പുതുകവിത

പുതുകവിത വാർഷികപ്പതിപ്പ് 2012

2012-01-03T02:54:00.000-08:00

പുതുകവിത വാർഷികപ്പതിപ്പ് 2012

വാർഷികപ്പതിപ്പ് 2012

2011-12-28T00:55:00.000-08:00

മലയാളകവിതയുടെ പുതിയേടങ്ങൾ

2011-12-25T03:43:00.000-08:00

ദാ

മലയാളത്തിൽ

കവിതയുടെ

ഒരു പുതിയ പുസ്തകം

http://varshikappathipp2012.blogspot.com/

ബൂലോകകവിതയുടെ വാർഷികപ്പതിപ്പ്

ഫിന്‍ലാന്ഡ് സ്വീഡിഷ് കവിതകള്‍ .വിവർത്തനം: ചിത്ര.കെ.പി

2011-11-28T01:43:00.001-08:00

ഗോസ്ത ആഗ്രെന്‍ ( 1936 - )

സമ്മര്‍ദം

അറ്റ ചിറകുകള്‍ പോലെ
കത്തുകള്‍ നിലം പതിക്കുന്നു.
കലണ്ടറില്‍ നീ
സമയവും ദിവസവും കുറിക്കുന്നു.
പതുക്കെപ്പതുക്കെ
നിന്റെ ജീവിതം
നിന്നേക്കാള്‍ പ്രധാനമായിത്തീരുന്നു.

കുട്ടിക്കാല വേനല്‍

ചെറുതായനങ്ങുന്ന
നിഴലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ
പശുക്കള്‍ വരുന്നു,
വൈകുന്നേരത്തിന്റെയിളം
ചൂടുള്ള അമ്മമാര്‍, അവര്‍ക്ക്
പോകണമെന്നില്ല. അവരുടെ കണ്ണുകള്‍
വലിയ പൂവുകള്‍, അവരുടെ ശരീരം
നിറഞ്ഞ് പുല്ല്. മിക്കവാറും
ചെടികളാണവ, പതിഞ്ഞു നടക്കുന്ന
വേരുകളാലവരുടെ വീട് തേടി പോകുന്നു.

വേനലായിരുന്നു. വേനല്‍.

ജനല്‍

പകല്‍. ഇരുളില്‍ നിന്നും
മരങ്ങളുദിക്കുന്നു, കിളിയൊച്

ചകള്‍
വെള്ള കീറുന്നു. സൂക്ഷ്മങ്ങള്‍ക്ക്
വലിപ്പമേറുന്നു.
ഉടന്‍ തന്നെ പുല്‍ചെടികള്‍ തെളിയും
മേഘങ്ങളും. നമ്മള്‍ വീണ്ടും
ഉള്ളിലകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആരോ
ഇരുളില്‍ ഒരു കവിത തുറക്കുന്നു.

ഡിസംബര്‍ രാത്രി

ഞാന്‍ പുറത്തെ പടികളിലേക്കിറങ്ങുന്നു
തെക്കന്‍ കാറ്റിനു
രക്തത്തിന്റെ ചൂട്. ആരോ
ആരെയോ
കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
പതിയെ പരക്കുന്ന
ധൂപത്തില്‍ ജ്വലിക്കുന്നു
നിലാവിന്റെ വെളുത്ത കിണര്‍.
രക്ഷപ്പെട്ടോടുന്ന കുരുന്നുകളുടെ
തുറന്ന മുഖങ്ങള്‍ക്കുടന്‍
കാഠിന്യമേറും. പത്രങ്ങളില്‍
ഇനിയും മനുഷ്യര്‍ മരിക്കും,
അച്ചടി മഷിയുടെ രക്തം
അവരില്‍ പുരളും. .
ഭാവിയെന്ന് പേരിട്ട
പുരാതനമായ തൃഷ്ണയിലേക്ക്
നോക്കുന്നു ഞാന്‍. പ്രതിരോധത്തിനു
മറ്റൊരുപാധിയുമില്ല.
കണ്ണീരിന്റെയും രക്തത്തിന്റെയും ഉപ്പില്‍
ഭൂമി തിളയ്ക്കുന്നു, നിഴലുകള്‍ക്കും
പട്ടിണിക്കുമിടയിലൂടെ
നിലാവസ്തമിക്കുന്നു.
പക്ഷെ
ഞാനകത്തേക്ക് ചെന്ന്
ഈ കവിതയെഴുതുന്നു.

സോള്വൈഗ് വോണ്‍ ഷൌള്സ് (1907 - 1996)

മരം

കൂടുതല്‍ മരമാവുകയെന്നല്ലാതെ
മറ്റൊന്നുമതിനു ചെയ്യാനില്ല.
ഭൂമിയോടൊത്ത് ചേരുക.
മണ്ണ്‍: എന്നുമൊരു പോലെ.
കല്ലുകളൊരു പോലെ.
മണലൊരു പോലെ.
എന്നന്നേക്കുമായി തറയ്ക്കപ്പെട്ടിവിടെ:
ഈ നിശ്ചലത
മരത്തിന്റെ ദിശയില്‍ വളരുന്നു.
ആഴങ്ങളില്‍.

കൊടുങ്കാറ്റിനെ പ്രണയിക്കുന്ന
ഒരു മരത്തിനു കൊടുങ്കാറ്റാവാനാകുമോ?
തല തല്ലി പിളര്ക്കാമെന്നല്ലാതെ
കാഴ്ചകളാല്‍ വിറയ്ക്കാമെന്നല്ലാ

തെ
നിലവിളികളാല്‍ പുകയാമെന്നല്ലാതെ
മരത്തിനൊന്നും ചെയ്യാനില്ല.
വേരൂന്നി, അലറി
മരമാവാനായി ജനിച്ച്
അഭിലാഷങ്ങളെല്ലാമത് ഉള്ളിലേക്കെടുക്കുന്നു
മരത്തിന്റെ രൂപത്തില്‍.

ഇരുള്‍ നിഴലുകള്‍ പരത്തി
അത് പന്തലിക്കുന്നു.
വീതിയുള്ള കാതലായി താഴേക്ക്
പതറാതെ ഉയര്‍ന്ന്‍ മേഘങ്ങളിലേക്ക്
അതിന്റെ ഇലഹൃദയം
സ്വയം പാട്ട് പാടി വളര്‍ത്തുന്നു.
ചിറകുള്ള യാത്രികര്‍ക്ക് താവളം
പറവകള്‍ക്കും വിത്തുകള്‍ക്കും കാവല്‍.
എന്നന്നേക്കും സഞ്ചാരി
സ്വന്തം കാതലിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍.

കൂടുതല്‍ മരമാവുകയെന്നല്ലാതെ
മറ്റൊന്നുമതിനു ചെയ്യാനില്ല.

ഗുഹ

പരസ്പരം മുറിവേല്‍പ്പിക്കാന്‍
ഏറെ കഴിവുണ്ട് പ്രണയികള്‍ക്ക്.
അവര്‍ക്ക്
ഓരോരുത്തരുടെയും
എകാന്തതയിലെക്കുള്ള വാതായനങ്ങളറിയാം
ഗുഹാകവാടങ്ങള്‍ മൂടുന്ന ചില്ലകളറിയാം
അവര്‍ക്കറിയാം വീതി കുറഞ്ഞ വഴികളില്‍
കറുത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ പതിയിരിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നു.
അവര്‍ക്കറിയാം
ഒരു കാല്‍ വയ്പ്പില്‍ വാടുന്ന ചെടികളെ.
അവര്‍ക്കറിയാം
അരുവികള്‍ കണ്ണീര്‍ പോലെ പ്രവഹിക്കുന്നതെവിടെയെന്നു.
അവര്‍
ഗുഹാ കവാടത്തിലുള്ള
ചെറിയൊരുറവയില്‍ നിന്ന്
കൈകള്‍ കൊണ്ട്
തെളിഞ്ഞ ഒരു മനസ്സ് കോരിക്കുടിച്ച്
കടുത്ത കാലുറകളൂരി
നഗ്നമായ കാലുകളുമായി
അകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

മനോജ് മേനോന്‍

2011-11-24T15:09:00.001-08:00

"റിസര്‍വ്"

കയ്യെത്താവുന്നിടത്തൊക്കെ
തണലൊരുക്കാറുണ്ട്

തന്നാലാവും വിധം
പൂക്കുകയും കായ്‌ക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്

തല ചായ്കാന്‍ ഇടം തേടി വന്നവര്‍ക്കൊക്കെ
വീടും വിരുന്നും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്

കാലം തെറ്റി വന്ന്
ഇളം പൂക്കളെയെല്ലാം
കൊഴിച്ചിട്ടും
മഴയോടോ ,

ഉണ്ണിക്കനികളെ മുഴുവന്‍
തള്ളി വീഴ്ത്തിയിട്ടിടും
കാറ്റിനോടോ

പരിഭവിച്ചിട്ടില്ല

പച്ചക്ക് നുറുങ്ങുമ്പോഴും
ഒരു കഷണം പോലും
പാഴായി പോകരുതെന്നേ
പ്രാര്‍ത്ഥിക്കൂ ..

തീര്‍ച്ചയായും
ചിത്ര ഗുപ്തന്റെ കണക്കു പുസ്തകത്തില്‍
മരങ്ങളുടെ സ്ഥാനം
സ്വര്‍ഗത്തില്‍ തന്നെ

അത് കൊണ്ടാണേ
മുറ്റത്ത്‌ കോടി കായ്ച്ചു നില്‍ക്കുന്ന
മുവാണ്ടാനെ ഞാന്‍ ഇപ്പോഴേ
"റിസര്‍വ്" ചെയ്തത് !

menoncmanoj@gmail.co

നിരഞ്ജൻ

2011-11-13T00:57:00.001-08:00

കുഴഞ്ഞ പൊറോട്ടകൾപോലടുക്കിയ
ഫയലുകൂമ്പാരത്തിനിപ്പുറത്തൊറ്റയ്ക്ക്

തണുത്ത പഴം പൊരി പോലെയാപ്പീസിന്റെ
ചില്ലുകൂട്ടിൽ ബാക്കിയായ് പോയൊരാൾ

കണ്ടാലറിയാം..പഴമനസ്സാണ്..
ഇത്തിരി പഴയവിചാരങ്ങളാണ്
പഴയ മലയപ്പുലയന്റെ തോളിനോടൊപ്പം
കുനിഞ്ഞുശീലിച്ചതാണൊക്കെയും..

ആറ്റുനേന്ത്രക്കിനാവുകൾ വിങ്ങും
മനസ്സിൽ മധുരം കിനിഞ്ഞുനില്പുണ്ട്
പുറമേപൊതിഞ്ഞ മേദസ്സിന്റെ
കൊളസ്ട്രോൾ കിനിച്ചിലുണ്ടെങ്കിലും
പഴമനസ്സാണ്..പഴയവിചാരങ്ങളാണ്..

അല്ലെങ്കിലെന്തിനഞ്ചരയ്ക്കപ്പുറം
വിറങ്ങലിച്ചാപ്പീസിലൊറ്റയ്ക്കിരിപ്പൂ..!

സച്ചിദാനന്ദൻ പുഴങ്കര

2011-11-01T15:25:00.000-07:00

എന്റെ വിൻസെന്റ്! അതാ

നക്ഷത്ര രാത്രികൾ

നിന്റെ മുഖം പകർ‌-

ത്തീടുന്നു നീലയിൽ;

കുന്നിൽ നിഴലുകൾ

മഞ്ഞും നിറങ്ങളും

കൊണ്ട് ചെടികൾ,

മരങ്ങൾ, വിറയ്ക്കുന്ന

തെന്നലുമാണ്

വരയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും.

ഇച്ഛയിൽ മഞ്ഞ

നിറഞ്ഞ പാടങ്ങളിൽ

കുത്തി വരച്ച

കുരിശിൻ വഴികളിൽ

ഒറ്റ വരയിൽ

ഒതുക്കുവാനാകാത്ത

യുക്തികൾ ചായം

കലക്കുമിടങ്ങളിൽ

എത്ര സഹിച്ചു നീ

ചിത്തഭ്രനത്തിന്നു-

മപ്പുറമെത്തി

തളർന്നുറങ്ങീടുവാൻ.

എന്തിനേക്കാളും

പരിശുദ്ധമാകുന്നു

നിന്റെ ഹൃദയസ

ന്താപങ്ങളൊക്കെയും;

സ്വന്തം പ്രണയ-

മെടുത്തു കൈവെള്ളയി-

ലേന്തി വിതുമ്പി-

ത്തകർന്നു പോകുമ്പൊഴും

നക്ഷത്ര രാത്രികൾ!

കത്തുന്ന പൂവുകൾ-

ക്കൊപ്പം ചുഴലി-

ച്ചുഴികൾക്കിടയിൽ നീ

ഒറ്റച്ചെവിയുമായ്,

കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ

മുറ്റിയ ചാര-

നിറത്തിൽ കനലുപോൽ

സ്കെച്ചുകൾ; മുമ്പിൽ

കരിന്തിരി കത്തുന്നൊ-

രിത്തിരി വെട്ടം,

ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ-

ക്കൊപ്പം വരണ്ട

തൊലിയുമായ് പച്ചയാ-

യെത്ര നിറങ്ങളി-

ലാറാടി നിന്നു നീ!

നക്ഷത്ര രാത്രികൾ!

ശൂന്യമാം ഹാളിലു-

ണ്ടെത്രയോ ഛായാ-

പടങ്ങൾ, ഒരു പാടു

ചട്ടയില്ലാത്ത

തലകൾ, പേരില്ലാതെ

ഭിത്തിയിൽ‌- കൺകൾ

തുറിച്ചു നോക്കുന്നതീ

ഭഗ്നഗോളത്തെ;

മറക്കുന്നതെങ്ങനെ?

ചാക്കു പുതച്ച്

നടന്നവർ, കൽക്കരി-

ക്കാട്ടിൽ വിശന്നു

തളർന്നവർ- ആരിവർ?

ഇന്നിതാ നോക്കൂ

തുടരുന്നു പിന്നെയും

എന്റെയുള്ളിൽ ക്രൂര-

നക്ഷത്ര രാത്രികൾ!

എന്തിനെൻ വിൻസെന്റ്!

മനഹരമാകുന്ന

നിന്മുഖം ഭൂമി-

ക്കനർഹം അറിഞ്ഞു ഞാൻ.

(ഡോൺ മക്‌ലീഷിന്റെ പാട്ടിനോട് കടപ്പാട്)

അസ്മോ പുത്തൻചിറ

2011-10-20T15:22:00.000-07:00

ഒരു തൂവൽ മാത്രം
നമുക്കായ് ബാക്കി വച്ച്
വെയിൽ തിന്നും പക്ഷി
സനാഥനായി.
സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്ത
എകാകിയുടെ
കാലൊച്ചകൾക്കായ്
കാതോർത്തിരിക്കും
തെരുവിനെ
അനാഥമാക്കി.

യാത്രകളുടെ ഭാരം
എവിടേയും
ഇറക്കിവെക്കുന്നവൻ
ഒരിക്കലും സ്വന്തം
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി
അറിയാത്തവൻ

അഴുക്കിനോട് പ്രതികരിക്കാൻ
സ്വയം അഴുക്കിന്റെ
പ്രതീകമായവൻ
കരുണയില്ലാത്തവരോട്
പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ
സ്വയം ബുദ്ധനായവൻ.

പ്രണയത്തോട് കലഹിച്ച്
സ്നേഹം
ഉപജീവനമാക്കിയവൻ
പാർശ്വവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവന്റെ
വേദനകൾക്ക്
നിലവിളിയായവൻ
കവിതയായ് ജീവിച്ച
കവിയല്ലാത്ത
മഹാകവി.

ഉമ രാജീവ്

2011-10-07T14:15:00.000-07:00

കുളംബിട്ടു ചവിട്ടാമൊ
മാര്‍ബിള്‍ത്തറയില്‍?
വാലിട്ടടിക്കാ‍മോ
മിനുത്ത ചുവരില്‍?
മുട്ടിക്കുടിക്കാമൊ
ആ ഇടിഞ്ഞഅകിട്ടില്‍?
ചടഞ്ഞു കിടക്കാമോ
സ്വന്തം ചാണകത്തില്‍?
പുല്ലിട്ടുതരുമോ
കഴുത്തുപാടകലത്തില്‍?
തലനീട്ടി കടിക്കാമോ
വേലിത്തലപ്പിനെ?
ഒരുവട്ടം വെടിപ്പാക്കിയാല്‍
ഇടംമാറ്റി കെട്ടുമൊ?

നോട്ടം പാളുന്നു വാവുനാളുകളില്‍
വലിച്ചൊന്നിടാമോ ജാലകവിരികള്‍?

അയവെട്ടലേറിയാല്‍
അറുക്കാന്‍ കൊടുക്കുമൊ?
ഉറയായി ഓര്‍ത്തുവയ്ക്കുമോ
കയററ്റം കൈവിട്ടാലും?

പ്രദീപ് രാമനാട്ടുകര

2011-10-01T14:57:00.000-07:00

കിളിയേ......

എന്റെ പാഠശാലയില്‍

ഗുരുനാഥന്‍

ചിറകുകളുടെ

മഹത്വം

പഠിപ്പിക്കാന്‍

നിരവധി പ്രബന്ധങ്ങള്‍

അവതരിപ്പിച്ചു.

പറക്കലിന്റെ

അനവധി ചിത്രങ്ങള്‍

നിരത്തി,

അത്ഭുതങ്ങള്‍

അടയാളപ്പെടുത്തി.

പറക്കാന്‍ മാത്രം

പഠിപ്പിച്ചില്ല.

അത്

എന്റെ ഗുരുനാഥനും

അറിയില്ലായിരുന്നു.

നീയപ്പോഴേയ്ക്കും

ആകാശം മുഴുവന്‍ പറന്ന്

തളര്‍ന്ന്

കൂട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു

നിനക്കൊരു

ഗുരുനാഥനില്ലെന്ന്

നീ പറഞ്ഞത്

ഞാനിപ്പോഴും

വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.

വിഷ്ണുപ്രസാദ്

2011-09-26T03:17:00.000-07:00

തീ പിടിച്ച ഒരു തീവണ്ടി
നഗരത്തിലൂടെ അലറിപ്പാഞ്ഞു പോകുന്നു.
നമ്മള്‍ അതു കാണുന്നു.
എല്ലാ നഗര ജനാലകളും കാണുന്നു.
എല്ലാ തെരുവുകളും അതു കാണുന്നു.
എല്ലാ സ്റ്റേഷനുകളും അതു കാണുന്നു.
അതു പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും...(ഇല്ല
അതൂ പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല,
അതിപ്പോഴും നഗരത്തിലൂടെ ഓടുന്നു.)
അതു തന്നെ
നോക്കുന്നിടത്തൊക്കെ കാണുന്നു.
അതു പോകുമ്പോള്‍
നദിയിലെ ജലം ജ്വാലകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു ചിത്രം

ഒരു ജനക്കൂട്ടം മരണത്തിന്റെ വേട്ടപ്പട്ടികളുമായി
നിരത്തുകളിലൂടെ ഒഴുകിവരുന്നു.
ഓരങ്ങളിലെ എല്ലാ കെട്ടിടങ്ങളില്‍ നിന്നും
ഒരേ നിലവിളി തീപിടിച്ച് ചാടുന്നു.
വളഞ്ഞുവെക്കപ്പെട്ട താമസസമുച്ചയത്തില്‍
ഒരാള്‍ ഫോണ്‍ വിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
വീട്ടിലുള്ള പണം മുഴുവന്‍ താഴേക്ക് വീതറുന്നു
എന്നിട്ടും അയാള്‍ പിടിക്കപ്പെടുന്നു.
ജനക്കൂട്ടം അയാളെ അടിച്ചടിച്ച് കൊല്ലുന്നു
പെണ്ണുങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഭോഗാനന്തരം
ലിംഗവും വാളും ഊരിയെടുത്ത്
കെട്ടിടത്തിന് തീ വെച്ച്
വേട്ടമൃഗങ്ങളുടെ നിരത്ത്
തീ പിടിച്ച് തീ പിടിച്ച് മുന്നേറുന്നു
അപ്പോള്‍ രക്ഷപ്പെടാന്‍ ശ്രമിച്ച്
വാട്ടര്‍ടാങ്കില്‍ ചാടിയ കുട്ടികളില്‍ നിന്ന്
ജീവന്റെ അവസാനകുമിളകള്‍
മുകള്‍പ്പരപ്പില്‍ വന്നുപൊട്ടുന്നു.

എണ്ണമറ്റ ബലാല്‍ക്കാരങ്ങളാല്‍
കൊല്ലപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുടെ ശവശരീരങ്ങളില്‍ നിന്ന്
ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് ഇറങ്ങിവരുന്നു.
കൊല്ലപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ
അടക്കിപ്പിടിച്ച ഒരു കരച്ചില്‍
ഇറങ്ങിവരുന്നു.
എല്ലാ ശവങ്ങളും കൂട്ടിയിട്ട്
പെട്രോളൊഴിച്ച് കത്തിച്ചിട്ടും
എല്ലാ സുഗന്ധങ്ങളും വാരിപ്പൂശിയിട്ടും
എങ്ങനെയൊക്കെ പ്രാര്‍ഥിച്ചിട്ടും
ഈ നഗരത്തില്‍ നിന്ന് അവ ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നില്ല
ബലാല്‍‌സംഗം ചെയ്തു കൊന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍
തെരുവിലൂടെ എഴുന്നേറ്റു നടക്കുന്നു
കൊല്ലപ്പെട്ട കുട്ടികള്‍
വീട്ടിലുള്ള കുട്ടികളെ
ഗേറ്റിനപ്പുറത്തു നിന്ന്
കളിക്കാന്‍ വിളിക്കുന്നു
കൊല്ലപ്പെട്ട കച്ചവടക്കാര്‍
കത്തിപ്പോയ കെട്ടിടത്തിനകത്തിരുന്ന്
നമ്മളെത്തന്നെ
നമ്മളെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്നു.
മരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന ഭാവമേയില്ല
തീപിടിച്ച ഒരു തീവണ്ടി
വീണ്ടും
വീണ്ടും
വീണ്ടും
അലറിക്കൊണ്ട് പാഞ്ഞുപോകുന്നു
കണ്ണടച്ചിട്ടും
കാതടച്ചിട്ടും
................
---------------------------------------------------------------------------------------
കടപ്പാട്:മലയാളത്തിലെ മുഖ്യധാരാമാസികകളില്‍ നിന്ന് വായിച്ച ചില
അനുഭവവിവരണങ്ങള്‍ ഈ എഴുത്തില്‍ ഓര്‍മ്മയില്‍ നിന്ന് ഏതാണ്ട്
അതേപടി സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.ലേഖനങ്ങളുടെയും ലേഖകന്റെയും പേര്
ഓര്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്തതില്‍ ഖേദിക്കുന്നു.
അധികവായനയ്ക്ക്

ശ്രീജിത്ത് അരിയല്ലൂർ

2011-09-14T03:47:00.000-07:00

(കട്ടപ്പല്ലുള്ള കൂട്ടുകാരിക്ക്...)

പതിവിനു വിരുദ്ധം...
തെറിച്ചവളെന്നോ
വേലി ചാടിയവളെന്നോ
വശീകരിക്കുന്നവളെന്നോ
അപഥ സഞ്ചാരിനിയെന്നോ
മുദ്ര കുത്താന്‍ എളുപ്പമാണ്...

ആര്‍ക്കുമറിയില്ല
അതിന്റെ ഏകാന്തത...
മൂര്‍ച്ച വെക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം...
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണം...
സമത്വത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്...

ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം
പണ്ട് പറിചപാടെ എടുത്തെറിഞ്ഞ
കൂടെപ്പിറപ്പായിരിക്കേണ്ട
ഒന്നിന്റെ ഓര്‍മയിലാനാണെന്നു കരുതിയിട്ടാനെങ്കിലും
വെറുതേ ചവിട്ടി തേക്കാതെ
ഒന്ന് വെറുതേ വിട്ടേക്കണേ...!!!

ഗീത രാജന്

2011-09-06T11:12:00.000-07:00

ഓര്‍മയുടെ നെറുകയിലാണ്

ചായങ്ങളൊഴിഞ്ഞ

ശൂന്യമായ ആ ക്യാന്‍വാസ്!

കുഞ്ഞി വിരല്‍ തൊട്ടെടുത്ത

സ്നേഹകൂട്ടിന്റെ ചായം

ചാലിച്ചു ചേര്‍ക്കും മുന്‍പേ

ചിറകു വിരിച്ചു പറന്നു

പോയൊരു ബാല്യം!

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കൂടുകെട്ടിയ

കണ്ണിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍

ഒഴുകി വീണ പ്രണയം!

വര്‍ണ്ണച്ചായങ്ങളുടെ

മാന്ത്രികക്കൂട്ടു!

വരച്ചു തുടങ്ങിയൊരു

നനുത്ത പകര്‍പ്പിന്

മുഖമേകുംമുന്‍പേ

ഒളിച്ചോടി പോയൊരു

കൌമാരവും!!

കാലത്തിന്റെ തൊടികളില്‍

കോണ്‍ക്രീറ്റ് കാടുകളില്

വിയര്‍പ്പിന്റെ ഗന്ധങ്ങളില്‍

കോറിയിട്ട മുഖത്തിനായീ

തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു

തുടിക്കുന്ന യൌവ്വനം!

ഈ പകല്‍ വെളിച്ചം

പൊലിഞ്ഞുപോകും മുന്‍പേ

കാത്തിരുന്ന കരുതലിന് ‍

മുഖമൊന്നു വരച്ചു

ചേര്‍ക്കാന്‍ ത്രസിച്ചു

കൊണ്ടിരിക്കുന്നു

നരച്ചു തുടങ്ങിയ

ആ ക്യാന്‍വാസ് മാത്രം!!

നസീർ കടിക്കാട്

2011-08-18T03:39:00.002-07:00

ഒരു മണിക്കൂർ സമചതുര ദൈർഘ്യമുള്ള ചുവർ

ക്ലോക്കിനടിയിലൂടെ പല്ലിയുടെ തല

പുറത്തേക്കു നീളുന്ന നേരത്തുതന്നെ

ഞാനും

സമയം നോക്കി,എട്ടുമണി.

ഉടലിൽ പാതി പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്

എട്ടരയ്ക്കും.

അതിനിടെ അത്താഴം കഴിഞ്ഞു .

ചിറകു മുളച്ചൊരു മഴപ്പാറ്റ

ചുവരിൽ

ചിത്രശലഭമാകാൻ നോക്കുന്നതും കണ്ടു.

കൃത്യം ഒമ്പതിന്

തറയിൽ വീണു പിടയുകയാണ്

പല്ലിവാൽ

ആരോ ആരെയോ

ചീത്ത വിളിച്ചോടിക്കുന്നു

പുറത്ത്.

പഴയൊരു പാട്ടും കേൾക്കുന്നുണ്ട്.

പത്രം വായിച്ചു തീർന്നു.

മഴപ്പാറ്റയോ ചിത്രശലഭമോ

ഇപ്പോൾ ചുവരിലില്ല.

എനിക്കും പല്ലിക്കുമിടയിൽ

അകപ്പെട്ടുപോയ ദീർഘസംഭാഷണം

തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം

ഭാഷ ഉപേക്ഷിച്ച് വീടു വിട്ടിറങ്ങി.

രാജേഷ്‌ ചിത്തിര

2011-06-13T03:01:00.000-07:00

വീടുവിട്ടിറങ്ങും വരെ,
എവിടെയാണൊളിക്കുന്നത്.
ഉറക്കം,
ഊണ്,
ഭൂതം ഭാവി ചിന്തകള്‍. ‍
നീ,
വര്‍ത്തമാനം.
ഇടനാഴികളുടെ ഇരുള്‍കമ്പളത്തിലൊ,
ആഴ്ചാന്ത്യം കാത്തുറങ്ങുന്ന
മണല്‍ ചുഴലിക്കുത്തുകളിലോ,
നീ,
ഒളിയ്ക്കുന്നതെവിടെയാണ്.
വിജനമെന്നോര്‍മ്മിപ്പിച്ച്,
തലോടിമയക്കി,
കൊതിപ്പിച്ച്.
‍
വളവുകളില്‍ നിന്ന്,
മുന്നോട്ടാഞ്ഞ്
ഞടുക്കം മാറുമ്മുന്നേ
പിന്നോട്ടുമാറി,
ഗതിവ്യതിയാനങ്ങളില്‍
ഞൊടിയിടകൊണ്ട് നെഞ്ചുതകര്ത്ത്
വേതാളത.
ഒരു നിമിഷത്തെ ഭാഗിച്ച്,
മക്കള്‍,
അമ്മ,
അച്ഛന്‍,
ഭാര്യ,
കാണാമെന്നു പറഞ്ഞവള്‍
മുഖങ്ങള്‍
കാല്‍ നഖത്തുമ്പിലൂടെ
മുടിയിഴകളെ പകുത്ത്.
ഒരു ഹോളിവുഡ്ഡ് തെരുവ്
ഓരോ നിമിഷവും
യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളുടെ പുത്തന്‍ ഭാവം‍,
കണ്ണുകള്‍ക്ക് രക്തത്തിന്റെ ത്രിമാനത
കാതുകള്‍ക്ക്‍ പൊടിഞ്ഞുടുടയുന്ന സ്പടികകിലുക്കം‍.
മുന്നില്‍ പാതയൊരു തീക്കാടുലയ്ക്കുന്നുണ്ടോ.
നിശ്വാസത്തിന്റെ
ഈ ചുവപ്പന്‍ ഇടവേളയ്ക്കു
നന്ദി പറയാന്‍ വരട്ടെ .
കണ്ണുകളിലേക്ക് വീണ്ടും നീ,
ഭയത്തിന്റെ നിറം.
പച്ച.

അനീഷ്

2011-05-25T06:00:00.000-07:00

കാറ്റ് തഴുകി പോകുന്നൊരു മരമാണ്
പക്ഷേ ഇലകളനക്കാതെ, ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽപ്പാണ്
ചേമ്പിലത്താളിലെ ജലം കണക്കേ
തൊട്ടാലും തൊടാതെ അറിഞ്ഞാലു മറിയാതെ,
കുടഞ്ഞ് എറിയുമ്പോൾ ചെവിയോർത്താൽ കേൾക്കാം
വെറുതേയനക്കങ്ങൾ പിടച്ചിലുകൾ.

തെരയുവാൻ വന്ന മഴ ഊത്തലടിച്ച് നനയ്ക്കുന്നു
കാണാത്തിരക്കിൽ പെട്ട് പനിക്കുന്നു
പനിത്തോർച്ചയിൽ തിരിച്ച് പോവുകതന്നെ ചെയ്യും
ആളൊഴിഞ്ഞ വഴിമരങ്ങൾ
ലിപിയറിയില്ലെങ്കിലും ഒട്ടൂം മടുക്കുന്നില്ല നിന്നെ
തിട്ടമായാർക്കറിയാം പകൽച്ചൂടീനോ
വിലാസം തെറ്റിപ്പോയവർ
പലമാതിരി ജീവിതം അതിൽ
ചിര(അ)പരിചിതർ നാം

തനിച്ചിരിപ്പിന്റെ അടയാളങ്ങളിൽ തിരഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്നു
പൂമണങ്ങൾ ,
ഒന്നിനുമല്ലാതൊരു പിച്ചി മണക്കുന്നു നിന്നെയും
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കോർത്തെടുക്കുന്ന മൌനഭയങ്ങൾ
കാണാതായവർ വഴികളിലേക്ക് തിരയാനിറങ്ങി,
അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ എന്നറിയാതെ എങ്ങോട്ടോ തേടിപ്പോയി

എവിടെയുമാ പേരില്ല, പുറം ചട്ടയിലും
അവശേഷിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകത്തിലും നിന്റെ (എന്റെ) പേരില്ല
മഷിപ്പാടുകൾ നിറഞ്ഞ് ആരും വായിക്കാതെ പോയ
ഒരൊറ്റ കോളം നീ( ഞാൻ)
മറ്റേത് വാക്കും പോലെയല്ല മരിച്ചു എന്നത്!

2

ഏറെ വൈകി കണ്ടവര്‍
അതിലേറെ നേരത്തെ
പിരിയുന്ന വഴിയുടെ അറ്റത്ത്
ചിത്രശലഭം ചിറക് നീര്‍ത്തിയത്
പോലൊരു മരമുണ്ട്.
ആ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ നിന്നാണ്
നമ്മള്‍ ഇരുവഴി പിരിയുക
ഇനിയുള്ള ജന്മങ്ങളിലും
തിരിച്ചറിയാന്‍ നിനക്ക് പിന്‍ കഴുത്തില്‍
ഞാനൊരുമ്മ തരും.
അത് പിന്നീടൊരു പൂമ്പാറ്റ ചിറകായ് മാറും.

എന്‍ .ടി .സുപ്രിയ

2011-05-16T04:20:00.000-07:00

ഉള്ളിലേയ്ക്കുള്ള കാഴ്ചകള്‍
പടവിലെ മഴപ്പച്ച
വറ്റാത്ത കണ്ണാടി ജലം
ആകാശം
നക്ഷത്രങ്ങള്‍
ചിറകുള്ള പക്ഷികള്‍

ഉള്ളില്‍നിന്നുള്ള കാഴ്ചകള്‍
അരികു ചിതറിയ ആകാശ വട്ടം
മഴയാണെങ്കിലും വെയിലാണെങ്കിലുംഉള്ളില്‍ ഉടയാതെ കാത്ത്,
പകര്‍ന്നു കൊടുക്കുന്ന തണുപ്പ്.
കടന്നെത്തുന്ന ഒച്ചകളുടെ പ്രതിധ്വനിഎണ്ണ തീരുമ്പോള്‍ കപ്പി കരയുന്ന ഒച്ച

കാല്‍ തെറ്റി വീണുപോകുന്ന ഉറുമ്പ്
വിളഞ്ഞു വിളഞ്ഞ്
കിണറ്റില്‍ മുട്ടയിടാനെത്തുന്ന പൊന്‍മാന്‍!
മുറിയത്തില്‍ വലകെട്ടുന്ന വലിയ എട്ടുകാലി
പാറിവീണുപോവുന്ന ഇലകള്‍, അപ്പൂപ്പന്‍ താടി
അമ്മയുടെ കണ്ണു വെട്ടിച്ച് കുഞ്ഞെടുത്തെറിയുന്ന കല്ല്‌,എത്തിനോട്ടം.
ദാഹം തീരാത്തവര്‍ക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ വെള്ളം പേറിപ്പോകുന്ന പാള
പൊട്ടിവീഴുന്ന വളക്കിലുക്കം.

ഇടയ്ക്ക്,
ആഴങ്ങളില്‍ നോക്കി സംസാരിക്കാനെത്തുന്ന പെണ്‍കുട്ടി
കണ്ണിലെ സങ്കടത്തിളക്കങ്ങള്‍
'ഠ' വട്ടമാണ് ലോകമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന മീനുകള്‍
ചിറകില്ലാത്ത സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ .

ആഴങ്ങളില്‍നിന്നുമുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന
കിലുക്കത്തിനിടയില്‍
തേങ്ങുന്നതു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍
ചോന്ന വളപ്പൊട്ടിനോടൊപ്പം
ഒരിക്കലും
അവള്‍വന്നുവീഴരുതേ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥന

മ്യൂസ് മേരി

2011-04-14T05:18:00.000-07:00

ആലുവയിലെ
ആകാശം
ആയിരംവട്ടം
തള്ളിപ്പറയപ്പെട്ട
കാമുകൻ.

ഇനി
കണ്ണീരിനിടയി
ല്ലാത്തവണ്ണം
പുകയേറി
മങ്ങിയ
കണ്ണുകൾ
(പുകവലി
ആരോഗ്യത്തിനു
ഹാനികരം)

നഗരത്തിലെ
വാടകവീട്ടിൽ
മുഷിഞ്ഞ
അടുക്കളസാരിയുടുത്ത്
പ്രിയങ്കരി
നഗരകാനന
വിധുരപദം.

വഴിയിൽ
കുഴഞ്ഞുവീണ
പകലിനെയും
കടന്നു
പൂർണ്ണയോടടുക്കുമ്പൊൾ
അവളൊരെലിമ്പ്
പുഴുവരിക്കുന്ന
നോട്ടത്തിൽ
ക്രോധമോ
വ്യസനമോ
നിരാശയോ.

പുതുകവിത വിഷുപ്പതിപ്പ്

2011-04-10T16:19:00.000-07:00

നസീർ കടിക്കാട്

2011-04-07T03:29:00.000-07:00

മല

ഉരുകിയുരുകി

മടുത്തിട്ടാവണം

മല
മലയിറങ്ങി

വരുന്ന വഴി
കൊഴിഞ്ഞു കൊഴിഞ്ഞു
മടുത്തിട്ടാവണം
അങ്ങോട്ടൊന്നു നോക്കി
ഇങ്ങോട്ടൊന്നു നോക്കി

അവിടൊരാൾ
ഇവിടൊരാൾ
മല കയറുന്നു
മലയിറങ്ങുന്നു

മല
മഞ്ഞു മൂടുന്നു

അവിടെയിവിടെ
മലയാണെന്നും
മനുഷ്യനാണെന്നും
കിളി
കിളി കിളി പറന്നു പോകുന്നു

മല
ഇക്കിളി
ഇക്കിളിക്കിളി
ചിരിച്ചു ചിരിച്ച്

അയാൾക്കും ചിരി പൊട്ടി
ഇയാൾക്കും ചിരി പൊട്ടി

ചിറകിലക്കിളി
ചിറകിലിക്കിളി
ചിരിച്ചു ചിരിച്ച്

കിളിയാണോ
കിക്കിളിയാണോ
ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു ചിരിച്ച്

മഴ
തണുത്തു തണുത്ത്
ഒന്നു ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ

കടലിൽ നിന്നു കേട്ടു
മത്സ്യം
ഇക്കിളിയാകുന്നതിന്റെ
അലർച്ച

അജിത്

2011-03-23T15:18:00.000-07:00

നിത്യഹരിത വനത്തെക്കുറിച്ചെഴുതാനിരുന്നു

ഒരു ചായ കുടിച്ചു

മൊട്ടക്കുന്നിൽ വെട്ടിയൊതുക്കിയ

തേയിലത്തോട്ടം തെളിഞ്ഞു

തേയിലനുള്ളുന്നവൾ

ഒരു നുള്ളുപോലും തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല്ല

വേണമെങ്കിൽ എത്ര വേണമെങ്കിലും

തിരിഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ പറ്റിയ ജോലിയാണ്

കാലിൽ മുള്ളൊന്നും കൊള്ളുന്നുമില്ല

മേടും പള്ളവും താണ്ടി

മാനേജരുടെ ബൈക്കിന്റെശബ്ദം

ഉദിച്ചുവരുന്നുണ്ട്

ഓരത്ത് ഒറ്റയടിപ്പാത

പേടിച്ചോടുന്നുണ്ട്,

വീട്ടിലേക്കാവാം

മരച്ചോട്ടിൽ

വടിയൂന്നി നിൽക്കുന്നുണ്ട്

നിഴലിൻ കങ്കാണി

വിജനതയിൽനിന്നുമൊരു സ്പ്രിങ്ക്ലർ

കണ്ണിൽ വെള്ളം തളിക്കുന്നു

ഭാവനയുടെ തേയിലത്തോട്ടത്തിൽ

ഒരു തളിരില ഞാൻ കടിച്ചു തുപ്പുന്നു

ബിജു കാഞ്ഞങ്ങാട്

2011-03-13T14:55:00.000-07:00

ഒരിടത്ത് നിന്നും
മറ്റൊരിടത്തേക്കുള്ള
ചലനത്തെക്കുറിച്ചാണ്
ഞാൻ ഓർക്കുന്നത്

നിന്നിലേക്കുള്ള
ഈ ഇഴയൽ
കൂടുതൽ
ആഴത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ
മറ്റൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ
നിരീക്ഷിക്കനതിന്റെ
നിശ്ശബ്ദത

പുഴുവാണെങ്കിലും
ഭൂതകാലത്തെ മുഴുവൻ
നിഷേധിക്കുന്ന
സമയമാണിപ്പോഴെന്റെ
ശത്രു

മറ്റൊരു വഴിയുമില്ല.

അഖില

2011-03-08T13:41:00.000-08:00

ഇരുട്ട് മാത്രം നിറഞ്ഞ
ഇടുങ്ങിയ ഊടുവഴികളിൽ
ചിലപ്പോള്‍ ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിലും
ചിലപ്പോള്‍ ഒരു മുറിഞ്ഞ ഹൃദയത്തിന്റെ
നീറ്റലിലും
ചിലപ്പോള്‍ പാതിയുറക്കത്തിന്റെ
പതിവ് സ്വപ്നങ്ങളിലും
നടക്കുമ്പോള്‍
മറ്റൊരൊച്ചയനക്കം
എനിക്ക് പുറകില്‍ കേട്ടാല്‍
ഞാന്‍ ഭീതിയിലമരുന്ന ആ നിമിഷമാണ്
എന്റെ മരണം.
ശബ്ദം അടുത്ത വന്ന്
എന്നെയും കഴിഞ്ഞ്
മുന്നോട്ട് നടന്ന് നീങ്ങുന്നതും വരെയുള്ള
യുഗത്തില്‍ മാത്രമാണ്‌
എന്റെ ശ്വാസത്തെ ഞാന്‍ ശാസിക്കുന്നതും
ഇടതെളിഞ്ഞുള്ള നിലാവില്‍
ഇടയ്ക്ക് മാത്രം തെളിയുന്ന എന്റെ നിഴല്‍ മുലകളെ
ഞാന്‍ അടക്കിപ്പിടിക്കുന്നതും.
ആ നടത്തത്തിനു ശേഷമാണ്
അപസ്മാര രാത്രികള്‍ എനിക്കുണ്ടാകുന്നതും
എന്റെ ജീവിതമപ്പാടും,
പ്രണയവും പേടിയും
കവിതയും കരച്ചിലും
ഒടുവില്‍ എന്റെ ആദ്യ ആര്‍ത്തവ രക്തവും
നുരഞ്ഞുപൊങ്ങിപ്പതഞ്ഞ്,
പതിയെ,
ചുംബിതചുണ്ടുകളിൽ
പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നതും.

എം ആര്‍ വിഷ്ണുപ്രസാദ്‌

2011-03-01T13:52:00.000-08:00

തുറമുഖമേ
തുറമുഖമേ
ഉള്ളിലുപ്പുരസമുള്ള കാമുകീ,
ഞാന്‍ ഗോണ്‍ സാലസ്സിന്റെ
വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌
മത്സ്യബോട്ട്
കടം വാങ്ങാന്‍ നില്‍ക്കുന്നു.

ആടിന്‍ മുഖമുള്ള
ഗോണ്‍ സാലസ്
നടുക്കടലില്‍
ബോട്ടിന്നമരത്തിരുന്ന്
പാട്ടുപാടുമ്പോള്‍
അയാളുടെ
കാല്ക്കീഴിലേക്ക്
മീനുകള്‍ ചാടി വരും.

നിറുകയില്‍
പായ്ക്കപ്പലുകള്‍
ചൂടിയ കടല്‍
നമ്മുടെ സ്വപ്നത്തെ
മുക്കി കളയുമോ എന്ന ആധി
ഇപ്പോള്‍ ഈ വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌
നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കില്ല.

മത്സ്യബോട്ട് വാടകയ്ക്കെടുത്ത്
ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാനുള്ള
നമ്മുടെ തന്ത്രം തല്ക്കാലം
അയാള്‍ അറിയണ്ട.

തുറമുഖമേ
തുറമുഖമേ
ഉള്ളിലുപ്പുരസമുള്ള കാമുകീ,
നിന്റെ ചെകിളകളുടെ
തിളക്കത്തിലെ
സൂര്യചന്ദ്രന്മാരെ പറ്റി
എനിക്കയാളോട്
പറയാന്‍ തോന്നുന്നു.
വാക്കുകളെ
നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌ കൊണ്ടാണ്.
അല്ലെങ്കില്‍
എല്ലാ കള്ളങ്ങളും
എന്നേ പൊളിയേണ്ടതാണ്.

അയാള്‍
അയാള്‍
ഗോണ്‍ സാലസ്
ആടിന്‍ മുഖമുള്ള അരയന്‍
എന്നേ തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട്‌
ചോദിക്കുന്നു
"എവിടെ നിന്റെ കാമുകി??"
ഞാന്‍
ഞാന്‍
ഒരിക്കലും കത്താത്ത
ദീപസ്തംഭം.
വാക്കുകള്‍ നഷ്ടപെട്ട
വ്യര്‍ത്ഥഗോപുരം.
മറച്ചുവച്ചതെല്ലാം ഒറ്റയിരിപ്പിനു
പറഞ്ഞു പോയി.
നമ്മുടെ പ്രേമവും
ഭോഗലീലകളും
സ്വപ്നവും
രാത്രിഗീതകവുമെല്ലാം.

തുറമുഖമേ
തുറമുഖമേ
ഞാനും അയാളും
നിന്നടുതെക്ക് വരുന്നു.
എന്റെയുള്ളില്‍ വിളക്കുകള്‍ കത്തുന്നു.
കടല്‍ പ്രകാശിക്കുന്നു.

ഒളിചോട്ടത്തിനുവേണ്ടി
തെരഞ്ഞെടുത്ത
മത്സ്യബോട്ടില്‍
നീയും ഞാനും
ആടിന്‍ മുഖമുള്ള
ഗോണ്‍സാലസ്സും
ഭൂമിയില്‍ നിന്നകന്നു
പോകുമ്പോള്‍
കടല്‍ അതിന്‍റെ
നിറുകയില്‍ നിന്ന്
ഓരോ പായ്ക്കപ്പലുകളെയും
ഊരി ഊരി തരുന്നു.
തുറമുഖമേ
തുറമുഖമേ
നീയിതാ നമ്മുടെ സ്വപ്നത്തിലെ
പായ്ക്കപ്പലുകളുടെ രാജ്ഞി.
ഞാന്‍ സമുദ്രത്തില്‍
നീന്തി നടക്കുന്ന
ദീപസ്തംഭം.

ആടിന്‍ മുഖമുള്ള
ഗോണ്‍ സാലസ്
നിങ്ങളുടെ
മത്സ്യ ബോട്ടിലെ
പതിനായിരം
സുഷിരങ്ങള്‍
എവിടെ പോയി ???

അമ്പിളി അന്ന മാർക്കോസ്

2011-02-23T14:28:00.000-08:00

പ്രേമിക്കാനും കാമിക്കാനുമരിയുന്ന എന്നെ

നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?

ഈ ഉടലിന്റെ കണ്ണുകള്‍ ഭൂമി മുഴുവന്‍ പരതുന്നു

അതിന്റെ ഇണയെ.

നീ കണ്ടിട്ടില്ല,

പ്രേമിക്കാനും കാമിക്കാനുമരിയുന്ന

എന്നെ നീ കണ്ടിട്ടേയില്ല.

വെറുപ്പാണ് എനിക്ക് നിന്നോട്

ആത്മീയ പ്രേമമെന്നുപസംഹരിച്ച്

എന്‍റെ സ്നേഹത്തിനൊരു

ഏകപക്ഷീയമായ അടിവരയിടുന്നതിന്.

അവളുടെ ഉടലിന്‍റെ വിശപ്പിന്‌

ഒരന്നമായിതീരുന്ന നിന്‍റെ കൊടിയ നിഷ്കളങ്കതയോട്‌.

വെറുപ്പാണ്

നിന്നെ കാണുമ്പോള്‍ അവളുടെ ഉടലും വിളര്‍ത്ത ചുണ്ടുകളും

ഓര്‍മ വരുന്നതിനാല്‍

അവള്‍ കോരിയോഴിക്കുന്ന തിളയ്ക്കുന്ന മധുരത്തില്‍

അകം വെന്തു ചുവന്ന തീറ്റപ്പണ്ടമായി

ഞാന്‍ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതിനാൽ….

പുഴുങ്ങിയും പൊരിച്ചും

വൈവിധ്യപ്പെടുത്തി

ഏതു മൃഗത്തിന്‍റെതെന്നു

തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്താനാവാത്ത മാംസ രുചിയായി

ഞാന്‍ അവശേഷിക്കുന്നതിനാൽ…