώτες η αποκομιδή των απορριμμάτων, όταν "συντρέχουν λόγοι ανάγκης". &nbsp;Αυτές τις ρυθμίσεις έσπευσε να ενεργοποιήσει &nbsp;ο περιφερειάρχης Αττικής αναθέτοντας σε τρεις εταιρίες την αποκομιδή των απορριμμάτων. "Πολιορκητικό κριό της ιδιωτικοποίησης στη διαχείριση των απορριμμάτων", χαρακτηρίζει με ανακοίνωσή της η παράταξη Αντικαπιταλιστική Ανατροπή (14/10), ενώ ο περιφερειακός σύμβουλος του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής Χ. Καπάταης δήλωσε ότι η παράταξή του εναντιώνεται σε κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση και τάσσεται αλληλέγγυα στον αγώνα των εργαζομένων στους ΟΤΑ. &nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span>&nbsp; &nbsp;<br /> Η επίρριψη της ευθύνης για τη δημόσια υγεία στους εργαζόμενους, που υπεραμύνονται της ζωής τους και του ψωμιού της οικογένειάς τους με την εναντίωση στην εργασιακή εφεδρεία-απόλυσή τους, τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τα φιλικά της ΜΜΕ, δείχνει πόσο έχει εισχωρήσει ο δεσποτισμός στη δημόσια σφαίρα, όπου ουσιαστικά διαχέονται απόψεις ότι ουσιαστικά δεν υφίσταται το δικαίωμα της απεργίας, μιας και κάθε εργατική κινητοποίηση παρουσιάζεται ως βλαπτική για το «κοινωνικό σύνολο». Το οποίο εκ Θεού μπορεί να εκφράσει μόνο ο Γ. Παπανδρέου και οι συν αυτώ, οι οποίοι κρίνουν ότι το ανώτερο συμφέρον αυτού του αφηρημένου «κοινωνικού συνόλου», από το οποίο αποκλείονται σχεδόν όλες οι κατηγορίες εργαζομένων, είναι να σωθούν οι τράπεζες, να πεθάνουν οι άνθρωποι και να ρημάξει η κοινωνία. </span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><span>Μ.Α.</span></span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>πηγή: http://aristerovima.gr/</i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-4128162518017534512?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/MJuRmO2GGUs" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_9394.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-14101467852158202152011-10-16T09:34:00.000+03:002011-10-16T09:34:27.627+03:002011-10-16T09:34:27.627+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><a href="http://topontiki.gr/skitsografies/671" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="thumb" height="219" src="http://topontiki.gr/img/imagecache/300x206_131861419782.jpg" width="320" /></a></span><span style="font-size: small;">του Γ. Δελαστίκ</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"> <br /> Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι θα φτάναμε στο σημείο οι εκπρόσωποι των βιομηχάνων και των εμπόρων να κατηγορούν δημοσίως τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου -είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, τρομάρα του!- και την κυβέρνηση του ως... αντεργατικούς απατεώνες και δωσίλογους!<br /> &nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;">Δυστυχώς, όχι μόνο έγινε κι αυτό, αλλά οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι δεν έχουν και καθόλου άδικο στις κατηγορίες τους!<br /> «Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι μια χούφτα τεχνοκρατών "μερικής απασχόλησης" (Σ.Σ.: εννοεί την τρόικα) σε συνεργασία με κάποιους λίγους "πρόθυμους γενίτσαρους" θα δείξουν ευαισθησία στην προαλειφόμενη εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, Β. Κορκίδης.&nbsp;&nbsp;</span><br /> <a name='more'></a><br /> <span style="font-size: small;"><br /> </span><br /> <span style="font-size: small;">Καταπέλτης ήταν και ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος: «Ο ΣΕΒ έχει πρωτοστατήσει στον αγώνα για να μην καταργηθούν ο 13ος και ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα και έχει με στοιχεία τεκμηριώσει στην τρόικα την άποψη ότι το κύριο πρόβλημα της ιδιωτικής οικονομίας δεν είναι το μισθολογικό», τόνισε.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>«Κακοστημένο θέατρο»</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.gallery&amp;id=715&amp;m=138744#gallery-item-container" id="m138744" rel="cache:124" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Του ΣΤΑΘΗ"> <img alt="Του ΣΤΑΘΗ" height="246" src="http://s.enet.gr/resources/2011-10/stathis--5-thumb-small.jpg" width="320" /> </a></span><span style="font-size: small;"><br /> Ο πρόεδρος των βιομηχάνων να υπερασπίζεται τους μισθούς των εργαζομένων εναντίον μιας κυβέρνησης «πρόθυμων γενίτσαρων» που θέλει να τους λεηλατήσει! Κυβέρνησης, μάλιστα, του... προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!<br /> <br /> </span> <span class="date" style="font-size: small;">Πέμπτη 13 Οκτωβρίου </span><span style="font-size: small;">Ούτε το πιο διεστραμμένο μυαλό συγγραφέα θεατρικών έργων του παραλόγου δεν θα μπορούσε να γεννήσει πιο ψυχεδελική σκηνή, την οποία, όμως, βιώνουν δέκα εκατομμύρια Ελλήνων όχι ως αποκύημα παραισθησιογόνων φαρμάκων, αλλά ως οικτρή πραγματικότητα.<br /> <br /> «Η έμμεση επαναφορά του θέματος της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας παραπέμπει σε ένα κακοστημένο θέατρο, μέσω του οποίου οι υπαίτιοι της κρίσης επιχειρούν να φορτώσουν για άλλη μια φορά το κόστος των επιλογών και χειρισμών τους σε αυτούς που δεν ευθύνονται για την κρίση, στον ιδιωτικό τομέα και στους εργαζομένους του, που εξοντώνονται αργά και σταθερά στο βωμό της διατήρησης του πελατειακού κράτους», υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ.<br /> Ο δεξιός βιομήχανος κατηγορεί το «σοσιαλιστή» πρωθυπουργό για πολιτική «εξόντωσης» των εργαζομένων - κι έχει και δίκιο από πάνω! Τα ύστερα του κόσμου!</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>Μισθός Δημοσίου... 660 ευρώ!</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><br /> Η ανατριχιαστική απόδειξη του απύθμενου μίσους της κυβέρνησης Παπανδρέου εναντίον των εργαζομένων είναι, μεταξύ πολλών άλλων, και το νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων.<br /> Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, το μισθολόγιο αυτό ορίζει για τους πρωτοδιοριζόμενους εκπαιδευτικούς καθαρό μισθό... 660 ευρώ!<br /> <br /> Γνωρίζουμε ότι όλοι οι&nbsp; νεοδιοριζόμενοι καθηγητές&nbsp;&nbsp; και δάσκαλοι, πλην ειδικών περιπτώσεων, τοποθετούνται στην επαρχίο μακριά από το σπίτι τους. Αν δώσουν ένα ελάχιστο ποσό 250 ευρώ για νοίκι, τους μένουν 400 ευρώ με τα οποία πρέπει να πληρώνουν νερό, τηλέφωνο, να τρέφονται ολόκληρο μήνα, να ντύνονται, να μετακινούνται, να αγοράζουν βιβλία να ξοδεύουν βγαίνοντας έξω... Δηλαδή ούτε... 5 (πέντε) ευρώ την ημέρα δεν τους μένουν για φαγητό!<br /> <br /> Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά σήμερα είναι και «ανεπρόκοποι» και «αφιλόξενοι» οι επαρχιώτες για να πηγαίνουν στους λιπόσαρκους δασκάλους ... αβγά, χυλοπίτες ή ζαρζαβατικά, όπως έκαναν οι «καλοκάγαθοι χωριάτες» τη δεκαετία του 1950 κι έτσι επιβίωναν εν εντίμω πενία οι εξίσου κακοπληρωμένοι εκπαιδευτικοί...<br /> <br /> «Δανία του Νότου» είχε προεκλογικά υποσχεθεί να κάνει την Ελλάδα ο Γ. Παπανδρέου. Αντί γι'αυτό τη μετατρέπει ταχύτατα σε... «Ινδία του Βορρά»</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>Ερείπια οι συμβάσεις</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size: small;"><br /> Αγανάκτησε με την κυβερνητική πολιτική ακόμη και ο πρόεδρος ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, σύμβολο της πιο ακραίας συμβιβαστικής τάσης που υπάρχει στο συνδικαλισμό, ο οποίος ουδέποτε κατηγορήθηκε για μαχητικότητα, έστω και φραστική.<br /> <br /> «Η κυβέρνηση ας μην "κοπιάζει" άλλο να κρατήσει τη χώρα στην Ευρώπη και στο ευρώ. Με τέτοιες αποφάσεις βγάζει τους Έλληνες εργαζόμενους εκτός ευρωπαϊκής προοπτικής, εκτός ευρωπαϊκού κοινωνικού κεκτημένου, εκτός ευρωπαϊκού πολιτισμού, δηλαδή εκτός αυτού που είναι η πραγματική Ευρώπη», δήλωσε και συνέχισε: «Η κυβερνητική υποχωρητικότητα δεν έχει τελειωμό... Την ύστατη στιγμή καλώ την κυβέρνηση να μην νομοθετήσει αυτά που η τρόικα επιτάσσει, γιατί έτσι ανοίγει την πόρτα ή μάλλον γκρεμίζει τους τοίχους για αμοιβές και εργασιακές σχέσεις τύπου Κίνας, Ινδίας και χωρών του Τρίτου Κόσμου».<br /> <br /> Αν εξαιρέσει κανείς τις αφελείς αυταπάτες του Γ. Παναγόπουλου για την κατά φαντασίαν «πραγματική Ευρώπη» (αφού το σημερινό ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα της ΕΕ είναι ακριβώς το αποκρουστικό, μισητό πρόσωπο της τρόικας που ζητά το αίμα των Ελλήνων εργαζομένων και συνταξιούχων), η ουσία είναι ότι μέχρι και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση Παπανδρέου πως φέρνει στη χώρα εργασιακές σχέσεις και αμοιβές τριτοκοσμικές.</span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><i>Εφεδρεία ίσον απόλυση</i></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;"><br /> Τίποτα δεν αφήνει όρθιο από τις εργασιακές κατακτήσεις ενός ολόκλήρου αιώνα το ολέθριο δίδυμο Παπανδρέου - Βενιζέλου, το οποίο θα περάσει στην ιστορία για το αβυσσαλέο μίσος που τρέφει εναντίον του κόσμου της εργασίας και για το επαίσχυντο έργο του στην αποδόμηση κάθε εργασιακού δικαιώματος.<br /> <br /> Πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών κατάργησαν τη λεγόμενη «ευνοϊκή ρήτρα» που πρόβλεπε ότι ισχύει η σύμβαση πάντοτε που είναι πιο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο. Ανέστειλαν την υποχρεωτική επέκταση των κλαδικών συμβάσεων στο σύνολο του κλάδου, όταν υπογραφούν από το 51% των εργοδοτών. Κατάργησαν τη διάταξη ελέγχου των επιχειρησιακών συμβάσεων από το Συμβούλιο Εργασίας. Διασπούν το συνδικαλισμό, επιβάλλοντας στα δικαστήρια να εγκρίνουν ή όχι μέσα σε δέκα μόλις ημέρες τις αιτήσεις για επιχειρησιακά -δηλαδή κατά κανόνα εργοδοτικά- σωματεία, ενώ δίνουν το δικαίωμα υπογραφής επιχειρησιακών συμβάσεων ακόμη και σε «ενώσεις προσώπων» σε επιχειρήσεις που είναι τόσο μικρές, ώστε δεν έχουν καν είκοσι έναν εργαζόμενους για να συγκροτήσουν επιχειρησιακό σωματείο. Αρκούν... τρεις εργαζόμενοι σε μια επιχείρηση με πέντε υπαλλήλους για να υπογράψουν επιχειρησιακή σύμβαση! Το παν είναι να υπονομευτεί ο συνδικαλισμός - και αναφερόμαστε, βεβαίως, αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα.<br /> <br /> Όσο για τον δημόσιο, η κυβέρνηση Παπανδρέου - Βενιζέλου άφησε πια κατά μέρος τα προσχήματα και δείχνει καθαρά τα σχέδια της να απολύσει εκατοντάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, αν κατορθώσει να ολοκληρώσει την τετραετή θητεία της μέσω του κόλπου της «εφεδρείας».<br /> Ανενδοίαστα πλέον νομοθετεί με το πολυνομοσχέδιο της ότι «η ένταξη σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας λογίζεται ως προαναγγελία απόλυσης για κάθε νόμιμη συνέπεια», όπως αναφέρει επί λέξει.<br /> &nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: small;">Οι μάσκες έπεσαν, αλλά οι «κουκουλοφόροι» συνεργάτες των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων παραμένουν στην εξουσία...<br /> <br /> Πήγαν το χρέος στο... 190%!<br /> <br /> Λεηλασία των μισθών, λεηλασία των συντάξεων, λεηλασία του εφάπαξ, άγρια φορολόγηση, χειρότερη κι από την εποχή της Τουρκοκρατίας - αυτό είναι το έργο της συνεργασίας της κυβέρνησης Παπανδρέου με την ΕΕ και το ΔΝΤ.<br /> <br /> Έτσι θα μας έσωζαν, με την εξαθλίωση, μας έλεγαν πέρσι. Γδέρνοντας μας και κρεμώντας μας στο τσιγκέλι θα βελτιωθούν οι μακροοικονομικοί δείκτες, ισχυρίζονταν. Έλεγαν συνειδητά ψέματα.<br /> <br /> Παπανδρέου, ΕΕ και ΔΝΤ παρέλαβαν το 2009 από την κυβέρνηση Κα-ραμανλή το δημόσιο χρέος στο 115% του ΑΕΠ. Τι έκαναν; Λεηλατώντας τα εισοδήματα του ελληνικού λαού, το εκτόξευσαν σε δύο μόλις χρόνια στο... 160% (!) του ΑΕΠ και του χρόνου, όπως ανακοίνωσε το ΔΝΤ, θα το έχουν εκτοξεύσει, στα τέλη του 2012 συγκεκριμένα, στο... 190% του ΑΕΠ!<br /> <br /> Κατακρήμνισαν στα Τάρταρα της δυστυχίας και της μιζέριας τον ελληνικό λαό δήθεν για να τον σώσουν, στην πραγματικότητα για να τον ληστέψουν και να τον εξανδραποδίσουν, και το αποτέλεσμα είναι ότι αύξησαν κατά 75 εκατοστιαίες μονάδες το δημόσιο χρέος, διασφαλίζοντας έτσι ότι η Ελλάδα θα οδηγηθεί οπωσδήποτε σε χρεοκοπία με τους όρους που θα επιβάλει το Βερολίνο μέσω της ΕΕ, ώστε να καταστεί υποτελής επαρχία του Γερμανικού Ράιχ.<b> &nbsp;</b><br /> <br /> <i>Πηγή: "Επίκαιρα" 13/10/2011</i></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-1410146785215820215?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/FYmnUTDQBy4" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_16.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-49171067100536860302011-10-15T16:12:00.011+03:002011-10-15T20:35:55.183+03:002011-10-15T20:35:55.183+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span><span style="font-size: small;"><i><b><span style="font-weight: normal;">Tελευταία ενημέρωση:</span></b> <span style="line-height: 115%;">14:19 Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011</span></i></span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span> <br /> <div id="post-description" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div id="post-description" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><a href="http://s.enet.gr/resources/2011-10/15-october-thumb-large.jpg" rel="shadowbox" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title=""><img alt="" height="221" src="http://s.enet.gr/resources/2011-10/15-october-thumb-medium.jpg" width="320" /> </a>&nbsp;<span class="multimediaMIDDLE imageItemMEDIUM"></span></span><span style="font-size: small;">Για σήμερα το απόγευμα έχει οριστεί το ραντεβού των Αγανακτισμένων του πλανήτη Γη, που έκαναν το ίντερνετ να βουίζει εδώ και καιρό για μια ταυτόχρονη διαδήλωση σήμερα, 15 Οκτωβρίου σε πόλεις του κόσμου, από την Νέα Ζηλανδία, ως την Αλάσκα και από την Γουόλ Στριτ στο Σίτι του Λονδίνου.&nbsp;</span></div><div id="post-description" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div id="post-description" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ήδη, οι διαδηλώσεις έχουν ξεκινήσει από τις ανατολικές περιοχές του πλανήτη, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, την Ιαπωνία και τη νοτιοανατολική Ασία. &nbsp; </span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">951 πόλεις από 82 χώρες στον χορό των κινητοποιήσεων με βασικό σύνθημα: «Λαοί του κόσμου ξεσηκωθείτε». Χιλιάδες διαδηλωτές απειλούν τώρα να καταλάβουν το Xρηματιστήριο του Λονδίνου μετά την πολιορκία στη Γουόλ Στριτ.</span></div><a name='more'></a><br /> <span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><div class="module homePage topLeft banner"><a href="http://www.topontiki.gr/article/23610" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" height="188" src="http://topontiki.gr/img/uploads/big/131860294721.jpg" width="200" /></a> </div><span style="font-size: small;">Ονόματα από 951 πόλεις απλωμένα σε 82 χώρες του παγκόσμιου άτλαντα περνάνε σαν πορεία μπροστά στα μάτια όποιου επισκεφθεί την ιστοσελίδα «Ενωμένοι για την παγκόσμια αλλαγή» (http://15october.net) της διεθνούς κινητοποίησης που διοργανώνεται αύριο στις 15 Οκτωβρίου και η οποία ξεπήδησε από τα κινήματα των «Αγανακτισμένων» (indignados) και το Occupy Wall Street.</span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Με διαφορετικούς τίτλους, με διαφορετικές διατυπώσεις της «παγκόσμιας αλλαγής» και σε διαφορετικές γλώσσες, τα υποκείμενα του κινήματος καλούν σε συγκεντρώσεις και σε καταλήψεις δρόμων και πλατειών. Συγκεντρώσεις διοργανώνονται από τη Νέα Υόρκη και διάφορες πόλεις του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής, μέχρι το Μπαμάκο του Μάλι και την πολυτάραχη Αίγυπτο και την Ιορδανία και από τις πλατείες της Ισπανίας και τους δρόμους της Αθήνας, μέχρι τη μακρινή Ινδία και την Τανζανία!</span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Τα καλέσματα, το καθένα με διαφορετικό χρωματισμό, συμπυκνώνονται στο σύνθημα της ιστοσελίδας γραμμένο στα αγγλικά: «Είναι ώρα για μας να ενωθούμε. Είναι η ώρα γι’ αυτούς να ακούσουν. Λαοί του κόσμου, ξεσηκωθείτε»!</span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Πιο διαφωτιστικό είναι το κείμενο της αρχικής σελίδας, στο οποίο αναφέρεται ξεκάθαρα: «Η εξουσία εργάζεται για τα κέρδη των λίγων, αγνοώντας την πλειοψηφία και το ανθρώπινο και περιβαλλοντικό κόστος που καλούμαστε να πληρώσουμε. Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση πρέπει να σταματήσει.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Ενωμένοι, με μια φωνή, θα κάνουμε τους πολιτικούς και την οικονομική ελίτ που υπηρετούν να καταλάβουν ότι εμείς, ο λαός, θα αποφασίσουμε για το μέλλον μας. Δεν είμαστε προϊόντα στα χέρια των πολιτικών και των τραπεζιτών που δεν μας εκπροσωπούν. Στις 15 Οκτωβρίου θα συναντηθούμε στους δρόμους για να ξεκινήσει η παγκόσμια αλλαγή που θέλουμε. Θα διαδηλώσουμε ειρηνικά, θα συζητήσουμε και θα οργανωθούμε μέχρι αυτή να γίνει πραγματικότητα».</span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><h3 class="post-title entry-title"></h3><div class="post-header"></div><div class="post-body entry-content"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div align="center" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="179" src="http://img21.imageshack.us/img21/9981/optimized111004103034ru.jpg" width="320" /></div></div></div></div></div></div><span style="font-size: small;">Ήδη από χθες και προχθές δυναμικές συγκεντρώσεις με ειρηνικό χαρακτήρα, αλλά και με βίαιες αποκλίσεις έχουν ξεκινήσει να τραβούν την προσοχή των διεθνών μέσων ενημέρωσης.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Στο Δουβλίνο διαδηλωτές, από τους οποίους οι αρχές ζήτησαν να είναι «ευγενικοί με τους τραπεζίτες», πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία έξω από την Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας, ενώ στη Μπολόνια της Ιταλίας φοιτητές που συμμετέχουν στο κίνημα των «Αγανακτισμένων» με σύμβολο το ομοίωμα της μάγισσας «Αγίας Χρεοκοπίας» συγκεντρώθηκαν έξω από την Τράπεζα της Ιταλίας με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν συγκρούσεις με την αστυνομία.</span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Πέρα όμως από τη συγκέντρωση στη Γουόλ Στριτ, αυτή που φαίνεται να προβληματίζει ιδιαίτερα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και την πολιτική ηγεσία είναι η συγκέντρωση στο Σίτι του Λονδίνου, όπου δύο μήνες μετά τις ταραχές με αφορμή τη δολοφονία του Μαρκ Ντάγκαν από την αστυνομία, τουλάχιστον 4.000 άνθρωποι έχουν δηλώσει ότι θα συγκεντρωθούν για να καταλάβουν το Χρηματιστήριο του Λονδίνου.</span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;"><i>Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ADBUSTERS</i><br /> &nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><a href="http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/10/15/%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%cf%8c%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%86%cf%81%ce%ac%ce%b6/th_peace-justice/" rel="attachment wp-att-41544" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-41544" height="160" src="http://sxoliastesxwrissynora.files.wordpress.com/2011/10/th_peace-justice.gif?w=159&amp;h=160" title="th_peace-justice" width="159" /></a></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">«Οι πασάδες των τραπεζών παραμένουν στους πύργους τους»</span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">Μία από τις πηγές έμπνευσης των Αγανακτισμένων της Γουόλ Στριτ που διαδηλώσουν εδώ και έναν μήνα στις ΗΠΑ, είναι το καναδικό περιοδικό Adbusters. Ιδρυτής και διευθυντής του είναι ο 69χρονος Κάλε Λασν.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">«Οι άνθρωποι χάνουν το σπίτι τους, τις δουλειές τους, 40% των νέων Αμερικανών δεν βρίσκουν δουλειά. Την ίδια στιγμή, οι πασάδες και οι απατεώνες του χρηματοπιστωτικού συστήματος παραμένουν στον 17ο όροφο του πύργου τους και συνεχίζουν να λαμβάνουν γενναιόδωρα πριμ», λέει ο Λασν, ο οποίος αυτοχαρακτηρίζεται «υποκινητής» του δικτύου αμφισβήτησης, αρνείται όμως να οικειοποιηθεί την επιτυχία των διαδηλώσεων.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><span style="font-size: small;">«Ο καθένας θα μπορούσε να απευθύνει μια έκκληση, αυτοί που σέρνουν πραγματικά αυτόν τον χορό είναι οι νέοι που διαδηλώνουν στον δρόμο», λέει. Το επόμενο στάδιο, εξηγεί, είναι να επεκταθεί η αμφισβήτηση σε όλο τον κόσμο.</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;"><b><u><span style="font-weight: normal;">Ξεκίνησαν οι μεγάλες διαδηλώσεις</span></u></b> </span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"></span><br /> <h3 class="post-title entry-title"></h3><div class="post-header"></div><div class="post-body entry-content"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div align="center" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="188" src="http://img831.imageshack.us/img831/4584/optimized30643020085357.jpg" width="320" /></div></div></div></div><span style="font-size: small;">Ήδη, ογκώδεις διαδηλώσεις έχουν ξεκινήσει στο <b><span style="font-weight: normal;">Σίδνεϊ&nbsp;</span></b>και στη <b><span style="font-weight: normal;">Μελβούρνη </span></b>της Αυστραλίας, στο <b><span style="font-weight: normal;">Οκλαντ&nbsp;</span></b>και στο&nbsp;<b><span style="font-weight: normal;">Γουέλινγκτον&nbsp;</span></b>της Νέας Ζηλανδίας, στην <b><span style="font-weight: normal;">Ταϊπέι</span></b>,&nbsp;στη <b><span style="font-weight: normal;">Μανίλα</span></b>, τη <b><span style="font-weight: normal;">Σεούλ</span></b> και στο <b><span style="font-weight: normal;">Τόκιο</span></b>. </span><br /> <span style="font-family: inherit; font-size: small;"> </span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;">Μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις αναμένεται να πραγματοποιηθεί στη <b><span style="font-weight: normal;">Ρώμη</span></b> όπου οι διοργανωτές του κινήματος «Καταλάβετε τη Ρώμη» να προβλέπουν συμμετοχή έως και 200.000 ατόμων.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Δυναμική αναμένεται η συμμετοχή σε αυτήν μαθητών και φοιτητών, που διαδήλωσαν και την περασμένη εβδομάδα σε 90 πόλεις της Ιταλίας για τις περικοπές στην Παιδεία.</span> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η συγκέντρωση αναμένεται να ξεκινήσει στις 15:00 ώρα Ελλάδος στη Ρώμη.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> <a href="http://s.enet.gr/resources/2011-10/dro-thumb-large.jpg" rel="shadowbox" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title=""> <img alt="" height="201" src="http://s.enet.gr/resources/2011-10/dro-thumb-medium.jpg" width="320" /> </a><span class="multimediaMIDDLE imageItemMEDIUM"> </span></span> <span style="font-size: small;">Διαδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί επίσης σε 8 πόλεις στη <b><span style="font-weight: normal;">Γαλλία</span></b>.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Στο <b><span style="font-weight: normal;">Παρίσι</span></b>, οι διαδηλωτές θα ξεκινήσουν από τους σιδηροδρομικούς σταθμούς της πόλης για σχηματίσουν πορεία που θα περάσει από το γαλλικό χρηματιστήριο και το δημαρχείο.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Οι Βρετανοί διαδηλωτές έχουν δώσει το δικό τους ραντεβού στον καθεδρικό του Αγίου Παύλου στο <b><span style="font-weight: normal;">Λονδίνο</span></b> και μετά &nbsp;θα πραγματοποιήσουν πορεία στο Σίτι με σύνθημα «Καταλάβετε το LSX», το Χρηματιστήριο του Λονδίνου.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Μεγάλη αναμένεται να είναι και η διαδήλωση στη&nbsp;<b><span style="font-weight: normal;">Μαδρίτη</span></b>, την πόλη απ' όπου ξεκίνησε το κίνημα των Αγανακτισμένων, τον περασμένο Μάιο.</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;">Συγκέντρωση και συναυλία έχει προγραμματιστεί το Σάββατο το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος στην&nbsp;<b><span style="font-weight: normal;">Αθήνα</span></b>.&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: normal;"><br /> <span style="font-size: small;"><i>Πηγή: "βαθύ κόκκινο", nooz.gr, http://topontiki.gr/ και </i><i><span lang="EN-US">enet</span></i><i>.</i><i><span lang="EN-US">gr</span></i></span></div><span style="font-family: inherit; font-size: small;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="color: blue;"></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-4917106710053686030?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/PQKQvEttYyI" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/15_15.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-58106017511141610112011-10-15T15:38:00.001+03:002011-10-15T15:40:03.187+03:002011-10-15T15:40:03.187+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>Μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών * χάος στις πτήσεις</i></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span> <br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span class="post-meta-item">της Λιάνας Σπυροπούλου</span></span> </div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div id="post-description" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Τα συσσωρευμένα λειτουργικά προβλήματα στα συστήματα εναέριας κυκλοφορίας και αεροναυτιλίας ευθύνονται, σύμφωνα με τους ελεγκτές, για το μπλακ άουτ που σημειώθηκε χθες σε όλο το ελληνικό FIR. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας, η Πολιτεία είχε επανειλημμένως ενημερωθεί εγγράφως γι' αυτά τα προβλήματα και από τους ίδιους αλλά και από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.&nbsp;</span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="font-family: inherit;"><a href="http://s.enet.gr/resources/2011-10/39--4-thumb-large.jpg" rel="shadowbox" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Από το ενημερωτικό δελτίο της ΕΕΕΚΕ που κοινοποιήθηκε στην Πολιτεία στις αρχές Σεπτεμβρίου και δημοσιοποιήθηκε στις 14 του ίδιου μήνα"> <img alt="Από το ενημερωτικό δελτίο της ΕΕΕΚΕ που κοινοποιήθηκε στην Πολιτεία στις αρχές Σεπτεμβρίου και δημοσιοποιήθηκε στις 14 του ίδιου μήνα" height="168" src="http://s.enet.gr/resources/2011-10/39--4-thumb-medium.jpg" width="320" /> </a><span style="font-size: small;"><span class="multimediamiddle"><a href="http://s.enet.gr/resources/2011-10/39--4-thumb-large.jpg" title="Από το ενημερωτικό δελτίο της ΕΕΕΚΕ που κοινοποιήθηκε στην Πολιτεία στις αρχές Σεπτεμβρίου και δημοσιοποιήθηκε στις 14 του ίδιου μήνα"><span style="color: blue; text-decoration: none;"></span></a></span> <span class="multimediaMIDDLE imageItemMEDIUM"> </span><i><span class="caption">Από το ενημερωτικό δελτίο της ΕΕΕΚΕ που κοινοποιήθηκε στην Πολιτεία στις αρχές Σεπτεμβρίου και δημοσιοποιήθηκε στις 14 του ίδιου μήνα</span></i></span><i> <span style="font-size: small;"><span class="multimediamiddle">&nbsp;</span></span></i></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span class="multimediamiddle">&nbsp; </span>Οι συνεχείς εκκλήσεις για αναβάθμιση των συστημάτων έπεφταν -σύμφωνα πάντα με τους ελεγκτές- στο κενό, όπως και η πλειονότητα των επισημάνσεών τους για την ασφάλεια των πτήσεων.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Στο συγκεκριμένο σημείο υπάρχει μια πολύ σημαντική «λεπτομέρεια». Η όποια αναβάθμιση ή αγορά νέου εξοπλισμού δεν θα βάραινε τον κρατικό προϋπολογισμό και τους Έλληνες πολίτες, αλλά την αρμόδια ευρωπαϊκή υπηρεσία, το Eurocontrol. </span></div><a name='more'></a><br /> <div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η διαδικασία που ακολουθείται είναι να εγκρίνει το κράτος τα κονδύλια για την προμήθεια του εξοπλισμού, να καταβάλει τα κεφάλαια, να επιδώσει τα τιμολόγια στο Eurocontrol και να τα πάρει πίσω.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Τα έξοδα αυτά καλύπτονται από τα τέλη υπερπτήσης που πληρώνουν οι αεροπορικές εταιρείες. </span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">«Η βιωσιμότητα και ευρωστία του φορέα παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας αρχίζει να αμφισβητείται όταν περιορίζονται οι δυνατότητές του να προχωρεί σε επενδύσεις και εκσυγχρονισμό των συστημάτων που συμβάλλουν στην ασφάλεια των πτήσεων», είχαν αναφέρει σε έγγραφό τους οι ελεγκτές πριν από ενάμιση μήνα. </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Όλα ξεκίνησαν τα ξημερώματα της Πέμπτης στη 1.08, όταν στο Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών (ΚΕΠΑΘ) καθώς και στην Προσέγγιση Αθηνών σημειώθηκε διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος με συνεπακόλουθη πτώση του συστήματος ραντάρ. </span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Η εφεδρική τροφοδοσία ρεύματος δεν λειτούργησε και επί οκτώ λεπτά βυθίστηκε ο χώρος στο απόλυτο σκοτάδι. Εκείνη την ώρα χάθηκαν από τις οθόνες των ραντάρ οι στόχοι όλων των αεροσκαφών. Το ίδιο συνέβη και στα ραντάρ της προσέγγισης και του πύργου του αεροδρομίου Ε. Βενιζέλος.</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε αμέσως από τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, εφαρμόζοντας διαδικασιακό έλεγχο και τα αεροσκάφη κατευθύνθηκαν με ασφάλεια στον προορισμό τους. Ταυτόχρονα, επιβλήθηκαν σοβαροί περιορισμοί στην εναέρια κυκλοφορία και εφαρμόστηκε «διαχωρισμός». Αυτό σημαίνει ότι όσα αεροσκάφη ήταν ήδη εντός του FIR «πέρασαν» στον έλεγχο περιφερειακών αεροδρομίων, ενώ όσοι πλησίαζαν να εισέλθουν τους δόθηκαν οδηγίες να περάσουν από άλλη χώρα. Ουσιαστικά τους «απαγορεύτηκε» η είσοδος στο ελληνικό FIR, κάτι που συνιστά πρωτοφανές περιστατικό σε καιρό ειρήνης. </span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ο έλεγχος του ραντάρ επανήλθε σταδιακά σε λειτουργία από τις 5 η ώρα το πρωί, αλλά επειδή η βλάβη στις δύο κεντρικές μονάδες UPS δεν είχε αποκατασταθεί, όλη την ημέρα ο εθνικός εναέριος χώρος λειτουργούσε σε συνθήκες ασφαλείας (safety mode). Έτσι, από τις 35-40 πτήσεις που αντιστοιχούν σε κάθε τομέα (περιοχή) ανά ώρα εξυπηρετούνταν μέχρι 15. Επί του πρακτέου, μέχρι αργά χθες το απόγευμα είχαν ακυρωθεί 15 δρομολόγια και 120 πτήσεις καθυστέρησαν έως και 4,5 ώρες. </span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">«Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει με αίσθημα ευθύνης και χωρίς ίχνος κινδυνολογίας την Πολιτεία για τα συσσωρευμένα λειτουργικά προβλήματα της εναέριας κυκλοφορίας και αεροναυτιλίας, χωρίς έως τώρα να έχουν βρει την ανάλογη ανταπόκριση, επισημαίνοντας ότι δεν αρκεί η δική τους θέληση και επαγγελματική επάρκεια που είναι δεδομένα για να διατηρηθεί το επίπεδο ασφάλειας που απαιτείται», αναφέρεται στην ανακοίνωση των ελεγκτών. «Τα αισθήματα της εγκατάλειψης που ένιωσαν οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας μέσα στο σκοτάδι και απέναντι στις μαυρισμένες οθόνες των ραντάρ, του άγχους και της αγωνίας που βίωσαν, πρέπει κάποιους επιτέλους να ευαισθητοποιήσουν». </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ο αρμόδιος υπουργός Μεταφορών Γ. Ραγκούσης χαρακτήρισε «σοβαρότατο» το περιστατικό και διέταξε τη διεξαγωγή επείγουσας ένορκης διοικητικής εξέτασης, ενώ ενημέρωσε και την προϊσταμένη της εισαγγελίας Πρωτοδικών Ελένη Ράϊκου.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Το συμβάν διερευνάται ήδη και από την Εθνική Εποπτική Αρχή Αεροναυτιλίας, όπως προβλέπεται από τους σχετικούς διεθνείς κανονισμούς. </span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>πηγή: enet.gr </i></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-5810601751114161011?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/OhdU3he5Vkc" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/4.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-81315222487178411172011-10-15T03:42:00.003+03:002011-10-15T12:03:48.472+03:002011-10-15T12:03:48.472+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: inherit;"></div><div style="clear: left; float: left; font-family: inherit; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-size: small;"><img alt="" height="200" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/203555_113736602047697_7463763_n.jpg" width="118" /></span></div><div id="post-description" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>Λιγότερες από 24 ώρες έμειναν για το ραντεβού των Αγανακτισμένων του πλανήτη Γη, που έκαναν το ίντερνετ να βουίζει εδώ και καιρό για μια ταυτόχρονη διαδήλωση στις 15 Οκτωβρίου σε πόλεις του κόσμου, από την Νέα Ζηλανδία, ως την Αλάσκα και από την Γουόλ Στριτ στο Σίτι του Λονδίνου. </i></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span class="multimediamiddle"><span style="color: blue; text-decoration: none;"></span></span></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span class="multimediamiddle"><span style="color: blue; text-decoration: none;"></span></span></span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> &nbsp;<span class="multimediaMIDDLE imageItemMEDIUM"></span>Ο χάρτης με τις κόκκινες βούλες όπου θα γίνει συγκέντρωση -στο&nbsp; διαδικτυακό τόπο με τον ονομασία «Ενωμένοι για την παγκόσμια αλλαγή»- έχει κυριολεκτικά κοκκινίσει, παρουσιάζοντας ένα χάρτη με περισσότερες από 400 κινητοποιήσεις σε τουλάχιστον 45 χώρες σε όλες τις κατοικημένες ηπείρους. </span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Από την Τανζανία ως τη Χαβάη, οι «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» (Occupy Wall Street), συναντούν τους Ισπανούς «Indignados» και&nbsp; δυο κόκκινες τελίτσες παραπάνω οι Βρετανοί “Occupy London Stock Exchange» προσπαθούν να εξηγήσουν ότι δεν θέλουν να μπουν μέσα στο ίδιο το Χρηματιστήριο του Λονδίνου. </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><a href="http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/10/04/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b1%cf%80%e2%80%99-%cf%84%ce%bf-occupywallstreet-%e2%80%93-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%cf%80%e2%80%99-%cf%84%ce%bf%cf%85/tumblr_lsi84t2s4h1r0rksd/" rel="attachment wp-att-40928" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" class="alignnone size-full wp-image-40928" height="149" src="http://sxoliastesxwrissynora.files.wordpress.com/2011/10/tumblr_lsi84t2s4h1r0rksd.jpg?w=500&amp;h=374" title="" width="200" /></a></span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;">Αλλά όλοι συμφωνούν στο εξής -όπως το έθεσαν εν συντομία οι «October 15» στο Twitter- </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"> «Διατηρήστε την ειρήνη, φέρτε μαζί σας το μυαλό σας ανοιχτό, ένα σλίπινγκ μπαγκ, φαγητό και ζεστά ρούχα και θα τα καταφέρουμε»! </span></div><a name='more'></a><br /> <div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><a href="http://s.enet.gr/resources/2011-10/traped-thumb-large.jpg" rel="shadowbox" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title=""><img alt="" height="136" src="http://s.enet.gr/resources/2011-10/traped-thumb-medium.jpg" width="200" /></a>Στόχος τους είναι να ακουστεί ότι&nbsp; «δεν είμαστε αγαθά στα χέρια των πολιτικών και των τραπεζιτών, οι οποίοι δεν μας αντιπροσωπεύουν...&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Θα διαμαρτυρηθούμε ειρηνικά, θα μιλάμε και θα οργανωθούμε μέχρι να μας ακούσουν» όπως αναφέρει και η ιστοσελίδα “United for Global Change”.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><br /> </div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>πηγή: http://www.enet.gr/</i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-8131522248717841117?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/4tHnmEygH-U" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_6180.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-80953662063288074092011-10-15T03:22:00.006+03:002011-10-15T03:39:44.632+03:002011-10-15T03:39:44.632+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">του Παναγιώτη Σωτήρη</span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit; line-height: 150%; text-align: justify;"><a href="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CE%AF%CF%87%CE%BF%CF%82_020711.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-121384" height="156" src="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CE%AF%CF%87%CE%BF%CF%82_020711-e1318627891546.jpg" title="Σύνθημα_γιαχούντα_τοίχος_020711" width="200" /></a><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;"><i>Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι σήμερα η «Ενωμένη Ευρώπη» εξελίσσεται σε ό,τι πιο αντιδραστικό, αντιλαϊκό και αντιδημοκρατικό έχει υπάρξει στη Γηραιά Ήπειρο από την εποχή του ναζισμού και μετά.</i>&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το οικοδόμημα της ΟΝΕ και του ευρώ βρίσκεται σε ανοιχτή κρίση, αποτέλεσμα και των αντιφάσεων που ούτως ή άλλως διαπερνούσαν εξ αρχής ένα σχέδιο που στηρίχτηκε στην επιβολή ενιαίου νομίσματος σε μια οικονομική ένωση που χαρακτηρίζεται από μεγάλες διαφορές στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα.&nbsp;</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Η απάντηση είναι μια ολόπλευρη μετάλλαξη σε ακόμη πιο αυταρχική και νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας επισημοποιείται και γίνεται τυπική θεσμική λειτουργία αυτό που ήδη δοκιμάζεται στην Ελλάδα «πειραματικά»: η κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, η ενεργοποίηση μηχανισμών για την υποχρεωτική συμμόρφωση στις πιο κοινωνικά βάρβαρες πολιτικές, η δυνατότητα αλλεπάλληλων κυμάτων «εσωτερικών υποτιμήσεων» και «ελεγχόμενων χρεοκοπιών» στους σχηματισμούς που κρίνονται ως μη επαρκώς ανταγωνιστικοί.&nbsp;</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Δεν είναι απλώς μια νεοφιλελεύθερη ή μονεταριστική εμμονή, αλλά και προσπάθεια για να αποτυπωθούν με ακόμη πιο έντονο τρόπο ιεραρχίες ιμπεριαλιστικής οικονομικής και πολιτικής ισχύος εντός του «ευρωπαϊκού οικοδομήματος».</span></span></div><a name='more'></a><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Δεν θα πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας ότι όλη αυτή η μετάλλαξη συνοδεύεται από πλήθος νεοαποικιοκρατικών αναφορών και αποστροφών σε σχέση με την Ελλάδα ή άλλους περιφερειακούς σχηματισμούς. Όπως ακριβώς στο αποκορύφωμα της αποικιοκρατίας, στο πέρασμα από το 19^ο στον 20^ο αιώνα, οι αστοί και ρεφορμιστές απολογητές της αποικιοκρατίας παρουσίαζαν την αποικιακή καθυπόταξη, λεηλασία και εκμετάλλευση ως τη μόνη λύση για την αντιμετώπιση των οξυμμένων εσωτερικών κοινωνικών αντιθέσεων, έτσι και τώρα ολοένα και περισσότερο η αντιμετώπιση των περιφερειακών σχηματισμών ως χωρών μειωμένης κυριαρχίας και η βίαιη εξαγωγή των πιο επιθετικών «θεραπειών σοκ», παρουσιάζεται ως η μόνη λύση για να διατηρηθεί το κυρίαρχο σήμερα καθεστώς συσσώρευσης στην Ευρώπη.&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Και όπως ακριβώς η τότε αποικιοκρατία λειτουργούσε και με μια βαθιά ρατσιστική ιδεολογία για τους λαούς του Τρίτου Κόσμου που είναι κατώτεροι και έτσι θα «εκπολιτιστούν» μέσα από την αποικιακή επέκταση, έτσι και τώρα η φιλολογία περί τεμπέληδων Ελλήνων, Πορτογάλων κ.λπ. χρησιμοποιείται για τη νομιμοποίηση της επιβολής συνθήκης μειωμένης κυριαρχίας στο όνομα του αναγκαίου «εκσυγχρονισμού».</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους, ακριβώς επειδή σήμερα η ΕΕ είναι ο πιο κομβικός μηχανισμός στην ενεργοποίηση της τρομαχτικής επίθεσης που δέχονται τα λαϊκά στρώματα, ακριβώς επειδή η κύρια αιχμή του πολιτικού και ιδεολογικού εκβιασμού που εξαπολύει το κυβερνητικό κέντρο είναι η ανάγκη να υποστούμε συνθήκη κοινωνικής ταπείνωσης για να παραμείνουμε εντός της ΟΝΕ και του ευρώ, είναι που πρέπει η Αριστερά να «σηκώσει το γάντι» και με σαφήνεια να απαντήσει ότι σήμερα η άμεση έξοδος από την Ευρωζώνη και συνολικότερα η διαδικασία ρήξης και αποδέσμευσης από την ΕΕ είναι ο μόνος δρόμος για να αποφύγει ο ελληνικός λαός συνθήκη πρωτοφανούς κοινωνικής καταστροφής.</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Και όμως υπάρχουν φωνές μέσα στην Αριστερά που αρνούνται να δουν αυτή την πραγματικότητα κατάματα, που εδώ και χρόνια υποτιμούν το βαθιά αντιδραστικό και δομικά νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα της ΟΝΕ και του ευρώ, που παραβλέπουν ότι όχι μόνο τώρα που έχει ξεσπάσει η κρίση, αλλά και εξαρχής, η ΟΝΕ ήταν ένας μηχανισμός που διαρκώς πίεζε για τη συμπίεση του κόστους εργασίας και την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, όταν εκ των πραγμάτων σήμαινε ότι οι λιγότερο ανταγωνιστικοί σχηματισμοί έκαναν καθημερινά πραγματική νομισματική ανατίμηση και οι περισσότερο ανταγωνιστικοί πραγματική διολίσθηση. Είναι απόψεις που υποτιμούν ότι εδώ και δύο σχεδόν δεκαετίες η ΕΕ είναι υπεύθυνη για την υποχρεωτική ιδιωτικοποίηση και «απελευθέρωση» βασικών υποδομών και κλάδων, για την προσαρμογή της εκπαίδευσης στις απαιτήσεις της Μπολόνια, για την αποδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής.&nbsp;</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Λένε αυτές οι απόψεις ότι θα μπορούσε να υπάρχει μια διαφορετική Ευρώπη, που θα έκανε πανευρωπαϊκή αναδιανομή πλούτου, θα εξέδιδε ευρωομόλογο και θα αναλάμβανε το περιφερειακό χρέος, θα διατηρούσε το ευρώ παράλληλα με μια αναπτυξιακή δυναμική που θα αναιρούσε τις περιφερειακές ανισότητες και άρα θα σταθεροποιούσε την Ευρωζώνη. Βεβαίως πέραν του να κάνουν αυτή την υπόθεση επί χάρτου, δεν μπορούν να προτείνουν τίποτε απολύτως σε σχέση με το πώς θα φτάναμε εκεί, πώς θα ελάμβανε χώρα αυτή η πανευρωπαϊκή ανατροπή, με ποιο τρόπο θα ήταν αποτελεσματικότερο να επιβάλλουμε τομές στη θεσμικά απρόσβλητη από τη λαϊκή διαμαρτυρία κεντρική γραφειοκρατία της ΕΕ, παρά στο επίπεδο των εθνικών σχηματισμών, πώς δια μαγείας θα ξεπερνιούνταν όλες οι υπαρκτές ανισότητες στους ρυθμούς ανάπτυξης των εργατικών και λαϊκών κινημάτων σε όλη την Ευρώπη</span><span style="line-height: 115%;">.</span></span><br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Λένε επίσης ότι τυχόν άμεση έξοδος από το Ευρώ θα ήταν καταστροφή, θα κατέρρεαν οι καταθέσεις, θα διπλασιαζόταν το χρέος και θα μειώνονταν οι πραγματικοί μισθοί. Προφανώς και θεωρούν προτιμότερη συνθήκη να έχει εκτιναχθεί η ανεργία στο 20% σχεδόν, να έχουμε ήδη τεράστια πραγματική μείωση μισθών (-11,4% σε όλη την οικονομία, πάνω από -20% στο δημόσιο) να καταρρέουν οι καταθέσεις επειδή όλοι καταφεύγουν στην ανάληψη των οικονομιών τους και να εκποιείται ο εθνικός πλούτος.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Επιπλέον, όσοι κινδυνολογούν έτσι συνειδητά αποσιωπούν ότι όσες/οι προτείνουμε την άμεση έξοδο από την ΕΕ και την εκκίνηση της διαδικασίας αποδέσμευσης από την ΕΕ ταυτόχρονα προτείνουμε ένα σύνολο ριζικών τομών και ανατροπών, όπως είναι η παύση πληρωμών και η διαγραφή του χρέους, η εθνικοποίηση των τραπεζών, η άμεση επιβολή φραγμών στην κίνηση κεφαλαίων και η γενναία αναδιανομή εισοδήματος.</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Υποστηρίζεται, ακόμη, ότι η λογική της εξόδου μιας χώρας από το ευρώ είναι «οικονομικός εθνικισμός» και «προστατευτισμός» και ότι δεν μπορεί να ζητάμε να μπούμε σε ανταγωνιστική σχέση με π.χ. τους Πορτογάλους εργάτες.&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Μόνο που δεν απαντούν καθόλου στο πόσο «φιλολαϊκή» είναι μια πολιτική που σημαίνει ότι καθημερινά εισάγουμε πιέσεις για ακόμη μεγαλύτερη «εσωτερική υποτίμηση», που μας δεσμεύει σε ένα ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο που οδηγεί σε διάλυση των δημόσιων λειτουργιών, που μας στερεί τη δυνατότητα να έχουμε νομισματική επέκταση για την ενίσχυση των δημοσίων δαπανών.&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Και βέβαια δεν μπορούμε παρά να υπογραμμίσουμε ότι η καλύτερη αλληλεγγύη που μπορούμε να προσφέρουμε στους Πορτογάλους ή Ισπανούς εργάτες είναι ακριβώς να συμβάλουμε μια ώρα αρχύτερα στην αποδιάρθρωση και διάλυση του αντιδραστικού οικοδομήματος της ΕΕ.</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Το παράδοξο, όμως, είναι ότι έχουν υπάρξει και φωνές μέσα στην Αριστερά που ενώ αποδέχονται διακηρυκτικά την ανάγκη ρήξης με την ΕΕ, εντούτοις θεωρούν ότι όχι μόνο δεν είναι άμεσος στόχος πάλης η έξοδος από το ευρώ, αλλά αντίθετα μπορεί να έχει και καταστροφικά αποτελέσματα.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Σύμφωνα με αυτή την άποψη προϋπόθεση της εξόδου από την ΕΕ και άρα και το ευρώ, είναι η πλήρης αλλαγή του ταξικού συσχετισμού δύναμης, η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας από μια λαϊκή συμμαχία και ουσιαστικά η εκκίνηση διαδικασιών σοσιαλιστικού μετασχηματισμού.&nbsp;</span></span><br /> <br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια βαθιά εγκεφαλική σύλληψη της επαναστατικής στρατηγικής, που διαρρηγνύει κάθε διαλεκτική σχέση με την τακτική και ουσιαστικά με τρόπο βαθιά ηττοπαθή παραπέμπει τα πάντα σε ένα μελλοντικό χρονικό σημείο, προσπερνώντας υπαρκτές δυνατότητες ρήξης που η συμπύκνωση των αντιφάσεων μέσα στη συγκυρία προσφέρει και χαρίζοντας στις αστικές δυνάμεις το κρίσιμο περιθώριο για να αποκαταστήσουν πλήρως και σε νέες βάσεις την κυριαρχία τους. </span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Απέναντι σε όλα αυτά χρειάζεται να υπάρξει μέσα στην Αριστερά μια διαφορετική κατεύθυνση και λογική. </span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Το πρώτο είναι ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι η πολιτική είναι συγκεκριμένη. Μπορεί να θέλουμε να ανατρέψουμε γενικά τον καπιταλισμό, αλλά η αντιπαράθεση με την αστική εξουσία πάντοτε επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες αντιθέσεις που η ίδια η συγκυρία τις αναδεικνύει. Σήμερα κανένα νόημα δεν έχει ένας γενικόλογος αντικαπιταλισμός εάν δεν στέκεται πάνω στους κρίσιμους κόμβους που ορίζουν και τον κοινωνικό ανταγωνισμό και την πολιτική αντιπαράθεση: το χρέος και τη σχέση με την ΕΕ. </span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Το δεύτερο είναι ότι η Αριστερά δεν έχει την πολυτέλεια να υποτιμά το ταξικό διακύβευμα γύρω από την εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία. Σήμερα που οι αστικές δυνάμεις στον τόπο μας αποδέχονται πλήρως μια συνθήκη ριζικά μειωμένης εθνικής κυριαρχίας για να σαρώσουν τις λαϊκές κατακτήσεις και να ενισχύσουν την ταξική τους θέση, γίνεται σαφές ότι μια κατεύθυνση πραγματικής εθνικής ανεξαρτησίας είναι η αναγκαία προϋπόθεση για οποιαδήποτε φιλολαϊκή εξέλιξη, αποτελεί όρο για να μπορέσει μια αντικαπιταλιστική λαϊκή συμμαχία να επιβάλλει κρίσιμες ανατροπές. </span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Το τρίτο είναι ότι η Αριστερά δεν έχει την πολυτέλεια απλώς να αρθρώνει γενικά ανάγκες και διαμαρτυρίες. Είναι ανάγκη να αναμετρηθεί με το ερώτημα της εξουσίας και της ηγεμονίας μέσα στην ελληνική κοινωνία και άρα να έχει μια συνολική τοποθέτηση για το προς τα πού πρέπει να πάνε τα πράγματα.&nbsp;</span></span><br /> <br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Και εδώ θα πρέπει και εμείς να έχουμε μια καθαρή τοποθέτηση. Δεν είναι τεχνικές οι προτάσεις για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, δεν διατυπώνονται με δεδομένο ότι όλες οι άλλες μεταβλητές θα παραμείνουν σταθερές. Αντίθετα, ενέχουν το στοιχείο της ανατροπής, της ρήξης και του μετασχηματισμού, εντάσσονται σε μια συνολικότερο ανάγκη η Αριστερά να αναμετρηθεί με την ιστορική οπισθοδρόμηση που μας σπρώχνουν οι αστικές δυνάμεις και να πρωταγωνιστήσει σε μια συλλογική προσπάθεια για μια πραγματική παραγωγική, κοινωνική και πολιτιστική αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας.&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Και εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: με όρους ποσοτικούς αυτή η διαδικασία το πιο πιθανό είναι να μην έχει το στοιχείο της οικονομικής μεγέθυνσης. Αντίθετα, ποσοτικά θα τείνει περισσότερο προς την «αποανάπτυξη».&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Αλλά από τη σκοπιά της πραγματικής κοινωνικής ευημερίας θα είναι τομή. Προφανώς και τα εισαγόμενα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων και των καυσίμων θα είναι ακριβότερα, η δυνατότητα φτηνών καταναλωτικών δανείων θα περιοριστεί ριζικά και το πιο πιθανό είναι σε πραγματικούς όρους οι μισθοί να μην εκτιναχθούν.&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Όμως, το πρότυπο κοινωνίας που οραματιζόμαστε δεν είναι η κατοχή οθόνης plasma και δύο αυτοκινήτων μεσαίου κυβισμού ανά οικογένεια. Το πρότυπό μας οφείλει να είναι μια ευημερία που να μετριέται με την ποιότητα της δημόσιας και πλήρως δωρεάν παιδείας, την πλήρη πρόσβαση σε δωρεάν παροχές υγείας, τη μείωση του χρόνου εργασίας την ανάπτυξη εκτεταμένου συστήματος δημόσιων συγκοινωνιών, την πολιτιστική αναγέννηση, την διατροφική επάρκεια και αυτάρκεια, την προστασία του περιβάλλοντος, τον κοινωνικό σχεδιασμό και την πραγματική αξιοποίηση των συλλογικών παραγωγικών δυνάμεων, την προσπάθεια για ένταξη σε διεθνείς συναλλαγές με κριτήριο την αμοιβαιότητα, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και όχι τον εξαναγκασμό του κέρδους.</span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Όμως, όλα αυτά έχουν και πολιτικές απαιτήσεις. Έχει γίνει πια σαφές ότι η συγκυρία της οικονομικής κρίσης αλλά και των σκιρτημάτων του λαϊκού ξεσηκωμού, αλλά και η αντικειμενική επικέντρωση σε κρίσιμους κόμβους όπως είναι το χρέος και η σχέση με την «Ευρωπαϊκή Ενοποίηση» χαράσσουν αντικειμενικά και νέες διαχωριστικές γραμμές αλλά – και αυτό είναι το πιο σημαντικό… - και νέες δυνατότητες συνάντησης και σύνθεση μέσα στο χώρο της Αριστεράς.&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-size: small;"><span style="line-height: 115%;">Οι δυνάμεις που αναγνωρίζουν ότι γύρω από αυτά τα επίδικα θα κριθεί η έκβαση των ταξικών αγώνων της περιόδου, που γυρνούν την πλάτη και στον αριστερό κυβερνητισμό και στον αριστερό αναχωρητισμό, που πιστεύουν ότι μπορεί σήμερα ο παλλαϊκός ξεσηκωμός να ανοίξει πρωτόγνωρους δρόμους κοινωνικού μετασχηματισμού, οφείλουν να βρουν όσο το δυνατό πιο γρήγορα δρόμους συνεννόησης, κοινής δράσης και συνδιαμόρφωσης εκείνης της Αριστεράς που θα αποτελέσει πραγματικά την πολιτική ραχοκοκαλιά της λαϊκής πάλης και το πολιτικό αντίπαλο δέος στις δυνάμεις της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. </span></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div class="MsoNormal" style="font-family: inherit;"><br /> <span style="font-size: small;"><i><span style="line-height: 115%;">(το κείμενο στηρίζεται στην ομιλία στην ημερίδα της Πρωτοβουλίας κατά του ευρώ και της ΕΕ το Σάββατο 8/10/2011)</span></i><i><span style="line-height: 115%;">&nbsp;</span></i></span><br /> <br /> <span style="font-size: small;"><i><span style="line-height: 115%;">πηγή: http://aristerovima.gr/</span></i></span></div><span style="font-size: small;"><span style="font-family: inherit;"> </span></span><br /> <div style="font-family: inherit;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-8095366206328807409?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/owEa7IuQMVA" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_5387.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-84515482583433712052011-10-15T03:02:00.005+03:002011-10-15T03:18:49.783+03:002011-10-15T03:18:49.783+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="media" style="clear: left; float: left; font-family: inherit; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" height="120" src="http://www.dn.se/images/2011/08/08/Grekland1.jpg" width="200" /></div><br /> <span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;"><br /> </span></b></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">του Σταύρου Χριστακόπουλου</span></b></span><br /> <br /> <span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Ένα ακόμη</span></b> ταξίδι του Γιώργου Παπανδρέου στας Ευρώπας δίχως νόημα.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Στην προσπάθειά του να δείξει ότι συμμετέχει έστω και ελάχιστα στη διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας πήρε τις ευρωπαϊκές ρούγες.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Μη έχοντας κάτι να διεκδικήσει, είπε τουλάχιστον κάτι να προσφέρει σε ένδειξη καλής θελήσεως στους τοκογλύφους: τους Έλληνες!</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">«Χρειάζονται ριζοσπαστικές αλλαγές και ο ελληνικός λαός θέλει αυτές τις αλλαγές όσο επώδυνες κι αν είναι».<b><span style="font-weight: normal;"> Με αυτά</span></b> τα λόγια απευθύνθηκε στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χέρμαν Βαν Ρομπάι επιχειρώντας να πείσει πως έχει τη συναίνεση του ελληνικού λαού στην ιλιγγιώδη πορεία της χώρας προς την πτώχευση.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">Ευρισκόμενος σε απόλυτο κενό πολιτικής, ο πρωθυπουργός συμπεριφέρεται πλέον σαν να έχει πλήρως αποστασιοποιηθεί από την πραγματικότητα. </span><br /> <a name='more'></a><span style="font-size: small;">Είναι άλλωστε εκπληκτική η στιγμή που επιλέγει να κάνει αυτή την απίστευτη δήλωση:</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> ο υπουργός του επί των Οικονομικών μέρα παρά μέρα πυροβολεί την ελληνικής κοινωνία με «μέτρα» και κάνει την κυβέρνηση να προσομοιάζει όλο και περισσότερο με εταιρεία οικονομικών δολοφόνων.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> ο συνεπής μισθωτός φορολογούμενος ετοιμάζεται να ζήσει έναν ακόμη εφιάλτη δραματικής περικοπής μισθών μέσω της καταιγίδας των νέων φορολογικών μέτρων Βενιζέλου, της παρακράτησης των «έκτακτων» χαρατσιών από τον μισθό του.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> η διαφθορά παραμένει προκλητικά ατιμώρητη – και συχνά επιβραβεύεται.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> η «μεταρρύθμιση» στο αποσυντιθέμενο Δημόσιο παραπέμπει στις «ηρωικές» μέρες των αλήστου μνήμης «πρασινοφρουρών», την εποχή που η πρόσβαση σε δημόσια θέση απαιτούσε ως διαβατήριο το πιστοποιητικό πασοκικών φρονημάτων.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> η κοινωνία, σχεδόν στο σύνολό της καθυβριζόμενη ως διεφθαρμένη από αυτόν ακριβώς τον πρωθυπουργό και τους υφισταμένους του, βρίσκεται μεταξύ σοκ, εξαθλίωσης και οργής.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> οι άστεγοι πληθύνονται και η πείνα εμφανίζεται πλάι στην απελπισία στο κέντρο της Αθήνας παραπέμποντας ευθέως πια στην περίοδο της (πρώτης) γερμανικής κατοχής.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> ακόμη και οι πέτρες έχουν ξεσηκωθεί εναντίον της κυβερνητικής και της «τροϊκανής» βαρβαρότητας.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> ένα μπαράζ καταλήψεων υπουργείων και δημοσίων υπηρεσιών και ένα τεράστιο απεργιακό κύμα σαρώνουν κάθε τομέα οικονομικής δραστηριότητας εξ αιτίας της ύφεσης και της φοροληστείας.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Όταν</span></b> το κόμμα του βρίσκεται στα πρόθυρα της εξέγερσης απειλούμενο από την προοπτική της εκλογικής συντριβής και της διάλυσης.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Αυτήν ακριβώς</span></b> την ώρα, που η απόγνωση και ο θυμός για την εγκληματική αδικία συσσωρεύονται και η χώρα βρίσκεται στο τελευταίο βήμα πριν από τον γκρεμό, ο Γιώργος Παπανδρέου θεωρεί ότι «ο ελληνικός λαός θέλει αυτές τις αλλαγές όσο επώδυνες κι αν είναι».</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i><b><span style="font-weight: normal;">Τι «ξέρει»...</span></b></i></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Η εξ αρχής</span></b> προδιαγεγραμμένη πορεία προς την κοινωνική καταστροφή συνεχίζεται επιταχυνόμενη. Όμως ο πρωθυπουργός, παρότι ακόμη μια φορά άλλοι αποφασίζουν τη μοίρα αυτού του τόπου, δείχνει να μην τον αφορά τίποτε απ’ όλα αυτά. Δείχνει ήρεμος και αποφασισμένος να ολοκληρώσει το «έργο» του.&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>Ίσως κάτι ξέρει.</i></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">● Ίσως ξέρει</span></b>, για παράδειγμα, ότι η πρόκληση Βενιζέλου προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ («Αν πιστεύετε πως η κυβέρνηση είναι ανίκανη και δεν έχει ηθικό υπόβαθρο, ρίξτε την») θα μείνει ακόμη μια φορά αναπάντητη. Όπως και όλες τις προηγούμενες φορές.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">● Ίσως ξέρει</span></b> ότι, εδώ που έφτασε, με τον τρόπο που έφτασε, δεν θα του επιτραπεί να αλλάξει ούτε μια πινελιά από τις προειλημμένες αποφάσεις της μοναδικής κυρίαρχου της Ευρώπης: της Γερμανίας, η οποία οικοδομεί με ψυχρή συνέπεια και προσήλωση το Τέταρτο Ράιχ εξαθλιώνοντας σήμερα αυτούς που απομυζούσε μέχρι χθες, χτίζοντας εις βάρος τους την παντοδυναμία της.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">● Ίσως ξέρει</span></b> ότι – ύστερα από την πτώχευση, όπως και αν την ονομάσουν οι «αγορές» και τα πολιτικά και άλλα λαμόγια τους – δεν μπορεί να κάνει τίποτε πια για να αλλάξει την πολιτική του μοίρα.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">● Ίσως ξέρει</span></b> ότι η κοινωνία, παρά τον θυμό και την οργή της, δεν έδειξε ακόμη πως είναι σε θέση να ξεπεράσει το «εγώ» και να βρεθεί στο «εμείς». Για την ακρίβεια, στο «Ή εμείς ή αυτοί».</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Ίσως ξέρει</span></b> ότι ο «κοινωνικός αυτοματισμός», τον οποίο με τόση επιμέλεια προώθησαν ο ίδιος, η κυβέρνησή του και τα μιντιακά καρακόλια, είναι ήδη κυρίαρχος: η μισή κοινωνία στρέφεται εναντίον της άλλης μισής, ενίοτε με πολύ μεγαλύτερη ένταση απ’ όση στρέφονται όλοι μαζί εναντίον του.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;">● <b><span style="font-weight: normal;">Ίσως ξέρει</span></b> ότι, πέρα από φωνές και διαμαρτυρίες χωρίς πολιτική προοπτική, όσο οργισμένες κι αν είναι αυτές οι φωνές, δεν έχει αντιπολίτευση με αγωνία, σχέδιο και όραμα για τη χώρα. Τουλάχιστον όχι τέτοια που να τον κάνει να πετάγεται στον ύπνο του.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">● Ίσως ξέρει</span></b> ότι στο τέλος, παρά τα όσα εδώ και δύο χρόνια συμβαίνουν, θα φύγει από την εξουσία αλώβητος και όρθιος. Σχεδόν ατσαλάκωτος. Με δόξα και τιμή...</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i><b><span style="font-weight: normal;">Μια και είναι Οκτώβριος</span></b></i></span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Όπως άλλωστε</span></b> έχει δείξει η Ιστορία αυτού του τόπου – μέρος της οποίας έχει σημαδευτεί ανεξίτηλα, μεταξύ άλλων πολιτικών δυναστειών, από τρεις γενιές Παπανδρέου – από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, συμβαίνει συχνά οι «παπατζήδες» να βαφτίζονται ύστερα από κάποια χρόνια μέγιστοι δημοκράτες, συμβαίνει συχνά οι αποστάτες να ανταμείβονται εν ζωή, συμβαίνει συχνά οι κοπανατζήδες να επιστρέφουν σαν «εθνάρχες».</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Όμως αυτά</span></b> δεν είναι Ιστορία, αλλά πολιτική. Και η πολιτική είναι μια <b><span style="font-weight: normal;"><a href="http://topontiki.gr/article/23493">πόρνη</a></span></b>: όποιος πληρώνει περισσότερα – όχι κατ' ανάγκην με χρήμα – μπορεί να κερδίσει τις υπηρεσίες της.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Αυτό</span></b>, <b><span style="font-weight: normal;">ωστόσο</span></b>, που μάλλον αγνοεί, ηθελημένα ή αθέλητα, ο πρωθυπουργός μας – και σίγουρα δεν συνυπολογίζει η κυβέρνησή του – είναι ότι, κάθε φορά που αυτός ο αιωνίως υβριζόμενος και συκοφαντούμενος λαός απέκτησε μια φωνή, μια ψυχή, έναν πόθο, μια ανάγκη, ένα όραμα, κάθε φορά που βρήκε λόγο και κίνητρο να πει το μεγάλο «όχι», έσυρε ακόμη και φασίστες δικτάτορες να πουν το ίδιο «όχι» ακόμη και στους ομοϊδεάτες τους.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Μια και είναι</span></b> Οκτώβριος, η μνήμη σε λίγες μέρες θα επανέλθει – με το ερώτημα πόσοι και ποιοι από τους σημερινούς ενοίκους των εδράνων της Βουλής και των υπουργικών θώκων, πόσοι από τους αντιπροσώπους και κυβερνήτες της χώρας, θα τολμήσουν να γιορτάσουν το «όχι» του 1940 μαζί με όσους τους έστειλαν όπου σήμερα βρίσκονται.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Τέλος, ίσως</span></b> ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του να γνωρίζουν ότι συχνά οι πραγματικοί ήρωες του ελληνικού έθνους – αυτοί που υπερέβησαν κάθε πολιτικό στεγανό, αυτοί που κέρδισαν την εθνική αναγνώριση, αυτοί που γράφτηκαν όχι μόνο στο συλλογικό υποσυνείδητο, αλλά και στην Ιστορία – συχνά λοιδορήθηκαν, συχνά εγκαταλείφθηκαν, συχνά αποκηρύχθηκαν ακόμη κι από εκείνους που όφειλαν πρώτοι να τους τιμούν.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Όμως τίποτε</span></b> από αυτά δεν εμπόδισε την Ιστορία να τους κρατήσει στην αγκαλιά της και να τους υψώσει πάνω από τη μικρόνοια.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Αυτό που</span></b> θα έπρεπε να γνωρίζουν οι κύριοι που σήμερα μας κυβερνούν είναι ότι η πολιτική απάτη, η συνειδητή ή ασυνείδητη εθελοδουλία και το χρυσοπληρωμένο «επικοινωνιακό» περιτύλιγμα δεν αρκούν.</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Θα έπρεπε</span></b> να γνωρίζουν ότι η Ιστορία αγαπά και περιθάλπει αυτούς που θυσιάζονται για τα μεγάλα «Όχι».&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Αυτούς που αισθάνονται και βιώνουν – ακόμη κι αν δεν κατανοούν – τι θα πει πατρίδα.&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Για τους υπόλοιπους, αυτούς που έμαθαν να ζουν γονατιστοί, υπάρχει η λήθη.&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Ενίοτε και ο – πολιτικός και ιστορικός – Καιάδας...</span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><i>πηγή: "ποντίκι" </i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2081910328077633746-8451548258343371205?l=diakyvernisi.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/DhlJX/~4/3Z08O-UN-Es" height="1" width="1"/>Spyroshttp://www.blogger.com/profile/15566924780803341932noreply@blogger.com0http://diakyvernisi.blogspot.com/2011/10/blog-post_1515.htmltag:blogger.com,1999:blog-2081910328077633746.post-77495940573284585312011-10-15T02:05:00.007+03:002011-10-15T04:02:19.734+03:002011-10-15T04:02:19.734+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h2 style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/Floyd_Universita_adjusted_121011.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-120578" height="163" src="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/Floyd_Universita_adjusted_121011-e1318456655687.jpg" title="Floyd_Universita_adjusted_121011" width="200" /></a></span></h2><h3 style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">του Γιώργου Τριμπέρη</span></b></span></h3><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><h3 style="font-family: inherit;"><i><b><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Καθηγητή του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών</span></b></span></b></i></h3><br /> <span style="font-size: small;">Η <b><span style="font-weight: normal;">κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ </span></b>αφού διέλυσε τις εργασιακές σχέσεις στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, αφού ευτέλισε την ποιότητα ζωής των εργαζομένων οδηγώντας τους στη φτώχεια, στην ανασφάλεια και στην ανεργία, αφού αποδιάρθρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση με το «νέο» σχολείο και τον σχολικό «Καλλικράτη», υποβαθμίζοντας το πρόγραμμα σπουδών, επιβάλλοντας εκπαιδευτικά στους μαθητές ένα πνευματικό ευνουχισμό, με τον νόμο 4009/11 τον οποίο ψήφισε για τα ΑΕΙ με την σύμπραξη της Ν.Δ., της ΔΗ.ΣΥ. και του ΛΑ.Ο.Σ., μετά από ένα όργιο πολιτικής συναλλαγής, <b><span style="font-weight: normal;">έρχεται να ισοπεδώσει&nbsp; την Δημόσια και Δωρεάν Εκπαίδευση, χτίζοντας πάνω στα ερείπιά της μια εταιρεία απόλυτα ελεγχόμενη, τόσο από την ίδια την κυβέρνηση, ως γνήσιο εκφραστή της αγοράς, όσο και από την αγορά καθαυτή, με ένα ιδιαίτερα αυταρχικό τρόπο.</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η κυβέρνηση εντολοδόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου, ασφαλώς και δεν αυτενεργεί. <b><span style="font-weight: normal;">&nbsp;</span></b></span><br /> <span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Χρόνια τώρα εξυφαίνονται στρατηγικές απόλυτης ένταξης της Εκπαίδευσης στην κερδοφορία των επιχειρήσεων</span></b>, παράλληλα με την απόλυτη εμπορευματοποίησης της προσφοράς κατάρτισης.</span><br /> <a name='more'></a></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η <b><span style="font-weight: normal;">Ευρωπαϊκή Στρογγυλή&nbsp; Τράπεζα</span></b> (ΕΣΤ), ήδη από <b><span style="font-weight: normal;">1989</span></b>, επισημαίνει την «στρατηγική σημασία της εκπαίδευσης για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα» [1], ενώ το 1995 διακηρύσσει: «<i>Το κλειδί της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης βασίζεται στην ικανότητα της εργατικής της δύναμης να ανυψώσει ασταμάτητα τα επίπεδα γνώσης και δεξιότητας της. Σε πολλά μέρη, τα εκπαιδευτικά συστήματα δεν προσφέρουν τις απαιτούμενες υπηρεσίες (…). Από εδώ και στο εξής, την ευθύνη της κατάρτισης πρέπει οριστικά να την αναλαμβάνει η βιομηχανία</i>» [2].</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Η εμπορική και όχι μόνο εκμετάλλευση του ανθρώπινου δυναμικού ακόμα και στο στάδιο της «παραγωγής της διανοητικής ειδίκευσης» υπήρξε στόχος του κεφαλαίου εδώ και χρόνια. Όμως στα πλαίσια της αναδιανομής των παραγωγικών δυνάμεων και αγορών (παγκοσμιοποίηση) μπήκαν σε εφαρμογή συγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια. </span></b>Αρχικά, η απελευθέρωση της αγοράς της Εκπαίδευσης, συγκαταλέγοντας την στο εμπόριο υπηρεσιών (Σηάτλ 1999), ώστε να ανοίξει ο δρόμος στα μεγάλα κυρίως Αμερικανικά, Αγγλικά και Αυστραλιανά Πανεπιστήμια για συμφωνίες δικαιοχρησίας με δημόσια&nbsp; εκπαιδευτικά ιδρύματα στον κόσμο, απετέλεσε ουσιαστικά την επισημοποίηση μιας πολιτικής επενδύσεων κεφαλαίου, σε χώρες όπου υπάρχει ζήτηση για τριτοβάθμια εκπαίδευση, που είχαν ήδη ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1980.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Στις 19 Ιούνη 1999, 30 Υπουργοί Παιδείας χωρών της Ε.Ε. υπέγραψαν τη «<b><span style="font-weight: normal;">Διακήρυξη της Μπολόνια</span></b>» που αποβλέπει στην καθιέρωση «ενός ευρωπαϊκού χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης». Αμέσως, πανεπιστημιακοί διακηρύσσουν ότι πρέπει να τοποθετήσουμε τη Διακήρυξη της Μπολόνια στο πλαίσιο του έντονου ενδιαφέροντος που εκφράζεται μαζικά στην Ευρώπη, για την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα μέσα στην οικονομία της γνώσης.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> <span style="font-size: small;">Κατά την διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της Πράγας, οι Ευρωπαίοι Υπουργοί Παιδείας θυμήθηκαν ότι «<i>η ποιότητα της Α.Ε. και της έρευνας είναι, και οφείλει να είναι, προσδιοριστική ως προς την θελκτικότητα&nbsp; και την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης</i>» [3].</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF_%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CF%8E%CE%BD_121011.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-full wp-image-120579" height="126" src="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF_%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CF%8E%CE%BD_121011.jpg" title="Πανεπιστήμιο_δικτατορία_αγορών_121011" width="200" /></a></span><span style="font-size: small;">Το Γενάρη του 2001 η <b><span style="font-weight: normal;">Κομισιόν</span></b> δημοσίευσε μια αναφορά που «λαμβάνει υπ’ όψη (…..)&nbsp; τις συνεισφορές των κρατών-μελών. Το γεγονός αυτό πρέπει να τονιστεί γιατί καταδεικνύει την απευθείας συνεργασία των κυβερνήσεων με την Κομισιόν». Διαβάζουμε στην αναφορά αυτή ότι: «<i>Η άνοδος του επιπέδου της εκπαίδευσης και της κατάρτισης είναι ουσιώδης για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και του δυναμισμού της Ευρώπης</i>» [4].&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Το ίδιο έγγραφο αναφερόμενο στα συμπεράσματα της Συνόδου της Λισσαβόνας υπενθυμίζει&nbsp; ότι «<i>τα συστήματα εκπαίδευσης οφείλουν να συνεισφέρουν στην πραγματοποίηση της οικονομίας της γνώσης τις πιο ανταγωνιστικής και πιο δυναμικής του κόσμου, ικανής για διαρκή οικονομική ανάπτυξη που θα συνοδεύεται από βελτίωση ποσοτική και ποιοτική της πρακτικής χρήσης και από μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή</i>».&nbsp;&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Η τροποποίηση της Ευρωπαϊκής δομής της Ανώτατης Εκπαίδευσης σύμφωνα με το αμερικανικό μοντέλο παρουσιάζεται ως το μοντέλο για την πραγματοποίηση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης έναντι του αμερικάνικου &nbsp;και του Ασιατικο-ιαπωνικού οικονομικού μπλοκ. Bλέπουμε λοιπόν ότι <b><span style="font-weight: normal;">οι πολυεθνικές και οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, που τις εκφράζουν σε πολιτικό επίπεδο, τοποθετούν την εκπαίδευση και τις εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των οικονομικών μπλοκ, Ευρώπη –ΗΠΑ – Ασία/Ιαπωνία.</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Στις μέρες μας ο αγώνας δρόμου για τεχνολογικές καινοτομίες, η συστηματική οργάνωση όλων των σφαιρών της κοινωνικής ζωής, απαιτούν μια ειδίκευση όλο και πιο έντονη και μια εκπαίδευση τεχνοκρατών-ειδικών. Για το λόγο αυτό η νεοθετικιστική στάση αντικαθιστά τον κλασικό φιλελευθερισμό. <b><span style="font-weight: normal;">Το μαζικό αστικό Πανεπιστήμιο γίνεται μια πραγματική&nbsp; «μηχανή διπλωμάτων», ένα πραγματικό εργοστάσιο ειδικεύσεων.</span></b> Το γεγονός ότι πρόκειται για ειδικεύσεις, που όχι μόνο είναι όλο και πιο τεμαχισμένες, αλλά και συνεχώς κυμαίνονται, οδηγεί την ίδια την αστική τάξη, για τους δικούς της λόγους να υποστηρίζει ότι το παραδοσιακό αστικό Πανεπιστήμιο γνωρίζει μια βαθιά κρίση.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Ο καπιταλισμός δεν αναπτύσσει την παραγωγή παρά κάτω από την προσταγή του κέρδους. Ο ανταγωνισμός τείνει να ελαττώνει συνολικά το μέσο ποσοστό κέρδους, και η συγκέντρωση των κεφαλαίων ωθεί τα μεγάλα μονοπώλια σε διαρκή αγώνα δρόμου για την επίτευξη υπερκερδών. Τα μονοπωλιακά υπερκέρδη που στηρίζονται στην τεχνολογική πρόσοδο, κατέχουν την πρώτη θέση ανάμεσα στα υπερκέρδη. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής χαρακτηρίζεται από μια συστηματική και αγωνιώδη προσπάθεια για την ιδιοποίηση τεχνολογικών προσόδων. Αυτό οδηγεί σε μια επιτάχυνση των τεχνολογικών καινοτομιών, που άρχισε τη δεκαετία του σαράντα στις ΗΠΑ (βλ. ανάπτυξη της Φυσικής των ημιαγωγών και διατάξεων τους κλπ.) και μετά το 1948 στις υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές χώρες.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Στη χώρα μας</span></b>, <b><span style="font-weight: normal;">οι διοικητικές δομές του πανεπιστημίου, το περιεχόμενο της διδασκαλίας, η καθημερινή λειτουργία και οργάνωσή του, δεν είναι προσαρμοσμένες στις σύγχρονες ανάγκες των μονοπωλίων ενώ παράλληλα είναι κοστοβόρες για το κράτος. Το παραδοσιακό αστικό πανεπιστήμιο δεν μπορεί πλέον να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της αγοράς </span></b>διατηρώντας τα στοιχεία δημοκρατικότητας και ακαδημαϊκού ελέγχου, «προνόμια» που το ίδιο το αστικό κράτος είχε εκχωρήσει στη πανεπιστημιακή κοινότητα, αποτέλεσμα και των πιέσεων του πανεπιστημιακού κινήματος μετά την μεταπολίτευση και ιδιαίτερα στις αρχές το ΄80. Τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και η ΝΔ, σε διάφορες χρονικές περιόδους, επιχείρησαν στον ένα ή στον άλλο βαθμό να περάσουν θεσμικά τις παραπάνω στρατηγικές στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Ένα μέρος τους πέρασε, παρά τις αντιδράσεις, όχι όμως ο κύριος κορμός τους.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Σήμερα η κυβέρνηση έχοντας ολομέτωπα επιτεθεί στις λαϊκές κατακτήσεις, έχοντας δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα φόβου και ανασφάλειας, έχοντας κατασυκοφαντήσει το Πανεπιστήμιο σε όλες του τις εκφάνσεις, φοιτητές, διδάσκοντες, διοίκηση, άσυλο, δημοκρατική λειτουργία, εκτιμά ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να τελειώσει και με αυτό το γραμμάτιο.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%95%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7_%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B2%CE%BB%CE%B1_121011.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-120584" height="137" src="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%95%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7_%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B2%CE%BB%CE%B1_121011-300x206.jpg" title="Εκπαίδευση_μαθητές_τούβλα_121011" width="200" /></a>&nbsp;</span><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Και με τον νόμο που ψήφισε κάνει ακριβώς αυτό</span></b>:</span></div><ul style="font-family: inherit;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Διαλύοντας το ενιαίο των επιστημονικών αντικειμένων και την επιστημονική αυτοτέλεια των Τμημάτων, διαγράφοντας τους Τομείς, επιβάλλοντας την εξατομίκευση των προγραμμάτων σπουδών των φοιτητών, εξαφανίζοντας, με τον τρόπο αυτόν, τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων, που ήταν απόρροια της ολοκληρωμένης και πολύπλευρης σπουδής ενός συγκεκριμένου επιστημονικού αντικειμένου.</span></li> </ul><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Δημιουργώντας &nbsp;ένα Πανεπιστήμιο-ΑΕ ( Ανώνυμη Εταιρεία)</span></b>:</span></div><ul style="font-family: inherit;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">H οποία θα πουλά διαφόρων ειδών κατάρτιση όπως&nbsp; 2ετή διπλώματα, εξ αποστάσεως μάθηση, e-learning,&nbsp; 3ετή κατάρτιση, μεταπτυχιακή κατάρτιση, “γνώση” γρήγορα αναλώσιμη, επί πληρωμή, παράγοντας νέους ημιμαθείς “επιστήμονες”, εύκολα και πολύμορφα εκμεταλλεύσιμους. Με παροχή ειδικής επιμόρφωσης, θερινών μαθημάτων και προγραμμάτων δια βίου μάθησης για λογαριασμό και με χρηματοδότηση των ενδιαφερόμενων ατόμων και φορέων του ιδιωτικού ή/και του δημόσιου τομέα.</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Στην εταιρική συγκρότηση&nbsp; του Πανεπιστημίου-ΑΕ κυρίαρχο μαζί με το Συμβούλιο ρόλο, θα παίζε<b><span style="font-weight: normal;">ι η ίδρυση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με τη μορφή ανώνυμης&nbsp; εταιρείας, </span></b>η οποία «μεριμνά» για:&nbsp;</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">την αξιοποίηση και διαχείριση μέρους ή του συνόλου των πόρων που προέρχονται από την αξιοποίηση της περιουσίας του, καθώς και τα κονδύλια που σχετίζονται με την επιστημονική έρευνα, την ανάπτυξη και την επιστημονική μελέτη που χρηματοδοτούνται εν όλω ή εν μέρει από τρίτους,</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">την παραγωγή και διάθεση προϊόντων και η παροχή υπηρεσιών έναντι τιμήματος σχετικά με τους ερευνητικούς στόχους του ιδρύματος, αυτοτελώς ή μετά από σύσταση θυγατρικών εταιρειών ή σε συνεργασία με άλλους φορείς ή με τη συμμετοχή του σε οποιοδήποτε παραγωγικό φορέα ή επιχείρηση, στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό,</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">την εκχώρηση ή διάθεση άδειας εμπορικής εκμετάλλευσης προϊόντων πνευματικής ή βιομηχανικής ιδιοκτησίας, έναντι τιμήματος που καθορίζεται συμβατικά σε άλλο οργανισμό ή επιχείρηση οποιασδήποτε μορφής,</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">την ίδρυση εταιρειών τεχνολογικής βάσης–έντασης γνώσης (spin off), για την οικονομική ή κοινωνική αξιοποίηση ή εκμετάλλευση των ερευνητικών αποτελεσμάτων, ή τη συμμετοχή στην ίδρυσή τους με ομάδες επιστημόνων.</span></li> </ul><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"></div><span style="font-size: small;">Και ενώ το πανεπιστήμιο-ΑΕ αναζητά πόρους εμπορευματοποιώντας την παροχή γνώσης και τα ερευνητικά του αποτελέσματα,</span><span style="font-size: small;"> η φοιτητική μέριμνα &nbsp;(σίτιση, στέγαση) παύει να αποτελεί ευθύνη του κράτους και περνά στα χέρια&nbsp; ιδιωτών προς εκμετάλλευση, ενώ η δωρεάν διανομή συγγραμμάτων καταργείται.</span></div><ul style="font-family: inherit;" type="disc"></ul><div style="font-family: inherit;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Για να λειτουργήσει απρόσκοπτα αυτό το πανεπιστήμιο-ΑΕ, στο όνομα της “παραγωγικότητας” της εργασίας και της “ασφαλούς” λειτουργίας πρέπει κάθε δημοκρατικός λόγος και έλεγχος να στραγγαλιστεί.</span></b></span><span style="font-size: small;"> </span></div><ul style="font-family: inherit;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Το περίφημο <b><span style="font-weight: normal;">15μελές “Συμβούλιο” στην κεφαλή του Ιδρύματος</span></b>, με δικαίωμα εξαφάνισης Τμημάτων, Σχολών, διορισμού πρυτάνεων. Ακόμα και τώρα που, σύμφωνα με τον νόμο, οι επικεφαλής των ακαδημαϊκών οργάνων, πλην φυσικά του παντοδύναμου Συμβουλίου, παίζουν γραμματειακό ρόλο, ο πρύτανης διορίζεται από το Συμβούλιο και δεν είναι καν απαραίτητο να είναι μέλος του Ιδρύματος. Πρέπει να είναι απόλυτα βέβαιοι ότι θα συμμορφωθεί με τις εντολές τους.</span></li> </ul><ul style="font-family: inherit;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Το <b><span style="font-weight: normal;">άσυλο </span></b>καταργείται φιμώνοντας κάθε προοδευτική φωνή, ενώ με το πρόσχημα της καλής λειτουργίας του προγράμματος σπουδών, τις οποίες έχει διαλύσει, απαγορεύει την επιμήκυνση του διδακτικού εξαμήνου, προφανώς λόγω ανεπιθύμητων κινητοποιήσεων. Οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα όποια όργανα,&nbsp; χάνουν τα ιδιαίτερα πολιτικά τους χαρακτηριστικά μέσα στο ενιαίο ψηφοδέλτιο από το οποίο εκλέγονται.</span></li> </ul><ul style="font-family: inherit;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Oι υπάλληλοι του πανεπιστημίου-ΑΕ, άλλοτε ελεύθερα σκεπτόμενοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, θα ζουν με το δέλεαρ του επιχειρησιακού bonus παραγωγής, εφόσον είναι υπάκουοι στους κανόνες των αφεντικών, απλοί διαχειριστές των όρων που θα επιβάλλει η αγορά και το&nbsp; περίφημο «συμβούλιο» το οποίο θα την αντιπροσωπεύει. Ο επιχειρηματικός ανταγωνισμός ανάμεσα στα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, για την εξασφάλιση ευνοϊκότερης οικονομικής μεταχείρισης (bonus παραγωγικότητας) θα αντικαταστήσει την ευγενική επιστημονική άμιλλα.&nbsp;</span></li> <li class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Υπάλληλοι παντός είδους, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, (αν δεν την καταργήσουν εντελώς την πλήρους), μερικής, ή ιδιωτικού δικαίου, υποβαθμίζοντας την διδακτική διαδικασία με ανάθεση διδακτικού έργου σε «μισθοφόρους εντεταλμένους διδάσκοντες» με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ως και από «ιπτάμενους» επισκέπτες καθηγητές της αλλοδαπής, με σκοπό να καλυφθούν τα κενά σε διδάσκοντες, αποτέλεσμα της περικοπής νέων διορισμών μονίμου προσωπικού. Με «δωρητές»-επιχειρηματίες οι οποίοι μπορούν να ιδρύουν προσωπικών συμφερόντων έδρες μέσα στο πανεπιστήμιο-ΑΕ.</span></li> </ul><ul style="font-family: inherit;" type="disc"></ul><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/pink_floyd_the_wall_still_121011.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-120581" height="133" src="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/pink_floyd_the_wall_still_121011-300x133.jpg" title="pink_floyd_the_wall_still_121011" width="300" /></a></span><span style="font-size: small;">Όπως αναφέρθηκε, οι Ευρωπαίοι Υπουργοί Παιδείας και οι πολυεθνικές θέλουν να κάνουν την Α.Ε. ανταγωνιστική σε&nbsp; σχέση με του ΗΠΑ και Ασία/Ιαπωνία. Παράλληλα επιχειρείται η οικοδόμηση προγραμμάτων σπουδών με ίδιο επίπεδο, μέσα από την προοδευτική εναρμόνιση της Ευρωπαϊκής Α.Ε.&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Πίσω από τους όρους «εναρμόνιση» και «οικοδόμηση προγραμμάτων σπουδών με ίδιο επίπεδο», πρέπει να καταλάβουμε ότι ο μείζων στόχος της Διακήρυξης της Μπολόνια είναι να επιβάλει δομές και μεθόδους που έχουν σκοπό τη δυνατότητα σύγκρισης «των διαφορετικών προσφορών εκπαίδευσης» προκειμένου να εξασφαλιστεί ένας «καλός» συναγωνισμός ανάμεσα σε όλες αυτές τις προσφορές.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η οργάνωση του ανταγωνισμού στην Α.Ε. εκτιμάται ότι θα της επιτρέψει να αναπληρώσει τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην Ευρώπη.&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Όπως αναφέρει η Κομισιόν: «<i>Σε ότι αφορά την Ανώτατη και μετα-πανεπιστημιακή εκπαίδευση η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών παραδοσιακών ιδρυμάτων βρίσκεται σε γενικές γραμμές σε μια φάση εξερευνητική, ενώ οι αμερικανοί ομόλογοί τους φτάνουν στη φάση της ανάπτυξης και καινούργιες εμπορικές επιχειρήσεις συγκροτούνται σε συνεργασία με τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια</i>»[5].</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Σε ένα προπαρασκευαστικό έγγραφο της συνάντησης των <b><span style="font-weight: normal;">Ευρωπαίων πρυτάνεων&nbsp; της Σαλαμάγκα το Μάρτη του 2001</span></b> διαβάζουμε: «<i>Η ανταγωνιστικότητα για τους σπουδαστές, τους ερευνητές και τους καθηγητές, σημάνει να έχουν πάνω απ’ όλα ζήτηση τόσο σε τοπικό επίπεδο, όσο και&nbsp; σε διεθνές, μέσα στον παγκόσμιο ανταγωνισμό φήμης, ταλέντου και πόρων</i>».</span></div></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ο ανταγωνισμός έχει ως πρωταρχικό στόχο τη&nbsp; δημιουργία πανεπιστημίων «<i>παγκοσμίου επιπέδου ανταγωνιστικών,&nbsp; πανεπιστήμιων που θα έλκουν πολύ δημόσιο και ιδιωτικό χρήμα, που θα διαθέτουν τους καλύτερους καθηγητές, χάρη στους ελκυστικούς μισθούς, τους καλύτερους φοιτητές. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την άνιση εξέλιξη των πανεπιστημίων και άνιση συγκέντρωση πόρων</i>»[6].</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Όλες οι συζητήσεις στο παραπάνω πλαίσιο σχετικά με τον ανταγωνισμό, καταλήγουν στο συμπέρασμα πως θα&nbsp;&nbsp; βελτιωθεί η ποιότητα των ευρωπαϊκών πανεπιστήμιων και θα τους επιτρέψει να γίνουν παγκοσμίου επιπέδου. Όλα τα επίσημα έγγραφα μιλούν για τη αναγκαιότητα ανάπτυξης κριτηρίου ποιότητας μέσω ανεξάρτητων οργανισμών.&nbsp;</span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">Ο<b><span style="font-weight: normal;"> οργανισμός που διευθύνει τους επίσημους φοιτητικούς οργανισμούς της Ευρώπης (ESIB)</span></b> ακολουθεί την ίδια γραμμή: «<i>Είναι αναγκαία μια δυνατή Ευρωπαϊκή συνεργασία για την δημιουργία συστημάτων εξασφάλισης ποιότητας σε εθνικό επίπεδο. Η διασφάλιση της ποιότητας είναι μια προϋπόθεση για την πιστοποίηση. Πρέπει λοιπόν&nbsp; να δημιουργηθούν σ’ όλη την Ευρώπη εσωτερικά και εξωτερικά συστήματα που θα εξασφαλίζουν την ποιότητα</i>»[7].</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Όλα αυτά ακούγονται σωστά. Ποιος θα ήταν αντίθετος σε μια Α.Ε. καλής ποιότητας; Για ποιο λόγο όμως οι πολυεθνικές είναι υπέρμαχοι της αξιολόγησης; Μήπως γιατί ενδιαφέρονται να συνάψουν μεγάλα συμβόλαια για έρευνες με τα πανεπιστήμια που προσφέρουν τις καλύτερες υπηρεσίες και που έχουν την καλύτερη φήμη, σημαντικό πλεονέκτημα για την πώληση ενός προϊόντος; Μήπως γιατί αδιαφορούν για την άνιση ανάπτυξη των πανεπιστημίων μέσω του ανταγωνισμού και την δημιουργία πανεπιστημίων 2^ης και 3^ης κατηγορίας;&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Κανένα έγγραφο δεν απαντά στην ερώτηση: <b><span style="font-weight: normal;">Ποιοι παράγοντες καθορίζουν την ποιότητα ενός&nbsp; πανεπιστημίου; Η δωρεάν πρόσβαση; Η έρευνα στην υπηρεσία του λαού; Ο αριθμός των συμβολαίων με εταιρείες για την έρευνα και το περιεχόμενο των μαθημάτων του που ικανοποιούν τις ανάγκες της αγοράς;</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Ο ζήλος των πολυεθνικών για την ανάπτυξη κριτηρίων ποιότητας είναι για να επενδύσουν στο περιεχόμενο της ιδιωτικοποιημένης εκπαίδευσης. Ένα μάθημα για να πουληθεί έχει ανάγκη από ετικέτα ποιότητας</span></b>. Ειδάλλως η δυσπιστία του καταναλωτή θα συνεχιστεί. Η ποιότητα πρέπει να θεωρείται όχι μέσο διαφοροποίησης και ιεράρχησης, αλλά μέσο για να εγγυηθεί κανείς την ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><a href="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF_%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82_121011.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-full wp-image-120585" height="141" src="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF_%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82_121011.jpg" title="Πανεπιστήμιο_λαιμητόμος_121011" width="200" /></a><b></b><span style="font-size: small;">Το<b><span style="font-weight: normal;"> 1999, στο Σιάτλ</span></b>, στη <b><span style="font-weight: normal;">Σύνοδο κορυφής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου</span></b>, οι σύνεδροι επέμειναν στο γεγονός ότι αυτή η αγορά χρειάζεται διαφάνεια, κινητικότητα, ανταλλαξιμότητα, αμοιβαία αναγνώριση και ελευθερία, απουσία κανονισμών, περιορισμών και φραγμών στο ίδιο βαθμό με αυτόν που ζητάνε οι ΗΠΑ για τις άλλες βιομηχανίες υπηρεσιών.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Για να πουληθεί το προϊόν παντού στον κόσμο, πρέπει να μπορεί να είναι συγκρίσιμο, να ξέρουμε τι θα αποδώσει, πρέπει να είναι «διαφανές». Το προϊόν πρέπει να μπορεί να μεταφέρεται και να ανταλλάσσεται. Χρειάζεται «αμοιβαία αναγνώριση» του προϊόντος και μείωση περιορισμών για να επιτραπεί η «ελεύθερη» πώληση του προϊόντος.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> <span style="font-size: small;">Η διαδικασία της Μπολόνια έχει ως πρωταρχικό άξονα, να τεθούν σε λειτουργία δομές που επιτρέπουν στην οργάνωση του ανταγωνισμού στην Α.Ε. Ωστόσο περιέχει και άλλους στόχους όπως ενίσχυση της αυτονομία των πανεπιστημίων, τους 2 κύκλους σπουδών, του συστήματος πιστωτικών μονάδων και της κινητικότητας.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> <span style="font-size: small;">Η μεν επιθυμία για&nbsp; αυτονομία, εκπορεύεται από την εκτίμηση ότι «.. <i>τα πιο αποκεντρωμένα συστήματα είναι επίσης τα πιο ελαστικά, που προσαρμόζονται πιο γρήγορα και επιτρέπουν αν αναπτυχθούν νέα μορφές συνεργασίας</i>» [8]. Τα πανεπιστήμια&nbsp; πρέπει είναι «ελεύθερα» να μπορούν να πληρώνουν τους «καλύτερους» καθηγητές και ερευνητές, να αυξάνουν τα δίδακτρα για να προσφέρουν περισσότερη ποιότητα στους «εκλεκτούς», να κλείνουν τα συμβόλαια που θέλουν με τον ιδιωτικό τομέα.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Η αυτονομία, λοιπόν, γίνεται όργανο που προορίζεται&nbsp; για τη δημιουργία&nbsp; μιας πιο ενισχυμένης ιεραρχίας στην Α.Ε. και της επιτάχυνσης της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.</span></b></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Η Κομισιόν εκτιμά ότι μια πιο <b><span style="font-weight: normal;">ελαστική εκπαίδευση, </span></b>πιο γρήγορα «<i>θα γίνεται όλο και περισσότερο σημαντική, τόσο για την επιχείρηση, ώστε να μπορεί να κάνει καλύτερη χρήση των τεχνολογικών καινοτομιών που αναπτύσσονται ή απαιτούνται, όσο και για τα&nbsp; άτομα, από τα οποία ένα σημαντικό ποσοστό θα πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα 4-5 φορές κατά τη διάρκεια της ζωής τους</i>»[9].&nbsp;</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Σήμερα τα προγράμματα σπουδών διαφέρουν σε βαθμό που δεν επιτρέπει ένας φοιτητής να αλλάζει εύκολα πανεπιστήμιο. Για τις πολυεθνικές δεν είναι «ελεύθερος» να διαλέξει εξ αιτίας του περίπλοκου του συστήματος εκπαίδευσης. Το επιθυμητό σύστημα είναι εκείνο που επιτρέπει σε όλους (τους εύπορους) να διαλέγουν τους προμηθευτές γνώσης και τις «μάρκες» που προτιμούν, ανεμπόδιστα και εύκολα.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /> <span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Οι πιέσεις για μείωση της διάρκειας των σπουδών, μειώνει το κόστος εκπαίδευσης, ενώ ενθαρρύνει τους φοιτητές που θα έχουν τη μεγαλύτερη οικονομική ανάγκη, να σταματήσουν στο τέλος των 3 ετών, και να μπουν στη αγορά&nbsp; λιγότερο απαιτητικοί και περισσότερο εκμεταλλεύσιμοι</span></b>.&nbsp;</span><br /> <span style="font-size: small;">Τα πανεπιστήμια συμβουλεύονται τον κόσμο των επιχειρήσεων, για να δημιουργήσουν διπλώματα&nbsp; χρήσιμα γι΄ αυτές.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><span style="font-weight: normal;">Η διάσπαση του προγράμματος σπουδών, η διαμόρφωση ενός αριθμού συστήματος επιμέρους μονάδων, δημιουργεί ένα πρόγραμμα τεμαχισμένο σε μικρά πακέτα που εμπορευματοποιούνται ευκολότερα.</span></b> Σε κάθε πιστωτική μονάδα δεν αντιστοιχούν μόνο βαθμοί σπουδών, αλλά επίσης μια κάρτα τιμών. Οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να συμπληρώνουν την ελλειμματική τους μόρφωση σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους (βλ. Ινστιτούτα δια βίου κατάρτισης), με γνώμονα τις κυμαινόμενες ανάγκες των εργοδοτών, αγοράζοντας πακέτα μαθημάτων.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Δεν υπάρχει αγορά στον τέλειο ανταγωνισμό χωρίς την τέλεια κινητικότητα των καταναλωτών. Οι καταναλωτές πρέπει να έχουν πρόσβαση στο σύνολο των «παραγωγών». Με τον τρόπο αυτό διασυνδέεται η εναρμόνιση, η ποιότητα και η κινητικότητα που στοχεύει στην ανάπτυξη μιας ανταγωνιστικής αγοράς εκπαίδευσης.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης στην Ευρώπη αποτελεί η Μεγάλη Βρετανία όπου εφαρμόζεται από το 1991 (Research Assessment Exercise- RAE).</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Παραθέτουμε αποσπάσματα του <b><span style="font-weight: normal;">Βρετανικού τύπου</span></b>[10]:</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">24-4-2002: «Είναι ζωτικής σημασίας το γεγονός ότι το Imperial διοικείται ως πανεπιστημιακή επιχείρηση: O <b><span style="font-weight: normal;">Sir Richard Sykes</span></b>, “a captain of industry” (δημιούργησε την Glaxo Smith Kline Medicine) αναδιοργανώνει το βαρύ πυροβολικό της Βρετανίας».</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">28-3-2002: «Τώρα ευκολότερα πτυχία: Τα πανεπιστήμια χαμήλωσαν τα στάνταρντς ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των φοιτητών . Με αυτόν τον τρόπο επιτρέπουν να αποφοιτούν λιγότερο ικανοί φοιτητές»</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">24-7-2004: «Τα τελευταία 10 χρόνια, έκλεισαν τις πόρτες τους περισσότερα από το 30% των Τμημάτων Φυσικής. Έχουν επίσης εξαφανιστεί 10 Τμήματα Χημείας. Η επιδημία αυτή αναμένεται να έχει μεγάλη επίδραση στις ερευνητικές δραστηριότητες στη Μ. Βρετανία».</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">15-5-2004: O<b><span style="font-weight: normal;"> Sir Harry Kroto</span></b> (Nobel στη Χημεία το 1996) δηλώνει: «<i>Πολλοί αντιπρυτάνεις αντί να χρησιμοποιούν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης για να ενδυναμώσουν την επιστημονική τους βάση, συστηματικά χρησιμοποιούν αυτά, ως επιχείρημα για να εξαφανίζουν ακόμα και τμήματα με σχετικά ισχυρές ερευνητικές δραστηριότητες»</i>.</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Την εικόνα ολοκληρώνει η δήλωση της <b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">Dr. </span></b><b><span style="font-weight: normal;">Β</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-weight: normal;">renda Courley</span></b><span lang="EN-US">-Vice-Chancellor of the British Open University 1-2-2005:</span></span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">«<i>Η άφιξη των δυνάμεων της αγοράς δημιούργησαν κάποια πολύπλοκα κοινωνικά ζητήματα και θέτουν κάποιες δύσκολες ερωτήσεις στους πολιτικούς και στις ηγεσίες των πανεπιστημίων. Χρειάζεται όλοι να αναρωτηθούμε, τι θεωρούμε δεδομένο στα Ιδρύματα, τα οποία έχουν υπηρετήσει την κοινωνία για τόσο καιρό, τόσο καλά, και τι χρειάζεται να προστατευθεί από τις παντοδύναμες δυνάμεις της αγοράς. Πιστεύω ότι τα πανεπιστήμια&nbsp; αντιπροσωπεύοντας τα υψηλότερα ιδανικά της κοινωνία μας πρέπει να λειτουργούν με υψηλότερα στάνταρτς, απ’ ότι άλλοι οργανισμοί. Όμως, πιστεύω επίσης ότι αυτά τα υψηλά&nbsp; ιδανικά βρίσκονται σε κίνδυνο σ’ ένα σύστημα εγκαταλελειμμένο στις δυνάμεις της αγοράς</i>».</span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: inherit; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.inprecor.gr/wp-content/uploads/2011/10/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF_%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%C