tag:blogger.com,1999:blog-347747712024-09-02T06:09:33.495+07:00passionsoundpast-present-phuture of soundPHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.comBlogger344125tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-25032618038554324882010-08-10T21:23:00.001+07:002010-08-10T21:23:02.548+07:00Music & Coding<h1> Music & Coding </h1><h2> รู้จักนักพัฒนาซอฟต์แวร์ด้านเสียงของไทย </h2><h2> Norsez Orankijanan นักดนตรีอิเล็กโทรนิกส์ผู้สรรสร้าง VST Instruments </h2><h6 style="text-align:right"> วีระวัฒน์ วีระประเสริฐศักดิ์ </h6><h6 style="text-align:right"> passionsound.com </h6><div> บทสัมภาษณ์ชุด Music & Coding นั้นเกิดขึ้นจากการที่ผู้เขียนสังเกตเห็นเทรนด์ของการใช้การใช้เว็บของคนรุ่นใหม่ที่ก้าวล้ำไปกว่าแค่การดูข้อมูล หรือการใช้โทรศัทพ์ Smartphone ที่กลายมาเป็นอวัยวะที่ 33 ของคนยุคปัจจุบัน คนยุคใหม่ที่โตมาในยุคสมัยเดียวกับสิ่งเหล่านี้โดยไม่ได้แยกโดเมนของเรื่องราวเหล่านี้ออกเป็น ดิจิตอล - อนาลอก ออกจากกันอย่างชัดเจน คนเหล่านี้คุ้นเคยกับการเขียนโปรแกรมในระดับง่ายๆ เช่นตั้งค่าให้โปรแกรมต่างๆ ทำงานตามเงื่อนไข ไปจนถึงระดับ Geek ที่สร้างแอพพริเคชั่นซับซ้อนขนาดใหญ่เพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ อุปกรณ์พกพาอย่าง iPhone, iPad ระบบปฏิบัติการมาแรงอย่าง Andriod และมาตรฐานเว็บใหม่อย่าง HTML5 สิ่งเหล่านี้นั้นดึงดูดการพัฒนาแอพพริเคชั่นที่เกี่ยวข้องกับเสียงอย่างมากๆ </div><br><div><img id="v-l6" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1286fgk25bdc_b" style="float:right;height:604px;margin-left:1em;margin-right:0px;width:277px">มองย้อนกลับไป 5-6 ปีก่อน บ้านเราเคยมีคนไทยที่เคยสร้างสรรซอฟต์แวร์ในระดับ "ปรากฏการณ์" เพราะเป็นสิ่งที่เราไม่เคยได้คาดหวังกันมาก่อน ว่าจะมีคนไทยทำ VST Instrument ขึ้นมาใช้งานด้วยตัวเอง เนื่องจากเทคโนโลยีและองค์ความรู้ด้านนี้นั้นเป็นเรื่องใหม่มาก วงการ Audio Developer ของต่างประเทศอันที่จริงก็เล็กมากๆ อยู่แล้ว การมีคนไทยทำอะไรแบบนี้ขึ้นมา จึงนับเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดจริงๆ ครับ </div><br><div> การย้อนอดีตไปคุดขุ้ยเรื่องราวเหล่านี้ จึงวาบเข้ามาในความคิดของผู้เขียน ส่วนหนึ่งเพื่อเป็นการจุดประกายให้คนรุ่นใหม่ๆ ที่ก้าวมาในวงการพัฒนาซอฟต์แวร์โดยเฉพาะด้านเสียง และอีกส่วนหนึ่งคือการปะติปะต่อเรื่องราวที่หลายคนเกือบจะลืมๆ กันไปแล้วครับ </div><br><div> ขอแนะนำให้รู้จักพี่ Norsez Orankijanan นักดนตรีอิเล็กโทรนิกก้าผู้สร้างสรรงานดนตรีเต้นรำมากมายหลากหลายมาตั้งแต่ยุคก่อตั้งเบเกอรี่มิวสิค (ผลงานปัจจุบันออกกับค่าย FineTune Music) และปรากฏการณ์ VST Instrument ตัวแรกของกลุ่มคนทำเพลงที่เป็นคนไทยครับ </div><br><br><div> SS: งั้นเรามาเริ่มต้นกันเลยนะครับพี่นอ </div><br><div> Norsez: ยินดีครับ </div><br><div> SS: อยากทราบจุดเริ่มของพี่นอ จากความสนใจของดนตรีนำไปสู่การเขียนโปรแกรมด้านนี้หน่อยน่ะครับ </div><br><div> Norsez: คิดว่าน่าจะเหมือนจากทุกคนที่สนใจดนตรีคือเริ่มจากการฟังก่อน คิดว่าเหมือนกับคนอื่นๆ แต่จุดเร่ิมต้นที่ทำให้อยากทำดนตรี มันคืออิเล็กโทรนิกส์มิวสิค อย่างนึงคือประมาณ 15-16 ปีก่อนที่ราคาของคอมพิวเตอร์บุคคลเริ่มถูก ที่บ้านก็พึ่งจะมีคอมพิวเตอร์ เลยเริ่มต้นทำงานเพลง ซอฟต์แวร์ตัวแรกที่ใช้มันมากับคอมพิวเตอร์คือ Cakewalk เวอร์ชัน 3 บน DOS บังเอิญว่าคนที่เซ็ตอัพให้พอจะรู้เรื่องพวกนี้พอดี เลยทดลองทำอะไรให้ดู ทำให้เราสงสัยว่าดนตรีอย่างของ Pet Shop Boys (ตอนนั้นชอบฟัง) น่าจะสร้างมาจากอะไรแบบนี้ ก็เลยลองทำดู น่าจะเป็นจุดเริ่มต้น </div><br><div> SS: เท่าที่เคยคุยกับหลายๆ ท่าน ส่วนใหญ่เริ่มต้นที่เวอร์ชัน 3 มันมีอะไรพิเศษหรือเปล่าครับ? </div><br><div> Norsez: (หัวเราะ) ผมว่าสมัยก่อนเรายังไม่ได้คิดเรื่อง Piracy ใช่มะ แล้วมันเล็กมากใส่แผ่นดิสค์เก็ตได้แผ่นเดียว แล้วโปรแกรมใช้ง่ายมาก เหมือนกับ Tracker สมัยก่อน คือทุกๆ วิวสามารถเปิดดูได้ผ่าน F1, F2, F3 ง่ายมาก ทำเพลงได้เร็วมาก ทำให้เราโฟกัสที่มิวสิค โดยที่เราไม่ต้องมานั่งคิดเรื่องการปรับแต่ง คิดเรื่องว่าเราจะทำอย่างงั้นอย่างงี้ยังไง ง่ายมากในการเริ่มต้นขึ้นเพลงโดยไม่ต้องคิดถึงสิ่งอื่น </div><br><div> SS: Source เสียงที่พี่ใช้ในตอนนั้นเป็น Wavetable จากซาวน์การ์ดเลยหรือเปล่าครับ? </div><br><div> Norsez: ตอนนั้นมันพึ่งเริ่มๆ เองอ่ะครับ (ซาวน์การ์ด) มันยังแพง ผมก็เลยเริ่มต้นใช้พวกคีย์บอร์ดเสียง GM1 สมัยก่อนผมไม่รู้เรื่องออดิโอเลย รู้จักแต่ MIDI อย่างเดียว แล้วเวลาทำเสร็จผมก็อัดลงเทป อย่างตอนที่ออดิชั่นพี่สมเกียรติ (Bekery) เนี้ย ผมก็อัดลงเทปจาก MIDI เลย </div><br><div> SS: โห นั่นเท่ากับเร่ิมทำเพลงได้ไม่นาน ก็ได้ดิวกับค่ายเพลงแล้วเลยนะครับ? </div><br><div> Norsez: ไม่นะ ก็เริ่มประมาณปีกว่าๆ (ปีกว่าๆเองนะเนี้ย? ผู้เขียน) มันเป็นช่วงเวลาที่ Bekery พึ่งตั้ง Moderndog ยังไม่ออกอัลบั้มแรก ตอนนั้นเค้าเปิด ทุกอย่างนั้น Possible หมด เค้าไม่จำกัดอะไรทั้งสิ้น ตอนนั้นพี่สมเกียรติอยากให้วงการเพลงไทยออก Single แล้วจะให้รีมิกซ์เหมือนเมืองนอก แล้วพอดีผมทำได้ เค้าเลยให้มาลอง ก็เริ่มตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกของ Moderndog เป็นรีมิกซ์ </div><br><div> SS: ตอนนั้นยังเรียนอยู่? </div><br><div> Norsez: ตอนนั้นยังเรียนการเงินอยู่ปี 3 ที่ท่าพระจันทร์ตรับ แต่พอจบก็มาทำที่ Bekery เลย แต่หน้าที่หลักที่ผมไปทุกวันคือทำเว็บนะ ไซต์อันแรกของ Bekery เลย </div><br><div> SS: นั้นก็เท่ากับว่านอกจากทำเพลง Trance ในยุคบุกเบิกแล้ว ยังทำเว็บเป็นรุ่นแรกๆ ของไทยเลยใช่ไหมครับ? </div><br><div> Norsez: ค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นคนทำเว็บคนแรกของ Bekery คือนับจากตอนที่ใช้คอมพิวเตอร์ผมก็เขียนโปรแกรมมาโดยตลอด ภาษาแรกเลยคือ Pascal เรียนรู้ด้วยตัวเอง แล้วพอมา HTML ก็เห็นว่ามันไม่มีอะไร เป็นแค่ Markup ก็เลยทำเอง เพราะชอบทำอะไรด้วยตัวเอง และพี่เอื้อง สาลินี ปันยารชุนก็เห็นว่า อะ ทำได้เหรอ งั้นก็มาทำเลยสิ ก็เลยได้ทำ </div><br><div> SS: หลังจากจุดนั้นพี่นอทำทั้งเพลงและเว็บที่ Bekery ไปเลย </div><br><div> Norsez: จำได้ว่าทำต่อไปอีกประมาณ 2 ปี แล้วต้องเลิกไป เพราะไปเรียนต่อ ซึ่งจริงๆ ตอนที่รู้เรื่องเลยคือตอนที่ไปอเมริกาแล้ว ตอนนั้นเป็นครั้งแรกเลยที่สัมผัสกับคอมมูนนิตี้ ของคนคอเดียวกันบนอินเตอร์เน็ต ไปถึงผมก็ซื้อ Groovebox MC-505 ตอนนั้นในเมลลิ่งลิสต์ (ก่อนที่ฟอรั่มจะได้รับความนิยม) คนในนั้นจะ active มาก มีอะไรก็นำมาแชร์ เวลาเอาเพลงมาให้ฟังเนี้ย เค้าตั้งใจติเพื่อให้เกิดการพัฒนาจริงๆ ทำให้เราพัฒนาเร็วมาก </div><div> </div><div> SS: จากการติดตามงานเพลงของพี่นอ ภาพที่ผมเห็นจะเป็น Trance เป็นหลัก ความชัดเจนตรงนี้เริ่มต้นมาตอนไหนครับ </div><br><div> Norsez: ตั้งแต่ตอนเรียน สมัยนั้นที่ ท่าพระจันทร์มีร้านเทปแล้วพี่ที่ร้านเทปจะรู้เรื่องเพลงดีมาก เค้าจะแนะนำให้เราฟัง ตอนนั้นก็แบบพึ่งเข้ามาในเมืองไทย พอฟังแล้ว โห มัน ซาวน์มันระดับเทพนะเนี้ย (รู้ที่มาของคำว่าซาวน์ระดับเทพแล้ว เริ่มต้นเมื่อสิบกว่าปีก่อนแถวท่าพระจันทร์ ผู้เขียน) </div><br><div> SS: พี่นอไปอเมริกาปี 98 ตอนปี 97 มันมีปรากฏการณ์หนึ่งคือซอฟต์แวร์ Rebirth จาก Propellerheads </div><br><div id="e0-6" style="text-align:left"><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1290gqvhhhk4_b" style="height:334px;width:400px"></div><br><div> Norsez: ตัวนี้นี่ (จี๊ด) ขาดไม่ได้เลยจริงๆ ถ้าสมมติว่าคุณทำแนวอิเล็กโทรนิก้าไม่เคยจับ Rebirth นี่ ผมว่าเขา "พลาด" ตอนแรกที่มันออกมานี่ โห ผมไม่เก็ตเพราะผมเป็น MIDI Guy ใช่มะ แล้วคอมพิวเตอร์มันก็ช้า พอไปอเมริกา พวกฝรั่งมันก็สอน มันมี Culture ของมันเกี่ยวกับ Analog Synth แบบที่สมัยนี้พวกเรารู้น่ะ แต่สมัยก่อนเรายังไม่รู้ เราคิดว่ามันจำกัดมากเลยนะ พอคุยกับเค้าเราถึงจะรู้ว่าจริงๆ มันเริ่มแบบนี้ มันเป็น Music จริงๆ เหมือนดนตรีของ Bach ที่เป็น Counter Point เซ็ตอัพมันจะมีแค่ TB-303 สองตัว แล้วก็มีกลองสองอันคือ 909 กับ 808 ใช่มะ TB-303 ตัวนึงจะเล่นเบส ตัวนึงจะเล่นแนวทำนอง เป็นรากฐานของดนตรีทั้งมวล เวลามันเล่นเยอะๆ เป็น Arpeggiator มันก็เป็นคอร์ดได้ จริงๆ มันคือดนตรีคลาสสิคชัดๆ แต่อยู่บนซาวน์สมัยใหม่ </div><br><div> Rebirth เนี้ย ถ้าใครอยากทำดนตรีอิเล็กโทรนิกส์แต่ไม่รู้จะเร่ิมยังไง การเร่ิมที่ Rebirth มันอาจดูลิมิต แต่ว่ามันเหมือนกับการที่เราไปฝึกวิทยายุทธอย่างในหนังจีน ที่มีปรมาจารย์ในหุบเขา แล้วเค้าให้เราตั้งท่าอยู่่อย่างนี้ทั้งวัน (ฮา) ผมว่าถ้ารากฐานเราดี การต่อยอดจะทำได้อีกเยอะ </div><br><div> SS: พื้นฐานของ ReBirth นั้นใช้ Metaphor ของรูปแบบการทำเพลงอิเล็กโทรนิก้าโดยมีพื้นฐานจาก Gear ล้วนๆ มันไม่มีภาพที่เป็นกราฟฟิก </div><br><div> Norsez: ใช่ ใช่ ความจริงพี่สมเกียรติ ก็ทำเพลงในรูปแบบนี้เหมือนกัน ตอนที่ผมรู้จักใหม่ๆ ผมไปดูแกทำเพลง แล้วผมงง เพราะเค้าไม่มีคอมพิวเตอร์เลย สมัยก่อนเค้าจะมี Akai MPC ทำหน้าที่เป็น Sequencer แล้วเค้าจะมี Patchbay ต่อพ่วงคีย์บอร์ดอีก 3-4 ตัว โห คือ Old School มาก แล้วเค้าก็ซีเควนซ์ ด้วยเจ้า MPC เนี้ย คือตอนนั้นผมทำเพลงบน Cakewalk เนี้ยผมยังคิดไม่เป็น ผมก็เลยไม่เข้าใจว่าพี่สมเกียรติคิดได้ไง ที่ค่อยๆทำเพลงออกมาเป็น Pattern แล้วนำมาเรียงกัน </div><br><div> SS: จากความสำเร็จของ ReBirth เนี้ย อีก 2-3 ปีต่อมาก็มีซอฟต์แวร์ระดับปรากฏการณ์จากค่ายเดิม "Reason" </div><br><div> Norsez: ผมว่า Propellerheads เค้าช่างคิดมาก แต่เค้าไม่ได้คิดแบบฟุ้งๆ เค้ารู้ว่าเค้าทำอะไรอยู่ผมว่านะ อย่าง ReBirth เนี้ย อาจจะเห็นไม่ชัด เพราะพวก Underground, Electronica Artists เค้าใช้กัน แต่อย่าง Reason ผมว่าเค้า Get อ่ะ ว่าจริงๆ ทำเพลง อินเตอร์เฟสมันสำคัญมากเลย อย่างพี่สมเกียรติเค้าทำงานได้ไว เพราะเค้าไม่ต้องจัดโน้นจัดนี่มาก เค้าไม่ต้องมองจอ เค้าไม่ได้มี Distraction (สิ่งอื่นๆ ที่จะมาทำให้เสียสมาธิ ผู้เขียน) อะไรอย่างอื่นเลย Reason เป็นเหมือนกล่องที่เราสามารถเล่นได้เลย ทดลองได้เลย ลองคิดถึง Workflow ของ Cakewalk แทรคไหน เสียงอะไร ยังไงตรงไหน กว่าจะเซ็ตคีย์บอร์ด กระบวนการวุ่นวายกว่า Reason ที่เปิดมาแทบจะทำได้ทันที </div><br><div> SS: ตอนนั้นที่กำลังเรียนอยู่ก็ Coding ไปด้วย ทำเพลงด้วยอีก </div><br><div> Norsez: ใช่ครับ แต่จริงๆ ก็ทำมาโดยตลอด ตอนนั้น Java มันมาละ เราก็เลยเริ่มใช้ Java อยู่เมืองนอกเวลามันเยอะ ไม่ต้องมาเสียเวลกับรถติดแบบกรุงเทพ (ฮา) ก็เลยมีเวลาทำอะไรหลายอย่าง </div><br><div> SS: แล้วจุดที่พี่เริ่มต้นนำ Codig มาผสมกับดนตรี พอจะจำได้ไหมครับ </div><br><div> Norsez: ตอนนั้นก่อนที่จะมี Reason เนี้ย ผมโดดจาก Cakewalk ไป Logic ตอนนั้น Cubase ก็มาแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ตาม มันก็ซัพพอร์ท VST ทั้งคู่ แล้วผมว่ามันเจ๋งอ่ะ ยุคแรกๆ มันเป็นพวก Monosynth </div><br><div> SS: ก่อนหน้ายุคนั้นยังไม่มีอะไรที่เป็นมาตรฐานของการทำ Virtual Instrument เลยใช่ไหม</div><br><div> Norsez: ใช่ๆ อย่าง Sequencer อื่นของ Mac เค้าก็มีมาตรฐานของเค้าเหมือนกัน ผมว่าสมัยก่อนยังไม่มีใครคิดถึงเรื่องนี้ด้วยซ้ำนะ อย่างของ Propellerheads เค้าก็คิดว่าเรามาทำ Rewire กันดีกว่า แต่ Steinberg คิดว่าทำในระบบปลั๊กอินดีกว่า มี API มาแชร์กันดีกว่า </div><br><div> SS: แนวคิดของ VST ถือว่าเป็น Breakthrough ของวงการตอนนั้น?</div><br><div> Norsez: ใช่ เปรียบเทียบกับอินเตอร์เน็ตสมัยนี้ ที่มี API ที่เราใครต่อใครมา Access ได้ เขียน App ที่สร้างสรรโดยการใช้อะไรร่วมกันได้ </div><br><div> SS: แล้ว VST ตัวแรกเป็นยังไงบ้างครับ </div><br><div> Norsez: เดี๋ยวนะ ผมเล่าข้ามไปนิด จริงๆ ไม่มีพื้น DSP เลย ก่อนหน้าจะไปอเมริกา ผมจะมีนิสัยชอบซินธ์ อยากได้ของใหม่ ก็ต้องเอาของเก่ามาขาย แล้วตอนนั้นอยู่อเมริกาจะง่ายมาก Ebay ก็เพิ่งเกิด ตอนนั้นผมแบบ Bid กระจาย ขายกระจาย ก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจนถึง KORG OASYS Card (PCI) ซึ่งเค้าจะมี SDK ให้เราเขียนโปรแกรมสร้างซินธ์เอง โดยไม่จำเป็นต้อง Coding แต่ใช้กราฟฟิกล้วนๆ แต่ใช้ได้เฉพาะบน Mac ก็ลงทุนซื้อเครื่อง Mac มาเพื่อใช้ ก็เลยนั่งลองสร้างซินธ์ในนั้นดู </div><br><div id="nkid" style="text-align:left"><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1288sd2k37g7_b" style="height:331.364px;width:648px"></div><br><div> SS: แนวคิดคล้ายๆ Reaktor </div><br><div> Norsez: ใช่ โดยเฉพาะ UI แต่ตัว OASYS ตอนนั้นเปิดให้เราเข้าถึงหน่วยเล็กที่สุดของ DSP คือ 1- Sample Delay Line คิดว่าสมัยนี้ Reaktor ก็มีแล้วล่ะ สมมติจะสร้าง Unit ใหม่ๆ ใน OASYS ก็สามารถทำได้เลย SDK ที่ว่าเนี้ย จริงๆ เค้าไม่ให้ End-User ทั่วไป เราต้องเขียนไป Sign เพื่อที่จะได้เขียนอะไรเล่น ตอนนั้น User จะเป็นกลุ่มที่ฮาร์ดคอร์มาก คือทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เล่นอะไรบนนั้น ซึ่งผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น </div><br><div> ใน OASYS นี่ เวลาจะทำอะไร เราต้องคิดเป็น Sample ผมไม่แน่ใจว่าบน Reaktor จะคิดเหมือนกันหรือเปล่า แต่การทำแบบนี้ช่วยให้เราได้ไอเดียว่าถ้าเราจะ Code VST เองเนี้ย คงต้องทำประมาณนี้ แล้วก็มีพื้นอย่างอื่นด้วย อย่างเช่น Sample Delay ใช้ได้หลายอย่าง เช่นทำ Effect Delay, Chorus มันเป็น Basic Block ของ DSP</div><br><div id="g8fo" style="text-align:left"><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1285gh2qk7hq_b" style="height:331.448px;width:648px"></div><br><div> SS: จากจุดนี้ แล้วขยับมา VST ได้ยังไงครับ? </div><br><div> Norsez: ต้องพูดถึงซินธ์อันเก่าที่เคยมีแล้วขายไป มันคือ KORG ER-1 สีแดง เค้าสร้างมาเพื่อเลียนแบบเจ้า Rebirth สีน้ำเงินคือ 303 สีแดงตัวมันทำหน้าที่เป็น Phase Modulation Synthesizer ซึ่งจะสร้างเสียงแบบ Analog Drum เราก็เลยนำมาใช้แทน 909 กับ 808 โอเคเสียงอาจจะไม่เหมือน แต่เสียงมันอิเล็กโทรนิกพอที่จะเอามาใช้แทนกันได้ ซึ่งผมว่ามัน Flexible มากๆ แต่ในวันนั้นยังไม่มีปลั๊กอินที่ทำหน้าที่แบบนี้ ผมก็เลยลองเขียนขึ้นมา </div><br><div> SS: ใช้เวลาเขียนนานไหมครับ ตัวแรกของพี่นอ </div><br><div> Norsez: ผมใช้เวลาซัมเมอร์เดียว เขียนหลายๆ อันพร้อมกัน (โห) เพราะว่าพอเราเริ่มทำไปแล้วหนึ่งตัว มันเป็นเทมเพล็ตเดียวกันที่เราจะใช้มันทำต่อได้ทันที ผมเริ่มจากเอฟเฟกต์ง่ายๆ ก่อน จาก Chorus เขียน Distortion ก่อน แล้วค่อยๆ ขยับ </div><br><div> SS: Distortion ของพี่นอใช้โมเดลหรือลักษณะยังไงครับ </div><br><div> Norsez: เป็นคลิปเปอร์มากกว่า แล้วก็ใช้พวก Tablelookup เป็นหลัก เพราะสมัยก่อนคอมพิวเตอร์มันช้า </div><br><div> SS: จนสุดท้ายได้ผลลัพธ์ออกมาเป็น Synth ที่ใช้งานได้ </div><br><div> Norsez: ครับ เป็น Drum Synth คือผมตั้งชื่อจากตัวละครในรามเกียรติ์ ชื่อ "องคต" คือผมคิดว่าตามตำนานมันเกี่ยวกับพื้นดิน ผมคิดว่ากลองมันต้องหนักแน่น ตัวอื่นๆ ผมจำไม่ได้แล้วว่าชื่อได้ว่าอะไร ก็จะมีเอฟเฟกต์ Chorus มี Delay มี Distortion แล้วก็มี Phaser </div><br><div> SS: ตัว Drum Synth นี่เป็น Sample-Based หรือเป็น Phase Modulation ครับ </div><br><div> Norsez: มันคล้ายกับ ER-1 ที่ว่ามากเลย คือมันจะมี 4 Parts ที่เป็น Sample-based เช่นเสียง Hi-hat เสียง Crash เสียง Cymbol ฯลฯ และก็มีอีก 4 Parts ที่เป็น Phase Modulation ซึ่งมันก็คล้ายๆ FM มากเลย เพียงแต่ว่า Phase Modulation มันจะฟังดูดีกว่า เพราะไม่ต้องดีลกับค่า Alias </div><br><div> SS: ใช่ครับ FM ซินธ์เลี่ยง Alias ได้ยาก แต่บ้างก็ว่ามันมีเสน่ห์ </div><br><div> Norsez: ใช่ครับ ผมว่า Alias ใน FM โอเคเลยนะ แต่ถ้าเป็น Virtual Analog จะมี Alias ไม่ได้เลย </div><br><div> SS: องคตนี่มีบทบาทในงานเพลงของพี่นอบ้างไหมครับ </div><br><div> Norsez: ก็มีใช้พวกครับ ผมใช้ทำเสียง kick และเสียงเอฟเฟกต์เล็กน้อย อัลบั้มแรกหลังจากกลับมาเมืองไทยคืองานสุดท้ายที่ได้ใช้มัน และตอนนั้นผมก็เริ่มเขียน Java ก็เริ่มเอาสิ่งที่เขียนบน Java มาเล่นด้วยในงานเพลง แต่ว่าก็คือเป็น Sample เพราะเอามาใช้ในซีเควนเซอร์ไม่ได้ </div><br><div> SS: Java Music App? </div><br><div> Norsez: มันไม่เป็น Music App หรอก มันเป็นตัวที่ใช้สร้างเสียงพายุฝนน่ะ หรือทำเสียงฝนเสียงลม </div><br><div> SS: อ๋อ ผมเคยเห็นจากเว็บของพี่แล้ว (http://thepractical.norsez.com) ชื่อ RainStorm </div><br><div id="bmag" style="text-align:left"><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1287dxh59hgr_b" style="height:332.444px;width:648px"></div><br><div> Norsez: ใช่ครับ ;D </div><br><div> SS: เป็น Sample-Based หรือยังไงครับ </div><br><div> Norsez: เป็น DSP ล้วนๆ ตอนนั้นผมตัดสินใจทิ้ง C++ แล้วก็มา Java อย่างเดียว เพราะเบื่อ Pointer และเวลา Compile มันไว แล้วผมก็ชอบฟังเสียงฝนเวลานอน จะได้ฟังตลอดเวลา ;D </div><br><div> SS: แล้วหลังจากนี้มีอะไรอีกไหมครับ </div><br><div> Norsez: หมดแล้วครับ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นตอนเป็นนักศึกษา มีเวลาว่างเยอะ ผมได้เรียนรู้อย่างละเล็กละน้อยจากทุกสิ่งน่ะครับ พอเรียนจบกลับมาก็เข้าสู่ชีวิตจริงและ ไม่ได้มีเวลากลับไปดูอีก เป็นช่วงเวลาที่ผมเลิกสนใจพวกฮาร์ดแวร์ทำดนตรีด้วย ซึ่งพวกนี้ถ้าจะทำได้ดีเราต้องโฟกัสกับมันเป็นเวลานานๆ </div><br><div> SS: ผมยังจำได้ว่า ช่วงเวลานั้นผมเข้าไปอ่านรายละเอียดการทดลองของพี่นอมากมาย เช่นการเทียบเวฟฟอร์มที่เรนเดอร์จาก Reason ตรงๆ กับ Reason ผ่าน Rewire กับ Logic </div><br><div> Norsez: ใช่ๆ คือผมว่าอันนี้เป็นอย่างหนึ่งที่วงการอิเล็กโทรนิกส์ของไทยอาจไม่มี ก็เลยไม่ค่อยโตเท่าที่ควร นอกเหนือไปจากเหตุผลที่คนไม่ค่อยฟังแล้ว อย่างคอมมูนนิตี้ที่ผมตามๆ อยู่อย่าง MC-505 หรืออย่าง Mailing List ที่ผมตามๆ อยู่อย่าง MusicDSP ซึ่งเป็นที่ผมเรียนรู้เยอะมากเกี่ยวกับการ Code สมาชิกยุคนั้น ไปก่อตั้งบริษัทอย่าง Smartelectronics หรือ FXpansion เมื่อก่อนเค้าก็อยู่ในลิสต์นี้เหมือนกัน เค้าแชร์ความรู้กันแบบไม่หวงเลย ทำให้มันไปไวมาก </div><br><div> แล้วเค้าจะถกกันแบบว่าด้วยเหตุด้วยผลล้วนๆ อย่างในภาพถ่ายอาจเห็นได้ด้วยตาใช่มะ แต่กับเสียงเนี้ย วิธีเดียวที่พิสูจน์กันจะๆ คือคณิตศาสตร์ หรือไม่ก็นำผลการทดลองมาเทียบกัน มีตัวเลขมาพิสูจน์ ตอนนั้นที่เถียงกันเยอะๆ เช่นทำไมดิจิตอลซินธ์ถึงเสียงสู้อนาลอกซินธ์เก่าๆ ไม่ได้ คนก็เถียงกันจริงจัง พอยท์ใหญ่ๆ ก็คือ Pitch อนาลอกมันต้องดริฟท์ และมันไม่มี Alias เลย ถึงตอนหลังๆ ตอนที่ผมจะเลิกติดตาม เค้าก็มองเห็นปัญหาว่าจะเขียน Virtual Analog Synth ต้องกำจัด Alias นะ เป็นเรื่องที่ต้องทำ </div><br><div> SS: วิธีการในการกำจัด Alias? </div><br><div> Norsez: ทำได้หลายวิธีครับ ซอฟต์แวร์ซินธ์สมัยนี้น่าจะใช้วิธี Pulse-Train Integration ไม่ให้มันเกิน Nyquist มันจะไม่เกิด Alias เลย แต่อย่าง Environment จำกัดเช่นใน DSP ฮาร์ดแวร์เค้าอาจใช้วิธีดั้งเดิมอยู่ อย่าง Oversampling หรือ Table Lookup แบบ Smart Lookup จะประหยัด CPU มาก </div><br><div> SS: ศึกษามาเยอะขนาดนี้ เคยมีความคิดว่าจะทำงาน Audio Developer หรือตั้งบริษัทด้านนี้ </div><br><div> Norsez: ผมว่าผมยังไม่มีความรู้พอที่จะทำ แต่ก็พอจะมีไอเดีย แต่อย่างที่บอก พอกลับมาเมืองไทยแล้วพบกับชีวิตจริง (ฮา) สมัยนั้นพูดขึ้นมาว่า Synthesizer คนยังอาจไม่เข้าใจเลย </div><br><div> SS: ถึงวันนี้ความสนใจค่อยๆ หายไป </div><br><div> Norsez: จริงๆ น่ะ ความสนใจส่วนที่หายไป คือพวก Gear-Lust มากกว่า แต่ถ้าพูดถึงเรื่อง DSP พอไม่ได้ Code มันก็หายเอง แต่ถ้ามีเวลากลับมาแน่นอนครับ </div><br><div> SS: แสดงว่ามีไอเดียบางอย่างรอไว้แล้ว </div><br><div> Norsez: ไม่ถึงกับไอเดียหรอกครับ คงจะฝันมากกว่า </div><br><div> SS: พอจะอธิบายความฝันให้ฟังกันหน่อยได้ไหมครับ </div><br><div> Norsez: ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องสนอง Need ตอนนี้ของตัวเองตามเคย อย่างตอนนี้ งานประจำผม ยังไม่เกี่ยวกับงานอดิเรกผมเลย แต่พอเราเอาสมองคิดเรื่องหนึ่งโดยทิ้งอีกเรื่องหนึ่งนานๆเนี้ย พอกลับมาเราต้องมานั่งรื้อฝื้นใหม่ แบบคนถูกรถชนแล้วโคม่่า ฟื้นขึ้นมาอีกทีต้องเรียน Basic ใหม่ </div><br><div> ผมว่าพวกซอฟต์แวร์ที่เราใช้ๆ กันอยู่เนี้ย อย่าง Logic Pro ซึ่งผมว่าเยี่ยมนะ แต่ถ้าเราไม่ใช้ทุกวัน มันก็ไม่คล่อง บางทีเรามีไอเดียเพลง พอไม่ได้ใช้โปรแกรมนานๆ กลับมาใช้ก็เหมือนเราหัดเดินเตาะแตะใหม่มันช้า ถ้าผมมีเวลา ผมอยากจะทำ Music Creation Environment ที่มันไม่ต้องการ การเซ็ตอัพ การเรียนรู้ </div><br><div> SS: ฝันถึงเสียงที่เรียบง่ายแต่การทำนั้นยิ่งใหญ่มาก เพราะจะช่วยให้คนทำงานได้เร็ว </div><br><div> Norsez: ใช่ๆ มันอาจไม่ถึงกับการที่เราเอาปลั๊กมาเสียบที่หัวแล้วออกมาเป็นเพลง ไม่ถึงขนาดนั้น อาจเป็นอะไรที่ว่า ผมอาจสร้างซินธ์ที่เป็น Virtual Analog นี่แหละ แต่่มันจะต่างกันตรงที่ซินธ์ยุคก่อน เวลาจะเริ่มทุกอย่างเนี้ย ต้องเริ่มจาก Basic Element การที่เริ่มแบบนี้มันไม่ตรงกับความต้องการเรา ไม่ Inspired เรา ผมคิดว่ามันควรจะมี UI ที่เป็น Macro เหมือนกับที่คนเราไม่จำเป็นต้องเริ่มจากบวกลบคูณหาร แต่เริ่มจากแคลคูลัสได้เลย ซึ่งจริงๆแคลคูลัสมันเป็นบวกลบคูณหารที่เป็นอนันต์ใช่ไหม อยากจะให้การทำเพลงมันเริ่มจากแคลคูลัสแล้ว ไม่ใช่เริ่มจากบวกลบคูณหาร ซึ่งผมเห็นว่าวงการอื่นเค้ามีแล้ว เช่นวงการ Digital Photography เค้ามี Lightroom ถ้าสมมติเค้าจากเริ่มจากทุกอย่าง เค้าสามารถไป Photoshop ได้ถูกไหม แต่ Lightroom เนี้ยเค้ามี Tools ที่ General พอสำหรับการจัดการบางอย่างโดยที่มันไม่ Specific เกินไป ซึ่งในทาง Music เนี้ย เราไม่มีซอฟต์แวร์แบบนั้น </div><br><div> SS: เป็นไอเดียที่น่าสนใจมาก แต่ว่าเราจะเริ่มต้นยังไง ในเมื่อเพลงทุกเพลงต่างก็มาจากตัวโน้ต </div><br><div> Norsez: ผมว่าตัวโน้ตเราหลีกหนีไม่ได้ เหมือนว่าเราถ่ายรูปเราต้องมี Subject จะสื่อ สำหรับการทำเพลงมันคือการที่เราทำ Powerpoint เกี่ยวกับไอเดียของเรานั้นเอง เพื่อที่จะนำเสนอคนฟัง แต่วันนี้เราไม่มี Tools ทำเพลงแบบ Powerpoint เรากำลังทำเพลงด้วยมือของเราอยู่ การที่เรามี LightRoom เราสามารถทำ Concept ของ Session นั้นได้เหมือนกัน เราสามารถจูนสีของทุกภาพใน Session นั้นได้เหมือนกันในหนี่งคลิก แต่ในมิวสิคเราทำแบบนั้นไม่ได้เลย เราต้องเรียงอย่างละเอียด เราไม่มีอะไรที่ Macro กว่านั้น </div><br><div> SS: ถ้าพูดถึง Macro เรามอง Audio/MIDI Clip ที่ทำสำเร็จมาใช้ใน GarageBand มาเทียบกันได้ไหม? </div><div id="wwqy" style="text-align:left"><a href="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1291gzmgzcnr_b" target="_blank"><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1291gzmgzcnr_b" style="height:172.58px;width:648px"></a></div><div> Norsez: สำหรับบางแนวได้นะ สมมติเราทำ Hip-Hop หรือ Disco น่ะ Element ที่เล็กที่สุคคือพวกนี้ แต่ถ้าสมมติเราทำ Minimal Techno หรือ GOA Trance มันไม่มี Sample เลย มันไม่มีลูป พวกที่เจ๋งจริงเค้าจะสร้างลูปของเค้าเอง </div><br><div> SS: ถ้ายังงั้นไอเดียของพี่นอ มันอาจจะไม่สามารถทำเพลงได้กว้าง คืออาจต้องระบุเป็นแนวๆ แบบนี้หรือเปล่าครับ? </div><br><div> Norsez: ผมว่ามันจะระบุไปในระดับที่ว่า LightRoom ทำอะไรไม่ได้ แล้วเราต้องกลับไปทำที่ Photoshop แต่จะบอกว่า LightRoom ใช้กับรูปแนวนั้นแนวนี้ไม่ได้ มันก็ไม่เชิง มันเหมือนกับอะไรก็ตาม ทางสายกลางเป็นอะไรที่เราไปถึงยากที่สุด </div><br><div> ถ้าสมมติผมจะทำจริงๆ ผมจะต้องมาชั่งน้ำหนักว่าเครื่องมือตัวนี้ มันจะทำอะไร Specific ได้แค่ไหน หรือตรงไหนจะให้ใช้งานได้กว้าง ซึ่งผมยังไม่ได้เห็นภาพที่ชัดเจน เพราะยังไม่ได้เริ่มทำ แต่อยากให้มี เพราะทุกครั้งที่กลับมาทำเพลง ผมจะเริ่มได้เร็วมาก ทุกวันนี้กลับมาเปิด Logic Pro มันไม่มี Workflow เลย เริ่มได้ช้า สมมติว่าถ้าเร่ิมจาก Reason มัน Streamline มาก มันจะมี Workflow รอเราไว้แล้ว เริ่มเสียงใหม่ทำได้ในสองคลิก แต่ Logic Pro มันไม่เป็นอย่างงั้น แต่มัน General กว่า มันเลยเทียบได้กับ Photoshop </div><br><div id="fui5" style="text-align:left"><a href="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1289hqxn5tgm_b" target="_blank"><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1289hqxn5tgm_b" style="height:380.439px;width:648px"></a></div><div> SS: ก็เป็นไอเดียที่น่าสนใจจริงๆ เพราะมันเหมือนมาแทนช่องว่างที่ขาดหายไป ก็ขอให้พี่นอคิดได้ไวๆ หรือมีเวลาเริ่มต้นทำเหมือนสมัยก่อนเพื่อที่เราอาจได้ใช้เครื่องมือที่ช่วยในการทำงานดีๆ อีกเยอะ สำหรับตอนนี้ต้องขอขอบคุณพี่นอมากครับผม สวัสดีครับ </div><br><div> Norsez: สวัสดีครับ </div><br><div>สนใจทดลอง Onkot VST และผลงานอื่นๆ ของ Norsez เช่นบทความหรือแนวคิดเกี่ยวกับเพลง ดาวน์โหลดได้ฟรี ที่ http://thepractical.norsez.com หรือหากสนใจใช้งาน Logic Pro ติดต่อผู้เขียนที่ 080 201 1234 ครับ </div><br><br><br><br><br><br><br><br><div> </div><br><br><br>PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-26837325326270713552008-12-20T14:34:00.001+07:002008-12-20T14:34:01.300+07:00รวบรวมโปรเจกต์ Hardware Open Source<p>แม้ว่าซอฟต์แวร์ในแวดวงดนตรีที่ใช้กันอยู่ จะเป็นคอมเมอร์เชียลซอฟต์แวร์ที่ไม่ได้เปิด Source กันเกือบทั้งหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า Open Source มันแทรกซึมเข้ามาในชีวิตของเราๆ ท่านๆ มานานแล้ว ไม่ว่าเราจะเล่นเว็บหรือใช้โทรศัพท์มือถือ นั่นก็เป็นการข้องเกี่ยวกับ Open Source Software ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว และเร็วๆ นี้ชาว DIY Musician ก็จะสนุกสนานกันอีกมากขึ้น เมื่อมีกลุ่มคนหลายกลุ่มทั่วโลก กำลังวิจัย ออกแบบและผลิตเครื่องดนตรี แล้วเปิดรายละเอียดทุกอย่าง ทุกขั้นตอน ตั้งแต่ชิ้นส่วนที่นำมาใช้ ไปจนถึง Code ที่ใช้กับ Microcontroller ซึ่งเทรนด์การขยายตัวของ Open Source Hardware/Musical Instrument นั้นมีลักษณะเป็นกราฟยกกำลัง เป็นผลมาจาก Internet Effect นั่นเองครับ ทำให้มันเป็นที่จับตามองอย่างมากในแวดวงอุตสาหกรรมเครื่องดนตรีและเป็น แทรนด์แห่งอนาคตที่ความเป็นปัจเจกของแต่ละบุคคลจะยกระดับมากขึ้น และแม้ว่าค่าใช้จ่ายในการสร้างเครื่องมือเหล่านี้ขึ้นมาเอง หรือซื้อแบบสำเร็จที่ทำเสร็จแล้ว อาจจะมากกว่าการซื้อเครื่องดนตรีที่ผลิตโดยผู้ผลิตรายใหญ่ (อย่าง Korg, Yamaha, Roland ฯลฯ) <b>อยู่เสียหน่อยอันเนื่องมาจากความต่างด้านจำนวนในการผลิต </b>(Economies of Scale) <b>แต่ถ้าเรานำความสนุกที่ได้จากการเรียนรู้ คุณภาพของวัตถุดิบที่เราเลือกได้เอง </b><b>ความภูมิใจในการเป็นเจ้าของเครื่องดนตรีที่อาจมีอยู่เพียงชิ้นเดียวหรือเพียงน้อยชิ้นในโลก </b>รวมไปถึงศักยภาพในการพัฒนาเป็นธุรกิจต่อยอดไปอีกได้ ก็อาจเป็นการคุ้มค่าสำหรับหลายท่านที่เข้าไปสัมผัสกับมันครับ<br>ผู้เขียนรวบรวมโปรเจกต์ Open Source มาให้เป็นแนวทางคร่าวๆ สำหรับผู้สนใจ ลองดูกันครับว่ามีตัวไหนที่โดนใจบ้าง <h4>monome (www.monome.org)</h4> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_866hdzrcgcp_b"> <p>เคย เขียนถึงไปแล้วหลายต่อหลายครั้งและกำลังจะทำรีวิว monome อย่างละเอียด ดังนั้นจะไม่ขอนำมาเล่าซ้ำอีกกับเครื่องดนตรีที่อ่านออกเสียงว่า "โมโนม" ตัวนี้ แต่ที่ยกมาเป็นตัวแรก เพราะถือเป็นต้นกำเนิดของแรงบันดาลใจกับอีกหลายโปรเจกต์ด้วยครับ ที่สำคัญคือ monome นั้นมีชุมชนนักเล่นที่แข็งมากๆ ทุกคนร่วมกันสร้าง ดัดแปลง ซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ให้ออกมาหลากหลาย ซอฟต์แวร์หลักที่ใช้เล่นกับ monome ก็ครอบคลุมเกือบทั้งหมดที่นักดนตรีด้านนี้ชอบเล่นกัน ตั้งแต่ Max/MSP, PD, Chuck, Processing, Flash ฯลฯ ที่สำคัญคือมีขายทั้งแบบสำเร็จรูป เริ่มต้นที่ $450 กับชุดคิทให้เรานำมาประกอบเองเริ่มต้นที่ $250 พร้อมเอกสารที่ช่วยให้เราสร้างขึ้นมาเองได้โดยใช้วัสดุท้องถิ่น <h4>Stribe (www.stribe.org)</h4> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_868gbhk7rcz_b"> <p>โป รเจกต์ Stribe นั้น ชื่อแรกที่ตั้งในระหว่างพัฒนาคือ "xonome" (ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามาจากไหน) แต่ต่อมาเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเพราะป้องกันการสับสน มันคือ 8-Channel Multitouch Controller โดยใช้ LED ถึง 1024 ตัวในการแสดง Visual Feedback ซึ่งตัว Original นั้นจะใช้เฉดสีเขียว ส้ม แดงแบบเดียวกับที่นักดนตรีคุ้นเคย แต่ถ้าเราทำเองอยากจะใส่สีอะไรก็ได้ ผลลัพธ์ที่ได้เราสามารถใช้มันควบคุม Volume แบบ Mixer หรือนำไปเล่นดนตรีเลยก็ได้ครับ <br>แม้จะมีแนว คิดต่อยอดมาจาก Monome โปรแกรมบางตัวของ Monome อย่าง mlr มีการดัดแปลงมาเล่นกับ Stribe ได้ แต่ก็ต้องบอกว่าอารมณ์ในการเล่นต่างกันมากครับ Stribe ใช้การสัมผัสกับเซนเซอร์ สามารถลากน้ิวได้ต่อเนื่อง ขณะที่ Monome เป็นปุ่มกด ส่วนราคาแบบสำเร็จรูปนั้นค่อนข้างสูงคือเริ่มต้นที่ $800 ส่วนชุดคิทเริ่มต้นที่ $570 ถ้าหาส่วนประกอบมาทำเองได้ ต้นทุนน่าจะลดลงมาอีกกว่าครึ่งทีเดียวครับ <h4>MACHINECOLLECTIVE.ORG</h4> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_869f3h7c7g7_b"> <p>จาก รูปแล้วอาจจะเห็นว่า MACHINECOLLECTIVE นั้น ไม่ได้มีแนวคิดที่ใหม่ซะทีเดียว หากแต่ดัดแปลงสิ่งที่มีอยู่แล้ว ให้เล็กลงจนมีขนาดน่ารัก และใช้แนวคิด Modular ให้เราสามารถนำมาเชื่อมต่อกันเป็นระบบที่น่าใช้ได้ ที่สำคัญคือ Open Source ทุกอย่าง โดยมีแกนหลักเป็น Microcontroller Platform อย่าง Arduino กับ Wiring ที่มาแรงมากในวงการประดิษฐ์ครับ โปรโตคอลที่ใช้สื่อสารก็มีตั้งแต่ตัวหลักๆ อย่าง MIDI, OSC, RS232, TCP/UDP, USB หรือแม้แต่ DMX ส่วนซอฟต์แวร์ที่เล่นก็มีตั้งแต่ <ul> <li><a href="http://www.processing.org/">Processing</a> <li><a href="http://www.cycling74.org/">Max/MSP</a> <li><a href="http://www.vvvv.org/">VVVV</a> <li>Java / C++ / Python / Delphi / Etc. <li><a href="http://www.adobe.com/products/flash/">Adobe Flash</a> (ผ่าน xml socket connections) </li></ul>จะ มีจำหน่ายทั้งแบบที่ทำสำเร็จ หรือพาร์ท หรือเปิดเผยข้อมูลให้เรานำมาทำเองได้เช่นกัน เพียงแต่เป็นโปรเจกต์ที่ยังใหม่มาก ณ เวลาที่เขียนอยู่ยังไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับราคาครับ <h4>midibox.org</h4> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_870gfbp5cd8_b"> <p>midibox.org เป็นโปรเจกต์ขนาดใหญ่ยักษ์ ที่มีลูกหลานย่อยแตกกันออกไปมากมายครับ องค์ประกอบหลักของโปรเจกต์นี้แยกออกเป็น 2 ส่วนคือ <b>MIDIbox Hardware Platform (MBHP) </b>คือส่่วนที่เป็นชิ้นส่วนของฮาร์ดแวร์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นตัว Microcontroller, Sound Chips, LED ฯลฯ กับส่วนที่เป็นซอฟต์แวร์ <b>MIOS - The MIDIbox Operating System ซึ่งเราจะใช้มันออกแบบสร้างเครื่องมือขึ้นมาใช้ได้ตั้งแต่ </b>MIDI Controller ง่ายๆ, MIDI Sequencer ไปจนถึง Synthesizer เลยก็ยังได้ครับ การที่เราออกแบบเครื่องมือของเราผ่าน Platform midibox จะช่วยเราประหยัดเวลาลงไปมากกว่าเดิม เพราะมีคนตัวเล็กแต่ยิ่งใหญ่หลายคนร่วมกันสร้าง Platform ขึ้นมาเพื่อพวกเราแล้วนั้นเอง <br>ส่วนเรื่องของ ราคานั้นไม่แน่นอนครับ อันเนื่องมาจากความหลากหลายยากง่ายของแต่ละโปรเจกต์ ยกตัวอย่างชุดคิทสำหรับชุด Sequencer เริ่มที่ประมาณ 70 ยูโรหรือเกือบๆ 4 พันบาทไทยครับ <h4>x0xb0x (ladyada.net/make/x0xb0x)</h4> <p><img height="375" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_8715c7kv3vq_b" width="500"> <p>เครื่อง ดนตรีชื่ออ่านยากตัวนี้ (อ่านว่า "ซอกบอก") คือตัวโคลนของ TB-303 ตำนานแห่ง Acid Sound ครับ สำหรับคนที่เพิ่งรู้จัก TB-303 มันเป็น Sequencer + Synth ที่เน้นไปที่เสียงเบสครับ แรกเริ่มเดิมที Roland ต้นสังกัด ตั้งใจจะให้มันเป็นเครื่อง Accompaniment ให้กับมือกีตาร์ ไปๆมาๆ นักดนตรีอิเล็กโทรนิกส์นำมันมาใช้ในงานเพลงจนดังระเบิด และจากการที่ Roland เลิกผลิตไปแล้ว TB-303 จึงเป็นของหายากของนักสะสม ทำให้ราคาของมันไต่ระดับไปสูงกว่าสมัยที่ยังขายมือหนึ่งในตลาด เป็นเหตุผลว่าจึงมีผู้อยากสร้างของเลียนแบบขึ้นมา ซึ่งตัว x0xb0x ยังคงฟังก์ชันแบบของเดิมทุกอย่างแม้แต่เสียง แถมยังใช้ง่ายกว่าของเดิมนิดหน่อย และเรายังใช้มันควบคุมซินธ์ตัวอื่นได้ผ่าน MIDI Out มีแบงค์สำหรับเก็บเพลง 128 แบงค์ สำหรับเก็บแพทเทิร์น 64 แบงค์ ทั้งหมดจะเก็บลง EEPROM จึงไม่ต้องมีแบตเตอรี่สำหรับการแบ็คอัพเลยครับ ราคาของชุดคิทอยู่ที่ $350 แต่จะซื้อได้ ต้องลงชื่อไว้ใน Waiting List เสียก่อนครับ ถ้าซื้อเฉพาะ Microcontroller ที่โปรแกรมเรียบร้อยแล้วราคาแค่ $10 แล้วมาหา Parts แถวบ้านเราเองน่าจะเป็นทางเลือกที่คุ้มค่าทีเดียวครับ ส่วนเครื่องที่ประกอบสำเร็จราคาสูงถึง $999 ครับ</p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-6915787680995676042008-12-11T15:43:00.001+07:002008-12-11T15:43:10.119+07:00Review: inspire 5 + X Synth จาก icon MIDI Keyboard พร้อม Synth Module ในตัวเดียว<p>ตีพิมพ์ครั้งแรก The Absolute Sound & Stage </p><br>ยอมรับว่าตัวเองบกพร่องต่ออาชีพนักเขียนด้านเทคโนโลยีดนตรีอยู่บ้าง เมื่อพบว่าตัวเองไม่รู้จัก MIDI Keyboard ที่น่าสนใจอย่าง <b>inspire series</b> หรือแม้แต่ตราผู้ผลิตอย่าง <b>icon</b> ที่มีไลน์สินค้าในแง่ของ Digital Music และ Pro Audio แทบจะครบทุกประเภท จนได้ inspire 5 + x-synth มาวางอยู่บนโต๊ะทำงานเกือบเดือน ด้วยความอนุเคราะห์จากพี่แนน Muzic Craft (http://www.muziccraft.com/) ผู้นำเข้ามาจำหน่ายในบ้านเราอย่างเป็นทางการ เราลองมาขุดคุ้ยรายละเอียดต่างๆของมันกันครับ <h3>ภาพรวม </h3> <p><a href="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1013ftjjrhdc_b"><img height="316" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1013ftjjrhdc_b" width="500"></a> <p>รุ่นที่ผู้เขียนได้รับมา คือรุ่น inspire 5 (49 คีย์) ถือเป็นน้องเล็กที่สุดของครอบครัว inspire โดยจะมีรุ่นที่สูงกว่าคือ inspire 6 (61 คีย์) และ inspire 8 (88 คีย์) โดยมีรุ่นท๊อปคือ inspire 8PS ที่นอกจากคีย์จะเป็นแบบ Hammer เหมือน Inspire 8 แล้ว ยังมีการไล่น้ำหนักเหมือนคีย์เปียโนอีกด้วย แต่ทุกรุ่นจะมีโครงสร้างของปุ่มควบคุมเหมือนกันและเท่ากันหมดครับ จุดต่างจะอยู่ที่จำนวนของลิ่มคีย์และน้ำหนักของคีย์เท่านั้น<br>มอง จากรูปลักษณ์ภายนอกอย่างเร็ว ๆ แล้วต้องยอมรับว่าทำได้สวยทีเดียวครับ สีขาวล้วน ด้านข้างซ้ายขวามีส่วนเว้าลึกสวยงามโฉบเฉี่ยว โครงสร้างเป็นพลาสติกแข็ง+อลูมิเนียม ส่วนที่เป็น Control Panel และด้านข้างเป็นพลาสติก ขณะที่ด้านใต้มาจนถึงฐานของฝั่งลิ่มคีย์จะเป็นอลูมิเนียมบางๆ ให้พอรู้สึกได้ว่าแข็งแรงในระดับที่ยกไปมาได้ ความแตกต่างของวัสดุที่นำมาใช้ในส่วนต่างๆ เมื่อรวมกับความเป็นสีขาวที่ไม่เท่ากันทั้งชุด ทำให้เกิดความรู้สึกแปลกๆไปบ้าง เพราะปกติผลิตภัณฑ์ที่ทำเป็นสีขาว มักจะมีความเนี้ยบเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน หรืออย่างน้อยสีขาวก็จะมีความขาวในระดับเดียวกัน แต่ inspire 5 ใช้สีขาวไม่เท่ากันตามแต่วัสดุ<br>ตัว Control Panel ดูเหมือนจะทำการบ้านมาเป็นอย่างดีครับ มีการปิดข้อบกพร่องของรุ่นอื่นๆ อย่างจำนวนปุ่มที่มากกำลังดี ขนาดที่พอดีนิ้วมือ ไปจนถึงคุณภาพของ Trigger Pad ที่ทำออกมาได้ดีมาก เพื่อให้เราใช้งานได้จริงๆ โดยไม่มีกั๊ก Features ไว้ให้เราซื้อ Drum Trigger Pad ต่างหาก แถมยังมีการทำ Layers Shift ได้อีก 3 ระดับ ทำให้จาก 8 ปุ่มกลายเป็นเสมือน 24 ปุ่ม ซึ่งการทำ Layers Shift นี้ยังคลอบคลุมไปถึง Faders และ Knobs ด้วย ที่เราเห็นอยู่เช่น Faders มี 9 ชุด Knob มี 16 ปุ่มให้เรานำไปคูณ 3 ได้เลย ช่วยให้เราใช้งานได้กว้างขึ้นอีกมากครับ<br>ขณะที่ตัว Pitch/Mod Stick นั้นออกมาในลักษณะที่คล้ายกับของ Novation มาก รวมไปถึงตำแหน่งของ Touch Pad ด้วย แต่กรณีของ inspire นั้น จะใส่ความหนืดไปที่ตัว Joy Stick ด้วย ซึ่งคุณภาพนั้นถือว่ากลางๆ เมื่อเทียบกับคุณภาพของคีย์บอร์ดระดับ Clavia Nord แต่มันก็ดีกว่ากรณีของ Novation ที่ไม่มีความหนืดเลย เล่นกันตรงๆ ขณะที่ตัว Touch Pad นั้น จะเล่นง่ายกว่าของ Novation เช่นกัน ในแง่ที่ว่ามันอาศัยแรงกดนิดเดียว ขณะที่ Novation นั้นต้องใช้แรงกดมากกว่า (ที่ต้องออกแรงกดบ้าง เพราะ Touch Pad บนเครื่องดนตรี ไม่เหมือนกับ Touch Pad บน Laptop มันต้องการความแน่ใจว่าผู้เล่นจะไม่สัมผัสมันโดยบังเอิญครับ) ขณะที่พื้นที่ Touch Pad ของ Inspire นั้น เล็กกว่าบน Novation Remote SL 25 อยู่เล็กน้อย แต่โดยภาพรวมแล้ว ตำแหน่งการวางเลย์เอาท์ของปุ่มต่างๆนั้น ลงตัวมากๆ โดยเฉพาะในรุ่นเล็กสุดอย่าง inspire5 นั้น จะเต็มพื้นที่พอดี <h3>รู้จักกับ X-Synth</h3> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1015sr7cgdhp_b"><br></p> <p>X-Synth เป็นการ์ดเสริมที่เราสามารถซื้อต่างหากเพื่อเปลี่ยน inspire series และคีย์บอร์ดของ icon อีกหลายๆรุ่น จากคีย์บอร์ดธรรมดา ให้เป็นฮาร์ดแวร์ซินธ์ในตัว เป็นอีก Feature ที่ถือว่าเป็นจุดขายเลยครับ เมื่อเราสามารถติดตั้งการ์ดเพิ่ม เพื่อให้ทำหน้าที่เป็นฮาร์ดแวร์ซินธ์ในตัวมันเองโดยไม่ต้องพึ่งคอมพิวเตอร์ แต่แทนที่จะเป็นการ์ดเสียงทั่วไป X-Synth ใช้แพล็ตฟอร์มปลั๊กอินของ Creamware SCOPE ที่พัฒนาโดย Use Audio ช่วยให้เราสามารถจัดการปลั๊กอินผ่าน Computer ได้อย่างสะดวก ทั้งยังมีปลั๊กอินให้เลือกใช้อย่างน้อย 8 ตัว ที่มีบุคคลิกแตกต่างกัน โดย 3 ตัวจะโหลดมาให้กับการ์ดแล้ว เมื่อเสียบแล้วใช้งานได้ทันทีครับ อีกหนึ่งตัวโหลดได้ฟรี และอีก 4 ตัวที่เหลือต้องจ่ายเงินซื้อผ่าน Online Shop (http://use-audio.com/options/) ซึ่งขายกันตัวละ $49 ซึ่งก็ถือว่าไม่แพงเลยครับ ตามมาตรฐานราคาของปลั๊กอินในปัจจุบัน </p> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1016g9wz47hh_b"> <p>ตัว การ์ดจะมี Mic In สำหรับต่อไมค์เพื่อเล่นกับ Vocoder กับ Headphone Out และ Stereo Out อีกหนึ่งคู่ ทั้งยังมี USB ในตัว เพื่อสื่อสารตรงกับ Plugin Manager ตรงจุดนี้อาจทำให้ผู้ใช้สับสนเล็กๆ เพราะตัวเครื่อง inspire มันก็มี USB ของตัวมันเองอยู่แล้ว ในกรณีผู้ใช้ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า USB บน inspire นั้น ใช้ต่อตรงกับคอมพิวเตอร์เพื่อส่ง MIDI ขณะที่ USB ของการ์ด X-Synth นั้น เพื่อสื่อสารกับซอฟต์แวร์ Plugin Manager เป็นหลักครับ <p><a href="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1014cxqm7qg9_b"><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1014cxqm7qg9_b"></a> <p>GUI ของปลั๊กอินทั้ง 4 ตัว เมื่อมองผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ จากบน VOCODIZER โวโคเดอร์ เล่นกับเสียงผ่าน Mic In ที่ด้านหลังการ์ด, LIGHTWAVE เวฟเทเบิ้ลซินธ์, B4000 เล่นเสียงออร์แกน, MINIMAX จำลอง Minimoog <h3>การติดตั้ง </h3><br>เริ่ม จากการติดตั้งที่ตัว Hardware ก่อน โดยติดตั้ง X-Synth เข้ากับตัว Inspire 5 ทำได้ไม่ยากเท่าไรครับ คล้ายกับการติดตั้งฮาร์ดดิสค์บนคอมพิวเตอร์ ใช้ไขควงขันน๊อต 2 จุด จากนั้นก็เชื่อมสายแพรเข้ากับการ์ด จัดตำแหน่งให้ลงตัวแล้วขันน๊อตก็เป็นอันเสร็จสิ้น ถึงขั้นตอนนี้แล้ว เอาเข้าจริงๆก็เสียบไฟจาก Adaptor เปิดคีย์บอร์ดเล่นได้แล้วนะครับ แต่กรณีที่เราต้องการเล่นกับ Plugin Manager เพื่อจัดการปลั๊กอินอย่างง่ายๆนั้น จำเป็นต้องใช้ซอฟต์วแวร์บนคอมพิวเตอร์ช่วยในการนี้<br>การติดตั้งกับ คอมพิวเตอร์นั้น เนื่องจาก X-Synth ให้ซอฟต์แวร์สนับสนุนบน Windows มากับแผ่นซีดี (ขณะที่บน Mac ต้องไปโหลดซอฟต์แวร์ของ Plugiator จากเว็บ use-audio.com มาใช้แทนกันได้) ผู้เขียนทดลองติดตั้งไดร์เวอร์ผ่านซีดีที่ให้มา เสียบสาย USB เรียบง่ายมาก พอเปิดซอฟต์แวร์จัดการ ก็รู้จักกันโดยทันที กรณีบน Mac ที่เราต้องจะใช้มันเป็น MIDI Controller เราจะไม่ใช้ช่อง USB ของ X-Synth แต่จะใช้ USB ของตัว Inspire ซึ่งมันเป็น Class Compliant อยู่แล้วครับ เสียบปุ๊ป Mac OSX จะรู้จักทันที<br>ซอฟต์แวร์ที่แถมมากับเครื่องยังมี Ableton Live Lite 7 ด้วยนะครับ ถึงจะไม่ใช่ตัวเต็มแต่ก็ทำงานได้ในระดับหนึ่ง ที่สำคัญยังมีออพชั่นให้อัพเกรดในราคาไม่แพงอีกด้วย <h4>ซอฟต์แวร์ Plugin Manager</h4> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_1017drf2s5d9_b"><br>เปิด มาครั้งแรก กรณีผู้เขียนมันจะทำการตั้ง MIDI Input/Output ไว้ให้ตรงเลย เท่ากับเราสามารถเห็น MIDI Monitor ทำงานได้ทันทีหลังจากกดคีย์หรือหมุนปุ่มต่างๆ จุดที่ผู้เขียนเสียดายเล็กๆ คือการที่มันยังไม่ได้สนับสนุนกันและกัน (inspire กับ x-synth) กันอย่างเต็มรูปแบบกว่านี้ คือปุ่มต่างๆยังไม่ได้ทำการ map กับพารามิเตอร์ต่างๆของซินธ์ได้อย่างทันที นอกจากค่า Volume นอกจากชื่อของพรีเซตและชื่อของปลั๊กอินจะไปปรากฏอยู่บนจอ LCD ซึ่งน่าจะเป็นช่องว่างที่ผู้ผลิตอย่าง icon ทำการบ้านอีกนิด เพื่อให้ผลิตภัณฑ์ใช้สนุกขึ้นอีกระดับ แต่ถ้าไม่นับเรื่องนี้ การเปิดปุ๊ปแล้วเล่นได้ทันทีโดยไม่ต้องมีคอมพิวเตอร์นั้น ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีอย่างยิ่ง <br>การอิดิตพารามิเตอร์ต่างๆก็ทำ ได้ง่ายตามมาตรฐาน แม้หน้าตาของปลั๊กอินจะด้อยไปนิดตามมาตรฐานปัจจุบันอยู่บ้าง จุดที่น่าสนใจของซอฟต์แวร์ Plugin Manager คือระบบ Online Sound ซึ่งเราสามารถ Login เข้าไปซื้อ Plugin ผ่านโปรแกรมได้เลย โดยไม่ต้องเปิด Web Browser ขึ้นมาใหม่ ทิศทางนี้เราน่าจะได้เห็นกันบน NI Kore เวอร์ชันถัดไปเช่นกันครับ <br>Plugin แต่ละชุดจะมีพรีเซตเสียงมาให้อย่างละ 100 เสียง ซึ่งเราสามารถใช้ Jog Wheel บน inspire หมุนเลือกเสียงได้เลย หรือใช้ปุ่มข้างๆ Jog Wheel เลือกเสียงแบบทีละ Step ได้ด้วย ถือว่าจุดนี้ทำได้ดีกว่า CME ครับ <br>เรื่อง ของเสียงจากปลั๊กอินแต่ละตัวนั้น ทำได้เต็ม ครบย่านตามมาตรฐานของปลั๊กอินในปัจจุบัน แม้ว่าโทนเสียงจะให้ความรู้สึกดิจิตอลแทบทั้งหมด แต่จุดที่ดีมากๆคือเรื่องของการตอบสนองที่ทำได้เร็วมาก เทียบเท่าฮาร์ดแวร์ซินธ์อื่นๆ ตรงนี้ใครที่รันปลั๊กอิน vst ในระบบเสียงทั่วไปที่มี Latency 15-20 ms อาจพบว่านี่เป็นจุดที่น่าประทับใจมากอีกจุดหนึ่งเลยทีเดียวครับ เพราะต่ำได้ต่ำว่า 5 ms โดยวัดจากความรู้สึก คือไม่รู้สึกว่าหน่วงเลย <h4>การกำหนดค่า MIDI Controller</h4><br>ใน วันนี้ (พฤศจิกายน 2551) ยังไม่มีซอฟต์แวร์ Editor ให้ใช้ง่ายๆครับ แต่เนื่องจาก inspire 5 ทำการบ้านมาดีในแง่ของการโปรแกรมค่า MIDI Controller การตั้งค่าทุกอย่างจึงง่ายมาก กดปุ่มตั้งค่า หมุนหรือเลื่อนปุ่มที่ต้องการตั้งค่า จากนั้นก็ใช้ Jog Wheel เลื่อนหาค่าที่ต้องการแล้วกด เท่านี้ก็เป็นอันเรียบร้อย <br>การตั้ง ค่าอื่นๆเช่น Velocity Curve, Zone Range ฯลฯ ก็เป็นไปในรูปแบบเดียวกัน ซึ่งค่าพวกนี้เป็นเรื่องที่คุ้นเคยกับผู้ใช้ส่วนใหญ่อยู่แล้ว แต่ถ้าเป็นมือใหม่แกะกล่องอาจพบความลำบากอยู่บ้าง เพราะตัวคู่มือขนาด 2 หน้าที่แถมมาไม่ได้อธิบายเรื่องพวกนี้อย่างละเอียดนอกจากวิธีการกำหนดค่า เท่านั้นเอง อย่างไรก็ตามครับ หากท่านผู้อ่านเป็นผู้ใช้มือใหม่จริงๆ ก็ลองปรึกษากับตัวแทนจำหน่ายจนมั่นใจเสียก่อนว่าต้องการจะใช้ทำอะไรบ้าง เชื่อว่าสุดท้ายแล้วก็น่าจะใช้งานได้อย่างราบลื่นครับ เพราะมิติความลึกของผลิตภัณฑ์ชิ้นนี้จะลงไปที่ตัว Plugin บน X-Synth มากกว่า ตัว Inspire ที่เป็นเพียง MIDI Keyboard <h3>ความรู้สึกในการเล่น</h3><br>ผู้ เขียนพบว่าการเล่นคีย์บอร์ดกับปลั๊กอินอื่นๆบนคอมพิวเตอร์มีความตอบสนองต่อ เวโลซิตี้ต่างกันกับการ์ด X-Synth อยู่บ้าง อาจเป็นเพราะการเซ็ตตัว Velocity Curve แยกกันหรือก็ไม่อาจทราบได้ แต่สุดท้ายตัวลิ่มคีย์ของ inspire ก็ให้สัมผัสที่ดีตัวหนึ่งเลยครับ เด้งรับมือเป็นไปอย่างธรรมชาติ ขณะที่เรายังปรับเปลี่ยน Curve ได้หลากหลายอีก ที่ชอบมากคือระบบ Keyzone ที่แบ่งได้ถึง 4 Zone แต่รุ่นเล็กอย่าง inspire 5 อาจไม่ได้ใช้เท่าไร และอีกอย่างถ้าเป็นไปได้ ผู้เขียนนิยมตั้ง Keyzone บน Software มากกว่า เพื่อที่จะใช้คียบอร์ดเซ็ตติ้งแบบเดียวตลอดโดยไม่ต้องเปลี่ยนไปไหน<br>ตัว Faders กับ Knobs นั้นอาจไม่มีความหวือหวาอะไร แต่สิ่งหนึ่งที่ทางผู้ผลิตใส่ใจคือการทำปุ่มที่รองรับกับนิ้วมือได้อย่างลง ตัว ปุ่มหมุนอาจไม่ใช่แบบนุ่มนวล คือหมุนแล้วเราจะรู้สึกถึงฟันเฟืองข้างในบ้าง แต่ให้ความรู้สึกที่แน่นไม่หลวม ตำแหน่งการวาง Trigger Pad นั้นกำลังดีในระดับที่นำไปใช่เล่นกลองได้ ต่างจากบางรุ่นอย่าง Remote SL ของ Novation ที่ตำแหน่งของ Trigger Pad สร้างความลำบากในการเล่น เพราะวางไว้ชิดกับปุ่มหมุนเกินไป Trigger Pad ตัวนี้จึงเหมาะกับผู้ที่อยากได้คีย์บอร์ดกับ MPC Styled Pad ในตัวเดียวกันเลย <br>ปุ่มฟังก์ชันการทำงานจะแสดงไฟบอกสถานะด้วย ให้น้ำหนักในการกดและความแน่นกำลังดีครับ ไม่รู้สึกว่ามันหลวมๆเมื่อเทียบกับ CME และการวางตำแหน่งนั้นสวยงามลงตัวทีเดียว<br>ขณะที่ Joystick กับ Touch Pad ได้กล่าวไว้แล้วในตอนต้น จึงไม่ขอกล่าวถึงอีก <h3>สรุปผล inspire 5 และ X-Synth</h3><br>การจับ คู่กันของทั้ง inspire 5 กับ x-synth น่าจะตอบโจทย์ผู้ที่ต้องการ MIDI Keyboard เต็มรูปแบบและต้องการ Features Synth ในตัวเพื่อการเล่นสด หรือการใช้งานเป็น MIDI Keyboard แต่เพียงอย่างเดียว ก็ถือว่าเป็นตัวที่มีความสามารถคุ้มราคาอีกตัวหนึ่ง ส่วนการ์ด X-Synth นั้นไม่ได้อยู่อย่างโด่ดเดี่ยว ยังมีพันธมิตรอย่าง Plugiator ซึ่งถ้าแพล๊ตฟอร์มนี้โตขึ้นเท่าไร ความคุ้มค่าของ X-Synth ก็จะมากตามไปด้วยครับ <h4>สนใจติดต่อ Muzic Craft (www.muziccraft.com) Hotline 08-5070-1549</h4><br>ช่วงโปรโมชั่น inspire 5 ราคาลดเหลือ 15000 บาท X-Synth ราคาลดเหลือ 14300 บาท PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-35839151645325143842008-11-18T00:53:00.001+07:002008-11-18T00:53:51.317+07:00Review: Hercules DJ console RMX<h3>DJ Console ในระดับโปรแท้ ๆ ตัวแรกจาก Hercules</h3> <h3>วีระวัฒน์ วีระประเสริฐศักดิ์ และ DJ MRSX77</h3> <h3></h3>หาก ท่านผู้อ่านยังพอจำรายงานจาก NAMM ปีที่แล้วหรือติดตามข่าวสารมาโดยตลอด จะพบว่าปีสองปีหลังที่ผ่านมา มีผู้ผลิตน้อยใหญ่มากมาย โดดลงมาเล่นผลิตภัณฑ์ในกลุ่มดีเจคอนโทรลเลอร์กันจนเลือกไม่ถูก ตั้งแต่กลุ่มผู้ผลิตสินค้าดีเจไปจนถึงกลุ่ม Pro Audio ที่มีตลาดกว้าง ต่างก็ส่งผลิตภัณฑ์มาร่วมวงไพบูลย์กันถ้วนหน้า เมื่อกล่าวถึง <b>Hercusles </b>ผู้ผลิตอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ส่ง <b>DJ Console</b> ออกมาสู่ตลาดก่อนใครตั้งแต่เมื่อ 4-5 ปีก่อน ปรับกระบวนทัพครั้งใหญ่เพื่อต่อสู้กับศึกครั้งนี้ โดยการออกแบบเว็บไซต์ใหม่หมดจดทันสมัยมากขึ้นในสไตล์เว็บ 2.0 (ชม http://www.hercules.com) และส่ง DJ Controller ตัวใหม่ล่าสุดอย่าง <b>Hercules DJ Console RMX</b> ออกมาสู่ตลาด ซึ่งมาคราวนี้นั้น เล่นกับระดับโปรเลยทีเดียว และโชคดียิ่งกว่าที่บ้านเรามีตัวแทนจำหน่ายโดยตรงอย่าง <b>MUSIC2HOME</b> ผู้เขียนจึงได้รับของมาทดลองเหมือนกับรุ่นก่อนที่เคยได้เล่นครับ <h3>OVERVIEW</h3> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_973fc3hzbcm_b"> <p>มอง ในภาพรวม RMX ฉีกรูปแบบเดิมที่เราเคยเห็นในรุ่น DJ Console MK II เสียจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ด้วยการใช้ Brushed Metal ห่อโครงสร้างหลักห่อหุ้มพลาสติกที่แข็งแรงแบบที่ใช้กับผลิตภัณฑ์ระดับอาชีพ ทำให้ RMX สามารถยืนประชันหน้ากับอุปกรณ์ระดับโปรได้อย่างสบาย ปุ่มทุกปุ่มเคลือบสีเงิน ดูกลืนไปกับ Brushed Metal Panel ทำให้รู้สึกถึงความแข็งแรง แม้ว่ามันจะทำมาจากพลาสติกธรรมดาๆ ก็ตาม ปุ่มกดทุกปุ่ม ซ่อน LED สีน้ำเงินไว้ข้างใต้ ทั้งยังมีความรู้สึกในการกดที่หนัก ไม่ดูอ่อนยวบ ความรู้สึกแบบนี้จะมันมากๆ หากเราเล่นเพลงบีทหนักๆเร็วๆมันๆ <br>ปุ่ม Jog Wheel ทำด้วยพลาสติกเช่นกัน แต่ปิดด้านบนด้วยยาง ให้ความรู้สึกในการสัมผัสที่ดีมาก ลื่นไหลแต่เนียนแน่น แต่<b><i>จุดสำคัญมากๆคือการตอบสนองต่อเสียงครับ</i></b> ปุ่มทั้งหมดเล่นบนซอฟต์แวร์ Virtual DJ (จะกล่าวถึงอย่างละเอียดต่อไป) บน iMac นั้น <b><i>ไม่มีความรู้สึกหน่วงเลยแม้แต่นิดเดียว</i></b> โดยที่เราไม่ต้องยุ่งกับ Configuration บน Mac OSX ด้วยเลย (ตัวระบบของ RMX ไม่อนุญาติ) ซึ่งก็น่าทึ่งและง่ายมากๆ (จริงๆแล้วต้องยกความดีให้ Core Audio ด้วย) แต่บน Windows ไดร์เวอร์เสียงคือ ASIO ซึ่งทำงานได้ดีและสามารถปรับแต่ง Configuration ได้อย่างเต็มที่ครับ <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_971c2psmvdt_b"> <p>จุด ที่ผู้เขียนออกจะขำๆ แต่เป็นเรื่องที่ดีมาก คือ RMX มาพร้อมกับกระเป๋า Softcase (แต่แข็งแรงเกินมาตรฐาน Softcase ทั่วไป) ด้วยเลยครับ ทำให้เราไม่ต้องเดือดร้อนตัด Hardcase หรือหากระเป๋าอะไรที่เหมาะสมให้มัน อยากให้เรื่องนี้เป็นมาตรฐานของอุปกรณ์ระดับโปรไปด้วยเลย <br>แต่ทำดี แล้วก็ยังมีจุดพลาดเล็กๆอีกสองจุด คือการที่ไม่แถมสายสัญญาณมาให้ ซึ่งควรจะแถมอย่างน้อย 2 ชุดทั้ง RCA และ 1/4" Unbalanced เพื่อให้ต่อเอาท์พุทได้พอดี คิดเข้าข้างผู้ผลิตคือ ถ้าแถมแบบถูกๆมา แล้วดีเจไม่อยากใช้ ก็สู้ไม่แถมมาเลยดีกว่าจะทำให้ภาพลักษณ์ Pro เสีย และจะว่าไปซาวน์การ์ดระดับโปรก็ไม่แถมกัน แต่กรณีที่เลวร้ายที่สุดของผู้ใช้คือการที่ไปถอยมาจนกลับถึงบ้านแล้วกลับพบ ว่าเล่นไม่ได้ ต้องออกไปหาซื้อสายสัญญาณมาใหม่นี่ล่ะ หรือเอาแบบฝันร้ายคือซื้อมาเพื่อจะไปใช้ออกงานจริงเลย แต่กลับพบว่ายังเล่นไม่ได้ (มือโปรท่านใดอ่านอยู่ ไม่แนะนำให้ทำแบบนี้นี่นะครับ เพราะผู้เขียนทำบ่อย) จุดที่สองคือจุดที่ถือเป็นเรื่องปกติของ DJ Console Series คือเรื่องที่มันไม่มีปุ่มเปิดปิด ซึ่งมันก็เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆที่มองข้ามไปได้ เครื่องดนตรีของผู้เขียน 2 ตัวล่าสุด ก็ไม่มีปุ่มเปิดปิดเช่นกัน แค่เสียบสาย USB ก็เล่นได้เลย <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_972vc3chc6_b"> <p>RMX ต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์ผ่าน USB (ให้มาด้วย) แต่ก่อนจะต่อในครั้งแรก คู่มือแนะนำว่าให้ติดตั้ง Driver เสียก่อน แผ่นซีดีที่ติดมาด้วยเป็นแผ่นแบบ Hybrid คือทั้ง Windows และ Mac OS ต่างก็มองเห็นและติดตั้งโปรแกรมได้ทั้งสอง Platform ต่างจากรุ่นที่ผ่านๆมา ที่มีการแยก Platform ชัดเจน ว่าอันไหนเป็น Mac อันไหนเป็น Win ในแผนจะมี Driver (รวมซอฟต์แวร์ Control Panel) และซอฟต์แวร์คู่ขวัญอมตะนิรันดร์กาลอย่าง <b>VirtualDJ 5 DJC Edition</b> ที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่รุ่นแรก ก่อนหน้านี้ถ้าเป็น DJ Console บน Mac ตัวเก่า ซอฟต์แวร์ที่แถมมาจะเป็น NI Traktor LE ครับ มาคราวนี้ VirtualDJ มีเวอร์ชันบน Mac ก็แถมมาใช้ด้วยเลย ทำให้ไม่ดูแตกแปลกแยกเหมือนแต่ก่อน <h3>IN & OUT</h3> <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_976fhtmddgm_b"> <p>อย่าง ที่เข้าใจได้ว่า RMX จะไม่ได้ให้อะไรมาเกินกว่าความจำเป็นในการใช้ มี 4 Outs สำหรับ 2 Decks ทั้งแบบ RCA สำหรับใช้ซ้อมกับระบบเครื่องเสียงตามบ้าน และ 1/4" Unbalanced สำหรับใช้กับ PA ในสถานการณ์จริง และยังให้ Input มาอีก 4 ช่องทั้ง RCA และ 1/4" Unbalanced เช่นเดียวกันซึ่งจะมีช่องต่อ Ground สำหรับนำอินพุทเข้ามาจาก Turntable ด้วย <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_974vv2djkgp_b"><br>ขณะที่ช่องไมค์และช่องเฮดโฟนให้มาอย่างละ 2 ช่อง ทั้งบน Top Panel และ Front Panel (ชมภาพประกอบ) แต่ไม่ได้หมายความว่ามันใช้แยกกันได้เหมือนอุปกรณ์ระดับอาชีพทั่วไปนะครับ มันใช้ได้ครั้งละหนึ่งชุดเท่านั้น สมมติว่าเราเสียบเฮดโฟนพร้อมกันสองช่อง โดยไม่รู้มาก่อน อันที่จะมีเสียงดังคืออันที่อยู่ด้าน Top Panel ครับ ซึ่งหลักการนี้นำมาใช้กับไมค์เช่นกัน (มืออาชีพบางท่านอาจสงสัยว่า งั้นจะให้มาทำไมถึงอย่างละ 2 ช่อง?) <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_9753f2mhhj_b"> <h3>VIRTUAL DJ 5 DJC EDITION</h3>หลังจากผ่านขั้นตอนการติดตั้งอันแสนง่ายไปแล้ว ผู้เขียนก็เปิดซอฟต์แวร์ Virtual DJ 5 DJC Edition ขึ้นมาเพื่อสนองความกระหายทันที <p><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_9779zsk7qhd_b"><br>GUI ออกแบบมาโดยแบ่งเป็นสองส่วนบน-ล่าง คือส่วนที่เป็น Control Panel ที่ใช้สี Brushed Metal เหมือนกับตัว Hardware กับส่วนที่เป็น Music Browser ที่ใช้พื้นหลังสีดำตัดกับตัวอักษรสีขาว ว่ากันตามตรง แม้ Virtual DJ เวอร์ชันนี้จะมี GUI ที่ดูดีที่สุด ตั้งแต่ได้เคยใช้ Virtual DJ มา แต่ภาพรวมแล้ว ยังห่างไกลกับมาตรฐาน GUI ที่เรียกว่าสวยในปัจจุบัน ในฐานะเป็นผู้ใช้และเป็นคนที่ทำงานเกี่ยวข้องกับ GUI มาตลอด เราจะพบว่า GUI แบบ Brushed Metal ที่ Apple Inc. เริ่มต้นใช้กับซอฟต์แวร์ของตัวเองมาตั้งแต่ 1999 ในวันนี้มันดูล้าหลังไปเสียแล้ว ขณะที่การวางองค์ประกอบยังมีจุดเล็กๆน้อยๆให้ขัดใจอยู่บ้าง โดยเฉพาะเรื่องของตำแหน่งและความคมชัดของตัวอักษร Hercules และตัวอักษรที่แสดงเวลา และตัวอักษรอื่นๆบน Panel ที่เบลอเสียจนทำให้โปรแกรมดูด้อยกว่าโปรแกรมระดับอาชีพตัวอื่น หรือการที่เว้นพื้นที่ด้านซ้ายขวาไว้ ในส่วนของ Panel ซึ่งน่าดูดีในตัวมันเอง แต่มันไม่เข้ากับองค์ประกอบของตัว Hardware ที่ลงตัวกว่ามากๆในแง่ของระยะห่างและพื้นที่ระหว่าง Control Element เข้าใจว่าเป็นการทำงานแยกกันระหว่างคนทำซอฟต์แวร์ซึ่งเป็นคนนอก กับคนออกแบบฮาร์ดแวร์ซึ่งเป็นคนในบริษัทครับ ทำให้การควบคุมในส่วนนี้ทำได้ยาก<br>ทั้งหมดที่กล่าวมาผู้ใช้ทั่วไปอาจ ไม่ใส่ใจเลยก็ได้ เพราะมันเป็นเรื่องของรสนิยมและความเรื่องมาก (นิดๆ) ของผู้เขียน และจะว่าไปแล้ว การใช้งาน Virtual DJ ผ่าน RMX นั้น<b><i> ลื่นไหลเอามากๆ RMX ถูกออกแบบให้ควบคุมทุกอย่างตั้งแต่การเลือกเพลง โหลดเพลง เล่นเพลง เล่นเอฟเฟกต์ โดยไม่ต้องแตะตัวคอมพิวเตอร์อีกหลังจากเปิดโปรแกรมครั้งแรก</i></b> ดังนั้น GUI ทั้งหลายบนหน้าจอนั้น แทบไม่มีความหมาย นอกจากใช้ดูเพลง ตำแหน่งเพลง การซิงค์ และ Visual Feedback อีกเล็กๆน้อยๆ เท่านั้น<br>เรื่อง ของ Visual Feedback ตัว RMX เองจะมี LED คอยแจ้งสถานะของปุ่มว่า ปุ่มไหนทำงานอยู่ แม้แต่ปุ่ม Sync ก็จะกระพริบไฟตามจังหวะ ซึ่งก็มีมาตั้งแต่รุ่นก่อนๆ เพียงแต่รุ่นนี้ใช้ไฟสีน้ำเงินอย่างเดียว ไม่ฉูดฉาดหวือหวาจนเหมือนชิงช้าสวรรค์แบบรุ่นก่อน แต่จุดด้อยที่ผู้เขียนพบในแง่ของ Visual Feedback เล็กน้อยครับ คือการไม่ยอมแสดงไฟสถานะของการเล่นเอฟเฟกต์ ซึ่งมีอยู่ 6 ตัว (loop in, loop out, pitch bend -, pitch bend +, flanger, beatgrid) บนแต่ละ Decks ซึ่งเราต้องดูที่หน้าของซอฟต์แวร์แทน ที่บอกว่าจุดด้อยก็เพราะปุ่มอื่นๆนั้นแสดงไฟหมด ยกเว้นปุ่มเอฟเฟกต์ที่ควรจะแสดงเช่นกัน ถ้าคิดในแง่ดีก็คือการเล่นเอฟเฟกต์นั้น ส่วนใหญ่มีผลชัดเจนเป็น Aural Feedback อยู่แล้ว <br>ขณะที่ระบบแสดง Metering ที่เหมือนเป็นจุดด้อยมาตลอด ก็ได้รับการแก้ไขจนมีการตอบสนองได้สมจริงขึ้นมาก เสียแต่ว่ามันเล็กเกินไป ทำให้ดูไม่สวยและไม่โปรเท่านั้น <br>สรุปเรื่องซอฟต์แวร์นั้นทำงานได้ ดีครับ เปิดมาก็สนุกดได้เลย โดยไม่ต้องปรับอะไรเลย ที่ผู้เขียนติดคือเรื่องของ GUI ที่ยังไม่สมบูรณ์เท่านั้น ปัญหานี้แก้ได้โดยการใช้ซอฟต์แวร์ระดับโปรอย่าง Traktor DJ โดยใช้การเซ็ตค่านิดหน่อย ที่เว็บไซต์ของผู้ผลิตนั้น ก็จะมีไฟล์ Setting ของ Tracktor DJ ให้ดาวน์โหลดมาใช้ได้เช่นกัน <h3>READY TO GO...</h3><br><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_970csbjjsfd_b">ทดลอง เล่นเองจนหนำใจแล้ว ผู้เขียนเก็บใส่กระเป๋าแล้วยกไปทดสอบสถานการณ์จริงที่ร้าน True Urban Park ที่สยามพารากอน กับ DJ Lite (Mrsx77) ซึ่งรออยู่ก่อนแล้ว การทดสอบคราวนี้จะเล่นทั้งบน Mac และ Windows เลยครับ พบว่าเครื่อง Mac รุ่นเก่าอย่าง iBook นั้น นิ่งสนิทเลย พอมาเล่นบน Windows ที่สเปค 1.66 GHz Ram 512 MB รัน ASIO ที่ 4-6 ms สบายๆ บน Windows ยังใช้ไดร์เวอร์แบบ WDM ได้ด้วย (แต่ไม่แนะนำครับ) ไปจนถึงสามารถปรับค่า Bit Depth/Sample Rate ได้เหมือนเคย (บน Mac ทำไม่ได้ บังคับเล่นที่ 16/44.1 เท่านั้น) ลองมาฟังความเห็น DJ Lite กันครับ<br>"กับ Virtual DJ มี efx มาให้สองชนิด เป็น franger และ beat grid เหมาะสำหรับดีเจแนว electronic หากต้องการลูกเล่น scratch นั้นมีปุ่มเพื่อเปิดโหมด scratch เหมือน cdj เลยครับ พอเปิดโหมด ก็สามารถใช้ jogwheel scratch ได้เลยทันทีแต่ถ้าปิดไว้ก็ใช้เป็น pitchbend ปกติ ซึ่งชอบมากๆ เพราะไม่ถนัดการกดด้วยปุ่ม pitch +/- เนื่องจาก wheel มีขนาดเล็กเลยทำให้รอบค่อนข้างไว เวลาปรับต้องขยับเบาๆ นะครับเพราะไม่อย่างนั้นตีกันแน่ๆ หรือถ้าจวนตัวจริง ก็ sync ได้แต่ไม่ค่อยแนะนำนักนอกจากเป็นเพลงที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน เพราะเคยลองแล้ว มั่วครับ เลยไม่ค่อยมักง่ายใช้นัก การเลือกเพลงทำได้โดยปุ่ม ลูกศรที่มีบนเครื่อง และกดปุ่ม load deck a หรือ b ตามสเต็ปครับ ส่วนไฟล์เพลงนั้นสามารถ เลือกบนช่องด้านซ้ายได้เลยครับตามแฟ้มที่เราตั้งไว้บนคอมพิวเตอร์หรือถ้าใช้ร่วมกับไอทูนจะสะดวกมากๆ เพราะจะโหลดชื่อ เพลง ศิลปิน อัลบั้ม ความเร็ว ทุกๆอย่างที่เราใส่ข้อมูลไว้บนไอทูนครับโหลดใช้ได้เลยไม่ต้องเลือกและตั้งใหม่ แต่แนะนำว่าควรทำการ analyze track ก่อนนะครับเพราะจะทำให้โหลด deck ได้ไวขึ้นเพราะถ้าเครื่องไม่ไวจริงมีกระตุกครับมิกซ์จนแทบจะทุกแนวยกเว้น trance กว่า 1.5 ช.ม. นิ่งมากๆ ราบเรียบ เสียงดีใช้ master out ผ่าน djm 600 แอมป์ quest ลำโพง nexo ไม่มีอาการฟ้องเรื่องเสียงที่ได้จาก mp3 อาจจะเป็นเพราะใช้ encode ที่ 192 khz จากต้นฉบับถือว่าผ่านครับ <p>เกือบลืมไปนิดครับเนื่อง RMX นั้นมี ปุ่มเพื่อเลือก source จากภายนอกด้วยไม่ว่าจะเป็นเครื่องเล่นชนิดใดที่ต่อพ่วงได้ด้วย สายสัญญาณแบบ RCA คือเราใช้ RMX แทน mixer ได้ เพียงแต่ต้องเปิดโปรแกรม Virtual dj 5 DJC edition ไว้ด้วย แต่เสียงที่ได้เบสจะบวมนิดหน่อยครับ" <p>"กับ Traktor 2.6 ถ้าไม่อยากเสียเวลา edit midi นะครับ มีการตั้งค่าให้โหลดในหน้าเว็บของ Hercules ทั้ง traktor 3 และ 2.5 เนื่องจากไม่เคยใช้เวอร์ชั่น 3 มาก่อนเลยขอลองด้วยเวอร์ชั่นหากิน ปรับแต่งตรง cue play/pause เล็กน้อยเพื่อความสะดวก อันนี้แล้วแต่สไตล์ครับ ตั้งค่า ความหน่วงเท่ากันกับก่อนหน้านี้ปุ่มทุกปุ่มทำงานพร้อม อ้อ กับ traktor ผมตั้งให้เป็น external mixer ครับ เลือกค่า midi เป็น RMX โหลด setting ที่ได้จากเว็บไซต์ โหลดเพลงจาก เพลย์ลิสต์จากไอทูน วิเคราะห์หาบีทและ เวฟฟอร์มก่อน แล้วก็เล่นได้เลยลื่นไหลเช่นเคย แต่หน่วงเวลาปรับ tempo pitch slide ต้องแตะให้โปรแกรมรู้ตัวก่อนหนึ่งครั้ง นอกนั้นสบาย เทสด้วยเซ็ตเดิมไป 1 ช.ม. ไม่มีอะไรติดขัดสามารถใช้งานได้สบายแต่ใช้ ปุ่ม source จากภายนอกไม่ได้นะครับตัวโปรแกรมไม่อำนวย ใช้ pitch +/- จาก Jogwheel ไม่ได้นะครับ ที่เหลือผ่านครับเอาไปใช้ได้เลยจะปาตี้ขำๆ หรือออกงานก็ได้ มีเวลาเหลือเลยลองแบบ 24 bit ดูประมาณครึ่งช.ม.ทั้งสองโปรแกรมก็ไม่มีอะไรติดขัด แต่ต้องระวังเรื่องของวินโดว์ xp บางเวอร์ชั่นครับที่เป็นเวอร์ชั่นโมแล้วอาจจะทำให้เกิดจอฟ้าได้ โดนมาแล้วเช่นกัน เลยใช้เวอร์ชั่นปกติซึ่งไม่ติดปัญหาดังกล่าวเลย" <h3>CONCLUSION</h3><img src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_978cnbn95f7_b">สำหรับ งานระดับอาชีพ ผู้เขียนพบว่าปัจจัยสำคัญที่สุดของอุปกรณ์ นั้นคือเรื่องของสเถียรภาพครับ ยิ่งเป็นงานที่เกี่ยวกับการแสดงอย่าง DJing แล้ว ยิ่งสำคัญมาก Hercules DJ Console Rmx สอบผ่านในเรื่องนี้สบาย เพราะผู้เขียนไม่เห็นอาการสะดุดใดๆเลย การนำไปใช้งานจริงตามสถานที่ต่างๆกว่า 2 สัปดาห์นั้น ยิ่งตอกย้ำความมั่นใจในการใช้งานให้มากขึ้นอีกระดับ<br>สำหรับ Rmx นั้นยังให้ Look & Feel ที่ดีมาก สามารถนำไปใช้เป็นอุปกรณ์แต่งบ้านเพื่อใช้ในงานปาร์ตี้เพื่อนฝูง หรือวางประชันในบูธดีเจตั้้งแต่สถานบันเทิงระดับเล็ก กลางไปจนถึงใหญ่ เพื่อใช้ในสถานการณ์ระดับอาชีพได้อย่างไม่ขัด <br>ถ้าท่านผู้อ่านอยาก จะลองเล่นเพลงแบบดีเจซักครั้ง ด้วยงบประมาณไม่ถึง 2 หมื่นบาท Hercules DJ Console Rmx น่าจะให้คำตอบที่ถูกที่สุด ที่เก็บความเป็นมืออาชีพอยู่ข้างในตัวไว้เต็มๆ <h4>สนใจติดต่อ music2home.com Hotline +668-1763-7817</h4> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-66619349442785950212008-11-10T11:00:00.001+07:002008-11-10T11:00:50.844+07:00Review: Echo AudioFire 4<p>ตีพิมพ์ครั้งแรก The Absolute Sound & Stage <p> <p><a href="http://www.passionsound.com"></a></p>Echo ถือเป็นบริษัทเก่าแก่ที่ทุ่มเทในการวิจัยและผลิตซอฟต์แวร์-ฮาร์ดแวร์ที่เกี่ยวข้องกับเสียงมาช้านานถึงกว่า 25 ปีแล้วครับ ตัวผู้เขียนเองก็คุ้นเคยกับ PCI ซาวน์การ์ดของ Echo สมัยที่ทำงานเป็นเอนจิเนียร์ในห้องบันทึกเสียงระดับอาชีพย่านลาดพร้าว ซึ่งความประทับใจนั้นไม่มีอะไรมาก นอกจากการทำงานที่ราบลื่น จนบางครั้งก็ลืมนึกไปว่ามันมีตัวตนอยู่ ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ดีมาก ๆ ครับ เพราะมันเป็นการบอกเราว่ามันไม่มีปัญหาอะไรกวนใจเลย <p>ห่างหายจากผลิตภัณฑ์ของ Echo ไปนานหลายปี แม้ว่า Echo จะออกผลิตภัณฑ์ใหม่มาเรื่อย ๆ ให้ผู้เขียนได้ติดตามอยู่เป็นระยะ แต่ก็ไม่ได้สัมผัสตัวไหนเสียทีจนทาง <b>Audital Pro</b> ใจดี ส่งผลิตภัณฑ์ตัวอย่างมาให้ผู้เขียนทดสอบลองใช้ถึง 2 รุ่นด้วยครับ คือ <b>AudioFire 4</b> กับ <b>MiaMIDI </b>แต่เนื่องด้วยเวลาอันจำกัด ผู้เขียนเลยขอยกมาทดสอบทีละรุ่นกัน เริ่มต้นด้วย AudioFire 4 กันก่อนครับ <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image002.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="116" alt="clip_image002" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image002_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p><b>Overview</b> <p>จากชื่อก็พอเดากันได้ ว่ามันมีอินพุท เอาท์พุทมาให้อย่างละ 4 ช่อง (เพิ่ม S/PDIF I/O มาให้อีกอย่างละคู่) ซึ่งก็เพียงพอในการทำงานเพลงทั่วไป หรือถ้าใครต้องการแค่อย่างละ 2 ช่อง ก็ยังมีรุ่น <b>AudioFire 2</b> มาให้เลือกใช้อีกด้วย (และยังมีรุ่น AudioFire 8 กับ AudioFire 12 สำหรับคนที่ต้องการจำนวน I/O ที่มากกว่า) และแน่นอนครับ จากชื่อก็บอกว่ามันเป็น FireWire Audio Interface แค่เห็นกล่องก็ให้ความรู้สึกน่าใช้แล้ว รีบเปิดกล่องออกมาก็ประทับใจมาก เพราะให้อุปกรณ์มาพอดีจัดในกล่องอย่างลงตัว คือนอกจาก AudioFire แล้ว ก็มีสาย FireWire แผ่นซีดีไดร์เวอร์และโปรแกรม Tracktion สำหรับสร้างงานเพลงได้ทันที และ Adaptor แค่รายละเอียดเรื่องสาย FireWire นั้นก็น่าประทับใจแล้ว เพราะเป็นสายคุณภาพดี และมีความยาวกว่า 2 เมตร ถือว่ายาวกว่าที่ติดมากับ FireWire Audio Interface จากผู้ผลิตรายอื่นที่ผู้เขียนรู้จัก ทั้งยังแถม Adaptor สำหรับแปลงหัวระหว่าง 6 pin ไป 4-pin อีกด้วย ซึ่งถือว่ารอบคอบมาก เพราะ Laptop ส่วนใหญ่ที่ไม่ได้มาจากค่าย Apple มักจะมี FireWire Port แบบ 4-Pin ทั้งนั้น และโดยส่วนตัวเคยมีประสบการณ์ที่ต้องรออีกหนึ่งวัน ในการหาสายแบบ 4 Pin มาใช้รวมไปถึงความยาวของสายที่สั้นเกินไปอีกด้วยครับ จึงประทับใจส่วนนี้เป็นพิเศษ <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image004.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="175" alt="clip_image004" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image004_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>ตัวกล่องของ AudioFire นั้นเป็นอลูมิเนียม ที่พอวางคู่กับ Macbook Pro แล้ว จะไปด้วยกันได้ดีมาก มีขนาด 15 x 15 x 3.5 เซนติเมตร ซึ่งเป็นขนาดมาตรฐานของ FireWire Audio Interface รุ่นเล็ก แต่จะเตี้ยกว่าของผู้ผลิตรายอื่นบ้างเล็กน้อย ความชอบส่วนตัวคือมันดูน่ารักกว่าครับ สัดส่วนกำลังดี ด้านหน้าพาเนลมีอินพุท 2 ช่องสำหรับบันทึกเสียงได้ทุกอย่าง ตั้งแต่ไมค์ กีตาร์ คีย์บอร์ด มีปุ่ม Trim และ LED มิเตอร์ตามมาตรฐาน แต่การออกแบบนั้นน่าจะถูกใจเหล่า Minimalism เพราะใช้ทุกอย่างแต่น้อย ๆ เน้นใช้ประโยชน์ได้ครบถ้วน ส่วน Headphone Out นั้นจะต่างจากผู้ผลิตรายอื่นนิดหน่อย คือเป็น Minijack ครับ <p>ด้านหลังนั้นก็วางทุกอย่างที่จำเป็นได้พอดี ตั้งแต่ช่องต่อไฟ DC 12V ที่จะใช้ก็ต่อเมื่อเราใช้สาย FireWire แบบ 4 Pin ถ้าใช้แบบ 6-Pin ก็จะสามารถส่งไฟผ่าน FireWire ได้เลย ไม่ต้องต่อไฟเพิ่มให้ยุ่งยาก S/PDIF I/O อีกคู่ ที่เราสามารถใช้พร้อมกับ Analog I/O ทำให้จริง ๆ แล้วมันมีถึง 6 In 6 Out ถัดมาเป็น MIDI I/O ซึ่งแม้วันนี้คีย์บอร์ดรุ่นใหม่ ๆ จะต่อคอมพิวเตอร์ผ่าน USB ได้หมดแล้ว แต่มันก็ยังจำเป็นอยู่ ด้านขวามือสุดคือเอาท์พุท 4 ช่อง และอินพุทอีก 2 ช่อง ทั้งหมดเป็นบาลานซ์ครับ (TRS) <p>การที่มันออกแบบมาอย่างกะทัดรัดนั้น ส่งผลถึงการควบคุมบ้างเล็กน้อยครับ ยกตัวอย่าง LED Meter นั้นก็มีไฟแค่ 3 ดวง แสดงสถานะเท่าที่จำเป็น ไม่ได้ละเอียดเหมือนกับของผู้ผลิตรายอื่น ๆ หรือหากเราต้องการใช้ Phantom Power ก็ต้องเปิดการใช้ผ่านซอฟต์แวร์ AudioFire 4 Console แทน รวมไปถึงการปรับ Master Volume ก็ต้องทำผ่านซอฟต์แวร์ Console เช่นกัน ซึ่งพอเข้าใจได้ ผู้ผลิตหลายรายก็ทำแบบนี้ เพื่อให้เราได้ Interface ขนาดเล็ก พกพาสะดวกครับ <p><b>แกะกล่อง</b><b></b> <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image006.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="169" alt="clip_image006" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image006_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>ไม่ได้เป็นการแกะกล่องกระดาษนะครับ แต่หมายถึงการแกะกล่องจริง ๆ เพื่อดูอุปกรณ์ภายในที่ทาง Echo ไม่ได้บอกไว้ใน Spec Sheet แม้ว่าในเว็บของ Echo จะกล่าวไว้อย่างน่าประทับใจว่า <p>“ทาง Echo จะขอบอกสเป็คตามเป็นจริงของผลิตภัณฑ์ตัวนั้น ไม่ได้บอกสเป็คแค่ตัว Converter ที่มาจากห้องแลป” <p>ซึ่งถ้าอ่านบทความนี้ถึงตอนท้าย ก็จะเห็นว่าผลการทดสอบที่ผู้เขียนทดลองนั้น ใกล้เคียงกับสเปคที่ทาง Echo ว่าไว้จริง ๆ ครับ <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image008.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="173" alt="clip_image008" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image008_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>AudioFire 4 นั้นใช้ Codec รุ่น AKM AK4620A ถึงสองคู่ ทำงานทั้งฝั่ง ADCs (อินพุท) และ DACs (เอาท์พุท) ครับ โดย AK4620A นั้นเป็นตัวที่พัฒนามาจากรุ่น AK4524 และ AK4528 ที่เคยใช้กับซาวน์การ์ดอย่าง M-Audio Audiophile 2496 กับ Echo MIA นั่นเอง <p>AK4620A นั้นออกแบบมาเพื่อใช้ Audio Interface ระดับอาชีพ, DAW และเครื่องดนตรีอื่น ๆ ที่ต้องการคุณภาพระดับอาชีพโดยเฉพาะครับ สนับสนุนถึง 24 Bit 192 KHz ทั้งฝั่งบันทึกและ Playback (แต่ตัว AudioFire 4 สนับสนุนแค่ 96 KHz นะครับ) ค่า S/(Noise+Distortion) อยู่ที่ประมาณ 100 dB ส่วนไดนามิกเรนจ์อยู่ที่ประมาณ 113 dB ซึ่งถือว่าดีมาก ๆ เพราะ Codec ตัวนี้ใช้สถาปัตยกรรมแบบ Dual-Bit Delta-Sigma ทางฝั่ง ADC (ติด IPGA และ Linear Phase Digital Filter ไว้ด้วย) ส่วนทางฝั่ง DAC จะเป็นแบบ Multi-Bit Delta-Sigma โดยมี Internal Switched-Capacitor Filter และ External Low Pass Filter เป็นตัวลดทอนนอยส์ที่เกิดจาก Delta-Sigma Modulator ครับ <p>ตัว Op-Amp ใช้ JRC-2068 แบบเดียวกับ EMU 1212M-1820M ส่วนพรีแอมป์สำหรับอินพุทด้านหน้าพาเนลนั้น คือชิพของ Analog Device AD SSM1219 หากสนใจก็สามารถนำไปค้นต่อจาก Google ได้เลยครับ <p><b>การติดตั้ง</b><b></b> <p>เนื่องจากผู้เขียนเพิ่งลองระบบ Windows Vista จึงได้มีโอกาสทดลองติดตั้งทั้งหมด 3 OS ด้วยกัน (Windows XP-Vista-Mac OSX) ทั้งหมดนั้นง่ายมาก ๆ แค่ต่อ AudioFire 4 เข้ากับคอมพิวเตอร์แล้วเปิดเครื่อง ติดตั้งโปรแกรมไดร์เวอร์และพาเนล ทุกอย่างเป็นไปอย่างเรียบง่าย และใช้ได้ทันที <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image010.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="244" alt="clip_image010" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image010_thumb.jpg" width="237" border="0"></a> <p>หน้าซอฟต์แวร์ Console ก็สวยงามและเรียบง่าย เข้าใจง่ายมาก ๆ ซึ่งจะเหมือนกันกับรุ่นอื่น ๆ ในตระกูลเดียวกัน จะแตกต่างกันก็ตรงจำนวนของช่องสัญญาณเท่านั้น มีการควบคุมที่จำเป็นพอดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของ Pan, Solo, Mute ไปจนถึงการเลือกระดับสัญญาณระหว่าง -10 dBV กับ +4 dBu ทั้งยังสามารถเซฟและโหลด Setting เก็บไว้ใช้ได้ หน้าต่างการใช้งานจะแบ่งเป็น Tabs ระหว่าง Output คือหน้าของ Output 1-2, 3-4 และ S/PDIF Out ส่วนใน Tab สุดท้ายคือการตั้งค่าอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็น Phantom Power, Clock Source, Sample Rate ฯลฯ <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image012.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="244" alt="clip_image012" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image012_thumb.jpg" width="237" border="0"></a> <p>ส่วนการดูค่า Latency อย่างละเอียด ยังสามารถทำได้ผ่าน ASIO Analyzer ได้ด้วยครับ ซึ่งต้องบอกว่าทาง Echo ใจถึงมาก ที่เปิดข้อมูลเหล่านี้ให้พวกเราดูกันอย่างละเอียด เพราะจากการใช้งาน ผู้เขียนพบว่าในเรื่องของประสิทธิภาพของ AudioFire 4 ทำได้ดีมาก ๆ ทำงานกับโปรเจกต์ใหญ่ ๆ ประมาณ 20 กว่าแทรค พร้อม VST มากมาย ก็นิ่งมาก ๆ Latency ก็ถือว่าต่ำ โดยเฉพาะถ้าเทียบกับ FireWire Audio Interface ด้วยกัน <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image014.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="244" alt="clip_image014" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image014_thumb.jpg" width="162" border="0"></a> <p><a href="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image016.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="185" alt="clip_image016" src="http://passionsound.com/images/ReviewEchoAudioFire4_C4D0/clip_image016_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>ส่วนเรื่องคุณภาพเสียง แม้ว่าผู้เขียนสามารถบอกได้คำเดียวว่า “ชอบ” แต่ก็คิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนบุคคล ไม่สามารถนำมากล่าวอ้างได้ จึงขอนำผลทดสอบคุณภาพในเชิงปริมาณมาฝากกันครับ ทดสอบด้วยโปรแกรม RightMark Audio Analyser เป็นงานทดสอบอย่างง่าย ๆ ด้วยการต่อแบบ Loopback (เอาท์พุทมาเข้าอินพุท) ได้ผลลัพธ์ดังนี้ครับ <p><b></b> <p>Noise Level, dB (A) <b></b> <p>-110.2 Excellent <p><b></b> <p>Dynamic Range, dB (A) <b></b> <p>110.2 Excellent <p><b></b> <p>Harmonic Distortion (%)<b></b> <p>0.0027 Excellent<b></b> <p>Harmonic Distortion + Noise dB (A) <b></b> <p>-88.8 Well <p>Intermodulation Distortion + Noise% <b></b> <p>0.0032 Excellent <p><b></b> <p>Walrus Channels dB<b></b> <p>-108.5 Excellent <p><b></b> <p><b>Overall Assessment</b> <p><b>Excellent</b> <p><b></b> <p>อย่างไรก็ตามครับ ซาวน์การ์ดแต่ละตัวต่างก็มีคาแรกเตอร์พิเศษเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แตกต่างกันไปบ้าง ค่าของสเปคนั้นไม่ได้บอกถึงคาแรกเตอร์เหล่านี้ นอกจากหูของตัวเองครับ <p>หากสนใจ AudioFire 4 หรือรุ่นอื่น ๆ ตามขนาดของงาน ลองติดต่อตัวแทนจำหน่าย Audital Pro เบอร์โทรศัพท์ 02 742 5606 ถึง 8 <p><b>สเปคจากทางผู้ผลิต </b><b></b> <p><b>Analog Input</b> <ul> <li>2 Neutrik Universal connectors for balanced TRS or XLR <li>2 Balanced TRS connectors <li>Accepts unbalanced signals <li>Frequency Response: 20Hz-20kHz, ±0.1dB <li>Dynamic Range: 112dB A-weighted <li>THD+n: <0.002% A-weighted <li>Nominal Input Level: +4dBu or -10dBV (software configurable) <li>48V Phantom power on XLR inputs</li></ul> <p>Analog Output <ul> <li>4 Balanced TRS connectors <li>Frequency Response: 10Hz-20kHz, ±0.1dB <li>Dynamic Range: 114dB A-weighted <li>THD+n: <0.002% A-weighted <li>Nominal Output Level: +4dBu or -10dBV (software configurable)</li></ul> <p>General Converter Specs <ul> <li>128x Oversampling converters <li>24 bit data resolution maintained throughout signal path <li>Multiple standard sampling rates supported: 32k, 44.1k, 48k, 88.2k, 96k</li></ul> <p>S/PDIF Digital Input/Output <ul> <li>Up to 24 bit resolution <li>Coaxial connector <li>Consumer/Professional Switch <li>Sample rates from 32kHz - 96kHz supported</li></ul> <p>MIDI <ul> <li>MIDI input <li>MIDI output</li></ul> <p>Digital Sync <ul> <li>S/PDIF in/out</li></ul> <p>Headphone Output <ul> <li>High quality 1/8” headphone jack <li>Volume control on front panel</li></ul> <p>General <ul> <li>Digital mixing <li>Near zero latency hardware monitoring</li></ul> <p>Dimensions <ul> <li>6”(w) x 5 1/2”(d) x 1 1/2”(h)</li></ul> <p>Host Interface <ul> <li>2 1394a (FireWire) ports</li></ul> <p><b>Mic Preamps</b> <ul> <li>We spec our "studio quality" mic pres at -128 dBu EIN (equivalent input noise) and spec the A/D inputs at 112 dB dynamic range and a THDN of less than .002%, both A-weighted.</li></ul> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-65187048838332702422008-10-17T16:29:00.001+07:002008-10-17T16:29:03.631+07:00Bandcamp VS SoundClound<br /><br /> <br /> <br /> <br /> <br /><br /> <br /> <br /> <br /><h1>Bandcamp VS SoundClound <br><br /></h1><br /><h1>จาก YouTube (วิดีโอ) ถึง Flickr (ภาพถ่าย) เรามาดูสมรภูมิ Music Sharing/Publishing กัน</h1><br /><p>เวลาที่เราคิดถึงเว็บ 2.0 สำหรับการแชร์วิดีโอหรือการแชร์ภาพถ่าย<br />เราจะเห็นตัวเลือกชัดเจนว่าเว็บไหนโดดเด่นเหนือใคร<br />แต่ถ้าพูดถึงเว็บฝากเพลง หรืออาจนึกถึงตัวเลือกอย่าง MySpace, Virb,<br />iMeem, Fuzz, ReverbNation, Fairtilizer,<br />Pistachio Nut, Red Pistachio Nut, and Natural, All Natural White<br />Pistachio Nut และอื่นๆอีกมากมาย<br />แต่ทั้งหมดนี้เราต้องบอกว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นเว็บที่ "ใหญ่"<br />กว่าแค่การฝากเพลง และต้องการจับผู้ใช้ปริมาณมากๆ อีกทั้ง Features<br />ของการฝากเพลงไม่มีอะไรที่โดดเด่นไปกว่ากัน นอกเสียจาก 3 ขั้นตอน<br />"อัพโหลด" "ฟัง" "คอมเมนต์" เท่านั้น <br><br /></p><br /><b style="font-weight: normal;"><br><br />ในคราวนี้ผู้เขียนมีเว็บ 2 เว็บที่มี Features โดดเด่น เหมาะสำหรับคนทำงานเพลงทุกคนครับ เริ่มจาก<br><br /></b><br><br /><h2>bandcamp.mu</h2><br /><br><br /><img style="width: 351px; height: 53px;" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_988hgvqvwfg_b"><br><br /><br><br /><br><br />BandCamp.mu เป็นที่ให้บริการฝากเพลง ขายเพลง เหมาะสำหรับศิลปินเดี่ยว<br />ศิลปินกลุ่มไปจนถึงผู้จัดการวงครับ โดยเราสามารถเปิด Account<br />เพื่อใช้บริการได้ฟรี ขายเพลงโดยตั้งราคาเอง หรือให้ผู้ซื้อตั้งราคาแบบ<br />Radiohead ก็ยังได้ มีหน้าเว็บของตัวเองพร้อมโดเมน ปรับแต่งได้เอง<br />ใช้งานง่าย เมื่อเราอัพโหลดไฟล์ใน Format WAV หรือ AIFF ระบบจะทำการ<br />Transcode เพลงของเราไปเป็น Format อื่น ๆ ได้อีกหลาย format<br />หลายความละเอียด ไม่ว่าจะเป็น mp3, aac, FLAC, Apple Lossless<br />ทั้งยังแนบปกเพลงและ meta data อื่นๆ เข้าไปในไฟล์เพลงให้โดยอัตโนมัติ <br><br /><br><br />จุดที่น่าสนใจมากคือระบบวิเคราะห์การฟังของแฟนเพลง<br />เพื่อช่วยให้เราปรับปรุงการขายเพลงได้เหมือนร้านค้าออนไลน์ทันสม้ยอื่นๆอีก<br />ด้วย ไม่พูดถึง Features อื่นๆ ที่มีกันจนเป็นเรื่องปกติแล้ว อย่างการแปะ<br />Media Player ไว้ตาม Blog Service<br><br /><br><br />ใช้งานง่าย แถมยังไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆเลย จะถูกหักนิดหน่อยก็ต่อเมื่อเราขายเพลงได้เท่านั้น ดีและฟรีแบบนี้ แนะนำจากใจเลยจริงๆ<br><br /><img style="width: 640px; height: 415.339px;" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_989cgz7xcdc_b"><br><br /><br><br /><h1><br /><div id="n9nh" style="padding: 1em 0pt; text-align: left;"><img style="width: 320px; height: 339.455px;" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_990c95kjxcb_b"><br /><div id="dm9b" style="padding: 1em 0pt; text-align: left;"><img style="width: 450px; height: 251.509px;" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_991hssdscdr_b"><br><br /><br><br />SOUNDCLOUD.COM<br><br /><div id="jqze" style="padding: 1em 0pt; text-align: left;"><img style="width: 307px; height: 196px;" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_992hs26hbd9_b"><br><br /></div><br /><div id="jqze" style="padding: 1em 0pt; text-align: left; font-weight: normal;"><br /><p><font size="2">บอกได้เลยว่าถ้าคุณชอบ Flickr คุณต้องชอบ SoundCloud<br />ครับ เพราะแนวคิดคล้ายกันมากๆ ไม่ว่าจะเป็นการใส่ใจในเรื่องของ User<br />Interface ไปจนถึงโมเดลในการทำธุรกิจ จะต่างก็เพียง Flickr เป็นภาพถ่าย<br />ส่วน SoundCloud คือเสียงและดนตรี</font></p><br /><p><br><br /></p><br /><p><font size="2">SoundCloud ให้เราสมัครใช้ได้ฟรีครับ (จำกัดไว้ที่ 5<br />tracks ต่อเดือน มากกว่านั้นต้องใช้บริการแบบเสียเงิน)<br />จุดเด่นที่ชอบมากๆคือตัว Audio Player นั้นแสดงเวฟฟอร์มให้เห็นกันด้วย<br />(พวกเราคุ้นเคยกันดี)<br />แต่มากกว่านั้นคือการที่ให้ผู้ฟังสามารถเขียนคอมเมนต์ได้ในจุดต่างๆของเวฟ<br />ฟอร์ม แบบเดียวกับที่เราคอมเมนต์ตำแหน่งต่างๆของรูปภาพบน flickr เลย<br />ซึ่งก็ต้องยกย่องในส่วนนี้ว่าเป็นนวัตกรรมใหม่ของการฟังเพลงในยุค Web 2.0<br />เลยครับ เรายังสามารถเปลี่ยนแปลงสีสันของเวฟฟอร์มได้เองด้วย<br><br /></font></p><br /><p><font size="2"><br /></font></p><div id="hxe-" style="padding: 1em 0pt; text-align: left;"><font size="2"><img style="width: 681px; height: 515px;" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_993c24v8jgc_b"><br><br />ระบบการอัพโหลดเพลง ยังเปิดให้คนอื่นๆ ส่งเพลงมาให้เราด้วยการทำระบบ Drop<br />Box ที่เราสามารถนำมันไปวางได้ในเว็บหรือ Blog ของเรา<br />แล้วผู้ส่งสามารถโยนเพลงมาวางใส่ Drop Box ได้เลย<br />ซึ่งแนวคิดนี้ผู้เขียนเคยเห็นมาก่อน จากบริการ file sharing ยุคใหม่อย่าง<br />Box.net แต่เมื่อนำมาใช้กับเพลงโดยตรง<br />ก็ถือว่าเยี่ยมเพราะไม่มีใครเคยทำมาก่อนครับ<br><br /><br><br /></font><div id="u1l-" style="padding: 1em 0pt; text-align: left;"><font size="2"><img style="width: 400px; height: 224.762px;" src="http://docs.google.com/File?id=ddzhgkkt_994fqzfnsc6_b"><br><br /><br><br />ขณะที่การอัพโหลดผ่านเว็บปกติก็ทำได้เร็วไม่แพ้กัน<br />เพราะเว็บระดับนี้จะใช้โครงสร้าง Cloud Computing<br />บนเน็ตเวิร์กความเร็วสูงอยู่แล้วครับ ผลลัพธ์สุดท้ายก็จะเป็น Audio Player<br />พร้อมเพลย์ลิสต์หน้าตาสวยงามมาก แล้วนำไปแปะไว้ตามเว็บหรือ Blog<br />ที่ไหนก็ได้ที่ต้องการ Features ที่ขาดไม่ได้ในยุคเว็บ 2.0 นั้นคือการเปิด<br />API (http://soundcloud.com/api) ให้เราสร้างระบบเชื่อมต่อกับ SoundCloud<br />ได้ด้วย ตัวอย่าง Application ตัวแรกคือ RadioCloud ครับ<br />(http://radioclouds.com/)<br><br /><br><br />ฟังดูแล้วถือว่าน่าใช้มาก แต่มันก็ยังมีข้อจำกัดสำหรับ Free Account<br />คือการที่เราอัพโหลดได้เดือนละ 5 เพลง<br />ซึ่งก็น่าจะพอดีกับการทำเพลงของคนปกติ ขณะที่การอัพเกรดไปใช้แบบ Pro<br />Account นั้น ถือว่าเป็นบริการที่ค่อนข้างแพงเลยครับ<br />เมื่อเทียบกับเว็บฝากรูปอย่าง Flickr<br />แต่แน่นอนว่ามันใช้พื้นที่ต่างกันเยอะมาก<br />มันจึงเหมาะกับค่ายเพลงมากกว่าศิลปินทั่วไปครับ เริ่มต้นที่ 9<br />ยูโรต่อเดือน (ประมาณ 420 บาท) ต่อการอัพโหลด 15 เพลงต่อเดือน<br />ไปจนถึงเดือนละ 59 ยูโรต่อเดือน หรือประมาณ 2800 บาท<br />ต่อการอัพโหลดเพลงอย่างไม่จำกัด และการซัพพอร์ทเต็มรูปแบบ ถึงจะแพงอย่างไร<br />แต่ถ้าใครทำธุรกิจกับเพลงจริงๆ ก็ถือว่าคุ้มค่าครับ<br></font><font size="2"><br>ผู้ใช้อย่างเรา ถ้ามีโอกาสก็ใช้มันสองเว็บเลยครับ<br />เว็บหนึ่งไว้สำหรับขายเพลง<br />อีกเว็บใช้สำหรับรับส่งให้เพื่อนร่วมงานแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับงานได้มี<br />ประสิทธิภาพมากๆ</font><br><font size="2"><br><br></font></div></div></div></div></div></h1><br>PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-62281144147989532092008-07-14T23:17:00.001+07:002008-07-14T23:17:09.990+07:00Real-time Beats Slicing/Manipulating Plug-in Round Up<p><b>ตีพิมพ์ครั้งแรกใน The Absolute Sound & Stage</b> <p>เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่คาดเดาไม่ได้ และความสนุกสนานในการทำงานดนตรี ผู้เขียนพบว่าตนเองได้ทดลองเล่นปลั๊กอิน Real-time Beats Slicing & Manipulating Plug-in แทบทุกตัวที่มีให้ใช้ และน่าแปลกที่นิตยสารต่างประเทศเท่าที่ผ่านตาผู้เขียน ไม่เคยเล่นเรื่องราวในลักษณะนี้เลย (หมายถึงนำมาเปรียบเทียบกันยกทีม) จึงคิดว่าน่าจะรวบรวมเพื่อนำมารีวิวสั้น ๆ สำหรับผู้สนใจเพื่อว่าจะหามาใช้กับงานเพลงของตัวเอง ซึ่งหลายตัวที่ยกมาแนะนำ ณ ที่นี้นั้น เป็นของฟรีครับ เริ่มกันด้วย<br><b></b></p> <h1><b>Beat Repeat </b><b>บน</b> <b>Ableton Live</b></h1> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image002.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="139" alt="clip_image002" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image002_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> </b> <p><i>Beat Repeat</i><b><i> </i></b><i>จะฝังหน้าตาบน </i><i>Ableton Live</i><b><i> </i></b><i>เลย </i><i>Live User</i><b><i> </i></b><i>ชอบ </i><i>Non-Live User </i><i>หมดสิทธิ์</i><i>!!</i><b><i></i></b></p><b> <p><br></b>Beat Repeat น่าจะเป็นปลั๊กอินสำเร็จรูปเพื่อการนี้ ตัวแรก ๆ เลยครับ เพราะก่อนหน้านี้ หากใครอยากจัดการกับบีทอย่างละเอียด จะใช้การอิดิตด้วยมือ (เมาส์) หรือถ้าใครพอใช้เครื่องมือเขียนโปรแกรมทางเสียงเป็น อย่าง Max/MSP หรือ Reaktor ฯลฯ ก็อาจทำขึ้นมาเล่นเองเป็นการส่วนตัว แต่พอ Beat Repeat ถือกำเนิดเป็นครั้งแรกบน Ableton Live 5 ก็เป็นการเปิดโอกาสให้นักดนตรี ที่ไม่ได้ศึกษาการเขียนโปรแกรม สามารถเล่นของเล่นสนุก ๆ แบบนี้ได้<br>ข้อจำกัดอย่างแรกของ Beat Repeat คือการที่มันไม่ได้อยู่ในมาตรฐานปลั๊กอินยอดนิยมอย่าง VST-AU ฯลฯ หากแต่เป็นเอฟเฟกต์ตัวหนึ่งบน Ableton Live ทำให้เซียนซอฟต์แวร์ DAW ตัวอื่น หมดสิทธิ์ทันที แต่ข้อจำกัดนี้นั้น ทำให้ Live User พอใจแน่นอน เพราะหมายถึงการที่ GUI ของมันจะฝังลงบนหน้าของ Live เป็น One Windows Interface ไม่ต้องมีหน้าต่างเพิ่มเด้งขึ้นมาต่างหาก ทำให้ใช้ในการเล่นสดด้วย Live สะดวกขึ้นครับ<br>หน้าที่หลักของ Beat Repeat ก็ทำตามชื่อเลยครับ คือจับสัญญาณอินพุทเข้ามาเพียงช่วงสั้น ๆ เพียงช่วงหนึ่ง แล้วนำมาเล่นซ้ำ ๆ รัว ๆ ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้ เราสามารถควบคุมได้เอง หรือจะให้โปรแกรมสุ่มให้ก็ได้<br>วิธีการควบคุมนั้น เราสามารถเรียนรู้ได้ภายในเวลาไม่กี่นาทีครับ เพราะพารามิเตอร์ต่าง ๆ ใช้ชื่อเรียกที่เข้าใจง่าย แถมมีไม่เยอะ แค่ประมาณ 10 กว่าตัวเท่านั้น และหากแค่เราใช้เมาส์ชี้ที่พารามิเตอร์ตัวไหน ก็จะมีคำอธิบายเป็น Balloon Tips ของโปรแกรม Ableton Live ขึ้นมาอธิบายรายละเอียดอีกด้วย (ถ้าเราเปิดใช้ฟังก์ชันนี้นะ View->Info)<br>เอฟเฟกต์อื่นที่ติดมาด้วยก็มีแค่ตัวเดียวคือ Band Pass Filter ช่วยสร้างรสชาติให้กับเสียงได้นิดหน่อย ระบบ Signal Routing มีมาให้พอดีกับการใช้ คือมีทั้งแบบผสมเข้ากับสัญญาณเดิม หรือจะฟังแต่เสียงที่เล่นซ้ำอย่างเดียวด้วย Insert Mode หรือระบบ Gate สำหรับใช้กับ Return Track<br>ข้อจำกัดสุดท้ายที่ยังขัดใจผู้เขียนเล็กน้อยคือเรื่องของ Pitch ที่เราไม่สามารถจะ Pitch Up เสียงที่เล่นซ้ำได้ นอกจากแค่ Pitch Down อย่างเดียว โชคยังดีที่พารามิเตอร์ Pitch Decay นั้น ทำให้เราเล่นเสียงได้สนุกมาก<br><b>ผู้ผลิต</b> Ableton <http://www.ableton.com><br><b>ราคา</b> แถมมากับโปรแกรม Ableton Live<br><b>Format</b> Ableton Live 5-6<br><b>นิยาม</b> ง่าย สนุก ให้ความรู้สึกที่ควบคุมได้ (ปิด Chance = 0% และใช้ปุ่ม Repeat เล่นแทน)<br><b></b></p> <h1><b>Livecut </b>จาก <b><a href="http://www.smartelectronix.com/">mdsp @ smartelectronix</a></b></h1> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image004.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="147" alt="clip_image004" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image004_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p><i>อินเตอร์เฟซงาม ๆ กับผลลัพธ์ที่เป็นเอกลักษณ์ แม้ต้องเสียเวลาทำความเข้าใจบ้างนิดหน่อย ก็คุ้มค่าครับ</i><i></i> <p>อีกหนึ่งของฟรีดี ๆ (เอาเข้าจริง ซอฟต์แวร์เกือบทุกตัวที่นำมาแนะนำนั้น ฟรีครับ มีอยู่ตัวเดียวเท่านั้นที่ต้องเสียเงินซื้อ) Livecut มีจุดเริ่มต้นจากนาย Nick Collins ขณะเป็นนักศึกษาปริญญาเอก เค้าได้สร้าง BBCut หรือ Breakbeat Cutting Library สำหรับใช้บนโปรแกรม SuperCollider โดยจะทำการเลียนแบบการตัดบีทของดนตรีแนว Breakbeat และ Drum & Bass แต่เนื่องจากของดี ๆ แบบนี้ ไม่น่าจะอยู่บน Platform เดียว นาย mdsp จากแกงค์ smartelectronix จึงจับ BBCut เพียงบางส่วน มาแปลงร่าง แต่งหน้าทาปากใหม่ เป็นปลั๊กอินแบบ VST และ AU ที่มีหน้าตาอย่างที่เห็นในรูปครับ<br>และแม้ว่า Livecut จะใช้งานง่ายมาก ๆ แค่ Insert ก็ได้ยินผลลัพธ์จากการทำงานของ Livecut ได้ทันที แต่หากจะใช้งานอย่างเข้าใจแล้ว ต้องเสียเวลานิดหน่อยในการเรียนรู้มันครับ ต้องขอบคุณ mdsp ที่นอกจากจะสละเวลาทำโปรแกรมนี้ขึ้นมาแล้ว ยังลงแรงทำเอกสารการใช้งานให้ด้วย แต่เนื่องจากการทำงานของโปรแกรมมีลักษณะเป็นอัลกอรึทึ่มและเป็นโครงสร้าง ผู้ที่มาจากสายนักดนตรีแท้ ๆ อาจพบว่าตัวเองไม่คุ้นกับการอ่านเอกสารของ Livecut เท่าไร ไม่ใช่ว่าทำเอกสารมาไม่ดีนะครับ แต่เป็นเพราะพื้นฐานของโปรแกรม ทำให้การอธิบายมีลักษณะเป็นโครงสร้างอย่างนั้น ต้องใช้จินตนาการเข้ามาช่วยอีกนิด จึงจะเข้าใจอะไรมากขึ้น <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image005.gif"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="73" alt="clip_image005" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image005_thumb.gif" width="244" border="0"></a><br>อธิบายอย่างง่าย ๆ ก็คือ Livecut จะมองดนตรีเป็นวลีหรือ Phrase และจะมีส่วน Cut ที่ตัดเสียงเก็บไว้ จากนั้นค่อยจบวลีนั้นด้วยการนำเสียงที่ตัดไว้มาเล่น Roll หรือ Fill ครับ<br>Livecut มีโหมดการทำงาน 3 โหมดให้เลือกใช้ครับ <p>· <b>CutProc11</b> โหมดนี้จะเลียนแบบจังหวะแบบ DnB ที่เราคุ้นเคยกันดี และจะดีมาก หากเราใช้เสียงกลองท่ีมีจังหวะ่เป็น 4/4 หรือแพทเทิร์นแบบ Classic Rock ก็เอามาสร้างความเท่ด้วยโหมดนี้ได้ <p>· <b>WarpCut</b> ชื่อนั้นบ่งบอกอยู่แล้วครับ ว่าโหมดนี้จะเลียนแบบ Fast Cut Roll ที่เป็นเอกลักษณ์ของ Warp Records หรือถ้านึกเสียงไม่ออกก็คิดถึงเพลงของ Aphex Twin ครับ <p>· <b>SQPusher</b> เป็นความชอบส่วนตัวของ Nick Collins ต่อสไตล์บีทของ Tom Jenkinson จึงพัฒนาโหมดนี้ขึ้นมาเพื่อเลียนแบบสไตล์นั้นครับ <p>พารามิเตอร์ของ Livecut มีมากในระดับหนึ่ง บางอย่างก็เข้าใจง่าย บางอย่างต้องใช้จินตนาการช่วยเยอะหน่อย เอฟเฟกต์ที่ติดมาด้วยมีแค่ 2 ตัว แต่ช่วยสร้างความสนุกต่อเสียงได้เยอะมาก คือ Bit Crusher สำหรับกำหนดค่า Bit Depth และ Sample Rate ใหม่ และ Comb Filter ที่เลือกได้สองโหมดระหว่าง Feedback กับ Feedforward<br>และแม้ว่าผลลัพธ์จะออกมาสนุกมาก ๆ และมีเอกลักษณ์พิเศษตามแต่ละโหมดที่เลือกใช้ แต่เราจะพบว่าเราไม่สามารถควบคุมผลลัพธ์ได้ เพราะมันใช้แนวคิดการสุ่มและความน่าจะเป็นมาควบคุม พารามิเตอร์ต่าง ๆ จะ ช่วยเรากำหนดทิศทางของเสียงได้บ้างเท่านั้น การนำไปใช้เล่นสดนั้น เราจึงไม่อาจ Expression ได้ในส่วนนี้ครับ<br>อย่างไรก็ตามถ้าไม่นับเรื่องควบคุมการ Cut & Roll พารามิเตอร์และเอฟเฟกต์ก็มากพอให้เราสร้างความหลากหลายให้กับเสียงครับ<br>และถ้าเราเห็นว่ามันฟรี มันก็คุ้มค่าที่จะดาวน์โหลดมาเล่นกับโปรเจกต์ของเรา โดยเฉพาะในยามที่ไอเดียตีบตันครับ สนุกมากจริง ๆ<br><b>ผู้ผลิต</b> mdsp <http://mdsp.smartelectronix.com><br><b>ราคา</b> ฟรี ชอบใจบริจาคได้<br><b>Format</b> VST 2.4 (Windows, Mac OSX UB) และ AU<br><b>นิยาม</b> ใช้ง่ายแต่ควบคุมยาก เสียงมีเอกลักษณ์พิเศษ<br><b></b></p> <h1><b>SupaTrigga </b><b>ของ </b><b>Bram @ Smartelectronix</b></h1> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image007.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="108" alt="clip_image007" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image007_thumb.jpg" width="244" border="0"></a></b> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image009.gif"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="244" alt="clip_image009" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image009_thumb.gif" width="242" border="0"></a></b> <p><i>SupaTrigga </i><i>เวอร์ชัน </i><i>VST</i><b><i> </i></b><i>จะใช้อินเตอร์เฟสของโปรแกรมโฮสต์เลยครับ หน้าตาบน </i><i>Ableton Live</i><b><i> </i></b><i>(</i><i>ภาพบน</i><i>) </i><i>ก็อาจแตกต่างจากบน </i><i>Cubase</i><b><i> </i></b><i>(</i><i>ภาพล่าง</i><i>)</i><b><i> </i></b><i>จนเราอาจรู้สึกได้ว่าเป็นคนละโปรแกรม</i><b> </b><b><br></b> <p>ยังคงวนเวียนอยู่กับแกงค์ Smarteletronix เช่นเคยครับ แต่เปลี่ยนจาก mdsp มาเป็น Bram de Jong ผู้ซึ่งปัจจุบันเป็นทีมงานหลักของเว็บทำเพลงออนไลน์ 2.0 อย่าง Splicemusic.com และเว็บแชร์เสียงอย่าง Freesound Project ที่เคยแนะนำไว้นั่นเองครับ เราลองมาเล่นปลั๊กอิน Beat Slicing ของเค้าที่ชื่อว่า SupaTrigga กันครับ<br>ดูจากหน้าตาแล้วคงพอเข้าใจว่ามันใช้งานง่ายแค่ไหนนะครับ ตัว GUI นั้นเรียบง่ายมากจนไม่มีอะไร ถ้าเป็น VST จะใช้หน้าตาตามโฮสต์เลย พารามิเตอร์ก็มีไม่มาก แต่จะเห็นว่าเราสามารถควบคุมการเล่น โดยเฉพาะการนำไปเล่นสด เพราะมันมีปุ่ม Instant Repeat, Instant Reverse, Instant Slow ซึ่งทั้่งหมดนี้คือหัวใจสำคัญของ SupaTrigga นั่นเอง ในโหมดปกติ หากเราไม่ใช้ปุ่ม Instant เพื่อควบคุมเอฟเฟกต์แล้ว การทำงานหลักจะใช้ความน่าจะเป็นในการสุ่มการทำงานเหมือนกับโปรแกรมอื่น ๆ แต่เพราะความเรียบง่ายของมัน จึงไม่ได้ติดเอฟเฟกต์พ่วงมาให้แม้แต่ Filter หรือแม้แต่การ Pitch Up/Down ก็ทำไม่ได้นอกจากการเล่นบีทซ้ำ ๆ ที่ Pitch เดิม ซึ่งทั้งหมดนี้เราสามารถเสริมจุดด้อยของมันเองได้ โดยการพ่วงเอฟเฟกต์ที่เราต้องการใช้เข้าไปต่อ Signal Chain จาก SupaTrigga ถ้าเป็น Ableton Live แนะนำ Auto Filter กับ Grain Delay ครับ<br>ด้วยความที่มันฟรีและเรียบง่าย แถมยังควบคุมได้ แม้หน้าตาของมันจะธรรมดาซักแค่ไหน ก็ไม่อาจหยุดไม่ให้ผู้เขียนใช้งานมันได้จริงๆ<br><b>ผู้ผลิต</b> Bram de Jong <http://bram.smartelectronix.com><br><b>ราคา</b> ฟรี ชอบใจบริจาคได้<br><b>Format </b>VST (Windows) -AU (Universal Binary)<br><b>นิยาม</b> หน้าตาธรรมดา แต่เรียบง่าย และควบคุมได้<br><b></b></p> <h1>Glitch VST by dblue</h1> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image011.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="182" alt="clip_image011" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image011_thumb.jpg" width="244" border="0"></a><br></b><i>การออกแบบอินเตอร์เฟซที่คิดมาอย่างดีแล้ว ทำให้พารามิเตอร์ที่มากมาย ดูเหมือนน้อยนิด และผลลัพธ์ที่ได้จาก </i><i>Glitch</i><i> </i><i>นั้นก็ดีมากจริง ๆ </i><i></i> <p>ผู้เขียนเคยแนะนำ Glitch VST ไว้ ตั้งแต่ยังเป็นเวอร์ชันเสียเงิน จนปล่อยให้ใช้กันฟรี ๆ จนวันนี้ Glitch VST ได้พัฒนามาเป็น 1.3 และมีดีมากพอที่จะใช้มันเพียงตัวเดียวก็แทนทุกตัวที่แนะนำในนี้ได้ เพราะมันไม่ได้ทำหน้าที่หั่นเสียงแล้วนำมา Retrigger แต่เพียงอย่างเดียว หากแต่เรานำเสียงที่หั่นนั้น มาแต้มเอฟเฟกต์ได้อีกเป็นกระตักถึง 9 ตัว ที่แต่ละตัวจะพ่วง Resonant Filter ของใครของมัน พร้อมมาสเตอร์ฟิลเตอร์แยกต่างหาก เอฟเฟกต์แต่ละตัวต่างก็มีพารามิเตอร์ที่จำเป็น ไม่มากไปจนเล่นไม่ถูก หรือน้อยไปจนเล่นไม่สนุก ระบบการ Apply เอฟเฟกต์ก็เข้าใจง่ายมาก ๆ โดยเฉพาะการที่มันมี Step Sequencer ทำให้เรามองเห็นได้ชัดเจนว่ากำลังใช้งานเอฟเฟกต์ตัวไหนอยู่ แล้วยังให้ความรู้่สึกที่ควบคุมได้ ไม่ว่าจะนำไปใช้เล่นสด (สนับสนุน MIDI Learn) หรือเขียนออโตเมชั่นในงานเพลงได้ง่าย แม้จะมีพารามิเตอร์ต่าง ๆ มากมาย<br>ระบบการสุ่มและความน่าจะเป็นยังจำเป็นเสมอสำหรับเอฟเฟกต์ประเภทนี้ครับ ทั้งยังมีปุ่ม Random Effect และ Random Step มาให้เรากดเล่น ในกรณีที่ไอเดียตืบตันอีก แต่โดยส่วนตัวแล้ว พบว่าผลลัพธ์จากการสุ่มในส่วนนี้ ยังไม่ค่อยดีเท่ากับการ Random Effect บน Step Sequencer (สัญลักษณ์ตัว R สีเทา) ที่ให้ผลลัพธ์ที่สุดจะคาดเดา แต่ดีมาก ๆ ครับ<br>นอกจากนี้ยังมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เอฟเฟกต์ตัวอื่น ๆ ส่วนใหญ่ มองข้ามไป นั่นคือระบบ Balloon Tips ที่ช่วยให้การใช้งานเอฟเฟกต์ที่ดูเหมือนซับซ้อนตัวนี้ ง่ายขึ้นอีกมาก<br>แต่สุดท้ายก็ยังมีข้อจำกัดอยู่บ้าง ในเรื่องของฟอร์แมทที่สนับสนุนครับ คือมันมีเพียง VST 2.3 บน Windows เท่านั้น ชาว Mac หมดสิทธิ์ทันที โดยไม่มีแนวโน้มว่าจะข้ามแพลทฟอร์มมาด้วย ขณะที่ตัวอื่น ๆ ที่ยกมาเปรียบมวยในรุ่นเดียวกันนี้ ต่างก็มีบน Mac ทั้งหมด ที่เหลือก็ยังเป็นข้อจำกัดเล็ก ๆ น้อย ๆ เมื่อใช้กับโฮสต์บางตัวอย่าง Sony Acid Pro 4-5 ที่เราต้องปิดฟังก์ชัน Transpot ทิ้งไป หรือบน MadTracker 2 นั้น เรื่องไทมิ่งอาจไม่แม่นยำได้ 100% เหมือนตัวอื่น หรือบน Cakewalk Sonar 4 เมื่อต้องใช้งานผ่าน Adaptor มันจะทำงานเป็น DXi ไม่ใช่ Insert Effect ครับ แต่ทั้งหมดนี้ เราสามารถให้อภัยได้ทันที เพราะมันฟรีและดีขนาดนี้ ผู้่เขียนขอแนะนำให้ดาวน์โหลดกันมาใช้กันอย่างถ้วนหน้าตาม URL ด้านล่างนี้ได้เลย แต่ทางผู้ผลิตก็ออกมาเตือนว่า Glitch นั้น ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อนักดนตรีจอมเกียจคร้าน แต่ให้ใช้เพื่อสนับสนับการสร้างสรรค์งานให้ละเอียดละไมขึ้น ดังนั้นหากใช้แล้ว ไม่มีใครจับได้มาว่าเสียงนั้นมาจาก Glitch ก็แสดงว่าเราได้ใช้อย่างถูกทางแล้วล่ะครับ<br><b>ผู้ผลิต</b> dblue <http://illformed.org/glitch/><br><b>ราคา</b> ฟรี<br><b>Format</b> VST 2.3 on Windows<br><b>นิยาม</b> ตัวเดียวอยู่!!<br><b></b> <p><b></b> <h1><b>REPLICANT จาก Audio Damage</b></h1> <h1><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image012.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="119" alt="clip_image012" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/RealtimeBeatsSlicingManipulatingPluginRo_146FA/clip_image012_thumb.jpg" width="244" border="0"></a></b></h1> <p><i>การควบคุมการทำงานผ่าน </i><i>Trigger Ring และ Opportunity Slider นั้นดูเหมือนง่าย แต่เข้าใจยากชะมัด</i> <p>หนึ่งเดียวที่ในชุดนี้ที่ไม่ฟรี เพราะมีค่าตัวถึง $49 อย่างไรก็ตามครับ เราเองก็เข้าใจกันดีว่ามีนักพัฒนาบางกลุ่ม พัฒนาซอฟต์แวร์เป็นอาชีพจริง ๆ และ <b>Audio Damage</b> ผู้ผลิตซอฟต์แวร์แนว ๆ ก็เป็นหนึ่งในนั้น ซึ่งจะว่าไปแล้ว ผลผลิตของค่ายนี้นั้นดีและไม่แพงอยู่แล้ว เพื่อเทียบกับผู้ผลิตรายใหญ่ Audio Damage เป็นค่ายซอฟต์แวร์ดนตรีอินดี้ ที่มีพนักงานเพียงสองคนเท่านั้น หนึ่งคนสำหรับเขียนโปรแกรม DSP อีกหนึ่งคนสำหรับออกแบบ GUI และวางแนวคิดของโปรแกรม และแม้ว่าทาง Audio Damage จะอธิบายที่มาที่ไปของ REPLICANT ว่ามันทำมาให้ใช้งานง่ายและเข้าใจง่ายที่สุด โดยนำไปเทียบกับ Beat Repeat ของ Ableton Live ว่าเหมาะกับคนเยอรมันที่มีคณิตศาสตร์อยู่ในหัวใจเท่านั้น <p>แต่พอผู้เขียนลองใช้เข้าจริง ๆ กลับพบว่าระบบของ REPLICANT นั้นเข้าใจยากกว่าตัวอื่น ๆ ในครั้งแรกที่เล่น แม้ว่าจะค่อนข้างประทับใจกับพรีเซตต่าง ๆ ที่แสดงศักยภาพของโปรแกรมให้เห็นเท่านั้น และการที่มันไม่มี Balloon Tips ทำให้ผู้เขียนต้องดาวน์โหลดคู่มือมาอ่านพร้อมกับทดลองเล่นไปด้วยถึงเกือบชั่วโมง เป็นชั่วโมงที่ต้องใช้สมาธิสูงมาก ๆ เพราะว่ามันต้องจินตนาการเชื่อมโยงและสร้างภาพกระบวนการทำงานในหัว จึงเข้าใจ REPLICANT อย่างกระจ่างแจ้งครับ <p>โดยเฉพาะแค่ระบบ Trigger Ring และ Opportunity Sliders (ที่เห็นเป็นวงกลมอยู่ตรงกลาง) ที่ดูเหมือนเข้าใจง่าย แต่พอมาเรียนรู้จริง ๆ แล้ว กลับไม่ง่ายอย่างที่คิดครับ ต้องใช้เวลาทำความเข้าใจบ้างนิดหน่อย เพราะมันไปเชื่อมโยงกับพารามิเตอร์อื่น ๆ หลายตัว ซึ่งจะว่าไปแล้ว เวลาที่ใช้ในการเรียนรู้ในส่วนนี้ก็ไม่มากเท่าไร แต่เมื่อเทียบกับตัวอื่น ๆ ในลิสต์แล้ว ผู้เขียนสามารถเข้าใจการใช้งานตัวอื่น ๆ ได้แทบจะทันที ไม่ต้องเสียเวลาแม้แต่นิดเดียวเหมือน REPLICANT ไม่แน่ว่าในส่วนนี้ ท่านผู้อ่านมาลองใช้ ก็อาจเข้าใจมันได้ง่าย ๆ ก็เป็นได้ครับ แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เข้าใจกระบวนการต่าง ๆ แล้ว การเล่นกับ REPLICANT สนุก ๆ มาก เพราะได้ผลลัพธ์ที่หลากหลายมาก ๆ เมื่อเทียบกับเอฟเฟกต์ประเภทเดียวกันอย่าง <b>Beat Repeat</b> หรือ <b>SupaTrigga</b> ทั้งยังเหมาะในการใช้สร้างความเปลี่ยนแปลงทางเสียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปจนถึงเปลี่ยนเสียงใหม่ไปเลยก็ยังได้ด้วย <p>REPLICANT ยังติดเอฟเฟกต์สามตัวคือ Filters, Panner, Bit Reducer รวมไปถึงการคุมทิศทางเดินหน้าถอยหลังด้วย Direction Controls ทั้งหมดนี้คือหัวใจที่เสริมให้ REPLICANT สร้างเสียงได้หลากหลายอย่างที่ได้เรียนท่านผู้อ่านไว้ในย่อหน้าที่แล้ว <p>ระบบ Audio Routing นั้น ยืมจาก <b>Beat Repeat</b> มาเลย เพราะมีโหมดการทำงานเหมือนกันทุกอย่าง ต่างเพียงแค่ชื่อเรียกเท่านั้น และหากเราใช้เวอร์ชัน VST ยังมีโหมด MIDI Learn ซ่อนอยู่ด้วย (กด Ctrl+Shift หรือ CMD+Shift ค้างไว้ แล้วคลิกที่ปุ่มต่าง ๆ ของ REPLICANT) ช่วยให้ง่ายในการควบคุมผ่าน Control Surface ส่วนถ้าใช้เวอร์ชัน AU ให้เรากำหนดค่าต่าง ๆ ในส่วนนี้ผ่านโฮสต์ได้เลยครับ <p>แม้ว่ามันจะไม่ฟรี แถมยังไม่มีเวอร์ชันทดลอง แต่ทาง Audio Damage ก็ยังแสดงความจริงใจด้วยการรับประกันความพอใจ คืนเงินใน 30 วันโดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ ด้วย ดังนั้นหากต้องการความหลากหลายจากเอฟเฟกต์ประเภทนี้ ก็ลองหยิบบัตรเครดิต มาลองดูซักตั้งได้ <p><b>ผู้ผลิต</b><b> </b>Audio Damage <a href="http://www.audiodamage.com">http://www.audiodamage.com</a><b></b> <p><b>ราคา</b><b> </b><b>$49</b> <p><b>Format </b>VST-AU<b> </b>(Windows-UB)<b></b> <p><b>นิยาม </b>ฉันอาจมีราคา และเข้าใจยาก แต่ถ้าเข้าใจแล้ว คุณจะรู้ว่าฉันมีอะไรดีมากกว่าที่คิด <p><b><br></b> <p><a name="blog-title"></a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-67602149750961719752008-06-30T04:50:00.001+07:002008-06-30T04:59:00.772+07:00รีวิว: Native Instruments KORE 2<h2><b>ค้นหาความหมายของคำว่า </b><b>“THE SUPER INSTRUMENT”</b></h2> <h5>ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสาร The Absolute Sound & Stage</h5> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image002.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="153" alt="clip_image002" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image002_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a>Native Instruments (NI) จากมุมมองของผู้เขียน เป็นบริษัทที่มีคุณูปการอย่างยิ่งยวดในวงการ Computer Music ตั้งแต่เรื่องของแนวคิดที่ชัดเจนในการก่อตั้ง เป็นที่มาของชื่อ Native Instruments ซึ่งแปลว่า <i>“การนำคอมพิวเตอร์มาใช้งานเป็นเครื่องดนตรี โดยไม่ต้องพึ่งพาแรงประมวลผลจากอุปกรณ์อื่น ๆ”</i> ท่านผู้อ่านลองมองย้อนกลับไปสิบกว่าปีก่อนตอนที่ NI เริ่มก่อตั้งนะครับ ว่าคอมพิวเตอร์ตามบ้านทั่วไปนั้น มี CPU แรงระดับไหน และมันทำอะไรได้บ้าง เพราะก่อนหน้านั้นการนำแนวคิดของเครื่องดนตรี มาใส่ไว้ในคอมพิวเตอร์เพื่อทำการสร้างเสียงในแบบเรียลไทม์นั้น จำเป็นต้องใช้ Audio Processor ที่ออกแบบมาเพื่อเรนเดอร์เสียงโดยเฉพาะ ซึ่งผู้ที่จะมีสิ่งเหล่านี้ใช้ต้องเป็น Facility ขนาดใหญ่ระดับเดียวกับ Skywalker Sound System หรือสถาบันวิจัย สถาบันการศึกษาชั้นนำเท่านั้นที่ได้มีโอกาสใช้กัน <p>และการที่ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมาของ NI ออกซอฟต์แวร์ดนตรีอย่างต่อเนื่อง โดยมีการออกแบบมาอย่างดีตั้งแต่ Function ที่ใช้งานได้ตรงประเดน มีมุมมองที่มาจากนักดนตรีและเอนจิเนียร์ได้อย่างลงตัว ไปจนถึงหน้าตาที่ออกแบบได้อย่างมีรสนิยม ทำให้เครื่องดนตรีที่เป็นเพียงซอฟต์แวร์นั้น มีชีวิตขึ้นมาให้เหมือนกับจับต้องได้ ผ่านเวลามาจนปัจจุบัน NI มีสายผลิตภัณฑ์ที่กว้างและมากพอ ก็เป็นเรื่องธรรมดาของอุตสาหกรรมเครื่องดนตรีที่จะนำผลิตภัณฑ์ของตัวเองมายำเข้าด้วยกันเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ ขณะที่การบรรจบระหว่างฮาร์ดแวร์กับซอฟต์แวร์เป็นเทรนด์หลักของเครื่องดนตรีสมัยใหม่ กลยุทธ 2 อย่างนี้ NI ได้หาวิธีที่เหมาะสมที่สุด ที่นำมาประยุกต์ใช้ด้วยกัน จนเป็นที่มาของ<b> </b><b>“KORE”</b> <p><b></b> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image004.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="186" alt="clip_image004" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image004_thumb.jpg" width="244" align="right" border="0"></a><i></i> <h5><i>แนวคิดของ </i><i>KORE คือการนำซอฟต์แวร์อินสตรูเมนต์มาใช้ในการแสดงสด โดยมีระบบการจัดการที่เอื้ออำนวยสารพัดอย่าง โดยมีฮาร์ดแวร์ทำหน้าที่เป็น Controller สำหรับควบคุมการทำงานโดยไม่ต้องไปสัมผัสอุปกรณ์คอมพิวเตอร์อย่าง เมาส์ คีย์บอร์ด หากแต่หน้าตาของ KORE Controller จะมีลักษณะเหมือนปุ่มที่อยู่บนคีย์บอร์ดเวิร์กสเตชั่น ซึ่งนักดนตรีคุ้นเคยกันอยู่แล้ว </i></h5> <p>KORE เวอร์ชันแรก ผู้เขียนไม่ได้สัมผัสตรง ๆ เพียงแต่ได้อ่านความคิดเห็นจากหลาย ๆ ที่มา พบว่ามันมีปัญหาเรื่องเสถียรภาพ ซด CPU สูง และหากเราติดตั้งบนเครื่องใหม่ เราจำเป็นต้องติดตั้งซอฟต์แวร์อินสตรูเมนต์ตัวอื่น ๆ ด้วย เพราะ KORE เวอร์ชันแรกจะทำหน้าที่เป็นเพียงโฮสต์ให้กับ VST/AU Plugin เท่านั้น <p>ไม่เกินอึดใจ NI ได้ปล่อย <b>KORE 2 </b>ออกมา ด้วยคำจำกัดอย่างโอหังว่า “THE SUPER INSTRUMENT” ด้วยความพยายามในการแก้ปัญหาของเวอร์ชันแรกด้วยการตัดส่วนที่เป็น Audio Interface ออกจาก KORE Controller เพราะการที่มันทำอะไรได้ทุกอย่างให้ดีและมีเสถียรภาพนั้น เป็นเรื่องยาก KORE 1 นอกจากจะส่งสัญญาณเสียงได้แล้ว ยังส่ง Control Signal ที่มีความละเอียดสูงด้วย ซึ่งนั้นคือสาเหตุว่าทำไม KORE 1 จึงไม่มีเสถียรภาพ <p>และหากว่าเราติดตั้ง KORE 2 เป็นครั้งแรก ก็สามารถเล่นสนุกได้ทันที เพราะมี Instruments ในตัวเอง แม้ว่าเราไม่เคยติดตั้ง Softsynth อื่นใดเลย เพราะ KORE 2 จะใช้ Sound Engine จาก REAKTOR, MASSIVE, ABSYNTH, FM8, KONTAKT, GUITAR RIG ฯลฯ ด้วย ซึ่งจะมีพรีเซตเสียงให้เราเลือกใช้กว่า 500 เสียง (ตรงนี้ไม่ได้หมายความว่าเราจะได้ซอฟต์แวร์ของ NI อย่าง REAKTOR หรือ ABSYNTH ตัวเต็มมาใช้นะครับ มันเป็นเพียง Sound Engine ที่เราปรับแต่งได้นิดหน่อยและไม่มี GUI จากเวอร์ชันเต็มมาให้ใช้) หรือจะพูดให้เข้าใจง่ายกว่าคือ เราติดตั้ง KORE 2 เพียงครั้งแรก ก็สามารถเล่นเสียงเจ๋ง ๆ ได้เลย โดยไม่ต้องมีชุด NI KOMPLETE หรือซอฟต์แวร์อินสตรูเมนต์จากค่ายอื่นอยู่ก่อน <p>และในวันนี้ ผู้เขียนเองก็ได้มีโอกาสสัมผัสกับ KORE 2 ตัวจริง เสียงจริง เพราะตอนนี้บ้านเรามีตัวแทนจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของ Native Instruments อย่างเป็นทางการอย่าง “<b>Pro Plugin</b>” ต้องขอขอบคุณพี่โจมา ณ ที่นี้ด้วยครับ <h2>แกะกล่อง</h2> <p>KORE 2 ถูกแพ็คมาอย่างดี แกะง่าย อุปกรณ์มีไม่เยอะมากครับ มีแค่ตัว KORE Controller สาย USB แผ่น DVD และคู่มือความหนาเท่าพ๊อคเก็ตบุคความหนากำลังดีเท่านั้นเอง <p>KORE Controller ในเวอร์ชันใหม่นี้ มีหน้าตาคล้ายของเดิมและใช้งานแทนกันได้ครับ ใครมีของเก่าอยู่ก็เอามาใช้แทนกันได้ แต่ของใหม่จะดีกว่าหน่อยในแง่ที่เราสามารถเสียบใช้งานมันเมื่อไรก็ได้ ขณะที่รุ่นเก่า เราต้องเสียบใช้งานก่อนแล้วค่อยเปิดซอฟต์แวร์ ไม่สามารถเปิดซอฟต์แวร์ก่อนและค่อยเสียบใช้งานได้ ที่ว่าเสียบใช้งานก็เพราะว่ามันไม่มีสวิตซ์เปิดปิดครับ มันถูกออกแบบมาเพื่อให้เสียบไว้ตลอด เมื่อเปิดซอฟต์แวร์ตัว KORE Controller ก็จะสาดแสงสีแดงสวยพร้อมใช้งานได้ทันที <p>จุดแตกต่างอีกจุดคือส่วนที่เป็น Audio Interface ที่ถูกแทนที่ด้วยช่องเสียบ Pedal ถึง 4 ช่องด้วยกัน มี MIDI I/O หนึ่งคู่ มี Kensinton Lock และตะขอให้ติดตั้งกับผนัง สำหรับร้านค้าที่ต้องการแขวนโชว์สวย ๆ โครงสร้างผสมผสานระหว่างส่วนที่เป็นอลูมิเนียมและพลาสติก หนักและแข็งแรงมาก ๆ ปุ่มทุกปุ่มกระชับและให้สัมผัสในการกดที่ดี โดยเฉพาะปุ่มหมุนนั้นโดดเด่นเป็นพิเศษ ยิ่งได้สัมผัสตอนใช้งานจริง ๆ ที่ให้ความละเอียดสูงกว่า MIDI ถึง 10 เท่า จะยิ่งรู้สึกถึงการเชื่อมโยงระหว่างตัวเลขที่เปลี่ยนไปกับเสียง ก็ได้แต่รอคอยว่าเมื่อไรที่มาตรฐาน MIDI มีการอัพเกรดขึ้น พวกเราจะได้ใช้ปุ่มควบคุมเนียน ๆ นี้เป็นมาตรฐานกันจนเป็นเรื่องธรรมดา <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image006.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="124" alt="clip_image006" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image006_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a>จอ LCD เป็นแบบ Monochrome สีแดงดำสวยงามเมื่อวางอยู่บน KORE Controller การแสดงตัวอักษรอยู่ที่ประมาณ 3-4 บรรทัดอ่านง่าย ผู้ที่ชอบเล่นอุปกรณ์ไฮเทคอาจนำไปเทียบกับมาตรฐานปัจจุบันว่า อุปกรณ์ Consumer Electronics ทั่ว ๆ ไป ที่งบประมาณ 2 หมื่น (ซึ่งเป็นค่าตัวของ KORE 2) เราน่าจะได้จอสีขนาด 3 นิ้ว ซึ่งใหญ่พอให้เราทำทุกอย่างผ่าน KORE Controller ได้โดยไม่ต้องพึ่งจอคอมพิวเตอร์เลย แต่นั้นอาจไม่ยุติธรรมเท่าไรครับ เพราะแท้จริงแล้วขนาดของตลาดห่างกันเยอะมาก ทั้ง KORE 2 เป็นระบบที่มีเรื่องของซอฟต์แวร์ชั้นดีแถมมาด้วย ก็เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ <p>หลังจากต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์ KORE จะแสดงสีสันสีแดงผ่านปุ่มต่าง ๆ ที่อยู่ตามปุ่มหมุน ปุ่มกดอย่างสวยงามโดยที่ยังไม่ต้องติดตั้ง Driver แผ่น DVD ที่ให้มาเป็นแผ่นที่รันได้ทั้งบน Mac และ Windows ซึ่งผู้เขียนก็ทดสอบบนทั้งสอง Platform เช่นกันครับ พบว่าการติดตั้งนั้นค่อนข้างเรียบง่าย แบ่งออกเป็นขั้นตอนย่อยประมาณ 3 ขั้นตอนคือติดตั้ง Driver, ติดตั้ง KORE Software และ Sound Library ซึ่งขั้นตอนนี้กินระยะเวลานานมาก ๆ ครับ อันเนื่องมาจากข้อมูลกว่า 5 GB (Dual Layer) แบ่งออกเป็นไฟล์เสียงย่อย ๆ นับพัน ๆ ไฟล์ค่อยจัดเก็บลงฮาร์ดไดร์ว และสุดท้ายเป็นซอฟต์แวร์สำหรับทำการ Activate ชื่อ <b>Service Center </b>ซึ่งเป็นระบบใหม่แบบรวมศูนย์ หากเครื่องเรามีซอฟต์แวร์จาก NI หลายชนิด ต้องทำการ Activate ผ่านระบบใหม่ ซึ่งต่างจากระบบเก่าที่ซอฟต์แวร์แต่ละตัวจะมีระบบ Activate แยกเป็นเอกเทศ ในแง่ของการจัดการจะทำได้ง่ายกว่า (ในกรณีที่เราซื้อซอฟต์แวร์จาก NI ทั้งหมดอย่างถูกต้อง) ขณะที่ในแง่ของการ Pirate นั้น จะลำบากมากขึ้น เพราะระบบนี้มีการตรวจสอบและส่งผลกลับไปที่เครื่อง Server ของ NI ด้วย ดังนั้นหากใครใช้ KORE ทั้งแบบถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง ร่วมกับซอฟต์แวร์ NI อื่น ๆ ระวังเรื่องนี้ด้วยนะครับ <p>ถึงขั้นตอนนี้หากท่านผู้อ่านลองเล่นบ้าง ทางเว็บ native-instrments.com ก็มีตัว Demo ให้ลองเล่นด้วยนะครับ เข้าไปดาวน์โหลดกันมาได้ หรือทาง NI ยังมีซอฟต์แวร์ลูกที่ชื่อ <b>KORE Player</b> ที่เพิ่งเปิดตัวใน Winter NAMM 2008 นี่เอง KORE Player เปรียบเสมือน Sound Module ให้เราโหลดเสียงในฟอร์แมท <b>KORE SOUND</b> เข้าไปเล่น ซึ่งทาง NI ให้ใช้กันฟรี เพราะต้องการจะขาย KORE Soundpacks เป็น Soundware ราคาไม่แพง (ชุดละ $60) ใช้กับ KORE เท่านั้น เป็นกลยุทธทางการตลาดที่ดีครับ เพราะ Soundware ลักษณะนี้ มีข้อดีกว่า Sample Library มาก ๆ ในแง่ที่เราปรับเปลี่ยนอะไรได้หลากหลายกว่า และมีราคาถูกมาก ๆ เมื่อเทียบกับการที่เราซื้อ Expansion Module บน Keyboard Workstation ทั่วไป <h2>THE SUPER INSTRUMENT</h2> <p><b></b> <p>หลังจากติดตั้งทุกอย่างเรียบร้อย ไม่กี่อึดใจก็สามารถเปิดซอฟต์แวร์ KORE 2 ขึ้นมาเล่นได้ทันที ซึ่งจากคู่มือก็แนะนำให้เราเปิด KORE 2 ในโหมด Standalone ขึ้นมาเล่นก่อนที่จะเล่นในโหมด Plugin มิฉะนั้นการทำงานอาจไม่สมบูรณ์ เรื่องนี้ผู้เขียนเข้าใจว่าน่าจะเป็นเรื่องของการ Scan ปลั๊กอินตัวอื่น ๆ ในระบบเพื่อนำมาใช้กับ KORE 2 ได้ เพราะหากเราเปิดในโหมด Plugin KORE 2 จะไม่มีข้อมูลปลั๊กอินตัวอื่นอยู่ในระบบของ KORE 2 เลย ซึ่งในเรื่องของการ Scan นี่ล่ะครับ ที่อาจเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับคนที่มีปลั๊กอินในระบบเยอะ ๆ อย่างผู้เขียนเองที่รอการติดตั้งอยู่เกือบชั่วโมงแล้ว ยังต้องการการ Scan ปลั๊กอินอีกเกือบชั่วโมง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการ Scan นั้น ไม่ราบรื่นเท่าไร (บน Windows XP) เพราะเกิดปัญหาค้าง ทำให้เราต้องมาคอย Force Quit แล้วเปิดใหม่ให้มัน Scan ผ่านไป เป็นแบบนี้อยู่ 3 รอบ ถึงได้เล่น <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image008.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; margin: 0px 5px 0px 0px; border-right-width: 0px" height="179" alt="clip_image008" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image008_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a> <h5>Browser สำหรับเลือกเสียงจากชนิดของเครื่องดนตรี/ Mode/ แนวเพลง ขอยืมมาจากซอฟต์แวร์ดนตรีของ Apple </h5> <p>ในขณะที่บน Mac ที่ผู้เขียนไม่เคยลงปลั๊กอินอะไรเลย หลังจากติดตั้งก็เปิด KORE 2 ขึ้นมาเล่นได้ทันที ความประทับใจแรกของการเล่นนั้น ดีมาก ๆ ครับ เสียงต่าง ๆ ถูกจัดทำมาอย่างดี ให้ความรู้สึกในการเล่นที่สนุกเหมือนกับเล่น Keyboard Workstation คุณภาพของเสียงสังเคราะห์หรือเสียงที่มาจาก Synth Engine นั้น เชื่อขนมกินได้อยู่แล้ว ขณะที่เสียงที่เป็น Sample โดยเฉพาะเครื่องดนตรีปราบเซียนอย่าง Acoustic Piano นั้น ทำได้ระดับดี แต่ยังไม่ถึงขั้นประทับใจ โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับซอฟต์แวร์ประเภทเดียวกันอย่าง <b>Apple Mainstage </b>ซึ่งตรงนี้พอเข้าใจได้ครับ เพราะข้อมูลกว่า 5 GB นั้นถูกแชร์ให้กับเครื่องดนตรีหลายชิ้น ขณะที่ NI ต้องเลือกที่จะยอมเสียความเป็นธรรมชาติของเสียงเปียโน เพื่อแลกกับขนาดของโปรแกรมเสียงที่ไม่หนักมาก เพื่อที่จะสามารถใช้งานร่วมกับเสียงเครื่องดนตรีอื่น ๆ ภายในคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวได้ และหากมันถูกนำมาใช้พร้อมกับเครื่องดนตรีอื่น ๆ ด้วยการเรียบเรียงที่ดี ผลลัพธ์ก็ออกมาดีเช่นกัน หรือหากใครต้องการ Piano Software ที่ดีกว่า ก็มีทางเลือกมากมายในท้องตลาดครับ ส่วนเสียงอื่น ๆ ก็อย่างที่บอกไว้ มันเป็นเสียงที่มาจากซอฟต์แวร์อินสตรูเมนต์ที่ถูกใช้ในการเพลงงานเสียงทั่วโลก ตั้งแต่สปอตของสถานีวิทยุท้องถิ่นบ้านเรา ไปจนถึงภาพยนตร์ฮอลลิวูด เชื่อว่าหลายท่านไม่สงสัยในเรื่องนี้อยู่แล้ว <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image010.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="82" alt="clip_image010" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image010_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <h5>Sound Metrix สำหรับจัดการ Signal Path บน KORE 2</h5> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image012.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="92" alt="clip_image012" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image012_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>เสียงแต่ละเสียงจะมีพารามิเตอร์ที่สร้างมารอไว้แล้ว ให้เราหมุน 8 พารามิเตอร์ แตกต่างกันตามแต่ Sound Designer จะออกแบบไว้ พรีเซตกว่า 500 เสียงจึงเล่นสนุกได้ทันที และให้แรงบันดาลใจที่ดีมาก ๆ โดยเฉพาะเวลาเราทำ Layer เสียงที่เจ๋ง ๆ ด้วยตัวเอง เสียงแต่ละเสียงยังมี Variation อีก 8 แบบ วิธีการเปลี่ยนจาก Variation หนึ่งไปอีกหนึ่ง ก็ทำได้ง่ายผ่านการหมุนปุ่ม ผลลัพธ์นั้นจะให้เสียงที่มีลักษณะ Morph จากเสียงหนึ่งไปอีกเสียงหนึ่ง ซึ่ง NI ได้ใส่ Feature นี้ไว้ในซินธ์รุ่นใหม่ ๆ ในไลน์ทั้งหมดด้วย เป็นการขยายขอบเขตให้กับพรีเซตเสียงได้อย่างชาญฉลาดมาก ๆ ทำให้การเป็น KORE SOUND format มีความหมายมากกว่าการเป็นแค่พรีเซตธรรมดาของซินธ์ตัวอื่น ๆ ครับ ผู้เขียนคิดต่อยอดไปอีกว่า หากวันหนึ่ง NI ได้เป็นพันธมิตรกับผู้ผลิตคีย์บอร์ดอย่าง KORG, ROLAND, YAMAHA แล้ว ก็มีโอกาสที่ KORE SOUND ไปวาดลวดลายบนคีย์บอร์ดซินธ์ได้เช่นกัน หรือถ้าไม่เป็นอย่างนั้น ก็เชื่อว่าแนวคิดจะถูก “ขอยืม” มาใช้ และวงการเทคโนโลยีดนตรีก็อาจเป็นวงการสุดท้าย (หรืออาจไม่มีวัน) ที่เราจะมีมาตรฐานกลางและเปิดกว้าง (นับจาก MIDI 1.0 ถึงปัจจุบันก็ 25 ปีแล้ว เรายังไม่เคยเห็น MIDI 2.0 อีกเลย) <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image014.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="195" alt="clip_image014" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image014_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <h5>รายชื่อเสียงที่ปรากฏในหน้านี้ จะเห็นผ่าน KORE Controller ด้วย ใช้ Jog Wheel ในการเลือกเสียงได้เลย</h5> <p>ระบบการ Navigate ต่าง ๆ ทั้งผ่านหน้า GUI ของซอฟต์แวร์หรือหน้า GUI ของ KORE Control ก็เข้าใจง่าย ๆ เล่นสนุกได้ตั้งแต่คราวแรก แต่ถ้าจะเล่นได้อย่างจริงจัง จำเป็นต้องปรึกษาคู่มือนิดหน่อยครับ เพราะซอฟต์แวร์มีความลึกในการใช้ระดับหนึ่ง ถ้าจะให้เทียบกับ Reaktor แล้ว ยังถือว่าน้อยกว่าและนักดนตรีจะเข้าใจได้ง่ายกว่า Reaktor ที่มีความลึกในระดับเล็กสุดของ DSP <p>แม้ว่า GUI จะดูเข้าใจค่อนข้างง่าย แต่เนื่องจากในวันนี้ KORE ไม่ได้เป็นซอฟต์แวร์ตัวเดียวที่ออกแบบมาเพื่อการแสดงสด ยังมี <b>rax</b> ของ Audiofile Engineering กับ <b>Mainstage</b> จาก Apple โดยเฉพาะตัวหลัง ถ้าใครได้ลองเล่นจะได้เห็นรูปแบบการออกแบบ User Interface ที่เหมาะสมแก่การนำไปใช้บนเวทีจริง ๆ โดยการวาง Visual Element ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นภาพคีย์บอร์ดหรือรายชื่อเพลงให้มีขนาดใหญ่พอที่นักดนตรีสามารถมองเห็นได้ในระยะ 1-1.5 เมตร ขณะที่ถ้าเป็น KORE แล้ว ออกแบบมาให้นักดนตรีใช้ KORE Controller เป็นตัวแทนในการเล่นมากกว่าจอคอมพิวเตอร์ เพราะถ้าไม่วางจอคอมพิวเตอร์ในระยะ 0.5 เมตร GUI ของซอฟต์แวร์ KORE จะเล็กมากจนแทบไม่มีความหมาย คือออกแบบมาโดยไม่คิดถึงการใช้จอคอมพิวเตอร์บนเวทีให้คุ้มค่านั้นเอง คาดว่า KORE เวอร์ชัน 3 น่าจะมีส่วนที่ให้เราใช้ประโยชน์จากจอคอมพิวเตอร์ได้แบบเดียวกับ Mainstage ครับ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image016.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; margin: 0px 0px 0px 10px; border-right-width: 0px" height="99" alt="clip_image016" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image016_thumb.jpg" width="244" align="right" border="0"></a> <p>แต่ถ้าเราไม่ได้คิดจะใช้ KORE ในการแสดงสด การใช้ KORE ทำงานเพลงและซาวน์ดีไซน์ในสตูดิโอนั้น แทบไม่มีที่ติครับ ใช้งานได้ดี ให้แรงบันดาลใจและเล่นได้สนุกเหมือนการเล่นกับ Keyboard Workstation จะมีจุดแพ้คือระยะเวลาในการโหลดเสียงนั้นช้าและไม่แน่นอน นั้นหมายความว่า ในการนำไปแสดงสด เป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะใช้วิธีโหลดเสียงไปเล่นไป นอกจากจะสร้าง Performance ให้โหลดทุกอย่างรอไว้ก่อนเท่านั้น พลังของ CPU นั้นถูก KORE นำมาใช้อย่างคุ้มค่าเช่นเคย ซึ่งตรงนี้ก็เป็นประเดนสำคัญในการนำมาแสดงสดเช่นกันครับ ผู้เขียนพบว่าในแต่ละวันที่เล่น จะต้องมีอย่างน้อย 1 ครั้ง ที่เสียงสะดุด แตกพร่า เกิดสิ่งแปลกปลอม อันเนื่องมาจาก CPU ทำงานหนักจนเรนเดอร์เสียงไม่ทัน (อันนี้ Mainstage ก็เป็น แต่เกิดน้อยกว่า KORE) จะด้วยเหตุผลกลใดก็แล้วแต่ คอมพิวเตอร์เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ซับซ้อนและมีซอฟต์แวร์ที่ทำงานมากมายพร้อม ๆ กัน การนำไปใช้แสดงสดจึงจำเป็นต้องทำ Test Run จนมั่นใจเสียก่อนครับ ว่ามันจะไม่มีปัญหาใด ๆ ทั้งสิ้นในระหว่างเล่น และถ้าเราเข้าใจกระบวนการทำงานของคอมพิวเตอร์เราอย่างละเอียด ปิดซอฟต์แวร์บางตัวที่ทำงานอยู่เบื้องหลังโดยไม่จำเป็น ดูแลเรื่องโปรแกรมที่ติดตั้งอย่างรอบคอบ ผู้เขียนก็เชื่อว่าเราสามารถใช้คอมพิวเตอร์ในการแสดงสดอย่างดี <h2>Service Center</h2> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image018.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; margin: 0px 5px 0px 0px; border-right-width: 0px" height="185" alt="clip_image018" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image018_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a> <p>ผู้เขียนใช้งานในโหมด Demo อยู่เกือบเดือน (คือเล่นได้ครั้งละ 30 นาที เซฟ Performance ไม่ได้) จนตัดสินใจว่าจะซื้อจริง ๆ แล้วเลยทำการ Activate ผ่านซอฟต์แวร์ <b>Service Center</b> ซึ่งเป็นระบบใหม่ล่าสุดของ NI เขียนบน Adobe Flash ในฐานะที่คุ้นเคยกับ Flash เป็นอย่างดี ก็นึกสงสัยว่าอาจไม่เหมาะนักที่ใช้ Flash มาทำ Application แบบนี้ ซึ่งผู้เขียนก็เจอปัญหาจริง ๆ คือไม่สามารถ Log in เข้าระบบได้ ทั้งที่ Log in ผ่านหน้าเว็บ NI ได้ตามปกติ จึงขอ Password มาใหม่ จึงจะทำการ Activate ได้ ขั้นตอนใช้เวลาไม่นาน ประมาณ 10-15 นาทีรวมการอัพเกรด Service Center ด้วย (เทียบกับคนใช้เวอร์ชัน Pirate ที่ไม่ต้องทำอะไรแบบนี้เลย ก็ถือว่านานมาก) การ Activate สามารถทำแบบ Offline ได้ คือนำ File ที่สร้างโดย Service Center เซฟใส่ Thumb Drive แล้วส่งไป Activate ผ่านเว็บด้วยคอมอีกเครื่องหนึ่งที่ต่ออินเตอร์เน็ต ทีม Support ก็ตอบคำถามผ่าน Email ทุกคำถาม หลังจาก Activate เสร็จเรียบร้อย ก็พบความดีของระบบนี้คือ จะมีระบบ <b>Update Manager</b> คอยบอกว่ามีเวอร์ชันใหม่ออกแล้ว และจะทำการดาวน์โหลดให้ด้วย แต่การดาวน์โหลดไฟล์ขนาด 200 MB นั้น เป็นไปได้อย่างทุลักทุเล ซึ่งอันนี้คงต้องโทษการเชื่อมต่อ ณ จุดใดจุดหนึ่ง ระหว่าง Server จากเยอรมันกับบ้านเรา ส่วนการดาวน์โหลดไฟล์ขนาดเล็กอย่างไดร์เวอร์ตัวใหม่นั้นไม่มีปัญหาอะไรครับ <p>หลังจากการ Activate ในครั้งแรก ผู้เขียนก็พบปัญหาอีกอย่างคือ ซอฟต์แวร์ KORE 2 ไม่เห็นว่ามีการ Activate แล้ว เรียกร้องให้เราซื้อหรือ Activate ตลอด ผู้เขียนลอง Reboot เครื่องหนึ่งรอบ ถึงจะทำงานได้ปกติ ซึ่งปัญหาเหล่านี้คาดว่าจะมาจากการใช้ Flash ทำ Application นั้นเองครับ Flash มีข้อดีอย่างมหาศาลคือการที่นักออกแบบสามารถใช้มันเนรมิตตามแต่ใจคิดได้อย่างเร็ว แต่จะมีปัญหากับการสื่อสารกับระบบข้างนอก ซึ่งทำได้ไม่ดีเท่าไร แต่หลังจากผ่านประสบการณ์แปลก ๆ มาแล้ว ทุกอย่างก็ใช้งานได้ดีตามปกติ <h2>KORE 2 Controller + MIDI Keyboard </h2> <p><b></b> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image020.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="184" alt="clip_image020" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/NativeInstrumentsKORE2_4334/clip_image020_thumb.jpg" width="244" align="right" border="0"></a>ผู้เขียนมี MIDI Keyboard อยู่ 2 ตัวด้วยกัน คือ Remote SL 25 ตัวนี้มีแค่ 25 คีย์ แต่ข้อดีของมันคือมันจะแสดงพารามิเตอร์ทั้งหมดของ Plugin ที่มันดูแลอยู่ ผ่านทางจอ LCD อยู่แล้ว ขณะที่ อีกรุ่นคือ CME UF8 ตัวนี้มีจอ LCD บอกตัวเลขเท่านั้นเอง ผู้เขียนพบว่าการนำ KORE 2 Controller มาวางบน UF8 นั้น มันจะเสริมหน้าที่กันและกันได้อย่างดี โดยผู้เขียนสามารถกดปุ่มเลือกเสียงได้จาก KORE 2 Controller ได้เลย ไม่จำเป็นต้องทำผ่านจอคอมพิวเตอร์เหมือนแต่ก่อน ซึ่งเรื่องนี้ทำให้การใช้งาน MIDI Keyboard ธรรมดานั้น ใกล้เคียงกับการเล่นคีย์บอร์ดเวิร์กสเตชั่นมากขึ้น แต่มีข้อเสียนิดหน่อยคือการโหลดเสียงแต่ละเสียง ใช้เวลาประมาณ 2-8 วินาที มือคีย์บอร์ดเล่นสดอาจไม่ค่อยชิน แต่ถ้าต้องการเสียงที่เรียกแรงบันดาลใจ รอนิดรอหน่อยก็คุ้มค่าครับ<b></b> <h2>ส่งท้าย</h2> <p>จากที่กล่าวมาท่านผู้อ่านจะเห็นว่านอกจากเรื่องของเสียงที่เยี่ยมยอดแล้ว KORE 2 ยังมีข้อบกพร่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในจุดต่าง ๆ บ้าง ในแง่ของการแสดงสด KORE 2 ไม่ได้เป็นซอฟต์แวร์ตัวเดียวที่ออกแบบมาเพื่อการเล่นสดจริง ๆ แต่ KORE 2 มีจุดเด่นมาก ๆ ที่ไม่มีซอฟต์แวร์ตัวไหนให้ได้คือเป็น Host ที่ยอดเยี่ยมสำหรับปลั๊กอินของทาง NI ใครเป็นแฟนค่ายนี้หรือเหล่า Synth Freak จึงไม่ควรพลาดเครื่องมือที่เล่นสนุกและสร้างแรงบันดาลใจได้เช่นนึ้ ซาวน์ดีไซเนอร์จะได้เครื่องมือที่เพิ่มผลผลิตอย่างรวดเร็วในราคาถูกที่สุดเท่าที่ปัจจุบันจะหาได้ นักดนตรีแสดงสดที่ไม่ค่อยเชี่ยวชาญ Computer Music หรือยังไม่แน่ใจว่า KORE 2 จะช่วยอะไรได้บ้าง ก็น่าจะมองข้ามตัวนี้ไปเล่นคีย์บอร์ดเวิร์กสเตชั่นที่ออกแบบมาเพื่อการนี้โดยตรงจะดีกว่า แต่หากเป็นนักดนตรี Live Band ที่ใช้คอมพิวเตอร์เล่นอยู่แล้ว เข้าใจข้อจำกัดและข้อดีต่าง ๆ ของระบบนี้ดี KORE 2 จะช่วยสร้างสีสันให้กับการแสดงอย่างมาก ๆ ด้วยเสียงที่เป็นเอกลักษณ์และหาได้ยากบนคีย์บอร์ดตามท้องตลาดครับ <p>สนใจติดต่อตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการ Pro Plugin : <a href="http://www.proplugin.com/">www.proplugin.com</a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-74395718020135069112008-04-20T00:32:00.001+07:002008-04-20T00:32:45.233+07:00Tod Machover in TED<p><!--cut and paste--> <object id="VE_Player" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="285" width="432" align="middle" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000"><param name="_cx" value="9144"><param name="_cy" value="6033"><param name="FlashVars" value=""><param name="Movie" value="http://static.videoegg.com/ted2/flash/loader.swf"><param name="Src" value="http://static.videoegg.com/ted2/flash/loader.swf"><param name="WMode" value="Window"><param name="Play" value="0"><param name="Loop" value="-1"><param name="Quality" value="High"><param name="SAlign" value="LT"><param name="Menu" value="-1"><param name="Base" value=""><param name="AllowScriptAccess" value="always"><param name="Scale" value="NoScale"><param name="DeviceFont" value="0"><param name="EmbedMovie" value="0"><param name="BGColor" value="FFFFFF"><param name="SWRemote" value=""><param name="MovieData" value=""><param name="SeamlessTabbing" value="1"><param name="Profile" value="0"><param name="ProfileAddress" value=""><param name="ProfilePort" value="0"><param name="AllowNetworking" value="all"><param name="AllowFullScreen" value="false"> <embed src="http://static.videoegg.com/ted2/flash/loader.swf" flashvars="bgColor=FFFFFF&file=http://static.videoegg.com/ted/movies/TodMachover_2008_high.flv&autoPlay=false&fullscreenURL=http://static.videoegg.com/ted/flash/fullscreen.html&forcePlay=false&logo=&allowFullscreen=true" quality="high" allowscriptaccess="always" bgcolor="#FFFFFF" scale="noscale" wmode="window" width="432" height="285" name="VE_Player" align="middle" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></object></p> <p>Tod Machover เป็นผู้อำนวยการ <a href="http://www.passionsound.com/content/view/42/36/" target="_blank">Hyperinstruments</a> ที่ Media Labs ครับ แม้ไม่มีผลงานที่เปิดเผยในกระแสหลัก แต่ก็มีโปรเจกต์ออกมาอยู่เรื่อย ๆ เพราะมีนักศึกษาทำวิจัยทุกปี</p> <p>หลังจากชมวิดีโอชุดนี้แล้ว ต้องย้อนกลับมาทำความเข้าใจก่อนว่า Hyperinstruments ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายที่จะสร้างเครื่องดนตรีที่ "ใคร ๆ" ก็เล่นได้เสมอไป งานเชลโลของ Yoyo Ma นั้นเป็นคำตอบที่ดีของการขยายขอบเขตการเล่นของผู้เล่นระดับ Virtuoso </p> <p>และสำหรับทุกความพยายามที่ทำให้เครื่องดนตรีนั้นเข้าถึงได้ง่าย เพื่อทุกเพศ ทุกวัยและทุกสถานะภาพ Passionsound ขอน้อมรับความบันเทิงเหล่านี้ และจะส่งต่อสืบไปอย่างไม่รู้จบครับ</p> <p>รายละเอียดเพิ่มเติม <a href="http://www.ted.com/talks/view/id/246" target="_blank">TED</a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-32330895391675043782008-03-19T07:59:00.001+07:002008-03-19T07:59:58.267+07:00Review Logic Pro 8 Digial Audio Workstation ระดับยอดธงจาก Apple<p><b>Review Logic Pro 8 Digial Audio Workstation ระดับยอดธงจาก Apple</b> <p>ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยวารสาร The Absolute Sound & Stage <p> <p><a href="http://www.passionsound.com/"></a></p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image002.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; margin: 0px 5px 5px 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="105" alt="clip_image002" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image002_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a> <p>นับตั้งแต่ Emagic บริษัทผู้พัฒนาซอฟต์แวร์ดนตรีชื่อดัง “Logic Audio” จากเยอรมัน ถูก Apple Inc. ผู้ให้กำเนิด Macintosh ขวัญใจนักออกแบบและนักดนตรีทั่วโลก “Take Over” ในเดือนกรกฎาคมปี 2002 และ Apple Inc. ต้องใช้เวลาถึง 5 ปี ผ่าน Logic ไปสองเวอร์ชัน แต่งองค์ทรงเครื่องปรับเปลี่ยนหน้าตาใหม่ จนได้<b> </b><b>“Logic Pro 8” </b>ในทิศทางที่ Apple ต้องการ ซึ่งรูปแบบใหม่นี้ ผู้เขียนเองได้พูดคุยกับผู้ใช้ Logic ในระดับ “สาวก” หลายท่าน ก็ได้รับความคิดเห็นเดียวกันว่า การเปลี่ยนหน้าตาใหม่หมดนั้น ชวนให้สับสนในตอนแรกอยู่บ้าง แต่หลังจากล้างความเคยชินเก่า ๆ ออกไป ก็จะพบว่าหลายสิ่งหลายอย่างที่ปรับปรุงและเพิ่มเข้ามานั้น ช่วยให้การทำงานเพลงสะดวกขึ้นเยอะเลย บ้างก็ชอบระบบ “Takes Management” ที่เหมาะสำหรับการบันทึกแบบหลายเทคต่อเนื่อง แล้วเราค่อยมาเลือกเทคที่ดีที่สุดกันทีหลัง บ้างก็ชอบอินเตอร์เฟซแบบ “GarageBand” อยู่แล้ว แต่ติดที่ข้อจำกัดหลายด้านของ GarageBand พอได้ Logic Pro 8 มา จึงหลงรักได้อย่างรวดเร็ว แต่นั้นก็ไม่เหมือนกับกรณีของผู้เขียนผู้ไม่เคยเป็นสาวกของ Logic เลยครับ เพราะนับตั้งแต่การบอกเลิก Logic บน Windows จาก Apple ไว้ที่เวอร์ชัน 5.5 นั้น ผู้เขียนก็ไม่เคยหันหลังกลับไปใช้ Logic อีกเลย จนเวอร์ชัน 7 แต่สัมผัสได้เพียงวาบเดียว ก็พบว่ามันอาจไม่เหมาะกับการรูปแบบการทำงานของผู้เขียนเท่า “Ableton Live” ที่ผู้เขียนยกให้เป็นโปรแกรมเดียวทำทุกอย่าง (เปิดเพลง เล่น SFX ทำงานเสียงจนมาสเตอร์) หรือแม้แต่ตระกูล Cubase/Nuendo ที่ใช้งานอย่างจริงจังจนชินไปแล้ว <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image004.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="89" alt="clip_image004" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image004_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p><em>ระบบ Take Management บันทึกไว้หลาย Take แล้วเลือก Take ที่ดีที่สุด</em> <p>แต่หลังจากได้ข่าว Logic Pro 8 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุด <b>Logic Studio</b> ด้วยความสามารถหลายอย่างในราคาที่โดนใจ ผู้เขียนจึงเปิดใจกับมันอีกครั้งจนมาเป็นบทความรีวิวบทความนี้ครับ ผู้เขียนพยายามเก็บรายละเอียดในแง่มุมต่าง ๆ ที่คิดว่าผู้อ่านสนใจ แต่ทั้งนี้ต้องขอออกตัวว่ามันอาจมีบางอย่างที่ผู้อ่านใส่ใจแต่ผู้เขียนพลาดไปบ้าง อย่างระบบ Notation ที่ผู้เขียนไม่ได้ใช้งานซอฟต์แวร์ประเภทนี้เป็นประจำครับ <h1>เริ่มกันด้วยสงครามราคา</h1> <p>เนื่องจากช่วงปีที่แล้วผู้เขียนมีโอกาสเป็นตัวแทนจำหน่ายซอฟต์แวร์ Logic Pro 7.1-7.2 จึงคุ้นเคยกับราคาของ Logic Pro ดี เพราะจะว่าไปแล้ว มันมีราคาอยู่ที่ประมาณสองหมื่นปลาย ๆ ถึงสามหมื่นต้น ซึ่งเป็นราคาที่สูสีกับซอฟต์แวร์ในกลุ่มเดียวกันอย่าง Cubase ของค่าย Steinberg (Yamaha) แต่มาถึง Logic Pro 8 ทาง Apple กลับเปลี่ยนรูปขบวนใหม่ โดยไม่ได้ขายเพียง Logic 8 แต่รวมเอา<b> </b><b>Soundtrack Pro 2</b> ซึ่งเคยมีราคาประมาณหมื่นนิด ๆ <b>Jam Packs </b>5 ชุด ซึ่งเดิมมีราคาประมาณแผ่นละสี่พัน 5 แผ่นจึงมีราคาเกือบสองหมื่น ยังไม่พูดถึง <b>Mainstage</b> ซอฟต์แวร์ตัวใหม่ล่าสุดที่มีจุดประสงค์คือใช้ในการแสดงสด ก็จัดมาให้ในชุด Logic Studio ซึ่งถ้าเป็นกลไกราคาเก่าแล้ว มันน่าจะมีค่าตัวมากกว่าหกหมื่นบาทได้เลยครับ แต่ Apple กลับเรียกค่าตัวของทั้งชุดนี้ไม่ถึงสองหมื่นบาท ซึ่งถือว่าถูกที่สุด ถ้าเทียบกับ DAW ตัวอื่น ๆ ที่มีความสามารถในระดับเดียวกัน และจุดสำคัญโดยเฉพาะกับคนไทยก็คือการตัดระบบป้องกันละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ที่เคยใช้ออกไป เหลือเพียงแค่การกรอกเลขซีเรียลเท่านั้นก็ใช้งานได้ทันที ซึ่งคนที่มองเกมออกจะเข้าใจได้ทันทีว่า Apple ไม่ได้ใจดีมากกว่าที่หลายคนคิด เพราะนั่นคือความต้องการในการขยายฐานผู้ใช้ Logic ออกไป เพราะไม่ว่าใครคนนั้นจะซื้อ Logic อย่างถูกต้องหรือไม่ก็ตาม เขาคนนั้นจะต้องใช้คอมพิวเตอร์จาก Apple อยู่ดี (ใครแถวนี้บอกว่า “นี่เป็นแผนการครองโลกดนตรีของ Apple” แบบเดียวกับการให้เราใช้ iTunes ฟรี ๆ เพราะต้องการขาย iPod นั่นเอง) <p>อย่างไรก็ตามครับ ผู้ที่ได้ประโยชน์สูงสุดคือผู้ใช้นั่นเอง มองแค่ตัวเอง ผู้เขียนไม่ลังเลที่จะถอย iMac ตัวใหม่มา ก็เพื่อ Logic Studio แต่เพียงอย่างเดียว เพราะถ้าไม่นับที่ตัวซอฟต์แวร์ บรรดาซาวน์แวร์ที่แถมมามากมาย 1,300 Instruments, Xtreme Analog/Xtreme Digital EXS Instrument Library, 15 True Surround Effect, 2 True Surround Instruments, 1000 Multi-channel SFX ฯลฯ ทั้งหมดนี้เปรียบเหมือนคลังแสงที่จะช่วยให้การทำงาน ทั้งงานเพลง งานโพสต์ ให้สะดวกขึ้นอีกมาก (ถ้าไม่คิดมากว่าเสียงต่าง ๆ เหล่านี้คนอื่น ๆ ก็ใช้กันทั่วโลกนะครับ เพราะส่วนตัวผู้เขียนก็ชอบจับถูกว่าเสียงต่าง ๆ ที่ได้ฟังนั้น มาจากไหน?) <h1>One Screen Interface </h1> <p><b></b> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image006.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; margin: 0px 5px 5px 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="184" alt="clip_image006" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image006_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a></b> <p>อย่างที่หลายท่านทราบกันดีว่า Logic 8 ได้รวมเอาหน้าต่างสำคัญที่ใช้ในการทำงานเข้ามาเป็นหน้าต่างเดียว เพื่อให้การเข้าถึงเป็นไปอย่างง่ายดาย เรื่องนี้พิสูจน์ได้เองเลย เพราะถ้าเทียบกับ Logic Pro 7 ผู้เขียนต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงหลังจากเปิดโปรแกรมเป็นครั้งแรก กว่าจะขึ้น Virtual Instrument Track ได้ มาถึง Logic Pro 8 เปิดขึ้นมาครั้งแรก แม้จะเลือกเป็นหน้าโปรเจกต์เปล่า (Empty Project) ผู้เขียนก็รู้ได้ทันทีเลยว่าจะเริ่มทำงานกันอย่างไร เพียงแค่ 5 นาที ผู้เขียนได้แทรคกีตาร์ที่บันทึกเรียบร้อยความยาว 3 นาที และพร้อมจะขึ้นแทรคต่อไปทันที <p>หรือจะให้ง่ายกว่านั้น ถ้าเราเลือกเทมแพล็ทที่เราต้องการจะใช้ เช่นหากต้องการทำ Orchestration สำหรับประกอบภาพยนตร์ ก็เลือก Compose->Orchestral โปรแกรมจะโหลดเสียงขึ้นแทรคต่าง ๆ พร้อมเอฟเฟกต์ที่เหมาะสมกับเครื่องดนตรีนั้น พร้อมจะให้เราเริ่มงานได้ทันทีเช่นกันครับ <p>ในเรื่องของ User Interface ผู้เขียนยังชอบการแบ่ง “Screenset” ออกเป็น 9 แบบ เพื่อให้เราเรียกหน้าต่างสำหรับการทำงานได้อย่างรวดเร็วผ่านการคิดปุ่มตัวเลข 1-9 อย่างเช่นเราต้องการอิดิต MIDI อย่างเร็วก็กดปุ่ม “5” ต้องการบาลานซ์ความดังกด “6” หรือทำ Final Mix กด “7” เป็นต้น <p>ในส่วนของ Toolbar เรายังสามารถเลือกปรับแต่ง (Customize) ได้ แค่เราคลิกขวา (หรือ Control+คลิก) เลือก “Customize Toolbar…” ก็จะมีหน้าต่างป๊อปขึ้นมา ให้เราลากไอคอนที่ใช้ประจำกว่า 40 แบบ มาวางไว้ที่ Toolbar เพื่อเรียกใช้อย่างรวดเร็วได้ในภายหลัง ระบบนี้ทำให้ผู้เขียนนึกถึง Browser อย่าง Firefox ที่ทำแบบเดียวกันได้ราวกับเลียนแบบกันมา ซึ่งก็ถือว่าเป็นการทำวิจัยของทีมพัฒนา ที่เสนอทางเลือกที่ดีที่สุดให้ผู้ใช้อย่างเรา ก็แนะนำให้ใช้กันนะครับ เพราะจะช่วยให้ Workflow ไหลลื่นขึ้นจริง ๆ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image008.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; margin: 0px 5px 0px 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="156" alt="clip_image008" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image008_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a> <p>ด้านล่างสุดของ GUI คือ Transport Panel ก็ทำ Customize ได้เช่นกันครับ เพียงแต่เราไม่ต้องลากไอคอน แค่เลือกเอาหรือไม่เอา มันก็จะขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ซึ่งมีตัวเลือกให้เยอะมาก น่าจะถูกใจคนทำงานระดับอาชีพจริง ๆ <p>เหนือ Transport ขึ้นไปเล็กน้อย จะมี Tabs สำหรับให้เราใช้เปิดหน้าสำหรับทำการอิดิตค่าต่าง ๆ ซึ่งถ้าเทียบกับเวอร์ชันก่อน หน้ามิกเซอร์จะแยกออกมาอิสระ แต่ตอนนี้เราสามารถเปิดพร้อมหน้า Arrangement ได้เลย ผู้เขียนชอบระบบการทำงานแบบนี้มาก เพราะแม้แต่ Ableton Live ที่ใช้ทำงานประจำก็ไม่มี ต้องใช้วิธีสลับไปมาระหว่างหน้า Arrange กับ Mixer เอาครับ <p>ที่น่าสนใจมากเช่นกันคือระบบ Key Command ที่ Customize ได้หลายชุด เซฟและเรียกใช้ได้เรื่อย ๆ ซึ่งทำให้ Logic Pro 8 นั้นเหมาะกับการทำงานโปรเจกต์ใหญ่ ๆ ที่อาจมีคนคุมงานมากกว่า 1 คน หรือหากเราต้องไปทำงานในสภาพแวดล้อมอื่น ระบบนี้ก็ช่วยได้มากเช่นกัน <p>ระบบ Track Auto-Zoom ก็เป็นหนึ่งในการใส่ใจด้าน Usability เช่นกันครับ คลิกไปที่ Track ไหน Track นั้นจะขยายใหญ่ขึ้นกว่า Track อื่น ให้เราได้เห็นข้อมูลต่าง ๆ อย่าง Waveform ชัดขึ้น ซึ่งก็คล้าย ๆ เมนูแบบตาปลา (Fish Eye Menu) ที่ Mac User คุ้นเคยกันดี เพียงแต่มันไม่มีเอฟเฟกต์ย่อ-ขยายแบบเนียน ๆ เท่านั้นเอง <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image010.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; margin: 0px 5px 0px 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="142" alt="clip_image010" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image010_thumb.jpg" width="244" align="left" border="0"></a> <p>และแม้จะเปลี่ยนหน้าตาไปบ้าง แต่สาวก Logic ที่ชอบระบบ “Environment” ก็อุ่นใจได้ เพราะมันยังคงมีอยู่ Power User จะใช้มันปรับเปลี่ยนเซ็ทอัพ Audio/MIDI ได้อย่างที่ต้องการ แม้ว่าการทำงานเพลงหรืองานเสียงทั่ว ๆ ไป ไม่จำเป็นต้องใช้มันก็ตามครับ <h1>Media Manager </h1> <p>ซอฟต์แวร์ DAW หลายตัวนั้น ต่างให้ความสำคัญกับระบบจัดการไฟล์มีเดียมาก เป็นผลเนื่องมาจากขนาดของ Memory ที่มีมาก ไฟล์ก็มีมากตาม Logic Pro 8 ได้วาง Media Manager ไว้ทางด้านขวาของหน้าต่าง Arrange โดยมี Bin Tab สำหรับเข้าถึงไฟล์ในโปรเจกต์ปัจจุบันที่ทำอยู่ Library Tabs จะใช้หาซอฟต์แวร์อินสตรูเมนต์หรือพรีเซตของเอฟเฟกต์และ Channel Strip ฯลฯ ถ้าหาไม่เจอก็มีระบบค้นหา แม้ว่าจะเป็นพรีเซตของ Space Designer ที่ทำไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วบน Logic เวอร์ชันก่อน มันก็ยังหาเจอด้วยครับ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image012.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="192" alt="clip_image012" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image012_thumb.jpg" width="69" border="0"></a><b></b> <h1><b>Mixer กับ Inspector</b> </h1> <p>ทั้งหน้า Mixer และหน้า Inspector (อยู่ซ้ายมือสุดของหน้า Arrange) นั้น ต่างทำงานเข้าขากันและกันได้อย่างดีมากครับ เราจะเห็น Meter สองชุดวางไว้ที่ด้านล่างของหน้า Inspector มันจะคอยบอกระดับสัญญาณจริง ๆ ของช่องนั้นพร้อมกับคอยฟ้องระดับสัญญาณเอาท์พุทหรือ Auxiliary Channel ที่เราตั้งไว้ เพื่อให้เราเปรียบเทียบกันอย่างรวดเร็ว บน Mixer ก็ยังให้เราสามารถเลือกดูในโหมด “Single” ให้เรามอนิเตอร์เฉพาะช่องนั้น พร้อมเอาท์พุทและ Aux ทั้งหมดที่ช่องนั้นเชื่อมต่ออยู่ แบบเดียวกับฟังก์ชัน Show/Hide Ground บน Pro Tools แต่ของ Logic นี้จะทำโดยอัตโนมัติ ซึ่งจะช่วยให้เราตรวจสอบ Signal Flow ของแต่ละช่องสัญญาณได้อย่างรวดเร็ว ผู้เขียนพบว่าสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้มีคุณค่ามากจริง ๆ ในการเปลี่ยนมาใช้ Logic เพราะช่วยให้การทำงานเร็วขึ้น อย่างที่ได้กล่าวไปตั้งแต่ตอนต้นครับ <h1><b>Surround Capability</b> </h1> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image014.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="196" alt="clip_image014" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image014_thumb.jpg" width="135" align="left" border="0"></a><b></b> <p>จริงอยู่ ถ้าจะบอกว่า Logic ทำ Surround ได้ตั้งนานแล้ว แต่ Logic Pro 8 น่าจะเรียกได้ว่า “เต็มรูปแบบ” กว่า ตั้งแต่การ Import, Record, Bounce ออกเป็น Surround ได้เลย แม้กระทั่ง Bounce ออกเป็น DVD-A ก็ทำได้จาก Logic Pro 8 เช่นกัน หรือหากเราโยนงานไปที่ ซอฟต์แวร์ “Compressor” ก็สามารถ Transcode ไฟล์ออกได้หลายฟอร์แมทเช่น Dolby Digital 5.1 หรือกรณีที่โปรเจกต์เราเป็น Surround แต่ต้องการเอาท์พุทแบบ Stereo ก็สามารถใช้ปลั๊กอินสำหรับทำ Downmix ช่วยให้งานง่ายขึ้นเยอะ <p>ในระหว่างการบันทึกเสียงแบบ Surround ก็สามารถดูระดับสัญญาณทั้งขาเข้า-ขาออก ผ่านทาง Multichannel Meter ตัว Panner ก็หน้าตางดงามมาก ช่วยเราวางตำแหน่งเสียงในระนาบรอบทิศทางได้สูงสุดถึง 7.1 <p><b></b> <p><b>รายละเอียดอื่น ๆ ที่ประทับใจ</b> <p>เนื่องจากรายละเอียดมีเยอะมาก ๆ ถึงขนาดเขียนเป็นหนังสือเล่มหนาได้ 1 เล่ม<b> </b>ผู้เขียนขอลิสต์รายละเอียดหลาย ๆ ส่วนที่ประทับใจครับ <ul> <li><b>Sample Accurate Editing </b>การทำ Automation ที่ความละเอียด Sample ต่อ Sample เป็นมาตรฐานของ DAW ไปแล้ว และนี่อาจเป็นการส่งผลไปยังมาตรฐานใหม่ของ MIDI ให้สนับสนุนตามได้เสียที<b></b> <li><b>Time Stretch/Compression </b>งานนี้ไม่ต้องง้อ Ableton Live<b> </b> <li><b>ทำคลิกขวาได้แล้ว </b>ดูเหมือนสาวก Logic จะรอคอยกันมานานมาก แล้วก็สมหวังกันเสียที<b></b> <li><b>Low Latency Mode </b>การจัดการความหน่วงเป็นสิ่งสำคัญมากที่มักถูกนำมาพูดถึงทีหลังเสมอครับ ตอนนี้ Logic มีความสามารถในการทำ By Pass เอฟเฟกต์บางตัวเมื่อความหน่วงของ Channel Strip แตะถึง Threshold <b></b></li></ul> <p><b></b> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image016.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="161" alt="clip_image016" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image016_thumb.jpg" width="244" border="0"></a></b> <p><b></b> <ul> <li><b>Compressor หลากหลายโหมด </b>มีให้เลือกใช้ถึง 6 โหมด เช่น VCA, Opto, FET แต่ละโหมดให้ผลลัพธ์ที่อร่อยมาก ๆ แม่ช้อยท้าให้ชิมครับ<b></b></li></ul> <p><b></b> <p><b></b> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image018.jpg"><img style="border-top-width: 0px; border-left-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-right-width: 0px" height="162" alt="clip_image018" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewLogicPro8DigialAudioWorkstationApp_7067/clip_image018_thumb.jpg" width="244" border="0"></a></b> <p><b></b> <ul> <li><b>Delay Designer </b>ผู้เขียนไม่แน่ใจว่าพึ่งมีเข้ามาในเวอร์ชันนี้หรือเปล่า แต่ชอบวิธีการใช้งานมาก ไม่ว่าเราจะ Tap ตำแหน่งเวลา หรือจะเขียนตำแหน่งขึ้นมาเลย นี่น่าจะเป็นต้นแบบให้ผู้ผลิต DAW รายอื่น ๆ จะต้องทำตามบ้าง<b> </b><b></b></li></ul> <p><b>ถึงเวลาเปลี่ยนเครื่องมือการทำงานอีกครั้ง</b><b></b> <p><b></b> <p>ถือเป็นครั้งแรกที่ผู้เขียนจะเปลี่ยนมาใช้ Logic เป็นเครื่องมือทำงานอย่างเต็มตัว นับตั้งแต่ผ่านตามาตั้งแต่เวอร์ชัน 5 บน Windows เพราะที่ผ่านมาตัวผู้เขียนเองจะวนเวียนอยู่กับ Cubase/Nuendo และ Ableton Live เป็นหลัก นอกจากตัวโปรแกรมแล้ว ก็มี Content มากมายนี่ล่ะครับ ที่ถือเป็นไฮไลท์เช่นกัน เพราะแต่ละเสียงที่จัดมานั้น ตั้งใจทำและคัดสรรมาอย่างดี เต็มเปี่ยมด้วยคุณภาพ บทความรีวิวนี้คงได้แต่ไกด์ไว้คร่าว ๆ มันยังมีการเปลี่ยนแปลงอีกหลายสิ่งที่ไม่ได้กล่าวเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นการปรับปรุง Editor บน EXS mkII ให้ใช้งานง่าย หรือการที่ Ultrabeat เพิ่ม Matrix Sequencer เข้ามา ฯลฯ ก็คงเป็นท่านผู้อ่านเองที่จะต้องลองใช้มันและละเอียดละไมสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ด้วยความเต็มใจ คาดว่าผลจากราคาและการเปิดระบบให้ใช้กันอย่างง่าย ๆ น่าจะทำให้มันกลับมาฮิตในหมู่คนทำงานเพลงบ้านเราอีกครั้งหนึ่ง และเข้าถึงคนรุ่นใหม่ นักเรียน นักศึกษามากขึ้น ไม่จำกัดแค่เพียงระดับโปรเหมือนอย่างแต่ก่อนครับ</p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-78419899405761822612008-03-17T22:03:00.001+07:002008-03-18T00:43:58.292+07:00V-MACHINES เทคโนโลยีมีคุณค่า ในเวลาที่เหมาะสม<div align="center"><embed name="flvplayer" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" align="middle" src="http://www.sonicstate.com/tv/flvplayer.swf" width="400" height="330" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" bgcolor="#000000" quality="high" flashvars="config=http://www.sonicstate.com/tv/?id=1101" /></div> <p>ความพยายามในการนำปลั๊กอิน VST มาจับใส่ Hardware Box เพื่อนำมาใช้แสดงสดโดยไม่ต้องพึ่งพาคอมพิวเตอร์นั้นมีมากว่าครึ่งทศวรรษแล้ว มันจึงไม่ใช่เรื่องใหม่ที่ <a href="www.smproaudio.com">SM Pro Audio</a> ได้ออกผลิตภัณฑ์แบบนี้ออกมาภายใต้ชื่อ <strong>"V-MACHINES" </strong>แต่จุดสำคัญคือความน่าสนใจในการแตก V-MACHINES ออกเป็น 3 ผลิตภัณฑ์ย่อยตามความต้องการใช้งานแตกต่างกัน รุ่นเล็กที่สุดคือ <strong>"V-Box"</strong></p> <p><img src="http://www.sonicftp.com/news/images/smproaudio_v-box.jpg" /><img src="http://www.sonicftp.com/news/images/smproaudio_v-box_rear.jpg" /></p> <p>เน้นไปที่การพกพาง่าย ใช้ควบคุมส่วนใหญ่จาก MIDI Controller ทีต่อเข้ากับมัน โหลด VST/VSTi เข้าไปได้หลายตัว (รายละเอียดยังไม่เปิดเผยว่ามีกำลังในส่วนนี้มากแค่ไหน) เพื่อทำการแบ่ง Key Zone, Layers หรือ Signal Chains ได้เหมือนกับการโหลดเข้าไปเล่นกับคอมพิวเตอร์ </p> <p> </p> <p>สำหรับมือกีตาร์ก็มี <strong>"V-Pedal"</strong></p> <p><strong><img src="http://www.sonicftp.com/news/images/smproaudio_v-pedal_front.jpg" /><img src="http://www.sonicftp.com/news/images/smproaudio_v-pedal_rear.jpg" /></strong></p> <p>ความน่าสนใจคือนอกจากตัวถังดูแข็งแกร่งบึกบึน ตัว Physical Control ต่าง ๆ นั้น ทำขึ้นมาเพื่อมือกีตาร์ มือเบสโดยเฉพาะ โดยมี Line/Mic In เพื่อต่อเข้ากับกีตาร์ได้ตรง ๆ นอกจาก 4 Foot Switch และ Expression Pedal สำหรับคนชอบเหยียบแล้ว ยังมี Rotary Encoders สำหรับคนชอบหมุน และจอ TFT Display สำหรับคนชอบมองอีก ซึ่งจากวิดีโอสาธิตจากงาน Messe เราจะเห็นว่าหน้าจอจะใช้แสดงสถานะของพารามิเตอร์ต่าง ๆ ได้สวยงามมาก ที่สำคัญคือแนวคิดนี้ถือเป็นผลิตภัณฑ์ชิ้นแรก ยังไม่มีผู้ผลิตนายไหนทำมาก่อน เพราะหากนำไปเทียบกับ Amplitube ของ IK Multimedia หรือ Guitar Rig ของ NI มันก็ยังเป็นแค่ Controller ที่พึ่งพาการประมวลผลจากคอมพิวเตอร์เท่านั้น ถือว่า V-Pedal นั้นน่าจับตามองอย่างมาก ๆ เพราะมันจะเป็น Pedal Effect ตัวแรกที่มี Combination ไม่จำกัดจาก VST มากมายนั่นเองครับ นอกจากมือกีตาร์จะสร้าง Setup ด้วยการจับแอมป์จาก Guitar Rig มาผสม Stomp Boxes จาก Amplitube แล้ว ยังสามารถสรรหาเอฟเฟกต์แปลก ๆ อย่าง Spectral Delay หรือ dBlue Glitch มาเล่นกับมันได้อีกต่างหาก ส่วนจะเล่นออกมาดีแค่ไหน นั่นเป็นเรื่องของฝีมือแล้วล่ะครับ</p> <p>รุ่นใหญ่สุดในไลน์คือ <strong>"V-Rack"</strong></p> <p><img height="225" alt="" src="http://www.smproaudio.com/images/stories/products/regulars/v-rack_front1.jpg" width="400" /><img height="81" alt="" src="http://www.smproaudio.com/images/stories/products/regulars/V-RACK_back.jpg" width="200" /></p> <p>ดูจากหน้าตาแล้ว สูสีกับ Receptor รุ่นพี่ที่ออกมาหลายปีแล้วได้เลย แต่จะมีภาษีดีกว่าตรงหน้าจอ ที่เป็นแบบสมัยใหม่ มีบาลานซ์อินพุท 1 คู่ เอาท์พุทมากมาย ที่ให้เราส่งเอาท์พุทมาจากอินสตรูเมนต์แต่ละตัวได้ SM Pro ยังบอกว่าใช้ AD/DA Converter ระดับไฮเอนด์เพื่อให้ใช้เป็นเอาท์บอร์ดเอฟเฟกต์และมาสเตอริ่งยูนิตได้เลย มี Rotary Encoders อีกถึง 16 ปุ่ม นี่่ก็น่าจะเป็นอุปกรณ์เดียวที่ห้องบันทึกเสียงสมัยใหม่ต้องการ </p> <p> </p> <p>จุดสำคัญที่สุดอีกอย่างคือการใช้งานร่วมกับระบบปฏิบัติการ Windows, Mac, Linux ได้ครบถ้วน โดยจะมีซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการโหลดจาก OS นั้น ๆ ผ่าน USB เข้าไปในตัว V-MACHINES ข้อมูลอย่าง Sound Bank ก็จะถูกส่งเข้าไปใช้ได้ด้วยเป็นก้อนเดียวกัน </p> <p> </p> <p>ยังมีจุดที่หลายคนอย่างรู้ รวมทั้งผู้เขียนด้วยคือระบบการป้องการการสำเนาของปลั๊กอินต่าง ๆ นั้น จะมีการจัดการอย่างไร จากที่ทีมงาน Sonic Stage ทำการสัมภาษณ์ผู้สาธิตของ SM Pro เราจะเห็นคำตอบที่ไม่ชัดเจนนัก โดยบอกว่ากรณี iLok ก็สามารถใช้งานได้ผ่าน USB ของ V-MACHINES เอง และบอกว่าสิ่งที่สำคัญกว่าคือการทำให้ทุก OS สามารถที่จะโหลดปลั๊กอินลงไปใน V-MACHINES ได้ ก็เป็นไปได้ว่าเราอาจทำการ Activate การใช้งานบนคอมพิวเตอร์ผ่าน Host ของ V-MACHINE เสียก่อน แล้วจึงส่งข้อมูลปลั๊กอินต่าง ๆ เข้าไป หรืออาจเป็นไปได้ว่ามีการ Bypass ส่วนนี้ทิ้งไปเลยก็ได้ ซึ่งเรื่องนี้น่าจะมีการเปิดเผยให้ทราบกันอีกทีตอนใกล้ ๆ วางจำหน่ายในไตรมาสที่ 4 ครับ เรื่องราคายังไม่เปิดเผยเช่นกัน แต่คาดว่าจะถูกลงมากว่า Receptor มาก ๆ นักดนตรีไทยได้เฮกันเต็ม ๆ เมื่อทาง <a href="http://music2home.com">music2home.com</a> จะนำเข้ามาเช่นกัน</p> <p>รายละเอียดเพิ่มเติม <a href="www.smproaudio.com">SM Pro Audio</a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-82732830177075878882008-03-16T07:00:00.000+07:002008-03-18T00:03:23.207+07:00Melodyne 2 เปลี่ยนโน้ตในไฟล์เสียงได้เหมือน MIDI<span style="font-size: 14pt; letter-spacing: 0.00pt;"><strong>Melodyne 2 เปลี่ยนโน้ตในไฟล์เสียงได้เหมือน MIDI <br /><br /></strong></span><span style="letter-spacing: 0.00pt;">Melodyne <strong>เป็นซอฟต์แวร์จัดการกับ </strong>Pitch <strong>ของไฟล์เสียงที่ยังไม่สามารถหาอะไรมาเทียบได้ และหลังจากนี้มันจะยกระดับขึ้นไปอีกครั้ง และจะเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ใหม่ให้กับการสร้างเพลงบนคอมพิวเตอร์ได้เลยครับ เพราะคราวนี้ ไม่เพียงแต่เราสามารถจัดการเปลี่ยน </strong>Pitch <strong>ของไฟล์เสียงแบบโมโนโฟนิกเท่านั้น โพลีโฟนิก Melodyne 2.0 ก็ทำได้เหมือนการเปลี่ยนโน้ตบน </strong>MIDI!!<br /></span><br /><span style="letter-spacing: 0.00pt;"><strong>ยกตัวอย่างให้เข้าใจง่ายขึ้น เราอาจจะบันทึกแพทเทิร์นการสตรัมคอร์ดกีตาร์ แล้วพบว่าการดันสาย </strong>2-3 <strong>นั้นเพี้ยนไป แต่ไม่อยากอัดใหม่ ก็สามารถใช้ Melodyne 2.0 ทำการแยกโน้ตออกมาจากแพทเทิร์นนั้น แล้วขยับตำแหน่งของโน้ตที่เพี้ยนใหม่ให้ตรง ปรับไทมิ่ง ปรับความดัง หรือปิดเสีงของโน้ตตัวนั้นก็ได้ถ้าต้องการ</strong>!! <strong>หรือนั่นก็เท่ากับว่าเราสามารถสร้างเสียงใหม่ ๆ ที่ไม่เหมือนกับที่เราบันทึกไว้แต่แรกเลยก็ยังได้ เทคโนโลยีนี้ ทาง Celemony ผู้ผลิตคิดค้นตั้งชื่อไว้ง่าย ๆ ว่า “Direct Note Access” ซึ่งก็น่าจะเป็นเทคโนโลยีที่น่าตื่นเต้นที่สุดในรอบ </strong>7 ปีที่ผ่านมา นับตั้งแต่การเปิดตัว Melodyne เวอร์ชันแรกและ Ableton Live ในปี 2001 แน่นอนครับ เทคโนโลยีชายขอบระดับนี้ ควรต้องได้ยินได้เห็นด้วยตัวตัวเอง ที่เว็บของผู้ผลิต </span><span style="text-decoration: underline; letter-spacing: 0.00pt;"><a href="http://www.celemony.com">http://www.celemony.com</a></span> <span style="letter-spacing: 0.00pt;">ก็มีให้ชม หรือทาง sonicstate.com ก็มีการสาธิตให้ชมสดจาก Messe และก็ไม่ต้องเดาเลยว่า มันจะเป็นผลิตภัณฑ์ที่แวดวง Music Tech จะพูดถึงมันอีกนานหลายปีนับจากนี้ เพราะนอกจากรูปแบบการทำงานเสียงจะเปลี่ยนไปในระดับหนึ่งแล้ว วงการ Sound Library อาจโดนผลกระทบไปด้วย เพราะว่าเราสามารถนำเสียงต่าง ๆ ที่มีอยู่แล้ว มาใช้ประโยชน์ได้หลากหลายขึ้นอีกมาก ๆ <br /><br /><strong>Direct Note Access จะบรรจุไว้ในปลั๊กอินตระกูล Melodyne 2.0 ทั้งหมดครับ และจะเริ่มจำหน่ายอีกประมาณ </strong>6 <strong>เดือนข้างหน้า อดใจรอครับ อีกไม่นาน</strong>!!</span>PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-74790751100307211022008-03-15T08:39:00.000+07:002008-03-15T08:40:17.927+07:00post by mac journalทดสอบการโพสต์PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-44226391903792737562008-03-08T06:25:00.001+07:002008-03-08T06:25:09.903+07:00Review: Speakerphone ซอฟต์แวร์จำลองเสียงลำโพงและสภาพแวดล้อมจาก Audio Ease<p><b>Review: Speakerphone ซอฟต์แวร์จำลองเสียงลำโพงและสภาพแวดล้อมจาก Audio Ease </b> <p><b>ตีพิมพ์ครั้งแรกโดย The Absolute Sound & Stage</b> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0024.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="159" alt="clip_image002[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0024_thumb.jpg" width="244" border="0"></a></b><b></b> <p>ไม่บ่อยนักที่ในแวดวง Virtual Studio จะมีการเปิดตัวผลิตภัณฑ์สู่สาธารณาชนก่อนทำการขายจริง โดยทิ้งช่องว่างห่างกันเป็นปีเช่นนี้ เพราะธรรมชาติของช่องว่างระดับนี้ ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นสินค้าระดับนวัตกรรม <p>อันที่จริง <b>“Speakerphone”</b> นั้น ถือเป็นเครื่องมือชนิดใหม่ ที่ยังไม่มีผู้ผลิตซอฟต์แวร์สตูดิโอทำมาก่อน แต่ความเป็นจริงแล้วเทคนิคต่าง ๆ ที่นำมาใช้ใน Speakerphone นั้น แท้จริงไม่ได้มีอะไรใหม่เลยครับ หลัก ๆ เลยคือการคอนโวลูชั่น (Convolution) กับตัวแทนของ Speaker ซึ่งก็คือ Impulse Response (ตัวย่อ IR) ซึ่งจะว่าไปแล้วเทคนิดของการคอนโวลูชั่นบน Speakerphone นั้น ถ้านับเฉพาะในส่วนของการจำลองลำโพงรุ่นต่าง ๆ ก็น่าจะง่ายกว่า “<b>Altiverb</b>” ซอฟต์แวร์ Convolution Reverb ที่ว่ากันว่าดีที่สุดในโลกจาก Audio Ease ผู้ผลิตรายเดียวกันเสียอีก เพราะอย่างแรกเลย IR ที่เป็นตัวแทนของ Reverb นั้น มีความยาวกว่า IR ที่เป็นตัวแทนของ Speaker มาก ๆ ลองจินตนาการว่าเราต้องการหางเสียงยาว ๆ ของ Reverb ขณะที่การจำลองเสียงลำโพง เป็นเรื่องของการเปลี่ยนผลตอบสนองทางความถี่ (Frequency Response) ในช่วงเวลาจำกัดสั้น ๆ ซึ่งความยาวของ IR ในระดับแค่เสี้ยววินาทีนั้น มีผลต่อการทำคอนโวลูชั่นมาก (อ่านรายละเอียดส่วนนี้ ตอนท้ายบทความ) เนื่องจากการคำนวณคอนโวลูชั่นนั้นมีความสลับซับซ้อนในแง่ที่ต้องนำผลลัพธ์ของการคูณกันของตัวเลขสองชุดมาบวกซ้อนกันเข้าไปอีกทีหนึ่ง ยิ่งชุดของตัวเลขยิ่งมาก การคำนวณก็ยิ่งหนักมาก ดังนั้นเสียงแค่หนึ่งวินาที ที่มีตัวเลขไม่น้อยกว่าสี่หมื่นจำนวน ก็อาจทำให้ CPU เป็นบ้าได้ (สมัยเป็นนักศึกษา ผู้เขียนเคยทดลองเขียนโปรแกรมง่าย ๆ เพื่อทดสอบแนวคิดของ Convolution Reverb โดยใช้การคำนวณตามทฤษฏี ปรากฏว่าถ้าเป็นชุดตัวเลขน้อย ๆ หรือคำนวณแบบ Offline ผลลัพธ์ออกมาถูกต้องตามปกติ แต่พอทดลองนำเพลงทั้งเพลงมาทำคอนโวลูชั่นแบบ Realtime ก็พบว่าคอมพิวเตอร์ถึงกับนิ่งไปเลยครับ) <p>ด้วยเหตุนี้นักพัฒนาซอฟต์แวร์ด้านเสียงต่างก็พัฒนาอัลกอรึทึ่มหรือวิธีการต่าง ๆ ที่แบ่งเบาการคำนวณคอนโวลูชั่นเพื่อให้สามารถนำไปใช้ทำ Realtime Effect ได้ ที่โด่งดังคือเทคนิค Partitioned Convolution เริ่มต้นจากปลั๊กอินของ Sonic Foundry (ปัจจุบันเป็นของ Sony) อย่าง Acoustic Mirror ซึ่งถ้าใครเคยใช้คงจำได้ว่ามันซด CPU ในระดับไหน ต่อมาเริ่มมีของฟรีให้ใช้อย่าง SIR (Super Impulse Response) จนมาถึงตัวที่ผู้เขียนติดอกติดใจอย่าง Altiverb ที่ถือเป็นปู่ของ Speakerphone เพราะใช้อัลกอรึทึ่มในการคำนวณเหมือนกัน และก็อย่างที่เคยรายงานให้ทราบกันในคอลัมน์ Music Tech Review ที่ว่าตอนนี้ Convolution Reverb นั้น ถูกพัฒนามาเป็นมาตรฐานของซอฟต์แวร์ DAW ไปเรียบร้อย เราทุกคนจึงคุ้นเคยกับมันดี <p>Speakerphone คือการต่อยอด Convolution Reverb ออกไป เพราะนอกจากมันจะจำลองเสียงลำโพงรุ่นต่าง ๆ ได้อย่างเหมือนจริงแล้ว มันยังเพิ่มเสียงสภาพแวดล้อมหรือ Reverb เข้าไปอีกด้วย และแม้ว่าบนอินเตอร์เน็ตจะมี IR ที่ดึงมาจากอุปกรณ์ต่าง ๆ มากมายให้เราดาวน์โหลดมาใช้ฟรี ๆ ได้ แต่ผู้เขียนก็เชื่อว่านี่ไม่ใช่เหตุผลที่ Audio Ease จะไม่ทำ Speakerphone เพราะ Speakerphone ได้เพิ่มส่วนที่เป็นมากกว่า Convolution Reverb ทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการจำลองลำโพงและสภาพแวดล้อมแยกกัน ถ้าเราอยากทำแบบนี้โดยไม่มี Speakerphone ก็ต้องเปิด Convolution Plugin ถึงสองตัวในแทรคเดียวกัน และการที่เป็น Sample Player ในตัวทำให้เราสะดวกในการเพิ่มเสียง SFX เข้าไปง่ายกว่าการอิมพอร์ทเสียงเข้ามาในโปรเจกต์มากนัก รวมไปถึงเอฟเฟกต์เพิ่มเติมที่จำเป็นต่อการแต่งเสียงก็มีมาให้พร้อมสรรพ <p>เราลองมาดูความน่าใช้ของ Speakerphone แบบลงลึกถึงรายละเอียดในแง่มุมต่าง ๆ กันครับ <p><b>User Interface/Usability</b> <p>ก่อนหน้านี้ผู้เขียนมักจะใส่ใจในเรื่องของความสามารถของซอฟต์แวร์มากกว่าหน้าตาของมัน เนื่องจากซอฟต์แวร์ยังมีทางเลือกให้เราน้อย ต่อมาพอสนใจแง่มุมของความง่ายในการใช้ (Usability) ทำให้ผู้เขียนเริ่มมองเห็นว่าซอฟต์แวร์ที่มีการออกแบบ User Interface อย่างชาญฉลาดก็มักจะใช้งานได้ดี ทำงานได้เร็ว ส่งให้ผลผลิต (Productivity) มากขึ้นตามไปด้วย Speakerphone ก็เข้าข่ายนี้ครับ <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0044.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="244" alt="clip_image004[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0044_thumb.jpg" width="161" border="0"></a></b><b></b> <p>เมื่อเรียก Speakerphone ขึ้นมาครั้งแรก ผู้เขียนกวาดตามองอินเตอร์เฟซที่เต็มไปด้วยรายละเอียดเพียงวาบเดียว ก็เห็นเค้าลางแล้วว่าจะใช้มันได้อย่างไร ออกแบบมาได้ทันตามยุคสมัย ใช้โทนสีน้อย ๆ คือโทนขาว-เทา 5 ระดับ กับสีเขียวอ่อนของปุ่มต่าง ๆ โดยปล่อยให้ความเด่นอยู่ที่ส่วนของ Speaker และ Room ซึ่งจะแสดงภาพของสิ่งที่เรากำลังเลือกใช้อยู่ และถึงแม้จะมีเอฟเฟกต์มากมายขนาบรอบด้านของใจกลางสำคัญ แต่พอเอาเมาส์ชี้ไปที่ส่วนหนึ่งส่วนใดของ User Interface มันก็จะปรากฏ Compiled HTML Help ขึ้นมาแสดงรายละเอียดพร้อมตำแหน่งใน Signal Chain ให้เราเข้าใจการทำงานของส่วนนั้นได้โดยทันที <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0064.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="126" alt="clip_image006[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0064_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>1 หน้า Help ที่ขึ้นมาทันทีที่เราเอาเมาส์ชี้ไปที่ EQ จะระบุตำแหน่งของ EQ ใน Signal Chain และอธิบายการใช้งานด้านล่าง <p>หรือหากส่วนนั้นเป็นหัวใจหลักเช่น Speaker หรือ Room เมื่อเราชี้เมาส์ไปที่ส่วนนี้แล้วคลิก มันจะแสดงรายชื่อลำโพงให้เลือกใช้ ซึ่งแค่เอาเมาส์ชี้ที่ลำโพงนั้น ก็จะมีผลใช้งานทันที จะมีประโยชน์มาก หากเราเปิดเสียงที่ต้องการโปรเซสเอาไว้ แล้วเลือกลำโพงที่เหมาะสมได้ง่าย ๆ ประทับใจมากจริง ๆ ครับ และผู้เขียนก็ยังเห็นว่าการออกแบบอินเตอร์เฟซแบบนี้ จะช่วยให้เราทำงานได้เร็วขึ้นมาก <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0074.gif"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="63" alt="clip_image007[4]" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0074_thumb.gif" width="216" border="0"></a><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0094.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="244" alt="clip_image009[4]" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0094_thumb.jpg" width="103" border="0"></a> <p>แต่ทั้งหมดของทั้งหมดแล้วรูปแบบการใช้งานจริง ๆ นั้นจะง่ายที่สุด เพราะเพียง Preset ที่มีมาให้ ก็มากพอที่จะใช้ในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้แล้ว ขั้นตอนการใช้งานจริง ๆ จะเริ่มจากเลือกพรีเซตเป็นตัวหลัก แล้วเราอาจใช้เสียงแซมเปิ้ลของ Background Ambience หรือ SFX มาช่วยสร้างสภาพแวดล้อมให้สมจริง โดยเราสามารถลากเสียงมาจาก Finder/Windows หรือแม้แต่บน Track มาเข้า Sample Bay ของ Speakerphone ได้อย่างง่าย ๆ หรือปรับรายละเอียดของเอฟเฟกต์ต่าง ๆ เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะผู้เขียนเองก็เห็นว่าเครื่องมือชิ้นนี้ เน้นการสร้างเสียงให้ออกมาสมจริง เข้ากับภาพเคลื่อนไหว มากกว่าจะเน้นการออกแบบเสียงให้พิเศษจนหลุดโลก แต่หากเราจะใช้มันช่วยในการออกแบบเสียงเพื่อสร้างเอกลักษณ์บางอย่างให้กับงานเพลง ก็ถือเป็นเรื่องที่สร้างสรรค์ดีครับ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0114.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="96" alt="clip_image011[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0114_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>3 ลากเสียงมาลง Sample Bay ได้จาก Finder/Windows หรือจาก Track ได้เลย สะดวกมาก <p>จุดที่ชอบอีกอย่างในเรื่องของ Usability คือส่วนนี้ครับ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0124.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="27" alt="clip_image012[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0124_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>เป็นส่วนที่อยู่ใต้ของ Preset Menu เลย มองผ่านเหมือนเป็น Wet/Dry Slider ทั่ว ๆ ไป แต่ลองสังเกตคำว่า KICK ให้ดีครับ เราสามารถคลิกตรงนี้เพื่อให้ตัว Slider เลื่อนไปอัตโนมัติ เหมือนกับการทำ Auto Cross fade ของซอฟต์แวร์ดีเจ จริงอยู่ที่เราสามารถเลื่อน Slide ได้เอง แต่หากเราใช้ Kick จะสะดวกมากในแง่ของการออกแบบเสียงประกอบให้เท่ ๆ ไม่ว่าจะใช้ร่วมกับการตัดต่อวิดีโอหรือในงานเพลง <p><b>ความสามารถหลัก</b><b></b> <p>อย่างที่ได้เรียนให้ทราบในตอนต้นแล้วว่า Speakerphone มีส่วนที่เปรียบได้ว่าเป็นหัวใจ สมองและปอด อยู่ 3 อย่างคือส่วนจำลองเสียงลำโพง ส่วนจำลองสภาพแวดล้อมและส่วนที่เล่น Sample เสียงเพื่อสร้างบรรยากาศให้สมจริง <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0144.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="76" alt="clip_image014[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0144_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>ส่วนที่เป็นลำโพงนอกจากจะอำนวยความสะดวกให้เราเลือกเสียงใช้งานง่าย ๆ อย่างที่อธิบายไปในหัวข้อที่แล้ว ๆ ความพิเศษเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ถูกใจคนรักการอ่านอย่างผู้เขียนคือการที่เราสามารถคลิกเพื่ออ่านข้อมูลของลำโพงชนิดนั้น ๆ ด้วย ซึ่งก็เป็นเอกลักษณ์ที่น่าชื่นชมของทาง Audio Ease ที่เคยทำกับ Altiverb มาก่อนแล้ว ความหลากหลายของลำโพงที่ขนมาให้เราใช้นั้น ก็มากมายตั้งแต่ลำโพงที่แงะมาจากหุ่นยนต์เด็กเล่น ไปจนถึงเสียงรั่วที่เกิดจากหูฟังแบบ Semi-Open ตู้ Combo สำหรับกีตาร์ก็มีให้เลือกใช้มากมาย หรือถ้าเป็นเสียงจากโทรศัพท์มือถือ ก็มีมาให้เลือกใช้หลากหลายรุ่น ที่น่าทึ่งถือแม้แต่หูฟังบลูธูทก็ยังมี <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0164.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="106" alt="clip_image016[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0164_thumb.jpg" width="124" border="0"></a> <a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0184.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="134" alt="clip_image018[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0184_thumb.jpg" width="145" border="0"></a> <p>การใช้จำลองเสียงโทรศัพท์นั้น ทางผู้ผลิตยังได้ใส่รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างเอฟเฟกต์จำลองเสียง Codec ของโทรศัพท์อย่าง GSM หรือโปรโตคอลอื่น ๆ ซึ่งตรงนี้เป็นรายละเอียดที่น่าทึ่งมาก ๆ เรายังสามารถใช้ส่วนนี้สร้างเอฟเฟกต์รั่ว ๆ ให้กับเสียง อย่างถ้าเราเลือกโหมด LPC MIDI Pitch เราจะสามารถใช้คีย์บอร์ด (MIDI Channel 3) ควบคุม Pitch ได้อีกต่างหาก ส่วนถ้าเป็นการจำลองเสียงลำโพงวิทยุ เรายังสามารถปรับรายละเอียดในส่วนของเสียงที่เกิดจากการจูนหาคลื่นได้อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น AM-FM Mono-Stereo ก็ไม่มีปัญหา Speakerphone ทำได้!! <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0204.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="102" alt="clip_image020[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0204_thumb.jpg" width="218" border="0"></a> <p>ผู้เขียนยังค้นพบประโยชน์จากมันในแง่ที่ว่า หากเราต้องแต่งเพลงประกอบเกมบนเครื่อง Sony PSP และต้องการทดลองฟังว่าเสียงที่ได้ยินผ่านลำโพงของ PSP ที่ Roll-off ที่ประมาณ 500 Hz เป็นเช่นไร ก็สามารถใช้ Speakerphone เป็นตัวทดสอบที่รวดเร็วกว่าการที่เราต้องมาโหลดเพลงลง PSP เพื่อทดสอบฟัง หรือใช้ EQ ช่วยเสียอีก เพราะเสียงที่ได้ยินนั้นใกล้เคียงของจริงมาก ๆ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0214.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="180" alt="clip_image021[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0214_thumb.jpg" width="175" border="0"></a> <p>ขอพูดถึงส่วนสำคัญอีกส่วนบ้างครับ <b>“Room”</b> คือส่วนที่ให้เราเลือกสภาพแวดล้อมหรือห้องที่เหมาะสมกับสถานการณ์ที่ต้องการ มีพารามิเตอร์ให้ใช้ง่าย ๆ แค่ 2 ตัวคือ Mix กับ Decay ขณะที่มี IR ให้เลือกใช้มากกว่า 50 เสียง คลอบคลุมตั้งแต่เสียงของป่าเขาไปจนถึงเสียงภายในไมโครโฟนเด็กเล่นพลาสติก ซึ่งก็น่าจะเพียงพอในการใช้งานทั่วไป แต่ถ้าแค่นี้ไม่จุใจก็หา Altiverb เวอร์ชันล่าสุดมาใช้ได้ครับ จะมีของเล่นมากมายที่เกี่ยวข้องกับ Room ให้ใช้กันจุใจไปข้างหนึ่งเลยทีเดียว <p>สำหรับเอฟเฟกต์อื่น ๆ อีกมากที่ยังไม่ได้ลงรายละเอียด ก็อย่าง <b>Distortion</b> เป็นโมเดล Waveshaping ใช้งานได้ระดับหนึ่ง แต่หากต้องการเสียงแตกจริง ๆ จัง ๆ ก็น่าจะหาซอฟต์แวร์ที่ทำมาเพื่อการนี้ตรง ๆ จะดีกว่า ในส่วนของ <b>Equalizer</b> แม้จะมีอินเตอร์เฟสที่น่ารัก แต่มันก็มีขนาดเล็กสำหรับสายตาผู้เขียนใช้งานได้ค่อนข้างลำบาก ส่วนตัวแล้วขอใช้ผ่าน Channel Strip จะง่ายกว่า เอฟเฟกต์อย่าง<b> </b><b>Crush</b> จะทำหน้าที่ตัด Wordlength ซึ่งสามารถตัดให้เหลือได้เพียง 2 บิต นำมาใช้ร่วมกับ Codec หรือ Tuning นี่จะช่วยกันทำลายเสียงได้อร่อยดีแท้ ส่วน <b>Gate </b>ก็เป็นตัวมาตรฐาน ใช้งานได้สองโหมดคือโหมด Mute คือปิดเสียงไปเลย หรือ Duce ลดทอนไป -20 dB <b>Compressor </b>นี่ก็สำคัญและมีประโยชน์มากครับ เพราะ IR ของลำโพงแต่ละตัวนั้นให้ค่าไดนามิกที่หลายหลายมาก เราสามารถใช้ Compressor จัดการในส่วนนี้ได้ แต่ต้องไม่ลืมความสามารถของโปรแกรมอีกอย่างคือ<b> </b><b>Auto Level </b>ครับ ส่วนนี้จะช่วยจัดการความดังโดยรวม ผู้เขียนค้นพบว่าในตอนเลือกใช้ลำโพง ควรเปิด Auto Level ไว้ มิฉะนั้นอาจเกิดเสียงดังแบบทันท่วงทีระหว่างที่เปลี่ยน อาจพาลให้หมดอารมณ์ทำงานได้เช่นกัน <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0234.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="98" alt="clip_image023[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0234_thumb.jpg" width="218" border="0"></a> <p>ที่พิเศษไม่เหมือนใครคือเอฟเฟกต์ <b>Phono</b> ครับ มีรายละเอียดที่จำเป็นในระดับกำลังดีเลย ปรับได้แม้แต่ความเร็วรอบในการเล่นแผ่นเสียง อีกสองตัวที่เหลือคือ <b>Mod</b> ที่เราสามารถเลือกให้มันทำงานเป็น Tremolo, Chorus, Flanger, Phasor, Vibrato ได้โหมดใดโหมดหนึ่ง และ<b> </b><b>Delay</b> ที่มีพารามิเตอร์แบบมาตรฐานเช่นกัน ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ผู้เขียนไม่ได้ไล่ตามลำดับบน Signal Chain นะครับ ตำแหน่งของเอฟเฟกต์ต่าง ๆ บน Signal Chain จะแสดงบนหน้า Help ที่เปิดขึ้นมาอัตโนมัติอยู่แล้ว (ถ้าเปิดโหมด Help ที่มุมซ้ายบนสุดของหน้าโปรแกรม) ซึ่งถือเป็นระบบที่ซอฟต์แวร์อื่น ๆ ต้องทำตามเลยล่ะครับ <p><b>Sample Bay</b> <p><b><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0254.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="126" alt="clip_image025[4]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image0254_thumb.jpg" width="244" border="0"></a></b> <p>ส่วนล่างสุดของหน้าอินเตอร์เฟซที่ถือว่าสำคัญไม่แพ้ส่วนอื่น ๆ เลยครับ เพราะว่า Sample Bay ที่ถูกออกแบบมาอย่างดี ให้เราใช้ทริกเกอร์เสียงจาก Sample Library กว่า 5 GB ที่แถมมากับโปรแกรมนั้น ช่วยให้การจำลองเสียงลำโพงและสภาพแวดล้อมของเรานั้น สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น Sample Bay จะแบ่งเป็น 5 ตาราง แต่ละตารางจะแบ่งเป็น 12 ช่องตามแนวตั้ง ช่วยให้เราใช้ MIDI Keyboard ใน Channel 2 ทริกเกอร์เสียงผ่านคีย์ขนาด 5 ออคเตฟพอดี หรือถ้าไม่มีคีย์บอร์ดจะใช้เมาส์จิ้มเสียงก็ยังได้ ความพิเศษคือการที่เราสามารถลากเสียงจาก Windows/Finder หรือจาก DAW ลงไปไว้ในสล๊อตเพื่อเรียกใช้ได้อย่างง่าย ๆ ครับ <p><b>บทสรุป</b><b></b> <p>Speakerphone อาจไม่ใช่เครื่องมือสำหรับทุกคนครับ ผู้ที่ได้ประโยชน์จากมันสูงสุดคือคนที่ทำงาน Post หรือถ้าเป็นนักแต่งเพลงเราสามารถใช้ Speakerphone ในการออกแบบเสียงสร้างสีสันได้บางโอกาส หรือในกรณีที่เราต้องแต่งเพลงบนเครื่องมือพิเศษ ไม่ว่าจะเป็น PSP หรือแต่ง Ringtone บนโทรศัพท์รุ่นต่าง ๆ ก็สามารถใช้ Speakerphone ในการทดสอบฟังได้ว่างานของเราจะฟังออกมาเป็นอย่างไร แต่เหนือสิ่งอื่นใดเลยคือนอกจากประโยชน์มากมายที่จะช่วยให้เราทำงาน Post ได้ง่ายขึ้น เร็วขึ้นแล้ว ประโยชน์อีกหนึ่งอย่างจากแง่มุมส่วนตัวในฐานะนักพัฒนาซอฟต์แวร์ ยังได้อะไรมากมายจาก Speakerphone ทั้งเรื่องของการออกแบบอินเตอร์เฟซ การทำเอกสารประกอบที่ช่วยให้การใช้งานเป็นไปอย่างง่ายและสนุก ซึ่งถ้าผลงานของตัวเองไม่สามารถทำได้ในระดับที่เทียบเท่าหรือดีกว่าแล้ว ก็ถือว่าเสียทีที่ได้ใช้ Speakerphone เลยจริง ๆ <p><b>บทขยายว่าด้วยเรื่องของ </b><b>Impulse Response และ Convolution</b> <p>เชื่อว่าผู้อ่านหลายท่านน่าจะเคยทดสอบความก้องกังวานของห้องที่อาศัยอยู่ด้วยการปรบมือหนึ่งครั้งเพื่อฟังเสียงสะท้อนไปมาในห้อง เราสามารถเปรียบการปรบมือเป็นสัญญาณ Impulse และผลตอบสนองของห้องต่อการปรบมือคือ Impulse Response นั่นเองครับ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image026.gif"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="134" alt="clip_image026" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image026_thumb.gif" width="244" border="0"></a> <p>เพราะในความเป็นจริงแล้ว Impulse เป็นเพียงอุดมคติที่ไม่สามารถเกิดขึ้นได้จริง ในการจับ Impulse Response ของห้องโดยส่วนใหญ่แล้วจะใช้ปืนไร้หัวกระสุน โดยเสียงปืนจะทำหน้าที่เป็น Impulse นั่นเองครับ หรือหากเรามีดิจิตอลเอฟเฟกต์ตัวหนึ่ง และต้องการจำลองการทำงานของมัน เราสามารถส่งสัญญาณเสียงดิจิตอลเพียง 1 Sample (ทำหน้าที่เป็น Impulse) และจับเอาท์พุทซึ่งก็คือ Impulse Response มาสร้างเป็น Convolution Effect ตัวใหม่ที่ให้ผลลัพธ์เหมือนกับดิจิตอลเอฟเฟกต์ตัวนั้นได้ <p>ส่วนการ Convolution นั้น เป็นสิ่งที่ทุกคนคุ้นเคยกันดี ทั้งโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวว่ากำลังใช้คอนโวลูชั่นอยู่ก็ตาม เพราะแค่เราใช้ Digital EQ หรือ Filter นั่นคือเราได้ใช้การคอนโวลูชั่นไปแล้วครับ เพราะว่าผลลัพธ์ของเสียงที่ผ่าน Filter คือผลลัพธ์ที่เกิดจากการทำคอนโวลูชั่นระหว่างเสียงอินพุทกับ Impulse Response ของ Filter ตัวนั้นนั่นเอง <p>เราอาจจินตนาการง่าย ๆ ว่า IR (h) คือตัวแทนของเอฟเฟกต์ตัวหนึ่ง เพื่อเราใส่เสียงเข้าไปเพียง 1 แซมเปิ้ล เราจะได้ IR (h) ออกมา แต่ถ้าเราใส่เสียงเข้าไป 2 แซมเปิ้ล (x) เราจะนำ IR ที่ได้จากแต่ละแซมเปิ้ล มาสเกลตามขนาดของแอมพริจูดของแซมเปิ้ลตัวนั้น เราจะได้ผลลัพธ์ (y) ที่เกิดจากการรวมกันตามตำแหน่งของเวลาดังภาพ <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image028.jpg"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="76" alt="clip_image028" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/ReviewSpeakerphoneAudioEase_59F1/clip_image028_thumb.jpg" width="244" border="0"></a> <p>จากตัวอย่างนี้มีเพียงสองแซมเปิ้ล ในความเป็นจริงเราใช้แซมเปิ้ลเรทที่ 44100 Hz ขึ้นไป ซึ่งหมายความว่าในเสียงเพียง 1 วินาที ใช้แซมเปิ้ลไม่น้อยกว่า 4 หมื่นตัว ส่งผลให้การคำนวณในส่วนนี้หนักมาก ๆ ครับ โดยเฉพาะหากค่า IR ยาวมาก ๆ ก็ยิ่งลำบาก นักพัฒนาจึงต้องคิดค้นวิธีการคำนวณในส่วนนี้ให้ใช้ CPU น้อยที่สุดและสามารถให้มันทำแบบ Real-Time ได้ พวกเราจึงได้ใช้ประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้ได้อย่างง่ายดายในปัจจุบัน <p>ในบทนี้ผู้เขียนแค่อยากอธิบายให้เห็นภาพของการคอนโวลูชั่นและ Impulse Response ให้ชัดเจนขึ้น ยังมีรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้อีกมาก ที่ไม่ได้ยกมากล่าวถึง เช่น <b>LTI system</b> ที่เป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้การคอนโวลูชั่นกับ Impulse Response มีผลลัพธ์อย่างที่พวกเราต้องการ หากท่านผู้อ่านสนใจ ก็สามารถพิมพ์คีย์เวิร์ดเหล่านี้ค้นหาในอินเตอร์เน็ตซึ่งมีเอกสารมากมายให้อ่าน เพราะเรื่องราวเหล่านี้ค่อนข้างเป็นเรื่องพื้นฐานที่วิศวกรด้าน DSP จะต้องเรียนรู้อยู่แล้ว ไม่ใช่ของที่เพิ่งเกิดขึ้นมาใหม่บนโลก ขอให้ท่านผู้อ่านสนุกสนานกับการใช้ Speakerphone และการศึกษาที่ไม่มีวันสิ้นสุดกันต่อไปครับ PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-76921556119877151222008-02-27T05:54:00.001+07:002008-02-27T05:54:42.398+07:00Native Instruments User Forum by Pro Plugin<p>ผมลองเปิด NI Forum ขึ้นมา ไม่ใช่แต่เพียง Reaktor เหมือนแต่ก่อนครับ ใครมีทิป หรือปัญหาจากการใช้งานยังไง เข้ามาถามหรือแชร์กันได้ครับ โดยฟอรั่มนี้เปิดให้คนนอกอ่านด้วย แต่ถ้าจะถามหรือตอบ ต้องลงทะเบียนก่อน</p> <p><a href="http://www.passionsound.com/component/option,com_fireboard/Itemid,130/" target="_blank">go to forum</a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-56084526339491717442008-02-27T05:45:00.001+07:002008-02-27T05:45:45.052+07:00Omnisphere: ชวนชม Podcast->ฟังเสียงสุดอลังการ<p><img src="http://www.sonicftp.com/news/images/spectrasonics_omnisphere.jpg"> </p> <p>Softsynth รุ่นใหม่ ๆ จะต้องมี Features หลัก ๆ สามอย่างครับ อย่างแรกคือ Synthesis Technique หลากหลาย สองคือ Envelope ที่มีให้ใช้มากมาย และยืดหยุ่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ สามคือระบบ Modulation ที่ยืดหยุ่นจนเราสามารถปรับการ Routing ได้แทบไม่จำกัดและเป็น Wireless</p> <p><strong>Omnisphere</strong> เป็นซินธ์ตัวใหม่ของ Spectrasonics ที่มี Features เหล่านี้ครบทั้งหมด และไม่ใช่ Rompler เหมือนกับ Atmosphere แต่จุดต่างที่เป็นจุดขายของ Eric Persing มาตลอดคือซาวน์ไลบรารี่ที่ Sampling และโปรเซสอย่างเอร็ดอร่อยมาก ๆ ผมไม่ขอยกเอาคำพูดในเชิงการตลาดมากมายที่ทาง Spectrasonics ยกมาใช้ แต่อยากให้ชม Podcast ซึ่งคุ้มค่าแก่การรับชมครับ </p> <p><a title="http://www.spectrasonics.net/omnisphere_teaser/" href="http://www.spectrasonics.net/omnisphere_teaser/">http://www.spectrasonics.net/omnisphere_teaser/</a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-40699399498601749802008-02-02T17:58:00.000+07:002008-02-02T17:59:16.071+07:00Senheiser จัดประกวด Audio Logo<p>งานนี้น่าสนใจมากครับ เพราะมีเงินรางวัลถึง 5000 ยูโร ส่งได้คนละ 5 ไฟล์ ความยาวประมาณ 4-7 วินาที ก่อนเดือนกรกฏาคมศกนี้ รายละเอียดเข้าไปอ่านจากในเว็บได้เลยครับ ผมเข้าไปเมื่อวาน วันนี้เข้าไปอีกครั้ง เว็บโหลดนานจริง ๆ</p> <p><a href="http://www.se-soundlogo.com/"><img height="286" alt="senheisser" src="http://lh4.google.com/dsxmusic/R6RNAvFV1sI/AAAAAAAAA3s/WsXFNwPgkeo/Picture%201%5B9%5D" width="500" border="0" /></a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-65443608400209204522008-01-24T14:46:00.001+07:002008-01-24T14:46:34.793+07:00SonarBoy โฉมใหม่<p>ลองเข้าไปชมโฉมใหม่ของ <a href="http://www.sonarboy.com" target="_blank">Sonarboy</a> ดูครับ<img src="http://www.polypink.com/wp-content/uploads/2008/01/sonarboy_01.jpg" align="right"> นอกจากเปลี่ยนหน้าตาแล้ว เนื้อหาก็ยังเปิดขอบเขตให้กว้างขึ้น ผมเพิ่มเข้าไปใน <a href="http://feedrinse.com/services/channel/?chanurl=65e61c8ec36ffdb543f0d9d151d76afc " target="_blank">Thai Music Tech Network</a> แล้ว วันนี้คุณ Subscribe แล้วหรือยัง?</p> <p>via <a href="http://www.polypink.com/?p=331" target="_blank">polypink</a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-48760604370228934642008-01-17T18:44:00.001+07:002008-01-17T18:49:39.538+07:00Thai Music Tech Network<a href="http://feedrinse.com/services/channel/?chanurl=65e61c8ec36ffdb543f0d9d151d76afc"><img alt="add feeds" src="http://feedrinse.com/images/icons/addfeeds.gif" align="right"></a> <p>สืบเนื่องจากการเติบโตของเว็บ 2.0 และการกระจายข่าวสาร/เผยแพร่ความรู้ด้าน Music Technology ในเมืองไทยเราขยายตัวมากเช่นกัน ปัจจุบันนอกจาก Passionsound.com แล้ว </p> <p>เรายังมีเพื่อนบ้านอย่าง <a href="http://polypink.com" target="_blank">Polypink.com</a> และ <a href="http://zamplr.com" target="_blank">Zamplr.com</a> อีก ผมเลยคิดว่ามันเป็นประโยชน์ต่อพวกเราผู้เขียนและอ่านมาก ๆ ที่จะเพิ่ม Subscribe รายการเดียว ด้อ่าน Contents ทั้งหมด จึงทำ RSS Channel ขึ้นมาใหม่ในชื่อ <a href="http://feedrinse.com/services/channel/?chanurl=65e61c8ec36ffdb543f0d9d151d76afc" target="_blank">"Thai Music Tech Network"</a> ขึ้นมาครับ</p> <p>ช่วงนี้เป็นช่วงของ Winter NAMM 08 ติดตามข่าวสารกันให้ฉ่ำอุราครับ</p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-88340812587186250532007-12-30T08:52:00.001+07:002007-12-30T08:56:38.931+07:00Virsyn Matrix, the Vocoder for the 21st century<p>Vocoder เกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1936 โดย Homer Dudley หลักการของมันคือการเล่นกับย่านความถี่เสียง ผ่านการมอดดูเลทด้วยสัญญาณอีกชุดหนึ่ง ผลลัพธ์นั้นออกมาหลากหลายมาก เพราะขึ้นอยู่กับกระบวนการในการแบ่งย่านเสียง และสัญญาณมอดดูเลเตอร์นั่นเองครับ</p> <p> และวันนี้ Virsyn ได้ออก Matrix เป็นเอฟเฟกต์ Vocoder ตัวใหม่จากมุมมองของ Virsyn วางเป้าหมายให้มันเป็น Vocoder แห่งศตวรรษที่ 21 เลยทีเดียว</p> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/VirsynMatrixtheVocoderforthe21stcentury_7CAD/matrix.png"><img style="border-right: 0px; border-top: 0px; border-left: 0px; border-bottom: 0px" height="274" alt="matrix" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/VirsynMatrixtheVocoderforthe21stcentury_7CAD/matrix_thumb.png" width="472" border="0"></a> </p> <p>Matrix ประกอบไปด้วย 8-Pole Filter พร้อม Envelope Follower ความเร็วสูง เพื่อให้กระบวนการ Resynthesis นั้นตอบสนองอย่างถึงใจ </p> <p>ระบบ Voiced/Unvoiced Detection, Pitch Extraction, Stereophonic Synthesis Filter Bank พร้อมอินเตอร์เฟซที่เรียบง่าย แถมตาราง Matrix สำหรับเล่นกับพารามิเตอร์ต่าง ๆ ของเสียง</p> <p>Features:<br>* 32 channel filter bank<br>* stereophonic synthesis<br>* voiced/unvoiced detection<br>* Pitch tracking<br>* Formant shift<br>* Pause filling<br>* Channel matrix<br>* Pan position and level for each channel<br>* 16 internal oscillators<br>* Easy user interface. <p>ราคา EURO 199 ซื้อก่อน 31 มกรา จะเหลือแค่ EURO 129 เท่านั้นครับ <p>รายละเอียดเพิ่มเติมที่ <a href="http://www.virsyn.de/en/E_Products/E_MATRIX/e_matrix.html">Virsyn</a> <p>ที่มา <a href="http://www.gearjunkies.com/news_info.php?news_id=2516" target="_blank">GJ</a></p> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-15010309418279071672007-12-27T17:36:00.001+07:002007-12-27T17:36:05.854+07:00จาก Cubase 4 ถึง Nuendo 4 พวกเราจะได้อะไรจาก VST3 บ้าง…?<p></p> <p>ตีพิมพ์ครั้งแรก The Absolute Sound & Stage November 2007 <p><img height="384" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/Cubase4Nuendo4VST3_F77E/clip_image002.jpg" width="601"> <p><i>อินเตอร์เฟสหลักชอง Nuendo 4 </i> <p>ต้องยอมรับว่าการเปิดตัว Nuendo 4 นั้น ได้กระแสตอบรับค่อนข้างเงียบ เมื่อเทียบกับการเปิดตัว Cubase 4 เมื่อปีที่แล้ว เหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะมันไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับการเปิดตัวก่อนหน้าไม่ถึงเดือนของ Logic Studio ที่มีความน่าสนใจอยู่หลายข้อ ไม่นับความสามารถ หากมองกันที่เรื่องของราคาแต่เพียงอย่างเดียว <b>Nuendo 4 ก็ยัง<strong>แพงกว่า</strong><strong> Logic Studio ถึง 5 เท่า </strong></b>หรือจากการวิเคราะห์ของผู้เขียน คงต้องยอมรับว่าหากราคาเท่ากัน Logic Studio ก็ยังมีความน่าสนใจมากกว่า เพราะสิ่งที่ Logic Studio ให้มานั้น ครบเครื่อง พร้อมลุยได้ทันที ตั้งแต่การแสดงดนตรี ไปจนถึง Post Production ขณะที่ Nuendo 4 แม้จะมีเครื่องมือมาให้ประมาณหนึ่ง แต่ก็ต้องการอะไรเพิ่มอีกมากกว่าจะเทียบเท่า Logic Studio เอาแค่เฉพาะแค่ความต้องการในการ Render เสียงออกมาเป็นฟอร์แมท AC-3 ถ้าเป็น Nuendo 4 ก็ต้องหา (ซื้อ) Plug-In มาเพิ่มกันจ้าระหวั่น ขณะที่ Logic Studio มี Compressor เครื่องมือในการแปลงไฟล์ ติดมาให้ในชุดอยู่แล้ว อย่างไรก็ตามครับ ผู้เขียนเห็นว่า Steinberg-Yamaha ยังมีทีเด็ดอีกอย่างในแง่การสนับสนุนการขาย Hardware-Software กันและกันได้อย่างลงตัว โดยเน้นไปที่คีย์บอร์ดเวิร์กสเตชั่นของ Yamaha เฉกเช่นเดียวกับค่ายที่เก่งเรื่องการขายสินค้าสนับสนุนกันอย่าง Apple ที่ทำกับคอมพิวเตอร์และ Digidesign ที่ทำกับซาวน์การ์ดและคอนโซล เป็นเรื่องน่าติดตามมากที่บริษัทซอฟต์แวร์ DAWs โดด ๆ อีกหลายค่าย (ยกตัวอย่าง Cakewalk ที่ทำ DAWs มานานหลายสิบปี) จะปรับตัวเพื่อรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร..? <p><img height="533" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/Cubase4Nuendo4VST3_F77E/clip_image003.jpg" width="380"> <p><i>Mod Machine เอฟเฟกต์กลุ่มมอดดูเลเตอร์ มี Flow Graph แสดงทางเดินของสัญญาณช่วยให้เข้าใจง่าย</i> <p>การเปรียบเทียบ DAWs ด้วยกันนั้น เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนและซับซ้อน เราจึงไม่ค่อยเห็นนักเขียนด้านเทคโนโลยีดนตรีทำกันเท่าไรครับ เนื่องจากใช้เวลามาก และแง่มุมต่าง ๆ ที่สนใจนั้น อาจครอบคลุมได้ไม่ทั้งหมด เพราะแต่ละคนต่างก็มีความสนใจและความต้องการในการใช้ DAWs ไม่เหมือนกัน แต่การเปิดตัว Nuendo 4 นั้นดึงความสนใจของผู้เขียนได้อย่างหนึ่ง คือเรื่องของ <b>VST3 </b>ครับ เพราะมองย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีก่อนที่มาตรฐาน VST (Virtual Studio Technology) เปิดตัวเป็นครั้งแรกถึงปัจจุบัน เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่ามันมีความยิ่งใหญ่ในฐานะผู้ผลักดัน Virtual Studio ให้แพร่หลายในปัจจุบันมากเพียงไหน มันก็ชวนให้สงสัยยิ่งนักว่า VST3 จะยังคงความยิ่งใหญ่ได้ดังเดิมหรือเปล่า เพราะในวันนี้ไม่เหมือน 10 ปีก่อนที่ยังไม่มีมาตรฐานทางเลือกที่หลากหลายเฉกเช่นในปัจจุบัน ไปจนถึงการเติบโตของฟอร์แมทคู่แข่งอย่าง Audio Units (AU) ที่ปลุกปั้นโดย Apple เพราะแม้ AU จะอยู่บนแพลตฟอร์ม Mac OSX เท่านั้น แต่ VST ก็เป็นมาตรฐานที่ใช้บน Mac OS ด้วย ทำให้เราสนใจว่า VST3 จะสามารถที่จะผลักดันให้คู่แข่งอื่น ๆ พัฒนามาตรฐานให้ทัดเทียมกันได้หรือไม่ และอย่างไร? <p><img height="485" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/Cubase4Nuendo4VST3_F77E/clip_image005.jpg" width="602"> <p><i>Multiband Compressor ช่วยให้เราจบงานได้เลย โดยไม่ต้องใช้ Editor ตัวอื่น</i> <p>VST3 เริ่มต้นใช้จริงแล้ว บน Cubase 4 และ Nuendo 4 ครับ โดยมีเอฟเฟกต์และอินสตรูเมนต์มากมายในฟอร์แมท VST3 ที่พัฒนาโดย Steinberg ให้เลือกใช้กัน แต่เหล่านักพัฒนาทั่วโลกจะเริ่มพัฒนาซอฟต์แวร์ VST3 ออกมา ก็ต้องรอให้ทาง Steinberg ปล่อย SDK (Software Development Kit) ในช่วงต้นปีหน้าครับ เรามาดูรายละเอียดเพื่อเตรียมตัวเตรียมใจกันว่า เราจะได้อะไรเพิ่มจาก VST3 บ้าง... <p><b>ประสิทธิภาพที่ดีขึ้น</b><b></b> <p>การทำงานหนัก ๆ ของ CPU นั้น ตัวปัญหาหลักที่ใช้ CPU มากที่สุดคือปลั๊กอินต่าง ๆ นั้นเองครับ VST3 จะมีระบบการจัดการคำนวณของปลั๊กอินดีขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเราใช้งานปลั๊กอินคราวละมาก ๆ ตัวอย่างง่าย ๆ คือในตอนที่ไม่มีเสียงส่งเข้าปลั๊กอิน แค่มันปิดการทำงานไปชั่วคราวจนกว่าจะมีเสียงเข้ามาใหม่นั้น ก็ลดการคำนวณของ CPU ไปได้มากโขแล้ว ก่อนหน้านี้ระบบจัดการตรงนี้ ผู้พัฒนา VST Host ต้องจัดการกันเองครับ มันจึงเป็นเรื่องที่ดีที่ VST3 จัดมาให้เลย <p><b>Multiple Dynamic I/O</b> <p>ระบบนี้จะช่วยปรับเปลี่ยนช่องสัญญาณเข้าออกให้เหมาะสมเองครับ ยกตัวอย่างหากเราส่งสัญญาณ Stereo เข้าปลั๊กอิน VST3 บน Nuendo 4 มันก็จะทำงานในโหมด Stereo แต่หากเราส่ง 6 ช่องสัญญาณ (5.1) เข้าไปปลั๊กอินตัวเดียวกัน มันก็จะเปลี่ยนไปทำงานในโหมด 5.1 ซึ่งจะโปรเซสสัญญาณแยกกันอย่างที่เราเข้าใจ ทำให้ VST3 สามารถเป็น Surround Plugin ที่ทำงานในโหมด Stereo ก็ได้ <p><img height="253" hspace="12" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/Cubase4Nuendo4VST3_F77E/clip_image007.jpg" width="59" align="left"><b>Side Chaining</b> <p>สิ่งนี้เป็นที่ต้องการของผู้เขียนมาช้านาน เพราะก่อนหน้านี้ต้องใช้ปลั๊กอินที่ตั้งใจทำมาสนับสนุน Side Chaining เท่านั้น แต่คราวนี้มันผนวกเข้าเป็นมาตรฐานหนึ่งใน VST3 เลยครับ โดยมันจะมี Aux Bus ในปลั๊กอิน VST3 โดยอัตโนมัติ ช่วยให้เราสามารถ Route สัญญาณอื่น ๆ จาก Mixer วิ่งมาเข้า Bus นี้ ซึ่งต่อแต่นี้ Side Chaining จะไม่เพียงใช้กันเฉพาะ Compressor, Gate หรือปลั๊กอินจัดการไดนามิกอื่น ๆ เท่านั้น แต่เรายังสามารถเล่นกับเอฟเฟกต์อย่าง Chorus, Delay ฯลฯ ได้ด้วย <p><b></b> <p><b></b> <p><b>Ramping Automation/sample accurate automation</b> <p>ดนตรีบางประเภทอย่าง Electronic ที่ต้องการรายละเอียด Automation ที่แม่นยำมาก ๆ จะได้ประโยชน์จากส่วนนี้ครับ ผลพวงจากการเพิ่มความละเอียดทางเวลาของข้อมูล Automation ทำให้เกิด Ramping Automation (บางผู้ผลิตเรียก Vector Automation) หรือการที่เราเขียน Automation แบบลากเส้นจากจุดหนึ่งไปยังจุดหนึ่ง ซึ่งขั้นสเตประหว่างจุดนั้นจะเป็นไปตามนั้นจริง ๆ ละเอียดระดับแซมเปิ้ลต่อแซมเปิ้ล ไม่ใช่เกิดจากการปัดเศษอย่างเดิมครับ <p><img height="114" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/Cubase4Nuendo4VST3_F77E/clip_image008.jpg" width="360"> <p><i>ระบบ </i><i>Automation ใหม่จะมีตัวเลือกที่เรียกว่า Virgin Territory เป็นการสนใจเฉพาะช่วงที่ถูกบันทึกเท่านั้น ช่วงอื่นจะมีค่าเท่ากับที่ตั้งไว้แต่แรก </i> <p><b>Activating/Deactivating Busses</b> <p>สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่บางทีก็ทำให้ตาลายเหมือนกัน เวลาผู้เขียนทำงานกับ Nuendo และเชื่อว่าหลายคนคงคิดอย่างเดียวกัน นั้นคือตอนที่โหลดอินสตรูเมนต์ที่มีเอาท์พุทเยอะ ๆ มากกว่า 6-8 ช่องขึ้นไป มันจะแสดงที่ Mixer ทั้งหมด ซึ่งบางทีเราใช้แค่ 2-4 ช่องเท่านั้น VST3 จะเปิดช่องให้เราเลือกปิดช่องสัญญาณที่เกินมาเมื่อไม่ต้องการ หรือเปิดใหม่เมื่อต้องการได้ด้วย ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยลดความยุ่งยากบน Mixer แต่มันยังลด CPU Load ด้วยครับ <p><b>Resizable Edit Windows</b> <p>แม้ว่าทุกวันนี้จอแสดงผลขนาดใหญ่จะราคาถูกลงมาก ๆ ก็ตาม แต่ความสามารถนี้จะช่วยให้เราสามารถเพิ่มหรือลดขนาดของหน้าต่างสำหรับอิดิตได้เอง ที่น่าสนใจคือความสามารถในการเปิดหน้าต่างหลาย ๆ ตัวในหน้าจอเดียวโดยไม่มีการเหลือมล้ำกัน <p><b>Logical Parameter Organization</b> <p>บน Ableton Live การทำงานกับ VST ที่มีพารามิเตอร์เยอะมาก ๆ นั้น น่าปวดหัวมาก เวลาที่เราต้องการอิดิตพารามิเตอร์หลาย ๆ ตัวหรือเพื่อทำ Automation เพราะทุกอย่างจะแสดงโดยไม่มีหมวดหมู่ และแสดงในระดับเดียวกัน แต่ VST3 จะแบ่งและแสดงพารามิเตอร์เป็นแผนภาพต้นไม้ (Tree Structure) พารามิเตอร์ที่อยู่ในหมวดหมู่เดียวกัน จะถูกจับรวมกัน เราสามารถที่จะจัดเอง และเซฟเก็บไว้เพื่อเรียกใช้คราวหลังได้เช่นกันครับ นี่ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่เราจะจัดการอะไรได้มากขึ้น แม้แต่การจัดหมู่ของพารามิเตอร์ <p><b>VSTXML for Remote Controllers</b> <p>XML หรือ E<b>X</b>tensible <b>M</b>arkup <b>L</b>anguage นั้นแพร่หลายไปทุกวงการไม่เว้นแม้แต่ Music Production ครับ ตัวผู้เขียนเองก็ค่อนข้างโชคดีที่ได้ใช้มาตรฐานVSTXML กับเค้าด้วยเหมือนกัน เพราะ Novation ReMote SL สนับสนุนมาตรฐานนี้ก่อนใครเพื่อน โดย VSTXML จะช่วยให้ Remote Controller แสดงพารามิเตอร์ต่าง ๆ ของ VST3 ได้ที่ตัวมันเอง ซึ่งเราสามารถใช้ Remote Controller/Control Surface ของเราจัดเรียง-เปลี่ยนชื่อหรือจัดการพารามิเตอร์ต่าง ๆ ได้โดยตรง โดยไม่ต้องยุ่งกับตัวซอฟต์แวร์เลยครับ แม้แต่พาราเตอร์ที่เป็น Read-Only อย่าง Gain Reduction ของ Limiter เราก็สามารถนำขึ้นไปแสดงบน Control Surface ที่สนับสนุนได้ด้วย จุดนี้เองที่ผู้เขียนเห็นว่าบรรดาเครื่องดนตรีของ Yamaha ที่มีจอแสดงผลจะได้ประโยชน์จาก VSTXML ไปเต็ม ๆ <p><b>UTF16 for localized parameter naming</b> <p>แม้ว่าจะไม่สำคัญมาก แต่การใช้ UTF-16 คือก้าวสำคัญที่เราสามารถแสดงพารามิเตอร์เป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก ไม่เว้นแม้แต่<b>ภาษาไทย</b>ครับ <p><b>No MIDI restriction for parameter value transfers</b> <p>อย่างที่รู้กันว่าค่า Control Change ของ MIDI นั้นมีจำกัดมากแค่ 128 แต่พัฒนาการของซอฟต์แวร์ไม่อาจหยุดแค่ตรงนั้นครับ อย่าง VST3 ก็สนับสนุนความละเอียดมากกว่ามาตรฐาน MIDI รองรับ และมากเท่าความต้องการของนักดนตรีและนักพัฒนาซอฟต์แวร์อยากให้เป็น ยกตัวอย่าง พารามิเตอร์ Frequency Cutoff ของ Filter ควรจะมีความละเอียดได้ถึงระดับ 1 Hz หมายความว่ามันจึงควรมีความละเอียดอยู่ที่ประมาณสองหมื่นค่า (คิดว่าจากย่านความถี่ที่มนุษยืได้ยิน 20-20 KHz) ไม่ใช่การนำค่าที่ MIDI รองรับคือ 128 มากำหนดสเตปของพารามิเตอร์ครับ <p><b>Audio Inputs for VST Instruments</b> <p>VST Instrument หลายตัวสามารถใช้งานเป็นเอฟเฟกต์ได้ด้วย ยกตัวอย่าง FM8, Absynth ฯลฯ แต่เพื่อการนี้ นักพัฒนาต้องแยกปลั๊กอินออกเป็นสองเวอร์ชัน เช่น FM8 กับ FM8 Fx เวลาใช้งานต้องใช้แยกกันตามความต้องการ ซึ่งเพิ่มความยุ่งยากเล็กน้อยให้กับทั้งนักพัฒนาและผู้ใช้ครับ จึงถือเป็นสิ่งที่ดีมากที่ VST3 จะสนับสนุน Audio Inputs ให้กับทุกปลั๊กอิน ไม่จำกัดว่าจะเป็นเอฟเฟกต์หรืออินสตรูเมนต์อีกต่อไป <p><b>Multiple Audio and MIDI inputs/outputs</b> <p>เราอาจคุ้นเคยกับ Multiple Audio Outputs อยู่แล้ว แต่มันจะดีมากจริง ๆ ครับ หาก VST3 จะมีทั้ง Multiple Audio Inputs และ Multiple MIDI I/O ด้วย และจะมีประโยชน์มากที่สุดในการนำไปใช้แสดงสดครับ <p><b>64 Bit processing</b> <p>แม้ว่าก่อนหน้านี้จะมี VST Plugin ที่ประมวลผลที่ 64 Bit Floating Point อยู่แล้ว แต่นั้นเป็นการจัดการของนักพัฒนาเองครับ แต่มาตรฐาน VST3 จะบรรจุความสามารถนี้ลงไปด้วยเลย ช่วยให้การทำงานบน OS 64 Bit ทำได้อย่างเต็มประสิทธิภาพจริง ๆ <p>ความสามารถต่าง ๆ เหล่านี้น่าจะถูกใจคนดนตรีไม่น้อย แต่อย่างไรก็ตามครับ การเดินหมากของ Steinberg ที่กั๊ก VST3 ไว้ถึงปีกว่า ๆ เพียงเพราะต้องการออก VST3 โฮสต์ก่อนใครอย่าง Cubase 4 และ Nuendo 4 อาจทำให้ความแพร่หลายของ VST3 ช้าลงกว่าที่ควรจะเป็นมาก ๆ และกว่าที่เราจะได้ใช้ VST3 บนโฮสต์อื่น ๆ ก็น่าจะประมาณช่วงกลางปีหน้า เมื่อ Logic Studio ราคาถูกขนาดนี้ และ VST3 มาช้าแบบนี้ ปีหน้า...เรามาตัดสินกันอีกทีครับ ว่าทิศทางไหนที่นักดนตรีและนักพัฒนาส่วนใหญ่เลือกที่จะก้าวเดินไป...</p>PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-36035229573885637392007-12-15T02:20:00.001+07:002007-12-15T02:20:20.902+07:00Audio File Engineering<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'>ทดสอบการโพสต์ผ่าน contributor <BR/></div>PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-7016317986215487522007-12-13T02:17:00.001+07:002007-12-13T02:17:27.403+07:00test bloging from adobe contributor<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p style='margin-top: 0; margin-bottom: 0'>This should be fun!! </p> <p style='margin-top: 0; margin-bottom: 0;'><BR/> </p></div>PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-11055772017637011092007-11-17T23:10:00.001+07:002007-11-17T23:17:03.722+07:00Animusic: Midi-based Music+ 3D Animation<p>ตีพิมพ์คร้งแรก The Absolute Sound & Stage June 2007 </p> <p> </p> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0023.gif" atomicselection="true"><img height="180" alt="clip_image002[3]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0023_thumb.gif" width="240" border="0"></a> <a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0043.gif" atomicselection="true"><img height="180" alt="clip_image004[3]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0043_thumb.gif" width="240" border="0"></a><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0063.gif" atomicselection="true"><img height="180" alt="clip_image006[3]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0063_thumb.gif" width="240" border="0"></a><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0083.gif" atomicselection="true"><img height="180" alt="clip_image008[3]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0083_thumb.gif" width="240" border="0"></a></p> <p>ผู้ เขียนเติมโตมากับความหลงใหลใน Animation เฉกเช่นเดียวกับเด็กในวัยเดียวกัน ในตอนนั้น ขอให้ได้เห็นภาพการ์ตูนในทีวี เป็นต้องหยุดทุกอย่างและนั่งชมโดยไม่ต้องคิดสงสัยเลยว่ามันจะมีคุณภาพดี หรือแย่แค่ไหน ขอให้เป็นตัวการ์ตูนเคลื่อนไหว ก็จะดูได้อย่างสนุกจนจบเรื่องเสมอ ความหลงใหลเดียวกันนี้พัฒนาต่อมาเป็นเกมคอมพิวเตอร์ จนถึงปัจจุบันยิ่งอายุมากขึ้น ความสนใจใน Animation ก็จะสวนทางลงไปทุกที ๆ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความใส่ใจในเนื้อหาของสื่อที่รับชม เพราะ Animation ส่วนใหญ่ที่สร้างขึ้นมา มีเป้าหมายอยู่ที่เด็ก ๆ นาน ๆ ถึงจะได้ชม Animation ที่มีเนื้อหาเหมาะสมกับทุกเพศทุกวัยทีหนึ่ง ซึ่งรวมไปถึงผลงานที่จะนำมาแนะนำกันในคราวนี้ครับ กับ <strong>“Animusic”</strong> </p> <p><strong><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0103.gif" atomicselection="true"><img height="134" alt="clip_image010[3]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0103_thumb.gif" width="240" border="0"></a></strong> </p> <p>Pogo Stick ภาพนิ่งคัดมาจาก Animusic 2 </p> <p>เชื่อ ว่าท่านผู้อ่านหลายท่าน คงมีโอกาสได้ชมหรือผ่านตากับตัวอย่างภาพจาก Animusic มาก่อนแล้ว (โดยเฉพาะช่วงนึงที่ห้างไอทีใหญ่ ๆ บ้านเรา ชอบเปิดเรียกลูกค้าตามร้านขาย DVD) เพราะมันไม่ใช่ของใหม่ล่าสุดครับ อัลบั้มแรกวางจำหน่ายในปี 2004 อัลบั้มที่สองตามมาในปี 2005 แต่ที่นำมาแนะนำในคราวนี้ เพราะมันมีแนวคิดร่วมสมัย ทั้งยังโดดเด่นไม่เหมือนใคร และยังสามารถพัฒนาไปให้ไกลกว่านี้ได้อีกในอนาคต </p> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0123.gif" atomicselection="true"><img height="177" alt="clip_image012[3]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0123_thumb.gif" width="240" border="0"></a> </p> <p>MoreBells and Whistles จุดเริ่มต้นของ Animusic </p> <p>จุด เริ่มต้นของ Animusic เกิดขึ้นในปี 1990 ครับ นาย Wayne Lytle ลูกจ้างของศูนย์ทฤษฏีแห่งมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ ได้ทำการสร้าง Animation ที่ขับเคลื่อนโดยดนตรีชื่อ “Bells & Whistles” แต่เนื่องจากมีสัญญาผูกมัด ผลงานนี้จึงเป็นของต้นสังกัดของเค้า จึงลาออกมาตั้งบริษัทเอง โดยใช้ชื่อว่า Visual Music ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็น Animusic ในปี 1995</p> <p>Animation ที่เราเห็นนั้นไม่ใช่สร้างขึ้นมาอย่างนั้นนะครับ ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีการดีด สี ตี เป่านั้น สัมพันธ์กับเสียงดนตรีจริง ๆ แม้ว่าเครื่องดนตรีบางส่วนในงานชุดนี้ เป็นเพียงเครื่องดนตรีในจินตนาการ แต่ก็มีการออกแบบว่าแล้วว่ามันจะมีการเล่นและเสียงเป็นอย่างไร โดยใช้ MIDI เป็นตัวขับเคลื่อนทั้งดนตรีและการเคลื่อนไหวของหุ่นยนต์หรือแขนกลที่เล่น เครื่องดนตรีนั้น ๆ </p> <p>แม้ว่าในภาคดนตรีจะไม่มีอะไรหวือหวามากนัก ส่วนใหญ่แล้วมีรูปแบบ Composition เหมือนดนตรี Pop-Rock ที่เราคุ้นเคยกันดี เหตุผลที่ดนตรีไม่หวือหวามากนักอาจเป็นเพราะต้องการให้เข้าถึงได้ทุกเพศ ทุกวัย เสียงที่ใช้ในเพลงนั้น ไม่ได้มีการออกแบบเสียงให้หลุดไปจากเสียงที่เราคุ้นเคยกัน เสียงส่วนใหญ่นั้นมาจาก Software Synthesizer บน Music Workstation โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง Patch มากมาย และใช้เอฟเฟกต์น้อยมาก ๆ ซึ่งบางเสียงฟังแล้ว เซียนซินธ์อาจบอกได้เลยด้วยซ้ำ ว่ามาจาก Patch อะไร ซินธ์ตัวไหน แม้ส่วนตัวจะชอบงานเพลงที่เน้นดีไซน์เสียง แต่ผู้เขียนไม่ได้มองจุดนี้เป็นข้อด้อยของงานนี้เลยครับ เพราะรูปแบบของการประพันธ์ที่น่าฟัง ฟังง่าย พอนำมารวมกับภาพประกอบที่ตื่นตาตื่นใจ เลยทำให้งานชุดนี้เป็นงานที่ฟัง+ชมได้บ่อย ๆ และมักจะเปิดชมในรถเสมอ ช่วยคลายอาการหงุดหงิดเวลารถติดได้ดีชะงัด </p> <p>ซอฟต์แวร์ที่ Animusic ใช้ในกระบวนการผลิตนั้น แน่นอนว่าตัวหลักที่ใช้ควบคุมการเคลื่อนไหวของแขนกล จะเป็นตัวที่ทาง Animusic สร้างขึ้นมาเอง ใช้ชื่อว่า “MIDImotion” ส่วนโมเดลต่าง ๆ ที่เห็นพร้อมการเรนเดอร์แสง เงา จะทำขึ้นบน Discreet 3D Studio Max ส่วน 2D Texture จะทำบน Corel Painter, Deep Paint 3D และ Photoshop ซึ่งอย่างที่หลายคนคงจะเข้าใจตั้งแต่แรกแล้วว่า Animation ตัวนี้มีความต่างจากตัวอื่น เพราะว่ามันไม่ได้สร้างขึ้นมาทีหลังตามรูปแบบของการเล่นดนตรี แต่สร้างขึ้นมาก่อน แล้วใช้ดนตรี (ผ่าน MIDI) เป็นตัวกำหนดทิศทางการเคลื่อนไหว</p> <p>และแม้ว่าอัลบั้มล่าสุดจะออกมา ได้ 2 ปีแล้ว แต่อัลบั้มที่ 3 ก็กำลังอยู่ในกระบวนการผลิตอยู่ คาดว่าจะออกวางจำหน่ายในเร็ว ๆ นี้ แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนได้คิดต่อยอดจากงานชุดนี้คือ “<em>เราจะได้เห็น ซอฟต์แวร์สำหรับการเล่นดนตรีที่ให้ผลลัพธ์ออกมาพร้อมกันทั้งภาพและเสียงแบบ เดียวกับที่เราได้ชมใน Animusic แต่จากนี้ไปมันจะเป็นแบบ Realtime ที่แม้จะใช้การคำนวณจากคอมพิวเตอร์สูงมาก ๆ แต่ผลลัพธ์ก็จะออกมาเหมือนกับการเล่นของเราจริง ๆ เราเล่นดนตรีบนคีย์บอร์ดหรือ Guitar MIDI อย่างไร แขนกลในภาพก็จะเล่นตามอย่างนั้น ซอฟต์แวร์ดนตรีในวันนี้อาจถึงจุดอิ่มตัว แต่การนำไปรวมกับภาพยังมีพื้นที่เหลือให้เล่นอีกมาก พร้อม ๆ กับพัฒนาของเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เพื่อให้แรงพอที่จะเรนเดอร์สิ่งที่เราเห็น ในภาพได้ในแบบ Realtime ครับ”</em></p> <p><a href="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0143.gif" atomicselection="true"><img height="135" alt="clip_image014[3]" src="http://passionsound.com/ps_blogspot/AnimusicMidibasedMusic3DAnimation_145B7/clip_image0143_thumb.gif" width="240" border="0"></a></p> <p>ไม่ มั่นใจว่านักออกแบบเครื่องดนตรีจะเห็นว่าเครื่องดนตรีชิ้นนี้สร้างขึ้นมา ได้จริงหรือเปล่า แต่ต้องยอมรับว่าเครื่องดนตรีชุดนี้สร้างแรงบันดาลใจได้อย่างมาก <h3></h3> <p>สนใจ Animusic สามารถเยี่ยมชมเว็บของผู้ผลิตได้ที่ <a href="http://www.animusic.com/">http://www.animusic.com</a></p> <p>หรือลองชมเพลง “Starship Groove” ในแบบ High Definition ได้ที่ <a href="http://www.apple.com/quicktime/guide/hd/animusic2dvd.html">http://www.apple.com/quicktime/guide/hd/animusic2dvd.html</a></p> <p>หรือหากการ์ดจอสนับสนุน DirectX 9 แล้วต้องการทดลองเรนเดอร์แบบ Realtime ดาวน์โหลดได้ที่ <a href="http://ati.amd.com/developer/demos/r9700.html">http://ati.amd.com/developer/demos/r9700.html</a></p> <p>ปล ขออภัยเรื่องภาพนะครับ เผอิญผมอยากลองเล่นเอฟเฟกต์ขอบเนียนบน Words 2007 พอนำมาโพสต์ลง Blog มีปัญหานิดหน่อยที่เกิดจากความไม่เข้ากัน</p>PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34774771.post-36923684886966684352007-11-07T16:56:00.001+07:002007-11-07T17:07:25.283+07:00Boost Life เกมออกกำลังกายจากทีม Fast Forward<div align="center"><embed src="http://www.youtube.com/v/pqkQmrxtXXU&rel=1" width="425" height="355" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"></embed></embed></embed></div> <div align="center"> </div> <div align="center">เพิ่งชนะการประกวด Tam Contest สด ๆ ร้อน ๆ เลยครับ <strong>"Boost Life"</strong> เป็นเกมที่เล่นกับ Web Cam โดยไม่ต้องใช้เมาส์ คีย์บอร์ด พัฒนาเสร็จภายในเดือนเดียวโดยทีม Fast Forward ซึ่ีงเป็นทีมพัฒนาเกมจาก Picsoft อีกทีหนึ่ง โดยรางวัลนี้ ต้องยกความดีความชอบให้กับคุณ Bank โปรแกรมเมอร์ระดับเทพ </div> <div align="center"> </div> <div align="center">จุดที่น่าสนใจเกี่ยวกับการประกวด TAM Contest 2007 ในครั้งนี้ก็คือ เกมนี้ได้รางวัลที่ 1 โดยไม่มีรางวัล 2 มาขั้นกลาง เพราะกรรมการแจ้งว่าไม่มีเกมไหนที่เหมาะสมกับรางวัลที่สอง ซึ่งน่าเห็นใจรางวัลที่ 3 ที่ควรที่จะได้รางวัลนี้ หากเป็นการแข่งขันกีฬาครับ</div> <div align="center">ใครสนใจอยากลองเล่น มาเยี่ยมบูต Picsoft ได้ในงาน TAM 2007 ระหว่างวันที่ 15-20 พฤษจิการยน ณ Challenger Hall อิมแพค เมืองทองธานี หรือติดใจสามารถซื้อกลับไปเล่นที่บ้านได้ครับ เวอร์ชันที่วางจำหน่ายจะพัฒนาเพิ่มเติมจากในนี้อีกนิดหน่อย โดยเฉพาะในส่วนกราฟฟิก</div> </embed> PHzhttp://www.blogger.com/profile/16387617988271348029noreply@blogger.com0