Podróże polskiej bloggerki

Ciepłe źródła, historyczne Erice i Trapani miasto rybackie - zachodnia Sycylia

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 29 Apr 2019 14:34:00 +0000

W drodze z Palermo do Trapani natknęliśmy się na fantastyczne gorące źródło na wysokości Castellmare del Golfo tuż przy Terme Segestane. Tuż za drogim hotelem z termami jest malutkie gorące źródełko, o którym wiedzą nieliczni. Na szczęście my do nich należeliśmy :)

Również przed wjazdem do Trapani zwiedziliśmy historyczne miasto Erice. Senne miasteczko skrywa w sobie przepiękną tajemnicę. Pełne wąskich uliczek, tak wąskich, że zmieści się tylko jedna osoba, oraz mnóstwo klimatycznych, wybrukowanych uliczek, a wszystko w kształcie trójkąta, nawiązującego do kształtu samej Sycylii.

Erice jaki Trapani były raczej wyludnione, dzięki temu pozostał mi w głowie spokojny obraz ich krajobrazu.

Spokojny poranny spacer zakończyliśmy przy katedrze w Trapani jedząc sycylijskie przysmaki w postaci Cannolo siciliano w słodkiej rurce, w której znajduje się słodzona ricotta z dodatkami i do tego oczywiście espresso .

A tu krótka chwila uchwycona na ulicy , która pozwoli się przenieść w klimat tego miasta.

Sycylia - Palermo - miasto katakumb

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 29 Apr 2019 12:38:00 +0000

W pierwszym poście wspomniałam, że Sycylia to wyspa pełna kontrastów. Kolejne mijane miasta pełne są sprzeczności i za każdym razem odnosiłam wrażenie, że nie jestem na tej samej wyspie. W największe zdumienie wprawiło mnie Palermo. Po klimatycznych Taorminie i Cefalu trafiliśmy do miasta pełnego wąskich ulic,tłumów i przede wszystkim biedy. Mimo apartamentu, który w środku był w bardzo dobrym standardzie, położenie w strasznie biednej dzielnicy dawało wrażenie wręcz okropne. Po przyjeździe na miejsce chcieliśmy stamtąd uciekać :D. Jednak miasto okazało się dla na łaskawe i spędziliśmy tam jak zwykle inspirujące chwile. Spróbowaliśmy street foodu i przekonaliśmy się, że ludzie wszędzie żyją tak samo i mają podobne potrzeby.

W drodze z Cefalu do Palermo spędziliśmy uroczy dzień na plaży Mondello. Niestety po sezonie turystycznym nie sprzątanej i bardzo zaśmieconej przez napływające z morza rzeczy.

Będąc w Palermo postanowiliśmy odwiedzić katakumby Kapucynów. Zdecydowanie widoki są dla amatorów mocnych wrażeń. W katakumbach umieszczono 8000 zmumifikowanych zwłok ludzi należących do burżuazji miasta oraz kleru. Zaprzestano procederu dopiero w 1920 roku i z tego czasu pochodzi najstarsze ciało dwuletniej dziewczynki Rosalii Lombardo. Wszystkie zwłoki można obejrzeć bez żadnej bariery w postaci gabloty. Widać jak dobrze zachowane są mumifikowane ciała. Dzięki odpowiedniej temperaturze (jest tam chłodno) dobrze zachowane są również ubrania.

Sycylia - Cefalu miasto wokół skały Rocca.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Tue, 26 Feb 2019 10:03:00 +0000

Docierając do Cefalu byliśmy pod wrażeniem niezwykłego widoku miasta zbudowanego wokół ogromnej skały Rocca. Spacer na skałę to obowiązkowy punkt programu. Na górze podziwialiśmy niewielką świątynię Tempio di Diana oraz średniowieczne mury, ale przede wszystkim rozpościerającą się panoramę.

Mieszkaliśmy w miejscu które bardzo polecam, jeśli jesteś samochodem. Jest to Villa Magara - można zamówić nocleg przez booking. Koszt około 80zł osoba. Mieszka się w ogromnej posiadłości z cudownym widokiem na morze. Po całym terenie chodzą różne zwierzątka domowe - bardzo zresztą przyjacielskie. Przemiła gospodyni od progu radośnie witała nas z progu recepcji, która jest utrzymana w bardzo staromodnym stylu. Od progu odniosłam wrażenie, że jestem w innej epoce. Gospodyni częstowała cukierkami opowiadała o mieście i dała nam mapę, na której wszystko skrupulatnie zaznaczyła. Na terenie posiadłości jest basen, jednak my wybraliśmy się nad morze. Mimo iż był listopad wskoczyliśmy do wody w blasku zachodzącego słońca.

Cefalu to niewielki port rybacki, jednak urzekł mnie przede wszystkim światłem, które odbijając się od wody tworzyło niepowtarzalny klimat. Zawsze będę tam wracać myślami.

Jak poznać człowieka?

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Thu, 21 Feb 2019 09:05:00 +0000

Nie interesuje mnie jak zarabiasz na życie. Chcę wiedzieć, za czym tęsknisz i o czym ośmielasz się marzyć, wychodząc na spotkanie tęsknocie swego serca. Nie interesuje mnie, ile masz lat. Chcę wiedzieć, czy dla miłości, dla marzenia, dla przygody życia zaryzykujesz, że wezmą cię za głupca.

Wulkan Etna - serce Sycylii.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 21 Jan 2019 12:23:00 +0000

W dniu wyjazdu na podbój Etny zmieniły się warunki atmosferyczne. Zamiast pięknego słonecznego, listopadowego poranka pojawiły się chmury, a chwilę potem, siedząc już w samochodzie, spadł deszcz. Im wyżej jechaliśmy, tym mocniej padało i nachodził gęstsza mgła. Zrobiło się bardzo klimatycznie. Po obu stronach drogi zaczął wyłaniać się z mgły magiczny klimat i księżycowy krajobraz. Mijaliśmy złogi zastygłej lawy porośniętej skąpą roślinnością ledwo widocznych zza mgły. Miałam super ekipę, więc mimo niesprzyjającej pogody jechaliśmy dalej. Michał przewidział, że jeśli wyjedziemy na wyższy poziom, być może miniemy chmury i mgły - co okazało się prawdą :) Dojeżdżając do kolejki prowadzącej na górę wyjrzało piękne słońce, które rozświetliło biały krajobraz. Tak biały - bo na górze był śnieg :)! Oto kilka fotografii, niestety nie jesteśmy profesjonalnymi fotografami, ale sam klimat zdjęcia oddają. Pod nimi znajdziecie kilka praktycznych porad ode mnie :)

A teraz kilka porad jeśli wybierasz się zwiedzać wulkan w listopadzie:

1. Weź odpowiednie buty.
2. Ciepło się ubierz, najlepiej na cebulkę. Różnica w pogodzie na dole i na górze to około 18-20 stopni Celsjusza (!). Górze było już od 0 do -1 stopni.
3. Jeśli planujesz wędrówkę nie zapomnij wziąć wody i czekolady.

Z racji tego, że nie byliśmy do tego przygotowani specjalnie (a właściwie w ogóle - nie spełnialiśmy pkt.1 i 2) - na górę wjechaliśmy kolejką :). Drogę od kolejki do krateru Filozofa, skąd widać aktywne kratery Etny, pokonaliśmy już pieszo (ok 2 km wędrówki). Wiele osób wybrało opcję podjechania busikiem, który regularnie kursował w górę i w dół. Koszty: kolejka 30 EUR, busik 25EUR.
Dodatkowo płatne jest zwiedzanie aktywnych kraterów wulkanu, jednak obowiązkowo trzeba wziąć wtedy przewodnika (9EUR) i zdecydowanie trzeba się przygotować na wędrówkę tymi kozimi, górskimi ścieżkami :).

Oczywiście spotkacie się z wieloma sklepikami z pamiątkami zarówno na dole jak i na górze. Pamiątki to głównie wyroby z lawy, a także miody i pistacjowe likiery. Pamiętaj im wyżej tym drożej :)

Sycylia - przystanek pierwszy - Taormina.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 07 Jan 2019 12:36:00 +0000

Lądując na lotnisku w Katatnii z samolotu przesiedliśmy się do wynajętego auta i przetransportowaliśmy się do naszego lokum wcześniej zarezerwowanego przez booking.com w Taorminie. Był to niewielki hostel w samym centrum miasta nazwany Porta del Re. Tuż przy bramie głównej do Starego Miasta. Na piętrze starej kamienicy zorganizowane były 3 osobowe pokoje (dostaliśmy pokój na parę, gdyż byliśmy w czwórkę). Dodatkowo w cenie było śniadanie w udostępnianej tylko na ten czas kuchni, obsługiwanej przez właściciela. Gość był bardzo sympatyczny robił nam kawę i tosty. W Taorminie mieliśmy zostać dwa dni. Na pierwszy zaplanowaliśmy zwiedzanie pobliskiego wulkanu Etna, w drugim dniu mieliśmy zwiedzić miasto i przetransportować się do kolejnego miasta Cefalu. Gdy wieczorem dotarliśmy do hostelu, postanowiliśmy wybrać się na wieczorny obchód miasta.

Największą atrakcją w Taorminie jest przechadzanie się wąskimi uliczkami pełnymi ukwieconych balkonów oraz oglądanie ciekawych witryn sklepowych.

Oczywiście nasz wieczorny spacer skończył się na pizzy i winie w niewielkiej restauracji w małej uliczce. Ceny były bardzo europejskie, ale nie było szkoda wydanych euro, dzięki prawdziwej włoskiej pizzy i dobremu w smaku winie. Niech nie zaskoczy was coperto - jest to doliczany automatycznie napiwek do rachunku. Na załączonym poniżej rachunku widnieje pizza w cenie od 8-12 EUR szt. Na duży głód to porcja jednoosobowa. Wino Lavico Etna - czerwone, wytrawne 25 EUR. Karafka wody - koszt 3 EUR oraz dwa półlitrowe piwa Moretti po 6 EUR.

Jeśli chodzi o zwiedzanie zabytków Taorminy, warto odwiedzić teatr grecki, katedrę oraz górujący nad miastem zamek. Zamek był niestety zamknięty, jak również kolejka, którą można do niego dojechać. W katedrze nie byłam, tylko na placu obok, który wybrukowany był w charakterystyczny biało czarny wzór. Postawiłam na teatr i się nie zawiodłam. Wstęp to koszt 10 EUR od osoby dorosłej. Z teatru można podziwiać wspaniałe widoki na tafle dwóch lśniących zatok i górującą nad wyspą Etnę - wciąż aktywny wulkan. W sezonie warto wejść na stronę teatru http://www.teatrogrecotaormina.com/concerts/events.html ,gdyż organizowane tu są koncerty i z pewnością muszą to być atrakcyjne wydarzenia, niestety ostatnie są organizowane w październiku. Po sezonie pozostają widoki - nie narzekam ;)

Listopadowa Sycylia, czyli jesień po włosku

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 07 Jan 2019 08:55:00 +0000

Wyjazd na Sycylię w listopadzie to bardzo trafny pomysł. Wyspa jest cały rok bardzo słoneczna. Będąc tam w drugim tygodniu listopada nie spadła kropla deszczu, a temperatura utrzymywała się w granicach 20-23 stopni, więc idealna na samochodowe lub piesze wycieczki.
Nasza trasa obejmowała północną część wyspy. Zdecydowaliśmy się objechać tylko część, gdyż mieliśmy 7 dni.

Bilety lotnicze kupiliśmy trochę wcześniej w mega atrakcyjnej cenie do Katanii z linii lotniczych Wizzair (ok.350 zł w dwie strony 2 osoby). Samochód wynajęliśmy przez Internet z Polski (wygodny odbiór na lotnisku w Katanii)- rejestrowaliśmy dwóch kierowców, więc wynajem kosztował nas ok.300 zł ( dodatkowo na karcie zostało zablokowane 900 EUR, ale tylko na czas wycieczki). Przy planowaniu wydatków trzeba dodać do tego koszty paliwa oraz parkingów.
Jak widać na załączonej mapce nie ma problemu z objechaniem wyspy. Nasza trasa w całości to zaledwie 12,5h w aucie, więc nigdy nie jechaliśmy z miejsca do miejsca dłużej niż 2,5-3 h. Program naszej wycieczki był dość napięty ze względu na to, że każde miasto na Sycylii ma swój niepowtarzalny klimat. Nie da się pojechać do jednego miasta i poznać w ten sposób wyspę. Będąc w Trapanii, Cefalu czy w Palermo odnosi się wrażenie, jakby się było w zupełnie innym świecie. Każde miejsce jest wyjątkowe ze względu na architekturę, mieszkańców a nawet jedzenie.
Na Sycylii jest wiele pozostałości po starożytnej Grecji, jednocześnie miesza się z wpływami z krajów arabskich i typowymi włoskimi klimatami. Jest pięknie, a dodatkowo po sezonie, gdy jest mało turystów można znaleźć na wyspie zupełnie odludne plaże! Postaram się opisać wszystko w poszczególnych postach. Obecnie mam nieco zaległości w pisaniu, gdyż w okresie Sylwestrowym odwiedziłam naszych sąsiadów Słowaków - jest o czym pisać :)

Bukovel - atrakcje poza stokami.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Tue, 17 Jul 2018 13:14:00 +0000

Czas wymienić atrakcje w Bukovelu poza narciarstwem, trzeba dać odpocząć czasem mięśniom - przecież to jednak wakacje ;)

Warto skorzystać z miejscowej atrakcji w Bukovelu - Parku wodnego VODA.
Poza basenami na dworze, jest kilka rodzai saun oraz naświetlanie słoneczne.

Można skorzystać również ze wspaniałych masaży, ale wcześniej trzeba się na nie zapisać. Po szalonym dniu na stoku warto rozmasować mięśnie. W samym parku wodnym się nie opłaca, lepiej poszukać w okolicznych gabinetach masażu koszt to od 60zł w górę za godzinny masaż.

Super opcją jest również ukraińska bania. Warto rozejrzeć się w okolicy, często na prywatnych posiadłościach można skorzystać z tego wynalazku. Jest to wielka wanna umieszczona w altanie na dworze, podgrzewana paleniskiem na drewno od spodu. Do wody dodawane są suszone zioła lub gałęzie sosny, dzięki aromatom wspaniale się wypoczywa. My trafiliśmy do miejsca, gdzie można było skorzystać po gorącej kąpieli ze sztucznego stawu, lub dla mniej odważnych polać się zimną wodą z wiadra :) Była mega zabawa, aż jestem w szoku, że nikt się nie pochorował! Ukraińskie hartowanie zdało egzamin na piątkę!

Bukovel - ukraińskie stoki

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 16 Jul 2018 13:28:00 +0000

Dopiero latem znalazłam czas, żeby opisać moją wyprawę na ukraińskie stoki, która odbyła się w okresie noworocznym:D!
No cóż, życie jest pełne przygód - zabrakło czasu na pisanie, ale spokojnie, już jest :)

Tak jak zaplanowałam, na narty wybrałam się do ukraińskiego "kurortu narciarskiego" Bukovel.
Żeby nie zaczynać od złych rzeczy i marudzenia napiszę, plusy wyjazdu. Stoki były bardzo dobrze przygotowane do jazdy. Jest gdzie poszaleć, tras jest bardzo wiele i są o zróżnicowanym poziomie trudności. Można hasać do woli. Są trasy proste dla początkujących, ale też strome ściany i tory przeszkód w lesie dla odważnych.

A teraz ważna uwaga dla narciarzy: Jeśli chcesz, żeby było taniej niż w Polsce w sezonie Sylwestrowym nie spodziewaj się rewelacji. Owszem można kupić taniej jedzenie na stoku, kwatery też są w niższych cenach, ale za karnet zapłacisz około 120zł/dzień.
Wprawdzie hrywna spada na łeb na szyję, i obecnie 1PLN to ponad 7 UAH, ale to wciąż nie obniża znacząco cen. Wprawdzie narty to generalnie drogi sport. Ale też niestety uzależniający. Jak się już poczuje ten wiatr w goglach to na stoku dzień mija jak mrugnięcie okiem.
Zdecydowanie opłaca się pojechać w sezonie niskim do Bukovelu. Ceny są niewielkie. Kolejek na wyciągi nie ma, a ilość tras jest konkretna. Jest gdzie pojeździć.
Wracając do tematu Bukovelu trzeba uważać na miejscowych cwaniaków. Można się naciąć dosłownie na wszystko, na taksówki, na kaucje w wypożyczalni nart, na ceny w budkach z pamiątkami. Miejscowi słysząc język polski od razu cwaniakują i chcą wyciągnąć kasę. Bezpiecznie można się poczuć dopiero na stokach, ceny w restauracjach są stałe, a ludzie w knajpach można powiedzieć, że mają standard obsługi zbliżony do takiego jak w Polsce. Na zakupy lepiej się wybrać w okoliczne wsie np. do Mikuliczyna. Jest tam również pewien znachor, którego polecam :) Częstuje swoimi wyrobami i wychodzi się od niego w baaaardzo dobrym humorze ;)

Chocim - podróż w czasie. Ukraina.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Wed, 18 Oct 2017 18:30:00 +0000

Zamek w Chocimu znajduje się niedaleko Kamieńca Podolskiego.

Trafiliśmy tam jedynie dlatego, że szukając po mapie miejsc, które trzeba odwiedzić nazwa miasta wydała się dziwnie znajoma. Od razu zaczęłam się zastanawiać co takiego wydarzyło się pod Chocimiem, że pamiętam to z lekcji historii. No pewnie bitwa, ale jaka? Wstyd się przyznać, ale musiałam odszukać kilka informacji w necie. Rzecz działa się za czasów, kiedy Królestwo Polskie połączyło się z Wielkim Księstwem Litewskim (w Unii Lubelskiej 1569 roku) w Rzeczpospolitą Obojga Narodów. W dniach 2 września - 9 października 1621 roku nasza armia pod dowództwem Jana Karola Chodkiewicza zatrzymała ofensywę turecką pod dowództwem sułtana Osmana II. Wielkie wydarzenie na zawsze wpisało się w karty historii. W zamku można obejrzeć reprodukcje obrazów, broni, ubrań. Fajny klimat.

Cudowna wrześniowa aura sprawiła, że zdjęcia które zrobiłam są jak namalowane. Nie wyobrażam sobie nawet jak czułby się tam profesjonalny fotograf. Chyba jak w raju :) Przepiękna zieleń wzgórz i surowe mury zamku tworzą obrazy, które na zawsze zostaną w mojej pamięci.

Ukraina - codzienne życie.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Thu, 12 Oct 2017 17:40:00 +0000

Ukraina.
Czas się tu zatrzymał. Ludzie żyją wolniej. Pomimo biedy i braku pieniędzy, świetnie sobie radzą :)

Nie ma tu luksusów i wygód, ale mnie się taki świat podoba. Żyje się tu swojsko. Hoduje się zwierzęta, wiele osób ma swoje kurki, świnki, króliki lub krówki. Przy każdym domu jest ogródek z warzywami, drzewa z owocami, winogrona i pole na własne potrzeby. Dzięki temu można tu jakoś wyżyć.

Kobiety częściej opiekują się dziećmi, dbają o ogród i zwierzęta oraz robią przetwory na zimę, ponieważ pensje są tak niskie, że nie opłaca im się pracować.
Będąc na Ukrainie odkryłam nowe przepisy na domowe przetwory np. marynowane lub kiszone pomidory.

Warto spróbować barszczu ukraińskiego, smakował mi również banosz ze skwarkami i bryndzą oraz mięsne szaszłyki przyrządzane na grillu. Ciekawostką jest, że grilla robią tutaj na drewnie nie na węglu, a na pierwszy mocny ogień wrzucane są podgotowane ziemniaki na żeliwnej patelni posmarowanej lekko olejem. Dopiero na wypalone drewno wrzuca się mięso. Pierwszy głód zostaje zaspokojony chrupiącymi ziemniaczkami. Pychota!

Popularne są tu bazary. Można na nich znaleźć wszystko zaczynając od klamki, narzędzi, wędki, poprzez jedzenie i prawdziwe skóry.

Pensje na Ukrainie są okropnie niskie. Najniższa to 1300 UAH (ok.180 PLN), średnia to 3000 UAH (410 PLN). Ceny dla Polaka są około 40% niższe, ale dla przeciętnego mieszkańca Ukrainy to niemożliwe, żeby za to opłacić mieszkanie i jakoś wyżyć, dlatego każdy tu kombinuje jak się da.

Najdroższe na Ukrainie są samochody. Popularnym widokiem są tu stare auta, ponieważ przebitka jest ogromna. Np. taka Łada kosztuje 1000 USD!

Dni tu lecą wolniej. Życie jest spokojniejsze. A atrakcji jest sporo. Warto obrać ten kierunek i ruszyć w podróż w poszukiwanie przygód.

Kamieniec Podolski - zamek jak z bajki.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Sun, 08 Oct 2017 15:58:00 +0000

Za górami, za lasami ... no własnie długa podróż została nagrodzona. Pojawiliśmy się w Kamieńcu Podolskim w poszukiwaniu zamku z bajki i się nie zawiedliśmy.

Genialne położenie, świetna konserwacja i grube mury - to wszystko razem daje niezwykły efekt!
Sami zobaczcie!

Niezwykły klimat jest wieczorem, dzięki oświetleniu. Zamek z bajki.

Dodatkowo sama miejscowość to jedna z głównych atrakcji obwodu chełmińskiego Ukrainy. Miejsce przyciąga tu nie tylko turystów, ale idealnie nadaje się na ślubne zdjęcia i imprezy weselne. Romantyczny park znajdujący się w okolicy przyciąga młodych i zakochanych. Mieszka tu czarny łabędź, a raczej łabędzica, która niedługo będzie miała małe, więc ma swój własny staw. Zakochani mogą wieszać kłódki na mostach na znak swojej miłości. Romantico :)

Można tu zjechać z tyrolki na moście - polecam zabawę, koszt około 10zł. Przepiękne widoki i świetna zabawa.

Jest również możliwość skoczenia z najwyższego mostu na Ukrainie, ale tylko w weekendy.

Lwów - co zwiedzić w weekend?

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Tue, 03 Oct 2017 18:57:00 +0000

Chodząc po Lwowie natkniesz się na mnóstwo atrakcji turystycznych, uliczne koncerty, piękne kamienice, wyborne knajpy i mnóstwo turystów.

Jest również Opera Lwowska. Budynek polecam oglądać wieczorem - jest pięknie oświetlony. Bilet wstępu to około 30zł. A wnętrze powala i warto tam iść.
Jeśli nie lubisz arii operowych, wybierz się na balet - nie pożałujesz :) Nie ma problemu z zakupem biletów i nie trzeba ich wcześniej rezerwować nawet w weekend.

Będąc na wycieczce we Lwowie warto wybrać się na spacer na Wysoki Zamek. Jest to wzgórze z pozostałościami zamku, a na szczycie można oglądać z tarasu widokowego panoramę Lwowa.
My po drodze spotkaliśmy pięknego owczarka, który dosłownie wspinał się po murach :)

Kolejnym punktem wycieczki może być Muzeum Browarnictwa przy Browarze Lwowskim - szkoda je ominąć. Lwów z piwa słynie. Bardzo dobre gatunki można skosztować bez narażania swojego budżetu. A piwo lwowskie i chmielnickie przypadło nam szczególnie do gustu.

Na zdrowie!

Pomysł na Ukrainę

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 02 Oct 2017 20:17:00 +0000

Pomysł na Ukrainę powstał ze względu na jej niedostępność oraz obietnicę kraju, który nie jest dotknięty zachodnim chaosem.

Nie przeraziły mnie długie kolejki na granicy ani niebezpieczeństwo ze względu na wciąż trwające represje za naszą granicą.
Ukraina, którą zwiedzałam to Lwów znajdujący się tuż obok oraz okolice obwodu chmielnickiego tj. Kamieniec Podolski, Chocim, Krzywcze.
Jak bardzo zapadło mi to w głowę i jak piękny jest to kraj obejrzyjcie i poczytajcie w kolejnych postach.

Lwów - knajpy, które żyją swoim życiem.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 02 Oct 2017 19:44:00 +0000

Czym zachwycił mnie Lwów, bo zachwycił i było warto tam jechać. Już piszę.
Po pierwsze to miasto pełne naszej kultury. Czuje się tu spory polski wpływ. Jeśli nie znasz ukraińskiego spokojnie dogadasz się po polsku. Popularny jest też angielski.

To miasto dobrych knajp z pomysłem.

Odwiedziliśmy między innymi Dom Legend. Adres: Staroievreiska 48. Jedzenie było toporne i jeśli nie umierasz z głodu to po prostu zamów piwo i obejrzyj wnętrze, bo warto. Pełna zakamarków kilkupiętrowa kamienica z wieloma atrakcjami dla turystów. Po posiłku i piwku można podpisać się na ścianach.

Na samej górze można wspiąć się na komin i obserwować dachy Lwowa - polecam cudowny widok. Dodatkowo stoi tam stary ... trabant :)

Kolejną ciekawą knajpą jest Kryjówka. Adres to Rynek 14.
Znajduje się w piwnicy i wejście jest na hasło. Zdradzę Wam je w tajemnicy : Sława Ukrainie!
Pancerne drzwi piwnicy otwiera meżczyzna przebrany za partyzanta i serwuje bimber dla każdego gościa i zabawa się dopiero rozkręca.
Cała piwnica jest pełna broni, wnętrze podkreślone przez drewniane stoły i półmrok.
Uwaga nie ma angielskiego menu. Jeśli nie znasz cyrylicy zdaj się na swój niezawodny instynkt partyzanta. Genialna atmosfera - polecam to miejsce.

A jeśli jesteś bardzo głodny polecam Pyzatą Chatę. Ma dwie lokalizacje, według google to nazwy ulic: Sichovykh Striltsiv 12, Shevchenka Ave, 10.

Nakładasz sobie to na co masz ochotę idąc wzdłuż lady ze smakołykami. Wybór jest ogromny, zupy, mięsa, ryby, sałatki pierogi i słodkie - co tylko chcesz, na końcu podchodzisz do kasy i płacisz. I najlepsze jest to, że rachunek jest bardzo niski, a jedzenie smaczne. Czego chcieć więcej?

Wieczorem warto przejść się do Teatru piwa - serwują naprawdę dobre piwo IPA, a w środku są koncerty na żywo, które porywają tłum.

Paryż - żeby żyć - trzeba jeść.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Mon, 28 Aug 2017 17:34:00 +0000

Paryż jest drogim miastem. Cen lepiej nie przeliczać na złotówki.
Czy 300 EUR wystarczy na 9 dni na przeżycie? Otóż ja się zmieściłam.

Nie wliczam w to większości zabytków, do których wchodziłam na legitymację studencką. Obejmuje ona: Luwr, Muzeum d' Orsay, Muzeum Art Decoratives, Muzeum Picassa, dodatkowo są zniżki dla studentów w innych muzeach i np. przy wjeździe na wieżę Eiffla.

Fakt - trochę gotowałam w naszym wynajętym studio. Ciekawa byłam francuskich produktów ich jakości i tego co można z nich skomponować. Zresztą lubię gotować, a gdy wyjeżdżam wręcz czerpię z tego satysfakcję. Mogę poczuć się jakbym mieszkała w danym miejscu.

Zamieszczę tu ceny i konkretne informacje. Wiem jak ważne przy planowaniu wyjazdu jest określenie wydatków.

Popularne markety to np. Intermarche lub G20. Przedstawiam ceny wybranych produktów zakupionych właśnie tam.
butelka wody - 0,50 EUR
gotowa kanapka tostowa, sandwich - 2,25 EUR
ser żółty 216 g - 2,37EUR

seven up mohito 33cl 0,90EUR
deska 5-ciu kawałków różnych serów żółtych - 5,50 EUR
bagietka - 0,95EUR
wino różowe - 3,49 EUR
pomidory kg - 1,99EUR
polskie pieczarki paczka - 1,29 EUR

cukinia - 1,20 EUR
paczka szynki prosciutto 70g - 2,49EUR

sos pomidorowy Barilla - 1,70 EUR
serek brie 200g - 1,72 EUR
ryż na patelnię z dodatkiem suszonych pomidorów - 1,90 EUR
mascarpone - 1,79EUR
mała paczka oliwek - 1,40
makaron gniazda 250g - 1,33EUR
mleko - 0,80EUR
Activia 4 serki - 2,08EUR
wino o smaku mango - 3,29 EUR
czekolada nestle - 2,53 EUR

Jeśli chodzi o restauracje to np. w naleśnikarni za danie dnia zapłacisz od 12EUR jest w danie główne naleśnik wytrawny - galette, oraz deser w postaci słodkiego nalesnika - crepes:

Butelka cydru kosztowała nas 15EUR.

W innej knajpie, którą serdecznie polecam Cafe adres: Grisette 27 Rue du Faubourg du Temple. Rewelacyjna obsługa przez właściciela, przetłumaczył nam menu na angielski, podał dodatkowe pieczywo jak się skończyło. Widać, że zależało mu na klientach i nie żałowałam mu napiwku. Pozytywne miejsce :)

Danie dnia kosztowało 14,90EUR - ja jadłam na przystawkę sałatkę, danie główne filet z ryby na risotto z mule na deser zamówiłam słodki Aperol za 6,50EUR. Sylwia skusiła się na Cielęcinę z pierożkami a na deser dostała pyszną tartę.

Tutaj link do restauracji, gdzie kręcono Amelię Cafe des Deux Moulins. Polecam również tą miejscówkę.

Woda z kranu podana w karafce jest za darmo, więc w upalny dzień warto się o nią upomnieć :)

Jeśli chodzi o makaroniki, słynne ciasteczka z Francji są bardzo drogie. w zwykłej cukierni cena za 100g - 5,40 EUR.

Piękne dania w restauracjach, eleganckie desery i wino. Paryż to miasto smaku.

Paryż - spacer po Montmartre - śladami Amelii.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Sat, 19 Aug 2017 16:33:00 +0000

Każdy pewnie zna klimatyczny i pełen uroku film o uroczej Amelii.

Tuż przed wyjazdem do Paryża postanowiłam sobie go odświeżyć i tak mi się spodobał, że połowę jednego dnia spędziłam właśnie na wzgórzu Montmartre, gdzie mieści się urocze, bistro Cafe des Deux Moulins, w którym działa się akcja filmu. Typowo francuskie miejsce, przepyszne jedzenie, ceny tylko niewiele droższe niż w innych lokalach. Polecam i warto zajrzeć.

Lunch serwowany jest od 12stej za 14,90 EUR w dwóch wersjach:
- przystawka +danie główne
- danie główne + deser.
Woda z kranu podana w karafce jest za darmo, więc w upalny dzień warto się o nią upomnieć :)

Dzielnica artystyczna Montmartre charakteryzuje się pełnymi uroku wąskimi brukowanymi uliczkami. Na wzgórzu króluje majestatyczna bazylika Sacre-Coeur, skąd rozciąga się przepiękny widok na Paryż.

Idąc uliczkami ma się wrażenie, że za każdym rogiem skrywa się, coś ważnego i wartego zobaczenia.

Ściana z napisami 'kocham cię' we wszystkich językach.

Moje ulubione murale.

Spacer zaliczam do bardzo udanych. Dzięki Amelia za inspirację ;)

Paryż - ekskluzywne zakupy - moda NIE na moją kieszeń :)

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Wed, 12 Jul 2017 20:06:00 +0000

Być w Paryżu i nie wejść do ekskluzywnych sklepów? O nie!
Trzeba to zobaczyć. Poczuć na własnej skórze i posmakować.

Otóż do stolicy mody przybywają ludzie z całego świata żądni luksusowych ubrań, perfum, biżuterii i gadżetów.
Odniosłam wrażenie, że same Francuzki maja spokojne podejście do wyglądu, wręcz luzackie. Wcale nie wyglądają jak z okładek magazynów modowych. Cenią sobie wygodę i naturalny wygląd. Często bez makijażu i obcasów. Spodnie, które wiszą na wystawie u Chanel - miała na sobie za to japońska turystka. Najnowsze trendy mody prezentują nie tylko gwiazdy, ale też zwykłe dziewczyny zafascynowane modą, często wydając uzbierane przez dłuższy czas pieniądze na ekskluzywne rzeczy.
Co teraz się nosi w Paryżu?
Falbanki i kwiaty królują na ulicach i na wystawach sklepowych. Zauważyłam też popularne połączenie t-shirta z sukienką na ramiączka. Do eleganckiej sukienki lub kombinezonu pasują najlepiej buty sportowe. Z nowości zauważyłam, że jednoczęściowy kostium kąpielowy w jednolitym kolorze zakłada się do prześwitujących długich spodni lub sukienki i butów na wysokim obcasie.

Podejście do klienta w Paryżu, jest zupełnie inne niż znamy z polskiej strony. Klient tu jest nie tylko klientem, jest gościem. Akcje marketingowe obejmują testowanie produktów w znacznie większym -niż u nas - stopniu. Nawet na ulicy przed butikami wystawiane są próbki balsamu do rąk czy do ciała. W galeriach na stoiskach z kosmetykami często są umywalki gdzie można wypróbować peelingi. Na każdym stoisku z perfumami można sprawdzić i testować wszystkie zapachy, czasem rozdawane są próbki promowanych perfum.
Przyznam, że ceny są zawrotne. Cienkie jedwabne i kaszmirowe apaszki z Hermesa osiągają ceny od najtańszej 145 EUR w nieograniczone wzwyż. Mają wręcz wartość kolekcjonerską.

Po zakupie można taką apaszkę przefarbować na inny kolor w specjalnych pralkach. Dodatkowo kupując produkt zaczyna się należeć do prestiżowego klubu tego sklepu. Dzięki temu otrzymuje się informacje o najnowszych trendach, wydarzeniach modowych i innych ważnych rzeczach w elitarnym światku mody.

Poniżej kaszmirowa apaszka za ponad 500EUR...

Wnętrze tego sklepu jest urządzone w wyjątkowo fajnym stylu.

Jedzenie często promowane jest w darmowych porcjach, np. darmowe frytki w znanej sieci burgerowni Big Fernand.

Najbardziej znana Galeria Lafayette oraz Galeria BSV w le Marais - obie przepełnione są znanymi markami luksusowych sklepów. Nie znajdziesz tam H&M ani Zary. Luksusowe wnętrze Galerii Lafayet wręcz ścina z nóg.

Na zakupy mnie nie ciągnęło, ale mierzenie i próbowanie było bardzo zabawne ;)

Aleje najdroższych sklepów takich marek jak Chanel, Dior, Luis Vuitton, Givenchy to Avenue Montaigne oraz Avenue des Champs-Elysees.
Ponieważ nie miałam zamiaru i tak nic kupować tylko pooglądać witryny i poczuć ten ekskluzywny klimat na Alei Montaigne znalazłam się koło godziny 23 i to był strzał w dziesiątkę.
Po nieudanym znalezieniu promu płynącego do le Marais, o którym pisałam we wpisie o wieży Eiffla, (Paryż- śladami wieży Eiffla) miałam do wyboru iść na piechotę lub znaleźć jakąś inną komunikację. Sylwia znając nieco Paryż pokierowała nas w stronę pól Elizejskich z obietnicą, że pokaże mi coś fajnego.
I stało się - za parę ulic znalazłyśmy się na najmodniejszej alei wystawowych, małych dzieł sztuki. Przed oczami przewijały się nazwy znanych projektantów. Wzdłuż ulicy najbogatsi ludzie imprezujący w cichym luksusie ogródków hotelowych. Do tego podjeżdżające taksówki, drogie samochody i ja - patrząc jakby z drugiej strony lustra na świat mi nieznany.

I tak oto moim skromnym okiem wygląda luksusowe miasto mody. Nie wydałam ani grosza, a jednocześnie czuję się bogatsza w doświadczenia i jednocześnie nabrałam pewności - zachwyca, powala, ale.... to nie moja bajka :)

Paryż - miejsca, do których się wraca.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Tue, 04 Jul 2017 13:43:00 +0000

Będąc w Paryżu miałam trochę więcej czasu niż standardowy turysta, bo byłam tam prawie dwa tygodnie. Mając w założeniu odwiedzenie tylko najbardziej sztandarowych miejsc, a zwiedzanie i pobyt bardziej nakierować na odwiedzenie miejsc, których na pierwszy rzut oka nie widać i nie ma ich w przewodniku, złapałam się na tym, że do niektórych miejsc po prostu się wracało. Niby to przypadkiem, ale pod wieżą Eiffla byłam dwa razy, koło Luwru kręciłam się ze cztery razy, a nad Sekwanę wracałam prawie co wieczór! Co jest tam takiego, że mimo woli zdobywania nowych doświadczeń, wracałam właśnie tam?! Postanowiłam to wyjaśnić :)

Zacznę od Sekwany. Ciągnie się przez cały Paryż, więc ominąć ją w codziennych wędrówkach jest raczej trudno. Zachęca przede wszystkim widokiem pięknej rzeki, pływającymi po niej statkami, przepięknymi mostami oraz wspaniałą atmosferą, szczególnie wieczorami, gdy zmęczeni trudem dnia ludzie schodzą się nad jej brzegi, by odpocząć i spotkać się w swoim gronie.

Lody też tam były! Tej firmy są genialne - nie należą do najtańszych - ale jeśli ktoś lubi lody tak jak Sylwia - będzie zachwycony :D!

A poniżej most Aleksandra III, nazwany na część cara Rosji. Jest symbolem przyjaźni francusko - rosyjskiej z początku XXw. Bogato zdobiony złotymi elementami. To chyba najbardziej elegancki most, na którym byłam :D

A takie widoki zachodzącego słońca już na zawsze pozostaną w pamięci :) Hej Sekwano, jeszcze Cię odwiedzę!

O wieży Eiffla pisałam już w poprzednim poście. Warto zauważyć, że mieści się nieco dalej od centrum Paryża. Wokół niej są parki i oczywiście Pola Marsowe. Wszędzie można się rozłożyć z jedzeniem i piciem, lub po prostu odpocząć gdzieś w cieniu. Żeby dojść do sklepu trzeba wejść między budynki miasta. Przy samej wieży Eiffla można się naciąć nieźle na ceny w pobliskich budkach. Wodę kup lepiej u czarnoskórych sprzedawców, którzy kręcą się tam tłumnie wśród turystów z miniaturkami wieży Eiffla i właśnie zimną wodą za 1 EUR, a nie za 3 EUR w budce i do tego ciepła!

Warto zwrócić uwagę że w niedalekiej okolicy jest muzeum Quai Brainly - polecam do niego zajrzeć. Są tam zbiory przedmiotów etnicznych z kultury Azji, Afryki, Ameryki i Oceanii.

Jeśli chodzi o Luwr to szczerze przyznam w środku nie byłam. Przerażała mnie czterogodzinna kolejka do wejścia. Rozmawiając ze strażniczką dowiedziałyśmy się, że kobieta mieszka i pracuje tam od 9 lat i też jeszcze nie była :) Każdy musi odstać w kolejce i przejść kontrolę, nawet pracownicy - wszystko dla wspólnego bezpieczeństwa.

Dookoła Luwru rozciągają się natomiast ogrody Tuileries. Wspaniałe miejsce!
Przyszedł czas na ćwiczenie jogi i wygłupy. Oj ciężko się po zimie rozciągać... :D

Wszystkie miejsca polecam i powiem szczerze - jeszcze tam wrócę!

Paryż - widoki z Wieży Eiffla.

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Sun, 02 Jul 2017 17:59:00 +0000

Co zwiedzić w Paryżu? Każdy przewodnik napisze rutynową trasę. Tak naprawdę te kilka sztandarowych miejsc wpisało się w kulturę każdego odwiedzającego turystę i nie ma w tym nic dziwnego. Żadne nie jest przereklamowane i warto je odwiedzić.

Więc co to za miejsca?
Zacznę od Wieży Eiffla. Znana każdemu wizytówka Paryża.

Z początku, śmiałam się z tego punktu naszej wycieczki. Bawiło mnie, że to taki sztandarowy punkt i każdy musi to miejsce odwiedzić i pewnie to nic takiego. W sumie nie nastawiałam się na nic wielkiego. Ale tu spotkała mnie miła niespodzianka. Byłam naprawdę pod wrażeniem.

Kolejka do kontroli minęła w miarę szybko. Gorzej było z kolejką po bilety na wjazd na górę. Z początku nie wydawała się duża. Byłyśmy we wtorek, pod wieczór, kiedy słońce chyliło się już ku zachodowi. Zależało nam na dobrym świetle do zdjęć oraz na zobaczeniu zarówno widoków w dzień, jak i w nocy. Cóż - polecam tą porę. Jest idealnie.

Stojąc w kolejce spotkała nas zabawna sytuacja. Przed nami stała hinduska rodzinka, tak może z 8 osób. Śmiałyśmy się, że Hindusi, jak jadą na wakacje, to zabierają całą rodzinę - i babcię też, nawet dwie :) Minęło trochę czasu za nami przybyło trochę ludzi. Nagle mężczyzna zaczął machać ręką i nawoływać ludzi, którzy chyba przeszli dopiero przez kontrolę. Do kolejki zaczęły pchać się się kolejne osoby - wujki, ciocie, dzieci. Myślałam, że to się nigdy nie skończy i tak perspektywa krótkiej już drogi do kasy, wydłużyła się o kolejne trzydzieści osób. Staliśmy ściśnięci jak sardynki, ponieważ byliśmy mniej więcej w połowie kolejki. Ku naszej ogromnej uldze była to grupa zorganizowana. Nie wyobrażam sobie, jak długo mogłoby to trwać, gdyby każdy kupował osobny bilet. Wyprzedziłyśmy ich nawet w drodze do windy, ale ostatecznie uciec się nie udało ... na górę wjechałyśmy w wesołej hinduskiej gromadce.

Ale było warto. Widoki przepiękne. Powalił nas ogrom Paryża. Na górze nie widziałam już tłumów tylko niesamowite widoki. I tylko to się liczyło - poczułam prawdziwy relaks. Zachodzące słońce wzmocniło ten efekt. Było naprawdę pięknie.

Już zjeżdżając windą na dół znacznie przerzedziło się jeśli chodzi o turystów. Wieża przepięknie zaświeciła się, gdyż zrobiło się zupełnie ciemno. Rozmawiałyśmy wtedy o tym, że oświadczyny na tej wieży byłyby naprawdę wspaniałe i mega romantyczne. Ponieważ windy na sam dół były przepchane ( zjazd i wjazd jest dwuetapowy) postanowiłyśmy zejść schodami. Za nami schodziło trzech młodych ludzi, jeden z chłopaków przez całą drogę wygwizdywał bezbłędnie Edith Piaf - La vie en rose. Było perfekcyjnie :) Posłuchaj - to ten klimat.

https://www.youtube.com/watch?v=kFzViYkZAz4

Na dole, w ten przepiękny wieczór chciałyśmy koniecznie złapać jakiś statek do Le Marais, gdzie mieszkałyśmy, by płynąć Sekwaną i podziwiać miasto świateł, jednak nasz wieczór potoczył się zupełnie inaczej, ale o tym innym razem :) (kliknij tutaj jeśli chcesz wiedzieć )Na odchodne zobaczyłyśmy taki oto widok:

Paryż - czy jest bezpiecznie?

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Sat, 01 Jul 2017 14:55:00 +0000

Więc tak, wróciłam z Francji, prosto z Paryża.
Czy jest tam niebezpiecznie? I jak reagują Francuzi na sytuację w ich kraju?
Te dwa pytania najczęściej mi zadawali znajomi i rodzina po powrocie.

Na pierwsze nie umiem dać konkretnej odpowiedzi. Z jednej strony, sama spotkałam się podczas pobytu z zamachem na Polach Elizejskich. 19 czerwca 2017 roku w radiowóz żandarmerii uderzył samochód i eksplodował. Napastnikiem okazał się islamski radykał. Więc bezpiecznie nie jest, szczególnie dla służb bezpieczeństwa, które w dzisiejszych czasach wykonują bardzo niebezpieczną pracę.

W pewnych dzielnicach, a szczególnie poza Paryżem jest spora wielokulturowość i jako dwie blondynki nie czułyśmy się komfortowo. W Saint Denis, poza Paryżem, spotkałyśmy się niestety z zaczepkami, ale z niczym więcej. W każdym miejscu mogło nas to spotkać.

Z drugiej strony stan wyjątkowy, który został tam wprowadzony, daje uczucie pewnego komfortu. Turystyczne atrakcje to miejsca najbardziej strzeżone przez policję i wojsko. Przy wieży Eiffla są regularne patrole wojskowych z karabinami. To widok powszedni i dający pewne uczucie bezpieczeństwa.

Dodatkowo na porządku dziennym są skrupulatne kontrole przy odwiedzaniu muzeów i miejsc, w których zbierają się duże grupy przypadkowych ludzi. Na bramkach każdy pokazuje strażnikom, co ma w torebce czy plecaku oraz przechodzi przez bramki sprawdzające, czy nie posiada się metalowych części. Podobnie jak na lotnisku. Utrudnia to nieco wejście do do takich miejsc i wydłuża kolejki, ale jeśli to pomaga w utrzymaniu porządku to mi nie przeszkadza. Tak wyglądała kolejka do katedry Notre Dam. Przyznam, że z początku nie byłam nią zachwycona - zresztą widać po minie - ale szybko poszło :)

Poniżej kontrola jednego z jadących samochodów przy Luwrze.

Ludzie w Paryżu starają się nie rozmawiać na tematy zamachów i niebezpieczeństwa, zupełnie jakby ich to nie dotyczyło. Wielokrotnie spotkałam się z omijaniem tych tematów przez Francuzów. Sądzę, że to pewnie jakiś mechanizm obronny. Za to bardzo pozytywnie podchodzą do imigrantów i uchodźców. Na ulicach wciąż tworzą się małe obozy. W drodze z lotniska Beauvais, przy wjeździe do miasta można zauważyć całkiem spore siedlisko uchodźców. Nikt nie zabrania im rozbijać namiotów i przesiadywać na ulicach. Francuzi chcą im pomóc.

Nad Sekwaną nadal do późnych godzin przesiadują ludzie różnej maści, popijając wino, jedząc ser i nie przejmując się problemami kraju. Zdają się nie zauważać przechodzących patroli, tylko turyści robią im fotki dla upamiętnienia niecodziennego widoku.

Podjęłyśmy szybką decyzję, że będziemy się zachowywać jak Francuzki, ponieważ zależało nam na tym, żeby wczuć się w klimat Paryża. Ser i wino w tym pomogły :) Od pierwszego dnia ludzie zagadywali nas po francusku - chyba wtopiłyśmy się w tłum :)

Anielskie chaty - wakacje z psem - zimą!

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Sun, 28 May 2017 19:04:00 +0000

Anielskie Chaty położone są w miejscowości Soblówka, w powiecie żywieckim, która graniczy ze słowacką granicą. To miejsce zachęca głównie przepięknym wystrojem góralskich chat, dobrymi cenami (w styczniu 2017r., płaciliśmy około 50 zł za osobę) oraz akceptacją zwierząt (psy bez dopłaty). Miejsce nieco oddalone od wszystkiego,brak restauracji, stoków, za to dla psów istny raj. Wokoło lasy i mnóstwo miejsca do hasania.

Urocze pomieszczenia z góralskimi akcentami.

Będąc tam w mroźną zimę skombinowaliśmy kilka patentów na zimne wieczory. Np., grzane wino w ozdobnym czajniku. Jeśli chcesz takie zrobić: do wina koniecznie dodaj pomarańcze, cynamon, miód i goździki. Wszystko podgrzej, ale nie gotuj - jest boskie!

W okolicy można zamówić pyszne oscypki. My grillowaliśmy je w tosterze (zabraliśmy ze sobą), do tego żurawinka... mmmm pychota!

U Pani, u której zamawialiśmy oscypki, można było kupić, również bunc (góralski biały ser) i mleko prosto od krowy.

Domek ogrzewany jest kominkiem, Psy chętnie pomagały nosić drzewo, żeby było cieplutko. Serio było gorąco... Na górze mieszczą się dwie trzyosobowe sypialnie. Sporo miejsca.

Widoki były niezwykłe. Polecam przejść się w stronę schroniska PTTK, prowadzi tam szlak turystyczny. Długa droga pod górę. Można pozjeżdżać z powrotem na jabłuszkach. My mieliśmy plastikowe z marketu, ale miejscowi zjeżdżają na workach z sianem. Super zabawa!

Kotłaszenie się w śniegu to ulubiona zabawa naszych psiaków :)

Niedaleko Anielskich chat jest miejsce na grilla - oświetlona altanka. Czas na pyszną karkówkę w miodzie i słowackie nuty, które łapaliśmy w radiu - w końcu znajdowaliśmy się tuż przy granicy!

W okolicy jest wiele stoków, my korzystaliśmy z tych znajdujących się w Zagroniu, Zwardoniu, oraz ze słowackiej Orawy. Pieski w tym czasie spokojnie odpoczywały w pokojach po harcach w wysokim śniegu.

Szlakiem Orlich Gniazd - zamek Smoleń

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Fri, 19 May 2017 06:33:00 +0000

Kolejnym punktem na mapie idąc Szlakiem Orlich Gniazd, okazał się zamek Smoleń.

Jest to zamek rycerski w stylu gotyckim. Po krótkiej rozmowie z Panem, który zbierał kasę za bilety ( 7zł normalny, 5zł ulgowy) , wpuścił nas do środka z psami. Dodatkowo opowiedział nam wiele z historii tego zamku. Zamek nazywa się tak naprawdę Pilcza i mieści się we wsi Smoleń. Pochodzi z XIV wieku. Wcześniej stała tam drewniana warownia. Pierwszymi właścicielami zamku był ród Pileckich, stąd nazwa.

Z wieży tego zamku roztacza się przepiękny widok na okolicę. Pola i równiny na tym terenie wręcz przytłaczają swoją wielkością. Żadne zdjęcie nie jest w stanie oddać tych widoków. Trzeba poczuć to na własnej skórze. Na wieżę wchodziliśmy na zmianę. Schody były długie i strome, a dla psów to żadna atrakcja, żeby wspinać się i podziwiać widoki.

W trakcie, gdy odpoczywaliśmy, po wycieczce na wieżę zamku, jedno zwierzę nam padło. Stella postanowiła sobie uciąć drzemkę w zacienionym miejscu. Też chętnie bym wtedy tak zrobiła :D

Wycieczkę zaliczam do udanych. Warto zobaczyć ten zamek!

Wakacje z psem - idąc szlakiem Orlich Gniazd

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Thu, 18 May 2017 08:18:00 +0000

Szlak Orlich Gniazd to miejsce, gdzieś pomiędzy Krakowem a Częstochową. Jest uczęszczane turystycznie, ze względu na ruiny zamków, które co chwilę pojawiają się na horyzoncie. Niektóre są tak zniszczone, że można tylko znaleźć ich szczątki w lesie, a niektóre zachowane w doskonałym stanie, gdzie zbiera się turystyka w pełnej krasie.

Link do tego szlaku http://www.orlegniazda.pl.
Strona świetnie przygotowana.

Jadąc tam z psami mieliśmy głównie na uwadze odludne miejsca, gdzie psiaki mogłyby się spokojnie wybiegać. W miarę podróży czas weryfikował nasze uprzedzenia do miejsc przepełnionych turystami.
Pogoda była genialna. To nakręcało nas i dodawało energii!

W podróży Oskar śpiewał w rytm muzyki. Ten pies uwielbia podróże. W drodze czuje się jak u siebie :D Zupełnie tak jak ja!

Zakwaterowaliśmy się w miejscowości Złoty Potok. W tym mieście żył Zygmunt Krasiński. Koło jego dworku roztacza się miły park, kilka szkół oraz staw.
Pierwszym punktem okazało się własnie muzeum Krasińskiego.

Piękne widoki!

Wprawdzie na smyczy, ale relaks jak widać.

W krzaczorach psy spuszczaliśmy ze smyczy, żeby mogły sobie pohasać.

Dookoła były przepiękne lasy. Wykorzystaliśmy to idąc na piechotę do ruin zamku Ostrężnik. Idąc wzdłuż ulicy to ok. 5,5 km. Jednak nasza leśna droga była nieco dłuższa i sądzę, że zrobiliśmy ok 10km.

Przed ruinami zamku Ostrężnik natrafiliśmy na knajpę "Dworek Ostrężnik". Trochę komunistyczna. Zachowanie jednego kelnera było wręcz śmieszne, jak ze starego polskiego filmu. Przy składaniu zamówienia okazało się, że połowy rzeczy z karty nie ma, a na pytanie "Co w takim razie jest?" otrzymaliśmy odpowiedź: " Ja jestem" :D

Ale pomijając ten fakt, podane pstrągi były przepyszne. Świeże i do tego jedliśmy je w restauracyjnym ogródku.

Pstrągi w tych rejonach są bardzo popularne, mijaliśmy po drodze kilka hodowli. Nikt też nie robił problemu, że wchodzimy z psami, mimo że ludzi było sporo. Psiaki były tak zmęczone spacerem po lesie, że padły od razu pod stołem, więc spokojnie mogliśmy się nacieszyć atmosferą.

Posileni ruszyliśmy szukać zamku. Okazało się, że z niego pozostały już same ruiny zakopane w lesie.

Złoty potok to mała miejscowość, ale jest idealna do wypoczynku. Płynie tamtędy rzeka Wiercica i nad jej rozlewiskiem można się kąpać. Wlatywaliśmy do wody z psiakami i było mnóstwo zabawy. Tam psiaki nauczyły się też pływać. Wieczorem można było posiedzieć przy ognisku lub przy grillu nad wodą.

Jest jeszcze jedno miejsce, które po prostu trzeba tam odwiedzić. Jest to pijalnia wódki, piwa i wina - Bar Rumcajs. Nie zapomnijcie o nim będąc w okolicy. Podają tam wódkę Rumcajsówkę, wina w półlitrowych kieliszkach i regionalne piwa. Świetny klimat tworzą właściciele - miłośnicy psów. Na rozmowie minął nam cały wieczór. Jednak ostrzegam to wino z obrazka ma 13%!!! Można się nieźle nim załatwić. Do pokoju wracaliśmy trzymając się pod boki i zaśmiewając do łez :D

A to link do naszego Rumcajsa: http://www.orlegniazda.pl/Poi/Pokaz/165696/5688/bar-rumcajs

Barcelona - co jeść, żeby nie zbankrutować?

noreply@blogger.com (Podróżniczka) — Wed, 17 May 2017 10:55:00 +0000

Będąc w Barcelonie możesz oczywiście skorzystać z Mc Donada, czy KFC, jeśli chcesz, te sieciówki są wszędzie, ale stwierdziliśmy, że darujemy sobie na rzecz porządnej kolacji :D

W Barcelonie radziliśmy sobie w bardzo prosty sposób. Weszliśmy do marketu Dia - najtańsza sieć marketów - i zrobiliśmy zakupy, tak jak na co dzień w Polsce. Koszt zakupów na dwa dni to około 15 euro i uwierz, było co jeść.

Przykładowe ceny z paragonów:

piwo- 1 litr - 1-1,5euro
ogórki - 0,89 euro za kg
pomidory - 2,19 euro za kg
oliwki mała paczka - 0,60 euro
ser gouda - 1,15euro
puszka sardynek - 0,59 euro
małże - 1,24 euro

I tak powstało np. wegetariańskie spagetti z hiszpańskich pomidorów i oliwek.

Pyszne kanapki z chorizo, serkiem i in..

Mniamiii....!

Obowiązkowe były też kanapki w podróż. Na suchym prowiancie daleko można zajść :)

A poniżej obowiązkowy zestaw plażowicza ;)

A oto przykładowe produkty prosto z półki naszych gospodarzy. Co jedzą Hiszpanie ? Oto odpowiedź!

Mam nadzieję, że pomogłam Ci w podjęciu decyzji kulinarnych w podróży i zachęciłam do podróży na własną rękę.