ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ "ΑΜ"

Οι "έγκριτοι" που είναι και"έμμισθοι" και οι "άλλοι" !

2011-12-20T10:32:00.000-08:00

Δεν θέλω τίποτα να σημειώσω σήμερα στο μπλοκάκι μου , παρά μονάχα την αποστροφή μου , σ' αυτούς που κάποιοι ονομάζουν "έγκριτους" , γιατί απλά προσφέρουν έμμισθα , τις υπηρεσίες τους σε εξίσου "έγκριτες" εφημερίδες .

Δύο διαφορετικές αναγνώσεις , του ίδιου έργου του Κ.Π. Καβάφη , Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.Χ. Δεν έχει σημασία νομίζω , με πόση χρονική διαφορά , γράφτηκαν τα δύο κείμενα που ακολουθούν , αλλά ο τρόπος με τον οποίο , χρησιμοποιούν οι γράφοντες , τους στίχους του Κ.Π.Κ. , η αφετηρία , η κατάληξη κι εν τέλει , η διαστρέβλωση . Βέβαια , μεγάλο ρόλο για την ανάγνωση και την πρόσληψη του νοήματος , αλλά και την χρήση του , έχει να κάνει με την οπτική του κάθε σχολιαστή , με την στάση του απέναντι στα κοινωνικά προβλήματα , αλλά και στην γενικότερη πολιτική του θεώρηση .

___________________________________________________________

Η επιμονή των δανειστών μας για σχηματισμό κυβέρνησης ευρύτερης δυνατής συνεργασίας και στήριξης είναι βέβαιο ότι αποσκοπούσε στην κάλυψη της αποδυναμωμένης από τα κάτω κοινωνικής συναίνεσης με μια από τα πάνω πολιτική συναίνεση.

Εκείνο όμως που από μια πρώτη ματιά φάνταζε ανεξήγητο ήταν η απαίτηση γραπτής δέσμευσης των αρχηγών των κομμάτων, που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, ότι θα τηρήσουν τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί.

Γι' αυτή την απαίτηση, η μόνη λογική ερμηνεία που θα μπορούσε να δοθεί -με δεδομένο ότι μια τέτοια δέσμευση δεν ενέχει καμιά απολύτως νομική συνέπεια, ούτε βεβαίως επηρεάζει στο ελάχιστο τις αγορές- είναι ότι αυτή αποσκοπούσε αποκλειστικά στο να σηματοδοτήσει το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα είναι πια παρά εντολοδόχος των δανειστών, στους οποίους και πρέπει αποκλειστικά να αναφέρεται.

Με άλλα λόγια, το μήνυμα αυτής της απαίτησης ήταν: Ξεχάστε τα περί τυπικής έστω λαϊκής κυριαρχίας και αναφοράς σας στον ελληνικό λαό, ξεχάστε τη σχετική σας αυτοτέλεια ως πολιτικών απέναντι στα οικονομικά συμφέροντα τα οποία εξυπηρετείτε και υποταχθείτε άνευ όρων σε αυτά.

Πρόκειται για βήμα προς τα πίσω ακόμη και από την περίοδο του ανερχόμενου καπιταλισμού στη Δύση, όπου η αριστοκρατία, αν και οικονομικά κυρίαρχη τάξη, περιφρονούσε τα καθήκοντα της γραφειοκρατίας και τα ανέθετε στην αναπτυσσόμενη αστική τάξη.

Πρόκειται για βήμα προς μια κατάσταση ανάλογη της τσαρικής Ρωσίας, στην οποία όπως παρατηρεί ο Γκράμσι υπήρχε ταύτιση του κράτους και της κοινωνίας των πολιτών, και πιο ειδικά της κυρίαρχης οικονομικά αριστοκρατίας με το κυβερνητικό προσωπικό, μια και οι τίτλοι ευγενείας αντιστοιχούσαν με τίτλους στον γραφειοκρατικό κρατικό μηχανισμό.

Το παραπάνω σκεπτικό νομίζω ότι επιβεβαιώνεται με τον καλύτερο τρόπο με το διορισμό λίγες μέρες αργότερα, από τη Μέρκελ, του Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ ως «υφυπουργού Ελλάδας», που θα παρακολουθεί την προώθηση των χρηματοδοτούμενων από την Ε.Ε. προγραμμάτων, και από το διορισμό σε διάφορα επίπεδα επιτρόπων της τρόικας.

Η στάση αυτή των δανειστών μας οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι είμαστε πια μια σύγχρονη Σατραπεία του Πολυεθνικού Κεφαλαίου και μάλιστα μια Σατραπεία στην οποία εφαρμόζονται μορφές υποταγής χειρότερες ακόμη και από εκείνες που επέβαλε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος σε πολλές από τις Σατραπείες τις οποίες και διατήρησε, άφησε τους ίδιους ντόπιους Σατράπες και δεν όρισε δικούς του όπως συνέβη εδώ με τον Παπαδήμο και τον Φούχτελ.

Στην κάθε περίπτωση είναι βέβαιο ότι οι κατακτητές μας δεν αρκούνται στην αποστολή ελεγκτών, «οφθαλμών του βασιλέως», όπως συνέβαινε στις Σ

ατραπείες επί Δαρείου, αλλά επιδιώκουν να επιβάλουν την πλήρη κατάλυση της όποιας εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας.

Αυτό σημαίνει ότι και αυτή, όπως άλλωστε και οι αστικοδημοκρατικές κατακτήσεις, πρέπει να αντιμετωπιστούν από τη ριζοσπαστική αριστερά όχι βεβαίως ως αυτοσκοπός, όπως πράττουν άλλες δυνάμεις που παραμένουν εντός των καπιταλιστικών τειχών, αλλά ως οχυρά σ' έναν πόλεμο θέσεων που στοχεύει στην κοινωνική επανάσταση και την υπέρβαση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.

Θυμίζω ότι με αυτήν τη συλλογιστική αντιμετώπιζε ο Πλάτωνας τη Δημοκρατία, θεωρώντας ότι, σε σχέση με όλα τα άλλα παρεκβατικά πολιτεύματα, αποτελεί την πλέον πρόσφορη βάση για να οδηγηθούμε στην Ιδανική του Πολιτεία.

Γιατί, όπως μας προτρέπει ο Καβάφης μέσα από το εντυπωσιακά επίκαιρο ποίημά του, το οποίο παραθέτω ολόκληρο, για να το απολαύσουν όσοι δεν το γνωρίζουν, το θέμα είναι να τραβούμε μπρος, και όχι να μένουμε στάσιμοι ή, ακόμα χειρότερα, να πηγαίνουμε προς τα πίσω.

Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ [i]

Οτι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία / δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία, / και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός, / ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός / να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Ομως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία / είναι που κάμνουνε μια ιστορία / μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί / αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς.) Για κάθε τι, / για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν, / κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν, / με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Εχουνε και μια κλίσι στες θυσίες. / Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη· / η κατοχή σας είν' επισφαλής: / η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.

Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή, / κι από την άλληνα την συναφή, / κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική· / είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει; / σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε, / βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε· / πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία, / κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς, / απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία, / να δούμε τι απομένει πια, μετά / τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ισως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.

Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία. / Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια. / Εχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία. / Ομως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια; / Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου

στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ την Κυριακή 18 Δεκέμβρη 2011

_____________________________________________________________________________________________________________

Επίκαιρο το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη (από τα λιγότερο γνωστά του), διότι ουκ ολίγοι σήμερα γύρω μας βαυκαλίζονται με την ελπίδα ότι δεν χρειαζόμαστε αναμόρφωση και ότι «οπωσούν τραβούμε’ εμπρός» - και, φυσικά, ούτε που υποψιάζονται οι δυστυχείς ότι μας κυβερνούν ηγεμόνες εκ Δυτικής Λιβύης...

Ευθανασία
Παραδέχομαι ότι αδίκησα τον Νίκο Σηφουνάκη. Δεν ήταν η αμάθεια που τον έκανε να εκστομίσει τις προάλλες εκείνο το υπέροχο «ο ριψασπίς». (Παρεμπιπτόντως, αναγνώστης της στήλης σημειώνει: «Και πού να δείτε πώς θα το γράφει!»...) Μετά τη χθεσινή αγόρευσή του στη Βουλή τείνω να πιστέψω ότι σκοπίμως κακοποιεί τη γλώσσα. Συγκεκριμένα, τον άκουσα να λέει το εξής: «... αλλά τις μεθόδους που χρησιμοποιούν», στο σημείο αυτό κάνει στιγμιαία παύση και προσθέτει: «ή, μάλλον, τις μέθοδες» (sic). Βλέπουμε, λοιπόν, ότι ενώ τη μια στιγμή του ξεφεύγει από το στόμα το σωστό, την επόμενη το διορθώνει με το λάθος. Είναι πρόδηλο, επομένως, ότι ο Νίκος Σηφουνάκης εφαρμόζει πρόγραμμα για την ευθανασία της ελληνικής γλώσσας. (Μα πώς έμαθε ελληνικά αυτός ο άνθρωπος, μελετώντας «Ριζοσπάστη» της κατοχικής περιόδου;)
Οι εκτός Κυβερνητικής
Πολύς λόγος γίνεται για το γεγονός ότι οι υπουργοί Εξωτερικών και Εθνικής Αμύνης, Σταύρος Λαμπρινίδης και Παναγιώτης Μπεγλίτης, δεν μετέχουν στην Κυβερνητική Επιτροπή. Δυσκολεύομαι να κατανοήσω την κατάπληξη όσων εντυπωσιάζονται από το γεγονός. Γιατί -ας μην κοροϊδευόμαστε, επιτέλους- μια χώρα στη δική μας κατάσταση ούτε εξωτερική πολιτική μπορεί να έχει ούτε αμυντική. Η συνετή διαχείριση των εν λόγω τομέων είναι το περισσότερο στο οποίο μπορεί να ελπίζει κανείς? και ως προς τούτο οι δύο υπουργοί είναι επαρκέστατοι...
Χειροκροτητές
Πληροφορούμαι ότι ο βουλευτής της Ν. Δ. Κώστας Τζαβάρας ή Jabbaρας (έτσι τον αποκαλούν ορισμένοι βουλευτές λόγω της εντυπωσιακής ομοιότητάς του με τον Jabba the Hutt από τον κινηματογραφικό «Πόλεμο των Αστρων» του Τζορτζ Λούκας) έχει αναλάβει αυτοβούλως ρόλο ελεγκτού των χειροκροτητών της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν. Δ. Δηλαδή, ότι ο «χ» βουλευτής χειροκρότησε τον «ψ» βουλευτή περισσότερο από τον «ω» βουλευτή, μολονότι οι θέσεις του «ψ» είναι αιρετικές εν σχέσει με τον «ω» που εκφράζει την κομματική νομιμότητα κ. ο. κ. Τα δε αποτελέσματα των παρατηρήσεών του τα αναφέρει στα ηγετικά κλιμάκια. Κατά πληροφορίες, έχει μάλιστα προμηθευθεί φορητό μετρητή ηχορύπανσης, ώστε να τεκμηριώνει και επιστημονικά τις διαπιστώσεις του...
Το μοιραίο γραφείο
Τελικά, αυτό το πολυπόθητο υπουργικό γραφείο με την ωραία θέα στο λιμάνι του Πειραιά αποδεικνύεται κάτι ανάλογο της Βρισηίδος, της σκλάβας που απέσπασε ο Αγαμέμνων από τον Αχιλλέα, προκαλώντας έτσι την περίφημη μήνιν του. Στην αρχή τσακώνονταν για την κατοχή του ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης με τη θεία Λούκα, έπειτα ο Γιάννης Διαμαντίδης με τον Χρήστο Παπουτσή, τώρα ερίζουν γι’ αυτό το τρόπαιο της εξουσίας ο σοφός Παμπούκιος (ο της Ναυτιλίας Παμπούκιος ή καπετάν Παμπούκιος!) με τον Χρ. Παπουτσή. Ας ελπίσουμε να τα βρουν προτού μας αφήσει χρόνους η κυβέρνηση...
Πράσινο τσάι
Μικρή λεπτομέρεια από τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ την περασμένη εβδομάδα. Ο κύριος με την πορτοκαλί γραβάτα, που εμφανιζόταν κατά διαστήματα και έφερνε πράσινο τσάι στον Γεώργιο Β΄, ήταν ο σεφ του Μαξίμου αυτοπροσώπως! Ελπίζω να εκτελεί και χρέη δοκιμαστού, διότι ο Βασιλεύς είναι πολύτιμος και οι εχθροί του ανάδελφου έθνους μας αμέτρητοι...
Ο μεγάλος χαμένος
Σφίξτε την καρδιά όσοι πιστεύετε στο κλέος των Παπανδρέου, γιατί αυτό που θα διαβάσετε πονάει. Λοιπόν, ο μεγάλος χαμένος του ανασχηματισμού ήταν ο Πρίγκηψ Νικόλαος των Παπανδρέου - Μινέικο. Διά μιας έχασε από την κυβέρνηση τρείς αφοσιωμένους φίλους και θαυμαστές του: τη θεία Λούκα, την Τίνα from outer space και τον Γιάννη Πανάρετο. Ευτυχώς του απέμεινε ένας ακόμη και δεν θα νιώθει μοναξιά στα δώματα της εξουσίας...

Tου Στεφανου Κασιματη

στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την Τρίτη 21 Ιούνη 2011

μεγαλοσύνη ... υπερφίαλοι ...

2011-11-26T11:24:00.000-08:00

Πάνε πάρα πολλά χρόνια , που μάλλον αδιάφορα είχα διαβάσει τον "Κολοσσό του Μαρουσιού" του Henry Miller . Το είχα σχεδόν ξεχάσει , όταν μου πέρασε στα χέρια το "Χρονικό Φιλίας" , που δεν είναι τίποτα άλλο από τις επιστολές που αντάλλαξαν ο Henry Miller με τον Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα . Αδιάφορα , όχι γιατί σαν αφήγημα ήταν αυτό που έφταιγε , αλλά γιατί η περίοδος που διαβάστηκε , συνοδεύτηκε ή καλλίτερα σημαδεύτηκε , από περιστατικά τέτοια , που έρχονται κάποιες στιγμές και λες , "αυτό , με σημάδεψε ".

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα , με την ανάγνωση της αλληλογραφίας τους . Διαβάστηκαν και το μυαλό το γέμισαν σκέψεις , πολλές , που είχαν να κάνουν με την "μεγαλοσύνη" (;) ανθρώπων που δούλεψαν για την τέχνη , που η προσφορά τους παρέμεινε στο πέρασμα του χρόνου και ανθρώπων (!) , που το πέρασμα τους από τον κόσμο , σημαδεύετε ή θα σημαδευτεί , από το τίποτα , από ένα απέραντο κενό , από την ματαιοδοξία τους αλλά κυρίως από τους υπερφίαλους βαθυστόχαστους συλλογισμούς τους .

Σκέφτομαι , πως είναι και η εποχή τέτοια , που ζούμε και που ευνοεί την ανάπτυξη αυτού του είδους των "προσωπικοτήτων" . Η κρίση (αλλά ας μην τα ρίχνουμε όλα σ' αυτήν ) ; η απαξίωση των αξιών όπως τις γνωρίσαμε ; τι φταίει ;

Απάντηση δεν θα υπάρξει σ' αυτό το σημείωμα , δεν θα μπορούσε άλλως τε . Αν το επιχειρούσα , μοιραία , θα τοποθετούσα τον εαυτό μου στην κατηγορία αυτών των ανθρώπων και μάλλον δεν ανήκω σ' αυτήν .

Ο Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας , προερχόταν από αστική οικογένεια και μεγάλωσε σε αστικό περιβάλλον . Πολλές λεπτομέρειες για το έργο του δεν γνωρίζω , ούτε καν βιογραφικά στοιχεία , ωστόσο , αυτό που μου έκανε εντύπωση και που αποτυπώνετε στην αλληλογραφία του με τον Henry Miller , είναι το γεγονός , πως στις μεγάλες στιγμές της εποχής του , ήταν , στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων , "έβαλε" στην άκρη , τις καταβολές του και ανάδειξε το πνεύμα του . Βέβαια , για το συγκεκριμένο απόσπασμα που θα αναδημοσιεύσω , θα έλεγα πως άμεση σχέση έχει και το που απευθύνθηκε και ο Henry Miller , δεν ήταν κάποιος τυχαίος .

Αθήνα ,

29 Μαρτίου 1941

Αγαπητέ μου φίλε ,

Ελαβα τις κάρτες και το γράμμα σας και χαρήκαμε πολύ που είχαμε νέα σας . Για το αν δεν σας έγραψα μέχρι σήμερα ένας είναι μονάχα ο λόγος τον οποίο μπορώ να επικαλεστώ : το ότι μιλάμε τόσο συχνά για σας , ώστε στην πραγματικότητα είναι σαν να μην φύγατε ποτέ . Τις προάλλες λέγαμε με τον Σεφέρη ότι είστε πηγή Ζωής , κάτι που , πιστεύω , δεν μπορεί κανείς να το πει για πολλούς ανθρώπους . Για τους Έλληνες , που τους γνωρίσατε και που σας αγάπησαν , έχετε ήδη περάσει , και μάλιστα τόσο σύντομα , στη σφαίρα του μύθου - ένα είδος προκαταβολικής αθανασίας ...

και συνεχίζει

Ο Γιώργος δίνει την εικόνα αληθινού κολοσσού , με τη στολή του υπολοχαγού , με τις μεγάλες του μπότες και το μακρύ του παλτό . Πιστεύω ότι είναι πλέον ή ευτυχής με την τροπή των πραγμάτων , που ταιριάζει τόσο στο χαρακτήρα του . Όσο για μένα , ντύθηκα απλός στρατιώτης χωρίς καμιά σαρδέλα . Το να ζεις όμως σε επαφή με τους απλούς μικρούς στρατιώτες της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλη χαρά , το πλούτισμα τόσο απέραντο και τόσο βαθύ , ώστε μπορεί κανείς να εγκαταλείψει τη ζωγραφική για λίγο καιρό χωρίς στενοχώρια .

Νομίζω έχει αξία να σημειώσω , πως η επιστολή αυτή γράφτηκε λίγο πριν την κατάρρευση του ελληνο/γερμανικού μετώπου και ακόμα πιο λίγο πριν ο ίδιος εκλεγεί καθηγητής στην αρχιτεκτονική σχολή του ΕΜΠ .

Την ίδια περίοδο , ένας άλλος γνήσια λαϊκός καλλιτέχνης , επηρεασμένος από τα βιώματά του , αλλά και από τα ακούσματα της εποχής , συνεργαζόμενος με έναν άλλον επίσης μεγάλο λαϊκό καλλιτέχνη , έγραψε κι έπαιξε στις χορδές του μπουζουκιού του αυτό ..

Δεν είναι άλλο από το σπουδαίο "Σόλο minore του Τσιτσάνη" , μια εξαιρετική σε σύλληψη σύνθεση , από έναν λαϊκό καλλιτέχνη , που ίσως να υπήρξε συμπολεμιστής του Νίκου Χατζηκυριάκου - Γκίκα και ίσως σε κάποια ανάπαυλα μιας πορείας , μιας μάχης , να σιγοτραγούδησαν κάποιο τραγούδι του . Στην συγκεκριμένη ηχογράφηση , τον Βασίλη Τσιτσάνη , συνοδεύει με την κιθάρα του ο άλλος μεγάλος καλλιτέχνης Μανώλης Χιώτης .

Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας , Βασίλης Τσιτσάνης και Μανώλης Χιώτης .

Πέρασαν και οι τρεις τους στο πάνθεον των καλλιτεχνών , που άφησαν τα ίχνη τους στον τόπο αυτό .

"Οι αρχόντοι κ’οι βασιλήαδες τι αμαρτίες να ‘χουνε ; " Φώτης Κόντογλου .

2011-11-06T01:18:00.000-07:00

Για τον Φώτη Κόντογλου , δεν είχα ακούσει ποτέ τίποτε , μέχρι που μου μίλησε γι’ αυτόν ο αγαπημένος Φίλος Β.Φ. , που νωρίτερα είχε μυηθεί στην τέχνη της αγιογραφίας και με «οδηγό» τον Φώτη Κόντογλου , είχε καταφέρει να κάνει τα δικά του βήματα , πέρα από τα όρια της αγιογραφίας , όπως την γνωρίζουμε εμείς , με πολύ μεγάλη επιτυχία .

Χρόνια πολλά μετά , μια ιδιοτροπία μου , έφερε στα χέρια μου ένα μικρό βιβλιαράκι του . Έχουν περάσει από τότε επτά χρόνια . Το θεωρούσα χαμένο ή για να είμαι ακριβής , πίστευα πως το είχα χαρίσει σε κάποιον φίλο , συνήθεια πολύ αγαπημένη , μα η τελευταία μου μετακόμιση , το έφερε πάλι κοντά μου .

‘Ένα σύντομο ξεφύλλισμα , μου θύμισε πολλά . Από την με μολύβι , σημειωμένη τιμή (3,01 ευρώ !) , μέχρι τους σημειωμένους στίχους στο οπισθόφυλλο από ένα αγαπημένο δημοτικό τραγούδι . Μα στάθηκα σ’ αυτό το σύντομο του αφήγημα , που με είχε συγκινήσει πολύ όταν το πρωτοδιάβασα και που για κάποιους λόγους σήμερα το θεωρώ απόλυτα επίκαιρο .

Η σεμνότητα , μια αρετή που λοιδορήθηκε τόσο πολύ στις μέρες μας και στο τέλος χάθηκε , ξεχείλιζε από τον Φ.Κ. κι αυτό είναι ευδιάκριτο και στα γραπτά του . Διατηρώ τις ενστάσεις μου στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την θρησκευτική πίστη , μα δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω στον Φ.Κ. , την μεγαλοσύνη του γνήσια πνευματικού , που δυστυχώς λείπει στις μέρες μας , ενώ αντίθετα , περισσεύει το «δήθεν» , ο εγωισμός , το life style , η αυτοπροβολή φαιδρών και μη δραστηριοτήτων , η εκ του «τήλοθι» και εκ του ασφαλούς κριτική επί παντός επιστητού και τόσα άλλα .

______________________________________________________

Γιάννης ο Βλογημένος

Ο άγιος Βασίλης , σαν περάσανε τα Χριστούγεννα , πήρε το ραβδί του και γύριζε σ’ όλα τα χωριά , να δει ποιος θα τον γιορτάσει με καθαρή καρδιά . Πέρασε από λογιών-λογιών πολιτείες κι από κεφαλοχώρια , μα σ’ όποια πόρτα κι αν χτύπησε δεν τα’ ανοίξανε , επειδή τον πήρανε για διακονιάρη*. Κ’ έφευγε πικραμένος , γιατι ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από τους ανθρώπους , μα ένοιωθε το πόσο θα πονούσε η καρδιά κανενός φτωχού από την απονιά που του δείξανε κείνοι οι άνθρωποι.

Μια μέρα έφευγε από ένα τέτοιο άσπλαχνο χωριό και πέρασε από το νεκροταφείο, κ’ είδε τα κιβούρια* πως είτανε ρημαγμένα , οι ταφόπετρες σπασμένες κι αναποδογυρισμένες , και τα νιόσκαφτα μνήματα είτανε σκαλισμένα από τα τσακάλια . Σαν άγιος που είτανε άκουσε πως μιλούσανε οι πεθαμένοι και λέγανε : ‘’ Τον καιρό που είμαστε στον απάνω κόσμο , δουλέψαμε , βασανιστήκαμε , κι αφήσαμε πίσω μας παιδιά κ’ εγγόνια να μας ανάβουνε κανένα κερί , να μας καίγουνε λίγο λιβάνι , μα δεν βλέπουμε τίποτα , μήτε παπά στο κεφάλι μας να μας διαβάσει παραστάσιμο* , μήτε κόλυβα , παρά σαν να μηναφήσαμε πίσω μας κανέναν’’. Κι ο άγιος Βασίλης πάλι στεναχωρήθηκε κ’ είπε :’’Τούτοι οι χωριάτες ούτε σε ζωντανό δεν δίνουνε βοήθεια , ούτε σε πεθαμένον ‘’, και βγήκε από το νεκροταφείο , και περπατούσε ολομόναχος μέσα στα παγωμένα χιόνια .

Παραμονή της πρωτοχρονιάς έφταξε σε κάτι χωριά που είτανε τα πιο φτωχά ανάμεσα στα φτωχοχώρια , στα μέρη της Ελλάδας . Ο παγωμένος αγέρας βογκούσε ανάμεσα στα χαμόδεντρα και στα βράχια , ψυχή ζωντανή δεν φαινότανε , νύχτα πίσσα! Είδε μπροστά του μια ραχούλα , κι από κάτω της είτανε μια στρούγκα* τρυπωμένη . Ο άγιος Βασίλης μπήκε στη στάνη και χτύπησε με το ραβδί του την πόρτα της καλύβας και φώναξε :’’ Ελεήστε με , τον φτωχό , για την ψυχή των αποθαμένων σας κι ο Χριστός μας διακόνεψε σε τούτον τον κόσμο!’’. Τα σκυλιά ξυπνήσανε και χυθήκανε απάνω του , μα σαν πήγανε κοντά του και τον μυριστήκανε , πιάσανε και κουνούσανε τις ουρές τους , και πλαγιάζανε στα ποδάρια του και γρούζανε* παρακαλεστικά και χαρούμενα . Απάνω σ’ αυτά , άνοιξε η πόρτα και βγήκε ένας τσοπάνης , ως εικοσιπέντε χρονών παλληκάρι , με μαύρα στριφτά γένια , ο Γιάννης ο Μπαρμπάκος , άνθρωπος αθώος κι απελέκητος , προβατάνθρωπος , και πριν καλοιδεί ποιος χτύπησε , είπε :’’ Έλα , έλα μέσα . Καλή χρονιά!’’. Μέσα στο καλύβι έφεγγε ένα λυχνάρι , κρεμασμένο από πάνω από μια κούνια , που είτανε δεμένη σε δυό παλούκια . Δίπλα στο τζάκι είτανε τα στρωσίδια τους και κοιμότανε η γυναίκα του Γιάννη . Αυτός , σαν εμπήκε μέσα ο άγιος Βασίλης , κ’ είδε πως είτανε γέρος σεβάσμιος , πήρε το χέρι του και τα’ ανεσπάσθηκε* κ’ είπε : ‘’ Νάχω την ευχή σου , γέροντα’’, και το ‘λεγε σαν να τον γνώριζε από πρωτύτερα , σα να ‘τανε πατέρας του . Και εκείνος του είπε : ‘’ Βλογημένος να ‘ σαι , εσύ κι όλο το σπιτικό σου , και τα πρόβατά σου , η ειρήνη του Θεού να ‘ναι απάνω σας!’’. Σηκώθηκε κ’ η γυναίκα και πήγε και προσκύνησε* και κείνη τον γέροντα και φίλησε το χέρι του και τη βλόγησε . Κι ο άγιος Βασίλης είτανε σαν καλόγερος ζητιάνος , με μια σκούφια παλιά στο κεφάλι του , και τα ράσα του είτανε τριμμένα και μπαλωμένα και τα τσαρούχια του τρύπια , κ’ είχε και ένα παλιοτάγαρο αδειανό . Ο Για΄νηης ο Βλογημένος έβαλε ξύλα στο τζάκι . Και παρευθύς , φεγγοβόλησε το καλύβι και φάνηκε σαν παλάτι . και φανήκανε τα δοκάρια , σα να ‘τανε μαλαμοκαπνισμένα* , κ’ οι πητιές που είτανε κρεμασμένες φανήκανε σαν καντήλια , κ’ οι καρδάρες και τα τυροβόλια* και τα’ άλλα σύνεργα που τυροκομούσε ο Γιάννης , γινήκανε σαν ασημένια και σαν πλουμισμένα με διαμαντόπετρες φανήκανε . Και τα’ άλλα , τα φτωχά τα πράγματα που ‘χε μέσα στο καλύβι του ο Γιάννης ο Βλογημένος . Και τα ξύλα που καιγόντανε στο τζάκι τρίζανε και λαλούσανε σαν τα πουλιά που λαλούνε στον παράδεισο , και βγάζανε κάποια ευωδία πάντερπνη .

Τον άγιο Βασίλη τον βάλανε κ’ έκατσε κοντά στη φωτιά κ’ η γυναίκα του ‘θεσε μαξιλάρια ν’ ακουμπήσει . Κι ο γέροντας ξεπέρασε το ταγάρι του από το λαιμό του και το ‘βαλε κοντά του , κ’ έβγαλε και το παλιοράσό του κι απόμεινε με το ζωστικό του . Κι ο Γιάννης ο Βλογημένος πήγε κι άρμεξε τα πρόβατα μαζί με τον παραγυιό του , κ’ έβγαλε μέσα στην κοφινίδα* τα νιογέννητα τα’ αρνιά , κ’ ύστερα χώρισε τις ετοιμόγεννες προβατίνες και τις κράτησε στο μαντρί , κι ο παραγυιός τα ‘ βγαλε τα’ άλλα στη βοσκή . Λιγοστά είτανε τα ζωντανά του , φτωχός είτανε ο Γιάννης , μα είτανε Βλογημένος . Κ’ είχε μια χαρά μεγάλη , σε κάθε ώρα , μέρα και νύχτα , γιατί είτανε καλός άνθρωπος κ’ είχε και καλή γυναίκα , κι όποιος λάχαινε να περάσει από την καλύβα τους , σαν να ‘τανε αδελφός τους , τον περιποιόντανε . Για τούτο κι ο άγιος Βασίλης κόνεψε* στο σπίτι τους , και κάθησε μέσα , σα να ‘τανε δικό του σπίτι και βλόγησε τα θεμέλια του . Κείνη τη νύχτα τον περιμένανε όλες οι πολιτείες και τα χωριά της Οικουμένης , οι αρχόντοι , οι δεσποτάδες κ’ οι επίσημοι άνθρωποι , μα εκείνος δεν πήγε σε κανέναν , παρά πήγε και κόνεψε στο καλύβι του Γιάννη του Βλογημένου .

Το λοιπόν , σαν σκαρίσανε* τα πρόβατα , μπήκε μέσα ο Γιάννης και λέγει στον άγιο: ‘’Γέροντα έχω χαρά μεγάλη . Θέλω να μας διαβάσεις τα γράμματα τα’ Αη-Βασίλη . Εγώ είμαι άνθρωπος αγράμματος , μα αγαπώ τα γράμματα της θρησκείας μας . Έχω και μια φυλλάδα από έναν γούμενο αγιονορίτη , κι όποτε τύχει να περάσει κανένας γραμματιζούμενος , τον βάζω και μου διαβάζει από μέσα τη φυλλάδα , γιατί δεν έχουμε κοντά μας εκκλησία ‘’.

Έπιασε και θαμπόφεγγε κατά το μέρος της ανατολής . Ο άγιος Βασίλης σηκώθηκε και στάθηκε κατά την ανατολή κ’ έκανε το σταυρό του , ύστερα έσκυψε και πήρε μια φυλλάδα από το ταγάρι του , κ’ είπε : ‘’ Ευλογητός ο θεός ημών πάντοτε , νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων’’. Κι ο Γιάννης ο Βλογημένος πήγε και στάθηκε από πίσω του , κ’ η γυναίκα βύζαξε το μωρό και πήγε κείνη και στάθηκε κοντά του , με σταυρωμένα χέρια . Κι ο άγιος Βασίλης είπε το ‘’θεός Κύριος’’ και τα’ απολυτίκιο της περιτομής ‘’Μορφήν αναλλοιώτως ανθρωπίνην προσέλαβες ‘’ , δίχως να πει και το δικό του απολυτίκιο που λέγει ‘’ Εις πάσαν την γην εξήλθε ο φθόγγος σου’’. Η φωνή του είτανε γλυκιά και ταπεινή , κι ο Γιάννης κ’ η γυναίκα του νοιώθανε μεγάλη κατάνυξη , κι ας μην καταλαβαίνανε τα γράμματα . Κ’ είπε ο άγιος Βασίλης τον Όρθρο και τον Κανόνα της Εορτής : ‘’ Δεύτε λαοί άσωμεν ‘ασμα Χριστώ τω θεώ’’ , χωρίς να πει τον δικό του κανόνα που λέγει ‘’ Σου την φωνήν έδει παρείναι , Βασίλειε’’. Κ’ ύστερα είπε όλη την λειτουργία κ’ έκανε απόλυση και τους βλόγησε . Και σαν καθήσανε στο τραπέζι και φάγανε κι αποφάγανε , ‘εφερε η γυναίκα τη βασιλόπητα και την έβαλε απάνω στο σοφρά . Κι ο άγιος Βασίλης πήρε το μαχαίρι και σταύρωσε τη βασιλόπητα , κ’ είπε :’’ Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος ’’ κ’ έκοψε το πρώτο το κομμάτι κ’ είπε ‘’του Χριστού’’ κ’ ύστερα είπε ‘’της Παναγίας’’ , κ’ ύστερα είπε ‘’του νοικοκύρη Γιάννη του Βλογημένου’’ . Του λέει ο Γιάννης : ‘’Γέροντα ξέχασες τον αη-Βασίλη!’’. Του λέγει ο άγιος: ‘’Ναι , καλά !’’. κ’ ύστερα λέγει :’’Του δούλου του Θεού Βασιλείου’’. Κ’ ύστερα λέγει πάλι : ‘’ Του νοικοκύρη’’, ‘’της νοικοκυράς’’ , ‘’του παραγυιού’’ , ‘’των ζωντανών’’, ‘’των φτωχών’’ . Τότε λέγει στον άγιο ο Γιάννης ο βλογημένος : ‘’ Γέροντα , γιατί δεν έκοψες για την αγιωσύνη σου ;’’ Του λέγει ο άγιος : ‘’ ‘Εκοψα Βλογημένε!’’. Μα .ο Γιάννης δεν κατάλαβε τίποτα , ο μακάριος . Κ’ ύστερα , σηκώθηκε όρθιος ο άγιος Βασίλης κ’ είπε την ευχή του : ‘’Κύριε ο θεός μου , οίδα ότι ουκ ειμί άξιος , ουδέ ικανός , ίνα υπό την στέγην εισέλθης του οίκου της ψυχής μου’’. Κ’ είπε ο Γιάννης ο Βλογημένος : ‘’πες μου , γέροντα , που ξέρεις γράμματα , σε ποια παλάτια άραγες πήγε σαν απόψε ο άγιος Βασίλης ; Οι αρχόντοι κ’οι βασιλήαδες τι αμαρτίες να ‘χουνε ; Εμείς οι φτωχοί είμαστεν αμαρτωλοί , επειδής η φτώχεια μας κάνει να κολαζόμαστε ‘’. Κι ο άγιος Βασίλης δάκρυσε κ’ είπε πάλι την ευχή , αλλοιώτικα : ‘’ Κύριε , ο Θεός μου , οίδα ότι ο δούλος σου ιωάννης ο απλούς έστιν άξιος και ικανός ίνα υπό την στέγην του εισέλθης . Ότι νήπιος υπάρχει και τα μυστήρια Σου τοις νηπίοις αποκαλύπτεται.’’ Και πάλι δεν κατάλαβε τίποτα ο Γιάννης ο μακάριος , ο Γιάννης ο Βλογημένος …

_____________________________________________________________________

Σημειώσεις :

Ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα , από την ιστοσελίδα του ΕΚΕΒΙ.

Ντοκυμαντέρ του Τάσου Ψαρά (παραγωγή της ΕΡΤ 2003) με θέμα την ζωή τοω Φώτη Κόντογλου .

Ανυπακοή κι Αντίσταση , Ανάγκη και Υποχρέωση .

2011-10-30T03:06:00.000-07:00

Παρά την συντηρητική τοποθέτηση στα πράγματα , του κυρίου ΑΜ , πάντα έδειχνε να έχει τάσεις αποστασιοποίησης , απέναντι σ' αυτό που θα λέγαμε , νόμιμο και λογικό . Εμένα βέβαια , αυτή του η στάση , με παραξένευε αν δεν με εντυπωσίαζε , γιατί κάτι τέτοιο είναι γνώριμο σε άτομα αριστερών πεποιθήσεων ή και extreme θα έλεγα . Μα ήρθαν τα τελευταία γεγονότα , για να βεβαιωθώ , πως , παρά την "συντηρητική" του όψη και άποψη σε πολλά , ο κύριος ΑΜ , ήταν κατά βάθος κόκκινος !

Παρακολουθώντας και κουβεντιάζοντας καθημερινά , τα γεγονότα , πρώτη φορά έβλεπα να συμφωνεί με τις απόψεις μου και η συμφωνία του ήταν τόσο απόλυτη , που ώρες ώρες , άρχισα να αμφισβητώ τον εαυτό μου , καθόσον γνωστός αριστερός και εν πολλοίς ανατρεπτικός . Η συμφωνία μας , είχε να κάνει με τον τρόπο που αντιμετώπιζα τις αντιδράσεις του λαού (δεν είναι κακό να χρησιμοποιείς αυτή την λέξη) στον ορυμαγδό των μέτρων που καθημερινά ερχόντουσαν να ανατρέψουν τα όσα για χρόνια είχε κατακτήσει με πολύ αγώνα και γιατί όχι και με αίμα .

Τόνιζα , κάθε φορά και σ' αυτόν , αλλά και στον εργασιακό μου κυρίως κύκλο , πως , έβλεπα ότι αντίλογος ουσιαστικός απέναντι σ' αυτές τις αντιδράσεις , τις δικές μας δηλαδή , δεν υπήρχε ,παρά μονάχα ένας , "παιδιάστικος" , γιατί μου θύμιζε τις παιδικές μου αντιπαραθέσεις , του στυλ , "ωραία και τι προτείνετε" .

Έλεγα λοιπόν σε όλους , πως , όλο και συχνότερα , γινόταν λόγος για το πολίτευμα , για την δημοκρατία , που κινδύνευε , από τις συνεχιζόμενες διαδηλώσεις , απεργίες , καταλήψεις και άλλες αναταραχές . Έπρεπε κατά τους ισχυρισμούς των υπερασπιστών της άποψης αυτής , να βρεθούν άλλοι τρόποι αντίδρασης (κι αυτό στην καλλίτερη των περιπτώσεων) , στην χειρότερη εκδοχή , θα έπρεπε ο Λαός , όλοι όσοι αντιδρούν θεωρώντας πως τα μέτρα τους θίγουν , θα έπρεπε επιτέλους να τα αποδεχτούν χωρίς διαμαρτυρίες , αφού ούτως ή άλλως για πολλά χρόνια αποτελούσαν τους "κηφήνες" του συστήματος λειτουργίας του κράτους , του "κομματικού" κράτους , όπως τους αρέσει να λένε . Όμως , ακόμα κι αυτοί (οι "έγκριτοι" αρθρογράφοι , λασπολόγοι) γνώριζαν πως δεν ήταν έτσι . Το κράτος , που με την ευθύνη του , κατεδαφίστηκε , προς όφελος των οικονομικά πάντα δυνατότερων , κάθε αναπτυξιακή μονάδα , έπρεπε να βρεί , να εξασφαλίσει , την ομαλή παρουσία (!) των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων , που δημιουργούσε η ταχτική της αποβιομηχάνισης . Έτσι , μέσα σε λίγα χρόνια , οι άνεργοι που δημιουργούνταν από το κλείσιμο ή σωστότερα τον αφανισμό , ολόκληρων κλάδων της βιομηχανίας , και που η παρατεταμένη ή και χρόνια ανεργία θα δημιουργούσε άλλου είδους προβλήματα στο καθεστώς , βρέθηκαν να απασχολούνται σε κρατικές υπηρεσίες ή και επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου , τις γνωστές ΔΕΚΟ . Αν και ποτέ δεν μ' άρεσε να διαχωρίζω τους εργάτες , με βάση τις πολιτικές του τοποθετήσεις , ήμουν πάντα βέβαιος και αποδείχτηκε φυσικά , πως αυτές οι θέσεις εργασίας , καλύφθηκαν , από ημετέρους , είτε τους ενός , είτε του άλλου κόμματος . Άλλως τε , αυτοί αποτελούσαν και την μετέπειτα , "καλή" εκλογική τους πελατεία .

Απλουστεύοντας τα πράγματα , αφού δεν είμαι και "ειδικός" για να χρησιμοποιήσω κάποια επιστημονική μέθοδο , καταλαβαίνω , πως αυτοί , οι πρώην συνάδελφοι στα εργοστάσια που έκλεισαν , δεν έχουν καμία ευθύνη .

Σήμερα λοιπόν , που βλέπουν κι αυτοί , όπως κι όλοι οι μισθωτοί , να καταρρέουν τα πάντα , στο όνομα της εθνικής σωτηρίας , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ;

Σήμερα , που βλέπουν , ισχνές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες , να επιβάλλον και να προδιαγράφουν ένα δυσοίωνο , μέλλον για όλους μας , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ;

Σήμερα , που βλέπουν τα όνειρα τους , να γκρεμίζονται στο όνομα της σωτηρίας των πιστωτικών ιδρυμάτων , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ;

Σήμερα , που βλέπουν , ότι όλα όσα για τα οποία με την ψήφο τους έδωσαν την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ , ήταν όχι απλά ψέματα , αλλά προφάσεις για την κατάληψη της εξουσίας και στην συνέχεια , εφαρμογής προγράμματος που θα ξεπούλαγε ότι απέμεινε , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ;

Σήμερα , που κι ο πλέον ανίδεος περί τα οικονομικά , βλέπει ότι το ακολουθούμενο διεθνοποιημένο νεοφίλελεύθερο σύστημα διακυβέρνησης , καταρρέει και στην κατάρρευσή του παρασέρνει τα ΠΑΝΤΑ , έχει δικαίωμα να αντιδρά ;

Νομίζω πως ναι , έχει δικαίωμα να αντιδρά και θα έλεγα μάλιστα έχει και την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να αντιδρά .

Λένε τα "παπαγαλάκια" του σύστηματος , οι κατά τα άλλα "έγκριτοι" δημοσιογράφοι και οι λοιποί "φιλόσοφοι" υποστηρικτές της έννομης τάξης (!) , πως , το σύστημα , δεν αντέχει πλέον άλλες τέτοιου είδους αντιδράσεις και πολιτικές (!) . Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ !

Το σύνταγμα , δεν μπορεί πλέον να "καλύψει" τις κοινωνικές λειτουργίες του τόπου και γι αυτό Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ . Φτάνουν δε μερικοί θρασείς από αυτούς , να ζητούν από "κάποιους" να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να ξεπεραστεί η κρίση από το σύστημα και να επανέλθουμε στην ομαλότητα , την ηρεμία και την "πολιτική γαλήνη" !!! Δεν θέλουν και πολύ βέβαια , για να μας υποδείξουν (θα προτιμούσαν να επιβάλλουν ) ποιοί θα είναι αυτοί οι "κάποιοι" , θα φοράνε "ομοιόμορφα" ρούχα ή θα φέρουν το "σχήμα" του σοφού ...

Θα έπρεπε να το γνωρίζουν , θα έπρεπε πλέον να το έχουν μάθει , ότι ο Λαός , είναι αυτός που πάντα υπερασπίζεται τα συντάγματα και τα διάφορα κοινωνικά συμβόλαια . Αυτός είναι που δίνει ακόμα και την ζωή του γι' αυτά , κι ας μην είναι αυτός που τα "έγραψε" , κι ας μην τον στηρίζουν όπως θα έπρεπε . Η Δημοκρατία τους , έτσι όπως αυτοί την όρισαν , δεν κινδυνεύει (κακώς κατά μία έννοια) , από αυτούς που αντιδρούν . Η Δημοκρατία τους , κινδυνεύει από τους ίδιους και μόνον απ' αυτούς .

Εμείς , έχουμε κάθε δικαίωμα να αντιδρούμε και να εκδηλώνουμε με κάθε τρόπο την ανυπακοή μας .

Δεν είναι δυνατόν , να επιβάλλετε σαν υπέρτατο καθήκον και υποχρέωση , η τήρηση των νόμων , μόνο και μόνο , επειδή θεσπίστηκαν , από μια "νομοθετική" εξουσία !

Δεν γίνετε , να ζητάνε πολιτική υπακοή , σαν βλέπει ο λαός να ανατρέπονται οι αρχές , όπως αυτοί τις όρισαν τέλος πάντων , της Ελευθερίας , της Ισότητας και της Αλληλεγγύης !

Δεν γίνετε , οι κήρυκες του φιλελευθερισμού , οι συστημικοί "προστάτες" να αγνοούν αυτό που είχε διακηρυχθεί από τον John Locke ..."Αν ένας ηγεμόνας χρησιμοποιεί την εξουσία του εναντίον του λαού του, τότε ο λαός έχει το δικαίωμα να τον αντιμετωπίσει με Βία. Ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπιστεί η παράνομη βία της εξουσίας είναι η ίδια η Βία."

Δεν γίνετε να μην αντιλαμβάνονται , ότι εφ' όσον το σύστημα που ισχύει , είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία , μπορεί ο λαός και δικαιούται και είναι και υποχρέωση του , να ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΚΕΤΕ όποτε νομίζει ότι αδικείται και οπωσδήποτε μα ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΕ σε ότι θεωρεί κρατική αυθαιρεσία .

Είναι απόλυτα θεμιτό , όταν προβάλλονται με κάθε τρόπο οι βασικές , οι θεμελιώδεις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες , όταν κατά κοινή ομολογία (και οι ίδιοι το παραδέχονται για τους δικούς τους λόγους βέβαια) σημειώνεται έλλειμμα δημοκρατίας στη λειτουργία του ίδιου του πολιτεύματος , όταν η εξουσία , τα κόμματα που εξουσίασαν (κυβέρνησαν) , δεν μπόρεσαν να βάλλον φραγμούς απέναντι στην συνεχώς αυξανόμενη κοινωνική , πολιτική και οικονομική εκμετάλλευση των ασθενέστερων , ο Λαός να ορθώνει το ανάστημα του και ανυπάκουος να αντιστέκεται και να δίνει την μάχη της ανατροπής .

Μ' αυτές τις σκέψεις αλλά και με άλλες σχετικές με όλα αυτά , έκλεισα την κουβέντα μου στον κυρ ΑΜ , ζητώντας του ταυτόχρονα να δείξει έμπρακτα την ΑΝΥΠΑΚΟΗ και να ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ .

Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος ακόμα και για τον πιο συντηρητικό , ακόμα και για όποιον τώρα δεν τον άγγιξε τίποτα από όλα όσα συνέβησαν μέχρι σήμερα .

Δεν υπάρχει καμία διέξοδος για κάθε εργαζόμενο , μισθοσυντήρητο .

ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

σ.σ.: οι σκέψεις αυτές με βασάνιζαν πολύ καιρό τώρα , μα αυτό το άρθρο έγινε η αφορμή να τις αποθηκεύσω στο ημερολόγιο .

"...Αντάρτης , Κλέφτης , Παλικάρι , πάντα είναι ο ίδιος ο Λαός .." πρώτο μέρος

2011-10-27T11:01:00.001-07:00

Περίεργα ξημέρωσε η μέρα του κυρ ΑΜ . Κλείνοντας την προηγούμενη , είχε την ελπίδα πως όλα τελικά θα πάνε καλά . Από που αντλούσε την ελπίδα , δεν είχα καταλάβει . Μόνο κάτι μισόλογα , κάποιες ακατάληπτες φράσεις , μα όσο κι αν προσπαθούσα να τον καταλάβω , δεν κατάφερνα το παραμικρό .

Αμέσως μόλις άκουσα τις πρώτες ειδήσεις , χαιρέκακα , παραγνωρίζοντας για λίγο το γεγονός πως ότι συνέβαινε , άγγιζε κι εμένα , τον πήρα τηλέφωνο και με το πρώτο άκουσμα της φωνής του , άρχισα να του τραγουδάω τον Ύμνο του ΕΛΑΣ .

Με το ντουφέκι μου στον ώμο
σε πόλεις κάμπους και χωριά
της λευτεριάς ανοίγω δρόμο
της στρώνω βάγια και περνά

Εμπρός Ε.Λ.Α.Σ. για την Ελλάδα
το δίκιο και τη λευτεριά
σ' ακροβουνό και σε κοιλάδα
πέτα πολέμα με καρδιά

ένα τραγούδι είν' η πνοή σου
καθώς στη ράχη ροβολάς
και αντιλαλούν απ' τη φωνή σου
καρδιές και κάμποι Ε.Λ.Α.Σ. Ε.Λ.Α.Σ.

Παντού η Πατρίδα μ' έχει στείλει
φρουρό μαζί κι εκδικητή
κι απ' την ορμή μου θ' ανατείλει
καινούργια λεύτερη ζωή

Με χίλια ονόματα μία χάρη
ακρίτας ειτ' αρματολός
αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι
πάντα ειν' ο ίδιος ο λαός.

Δεν ήξερα όλους τους στίχους κι έτσι ξαφνιάστηκα , όταν μετά την πρώτη στροφή , συνέχισε με δυνατή φωνή . Όμως μεγάλη συγκίνηση ένοιωσα όταν στάθηκε και επανέλαβε πολλές φορές τον τελευταίο στίχο

Με χίλια ονόματα μία χάρη

ακρίτας ειτ' αρματολός
αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι
πάντα ειν' ο ίδιος ο λαός.

Όλο το προηγούμενο διάστημα , είχαμε τσακωθεί πολλές φορές για όσα τραγικά συνέβαιναν στον τόπο . Επαναλάμβανε κι αυτό γινόταν η αιτία να "σκοτωνόμαστε" , την φράση , "κινδυνεύει η Δημοκρατία μας" κι εγώ με θράσος του απαντούσα , "η Δημοκρατία ΣΑΣ" . Δεν μπορούσα να δεχτώ αυτό το καθεστώς , που στο τέλος , πάλι εγώ και οι όμοιοι μου , θα υπερασπιζόμουν , πως κινδύνευε από μένα . Πως ; με ποιόν τρόπο ; Σε όλη την σύγχρονη ιστορία του τόπου , τα καθεστώτα και τα συντάγματα τους , ο Λαός τα υπερασπιζόταν . Κορμιά εργατών , θυσιάζονταν , έπεφταν , είτε στα πεδία των μαχών , είτε στους δρόμους για αυτό που "αυτοί" , είχαν αποφασίσει να ονομάσουν "δημοκρατία" αλλά και πάλι , αυτή "δημοκρατία" , δεν ήταν δική τους , δεν είναι δική μου .

Όλη την μέρα , στο μυαλό μου , αντηχούσε η φωνή του κι τελευταίοι στίχοι ...αντάρτης , κλέφτης , παλικάρι πάντα είναι ο ίδιος ο Λαός...

______________________________________________________

Δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μου , σε τούτη δω την σελίδα , να αποτυπώσω αυτό που θα ακολουθήσει , μα ήταν το γεγονός , πως οι "κυβερνήτες" μας , διάλεξαν τούτη την μέρα για να μας ανακοινώσουν την Νέα Κατοχή αλλά και το ότι από μικρό παιδί με συγκινούσε ιδιαίτερα αυτή η μέρα και τα όσα είχαν γίνει εκείνη την περίοδο αλλά και την αμέσως επόμενη . Οι αγώνες και οι θυσίες του Λαού , το αίμα που χύθηκε και πήγε χαμένο(;) , οι λαμπρές σελίδες που γράφτηκαν εκείνα τα δύσκολα και ταραγμένα χρόνια , τα τραγικά λάθη και τα πισωγυρίσματα , όλα αυτά , με συγκινούσαν γιατί αποτελούσαν ένα δίδαγμα που κοντεύουμε να ξεχάσουμε , όλα μπορούν να συμβούν , όλα να ανατραπούν , αρκεί ...

________________________________________________________

Οι μέρες πριν από εκείνο το πρωινό του Οκτώβρη του 1940 , δεν ήταν εύκολες για τον Λαό . Κυνηγημένος , με διαλυμένα συνδικάτα , με χιλιάδες κομμουνιστές και άλλους δημοκράτες να βρίσκονται είτε στις φυλακές , είτε σε μαρτυρικούς τόπους εξορίας , προσπαθούσε να ορθώσει τις αντιστάσεις του κάτω από αντίξοες συνθήκες . Με όλες του τις δυνάμεις , "κονταροχτυπιόταν" με το φασιστικό καθεστώς του δικτάτορα Μεταξά .

Αυτή την περίοδο , το καθεστώς , θεωρώντας πως κάθε λαϊκή δημιουργία , έπρεπε να αφανιστεί , οι ίδιοι οι Λαϊκοί δημιουργοί , μεγαλούργησαν σε όλες τις μορφές της τέχνης . Μία από αυτές , ήταν και η μουσική . Κυρίαρχο μουσικό στοιχείο , στα λαϊκά στρώματα της εποχής , ήταν το ρεμπέτικο τραγούδι . Ο Λαός , είχε γνωρίσει και είχε αγαπήσει , τους ρεμπέτες και τα τραγούδια τους , πάντα συντρόφευαν τις δραστηριότητές τους . Βέβαια , δεν έλειπαν και οι συνθέσεις που γινόντουσαν στα χνάρια των Ευρωπαϊκών προτύπων , κι αυτά αγαπήθηκαν από τα λαϊκά στρώματα , λιγότερο βέβαια , κυρίως γιατί αντικατόπτριζαν τις ελπίδες που είχαν για μαι πιο άνετη ζωή .

Σ' αυτή την δύσκολη φάση της σύγχρονης ιστορίας , οι δημιουργοί , κατάθεσαν πολλά έργα , που αγαπήθηκαν αμέσως και παρέμειναν γνωστά μέχρι τις μέρες μας . Ίσως κάποια από αυτά , τα περισσότερα , θεματολογικά , μετά και τις τελευταίες εξελίξεις , να είναι ακόμα και σήμερα επίκαιρα . Ίσως να πρέπει να αποτελέσουν , όχι αυτά τα ίδια , αλλά η δημιουργική προσπάθεια των λαϊκών δημιουργών , να "σταθούν" με τον δικό τους τρόπο στους αγώνες του Λαού , σοβαρό έρεισμα , για τους σύγχρονους δημιουργούς , κάτι που βεβαίως δεν το αποκλείω .

Τα ρεμπέτικα τραγούδια εκείνης της εποχής , που έγιναν με αφορμή τα γεγονότα , μπορούμε να τα κατατάξουμε σε τρεις περιόδους , σ' αυτά που γράφτηκαν την περίοδο του πολέμου , σ' αυτά της περιόδου της κατοχής και σ' αυτά της περιόδου την Εθνικής Αντίστασης .

Σε όλο αυτό το εγχείρημα , σημαντική βοήθεια πήρα από τα όσα καταγράφονται στον διαδικτυακό τόπο www.rembetiko.gr και ιδιαίτερα σε όσα καταπληκτικά έχει καταγράψει ο ερευνητής Σάκης Παπίστας . Τα υπόλοιπα , τα "ανέλαβε" , το youtube και οι φίλοι που είχαν την εξαιρετική ιδέα , να "αφήσουν" στο διαδίκτυο και στους χρήστες του , τα σπουδαία αυτά έργα .

Απολαύστε μερικά από αυτά , της πρώτης περιόδου ...

Το στοίχημα - Μέρα 8η

2011-09-07T09:08:00.000-07:00

"Είναι μεγάλη υπόθεση να βάζεις ένα στοίχημα και στο τέλος να το κερδίζεις ή για να το διατυπώσω διαφορετικά , να βάζεις έναν στόχο και να τον επιτυγχάνεις . Βέβαια , διαβάζοντας πάλι αυτές τις δύο αράδες , νομίζω πως έχουν μια διαφορά .Σ Στην περίπτωση του στοιχήματος , είσαι διπλά χαμένος , αν το χάσεις ή αντίθετα , διπλά κερδισμένος , ενώ στην δεύτερη περίπτωση , αυτή του στόχου , το μόνο που έχεις να χάσεις είναι ο ίδιος ο στόχος , έτσι δεν είναι ;"

Είχα στρέψει την πλάτη μου σ' αυτόν , προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου για την αποστροφή σ΄αυτό που πήγαινε να κάνει . Είχε μια συνήθεια ο Κύριος ΑΜ , που ποτέ δεν κατάλαβα πως την απόκτησε . Βγάζοντας το τσιγάρο από το πακέτο του , το χτύπαγε από την ανάποδη , στρίμωχνε τον καπνό μ΄αυτόν τον τρόπο κι από ότι μου είχε πει , του έδινε την αίσθηση ότι γινόταν πιο βαρύ . Αλλά αυτή καθαυτή του η κίνηση , δεν με ενδιέφερε καθόλου . Αυτό που ήθελα τώρα και ήταν επιτακτική ανάγκη για μένα , ήταν να μην το φέρει στο στόμα του και το ανάψει .

Η απόφασή μου , αυτή την φορά , ήταν οριστική και αμετάκλητη και έδειχνε πως όλα θα πήγαιναν καλά . Όλες τι άλλες φορές , το κόψιμο του καπνίσματος , διαρκούσε όσο και ο χρόνος που έφτανε για να βγεί από το στόμα μου η φράση "κόβω το τσιγάρο" .

Τώρα όμως είναι αλλιώς και του το είπα πάρα πολλές φορές για να καταλάβει , ότι ήμουν αποφασισμένος να γυρίσω σελίδα .

Αναίσθητος όπως πάντα , συνέχισε να φυσάει τον καπνό προς το μέρος μου , όση ώρα προσπαθούσα να του εξηγήσω , ότι για μένα , αυτό το πράγμα , δεν είχε να κάνει με την εκπλήρωση ενός στόχου , αλλά ήταν ένα στοίχημα . Στοίχημα , που σαν κέρδος , όταν θα το κέρδιζα , είναι η χαρά και το χαμόγελο που θα δω στα αγαπημένα μου πρόσωπα . Δεν με ενδιέφερε το αν και πόσο η συνήθεια αυτή με έβλαπτε ανεπανόρθωτα , άλλως τε , υπήρχαν τόσα πράγματα στην καθημερινότητα μου , που με βλάπτουν ίσως και πιο πολύ , αλλά , αυτό το χαμόγελο , το ήθελα .

Το σίγουρο είναι , πως σ αυτήν την προσπάθεια , που είναι πολύ δύσκολη , αρωγό δεν θα είχα τον κύριο ΑΜ , για τους δικούς του λόγους ίσως .κι όχι μόνον αυτόν . Δεν είχαν σκοπό να με βοήθησουν κι όλοι οι λόγοι που με έσπρωχναν να καπνίσω . Το στρες , η συνήθεια αλλά κύρια η χαλάρωση που ένοιωθα ανάβοντας το , μετά το φαγητό . Είχα προσέξει , ότι κάποιες ασήμαντες κινήσεις του σώματος μου , υποσυνείδητα , με ωθούσαν στο άναμμα του . Αυτές πολεμούσα με νύχια και με δόντια και μέχρι τώρα τις νικούσα και θα τις αποτελείωνα . Η θέληση προέκυψε , το στοίχημα μπήκε , το κίνητρο υπάρχει , το χαμογελαστό πρόσωποΚ .

Το αδιέξοδο (?) παιγνίδι της βίας .

2011-08-21T09:21:00.000-07:00

Είναι καιρός τώρα , που πραγματικά πιστεύω ότι παρά τα όσα λέγονται , το παιγνίδι της βίας, δεν είναι αδιέξοδο. Πως θα μπορούσε να είναι , όταν , οι πάντες και κυρίως οι αρθρογράφοι / αχθοφόροι της κυρίαρχης αντίληψης , παίζουν το παιγνίδι , που λέγεται " η δημοκρατία σε κίνδυνο" ;

Οφείλω βέβαια , να ομολογήσω , πως είναι καλοί παίκτες και θα ήταν ανόητο από την πλευρά τους να μην αξιοποιούν τις δυνατότητες που τους παρέχονται , για να παίξουν όσο το δυνατόν καλλίτερα τον κατάπτυστο ρόλο τους . Άλλως τε γι΄αυτό αμείβονται και μάλιστα πλουσιοπάροχα .

Εκεί που όμως δεν μπορούν να απαντήσουν , αφού πια έχουν εξαντλήσει κάθε λογικό (έστω και κατά την ιδεολογική τους αντίληψη) επιχείρημα , είναι στο γιατί φτάνουν να φιλολογούν όλοι τους , ομαδικά και κατ΄εντολήν των προϊσταμένων τους , για το ενδεχόμενο της βίας .

Γιατί βία λοιπόν ;

Στο βάθος της ιστορίας και μάλιστα , όχι πολύ βαθιά κι αν ακόμα διάβαζαν τον Κάρολο Μαρξ κι όχι ξεφύλλιζαν και μάλιστα από αναλυτές της δεκάρας , θα έβλεπαν ότι η συνεχώς συρρικνούμενη ανθρώπινη αξιοπρέπεια , νομοτελειακά , οδηγεί στην βία . Θα έλεγα , χρησιμοποιώντας την αρχαιοελληνική λογική , επαγωγικά , αυτή , δηλαδή η καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας , η εκμηδένιση του ατόμου από το κέρδος , μία λογική που δέχονται και υπερασπίζονται , οδηγεί , θέλουν δεν θέλουν στην βία . Ανικανότητα του ίδιου του συστήματος να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του , μέσα στις κυκλικές του κρίσεις .

Ζηλωτές της "Δημοκρατίας" , χύνουν σε κάθε ευκαιρία , κροκοδείλια δάκρυα , για την δήθεν κατάντια της . Με πένα , που αντί μελάνι , χύνει άσβεστες λάβρες (σ΄αυτό είναι καλοί μάστορες) , ζητάνε να προστατευθεί αυτό το "πανανθρώπινο" αγαθό .
Για ποιο όμως αγαθό μιλάνε ;

Το σύνταγμα αυτό που υπάρχει σήμερα και βρίσκεται ακόμα σε ισχύ , για όσο καιρό ακόμα θα ισχύει , όπως διαμορφώθηκε μετά το 1974 , θεσμοθετήθηκε , έγινε υπέρτατος νόμος του κράτους και θεμέλιο για την νέα Ελληνική Δημοκρατία , μέσα από πλειοψηφίες , που σε καμία περίπτωση δεν αντικατόπτριζαν την λαϊκή βούληση όπως αυτή εκφραζόταν τουλάχιστον με απόλυτους αριθμούς στις κάθε εκλογικές αναμετρήσεις . Πάνω σ΄αυτά τα συντάγματα , στηρίχθηκαν , πλασματικές κοινοβουλευτικές "λαϊκές" πλειοψηφίες και νομοθέτησαν νόμους , που σήμερα οι ίδιοι οι νομοθέτες κρίνουν , για τους δικούς τους (είναι φανερό) ιδιοτελείς λόγους .

Νόμοι , που δήθεν προστάτευαν και προασπίζονταν την λαϊκή βούληση . Νόμοι , για την προστασία του λαϊκού συμφέροντος . Νόμοι για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία . Νόμοι για την προστασία της Δημόσιας Υγείας . Νόμοι για την ελεύθερη , υποχρεωτική πρόσβαση στην παιδεία . Νόμοι , νόμοι , διατάγματα ...

Οι Νόμοι και τα Διατάγματα τους .

Πάντα αυτά "φτιάχνονταν" για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένους σκοπούς και να ικανοποιήσουν αλλότριες "ορέξεις" και πάντα υπό το πρόσχημα της προστασίας και της υπεράσπισης του Δημόσιου συμφέροντος . Όμως , αυτό το Δημόσιο συμφέρον , όπως πομπωδώς επικαλούνταν και συνεχίζουν βεβαίως , ουδέποτε το είδα εγώ και όλοι μας . Λες και επρόκειτο για κάτι αόρατο , το φανταστικό . Δεν ήταν όμως και τις συνέπειες αυτού του Δημόσιου Ιδιοτελούς Συμφέροντος τις ζούμε σήμερα .

Νόμοι για την προστασία της εργασίας , ανύπαρκτοι ή για να είμαι λίγο επιεικής , νόμοι που υστερούν κατά πολύ από το πνεύμα του τίτλου που φέρουν . Στην ουσία μιλάμε για νόμους που προστατεύουν τους εργοδότες κι αν όχι ευθέως , εμμέσως . Ελεγκτικά όργανα για την τήρηση των νόμων αυτών δεν υπάρχουν . Η ύπαρξη τους , αποτελούσε και αποτελεί , απλά μια επιβεβαίωση του γεγονότος , ότι οι Νόμοι φτιάχτηκαν για να προστατευθούν τα αφεντικά των νομοθετούντων . Ακόμα και το ύψιστο αγαθό , αυτό της ζωής , που θα έπρεπε να είναι το Α και το Ω μιας δημοκρατίας , δεν προστατεύεται καν μέσα από αυτά τα νομοθετήματα , αφού οι μηχανισμοί που θα έλεγχαν είναι ανύπαρκτοι ή ποδηγετούμενοι .

Νόμοι για τη δημόσια υγεία , δεν υπάρχουν . Αυτό που οι ίδιοι ονόμασαν "εθνικό σύστημα υγείας" και που αν εφαρμοζόταν , θα γεννούσε κάποιες ελπίδες για τους αδύναμους , έπεσε κι αυτό θύμα στο βωμό του κέρδους . Πεθαίνεις και δεν γνωρίζεις την αιτία , παρά μόνο όταν αυτή αναφέρετε ε κάποιο δημόσιο ληξιαρχικό έγγραφο . Έφταιγε η κακοδιαχείριση και μόνο αυτή στάθηκε η αιτία να αναλάβουν managers την διοίκηση και τώρα που την ανέλαβαν , τα χρέη υπερδιπλασιάστηκαν χωρίς αυτό να αντικατοπτρίζει την ποιότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες .

Νόμοι και σχέδια για την Παιδεία , που φτιάχνονται για να μείνουν στα χαρτιά . Νόμοι που υπερασπίζονται την δημόσια δωρεάν παιδεία αλλά στην πραγματικότητα , οδηγούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων , πάντα προς όφελος των ολίγων . Διέλυσαν κάθε ζωντανό κύτταρο αιχμαλωτίζοντας κάθε δημιουργική σκέψη και σήμερα ζητάνε νέο αυτοδιοίκητο στα πανεπιστήμια , τοποθετώντας εγκάθετους με σκοπό την δήθεν ποιοτική στροφή , την στροφή στην "ανάπτυξη" .

Αυτούς του νόμους - εκτρώματα , αυτοί τους έφτιαξαν , χρησιμοποιώντας τις πλειοψηφίες που χάριζαν στους εαυτούς τους και με το πρόσχημα πάντα του δημόσιου συμφέροντος .

Αυτούς τους νόμους , σήμερα , επιχειρούν , μέσα από το τέλμα , το οικονομικό και κοινωνικό που βύθισαν τον τόπο , να τους ανατρέψουν , με το πρόσχημα της ανάπτυξης , της κάθαρσης κλπ κλπ .

Αυτούς τους νόμους , που συρρίκνωσαν , αν δεν εξαφάνισαν κάθε ίχνος ανθρώπινης αξιοπρέπειας , θέλουν να τους καταργήσουν και να φέρουν άλλους , δήθεν πιο καλούς , πιο αποτελεσματικούς για μας , τον Λαό .

Αυτή η Δημοκρατία , που αυτοί την έχτισαν κατά πως τους βόλευε , δεν μας βόλεψε . Εξανέμισε κάθε μας ελπίδα για ένα καλλίτερο αύριο (όσοι πίστευαν σε κάτι τέτοιο) . Στηρίχθηκε αποκλειστικά και φτιάχθηκε αποκλειστικά , για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των λίγων . Αυτήν την δημοκρατία , κλαίνε σήμερα οι βαρυπενθούντες συγγενείς . Αυτήν καλούμαστε να υπερασπισθούμε και αν υπάρξει πράγματι ο κίνδυνος να ανατραπεί προς ένα καθεστώς ψευδεπίγραφα δημοκρατικό ή προστασίας δήθεν της δημόσιας τάξης και γαλήνης , εμείς θα την προστατέψουμε , όπως έχει γίνει πολλές δορές στο παρελθόν .

Αλλά , εμείς ήμαστε ταυτόχρονα αυτοί , που θα υπερασπιστούμε τα συμφέροντα μας , έναντι του καταρρέοντος συστήματος και με την οργάνωσή μας , τα οράματά μας , θα χτίσουμε μια νέα , άλλη δημοκρατία που σ΄αυτήν δεν θα χωράνε οι αυτόκλητοι υπερασπιστές .

Το μικρόβιον της Απεργίας ...

2011-08-20T04:35:00.000-07:00

Ελάχιστα είναι αυτά που γνωρίζω ,μ σχετικά με την Ίριδα Καλκάνη -Αυδή . Θυμάμαι μόνο μια φορά , που με την μεσολάβηση του αείμνηστου Σύντροφου της και Σύντροφού μας Λέοντα Αυδή , είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο , για μια υπόθεση που θα ήθελα χειριστεί . Αυτό ήταν μόνο . Όσο και να έψαξα στο διαδίκτυο , δεν μπόρεσα να βρω κάποιο βιογραφικό , για να παραθέσω , εκτός από κάποιες σκόρπιες εργογραφίες , που ίσως αργότερα , σε update έκδοση , παραθέσω . Αυτό που θέλω σήμερα , είναι να καταθέσω ένα μικρό απόσπασμα , από το βιβλίο της "Εκείνο το πρωί" , που από καιρό ξεφυλλίζω , γεμίζοντας εικόνες από την ζωή των εργατριών και ιδιαίτερα των κλωστοϋφαντουργών , εκείνης της πρώτης εποχής , που οι εργατικοί αγώνες αναδύονταν και μπολιάζονταν από τις Σοσιαλιστικές ιδέες . Δυστυχώς , σήμερα κάνοντας μια αναδρομή από το τότε ως και το σήμερα , βλέπω , διαπιστώνω , ότι ελάχιστα έχουν αλλάξει . Ακόμα κι όσα με αιματηρούς αγώνες κερδήθηκαν , σήμερα , με ελεεινές πολιτικές συμμαχίες και κατάπτυστες προδοτικές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες , ανατρέπονται .

Αυτό που είναι όμως φανερό , είναι , πως , τίποτα δεν είναι μόνιμο . Όλα μπορούν να ανατραπούν , όλα μπορούν να κερδηθούν , με αγώνες , θυσίες , ώσπου μια μέρα το άστρο του σοσιαλισμού θα ανατείλει στο τόπο αυτό αλλά και αλλού .

"Το μικρόβιον της απεργίας" απλώνεται

'Ενα χρόνο αργότερα , την ίδια χρονιά που στην Αθήνα ξεσπάει η μεγάλη γενική απεργία των ταχυδρομικών , το Φλεβάρη του 1906 , ξεσπάει στον Πειραιά η πρώτη ομαδική απεργία . Δεκατρία εργατικά σωματεία απεργούν για πρώτη φορά μαζί , με κοινά αιτήματα . Οι οργανωμένοι στα σωματεία τους εργάτες , λατόμοι , σιδηρουργοί , λεβητοποιοί κλπ. με την καθοδήγηση του δικηγόρου Ανάργυρου Φαρδούλη ζητάνε :

<1) Αύξησιν των ημερομισθίων κατά 50 λεπτά γενικώς, 2) Διπλασιασμόν της αμοιβής των εργαζομένων κατά την νύκταν και κατά τας Κυριακάς , 3) Να υποχρεωθώσιν οι εργοστασιάρχαι να διασκευάσουν τα εργοστάσιά των κατά τους κανόνας της υγιεινής προς ελλάτωσιν της θνησιμότηττος της εργατικής τάξεως , 4) Να υποχρεούναι εις αποζημίωσιν οι εργοστασιάρχαι προς τας χήρας και τα ορφανά των εργατών , οι οποίοι φονεύονται ή παθαίνουν ανικανότητα σωματικήν εξ ατελείας ή ελλείψεως μηχανημάτων του εργοστασίου>.

Η απεργία κράτησε 22 μέρες . Το μόνο αίτημα που δεν κρίθηκε παράλογο και έγινε δεκτό , ήταν μια αύξηση των μεροκάματων κατά 10% . Το φθινόπωρο όμως της ίδιας χρονιάς ξεσπάει νέα ομαδική απεργία με τέτοιο δυναμισμό , που για την καταστολή της και την αποκατάσταση της τάξης χρειάστηκε η επέμβαση πεζών και έφιππων χωροφυλάκων .

Και ενώ οι συνέπειες της ήττας του 1897 , της πτώχευσης και της επιβολής διεθνούς οικονομικού ελέγχου στα 1898 , συναχίζουν να εμποδίζουν την ομαλή εξέλιξη της χώρας , στα 1907 , λίγο πριν από την επανάσταση του 1909 που αποτελεί σταθμό για το ελληνικό εργατικό κίνημα , στην πόλη του Πειραιά , μια πόλη με 73.579 κατοίκους , <έχομεν ενδημικόν πλέον το μικρόβιον της απεργίας>. Η συμπαγής πια εργατική τάξη που προσπαθεί με διάφορους τρόπους να ξεφύγει από την εξαθλίωση και να κάνει καλλίτερη τη θέση της μέσα στην ελληνική κοινωνία που σκόπιμα θέλει ακόμα να αγνοεί τα προβλήματα , αλλά και τη δύναμη της τάξης αυτής .

Οι εργάτριες των '"γυναικείων" κυρίως κλάδων της παραγωγής , με πρώτες τις υφάντριες , είναι σίγουρο ότι θα πρωτοστάτησαν και στις απεργίες αυτές . Όμως η σιωπή εξακολουθεί να σκεπάζει τη δράση τους , όπως και των προηγούμενων και των επόμενων από αυτές αγωνιστριών .

Δύο χρόνια αργότερα η χώρα μπαίνει σε νέα περίοδο . μετά το 1909 η ελληνική εργατική τάξη , διαμορφωμένη πια και συνειδητοποιημένη , μπορεί να ακουστεί .

Οι πρώτοι εργατικοί νόμοι , αποτέλεσμα της κατακραυγής της κοινής γνώμης για τη στυγνή εκμετάλλευση των εργατών και ιδιαίτερα των γυναικών και των ανηλίκων , είναι συνέπεια του δυναμώματος του εργατικού κινήματος σ' ολόκληρη την Ευρώπη , αλλά και στην Ελλάδα.

Οι εργάτριες έμειναν για πολλά ακόμα χρόνια το φτηνότερο εργατικό δυναμικό της χώρας , που συνέχιζε να πλουτίζει ευκολότερα "τα βαλάντια των εργοστασιαρχών" , όπως ακόμα μέχρι σήμερα , παρά την νομοθετημένη πια ισότητα των φύλων στην εργασία .

Απομονωμένες και μέσα στην ίδια τους την τάξη , δυσκολότερα μπορούσαν να διεκδικήσουν την καλυτέρευση της θέσης τους στην παραγωγή . Οι υφάντριες όμως , με τον δυναμισμό τους , μπόρεσαν γρήγορα να γίνουν αποδεκτές από τους άντρες συναδέλφους τους και άρχισαν στις αρχές της επόμενης από την απεργία δεκαετίας να γράφοντα στα μικτά εργοστασιακά σωματεία του κλάδου τους . Με τη δική τους σίγουρα επιρροή θεσπίζεται στα 1913 ο πρώτος προστατευτικός νόμος για τους εργάτες των εργοστασίων του κλάδου τους . Με το β.δ. της 23Σεπτεμβρίου 1913 "περί ωριαίας μεσημβρινής διακοπής της εργασίας εις τα κλωστοϋφαντουργία" οι συνθήκες εργασίας αρχίζουν να γίνονται καλλίτερες και η εργάσιμη μέρα , που ακόμα διαρκούσε από νύχτα σε νύχτα , έγινε πιο υποφερτή μέσα στη βρωμιά του εργοστασίου .

Αργότερα , πολύ αργότερα , όταν πια "εκάστη απεργία έχει ως αποτέλεσμα διώξεις , φυλακίσεις και εξορίας εργατών" , ο δυναμισμός των εργατριών , που συνέχιζαν να συμμετέχουν σε όλους τους εργατικούς αγώνες , δεν μπόρεσε να περάσει απαρατήρητος.

Και γιατί οι γυναίκες με τη μαζική τους συμμετοχή στην παραγωγή αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της εργατικής τάξης , αλλά και γιατί η δράση τους μπορεί να φανεί μέσα από τις προσπάθειες του οργανωμένου γυναικείου κινήματος .

Από τότε οι υφάντριες , που αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του εργατικού δυναμικού της χώρας , συνεχίζουν να παίζουν όλο και μεγαλύτερο στην εξέλιξη του εργατικού κινήματος .

Σήμερα , εκατό χρόνια μετά την πρώτη γυναικεία απεργία , οι διεκδικήσεις των εργατριών των "γυναικείων" κυρίως κλάδων της παραγωγής συνεχίζονται με τον ίδιο και μεγαλύτερο ακόμη δυναμισμό .

" Συλλαλητήριο σε κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης πραγματοποιήσαν χτες το μεσημέρι περίπου 500 εργάτριες από δυό μεγάλες βιομηχανίες ιματισμού της συμπρωτεύουσας , με κύριο αίτημα την άμεση επαναλειτουργία των εργοστασίων που έκλεισαν από τον περασμένο Αύγουστο" , γράφει η εφημερίδα "τα Νέα" της 9/10/1991 με τα ίδια σχεδόν λόγια που εκατό χρόνια πριν η "Εφημερίς" αναφέρει την απεργία των υφαντριών του Ρετσίνα και συνεχίζει : "Οι εργάτριες των εργοστασίων ΠΑΚΟ και Ν.Μποτόζης ΑΕ συγκεντρώθηκαν , το μεσημέρι , στην Πλατεία Δημοκρατίας και στη συνέχεια κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα , συγκρότησαν πορεία , που κατέληξε μπροστά από το κτίριο του υπουργείου Μακεδονίας- Θράκης . Αντιπροσωπεία τωβν εργατριών επέδωσε ψήφισμα διαμαρτυρίας στον υπουργό και λίγο αργότερα οι εργάτριες διαλύθηκαν ...".

Εξακολουθούν οι εργάτριες να διεκδικούν τα δικαιώματά τους μέσα σε μια κοινωνία που παραμένει εχθρική γι' αυτές , χωρίς όμως να ξέρουν πως πριν απ' αυτές ήταν άλλες γυναίκες που παλαίβοντας με πείσμα μέσα στις απάνθρωπες για τις εργάτριες συνθήκες της εποχής τους , έκαναν το έδαφος πρόσφορο για τη δική τους διεκδικητική πορεία .

Χωρίς να ξέρουν ότι η αγωνιστικότητα τους έχει σίγουρα τις ρίζες της στην πρώτη εκείνη μαζική κινητοποίηση των υφαντριών του 1892.

Το κείμενο που διαβάσατε , γράφτηκε από την Ίριδα Καλκάνη-Αυδή και είναι απόσπασμα από το έργο της Εκείνο το πρωί" που εκδόθηκε το 1992 από τις Αθηναικές εκδόσεις - Νέοι Καιροί .

Η πρώτη και η τέταρτη φωτογραφία που δημοσιεύεται εδώ , περιέχονται στην έκδοση αυτή , η δεύτερη , η τρίτη και η πέμπτη ευρίσκονται εύκολα στην google , ενώ όλες οι υπόλοιπες βρίσκονται και ανήκουν στο προσωπικό αρχείο του κυρ ΑΜ , χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όποιος θέλει δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει .

Ο καραγκιόζης και τα παιδικά καλοκαίρια .

2011-08-01T13:40:00.000-07:00

Εκείνα τα χρόνια , τα παιδικά του , δεν τον ενδιέφερε τόσο , αν θα παραθέριζε κάπου . Πως άλλωστε θα μπορούσε να γίνει αυτό . Δύσκολα χρόνια . Δουλειές υπήρχαν , αλλά ήταν και η προσαρμογή δύσκολη και που μυαλό για τέτοιες πολυτέλειες . Η πιο μεγάλη χαρά που μπορούσε να περιμένει ο κύριος ΑΜ , ήταν η γιορτή την τελευταία μέρα της σχολικής περιόδου , που θα σηματοδοτούσε τις ξέγνοιαστες μέρες που θα ακολουθούσαν , μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβρη .

Ξέγνοιαστες μέρες ...γι αυτόν και την παλιοπαρέα του , εκεί στην γειτονιά , στο μικρό σοκάκι της Καλογρέζας , ίσως το μικρότερο τώρα που το σκέφτεται , με τα χαμηλά κεραμοσκεπασμένα προσφυγικά και τα δυό τρία διώροφα , των πιο καλά στεκούμενων γειτόνων .

Αλήθεια , θυμάσαι εκείνο το βράδυ που ο δρόμος μας έφερε σ' εκείνο το στενό ;

Ξέγνοιαστες όμως μόνο γι' αυτόν , γιατί οι άλλοι , οι μεγάλοι , άλλα είχαν στο μυαλό τους . Οι μεγάλες απεργίες των οικοδόμων που συντάρασσαν την ήδη ταραγμένη Αθήνα , οι πορείες των εργατών , οι κινητοποιήσεις των Λαμπράκηδων . Οι πιο δύσκολες μέρες ήταν ακόμα μπροστά κι αυτός άργησε να το καταλάβει . Ο κόσμος γι' αυτόν και την παρέα του , έφτανε μόνο στην άκρη των δύο δρόμων της γειτονιάς του , στην Βιθυνίας και στην Ζωοδόχου Πηγής , εκεί , μήτε μέτρο παραπάνω .

Μεγάλη υπόθεση οι καλοκαιρινές διακοπές για τον Κύριο ΑΜ τότε . Τα βιβλία συγκεντρώνονταν σε μια γωνιά , για να επιστραφούν ώστε να τα βρουν οι μικροί ! μερικές φορές , με έναν μαγικό τρόπο , βρίσκονταν τα βιβλία της επόμενης τάξης σε κάποια γωνιά του σπιτιού για να γίνει η κατάλληλη προετοιμασία της επόμενης χρονιάς . Μάταια βέβαια περίμεναν . Που μυαλό γι αυτά .

Απ' το πρωί , μπάλα στο απέναντι άχτιστο οικόπεδο της γιαγιάς Πιπινιώς , άρμεγμα στις μουριές που έστεκαν φουντωμένες στα δύο πεζοδρόμια και με τα μούρα ζουμερά να στέκουν και να μας φωνάζουν να πάμε να τα μαζέψουμε . Τα μεσημέρια , αποκαμωμένος αυτός και οι υπόλοιποι , αλλά πιο πολύ για να γλυτώσουν απ' την γκρίνια της Μάνας , έφτανε ένας τριμμένος "μικρός ήρωας" και οι περιπέτειες του Γιώργου Θαλάσση , για να ξαποστάσει και τ' απόγεμα , ατέλειωτες ποδηλατάδες .

Ποτέ δεν κατάλαβε , πως έμαθαν να κάνουν ποδήλατο τόσα πιτσιρίκια , σε ένα μόνο ποδήλατο !

Ήταν μαγική αυτή η γειτονιά ...

Όμως , αυτό που τ' άρεσε πιο πολύ τα καλοκαίρια , ήταν όταν έπεφτε ο ήλιος . Το χλωμό φως που έριχναν οι δυο λάμπες στην άκρη του δρόμου , δεν έφτανε για να φωτίσει τις σκανταλιές που έβρισκαν την ευκαιρία να "γεννηθούν" . Ούτε καν τον φόβιζε η παρουσία των κυράδων που μαζεύονταν στις άκρες των πεζοδρομίων για να κάνουν την επίσημη ανασκόπηση των γεγονότων της ημέρας .

Αν η τύχη τόφερνε και βρισκόταν κανένα περισσευούμενο διφραγκάκι , τότε την γειτονιά την έσωζε το "ΡΙΟ" , ο μοναδικός σινεμάς (έτσι τον λέγανε τότε) κι αυτό όχι για πολύ , γιατί την επόμενη , έπρεπε όλη γειτονιά , να αντέξει τα κατορθώματα του Μασίστα που είχαν ξεσηκώσει όλοι οι πιτσιρικάδες .

Αν ήταν ακόμα πιο "τυχεροί" και περίσσευαν μερικές δραχμούλες παραπάνω , τότε η βραδιά έκλεινε με ένα σουβλάκι φτιαγμένο από τα άγια χέρια του Μήτσου κι ένα ξυλάκι σοκολάτα Παπασπύρου . Μα δεν ήταν πάντα τυχεροί όλοι κι έτσι , πολλές φορές , το ξυλάκι , πέρναγε από στόμα σε στόμα , που έννοιες τότε για αρρώστιες κι άλλα τέτοια ...

................................................................................................................................

Είχε προσέξει από καιρό που "παίδευα" ένα μικρό βιβλιαράκι κι όταν είδε τον τίτλο του με την άκρη του ματιού του , παίρνοντας το γνωστό αυστηρό του ύφος , μου ζήτησε να ρίξει μια ματιά .

................................................................................................................................

Εφημερίς ΕΣΤΙΑ

10 Ιουνίου 1901

" Εις τους επισήμους καραγκιόζηδες προσετέθησαν , ως αν ήσαν ολίγοι και οι οικογενειακοί τοιούτοι. Παιδάκια δύο ή τριών οικογενειών στήνουν μίαν σκηνήν , κατασκευάζουν τους ήρωας των δραμάτων και εις μάιν ταράτσαν στήνουν το θέατρον των . Θεαταί ως επί το πολύ είναι οι γείτονες θαυμάζοντες την ευφυΐαν των Τοτών . "

Η Αθήνα ξενυχτά μέχρι τις δύο το πρωί και μετά από τις παραστάσεις ρίχνεται στο χορό και στο τραγούδι , φέρνοντας ακόμα μία φορά σε δύσκολη θέση τα όργανα του νόμου.*

..................................................................................................................................

Το άσπρο σεντόνι της Αριστείδαινας , τα κεριά που αρπάζανε από το μανουάλι της Ζωοδ. Πηγής και οι φιγούρες που έφτιαχνε ο Κυρ ΑΜ με τους άλλους δύο Αλέξανδρους της "συμμορίας" , ήταν αρκετά για να στηθεί η παράσταση . Μια αυτοσχέδια παράσταση , που πολλές φορές έφερνε και κέρδη οικονομικά , αφού το ματσάκι από τα χρησιμοποιημένα εισιτήρια , που πέταγε ο εισπράκτορας στην διπλανή στάση , ανάλαμβαναν το ρόλο του επίσημου εισιτηρίου του θιάσου τους .

Τα λίγα αυτοσχέδια σκαμνάκια , που αραδιάζονταν απέναντι από τον μπερντέ που στέκονταν αγέρωχος ανάμεσα στις δυό τεράστιες συκιές της αυλής του Κυρ Μιχάλη , γέμιζαν . Μαζί και οι τσέπες μας από πενταροδέκαρες που όταν συγκεντρώνονταν κάμποσες , τις αντάλλασσαν με το πραγματικό "έπαθλο" που δεν ήταν άλλο , από έναν σοκολατένιο πύραυλο !

Έτσι πέρναγαν εκείνα τα καλοκαίρια . Γεμάτα ανεμελιά , παιγνίδια , σινεμάδες , ξυλάκια παγωτό , "μικρούς ήρωες" που άλλαζαν χέρι ώρα την ώρα και πιο σπάνια , με κάποιο μπάνιο στην μακρινή Λούτσα με το κόκκινο φορτηγό που η αποστολή του τις άλλες ώρες ήταν να "εκτελεί μεταφορές" .

Και πέρασαν τα χρόνια και ήρθαν άλλα , πάλι δύσκολα , αλλά με άλλα παιγνίδια . Ήρθαν τα πρώτα πάρτυ , οι πρώτες φούμες και οι περαντζάδες σε άλλες γειτονιές ...μα εκείνα με τον αυτοσχέδιο καραγκιόζη , θα του μείνουν αξέχαστα , όσα χρόνια κι αν περάσουν .

*Το απόσπασμα από την Εφ. Εστία , το βρήκα στο βιβλίο του Θόδωρου Χατζηπανταζή "Η εισβολή του καραγκιόζη στην Αθήνα του 1890" και βρίσκετε στις τελευταίες του σελίδες . Κλείνοντας την ενδιαφέρουσα ανάγνωσή του , ήρθε αυτό για να μου φέρει στην μνήμη τα καλοκαίρια της δεκαετίας του '60.

Η "Μήδεια" του Γιαννούλη Χαλεπά - UPDATE !

2011-07-31T09:13:00.000-07:00

Οι τελευταίες μέρες , πριν να βρεθεί στον τόπο που ξεκουράζεται ο κύριος ΑΜ , είναι πάντα τόσο δύσκολες , αλλά ταυτόχρονα κι ευχάριστες , παρά την αντίφαση που προσπαθώ να κρύψω σ' αυτή μου την φράση . Ο χρόνος λιγοστεύει και πρέπει όλα να είναι έτοιμα . Μέσα σε όλα όσα έπρεπε να προετοιμάσει , έπρεπε να εκπληρώσει και κάποιες υποχρεώσεις του . Έτσι τις έλεγε τις επιθυμίες του , υποχρεώσεις κι αν δεν τις βάφτιζε έτσι , θα παρέμεναν καταγραμμένες απλώς , σαν πόθοι .

Τελευταία του ευκαιρία λοιπόν , ήταν σήμερα , να βρεθεί στην Εθνική Πινακοθήκη , για να δει την έκθεση των έργων του μεγάλου Γιάννη Μόραλη .

Στο σημείωμα αυτό , δεν θα κάνω καμία αναφορά στα της έκθεσης . Δεν υπάρχει άλλωστε και καμία αναφορά του , του κυρ ΑΜ σε όσα είδε , εκτός μόνο από τούτο .

Περιδιαβαίνοντας τις αίθουσες με τα έργα του Γ. Μόραλη , θυμήθηκε , πως το έργο του Γιαννούλη Χαλεπά "Μήδεια" , βρισκόταν κι αυτό κάπου εκεί . Δεν ήθελα να χάσει αυτή την ευκαιρία κι αμέσως ρώτησε τον πρώτο φύλακα που συνάντησε μπροστά του .

Η απογοήτευση που γνώρισε ήταν μεγάλη .

"Η αίθουσα της γλυπτοθήκης είναι κλειστή κύριε" , ήρθε η απάντηση .

"Γίνετε κάποια συντήρηση ;" , ρώτησε τον φύλακα .

"Όχι καμία" ,

"μα τότε ίσως δεν επιτρέπετε ίσως η πρόσβαση για κάποιο λόγο σήμερα;" ,

και η απάντηση ήρθε σαν κεραυνός .

"Ο Υπουργός κύριος Γερουλάνος , κύριε , φρόντισε να αφήσει την γλυπτοθήκη , χωρίς προσωπικό φύλαξης κι όπως καταλαβαίνετε , δεν είναι δυνατόν , δύο φύλακες να είναι εδώ και ταυτόχρονα άλλου κι αυτό δεν συμβαίνει μόνον εδώ , αλλά και σε πολλά άλλα μουσεία της Ελλάδας" !

Ενοιωσα να οργίζομαι τόσο πολύ , με την αφήγηση του κυρ ΑΜ , που δεν μπορούσε στο μυαλό μου , να μην έρθει η σκέψη για τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο χρόνο . Μνημόνια , τρόικες , απολύσεις , μειώσεις μισθών .

Μα και οι καθημερινές παρεμβάσεις στον τύπο και στα άλλα ΜΜΕ , που προσπαθούν και εφευρίσκουν όλο και πιο χυδαία επιχειρήματα , για να υπερασπισθούν , όλες τις επιλογές της κυβέρνησης και να σπιλώσουν κάθε αγώνα των εργαζομένων , είτε αυτός γίνετε στο χώρο δουλειάς , είτε στο δρόμο , είτε ακόμα στην Πλατεία του Συντάγματος .

Ναι , εκεί , όπου για την χαμένη συναλλαγματική εισροή , από τον δήθεν επίσης τουρισμό που χάνεται , χύνουν κροκοδείλια δάκρυα , οι λαλίστατοι δημοσιογραφίσκοι τ. Πρετεντέρη , αλλά και οι άλλοι τ. Μανδραβέλη !

Η "Μήδεια" και ο Γιαννούλης Χαλεπάς .

2011-07-21T10:38:00.000-07:00

Ευριπίδη "Μήδεια" ...

Το θέατρο , αυτή η μορφή έκφρασης , είναι ένα από τα ενδιαφέροντα του κυρίου ΑΜ . Παλιότερα , όταν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές , είχε την ευκαιρία , να παρακολουθήσει αρκετές σημαντικές , για την εποχή , θεατρικές παραστάσεις . Είχε τόσο γοητευθεί , που σε ανύποπτο χρόνο , μου είχε εκμυστηρευθεί , πως το ενδιαφέρον του , αν γινόταν , θα μπορούσε να μετεξελιχθεί , σε άμεση σχέση , αλλά αυτό πλέον , δεν έχει καμία απολύτως σημασία . Παρέμεινε θεατής , όχι ιδιαίτερα πιστός , αλλά τουλάχιστον παρακολουθούσε τα όσα συνέβαιναν , όσο γίνετε πιο καλά . Παρατηρητής λοιπόν ...

Με ντροπή , μου είχε πει , πως ποτέ δεν είχε παρακολουθήσει , αρχαίο θέατρο κι αυτό τον στεναχωρούσε πολύ , έτσι , γι' αυτό το καλοκαίρι , μέσα στα σχέδιά του , ήταν οπωσδήποτε να βρεθεί στον κλασσικό χώρο της Επιδαύρου για να παρακολουθήσει την "Μήδεια" του Ευριπίδη .

Όμως , στάθηκε άτυχος , ελπίζοντας πως ίσως την συγκεκριμένη παράσταση , θα την δει , όταν αυτή επαναληφθεί τον Σεπτέμβρη στην Αθήνα .

Με αφορμή αυτή την παράσταση και την ατυχία του , επιδόθηκε σε έναν αγώνα , να βρεί όσο γίνετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο . Μ' άρεσε αυτή του η ενασχόληση , όχι για τίποτα άλλο , αλλά τουλάχιστον , για μέρες τώρα σταμάτησε τους τσακωμούς και τους ομηρικούς καυγάδες μαζί μου ! Τον παρακολουθούσα κάθε βράδυ , να "ξεσκονίζει" στη βιβλιοθήκη , να κατεβάζει βιβλία ακόμα και να "παιδεύει" τον υπολογιστή . Μου κίνησε την περιέργεια η τόση του αφοσίωση που δεν άντεξα και "ψαχούλεψα" στο γραφείο του . Δεν είχα ιδέα για το αντικείμενο , αλλά βρήκα πολύ ενδιαφέρον ένα σημείωμα που βρήκα σχετικά με την "Μήδεια" και το πως "απεικονίστηκε" αυτή σε κάποιες μορφές τέχνης και ειδικά στην γλυπτική .

Ανακάλυψα λοιπόν , πως τον μεγάλο μας Τηνιακό γλύπτη , Γιαννούλη Χαλεπά , απασχόλησε ο μύθος της "Μήδειας" , από το 1877 . Σε ηλικία μόλις 26 χρονών και μόλις έχει ολοκληρώσει την γνωστή σε όλους μας "Κοιμωμένη" , καταπιάνεται στην κυριολεξία με την "Μήδεια που σκοτώνει τα παιδιά της" ! Δημιούργησε ένα μεγάλο έργο , ολοκληρώνοντας μια "κλασικιστική" Μήδεια , η οποία όμως , αν και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στους καλλιτεχνικούς κύκλους της εποχής του , δεν τον ικανοποίησε κι έτσι την κατέστρεψε !

Φαίνεται , πως το θέμα αυτό , της μάγισσας Μήδειας , τον ενδιέφερε πολύ , ίσως και για ψυχολογικούς λόγους , που μετά από πενήντα χρόνια σχεδόν , επέστρεψε και φιλοτέχνησε άλλες τρεις παραλλαγές .

Ο σπουδαίος αυτός γλύπτης , νοσηλεύθηκε στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας , από όπου οι γονείς του πληροφορούνταν ταχτικά για την πορεία της υγείας του . Είναι γνωστό , πως η μητέρα του δεν έπαψε ποτέ να ισχυρίζεται , πως το σωστότερο θα ήταν να νοσηλεύεται στο ίδιο του το σπίτι και το καταφέρνει . Όμως , η μεταφορά του αυτή , συνοδεύτηκε από την καταστροφή όλων των προπλασμάτων που είχε δημιουργήσει ο γλύπτης .

Σε όλα τα προπλάσματα του , ο καλλιτέχνης , προβάλλει την Μήδεια , ως τον τύπο μάνας - ευνουχίστριας η οποία στο τέλος σκοτώνει τα παιδιά της , πράγμα που θα έλεγε ο σύγχρονος μελετητής , πως συνέβη και στον ίδιο τον Γ. Χαλεπά , όταν με την επιστροφή του από το ψυχιατρείο , η μητέρα του , καταστρέφει όλα του τα σχεδιάσματα / έργα .

'Έκτοτε επανήλθε πολλές φορές στο θέμα , γεγονός που βεβαιώνεται από τα πολλά σχέδια που φιλοτέχνησε στις σελίδες των λογιστικών βιβλίων της οικογενειακής επιχείρησης .

Ο Μάνος Στεφανίδης , επιμελητής της Εθνικής Πινακοθήκης , στο σημείωμα του , στην "καθημερινή" της 30/7/2002 σημειώνει :

" Η σημαντικότερη Μήδεια του πάντως είναι η τρίτη κατά σειράν που φιλοτέχνησε το 1933 σε γύψο και ανήκει στην Εθνική Πινακοθήκη. Η πρώτη φιλοτεχνήθηκε το 1918 και αποτελεί μια συμπαγή μάζα , στην οποία δεν διαφοροποιούνται η μητέρα και τα παιδιά . Στη δεύτερη (1931) , η Μήδεια σέρνει τα παιδιά της προς μία κατεύθυνση , ενώ κρατά ανάγλυφο το μαχαίρι στο στήθος της . Στην τελευταία εκδοχή ο Χαλεπάς συλλαμβάνει το θέμα του ιδιοφυώς . Η Μήδεια προχωρεί αποφασισμένη με το βλέμμα στραμμένο εμπρός και χωρίς να κοιτά τα δύο παιδιά , που στην κυριολεξία σέρνει με μια τρελή αποφασιστικότητα . Λεπτομέρεια : ο ένας γιος είναι στραμμένος προς τον θεατή , ενώ ο άλλος δείχνει τα νώτα του . Η φιγούρα της Μήδειας λειτουργεί συνθετικά ως κάθετος άξονας γύρω από τον οποίον αναπτύσσονται αντίρροπες δυνάμεις (!) Το γλυπτικό αυτό σύμπλεγμα κυριολεκτικά εκρήγνυται από εσωτερική ένταση . Το γυμνό στήθος της Μήδειας είναι αναφορά αφενός στην μητρότητα (θηλασμός) και αφετέρου φέρνει την κλασική γλυπτική παράδοση στην καρδιά του εικοστού αιώνα .

Έτσι ο Χαλεπάς διεκδικεί μια θέση ανάμεσα στον Μπουρντέλ και τον Τζακομέτι και όλα αυτά παρά του προσωπικό του δράμα και την ολοκληρωτική του απομόνωση από το 1878 ως το 1920 , ώστε να είναι απόλυτα δικαιολογημένος ο όρος <ζωντανόνεκρος> με τον οποίον τον περιγράφει ο Κωστής Παλαμάς ."

Δεν ήθελα και πολύ , μετά από αυτήν την "ανακάλυψη" στην οποία με οδήγησε η ιδιοτροπία του κυρίου ΑΜ και αποφάσισα να συνεχίσω το ψάξιμο μου , με την ελπίδα πως θα είναι μεγάλη τύχη μου , αν καταφέρω να πείσω τον κυρ ΑΜ , να δεχτεί να παρακολουθήσω μαζί του το έργο αυτό , κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον .

"Τα στερνά τιμούν τα πρώτα ..."

2011-07-17T02:52:00.000-07:00

Με σταθερή φωνή , που δεν είχε χάσει όμως την γνωστή της γλυκύτητα , με προέτρεπε να διαβάσω τα δύο άρθρα του Γιώργου Κύρτσου στο γνωστό δωρεάν διανεμόμενο έντυπό του . Παρά τις αντιρρήσεις μου για τις απόψεις του , για την τοποθέτηση του , το έκανα . Η αποστροφή που μου προκαλεί , η ειρωνική του διάθεση απέναντι σε κάθε αριστερό συνομιλητή , είναι ασυγκρίτως μικρότερη , από την αηδία που μου προκαλεί η υποκρισία και η με μεγάλη ευκολία απεμπόλιση των νεανικών του απόψεων .

Τον Μάη του 1978 , η ΕΛΕΜΕΠ (Ελληνική Εταιρεία Μελέτης και Επιστημονικού Προβληματισμού ) σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Πανεπιστημιακών Δυτικής Ευρώπης , οργάνωσε ένα σεμινάριο με θέμα : " Ελλάδα: Κατοχή-Αντίσταση-Εμφύλιος Πόλεμος" .

Τα πρακτικά αυτού του σεμιναρίου , αφού τα επιμελήθηκε η Μάριον Σαράφη (χήρα του στρατηγού του ΕΛΑΣ) , εκδόθηκαν από τις εκδ. "Νέα Σύνορα" τέσσερα χρόνια μετά .

Στα πρακτικά συμπεριλαμβάνονται οι εισηγήσεις/τοποθετήσεις της Βρετάνης συγγραφέως El. Barker , του Πρ. Παπαστρατή , επιστημονικού συνεργάτη στο Κέντρο ιστορίας του νεώτερου Ελληνισμού στην Ακαδημία Αθηνών , του καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου Alexander George , του Θανάση Χατζή γενικού γραμματέα του ΕΑΜ , του Nicholas Hamond καθηγητή αλλά και αξιωματικού συνδέσμου στην Βόρεια Ελλάδα και προσωρινού αρχηγού της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής το 1944 και άλλων πολλών .

Στην συζήτηση που ακολούθησε , ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τοποθετήσεις των E. Myers , του Ρολύσσου Κουνδουρου αλλά και του Γιώργου Κύρτσου .

'Ολα όσα δημοσιεύονται , έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον , άλλωστε το θέμα του εμφυλίου κεντρίζει ακόμα και στις μέρες μας το ενδιαφέρον , όχι μόνον από ιστορικής άποψης αλλά και από πολιτικής .

Θα σταθώ , σ' αυτό το σημείωμα , στην σύντομη τοποθέτηση του Γιώργου Κύρτσου , που αποτελεί δείγμα υποκρισίας αλλά και πολιτικής στροφής . Σ' ένα κράτος , που οικοδομήθηκε στα ερείπια του εμφυλίου , που τα σαθρά του θεμέλια , στηρίχθηκαν στην μισαλλοδοξία του νικητή , που δεν ήταν άλλος από την Δεξιά , μόνος τρόπος για να "σταθείς" και να καταξιωθείς (;) , πολιτικά αλλά κυρίως οικονομικά , ήταν να ΔΗΛΩΣΕΙΣ !!!

Αντιγράφω :

"... τα ζητήματα τα οποία συζητάμε δεν έχουν μόνο μεγάλη ιστορική σημασία , αλλά και το πιο άμεσο πολιτικό ενδιαφέρον . Θα ήθελα να περιορίσω τα σχόλια μου στις δύο συνεισφορές που συγκρούονται πιο άμεσα . Συγκεκριμένα στις συνεισφορές των κ.κ. Χατζή και Alexander .

Κατά την γνώμη μου , η εργασία του κ. Alexander είναι ένα άριστο προιόν της κυρίαρχης ιδεολογίας των ΗΠΑ (χειροκροτήματα και μερικά σφυρίγματα) . Γι' αυτόν , η αντιιμπεριαλιστική πάλη του ελληνικού λαού δεν υπάρχει , ουδέποτε υπήρξε . Το ζήτημα της κοινωνικής προόδου ταυτίζεται με μια "κομμουνιστική συνωμοσία" . Δεν έκανε καμία ανάλυση των συγκεκριμένων οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών , καμία ανάλυση της μεγάλης προσφοράς των κομμουνιστών την περίοδο που εξετάζουμε. Αυτού του είδους η "ανάλυση" δείχνει τον αντιδραστικό χαρακτήρα της άρχουσας ιδεολογίας των ΗΠΑ.Ότι είναι καλό για την General Motors είναι καλό και για τις ΗΠΑ . Γιατί όχι λοιπόν και για την Ελλάδα , το Βιετνάμ , την Αγκόλα ;

Υπεραπλουστεύοντας την πολιτική διαδικασία , ο κ. Alexander επιδίδεται σε μια πρωτόγονη προσπάθεια να δικαιολογήσει τον τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό , το Δόγμα Τρούμαν , τη στρατιωτική δικτατορία και τη συνεχιζόμενη υπονομευτική ιμπεριαλιστική δραστηριότητα στο χώρο της μεσογείου και στην Ελλάδα .

Σε αντίθεση με τα παραπάνω , η εργασία του κ. Χατζή μπόρεσε να μας δείξει την προσφορά του ΚΚΕ και των άλλων προοδευτικών δυνάμεων στον απελευθερωτικό αγώνα . Μπόρεσε να να προσδιορίσει τις κυρίαρχες αντιθέσεις της περιόδου και να παρουσιάσει τον αντιδραστικό χαρακτήρα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης . Ακόμη πιο σπουδαίο είναι ότι μπόρεσε να θεμελιώσει την ιστορική συνέχεια που περιέχεται στη φράση που ανέφερε . " ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ" . Η πάλη του ελληνικού λαού κατά της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων συνεχίζεται. η πάλη αυτή , φυσικά , παίρνει διαφορετικές μορφές , ανάλογες με τις ιστορικές συνθήκες , αλλά οπωσδήποτε θα συνεχιστεί ως την επίτευξη του τελικού σκοπού . Αν έχουμε δυσκολίες να συλλάβουμε αυτή την έννοια της συνέχειας , η πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή , που εκπροσωπεί αστικά και ιμπεριαλιστικά συμφέροντα , είναι μια πρόσθετη απόδειξη . Αυτή η κυβέρνηση όχι μόνο ακολουθεί μια πολιτική κατά των συμφερόντων των εργαζομένων μαζών ... (αντίδραση στο ακροατήριο , "είσαι εκτός θέματος" κλπ.)"

Αυτά λοιπόν υποστήριζε τό 1978 ο Γιώργος Κύρτσος και πολύ σωστά έπραττε . Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την αρθρογραφία του στο έντυπό του , γιατί έχει αξία να να αντιλαμβάνεται κάποιος , τους τρόπους με τους οποίους προσπαθούν οι διάφοροι "σοφοί" και "μέντορες" να προωθήσουν ή ακόμα και να επιβάλλουν τις απόψεις τους με τις οποίες είναι φανερό ότι προσπαθούν να στηρίξουν ένα σύστημα που καταρρέει μέσα στην κρίση του .

Βοηθήματα :

"Από την αντίσταση στον εμφύλιο" , εφ. Ριζοσπάστης 17/10/2004

Υποκρισία ή τυχοδιωκτισμός ;

2011-07-10T09:23:00.000-07:00

Εδώ και πολλά χρόνια , είμαι βέβαιος για την υποκρισία τους . Όπως και για την μεγάλη τους ευκολία , να κρύβουν την αλήθεια , να μετατρέπουν το άσπρο σε μαύρο και τ' ανάποδο , να διαστρέφουν την αλήθεια , να φτιάχνουν την δική τους εικονική πραγματικότητα , να ζουν μέσα σ' αυτήν και εν τέλει να παρασέρνουν έναν ολόκληρο κόσμο . Δεν θα τον χαρακτήριζα πολιτικό τυχοδιωκτισμό , θα ήταν άδικο για τους τυχοδιώκτες .

Μνημείο τέτοιας υποκρισίας , δεν θα μπορούσε να είναι άλλο , παρά η στάση του υπουργού που έχει αναλάβει την προστασία του πολίτη . Αυτός , μάλλον στο μέλλον θα αποτελέσει αντικείμενο έρευνας για τους ιστορικούς και άλλους ειδικούς επιστήμονες .

Βέβαια , η υποκρισία δεν είναι ίδιον προσόν για αυτόν αποκλειστικά , αλλά για όλους τους συνάδελφους του , ωστόσο διαβάζοντας την ομιλία του στο τελευταίο συνέδριο της ΕΦΕΕ , στην οποία υπήρξε πρόεδρος , προς στιγμήν πίστεψα , πως πρόκειται για την ανακοίνωση κάποιας αριστερής φοιτητικής παράταξης , που διαβάστηκε σε κάποια πρόσφατη συνέλευση σχολής ή γιατί όχι και στην "πλατεία" !

Αφορμή για να ψάξω και τελικά να βρω πολύ εύκολα στο διαδίκτυο αυτή την ομιλία , υπήρξε το μικρό δημοσίευμα στην "ελευθεροτυπία" της τετάρτης 6 του Ιούλη , που μπορείτε να διαβάσετε εδώ .

Είχα το κουράγιο να το διαβάσω ολόκληρο , τα συμπεράσματα βέβαια , τα είχα βγάλει πριν το διαβάσω , και παραθέτω ορισμένα σημεία της ομιλίας του :

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η Ε.Φ.Ε.Ε. εκπροσωπεί μαζικό κίνημα. Το φοιτητικό κίνημα με πλούσιες περγαμηνές και νίκες με ιστορικές παραδόσεις, με σαφείς πολιτικές συντεταγμένες και προσανατολισμούς.
Πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να χειραγωγήσουν ή να διασπάσουν το φοιτητικό κίνημα.

Προσπάθησε η Κυβέρνηση να αποκόψει τους δεσμούς των φοιτητών με το λαό. Τι πέτυχε όμως ; Τίποτα. Αντίθετα δυνάμωσε ακόμη περισσότερο η συμπαράσταση του λαού στους αγώνες μας. Μας αγκάλιασε, ο λαός μας, με την εμπιστοσύνη του και μας δίνει τη πείρα και τη δύναμη του να συνεχίσουμε την πάλη μας για ένα Δημοκρατικό Πανεπιστήμιο, για μια Παιδεία στην υπηρεσία του λαού και του τόπου.

Οι αγώνες των λαών για την δημοκρατία και τη πρόοδο συνεχίζονται με ολοένα και πιο μεγάλη επιτυχία. Η Νεολαία όλου του κόσμου παίρνει συνεχώς ολοένα και πιο πολύ προοδευτική κατεύθυνση.
Σήμερα μπροστά στο 10ο Πανσπουδαστικό Συνέδριο, η σκέψη μας είναι στραμμένη στους λαούς όλου του κόσμου, που αγωνίζονται ενάντια στο φασισμό, το σιωνισμό , το πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
Στρέφουμε τα βλέμματα μας και στέλνουμε τη συμπαράσταση μας στον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης που μάχεται για το ιερό χώμα της πατρίδας του, για την επιβίωσή του σαν Έθνος και σαν Λαός για την Εθνική του Ανεξαρτησία.

Στον λαό της Χιλής και της Αργεντινής και σε όλους τους λαούς της κεντρικής και νότιας Αμερικής που αγωνίζονται για την ανατροπή των φασιστικών καθεστώτων, για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία.

Οι Έλληνες φοιτητές γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο εχθρός.

Και σήμερα ο Ελληνικός Λαός ενωμένος είναι αποφασισμένος να αγωνιστεί όπως πάντα, για να υπερασπίσει την Εθνική του Ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας. Και ξέρουμε πολύ καλά όλοι μας, ξέρει πολύ καλά ο λαός μας πως ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός.

Εμείς ρωτάμε; Πως είναι δυνατό να θεωρούμε συμμάχους και προστάτες, αυτούς που υπεύθυνοι για όλα τα δεινά της πατρίδας μας, για δεκαετίες τώρα, αυτούς που εγκατέστησαν τη διχτατορία, αυτούς που υποκίνησαν τον Αττίλα να κάψει, να σκοτώσει, να βιάσει και να αλυσοδέσει τη Κύπρο, αυτούς που είναι υπεύθυνοι για όλες τις εστίες πολέμου που άνοιξαν σ’ ολόκληρη τη γη, αυτούς που στηρίζουν όλα τα φασιστικά καθεστώτα σ’ όλο τον κόσμο;
Σήμερα χρειάζεται μια άλλη πολιτική στα εθνικά μας ζητήματα που θα εκφράζει τις διαθέσεις του λαού, που θα προασπίζει την εδαφική μας ακεραιότητα.
Απαιτείται μια πολιτική που απαγκιστρωμένη από τα πλαίσια των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ, να στηρίζεται κύρια στις δυνάμεις του λαού και να αξιοποιεί την συμπαράσταση όλων των αδέσμευτων και φιλειρηνικών δυνάμεων.
Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε, ότι η ένταξη της χώρας μας στην ΕΟΚ συνεπάγεται αρνητικές επιπτώσεις για την επίλυση των εθνικών μας προβλημάτων.

Η Ένταξη στην ΕΟΚ δεν είναι μια απλή πολιτική πράξη. Είναι στρατηγική, που οδηγεί στην ανανέωση, τη διασφάλιση και την αναπαραγωγή της κυριαρχίας της άρχουσας τάξης στην πατρίδα μας, καθώς και του τρόπου και του ρόλου εξάρτησής τους. Θα επηρεάσει βαθιά όλα τα μέτωπα της δημόσιας ζωής, τους δημοκρατικούς θεσμούς της πατρίδας μας, τα δημοκρατικά κινήματα και τις καταχτήσεις του λαού στη δουλειά και στη μόρφωση. Να γιατί η επιλογή για ένταξη στην ΕΟΚ, βάζει τους όρους για το χτύπημα μιας εθνικής και αυτοδύναμης πορείας της πατρίδας μας. Ανοίγει το δρόμο όχι μόνο σε μια ανανέωση του συμβολαίου της εξάρτησης και της υποτέλειας, αλλά τη βαθαίνει, τονίζοντας τα πιο αντιδημοκρατικά, τα πιο αντεθνικά χαρακτηριστικά της.

Πέρα απ’ αυτά όμως, ο λαός μας αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα για την ποιότητα της ζωής του. Μπροστά στις δύσκολες οικονομικές συνθήκες σήμερα, τι ζητάει ο λαός μας; Καλύτερες συνθήκες ζωής, κοινωνική προκοπή και δικαιοσύνη. Ποια είναι η απάντηση της Κυβέρνησης; Λιτότητα για το λαό, ασυδοσία για τα μονοπώλια. Αποτέλεσμα οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Ταυτόχρονα διαμορφώνεται από τη περιστασιακή αυτή κυβερνητική πλειοψηφία ένα νομικό πλαίσιο που στόχο έχει να χτυπηθούν και να φιμωθούν οι κινητοποιήσεις του λαού. Περνάνε οι αντεργατικοί νόμοι και ταυτόχρονα προσπαθείται η αλυσσόδεση του εργατικού κινήματος και τελικά η αφομοίωση του.
Παράλληλα ο λαός μας αντιμετωπίζει προβλήματα δημοκρατίας. Καταπατείται η ελευθερία των πολιτών. Στο όνομα της αντι- τρομοκρατικής εκστρατείας τρομοκρατείται ο λαός.

Είναι γνωστή η συγκέντρωση των διαφόρων φασιστικών στοιχείων στη Θεσσαλονίκη, κάτω από τη προστασία των ΜΑΤ της κυβέρνησης, τα οποία μάλιστα δεν δίστασαν να επιτεθούν στους δημοκράτες πολίτες που αποδοκίμαζαν τους χουντικούς. Και είναι απαράδεκτο, η κυβέρνηση να ευνοεί τέτοιου είδους κινήσεις όλων αυτών των χουντοβασιλικών στοιχείων, που προσπαθούν να βγουν από την ασφυκτική απομόνωση, στην οποία τους έχει καταδικάσει ο ελληνικός λαός.

Ένα μεγάλο ποσοστό ανήκει σε εργατικές οικογένειες και η συνέχιση των σπουδών γι αυτούς είναι κατόρθωμα δύσκολο που προκύπτει από τις καθημερινές στερήσεις όχι μόνο στη διασκέδαση, στην αγορά βιβλίων αναγκαίων για τις σπουδές, αλλά ακόμα συχνά και ενός γεύματος. Και μαζί με αυτούς πόσοι ακόμα φοιτητές από οικογένειες υπαλλήλων ή ακόμα μικρών γεωργών έχουν φοβερές δυσκολίες για να ζήσουν και να σπουδάσουν;

45% περίπου των φοιτητών εργάζονται με πλήρες ή ελλιπές ωράριο για να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Συχνά όχι δηλωμένα, στο έλεος σοβαρών ατυχημάτων, πηγαίνουν από δουλειά σε δουλειά χωρίς καμία σύνδεση με τις σπουδές τους. Πόσοι κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα, πόσοι είναι σερβιτόροι ή πωλητές βιβλίων ; πόσοι συντηρούν τις οικογένειες τους ; Πολλοί είναι εκείνοι που ζουν μέσα στη μιζέρια, ψάχνουν με τα πόδια για δουλειά γιατί δεν έχουν χρήματα για τις αστικές συγκοινωνίες, μένουν μέσα τις Κυριακές γιατί ντρέπονται που δεν έχουν χρήματα, ξεκόβονται από τους φίλους τους και απομονώνονται μέσα στην οικογένεια τους.

Έτσι λοιπόν για πολλούς φοιτητές και πολύ περισσότερους νέους η ζωή έχει τ’ όνομα: Δυσκολίες, φτώχεια, μιζέρια. Και πάνω σ’ αυτό η τεράστια μάζα της νεολαίας ασφυκτιά από αυτή τη πραγματικότητα.

Πώς να μη σημαδευτεί βαθιά μέσα του κανείς από μια κοινωνία που θυσιάζει τις ελπίδες και τα όνειρα στο σκληρό νόμο του κέρδους;

Ναι, συνάδελφοι, να το παραδεχθούμε, τα νειάτα μας, τις ελπίδες μας, τις φιλοδοξίες μας και τα όνειρά μας αυτός ο γέρικος κόσμος τα καταστρέφει, τα καίει, τα λεηλατεί, τα ποδοπατεί και τα εξαφανίζει. Βέβαια, εμείς δεν είμαστε από εκείνους που σκύβουν το κεφάλι, που μπαίνουν στη γωνία, που αφήνονται να οδηγηθούν στην απελπισία.

Αυτό ποτέ δεν το καταλαβαίνουμε σαν μια πράξη που δείχνει θάρρος, σαν εκδήλωση δύναμης χαρακτήρα, σαν επανάσταση. Το αληθινό θάρρος, η πραγματική δύναμη χαρακτήρα δεν βρίσκεται στην αναζήτηση ατομικών λύσεων, δεν βρίσκεται στη προσπάθεια φυγής σε βάρος άλλων που τις περισσότερες φορές βρίσκονται σε επίσης σε δύσκολη θέση. Το πραγματικό κουράγιο και η δύναμη του χαρακτήρα οδηγούν στη πάλη, στην οργανωμένη πάλη, στην παραδοχή της αξίας των αγώνων για την επίτευξη κοινών, μικρών και μεγάλων στόχων.

Πολλοί συνάδελφοι, έχουν αναρωτηθεί σε διάφορες συζητήσεις αν ο αγώνας φέρνει αποτελέσματα. Και βέβαια φέρνει και μάλιστα έχει ήδη φέρει αρκετά. Εάν δεν είχαμε αγωνιστεί σήμερα η θέση μας θα ήταν ακόμα πιο σκληρή και δύσκολη. Και είναι η κατάκτηση της συνείδησης για την απόλυτη αναγκαιότητα αυτών των αγώνων και για τη διεξαγωγή τους, που σπρώχνει ένα όλο και μεγαλύτερο αριθμό φοιτητών να έλθουν μαζί μας. Και είναι απόλυτα φυσικό γιατί το Φοιτητικό Κίνημα παλεύει ενάντια στην αδικία, τον αυταρχισμό και την καταπίεση, τις προσβολές στην πατρίδα μας, τον ιμπεριαλισμό, την υποδούλωση των ανθρώπων και των λαών.

Εφ’ όσον δεν λύνονται τα προβλήματά μας, εφ’ όσον δεν εκπληρώνονται οι στόχοι μας, θεωρούμε ότι είναι καθήκον μας χωρίς συμβιβασμούς να καλέσουμε όλους σε αγώνες. Σε αγώνες που πρέπει να τους οργανώσουμε με τις μορφές που αρμόζουν πάντα και σε κάθε περίπτωση. Παλεύουμε και θα παλεύουμε ενάντια στην κοινωνική αδικία και τον αυταρχισμό. Παλεύουμε και θα παλεύουμε για να αλλάξουμε πραγματικά τη ζωή μας.

Μα παρα – πέρα το Φοιτητικό Κίνημα αγωνίζεται μαζί με το λαό μας για τα μεγάλα ιδανικά της Εθνικής Απελευθέρωσης, της Λαϊκής Κυριαρχίας και τη Κοινωνικής Προόδου.

Ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της κατάστασης; Χαμηλό επίπεδο σπουδών , μικρή συμμετοχή των φοιτητών στη διδασκαλία, μεγάλο ποσοστό αποτυχίας στις εξετάσεις, ανεπαρκείς γνώσεις για τους πτυχιούχους, αύξηση της ανεργίας των απόφοιτων των ΑΕΙ, αβέβαιη επαγγελματική αποκατάσταση, μεγάλο ποσοστό ετεροαπασχόλησης κ.λ.π. αποτελέσματα που δείχνουν την αναντιστοιχία των πανεπιστημίων με τα συμφέροντα του Λαού και του τόπου.

Εφαρμόζει συγκεκριμένη πολιτική, είναι η πολιτική του λεγόμενου εκσυγχρονισμού. Η πολιτική αυτή όμως δεν είναι τίποτα άλλο από την προσπάθεια αναπροσαρμογής των δομών του πανεπιστημίου στις καινούργιες απαιτήσεις της παραγωγικής διαδικασίας που γέννησε η κρίση του καπιταλισμού. Είναι η πολιτική που στοχεύει στη καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μονοπωλίων. Στην πατρίδα μας είναι δοσμένη η τεχνολογική εξάρτηση από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Η εξάρτηση είναι πλήρης και το ελληνικό κράτος σε συνεργασία με το ντόπιο κεφάλαιο δεν θέλουν και δεν μπορούν μέσα στα πλαίσια της εξάρτησης τους να αναπτύξουν αυτοδύναμη τη τεχνολογία. Αυτό σημαίνει παρά πέρα επίπεδο σπουδών τέτοιο που να ανταποκρίνεται ακριβώς στις ανάγκες των μονοπωλίων.

Γι΄αυτό είναι αναγκαία η ανάπτυξη του Μετώπου Παιδείας, ενός μαζικού λαϊκού κινήματος δηλαδή με στόχους: Παιδεία, Δημοκρατική ανοιχτή σε όλο το λαό με ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση για όλους.

Γι’ αυτό και αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Ένας μεγάλος δάσκαλος ο Δ. Γληνός έλεγε: Τέρμα λοιπόν τα ψέματα όλα. Είμαστε σύμφωνοι. Τα σχολεία τα θέλετε εσείς όργανο της κυριαρχίας σας. Και εμείς αγωνιζόμαστε να σας τα πάρουμε. Γιατί εμείς αγωνιζόμαστε για μια δικαιότερη και ανθρωπινότερη κοινωνία. Λιγότερο υποκριτική. Λιγότερο απάνθρωπη. Και η δύναμη θα περάσει αργά ή γρήγορα με το μέρος της δικαιοσύνης.

" Τα δώρα " , Μίλτος Σαχτούρης

2011-07-01T10:41:00.000-07:00

Σήμερα φόρεσα ένα

ζεστό κόκκινο αίμα

σήμερα οι άνθρωποι μ’ αγαπούν

μια γυναίκα μού χαμογέλασε

ένα κορίτσι μού χάρισε ένα κοχύλι

ένα παιδί μού χάρισε ένα σφυρί

Σήμερα γονατίζω στο πεζοδρόμιο

καρφώνω πάνω στις πλάκες

τα γυμνά άσπρα ποδάρια των περαστικών

είναι όλοι τους δακρυσμένοι

όμως κανείς δεν τρομάζει

όλοι μείναν στις θέσεις που πρόφτασα

είναι όλοι τους δακρυσμένοι

όμως κοιτάζουν τις ουράνιες ρεκλάμες

και μια ζητιάνα που πουλάει τσουρέκια

στον ουρανό

Δυο άνθρωποι ψιθυρίζουν

τι κάνει την καρδιά μας καρφώνει;

ναι την καρδιά μας καρφώνει

ώστε λοιπόν είναι ποιητής

Μίλτος Σαχτούρης, Τα δώρα

Η πλατεία "Ταχρίρ" δεν θέλει "σοφούς" ...

2011-05-31T11:30:00.000-07:00

Η ιστορία μιας ελεεινολογίας που δεν έχει τέλος ...Νίκος Φίλης , σχολιαστής στον ρ/σ "στο κόκκινο" .

Δείχνει σαν ένας ακήρυχτος πόλεμος και μάλλον τέτοιος πρέπει να είναι . Πάνε χρόνια που ενέδωσα στις "παραινέσεις" και στις "συμβουλές" του κυρ ΑΜ και μέσα σε μία νύκτα , κατέβασα τα εικονίσματα που για χρόνια , από ψηλά τα ένοιωθα να με παρακολουθούν στενά σε κάθε μου κίνηση . Με έτρωγε όμως μέσα μου κι αυτό με είχε κάνει να κρατήσω ένα δυο μικρά , που πάντα , από τότε , τα φύλαγα με πολύ προσοχή , κάπου εκεί στη θέση λίγο πιο πάνω από την "καρδιά" μου . "Βλέπετε είναι κι αυτή κόκκινη " , έλεγα κάθε λίγο στον συγκάτοικο μου , τον κυρ ΑΜ , όταν στα ηλίθια και καθ' όλα αντιδραστικά του κρεσέντο , απαιτούσε να τα αποκαθηλώσω κι αυτά .

Από τότε λοιπόν , δεν θυμάμαι καν πόσα χρόνια πέρασαν , συχνά , τα "ξέθαβα" και σκεφτόμουν , πόσο λάθος δρόμο πήραν οι "παλιοί μας φίλοι" . Πληγές άνοιγαν κάθε μέρα , ακόμα κι εκεί που πίστευες πως κάποτε όλα θα γιατρεύονταν ή απλά θα ξέχναγες ότι υπήρχαν , αφού δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια .

Πριν από μερικούς μήνες , μια παρέα , που κι αυτή είχε από καιρό ακολουθήσει πορεία παράλληλη με την δική μου , σκέφτηκε , πως δεν είχε πια κανένα νόημα , οι απεργιακές κινητοποιήσεις , οι γενικές απεργίες , να ακολουθούν το γνωστό πρόγραμμα , "γειά σας , ήρθαμε και φεύγουμε" .

Είχαμε την άποψη , πως οι μαζικές κινητοποιήσεις , οι πανεργατικές απεργίες που προκηρύσσονταν από τα κορυφαία συλλογικά συνδικαλιστικά όργανα , δεν θα έπρεπε να ολοκληρώνονται πλέον με μια μαζική παρέλαση μπροστά από το κοινοβούλιο , αλλά να συνεχίζονται με πολύωρη παραμονή (γιατί όχι και πολυήμερη παραμονή) στην πλατεία Συντάγματος . Πιστεύαμε , πως ένα ολιγόωρο πέρασμα μπροστά από την Βουλή κι ένα ξέσπασμα συνθημάτων , δεν αρκούσε , μπροστά σ' αυτό που είχε συμβεί και σε ότι θα ακολουθούσε .

Δύσκολο το εγχείρημα , πρωτόγνωρο για τα μέχρι σήμερα δεδομένα , αλλά όχι ακατόρθωτο . Κοινή πεποίθηση όλων μας , ότι πέρα από τις ιδεολογικό / πολιτικές μας διαφορές ,που ήταν και παραμένουν πολλές , ήταν , πως έπρεπε να μπει επιτέλους , ένα τέλος στις "αντιφατικές" αποφάσεις των γραφειοκρατικών συνδικαλιστικών ηγεσιών . Την υπόθεση "τέλος πια σ΄αυτή την πολιτική" , έπρεπε να την αναλάβουμε εμείς , οι πολλοί , οι αποκλεισμένοι από τις δήθεν δημοκρατικές συνεδριάσεις .

Το εγχείρημα , σε κάποιο βαθμό , πέτυχε . Όμως , όπως συνήθως συμβαίνει , χτυπήθηκε και μάλιστα αλύπητα . Παρά τις εκκλήσεις των συγκεντρωμένων μέχρι αργά το βράδυ , προς τις αστυνομικές δυνάμεις , ότι πρόκειται για μια καθόλα ειρηνική διαμαρτυρία , η συγκέντρωση και καθιστική διαμαρτυρία , χτυπήθηκε .

Όμως δεν έφτανε αυτό .

Η συγκέντρωση αυτή χτυπήθηκε , ακόμα κι όταν αυτή είχε διαλυθεί . Όχι , δεν έγιναν συλλήψεις αν και ίσως κάποιοι από ότι δείχνουν τα γεγονότα της επομένης , θα το ήθελαν .

Η συγκέντρωση χτυπήθηκε από τον γνωστό ίσως σχολιαστή της ΑΥΓΗΣ και του ρ/σ "στο κόκκινο" Νίκο Φίλη .

Για κάποιον λόγο , που για μένα παραμένει άγνωστος* , η καθιστική αυτή διαμαρτυρία , συνδέθηκε με την παρουσία (εγώ δεν τον είδα) , του πρώην προέδρου του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ , Αλέκου Αλαβάνου και με τρόπο ΕΛΕΙΝΟ , που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζει στην ηθική κάποιου που αυτοχαρακτηρίζεται "αριστερός" , χαρακτήρισε το συγκεντρωμένο πλήθος "ΤΑΧΡΕΙΟΥΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ" .

Το γεγονός σχολιάστηκε και φαντάζομαι , θα δέχτηκε κάποιας μορφής κριτική , από τους συντρόφους του στο Κόμμα στο οποίο ανήκει , αν φυσικά , υφίσταται ακόμα αυτός ο όρος στην λειτουργία του Συνασπισμού . Όμως αυτό είναι ένα ζήτημα που έχει να κάνει με τις αρχές λειτουργίας του κόμματός του κι αφού δεν είμαι μέλος , μ' αφήνει αδιάφορο* .

Όπως φάνηκε , μια τέτοιας μορφής κινητοποίηση , που ξεκίναγε από μια χούφτα στην κυριολεξία ανθρώπους και που ξεπερνούσε την λογική της συγκεκριμένης καθοδήγησης (όπως προφανώς την εννοεί ο Ν.Φ.) , ήταν εντελώς ξένη από αυτές τις μορφές της ήπιας κινητοποιήσεως , όπως τουλάχιστον τις ζήσαμε το τελευταίο διάστημα .

Όμως ο Ν.Φ. και ίσως κι άλλοι σαν κι αυτόν , "λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο" , που στην προκειμένη περίπτωση , ήταν οι "αγανακτισμένοι" της πλατείας του Συντάγματος !

Ο λαλίστατος Ν.Φ. , όντας ηγετικό στέλεχος στο Κόμμα του , θα έπρεπε να γνωρίζει .ότι έχει ο καιρός γυρίσματα !

Αμέσως μετά τον ελεεινό του χαρακτηρισμό , για το συγκεντρωμένο πλήθος της πλατείας , εκείνο το βράδυ της 23 του φλεβάρη και κατά την διάρκεια της ζωντανής του εκπομπής , επικοινώνησα τηλεφωνικώς , σχολιάζοντας τον ισχυρισμό του , επιστρέφοντας τους χαρακτηρισμούς περί δήθεν προβοκατόρων και "Ταχρείων" . Φυσικά , δεν ακούσθηκε τίποτα , στον αέρα τουλάχιστον , φαντάζομαι όμως ότι το σχόλιό μου θα μεταφέρθηκε αυτούσιο μιας και ήταν επώνυμο !

Η πολιτική πορεία του Ν.Φ. , ουδέποτε με απασχόλησε , ειδικά από την εποχή που "ξεκρέμασα" τα εικονίσματα . Μην νομίσει βέβαια κανείς πως υπήρξε κι ο ίδιος εικόνισμα . Αυτό που με απασχολούσε και εξακολουθεί να με "κατατρώγει" , ήταν πως επί τέλους , ο κόσμος , το κίνημα , θα έπαιρνε "κεφάλι" και θα υποχρέωνε τον κάθε λογής γραφειοκράτη , που σάπιζε και εξακολουθεί να σαπίζει σε κάποιο γραφείο , πάνω από το υπερσύγχρονο τηλέφωνό του , να "πάρει πόδι" και να βρεθεί ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ , πλάι και μέσα στο κίνημα , με θέσεις ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ κι αν δεν μπορούσε να το κάνει , να εγκαταλείψει και να βρεθεί εκεί που του αρμόζει , στα δήθεν μαγαζιά , παρέα με τους δήθεν , που τους μόνους ρόζους που έχουν δει , είναι αυτοί του εργάτη πατέρα τους ή του αγρότη παππού τους !

Σήμερα , διανύουμε ήδη την έβδομη ημέρα μιας πρωτοφανούς κινητοποίησης για τα ελληνικά δεδομένα .

Πρωτοφανής , όχι όμως ανέλπιστη !

Ο κύριος Ν.Φ. , πιάστηκε πάλι αδιάβαστος και δυστυχώς όχι μόνον αυτός . Όλα τα κόμματα της αριστεράς , κοινοβουλευτικά και μη κοινοβουλευτικά (αυτά είναι η αλήθεια λιγότερο) , αιφνιδιάστηκαν . Βρέθηκαν να μην μπορούν να δώσουν μια λογική εξήγηση και το χειρότερο , βρέθηκαν (με δική τους ευθύνη) στην πολύ άσχημη θέση , να μην γίνονται αποδεκτά , τουλάχιστον ως επίσημοι αντιμνημονιακοί φορείς , από τους χιλιάδες πολίτες που πέρασαν από την πλατεία του συντάγματος .

Η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική τους . Όργανα έχουν και μέλη επίσης , ας στρωθούν αυτή την φορά κι ας σκεφτούν τι έφταιξε και τι θα γίνει από δω και μπρος .

Όμως , καλό θα είναι να μην έχουν κοντή μνήμη .

Η αμνησία δεν ταιριάζει στους αριστερούς , εκτός κι αν δεν είναι !

Από μέρες τώρα και σε δύο συνεχόμενες ραδιοφωνικές του εκπομπές , ο κύριος Ν.Φ. , προσπαθεί να εξερευνήσει , να αναλύσει και εν τέλει να εξιχνιάσει , όλο αυτό που γίνετε στις περισσότερες πλατείες της Ελλάδας .

Φοβάμαι , πως δεν θα μπορέσει να δώσει καμία εξήγηση , όχι στους ακροατές του , αυτοί ξέρουν , αλλά στον εαυτό του .

Δεν φτάνει όμως αυτό , εξακολουθώντας να αγνοεί το αυθόρμητο εκείνο γεγονός που ξεκίνησε εκείνο το βράδυ της 23ης του Φλεβάρη , πέφτει πάλι στο ίδιο σφάλμα και ελεεινολογεί .

Μόνο που σήμερα , στην προσπάθεια του να μαζέψει τα αμάζευτα (όχι πως τρελάθηκε κιόλας) , πέφτει σε αντίφαση . Τοποθετεί χρονικά τους "Ταχρείους" της πλατείας συντάγματος , το μεσημέρι της 23ης του Φλεβάρη και τοποθετεί ανάμεσα σ' αυτούς και τον Αλέκο Αλαβάνο !

Για τον οποιοδήποτε ακροατή του , είναι αντιληπτό , ότι ο Ν.Φ. διακατέχεται από ένα "αντιαλαβανικό" σύνδρομο και ασφαλώς έχει κάθε δικαίωμα να πάσχει από οποιοδήποτε σύνδρομο .

Όμως θα πρέπει να ξέρει , πως τους συγκεντρωμένους εκείνης της βραδιάς αλλά και τους σημερινούς της πλατείας , ελάχιστα ενδιαφέρει , αν ο Α.Α. είχε προαναγγείλει την "πλατεία Ταχρίρ" .

Οι συγκεντρωμένοι της 23ης Φλεβάρη , αλλά και όλοι όσοι πέρασαν από τις πλατείες της Ελλάδας , διαμαρτυρόμενοι για όσα γίνονται και όσα σχεδιάζει να επιβάλλει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τους συμμάχους της , δεν θα είχαν καμία αντίρρηση , να συμμετέχουν σε οποιοδήποτε αγωνιστικό κάλεσμα του κόμματος του κυρίου Ν.Φ. ή ακόμα και της μακράν ακολουθούμενης Αλέκας Παπαρήγα .

Αρκούσε κάποιος να το πεί !

Αλλά δεν το είπε δυστυχώς και οι εξελίξεις ΣΑΣ πρόλαβαν .

Την ύστατη στιγμή κύριε Ν.Φ. και οι συν αυτώ , ένθεν κακείθεν , σταθείτε μπροστά στις ευθύνες που σας αναλογούν για το λαβωμένο λαικό κίνημα και είναι πολλές .

Εγκαταλείψτε , ταχτικές που διχάζουν και κατεβείτε στις πλατείες , αν είστε έτοιμοι να δεχτείτε κριτική κι αφήστε τις ελεεινολογίες .

Η μέρα που θα βλέπετε τις πλάτες του κόσμου , δεν είναι μακριά . Θυμηθείτε το και τότε θα είναι αργά .

Αυτό σαν προειδοποίηση , αν σας ενδιαφέρει φυσικά !

πηγές : http://23flevari.wordpress.com/2011/02/25/%CE%BD-%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BFi-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%C2%AB%CE%BF%CE%B9/

http://stokokkino.gr/ekpompes/antiejousiastes-stin-ejousia

ΒΑΡΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΙΚΑΙΑΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!

2011-05-11T11:00:00.000-07:00

Πραγματικό σοκ έχει προκαλέσει η είδηση για τον βαρύ τραυματισμό, διαδηλωτή ο οποίος διακομίστηκε σε προθανάτια κατάσταση και με υποσκληρίδιο αιμάτωμα στο Γενικό Κρατικό Νικαίας.

Ο ένας εκ των τραυματιών είναι σοβαρά τραυματισμένος στο κεφάλιαπό χτύπημα γκλομπ! Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες ο 32χρονος, διαδηλωτής μέλος του ΝΑΡ, χτυπήθηκε πολύ σοβαρά στην οδό Πανεπιστημίου από τα ΜΑΤ και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο χειρουργείο στο νοσοκομείο της Νίκαιας.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, οι γιατροί καταφεραν να σταματήσουν την αιμορραγία αλλά δεν μπορούν να εγγυηθούν τίποτα για τη ζωή του!!!

Η Τοπική Επιτροπή της ΕΙΝΑΠ του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νικαίας, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Ανακοίνωση Τοπικής Επιτροπής ΕΙΝΑΠ Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας

11/5/2011

Σήμερα γίναμε μάρτυρες της ατέλειωτης και ασύλληπτης βαρβαρότητας που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση των μνημονίων προκειμένου να καταστείλει κάθε υγιή αντίδραση πολίτη που αντιστέκεται στα σχέδια που απεργάζεται το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και εφαρμόζουν πιστά οι υπηρέτες τους στη χώρα.

Δεκάδες τραυματισμένοι – χτυπημένοι από τα ΜΑΤ διαδηλωτές διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ ή ήλθαν μόνοι τους στο νοσοκομείο μας. Οι περισσότεροι με θλαστικά τραύματα στο κεφάλι. Ανάμεσά τους 30χρονος διαδηλωτής που διακομίστηκε σε βαριά, προθανάτιο κατάσταση, με ανισοκορία και τεράστιο επισκληρίδιο αιμάτωμα. Αυτήν τη στιγμή χειρουργείται από συναδέλφους μας που αγωνίζονται να σώσουν τη ζωή του.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα.

Καταγγέλλουμε όλα τα μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό της χώρας για την δολοφονική απόπειρα ενάντια στον συγκεκριμένο συμπολίτη μας που είναι σε βαριά κατάσταση και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές.

Η βία και η καταστολή ενάντια στο λαό που αντιστέκεται έχουν κοντά ποδάρια.

Η κυβέρνηση, με την ασύστολη τακτική του βιασμού όλων των λαϊκών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά και με την ωμή άσκηση βίας που άμεσα απειλεί τις ζωές συμπολιτών μας, το μόνο που καταφέρνει είναι να μεγαλώνει το πείσμα και την απόφαση που έχουμε πάρει να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να έχει ο λαός μας ψωμί, παιδεία και ελευθερία.

Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου τιμωρηθούν οι ένοχοι της δολοφονικής απόπειρας! Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου κερδίσει ο λαός μας όλα όσα δικαιούται!

Πηγή ΙΣΚΡΑ

ΝΑ "ΕΚΠΑΡΑΘΥΡΩΘΟΥΝ" ΟΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ

2011-05-03T12:51:00.000-07:00

Οι ειδήσεις της ημέρας , δεν λέω , ήταν ενδιαφέρουσες , αλλά αυτή που ακουγόταν , κάπου προς το τέλος των ραδιοφωνικών ειδήσεων (αναγκαία η διευκρίνιση σε σχέση με αυτές των τηλεοπτικών μέσων , που δεν ανέφεραν το παραμικρό) , ήταν , είναι η πιο σοβαρή .

Άλλη μία επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας , η δεύτερη , με όρους εξαθλίωσης , υπογράφτηκε . Θυμίζω πως η πρώτη ήταν αυτή της ΝΕΟΓΑΛ , της συνεταιριστικής οργάνωσης στην Θράκη , που μετά την κατακραυγή που ξεσήκωσε , θεωρήθηκε άκυρη .

Εδώ όμως , στην συγκεκριμένη , τα πράγματα είναι διαφορετικά .

Είναι γνωστός ο ρόλος του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας , εδώ και χρόνια . Πάντα συμβιβαστικός , με την πλάστιγγα να γέρνει μόνιμα υπέρ του εργοδότη , σε πλείστες όσες περιπτώσεις καλούνταν να γνωμοδοτήσει . Ο λόγος της ύπαρξης του , ήταν καθαρά "πυροσβεστικός" , όταν υπήρχε ή διαφαινόταν ο κίνδυνος σύρραξης . Αν και η προστασία της εργασίας , είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη , μία εργατική διαφορά , θα έπρεπε να καταλήξει στο δικαστήριο ακόμα κι αν η γνωμοδότηση της επιθεώρησης εργασίας , ήταν θετική για την πλευρά των εργαζομένων . Τα παραδείγματα είναι πολλά . Ανατρέχοντας κανείς στα αρχεία ή στα πρωτόκολλα των δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων , θα βρεί πλούσιο υλικό για ορισμένες περιπτώσεις , γιατί υπήρχαν και υπάρχουν περιπτώσεις μεμονωμένων εργαζομένων , που είναι "εξαφανισμένες" .

ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ , ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ 19 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ ΚΙΕΡΙΟΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ .

Η ειδική επιχειρησιακή σύμβαση δεν υπογράφηκε μεταξύ των 19 εργαζομένων του ξενοδοχείου "Κιέριον" και της εργοδότριας εταιρείας ΠΑΞΕΚ ΑΕ , αλλά , μεταξύ της εργοδότριας εταιρείας και του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ ΥΠΝΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ και δεσμεύει και τους 19 εργαζόμενους , ενώ πιθανόν να αποτελεί δεδικασμένο (αν είναι δόκιμος ο όρος) και για τα υπόλοιπα μέλη του Συνδέσμου .
Στο έγγραφο της "γνωμοδότησης" του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου Επιθεώρησης Εργασίας (μα τι τίτλος κι αυτός ) που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο , υπάρχει η ημερομηνία 29 Απριλίου 2011 , δύο μόλις ημέρες πριν από την μεγάλη πανεργατική απεργία της πρωτομαγιάς , γεγονός που κατά την γνώμη μου αποτελεί πρόκληση για την νοημοσύνη κάθε εργαζόμενου .
Ευλογα γεννιέται το ερώτημα , για το ποιά είναι η θέση , αν πήρε δηλαδή , του Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας , δεδομένου ότι αυτό καταγγέλθηκε ένα χρόνο πριν , από το ΠΑΜΕ για κάλπικους αντιπροσώπους στο συνέδριο της ΓΣΕΕ . Η αναφορά στο γεγονός εδώ .
Αδυνατώ να κατανοήσω , γιατί ένα έγγραφο που αυτοαποκαλείται ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ , μπορεί να αποτελεί μπούσουλα για μια σύμβαση εργασίας . Φιλολογικό το ερώτημα ξεκάθαρα ! Ο τοπικός σύνδεσμος (αναφέρεται πιο πάνω) , υπέγραψε την ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ σύμβαση με την εργοδοσία και στην συνέχεια την απέστειλε στο Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (βλέπε Υπουργείο Εργασίας) για να την επικυρώσει , συγγνώμη , για να γνωμοδοτήσει . Στην ουσία , να γνωμοδοτήσει αν είναι έγκυρη και νομικά κατοχυρωμένη , με βάση το Π.Δ του 1989 που αναφέρεται , τον νόμο 2639/1998 , αλλά και τον νόμο 3899/2010 που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ με βάση τις εντολές της τρόικα !
Όπως και στην έκθεση του ΣΕΠΕ (σώμα επιθεωρητών εργασίας) σχετικά με τα εργατικά ατυχήματα (θέμα που θα ασχοληθώ αναλυτικότερα σε επόμενη ανάρτηση) , έτσι κι εδώ , η γνωμοδότηση , στηρίζεται "στην έντονη οικονομική ύφεση" και στην εντιμότητα της επιχείρησης που προσκόμισε οικονομικά στοιχεία τέτοια , που το αποδεικνύουν . Μόνο που από τα ίδια τα στοιχεία , είναι φανερό πως ενώ το 2010 παρουσιάζουν κάμψη , το 2009 ήταν τριπλάσια αυτών . Όλοι δε γνωρίζουμε , πως και με ποιόν τρόπο μεθοδεύονται οι ισολογισμοί . Μήπως είναι τυχαίο άραγε που πλέον δεν θα είναι υποχρεωτική η δημοσίευση των ισολογισμών ;
Ο σοφός Λαός λέει : "την προδοσία πολλοί αγάπησαν , τον προδότη όμως κανείς" . Έτσι , στην τελευταία παράγραφο ,το Σώμα Επιθεωρητών , αδειάζει στην κυριολεξία τον ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ σύνδεσμο , τονίζοντας πως τα προσκομισθέντα από την εταιρεία στοιχεία κατατέθηκαν με ΚΟΙΝΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ την 31/3/2011. Με λίγα λόγια , μαζί , ΑΦΕΝΤΙΚΑ & "ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ" , έγραψαν , μαγείρεψαν , όπως θέλετε πείτε το , την σύμβαση ΜΕΙΩΣΗΣ ΜΙΣΘΩΝ ΤΩΝ 19 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ .

Απ'ότι φαίνεται , το κύμα που σηκώθηκε και παρέσυρε πρώτα τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα , δεν καταλάγιασε και μάλλον , όσο υπάρχουν τέτοιες συνδικαλιστικές ηγεσίες , θα αργήσει να καταλαγιάσει .

Το ΠΑΜΕ , με ανακοίνωση σου (η είδηση εδώ) , καταγγέλλει την σύμβαση αυτή , όμως δεν θα πρέπει το ζήτημα να μείνει εδώ .

Παρά τις όποιες αντικειμενικές δυσκολίες που υπάρχουν στο συνδικαλιστικό κίνημα και για τις οποίες πρώτα και κύρια φέρει ακέραια την ευθύνη η πισωδρόμηση των πράσινων συνδικαλιστών , θα πρέπει , αν θέλουμε να διασώσουμε ότι μπορούμε μετά την επέλαση της τρόικα , τα πρωτοβάθμια σωματεία και οι ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις , ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΣΟΥΝ τους επικινδύνους αυτούς συνδικαλιστές , που ενώ πληρώνονται από τα ταμεία της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ , από δικά μας χρήματα δηλαδή , υπογράφουν κοινές συμφωνίες μείωσης μισθών με τους εργοδότες και να τους "ΕΚΠΑΡΑΘΥΡΩΣΟΥΝ" από τα γραφεία των συνδικάτων !

ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ , ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΠΟΥ ΣΚΟΠΟ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ .

"Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΦΑΝΤΑΣΜΑ" - ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ

2011-04-17T13:33:00.000-07:00

The Shock Doctrine- Το δόγμα του σοκ

Των Michael Winterbottom- Mat Whitecross.

Περιγραφή από τον Black Tracker

Βασισμένο στο βιβλίο της Naomi Klein, υποστηρίζει τη θέση ότι οι πολιτικές της ελεύθερης αγοράς κυριάρχησαν στον κόσμο μέσω της εκμετάλευσης των λαών και των χωρών που είναι θύματα καταστάσεων σοκ. Φυσικές καταστροφές, οικονομικές κρίσεις και πόλεμοι χρησιμοποιούνται για να προωθήσουν ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Το ντοκυμαντέρ υποστηρίζει ότι το αποτέλεσμα είναι συνήθως καταστροφικό για τον απλό κόσμο και ιδιαίτερα επικερδές για τις μεγάλες πολυεθνικές.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ

2011-04-16T22:42:00.000-07:00

Δ.Ε.Η.

Δ.Ε.Π.Α.

ΛΑΡ.ΚΟ.

Ε.Υ.Δ.Α.Π.

Ε.Υ.Α.Θ.

Ο.Τ.Ε.

Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος

Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων

Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο

Ελληνικά Ταχυδρομεία

ΤΡΑΙΝΟΟΣΕ

ΓΑΙΟΣΕ

ΟΠΑΠ

ΚΡΑΤΙΚΑ ΛΑΧΕΙΑ

ΟΔΙΕ

κλπ άλλες ακίνητες αξίες .

Για οποιαδήποτε πληροφορία , παρακαλώ , αποστείλατε πλήρη προσφορά : Γιώργο Παπανδρέου Ηρ. Αττικού 5 ή Γιώργο Παπακωνσταντίνου Καρ. Σερβίας 7 .

ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΧΙ ΜΕΣΙΤΕΣ , ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΜΕ ΓΙΑ ΕΜΕΙΣ !

Με "κόντρα τον καιρό" μπήκαμε στην "Εβδομάδα των Παθών" .

2011-04-16T08:18:00.000-07:00

Κόντρα στον καιρό " έρχεται Μεγάλη Βδομάδα σκυθρωπή , με μόνη αντανάκλαση φωτός στο βάθος του ορίζοντα τη ραδιενέργεια που εκλύει η Φουκουσίμα . Μέσα σ΄αυτήν την σκοτεινιά , η τέχνη έρχεται να φέρει την πασχαλινή της λαμπαδίτσα : ο εθνικός χορογράφος Δημήτρης Παπαϊωάννου προτείνει τις άγιες τούτες μέρες των μνημονιακών παθών ένα θέαμα με τον τίτλο " Μέσα " , στην ευτελή τιμή των 32 ή 45 ευρώ και στα πολυτελή καθίσματα του Παλλάς μπορεί ο θεατής να παρακολουθήσει επί 6 συναπτές ώρες ένα " πνευματικό spa " (όπως το χαρακτηρίζει ανερυθριάστως ο ολυμπιακός καλλιτέχνης) : ένα ακατάσχετο σύρε κι έλα που αναπαριστά σε ρεαλιστικό χρόνο πως περιφέρεται ασκόπως ο καθένας μόνος μέσα στο σπίτι του . Πως ξύνεται , πως βάζει να φάει , πως ξαναξύνεται , πως κοιτάει απ΄το παράθυρο το " έξω " , πως ξαναξύνεται , κ.ο.κ. , έως τελικής πτώσεως .

Ούτε η (αμείλικτα βαρετή) μορφή της μεμονωμένης ιδιωτικότητας , ούτε η (αμείλικτα ανούσια) ιδέα πως το " μέσα " όλων των ανθρώπων αυτού του άδικου κόσμου είναι ένα μπούνκερ απομόνωσης , όπου ολομόναχοι οι άνθρωποι ζουν ένα " προσωπικό " εντελώς προσωπικό , χωρίς καμία απολύτως σύνδεση και συνάφεια με το κοινωνικό ή το πολιτικό αποτελούν ασφαλώς καλλιτεχνική πρωτοτυπία . Πολύ περισσότερο , δεν αποτελούν καλλιτεχνική " πρόκληση " . Αποτελούν όμως χυδαία πρόκληση απέναντι προς τους χιλιάδες ανθρώπους που δεν μπορούν πλέον , για εντελώς μη προσωπικούς λόγους , να ζήσουν μία στοιχειωδώς ανθρώπινη προσωπική ζωή .

Από την άλλη , είναι δυστυχώς αλήθεια πως η Αριστερά απαξίωσε πολύ συχνά το προσωπικό , θεωρώντας το όχι μόνο κατώτερο του μαζικού , αλλά και βαθιά μικροαστικό .

Πως θα βγει όμως η Μεγάλη Βδομάδα χωρίς λεφτά και με τα παιδιά να σκυλοβαριούνται στο σπίτι ; Πρόβλημα οικονομικό , αλλά και αισθητικό . Πρόβλημα προσωπικό αλλά και πολιτικό . Για όσους , λοιπόν , δεν θα περάσουν τις μέρες αυτές στο " Μέσα " του προσωπικού χορογράφου της κας Αγγελοπούλου και δεν ξέρουν τι να κάνουν στο δικό τους μέσα , η στήλη προτείνει τις εξής αριστερές ιδέες :

Να φτιάξουν μαζί με τα παιδιά πασχαλινά κουλουράκια . Τα πιτσιρίκια θα περάσουν υπέροχα , το " μέσα " θα μυρίζει εξαίσια και αν , τα κουλουράκια κεραστούν , θα δικαιούνται τον χαρακτηρισμό " πολιτικοποιημένα " .
Να διαβάσουν στα παιδιά τη " Μάνα του Χριστού " του Βάρναλη και τον " Επιτάφιο " του Ρίτσου και να δουν το " Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο " του Παζολίνι . Δεν είναι καιρός να δείξουμε στα παιδιά μας πως υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να καταλαβαίνεις την ιστορία του Χριστού και την ιστορία των ανθρώπων ;
Να πάνε σε οποιαδήποτε λειτουργία της Μεγάλης Εβδομάδας και κατά προτίμηση , σε όλες . Αυτές τις μέρες , η ορθοδοξία μας προσφέρει , εντελώς δωρεάν , ένα από τα ωραιότερα θεάματα που έφτιαξε ποτέ η ανθρώπινη τέχνη . Πότε θα ακούσουν τα παιδιά μας μια άλλη μουσική , μια άλλη ποίηση , μια άλλη γλώσσα ; Και δεν θα μας χρειαστεί , στο άνυδρο μέλλον που μας περιμένει , λίγη από αυτήν την μουσική , λίγη από αυτήν την ποίηση , λίγη από αυτήν την γλώσσα ;

Καλή Ανάσταση , σύντροφοι .

σ.σ.: Το άρθρο που διαβάσατε , γράφτηκε από την Έλενα Πατρικίου και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα " δρόμος της Αριστεράς " το Σάββατο ( του Λαζάρου) 16 Απρίλη του 2011 . Επίσης και οι στίχοι που προηγούνται είναι δικοί της . Μ΄αυτήν την ανάρτηση , εγκαινιάζω μία φιλόδοξη σειρά δημοσιεύσεων , με τίτλο "ξεφύλλισα και διάβασα".

Σιγά την Φουκουσίμα , ο ΓΑΠ κάνει άλματα !

2011-04-14T09:38:00.000-07:00

" Καλά , εσύ κοιμάσαι όρθιος " ούρλιαξε , πετώντας μου στα μούτρα την εφημερίδα του . Αποσβολωμένος , μάζεψα τα σκόρπια φύλλα από κάτω και με βλέμμα γεμάτο απορία , κοίταγα μία τον κύριο ΑΜ , μία την εφημερίδα . Προσπαθούσα να καταλάβω τι στο διάολο ήταν αυτό που τον έβγαλε έξω απ' τα ρούχα του , μα δεν ήταν κι εύκολο πράγμα . Ποιά σελίδα να πίασω και ποιάν ν' αφήσω , αφού όλες λίγο πολύ , μ' αυτά που έγραφαν , είχαν κάθε λόγο να τον εκνευρίσουν .

" Να , εκεί δες , στις πορτοκαλί σελίδες " γρύλισε σαν σκύλος που είναι έτοιμος να χυμίξει σε γατί .

" Φέτος εκτυπώθηκαν και ταχυδρομήθηκαν μόνο 3,9 εκατ. δηλώσεις αντί για 5,6 εκατ. που στάλθηκαν το 2010 . Με το μέτρο αυτό εξοικονομούνται 3,7 εκατ. ευρώ , 243 τόνοι χαρτιού , ενώ το περιβάλλον επιβαρύνθηκε με 600 τόνους λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα . "

Δεν μπόρεσα να καταλάβω , αν τα ουρλιαχτά του , είχαν την διάθεση να με περιπαίξουν ή αν ήθελε , μ' αυτήν την είδηση , που η αλήθεια είναι ότι πέρασε στα πολύ ψιλά γράμματα , να μου τονίσει , την οικολογική συνείδηση και πολιτική της κυβέρνησης κλπ κλπ .

Όπως και να έχει το πράγμα , το μόνο σίγουρο είναι , πως μέσα από τον ορυμαγδό των εξελίξεων , ο καλός μας ΓΑΠ , λίγες μέρες πριν ανακοινώσει τα νέα πακέτα μέτρων οικονομικής εξόντωσης του ντόπιου πληθυσμού , σοφά , είχα σκεφτεί , τουλάχιστον , αυτή η εξόντωση να γίνει σε ένα πιο ειδυλλιακό τοπίο .

Το μέγα πρόβλημα καθυστέρησης είσπραξης βεβαιωμένων φόρων , επί τέλους , μετά από τόσες δεκαετίες , είχε λυθεί και πλέον είχαμε κάνει ως έθνος , ένα ακόμα ποιοτικό άλμα .

Σε μια εποχή , που όλη η ανθρωπότητα , ζούσε με την αγωνία της επανάληψης του πυρηνικού ολοκαυτώματος του Τσέρνομπιλ το 1986 , ο ΓΑΠ , πανηγύριζε για τους 600 λιγότερους τόνους εκπεμπόμενου διοξειδίου του άνθρακα !

Προκαλεί γέλιο , το να θεωρείται κορυφαίο γεγονός , η ανάπτυξη του Taxis Net , όταν το όλο φορολογικό σύστημα , να υστερεί , να είναι ανύπαρκτο ή να υπολειτουργεί .

Κρυφογέλασα , γιατί δεν ήθελα με κανέναν τρόπο να προκαλέσω κι άλλο την οργή του κυρίου ΑΜ , όταν θυμήθηκα , πως στο παλιό του Λάντα που κάπνιζε όπως ο "Αβέρωφ" στην διαδικασία του εκκαπνισμού , είχε εγκαταστήσει υπερσύγχρονο στερεοφωνικό σύστημα !

ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ "ΑΜ": Απάντηση στον περιφερειάρχη κ. Γιάννη Σγουρό .

2011-04-10T03:20:00.000-07:00

ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ "ΑΜ": Απάντηση στον περιφερειάρχη κ. Γιάννη Σγουρό .: "Όλο το προηγούμενο διάστημα , ο προβληματισμός μου , ήταν , αν όλα όσα γίνονταν στην Κερατέα , είχαν αγγίξει έστω κι ένα μικρό κομμάτι της ..."

Απάντηση στον περιφερειάρχη κ. Γιάννη Σγουρό .

2011-04-10T03:18:00.000-07:00

Όλο το προηγούμενο διάστημα , ο προβληματισμός μου , ήταν , αν όλα όσα γίνονταν στην Κερατέα , είχαν αγγίξει έστω κι ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας μας . Μα δεν μου έφτανε αυτό , ήθελα , αυτό το μικρό άγγιγμα , να μεταφράζονταν και σε κίνηση . Κίνηση αλληλεγγύης . Του είχα πει πάρα πολλές φορές , του κ. ΑΜ , ότι δεν με ενδιέφερε , ποια ήταν η αλήθεια και του τόνιζα , όχι γιατί το πίστευα απόλυτα , αλλά για να του δείξω , ότι για μένα το ζήτημα ήταν αλλού . Είχαμε "σκοτωθεί" άπειρες φορές σε πολλά ζητήματα , κουβεντιάζοντας . Διαφωνούσαμε κάθετα και οριζόντια και διαγώνια και δεν ξέρω κι εγώ σε πόσες άλλες διαστάσεις . Πάντα εγκατέλειπα την συζήτηση , μαζί του , γιατί ποτέ , μα ποτέ , δεν οδηγούσε πουθενά . Δεν είχε και νόημα , μπορείς να είσαι σε διαρκή σύγκρουση , με το "υπόλοιπό" σου ;

Προσπαθούσα , να τον πείσω , ότι το ζήτημα , δεν ήταν η χωροθέτηση της χωματερής , μιας ακόμα χωματερής . Αλλά το πως και με ποιο τρόπο , η κεντρική εξουσία , θα επέβαλε , αυτό που είχε αποφασίσει . Η επιβολή . Αυτή μόνον .

Αυτοί , οι εξουσιαστές δηλαδή , είχα την αίσθηση , πως δεν τους ενδιέφερε , αν αυτή θα γινόταν εκεί ή κάπου αλλού , αλλά το πως θα επιβάλουν , την απόφασή τους . Η απόλυτη σύνταξη τους με τα μεγάλα συμφέροντα των κατασκευαστών , ήτα και είναι δοσμένη . Τα λεφτά (και είναι πολλά τα λεφτά) , ούτως ή άλλως , θα τα μοιράζονταν , αν όχι σ' αυτό το έργο , σε κάποιο άλλο κι έχουν πολλά στα σχέδια τους .

Η επιβολή , αυτή μόνον !

Η καταστολή , αυτή μόνον !

Αυτό τους ένοιαζε .

Είχαν καταφέρει τόσα πολλά , όχι μόνον τώρα , αλλά εδώ και χρόνια . Εργατικές κινητοποιήσεις , κοινωνικά κινήματα και διεκδικήσεις ομάδων , όλα τα είχαν "κουμαντάρει" , είχαν και καλούς συμμάχους , αλλά αυτό , παραπήγαινε πια . Δεν το χώραγε ο νους τους , ότι ένα χωριό , στις παρυφές της λαβωμένης μητρόπολης , με περγαμηνές , μέχρι τώρα , πίστης , στις όποιες εξουσίες , θα αντιστεκόταν έτσι , τόσο και μ' αυτόν τον τρόπο .

" Όπως επίσης σε άλλες κοινωνίες (και το επικίνδυνο είναι ότι αρχίζει να εμφανίζεται και στη δική μας ) , τα απορρίμματα γίνονται πεδία ανταγωνισμού , οικονομικών και τεχνολογικών συμφερόντων , αλλά και δυστυχώς του υποκοσμού (βλ. Νάπολη) "

Τους ήταν αδιανόητη η έκταση της αντίδρασης του Μικρού χωριού , που μέχρι χτες , το θεωρούσαν μάλλον "δικό" τους . Τα επιχειρήματά τους , στην προσπάθειά τους να πείσουν για το "σωστό" της απόφασής τους , είχαν εξαντληθεί , ευτυχώς , όχι και η δύναμη των κατοίκων στον αγώνα τους . Τώρα πια , άρχισαν να βλέπουν και την mafia , πίσω από κωμικοτραγικά συνέβαιναν εκεί .

" Όσοι θέλουν να υποκινήσουν την αντίδραση των κατοίκων της Κερατέας μιλάνε για δημιουργία χωματερής . Όμως αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα . Αντίθετα , η αλήθεια είναι ότι για πολλά χρόνια υπάρχει εκεί ανεξέλεγκτη χωματερή , που μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα , καθώς επίσης υπάρχουν αυθαίρετα και καταπατημένες εκτάσεις "

Μετά από 4 μήνες , καυτούς μήνες αντίδρασης και αντίστασης στην φροντίδα τους να δώσουν κι άλλα κέρδη στους μεγαλοεργολάβους , εκδότες και κατασκευαστές , έφτασαν να χρησιμοποιούν επιχειρήματα , που την λογική τους , ούτε τα μικρά παιδιά , στα πιο αθώα ή ακόμα και στα πιο μη αθώα παιγνίδια τους , δεν χρησιμοποιούν . Μίλησαν για αυθαίρετα , αυτοί , που με τις πολιτικές τους δημιούργησαν και που μέσα απ' αυτά , πάντα έβρισκαν μία πρόσθετη πηγή εσόδων , μέσα από έκτακτες φορολογίες . Μίλησαν για ανεξέλεγκτες χωματερές , όταν αυτοί για χρόνια , με την ανυπαρξία κεντρικού σχεδιασμού , κύρια μετά την μεταπολίτευση , ήσαν και είναι υπεύθυνοι , για την δημιουργία τους , αφού η αδυναμία τους για ορθολογιστική και οικολογική διαχείρηση των κάθε λογής απορριμμάτων , δεν ήταν ποτέ ούτε στο σχεδιασμό τους αλλά ούτε και στις προτεραιότητές τους κι αυτό το ζούσαμε όλοι μας καθημερινά , που ξεκίναγε από την ιδέα της ανακύκλωσης , που ήταν και παραμένει άγνωστη λέξη κι έφτανε μέχρι την πολιτική της μη οικονομικής ενίσχυσης των ΟΤΑ , στον τομέα , προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην αποκομιδή των απορριμμάτων . Είχα , έχουν σωστότερα , το θράσος να μιλάνε για μολυσμένους υδροφόρους ορίζοντες , όταν ο δικός τους ορίζοντας , φτάνει μέχρι τον Χ όροφο της πολυτελούς μεζονέτας που διαμένουν , που όμως δεν έχει θέα , στον μολυσμένο εδώ και χρόνια υδροφόρο ορίζοντα της κοιλάδας του Ασωπού , από τις βιομηχανίες που αυτοί έστησαν και επέτρεψαν να λειτουργούν ασύδοτα εκεί .

" Η δέσμευση της κυβέρνησης ότι τα τεύχη δημοπράτησης θα δοθούν σε δημόσια διαβούλευση , ότι όλες οι τεχνολογίες είναι δεκτές και ότι βασικό κριτήριο θα είναι η οικονομικότερη λύση πιστεύω πως πείθουν κάθε καλοπροαίρετο πολίτη ότι πρέπει να προχωρήσουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα "

Εμένα πάλι κύριε ΑΜ , γιατί δεν με πείθει αυτή τους η δέσμευση ; πες μου γιατί ;

Ίσως γιατί δεν με έπεισε καμία άλλη τους δέσμευση ; ή μήπως γιατί οι ηλεκτρονικές διαβουλεύσεις και όχι οι επιτόπιες , με τους άμεσα ενδιαφερόμενους , έφταναν μόνο μέχρι τον άγριο ξυλοδαρμό τους αλλά και τις άνανδρες δολοφονικές επιθέσεις των οργάνων τους ; Γιατί κύριε ΑΜ , στις τελευταίες τους δηλώσεις , δεν χρησιμοποιούν , ακόμα και σ' αυτήν , την τόσο ταλαιπωρημένη , ξεχειλωμένη και ξεσκισμένη , που τόσο τους άρεσε προεκλογικά , λέξη ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ; Σε ενοχλεί , σίγουρα δεν θέλεις να ακούσεις την απάντηση , την γνωρίζεις πολύ καλά .

" Η Αττική διασύρεται από την εμμονή ορισμένων να παραπλανούν τους κατοίκους της Κερατέας και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί . Είμαι αποφασισμένος να συμβάλω να αρθεί το αδιέξοδο και η απαράδεκτη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή "

Δείχνουν να έχουν χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας . Τους φτύνουν κι αυτοί νομίζουν πως βρέχει . Βλέπουν παντού φαντάσματα , υποκινητές , μπαχαλάκηδες , πράκτορες κλπ κλπ προσπαθούν να σηκώσουν το ανάστημά τους , να ανεβάσουν το κουρελιασμένο τους ηθικό , δηλώνοντας αποφασιστικότητα . Μα ποιά αποφασιστικότητα ;

Μήπως όλο αυτό το διάστημα , αυτό δεν έκαναν ; Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ παραμονή επί 4 μήνες , κάθε λογής , αστυνομικών δυνάμεων , στους αγρούς της Μεσόγειας Γης , η μέχρι αίματος σύγκρουση με τους κάθε ηλικίας κατοίκους , αποφασιστικότητα δεν έδειχνε ; Ή μήπως έχουν στα συρτάρια τους , άλλα σχέδια , πιο αποτελεσματικά ; Τι σκέφτονται πια να κάνουν ;

Μήπως να επιβάλουν στρατιωτικό νόμο στην περιοχή ;

Τι τέλος πάντων ;

σ.σ.: Τα σημεία του κειμένου , που βρίσκονται σε εισαγωγικά και με πράσινο χρώμα (όχι τυχαία βέβαια ) , γράφτηκαν από τον Γιάννη Σγουρό , περιφερειάρχη Αττικής και θα τα βρείτε στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" , στο απεργοσπαστικό φύλλο της Κυριακής που κυκλοφόρησε την Πέμπτη 7 Απρίλη . Ο "αθεόφοβος" , δεν είχε καν την ευαισθησία να το δώσει για δημοσίευση το άρθρο του , μετά την λήξη της απεργίας . Τι ζητάω κι εγώ τώρα ...

Σκέψεις για την Κερατέα και την στάση μας .

2011-04-05T02:24:00.000-07:00

Δεν ξέρω , έχουν μαζευτεί τόσα πολλά , που είναι αδύνατον να τα βάλλω σε κάποια τάξη και ν' αρχίσω να γράφω . 'Ενας απροσδόκητος πυρετός , με κράτησε στο κρεβάτι σήμερα και αυτό ίσως , βοηθήσει να τα βάλει σε σειρά . Αλλά είναι τόσα πολλά ...

Η κατάσταση στην Κερατέα , ένα από αυτά . Την έχω ζήσει από κοντά όλη αυτή την υπόθεση και ξεκίνησα να την παρακολουθώ στενά από πέρσι το καλοκαίρι , όταν σε μια από τις βόλτες μου , ήρθα αντιμέτωπος με την εικόνα των έργων στην περιοχή του Γραμματικού .

Εκεί που το μάτι του επισκέπτη , του κάτοικου , παρόλα τα αποκαΐδια και τους καμένους κορμούς δέντρων που άφησε πίσω της η μεγάλη φωτιά ...

ξεκουράζεται από το βαθύ μπλέ του νότιου Ευβοϊκού ...

παραμερίζοντας με το μάτι ... τα καμένα κλαριά ...

μπορεί να διακρίνει τα μηχανήματα του εργολάβου αλλά και τις παρεμβάσεις στο φυσικό τοπίο , για την κατασκευή μιας ακόμα χωματερής .

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω , οι γνώσεις μου στα ζητήματα διαχείρισης απορριμάτων ή υπολειμμάτων , τα πως και τα γιατί , αλλά είμαι βέβαιος ότι άλλο ένα όμορφο κομμάτι της Αττικής , καταστράφηκε , θυσιάστηκε καλλίτερα , στο βωμό του κέρδους κάποιων εργολάβων . Προβλήματα που οι εταίροι μας στην ένωση αλλά και σ' άλλες χώρες της Ευρώπης , τα έχουν προ πολλού λύσει (φαντάζομαι με τον καλλίτερο τρόπο) , εδώ , σ' αυτόν τον τόπο , που άλλοτε εφύετο η φαιδρά πορτοκαλέα , αδυνατούμε να τα λύσουμε ή τουλάχιστον οι κυβερνήσεις που στηρίζονται και στηρίζουν τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα , επιλέγουν τέτοιες λύσεις , που έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την κοινή λογική , που αποκτήθηκε με την εμπειρία χρόνων , αλλά και με τις διαθέσεις των κατοίκων ή άλλων μεγάλων κοινωνικών ομάδων .

Έτσι , έχουμε και λέμε την κυβέρνηση της Νέας δημοκρατίας , το 2009 , να επιλέγει την ανοιχτή σύγκρουση με τους κατοίκους του Γραμματικού , προκειμένου να εξυπηρετηθούν μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα , σε βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής , αλλά και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ , σήμερα , το 2011 , να επιλέγει τις ίδιες ακριβές μέθοδες , για να επιβάλλει λύσεις , που από τα πριν έχουν ημερομηνία λήξης και μοναδικό σκοπό , την εξυπηρέτηση των μεγαλοεργολάβων .

Για εκατό και πλέον μέρες , γινόμαστε μάρτυρες της εικόνας ενός κράτους , ενός κρατικού μηχανισμού αλλά και των δημόσιων λειτουργών του , εκλεγμένων και μη , ανάλγητων . Ολόκληρος ο αστυνομικός μηχανισμός , ακόμα και όργανα της κρατικής ασφάλειας , έχουν επιστρατευθεί , για να χτυπήσουν τους κατοίκους της Κερατέας , που αν μη τι άλλο , ζητούν , διεκδικούν , υπερασπίζονται τέλος , τα αυτονόητα και δεν είναι μόνον αυτοί , αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ , έχει αναλάβει ρόλο υπεράσπισης των εργολάβων και πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς , αφού οι ίδιοι , διαχειρίζονται και τα μεν (τα ΜΜΕ) και τα δε (κατασκευαστικές εταιρείες) και ίσως και τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό !

Μέσα σ' όλον αυτό τον ορυμαγδό εξελίξεων , βλέπω , δυστυχώς και την Αριστερά , τα κόμματά της , να σύρονται πίσω από τις εξελίξεις . Για χρόνια , δεν υπήρχαν σύγχρονες προτάσεις και το χειρότερο , για λόγους που δεν θέλω να φανταστώ , στέκονταν μακριά από τους κατοίκους και στο Γραμματικό αλλά και στην Κερατέα . Αδυνατεί να μπεί μπροστά σ' αυτόν τον αγώνα κι όταν καταφέρνει να το κάνει , σύρεται προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις σε δηλώσεις υπουργών κλπ .

Παθογένεια της σύγχρονης Αριστεράς στην Ελλάδα ; Δεν ξέρω . Αυτό που ξέρω , είναι ότι οι κάτοικοι της Λαυρεωτικής , παλεύουν μόνοι τους και όλοι εμείς που κάποτε βρεθήκαμε στις κομματικές επάλξεις της Αριστεράς , οφείλουμε , έχουμε υποχρέωση , να βρεθούμε και να παλέψουμε με κάθε μέσο και τρόπο , στο πλευρό τους .