Λυδία Λίθος

Τζίντoυ Κρισναμoύρτι Αποσπάσματα Από το ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΦΙΛΗ

2023-01-07T22:23:00.004+02:00

Η αξιοπρέπεια είναι κάτι πολύ σπάνιο. Ένα γραφείο ή μία αξιοσέβαστη θέση δίνουν αξιοπρέπεια. Είναι σαν να φοράς γραβάτα. Η γραβάτα, το κοστούμι, το πόστο, δίνουν αξιοπρέπεια. Ένας τίτλος ή μια θέση δίνουν αξιοπρέπεια. Ξεγύμνωσε όμως τους ανθρώπους απ’ όλα αυτά και θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία τού να μην είσαι τίποτα.

Οι άνθρωποι λαχταρούν να είναι κάτι, και με το να είναι κάτι παίρνουν μια θέση στην κοινωνία που θεωρείται σεβαστή. Οι άνθρωποι κατατάσσονται σε διάφορες κατηγορίες -έξυπνοι, πλούσιοι, επιστήμονες, άγιοι- κι όποιος δεν μπορεί να καταταγεί σε μια κατηγορία αναγνωρισμένη από την κοινωνία, θεωρείται πρόσωπο περιθωριακό. Η αξιοπρέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν κάτι δεδομένο, δεν μπορεί να καλλιεργηθεί και αν κανείς είναι συνειδητά αξιοπρεπής σημαίνει ότι όλη την ώρα νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του, που σημαίνει ότι είναι ασήμαντος, μικροπρεπής. Το να είσαι τίποτα σημαίνει ότι είσαι ελεύθερος από την ιδέα του να είσαι κάτι. Αληθινή αξιοπρέπεια υπάρχει όταν δεν ανήκεις ή βρίσκεσαι σε κάποια ξεχωριστή θέση. Αυτό δεν μπορεί κανείς να στο αφαιρέσει, θα υπάρχει πάντα.

Το ν’ αφήνεις τη ζωή να κυλάει ελεύθερα χωρίς να μένει πίσω της κανένα κατακάθι, σημαίνει ύπαρξη πραγματικής επίγνωσης. Ο ανθρώπινος νους είναι σαν το κόσκινο που άλλα κρατάει κι άλλα αφήνει να περνάνε. Εκείνα που κρατάει έχουν το μέγεθος των επιθυμιών του και οι επιθυμίες, όσο κι αν είναι βαθιές, δυνατές ή ευγενικές, είναι μικρές κι ασήμαντες γιατί η επιθυμία είναι κατασκεύασμα του νου. Χρειάζεται ολοκληρωτική επίγνωση να μη συγκρατείς τη ζωή, αλλά να την αφήνεις να κυλάει ελεύθερα, χωρίς να κάνεις καμιά επιλογή. Πάντοτε διαλέγουμε και κρατάμε· διαλέγουμε εκείνα που έχουν σημασία και τα κρατάμε για πάντα. Αυτό είναι που ονομάζουμε εμπειρία και τον πολλαπλασιασμό των εμπειριών τον ονομάζουμε πλούτο της ζωής. Ο πλούτος της ζωής είναι η απελευθέρωση από την αποθήκευση εμπειριών. Η εμπειρία που παραμένει, που κρατιέται, εμποδίζει εκείνη την κατάσταση όπου το γνωστό δεν υπάρχει. Το γνωστό δεν είναι ο θησαυρός, αλλά ο νους προσκολλιέται σ’ αυτό κι έτσι καταστρέφει ή ρυπαίνει το άγνωστο.

Η ζωή είναι μια περίεργη ιστορία. Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δεν είναι τίποτα.

Είμαστε – οι περισσότεροι τουλάχιστον – πλάσματα της διάθεσης ή μιας ποικιλίας από διαθέσεις. Λίγοι από μας ξεφεύγουν απ’ αυτό. Για μερικούς έχει σχέση με τη σωματική τους κατάσταση, για άλλους με τη διανοητική και μας αρέσει αυτή η «μια πάνω μια κάτω» κατάσταση, νομίζουμε ότι αυτή η αλλαγή διάθεσης είναι μέρος της ύπαρξης ή πάλι απλώς αφήνει κανείς να παρασύρεται μια από τη μία διάθεση και μιααπό την άλλη. Υπάρχουν όμως μερικοί που δεν είναι πιασμένοι σ’ αυτό το «πάνω κάτω», που είναι ελεύθεροι από το να παλεύουν να γίνουν κάτι, έτσι που εσωτερικά υπάρχει μια σταθερότητα που δεν είναι αποτέλεσμα θέλησης, μια σταθερότητα που δεν έχει καλλιεργηθεί, που δεν είναι σταθερότητα από συγκεντρωμένο ενδιαφέρον σε κάτι, ούτε είναι αποτέλεσμα κάποιας δραστηριότητας σαν τις παραπάνω. Εμφανίζεται όταν η θέληση παύει να δρα.

Τα χρήματα πραγματικά καταστρέφουν τους ανθρώπους. Οι πλούσιοι έχουν μια ιδιαίτερη αλαζονεία. Με πολύ λίγες εξαιρέσεις, σε κάθε χώρα, οι πλούσιοι έχουν γύρω τους εκείνη την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν οποιονδήποτε, ακόμα και τους θεούς, και μπορούν πράγματι ν’ αγοράσουν τους δικούς τους θεούς. Αυτή η ατμόσφαιρα όμως δεν υπάρχει μόνο στον πλούτο, αλλά και στις ικανότητες, τα ταλέντα, που μπορεί να έχει κανείς. Οι ικανότητες δίνουν στον άνθρωπο μια παράξενη αίσθηση ελευθερίας. Τον κάνουν να νιώθει επίσης ότι είναι ανώτερος από τους άλλους, ότι είναι διαφορετικός. Όλα αυτά του δίνουν μια αίσθηση υπεροχής: κάθεται ικανοποιημένος και κοιτάζει τους άλλους να πασχίζουν και να ντροπιάζονται· δεν έχει συναίσθηση της δικής του άγνοιας και σε τι σκοτάδι βρίσκεται ο νους του. Τα λεφτά και οι ικανότητες προσφέρουν μια πολύ καλή φυγή απ’ αυτό το σκοτάδι. Αλλά και η φυγή είναι ένα είδος αντίστασης που γεννάει τα δικά της προβλήματα. Η ζωή είναι μια περίεργη ιστορία. Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δεν είναι τίποτα.

(Letters to a Young Friend», ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΦΙΛΗ.

Η Συνείδηση της Ανθρωπότητας» (Απόσπασμα από ομιλία του Κρισναμούρτι το 1982)

2023-01-06T20:15:00.002+02:00

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ (Διαβάζει μία από τις ερωτήσεις): «Λέτε ότι είναι αναγκαία η ανατροφή μιας νέας γενιάς ανθρώπων...» Εγώ το λέω; Δεν το λέω εγώ, η ανατροφή μιας νέας γενιάς είναι αναγκαία… Λοιπόν: «Λέτε ότι είναι αναγκαία η ανατροφή μιας νέας γενιάς ανθρώπων και ότι αυτό είναι κάτι που θα πραγματοποιηθεί από τα άτομα που θα αλλάξουν τον εαυτό τους. Αυτό είναι κάτι που μοιάζει σχεδόν αδύνατο. Μπορεί όντως η αλλαγή ελάχιστων και μόνο ανθρώπων να επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση στο σύνολό της;»

Μάλιστα... Καταλάβατε την ερώτηση; Προφανώς είναι αναγκαία η ύπαρξη μιας νέας γενιάς ανθρώπων, κάτι που εξαρτάται από την εκπαίδευση και άλλους παράγοντες. Μοιάζει, όμως, σχεδόν αδύνατο να βασιστεί σε όλα τα ανθρώπινα πλάσματα η δημιουργία μιας καινούργιας κοινωνίας, ενός καινούργιου πολιτισμού. Και αφού αυτό μοιάζει αδύνατο, μπορεί να επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση στο σύνολό της η μεταμόρφωση λίγων ανθρώπων; Λίγων ανθρώπων, όχι κάποιας ελίτ, αν και δεν ξέρω γιατί πρέπει να φοβάται κανείς να χρησιμοποιεί τη λέξη «ελίτ», οι λίγοι αποτελούν πάντα μια ελίτ.

Οι επιστήμονες, βιολόγοι και άλλοι, κάνουν έρευνες σχετικά με αυτό το θέμα σε κάποιες κατηγορίες ζώων –σε μια ομάδα ποντικών ή λύκων–, κάνουν έρευνες για να δουν αν, αλλάζοντας τη συνείδηση ενός ζώου της ομάδας, επηρεάζεται η συνείδηση όλης της ομάδας. Κάνουν πειράματα προκειμένου να το διαπιστώσουν αυτό.*
-------------------------------------
* Αναφέρεται σε ένα πείραμα σχετικό με το ομαδικό υποσυνείδητο, που είχε πραγματοποιηθεί από επιστήμονες στη δεκαετία του ’70 και που ο ίδιος το περιγράφει αλλού ως εξής: «Δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει για ένα πείραμα που έγινε τα τελευταία χρόνια. Κάποιοι επιστήμονες έκλεισαν μία οικογένεια ποντικών –πατέρα, μητέρα και τα δύο μικρά τους– σε ένα ντεπόζιτο νερού με δύο ανοίγματα, το ένα σκοτεινό και το άλλο φωτεινό. Το τελευταίο δεν οδηγούσε έξω, κι όταν πλησίαζαν εκεί τα ποντίκια δέχονταν μια ελαφριά ηλεκτρική εκκένωση, ενώ η έξοδος διαφυγής ήταν από το σκοτεινό άνοιγμα. Το πείραμα έγινε πρώτα στην Αγγλία, μετά στην Αυστραλία και κατόπιν στην Αμερική, κάθε φορά με διαφορετικά πειραματόζωα και από διαφορετικούς επιστήμονες οι οποίοι, μέχρι να τελειώσει το πείραμα, δεν είχαν καμία επικοινωνία μεταξύ τους κι έτσι δεν αντάλλαζαν πληροφορίες. Το πείραμα γινόταν με τον εξής τρόπο: Έβαζαν τους τέσσερις ποντικούς μέσα στο σκοτεινό ντεπόζιτο και άρχιζαν να το γεμίζουν με νερό.

Τα δύο μεγαλύτερα ποντίκια –μαμά και μπαμπάς– έτρεχαν προς το άνοιγμα που είχε φως, προφανώς γιατί στο υποσυνείδητό τους υπήρχε η πληροφορία ότι άνοιγμα με φως σημαίνει “έξοδος”. Μόλις, όμως, πλησίαζαν εκεί, δέχονταν αμέσως την ηλεκτρική εκκένωση και απομακρύνονταν. Ύστερα από κάμποση ώρα –γύρω στα 30 λεπτά– και επαναλαμβανόμενες αποτυχημένες προσπάθειες να βγουν από το άνοιγμα με το φως, τα μικρά ποντίκια ήταν εκείνα που ανακάλυπταν τελικά ότι η έξοδος ήταν από το σκοτεινό άνοιγμα. Στο επόμενο πείραμα στην Αυστραλία, μετά από πολύ καιρό, το οποίο πραγματοποίησαν –όπως προαναφέραμε– άλλοι επιστήμονες με άλλα ποντίκια, αφού το ντεπόζιτο άρχιζε να
γεμίζει με νερό, έπειτα από λιγότερες προσπάθειες αυτή τη φορά και σε λιγότερη
ώρα –γύρω στα 15 λεπτά–, πάλι τα μικρά ποντίκια ανακάλυψαν πριν από τους
γονείς τους –που παιδεύονταν προσπαθώντας να βγουν από το φωτεινό άνοιγμα ότι η έξοδος από το ντεπόζιτο γινόταν από το σκοτεινό άνοιγμα, και βγήκαν όλοι από εκεί. Την τρίτη φορά που έγινε το πείραμα κάπου στην Αμερική, πολλούς μήνες αργότερα, μόλις άρχισε το ντεπόζιτο να γεμίζει με νερό όλα τα ποντίκια – γονείς και παιδιά–, χωρίς να καθυστερήσουν καθόλου, έτρεξαν αμέσως προς το σκοτεινό άνοιγμα και βγήκαν έξω. Το καταλαβαίνετε; Είναι πολύ απλό. Οι επιστήμονες που έκαναν το πείραμα ανακάλυψαν ότι υπάρχει ομαδική συνείδηση.

Καταλαβαίνετε; Η ομαδική συνείδηση υπάρχει κι επομένως, όταν ένα ποντίκι μάθαινε κάτι, αυτό που μάθαινε μεταφερόταν στη συνείδηση όλων. Οπότε καταλαβαίνετε... Είναι πολύ ενδιαφέρον... Δείτε πώς λειτουργεί σε εμάς. Δεν βλέπουμε αμέσως κάτι που είναι αλήθεια. Χρειαζόμαστε χρόνο. Έπειτα κάποιοι μαθαίνουν πιο γρήγορα κι αυτό μεταφέρεται γενετικά. Λέμε, λοιπόν, ότι αν μεταμορφωθείς μέσα σου, αυτό μεταδίδεται στο σύνολο της συνείδησης της ανθρωπότητας. Καταλαβαίνετε;»
Brockwood Park, 2nd Public Question & Answer Meeting, 3rd September 1981
--------------------------------
Συζητούσαμε προχθές το θέμα με κάποιους επιστήμονες. Λέγαμε, δηλαδή, ότι στις ομάδες κάποιων ειδών, όπως είναι οι λύκοι ας πούμε, εάν ένα μέλος της ομάδας έχει κάποια αναμφισβήτητη εμπειρία, αυτή επιδρά συνολικά στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας.

Είναι πολύ σημαντικό να το καταλάβετε αυτό. Εάν κάποιος από εσάς, ως εκπρόσωπος του ανθρώπινου είδους, αλλάξει βαθιά και ριζικά μέσα του, φυσιολογικά θα επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση εν γένει, επειδή εκπροσωπεί όλη την ανθρωπότητα, επειδή η συνείδησή του είναι και η συνείδηση κάθε άλλου ανθρώπινου πλάσματος, μια συνείδηση που είναι γεμάτη συγκρούσεις, πόνο, ανησυχία, μοναξιά, δυστυχία, βάσανα. Δηλαδή, η συνείδησή σου δεν είναι μόνο δική σου, είναι η συνείδηση του ανθρώπινου είδους.

Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας μας, ως ένα ανθρώπινο πλάσμα, εκπροσωπεί όλη την ανθρωπότητα, κι αυτή είναι μια εκπληκτική αλήθεια.

Τώρα, εάν γίνει πραγματικά μέσα σας μία αλλαγή, θα επηρεάσετε συνολικά την ανθρώπινη συνείδηση. Όλοι οι μεγάλοι δολοφόνοι της ανθρωπότητας, αυτοί που τους αποκαλούν «Μεγάλους». οι πολεμικοί ηγέτες που προσπάθησαν να κατακτήσουν τον κόσμο –από τον Τζένγκις Χαν έως τους πιο σύγχρονους– έχουν επηρεάσει τη συνείδηση της ανθρωπότητας, έτσι δεν είναι; Προφανώς. Εσείς κι εγώ μπορεί να μην έχουμε πολεμήσει σε κάποιον κανονικό πόλεμο, αλλά ο πόλεμος βρίσκεται στη συνείδηση του ανθρώπινου είδους· οι άνθρωποι σκοτώνουν, σκοτώνουν ασταμάτητα, όχι μόνο τις φάλαινες και τα μωρά της φώκιας, αλλά και ο ένας τον άλλο. Ο φόνος αποτελεί μέρος της συνείδησής μας. Τώρα, αν συνειδητοποιήσεις ότι το να σκοτώνεις είναι σε οποιαδήποτε περίπτωση κάτι απεχθές, εννοώ κάτι ανίερο, τότε δεν παίρνεις πια μέρος σε αυτόν το σκοτωμό. Και μη μου πείτε: «Καλά, και όταν τρώω το κουνουπίδι δεν το σκοτώνω;» Εδώ δεν μιλάμε για κουνουπίδια ή ντομάτες, μιλάμε για ανθρώπινα πλάσματα που σκοτώνουν το ένα το άλλο. Αν εσείς, λοιπόν, ως ανθρώπινα πλάσματα τα οποία, ως μέλη της ανθρωπότητας, είστε και ολόκληρη η ανθρωπότητα, όπως το χέρι σας είναι μέλος όλου του σώματός σας, αν αλλάξετε ριζικά –όχι το χτένισμά σας, αλλά μέσα σας, σε βάθος–, τότε φυσιολογικά θα επηρεάσετε όλο το ανθρώπινο είδος.

Έτσι, λοιπόν, γεννιέται το ερώτημα: «Ως ανθρώπινα πλάσματα θα το κάνετε αυτό ή απλώς θα συνεχίσετε, τη μια μέρα μετά την άλλη, να επαναλαμβάνετε το ίδιο παλιό μοντέλο και να λέτε “σάμπως, άμα αλλάξω εγώ, θα τελειώσουν ποτέ οι πόλεμοι;”» Αυτό, ξέρετε, είναι το πρόβλημά μας. Οι πόλεμοι θα τελειώσουν όταν τελειώσετε εσείς με τον πόλεμο. Ελπίζω, λοιπόν, από τα βάθη της καρδιάς μου, ότι υπάρχει μια τέτοια ομάδα ανθρώπων, ότι υπάρ
χουν τέτοιοι άνθρωποι στον κόσμο. Κι αν αυτοί αλλάξουν ολοκληρωτικά μέσα τους, αυτό θα επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση στο σύνολό της.

3rd Public Question & Answer Meeting, Saanen, 1982

Μνημόνιο Βουδαπέστης 1994 - μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας

2022-03-01T22:10:00.004+02:00

Το μνημόνιο της Βουδαπέστης της Ουκρανίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών υπογράφηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1994. Το έγγραφο καθιέρωσε εγγυήσεις ασφάλειας σε σχέση με την προσχώρηση της Ουκρανίας στη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων. Το 1996 πραγματοποιήθηκε αυτή η προσχώρηση.

Κύριες διατάξεις

Το κείμενο του Μνημονίου της Βουδαπέστης του 1994 προέβλεπε τη δέσμευση της Ουκρανίας να απομακρύνει όλα τα πυρηνικά όπλα από το έδαφός της εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.

Με τη σειρά τους, η Ρωσική Ομοσπονδία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύτηκαν:
Σέβεται την κυριαρχία, τα υφιστάμενα σύνορα και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας σύμφωνα με την τελική πράξη του ΟΑΣΕ.
Μην χρησιμοποιείτε όπλα ενάντια στην πολιτική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, εκτός αν πρόκειται για σκοπούς αυτοάμυνας και σε άλλες περιπτώσεις σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Αποφύγετε τον οικονομικό εξαναγκασμό, ο οποίος αποσκοπεί στην υποταγή της άσκησης από την Ουκρανία των δικαιωμάτων που είναι συνυφασμένα με την κυριαρχία της στα δικά της συμφέροντα και έτσι εξασφαλίζει για τον εαυτό της οποιαδήποτε πλεονεκτήματα.

Να απαιτηθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να αναλάβει άμεση δράση εάν η Ουκρανία, ως χώρα που είναι συμβαλλόμενο μέρος στη συνθήκη για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, γίνεται αντικείμενο απειλής ή θύματος επιθέσεων με χρήση πυρηνικών όπλων.

Μην χρησιμοποιείτε πυρηνικά όπλα ενάντια στην Ουκρανία, με εξαίρεση τις επιθέσεις της χώρας αυτής στα κράτη που δεσμεύονται από το μνημόνιο, την επικράτειά τους και τους συμμάχους τους.
Παροχή συμβουλών σε περίπτωση διαφωνίας σχετικά με τις παραπάνω υποχρεώσεις.

Κίνα και Γαλλία

Τη στιγμή της υπογραφής του Μνημονίου της Βουδαπέστης, δύο ακόμη πυρηνικές δυνάμεις, η Γαλλία και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, ήταν πλήρη μέλη της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων. Ωστόσο, δεν συνυπέγραψαν το κείμενο του εγγράφου, αλλά μίλησαν για εγγυήσεις εκδίδοντας κατάλληλες δηλώσεις. Η διαφορά τους συνίστατο στο γεγονός ότι δεν υπήρχε λόγος για υποχρεωτική παροχή συμβουλών σε διφορούμενες καταστάσεις.

Νομικό καθεστώς

Επί του παρόντος, οι διαφορές σχετικά με το εάν το έγγραφο είναι νομικά δεσμευτικό για τα μέρη δεν υποβαθμίζονται. Από το 2014, το μνημόνιο της Βουδαπέστης δεν έχει επικυρωθεί. Όπως λέει ο Vladimir Ryabtsev, πρώτος γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ουκρανίας, ο οποίος εργάστηκε σε αυτή τη θέση το 1994-1995. και που συμμετείχαν στην προετοιμασία του εγγράφου, όταν υπέγραψε λόγο σχετικά με την επικύρωσή του στα κράτη που ήταν συμβαλλόμενα μέρη, δεν ήταν. Στη συνέχεια, κατά την άποψη του Ryabtsev, κατανοήθηκε ότι το μνημόνιο της Βουδαπέστης, το κείμενο του οποίου υιοθετήθηκε από τις συμμετέχουσες χώρες, είναι υποχρεωτικό για σταθερή εκτέλεση.

Ο Ryabtsev εξέφρασε επίσης την άποψη ότι η Ρωσική Ομοσπονδία το 2003, όταν υπήρξε σύγκρουση γύρω από το νησί Άσσο, έδειξε την αντίθετη θέση σχετικά με το θέμα της σημασίας και δεσμευτικού χαρακτήρα του εγγράφου που υπογράφηκε στην Ουγγαρία. Ο πρώην πρώτος γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ουκρανίας δήλωσε ότι το 2010 κατάλαβε τελικά ότι το Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994 δεν ήταν ένα διεθνές νομικά δεσμευτικό έγγραφο, καθώς οι συζητήσεις που διεξήχθησαν στο πλαίσιο της Διάσκεψης Αναθεώρησης κατέδειξαν σαφώς ότι μόνο μια συνθήκη που επικυρώθηκε από το κράτος . Ταυτόχρονα, ο Vladimir Ryabtsev δεν συμφωνεί με την τρέχουσα ταξινόμηση του μνημονίου ως έγγραφο που εκφράζει τις υποχρεώσεις των μερών, αλλά τη θεωρεί ως μια διακυβερνητική συμφωνία που κατοχυρώνει σαφώς την εφαρμογή των διατάξεων.

Γνώμη άλλων πολιτικών προσωπικοτήτων

Ο Volodymyr Gorbulin, πρώην γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ουκρανίας, και ο Αλεξάντρ Λίτβινενκο, γιατρός των πολιτικών επιστημών, τον Σεπτέμβριο του 2009, πρότειναν στην Ουκρανία να συγκαλέσει διεθνές συνέδριο για την προετοιμασία μιας νέας συμφωνίας για τις εγγυήσεις ασφαλείας, η οποία θα αντικαταστήσει το μνημόνιο της Βουδαπέστης. Για να συμμετάσχει στη διάσκεψη, προτάθηκε να εμπλακούν τα κράτη που εξασφάλισαν την ασφάλεια της Ουκρανίας το 1994, καθώς και άλλους σημαντικούς γεωπολιτικούς παράγοντες.
Κρίση της Κριμαίας και συμμόρφωση με το μνημόνιο

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, στο πλαίσιο των γεγονότων στην Κριμαία την 1η Μαρτίου 2014, έλαβε άδεια από το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας να χρησιμοποιήσει τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις στην επικράτεια του ουκρανικού κράτους μέχρι να εξομαλυνθεί η κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα αυτή. Σύμφωνα με τον Πούτιν, τέτοια μέτρα προκλήθηκαν από μια εξαιρετική κατάσταση στην Ουκρανία που απειλεί τη ζωή των συμπατριωτών μας, καθώς και το γεγονός ότι, σύμφωνα με μια διεθνή συνθήκη, το προσωπικό του στρατιωτικού σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας αναπτύσσεται στο έδαφος του ουκρανικού κράτους. Κανείς δεν ανακοίνωσε επισήμως την εισαγωγή στρατευμάτων, αλλά υπήρξαν πολλές περιπτώσεις κατάσχεσης ατόμων από μη σηματοδοτούμενες ενδείξεις στρατιωτικών εγκαταστάσεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές, αυτοί ήταν ρώσικοι στρατιωτικοί.

Οι δηλώσεις του Πούτιν

Ο Πρόεδρος της Ρωσίας αρνήθηκε αρχικά ότι οι στρατιώτες μας συμμετείχαν στην κρίση της Κριμαίας. Ωστόσο, αφού η Κριμαία ήταν μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο Πούτιν επιβεβαίωσε ότι οι Ρώσοι στρατιώτες υποστήριζαν τις δυνάμεις αυτοάμυνας της χερσονήσου κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος. Τέτοιες ενέργειες, σύμφωνα με τον πρόεδρο, ελήφθησαν για να εξασφαλίσουν συνθήκες για την ελεύθερη έκφραση της θέλησης του λαού της Κριμαίας και για να διατηρήσουν μια ειρηνική κατάσταση στην Κριμαία. Αργότερα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε ότι η Ρωσία ποτέ δεν απέκρυψε το γεγονός ότι χρησιμοποίησε τα στρατεύματά της για να αποκλείσει τις στρατιωτικές μονάδες των Ουκρανών.

Μνημόνιο της Βουδαπέστης με τα μάτια των ρωσικών αρχών

Η χώρα μας απορρίπτει επίσημα τυχόν κατηγορίες για παραβίαση των συμφωνιών του 1994 και, γενικά, την εφαρμογή τους στην κατάσταση στην Κριμαία. Στις 4 Μαρτίου 2014 ο ρώσος πρόεδρος εξέφρασε την άποψη ότι, μετά την επανάσταση στην Ουκρανία, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ένα νέο κράτος σχηματίστηκε στην επικράτειά του και η Ρωσία δεν υπέγραψε δεσμευτικά έγγραφα σε σχέση με αυτήν.

Την 1η Απριλίου, το Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε δήλωση ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν εγγυάται ποτέ ότι θα αναγκάσει μέρος της Ουκρανίας ενάντια στη βούληση των κατοίκων της περιοχής να παραμείνει στη σύνθεσή της και το μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994 δεν εφαρμόστηκε σε περιστάσεις που προκύπτουν από κοινωνικοοικονομικούς και εγχώριους πολιτικούς παράγοντες. . Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν τα γεγονότα του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών στην Κριμαία.

Η θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας σχετικά με την ουσία του θέματος είναι η εξής: Το μνημόνιο της Βουδαπέστης, στην έννοια του, έχει μόνο την υποχρέωση να μην απειλεί τη χρήση πυρηνικών όπλων και να μην τα χρησιμοποιεί ενάντια σε μη πυρηνικά κράτη, όπως είναι η Ουκρανία. Η Ρωσία εκπληρώνει πλήρως την υποχρέωση αυτή και δεν παραβιάζεται με κανέναν τρόπο.
Θέση των ουκρανικών αρχών

Η ουκρανική πλευρά πιστεύει ότι οι ενέργειες της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κριμαία, συμπεριλαμβανομένης της εισόδου της χερσονήσου στη Ρωσία, παραβιάζουν το μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994. Στις 21 Μαρτίου 2014, το Verkhovna Rada ενέκρινε τη Διακήρυξη για τον Αγώνα για την Απελευθέρωση της Ουκρανίας και δήλωσε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία όχι μόνο παραβίασε την ισχύουσα νομοθεσία του κυρίαρχου ουκρανικού κράτους, αλλά αγνόησε επίσης τους κανόνες του διεθνούς δικαίου που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Στις 27 Μαρτίου 2014, ο Αντρέι Δεσχτστσί, Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, ανέφερε ότι αναπόσπαστο μέρος του ουκρανικού κράτους ύστερα από διήμερη στρατιωτική κατοχή προσαρτήθηκε βίαια από μια χώρα που είχε δεσμευθεί προηγουμένως να εγγυηθεί την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Ουκρανίας Μνημόνιο Βουδαπέστης. Η Δεσχίτσα ζήτησε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών να υποστηρίξει το ψήφισμα για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, το οποίο θα δηλώσει δημοψήφισμα που διεξάγεται στην Κριμαία, το οποίο δεν έχει νομική ισχύ.

Συμπερασματικά

Στις 5 Δεκεμβρίου 2014, κατά την εικοστή επέτειο του Μνημονίου της Βουδαπέστης, ο Πρωθυπουργός της Ουκρανίας, Arseniy Yatsenyuk, κάλεσε και πάλι τα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης να αναλάβουν κοινές, αποφασιστικές ενέργειες προκειμένου η Ρωσία να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της. Με τη σειρά του, ο Σεργκέι Λαβρόφ, Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, δήλωσε ότι το Μνημόνιο δεν περιείχε υποχρεώσεις να αναγνωρίσει το πραξικόπημα στην Ουκρανία. Και στις 6 Δεκεμβρίου 2014, οι συμμετέχοντες στην ομάδα της πρωτοβουλίας της Κριμαίας δήλωσαν ότι η Ουκρανία παραβίασε τις διατάξεις του μνημονίου της Βουδαπέστης, επειδή κατά την υπογραφή της η κυριαρχία αυτής της χώρας δεν ισχύει για τη Δημοκρατία της Κριμαίας και γενικά η χερσόνησος ήταν παράνομα μέρος του ουκρανικού κράτους για πολλά χρόνια.

Όπως φαίνεται, οι διαφορές σχετικά με την κατάσταση του εγγράφου που υπογράφηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1994 δεν υποχωρούν μέχρι σήμερα. Μπορούμε μόνο να ακολουθήσουμε τις εξελίξεις.

Συμπέρασμα: Οι συμφωνίες γίνονται για να παραβιάζονται, όπως έλεγε ο Στάλιν. Ο δε δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, όπως είπε και ο Καρλ Μαρξ. Υστερόγραφο : Ελπίζω τα παραπάνω να γίνουν μάθημα στις ελληνικές κυβερνήσεις και να μην δεχθούν τον αφοπλισμό των ελληνικών νησιών, με οποιαδήποτε αντάλλαγμα»

Ψύξη ή πιάσιμο στον αυχένα: Πως φεύγει ο πόνος σε λίγα λεπτά – 6 αποτελεσματικοί τρόποι για άμεση ανακούφιση

2022-01-30T21:37:00.001+02:00

Ο πόνος στον αυχένα ταλαιπωρεί μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, όλων των ηλικιών και οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, όπως καθιστική ζωή, κακή στάση σώματος και δύσκολη καθημερινότητα.

Ωστόσο, υπάρχουν 6 ασκήσεις, που διαρκούν μόλις λίγα λεπτά ημερησίως και μπορούν να προλάβουν ή ν’ ανακουφίσουν τον πόνο στον αυχένα, καθώς, επίσης, θα σας κάνουν να χαλαρώσετε και να μειώσετε το άγχος.

Η συσσώρευση έντασης στην περιοχή αυτή δείχνει ότι ασκείται άνιση πίεση στα οστά, στους τένοντες, στα νεύρα και στους μύες μας.
Πόνος στον αυχένα: Όσο αγνοούμε το πρόβλημα, τόσο πιο δύσκολο να επιλυθεί

Όσο περισσότερο καιρό κάνουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να επιλυθεί το ζήτημα. Το σώμα μας αντισταθμίζει την ανισορροπία ενεργοποιώντας ακόμα περισσότερους τένοντες, οστά και μύες για τη στήριξη του κεφαλιού μας, κάτι για το οποίο είναι υπεύθυνος ο αυχένας.

Τα καλά νέα είναι ότι μπορείτε να κάνετε διατάσεις στον αυχένα σας και να αποφύγετε τον πόνο σε σημεία όπως στο πίσω μέρος του αυχένα, στους ώμους, στο κεφάλι, ακόμα και στην πλάτη σας.

Επιπλέον είναι επίσης σημαντικό να προσπαθήσετε να βελτιώσετε τη στάση του σώματός σας όταν κάθεστε στο γραφείο σας μπροστά στον υπολογιστή σας, όταν βλέπετε τηλεόραση ή όταν μεταφέρετε τσάντες.
Πόνος στον αυχένα: Έξι ασκήσεις που θα σας ανακουφίσουν

Μπορείτε να εκτελείτε αυτές τις διατάσεις οποιαδήποτε στιγμή της μέρας και μπορείτε να τις κάνετε ακόμα κι αν δεν πονάτε ιδιαίτερα στον αυχένα. Με άλλα λόγια, αυτό σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες ασκήσεις είναι αποτελεσματικές τόσο για την ανακούφιση από τον πόνο όσο και για την πρόληψή του.

Αν οι μύες και οι τένοντές μας είναι δυνατοί, θα είναι πιο δύσκολο να παρουσιαστεί πόνος. Συνιστούμε να κάνετε αυτή τη σειρά ασκήσεων για τον αυχένα και μάλιστα κάθε μέρα -χρειάζεστε μονάχα μερικά λεπτά- και να συνεχίζετε τις καθημερινές σας δραστηριότητες σύντομα μετά την ολοκλήρωση των ασκήσεων.

Πριν δούμε τις διατάσεις που θα βοηθήσουν τον αυχένα σας, θα πρέπει να σας πούμε ότι όλες οι κινήσεις που περιλαμβάνονται είναι αργές και ότι δεν θα πρέπει να ασκείτε μεγάλη πίεση στον αυχένα όταν τις εκτελείτε.

Επιπλέον, είναι καλύτερα να ζεστάνετε τον αυχένα και τις γειτονικές περιοχές του σώματός σας πριν κάνετε αυτές τις ασκήσεις. Για παράδειγμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε θερμαντικά έμπλαστρα ή θερμοφόρα σε αυτά τα σημεία.

Τέλος θα πρέπει να κάνετε πέντε επαναλήψεις της κάθε άσκησης.

Στροφή του κεφαλιού δεξιά-αριστερά

Καθίστε ευθυτενείς με την πλάτη σας να στηρίζεται στην πλάτη της καρέκλας σας.
Τοποθετήστε τα χέρια σας στα γόνατά σας.
Στρέψτε το κεφάλι σας προς τα δεξιά, όσο πάει.
Προσπαθήστε να κρατήσετε το πηγούνι σας πάνω από το επίπεδο των ώμων.
Επιστρέψτε στην αρχική θέση και έπειτα στρέψτε το κεφάλι σας προς τα αριστερά.
Μείνετε σε κάθε θέση για ένα-δύο δευτερόλεπτα.

Διάταση με πλάγια κάμψη

Σε αυτή την άσκηση ξεκινάτε από την ίδια αρχική θέση που περιγράφτηκε στην προηγούμενη άσκηση. Ωστόσο ο σκοπός αυτής της άσκησης είναι να φέρετε το δεξιό αφτί σας όσο πιο κοντά μπορείτε στο δεξιό σας ώμο.

Ιδανικά δεν θα πρέπει να ανασηκώνετε τους βραχίονες ή τους ώμους σας όταν κάνετε αυτή την άσκηση. Επιπλέον θα πρέπει να αισθάνεστε μια μικρή ένταση στον αυχένα σας όταν γέρνετε το κεφάλι σας. Βεβαιωθείτε ότι ξεκινάτε από την ίδια θέση από την οποία ξεκινάτε όταν στρέφετε το κεφάλι σας προς το πλάι.

Διάταση με πρόσθια και οπίσθια κάμψη

Για να κάνετε αυτή την άσκηση πρέπει να κάθεστε σε μια καρέκλα η οποία δεν ακουμπάει σε τοίχο, επειδή αυτό θα κάνει τις κινήσεις πιο δύσκολες.
Γείρετε το κεφάλι σας προς τα πίσω, σαν να κοιτούσατε το ταβάνι.
Ανοίξτε λίγο το στόμα σας έτσι ώστε να μην ασκείται πίεση στο σαγόνι σας.
Να θυμάστε να κρατάτε ίσια την πλάτη σας.
Επιστρέψτε στην αρχική θέση και στη συνέχεια γείρετε το κεφάλι σας προς τα μπρος, έτσι ώστε το πηγούνι σας να αγγίζει το στήθος σας ή να το πλησιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο.
Για να έχει αποτέλεσμα η άσκηση, δεν πρέπει να καμπουριάζετε την πλάτη σας.

Ανυψώσεις ώμων

Όταν πονάει ο αυχένας σας επηρεάζονται και οι ώμοι σας. Η άσκηση αυτή εκτελείται ως εξής:

Ξεκινήστε από την ίδια θέση με τις προηγούμενες ασκήσεις.
Τοποθετήστε τα χέρια σας στους μηρούς σας ή στα γόνατά σας.
Υψώστε τους ώμους σας μέχρι να αγγίξουν τα αφτιά σας.
Επιστρέψτε στην αρχική θέση και έπειτα χαμηλώστε τους ώμους σας όσο πιο πολύ μπορείτε.

Διάταση “πεταλούδα”

Για να κάνετε αυτή την άσκηση, πρέπει να ξαπλώσετε -δεν έχει σημασία αν θα είναι στο κρεβάτι σας, στον καναπέ ή στο πάτωμα.

Φέρτε τα χέρια σας πάνω στον αυχένα σας, όπως στην παραπάνω φωτογραφία, αλλά κρατήστε τα πλεγμένα μεταξύ τους.
Οι αγκώνες σας θα πρέπει να βρίσκονται στο πλάι του προσώπου σας.
Αν είστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, κατεβάστε τα χέρια σας στο πλάι σας έτσι ώστε οι αγκώνες σας να ακουμπούν στο στρώμα.

Η στάση του λωτού

Καθίστε στο πάτωμα και σταυρώστε τα πόδια σας.
Αν μπορείτε, βάλτε το ένα πόδι πάνω στο αντίθετο γόνατο.
Καθίστε με τελείως ίσια την πλάτη και μείνετε σε αυτή τη θέση για αρκετά λεπτά.

Όταν αρχίσετε να κάνετε για πρώτη φορά αυτή τη στάση, μπορεί να πονέσετε αρκετά, όμως ο πόνος θα φύγει όταν τη συνηθίσετε.

Μερικοί άνθρωποι τοποθετούν μαξιλάρια κάτω από τους γλουτούς τους ή κάτω από τα γόνατά τους για να αισθάνονται πιο άνετα σε αυτή τη στάση.

Μπορείτε να κάνετε όλες τις προαναφερθείσες ασκήσεις (εκτός από την “πεταλούδα”) σε αυτή τη στάση. Επίσης μια άλλη άσκηση που μπορείτε να κάνετε σε αυτή τη στάση είναι οι πλήρεις περιστροφές του αυχένα σας.

Για να εκτελέσετε αυτή την άσκηση, σχεδιάστε ένα φανταστικό κύκλο με τον αυχένα σας. Οι κινήσεις σας θα πρέπει να είναι αργές όταν ολοκληρώνετε αυτή την άσκηση.

Επίσης μην ξεχάσετε να ανοίξετε το στόμα σας όταν γέρνετε το κεφάλι σας προς τα πίσω.
Πόνος στον αυχένα: Συμβουλές για να εφαρμόζετε στην καθημερινότητά σας

Πέρα από την καθημερινή και περιοδική εκτέλεση αυτών των ασκήσεων, υπάρχουν επίσης μερικές άλλες συμβουλές που μπορείτε να ακολουθήσετε. Αυτές θα σας βοηθήσουν να μειώσετε σημαντικά τον πόνο που αισθάνεστε:

Όταν μιλάτε στο τηλέφωνο, κρατάτε το με το χέρι σας και μην το τοποθετείτε ανάμεσα στον ώμο και στο πρόσωπό σας.
Χρησιμοποιείτε μια καρέκλα με πλάτη που στηρίζει καλά την πλάτη σας όταν κάθεστε σε ένα γραφείο ή σε ένα τραπέζι.
Τοποθετήστε την οθόνη του υπολογιστή σας στο ύψος των ματιών.
Να χρησιμοποιείτε εργονομικό μαξιλάρι και να κοιμάστε ανάσκελα.
Λυγίστε τα γόνατά σας όταν πρόκειται να σηκώσετε κάτι από το πάτωμα.
Αλλάζετε τη θέση του σώματός σας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της εργάσιμης μέρας.
Μη μεταφέρετε υπερβολικά βαριές τσάντες. Αν δεν έχετε άλλη επιλογή, αποφύγετε να χρησιμοποιείτε υπερβολικά τους ώμους σας για τη μεταφορά τους.

Μετάλλαξη Όμικρον: Τι γνωρίζουμε έως τώρα για τη νέα υποπαραλλαγή ΒΑ.2 σε οκτώ ερωταπαντήσεις

2022-01-30T10:31:00.004+02:00

Μια νέα υποπαραλλαγή της Όμικρον, η λεγόμενη ΒΑ.2, έχει κάνει την εμφάνιση της με το νέο έτος και άρχισε να προκαλεί κάποιες ανησυχίες.

Πόσο δικαιολογημένες είναι και τι ξέρουμε έως τώρα γι' αυτήν; Ακολουθούν οκτώ ερωτήσεις και απαντήσεις με βάση σχετικό δημοσίευμα του New Scientist.

Τι είναι η ΒΑ.2;

Βασικά πρόκειται για άλλη μία «γεύση» της παραλλαγής Όμικρον που στην πραγματικότητα υπάρχει από την αρχή της εμφάνισης της τελευταίας. Ο όρος Όμικρον περιλαμβάνει μια ολόκληρη οικογένεια υποπαραλλαγών που εμφανίστηκαν ξαφνικά το Νοέμβριο του 2021.

Τα περισσότερα κρούσματα της Όμικρον παγκοσμίως έχουν προκληθεί από την υποπαραλλαγή ΑΒ.1. Η ΑΒ.2 έχει 32 ίδιες μεταλλάξεις με την ΑΒ.1, αλλά και 28 διαφορετικές. Η πρώτη διαγνωσμένη περίπτωση ΒΑ.2 ανακαλύφθηκε σε δείγμα από τη Νότια Αφρική στις 11 Νοεμβρίου πέρυσι.

Και γιατί τώρα ακούμε γι' αυτήν τη ΒΑ.2 μετά από τόσο καιρό;

Σε αρκετές χώρες, όπως τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Δανία και την Ινδία, η αναλογία των κρουσμάτων από ΑΒ.2 στο σύνολο αυξήθηκε γρήγορα. Φαίνεται πως η ΑΒ.2 αντικαθιστά σταδιακά την ΒΑ.1, πράγμα που δείχνει ότι είναι πιο μεταδοτική από την τελευταία.

Πρέπει να ανησυχώ για την ΒΑ.2;

Ναι, αν είστε ανεμβολίαστος και δεν έχετε στο μεταξύ μολυνθεί από την Όμικρον. Σε αυτή την περίπτωση, αν μολυνθείτε, ακόμη κι αν δεν αρρωστήσετε βαριά, μπορεί να «πυροδοτήσετε» μια αλυσίδα μολύνσεων που κάποιες ίσως οδηγήσουν και σε θανάτους. Αν όμως έχετε πλήρως εμβολιαστεί και με ενισχυτική δόση ή αν είχατε στο παρελθόν μολυνθεί από την Όμικρον, τότε οι κίνδυνοι αυτοί είναι πολύ μικρότεροι.

Μπορεί να μολυνθώ από την ΒΑ.2, αν έχω ήδη κολλήσει την Όμικρον;

Αυτό δεν το γνωρίζουμε ακόμη, αλλά πολλοί επιστήμονες αναμένουν ότι αν οι άνθρωποι έχουν πρόσφατα μολυνθεί από την ΒΑ.1, τότε είναι απίθανο να μολυνθούν και από τη ΒΑ.2, ιδίως αν έχουν ήδη εμβολιαστεί.

Αυτό δεν σημαίνει πως αποκλείεται να συμβεί μια νέα λοίμωξη στον ίδιο άνθρωπο, αλλά είναι κάτι με μικρή πιθανότητα. Τα αντισώματα που έχει κάποιος αποκτήσει μετά τη μόλυνση του από τη ΒΑ.1, λογικά θα "δουλεύουν" καλά και έναντι της ΒΑ.2, σίγουρα πολύ καλύτερα από ό,τι τα αντισώματα μετά από προηγούμενη μόλυνση του με παραλλαγή Δέλτα.

Τι γίνεται αν έχω εμβολιαστεί αλλά δεν έχω μολυνθεί από την Όμικρον;

Τα υπάρχοντα εμβόλια παρέχουν στην πραγματικότητα ακόμη καλύτερη προστασία έναντι της ΒΑ.2 από ό,τι έναντι της ΒΑ.1.. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας της Βρετανίας, τρεις δόσεις εμβολίων (δύο εβδομάδες μετά την τρίτη δόση) είναι κατά 70% αποτελεσματικές στην πρόληψη της συμπτωματικής νόσου από ΒΑ.2, ενώ έναντι της ΒΑ.1. είναι αποτελεσματικές κατά 63%.

Οι αντίστοιχες αποτελεσματικότητες μετά από δύο δόσεις (25 εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση) είναι 13% έναντι της ΒΑ.2 και μόνο 9% έναντι της ΒΑ.1. Οι αριθμοί αυτοί αφορούν συνδυαστικά όλα τα εμβόλια.

Πρόκειται η ΒΑ.2 να προκαλέσει ένα νέο κύμα κρουσμάτων παγκοσμίως;

Ας ελπίσουμε πως όχι, αν και η ΒΑ.2 μπορεί να παρατείνει τα τρέχοντα κύματα της Όμικρον σε πολλές χώρες. Είναι ελπιδοφόρο ότι στη Νότια Αφρική όπου το κύμα της Όμικρον έχει σχεδόν «σβήσει», πως δεν υπάρχουν ενδείξεις αναζωπύρωσης του, παρόλο που η χώρα έχει υψηλό ποσοστό κρουσμάτων από την ΒΑ.2. Οι επιστήμονες μάλλον θα εκπλαγούν αν η ΒΑ.2 προκαλέσει νέα μείζονα κύματα σε μέρη όπου υπήρξε μόνο η ΒΑ.1. Από την άλλη, λίγες χώρες όπως η Ιαπωνία, οι οποίες έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα να εμποδίσουν την εξάπλωση του κορωνοϊού γενικά, μπορεί να δυσκολευθούν περισσότερο να καταστείλουν τη ΒΑ.2 από ό,τι τη ΒΑ.1, άρα ίσως εμφανίσουν επιδημικά κύματα λόγω της ΒΑ.2.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι η ΒΑ.2 είναι λιγότερο επικίνδυνη από τη ΒΑ.1;

Πρακτικά, πιθανώς αυτό ισχύει. Οι παράγοντες που καθορίζουν τον βαθμό απειλής ενός ιού, περιλαμβάνουν την εγγενή παθογονικότητα του (πόσο σοβαρή νόσο προκαλεί), πόσους μολύνει (την μεταδοτικότητα του) και πόση ανοσιακή προστασία έχουν οι άνθρωποι απέναντι του. Από όσο γνωρίζουμε, η ΒΑ.2 είναι απίθανο να προκαλεί πιο σοβαρή νόσο από την ΒΑ.1, αλλά μπορεί να είναι έως 50% πιο μεταδοτική.

Η αυξημένη μεταδοτικότητα μπορεί να «μεταφραστεί» σταδιακά σε περισσότερες νοσηλείες και θανάτους, καθώς θα μολύνονται περισσότεροι άνθρωποι, ακόμη και οι περισσότεροι δεν αρρωσταίνουν βαριά. Από την άλλη όμως, ήδη σε πολλές χώρες ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού έχει καλή ανοσία τόσο από τα εμβόλια όσο και από προηγούμενες λοιμώξεις (φυσική ανοσία), κάτι που πιθανώς θα μειώσει σημαντικά τόσο τον αριθμό όσο και τη σοβαρότητα των λοιμώξεων από ΒΑ.2.

Είναι η ΒΑ.2 μια παραλλαγή «stealth» που περνάει κάτω από τα «ραντάρ»;

Μερικοί έχουν ισχυριστεί ότι η ΒΑ.2. δεν ανιχνεύεται από τα τεστ, αλλά η αλήθεια είναι πως την «πιάνουν» τόσο τα μοριακά τεστ PCR όσο και τα γρήγορα τεστ (rapid), όπως συμβαίνει, άλλωστε, και με τις άλλες παραλλαγές του κορωνοϊού.

Πανικός από την πρόταση του Μαρδα .. επιστρέφουν και από Γερμανία για να επενδύσουν στην Ελλάδα

2016-03-27T14:02:00.002+03:00

Μετά την δήλωση Μαρδα οι πρόσφυγες πλέον δεν θέλουν να πάνε στην Γερμανία ... όλοι θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα του σύριζα ... πλεον η Ειδομένη αδειάζει και πρόσφυγες στήνουν σκηνές έξω από το χρηματιστηριο και έξω από το ΤΑΙΠΕΔ περιμένοντας να επενδύσουν ... δεν φωνάζουν να ανοιξουν τα σύνορα αλλά τα χρηματιστηρια ... η μερκελ έχει πάθει πλάκα ... όλοι οι πρόσφυγες απο την ευρωπη επαναστατούν και θέλουν να φύγουν να έρθουν στην Ελλάδα ... όλοι αναμένουν την αυριανή συνεδρίαση του χρηματιστηριου .. που θα επενδύσουν άραγε οι σύριοι ; τελικά είχε δίκιο ο τσιπρας .. έρχεται επιτέλους η ανάπτυξη ...

πρόσφυγες που μεταφέρουν μετρητά για να επενδύσουν έξω από το ΤΑΙΠΕΔ

Περιμένοντας να ανοίξει το χρηματιστηριο

πρόσφυγες φεύγουν απο την Ειδομένη με κατεύθυνση την αθηνα για να αγοράσουν ακίνητα από το ταιπεδ..

ωστόσο υπάρχουν και οι αγανακτισμενοι .. κάποιοι απο αυτούς διαμαρτηρονται ... έχουν λενε 240.000 και δεν τους αφήνουν να μπουν στις λίστες αναμονής για αγορά ακινήτων ... είναι άδικο ..

μήπως πρέπει ο υπουργούς να δει το θέμα πάλι, είναι άδικο για 10χιλιαδες κάποιοι να μένουν απεξω και να πρέπει να πάνε μέχρι την Γερμανια ...

κάποιοι παίρνουν τα τρένα στο σταθμό του μονάχου για Ελλάδα ... ελπίζουν να τους αφήσουν οι σκοπιανοι να μπουν στην Ελλάδα ...

23 διορατικά ρητά από τον Ντοστογιέφσκι που θα απελευθερώσουν τον μυαλό σας

2016-01-17T09:39:00.001+02:00

Ο Fyodor Dostoyevsky είναι ένας από τους πιο διάσημους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Τα αριστουργηματικά έργα του ερευνούν ερωτήματα γύρω από την ζωή και τον θάνατο. Διαβάστε παρακάτω 23 από τα πιο διορατικά ρητά αυτού του μεγάλου συγγραφέα.

Πρέπει να αγαπάς την ζωή περισσότερο από το ίδιο το νόημα της ζωής.

Ένα καινούργιο βήμα, μια καινούργια λέξη είναι ότι οι άνθρωποι φοβούνται.

Υπάρχουν όρια στο μυαλό του κάθε ενός, που πέρα από αυτά είναι επικίνδυνο να περάσεις.

Μόλις περάσεις την γραμμή, είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω.

Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία αλλά στην προσπάθεια για αυτήν.

‘Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι.

Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο να περιορισμό αλλά στον έλεγχο το εαυτού σου.

Η ευτυχία δεν αποκτάται με τα εύκολα πλούτη αλλά όταν μοχθήσεις για να τα αποκτήσεις.

Σε μια καρδιά που αγαπά πραγματικά ή η ζήλια θα σκοτώσει την αγάπη ή η αγάπη θα σκοτώσει την ζήλια.

Δεν χρειάζεται πολύ για να καταστρέψεις έναν άνθρωπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον πείσεις ότι η δουλειά που κάνει στερείται εντελώς και αναμφισβήτητα κάθε χρησιμότητα και νόημα.

Η σιωπή είναι πάντα όμορφη και το σιωπηλό πρόσωπο είναι πάντα όμορφο από αυτό που μιλάει.

‘Ένα πρόσωπο μπορεί να είναι σοφό αλλά για να ενεργήσει σοφά, μόνο η εξυπνάδα δεν φτάνει.

Δεν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου αν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που γαβγίζει.

Θέλω να μιλήσω για όλα με ένα τουλάχιστον πρόσωπο όπως μιλάω για τα πράγματα με τον εαυτό μου.

Είναι απίστευτο τι μπορεί να κάνει μια αχτίδα του ήλιου στην ψυχή σου.

Κανείς πρέπει να μιλά ανοιχτά με τους άλλους ώστε να αποκαλύπτει τις σκέψεις του μέσα από το πρόσωπό του, που δείχνει την ανησυχία που κρύβει η καρδιά του. Μια λέξη που λέγεται με πειθώ, με απόλυτη ειλικρίνεια και χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ κοιτάς τον άλλον μέσα στα μάτια σημαίνει πολλά περισσότερα από ότι πολλές σελίδες από ένα βιβλίο.

Κανείς αισθάνεται να πνίγεται χωρίς ένα σκοπό στην ζωή.

Η ψυχή γιατρεύεται όταν είσαι κοντά σε παιδιά.

Ακόμη και με τα χέρια δεμένα μπορεί κανείς να κάνει το καλό, αν το θέλει.

Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.

Οι άνθρωποι μερικές φορές μιλάνε για θηριώδη κακία αλλά αυτό είναι μεγάλη αδικία για τα θηρία. Ένα θηρίο δεν μπορεί ποτέ να είναι τόσο κακό όσο ο άνθρωπος, τόσο επιδέξια κακό.

Οι μεγάλοι δεν ξέρουν ότι ένα παιδί μπορεί να δώσει μια πολύ καλή συμβουλή ακόμη και για την πιο σοβαρή περίπτωση.

Μην γεμίζεις την μνήμη σου με όλες εκείνες τις φορές που αισθάνθηκες να σε προσβάλλουν. Ίσως καταλήξεις να μην έχεις χώρο για τις υπέροχες στιγμές που πέρασες.

‘Ένας άνθρωπος που ξέρει πως να αγκαλιάσει έναν άλλον, είναι καλός άνθρωπος.

http://www.tilestwra.com/23-dioratika-rita-apo-ton-ntostogiefski-pou-tha-apeleftherosoun-ton-mialo-sas/

Τι σημαίνει το ΟΧΙ και το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα;

2015-07-02T12:20:00.000+03:00

Προφανές το Δημοψήφισμα είναι άτοπο, άκαιρο και άκυρο καθώς κανένα απόλυτος νόημα δεν έχει η ουσία του έτσι όπως παρουσιάζεται και έτσι όπως έγινε είναι και αντισυνταγματικό.

Γιατί απλά η πρόταση δήθεν των δανειστών δεν είναι πια στο τραπέζι, τα 8,5δις και καλά των δημοσιονομικών μέτρων τώρα έχουν γίνει 9,5δις και σε λίγο θα γίνουν 11δις. Πλέον έχουμε μπει σε φάση για την δημιουργία ενός νέου προγράμματος και η βάση είναι τελείως άλλη.

Φυσικά ο καθένας δίνει το νόημα που νομίζει στο Δημοψήφισμα όπως η νέες συνθήκες συνεχώς διαμορφώνονται.

Και ας δούμε λίγο τις ακόλουθες ερμηνείες

Τωρινή Ερμηνεία Τσιπρα και Τσυριζα

Το ΟΧΙ σημαίνει ναι στην Ευρώπη ναι στην νέα διαπραγμάτευση που μπορεί να είναι όμως και 12δις αρκεί να έχουμε το ΟΧΙ να πάμε να το παίξουμε μάγκες και να υπομείνουμε τις κλειστές τράπεζες για μερικούς μήνες ακόμα, μέχρι να υπογραφεί η νέα συμφωνία που ισως στο τέλος ξαναγίνει δημοψήφισμα, Τώρα αν στο μεταξύ χρεοκοπήσει κανένας ιδιώτης χρεοκοπήσει καμία τράπεζα, γίνει κούρεμα καταθέσεων δεν τρέχει και τίποτα γιατί τι είναι το χρήμα ; αέρας είναι και χαρτιά είναι και αν θέλουμε κόβουμε όσα θέλετε.. που μπορεί στο ενδιάμεσο επειδή η συμφωνία αργή να γίνει και το τυπομα ενός διπλού νομίσματος για εσάς τους ιθαγενείς και τα πελατάκια του δημοσίου να γεμίζει την τσέπη σας με εικόνες του Βελουχιώτη …

Το ΝΑΙ σημαίνει ναι στην ευρωπη ναι στην συμφωνία αλλά επειδή ως λαός ειστε κοτες εγω ο μαγκας τσιπρας δεν παραιτούμε αλλα θα παω με μαγκιά, γιατι άλλος πρωθυπουργος δεν σας αξίζει, και θα κανω νεα διαπραγματευση με ίσως νέο υπουργό που επειδή όμως πάλι θα καθυστερεί μπορεί να φτασει και αυτή στα 12δις που όμως τώρα δεν θα γίνει νέο δημοψήφισμα γιατι δεν χρειαζεται ετσι και αλλιως ειστε κοτες και παλι ΝΑΙ θα πειτε, και αν δεν το ψηφίσουν στην βουλη οι δικοί μου θα το ψηφισουν οι αλλοι γιατί εχουν πει ναι στην ευρωπη. Στο μεταξύ αφού δεν θελεται δραχμή θα υπομείνετε κλειστές τράπεζες κλειστά φαρμακεία κλειστά σουπερ μαρκετ γιατι οι κακοί δανειστές ξέρουν ότι είστε κότες και μας εκβιάζουν. Στο τέλος θα έρθει μια συμφωνία, αλλά εσείς την ψηφίσατε και οκ την δέχτηκα.. πόσο μάγκας είμαι Αλεξις Τσιπρας

Ερμηνεία που δίνει η Αντιπολίτευση

Το ΟΧΙ σημαίνει όχι στην Ευρώπη όχι στο ευρώ ναι στην δραχμή ναι στον κομμουνισμό θα μας πάρουν τα σπίτια και θα τα δώσουν στους μετανάστες θα δουλεύουμε όλοι για ένα πιάτο φαγητό στα συσσίτια, οι τράπεζες θα κλείσουν τα λεφτά θα γίνουν αέρας και μόνο όταν φυσαει θα είμαστε πλούσιοι… θα κλείσουν τα ξενοδοχεία, όσοι έχετε δάνεια θα περάσουν στην ΕΚΤ και με το αγγλικό δίκαιο θα ανήκουν στην μερκελ και στον ολαντ και θα τους πληρώνετε ενοίκιο, οι εταιρίες σας θα γίνουν κρατικές, αλλά της Γερμανίας και της Γαλλίας γιατί εκεί είναι χρεωμένες και εσείς δημόσιοι υπάλληλοι της Γερμανίας και της Γαλλίας αλλά θα έχετε μισθούς σε δραχμές πείνας .

Το ΝΑΙ σημαίνει ναι στην Ευρώπη ναι στο ευρώ ναι στην συμφωνία να φύγει ο τσιπρας, ο καμμενος μπορεί και να διασωθεί γιατί ξέρει πολλά, να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας με το σαμαρα τον βενιζελο τον αδωνη και θα πάμε περήφανοι ευρωπαϊστές να γλύψουμε για νέα συμφωνία άμεσα και γρήγορα μανι μανι περί τα 12δις μέτρα αλλά οκ εσείς τα ψηφίσατε οπότε τέλεια …θα έρθει η ανάπτυξη αλλά το πελατειακό κράτος δεν το πειράζουμε γιατί συμμετέχει και ο συριζα στην κυβέρνηση τουλάχιστον ο μισός οπότε κάντε υπομονή και την ΕΡΤ και την ΔΕΗ εσείς εξάλλου ψηφίσατε…

Για τον υπόλοιπο κόσμο

Αν και δεν καταλαβαίνει τι γίνεται σημαίνει ΟΧΙ στην Ευρώπη και την συμφωνία και το ΝΑΙ σημαινει ΝΑΙ στην Ευρώπη και κάντε ότι σας φωτίσει ο θεός της Ελλάδος…

Η ΣΩΣΤΗ ερμηνεία που πρέπει να δοθεί από όλους μας

Το ΟΧΙ σημαίνει ΝΑΙ στο παλιό πελατειακό σύστημα ΝΑΙ στο κομματικό κράτος λάφυρο των κομμάτων ναι στην διάλυση της παραγωγής για χάρη του δημόσιου της ΕΡΤ και των κομματικών διορισμών ναι στην παλιά χρεοκοπημένη νοοτροπία ναι στους κατρουγκαλους δουρου ζωη τσιπρα καμμενο αδωνι σαμαρα βενιζελο λοβερδο βοριδη καραγκιζιδη …

Το ΝΑΙ σημαίνει ΝΑΙ στην Ευρώπη ΝΑΙ στο ευρώ ΝΑΙ στην Αξιοκρατία ΝΑΙ στην Δικαιοσύνη ΝΑΙ στην έντιμη συμφωνία σε νέα βάση που μόνο μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας μπορεί να δώσει.. δυστυχώς αυτή θα γίνει από τα παλιά κόμματα … σημαίνει ακόμα όχι στο πελατειακό κράτος όχι στο κομματικό κράτος των διορισμών συγγενών και φίλων, σημαίνει ΟΧΙ στην αδιαφάνεια ΟΧΙ στο Σύριζα ΟΧΙ στην Νεα δημοκρατία όχι στο πασοκ και όλο το πολίτικο προσωπικό που οδήγησε την χώρα στα βράχια με ψέματα με λαϊκισμούς και συνομωσίες.

Αρκετά ανεχτήκανε 6 χρόνια τις μπαρούφες των ισοδύναμων μέτρων!

Αρκετά με την υπερφορολόγηση για να συντηρηθούν οι στρατοί των ΔΥ και συνταξιούχων

ΝΑΙ στις απολύσεις στον δημόσιο τομέα.
ΝΑΙ στο βιώσιμο το συνταξιοδοτικό/ασφαλιστικό.
ΝΑΙ στα ανοιχτούν επαγγέλματα.
ΝΑΙ στο σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα.
ΝΑΙ στο εκσυγχρονισμό του δημοσίου

ΝΑΙ στην διαφάνεια

ΝΑΙ στην άμεση δημοκρατία

ΝΑΙ στην δωρεάν παιδεία και υγεία

Φτάνει πια με την κοροιδία των ισοδύναμων μέτρων και της υπερφορολόγησης του μοναδικού τομέα που παράγει πλούτο (ιδιωτικού)!

Ω γλυκύ μου έαρ (Nektaria Karantzi)

2015-04-08T21:33:00.001+03:00

Μακριά (από τον ΣΥΡΙΖΑ) και αγαπημένοι

2015-03-26T21:58:00.001+02:00

Μόνο μέσα από την προώθηση μεταρρυθμίσεων θα δημιουργηθεί η νέα σοσιαλδημοκρατία

Αν κάτι απουσιάζει από το δημόσιο διάλογο στη χώρα μας είναι η αντιπαράθεση με επιχειρήματα και όχι η δαιμονοποίηση ή ακόμα και η ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης.

Ταυτοχρόνως, απουσιάζει εντόνως η συζήτηση με όρους ιδεολογικούς, ιδίως μετά την πολυετή συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ και εσχάτως του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ.

Η αφορμή για το παραπάνω συμπέρασμα μου δόθηκε, ακούγοντας πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ να λένε ότι θα πρέπει το κόμμα να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις του με συγκεκριμένα στρώματα, να απογαλακτιστεί από τη ΝΔ και να έρθει και πιο κοντά με την αριστερά, εν προκειμένω με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και αναρωτιέμαι, εν έτει 2015, τι είναι πραγματικά αριστερό ή ακόμα και αν έχει νόημα το ερώτημα αυτό.

Διότι πολύ φοβάμαι ότι τα αποτελέσματα της νέας (δια)κυβέρνησης πολύ γρήγορα θα απαξιώσουν οτιδήποτε σχετίζεται με την έννοια της αριστεράς και θα συσχετίσουν οτιδήποτε αριστερό με την αναποτελεσματικότητα, τη γραφικότητα και την επιστροφή σε μοντέλα που πλέον δεν υφίστανται σε καμία κανονική, αναπτυγμένη χώρα.

Βλέποντας τα πράγματα, όχι μέσα από το μικρόκοσμο της Ελλάδας αλλά συνολικότερα, εύκολα μπορούμε να πούμε ότι η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία έχει τεράστια προβλήματα. Πέραν του ότι σε επίπεδο φρασεολογίας «τρώει από τα έτοιμα», σε επίπεδο πρακτικής και άσκησης πολιτικής έχει πολλά χρόνια να παράξει κάτι καινούργιο.

Μολονότι το διάστημα της νέας κυβέρνησης δεν είναι ικανό για να βγουν συνολικότερα συμπεράσματα, κάποιες πρώτες σκέψεις μπορούμε να τις έχουμε. Καταρχάς, είναι απολύτως εμφανής η απουσία συνολικού σχεδίου, όπως επίσης είναι προφανής η μη ύπαρξη εναλλακτικού παραγωγικού μοντέλου.

Αυτό που προκύπτει είναι ότι η κυβέρνηση περιμένει τα ευρώ από την ΕΕ μπας και πληρώσει μισθούς και συντάξεις, ή κάποιο πρόγραμμα μήπως και κλείσει καμία τρύπα.

Την ίδια ώρα, η όσμωση με τους ΑΝΕΛ κάνει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να μην μπορούν να ξεχωρίσουν από τα στελέχη του κόμματος του κ. Καμμένου. Λόγος λυρικός, συμπονετικός, μελιστάλαχτος, με συνεχείς αναφορές στο λαό και όχι στους πολίτες, λόγος που ξορκίζει κάθε έννοια σύγκρουσης ή και συμβιβασμού, καθώς αγκαλιάζει όλες τις κοινωνικές ομάδες και τις συντεχνίες, αλλά και πολιτικές όπως αυτές στην παιδεία και την εξωτερική πολιτική που παραπέμπουν σε αλήστου μνήμης εποχές και οδηγούν σε απόλυτη εθνική περιχαράκωση. «Αυτό που εκπλήσσει είναι πόσο εύκολα και αρμονικά συνεργάζονται ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στην ενορχήστρωση αυτής της εθνικιστικής έξαρσης» σχολίασε (ΤΑ ΝΕΑ, 21 Μαρτίου) ο καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης. Αποκορύφωμα, φυσικά, είναι η χθεσινή στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Αθήνας, που έκανε τους νοσταλγούς της χούντας να ζηλέψουν.

Τα παραπάνω τα λέμε για να δείξουμε ότι η σοσιαλδημοκρατία για να βρει το χαμένο της εαυτό θα πρέπει να κάτσει να δουλέψει σε προγραμματικό και ιδεολογικό επίπεδο, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και όχι να κοιτάξει να προσεγγίσει ή και να κοπιάρει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που κόπιαρε το μοντέλο ΠΑΣΟΚ των παλαιότερων δεκαετιών, με τα γνωστά αποτελέσματα. Αυτό το πινγκ-πονγκ πρακτικών πρέπει να επιτέλους να τελειώσει.

Επιμένω ότι η σοσιαλδημοκρατία θα έχει αποτελέσματα μόνο αν κάνει μεταρρυθμίσεις και ταυτόχρονα έχει το σθένος να τις υπερασπιστεί.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, η μόνη μετά το 2004 που έκανε πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Και όσο και αν έχει λοιδορηθεί η εποχή εκείνη τα αποτελέσματα είναι απολύτως υπαρκτά. Σταχυολογώ, προκειμένου να έχουμε μέτρο σύγκρισης με τις άλλες κυβερνήσεις: Νόμος Διαμαντοπούλου για την παιδεία, θέσπιση οικονομικού εισαγγελέα, άρση απορρήτου καταθέσεων, διαύγεια, ενιαία φορολογική κλίμακα σε όλα τα επίπεδα, ασφαλιστικό, ηλεκτρονική συνταγογράφηση, νόμος για τους μετανάστες, Καλλικράτης, γενναία προσπάθεια για άνοιγμα επαγγελμάτων. Τα παραπάνω είναι πάρα πολλά, σε μικρό χρονικό διάστημα, κόντρα σε θεούς και δαίμονες και με τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι η «νέα σοσιαλδημοκρατία» θα πρέπει να έχει ως πρότυπο τα όσα έγιναν την περίοδο του κ. Παπανδρέου ή ότι το διάστημα εκείνο δεν έγιναν λάθη. Όμως, επιμένω ότι θα πρέπει να ταυτιστεί με τις γενναίες μεταρρυθμίσεις, που θα τις πιστεύει και θα τις υπερασπίζεται, διότι μόνο τότε θα μπορεί να εκπληρώσει το ρόλο της ως δύναμη που νοιάζεται για τους ανέργους, τους φτωχούς, τους μικρομεσαίους. Μόνο έτσι θα επαναδημιουργηθεί το σύγχρονο κράτος πρόνοιας, που θα παρέχει τις αναγκαίες κοινωνικές παροχές. Όλα τα υπόλοιπα είναι παρηγοριά στον άρρωστο ή αλλιώς τσάμπα λόγια. Και ειδικά τώρα, που μετά και την ενσωμάτωση του κ. Τσίπρα στο «κλαμπ των Μερκελιστών», η συζήτηση ας ελπίσουμε ότι θα γίνει ουσιαστική επί τη βάσει του συγκεκριμένου. Εκεί, δηλαδή, που μπορεί να αναβαπτιστεί η σοσιαλδημοκρατία.

Ανδρέας Παπαδόπουλος

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/519/%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9

Πλεόνασμα για πρώτη φορά από το 1948 στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών για το 2013

2015-03-15T21:56:00.003+02:00

Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κατέγραψε πλεόνασμα για το 2013 ύψους 1,2 δισ. ευρώ ή 0,7% του ΑΕΠ, για πρώτη φορά από το 1948 που υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, ενώ σύμφωνα με οικονομολόγους είναι η πρώτη φορά γενικότερα που η Ελλάδα εμφανίζει πλεονασματικό ισοζύγιο.

Το συγκεκριμένο ισοζύγιο αντανακλά την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και το γεγονός ότι μέσα σε 5 χρόνια βελτιώθηκε κατά σχεδόν 36 δισ. ευρώ, αποδεικνύει τη μεγάλη προσαρμογή που έχει επιτευχθεί τα τελευταία έτη. Υπενθυμίζεται ότι το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού ήταν τα «δίδυμα ελλείμματα» που οδήγησαν την Ελλάδα στην κρίση και το Μνημόνιο. Πλέον και οι δύο παράμετροι έχουν γίνει πλεονασματικοί με το οικονομικό επιτελείο αισιοδοξεί ότι η χώρα θα εξέλθει σταδιακά από την κρίση.

«Το πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας, σε συνδυασμό με το πρωτογενές πλεόνασμα που επετεύχθη στον κρατικό προϋπολογισμό το 2013, εξαλείφουν πια τα δύο αίτια της ελληνικής οικονομικής κρίσης, δηλαδή τα μεγάλα δίδυμα ελλείμματα στον προϋπολογισμό και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών» ανέφερε σε χθεσινή του ανακοίνωση το υπουργείο Οικονομικών. Και σημειώνει ότι «σηματοδοτείται έτσι η έναρξη αναστροφής των παλαιών και επίμονων τάσεων ελλειμμάτων της ελληνικής οικονομίας και αποτελεί θετικό οιωνό για την εκπλήρωση των εκτιμήσεων για το 2014 ως το έτος επιστροφής της οικονομίας σε τροχιά υγιούς και βιώσιμης ανάπτυξης».

Από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) που ανακοινώθηκαν χθες προκύπτει ότι το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ανήλθε πέρυσι στο 1,2 δισ. ευρώ από έλλειμμα 4,6 δισ. ευρώ το 2012 και 20,6 δισ. ευρώ το 2011. Το υψηλότερο έλλειμμα των τελευταίων 17 ετών κατεγράφη το 2008 και είχε φθάσει στα 34,7 δισ. ευρώ. Δηλαδή, μέσα σε 5 χρόνια σημειώθηκε προσαρμογή 35,9 δισ. ευρώ.

Εξέλιξη η οποία αποδίδεται κυρίως στη βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου. Δηλαδή, της διαφοράς μεταξύ εξαγωγών και εισαγωγών στην ελληνική οικονομία, καθώς το εμπορικό έλλειμμα υποχώρησε στα 17,2 δισ. ευρώ πέρυσι από 44 δισ. ευρώ που ήταν το 2008. Πάντως, η προσαρμογή αυτή προήλθε κυρίως από τη δραστική μείωση κατά 24,1 δισ. ευρώ των εισαγωγών (από 63,8 δισ. ευρώ το 2008 στα 39,7 δισ. ευρώ πέρυσι) και όχι από τόσο από την αύξηση των εξαγωγών που ανήλθε στα 2,7 δισ. ευρώ (από 19,8 δισ. ευρώ το 2008 στα 22,5 δισ. ευρώ το 2013). Επί της ουσίας, οι εισαγωγές συρρικνώθηκαν εξαιτίας της μεγάλης ύφεσης που βίωσε την τελευταία εξαετία η Ελλάδα, αφού συρρικνώθηκε το διαθέσιμο εισόδημα και κατ’ επέκταση η κατανάλωση και οι εισαγωγές.

Σε ό,τι αφορά το ισοζύγιο υπηρεσιών, αυτό αυξήθηκε πέρυσι στα 16,8 δισ. ευρώ από 15,1 δισ. ευρώ το 2012. Η αύξηση αυτή προήλθε από τις εισπράξεις από τον τουρισμό που ενισχύθηκαν κατά 1,5 δισ. ευρώ και από τις μειωμένες πληρωμές στη ναυτιλία. Ο τουρισμός αναμένεται από το οικονομικό επιτελείο να αποτελέσει την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας και για φέτος, οδηγώντας την Ελλάδα σε ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ της.

Ιδιαιτέρως θετική, όμως, ήταν το 2013 και η συμβολή της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το ισοζύγιο τρεχουσών μεταβιβάσεων ήταν πλεονασματικό το 2013 και μάλιστα αυξήθηκε κατά 212,7% σε σχέση με το 2012. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ, το πλεόνασμα έφθασε στα 4,4 δισ. ευρώ πέρυσι από 1,4 δισ. ευρώ πρόπερσι εξαιτίας της αύξησης των κεφαλαιακών μεταβιβάσεων από την Ε.Ε. στα 6,4 δισ. ευρώ το 2013 από 4 δισ. ευρώ το 2012.

Ενας ακόμα παράγοντας που οδήγησε στο πλεόνασμα του 2013 από το υψηλό έλλειμμα του 2008 στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι και οι πληρωμές για τόκους. Το 2008 η Ελλάδα κατέβαλε για τόκους εξυπηρέτησης του χρέους της 15,8 δισ. ευρώ, ενώ πέρυσι 5,9 δισ. ευρώ, παρά το γεγονός ότι το 2012 οι πληρωμές για τόκους ήταν χαμηλότερες (4,9 δισ. ευρώ). Η μείωση αυτή αποδίδεται στο PSI και το πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων που πραγματοποιήθηκαν την άνοιξη του 2012 και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

η επιλογή της λιτότητας λοιπόν είχε σαν στόχο να μειωθεί και αυτό το έλλειμμα και το οποιο είναι ποιο σημαντικό από τα άλλα δυο ( το χρέος και το έλλειμμα του προυπολογισμου ) . Αν για κάποιο λόγο ξεφύγουμε από την λιτότητα και επανέλθουμε σε ανάκαμψη με κάποιο μαγικό τρόπο χωρίς έλλειμμα στον προυπολογισμο δυστυχώς το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών παλι θα παρουσιασει έλλειμμα γιατι δυστυχώς η χωρα δεν εχει αύξηση την παραγωγικοτητας και δεν εχει βρει τρόπους να αυξήσει την εξαγωγές της με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ισορροπήσει τις εισαγωγές καταναλωτικων παρά μόνο με τα εσοδα του τουρισμό.. άλλος ενας τρόπος για να ισορροπήσει το έλλειμμα θα ήταν να αυξηθούν οι επενδύσεις απο το εξωτερικό .

Ο Μύθος Της "Άλλης Ελλάδας"

2015-03-15T12:40:00.001+02:00

Δεν υπάρχει "άλλη Ελλάδα".

Αυτή που "δημιουργεί", "καινοτομεί", "αναπτύσσεται" και άλλες τέτοιες λέξεις αισιόδοξες.

Δεν υπάρχει.

Συγγνώμη που το λέω έτσι απότομα, αλλά μόνο έτσι σκάνε οι φούσκες.

Κατά τη γνώμη μου, η οποία έχει σχηματιστεί παρακολουθώντας τη ζωή και τις εξελίξεις σε ετούτη την ακρούλα της Βαλκανικής λίγο πιο προσεκτικά την τελευταία τριετία, η ιδέα ότι υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία επαρκείς δυνάμεις δημιουργίας και εξέλιξης που μπορεί να αναδειχτούν και να αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά μιας υποτιθέμενης επόμενης ημέρας, είναι ακριβώς αυτό: Μια φούσκα.

Περιέχει μόνο αέρα.
Εφόσον είσαι εδώ και διαβάζεις αυτά* πιθανότατα είσαι ένας άνθρωπος που έχει κάποια μόρφωση και μερικά ενδιαφέροντα, έχεις διαβάσει πέντε βιβλία, ζεις τη ζωή σου ακολουθώντας κάποιες βασικές ηθικές αρχές που έχεις πάρει από την οικογένεια ή το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσες, πιστεύεις σε κάποιες βασικές αξίες (την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ισονομία). Και πιθανότατα πιστεύεις ότι εσύ και οι άλλοι άνθρωποι που είναι σαν εσένα αποτελούν την ελπίδα αυτής της χώρας να κάνει κάτι καλύτερο στο μέλλον. Γιατί σπούδασες, δούλεψες, έμαθες την αξία της συνεργασίας και τη χαρά τη δημιουργίας, δε θέλεις να κλέψεις, δε θέλεις να βολευτείς, θέλεις να παλέψεις με τις δικές σου δυνάμεις και να διεκδικήσεις το καλύτερο για τον εαυτό σου και, στην πορεία, να βοηθήσεις να γίνει ο κόσμος λίγο καλύτερος.
Τα συγχαρητήριά μου.

Το πρόβλημα είναι ότι πιθανότατα πιστεύεις και ότι υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εσένα, πολλοί, ένα ποτάμι όρεξης και προοπτικής που βράζει και περιμένει να ξεχυθεί παρασέρνοντας στην Ελλάδα στο μέλλον. Οι φίλοι σου, ας πούμε. Τόσους φίλους έχεις, συναδέλφους και συμφοιτητές. Κι οι απλοί γνωστοί; Υπάρχουν δημιουργικοί άνθρωποι που ξέρεις, περιφέρονται στο περιβάλλον σου, παραδείγματα προς μίμηση. Και αυτοί που διαβάζεις στις εφημερίδες, ο τάδε Παπαδόπουλος που πήρε υποτροφία στο ΜΙΤ, η δείνα Παπαδοπούλου, που μετακόμισε στο Μεσολόγγι και εκτρέφει σαλιγκάρια. Ο Έλληνας που κέρδισε την τρίτη θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό μαθηματικών της Microsoft. Τόσες ιστορίες βγαίνουν στα μπλογκς και στα ΜΜΕ. Τόσοι διαπρέπουν. Τόσοι Έλληνες πήγαν να ακούσουν όπερα στα μουσεία και τους πεζόδρομους εχτές.

Κάτι κινείται. Ε;
Όχι.
Λυπάμαι. Πιστεύω το αντίθετο.

Είναι εντελώς αδύνατο να υπολογίσει κανείς πόσο είναι αυτό το (ασαφώς ορισμένο) "δημιουργικό" ανθρώπινο δυναμικό που αντέχει και αγωνίζεται κόντρα στη διαφθορά και τη μιζέρια. Αν πάρεις τον πληθυσμό της Ελλάδας και αφαιρέσεις τους απατεώνες, τα λαμόγια, τους βολεμένους, τους κλέφτες, τους εγκληματίες, τους αφασικούς, τους sociopaths και τους ψευδεπαναστάτες πόσοι δημιουργικοί και αξιόλογοι μένουν; Πέντε εκατομμύρια άνθρωποι; Ένα;
Πεντακόσιες χιλιάδες;
Πιστεύω πως μένουν πολύ, πολύ λιγότεροι.

Οι δημιουργικοί εκπρόσωποι της μυθικής "άλλης Ελλάδας" είναι απειροελάχιστοι. Μηδαμινή μειοψηφία. Οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Ο κανόνας είναι τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και του συνδικαλισμού, οι "αριστεροί" που θέλουν αναδρομικές ποινικές κυρώσεις, οι μουρλοί που καλούν σε λιντσαρίσματα, οι πολίτες οι βολεμένοι και οι μίζεροι, οι θρησκόληπτοι, οι κλεπταποδόχοι και οι υποκριτές, οι αγανακτισμένοι με τις κρεμάλες, οι νεοναζί τραμπούκοι, τα αλαλάζοντα κεφάλια σε δελτία ειδήσεων διεφθαρμένων καναλαρχών, οι παράνομα παρακαρισμένοι, παράλογα περήφανοι, παραδόπιστοι παράφρονες Έλληνες.

Αυτή είναι η Ελλάδα. Δεν έχει άλλη. Όλοι οι υπόλοιποι, εσείς, είναι εξαιρέσεις, παραφυάδες παράδοξες. Κανείς δεν ξέρει πως φυτρώσατε, σα ζιζάνια ανάμεσα στις τσιμεντένιες πλάκες του πεζοδρομίου. Σας συγχαίρω. Νιώθω δικός σας. Μα ακούστε: Είμαστε τιποτένια λίγοι.
Μετριούμαστε στις δεκάδες χιλιάδες, το πολύ. Πενταψήφιο νούμερο. Μπακαλίστικος υπολογισμός δικός μου, αυτός, βασισμένος σε αυθαίρετα στοιχεία και υποθέσεις (πόσοι αγοράζουν βιβλία; πόσοι πάνε στην όπερα όταν δεν είναι δωρεάν; στους ποσους εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες των social media εκμηδενίζεται η συνεισφορά των early adopters και κυριαρχούν τα χολερικά trolls;) αλλά νομίζω ότι είμαστε λίγοι. Τάξεις μεγέθους λιγότεροι από τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, ας πούμε. Και για πολλούς από εμάς, είναι θέμα συζήτησης το αν είμαστε στ' αλήθεια, πραγματικά, ουσιαστικά καλύτεροι απ' τον πολτό της πλειοψηφίας σε οτιδήποτε. Να το λέμε κι αυτό.

Τα ερωτήματα που μπορεί να προκύπτουν από αυτή την υπόθεση είναι δύο:
1) Κι αν δεν ισχύει;
και
2) Κι αν ισχύει, τώρα τι κάνουμε;

Στο πρώτο ερώτημα, η απάντηση που έχω είναι απλή:
Αν δεν ισχύει, και η δημιουργική μειοψηφία των Ελλήνων είναι ικανή και επαρκής για να σώσει τη χώρα, δεν θα είχαμε πτωχεύσει.
Ζούμε σε μια χώρα που έχει ελεύθερη δημοκρατία εδώ και σαράντα χρόνια, σε ένα διεθνές περιβάλλον σχετικής ασφάλειας, με πόρους και δανεικά να ρέουν άφθονα από συμμάχους ξένους. Τι κατάφερε η κοινωνική συνισταμένη της Ελλάδας αυτές τις δεκαετίες; Πτώχευσε. Αυτό είναι το επιχείρημά μου. Αν η χώρα είχε παράξει αρκετούς δημιουργικούς και φιλόδοξους ανθρώπους όλες αυτές τις δεκαετίες δεν θα είχε καταρρεύσει. Οι αξίες της θα ήταν άλλες. Η κοινωνική συνοχή της διαφορετική.
Στο δεύτερο ερώτημα η απάντηση είναι "τίποτα". Κάντε ό,τι καταλαβαίνετε. Όσο περνά ο καιρός και η ελληνική πολιτική σκηνή στροβιλίζεται όλο και γρηγορότερα στη φυγόκεντρο, όσο περισσότερο αποτρελαίνονται τα εκκωφαντικά άκρα, και αναδεικνύεται χαίνουσα η παντελής απουσία λόγου από το αποσβολωμένο κέντρο, το συμπέρασμα στα δικά μου τα μάτια επιβεβαιώνεται: Δεν γίνεται τίποτα. Δεν υπάρχει καμία λύση. Αυτή η χώρα κατοικείται από μια κοινωνική ετερόκλητη σούπα από ναζί, αμόρφωτους, απατεώνες και αποτρελαμένους, που ζει βιδωμένη ιστορικά στον εμφύλιο και διανοητικά στην εποχή του χαλκού. Αυτός είναι ο κανόνας. Αυτή είναι η εικόνα της κοινωνίας. Και κάπου μέσα στη σούπα, θλιβερά λίγες κι ανεπαρκείς, παλεύουν να επιπλεύσουν απεγνωσμένες οι εξαιρέσεις, εσείς.
Τίποτα δε μπορείτε να κάνετε.

Ετούτη η κοινωνία ίσως και να μην μπορεί να λειτουργήσει καθόλου. Ποτέ ιστορικά δε λειτούργησε αυτή η χώρα, γιατί να λειτουργήσει τώρα;
Το μόνο που μπορώ να σας συμβουλεύσω είναι ψυχραιμία και καλό κολύμπι. Από την πλευρά μου θα ψάξω μπας και μας βρω τίποτα σωσίβια. Το αξίζετε.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε από το Θοδωρή Γεωργακόπουλο. Μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ: http://www.georgakopoulos.org/2013/09/your-myth-of-greece/#ixzz3URvxM5H4
Follow us: @tgeorgakopoulos on Twitter

Η παιδεία ως μέθοδος τακτοποίησης των συντεχνιών των φροντιστηριων και τις δήθεν δωρεάν παιδείας

2015-03-15T10:57:00.003+02:00

Τα δύο σενάρια για το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ
Στις συμπληγάδες των συντεχνιακών συμφερόντων των καθηγητών, του κινδύνου της απώλειας κοινοτικών κονδυλίων και των τεχνικών λεπτομερειών του εξεταστικού συστήματος κινδυνεύουν να συνθλιβούν τα στελέχη του υπουργείου Παιδείας που καλούνται να λύσουν τον γρίφο του νέου συστήματος, το οποίο θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά το 2016, από τους μαθητές της φετινής Β΄ Λυκείου. Εχει ήδη εκπνεύσει η προθεσμία μέσα στην οποία εκ του νόμου έπρεπε να ανακοινωθεί σε ποιο εκ των έξι πεδίων θα συμπεριληφθεί κάθε σχολή (όταν το σύστημα αλλάζει, οι τελικές ανακοινώσεις πρέπει να γίνουν έως την 1η Μαρτίου του προηγούμενου έτους). Ομως, ακόμη στο υπουργείο το θέμα μελετάται, με δύο να είναι τα επικρατέστερα σχέδια. «Είναι δύσκολη η απόφαση όταν δεν υπάρχει σχέδιο και όλα κινούνται με μέλημα να μην ενοχληθεί καμία συντεχνία», σχολίασε στην «Κ» έμπειρο στέλεχος του υπουργείου.

Ειδικότερα, φέτος οι υποψήφιοι θα εξετασθούν σε 6 βασικά μαθήματα για να διεκδικήσουν μία θέση στις σχολές, που είναι κατανεμημένες, βάσει αντικειμένου, σε πέντε επιστημονικά πεδία. Οι υποψήφιοι μπορούν να δηλώσουν σχολές από δύο πεδία.

Με βάση το νέο εξεταστικό σύστημα, που βασίζεται στη δομή του λεγόμενου Νέου Λυκείου, από το 2016 οι υποψήφιοι θα εξετάζονται σε 4 μαθήματα, με τις σχολές να χωρίζονται σε επίσης πέντε πεδία, τα οποία όμως δεν είναι ίδια με τα ισχύοντα. Οι υποψήφιοι μπορούν να δηλώσουν σχολές μόνο από ένα πεδίο, δηλαδή κατά περίπτωση έως και 40 σχολές.

Η νέα ηγεσία θέλει να προχωρήσει σε αλλαγές του νέου συστήματος, με στόχο να εισαχθεί ως εξεταζόμενο μάθημα η Πληροφορική και να αυξηθεί ο αριθμός των σχολών –από 60 έως 140 σχολές ανά κλάδο– που μπορεί να δηλώσει κάθε υποψήφιος. Με βάση αυτά τα δεδομένα:

• Υπάρχουν πιέσεις από ενώσεις καθηγητών (π.χ. Πληροφορικής και Χημείας) για το ποιο μάθημα θα εξετάζεται για την εισαγωγή σε σχολές Θετικών Επιστημών.

• Πιέσεις ασκούν οι ιδιοκτήτες μονοθεματικών φροντιστηρίων (π.χ. οι των φιλολογικών μαθημάτων να διευρυνθεί ο αριθμός των σχολών που μπορούν να δηλώσουν όσοι υποψήφιοι εξετασθούν σε Αρχαία, Λατινικά και Λογοτεχνία).

• Εάν αλλάξει η δομή του νέου Λυκείου, η Ελλάδα πρέπει να επιστρέψει κονδύλια στην Ε.Ε., που χρηματοδοτεί το Νέο Λύκειο. Ο συνολικός προϋπολογισμός είναι 7,5 εκατ. ευρώ.

Ετσι, το υπουργείο εξετάζει ή την προσθήκη ενός πέμπτου μαθήματος-μπαλαντέρ που θα αυξάνει τον αριθμό των επιλογών των υποψηφίων ή τη διατήρηση του υπάρχοντος συστήματος με μείωση των μαθημάτων από 6 σε 5. Εκτός κι αν δεν αλλάξει τίποτα, καθώς «οι Πανελλαδικές Εξετάσεις δεν είναι φετίχ», όπως αναφώνησε, με αγανάκτηση, υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου έπειτα από μακρά συνεδρίαση για το θέμα.

http://www.kathimerini.gr/807310/article/epikairothta/ellada/ta-dyo-senaria-gia-to-neo-systhma-eisagwghs-sta-aei

Η Αφετηρία και η πρόβλεψη της καταστροφής και το εγκληματικό έλλειμμα της κυβέρνησης Καραμανλη

2015-03-14T20:50:00.000+02:00

Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 2009
Θέμα: Η Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για τη Νομισματική Πολιτική 2008-2009

( αν δες να είσαι πρόβατο των λαϊκιστών οφείλεις να ενημερωθείς από τις σωστές πηγές για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα. ξεκινάμε από εδώ μια σειρά δημοσιεύσεων για να φανεί το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας και γιατί πιστεύουμε η Ελλάδα δεν έχει καμία προοπτική είτε μέσα στο ευρώ είτε έξω από το ευρώ αν δεν αλλάξει πλήρως τον τρόπο που βλέπει τις ξένες επενδύσεις και τις πωλήσεις παγίων..)

Υποβλήθηκε σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων και το Υπουργικό Συμβούλιο η Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για τη Νομισματική Πολιτική 2008-2009, σύμφωνα με όσα προβλέπει το Καταστατικό της. Την Έκθεση παρέδωσε στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Δημήτριο Σιούφα ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γεώργιος Προβόπουλος. Στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, ο Διοικητής συνόψισε ως εξής το κεντρικό μήνυμα της Έκθεσης:

«Τον περασμένο Οκτώβριο, η Ενδιάμεση Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος υπογράμμιζε ότι λόγω και της διεθνούς κρίσης έχουν αποδυναμωθεί οι παράγοντες που για πολλά χρόνια στήριζαν την οικονομική ανάπτυξη στη χώρα μας.

Και επειδή επί σειρά ετών η εγχώρια ζήτηση αυξανόταν ταχύτερα από τις παραγωγικές δυνατότητες της οικονομίας, ο πληθωρισμός παρέμενε διαρκώς υψηλότερος από το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών διευρυνόταν συνεχώς και το εξωτερικό χρέος του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα διογκωνόταν. Το μέγεθος και η επιμονή των ανισορροπιών αυτών υποδήλωναν ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές που συντελέστηκαν δεν ήταν επαρκείς, ίσως λόγω και του εφησυχασμού που ενέπνεαν οι ικανοποιητικοί ρυθμοί ανάπτυξης και η ένταξη στη ζώνη του ευρώ.

Τώρα που η παγκόσμια κρίση αγγίζει την ελληνική οικονομία, περιθώρια για εφησυχασμό δεν υπάρχουν. Στις καλές εποχές δεν κάναμε όσα θα μας επέτρεπαν σήμερα να αντιμετωπίζουμε την κρίση από ευνοϊκότερη θέση. Γι’ αυτό πρέπει να υιοθετήσουμε ένα πολυετές σχέδιο, το οποίο θα περιλαμβάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που δεν υλοποιήθηκαν τα τελευταία 15 χρόνια, με άμεση προτεραιότητα τη δημοσιονομική εξυγίανση. Μόνο η προσέγγιση αυτή θα πείσει τις διεθνείς αγορές για τις θετικές προοπτικές της οικονομίας μας, θα εξασφαλίσει λογικούς όρους δανεισμού του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να τεθεί με ασφάλεια σε λειτουργία ο κινητήρας της ανάπτυξης, όταν η διεθνής οικονομία θα επανέρχεται σε ανοδική φάση του κύκλου.»

ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

Α. Το διεθνές περιβάλλον: Τάσεις και προοπτικές

Η παγκόσμια οικονομία διανύει τη μεγαλύτερη κρίση από τη δεκαετία του 1930. Η έξοδος από αυτήν δεν θα είναι ούτε εύκολη ούτε γρήγορη, παρά τις εκτεταμένες παρεμβάσεις των εθνικών αρχών. Από τις πιο δύσκολες προκλήσεις αντιμετωπίζουν οι χώρες που έχουν υψηλό δημόσιο χρέος και μεγάλο έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Για το 2009 οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας διαγράφονται ζοφερές. Οι αρνητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του χρηματοπιστωτικού και του πραγματικού τομέα σχηματίζουν έναν ανατροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο, στον οποίο κυριαρχούν η αβεβαιότητα και η έλλειψη εμπιστοσύνης. Σε πολλές προηγμένες οικονομίες η παραγωγή μειώνεται. Στις αναδυόμενες οι ρυθμοί ανάπτυξης υποχωρούν ραγδαία. Το διεθνές εμπόριο συρρικνώνεται, μετά από πολλά χρόνια συνεχούς επέκτασης. Παντού ο ρυθμός πληθωρισμού μειώνεται και στις προηγμένες οικονομίες διαμορφώνεται πολύ χαμηλά.

Ανάκαμψη της διεθνούς οικονομίας δεν αναμένεται πριν από το 2010. Ο χρόνος έναρξης και η σταθερότητα της ανάκαμψης θα εξαρτηθούν από το ρυθμό με τον οποίο θα εξομαλύνονται οι ροές χρήματος και κεφαλαίων, θα αποκαθίσταται η λειτουργικότητα του πιστωτικού τομέα και θα ανακτάται η εμπιστοσύνη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Οι πρωτοφανούς κλίμακας παρεμβάσεις των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών για την αντιμετώπιση της κατάστασης θα περιορίσουν σημαντικά αλλά δεν θα εκμηδενίσουν τις επιπτώσεις της κρίσης. Για τη μεταστροφή των τάσεων προς θετική κατεύθυνση θα απαιτηθεί χρόνος.

Τα σχέδια των κυβερνήσεων της ΕΕ για την ενίσχυση της ρευστότητας και των κεφαλαίων των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, της τάξεως των 2,9 τρισεκ. ευρώ (ή 23% του ΑΕΠ της ΕΕ το 2008), έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται. Σε εξέλιξη βρίσκεται, επίσης, το Σχέδιο Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Οικονομίας, μια δέσμη δημοσιονομικών και άλλων μέτρων που ισοδυναμεί με το 1,5% του ΑΕΠ της ΕΕ και αξιοποιεί τα περιθώρια ευελιξίας του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Για χώρες όμως όπως η Ελλάδα, που παρουσιάζουν υψηλό δημόσιο χρέος και επίσης μεγάλο έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, τα περιθώρια παρέμβασης είναι μηδαμινά. Στις χώρες αυτές, μια χαλάρωση της δημοσιονομικής πολιτικής θα απέβαινε σε βάρος της οικονομίας αλλά και των ίδιων των δημοσιονομικών προοπτικών, διότι θα αύξανε ακόμη περισσότερο το κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου και του ιδιωτικού χρέους.

Β. Νομισματική πολιτική και παρεμβάσεις του Ευρωσυστήματος
Η ενιαία νομισματική πολιτική της ζώνης του ευρώ έχει ως πρωταρχικό στόχο τη σταθερότητα των τιμών μεσοπρόθεσμα. Η επίτευξη του στόχου αυτού αποτελεί την καλύτερη δυνατή συμβολή του Ευρωσυστήματος στην οικονομική ανάπτυξη. Και οι ευέλικτες και πρωτοφανείς παρεμβάσεις του συμβάλλουν καθοριστικά στην αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας

Λαμβάνοντας υπόψη τις προοπτικές για την πορεία του πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ έχει προβεί σε διαδοχικές μειώσεις του επιτοκίου των πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης, συνολικά κατά 225 μονάδες βάσης από τον περασμένο Οκτώβριο. Επιπλέον, με σημαντικές παρεμβάσεις στην αγορά χρήματος το Ευρωσύστημα διοχετεύει στα πιστωτικά ιδρύματα άφθονη ρευστότητα, ώστε να αποτρέπεται ο κλονισμός της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας από τις δυσλειτουργίες της διατραπεζικής αγοράς. Με τις παρεμβάσεις αυτές το Ευρωσύστημα συμβάλλει καθοριστικά στην άμβλυνση των εντάσεων, ενεργώντας ως διαμεσολαβητής μεταξύ των τραπεζών που διαθέτουν πλεόνασμα ρευστών διαθεσίμων και εκείνων που έχουν ανάγκη για πρόσθετη ρευστότητα.

Επίσης το Ευρωσύστημα έχει ενεργό συμμετοχή στις μεγάλες προσπάθειες που καταβάλλει συντονισμένα η διεθνής κοινότητα για την αναθεώρηση της αρχιτεκτονικής του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι προσπάθειες αποβλέπουν στη θεραπεία των δομικών αδυναμιών που ανέδειξε η παρούσα κρίση, ώστε να περιοριστεί στο μέλλον η πιθανότητα εκδήλωσης συστημικών διαταράξεων παρόμοιας έντασης και διάρκειας.
Για το σκοπό αυτό απαιτούνται κυρίως:

§ Ουσιαστική ενίσχυση της διαφάνειας σε όλες τις πτυχές λειτουργίας του πιστωτικού συστήματος, ώστε οι πιστωτικά συναλλασσόμενοι να βασίζουν τις επιλογές και τη δράση τους σε επαρκείς, επίκαιρες και αξιόπιστες πληροφορίες.

§ Τιθάσευση της μυωπικής συμπεριφοράς των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επενδυτών. Εξουδετέρωση, δηλαδή, των κινήτρων που οδηγούν σε υπερβολική προσήλωση στις βραχυπρόθεσμες ανταμοιβές και σε αδιαφορία για τις πιο μακρόπνοες στοχεύσεις, από τις οποίες εξαρτώνται η συστημική σταθερότητα και η κοινωνική ευημερία.

§ Ελάττωση της υπερ-κυκλικότητας του πιστωτικού συστήματος, η οποία μεγεθύνει τις διακυμάνσεις του οικονομικού κύκλου. Περιορισμός, δηλαδή, της προδιάθεσης του συστήματος να εκτίθεται υπερβολικά σε κινδύνους, όταν ο οικονομικός κύκλος βρίσκεται σε άνοδο, ενώ σε περιόδους ύφεσης τηρεί υπερβολικά συντηρητική στάση, που αποστερεί από τις αναγκαίες πιστώσεις τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Γ. Επιδράσεις τις παγκόσμιας κρίσης στην ελληνική οικονομία
Η ελληνική οικονομία επηρεάζεται από τους κραδασμούς της παγκόσμιας οικονομίας, τόσο αυτούς που οφείλονται στις χρηματοπιστωτικές δυσλειτουργίες όσο και εκείνους που απορρέουν από τη συρρικνούμενη διεθνή παραγωγική και εμπορική δραστηριότητα.

Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση επηρεάζει την ελληνική οικονομία, αφού επιβραδύνει την εγχώρια πιστωτική επέκταση. Η προσφορά πιστώσεων περιορίζεται λόγω του παγώματος των αγορών από τις οποίες οι τράπεζες αντλούν κεφάλαια και λόγω της εφαρμογής αυστηρότερων κριτηρίων έγκρισης και χορήγησης δανείων. Περιορίζεται επίσης η ζήτηση πιστώσεων, λόγω της μεγάλης αβεβαιότητας που διακατέχει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, η οποία αποθαρρύνει την ανάληψη δανειακών υποχρεώσεων, ιδίως μακράς διάρκειας.
Η επιβράδυνση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις επηρεάζει την ιδιωτική κατανάλωση (της οποίας ο ρυθμός ανόδου το 2009 θα εμφανίσει περαιτέρω σημαντική επιβράδυνση), τις επενδύσεις σε κατοικίες (που το 2009 θα συνεχίσουν να μειώνονται) και τις επιχειρηματικές επενδύσεις (που το 2009 θα μείνουν σχεδόν στάσιμες). Αρνητικά επίσης επιδρούν στις επιχειρηματικές επενδύσεις η υποτονική ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών και η μειωμένη κερδοφορία.

Η παγκόσμια κρίση και η μείωση του διεθνούς εμπορίου θα επηρεάσουν το 2009 δυσμενώς τις ελληνικές εξαγωγές αγαθών, ιδίως προς την ΕΕ και τις χώρες τις ΝΑ Ευρώπης. Οι εισπράξεις από υπηρεσίες μεταφορών (ναυτιλιακές) θα καταγράψουν μείωση, λόγω της πτώσης των ναύλων και της μείωσης του όγκου του παγκόσμιου εμπορίου. Μείωση επίσης είναι πιθανό να σημειώσουν οι ταξιδιωτικές εισπράξεις από επισκέπτες που προέρχονται από τη Δυτική Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Ρωσία.

Η ένταξη στη ζώνη του ευρώ παρέχει στην ελληνική οικονομία πολύτιμη προστασία από τους έντονους κραδασμούς της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Το ενιαίο νόμισμα αποτελεί εφαλτήριο για την αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της νομισματικής σταθερότητας και της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς. Η αξιοποίηση αυτή προϋποθέτει όμως τις αναγκαίες προσαρμογές και μεταρρυθμίσεις.

Δ. Τα βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας το 2009
Εφέτος ο ρυθμός ανόδου του ΑΕΠ θα διαμορφωθεί γύρω στο 0,5%. Το ποσοστό ανεργίας θα αυξηθεί καθώς η άνοδος της συνολικής απασχόλησης θα ανακοπεί. Ιδιαίτερα σε ορισμένους κλάδους ή κατηγορίες εργαζομένων η απασχόληση θα μειωθεί. Ο πληθωρισμός, σε μέσο επίπεδο έτους, θα υποχωρήσει στο 1,8% ή και χαμηλότερα, αλλά ο πυρήνας του πληθωρισμού θα υποχωρήσει πολύ λιγότερο και θα διαμορφωθεί γύρω στο 3%. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών θα περιοριστεί για λόγους συγκυριακούς.
Η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι ο ετήσιος ρυθμός ανόδου του ΑΕΠ, που πέρυσι επιβραδύνθηκε στο 3%, το 2009 θα διαμορφωθεί γύρω στο 0,5%, παραμένοντας ωστόσο θετικός, ενώ για το σύνολο της ζώνης του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπεται μείωση του ΑΕΠ κατά περίπου 2%.

Λόγω της οικονομικής επιβράδυνσης, θα ανακοπεί το 2009 η ανοδική τάση που κατέγραφε η απασχόληση τα τελευταία χρόνια, ενώ οι μέσες ώρες εργασίας στο μη αγροτικό ιδιωτικό τομέα αναμένεται ότι θα μειωθούν. Σε ορισμένους κλάδους μάλιστα (π.χ. επιχειρήσεις εξαγωγικές, εισαγωγικού εμπορίου, κατασκευαστικές, τουριστικές, χρηματοπιστωτικές) και για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων (π.χ. προσωρινά απασχολούμενοι, μετανάστες εργαζόμενοι) η απασχόληση θα μειωθεί. Το συνολικό ποσοστό ανεργίας ενδέχεται να μην αυξηθεί δραματικά, δεδομένου ότι ο ρυθμός ανόδου του εργατικού δυναμικού έχει υποχωρήσει σε σχετικά χαμηλό επίπεδο την τελευταία τετραετία.

Ο ρυθμός πληθωρισμού από τα μέσα του 2008 υποχωρεί. Το Δεκέμβριο διαμορφώθηκε στο 2,2%, το χαμηλότερο επίπεδο από τον Ιούνιο του 2000. Για το 2009 αναμένεται ότι θα συνεχίσει να μειώνεται μέχρι τα μέσα του έτους, οπότε ενδέχεται να διαμορφωθεί γύρω στο 1%, ενώ στη συνέχεια θα αυξηθεί και πάλι. Η κύμανση αυτή στη διάρκεια του έτους θα οφείλεται στην κατά μήνα διαφορά των διεθνών τιμών του πετρελαίου σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2008. Σε μέσο επίπεδο έτους, ο πληθωρισμός το 2009 εκτιμάται ότι μπορεί να υποχωρήσει στο 1,8% ή και χαμηλότερα, έναντι 4,2% το 2008. Ο πυρήνας του πληθωρισμού όμως προβλέπεται ότι θα υποχωρήσει πολύ λιγότερο, στο 3,0-3,1% (από 3,4% το 2008), παραμένοντας υψηλότερος από το αντίστοιχο μέγεθος στη ζώνη του ευρώ. Η μικρή υποχώρηση του πυρήνα του πληθωρισμού θα οφείλεται κυρίως στο ότι οι συνθήκες υπερβάλλουσας ζήτησης, που ήδη εξασθένησαν το 2008, εφέτος αντιστρέφονται. Αναμένεται επίσης ότι το 2009 θα συνεχιστεί η μείωση των περιθωρίων κέρδους που παρατηρήθηκε πέρσι, ενώ ο ρυθμός ανόδου του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος θα επιβραδυνθεί κάπως, παραμένοντας ωστόσο σε υψηλό επίπεδο.

Το 2009 το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών θα επηρεαστεί σημαντικά από την επιδείνωση του διεθνούς και του εγχώριου οικονομικού περιβάλλοντος. Και αναμένεται ότι θα μειωθεί αισθητά ως ποσοστό του ΑΕΠ, κυρίως επειδή η αναμενόμενη μείωση των εισαγωγών αγαθών έχει μεγαλύτερο σχετικό βάρος από την αναμενόμενη μείωση των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών. Οι εισαγωγές αγαθών εκτός καυσίμων θα επηρεαστούν δυσμενώς από την υποτονικότητα της εγχώριας ζήτησης, ενώ οι καθαρές πληρωμές για εισαγωγές καυσίμων θα μειωθούν λόγω των χαμηλότερων ετήσιων τιμών του πετρελαίου.

Ε. Η επιμονή του εξωτερικού ελλείμματος: Αιτίες και θεραπεία
Το 2009 το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, παρά τη μείωση, θα παραμείνει υψηλό. Και θα αρχίσει πάλι να διευρύνεται, όταν ξεκινήσει η ανάκαμψη της οικονομίας. Είναι επιτακτική η ανάγκη εφαρμογής μέτρων πολιτικής με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, που θα θεραπεύουν τις χρόνιες εσωτερικές ανισορροπίες και τις δομικές αδυναμίες που τροφοδοτούν και διευρύνουν το εξωτερικό έλλειμμα.

Βασικές αιτίες αυτού του μεγάλου προβλήματος είναι η υστέρηση της εγχώριας συνολικής αποταμίευσης σε σύγκριση με τις εγχώριες συνολικές επενδύσεις (κυρίως διότι η δημόσια αποταμίευση είναι αρνητική και η ιδιωτική αποταμίευση ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι πολύ χαμηλή), η συνεχιζόμενη υποχώρηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας κόστους και τιμών των ελληνικών προϊόντων και το χαμηλό επίπεδο της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών τροφοδοτείται και από τις ανισορροπίες του δημόσιου τομέα. Τα δημόσια ελλείμματα καθώς και σημαντικό τμήμα των ιδιωτικών επενδύσεων χρηματοδοτούνται με δανειακούς ή άλλους πόρους του εξωτερικού, δεδομένου ότι η αποταμίευση των νοικοκυριών είναι πολύ χαμηλή και δεν επαρκεί. Π.χ. τα τελευταία χρόνια η αρνητική αποταμίευση του τομέα της γενικής κυβέρνησης επιβάρυνε το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών κατά 2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ ετησίως. Επιπλέον, η χρονίως χαμηλή παραγωγικότητα του δημόσιου τομέα επηρεάζει αρνητικά την ανταγωνιστικότητα της συνολικής οικονομίας.

ΣΤ. Πιστωτικές συνθήκες: Τάσεις και προοπτικές
Η εφαρμογή του κυβερνητικού σχεδίου ενίσχυσης της ρευστότητας ενισχύει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και θα αποτρέψει τη δημιουργία πιστωτικής στενότητας. Οι τράπεζες οφείλουν να αξιοποιήσουν τις ρυθμίσεις του σχεδίου αξιολογώντας προσεκτικά τις οικονομικές συνθήκες

Το 2008 ο ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης προς τον ιδιωτικό τομέα επιβραδύνθηκε. Μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου η επιβράδυνση ήταν ήπια και ο ρυθμός παρέμενε υψηλός. Αλλά στο τελευταίο δίμηνο του έτους επιβραδύνθηκε ραγδαία, καθώς τα νέα τραπεζικά δάνεια που χορηγήθηκαν στο δίμηνο αυτό ήταν σημαντικά χαμηλότερα από εκείνα που είχαν χορηγηθεί στην αντίστοιχη περίοδο του 2007. Στο δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2008, σε σύγκριση με το αντίστοιχο δίμηνο του προηγούμενου έτους, η καθαρή ροή νέων τραπεζικών δανείων προς τις επιχειρήσεις ήταν μειωμένη κατά 62,7%, η αντίστοιχη ροή των στεγαστικών κατά 52,5% και των καταναλωτικών κατά 68%.

Ο ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης προς τον ιδιωτικό τομέα θα συνεχίσει να επιβραδύνεται τους επόμενους μήνες. Εκτιμάται όμως ότι, κατά μέσο όρο για ολόκληρο το 2009, είναι δυνατόν να διαμορφωθεί γύρω στο 10%, εφόσον συντρέξουν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις. Πρώτη και κυριότερη είναι η πλήρης αξιοποίηση από τις τράπεζες των ρυθμίσεων του κυβερνητικού σχεδίου ενίσχυσης της ρευστότητας, συνολικού ύψους 28 δις ευρώ. Δεύτερη προϋπόθεση είναι να διαμορφωθεί η οικονομική δραστηριότητα κοντά στις προβλέψεις και τους ρυθμούς που προαναφέρθηκαν, ώστε το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών να διατηρηθεί σε ύψος ικανό να στηρίξει την άνοδο των καταθέσεων. Τρίτη προϋπόθεση είναι να υπάρξει περιορισμένη μόνο επίπτωση στις τραπεζικές καταθέσεις από τη στροφή του Δημοσίου στην έκδοση τίτλων με ανταγωνιστικά επιτόκια, οι οποίοι διατίθενται τελευταία στην εγχώρια αγορά.

Τα θεμελιώδη μεγέθη του ελληνικού τραπεζικού συστήματος έχουν επηρεαστεί σε χαμηλότερο βαθμό από τη διεθνή κρίση, σε σύγκριση με τα τραπεζικά συστήματα άλλων χωρών. Σε αυτό έχουν συμβάλει οι συνεχείς έλεγχοι από την Τράπεζα της Ελλάδος, η οριακή μόνο έκθεση των τραπεζών σε λεγόμενα “τοξικά” στοιχεία ενεργητικού, η μικρή εξάρτησή τους από τις αγορές για την άντληση κεφαλαίων, τα ικανοποιητικά τους επίπεδα κεφαλαιακής επάρκειας και βαθμού μόχλευσης του ενεργητικού. Τα δεδομένα αυτά επέτρεψαν στις ελληνικές τράπεζες να παραμένουν κατά βάση υγιείς και ισχυρές, ακόμη και όταν το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα πορεύεται εν μέσω θυέλλης.

Ενόψει των αυξημένων κινδύνων που απορρέουν από την επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας, την υψηλή μεταβλητότητα στις αγορές χρήματος και κεφαλαίων, καθώς και τις επικρατούσες συνθήκες χαμηλής ρευστότητας και μειωμένης κερδοφορίας, η Τράπεζα της Ελλάδος έχει ζητήσει από τις τράπεζες την εφαρμογή των κατάλληλων πολιτικών, ώστε να διασφαλίζεται η χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις των δεικτών αποδοτικότητας, ποιότητας του χαρτοφυλακίου χρηματοδοτήσεων, ρευστότητας και κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, η Τράπεζα της Ελλάδος παροτρύνει τις τράπεζες να κάνουν ορθολογική χρήση των πόρων του κυβερνητικού σχεδίου ενίσχυσης της ρευστότητας. Παράλληλα, έχει ζητήσει από τις τράπεζες να συγκρατήσουν τις παροχές (bonus) προς τα υψηλόβαθμα στελέχη τους και να περιορίσουν σημαντικά τα μερίσματα που διανέμουν, προκειμένου να ενισχύσουν τα κεφάλαιά τους και τις προβλέψεις έναντι επισφαλών απαιτήσεων.

Ζ. Η διαφορά απόδοσης (spread) των ελληνικών ομολόγων
Οι επιφυλάξεις των αγορών για τις δημοσιονομικές προοπτικές και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών επηρεάζουν δυσμενώς τους όρους εξωτερικού δανεισμού του Δημοσίου, με επιπτώσεις που διαχέονται σε όλη την οικονομία.

Μολονότι άλλες χώρες στην περίοδο 2008-2010 θα έχουν δημοσιονομικά ελλείμματα μεγαλύτερα από την Ελλάδα, η διαφορά αποδόσεων των κρατικών ομολόγων τους από τα αντίστοιχα γερμανικά είναι πολύ μικρότερη από ό,τι στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άλλες χώρες έχουν εισέλθει σε περίοδο ύφεσης και τα ελλείμματά τους έχουν κυρίως κυκλικό χαρακτήρα, ενώ το δημόσιο χρέος τους είναι πολύ χαμηλότερο από το ελληνικό. Αντίθετα, τα ελληνικά δεδομένα που ανησυχούν τις αγορές (δημοσιονομικές προοπτικές, δημόσιο χρέος, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, μελλοντικές υποχρεώσεις του ασφαλιστικού συστήματος) οφείλονται σε αίτια που έχουν κυρίως διαρθρωτικό χαρακτήρα.

Σημαντική υποχώρηση της διαφοράς αποδόσεων δεν διαφαίνεται για τους επόμενους μήνες. Όπως η πολύ μικρή διαφορά αποδόσεων στο παρελθόν αντανακλούσε μια γενικότερη τάση των αγορών να υποεκτιμούν τους κινδύνους, έτσι και η πρόσφατη μεγάλη διεύρυνση της διαφοράς αντανακλά μια γενικότερη τάση υπερεκτίμησης και την υπερβολική απροθυμία των διεθνών επενδυτών να αναλάβουν κινδύνους. Πέραν αυτού, αναμένεται ότι τους επόμενους μήνες η προσφορά κρατικών (και εταιρικών) τίτλων στη διεθνή αγορά θα αυξηθεί σημαντικά, λόγω των μέτρων δημοσιονομικής ώθησης και των προγραμμάτων ενίσχυσης των τραπεζών που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες. Αυτό θα ασκήσει ανοδική επίδραση στις αποδόσεις των τίτλων και ενδεχομένως στις κατά χώρα διαφορές αποδόσεων, γεγονός που θα αύξανε περαιτέρω το κόστος δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου.

Η διεύρυνση της διαφοράς αποδόσεων διαχέεται ως επιπρόσθετο κόστος στο σύνολο της οικονομίας, δεδομένου ότι οι τράπεζες και οι λοιπές επιχειρήσεις αντλούν κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές με όρους που συνήθως είναι δυσμενέστεροι από τους όρους δανεισμού του Δημοσίου. Επιπλέον, η διεύρυνση της διαφοράς αποδόσεων συνεπάγεται υψηλότερη μελλοντική επιβάρυνση των φορολογουμένων.

Η. Δημοσιονομική πολιτική, Σύμφωνο Σταθερότητας και Στρατηγική της Λισσαβόνας
Εάν ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών και των οικονομικών φορέων, είναι εφικτό μια εκ πρώτης όψεως συσταλτική δημοσιονομική πολιτική να έχει επεκτατικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, στις σημερινές συνθήκες, μια φαινομενικά επεκτατική πολιτική θα κατέληγε εκ των πραγμάτων να είναι συσταλτική, διότι θα είχε πολλαπλό κόστος, άμεσο και μεσοπρόθεσμο.

Ενώ οι συνθήκες οικονομικής επιβράδυνσης θα υποδήλωναν κατ‘ αρχήν την ανάγκη να δοθεί δημοσιονομική ώθηση στην ανάπτυξη, δεν υπάρχουν περιθώρια για παραδοσιακού τύπου δημοσιονομική ώθηση, λόγω του ύψους του δημοσιονομικού ελλείμματος, του δημόσιου χρέους και του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Η πειθαρχημένη δημοσιονομική πολιτική είναι αναγκαία όχι μόνο για να τηρηθούν οι κανόνες του αναθεωρημένου και ευέλικτου Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αλλά και για να βελτιωθούν οι όροι εξωτερικού δανεισμού του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Για το λόγο αυτό, απαραίτητο είναι η δημοσιονομική πολιτική να αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου σχεδίου, το οποίο θα κινείται προς τις εξής βασικές κατευθύνσεις:

• Άμεσος περιορισμός του δημοσιονομικού ελλείμματος κάτω από 3% του ΑΕΠ εφέτος και περαιτέρω μείωσή του περίπου κατά 1% του ΑΕΠ ετησίως την επόμενη τριετία, ώστε να μηδενιστεί το 2012. ( τέλος 2009 με τα ψεύτικα στοιχεία Καραμανλή τελικά το έλλειμμα ήταν 15% με μοβ χρώμα είναι δικά μου σχόλια)

Η μείωση αυτή είναι εφικτή, εάν συλληφθεί μέρος της τεράστιας φοροδιαφυγής και, κυρίως, εάν επιτευχθεί ουσιαστική περιστολή της σπατάλης και αύξηση της αποτελεσματικότητας των κρατικών δαπανών. Από ερευνητική εργασία της ΕΚΤ προκύπτει ότι, στη χώρα μας, η ίδια παροχή δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών θα μπορούσε να εξασφαλιστεί με δαπάνες μικρότερες κατά 30%. Επομένως, με ορθή ανακατανομή των δαπανών και αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους, είναι εφικτό να εξοικονομηθούν πόροι για να στηριχθούν οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και να ενισχυθούν οι δημόσιες επενδύσεις, που αποδεδειγμένα έχουν μεγαλύτερο αναπτυξιακό αποτέλεσμα. Στην τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας θα συνέβαλλε επίσης η ταχεία προώθηση μεταρρυθμίσεων που δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος αλλά συντελούν άμεσα στη βελτίωση της παραγωγικότητας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η μείωση της γραφειοκρατίας και η ενίσχυση των συνθηκών ανταγωνισμού.

• Εφαρμογή πλέγματος μεταρρυθμίσεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Χωρίς εκτεταμένες και ρηξικέλευθες αλλαγές στις δομές του ευρύτερου δημόσιου τομέα δεν είναι δυνατό να τιθασευτεί το δημόσιο χρέος. Χρειάζονται σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα (της τάξεως του 4,5-5% του ΑΕΠ), προκειμένου να επιτευχθεί ουσιαστική μείωση του λόγου του χρέους προς το ΑΕΠ κάτω από την τιμή αναφοράς της Συνθήκης του Μάαστριχτ (60%) μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, π.χ. εντός 10 ετών. ( τα ήξεραν από το 2009 αλλά άρχισαν να τα εφαρμόζουν μετά το 1 μνημονιο και ενώ όλη η αντιπολίτευση συνέχισε να λαϊκίζει και να μην συναινεί στο έργο της κυβέρνησης γαπ.)
Αυτό είναι απαραίτητο και για να καλύπτονται στο μέλλον οι αυξημένες δημόσιες δαπάνες που θα συνεπάγεται η γήρανση του πληθυσμού. Ένα σύνολο προτάσεων για διαρθρωτικά μέτρα που θα βελτίωναν σημαντικά τις μελλοντικές δημοσιονομικές δυνατότητες συνοψίζεται στο Πλαίσιο Ι.1 της Έκθεσης.

• Ταχύτερη υλοποίηση της Στρατηγικής της Λισσαβόνας. Η προαγωγή της δημοσιονομικής εξυγίανσης μεσοπρόθεσμα απαιτεί, πέραν εκείνων που προαναφέρθηκαν, και μεταρρυθμίσεις στους τομείς της φορολογικής διοίκησης, των διαδικασιών κατάρτισης και εκτέλεσης του Προϋπολογισμού και του συστήματος συντάξεων. Οι προτεραιότητες αυτές έχουν τεθεί και στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισσαβόνας και πρέπει η υλοποίησή τους να προχωρήσει ταχύτερα. Το ίδιο ισχύει και για τις μεταρρυθμίσεις που αποβλέπουν στην καλύτερη άσκηση των ρυθμιστικών και ελεγκτικών αρμοδιοτήτων της δημόσιας διοίκησης, την ταχύτερη διαδικασία εφαρμογής της νομοθεσίας, την ουσιαστική μείωση της γραφειοκρατίας και την αποτελεσματική καταπολέμηση της διαφθοράς. Η πρόοδος στους τομείς αυτούς θα βελτιώσει σημαντικά το επιχειρηματικό κλίμα και την ελκυστικότητα της χώρας ως κέντρο ανάπτυξης δραστηριοτήτων στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή. Στην αύξηση της ποιότητας και της αποδοτικότητας των επενδύσεων θα συνέβαλαν επίσης οι μεταρρυθμίσεις που προάγουν την “έρευνα και ανάπτυξη”, την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων και την ενίσχυση των συνθηκών ανταγωνισμού.

• Τόνωση του ανταγωνισμού σε όλες τις αγορές προϊόντων, υπηρεσιών και παραγωγικών συντελεστών. Ενδεικτικά αναφέρονται οι τομείς των ελεύθερων επαγγελμάτων, της ενέργειας και των οδικών μεταφορών.

• Ποιοτική αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού. Ο κατάλογος των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών που απαιτούνται για το σκοπό αυτό είναι μακροσκελής: Ενδυνάμωση των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης. Μετατροπή της αδήλωτης εργασίας σε επίσημη (νόμιμη). Μείωση του μη μισθολογικού κόστους της απασχόλησης χαμηλομίσθων. Επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση και κατάρτιση και στα προγράμματα δια βίου μάθησης. Διευκόλυνση της μετάβασης στον επαγγελματικό βίο. Βελτίωση των συστημάτων φροντίδας των παιδιών. Προώθηση των ίσων ευκαιριών απασχόλησης ανδρών και γυναικών. Εξάλειψη των φορολογικών αντικινήτρων που περιορίζουν τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας ορισμένων ομάδων πληθυσμού, π.χ. των γυναικών και των ατόμων σχετικά μεγαλύτερης ηλικίας.

• Εκσυγχρονισμός του προτύπου παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας. Η ελληνική οικονομία είναι ιδιαιτέρως ενεργοβόρα και η πετρελαϊκή της εξάρτηση παραμένει μεγάλη. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις, η Ελλάδα ως μεσογειακή χώρα θα πληγεί πιο έντονα από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η νέα ευρωπαϊκή πολιτική για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή θέτει ως στόχους για όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και την αύξηση της χρήσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η εφαρμογή και από την Ελλάδα της πολιτικής αυτής προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, καλύτερη οργάνωση της παραγωγής με εισαγωγή λιγότερο ενεργοβόρας τεχνολογίας, καθώς και καλύτερη οργάνωση της ζωής στις πόλεις – με καλύτερη οργάνωση των δημόσιων συγκοινωνιών, ώστε να μειωθεί η χρήση των πιο ενεργοβόρων μέσων μεταφοράς, και με χρήση νέων τεχνολογιών και εναλλακτικών πηγών ενέργειας για τη μόνωση και τη θέρμανση των κατοικιών και των άλλων κτιρίων. Η πραγματοποίηση αυτών των αλλαγών απαιτεί σωστό σχεδιασμό και κατάλληλα κίνητρα.

Η πρόοδος προς την επίτευξη των στόχων που θέτει η νέα ευρωπαϊκή πολιτική έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία για τη χώρα. Η πρόοδος αυτή δεν είναι μόνο απαραίτητη από τη σκοπιά της κλιματικής αλλαγής και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής, αλλά μπορεί επιπλέον να οδηγήσει στην πραγματοποίηση μεγάλων επενδύσεων και να συμβάλει ουσιαστικά στην ενίσχυση των συνθηκών ανταγωνισμού στον τομέα της ενέργειας, την ίδρυση νέων επιχειρήσεων, τη δημιουργία πολλών νέων θέσεων απασχόλησης, την αξιόλογη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας και τον αντίστοιχο περιορισμό του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Η σημερινή συγκυρία δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί εμπόδιο για τέτοιες εξελίξεις. Αντιθέτως μάλιστα, οι επενδύσεις στην ενέργεια και οι αποκαλούμενες “πράσινες” επενδύσεις μπορούν να δώσουν μια εξαιρετικά χρήσιμη ώθηση στην ανάκαμψη των οικονομιών, όπως επισημαίνεται και στο Σχέδιο Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Οικονομίας.

Tο πλήρες κείμενο της Έκθεσης είναι διαθέσιμο και στον δικτυακό τόπο της Τράπεζας της Ελλάδος.

Ο κόσμος είναι πια επικίνδυνα απρόβλεπτος

2015-03-14T18:36:00.000+02:00

Ολα όσα προβλέπαμε μετά τον Ψυχρό Πόλεμο ανατρέπονται γράφει ο Philip Stephens. Η αμερικανική ηγεμονία, η ενοποίηση των Ευρωπαίων ακόμη και η παγκοσμιοποίηση χάνουν τη δυναμική τους.

Η Δύση έχει μία νέα βιομηχανία. Πρόκειται για τον υπολογισμό γεωπολιτικού κινδύνου, κλάδος του οποίου οι δραστηριότητες ανθούν. Με μία ματιά μόνο ανά τον κόσμο, στις φωτιές που καίνε στη Μέση Ανατολή, στην προέλαση της Ρωσίας στην Ουκρανία και στις εντάσεις στην Ασία από την άνοδο της Κίνας, εύκολα διαπιστώνει κανείς γιατί. Αυτές οι διαμάχες και οι συγκρούσεις είναι κάτι περισσότερο από δυσάρεστες συμπτώσεις. Το τέλος της Ιστορίας έχει δώσει τη θέση του στην εποχή της συστημικής αταξίας.

Πρόσφατα βρέθηκα σε ένα συνέδριο που διοργάνωσαν δύο think tank – το Aspen Italian και το Chatham House- και σκέφτηκα ότι όταν οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναζητούν τίτλο για να περιγράψουν την τρέχουσα κατάσταση στις διεθνείς υποθέσεις, μπορεί να καταλήξουν σε κάτι όπως «η Μεγάλη Ανατροπή». Το σκηνικό για αυτή τη συνάθροιση επιχειρηματιών και αξιωματούχων ήταν η έξοχη ηρεμία της Βενετίας. Η συζήτηση αφορούσε τις ρήξεις που έχουν προκύψει στα διεθνή πράγματα μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.

Η αισιοδοξία με την οποία η Δύση υποδέχθηκε την κατάρρευση του κομουνισμού στηριζόταν σε μία ομάδα υποθέσεων. Ο κόσμος όμως, έχει γίνει πολύ πιο επικίνδυνος και μη προβλέψιμος τα τελευταία 25 χρόνια, καθώς οι περισσότερες από αυτές τις υποθέσεις έχουν ανατραπεί.

Η πρώτη ήταν η επικράτηση της Pax Americana. Θυμάστε πώς περιέγραφαν αγωνιωδώς την απόρθητη ηγεμονία των ΗΠΑ; Με το τέλος της χιλιετίας, η Ουάσιγκτον εκτιμούσε – και οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούσαν – ότι η μοναδική υπερδύναμη θα έθετε τους όρους στις διεθνείς σχέσεις για τον 21ο αιώνα. Θα υπήρχαν βεβαίως τροποποιήσεις για να διευκολυνθούν οι νέες δυνάμεις, αλλά οι ΗΠΑ θα ήταν ο εγγυητής της παγκόσμιας ειρήνης.

Αδιαμφισβήτητα, οι ιστορικοί θα προσπαθήσουν να διαλευκάνουν πότε ακριβώς διαλύθηκε αυτή η ψευδαίσθηση. Θα μπορούσε να είναι με το χάος που ακολούθησε το «Σοκ και Δέος» στο Ιράκ. Οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ τελικά έφτασαν τις ΗΠΑ στα όριά τους και το έκαναν τη στιγμή που η Κίνα, η Ινδία και άλλοι κατέγραφαν ταχύτατη άνοδο. Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δεν έδειξε μόνο τις ανεπάρκειες της στρατιωτικής ισχύος. Οι φυλακές του Abu Ghraib και του Guantanamo κατέρριψαν την εικόνα ότι η Αμερική θα λειτουργούσε πάντα ως καλός ηγεμόνας.

Ενδεχομένως να είναι υπερβολικές οι εκτιμήσεις για την πτώση των ΗΠΑ. Στην εξαιρετική έκθεση «Is the American Century Over» ο Joseph Nye του Harvard επισημαίνει τις δυνάμεις που διατηρεί η Αμερική – την οικονομική, τη δημογραφική, τη γεωγραφική όπως επίσης και τη στρατιωτική. Είναι επίσης θετικό να σημειωθεί η σχιστολιθική επανάσταση και πώς ανέτρεψε πολλές προβλέψεις για την πτώση της αμερικανικής ισχύος. Είναι αλήθεια ωστόσο, ότι οι ΗΠΑ του 21ου αιώνα είναι μάλλον απίθανο να έχουν τη δυνατότητα ή τη βούληση να σχηματίσουν τη γεωπολιτική τάξη όπως έπραξαν κατά τον 20ό αιώνα. Όσο θόρυβο κι αν κάνουν τώρα οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο, οι μελλοντικοί πρόεδροι θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα αναγνωρίζοντας τους περιορισμούς σε έναν πολυπολικό κόσμο.

Η δεύτερη υπόθεση ήταν η Ευρώπη. Η δημιουργία του ευρώ στόχευε στην ολοκλήρωση του έργου των ιδρυτών της Ε.Ε. Ήθελε να σβήσει τις βαθιές πληγές που είχε αφήσει ο ανταγωνιστικός εθνικισμός με ένα μεταμοντέρνο μοντέλο βαθιάς ενοποίησης. Τα σύνορα της Ευρώπης επεκτείνονται στο διηνεκές και η ήπειρος λέει οριστικά αντίο στον πόλεμο.

Η σκέψη όμως, ήταν πως το μεταπολεμικό μοντέλο της Ευρώπης θα μπορούσε να εξαχθεί, κατ’ αρχάς στα γειτονικά της κράτη προς Ανατολάς και κατά δεύτερον ως πρότυπο για τις αναδυόμενες οικονομίες. Για κάποιο διάστημα αυτό λειτούργησε: τα πρώην κομουνιστικά κράτη στήθηκαν στην ουρά για να μπουν στο δημοκρατικό κλαμπ, υπογραμμίζοντας έτσι την ισχύ της κανονιστικής εξουσίας. Ειπώθηκε μάλιστα κάτι για μία αναμέτρηση ανάμεσα στην Αφροδίτη και τον αμερικανικό Άρη.

Και τώρα; Το ευρώ έχει εκτεθεί ως ημιτελές έργο, ως μία διακήρυξη προθέσεων που στερείται πολιτική και οικονομική στήριξη. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της πρόσφατης κρίσης – και δεν έχω πειστεί ότι η Ελλάδα μπορεί να παραμείνει στο ευρώ – οι κυβερνήσεις διστάζουν να παραχωρήσουν την κυριαρχία τους για να εξασφαλίσουν το μακροπρόθεσμο μέλλον του ενιαίου νομίσματος. Η ανάδειξη του εθνικισμού δεν περιορίζεται στα επιχειρήματα για το χρέος και τα ελλείμματα. Οι λαϊκιστές της Αριστεράς και της Δεξιάς ευημερούν επειδή απαιτούν από τις κυβερνήσεις να κλείσουν την πόρτα σε κάθε φερόμενη λεηλασία από την παγκοσμιοποίηση.

Εδώ βρίσκεται και η τρίτη υπόθεση που ανατρέπεται: η εκτίμηση ότι η οικονομική αλληλεξάρτηση θα χαλάρωνε τον εθνικό ανταγωνισμό και οι παγκόσμιες αλυσίδες προσφοράς θα δημιουργούσαν πιο αποτελεσματική παγκόσμια διακυβέρνηση. Αντιθέτως είδαμε την επιστροφή του εθνικιστικού ανταγωνισμού στο ρεβανσισμό του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και στις εδαφικές διαμάχες μεταξύ της Κίνας και των γειτονικών της κρατών.

Ενώ οι Ευρωπαίοι έχουν δεύτερες σκέψεις για τη μεταμοντέρνα ενοποίηση, οι αναδυόμενες οικονομίες δεν ήθελαν ποτέ να παραδώσουν την εθνική τους κυριαρχία. Η απειλή στη Μέση Ανατολή και σε κάποια σημεία της Αφρικής προέρχεται από την κατάρρευση κρατών. Στην Ασία, όμως, έχει τις ρίζες της στον ανταγωνισμό μεταξύ κρατών.

Πώς πρέπει να αντιδράσουν λοιπόν οι επιχειρήσεις σε αυτόν τον αυξανόμενο πολιτικό κίνδυνο; Πολλοί επιλέγουν ακόμη να τον αγνοούν. Ανησυχούν αντιθέτως για την τιμολόγηση των ανταγωνιστών τους, για την οικονομική ανάπτυξη και τους ρυθμιστικούς κανόνες. Οι επενδυτές και οι εξαγωγείς στη Ρωσία έμαθαν ότι αυτός ο εφησυχασμός μπορεί να έχει κόστος.

Δεδομένου ότι λειτουργούν με διακρατικές αλυσίδες προσφοράς και με διαδικασίες παραγωγής που κινούνται σε σφιχτά χρονικά περιθώρια, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να κατανοήσουν ότι ο κόσμος έχει αλλάξει. Η εποχή του Ψυχρού Πολέμου ήταν επικίνδυνη, αλλά σταθερή. Η μεγάλη ανατροπή έφερε έναν κόσμο που είναι επικίνδυνα απρόβλεπτος.

Εάν μπορεί κάποιος να βγάλει χρήματα υπολογίζοντας το γεωπολιτικό κίνδυνο, τότε μπορούμε να γλιτώσουμε χρήματα κατανοώντας τον.

http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1313094/h-megalh-anatroph-meta-ton-psyhro-polemo.html

The European Debt Crisis Visualized

2015-02-15T11:12:00.001+02:00

Δεν γίνεται να αλλάξουν οι κανόνες για χατίρι της Ελλάδας, λέει ο Ισπανός ΥΠΟΙΚ/.. ιταλική εφημερίδα Il Giornale σε ένα σκληρό για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ

2015-02-02T18:56:00.003+02:00

Ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών Κριστόμπαλ Μοντόρο εμφανίσθηκε κατηγορηματικά αντίθετος στην ιδέα “να αλλάξουν οι κανόνες” της ΕΕ για να υπάρξει ανταπόκριση στα αιτήματα της Ελλάδας.

“Το να μπει κανείς στην Ευρώπη είναι κάτι εθελοντικό και ανήκουμε στη λέσχη αυτή με την προϋπόθεση ότι σεβόμαστε τους κανόνες της λέσχης επειδή αυτό είναι προς το συμφέρον όλων μας”, δήλωσε ο υπουργός της συντηρητικής κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι στη διάρκεια συνέντευξής του στο δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο TVE.

“Την Ευρώπη δεν την έφτιαξε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρώπη είμαστε εμείς, οι χώρες που την αποτελούμε, εμείς είμαστε που έχουμε ορίσει αυτούς τους κανόνες”, υπενθύμισε ο υπουργός απαντώντας σε ερώτηση για τη βούληση της νέας ελληνικής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να επιτύχει μια επανεξέταση της πολιτικής της Ευρώπης έναντι της Ελλάδας, του χρέους περιλαμβανομένου.

“Δεν είναι συνεπώς δυνατό να απαντάμε στις εσωτερικές πολιτικές αλλαγές στις χώρες με νέους κανόνες διότι έτσι η λέσχη απλούστατα θα καταρρεύσει”, πρόσθεσε.

Στη δημοσιογράφο του TVE που τον ερώτησε αν η Ελλάδα πρέπει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις της και να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις, απάντησε μ΄ ένα απλό: “Ναι, προφανώς, όπως κάναμε όλοι”.

“Είναι εύκολο να ανέβεις στην κυβέρνηση και να πεις, ΄θέλω να αυξήσω αυτή τη δαπάνη, αυτήν εδώ και επίσης αυτή την άλλη΄, προφανώς έτσι θα θέλαμε όλοι να κυβερνάμε. Όμως η ερώτηση είναι, από πού βγαίνουν τα χρήματα αυτά; Από τους Έλληνες; Από τους άλλους Ευρωπαίους ή από τον υπόλοιπο κόσμο; Ποιος θα δώσει αυτά τα χρήματα; Αυτό είναι το όλο θέμα”, τόνισε.

Il Giornale: Οι «νταήδες» του Τσίπρα στην Ευρώπη – Σόου στα συντρίμμια

Η ιταλική εφημερίδα Il Giornale σε ένα σκληρό κείμενο εκφράζει φόβους για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα.

Σε κείμενο με τον τίτλο «Οι “νταήδες” του Τσίπρα στην Ευρώπη – Σόου στα συντρίμμια» χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό και τον Γιάννη Βαρουφάκη το «νέο ζευγάρι των golden boys που κάθονται πάνω σε ένα ηφαίστειο».

Ο αρθρογράφος, Φραντσέσκο Ντε Πάλο, επισημαίνει τους κινδύνους που ελοχεύουν οι ενέργειες του Αλέξη Τσίπρα σημειώνοντας πως αυτές θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρούς τριγμούς στην Ευρωζώνη.

Το κείμενο που δημοσιεύεται στην, συμφερόντων Μπερλουσκόνι, εφημερίδα χαρακτηρίζει golden boys τον «χωρίς γραβάτα» Αλέξη Τσίπρα και τον «εκλεκτικό υπουργό Οικονομικών», Γιάννη Βαρουφάκη.

«Οι δυο τους κάνουν την Ευρώπη να τρέμει. Πέρα από το «no formal» των τρόπων και του ντυσίματος, υπάρχουν δύο οπτικές πάνω στο τραπέζι. Ο τρόμος για ένα ενδεχόμενο κραχ που πλησιάζει ολοένα και πιο απειλητικά και μια τρίτη οδός για έναν σωτήρα της Ελλάδας ώστε να αποφευχθεί μια σχεδόν χρεοκοπία».

Ο ντε Πάλο εξηγεί ότι στο ταμείο υπάρχουν ψίχουλα μόνο για να πληρωθούν οι συντάξεις του επόμενου μήνα και διερωτάται «και μετά;»

«Η πυξίδα δείχνει καταιγίδα κυρίως μετά την σουρεάλ συνέντευξη Τύπου ανάμεσα στον Βαρουφάκη και τον επικεφαλής του Eurogroup Ντάισελμπλουμ» γράφει ο αρθρογράφος και συνεχίζει « Ο Ελληνες ανακοίνωσε ότι δεν αναγνωρίζει την Τρόικα και ο Ολλανδός μπροστά στους δημοσιογράφους σηκώθηκε απότομα, έσφιξε το χέρι του συνομιλητή του και του ψιθύρισε στο αυτί κάτι όχι πολύ διπλωματικό».

Η Il Giornale χαρακτηρίζει «κωμική» τη συνέντευξη του Γιάννη Βαρουφάκη στο BBC κατά την οποία, όπως σημειώνει, δεν απάντησε ευθέως στις ερωτήσεις, αλλά προτίμησε έναν τύπου πανηγυρικό και πολύπλοκο λόγο για λάθος μεθόδους και θεραπείες για έναν «ανίατο ασθενή».

Από την άλλη πλευρά, η εφημερίδα αναγνωρίζει ότι έχουν φτάσει στη χώρα σημάδια συνεργασίας από την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα, αλλά, αναφορικά με το «όχι» στις ιδιωτικοποιήσεις επισημαίνει ότι μια τέτοια κίνηση θα αποδειχθεί λάθος.
«Τη στιγμή που η ρευστότητα για χρόνια υποφέρει, είναι λάθος να αρνηθεί κανείς φρέσκα χρήματα από ιδιαίτερα δημοφιλείς δομές όπως το λιμάνι του Πειραιά» υπογραμμίζει ο Ντε Πάλο.

«Η υψωμένη γροθιά του Αλέξη Τσίπρα και τα εμπριμέ πουκάμισα του Γιάννη» προκαλούν φόβο στην Ευρώπη, λέει ο αρθρογράφος και καταλήγει «Στην Ελλάδα αυτό που κυριαρχεί στους τόπους κοινωνικής δικτύωσης ως απάντηση στις απειλές του γερμανικού Τύπου είναι το σύνθημα “δραχμή-σουβλάκι-Βαρουφάκη”. Σαν να θέλουν να πούν ότι στην καρδιά του Αιγαίου, δε φοβούνται πώς θα τελειώσει».

Πηγή: Il Giornale: Οι «νταήδες» του Τσίπρα στην Ευρώπη – Σόου στα συντρίμμια | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/189769/il-giornale-oi-ntaides-toy-tsipra-stin-eyropi-sooy-sta-syntrimmia#ixzz3QbnMuppy

Επίθεση της εφημερίδας Telegraph στον Γ. Βαρουφάκη – “Πάει την Ελλάδα στην καταστροφή”

2015-02-02T18:54:00.000+02:00

Τους χειρισμούς του νέου υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας, Γιάνη Βαρουφάκη σχολιάζει ο αρθρογράφος της βρετανικής Telegraph Jeremy Warner, με τίτλο «Ο ειδικός της Ελλάδας στη θεωρία παιγνίων, οδηγεί τη χώρα του σε άθλια καταστροφή».

Κατά τον αρθογράφο οι έλεγχοι κεφαλαίου μπορεί να απέχουν μόλις λίγες εβδομάδες αν όχι μέρες, εν μέσω αυξανόμενης σύγχυσης αναφορικά με τα ελληνική αιτήματα για διαγραφή χρέους.

Όπως αναφέρει ο Jeremy Warner, ο κ. Βαρουφάκης σίγουρα φαινόταν να διατυπώνει πολύ έξυπνα το πρόβλημα στην καρδιά του πειράματος της Ευρώπης στη νομισματική ένωση, όμως αυτή τη στιγμή είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς τι προσπαθεί να πετύχει αυτός και οι συνάδελφοί του στον ΣΥΡΙΖΑ. «Αρχικά υποσχέθηκαν θα αποκηρύξουν τα χρέη της Ελλάδας, τώρα λένε ότι θα τα τιμήσουν. Υπόσχονται να αντιστρέψουν τη λιτότητα και τώρα σχεδιάζουν να «απεξαρτηθούν», που προφανώς σημαίνει να μειώσουν την ελληνική χρηματοπιστωτική διατροφή από μία αυστηρή δίαιτα στο τίποτα».

«Λένε ότι δεν θα έχουν καμία συζήτηση με τη μισητή τρόικα που περιλαμβάνει την Ε.Ε. το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αλλά αντίθετα, προτίθενται να διαπραγματευθούν διμερώς με τα μεμονωμένα κράτη που έχουν δανείσει χρήματα στην Ελλάδα και μία σειρά πιστωτών».

«Καλή τύχη με αυτό. Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα το ΔΝΤ και η ΕΚΤ να διαγράψουν τα χρέη τους – και δεν υπάρχει στην ουσία καμία πιθανότητα γι αυτό – παρά τα μεμονωμένα έθνη, τα οποία θα πρέπει στη συνέχεια να εξηγήσουν στα κοινοβούλιά τους γιατί σε καιρό λιτότητας έχουν δανείσει τόσα πολλά χρήματα στην Ελλάδα μόνο και μόνο για ακυρωθεί μετά η υποχρέωση».

Αφού κάνει πρώτα μία αναφορά στις συναντήσεις του Έλληνα ΥΠΟΙΚ με Ευρωπαίους ομολόγους του ο Jeremy Warner συνεχίζει:

«Ο κ. Βαρουφάκης λέγεται ότι είναι ειδικός στη θεωρία παιγνίων. Υποθέτω ότι στη φύση του να παίζεις ένα καλό παιχνίδι είναι το να αφήσεις τους αντιπάλους σου να μαντεύουν έως την τελευταία στιγμή. Ο κ. Βαρουφάκης δεν είναι άλλη επιλογή από το να τηρήσει σκληρή στάση. Η ακροσφαλής διπλωματία θα είναι πάντα το ουσιαστικό στοιχείο της διαπραγματευτικής του στρατηγικής. Αλλά αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι απλά μία χαοτική ανοησία. Είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς τι θέλει ο κ. Βαρουφάκης. Μακριά από την επίτευξη προόδου, αυτό που στην πραγματικότητα κάνει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ναοδηγεί την Ελλάδα κοντά στον γκρεμό. Πώς η ελληνική κυβέρνηση προτείνει να πληρώσει τους λογαριασμούς της μόλις τελειώσουν τα χρήματα; Αν δεν το κάνει πρώτη η ΕΚΤ, η Bundesbank σίγουρα θα κινηθεί σύντομα για να μπλοκάρει τις μεταβιβάσεις Target 2, που σήμερα είναι αναγκαίες για τη χρηματοδότηση της φυγής κεφαλαίων από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Η πραγματικότητα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν παίζει απλά ένα επικίνδυνο παιχνίδι, δεν παίζει απολύτως κανένα παιχνίδι και είναι πιθανό να μην παράγει τίποτα παρά μία άθλια καταστροφή. Είχα μεγάλες ελπίδες για τον κ. Βαρουφάκη, αλλά χάνω γρήγορα την πίστη μου. Οι κεφαλαιακοί έλεγχοι και τα όρια στις αναλήψεις μετρητών από τις ελληνικές τράπεζες μπορεί να είναι μόνο εβδομάδας, αν όχι ημέρες μακριά», καταλήγει ο αρθρογράφος.

http://www.bankwars.gr/2015/02/epithesi-tis-efimeridas-telegraph-ston-g-varoufaki-pai-tin-ellada-stin-katastrofi/

Οι κωλοτούμπες φτιάχνουν καριέρες

2015-02-01T18:59:00.002+02:00

Τις έχετε δει γύρω σας. Φυτρώνουν σα μανιτάρια. Είναι οι μικρές κωλοτούμπες, που γίνονται οικεία βουλήσει ως ιμάντας μετάβασης στη νέα κατάσταση. Δημοσιογράφοι, αναλυτές, εμπειρογνώμονες πάσης φύσης και πανεπιστημιακοί ξεσκουριάζουν ασκούμενοι σε τούτη την αλλόκοτη άσκηση, που απαιτεί φόρα για να δεις τον κόσμο ανάποδα.

Τους βλέπω να παρελαύνουν στις οθόνες της τηλεόρασης και ανερυθρίαστα, αυτοί οι βολεμένοι πασών των εξουσιών να μετέρχονται των επιχειρημάτων της νέας κυβέρνησης – είτε του ΣΥΡΙΖΑ, είτε (πιο εύκολα) των ΑΝΕΛ. Άνθρωποι που με τη στολή του ΠΑΣΟΚ έφτιαξαν καριέρα, το πετροβόλησαν όταν πήρε την κατηφόρα, τώρα πηδούν εύκολα κι απλά στο άρμα του ΣΥΡΙΖΑ/ ΑΝΕΛ. Αυτοί που με την άνεση του επαγγέλματος σχολίαζαν, κατήγγειλαν, σάρκαζαν και αποδομούσαν, τώρα καταλαμβάνονται από ιερά αγανάκτηση, επειδή λ.χ. είπε ο Σουλτς ότι «για μένα, θα ήταν προτιμότερη η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-Ποταμιού». Το θεώρησαν «ευθεία παρέμβαση», «ανατρίχιασαν», «εξανέστησαν» κι από κοντά πήραν σειρά και οι ΑΝΕΛ. Κι αν ο κ. Σουλτς σεμνά αναφέρθηκε στα προσωπικά του κριτήρια (που στο κάτω-κάτω είναι αρχηγός μιας Ομάδας, μέλος της οποίας είναι το Ποτάμι), όλοι αυτοί οι κατ” επάγγελμα σουλατσαδόροι των μικροφώνων, πόθεν έχουν το δικαίωμα να καγχάζουν και να ισοπεδώνουν οτιδήποτε δεν στέκεται στο μπόι τους;

Είναι και οι άλλοι – όσοι έκαναν καριέρα κάτω απ΄τη φτερούγα της Ν.Δ., όσοι πήραν δάνεια, επιδοτήσεις, προγράμματα, όσοι φυτεύτηκαν σε δουλειές περιζήτητες με μοναδικό προσόν τους την εγγενώς δομημένη στο κύτταρό τους υπακοή. Κι απ” αυτούς πολλοί απασφάλισαν – τους βλέπουμε να πηδάν σαν τα καγκουρώ δώθε-κείθε και με τις συστατικές της επιδειχθείσας υπακοής τους, να κολλάνε σαν τσιρότο στη νέα αρχή. Κομίζοντας ως προίκα τους την τάχα μου «αντικειμενικότητά» τους, αφού αυτοί -οι εγνωσμένων δεξιών φρονημάτων- βροντοφωνάζουν τώρα το σωστό, το δίκαιο, το αληθινό…

Είναι και μια τρίτη ομάδα – αυτοί που βρίσκονται καθ” έξιν στα γκρίζα νερά της θολούρας, που μιλούν υπαινικτικά και διεκδικούν (με απόλυτη επιτυχία) τον ρόλο του μπαλαντέρ. Είναι αυτοί που στέκονται πάντα στο όριο, που έχουν ασκηθεί να λένε το «μεν» και το «αλλά», που δεν παίρνουν θέση αλλά θέτουν ερωτήματα, μικρά τεφάλ που ψήνουν οτιδήποτε. Και αυτούς τους βλέπω να προσαρμόζονται και να αμπαλλάρουν τις «εκτιμήσεις» τους με τις προδιαγραφές της αγοράς. Να λένε, για παράδειγμα, ότι «ο δρόμος είναι δύσκολος, αλλά άμα είναι ο οδηγός καλός»…

Θα μου πείτε: οι εμπειρίες και η γνώση δεν επιτρέπουν σ” έναν άνθρωπο να εξελιχθεί; Θα πρέπει να μένουμε όλοι ακίνητοι, σαν μούμιες σε φορμόλη, αφήνοντας τη ζωή δίπλα μας να κυλά; Δεν πρέπει να κινούμε το μυαλό μας, να επεξεργαζόμαστε τα νέα δεδομένα και ανάλογα να διαμορφώνουμε τη σκέψη μας; Η απάντηση είναι εύκολη: ναι, αυτό πρέπει να γίνεται, επιβάλλεται, είναι ο νόμος της ζωής. Προϋποθέτει όμως χρόνο, προσπάθεια, άσκηση, βάσανο.

Δεν μιλώ γι” αυτό, αναφέρομαι σε όλα αυτά τα μικρά ανθρωπάκια που βλέπουμε γύρω μας να βιάζονται να πιάσουν στασίδι για να ψάλλουν τον ύμνο της ανατροπής. Μικρός ο τόπος μας, τους ξέραμε και πριν. Όπως ξέρουμε ότι δεν γεννήθηκε «εξουσία» που δεν περιστοιχίζεται από τέτοιους «παράγοντες», που φτιάχνουν μια κάστα συμπαγή στις παρυφές της. Διότι είναι η εξουσία αυτή που τους δίνει το raison d’ être, χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν. Κάνουν γρήγορα τις κωλοτούμπες τους, γιατί είναι οι μικροί βρυκόλακες της εξουσίας – αν δεν πιουν το αίμα της δεν ζουν.

Photo: SteveR-/Flickr

Χριστίνα Πουλίδου

πηγή

Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τι θα φέρει;

2015-02-01T18:42:00.000+02:00

Συνέπεια των διασώσεων τους την περίοδο 2010-2013 η μία μετά την άλλη, οι χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης έπρεπε να προχωρήσουν σε επώδυνες μεταρρυθμίσεις και να βάλλουν σε τάξη τους προυπολογισμούς τους (λιτότητα). Σε γενικές γραμμές παρά το πικρό φάρμακο, σε Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και Κύπρο δεν επικράτησαν λαικιστικά κόμματα.

Την Κυριακή 25/1 αυτό αλλαξε στην Ελλάδα με την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υποσχέθηκε να βάλει τέλος στην λιτότητα, να καταργήσει όλους τους εφαρμοστικούς νόμους των μεταρρυθμίσεων, και να διαπραγματευτεί επιθετικά με τους εταίρους προκειμένου να κουρέψει το χρέος της Ελλάδας κατά 70%. Φυσικά αυτές οι πολιτικές δεν είναι αποδεκτές απο τους εταίρους και γενικότερα απο καμία κυβέρνηση και κανέναν πολιτικό που έχει δύναμη ή εξουσία σε θεσμούς της Ευρώπης.

Διαφορετικές οπτικές γωνίες
Οδεύουμε προς σύγκρουση διότι στην Ελλάδα έχει επικρατήσει ένα πολύ διαφορετικό αφήγημα σε σχέση με τους δανειστές μας. Όλοι ξέρουμε ότι οι Ευρωπαίοι θεωρούν πως εμείς οι ίδιοι ευθυνόμαστε για την χρεοκοπία και την κατάσταση μας διότι τα δημοσιονομικά μας μεγέθη ήταν καταστροφικά την περίοδο προ κρίσης. Η διάσωση μας οφείλεται σε μια χωρίς προηγούμενο οικονομική στήριξη 240 δισ που μας έδωσαν. Η μεγάλη διάρκεια της ύφεσης στην Ελλάδα οφείλεται στην με μισή καρδιά υιοθέτηση των δομικών μεταρρυθμίσεων απο τις εκάστοτε κυβερνήσεις

Κατά την γνώμη μου τα παραπάνω εν πολλοίς ισχύουν, ωστόσο πρέπει να προστεθεί και η παράμετρος της ατελούς νομισματικής ένωσης, μιας ένωσης που θεωρούσε δεδομένο ότι τα κράτη μέλη θα έχουν την ίδια δημοσιονομική πειθαρχία με την Γερμανία και δεν είχε contingency plans σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά. Είχαμε ένα νόμισμα proxy Deutsche Mark άνευ γερμανικών χαρακτηριστικών.

Απο την άλλη στην Ελλάδα έχει επικρατήσει η άποψη ότι το μνημόνιο ευθύνεται για την οικονομική καταστροφή του 25% χαμένου ΑΕΠ. Σκληρές περικοπές και μεγάλες αυξήσεις φόρων ξανά και ξανά, που οδήγησαν σε εκτόξευση της ανεργίας. Επικρατεί η αίσθηση ότι έχουμε χάσει την εθνική μας κυριαρχία και ότι την χώρα στην πραγματικότητα διοικούσε η Τρόικα της Ευρωπαικής Επιτροπής-ΔΝΤ-ΕΚΤ.

Που οδεύουμεΟδεύουμε σε σύγκρουση. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε κυβέρνηση με το ακροδεξιό κόμμα των ΑΝΕΛ. Το μήνυμα που έξυπνα εξέπεμψε και κέρδισε τις εκλογές ήταν μήνυμα "ελπίδας".

Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης εκτινάσει τα ελλείμματα που με τόσο κόπο είχαν μαζευτεί τα προηγούμενα χρόνια. Μόνο η αύξηση του αφορολόγητου, κ 13 σύνταξη και η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ (ανάμεσα σε πολλά άλλα) προσθέτει ένα έλλειμμα >7 δισ με το καλημέρα.

Η εφαρμογή του με χρήση χρημάτων ΤΧΣ και ΕΣΠΑ ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση διώχνει την τρόικα και θέλει κούρεμα δανείων που μας έχουν παράσχει χώρες της Ευρωζώνης είναι αδύνατη.

Πολλώ δε μάλλον όταν η κυβέρνηση έχει διακυρήξει σε όλους τους τόνους ότι θα καταργήσει όλους τους εφαρμοστικούς νόμους των όποιων μεταρρυθμίσεων πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Αυτούς τους εφαρμoστικούς νόμους καθώς και άλλους που δεν νομοθετήθηκαν ποτέ, οι εταίρμοι μας θεωρούν βασικούς για όποιον θέλει να είναι μέρος της ευρωζώνης.

Αν ο Κος Τσίπρας εφαρμόσει το πρόγραμμα του τότε τα έσοδα θα μειωθούν και τα έξοδα θα εκτοξευτούν. Και αυτό ενώ οι ανάγκες εξυπηρέτησης του χρέους τρέχουν αμείλικτα:

Συνεπώς είναι αδύνατον να υπάρχουν τα μικρά πλεονάσματα που υπόσχεται να τηρήσει η κυβέρνηση. Πως θα τα καταφέρουν λοιπόν; Μείωση φόρων, αύξηση δαπανών με επίπτωση πολλών δισ και μικρά πλεονάσματα ταυτόχρονα;

Το τρικ ΣΥΡΙΖΑ
Εδώ είναι το τρίκ. Βασικότατο θέμα στην ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ το κούρεμα του χρέους. Το λέει σε όλους τους τόνους. Γιατί είναι τόσο βασικό ενώ οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη υποσχεθεί νέες επεκτάσεις αποπληρωμών και μειώσεις επιτοκίων;

Ήδη πληρώνουμε πολύ μικρούς τόκους, λιγότερους ως % ΑΕΠ απο Ιταλία και Ισπανία, σχεδόν όσους η Γαλλία

Βασικότατο πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ο όγκος του χρέους. Είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούνται κάθε χρόνο ως το 2022 προκειμένου το χρέος να είναι 122% του ΑΕΠ.

Άρα το θέμα δεν βρίσκεται στην "εξυπηρέτηση του χρέους" αλλά κάπου αλλού

Ο Κος Τσίπρας έντεχνα μετέθεσε την συζήτηση στο "μη βιώσιμο χρέος" διότι μόνο με κούρεμα και άρα απελευθέρωση 4-6 δισ τον χρόνο που τώρα πληρώνουμε σε τόκους και χρεολύσια θα βρεθούν τα χρήματα για την χρηματοδότηση των παροχών που έχει υποσχεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Να το γράψω διαφορετικά: Μόνο με κούρεμα των δανείων των χωρών της Ευρωζώνης προς την Ελλάδα βγαίνει το πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ.

Χωρίς κούρεμα και ταυτόχρονα μείωση των εξωπραγματικών στόχων για πρωτογενή πλεονάσματα η εξίσωση δεν βγαίνει με κανέναν τρόπο. Περισσότερα διάβασε εδώ

Ποιος θα κάνει πίσω πρώτος;Η υπόθεση ότι οι Ευρωπαίοι θα συναινέσουν είναι πραγματικά άλμα λογικής. Πιστεύω ότι στις διαπραγματεύσεις οι δανειστές μας ελάχιστα θέλουν ή μπορούν να υποχωρήσουν. Η Άνγκελα Μέρκελ, ο Φρανσουά Ολάντ, ο Ματέο Ρέντσι λογοδοτούν και αυτοί στους ψηφοφόρους τους και η κοινή γνώμη σε όλες τις χώρες διάκειται εχθρικά όχι μόνο προς την λογική του κουρέματος αλλά γενικά προς κάθε διευκόλυνση της Ελλάδας.

Πέραν των ανωτέρω υπάρχει ένας ακόμα σημαντικός παράγωντας που πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη. Αν οι Ευρωπαίοι ενδώσουν σε όσα ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό θα ενδυναμώσει άλλα λαικιστικά κόμματα εντός της Ε.Ε. Οι Podemos, ο Μπέπε Γκρίλο, η Μαρί Λεπέν είναι ορισμένα απο αυτά.

Ειδικά στην Ισπανία εαν περάσουν οι θέσεις ΣΥΡΙΖΑ τίποτα δεν μπορεί να προδικάσει ότι οι Podemos δεν θα κερδίσουν την εξουσία. Κάτι τέτοιο είναι βόμβα στα θεμέλεια της ΟΝΕ.
Για αυτό είναι πιστεύω ότι είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο ότι οι εταίροι-πιστωτές μας δεν θα κάνουν πίσω.

Επιπλέον όλων αυτών, οι πιστωτές μας κρατάνε όλα τα χαρτιά. Ισχυρότατο χαρτί είναι η πλήρης εξάρτηση του τραπεζικού μας συστήματος απο τις στρόφιγγες της ΕΚΤ. Ακόμα και η ιδέα ότι αυτή μπορεί να διακοπεί, μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατα προβλήματα στην χώρα.

Κατά συνέπεια πιστεύω ότι σύντομα ο Κος Τσίπρας θα βρεθεί ενώπιον διλλήματος:
Η θα κάνει πίσω στην μεγάλη πλειοψηφία των αιτημάτων και του προγράμματος του, ή θα ηγηθεί μιας καταστροφικής έξοδου μας απο την Ζώνη του Ευρώ.

Εύχομαι να κάνει την πρώτη επιλογή.

http://imperatorlex.blogspot.gr/2015/02/blog-post.html?spref=tw&m=1

Νίκος Κοτζιάς, ένας εθνικιστής στο ΥΠΕΞ που συνομιλεί με την Ακροδεξιά της Ρωσίας (όπως και η Χρυσή Αυγή)

2015-01-27T16:50:00.005+02:00

Ο αμφιλεγόμενος Νίκος Κοτζιάς επιλέχθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στη νευραλγική θέση του υπουργού Εξωτερικών, ένας άνθρωπος με σαφείς αντιευρωπαϊκές θέσεις και περίεργες σχέσεις με συγκεκριμένους ρωσικούς κύκλους.

Αρχικά, αξίζει κανείς να ξεκινήσει από τη σχέση του με τον γνωστό και μη εξαιρετέο Φαήλο Κρανιδιώτη. Όπως είχε αποκαλύψει η Παραπολιτική τον Απρίλιο του 2011, ο Νίκος Κοτζιάς είχε επιλέξει τον κ. Κρανιδιώτη ως δικηγόρο του σε αγωγή που είχε καταθέσει εναντίον της Athens Review of Books εξαιτίας ενός άρθρο του Ανδρέα Παππά που τον χαρακτήριζε «γκαουλάιτερ του σταλινισμού».

Μάλιστα, ο Φαήλος Κρανιδιώτης έχει γράψει γι' αυτόν:

-Ο Κοτζιάς, παίδες, δεν είναι τυχαία περίπτωση. Έχει συγκρότηση, πατριωτικό πυρήνα και καθαρό μυαλό.

-Ο Κοτζιάς έχει δύο ελαττώματα: ελληνοκεντρική ρεαλιστική άποψη και δύσκαμπτη μέση. Αν δε τίς των γνωστών μαλακίων του την έπεφτε για “υπερπατριωτισμό” θα ’πεφτε πολύ γέλιο.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο κ. Κοτζιάς εξηγούσε κάποτε γιατί οι εξωτερικές δυνάμεις και το εγχώριο κατεστημένο προσπαθούν να πριονίσουν- κατ΄ αυτόν- τον κ. Σαμαρά «διότι θέλουν να εξασφαλίσουν χρόνο και ηρεμία στην πολιτική σκηνή προκειμένου να διασφαλίσουν τη λεηλασία των 50 και άλλων τινών δισεκατομμυρίων που η κυβέρνηση τους κάνει δώρο».

Ρίξτε μια ματιά σε παλαιότερες απόψεις του υπέρ διαφόρων δικτατοριών ενώ το τελευταίο του βιβλίο έχει τον σαφή τίτλο «Ελλάδα, αποικία χρέους».

Πρόσφατα, είχε συνοδεύσει τον Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα και οι σχέσεις του με τη Ρωσία προβληματίζουν. Τον Απρίλιο του 2013 ο Νίκος Κοτζιάς είχε διοργανώσει διάλεξη υπέρ του Αλεξάντρ Ντούγκιν, ενός ακροδεξιού συμβούλου του Βλάντιμιρ Πούτιν, στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.

Στην εισήγηση του είχε αναφέρει ότι ο Πούτιν έχει με τη μεριά του το λαό(!):

Έχουμε το φιλοαμερικανικό, φιλελεύθερο, ατλαντικό, μονοπολικό λόμπι, και έχουμε τον Πούτιν προσωπικά με τη δική του πορεία και τους δικούς του ανθρώπους γύρω του οι οποίοι έχουν μια μεγάλη υποστήριξη από τον πληθυσμό. Διότι ο Πούτιν είναι δημοφιλής λόγω των κύριων χαρακτηριστικών των πολιτικών του, τα οποία συμμερίζονται όλοι ή τουλάχιστον η πλειοψηφία. Θα πρέπει να αποκόψουμε από την πλειοψηφία το φιλελεύθερο δίκτυο, το οποίο είναι πολύ δραστήριο σε κάθε περίπτωση, αλλά μέχρι εκεί. Και ο Πούτιν επιλέγοντας μεταξύ της φιλελεύθερης ελίτ και της πλειοψηφίας του απλού ρωσικού πληθυσμού, επέλεξε τον απλόΡώσο άντρα και τη Ρωσίδα γυναίκα. Και αυτό ήταν ένα αποφασιστικό βήμα στη διαδρομή του και για αυτό το λόγο είναι Ευρασιατιστής και υπέρ της πολυπολικότητας και για αυτό παραμένει και θα παραμείνει στην εξουσία για τόσο πολύ καιρό.

Αν δεν έχετε χρόνο να αναζητήσετε περισσότερες πληροφορίες για τον Αλεξάντρ Ντούγκιν, αρκεί να δείτε τις δυο παρακάτω φωτογραφίες. Η μια είναι από την εκδήλωση του Νίκου Κοτζιά...

...και η άλλη είναι από το όταν ο συγκεκριμένος κύριος συνάντησε στη Μόσχα στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Θυμίζω ότι οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής υπέρ της Ρωσίας έχουν εκφραστεί με τον ίδιο τρόπο σε ψηφοφορία στο Ευρωκοινοβούλιο για το θέμα της Ουκρανίας.

Είναι η πρώτη φορά που νιώθω ότι η ψυχοσύνθεση του υπουργού Εξωτερικών της χώρας αρκεί από μόνη της για να μας βάλει σε μπελάδες.

- See more at: http://www.parapolitiki.com/2015/01/nikos-kotzias-o-pio-ethnikistis-ypourgos-eksoterikon-meta-ton-antoni-samara.html#sthash.bYbzsB9F.dpuf

ΣΥΡΙΖΑ και ελληνική φαρμακοβιομηχανία: Θα συνεχιστεί το love story;

2015-01-27T16:49:00.003+02:00

Μετά τον Γιάνη Βαρουφάκη και ο Παναγιώτης Κουρουμπλής δεν κρατήθηκε και ανακοίνωσε μόνος του, πριν τον πρωθυπουργό, ότι αναλαμβάνει τον τομέα της Υγείας και της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια έχει υποστηρίξει έμμεσα αλλά με πάθος την ελληνική φαρμακοβιομηχανία συμβάλλοντας στη συκοφάντηση των γενοσημων φαρμάκων και στοχοποιώντας συγκεκριμένες πολυεθνικές. Ο κ. Κουρουμπλής αποτέλεσε την αιχμή του επικοινωνιακού δόρατος του κόμματος στο συγκεκριμένο θέμα.

Μάλιστα, τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος της ΒΙΑΝΕΞ με διαρροή του είχε τονίσει ότι εκτιμά πως η μοναδική λύση για τη σωτηρία της Ελλάδας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ χθες διάβασα στο Κόκκινο, στο οποίο υπάρχουν διαφημίσεις φαρμακευτικών εταιριών, ότι χαιρέτισε τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ.

Παλαιότερα, με την ιδιότητα του υπουργού Υγείας, ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε δηλώσει «κατηγορώ ευθέως το ΣΥΡΙΖΑ για διαπλοκή [καθώς] δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς γιατί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει γίνει εκπρόσωπος Τύπου των φαρμακοβιομηχάνων».

Μένει να δούμε τι θα κάνει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Ελπίζω να μην δούμε να αυξάνονται οι τιμές των φαρμάκων «για το καλό μας».

- See more at: http://www.parapolitiki.com/2015/01/love-story.html#sthash.oTFrdJNm.dpuf

Όσοι γίνουν Πρωθυπουργοί - ΕΠΙΚΑΙΡΟ!!!

2015-01-27T16:43:00.001+02:00

Για το Αλέξη ή όποιον Πρωθυπουργό της Ρημαγμένης Ελλάδας ...

2015-01-25T11:05:00.001+02:00

Κίνηση Ματ από τον Τσιπρα σε συνεργασία με την MasterCard

2015-01-06T12:13:00.000+02:00

πάει για αυτοδυναμία με 45% και βάλε

σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες αναμένεται σε λίγο σε πανελλαδικό διάγγελμα ο Τσιπρας να ανακινωσει την συνεργασία έκπληξη και ταυτόχρονη λύση του προβλήματος με τη χρηματοδοτηση του χρέους

όλοι οι ελληνες πολίτες θα καλεστούν να παραδώσουν οτι ευρω εχουν σε καταθέσεις και μετρητά στο κρατος με τα οποια θα αγοράσουν ενα πιστωτικό οριο σε ειδικές καρτες MasterCard...

εεπειδήτα μετρητα και οι καταθεσεις ειναι ευρω αμεσως πανε για την αποπληρωμη του χρεους υπολογιζεται κοντα στα 200δις αρα έχουμε την σχεδόν εξαφάνιση του μεγαλυτερου μερους του χρεους με μια; κινηση

τι γινεται όμως με τα χρήματα μας ;

όλοι λοιπόν εχουν ανάλογο με τα χρήματα που έδωσαν πιστωτικο οριο στις Τσιποκαρτες

οι τσιποκαρτες αυτές φυσικα στην γερμανια ή σε αλλο κρατος δεν εχουν καμια αξια παρα μονο στην ελλαδα ...

πως θα δουλέψειτο συστημα ομως ;

ειναι απλο

μαζι με την τσιποκαρτα ολοι θα παρουν και ενα σμαρτ τηλεφωνω με την εεφαρμογή

Ceepknow

τι κανει η εφαρμογή αυτη ;

οτι πωλητε οτι αγοράζεται περνάει μεσα στο συστημα

ολοι εχουν προσβαση

πχ.

δεν χρειάζεται να αγορασεις αυτοκινητο

χρειαζεσαι ενα μπαινεις στο συστημα βλεπεις ποιο αυτοκινητο κοντα σου ειναι διαθεσιμο και αυτόματα το νοικιάζεις για οσο θες με κάποιο φυσικα αντίτιμο

δουλευεις σε μια εταιρια ο εεργοδότηςσου δεν σε πληρωνει σε ευρω αλλα σε πιστοτικο οριο στην Τσιποκαρτα σου

θες να νοικιασεις σπιτι ;

μπαινεις μεσα στο συστημα βλεπεις ποιο σπιτι ειναι διαθεσιμο απο τα χιλιαδες που θα εχουν κατασχεσει οι τραπεζες ( κρατικες φυσικα ) και με ενα αντιτιμο το νοικιαζεις για οσο χρονο θες

ουτε συμβόλαια, ούτε εφορίες ούτε τίποτα

τέρμα η γραφειοκρατια, τερμα οι ουρές ...

χιλιάδες παραδείγματα σε λιγο μετά την ανακοίνωση του Τσιπρα ...