ദൃഷ്ടിദോഷം

ജി.പി.എസ്.നായർ: മനീഷിയായ പ്രക്ഷേപകൻ

2020-05-02T10:16:00.001+05:30

ഇന്ത്യൻ മെഡിക്കൽ സർവ്വീസിലേക്ക് തെരത്തെടുക്കപ്പെട്ട ആദ്യ മലയാളിയായ കേണൽ ഗോപിനാഥപണ്ടാലയെ മാതൃകയാക്കി,തന്റെ മകൻ ശക്തിധരൻ നായരെ ഒരു ഡോക്ടറാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, മകന് താല്പര്യം വീണയും വായ്പാട്ടും ഇംഗ്ലീഷ് നാടകങ്ങളും സ്പോർട്സും സിനിമയുമൊക്കെയായിരുന്നു.

മദിരാശി നിലയം ഉദ്ഘാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ട് അധിക കാലമായിട്ടില്ല. ഇംഗ്ലീഷ് നാടക പരിപാടിയുടെ ഓഡിഷനിൽ 'ഹെൻറി അഞ്ചാമൻ' നാടകത്തിലെ ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഏതാനും സംഭാഷണ ശകലങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാനായി ശക്തിധരൻ നായർ ആദ്യമായി ആകാശവാണി നിലയത്തിലെത്തി.

ഏതാനും മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്,നിലയത്തിൽ കലാകാരൻമാരുടെ ഒരു ക്ലബ്ബ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാൻ കൺട്രോളർ ഓഫ് ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ്ങ് ലയണൽ ഫീൽഡൺ വന്നപ്പോൾ, ആ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ശക്തിധരൻ നായർക്കും ക്ഷണം കിട്ടി. ഇമ്പീരിയൽ ലെജിസ്ലേറ്റീവ് കൗൺസിൽ അംഗവും മദ്രാസ് മേയറുമായിരുന്ന കെ.സത്യ മൂർത്തിയുമൊത്തായിരുന്നു പോയത്.

പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, ഫീൽഡൺ ഈ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ അഭിരുചികൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. ഇയാളുടെ കഴിവുകൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ സ്റ്റേഷൻ ഡയറക്ടർ വിക്ടർ പരം ജ്യോതിയോട് നിർദ്ദേശിച്ചു.

കുട്ടികൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള പരിപാടികൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ തയ്യാറാക്കുന്നതിന് കരാർ അടിസ്ഥാനത്തിൽ താല്ക്കാലികമായി ശക്തിധരൻ നായർ അവിടെ നിയമിക്കപ്പെട്ടു.

- ഇന്ത്യൻ റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണത്തിലെ കുലപതിമാരിലൊരാളായിത്തീർന്ന, ജി.പി.എസ് നായരുടെ ആകാശവാണി ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം അങ്ങനെയായിരുന്നു.

അന്ന് മലബാർ ബിട്ടീഷുകാരുടെ നേരിട്ടുള്ള ഭരണത്തിലായിരുന്നു. പ്രവിശ്യാആസ്ഥാനമായ മദ്രാസിൽ ധാരാളം കേരളീയരുണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കായി റേഡിയോയിൽ മലയാള പരിപാടികൾ ആരംഭിക്കണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമായിരുന്നു. സാംസ്കാരിക രംഗത്ത് സജീവമായിരുന്ന മലയാള സമാജത്തിന്റെ ഭാരവാഹിയായിരുന്ന ഡോ.സി.ആർ. കൃഷ്ണ പിള്ള ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരായിരുന്നു, ഇതിന്റെ മുൻപന്തിയിൽ.

-അങ്ങനെ,1939-ലെ ഓണത്തിന് കൊല്ലങ്കോട്ടെ സർ വാസുദേവരാജയുടെ സന്ദേശം മദ്രാസ് -ബി നിലയം പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തു. മലയാളത്തിലെ ആദ്യ റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണമായി അത് ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടി. തുടർന്ന്, വിശേഷാവസരങ്ങളിലും മലയാള പരിപാടികൾ പ്രക്ഷേണം ചെയ്തു തുടങ്ങി. 1942ലാണ് മദ്രാസ് നിലയത്തിൽ നിന്ന് സ്ഥിരമായി മലയാള പ്രക്ഷേപണം ആരംഭിക്കുന്നത് ( ആ ചരിത്രം മറ്റൊരദ്ധ്യായത്തിൽ ) .

ശക്തിധരൻ നായർക്ക് 1939 - ൽ പ്രോഗ്രാം അസിസ്റ്റന്റായി നിയമനം കിട്ടി. കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിന്റേയും സ്റ്റുഡിയോയ്ക്ക് പുറത്തു നിന്നുള്ള(ഒ.ബി) പരിപാടികളുടേയും ചുമതല കൂടി ലഭിച്ചു. അന്ന് എല്ലാ ദിവസവും ആറര മണിക്കൂർ കർണ്ണാടക സംഗീത പരിപാടികളായിരുന്നു. ബഹുഭൂരിപക്ഷം കച്ചേരികളും തത്സമയ പ്രക്ഷേപണം. ശബ്ദലേഖനം ഏറെ ചെലവുള്ള അലൂമിനിയം ഡിസ്ക്കുകളിലായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. മഹാരഥൻമാരുടെ പരിപാടികൾ മാത്രം അപൂർവ്വമായി ഇങ്ങനെ ശബ്ദലേഖനം ചെയ്തിരുന്നു.

സംഗീതജ്ഞരെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന് ഓഡിഷൻ ബോർഡുകളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്റ്റേഷനധികാരികളായ രണ്ടു പേർ പരിപാടി കേട്ട് വിലയിരുത്തും. രണ്ടാളും ഒരേ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞാൽ ആളെ തെരഞ്ഞെടുക്കും. " ഈ വിധം തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരിൽ കെ.എസ്. നാരായണ സ്വാമി, എം.ഡി.രാമനാഥൻ, വസന്ത കോകിലം, എം.എൽ.വസന്തകുമാരി എന്നിവരുൾപ്പെ ട്ടിരുന്നതായി ഓർക്കുന്നു. അന്ന് മദ്രാസ് സ്റ്റേഷൻ തെരഞ്ഞെടുത്ത സംഗീതജ്ഞരെല്ലാം ഒന്നാം കിടക്കാർ തന്നെയാണ് "('റേഡിയോ സ്മരണകൾ ' , ജി.പി.എസ്.നായർ).

രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലം റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണരംഗത്തും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. ഏറെ വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ കാലം. വാർത്തകൾക്കും വിവരങ്ങൾക്കുമായി കൂടുതൽ പേർ റേഡിയോയ്ക്ക് കാതോർത്തിരുന്ന നാളുകൾ. യുദ്ധ വാർത്തകൾ മലയാളം, തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ എന്നീ ഭാഷകളിൽ ഡൽഹിയിൽ നിന്നു കൂടി ആരംഭിച്ചു. അവിടെ തമ്പുരു ആർട്ടിസ്റ്റായി ചേർന്ന കെ.രാഘവനെപ്പോലുള്ള കലാകാരൻമാർ ഡൽഹി നിലയത്തിൽ തുടങ്ങിയ പുതിയ പരിപാടികൾക്കായി അവിടേക്ക് മാറ്റി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.

യുദ്ധവും വ്യോമാക്രമണവും ഭയന്ന് ജനങ്ങൾ മദ്രാസിൽ നിന്ന് പലായനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്കിടെ ആ പൽസൂചന നൽകി സൈറൻ മുഴങ്ങും. ജപ്പാന്റെ രണ്ടു ബോംബുകൾ നഗരത്തിൽ പതിച്ചതോടെ ഭയം വർദ്ധിച്ചു. രാത്രി മുഴുവൻ വിമാനവേധനത്തോക്കുകളിൽ നിന്നുള്ള വെടിയൊച്ചകൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും. "അവയിൽ നിന്നും പൊങ്ങിപ്പൊട്ടിയ ഷെല്ലുകൾ നഗരത്തിൽ പലയിടത്തും പതിച്ചു." റേഡിയോ പ്രഭാഷണം നടത്താമെന്നേറ്റിരുന്ന ഒരു ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജി തന്നെ ഭയന്ന്, കോയമ്പത്തൂരേക്ക് പോയി.

ചെമ്പൈയുടെ കച്ചേരിക്ക് പക്കമേളം വായിക്കേണ്ടിയിരുന്നവരും നഗരം വിട്ടിരുന്നു. വീണ വായിക്കാൻ അവസാനം, ഒരു പതിനഞ്ച് വയസുകാരനെ കണ്ടെത്തി. പരിപാടി കഴിഞ്ഞ് ചെമ്പൈ സന്തോഷത്തോടെ ആ ബാലനെ തലയിൽ കൈ വച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചു. ബാലചന്ദറായിരുന്നു, അത്.

1943 - ൽ യുദ്ധ സംബന്ധമായ പരിപാടികളുടെ ചുമതല ജി.പി.എസ്.നായർക്ക് നൽകി. യുദ്ധത്തെ പിന്തുണച്ചു കൊണ്ടുള്ള പരിപാടികളായിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷവും. യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രചാരണയോഗങ്ങളിലെ പ്രസംഗങ്ങളും പ്രഭാഷണങ്ങളും വാർത്ത കളുമൊക്കെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുന്ന 'ദ മൂവിങ്ങ് ഫിങ്കർ' എന്ന പരിപാടിയെക്കുറിച്ച് മറക്കാനാവാത്ത ഒരനുഭവം ജി.പി.എസ്.നായർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മികച്ചൊരു പ്രഭാഷകനായ ചാൾസ് ക്രോസ് എന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാരൻ തയ്യാറാക്കിയ ഒരു പരിപാടിയിൽ നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനെ 'രാജ്യദ്രോഹി' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. നേതാജി അന്ന് മലയായിലും സിങ്കപ്പൂരിലും നിന്ന് തുടർച്ചയായി ഇന്ത്യക്കാർക്കായി പ്രക്ഷേപണങ്ങൾ നടത്തിവരുന്ന കാലമായിരുന്നു.

ഡയറക്ടർ അംഗീകരിച്ചതാണെങ്കിലും, 'രാജ്യദ്രോഹി' എന്ന് നേതാജിയെ വിളിക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം സായ്പിനോട് പറഞ്ഞു. ഇന്ത്യയോട് സംശയാതീതമായ കൂറുള്ള അദ്ദേഹത്തെ ആക്ഷേപിക്കരുതെന്ന നിലപാട് സായ്പിനെ കുപിതനാക്കി.

"അടിയന്തിരാവസ്ഥയിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നതിനുള്ള നിയന്ത്രണോപാധി ഉപയോഗപെടുത്തി, അത് പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യില്ലെന്ന് ഞാനും പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ, ആ പദപ്രയാഗം മാറ്റുവാൻ സായ്പ് നിർബന്ധിതനായി".

'സബർബൻ ടെയ്ൻസ് ' എന്നാരു വാരികാ പരിപാടിയുടെ ചുമതല അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. നഗരപ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലെ തീവണ്ടികളിൽ സഞ്ചരിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത മേഖലകളിലുള്ളവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ കേട്ടും ശബ്ദലേഖനം ചെയ്തും തയ്യാറാക്കിയ ഈ യു ദ്ധയകാലപരിപാടി ഏറെ ജനപ്രിയമായിരുന്നു.

നോബേൽ സമ്മാന ജേതാവ് സർ സി.വി.രാമൻ ഊർജ്ജതന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് പ്രഭാഷണം നടത്താൻ മദ്രാസ് റേഡിയോ നിലയത്തിൽ വന്നു. സാധാരണക്കാർക്ക് മനസിലാകുന്ന വിധത്തിൽ ഒരു പ്രഭാഷണ പരമ്പര നടത്താൻ പറ്റുമോ എന്ന് ജി.പി.എസ്.നായർ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹം സന്താഷപൂർവ്വം സമ്മതിച്ചു.' നാട്ടിൻ പുറത്തെ ഊർജ്ജതന്ത്രം ' എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹം നടത്തിയ ആറു പ്രഭാഷണങ്ങൾ ആകാശവാണി പുസ്തകമായിറക്കി.

മോണ്ടിസ്സോറി വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തെക്കുറിച്ച് മറിയാ മോണ്ടിസ്റ്റോറിയെക്കൊണ്ടു തന്നെ റേഡിയോ പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. ഈ പ്രഭാഷണങ്ങളും ആകാശവാണി പുസ്തക രൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ടു്.

ഷെല്ലുകൾ തീ മഴ പെയ്യിച്ച ഒരു രാത്രിയിലുണ്ടായ പെരുമഴയിൽ നഗരവും നിലയവും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി. രാവിലെ സൈക്കിളിൽ നിലയത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിന് കഴുത്തറ്റം വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്ന് പോവേണ്ടി വന്നു. വെള്ളപ്പൊക്കം കാരണം സ്റ്റുഡിയോയിലേക്ക് കടക്കുവാൻ പോലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പ്ര ക്ഷേപണം കൺട്രോൾ റൂമിലേക്കുമാറ്റി. അനൗൺസർ എത്താത്തതിനാൽ ജി.പി.എസ് നായരും, അസിസ്റ്റന്റ് എഞ്ചിനിയർ എസ്.എസ്. അയ്യരും ചേർന്ന് വൈകീട്ട് 3 മണി വരെ പ്രക്ഷേപണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി."വെള്ളം ഉയർന്നു വന്നതിനനുസരിച്ച് യന്ത്രോപകരണങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കുളിക്കുന്ന വേഷത്തിൽ, കിട്ടുകിടാ വിറച്ചു കൊണ്ടാണ് ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് " .

ക്രിക്കറ്റ്, ഹോക്കി, ഫുട്ട്ബാൾ , ടെന്നിസ് കളികളുടേയും പ്രമുഖർ പങ്കെടുക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മേളങ്ങളുടേയും ദൃക്സാക്ഷിവിവരണങ്ങളും അക്കാലത്തെ പരിമിതമായ സൗകര്യങ്ങൾക്കകത്തു നിന്ന് പ്രക്ഷേപണം ചെയ്ത കഥ ജി.പി.എസ്.നായർ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

1946-ൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് നടന്ന എഫ്. എ. ഒ സമ്മേളനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത് അന്നത്തെ കേന്ദ്ര ഭക്ഷ്യ മന്ത്രിയായ ഡോക്ടർ രാജേന്ദ്രപ്രസാദായിരുന്നു. തീവണ്ടി വൈകിയതിനെ തുടർന്ന്,ആകാശവാണി സംഘത്തിന് ഉദ്ഘാടനച്ചടങ്ങിനെത്താനായില്ല. രാത്രി ദിവാൻ സി.പി.രാമസ്വാമി അയ്യരുടെ ഔദ്യോഗിക വസതിയായ 'ഭക്തിവിലാസ'ത്തിൽ തങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നുകണ്ട് ജി.പി.എസ് നായർ കാര്യം ധരിപ്പിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ വിമാനത്താവളത്തിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി, പാളയത്തെ ട്രാവൻകൂർ റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലെത്തി ഡോ.രാജേന്ദ്രപ്രസാദും സി.പി. രാമസ്വാമി അയ്യരും തങ്ങളുടെ സന്ദേശം റെക്കാർഡു ചെയ്തു. മാത്രല്ല, ആ ഡിസ്ക്ക് അദ്ദേഹം വിമാനത്തിൽ കൂടെ കൊണ്ടുപോയി മദ്രാസിൽ എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.

പ്രധാമന്ത്രി ജവഹർലാൽ നെഹ്രു പങ്കെടുത്ത ഊട്ടിയിൽ നടന്ന എക്കാഫെ സമ്മളനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദക്ഷിണേന്ത്യൻ പര്യടനവും ഒപ്പം സന്ദർശിച്ച് റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തു, ജി.പി.എസ്.നായർ.

1948 - ൽ , ആകാശവാണിയുടെ വാർത്താ , വിദേശകാര്യ വിഭാഗങ്ങൾ വിഭജിക്കുന്നതിന് ചുമതലപ്പെടുത്തിയ അസിസ്റ്റന്റ് സ്റ്റേഷൻ ഡയറക്ടറായി ജി.പി.എസ്.നായർ ഡൽഹിയിൽ നിയമിതനായി.

ആകാശവാണി ഹോസ്റ്റലിൽ വിഖ്യാത സംഗീതജ്ഞനായ രവിശങ്കർ മൂന്നു മാസത്തോളം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അതിഥിയായി താമസിച്ചു.

"അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആനന്ദമൂർച്ഛയുളവാക്കുന്ന സിതാർ വായന വെളുപ്പിന് മൂന്നര- നാല് മണിയോടെ ആരംഭിക്കും. ദിവസേന അതു കേട്ടുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഉണർന്നിരുന്നത് ".

തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തിൽ നിന്ന് റേഡിയോ നിലയം ഏറ്റെടുത്ത്,ആൾ ഇന്ത്യ റേഡിയോയിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നതിനും , കോഴിക്കോട് നിലയം പ്രവർത്തന സജ്ജമാക്കുന്നതിനും വേണ്ടി 1949 ഡിസംബറിൽ ജി.പി.എസ് നായരെ കേരളത്തിലേക്കയച്ചു. അന്ന് ഒരു തിരുവനന്തപുരം കാരനായിരുന്നു, ഡയറക്ടർ ജനറൽ : കേണൽ എൻ.എ.എസ്. ലക്ഷ്മണൻ (വിശദാംശങ്ങൾ പ്രത്യേക അദ്ധ്യായത്തിൽ ).

മദ്രാസിലെത്തി, അവിടെ നിന്ന് കാറിൽ പി.ഭാസ്ക്കരനെയും കൂട്ടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം കേരളത്തിലെത്തിയത്.

1950 ഏപ്രിൽ ഒന്നാം തീയതി ട്രിവാൻഡ്രം റേഡിയോ ആൾ ഇന്ത്യ റേഡിയോയുമായി സംയോജിപ്പിച്ചു. ബി.ബി.സിയിൽ പരിശീലനത്തിന് പോയ ശേഷം സ്റ്റേഷന്റെ ഡയറക്റുടെ ചുമതല വഹിച്ചിരുന്ന എഞ്ചിനിയർ പി.രാമവർയിൽ നിന്ന് ജി.പി.എസ്.നായർ ചാർജ്ജ് ഏറ്റുവാങ്ങി. അദ്ദേഹം അങ്ങനെ തിരുവനന്തപുരം ആകാശവാണിയുടെ ആദ്യ സ്റ്റേഷൻ ഡയറക്ടറായി. രാമവർമ്മ ആദ്യ സ്റ്റേഷൻ എഞ്ചിനിയറും.

നിലയത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ടെലിഫോൺ - വിദ്യുച്ഛക്തി വകുപ്പിലെ ജീവനക്കാരിൽ ചിലരെ ആൾ ഇന്ത്യ റേഡിയോയിലേക്ക് പ്രോഗ്രാം അസിസ്റ്റന്റുമാരായി നിയമിച്ചു.ആർ. സേതുരാമൻ, പി.സുബ്രഹ്മണ്യം, പി.ഭാസ്ക്കര പിള്ള തുടങ്ങിയവർ.

ട്രിവാൻഡ്രം റേഡിയോയിൽ നിന്ന് അനൗൺസർമാരും കലാകാരികളുമായ പറവൂർ കെ.ശാരദാമണി, ഇന്ദിരാ പൊതുവാൾ, സി.എസ്.രാധാദേവി, പി.ഗംഗാധരൻ നായർ എന്നിവരും ആൾ ഇന്ത്യ റേഡിയോയുടെ ഭാഗമായി.

ഭക്തി വിലാസത്തിലേക്ക് ആകാശവാണി നിലയം മാറ്റുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഏറെ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തി. അന്നത്തെ ഡയറക്ടർ ജനറൽ ലക്ഷണനും ചീഫ് എഞ്ചിനിയർ റാം ചന്ദാനിയും തിരു-കൊച്ചി മുഖ്യമന്ത്രി ടി.കെ.നാരായണപിള്ളയയെ ചെന്നു കണ്ടു. മന്ത്രിസഭാംഗങ്ങളുടെ സമ്മതം സമ്പാദിക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശം. മന്ത്രിമാരായ ടി.എം. വർഗ്ഗീസ്, എ.ജെ.ജോൺ , പനമ്പിള്ളി ഗോവിന്ദമേനാൻ എന്നിവരെയും അവർ ചെന്നു കണ്ടു. അവസാനം, പാളയത്തെ കെട്ടിടത്തിനു പകരമായി ഭക്തി വിലാസം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഒരു രൂപ പാട്ടത്തിന്,മുൻ വശത്തുള്ള പുരയിടം (ഇപ്പോൾ പൊലീസ് ക്വാർട്ടേഴ്സ് ) ദീർഘകാലത്തേക്ക് ആകാശവാണിക്ക് നൽകാനും വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ,ഡൽഹി ആകാശവാണിയുടെ തല പ്പത്തുണ്ടായ മാറ്റങ്ങളെ തുടന്ന് അത് നടന്നില്ലന്നും ജി.പി.എസ്.നായർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പ്രതിഫലമൊന്നും കൂടാതെ ഭക്തി വിലാസം ആൾ ഇന്ത്യ റേഡിയോയ്ക്ക് കിട്ടിയതിനെക്കുറിച്ച് ചിലർ ഡൽഹിക്ക് പരാതികളയച്ചു. ആകാശവാണിക്ക് ഇത്രയും വലിയ കെട്ടിടം ആവശ്യമുണ്ടോ, അതിന്റെ സംരക്ഷണച്ചെലവ് എത്രയാകും എന്ന് പഠിച്ച് റിപ്പോർട്ട് നൽകിയ ഒരു ഡെപ്യൂട്ടി സെക്രട്ടറി അദ്ദേഹത്തോട് ഉപദേശിച്ചതിങ്ങനെ: സ്ഥാപനത്തിനു ഗുണം വരുത്തുവാൻ ആവശ്യമില്ലാതെ , എന്തിനിങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു!

പുതിയ ധാരാളം പരിപാടികൾ ആരംഭിക്കുകയും, പ്രക്ഷേ പണ സമയം ദീർഘിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ തിരുവനന്തപുരം നിലയത്തിലേക്ക് ആഴ്ച തോറും ശരാശരി ആയിരം കത്തുകൾ കിട്ടാൻ തുടങ്ങി.

ഇതിനിടയിയാണ് കേരളത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ആകാശവാണി നിലയം കോഴിക്കോട് പ്രവർത്തനമാരംഭിക്കുന്നത് : 1950 മെയ് 14 ന്. ആ നിലയത്തിന്റെയും ആദ്യ സാരഥിയായി , ജി.പി.എസ്.നായർ.(കോഴിക്കോട് നിലയത്തിന്റെ ചരിത്രം പ്രത്യേക അദ്ധ്യായത്തിൽ).

തിരുവനന്തപുരം സ്റ്റേഷന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു , ആരംഭകാലത്ത് കോഴിക്കോട് നിലയവും. ഗ്രാ മീണ പരിപാടികൾ, സ്ത്രീകൾക്കുള്ള പരിപാടികൾ, നാടകം തുടങ്ങിയവ രണ്ടു നിലയത്തിനും പൊതുവായുള്ളവയായിരുന്നു. ടെലിഫോൺ ലൈൻ മുഖേനയുള്ള റിലേ പരിപാടികളിൽ തടസം നേരിട്ടിരുന്നു. കോഴിക്കോട്ടെ ഭാഷ തിരുവിതാംകൂറുകാർക്ക് മനസിലാകുന്നില്ലെന്ന് പരാതികളുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം അനുസ്മരിക്കുന്നുണ്ട്.

കോഴിക്കോട് നിലയം തുടങ്ങിയ വർഷം തന്നെ ചതയത്തിന് ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യേക പരിപാടിയൊന്നും ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന് പരാതിയുണ്ടായി. നിലയം ബഹിഷ്ക്കരിക്കുമെന്നും കരിങ്കൊടി പ്രകടനം നടത്തുമെന്നും അറിയിപ്പുണ്ടായതിനെ തുടർന്ന് ഡയറക്ടർ ജനറൽ ജി.പി.എസ്.നായരെ കോഴിക്കോട്ടേക്കയച്ചു: "ചതയത്തിന് മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പാണിത്. ഞാൻ കോഴിക്കോട്ടെത്തി മധുപ്പണിക്കരെ (അസിസ്റ്റന്റ് സ്റ്റേഷൻ ഡയറക്ടർ ) കണ്ടു സംസാരിച്ചു. പി.ഭാസ്കരൻ ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെ പിറ്റി നല്ല ഒരു സംഗീത പരിപാടി തയ്യാർ ചെയ്തിരുന്നു. ഒന്നാംകിട പാട്ടുകാരെ ഉപ്പെടുത്തി ആ പരിപാടി പ്രക്ഷേപണം നടത്തുകയും ചെയ്തു. അതോടെ, പ്രക്ഷോഭണത്തിന് തയ്യാറായി വന്നവർ സ്റ്റേഷൻ ഭാരവാഹികളെ അഭിനന്ദിക്കുന്നവരായി മാറി".

1952 - ൽ ജി.പി.എസ് നായരെ ബി.ബി.സിയിൽ പരിശീലനത്തിനായി ലണ്ടനിലേക്കയച്ചു. വിദഗ്ദ്ധ പരിശീലനം കഴിഞ്ഞ് ആ വർഷം ഡിസംബറിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹത്തെ സ്പെഷ്യൽ ഓഫീസറായി നിയമിച്ചത് ഔറംഗബാദിൽ. നൈസാമിന്റെ കാലത്ത് ആരംഭിച്ച റേഡിയോ നിലയം ആൾ ഇന്ത്യ റേഡിയോയിൽ ലയിപ്പിക്കുന്ന നടപടികൾ മൂന്നു മാസം കൊണ്ട് പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹത്തെ പിന്നെ മറ്റൊരു ദൗത്യവുമായി മൈസൂരിലേക്കാണയച്ചത്. സൈക്കോളജി പ്രൊഫസറായിരുന്ന വി.ഗോപാലസ്വാമി ആരംഭിച്ച്, മൈസൂർ രാജകുടുംബം നടത്തിവന്ന ആകാശവാണി നിലയം ആൾ ഇന്ത്യ റേഡിയോയിൽ സംയോജിപ്പിച്ചതിനെ തുടർന്നുള്ള ജീവനക്കാരുടെ വിന്യാസം, ബാംഗ്ലൂർ ആകാശവാണി നിലയം തുടങ്ങുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നീ പ്രത്യേക ചുമതലകളും അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിച്ചു.

പഞ്ചവീണക്കച്ചേരി, പരമ്പരാഗത ആന പിടുത്തമായ വെദ്ദയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിത്രീ കരണം തുടങ്ങിയ ശ്രദ്ധേയമായ പരിപാടികളും ഇക്കാലത്ത് അദ്ദഹം ചെയ്തു.ആർ.കെ.നാരായണനായിരുന്നു , ഈ ചിത്രീകരണത്തിന്റെ സ്ക്രിപ്റ്റ് എഴുതിയത്.

തലസ്ഥാനമായ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് നിലയം മാറ്റണമെന്ന നിർദ്ദേശമുണ്ടായി. രാജ്ഭവന്റെ എതിർ വശത്തുള്ള കബ്ബൺ ഹൗസ്, അതിന്റെ ഉടമയുമായി ദീർഘമായ ചർച്ചകൾ നടത്തിയാണ് ഏറ്റെടുത്തത്.

ക്രൂഷ്ചേവും ബുൾഗാനിനും ഇന്ത്യാ സന്ദർശനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ബാംഗ്ലൂർ വന്നതിന്റെ റിപ്പോർട്ട് അന്ന് രാത്രി തന്നെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്ത്, ജി.പി.എസ്.നായർ പുതിയ ദൗത്യമേറ്റെടുക്കാൻ വിജയവാഡയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

ഈ നിലയത്തെക്കുറിച്ച് മാധ്യമങ്ങൾ നിരന്തരമായി പരാതിപ്പെട്ടിരുന്ന കാലമായിരുന്നു, അത്. അതിപ്രഗത്ഭരായ കലാകാരൻമാരെ കണ്ടെത്തി,പരിപാടികളുടെ പ്രൊഡ്യൂസർമാരാക്കി. ഡോ.ബാലമുരളീകൃഷ്ണ സംഗീത പരിപാടികളിൽ സജീവമായി. ആകാശവാണി കച്ചേരികളിലൂടെ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധനായിത്തീർന്നു. രാവിലെ ആരംഭിച്ച 'ഭക്തി രഞ്ജിനി' മറ്റ് നിലയങ്ങും തുടങ്ങി.

കൃഷ്ണാനദിക്കരയിലെ മസൂലിപട്ടണത്തിനടുത്ത കുച്ചുപ്പുടി ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ച, ആ പേരിൽ അറിയപെടുന്ന നൃത്തരൂപം തകർച്ചയുടെ വക്കിലായിരുന്നു. ക്ഷയോൻ മുഖമായ ആ നൃത്ത രൂപത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനായി , ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട സദസുകൾക്ക് മുന്നിൽ അത് ആകാശവാണി അവതരിപ്പിച്ചു. സംഗീതരൂപത്തിലും ഇത് പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തു.

അവിടെ നിന്ന്,മൂന്നര വർഷം ഹൈദരാബാദ് സ്റ്റേഷനിൽ .

പുതിയ സ്റ്റുഡിയോ നിർമ്മാണത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനം രാഷ്ട്രപതി ഡോ. രാജേന്ദ്രപ്രസാദ് നടത്തുകയാണ്. അതിന് മുൻപ് ഒരു രാഷ്ട്രപതിയും ഒരു ആകാശവാണി സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഉദ്ഘാടനം നടത്തിയിട്ടില്ല. ജി.പി.എസ് നായരുടെ ഭൗർഭാഗ്യത്തിന്,തലേരാത്രി അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടായ കാറ്റിലും മഴയിലും ഉദ്ഘാട വേദിയായ തുണിപ്പന്തൽ നിലംപൊത്തി. വെളുപ്പിന് ചീഫ് സെക്രട്ടറിയെ വിളിച്ചുണർത്തി ജൂബിലി ടൗൺഹാളിൽ പുതിയ വേദിയൊരുക്കി.

ചടങ്ങ് ഭംഗിയായി നടന്നുവെങ്കിലും,അന്നത്തെ വാർത്താ വിതരണ പ്രക്ഷേപണ മന്ത്രി ഡോ.ബി.വി.കെസ്ക്കർ ക്ഷുഭിതനായി. ജി.പി.എസിനെ വിളിച്ച്, ഗോഹട്ടി നിലയത്തിലേക്ക് പോകാൻ സമ്മതമാണോ എന്ന് തിരക്കി. എങ്കിൽ, താൻ രാജി വയ്ക്കുമെന്നായിരുന്നു , അദ്ദേഹം മന്ത്രിയെ അറിയിച്ചത്. 100 രൂപ ശമ്പളം കൂട്ടി നൽകാമെന്ന് മന്ത്രി പറഞ്ഞെങ്കിലും അദ്ദേഹം വഴങ്ങിയില്ല. അവസാനം, ഡൽഹിയിൽ വിളിച്ച്, മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിവച്ചിരുന്ന സ്ഥലം മാറ്റ ഉത്തരവ് അയയ്ക്കണ്ടന്ന് മന്ത്രി നിർദ്ദേശിച്ചു.

ആന്ധ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ സർക്കാർ അംഗമാക്കി. ആകാശവാണിയുടെ തലസ്ഥാനനഗരിയിലെ ഡയറക്ടർ അക്കാദമി അംഗമായിരിക്കണമെന്ന് ആദ്യം തീരുമാനിച്ച സംസ്ഥാനം ആന്ധ്രയായിരുന്നു.

പിന്നെ ഏതാനും മാസം അഹമ്മദാബാദിലും, തുടർന്ന് ബാംഗ്ലൂരിലും സ്റ്റേഷൻ ഡയറക്ടറായി അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. സൂര്യാഘാതമേല്ക്കുകയും കടുത്ത ചൂട് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തതാണ് ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം വാങ്ങാൻ കാരണം.

സ്വാതിതിരുനാൾ ജയന്തി പ്രമാണിച്ച്,ഒരു മാസം നീണ്ടു നിന്ന സംഗീത കച്ചേരികളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹിന്ദിയിലെഴുതിയ രചനകള ളും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പുരന്ദരദാസിന്റെ ജൻമദിനാഘോഷത്തിന് വിദൂരസ്ഥ ഗ്രാമമായ ഹംഫിയിൽ നിന്ന് എം.എസ്.സുബ്ബലക്ഷ്മി ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ കച്ചേരികൾ ടെലിഫോൺ വഴി ശബ്ദലേഖനം ചെയ്ത്,പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തു. അങ്ങനെ, സാഹസികമായ ഏറെ പരീക്ഷണങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിലുണ്ട്.

രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം, ജി.പി.എസ് നായർ തിരുവനന്തപുരം ആകാശവാണിയിൽ വീണ്ടും നിയമിക്കപെട്ടു. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കകം ഡോ. വി.കെ.നാരായണ മേനോൻ ഡയറക്ടർ ജനറലായി ചുമതലയേറ്റു.

രണ്ടു മലയാളികൾ തലപ്പത്തു വന്നതോടെ ആകാശവാണി പ്രക്ഷേപണം കൂടുതൽ സ്ഥലങ്ങളിൽ എത്തിക്കാനും, പുതിയ സംവിധാനങ്ങളേർപ്പെടുത്താനുമൊക്കെ അനുകൂലമായ അവസരം കൈവന്നിരിക്കുന്നതായി അന്ന് പത്രങ്ങൾ മുഖ പ്രസംഗങ്ങൾ എഴുതി.

"എന്നാൽ ഈ പ്രതീക്ഷകൾ സഫലമായില്ല", എന്ന് അദ്ദേഹം ആത്മകഥയിൽ പരിതപിക്കുന്നുണ്ട്. ഡോ. നാരായണമേനോൻ അതിനിടയിൽ ആകാശവാണി വിട്ടു.

ആലപ്പുഴയിൽ 100 കിലോവാട്ട് പ്രസരണി ആരംഭിക്കുന്നതിനും, തിരുവനന്തപുരം നിലയത്തിൽ കൂടുതൽ സ്റ്റുഡിയോ നിർമ്മിക്കുന്നതിനുള്ള പ ണികൾക്ക് തുടക്കമിട്ടത് ഇക്കാലത്താണ്.

പില്ക്കാലത്ത് ജനപ്രിയ ആക്ഷേപഹാസ്യ റേഡിയോ രൂപകമായി മാറിയ 'കണ്ടതും കേട്ടതും' അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്ത് "ആരംഭിച്ചതാണ്. സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ പബ്ലിക് റിലേഷൻസ് വകുപ്പുമായി ചേർന്ന് ആരംഭിച്ച 'റേഡിയോഗ്രാമരംഗം' പരിപാടി ഏറെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. പി.ആർ.ഡിയിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ നോവലിസ്റ്റ് ജി.വിവേ കാനന്ദനായിരുന്നു ഈ പരിപാടിയുടെ ചീഫ് ഓർഗനൈസർ . അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഫീസ് ആകാശവാണിയിലായിരുന്നു.

'സാമവേദം' എട്ടു മണിക്കൂർ നേരം ശബ്ദലേഖനം ചെയ്യാനായതും അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

സ്വദേശത്ത് നിന്ന് വിരമിക്കണമെന്ന ജി.പി.എസ്.നായരുടെ ആഗ്രഹം സഫലമായില്ല. ബോംബെയിൽ പുതിയതായി ആരംഭിച്ച കൊമേഴ്ഷ്യൽ ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ്ങ് സർവീസിന്റെ സ്പെഷ്യൽ ഓഫീസറായി അദ്ദേഹം നിയമിതനായി.

വിവിധ് ഭാരതിയിൽ നിന്ന് വാണിജ്യ പ്രക്ഷേപണം ആരംഭിക്കുക എന്ന ശ്രമകരമായ ദൗത്യമാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിച്ചത്. 1967 മെയ് മാസത്തിലായിരുന്നു, അത്. അക്കൊല്ലം നവം.1 ന് വാണിജ്യ പ്രക്ഷേപണം ആരംഭിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. അതിന്, മുൻ മാതൃകകളൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നില്ല.

"ഏറ്റവും കഠിനമായ ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വന്നു : സ്റ്റുഡിയോയിലും മറ്റുമായി രാത്രി ഒന്നര വരെ " .

മുൻ നിശ്ചയ പ്രകാരം അന്നത്തെ വാർത്താ വിതരണ പ്രക്ഷേപണ മന്ത്രി കെ.കെ.ഷാ വാണിജ്യ പ്രക്ഷേപണം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു.

കഠിനാദ്ധ്വാനം കാരണം രോഗബാധിതനായ ജി.പി.എസ് നായർക്ക് ആ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു ആശുപത്രിക്കിടക്കയിൽ കിടന്ന്, റേഡിയോയിലൂടെ അദ്ദേഹം ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങുകൾ കേട്ടു...

അബു ഫെല്ലോഷിപ്പ് ലഭിച്ച് വാണിജ്യ പ്രക്ഷേപണത്തെ പറ്റി പഠിക്കുവാൻ അദ്ദേഹം 1968 ഫെബ്രുവരിയിൽ ആസ്ട്രേലിയയിലേക്ക് പോയി. പത്താഴ്ചത്തെ ഊർജ്ജിത പരിശീലം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം കൊമേഴ്ഷ്യൽ ബ്രോഡ്കാസ്റ്റിങ്ങ് സർവ്വീസിന്റെ ഡയറക്ടറായി നിയമിതനായി. ബോംബെയ്ക്കു പുറമേ മറ്റ് 17 നിലയങ്ങളിൽ കൂടി വാണിജ്യ പ്രക്ഷേപണം ആരംഭിച്ചു. സ്പോൺസേഡ് വിനോദ പരിപാടികൾ ആരംഭിക്കുന്നത് ഇക്കാലത്താണ്. ആകാശവാണി ഓഡിഷൻ പാസാകാത്ത ഒട്ടേറെ ജനപ്രിയ കലാകാരൻമാർ ഈ പരിപാടികളിലൂടെ ശ്രോതാക്കളുടെ മനം കവർന്നു. 'റേഡിയോ ജോക്കി'കളും പുതുമയാർന്ന പരിപാടികളുമായി പ്രക്ഷേപണത്തെ ആകർഷകമാക്കി.

പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും കവിഞ്ഞ ലാഭമാണ് ആകാശവാണിക്ക് വാണിജ്യ പ്രക്ഷേപണത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭം മുതല്ക്കേ കിട്ടാൻ തുടങ്ങിയത്.

തൊട്ടതെല്ലാം പൊന്നാക്കി മാറ്റി, ഇന്ത്യൻ റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണത്തിൽ തിളക്കമാർന്ന ഒരദ്ധ്യായമെഴുതിച്ചേർത്ത ജി.പി.എസ് നായർ 1971- സെപ്തംബറിൽ സർവ്വീസിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചു.

ആകാശവാണിയും താനും തമ്മിലുള്ളത് അഭേദ്യമായ ആത്മീയ ബന്ധമായിരുന്നുവെന്നും, വിരമിക്കലോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നില്ലന്നും പറഞ്ഞാണ് ജി.പി.എസ്.നായർ തന്റെ 'റേഡിയോ സ്മരണകൾ ' അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്.

' പൂക്കൾ കൊണ്ട് ഈശ്വരാർച്ചന നടത്തുന്നതു പോലെ വേണം, റേഡിയോയിൽ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ ' എന്ന് തന്റെ പിൻതലമുറയെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത മനീഷിയായ ആ പ്രക്ഷേപകൻ 2001-ൽ അന്തരിച്ചു.

'ആരാച്ചാർ':അധികാരത്തിന്റെ അടരുകളെ തൂക്കിലേറ്റുന്ന പെൺകുട്ടി

2020-04-13T20:29:00.001+05:30

ആരാച്ചാർ

(നോവൽ)

കെ.ആർ.മീര

പേജ് 552, വില 550 രൂപ.

ഡി.സി.ബുക്സ്

2012-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഈ നോവലിന്റെ കഴിഞ്ഞ വർഷം ഒക്ടോബറിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 37ആം പതിപ്പാണ് വായിച്ചത്. കേന്ദ്ര-കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമികളുടെ പുരസ്ക്കാരങ്ങൾക്കും വയലാർ അവാർഡ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഒട്ടേറെ ബഹുമതികൾക്കു മർഹമാവുകയും,വിവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ഇംഗ്ലീഷടക്കം മറ്റ് ഭാഷകളിൽ ഏറെ വായിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ബൃഹദാഖ്യായിക മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിലെ ഇതിഹാസമാനമുള്ള രചനകളിലൊന്നാണ്.

ഇരുപത്തിരണ്ടുകാരിയായ ഒരു ആരാച്ചാർ യുവതിയുടെ ഏതാനും ആഴ്ചകളിലെ മാത്രം ജീവിതാഖ്യാനത്തിലൂടെ,കെ.ആർ മീര ചരിത്രത്തിന്റേയും പുരാവൃത്തത്തിന്റേയും സമകാലിക ജീവിതാവസ്ഥകളുടേയും വലിയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നടത്തുന്ന ജീവിത വിചാരങ്ങളാണ് ഈ നോവൽ. അത് വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ഭരണാധികാരികളേയും ജനസമൂഹങ്ങളേയും നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥകളേയും, ധാർമ്മികതയേയും, സ്ത്രീ - പുരുഷ ബന്ധങ്ങളേയും സസൂക്ഷ്മം വിലയിരുത്തുകയും ഡിസെക്ഷൻ ടേബിളിലെന്നപോലെ കീറിമുറിച്ച് പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

ക്രിസ്തുവിനുമുമ്പുള്ള കാലത്തേക്ക് നീണ്ടു പോകുന്ന വേരുകളുള്ള ഇതിലെ ആരാച്ചാർ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച്, തലമുറകളായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട കഥകളും ഉപകഥകളും പുരാവൃത്തങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ് ഈ നോവൽ. അതിൽ ആദ്യാവസാനം ശവഗന്ധമുണ്ട്. രാജഭരണ കാലത്തും , കൊളോണിയൽ ഭരണകാലത്തും, സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്തും,പിന്നെ കഥ നടക്കുന്ന ഇടതുപക്ഷ ഭരണകാലത്തും നീതിയുടേയും ന്യായത്തിന്റേയും അളവുകോലുകൾ വ്യത്യസ്തമാവുകയും, ഹിംസ ബഹുഅവതാരങ്ങളിലൂടെ പിടിമുറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എല്ലാക്കാലത്തും ഇരകളാക്കപ്പെടുന്നവരിൽ നിസ്വരും സ്ത്രീ കളുമുൾപ്പെടും.

പക്ഷേ, ഇരയാക്കപ്പെടാനല്ല, ഇരയാക്കിയവരെ കുടുക്കാനാണ് ചേതനാ ഗൃദ്ധാ മല്ലിക്ക് എന്ന ഈ കഥയിലെ പെൺകുട്ടി തീരുമാനിക്കുന്നത്. അതിനവൾക്ക് ആത്മബലമേകുന്നത് ആരാച്ചാരൻമാരുടെ ചരിത്രവും പുരാവൃത്തങ്ങളും, ജീവിത പശ്ചാത്തലവും നൽകിയ ഉൾക്കാഴ്ചയാണ്.. അതാണ് ഈ നോവലിനെ അതിശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ -സ്ത്രീപക്ഷ രചനയാക്കുന്നത്.

കൊലക്കയറിൽ കുരുങ്ങിയ കഥകൾ സഞ്ചിതസ്മൃതികളായി തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്ത് കിട്ടുന്നവയാകാം. പക്ഷേ, സമകാലിക ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച്, അവയെ തന്റെ രക്ഷാകവചമാക്കിയെടുക്കാൻ വ്യാഖ്യാനിച്ച്, ബോധോദയം നേടുന്നുണ്ട് , ഈ പെൺകുട്ടി.

മലയാളിക്ക് തീർത്തും അപരിചിതമായ കഥയും ജീവിതപരിസരങ്ങളും . ഓരോ സന്ദർഭത്തേയും ചരിത്ര ബോധത്തോടെ, കഥയുടെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ നിന്ന് അവതരിപ്പിക്കുന്ന അസാധാരണമായ ആഖ്യാന ശൈലിയാണ് ഈ നോവലിന്റെ സവിശേഷത. ആനന്ദിന്റെ 'ആൾക്കൂട്ടം' അത്തരത്തിലുള്ള ഗഹനമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ-വൈജ്ഞാനിക വ്യവഹാരമായിരുന്നു. പക്ഷേ, നോവലിന്റെ ജീവിത പരിസരത്തിനും, അതിന്റെ സ്വാഭാവിക ജൈവ ഘടനയ്ക്കുമപ്പുറത്തേക്ക് നിരന്തരം സഞ്ചരിക്കുന്ന കഠിന വ്യവഹാരങ്ങളിൽ കഥ മുങ്ങിപ്പോയി എന്നതായിരുന്നു 'ആൾക്കൂട്ട'ത്തിന്റെ പ്രധാന പോരായ്മ. ഇവിടെ നേരെ തിരിച്ചാണ്, കഥകളുടേയും ഉപകഥകളുടെയും കുത്തൊഴുക്കാണ്.

ചേതനയുടെ അച്ഛൻ ബാബ ഫണിഭൂഷൺ ഗൃദ്ധാ മല്ലിക്കിന്റെ 105 വയസ്സായ അമ്മ ഥാക്കുമ്മ തമാശയായി പറയുന്നതു പോലെ, ഭ്രൂണാവസ്ഥയിൽ പോലും ലക്ഷണമൊത്ത കുടുക്കു തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയവളാണ്, ചേതന. കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോഴേ ദുപ്പട്ടയുടെ തലപ്പുകൊണ്ട് ലക്ഷണമൊത്ത കുടുക്ക് ഉണ്ടാക്കി ശീലിച്ചവൾ. ആരാച്ചാർ കുടുംബത്തിന്റെ വംശവൃക്ഷത്തിലെ ഇളയവൾ. 451 പേരെ തൂക്കിക്കൊന്നതിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന ബാബയുടെ മകൾ. തന്റെ തൂക്കിക്കൊലകളുടെ പത്രവാർത്തകൾ ചില്ലിട്ടു സൂക്ഷിച്ച മുറിയിലിരുന്ന് ആ വീരകഥകൾ, നാടക ഡയലോഗുകൾ പോലെ വിളമ്പി , പത്രക്കാർക്കും ചാനലുകാർക്കും വിറ്റ് കാശാക്കുന്നുണ്ട് ബാബ. അയാളുടെ സഹായിയായ അനുജൻ സുഖ്ദേവ് എന്ന കാക്കു ബാർബറാണ്.ഒരു കോഴിയെപ്പൊലും കൊല്ലാൻ കെല്പില്ലാത്തവനെന്ന് നിരന്തരം ആക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്ന കാക്കു മുൻപ് നെക്സലൈറ്റായിരുന്നു. അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത് ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾക്കിരയായവൻ. ലോക്കപ്പിൽ തലകീഴായി കെട്ടിത്തൂക്കപ്പെട്ടപ്പൊഴും പ്രേമഗാനം പാടിയവൻ.

ചേതനയുടെ ആത്മഭാഷണങ്ങളായാണ് നോവൽ ആഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. കാക്കുവിന്റേയും, അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത് തല്ലിയൊടിക്കപ്പെട്ട കാലുമായി 'ഭവിഷ്യത്ത്' എന്നപഴയ പത്രം നടത്തുന്ന മാനദെയുടേയും ജീവിതകഥയിൽ എഴുപതുകളിലെ ബംഗാൾ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടേയും സിദ്ധാർത്ഥ ശങ്കർ റേയിയുടേയും ഇരുണ്ട കാലത്തിന്റെ കൂടി ചരിത്രമുണ്ട്. അമിതാധികാരം അവരെ എങ്ങനെ ദുഷിപ്പിച്ചുവെന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്. ഒളിവിലിരുന്ന് ജോർജ് ഫെർണാണ്ടസിനെപ്പോലുള്ളവർ അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതിന്റെ ചരിത്രമുണ്ട്.

പ്ലസ് ടുവിന് ഹൈ ഡിസ്റ്റിങ്ഷൻ വാങ്ങിയിട്ടും തുടർന്നു പഠിക്കാനാവാത്ത ചേതനയ്ക്ക് നല്ല രാഷ്ട്രീയാവബോധമുണ്ടാകുന്നത് ഈ ബന്ധങ്ങളിലൂടെയാണ്. ഗുണ പാഠങ്ങളോടെ ആരാച്ചാര പരമ്പരയിലെ പൂർവ്വപിതാക്കൻമാരുടെ കഥകൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത ഥാക്കുമായും അവളിൽ ആത്മബോധമുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. തൂക്കിലേറ്റിയ ഒരു പ്രതിയുടെ അച്ഛൻ, കൈകളും കാലുകളും ഛേദിച്ചെറിഞ്ഞ അവളുടെ സഹോദരൻ രാമുദായും അവൾക്ക് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഉൾക്കാഴ്ചകൾ നൽകുന്നുണ്ട്. 45ആം വയസിൽ 65 കാരന്റെ ഭാര്യയാകേണ്ടി വന്ന അമ്മയുടെ ജീവിത ദുരന്തങ്ങളും ചേതനയിലെ സ്ത്രീയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

അവൾ എല്ലാം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്താണ് വളർന്നത്. 'കുടുംബത്തിലെ അധികമുണ്ടായിരുന്ന യിട്ടും ഓരോ ചില്ലിയും സമുദ്രത്തിലേക്ക് കുതിക്കുന്ന ഗംഗയിലെ നീർമണികളെ പോലെ സൊനാഗച്ചിയിൽ വിലയം പ്രാപിച്ചു'.

'അസാമാന്യ പൊക്കവും, പുഷ്ട ശരീരവും മുഴച്ചുയർന്ന കണ്ണു'മുണ്ടുമുണ്ടായിട്ടും ഒരു പ്രസിൽ പ്രൂഫ് റീഡറായി ജോലി നോക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഉടമ അവളെ അപമാനിച്ചു. പിന്നിൽ നിന്ന് കക്ഷങ്ങളിലൂടെ മാറിടത്തിൽ പിടിച്ച അയാളെ, മാറിൽ നിന്ന് ദുപ്പട്ട എടുത്ത് നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ഒരു കുടുക്കുണ്ടാക്കി നേരിട്ടു, അവൾ. അത്, 'ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വരണമാല്യം പോലെ അയാളുടെ കഴുത്തിൽ അണിയിച്ചു. അയാൾ എന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കും മുർപ് ഞാൻ കുടുക്കു വലിച്ചു മുറുക്കി, ദുപ്പട്ടയുടെ മറ്റേ അറ്റം ജനലഴികളിലൊന്നിലൂടെ കടത്തി ശക്തമായി വലിച്ചതോടെ അയാളുടെ വായ പിളർന്നു ,കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു. പുറത്തുചാടിയ നാവിൽ നിന്ന് പാൻ ചുവന്ന ചോരപോലെ ഒഴുകി'.

സുഹൃത്തിന്റെ മകളായ പിഞ്ചു ബാലികയെ ബലാല്ക്കാരം ചെയ്ത് കൊലപ്പെടുത്തിയതിന് വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട യതീന്ദ്രനാഥ് ബാനർജിയുടെ ആരാച്ചാരായി ബാബയും, അയാളെ സഹായിക്കാനായി ചേതനയും നിയമിക്കപ്പെടുന്നു. ആരാച്ചാരെ തേടിയെത്തിയ ഒരു ചാനലിന്റെ റിപ്പോർട്ടർ സഞ്ജീവ് കുമാർ മിത്ര അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ അതിക്രമിച്ചു കയറുന്നതാണ് നോവലിലെ വഴിത്തിരിവ്. തൂക്കിക്കൊലയെ അയാൾ വലിയ മാധ്യമ ആഘോഷവും ഉല്പന്നവുമാക്കി മാറ്റി. ദുരൂഹതകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിത വൃക്ഷത്തിലെ കണ്ണിയായ അയാളുടെ രക്തത്തിൽ മോഷണത്തിന്റെ ജീനുകളും, കേരളം വരെ വ്യാപിക്കുന്ന കച്ചവടത്തിന്റെ പാരമ്പര്യക്കണ്ണികളുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ഇടതു മാറിടത്തിൽ ഞെരിക്കുകയും, അലിപ്പൂർ ജയിലിൽ തൂക്കിലേറ്റുന്നവർ ചത്തുവീഴുന്ന ഇരുണ്ട അറയിൽ അവളെ തള്ളിയിട്ട് ബലാല്ക്കാരം ചെയ്യുകയും, വ്യാജ വിവാഹ വാഗ്ദാനം നൽകി പ്രലോഭിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് , അയാൾ. ഇരപിടിക്കുന്നതിൽ ആണധികാരത്തിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിളക്കമുണ്ട്, 'എനിക്ക് നിന്നെ ഒന്നനുഭവിക്കണം ' എന്ന അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ. അവസാനം, അവൾ അയാളെ സൊനാഗച്ചിയിലെ അയാളുടെ കിടപ്പുമുറിയിൽ കൊണ്ടുപോയി, അതേ വാക്യമാവർത്തിച്ചപ്പോൾ അയാളിലെ പുരുഷൻ ഉറഞ്ഞുപോയി.

ഏതൊരു സ്ത്രീയെയും പോലെ സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ അവളും ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, അയാൾ ഹൃദയം കൊണ്ട് അവളെ സ്റ്റേഹിച്ചില്ല. പകരം ശരീരം കൊണ്ട് കാമിച്ചു. ആദ്യത്തെ ആരാച്ചാരല്ലാതിരുന്നിട്ടും അവളെ അങ്ങനെയാക്കി ചിത്രീകരിച്ചു. അവളെ സ്ത്രീസ്വാതന്ത്രത്തിന്റെ പ്രതീകമായ 'ഐക്കണാ'ക്കി, തന്റെ പേരും കരിയറും ഉയർത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു.

മിഥ്യാഭിമാനബാധയാൽ അച്ഛൻ അനുജനെയും ഭാര്യയെയും വെട്ടിക്കൊലപ്പെടുത്തിയതു കാരണം, ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ തൂക്കിക്കൊല നടത്താൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട അവൾ അതിനു ശേഷം എത്തപ്പെട്ടത് അയാളുടെ ചാനൽ സ്റ്റുഡിയോയിൽ . അവിടെ ഒരുക്കിയിരുന്ന തൂക്കുമരത്തിൽ,ക്യാമറക്കണ്ണുകളുടെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ ,അവൾ സഞ്ജീവ് കുമാർ മിത്രയെ തന്നെ തൂക്കിലേറ്റുകയാണ്: താൻ സ്നേഹിച്ച, ആഗ്രഹിച്ച പുരുഷനെ . അപ്പോൾ, 'അവളുടെ സിരകളിലോടുന്ന ആരാച്ചാരുടെ രക്തം അയാളുടെ ജീവനു വേണ്ടി ആർത്തി പിടിച്ചു..ഞാൻ കുടുക്ക് സാവധാനം മുറുക്കി. മിന്നൽ വേഗത്തിൽ കയറിന്റെ മറ്റേ തുമ്പ് വലിച്ചു. സഞ്ജീവ് കുമാർ മിത്ര ഒരേങ്ങലോടെ ആകാശത്തേക്കുയർന്നു ...അയാൾ അമ്മേ എന്ന് നിലവിളിച്ചു....അയാളുടെ കാലുകൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്തു.'

- കണ്ണുകളിൽ പ്രതിബിംബമുണ്ടോ എന്നു നോക്കി മരണ ലക്ഷണം അറിയുവാൻ കഴിവുള്ളവരാണ് ആരാച്ചാരപരമ്പരയിലുള്ളവർ . തന്റെ കാമുകനെ തൂക്കിലേറ്റിയപ്പോൾ അവൾ അയാളുടെ മരണ ലക്ഷണം ഗണിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

-കഥയെ ജീവിതത്തിന്റെ തനിയാവർത്തനമല്ലാതാക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിന്ന് നാടകീയമായ ഭാവനാതലത്തിലൂടെ അതീതയാഥാർത്ഥ്യത്തിലാണ് നോവൽ അവസാനിക്കുന്നത്. ഇരട്ടക്കൊല കേസിൽ തൂക്കിക്കൊല്ലാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടാൽ സ്വന്തം പിതാവിന്റെ ആരാച്ചാരാകാം ആ മകൾ എന്ന സൂചനയുമുണ്ട്.

നോവലിന്റെ കഥാപരിസരമാണ് അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ അസാധാരണമായ ഉൾക്കാഴ്ചയോടെ നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ശവങ്ങൾ എന്നും ഘോഷയാത്ര പോലെ കടന്നുപോകുന്ന ഇടവഴിയിലെ കൊച്ചു വീട്. ഗംഗയുടെ തീരമായ നീം തലഘാട്ടിലെ വിറകിൻ ചിതകളിലെപ്പോഴുമെരിയുന്ന ശവങ്ങളുടെ ഗന്ധമുള്ള അന്തരീക്ഷം. മാടിർ ബുടി എന്ന മൺകോപ്പകൾ നിരത്തിയ ചെറിയ ചായക്കടയും ബാർബർ ഷാപ്പുമടങ്ങുന്ന ആരാച്ചാരുടെ കുടുംബ വീട്. സർക്കുലാർ തീവണ്ടികളും ഇഴയുന്ന ട്രാമുകളുള്ള സരണികൾ. ജാത്ര പാര നാടക കമ്പനികളുടെ ബോർഡുകളും , തൈരിന്റെ ഗന്ധമുള്ള 'ബോയ്'കടകളും ദേവീദേവൻമാരുടെ ചിത്രങ്ങൾ വില്ക്കുന്ന കൊമർതുള്ളികളുമുള്ള തെരുവുകളും ലെയ്നുകളും.

ചെരുപ്പു കുത്തികളും,ചെവിത്തോണ്ടി വില്പനക്കാരും, ക്ഷുരകൻമാരും, കച്ചവടക്കാരും ഭിക്ഷക്കാരുമൊക്കെ നിറഞ്ഞ റോഡുകൾ.കറുത്തവരുടെ , അരികുവല്കൃത ജീവിതങ്ങൾ . 'ഭഗ്ബാൻ മഹാദേബി'നും 'മാ കാളി 'ക്കും ചോരയും മദ്യവും അർപ്പിക്കുന്ന ചുവന്ന ബംഗാൾ. ആരാച്ചാർ ജോലി ശരിയാക്കാൻ, പാർട്ടി ജില്ലാ മേധാവിയായ ഡി.സി സെക്രട്ടറിക്കും, മരണത്തോട് മല്ലിടുന്ന മകന്റെ ശുശ്രൂഷക്ക് ആശുപത്രിയിലെ ഇടനിലക്കാരനുമൊക്കെ കൈക്കൂലി കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്ന ദുരവസ്ഥ. ജോലിയും കൂലിയുമില്ലാതെ, കിടപ്പാടവും കൃഷിസ്ഥലവും നഷ്ടപ്പെട്ട് ,ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് തെരുവിലെത്തപ്പെടുന്ന അഭയാർത്ഥികൾ .

ഈ നോവലിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയ ഭേദകമായ ചിത്രം പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലുണ്ട്. വീടിനടുത്തു നിന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ നിലവിളി കേട്ട് അന്വേഷിച്ചിറങ്ങിയ ഥാക്കുമായാണ് ചേതനയെ അവിടേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്.ഓടയുടെ മുകളിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു കുടുബത്തിലെ പത്ത് പതിനാല് വയസ്സു പ്രായമുള്ള ആൺകുട്ടി നഗ്നനായി അവിടെ കിടന്നിരുന്നു. 'വലിയ തലയും വീർത്ത വയറുമായി ഒരുപാട് ദിവസം വെള്ളത്തിൽക്കിടന്ന ഒരു മൃതദേഹം പോലെ ഒരു ശരീരം.'അവന്റെ കണ്ണുകളുടെ കോണിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത് ചിതലുകളായിരുന്നു. മൂക്കിനുളളിൽ നിന്ന് തവിട്ടു നിറമുള്ള ചെറിയ ശവംതീനിയുറുമ്പുകളും ചെവികളിൽ നിന്ന് നീലമണിയനീച്ചകളും പുറത്തു വന്നു. അവൻ കോട്ടുവായോ ഏമ്പക്കമോ ഇട്ടപ്പോൾ ചെറിയ ചുവന്ന ചാഴികൾ വായിൽ നിന്ന് പറന്നു. ' ഇടയ്ക്ക് അവൻ ഒന്ന് ന്തെളിഞ്ഞു പിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ലിംഗത്തിൽ നിന്ന് മൂത്രത്തിന്റെ നീണ്ട തുള്ളികൾ പോലെ വെള്ളച്ചിറക്കുള്ള നിശാശലഭങ്ങൾ പുറത്തുവന്ന് മെഴുക്കു തിരിക്കു നേരെ പറന്നു'.

-മിഡ്നാപൂരിനടുത്ത ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് കൃഷി നശിച്ചപ്പോൾ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു വർഷം മുൻപ് ഹൗറ സ്റ്റേഷനിൽ വന്നിറങ്ങിയതാണവന്റെ കുടുംബം . ഥാക്കുമാ കോരിക്കൊടുത്ത കഞ്ഞി കുടിച്ച്,അവൻ മരിച്ചു. അവനെ സംസ്കരിക്കാൻ അവർക്ക് പണമുണ്ടായിരുന്നില്ല. 'അവനെ ഒരു വള്ളത്തിൽ കയറ്റി , നദിയുടെ നടുവിലെത്തി കളി താഴെയിട്ടു.'

-പുരാവൃത്തത്തിന്റേയോ ഭാവനയുടെയോ നിറം ചേർക്കാത്ത, കല്പിത കഥകളല്ലാത്ത പച്ചയായ ജീവിത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ.അശരണരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ഭരണകൂടം പരിതാപകരമായി പരാജയപ്പെട്ടതിന്റെ പിന്നെയും സാക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട് , അംലഷോളിലെ പട്ടിണി മരണങ്ങൾ പോലെ. ഇത്തരം മുഹൂർത്തങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, ബംഗാളിൽ ഇടതുപക്ഷം നിരാകരിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഈ നോവൽ എഴുതപ്പെട്ട കാലത്ത് തന്നെ നിശബ്ദം പ്രവചിച്ചിരുന്നു എന്ന് നമ്മൾ അറിയുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്കും ജീവിതത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മാംശങ്ങളിലേക്ക് നോവലിസ്റ്റ് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നുണ്ട്, ഇവിടെ.

-ഇങ്ങനെ കാലമുദ്രകളാലും വൈവിധ്യ പൂർണ്ണമായ ദേശമുദ്രകളാലും തലമുറകളുടെ ജീവിതങ്ങളെ ഒറ്റ ഫ്രെയിമിൽ കൊണ്ട് വന്ന് താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന സമ്പന്നമായ ആഖ്യാന ശൈലിയാണ് 'ആരാച്ചാർ' നോവലിനെ പുതു കാലത്തെ ഇതിഹാസമാനമുള്ള രചനയാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഥാക്കുമ്മ, ചേതനയ്ക്കു പറഞ്ഞു കൊടുത്ത കഥകളിൽ മരണവും പ്രേമവും മാത്രമല്ല, ഭൂമിയുമുണ്ടായിരുന്നു. മനഷ്യരുടെ മരണം ഈച്ചകളുടെ വരവ് നോക്കി പ്രവചിക്കുന്നു മുണ്ട് , അവർ.

മരണത്തിന്റെ ഗന്ധം മാത്രമല്ല, ബംഗാൾ ജനതയുടെ ആഹാരവൈവിധ്യത്തിന്റെ ഗന്ധങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഉപമകളും ബിംബങ്ങളും സമൃദ്ധമായി ഉപയാഗിച്ചിട്ടുണ്ട് നോവലിൽ.'ആൾക്കൂട്ട'ത്തിന്റെ വരണ്ട ജീവിത പരിസരങ്ങല്ല, 'ആരാച്ചാരി'ൽ. പൊരിയും മസാലയും കപ്പലണ്ടിയും കശുവണ്ടിയും ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന വിഭവമാണ് ഖാൽ മൂറി.'സ്നേഹിക്കുന്ന പുരുഷനോടൊപ്പം ഹൃദയം തുറന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഖാൽ മൂറി ഭക്ഷിക്കാൻ' ചേതന മോഹിച്ചിരുന്നു. നരച്ച തലമുടി പോലുള്ള ബുരിൽ ഭൂൽ മിഠായിയും 'ദോയി'യുടെ ഗന്ധവും അവൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

ബംഗാളികളുടെ ഇഷ്ട മത്സ്യമായ ഇലിഷ് പല അവസരങ്ങളിൽ നോവലിൽ കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഇലിഷ് മത്സ്യം വാങ്ങാൻ കഴിവുള്ളവരായിരുന്നു ആരാച്ചാർ കുടുംബമെന്നു പറയുന്നുണ്ട്. തന്റെ ശരീരം കളിപാട്ടമല്ലെന്ന്,അതിൽ അതിക്രമിച്ചു കയറിയ സഞ്ജീവ് കുമാറിനോട് രോഷത്തോടെ പറയുമ്പോഴും അയാളുടെ സ്നേഹ പരിലാളനങ്ങൾക്ക് കൊതിച്ച അവൾ ,അശാന്തമായ മനസ്സോടെ,ഇലിഷ് കറി കഴിക്കാൻ കഴിയാതെ സങ്കടപ്പെടുന്നു മുണ്ട്.

ചേതന തൂക്കിലേറ്റുന്നതിനു മുൻപ്, തടവറയിൽ യതീന്ദ്രനാഥ് ബാനർജി ആവശ്യപ്പെടുന്നതും ഇലീഷ് ഷോർഷെ.

" ഹിൽസ വിളമ്പിയപ്പോൾ അയാൾ ആ പാത്രമെടുത്ത് മൂക്കിനടുത്തേക്ക് ചേർത്ത് ഞങ്ങളെ നോക്കി ഉള്ളിലേക്ക് ശ്വാസം വലിച്ചു.

- ഈ ജീവിതത്തിലെ അവസാനത്തെ ഹിൽസ ..!'.

അവസാന അത്താഴത്തിന് അയാൾ ആവശ്യപ്പെട്ടത് മധുരമുള്ള തൈരായിരുന്നു.

- ഈ ജീവിതത്തിലെ അവസാനത്തെ മിഷ്ടി ദോയ് '.

-ഈ ഭാഗം വായിച്ചപ്പോൾ ഓർമ്മകളുടെ തിരയിളക്കം എനിക്കുണ്ടായി. ഓരോ തിരുവോണ സദ്യയും കഴിച്ച്, ' അങ്ങനെ ഒരു ഓണം കൂടി കഴിഞ്ഞു ' എന്ന് ദു:ഖത്തോടെ ആത്മഗതം ചെയ്ത എന്റെ പൂർവ്വികരാണ് മുന്നിൽ. ആഹാരം ജീവൽ പ്രതീകങ്ങളാകുന്ന എത്രയോ സന്ദർഭങ്ങളുണ്ട് ഒരോരുത്തർക്കും .

- ഇങ്ങനെ , മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിൽ 'ആരാച്ചാർ' അനന്യമായി നില്ക്കുന്നു.പ്രമേത്തിന്റെ പുതുമ, ആഖ്യാനപാടവം, മിഴിവാർന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ, ഒഴുക്കുളള ഭാഷ തുടങ്ങിയവയാൽ അദ്വിതീയമായ സ്ഥാനം നേടിയിരിക്കുന്നു ഈ നോവൽ.ധീരമായ ദർശനത്തിന്റെ തെളിച്ചവുമുണ്ട്.

ബംഗാളിന്റെ രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും തലമുറകളുടെ പാരമ്പര്യമുള്ള ആരാച്ചാരൻമാരുടെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചും കെ.ആർ.മീര ഗഹനമായ ഗവേഷണവും ഗൃഹപാഠവും നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ മെച്ചങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ എഴുതിയതൊക്കെ.

പക്ഷേ, അധികമായാൽ അമൃതും വിഷമാണ്. ആരാച്ചാരകുടുംബ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഗവേഷണ പ്രബന്ധം ഈ കൃതിയിൽ നിന്ന് ആർക്കും തയ്യാറാക്കാം. അവരുടെ വംശപരമ്പരകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലഭ്യമായ ഏതാണ്ടെല്ലാ കഥകളും ഉപകഥകളും ചരിത്രവും പുരാവൃത്തങ്ങളും ഐതിഹ്യങ്ങളുമൊക്കെ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ് നോവലിന് *വൃഥാസ്ഥൂലത* ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. തൂക്കുമരത്തിലേക്കാനയിക്കപ്പെട്ടവനോട് പോലും അത്യന്തം ദുരൂഹമായൊരു ആരാച്ചാർക്കഥ മന്ത്രിക്കുണ്ട് , ചേതന !

പരത്തി പറയൽ എത്ര മാത്രം അസുന്ദരവും അനാകർഷകവുമാണെന്നതിന് മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ് 'ആരാച്ചാർ'. കഥയുടെ വൈകാരികാന്തരീക്ഷത്തിന് നിരക്കാത്തതും വിജ്ഞാന -വിവരശേഖര പ്രദർശനമെന്ന പ്രതീതി സൃഷ്ടിച്ച്, വായനയുടെ ഒഴുക്ക് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഘടകമാണിത്. അടുത്ത കാലത്തിറങ്ങിയ ' നടവഴിയിലെ നേരുകൾ', മറ്റാരു ഉദാഹരണം. 'മാമ, ആഫ്രിക്ക',' കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത' എന്നീ നോവലുകളിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും ഈ ദോഷമുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു വായനക്കാരന്റെ ആകുലത മുൻനിർത്തി ആവർത്തിക്കട്ടെ : *മലയാളത്തിൽ ലിറ്റററി എഡിറ്റർമാരുടെ ആവശ്യമുണ്ട്*. മാറിയ ജീവിത സാഹചര്യത്തിൽ ചെറുതാണ് സുന്ദരം.

തീക്ഷ്ണമായ അനുഭവങ്ങളുടെ ലാവാപ്രവാഹങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏത് തെരഞ്ഞെടുക്കണമെന്നതിലും എഴുത്തുകാരുടെ പ്രതിഭയുടെ സത്ത അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അത് അവരുടെ രചനാ സ്വാതന്ത്യത്തിന്റെ തീർപ്പിന് വിടുകയാണുചിതം.

ഇതിനെല്ലാമുപരിയായി ,അപൂർവമായ വായനാനുഭവം തീർക്കുന്ന 'ആരാച്ചാർ' എക്കാലത്തേയ്ക്കുമുള്ള ഈടുവയ്പാണ്. കാലത്തിന്റെ ചിതലുകൾ തിന്നു തീർക്കാതെ, ഭാഷയിലും നമ്മുടെ ഭാവുകത്വത്തിലും ഈ നോവൽ തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ച് നില്ക്കും.

ചെകുത്താനെ അപനിർമ്മിക്കുമ്പോൾ..

2020-04-07T14:08:00.001+05:30

ഇരുട്ടിൽ ഒരു പുണ്യാളൻ

(നോവൽ)

പി.എഫ്. മാത്യൂസ്

പേജ് I44, വില 140 രൂപ.

ഡി.സി.ബുക്സ്

പി.എഫ്. മാത്യൂസിന്റെ രണ്ടാമത്തെ നോവലിലും സാത്താനുണ്ട്;ദൈവവും. പക്ഷേ, പുണ്യപാപങ്ങളുടെ നിത്യ യുദ്ധത്തിനപ്പുറത്തേയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ട് ഈ നോവൽ. ആവിഷ്ക്കാര രീതിയുടെ തനിമ കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമായ രചന.

തുറമുഖ നഗരത്തിലെ പുരാതന തെരുവും,സമീപ ഗ്രാമത്തിലെ ഇടവകയുമാണ് കഥാപരിസരമെങ്കിലും, വിശ്വാസികളുടെ നിഗൂഢമനസിന്റെ ആഴങ്ങളിലൂടെയാണ് പി.എഫ്. മാത്യൂസിന്റെ സഞ്ചാരം.

വിശ്വാസങ്ങളുടേയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടേയും പുരാവൃത്തങ്ങളുടേയും ഇരുണ്ട പശ്ചാത്തലത്തിൽ ,എവിടെയും ദുരൂഹ പഥസഞ്ചലനങ്ങൾ.

മലയാള നോവലിൽ, അപനിർമ്മാണങ്ങളുടെ കാലമാണിത്. ഇതിവൃത്തത്തിലും ,ശില്പത്തിലും ആഖ്യാനത്തിലുമൊക്കെ നോവൽ നവീകരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു .

ക്രിസ്തീയമായ ചിഹ്നങ്ങും പ്രതീകങ്ങളും ഉപമകളും നിറഞ്ഞ, പുണ്യ-പാപ ദ്വന്ദ്വത്തി ലഷ്ഠിതമായ ഒരു ഇതിവൃത്തത്തിനെ, മരണത്തിനുമപ്പുറത്തേക്ക് വിന്യസിക്കാൻ ശ്രമമുണ്ട്. ദൈവത്തിനേയും പിശാചിനേയും ബന്ധപ്പെടുത്തി, ജീവിത ദുഖങ്ങളെ, വീണ്ടുവിചാരങ്ങളുടേയും സമസ്യകളുടെയും വിശാലാകാശത്തേക്ക് വിക്ഷേപിക്കുന്ന പുതിയ ആഖ്യാന രീതിയാണ് 'ഇരുട്ടിൽ ഒരു പുണ്യാളനെ' വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്.

പറങ്കികൾ അടിമയാക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന കറുമ്പൻ കാപ്പിരിയെ, അവർ നാടുവിട്ടപ്പോൾ നിധികുംഭത്തിനരുകിൽ കൊന്ന്,കുഴിച്ചിട്ടുവെന്ന് പുരാവൃത്തം . ആത്മാവായിമാറിയ കാപ്പിരി,തനിക്ക് കള്ളും കൂരിക്കറിയും ചുരുട്ടും തന്നാരാധിക്കുന്നവർക്ക് നിധി നൽകി, അനുഗ്രഹിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ കാപ്പിരി മുത്തപ്പനേയും

പിശാചിനേയും സേവിക്കുന്ന പാണ്ട്യാലക്കൽ അച്ചമ്പിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്നതാണീ നോവലിന്റെ കഥ എന്ന് പൊതുവിൽ പറയാം. 'പള്ളിയും പട്ടക്കാരനും, കൂദാശകളില്ലാത്തവനുമായ' അയാൾ കൂടുതൽ പണമുണ്ടാക്കാൻ സാത്താൻ സേവ തുടങ്ങി. അവസാനം, വെള്ളമിറക്കാതെ, വായുവലിച്ച് 88 ദിവസം കിടന്നിട്ടാണ് മരിച്ചത്. പള്ളി സെമിത്തേരിയിൽ അയാളെ കുഴിച്ചിടാൻ സമ്മതിച്ച വികാരിയച്ചൻ, 'മൂന്നാം നാൾ വെറയലും പനീം പിടിച്ചങ്ങ് ചത്തുപോയി '.

- ഈ കഥ പറയുന്നത്,അന്നംകുട്ടി. രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ പേര് 'അന്നംകുട്ടി താത്തിയുടെ ആത്മഗതം' എന്നാണ്. 'പുണ്യാളനായ തന്തയ്ക്ക് പുഞ്ചിരിത്താത്തി എന്ന പെമ്പ്രന്നോത്തിക്ക് പിറന്നവൾ'. അവരുടെ മകന് ഇടവക പുണ്യാളനായ സാക്ഷാൽ ശൗര്യാരച്ചന്റെ പേരാണിട്ടത്. ദൈവദാസനാക്കാൻ പോയ സേവ്യർ, അച്ചമ്പിയുടെ മരണശേഷം സെമിനാരിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയില്ല. അച്ഛനുമമ്മയുമില്ലാത്ത, കുടുംബ പാരമ്പര്യമില്ലാത്ത,കാർമ്മലിയെ അയാൾ കല്യാണം കഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു. ആ 'പുത്തനച്ചി' അന്നംകുട്ടി താത്തിയുടെ അരുകിൽ മുട്ടുകുത്തി ,പുതിയ നിയമം തുറന്ന് വായിച്ചത്, യേശു പിശാചു ബാധിതനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്ന സുവിശേഷ ഭാഗം.'കണ്ടതിലും കേട്ടതിലും വല്യതാണ് വരാൻ പോകുന്നതെന്ന് ആ ദിവസം എനിക്ക് പിടി കിട്ടി. പിശാശിനെ സേവിച്ച അച്ചമ്പിയാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ദുരന്തമെന്ന് കരുതിയതെത്ര മണ്ടത്തരമായിരുന്നു. പിശാശു തന്നെ നേരിട്ടെഴുന്നള്ളുതിനുള്ള വെറും ഒരു മുന്നോടി മാത്രമായിരുന്നു, ആ സാധു. വെറും പിശാശല്ല, ആയിരക്കണക്കിന് ഒരാത്മാക്കളെ സംവഹിക്കുന്ന സാക്ഷാൽ ലെഗിയോൺ '.

- നോവലിന്റെ ആദ്യ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ പേര് ,' തുടക്കം: അവസാനത്തിന് തൊട്ടു മുമ്പ് ' എന്നാണ്. തുറമുഖ നഗരത്തിലെ പഴയ ജൂതത്തെരുവിൽ മൂസാ ഹാജി വക ഗോഡൗണിനുത്തുള്ള ലോഡ്ജിൽ താമസിക്കാൻ വന്ന ഇരുട്ടു കയറിയ മനസ്സുള്ള, ഇരുണ്ട ദർശനത്തോട് ആരാധനയുള്ള, ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ ഒരു ദിവസത്തിന്റെ ആഖ്യാനമാണതിൽ. ലോഡ്ജിൽ നിന്ന് തെരുവിലേക്ക് വീണ ഒരാൾ പോത്തുവണ്ടി തട്ടി,മരിക്കുന്നു. ലോഡ്ജിൽ താമസിക്കാൻ വലിയൊരു പെട്ടിയുമായെത്തിയ ഒരാളെ പിന്തുടർന്ന കള്ളനാണയാളെന്നും, ഇതിനിടയിൽ വന്നയാൾ,ഒരടയാളവുമില്ലാതെ അപ്രത്യക്ഷനായെന്നുമറിയുന്ന എഴുത്തുകാരൻ ആ നിഗൂഢതയുടെ ചുരുളഴിക്കാൻ എഴുതിത്തുടങ്ങുകയാണ്.

ഇങ്ങനെ, അയാൾ സൃഷ്ടിച്ച കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ, ഓരോ സംഭവത്തിന്റെയും ബഹുസ്വര വിവരണങ്ങളിലൂടെയാണ് നോവൽ ആഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതിൽ, മരിച്ച അന്നംകുട്ടി താത്തിയുടെ ആത്മാവിന്റെ ആത്മഗങ്ങളുമുണ്ട്. കാർമ്മലി തന്റെ കുമ്പസാര പിതാവിനയച്ചതും അയയ്ക്കാത്തതുമായ കത്തുകളും സംഭാഷണങ്ങളുമുണ്ട്. റോക്കിയച്ചന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുണ്ട്..

സേവ്യറിന്റെ മകന്റെ പേര് ഇമ്മാനുവേൽ . 'ദൈവം നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്' എന്നർത്ഥം. പക്ഷേ, അവനിൽ സാത്താനാണ് കുടിയിരിക്കുന്നതെന്ന് അന്നക്കുട്ടിയും കാർമ്മലിയും നാട്ടുകാരും കരുതുന്നു. അനർത്ഥങ്ങളും അപകടങ്ങളുമൊക്കെ കൂട്ടിവായിച്ചുണ്ടാകുന്ന മായക്കാഴ്ചകൾ .....സാത്താന്റെ പ്രതിരൂപമായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഡോ. അൾവാരീസ്. ആദ്യകുർബ്ബാന സ്വീകരിച്ചന്ന് മരിച്ച കുഞ്ഞിനെചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ദുരൂഹതകൾ. മരിച്ച കുട്ടിയെ കുഴിയിൽ നിന്ന് തോണ്ടിയെടുത്ത് പെട്ടിയിലാക്കി,

സാത്താൻ ബാധിച്ച സേവ്യറിന്റെ തിരോധാനം, വിഭ്രമങ്ങൾ.....

സേവ്യർ കഥയിൽ ഒരിടത്തും നേരിട്ട് വരുന്നതേയില്ല. എഴുത്തുകാരൻ അയാളുമായി ഒരു അഭിമുഖം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഇടയ്ക്ക് എഴുത്തുകാരൻ നടത്തുന്ന കാര്യവിചാരത്തിൽ കഥയെ മുന്നാട്ട് നയിക്കുന്ന സൂചനകൾ നൽകുന്നു മുണ്ട്. ഇങ്ങനെ, കഥയെ വ്യത്യസ്തമായ ആഖ്യാനതലത്തിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ തനിക്ക് പ്രചോദനമായത് പോർച്ചുഗീസ് എഴുത്തുകാരനായ ഫെർനാൻഡോ പെസോവയുടെ രചനാതന്ത്രമാണെന്ന് 'സാത്താന്റെ കൈപ്പുസ്തകത്തിന് ഒരനുബന്ധം' എന്ന പേരിൽ എഴുതിയ കുറിപ്പിൽ പി.എഫ്. മാത്യൂസ് വ്യക്തമാക്കിയുണ്ട്.

ആദ്യനോവലായ 'ചാവുനില 'ത്തിന്റെ ജീവിത പശ്ചാത്തലം തന്നെയാണ് 'ഇരുട്ടിൽ ഒരു പുണ്യാള'നിലും. പക്ഷേ, ഇവിടെ നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നത് കണ്ണോക്കല്ല.ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിലെ സാത്താനെ അപനിർമ്മിക്കുന്നുണ്ടിവിടെ. ജീനുകളിലൂടെ,ഒരു ജനവിഭാഗത്തിന്റെ സഞ്ചിതസ്മരണകളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളിലെ സാത്താൻ മനസിന്റെ ഭ്രമകല്പനകൾ മാത്രമാകാമെന്ന വിചിന്തമുണ്ടീ നോവലിൽ. സാത്താന്റെ ചെയ്തികളെ അതിന്റെ സ്രഷ്ടാക്കളും ഇരകളും വ്യവഛേദിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, വിജയിക്കുന്നില്ല.

ദൈവമുണ്ടോ എന്ന് നിശ്ചയമില്ല. പക്ഷേ, ചെകുത്താനുണ്ട്. മിക്കപ്പോഴും ആത്മാവില്ലാത്ത ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവാകുമത്.

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ 'ചിത്രശാല' പംക്തി

2020-04-07T13:32:00.001+05:30

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപതിപ്പ് നവം.25, 2001 മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് സെപ്തം. 30, 2001.

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്

ഏപ്രിൽ 28, 2002.

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് മാർച്ച് 31, 2002.

മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിലെ പുതിയ തീരങ്ങൾ

2020-04-04T11:23:00.001+05:30

മാമ ആഫ്രിക്ക

(നോവൽ )

ടി.ഡി.രാമകൃഷ്ണൻ

പേജ് 440, വില 460 രൂപ

ഡി.സി.ബുക്സ്.

ആഫ്രിക്ക മലയാളികൾക്കിപ്പോഴും ഏതാണ്ട് അജ്ഞാതമായ ഭൂപ്രദേശമാണ്. പത്തു ലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്കെങ്കിലും മുൻപ് മനുഷ്യൻ പിറവിയെടുത്തുവെന്ന് പുരാതനമാനവവിജ്ഞാന പണ്ഡിതർ വിശ്വസിക്കുന്ന ആഫ്രിക്ക നമുക്കിപ്പോഴും ഏതാണ്ട് ഇരുണ്ട വൻകര തന്നെ. പ്രാക്തന ജനവിഭാഗങ്ങളുടേതടക്കം അനേകം ഗോത്രങ്ങളും, വ്യതിരിക്ത സംസ്ക്കാരവും ആഹാര-ജീവിത രീതികളും ഭാഷകളുമുള്ള ജനസമൂഹങ്ങൾ അധിവസിക്കുന്ന അൻപതിലധികം രാജ്യങ്ങൾ.

എസ്.കെ പൊറ്റെക്കാട്ടിന്റെ 'കാപ്പിരികളുടെ നാട്ടിൽ' എന്ന യാത്രാവിവരണഗ്രന്ഥത്തിലാണ് ആഫ്രിക്കൻ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരുപക്ഷേ, ആദ്യമായി കേരളീയർ വിശദമായി വായിക്കുന്നത്. 1949 - ൽ അദ്ദേഹം കിഴക്കെ ആഫ്രിക്കയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ , അവിടുത്തെ രാജ്യങ്ങളെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് -യുറോപ്യൻ കോളനികളായിരുന്നു. ബോംബെയിൽ നിന്ന് കപ്പൽ കയറി, പത്താം നാൾ പൊറ്റെക്കാട്ട് ഇറങ്ങിയത് മൊമ്പാസ തുറമുഖത്തായിരുന്നു.

അതിന് അര നൂറ്റാണ്ട് മുൻപ്, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, 1898-ൽ പരപ്പനങ്ങാടിയിലും കടലുണ്ടിയിലുമുള്ള 30 ഖലാസിമാരുമായി ഒരാൾ ആഫ്രിക്കയിലേക്ക് കപ്പൽ കയറി. പേര് കെ.പി.എം പണിക്കർ. ഓലയിൽ എഴുത്താണി കൊണ്ട് തുഞ്ചത്തെഴുച്ഛന്റെ അദ്ധ്യാത്മരാമായണം പകർത്തി എഴുതിക്കൊടുക്കാൻ അധികാരമുണ്ടായിരുന്ന കുടുംബത്തിലെ അംഗം, അങ്ങോട്ട് പോയത് തീവണ്ടിപ്പാത നിർമ്മാണത്തൊഴിലാളിയായി.

കപ്പൽ കയറുമ്പോൾ പെട്ടിയിൽ പണിക്കർ ഭദ്രമായി സാക്ഷിച്ചുവെച്ചു ,ആ എഴുത്താണി. ഒപ്പം,അദ്ധ്യാത്മ രാമായണം, ലളിതാ സഹസ്രനാമം, പൂന്താനത്തിന്റെ 'ജ്ഞാനപ്പാന',ചന്തുമേനോന്റെ 'ഇന്ദുലേഖ.'

പണിക്കർ കപ്പലിറങ്ങിയത് മൊംമ്പസ തുറമുഖത്ത്. ആഫ്രിക്കയുടെ ചരിത്രം തന്നെ മാറ്റിയെഴുതി,അവിടെ നിന്ന് വിക്ടോറിയ തുറമുഖം വരെ നീണ്ട റെയിൽവേ പാത. ഇത് നിർമ്മിക്കാൻ ബിട്ടീഷുകാർ കൊണ്ടുവന്ന 30000 ഇന്ത്യക്കാരിൽ ആറായിരത്തോളം പേർ മരിച്ചു.

പണിക്കർ, അവിടെ റെയിൽവേ തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിച്ച് ട്രേഡ് യൂണിയൻ നേതാവായി,'സഖാവ് പണിക്കരാ'യി - 'ഉഹ്റു' എന്ന വിമോചനപ്പോരാട്ട രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായി.മസായി ഗോത്ര വംശത്തിൽ പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിച്ച്,അവിടെ തന്നെ കൂടി. രാമായണം കിളിപ്പാട്ട് മുഴുവൻ മന:പാഠം പഠിച്ച,മലയാളത്തേയും കേരളത്തെയും ഇവിടുത്ത കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തേയും എന്നും സ്നേഹിച്ച പണിക്കർ,തന്റെ മകനെയും അതു ശീലിപ്പിച്ചു. 1947-ൽ ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമായപ്പോൾ , യുഗാണ്ടയ്ക്കും സ്വാതന്ത്യമാശ്യപ്പെട്ട് പ്രകടനം നടത്തിയ പണിക്കരുടെ നേതൃത്വത്തിലുളള തൊഴിലാളികൾക്കു നേരെ അധികാരികൾ നടത്തിയ വെടിവെയ്പിൽ അദ്ദേഹമുൾപ്പെടെ 11 പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

അറിയപ്പെട്ട ഡോക്ടറായി തീർന്ന മകൻ ഡോ. വിശ്വനാഥ പണിക്കരും രഹസ്യമായി 'ഉഹ്റു' എന്ന വിമോചന പോരാട്ട പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. വീട്ടിൽ മലയാളം സംസാരിച്ചു. രാമായണം കാണാപ്പാഠം ചൊല്ലാൻ പഠിച്ചു.അവിടെ ജനിച്ചു വളർന്ന മലയാളിയായ അദ്ധ്യാപികയെ വധുവാക്കി. അവർ എന്നും രാമായണം വായിച്ചു, നാമം ജപിച്ചു.

അവരുടെ മകളാണ് താര വിശ്വനാഥ്. മുത്തച്ഛന്റെ ഭാഷയും , ആഹാരരീതികളും അനുഷ്ഠാനങ്ങും വിശ്വാസങ്ങളുമൊക്കെ പിൻതുടരുന്നവൾ. 'മുയ്ന്തി' അഥവാ ഇന്ത്യക്കാരി.മലയാളത്തിൽ എഴുന്ന ഒരു ആഫ്രിക്കൻ എഴുത്തുകാരി.

പിതൃഭാഷയായ മലയാളത്തിലെഴുതി , മാതൃഭാഷയായ സ്വഹിലിയിലേക്കും ഇംഗ്ലീഷിലേക്കും സ്വയം പരിഭാഷപ്പെടുത്തി,ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് ആഫ്രിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ സ്വന്തം ഇടം കണ്ടെത്തിയ എഴുത്തുകാരി. കറുപ്പ് -വെളുപ്പ് ദ്വന്ദ്വത്തെ നിരാകരിച്ചവൾ. കറുത്തവർ ഒരേ സമയം ഇരകളും വേട്ടക്കാരുമാണെന്ന് തീക്ഷ്ണമായ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞവൾ.

- ആ എഴുത്തുകാരിയുടെ ജീവിത കഥയാണ് ടി.ഡി.രാമകൃഷ്ണന്റെ 'മാമ, ആഫ്രിക്ക,' എന്ന നോവൽ. മലയാളത്തിലെഴുതപ്പെട്ട അന്താരാഷ്ട്ര മാനമുള്ള ആദ്യ നോവൽ. യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത ഭാവനാപ്രപഞ്ചത്തിലൂടെ, അതീതയാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് വായനക്കാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന വിസ്മയം.റെയിൽവേയിലെ 34 വർഷത്തെ സർവ്വീസിനിടയിൽ കിട്ടിയ ഒരു തുമ്പിൽ നിന്ന്,ക്ലേശകരമായ പഠന - ഗവേഷണങ്ങൾക്കൊടുവിലാണ് , ഓലയിലെഴുതാനുള്ള നാരായം അനുഷ്ഠാനപരമായി ഉണ്ടാക്കുന്ന കരുവാരക്കുണ്ടിലെ കൊല്ലന്റെ ആല മുതൽ ക്രൂരനായ ഏകാധിപതി ഈദി അമീന്റെ അകത്തളം വരെ നീളുന്ന വിസ്തൃതമായ ,കാലദേശാതീതമായ ഒരു ബൃഹദ്കാൻവാസിൽ ഈ കഥ ആഖ്യാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

മലയാളികൾക്ക് തികച്ചും അപരിചിതമായ രാഷ്ട്രീയ - സാമൂഹിക അന്തരീക്ഷവും ജീവിത രീതികളുമുള്ളതും,പല തലമുറകളുടേയും വംശങ്ങളുടേയും വൈരുദ്ധ്യാത്മകമായ, നിഗൂഢമായ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും കാല- ദേശ മുദ്ര കളുമൊക്കെ അടങ്ങിയതുമാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. നമ്മുടെ നോവൽ സാഹിത്യത്തിൽ ആരും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ധൈര്യപെടാത്ത വിഷയം, ഒറ്റവായനയിൽ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നു , ടി.ഡി.രാമകൃഷ്ണൻ. യഥാതഥാഖ്യാനം, അതീന്ദ്രയാനുഭൂതി, ഫാന്റസി, ഭ്രമകല്പനകൾ,ഉപമകൾ ,പ്രതീകങ്ങൾ , എന്നിങ്ങനെ മാന്ത്രികമായൊരു വൈവിധ്യ സംയോജനത്തിന്റെ അതിശയകരമായ സൗന്ദര്യമുള്ള ആഖ്യാനശൈലിയാണ് ഈ നോവലിന്റേത്.

സത്യത്തിൽ ഇതിലെ നായകനോ പ്രതിനായകനോ ഈദി അമീനാണ്. കോളനി ഭരണാനന്തര കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രമാണ് യുഗാണ്ടയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നോവൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ബിട്ടീഷ് - യൂറോപ്യൻ ആധിപത്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട ശേഷം ഐക്യ ആഫ്രിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ എന്ന ആശയം പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ശ്രമിക്കുന്ന സമയം. പട്ടാള മേധാവികളും ഏകാധിപതികളും ഭരണകൂടങ്ങളെ അട്ടിമറിച്ച രാഷ്ട്രീയാനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ കാലം.

യുഗാണ്ടയിലും പട്ടാള അട്ടിമറിയുണ്ടായി. ഏഷ്യക്കാർ പലായനം ചെയ്തു. എന്നാൽ,മനുഷ്യമാംസം തിന്നുന്ന ക്രൂരനായ ഏകാധിപതി, സാത്താന്റെ പ്രതീകം എന്ന ഭീകര പ്രതിച്ഛായയിൽ നിന്ന് ഈദി അമീനെ മാറ്റി വരയ്ക്കുന്നുണ്ട്, ഈ കൃതി.

ടി.ഡി.രാമകൃഷണന്റെ മായാസൃഷ്ടിയായ താര വിശ്വനാഥിന്റെ രചനകളിലൂടെയാണ് ഈ നോവൽ ആഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതിലൊരു എഡിറ്ററുണ്ട്.കോളേജ് പഠന കാലത്ത്, കേരളത്തിലിരുന്ന് യുഗാണ്ട സർവ്വകലാശാല ബിരുദവിദാർത്ഥിയായ താര വിശ്വനാഥുമായി 9 മാസം മാത്രം നീണ്ട തൂലികാ സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ച രാമുവാണ് ആ എഡിറ്റർ : ഒരു കഥാപാത്രവും. പ്രണയത്തിന്റെ മധുരം പുരട്ടിയ 7 കത്തുകൾ താരയ്ക്കയച്ച അയാൾക്ക് അവളും പ്രണയാതുരമായ മറുപടിക്കത്തുകളയച്ചു. ഓരോ കത്തിന്റെ അവസാനവും ഒരു ദേവതയുടെ ചിത്രമുണ്ടായിരുന്നു. വിക്ടോറിയ തടാകത്തിലെ ജലനിരപ്പിനു നടുവിൽ വാനിലേക്കുയർന്നു നില്ക്കുന്ന ദേവത. ലക്ഷ്മീ ദേവിയെപ്പോലെ, മാമ ആഫ്രിക്ക.

" ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ച ദേവത, എന്റെ ദേവി.... ഈ ഭൂമിയിലെ എല്ലാവരുടേയും അമ്മയാണവൾ. മനുഷ്യ വംശത്തിലെ ആദ്യ കണ്ണി. ആ അമ്മയിൽ നിന്ന് , ഭൂമിയുടെ നാനാഭാഗത്തേക്കും പടർന്ന് പന്തലിച്ചതാണ് നമ്മുടെ വംശവൃക്ഷം " .

ലക്ഷ്മിയായും ദുർഗ്ഗയായും കാളിയായും നോവലിലുടനീളം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന മാമ ആഫ്രിക്ക ഒരു മിസ്റ്റിക്ക് കഥാപാത്രമാണ്. താര,ആത്മാവിൽ കത്തിച്ചു വച്ച മെഴുകുതിരിയിൽ നിന്ന് അവളുണ്ടാക്കിയെടുത്ത നിഗൂഢസൃഷ്ടി.

- രാമു ആവശ്യപ്പെട്ടപ്രകാരം ഒരു ഫോട്ടോ അവന് അയച്ചു കൊടുത്ത് താര പിന്നെ നിശബ്ദയായി , എങ്ങോ മറഞ്ഞു....

36 വർഷത്തിനു ശേഷം, അയാൾ ഷാർജ പുസ്തകോത്സവത്തിനു പോയപ്പോയപ്പോൾ, കംപാലയിലെ ഒരു പ്രസാധന സ്ഥാപനത്തിൽ നിന്ന് വന്ന സോഫിയ മുകാസ എന്ന യുവതി രാമുവിനോട് താര വിശ്വനാഥിനെ അറിയുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു.'' ഞാനവരുടെ മകൾ ".

1989-ൽ അവൾക്ക് ഏഴു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, അമ്മ മരിച്ചു പോയി. ആഫ്രിക്കയിലെ അറിയപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരിയായിരുന്ന അവർ നോട്ടുബുക്കുകളിൽ എഴുതി സൂക്ഷിച്ച മലയാളത്തിലുള്ള കൃതികൾ തെരഞ്ഞെടുത്ത് സമാഹരിക്കുന്നു , രാമു, അതിൽ താരയുടെ അപൂർണ്ണമായ ആത്മകഥ, ആത്മകഥാംശമുള്ള ഏഴ് കവിതകൾ, മൂന്ന് ചെറുകഥൾ, മാമ , ആഫ്രിക്ക എന്ന നോവൽ, അവരുമായുള്ള അഭിമുഖം എന്നിങ്ങനെ എഡിറ്ററുടെ ആമുഖക്കുറിപ്പുകളോടെയാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അനുബന്ധമായി,' എന്റെ അമ്മ' എന്ന പേരിൽ സോഫിയ എഴുതിയ കുറിപ്പും.

- ഇതാണ് നോവലിന്റെ ഗില്പഘടന.

'ഉഹ്റു' എന്ന സ്വലാഹി പദത്തിന്റെ അർത്ഥം 'സ്വാതന്ത്ര്യം' എന്നാണ്. ആ പേരിൽ താരാ വിശ്വനാഥ് എഴുതിയ കഥയാണ് ആദ്യ അദ്ധ്യായം. പട്ടാള അട്ടിമറിയിലൂടെ ഈദി അമീൻ യുഗാണ്ടൻ ഭരണം പിടിച്ചെടുത്ത കാലം. കംപാലയിലെ ജനകീയ ഡോക്ടറായ താരയുടെ അച്ഛൻ പണിക്കരെ തേടി സന്ധ്യയ്ക്ക് സ്റ്റേറ്റ് റിസർച്ച് ബ്യൂറോ ഉദ്യോഗസ്ഥർ എത്തുന്നു. ചുവന്ന പുസ്തകങ്ങൾ തേടി വീട്ടിൽ പരിശോധന നടത്തിയ അവർ മലയാള ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മുത്തച്ഛന്റെ കാലം മുതൽ ഏറെ പവിത്രമായി പൂജിച്ചിരുന്ന എഴുത്താണിയും എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി.

-'ഉഹ്‌റു ' എന്ന വാക്കുപോലും നിരോധിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഡോക്ടർ എന്തിന് ചെറുപ്പക്കാരുമായി 'ഉഹ്റു'വിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു? ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയ ഡോ. പണിക്കരുടെ വെടിയേറ്റ മൃതദേഹവുമായി രാത്രിയിൽ പട്ടാള വണ്ടിയെത്തി.

കുഞ്ഞായ അനുജൻ മനുവിന് ഒന്നും മനസിലായില്ല. പട്ടാള വണ്ടിയിൽ കയറി യാത്ര ചെയ്ത അവൻ അവരോട് ഉഹ്റുവിന്റെ അർത്ഥം അന്വഷിക്കുന്നു. അവസാനം , അച്ഛനെ കൊന്നതിന് അവരെ അടിക്കുന്നു...

എന്നിട്ടും അവന് ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം മനസിലായില്ല.

പിന്നീടൊരിക്കലും അവന് സംസാരശേഷി ഉണ്ടായില്ലെന്ന് നോവലിന്റെ തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നുണ്ട്.

രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികളെയും തന്നെ അനുസരിക്കാത്തവരെയും ഫയറിങ്ങ് സ്ക്വാഡിനു മുന്നിലിട്ടു കൊടുക്കുന്ന , മുതലകൾക്ക് ഭക്ഷണമായി ഹെലികോപ്റ്ററിൽ നിന്ന് തടാകത്തിലേക്കെറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന, വെള്ളത്തിൽ കെട്ടിത്താഴ്ത്തുന്ന ക്രൂരനാണ് ഈ സൈനിക സേച്ഛാധിപതി . സർവകലാശാല സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ താരയെ കണ്ട് മോഹിച്ച അയാൾ, അവളെയും കണ്ണുവയ്ക്കുന്നു. അയാളുടെ കൊട്ടാരമായ നൈൽ മാൻഷനിലെത്താൻ കുറിപ്പ് കൊടുത്തയ്ക്കുന്നു.

അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ മരണം. അവളുടെ അതിജീവന പോരാട്ടമാണ് പിന്നീടുള്ള സംഭവ ബഹുലമായ ജീവിതം. തന്ത്രപൂർവ്വം കെനിയയിലേക്ക് രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിച്ച അവളെ പട്ടാളം കണ്ടെത്തി, ഹെലികൊപ്റ്റിൽ തിരിച്ചെത്തിക്കുന്നു.

അയാൾക്ക് ഇന്ത്യൻ പെൺകുട്ടികളെ ഇഷ്ടമാണത്രേ. പക്ഷേ, ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീകൾക്ക് കറുത്ത പുരുഷൻമാരെ വെറു പ്പാണ്. 'നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ മനുഷ്യരായി കണക്കാക്കുന്നതേയില്ല.' സ്ത്രീയെ ശരീരം മാത്രമായി കാണുന്ന, വെപ്പാട്ടിമാരെ പ്രസവ യന്ത്രങ്ങളാക്കുന്നതിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്ന ഗോത്ര സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ പ്രതിനിധി. തോക്കിൻ മുനയിലൂടെ സ്ത്രീകളെ ബെഡ്റിലെത്തിക്കുന്ന ക്രൂരൻ . അച്ഛന്റെ കൊലയാളി എന്ന് സംശയിക്കപ്പെടുന്നയാൾ.

എന്നിട്ടും,താരയിലെ സ്ത്രീ ചഞ്ചല ചിത്തയാകുന്നുണ്ടിവിടെ.

31 കുട്ടികളുടെ പിതാവായ ഈദി അമീന്റെ അടുത്ത ഭാര്യയായി, ഫസ്റ്റ് ലേഡിയാകാൻ അവൾ ഒരുങ്ങുന്നു. അയാളുടെ ഹിംസയിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാനാകാത്തപ്പോൾ,സ്നേഹിച്ച് മനസ് മാറ്റാമെന്ന് അവൾ വ്യാമോഹിക്കുന്നു. പ്രണയിച്ചും രതിയുടെ ഉൻമാദങ്ങളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയും അവൾക്ക് അയാൾ പിയങ്കരനായി മാറി.. പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിലൊക്കെ നേർവഴിക്ക് നയിക്കുന്ന മാമ അവൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട് : " അയാൾ പൂർണ്ണമായും ഹിംസയാണ്...... സ്നേഹത്തിന്റെ മധുരം പുരട്ടിയ രതിയുടെ വിഷം നിന്നിലേക്ക് പകർന്നു തരുകയാണ്. ആ ലഹരിയിൽ നീ മയങ്ങിപ്പോകരുത്. "

വിവാഹത്തിനു മുൻപ് അമീനിന്റെ ഗോത്രമായ കാക്വ വംശത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം നടത്താൻ വേണ്ടി ഗോത്ര ത്തവന്റെയൊപ്പം നാട്ടിലേക്കയ്ക്കപ്പെട്ട അവൾ ലിംഗച്ഛേദനം ഉൾപെടെയുള്ള പ്രാകൃതാചാരങ്ങൾക്കിരയാകുന്നു.

അവസാനം അയൽ രാജ്യത്തേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ട് , അവിടെ ബിരുദ പഠനം പൂർത്തിയാക്കുന്നു.ഈദി അമീനിന്റെ സ്ഥാനഭ്രംശത്തിനു ശേഷം തിരിച്ചെത്തിയ അവളെ ഒരു വിഭാഗം , 'മലായ' അഥവാ വേശ്യയെന്നാക്ഷേപിക്കുന്നു.

അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ അച്ഛനായ, തന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഗുരു പോലും ബലാത്സംഗം ചെയ്തതാണ് , അവളെ. കടുത്ത ജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നും,ക്രൂരമായ പീഡന പരമ്പരകളിൽ നിന്നും ഒറ്റപെട്ടുത്തലുകളിൽ നിന്നും പാഠങ്ങൾ പഠിച്ച താര, സ്ത്രീയുടെ സ്വയം നിർണ്ണയാവകാശത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ധീരമായ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുകയും, ധീരമായ എഴുത്തിലൂടെ വലിയ ചലനം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. 'ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ ആരുടെ കൂടെ ഉറങ്ങണ്ടമെന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശം എനിക്കാണ്, അല്ലാതെ നിങ്ങൾക്കല്ല,' എന്ന് തന്നെ അധിക്ഷേപിച്ചവർക്കു നേരെ പൊട്ടിത്തെറിച്ച അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി, ബലാൽസംഗം നടത്തുന്നുണ്ട്, ഈദി അമീനിന്റെ അനുയായികൾ.

അറിയപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരിയായിട്ടും, ദുരന്തങ്ങൾ താരയെ പിന്നെയും വേട്ടയാടുന്നു. കല്യാണമുറപ്പിച്ചിരുന്ന അധ്യാപകൻ റഷീദ്,ഓർമകൾ നഷ്ടപെട്ട് ജയിലറകക്കുള്ളിൽ. അധികാരം തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഈദി അമീന് അതിന് കഴിയാത്തത് താര ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് കാരണമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന കാക്വ ഗോത്രക്കാർ,കൊല്ലപ്പെട്ട ഡോക്ടർ പണിക്കരുടെ ശവമടക്കിയിടത്തു പോലും ആഭിചാരക്രിയകൾ ചെയ്യുകയും അമ്മയെ ബലാല്ക്കാരം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

പോസ്റ്റ് ഗ്രാജ്വേഷന് ഒന്നിച്ച് പഠിച്ച ഇവാൻ മുസാക് എന്ന ബുഗാണ്ട രാജകുടുംബാംഗം താരയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. അയാളുടെ കുഞ്ഞനുജത്തിയും ഈദി അമീനിന്റെ കാമക്കണ്ണിനിരയായി, ഫയറിങ്ങ് സ്ക്ക്വാഡിനാൽ കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.. കൊടുമുടികൾ കീഴടക്കുന്നത് ഹരമാക്കിയ അയാളുമായി കിളിമഞ്ജാരു കയറാൻ പോകുന്നു, അവൾ. പ്രേമത്തിന്റേയും രതിയുടേയും അനുഭൂതികൾ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെഴുതിയ അതിമനോഹരമായആഖ്യാനമുണ്ട് , ഈ നോവലിൽ.

താര സോഫിയയെ ഗർഭിണിയായിരിക്കുമ്പോൾ എവറസ്റ്റ് കീഴക്കാൻ പോയ ഇവാൻ മരിച്ചു.

എഴുത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദീകരിച്ച്, ആഫ്രിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ വലിയ പേരുണ്ടാക്കിയ താര വിശ്വനാഥ് പക്ഷേ,എയിഡ്സ് എന്ന മഹാരോഗത്തിനിരയായി അകാലത്തിൽ അന്തരിച്ചു. 'ഡാഡിയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനു മുൻപുള്ള ദുരിതം നിറഞ്ഞ ജീവിത കാലത്തിൽ എപ്പോഴെങ്കിലുമാവണം ആ മഹാമാരിയുടെ വിത്ത് അമ്മയിൽ വന്ന് വീണിരിക്കുക,' എന്ന് അന്ത്യരംഗം വിവരിച്ച് മകൾ എഴുതിയ കുറിപ്പോടെയാണ് നോവൽ അവസാനിക്കുന്നത്.

താരയുടെ അച്ഛൻ ഡോക്ടർ പണിക്കരുടെ കൊലപാതകത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണമായി പറയുന്ന ഖനിജ നിക്ഷേപങ്ങളെക്കുറിച്ച് , സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പിന്തുണയോടെ റിച്ചി നടത്തിയ പര്യവേക്ഷണവും ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളും 'മാമ ആഫ്രിക്ക' യുടെ ജൈവഘടനയ്ക്കു പുറത്തു നിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെട്ട, ഏച്ചുകെട്ടലായാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.രചനയുടെ ഗൗരവും വായനയുടെ ഒഴുക്കും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് , ഇത്. തട്ടുപൊളി പ്പൻ വാണിജ്യ സിനിമയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു,ഈ ഭാഗം.

അതേ പൊല ഒഴിവാക്കാമായിരുന്ന മറ്റ് ചില അദ്ധ്യായങ്ങളുമുണ്ട്, ഈ നോവലിൽ. 'മാമ,ആഫ്രിക്ക'യിൽ വിവരിക്കുന്ന മനുഷ്യോല്പത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള കഥയ്ക്ക് ബാലസാഹിത്യ നിലവാരമാണുള്ളത്. എഴുത്താണിയും രാമായണവും തമ്മിലുള്ള വള്ളുവനാടൻ ചുവയുള്ള സംഭാഷണ രൂപത്തിലുള്ള ' എഴുത്താണി,' എന്ന കഥ, സൂര്യദേവൻ വിളിച്ചു കൂട്ടിയ ദൈവങ്ങളുടെയും ആചാര്യൻമാരുടെയും ദാർശനികരുടെയും സമ്മേളനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 'ദാമു സലാമു' എന്ന അദ്ധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയും തീർച്ചയായും ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

പലയാവർത്തി വായിച്ച്,സ്വയം തിരുത്തലുകൾ വരുത്തുകയോ, ഒരു നല്ല ലിറ്റററി എഡിറ്റർ പ്രസാധനത്തിന് മുൻപ് ഇടപെടുകയോ ചെയ്യണമെന്ന് ഈ നോവലും അടിവരയിടുന്നുണ്ട്. എങ്കിൽ, കൃതിക്ക് ഇത്രയും ദൈർഘ്യം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ശില്പപരമായി ഒരുക്കമുണ്ടാകുമായിരുന്നു..

ഇത് ഒഴിച്ചു നിർത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, ടി.ഡി.രാമകൃഷ്ണന്റെ 'മാമ, ആഫ്രിക്ക', മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിൽ അനന്യമായ രചനയാണ്. അത് പുതിയൊരദ്ധ്യായം തന്നെ തുറന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം. നോവൽ സാഹിത്യമെന്ന വൻകരയുടെ പുതിയ തീരങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു, ടി.ഡി.രാമകൃഷ്ണൻ.

മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപതിപ്പ് ചിത്രശാല പംക്തി

2020-04-03T08:47:00.000+05:30

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെ 'ചിത്രശാല' പംക്തിയിലെഴുതിയ രണ്ട് സിനിമാ നിരൂപണങ്ങൾ കൂടി (ഏപ്രിൽ 7, ആഗസ്ത് 25, 2002 ).

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് 'ചിത്രശാല'

2020-04-02T09:07:00.001+05:30

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെ 'ചിത്രശാല' എന്ന ചലച്ചിത്രനിരൂപണ പംക്തിയുടെ അവസാന വർഷങ്ങളിൽ 'പ്രദീപ്' എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിൽ എഴുതിയ സിനിമാ നിരൂപണങ്ങൾ ( ഇതോടൊപ്പം 2002 ജനുവരി 20, ഫെബ്രുവരി 3, നവം 3 ലക്കങ്ങൾ).

സിനിമകൾ:

ദ ഗാർഡ്,

കൃഷ്ണ, ഗോപാൽകൃഷ്ണ,

ബാംബൂ ബോയ്സ് .

ആകാശവാണി രേഖകൾ

2020-04-01T20:22:00.001+05:30

ആകാശവാണി തൃശൂർ നിലയത്തിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ, 1992 സെപ്തംബർ 2 ന് തൃശൂർ റീജ്യണൽ തീയറ്ററിൽ നടത്തിയ ഓണാഘോഷ പരിപാടികളുടേയും, 1994 സെപ്തംബർ 2 ന് അട്ടപ്പാടി അഗളി പഞ്ചായത്ത് കമ്യൂണിറ്റി ഹാളിൽ നടത്തിയ ശിശുദിന കലാമേളയുടേയും ക്ഷണക്കത്തുകൾ.

ബാലമണ്ഡലം, യുവവാണി, വനിതാവേദി പരിപാടികളുടെ ചുമതല വഹിച്ച പ്രോഗ്രാം എക്സിക്യൂട്ടീവെന്ന നിലയിൽ ഈയുള്ളവനായിരുന്നു, ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട സദസിനു മുമ്പാക അവതരിപ്പിച്ച ഈ പരിപാടികളുടെ സംഘാടനച്ചുമതല.

ഈ പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിച്ചവരൊക്കെ എവിടെയാകുമിപ്പോൾ ?

-ഡി.പ്രദീപ് കുമാർ

ലീലാ മേനോൻ : പത്രപ്രവർത്തന രംഗത്തെ അനന്യമായൊരദ്ധ്യായം

2020-03-31T13:58:00.001+05:30

നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തോടേയും പ്രതിബദ്ധതയോടേയും ധീരതയോടേയും അവര്‍ തന്റെ ദൗത്യങ്ങളില്‍ ഉറച്ചുനിന്നു. പത്രപ്രവര്‍ത്തനരംഗത്ത് ആ പേര് ഒരു 'ഐക്കണാ'യി

ലീലാമേനോന്‍ ഓര്‍മ്മയായതോടെ മാധ്യമരംഗത്തെ അനന്യമായ ഒരദ്ധ്യായത്തിനാണ് തിരശ്ശീല വീണത്. അനപത്യ ദു:ഖത്തേയും അര്‍ബുദത്തേയും പിന്നെ, വൈധവ്യത്തേയും പക്ഷാഘാതത്തേയും ഹൃദ്രോഗത്തേയും ചെറുത്തുനിന്നുകൊണ്ട് അവര്‍ ഇന്ത്യന്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തന രംഗത്ത് തന്നെ തന്റേതായ ധീരോദാത്തമായൊരു അധ്യായം എഴുതിച്ചേര്‍ത്തു.

'ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സി'ന്റെ കൊച്ചി ഡെസ്‌കില്‍ സബ്ബ് എഡിറ്ററായി 1988- ഡിസംബറില്‍ ഞാന്‍ ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍, അവര്‍ കോട്ടയം ബ്യൂറോ ചീഫായി കൊച്ചിയില്‍നിന്നു പോയിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ആദ്യ വനിതാ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല, അവർ. നാലു ജില്ലകളുടെ ചുമതലയും കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. ദിനപ്പത്രങ്ങളില്‍ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന സ്ത്രീകള്‍ മാത്രം, അതും ഡെസ്‌ക്കില്‍, ഉള്ളപ്പോഴായിരുന്നു ലീലാമേനോന്‍ ആ ശീതളച്ഛായ വേണ്ടെന്നു വെച്ച്, വെയിലും മഴയുമേല്‍ക്കാന്‍ സ്വയം ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചത്.

പത്രപ്രവര്‍ത്തനം ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യമാക്കിയ കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസ കാലത്തുതന്നെ ലീലാ മേനോന്‍ എന്ന ബൈലൈന്‍ എങ്ങനെയോ മനസ്സില്‍ കടന്നുകൂടിയിരുന്നു. 77 പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ, നൂറുകണക്കിനാളുകളെ നിത്യാന്ധകാരത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട, 1982-ലെ വൈപ്പിന്‍ മദ്യദുരന്തത്തെക്കുറിച്ച് അവര്‍ എഴുതിയ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ നൊമ്പരമായി തങ്ങിനിന്നിരുന്നു. മദ്യദുരന്തത്തിനിരയായ ഒരാള്‍ അവരോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോളായിരുന്നു, മരണത്തിനു കീഴടങ്ങിയത്. അവിടുത്തെ കരളലിയിക്കുന്ന കാഴ്ചകളുടെ അവിസ്മരണീയമായ വിവരണങ്ങളിലൂടെ അങ്ങനെ ലേഖികയുടെ പേര് മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞു. അവരെപ്പോലെ ഒരിക്കല്‍ ആകണമെന്നാഗ്രഹിച്ചു. ലീലാമേനോന്റെ ബൈലൈന്‍ സ്റ്റോറികള്‍ക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്.

മനുഷ്യത്വമുഖമുള്ളവയായിരുന്നു ആ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍. അവ അരികുവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ, ആരും കാണാത്ത ജീവിത ദുരന്തങ്ങളിലേക്ക് ആഴത്തിലിറങ്ങിച്ചെന്നു. നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തോടേയും പ്രതിബദ്ധതയോടേയും ധീരതയോടേയും അവര്‍ തന്റെ ദൗത്യങ്ങളില്‍ ഉറച്ചുനിന്നു. പത്രപ്രവര്‍ത്തനരംഗത്ത് ആ പേര് ഒരു 'ഐക്കണാ'യി.

ജീവിതപ്രാരാബ്ധങ്ങള്‍ കാരണം പ്രീഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ്, ഹൈദരാബാദില്‍ കമ്പിത്തപാല്‍ ഓഫീസില്‍ ജോലിക്കു കയറിയ അവര്‍ എന്നും സാഹസികത ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ വ്യാപരിക്കാത്ത ടെലിഗ്രാഫ് ഓപ്പറേറ്റര്‍ പണിക്കായി മൊഴ്സ് കോഡ് പഠിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയത് ഇക്കാരണത്താലായിരുന്നു. പഠനവും പരിശീലനവും പൂര്‍ത്തിയാക്കി, എറണാകുളത്ത് ടെലിഗ്രാഫ് ഓപ്പറേറ്ററായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. ആ തസ്തികയിലെ ഇവിടുത്തെ ആദ്യ വനിത. അവരെക്കുറിച്ച് ഫീച്ചറെഴുതാന്‍ എത്തിയ പ്രേമ വിശ്വനാഥനാണ് ലീലാമേനോന്റെ ജീവിതം വഴിതിരിച്ചുവിട്ടത്.

'ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സി'ല്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകയായ അവരുമായുള്ള സംഭാഷണമാണ് ഭാരതീയ വിദ്യാഭവനില്‍ ജേര്‍ണലിസം ഡിപ്ലോമ കോഴ്‌സിനു ചേരാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. പ്രേമയും ബാലചന്ദ്രമേനോനും അവിടുത്തെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളായിരുന്നു. ഒന്നാം റാങ്കോടെ അവര്‍ പാസ്സായി,ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സിന്റെ ഡല്‍ഹി ഡെസ്‌ക്കില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിച്ചു. അരുണ്‍ ഷൂരിയും കുല്‍ദീപ് നയ്യാരേയും പോലുള്ള മഹാരഥന്മാര്‍ അന്ന് അവിടെയുണ്ട്.
മധ്യവയസ്സില്‍ യാദൃച്ഛികമായി എത്തപ്പെട്ട മാധ്യമരംഗത്ത് അവര്‍ അധികം വൈകാതെ തന്നെ സ്വയം അടയാളപ്പെടുത്തി. എയര്‍ ഇന്ത്യയിലെ എയര്‍ഹോസ്റ്റസുമാര്‍ക്ക് വിവാഹം കഴിക്കുന്നതില്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്ന വിലക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യേക റിപ്പോര്‍ട്ട് ഗംഭീര തുടക്കമായി. ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥകളുടെതന്നെ ലംഘനമായ ആ വിലക്ക് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടിവന്നത് ചരിത്രം.

Leela Menon with Prema Manmadan

ലീലാ മേനോന്റെ എത്രയോ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍, ഫോര്‍ട്ട്‌കൊച്ചി കല്‍വത്തിയിലെ പുരാതനമായ ആസ്പിന്‍വാള്‍ ബില്‍ഡിങ്ങിലെ ഡെസ്‌ക്കില്‍, ടെലിപ്രിന്ററിലെ മങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ബോംബുകള്‍ വര്‍ഷിക്കും പോലെ ശബ്ദായമാനമായി പതിക്കുന്നത് ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്. തൊട്ടടുത്ത കപ്പല്‍ ചാനലിലൂടെ തുറമുഖത്തേയ്ക്കു പോകുന്ന കപ്പലുകളുടെ പ്രത്യേക ശബ്ദത്തിലുള്ള ഹോണിനും ഫിഷിങ്ങ് ഹാര്‍ബറിലെ മീന്‍ ബോട്ടടുക്കുമ്പോളുള്ള ആരവങ്ങള്‍ക്കുമൊന്നും ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുനിര്‍ത്താനാകുമായിരുന്നില്ല. കാരണം, ആ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ അടുത്ത ദിവസങ്ങളില്‍ സൃഷ്ടിച്ചേക്കാവുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് നവാഗതരായ ഞങ്ങള്‍ (ഞാന്‍, എന്‍.ജെ. നായര്‍, ശ്രീലതാ മേനോന്‍) അഭിമാനം കൊള്ളുകയും വളരെ രഹസ്യമായി അഹങ്കരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അക്കാലത്തെ ഡസ്‌ക്ക്, ആഘോഷാരവങ്ങളൊടുങ്ങിയ ഒരു 'നിശ്ശബ്ദമേഖല'യായിരുന്നു. സര്‍ദാര്‍ പട്ടേലിനെ അനുസ്മരിപ്പിച്ച എസ്.കെ. അനന്തരാമന്‍ എന്ന ഉരുക്ക് മനുഷ്യനായിരുന്നു, റെസിഡന്റ് എഡിറ്റര്‍. വലിയ പേരുള്ള മഹാപ്രതിഭകള്‍ ഒരു മദ്യശാലയ്ക്ക് സമാനമാക്കിയ ഡെസ്‌ക്കിനെ ശുദ്ധീകരിച്ചെടുത്ത അദ്ഭുത പ്രവര്‍ത്തകന്‍. പക്ഷേ, അദ്ദേഹം ലീലാമേനോനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. അവസാനം,1988 ഡിസംബര്‍ 31ലെ സായാഹ്നത്തില്‍ എല്ലാവരുടേയും അടുത്ത് വന്ന് ഒറ്റവാക്കില്‍ വിടപറഞ്ഞ്, തന്റെ നാലു പതിറ്റാണ്ടു നീണ്ട പത്രപ്രവര്‍ത്തന ജീവിതമവസാനിപ്പിച്ചു പടിയിറങ്ങിപ്പോയ എസ്.കെ. ഞങ്ങളെ ചൂണ്ടി, 'മൈ പാര്‍ട്ടിങ്ങ് ഗിഫ്റ്റ് ടു ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സ്' എന്നാണ് അവസാനം പറഞ്ഞത്. മാധ്യമരംഗം മാറിയെങ്കിലും, അതൊരു വലിയ ബഹുമതിയായി ഇന്നും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

ഗേറ്റിറങ്ങിപ്പോകും മുന്‍പ് തിരികെ പ്രസ്സില്‍ കയറി, അടുത്ത ദിവസ്ത്തെ പത്രത്തിന്റെ ഇമ്പ്രിന്റില്‍നിന്നു തന്റെ പേരെടുത്തു മാറ്റണമെന്ന് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കി. അദ്ദേഹം യാത്രയായതിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത് നീറുന്ന ഒരോര്‍മ്മയാണ്. (അന്ന് അക്ഷരങ്ങള്‍ അപ്പപ്പോള്‍ കാസ്റ്റ് ചെയ്ത് അച്ചടിക്കുന്ന ലൈനോ, മോണോടൈപ്പ് സംവിധാനമാണ് പത്രത്തിനുണ്ടായിരുന്നത്). ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സിന്റെ പടിയിറങ്ങിപ്പോയ എസ്.കെ. അനന്തരാമന്‍ പിന്നെയൊരു മാസം എറണാകുളത്തപ്പന്‍ ക്ഷേത്രനടയില്‍ നിര്‍മമനായി ഭജനമിരുന്നത് മറ്റൊരു ചരിത്രം.

കോട്ടയത്തുനിന്ന് അക്കാലത്ത് ലീലാമേനോന്‍ അയച്ചിരുന്ന വാര്‍ത്തകളില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും ചരിത്രത്താളുകളിലിടം നേടി. മൂന്നാറില്‍ തൂക്കുപാലം തകര്‍ന്നു പാവപ്പെട്ട 17 കുരുന്നുകള്‍ ദാരുണമായി കൊല്ലപ്പെട്ട വാര്‍ത്ത വായിച്ച് അന്ന് പലരും വിതുമ്പി. കരുണാകരന്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ തന്നെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പരാജയത്തിനു കാരണമായത് ഇടുക്കി തങ്കമണിയില്‍ നടന്ന പൊലീസ് അതിക്രമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോര്‍ട്ടുകളായിരുന്നു. ഒരു പ്രലോഭനത്തിനും ഭീഷണിക്കും വഴങ്ങാതെ, തികഞ്ഞ സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയോടെ അവര്‍ എഴുതിയ എത്രയോ അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ പിന്നേയും കേരളത്തെ പിടിച്ചുലച്ചു. സുര്യനെല്ലി പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ദുരന്തം പുറംലോകം അറിഞ്ഞത് അവരിലൂടെയായിരുന്നു.

മനക്കരുത്തും നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യവും
1990-ല്‍ അര്‍ബുദം ആരുമറിയാതെ രണ്ടാംവരവ് നടത്തിയതായി കണ്ടെത്തിയപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ആറുമാസം മാത്രമായിരുന്നു അവര്‍ക്ക് ആയുസ് വിധിച്ചത്.

പക്ഷേ, അസാമാന്യമായ മനക്കരുത്തും നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യവും കൊണ്ടു അവര്‍ മഹാരോഗത്തേയും കീഴ്പെടുത്തി. ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിവന്ന ലീലാമേനോനെ, അന്നത്തെ റസിഡന്റ് എഡിറ്റര്‍ എം.കെ. ദാസ് കൊച്ചിയില്‍ത്തന്നെ നിയമിച്ചു. കുലത്തൊഴിലായ കളിമണ്‍പാത്ര നിര്‍മ്മാണം തകര്‍ന്നടിഞ്ഞതിനെത്തുടര്‍ന്ന്, പട്ടിണിയിലും പരിവട്ടത്തിലുമായ നിലമ്പൂരിനടുത്ത അരുവാക്കോട് ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ ഇരുണ്ടജീവിതത്തെപ്പറ്റി എഴുതാന്‍ അവര്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത് അക്കാലത്താണ്.

മരണക്കിടക്കയില്‍ കിടക്കുമ്പോഴും താന്‍ ഭാവിയില്‍ എഴുതാന്‍ പോകുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടുകളെക്കുറിച്ച് മോഹനസ്വപ്നങ്ങള്‍ നെയ്തിരുന്ന അവര്‍ക്കു അതൊരു പുനര്‍ജന്മം കൂടിയായിരുന്നു. പ്രഗത്ഭനായ സ്റ്റാഫ് ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ ജീവന്‍ ജോസിനേയും കൂട്ടി അവര്‍ ആ ഗ്രാമത്തിലെ വീടുകള്‍ കയറിയിറങ്ങിയത് സന്നദ്ധ സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തകരെന്ന നിലയിലായിരുന്നു. പുതുപണക്കാര്‍ ലൈംഗികസുഖം തേടിയെത്തുന്ന വീടുകളിലെ കുട്ടികള്‍ വീടിനു പുറത്ത് പിമ്പുകളെപ്പോലെ കാവലിരിക്കും. ഭീകരമായ ആ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അവര്‍ എഴുതിയ സ്‌തോഭജനകമായ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളാണ് ആ ഗ്രാമത്തെ പരമ്പരാഗത കളിമണ്‍പാത്ര നിര്‍മ്മാണത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാന്‍ വഴിയൊരുക്കിയത്. ജയ ജയ്റ്റിയുടേയും സന്നദ്ധ സംഘടനകളുടേയും മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ അവരെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാനായത് അവരുടെ മാധ്യമ ജീവിതത്തിലെ സാര്‍ത്ഥകമായൊരേടാണ്.

മദ്ധ്യകേരളത്തിലെ നിര്‍ദ്ധന ക്രിസ്ത്യന്‍ കുടുംബങ്ങളില്‍നിന്നു നഴ്സിങ്ങിനു പഠിപ്പിച്ച് ജോലി നല്‍കാമെന്നു പ്രലോഭിപ്പിച്ച് പാവപ്പെട്ട പെണ്‍കുട്ടികളെ ഇറ്റലിയിലെ കന്യാസ്ത്രീ മഠങ്ങളിലേയ്ക്കയച്ച ക്രൂരതകള്‍ അവരുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളിലൂടെ രാജ്യാന്തര ശ്രദ്ധ നേടി. യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നു സുവിശേഷവേലയ്ക്ക് പെണ്‍കുട്ടികളെ കിട്ടാതായപ്പോഴായിരുന്നു, മലയാളിയായ ഒരു പുരോഹിതന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഈ തട്ടിപ്പ് അരങ്ങേറിയത്. സഭ, അവസാനം അയാളെ പുറത്താക്കി. റോമിലെത്തി, നഗ്‌നമായി ചൂഷണത്തിനിരയായ പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുക കൂടി ചെയ്തു അവര്‍. ഈ കുട്ടികള്‍ വീടുകളിലേയ്ക്കയച്ച കത്തുകള്‍ ഈ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ക്ക് വലിയ വിശ്വാസ്യത നല്‍കി. ചെയ്യപ്പെടുന്ന കഥകള്‍ വലിയ കോളിളക്കമുണ്ടാക്കി.

മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന നായനാരെ കുരുക്കിലാക്കിയത് വളരെ രസകരമായൊരു കഥയാണ്. ആലപ്പുഴയ്ക്കടുത്ത് പാതിരാമണലില്‍ വിനോദസഞ്ചാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ചടങ്ങിനു ലീലാ മേനോന്‍ കൊച്ചിയില്‍നിന്നു പോയത്, പാരിസ്ഥിതികപ്രശ്‌നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ കിട്ടുമോ എന്ന് അന്വേഷിക്കാനാകണം. സദസ്സിനെ കണ്ട് ഹരം കയറിയ നായനാര്‍, ബെല്ലും ബ്രേക്കുമില്ലാതെ കുറച്ചു ഡയലോഗുകളടിച്ചു. ''എന്തോന്ന് ബലാത്സംഗം... അത് അമേരിക്കക്കാര്‍ക്ക് ചായ കുടിക്കുന്നതു പോലല്ലേടോ...'' എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു. അത് അടുത്ത ദിവസ്ം ബോക്‌സ് ന്യൂസായി ലീലാമേനോന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തതോടെ നായനാര്‍ സത്യത്തില്‍ പുലിവാലു തന്നെ പിടിച്ചു.

കൗമാരക്കാരായ ആണ്‍കുട്ടികളെത്തേടി ധനികരായ വിദേശവനിതകള്‍ കേരളത്തിലെത്തുന്നുണ്ടെന്ന വാര്‍ത്ത അവര്‍ക്ക് കിട്ടിയത് കൊച്ചിയിലെ ഒരു സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലിലെ ജീവനക്കാരനില്‍ നിന്നായിരുന്നു. അതു പിന്തുടര്‍ന്നു നടത്തിയ അന്വേഷണം വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവന്നത്, കോവളത്തെ ബാലലൈംഗിക റാക്കറ്റിലായിരുന്നു. ത്രസിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാല്‍ സമ്പന്നമായ ഈ ജീവിത കഥ, ഒന്നിച്ച് കുറച്ചുകാലം കൊച്ചിയില്‍ ജോലി ചെയ്തപ്പോഴും തൃശൂരിലും കൊച്ചിയിലും ആകാശവാണി സ്റ്റുഡിയോകളിലിരുന്നും ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

വാര്‍ത്തകള്‍ കണ്ടെത്താനും പ്രസാദമധുരവും അതേസമയം ശക്തവുമായ, ഒഴുക്കുള്ള ഭാഷയില്‍ എഴുതാനും അവര്‍ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ കുങ്കുമപ്പൊട്ടും കരിമഷിയെഴുതിയ വിടര്‍ന്ന കണ്ണുകളും കുട്ടികളുടേതുപോലുള്ള നിഷ്‌ക്കളങ്കമായ ചിരിയും ഒരു പ്രത്യേക താളത്തില്‍ കൊഞ്ചിയുള്ള സംസാരവും അവര്‍ക്ക് എല്ലാ മേഖലയിലും വലിയൊരു സുഹൃദ്വലയം ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു. അവരായിരുന്നു വലിയ വലിയ സ്‌കൂപ്പുകള്‍ എന്നും ലീലാമേനോനു എത്തിച്ചിരുന്നത്. പത്രപ്രവര്‍ത്തന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് എന്നും പാഠപുസ്തകമാക്കാവുന്നതാണ് ലീലാമേനോന്റെ ഇത്തരം അസംഖ്യം റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും ജീവിതം തന്നെയും.

സ്വതന്ത്രമായ പ്രവര്‍ത്തനം അസാദ്ധ്യമാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഇനി ആ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കഴിയേണ്ടെന്ന് ആ നിമിഷം തീരുമാനിച്ചു അവര്‍. നേരിടേണ്ടിവന്ന അപമാനങ്ങളെല്ലാം എണ്ണിയെണ്ണിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, ഇടറിയ ശബ്ദത്തില്‍ 'ഇന്ത്യന്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സി'ല്‍നിന്നു രാജി പ്രഖ്യാപിച്ചത് കൊച്ചി ആകാശവാണി സ്റ്റുഡിയോയില്‍ ഞാന്‍ നടത്തിയ അഭിമുഖത്തിന്റെ അവസാനമായിരുന്നു. ഞങ്ങളത് എഡിറ്റ് ചെയ്യാതെ തന്നെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തു.

1992-ല്‍ ഞാന്‍ ആകാശവാണിയില്‍ ചേര്‍ന്ന ശേഷം, ആനി തയ്യിലിനും ലീലാ ദാമോദരമേനോനുമൊപ്പം പല തവണ അവര്‍ തൃശൂര്‍ നിലയത്തില്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്.
മേരി റോയി കേസിനെക്കുറിച്ചും ഏകീകൃത സിവില്‍ കോഡിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചും സ്ത്രീപക്ഷത്തുനിന്നുകൊണ്ട്, അനുഭവസാക്ഷ്യങ്ങള്‍ നിരത്തി വീറോടെ വാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൊച്ചി നിലയത്തില്‍ എപ്പോള്‍ ക്ഷണിച്ചാലും വരുമായിരുന്നു. അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന മാധവിക്കുട്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള അസാധാരണമായ അനുഭവകഥകള്‍പോലും വ്യക്തിപരമായ സംഭാഷണങ്ങളില്‍ അവര്‍ പങ്കുവച്ചിട്ടുണ്ട്. ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ സുധീരം നടന്നുപോയി, ലീലാമേനോന്‍.
പ്രണാമം, ലീലേടത്തിക്ക്.

(സമകാലിക മലയാളം വാരിക, ജൂൺ 16 ,2018)

സാധാരണ ജീവിതങ്ങളിൽ നിന്ന് അസാധാരണ കഥകൾ

2020-03-26T15:51:00.001+05:30

രാമച്ചി

(ചെറുകഥാ സമാഹാരം)

വിനോയ് തോമസ്

പേജ് 152,വില 140 രൂപ

ഡി.സി ബുക്സ

വിനോയി തോമസിന്റെ കഥാലോകത്ത് തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്ന് ഉത്തര മലബാറിലേക്ക് കുടിയേറിയ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ജീവിതമുണ്ട്. കാടും, വന്യജീവികളും , കൃഷിയും ആഹാര രീതികളും തനതു ഭാഷയുമുണ്ട്. കാട്ടുമക്കളായ ആദിമനിവാസികളുടെ ജീവിതമുണ്ട്. വന്യമൃഗങ്ങളും വളർത്തുമൃഗങ്ങളും കൂടി മനഷ്യാവസ്ഥകളുടെ ആഖ്യാനത്തിൽ അനിവാര്യ കഥാപാത്രങ്ങളായി വരുന്നുമുണ്ട്.

തനിക്ക് ചുറ്റുള്ള പച്ചമനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയ കഥകൾ ,പക്ഷേ, ആ പരിവൃത്തത്തിനപ്പുറം സമകാലിക ജീവിതത്തിന്റെ സാമൂഹിക ,രാഷ്ട്രീയ തലങ്ങളേയും, മനുഷ്യന്റെ ഒരു നിർവ്വചനത്തിലുമൊതുങ്ങാത്ത കാലാതീതമായ ഒട്ടേറെ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളേയും ശക്തമായി ആ ലേഖനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

കഥകളുടെ പരിസരങ്ങളുടെ അതി സൂക്ഷ്മമായ അംശങ്ങളിലേക്കിറങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന ആഖ്യാനത്തിലൂടെ, ഒരോ കഥയുടേയും അനുഭവപ്രപഞ്ചത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കി , വായനക്കാരുടെ മനസിൽ ചാരുതയോടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന മാന്ത്രികവിദ്യ വിനോയി തോമസിന് കൈമുതലായുണ്ട്.

ഏഴ് സുദീർഘമായ കഥകളുണ്ട് , ഈ സമാഹാരത്തിൽ. ആദ്യ കഥയായ 'രാമച്ചി',

ഒരു പരിസ്ഥിതി - രാഷ്ട്രീയ കഥയായും സ്ത്രീപക്ഷ രചനയായും വ്യാഖ്യാനിക്കാം. കാടെന്ന വിശാല ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ആറളം ഫാമിൽ അനുവദിച്ചു കിട്ടിയ, അതിർത്തിക്കല്ലുകൾക്കിടയിലേക്ക് കുടിയേറാൻ ആദിമനിവാസികളിൽ ചിലർക്കെങ്കിലും കഴിയുമായുരുന്നില്ല. തന്റെ വേരുകൾ പിഴുതുമാറ്റാൻ കാരണവത്തിയായ മഞ്ഞ മുത്തിക്ക് സമ്മതമില്ലായിരുന്നു :മല്ലികയ്ക്കും.

മുത്തശ്ശി പിറന്നു വീണത് കാട്ടിലായിരുന്നു.

'രാമച്ചീല് അബര് താമസിക്കുമ്പോ ന്നെ പെറ്റ്......ഉം, കാട്ടില് . എടപ്പാറയ്ക്ക് നാക്കാലിക്കു മേളില്, മൊട്ടവാളക്കു കുരുപ്പത്തോടിന് മേയില്, രാമച്ചി'.

ഫാമിലേക്ക് പോകും മുൻപ്,രാത്രി മഞ്ഞ മുത്തി മരിച്ചു.

നിറവയറുമായി നിന്ന മല്ലിക, മുത്തി പറഞ്ഞ, അങ്ങ് ദൂരെയുള്ള രാമച്ചിയിൽ പോയി താമസിക്കണമന്ന് അവളുടെ കെട്ടിയോൻ കാട്ട് പ്രദീപനോട് നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നു.

' ഞാനെബടെ പെറണ്ന്ന് പറേണ്ട് ഞാനാന്ന്. നമ്മള് നാളെ രാമച്ചീ പോണ്'.

കല്യാണം കഴിക്കാൻ ആളെ കൂട്ടി, ആചാരപരമായി ചീനിയും തുടിയും ഒരു ചാക്ക് ചോമാല നെല്ലുമായി വന്ന കട്ടനെ സ്വീകരിക്കാതെ, തിരിച്ചയച്ചവളാണ് മല്ലിക. രാത്രി മുഴുവൻ വിറകാഴി കൂട്ടി, തുടികൊട്ടും ,ചീനവിളിയും പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുടിയഴിച്ചിട്ടുള്ള വട്ടക്കളിയും കഴിഞ്ഞ്, ചെറുക്കന്റെ നെല്ലിൻ ചാക്ക് എടുക്കേണ്ടന്ന് മഞ്ഞ മുത്തിയോടും അപ്പനോടും പറഞ്ഞവളാണ് മല്ലിക. നെല്ലിൻ ചാക്ക് എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നാൽ പിന്നെ കല്യാണമായിരുന്നു.

പെരുംകൂൺ പറിക്കാൻ ചീക്കണ്ണി പുഴയുടെ കരയിലൂടെ കാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ,പൊങ്ങു മരത്തിന്റെ മുക സിൽ മരവാഴ പറിക്കാൻ കയറിയ കാട്ടുപ്രദീപനെ ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ കണ്ട് ഇഷ്ടപെട്ടവൾ. ഉത്സവത്തിന് വി ല്ക്കാൻ ഓടപ്പൂ ഉണ്ടാക്കാൻ കൂടിയപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു:

'കാട്ടുപ്രദീപാ , നീ മതി എന്ക്ക്' .

അവളുടെ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് മാറ്റമില്ല. ദുർഘടമായ വനത്തിലൂടെ, സാഹസികമായി അവർ രാമച്ചിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. കൃഷി നശിപ്പിക്കുന്ന ആനകളെ തുരത്താൻ കൊണ്ടുവന്ന്, കാട്ടിലേക്ക് കയറിപ്പോയ പ്രമുഖൻ എന്ന കുങ്കിയാനയെ വഴിയിൽ അവർ കണ്ടു.

രാമച്ചിയിൽ കാടിന്റെ സമസ്ത സൗന്ദര്യവും സൗഭാഗ്യങ്ങളുമാസ്വദിച്ച് അവർ കഴിഞ്ഞു. രാത്രിയിൽ കാട്ടുതേനെടുക്കാൻ അയാൾ മരത്തിനു മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയ രാത്രി അവൾക്ക് പ്രസവവേദന വന്നു :മഴയും.

പുളയുന്ന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചിന്നംവിളിച്ചു കൊണ്ട് പായുന്ന ഒറ്റയാനെ അയാൾ കണ്ടു. പിന്നെ,അനേകം ചിന്നംവിളികൾ.'അനേകം പിടിയാനകളും പാൽ നുകർന്നുകൊണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളും പുറത്തേക്ക് വന്നു. ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ മല്ലികയുടെ മുലയും ആദ്യമായി ചുരന്നു'.

-ഇവിടെ പ്രകൃതി,കാടിന്റെ മക്കളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതിന്റെ ദൃശ്യമുണ്ട്. ചേതാഹരമാണ് ആഖ്യാനം. പച്ചയായ നാട്ടുഭാഷയിൽ മിക്കപ്പോഴും എഴുതുന്ന വിനോയ് തോമസ്, ഈ കഥയിലുടനീളം ദൃശ്യചാരുതയിലൂന്നിയ കവിതാമയമായ ആഖ്യാന ഭാഷയാണുപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

കാടാണ് ആദിമജനതയുടെ സർവസ്വവും എന്ന് 'രാമച്ചി' വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആവാസ വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്നും സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിൽ നിന്നുമുള്ള യാന്ത്രികമായ പറിച്ചുനടൽ എളുപ്പമല്ല.

സ്നേഹത്തിന്റേയും, പ്രണയത്തിന്റേയും പരസ്പരാശ്രയത്വത്തിന്റേയും ആർദ്രതയുടേയും ചാരുതയാർന്ന കഥയാണ് 'രാമച്ചി' . മലയാള കഥാ സാഹിത്യത്തിൽ ഈ രചനയ്ക്ക് എന്നും സവിശേഷമായ സ്ഥാനമുണ്ടാകും.

വളർത്തുമൃഗം ഉടമസ്ഥന്റെ ക്രൗര്യം പ്രകടിപ്പിക്കണമെന്ന അധികാര - അധീശത്വ ബോധമായിരുന്നു,പാപ്പച്ചൻ എന്ന സത്യക്രിസ്ത്യാനിയെ നയിച്ചത് ( 'ഉടമസ്ഥൻ'). കർത്താവിന്റെ സൃഷ്ടിയായ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഉടമസ്ഥനാണെന്ന മതബോധമാണ് അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. മധ്യവയസ്കരായ മർഗരീത്ത, ജസീന്ത, ആൻസിയ എന്നീ പെൺമക്കൾ പ്രാർത്ഥിച്ച്,പ്രാർത്ഥിച്ച് കാലം പോക്കി. അവരെയും തനിക്ക് കീഴ്പെട്ടവരായി മാത്രം അയാൾ കണ്ടു. തിബറ്റൻ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന അമിച്ചൻ എന്ന നായ, പക്ഷേ, വെട്ടിപ്പാവിൽ പാപ്പച്ചൻ എന്ന ഉടമസ്ഥന്റെ ഹിംസാത്മകതയെ നിരാകരിച്ചു. ആൻസിയയുടെ ചോര കൊടുത്ത് ക്രൗര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, അമിച്ചൻ അവളെ സ്നേഹത്തോടെ മുട്ടിയുരുമ്മി, കൈകളിൽ ചുംബിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അവന്റെ കഥ കഴിക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ കൂടു തുറന്ന്,നായയെ സ്വതന്ത്രനാക്കി. അന്ന് മുതൽ അവൻ അയാളുടെ കൺ വെട്ടത്തുവരാതെ ,അവധൂതനായി ജീവിച്ചു.

തന്നെ അനുസരിക്കാത്ത, ശൗര്യo കാണിക്കാത്ത ചെമ്പൻ, റാണി, ചാന്നൻ, ചന്തു തുടങ്ങിയ വളർത്തുനായ്ക്കളെയൊക്കെ കൊന്ന്, തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ കുഴിച്ചിട്ടു,അയാൾ.

' ഒരു പട്ടിയെ തെങ്ങുംചോട്ടിൽ കുഴിച്ചിട്ടാൽ പിന്നെ മൂന്ന് വർഷത്തേക്ക് ആ തെങ്ങിന് വളമെന്നും ചെയ്യേണ്ട '.

കൂടം കൊണ്ട് തലയ്ക്കടിച്ചും, അവസാനം, കെട്ടിത്തൂക്കിയും കൊല്ലപ്പെട്ട നായ്ക്കൾ. അതിലെ ചന്തുവുമായി ഒരു ഈനാംപേച്ചി സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് , കഥയിൽ.

'ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒന്നിന്റെ ഉടമസ്ഥനാകാൻ മറ്റൊന്നിന് സാധിക്കുമോ?'

- അവസാനം, അമിച്ചൻ പാപ്പച്ചനെറിഞ്ഞ കുരുക്കിൽ വീഴുന്നു. കഴുത്തിൽ കല്ലു കെട്ടി,പുഴയിലേക്ക് താഴ്ത്തി, കൊല്ലാൻ വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ ഉണ്ടായ മേഘവിസ്ഫോടനത്തിലും മഴവെള്ള പാച്ചിലിലും അവർ ഒഴുകിപ്പോയി. പക്ഷേ, നായ നീന്തി കരയ്ക്കു കയറുന്നത് പെൺമക്കൾ നോക്കി നിന്നു . അവർ കരഞ്ഞില്ല . രണ്ടു മക്കൾ മരണത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ ആവേശത്തോടെ ചെല്ലാനാരംഭിച്ചു. ജസീന്ത, ഷെഡിൽ തുരുമ്പുപിടിക്കാതെ കിടന്ന കൂടവുമെടുത്ത് പുഴയുടെ നേർക്ക് നടന്നു.

- മറ്റുള്ളവരുടെ വികാര-വിചാരങ്ങൾക്കിടം നല്കാത്ത, ഹിംസാത്മകമായ അധീശത്വത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായ അപ്പന്റെ ദാരുണാന്ത്യമാണ് കഥാകാരന്റെ ജീവിത ദർശനം. അപ്പോൾ ,ഇതിലെ പാപ്പച്ചന് കഥാപരിസരത്തിനുമപ്പുറം, ക്രൂരരായ ഏകാധിപതികളുടേയും ഫാസിസ്റ്റുകളുടേയും മുഖം വരുന്നു. മതവും പുരുഷാധിപത്യവും എങ്ങനെ ദുർബലരെ അടിമകളാക്കി അടിച്ചമർത്തുന്നവെന്ന് , അവരെ ഇരകളാക്കുന്നുവെന്ന്,ഈ കഥ വായനക്കാരെ ഓർമ്മപെടുത്തുന്നു. ഏതു നായ്ക്കും അവരുടെ ദിനം വരും എന്ന പഴഞ്ചൊല്ല് അന്വർത്ഥമാക്കിക്കൊണ്ട്, അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർ കണക്കു ചോദിക്കുന്നുണ്ടിവിടെ.

റമ്മികളിയാണ് ഇടവേലി ഗ്രാമത്തെ മുഴുവൻ ഒറ്റ സ്വത്വമാക്കിയത്. അവരുടെ നേതാവായ മാക്കൂട്ടം മാണിചാച്ചൻ ('ഇടവേലിക്കാർ') നല്ക്കുന്ന വ്യഖ്യാനമിതാണ്:

' ... നന്മളെല്ലാം ഒരുമ്മടെ വയറ്റിൽ പിറന്നു പോലെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടേൽ അത് നമ്മൾ ഇടവേലിക്കാരായതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ്'.

പക്ഷേ,കുടകിലെ ഷെട്ടിപുരയിൽ, വാളും തോക്കുമൊക്കെയുള്ള കുടകു ചിഹ്നം സ്വർണ്ണ ലോക്കറ്റാക്കിയ ബൊപ്പണ്ണയുടെ ഇടിയിലും ചവിട്ടിലും മാണി ചാച്ചാൻ വീണപ്പോൾ , തകർന്നടിഞ്ഞത് സ്വയം നിർമിച്ചു,പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടിയ ഈ പ്രാദേശിക സ്വത്വബോധമായിരുന്നു. അതിന് അതിരുകൾക്കപ്പുറം അസ്തിത്വമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് , അവസാനം അയാൾക്കുണ്ടാകുന്നു.

സാംസൺ എന്ന ഈട്ടിക്കുറ്റി പോലത്തെ ശരീരമുള്ള ഇറച്ചിവെട്ടുകാരന് പൗരുഷമുണ്ടാകാൻ, സുഹൃത്തായ ചെറിയാച്ചൻ, മൂരിക്കുട്ടന്റെ വരി ഔഷധമായി നൽകുന്നു. ('വിശുദ്ധ മഗ്ദലന മറിയത്തിന്റെ പള്ളി' ). ധ്യാനം കൂടാൻ പോയ ഭാര്യയുടെ ബ്ലൗസഴിച്ച ശുശ്രൂഷകൻ ജോർജ്ജ് സാറിനോട് ഒന്ന് ഇടയാൻ പോലും അയാൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ സഹായിയായ മെൽബിന്റെ പെങ്ങളെ കൊക്കോത്തോട്ടത്തിൽ വച്ച് ബലാല്ക്കാരം ചെയ്ത സിറിൽ,അവനെ ക്രൂരമായി കൈകാര്യം ചെയ്തപ്പോഴും ഒന്നും പറയാനായില്ല. അമ്മ പരാതിപ്പെടുന്നതുപോലെ, 'പഴന്തുണി പരുവമായവൻ'.

അന്നാട്ടിലെ കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിൽ വന്ന ജ്യോത്സന സിസ്റ്ററാണ് ചുണക്കുട്ടി. കയ്യിൽ ഒരു സെന്റു പാത്രവും പിടിച്ച്, ആകാശത്തെക്ക് നോക്കി നില്ക്കുന്ന പുണ്യാളത്തിയായ മഗ്ദല മറിയത്തിന്റെ പള്ളി .അവർ അനാഥർക്കായി അവിടെ മഗ്ദലന ഭവനുണ്ടാക്കി. തെരുവിലുപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട മുൻ അഭിസാരികയായ അത്തറു കുഞ്ഞാമിനയെ അവിടെ താമസിപ്പിച്ചു. അന്യമതസ്ഥയായ അവർ മരിച്ചപ്പോൾ , ആ സെമിത്തേരിയിൽ തന്നെ ശവം അടക്കിച്ചു, സിസ്റ്റർ . അവിടെ സന്ധ്യയ്ക്ക് തിരി കത്തിക്കാനും തുടങ്ങി..

സാംസൺ, മൂരിയുടെ ആൺ ചുന തവിയിൽ കോരി ഊതിയാറ്റി നാവിലിട്ടപ്പോൾ തന്നെ തരിച്ചിറങ്ങി :

'പല്ലുകൾക്കിടയിൽ കടിച്ചു കുഴയ്ക്കുമ്പോൾ ,അരക്കെട്ടിലുണ്ടായ കിരുകിരുപ് മരുന്നിന്റെ ഫലം കേറുന്നതാണ് സാംസണോർത്തു.'

'ആണത്തം' കിട്ടിയ സന്താഷത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ , അത്തറു കുഞ്ഞാമിനയുടെ കുഴിയങ്കാരത്തിനു പോലെ സിസ്റ്ററെയും മെൽബിനെയും സിറിലും പള്ളിക്കാരും പിടിച്ചുവച്ച് മർദ്ദിക്കുന്നതറിഞ്ഞ് അയാളവിടെ എത്തുന്നു. അയാളുടെ 'കാലിനിടയിൽ നിന്നും വല്ലാത്തൊരു ധൈര്യം മുകളിലെക്കിറച്ചു കയറി'.

'എടീ, ഈ മറ്റപ്പണി കാണിക്കാൻ നിനക്ക് പരിശുദ്ധമായ പള്ളി സെമിത്തേരിയേ കിട്ടിയൊള്ളാടീ...' എന്ന് അയാൾ സിസ്റ്ററിന്റെ നേർക്ക് അലറുകയാണ്!

മൂരിയുടെ വരിതിന്ന് , 'പൗരുഷം' ലഭിച്ച

സാംസൺ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ സദാചാര പോലീസാകുന്നു. ആണധികാരവും തന്റെ പുതിയ പൗരുഷവും സമൂഹത്തെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ, നിസ്സഹായയായ ഒരബലയ്ക്കുമേൽ കുതിര കയറേണ്ടത് അയാൾക്ക് അനിവാര്യതയായിരുന്നു. ആണിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തേയും സത്തയേയും ലൈംഗിക ശേഷി എന്ന ഏകത്വത്തിലേക്ക് ചുരുക്കുന്ന സാമൂഹിക ക്രമമാണ് സാംസന്റെ പരിണാമത്തിന്റെ ഈ കഥ .

ഉൻമാദികളെ തടിക്കിട്ടുന്നത് ഈന്ത് മരത്തിലാണ്. രാഷ്ട്രീയഎതിരാളികളെ കഴുത്തറക്കുന്നത് ദിനചര്യയായ നാട്ടിൽ വികസനം വരുന്നു.

' മൂർഖൻപറമ്പ്' കഥയിൽ, വിമാനത്താവളത്തിന് സ്ഥലമെടുത്തപ്പോൾ തന്റെ സ്ഥലവും ഉൾപെട്ടുമെന്നും അവിടെയുള്ള ഈന്ത് മരങ്ങൾക്ക് വലിയ തുക നഷ്ടപരിഹാരം കിട്ടുമെന്നും മോഹിച്ച വിഘ്നേശ് കല്ലനാണ്ടി എന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ ഈന്ത് മരത്തിൽ തൂങ്ങി ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു. ഈന്ത് തന്റെ പൈതൃക നിധിയാണെന്നും 'ഈ മരത്തിന്റെ അരഞ്ഞാണ ജരകളിൽ ചുറ്റി ചുറ്റിക്കിടക്കുന്നത് ഭൂമിയുടെ ചരിത്രമാണെന്നും'ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൃഹാതുരമായ ഫേസ് ബുക്ക് പോസ്റ്റുകളിട്ട ,കാമ്പസ് കാലത്തെ പോരാളി, വിമാനത്താവളം വരുന്നതൊടെ അനിവാര്യമായ പറിച്ചുനടലിന് മനസുകൊണ്ട് തയ്യാറെടുത്തിരുന്നു. തന്റെ പൈതൃകമുറങ്ങുന്ന ഈന്ത് മരങ്ങൾ നൽകുന്ന നഷ്ടപരിഹാരത്തുക കൊണ്ട് മറ്റൊരു ദേശത്ത് ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാമെന്ന സ്വപ്നം പൊലിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അയാൾ ജീവിതമൊടുക്കിയത്.

ഈ കഥയിൽ യഥാതഥാഖ്യാനത്തിലെ സംഭവങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് വായിക്കപെടാനൊന്നുമില്ല.

'മിക്കാനിയ മൈക്രാന്ത' എന്ന കഥ തകരുന്ന കാർഷിക സംസ്കൃതിയേയും, വ്യാജ മൂല്യബോധത്തേയും മനോഹരമായി ആവിഷ്ക്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. കുടിയേറ്റ കർഷക കുടുംബത്തിൽ പിറന്ന പേപ്പച്ചന്റേയും ഭാര്യ ഏലമ്മയുടേയും ഏക മകനായ ജോഷി, കെട്ടിയ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ ദത്തു നില്കുകയും, അവരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി, ജറുസലേമിൽ രോഗീപരിചാരകനാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, കൃഷി ചെയ്യാതെയിട്ട സ്ഥലത്തെല്ലാം പൂലോകം മുടിച്ചി പടർന്നു കയറുന്നു.

'കൃഷിക്കാരൻ' എന്ന ലേബൽ ജോഷിയുടെ വിവാഹം ഏറെക്കാലം മുടക്കുന്നുണ്ട്. അവസാനം, ഒരാളെ കിട്ടിയെങ്കിലും, 'പുറത്തു പോയി 'കാശുണ്ടാക്കുന്നത് മാത്രമാണ് സാമൂഹികാംഗീകാരം കിട്ടാനു ള്ള പുതിയ മാനദണ്ഡം എന്ന് അയാൾ മനസിലാക്കുന്നു.. അവശരായ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ നാട്ടിൽ വിട്ട്, കൃഷി ഉപേക്ഷിച്ച്,വിദേശത്ത് പോയി വൃദ്ധജനങ്ങളെ നോക്കുകയാണ്, അയാൾ.

കുടിയിറക്കലിനെതിരായ എ. കെ.ജി, ബി.വെല്ലിങ്‌ടൺ, ഫാദർ വടക്കൻ തുടങ്ങിയവരുടെ സമരങ്ങൾ കഥയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

അതിജീവനത്തിന് മണ്ണിനെ മാത്രമാശ്രയിച്ച അദ്ധ്വാനികളായ കുടിയേറ്റക്കാരുടെ പിൻതലമുറയ്ക്ക് ആ ജൈവബന്ധം നഷ്ടമായി എന്ന് ഈ കഥ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്.

ആദിവാസി ജീവിതത്തിലേക്ക് ആഴത്തിൽ കടന്നുചെന്ന്,വിശപ്പാണ് പരമമായ സത്യം എന്ന് അടിവരയിടുന്നു , 'അരി' എന്ന കഥ. പണിയയായ നല്ലയും കൊച്ചുമകൾ ശാലിനി കോപ്പിയും,കോളനിക്കാരും ആ സത്യം , 70 വർഷം പഴക്കമുള്ള സ്ക്കൂളിന്റെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഡോക്യുമെന്ററി എടുക്കാൻ പോയ എല്ലാവരേയും ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഊണിനായി കോളനി ഒന്നാകെ അവരെ പിന്തുടരുകയാണ്..

ആമുഖത്തിൽ വിനായ് തോമസ് തന്റെ നാട്ടിലെ ഒരു കിണറിനെക്കുറിച്ച് പറയുണ്ട്. ഏതു കൊടും വേനലിലും തൊട്ടിക്കുഴി നിറയെ വെള്ളമുണ്ടാകുന്ന പൂവത്തിങ്കക്കാരുടെ കിണർ. 'കിണറാണ് എന്റെ നാടും .എത്ര കഥകൾ കോരിയാലും തീരാത്ത ജീവിതങ്ങളുമായി അങ്ങനെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പാതെ സാധാരണമായി കിടക്കുന്നു.'

- ആ സാധാരണ ജീവിതങ്ങളിൽ നിന്ന് അസാധാരണമായ ഉൾക്കാഴ്ചയോടെ വൈവിദ്ധ്യപൂർണ്ണമായ കഥകൾ എഴുതുന്നു, വിനോയി തോമസ്.

അവിഞ്ഞ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ തൊട്ട് വെഞ്ചരിച്ച് ...

2020-03-24T16:47:00.001+05:30

തൊട്ടപ്പൻ

(ചെറുകഥാസമാഹാരം)

ഫ്രാൻസിസ് നൊറോണ

പേജ്.144, വില 150

ഡി.സി ബുക്സ്

മലയാള ചെറുകഥയിൽ പ്രമേയത്തിലും ശില്പത്തിലും ഇത്രമാത്രം പുതുമയും ബഹുസ്വരതയും നിറഞ്ഞ കാലം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. വിനോയ് തോമസ്,സന്തോഷ് എച്ചിക്കാനം,ജോണി മിറാണ്ട, ഷെമി, ആർ.രാജശ്രീ എന്നിങ്ങനെ ഒട്ടെറെ കഥാകൃത്തുക്കൾ,ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ ചാഞ്ചല്യമേതുമില്ലാതെ കടന്ന് വന്ന്,പുതിയ ഭാവുകത്വം നിർമിച്ചവരാണ്.

ഫ്രാൻസിസ് നൊറോണ ഈ ഗണത്തിൽ പെടുന്നു എന്ന് സാമാന്യവല്ക്കരിച്ചാൽ മതിയാകില്ല.

ആലപ്പുഴക്കാരനായ നെറോണ എഴുതുന്നത് തന്റെ ജീവിതപരിസത്തെക്കുറിച്ച് തന്നെ. പ്രാന്തവലക്കരിക്കപ്പെട്ട, നിസ്വരായ കടലോര നിവാസികളാണ് നെറോണയുടെ കഥകളിലെല്ലാമുള്ളത്. അവരുടെ ജീവിതം തകഴി 'ചെമ്മീനി'ൽ ആവിഷ്ക്കരിച്ച കാലം മുതൽ മലയാളികൾക്ക് പരിചിതം. പക്ഷേ, നെറോണ മുങ്ങാം കുഴിയിട്ട് പോകുന്നത് നമുക്ക് തീർത്തും അജ്ഞാതമായ ഈ ജീവിതങ്ങളുടെ അടിത്തട്ടുകളിലേക്കാണ്. അവിടെ അവരുടേതു മാത്രമായ സാമൂഹിക ക്രമമുണ്ട് : മര്യാദകളുണ്ട്. സ്വന്തം നൈതികതയുണ്ട്.

മറ്റുള്ളവർക്ക് അറപ്പുളവാക്കുന്ന ജീവിത രീതികളുണ്ട്. അവ പച്ചയായി ആവിഷ്ക്കരിക്കാൻ പ്രാദേശിക പദങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും നിറഞ്ഞ ചടുലമായ നാട്ടു മൊഴികളാണ് പ്രാൻസിസ് നെറോണ ആഖ്യാനത്തിലുപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

പുരോഹിതരുടേയും കന്യാസ്ത്രീകളുടെയും കാമനകളെ പച്ചയായി ആവിഷ്ക്കരിക്കുകയും

നിലനില്ക്കുന്ന സദാചാര മുഖംമൂടികളെ നിഷ്ക്കരുണം വലിച്ചു കീറുകയും ചെയ്ത്, 1950-തുകളിൽ കഥാ സാഹിത്യത്തിൽ ഉഷ്ണപാതം വിതച്ച പെരുന്ന തോമസിന്റെ കഥകളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാണ് നെറോണയുടെ ചില കഥകളുടെ പരിസരവും ഭാഷയും.

അവിടെ,പാർട്ടി ഓഫീസിൽ സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന സഖാവിന്റെ മരണശേഷം,ദാരിദ്ര്യംകാരണം ബാല്യത്തിൽ അമ്മ കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിലെത്തിച്ച നടാലിയ എന്ന കുട്ടിയെ രാത്രിയിൽ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് വലിയ സിസ്റ്റർ('കക്കുകളി').പത്താം ക്ലാസുകാരനായ കൗമാരക്കാരൻ, മേസ്ത്രിയുടേയും കൊല്ലൻ ശരവണ ണന്റേയും ലൈംഗികാതിക്രങ്ങൾക്കിരയാകുന്നു. കന്നിനെ വെട്ടുന്നത് പഠിക്കാനായി അവൻ പിന്നെ വെട്ടുകാരൻ ജോർജ്ജിന്റെ പീഡനങ്ങൾക്ക് നിന്നു കൊടുക്കുന്നവനായി. അയാളാകട്ടെ അറുക്കാൻ കൊണ്ടുവരുന്ന പശുവിനെപ്പോലും വെറുതെ വിടാത്തവൻ. തന്റെ ഇരട്ട സഹോദരനെ സ്വവർഗ്ഗരതിക്കിരയാക്കി വെള്ളത്തിൽ മുക്കിക്കൊന്ന ക്രൂരൻ എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു,അവൻ('പെണ്ണാച്ചി' ) .

അപ്പനില്ലാത്തതിനാൽ,മാമ്മോദീസാ മുക്കലിന് തലതൊട്ടപ്പനായ അമ്മാവൻ തന്നെയാണ് 'കുഞ്ഞാട്' എന്ന് വിളിപ്പേരുള്ള അവളെ കക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. നേർച്ചക്കുറ്റിയിൽ നിന്നു മാത്രമല്ല, കക്കുന്നത്. പിറവിത്തിരുന്നാളിന് നേർച്ചക്കോഴിയെ വരെ കട്ട് ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ട്,കുടുംബം(തൊട്ട പ്പൻ).

പി.എസ്. സി പരീക്ഷയ്ക്ക് പഠിക്കാൻ വേണ്ടി പഞ്ഞിമരത്തിലുണ്ടാക്കിയ ഏറുമാടത്തിലിരുന്ന്, മറപ്പുരക്കാഴ്ചകൾ കണ്ടുരസിച്ച മുക്കുവൻ,അന്ധനായ ദാനിയലിനെ രതിക്കഥകൾ പറഞ്ഞ് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു.അവസാനം,അവനിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നത് തന്റെ ഭാര്യയുമായുള്ള അഗമ്യഗമനം. വേളാങ്കണ്ണി മാതാവിന്റെ നേർച്ചയെണ്ണ നിറച്ച പ്ലാസ്റ്റിക്ക് രൂപത്തിലെ വാറ്റുചാരായത്തിൽ വിഷം നിറച്ച് അവനെ ഏല്പിച്ചത് അയാളുടെ പെണ്ണായിരുന്നു ('ഇരുൾരതി' ) .

റിസോർട്ടിലെ രാത്രി കാവല്ക്കാരൻ, അവിടെ കശക്കിയെറിയപ്പെടുന്ന പെൺജീവിതങ്ങൾക്ക് മൂകസാക്ഷിയാണ്.

അയാളുടെ ഭാര്യ ചിമിരിക്ക് തുന്നിക്കടയിൽ ജോലി കിട്ടുന്നതോടെ കടുത്ത ലൈംഗിക ദാരിദ്ര്യമനുഭവിക്കുന്ന അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ വന്യമായ ആ വിഷ്ക്കാരമാണ് 'കടവരാല്' .

ഉപദേശിയുടെ പെണ്ണിന്റെ കുളി ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് കണ്ട്, അവരുമായി ലോഗ്യം കൂടി, അവസാനം അവരുടെ നിത്യരോഗിയായ കുഞ്ഞിനെ കൊന്ന്, അവരുമായി രമിച്ച അയാൾ അവളെ കൈയ്യൊഴിഞ്ഞു. കഞ്ചാവടിച്ച പെരുപ്പിൽ ഉപദേശിയുടെ ഭാര്യയെ പ്രാപിച്ച കഥ വിവരിച്ചു കേട്ട് ഹരം പിടിച്ച കൂട്ടുകാരൻ ഈർക്കിലി പാപ്പിയുമായി അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ അവർ വിസമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ, അവരെ രണ്ടാളും ബലാല്ക്കാരം ചെയ്യുന്നു. പാപ്പിയുടെ കൈലി മുണ്ടിൽ അവർ തൂങ്ങിയാടി. നാടുവിട്ട്, കർത്താവിന് വേല ചെയ്യാൻ പോയ ഉപദേശി,അയാളെ വീടും പറമ്പും ഏല്പിച്ചു. വിവാഹം കഴിച്ച അയാളെ ഭൂതകാലമുദ്രകൾ വേട്ടയാടി. അവസാനം ,ഈർക്കിലി പാപ്പാൻ അയാളുടെ ഭാര്യയേയും പാട്ടിലാക്കി. വേട്ടേറ്റ് മരിച്ച അയാളെ പാർട്ടിക്കാർ ധീര രക്തസാക്ഷിയാക്കി!

'എലേടെ സുഷിരങ്ങൾ 'കഥയിൽ, സ്ക്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിനിയായിരിക്കെ അധ്യാപകന്റെ പീഡനത്തിനിരയായ ബിയാട്രിസ് എന്ന പൊലീസുകാരിയുടെ വിഭ്രമാത്മക ലോകമാണ് ആവിഷ്ക്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഏഴാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന മകളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പോൾ സൈമൺ,അവരെ പീഡിപ്പിച്ച അദ്ധ്യാകന്റെ മകൻ. മകളെ അയാളും പീഡിപ്പിച്ചെന്നാരോപിച്ച് ,അപ്പൻ മതിലിടിഞ്ഞു മരിച്ചതിന്റെ മൂന്നാം നാൾ സ്ക്കൂളിലെത്തിയ അയാളെ അവർ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു. ജനനേന്ദ്രിയമില്ലാതെയാണ് അപ്പനെ അടക്കിയതെന്നും ഉയിർപ്പുനാൾ ആ മുറിവങ്ങനെയുണ്ടാവുമെന്നും സൂചനയുണ്ട്.

- ഇങ്ങനെ, ലളിതമായി സംഗ്രഹിക്കാവുന്നതല്ല, 'തൊട്ടപ്പനി'ലെ കഥകൾ. കാരണം, ഇവയോരോന്നിലും യാഥാർത്ഥ്യത്തിലും അയാഥാർത്ഥ്യത്തിലുമൂന്നിയ ധാരാളം അടരുകളുണ്ടു്. തെളിമയാർന്ന ഒട്ടേറെ കഥാപാത്രങ്ങളുണ്ട്. സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുണ്ട്. ചില കഥകൾക്ക് ധ്വന്യാത്മകവും നാടകീയവുമായ പരിണാമപ്തിയുണ്ട്. ഇവയെല്ലാം കൂടി ചേർന്ന്, സൃഷ്ടിക്കുന്ന വിസ്മയ ലോകമാണ് ഓരോ കഥയും.

ലളിതാഖ്യാനമാണെങ്കിലും, നേർവായനയിൽ പിടിതരാത്ത ചില കഥകളുമുണ്ട് ഈ സമാഹാരത്തിൽ. 'കടവരാലി'ൽ ബാങ്ക് മാനേജരായ ഭർത്താവ് മരിച്ച സ്ത്രീ,തൊട്ടുടുത്തെ ഫ്ലാറ്റിലിരുന്ന് മുക്കുവരായപ്രകാശന്റേയും ചിമിരിയുടേയും പകൽരതി കഴിഞ്ഞുള്ള രംഗം നോക്കിനിൽക്കെ, അവരുടെ ' ജനലഴിയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കൈക്കു മീതെ ഒരു കൈ അമരുന്നു'ണ്ട്.

'തൊട്ടപ്പ'നിൽ , അയാളെ തലയ്ക്കടിച്ചു കൊന്നവനെ കുഞ്ഞാടിന് വെളിപാടായി വന്ന് കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നത് കർത്താവാണ്. അവനെ സിനിമാകൊട്ടകയിൽ നിന്ന് വീട്ടിൽ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്ന്, അവനുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ട് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, കുഞ്ഞാട്. അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി, കമ്പിപ്പാരയുമായി അവൻ പോകുമ്പോൾ,യേശുവിന്റെ ശിഷ്യരുടെ പേരിട്ടു അവൾ പോറ്റി വളർത്തിയ പന്ത്രണ്ടു പൂച്ചകളും അവനെ പിന്തുടരുന്നു.

- ഇങ്ങനെ ധ്വന്യാത്മകമായി അവസാനിക്കുന്ന കഥകളുണ്ട്.

ഭാഷ തന്നെയാണ് ഈ കഥകളുടെ ആത്മാവ്. ആലപ്പുഴയിലെ പാർശ്വവല്കൃതരായ മീൻപിടുത്തക്കാരുടെ ഭാഷയാണ് ഒരു കഥയിലൊഴികെ എല്ലാറ്റിലും. 'ആദമിന്റെ മുഴ'യിൽ കൊച്ചി തീരദേശഭാഷ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.

വെറഞ്ഞു, ചപ്പിയൂമ്പി, ചേടി വച്ചു, മോറ്, കുന്തിച്ച്, തോന, നരന്ത്, നെറുകം തല , തൊരപ്പു വെട്ടം, കൊറക്, ചവളം, ഇരുണ്ട കാപ്പ, കള്ളത്തീറ്റി ... മറ്റുള്ളവർക്കന്യമായ എത്രയെത്ര വാക്കുകളും പ്രയോഗങ്ങളുമുണ്ട്.

കഥാപാത്രമായും എല്ലാമറിയുന്ന മൂന്നാമനായും ആഖ്യാതാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ഫ്രാൻസിസ് നൊറോണയുടെ ജീവിത ദർശനമെന്ത് എന്ന ചോദ്യത്തിനു മാത്രം ഉത്തരം കിട്ടുന്നില്ല. ഒരു കഥയിലെ വെട്ടുകാരൻ ജോർജ്ജ് 'എരുമണച്ചാണാൻ പോലെ അവിഞ്ഞ തെറി' വിളിക്കുന്നയാളാണ്. അത്തരം അവിഞ്ഞ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ തൊട്ട് വെഞ്ചരിക്കുകയാണ് ഈ കഥാകൃത്ത്, ഇവിടെ.

# ഫ്രാൻസിസ് നൊറോണ

# തൊട്ടപ്പൻ

# തീരദേശ ഭാഷ

# കൊച്ചി ഭാഷ

ഹൃദയത്തിലേക്ക് ശാന്തമായി കുടിയേറുന്നവർ..

2020-03-18T17:56:00.001+05:30

ഭവനഭേദനം

(ചെറുകഥകൾ)

വി.ആർ.സുധീഷ്

പേജ് 80, വില 65 രൂപ

മാതൃഭൂമി ബുക്‌സ്

ചെറുകഥയ്ക്ക് 2014 ലെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം നേടിയ കൃതിയാണ് 'ഭവനഭേദനം'. നാല് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി കഥകളെഴുതുന്ന വി.ആർ.സുധീഷ്,തൻ്റെ വ്യതിരിക്തമായ രചനകളിലൂടെ മലയാള കഥാസാഹിത്യത്തിൽ കസേര വലിച്ചിരുന്നിട്ട് കാലമേറെയായി.

പ്രണയവും വിരഹവും,തീക്ഷ്ണ യൗവനകാമനകളും മാത്രമല്ല, കടുത്ത സാമൂഹിക,രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും സുധീഷ് പ്രമേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കാവ്യാത്മകമായ, തെളിച്ചമുള്ള, നാട്യങ്ങളില്ലാത്ത ഭാഷയിൽ മാത്രമല്ല, ക്ഷുഭിത യൗവനത്തിൻ്റെ തിളയ്ക്കുന്ന ഭാഷയിലും കഥകൾ എഴുതുന്നുണ്ട്, അദ്ദേഹം.സരളമായ ആഖ്യാനത്തിലൂടെ അവ ഹൃദയങ്ങളോട് സംസാരിക്കുന്നു.

സുകുമാർ അഴിക്കോട് വിലയിരുത്തിയതുപോലെ, 'ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ്റെ നേരെ കരുണാർ ദ്രമായി നോക്കുന്ന അസാധാരണ കഥകളും' ധാരാളം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്,സുധീഷ്.

ഇപ്പോഴത്തെ പ്രവണതയ്ക്ക് വിപരീതമായി,വൃഥാസ്ഥൂലയില്ലാത്തവയാണ് ഈ സമാഹാരത്തിലെ 14 കഥകളും. ഒപ്പം, ഒരു കഥയെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള തിരക്കഥയും ഒരു ഓർമ്മക്കുറിപ്പുമുണ്ട്.

എയിഡ്സ് രോഗബാധിതനായി മരിച്ചയാളുടെ രണ്ടു കുട്ടികൾ നേരിടുന്ന സാമൂഹിക ബഹിഷക്കരണത്തെ ക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്, 'ആത്മവിദ്യാലയമേ' എന്ന ആദ്യ കഥ.സഹപാഠികൾ തന്നെ അവരെ, ഇരമ്പുന്ന മഴയിൽ, പതിയിരുന്ന് കല്ലെറിയുന്നു. തല പൊട്ടിയ അനിയത്തി മടിയിൽ തളർന്നുവീണു.'മഴയിൽ പൊട്ടിക്കിളിർത്ത കുമിളിനുള്ളിലെന്നപോലെ അവൻ പതുങ്ങി. വരിവരിയായി പത്തിയുയർത്തി അതിവേഗം പിൻവലിയുന്ന ഇളംകൈകൾ മതിലിന് മുകളിൽ മഴ മറച്ചു. ചോര പൊട്ടിയ കരച്ചിലുകളെയും മഴ വിഴുങ്ങി '.

_നനുത്ത തേങ്ങൽ വായനക്കാരിൽ അവശേഷിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന ഈ കഥയിൽ ഒരിക്കൽ പോലും രോഗത്തിെൻ്റ പേര് പറയുന്നില്ല.

'ഭ വ ന ദേ ദനം',രണ്ട് കള്ളൻമാരുടെ കഥയാണ്. ഒരു വീട്ടിലകപ്പെട്ട പകൽ കള്ളൻ,ഗൃഹനാഥയായ യുവതിയുടെ ജാരസംസർഗ്ഗത്തിനും അവരുടേയും ഭർത്താവിൻ്റെയും ദാരുണാന്ത്യത്തിനുമിടയിൽ നിന്ന്, സഹകള്ളൻ്റെ ഉപദേശത്താൽ മോഷ്ടിക്കാതെ രക്ഷപെടുകയാണ്‌. ജീവിതാവസ്ഥകൾ എത്രമാത്രം പ്രവചനാതീതമാണ്.

'പരാഗണം', 'രാത്രിയിലെ ആകാശം സപ്തംബറിൽ ' എന്നീ കഥകളിലെ ഭാര്യമാർ, ഭർത്താക്കൻമാരുടെ രഹസ്യ കാമുകിമാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവരാണ്. മാത്രമല്ല, 'പരാഗണ'ത്തിലെ ഭാര്യ,കാമുകിയോട് തൻ്റെ ഭർത്താവുമായുണ്ടാകുന്ന ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൻ്റെ വിശദാംശങ്ങൾ എണ്ണി - എണ്ണി ചോദിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നുമുണ്ട്‌..

സ്ത്രീയുടെ ആന്തരിക ജീവിതത്തിൻ്റെ സമസ്യകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്ന ഈ കഥകളിൽ നാടകീയത ഏറെയുണ്ട്. ജീവിതത്തിലെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ദശാസന്ധികളെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്' 'പാഴ്ക്കിണറുകൾ ' എന്ന കഥ.

ഈ സമാഹാരത്തിൽ ശക്തമായൊരു രാഷ്ടീയകഥയുമുണ്ട്‌ - രേണുകേ, നമ്മുടെ സൗഹൃദം. പെൺ സുഹൃത്തിൻ്റെ പൊലീസുകാരനായ അച്ഛൻ്റെ മരണമന്വഷിച്ച് ചെല്ലുന്ന അയാൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി തിരിച്ചറിയുന്നു - കക്കയം പൊലീസ് ക്യാമ്പിൽ വച്ച് തന്നെ നഗ്നനാക്കി ഉരുട്ടിയ ക്രൂരനായ, പൊലീസുകാരനാണിപ്പോൾ വെറും ശവമായി മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത്...

അങ്ങനെ, ജീവിതത്തിൻ്റെ വ്യത്യസ്ത മേഖലകളിൽ നിന്ന്, ജീവൻ സ്പന്ദിക്കുന്ന കഥകൾ സൗന്ദര്യാത്മകമായി എഴുതുന്നു, വി.ആർ.സുധീഷ് - അവ വായനയ്ക്കപ്പു റവും നമ്മോടൊപ്പം പോരാൻ ത്രാണിയുള്ളവയാന്ന്. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അവ പുതിയ ഉൾക്കാഴ്ചകൾ നല്കുന്നു. അവ വായനക്കാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് നിശബ്ദം ചേക്കേറുന്നു.

എന്നാൽ,'ഒരു കഥാപാത്രം മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ', 'അവളെക്കുറിച്ച് വീടിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിലാപകാവ്യം', 'ശരീരഭാഷ (മരണത്തിൻ്റേത് )'എന്നീ കഥൾക്ക് ശില്പഭദ്രതയില്ല. ഉപന്യാസത്തിൻ്റെ ശൈലിയിൽ,നിരീക്ഷണ സ്വഭാവമുള്ള രചനകളായ അവ അപൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുന്നു.

# വി.ആർ.സുധീഷ്

# ഭവനഭേദനം

# കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം

# പ്രണയം

സഫല ജീവിതത്തിൻ്റെ ഓർമ്മപ്പുസ്തകം

2020-03-17T18:54:00.001+05:30

ആർദ്രമീ ധനുമാസരാവിൽ

(ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ)

ശ്രീദേവി കക്കാട്

പേജ് 246, വില 250 രൂപ

മാതൃഭൂമി ബുക്സ്

മലയാള കവിതയിൽ ആധുനികതയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടവരിൽ പ്രമുഖനായ എൻ.എൻ. കക്കാടിനെക്കുറിച്ച്, ഭാര്യ ശ്രീദേവി കക്കാട് എഴുതിയ ഈ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ മുഖ്യമായും നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നത് മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ട് കാലത്തെ കോഴിക്കോടിൻ്റെ സാംസ്ക്കാരിക ചരിത്രമാണ്. മലബാറിലെ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യപൂർവ്വകാലഘട്ടത്തിൽ വന്ന സാമൂഹിക പരിഷ്ക്കരണങ്ങളുടെ നേർസാക്ഷ്യങ്ങളും ഈ ഓർമ്മകളിലുണ്ട്.

തെയ്യങ്ങളുടേയും വടക്കൻ പാട്ടുകളുടേയും നാടായ ഉത്തര മലബാറിലെ കടത്തനാട്ട്, പശ്ചിമഘട്ട മലനിലകളുടെ അടിവാരത്തുള്ള അവിടനല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിൽ ജനിച്ച നാരായൺ നമ്പൂതിരി എന്ന ഗ്രഹണി പിടിച്ച ശിശു, മലയാളികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട എൻ.എൻ. കക്കാട് എന്ന കവിയായതെങ്ങനെയെന്ന്,ആ ജീവിതയാത്രയിൽ പില്കാലത്ത് ഊന്നുവടിയായി നിന്ന, പാലക്കാട് കാറൽമണ്ണയിൽ പിറന്ന ശ്രീദേവി എന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രിയതമ, വിശദമാക്കുന്നു, ഈ ഓർമ്മ പ്പുസ്തകത്തിൽ.

അതിൽ അക്കാലത്തെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം കൂടിയുണ്ട്.രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൻ്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ നേരിട്ടനുഭവിച്ചതിൻ്റെ പ്രതിഫലനം പില്ക്കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ രചനകളിലുണ്ടായതിന് ഒരു ഉദാഹരണമിങ്ങനെ: അരികിട്ടാത്തതിനാൽ ചേമ്പ്,കാച്ചിൽ, ചേന,കപ്പ, തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു,കുട്ടിക്കാലത്തെ ആഹാരം. വറുതിയുടെ നാളുകൾ. റേഷനായി വിതരണം ചെയ്യുന്ന മണ്ണെണ്ണയ്ക്ക് കടുത്ത ക്ഷാമം. അതു നേരിടാൻ വിദ്യാർത്ഥിയായ നാരായണൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി :കടലാവണക്കിൻ കുരു ഈർക്കിലിൽ കോർത്ത്,ഉണക്കി വയ്ക്കും. അത് കത്തിച്ച് വച്ച് കിട്ടുന്ന വെട്ടത്തിലിരുന്നായിരുന്നു, ' രാത്രിപoനം.

'ശിഷ്യനായ ഗുരു' എന്ന കവിതയിൽ അതിനെ അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയത് പുസ്തകത്തിൽ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്:

'... ഇരുളു വന്ന് മിഴികൾ മൂടുമ്പോഴ-

ത്തിരികളിലൊന്നെടുത്തു കത്തിച്ചുടൻ

അതു പരത്തും തുടുത്ത വെളിച്ചത്തിൽ

തലകുനിച്ച് മുനിഞ്ഞിരുന്നങ്ങനെ, അവനെല്ലതും പഠിക്കും പകുതിരാ -

വവനെ വീഴ്ത്തായിക്കുംവരേക്കുമേ.'

സംസ്കൃതത്തിലും വേദ പഠനത്തിലും അവഗാഹം നേടി, തൃശൂർ കേരള വർമ്മ കോളേജിൽ നിന്ന് ബിരുദവും സമ്പാദിച്ച അദ്ദേഹം, സ്കൂളിലും പാരലൽ കോളേജുകളിലും അദ്ധ്യാപകനായി. പലക്കാട്ടെ മൂസത് ബ്രദേഴ്സ് ട്യൂട്ടോറിയലിൻ്റെ ഒരു ശാഖ കോഴിക്കോട് തുടങ്ങിയപ്പോൾ കക്കാട് അവിടെയും ക്ലാസ്സെടുക്കാൻ പോയി. അവിടെ പഠിപ്പിക്കാനായാണ് എം.ടി.വാസുദേവൻ നായർ കോഴിക്കോട് താമസത്തിനെത്തുന്നത്. പ്രമീളയും അന്ന് അവിടെ അദ്ധ്യാപികയായിരുന്നു.

വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കുമ്പോഴേ യോഗക്ഷേമസഭയിലും, സാമൂഹിക നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലുമാകൃഷ്ടനായി, 'ഉണ്ണി നമ്പൂതിരി ' മാസികയിൽ ലേഖനങ്ങളും കവിതകളുമെഴുതി.കോളെജ് പഠന കാലത്ത് കൊളാടി ഗോവിന്ദൻകുട്ടി, ബി.വെല്ലിങ്ടൻ, എം.ജി.എസ്.നാരായണൻ, ടി.കെ.സി വടുതല, ടി.വേണുഗോപാൽ തുടങ്ങിയവരുമായി അടുത്ത സൗഹൃദം പുലർത്തി. എൻ വി കൃഷ്ണവാര്യർ, എൻ.ഡി കൃഷ്ണണനുണ്ണി തുടങ്ങിയ പ്രഗത്ഭരായിരുന്നു അധ്യാപകർ.ഖദർ ധാരിയായ, ഗാന്ധിയനായ,അദ്ദേഹം പ0നം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും തനി കമ്യൂണിസ്റ്റ് അനുഭാവിയായി മാറി.1954-ൽ 'കക്കാട്ടി ല്ലത്തെ നമ്പൂരി' മലബാർ ഡിസ്ട്രിക്ട് ബോർഡിലേക്ക് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വതന്ത്ര സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിച്ച്,തോറ്റു.

റേഡിയോപ്രക്ഷേപകനായി, കോഴിക്കോട് ആകാശവാണിയുടെ സുവർണ്ണകാലത്ത് അവിടെ, മഹാരഥൻമാരായ ഉറൂബ്, അക്കിത്തം,തിക്കോടിയൻ, കെ.എ. കൊടുങ്ങല്ലൂർ, കെ.രാഘവൻ, ബി.എ.ചിദംബരനാഥ് തുടങ്ങിയർക്കൊപ്പം ജോലി ചെയ്തു, കക്കാട് .അതിന് വഴിയൊരുക്കിയത് പി.വി.കൃഷ്ണമൂർത്തിയെന്ന ദീർഘദർശിയായ അന്നത്തെ സ്റ്റേഷൻ ഡയറക്ടറായിരുന്നു.പ്രതിഭാധനരായ എഴുത്തുകാരേയും കലാകാരരേയും കണ്ടെത്തി,ആകാശവാണിയിൽ ജോലി നൽകി,നിലയത്തെ പ്രതിഭകളുടെ കേന്ദ്രമാക്കിത്തീർത്തത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു.

മൂന്ന് മാസം കൂടുന്തോറും പുതുക്കുന്ന കോൺട്രാക്റ്റിൽ, സ്റ്റാഫ് ആർട്ടിസ്റ്റ് തസ്തികയിൽ അദ്ദേഹം ആകാശവാണിയിൽ സ്ക്രിപ്റ്റ് റൈറ്ററായി ഔദ്യാഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ചു.120 രൂപയായിരുന്നു, പ്രതിമാസ വേതനം. പില്ക്കാലത്ത് സ്റ്റാഫ് ആർട്ടിസ്റ്റുകളെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, കേന്ദ്ര സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്കുള്ള പെൻഷനടക്കമുള്ള ആനുകൂല്യങ്ങൾ കൈപ്പറ്റാൻ, അന്ന് തുടക്കത്തിൽ, ഒപ്പമുണ്ടായവരിൽ അദ്ദേഹത്തിന് മാത്രമേ യോഗമുണ്ടായുള്ളൂ. (ഉറൂബും തിക്കോടിയനും കെ.രാഘവനമൊക്കെ ആ തീരുമാനം വരും മുൻപ് വിരമിച്ചു).

ഒരൊറ്റ കുടു:ബം പോലെയായിരുന്നു, ഓഫീസിൽ എല്ലാവരും. ആകാശവാണിക്കാലം, ഊഷ്മളമായ സൗഹൃദങ്ങളുടേയും ഹൃദയബന്ധങ്ങളുടേയും കാലമായിരുന്നു. എഴുത്തുകാർക്കും സാംസ്ക്കാരിക പ്രവർത്തകർക്കുമിടയിൽ ഇത്രയ്ക്കും ഇഴയടുപ്പമുള്ള ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത വിധം നമ്മൾ എത്രയോ മാറിപ്പോയി!

എന്നിട്ടും, ചൈനീസ് ആക്രമണകാലത്ത്, കമ്യൂണിസ്റ്റ് സഹയാത്രികനായിരുന്നതു കൊണ്ടാകാം, ചാരനെന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട്, മാറ്റിനിർത്തുകയും ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു, അദ്ദേഹത്തെ .

സംസ്കൃതത്തിൻ്റെ അതിപ്രസരത്താലും ദുർഗ്രാഹ്യബിംബങ്ങളാലും കക്കാടിൻ്റെ കവിതകൾ ഏറെയൊന്നും വായിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. 1956 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'ശലഭഗീതം' അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ആദ്യ കവിതാ സമാഹാരമായിരുന്നു. 1962-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട 'പാതാളത്തിൻ്റെ മുഴക്കം' എന്ന കവിതയോടെ അദ്ദേഹം കവിതയിൽ വലിയ പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് തുടക്കമിട്ടു.

പക്ഷേ, അദ്ദേഹത്തെ മലയാളികൾ ഹൃദയത്തിലേറ്റിയത് 'സഫലമീ യാത്ര' എന്ന ഒറ്റ കവിതയിലൂടെയാണ്. ജീവിതത്തിൻ്റെ ദശാസന്ധികളിൽ പ്രണയം എങ്ങനെ കൈത്താങ്ങാകുന്നുവെന്ന്, അതിജീവനത്തിൻ്റെ മന്ത്രമാകുന്നെന്ന് നമ്മളെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു, ഈ കവിത. രോഗക്കിടക്കയിൽ, മരണത്തെ മുഖാമുഖം ദർശിച്ച കവി,ആതിരയെ വരവേല്ക്കുമ്പോൾ തൻ്റെ ജീവിതത്താരകളിലെക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി നടത്തുന്ന ആത്മാവലോകനമാണ്, ആ കവിത .

ശ്രീദേവി കക്കാട് അതെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഹൃദയസ്പർശിയായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: 'യാദൃച്ഛികം തന്നെയാവാം, വിഷുവും ഓണവും തിരുവാതിരയുമെല്ലാം ഒരുമിച്ച് കൈകൾ കോർത്ത് ആഘോഷിച്ചശേഷം ഒരു ധനുമാസരാവിൽത്തന്നെയായിരുന്നു, ' ഒരു തുള്ളി വെൺമയായ്‌' ആ പ്രാണൻ അലിഞ്ഞില്ലാതായത്. മുപ്പത്തിരണ്ടു വർഷം കവിയുടെ കൂടെ നടന്നു. അന്യോന്യം ഊന്ന് വടികളായി ജീവിതത്തിൻ്റെ സന്തോഷവും സന്താപവുമെല്ലാം ഒന്നിച്ച നുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.'

'സഫലമീ യാത്ര'യെക്കുറിച്ച് മിക്കവർക്കുമുള്ള ധാരണ, അർബുദ രോഗം പിടിപെട്ട് മരണാസന്നനായി കിടക്കുമ്പോൾ കക്കാട് എഴുതിയതാണെന്നാണ്. അതു ശരിയല്ലെന്ന് ശ്രീദേവി കക്കാട് ഈ ഓർമക്കുറിപ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. രോഗം വരും മുൻപ് ,1981 ഡിസംബറിൽ, ആകാശവാണിയിൽ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ് ഈ കവിത.അടുത്ത വർഷം 'മാതൃഭൂമി' ഓണപ്പതിപ്പിൽ ഇത് അച്ചടിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം റീജ്യണൽ കാൻസർ സെൻ്ററിൽ റേഡിയെഷൻ ചികിത്സയിലായിരുന്നു.

താരതമ്യേന വലിയ ഒരു ഗ്രന്ഥമാണെങ്കിലും 'ആർദ്രമീ ധനുമാസരാവിൽ', എൻ.എൻ. കക്കാടിൻ്റെ ജീവിതത്തെയും ചുറ്റുപാടുകളെയും സമഗ്രമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഉപരിതലസ്പർശിയായ വിവരണങ്ങളാണ് അധികവും. സംഭവബഹുലമായ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ആകാശവാണിക്കാലത്തെ അനുഭവങ്ങളും,കാവ്യജീവിതവും ഇനിയും വിശദമായി എഴുതപ്പെടാനുണ്ട്. അക്കാലത്തെ അപൂർവ്വ ചിത്രങ്ങൾ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തിയാൽ ഇതൊരു ചരിത്രരേഖ കൂടിയാകും.

പല ചെറിയ ഖണ്ഡികകളും അദ്ധ്യായങ്ങളായി ചേർത്തിരിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.പലപ്പോഴും പേരുകളുടെ വിരസമായ പട്ടിക മാത്രമായി മാറുന്നുണ്ട് അവ.ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ എപ്പോഴും അനുഭവസമ്പന്നമാകണം. ഇവിടെ വിവരശേഖരണത്തിൻ്റെ(collection of data )തലത്തിലുള്ളതാണ് ചില അദ്ധ്യായങ്ങൾ.

# എൻ.എൻ. കക്കാട്

# ശ്രീദേവി കക്കാട്

# ശലഭ ഗീതം

# സഫലമീ യാത്ര

# കോഴിക്കോട് ആകാശവാണി

# പി.വി.കൃഷ്ണമൂർത്തി

# എം.ടി.വാസുദേവൻ നായർ

# ഉണ്ണി നമ്പൂതിരി

അവർ സ്വയം 'നയിച്ചിറ്റ്'ചരിത്രമായ കഥ

2020-03-12T19:14:00.001+05:30

കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത

(നോവൽ)

ആർ.രാജശ്രീ

പേജ് 272, വില 300 രൂപ

മാതൃഭൂമി ബുക്സ്

ഫേസ്ബുക്കിൽ ഖണ്ഡശ്ശയായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ തന്നെ വായനക്കാരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയ ഈ നോവൽ, 2019 ഒക്ടാബറിൽ പുസ്തകമാക്കി മൂന്ന് മാസത്തിനകം ആറു പതിപ്പുകളിറക്കി റെക്കാർഡ് സൃഷ്ടിച്ച രചനയാണ്.അതിനു കാരണം, മലയാള നോവൽസാഹിത്യത്തിലെ നമ്മൾ സഞ്ചരിച്ച വഴികളിലെല്ലാം ബുൾഡോസറിറക്കി, രാജശ്രീയുടെ കൃതി 'കീഞ്ഞ് പാഞ്ഞ് ' പോകുന്നതാണ്.

കഥാപരിസരം അരനൂറ്റാണ്ടിനു മുൻപുള്ള കേരളമാണെങ്കിലും, കല്ല്യാണിയും ദാക്ഷായണിയും മാത്രമല്ല,കഥാപാത്രമായി വരുന്ന ആഖ്യാതാവും 'തുള്ളിച്ചി'കളാണ്. അവർ തങ്ങളുടെ 'പുരുവൻമാരു'ടെ പരിവൃത്തത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്ന്, സ്വന്തം കാലിൽ നിവർന്ന്നിന്ന്, സ്ത്രീയുടെ കർതൃത്വം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നവരാന്ന്. ഈ നാട്ടുപെണ്ണുങ്ങൾ ചെത്തിമിനുക്കാത്ത ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുകയും, മനസാക്ഷിക്ക് നിരക്കുന്ന പോലെ ജീവിക്കുകയും,ചിലർ ലൈംഗികത പോലും ഉത്സവമാക്കുകയും ചെയ്ത്, ആണധികാരത്തെ ഉല്ലംഘിക്കുന്നുണ്ട്:

സ്ത്രീയുടെ സ്വയംനിർണ്ണയാവകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള താത്ത്വിക പ്രതിസന്ധികളൊന്നും ബാധിക്കാതെ തന്നെ.

ഉത്തര മലബാറിലെ 1950തുകളിലെ, പാർശ്വവല്കൃത സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൻ്റെ ബഹുതല സ്പർശിയായ സ്ത്രീവായനയാണിത്. തെക്കൻ കേരളത്തിലെ സ്ത്രീ ജീവിതത്തിലൂടെയും നോവൽ സഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ട്.അവരുടെ ആന്തരിക ജീവിതത്തിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ,അവരുടെ സ്വത്വപ്രകാശനത്തിൻ്റെ ചൈതന്യം മുഴുവൻ നിറച്ച നാട്ടുഭാഷയാണ് ഈ നോവലിൽ സമൃദ്ധമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

'മൂന്നാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ, പാവാട പൊക്കി തുടയിൽ നുള്ളിയ മാഷെ, 'നീയ് പുയ്ത്ത് പോവ്വടാ നായീൻ്റെ മോനേ' എന്ന് അനുഗ്രഹിച്ച്,ക്ലാസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതാണ് ദാക്ഷായണി. ഒരു മോറൽ സപ്പോർട്ടിന് കല്യാണിയേച്ചിയും കൂടെയിറങ്ങി'.

പ്രസവരക്ഷയും, പ്ലൈവുഡ് കമ്പനിപ്പണിയുയാക്കെയായി കഴിഞ്ഞ ദാക്ഷായണിക്ക് 'പുരുവനാ'യി കിട്ടിയത്, മദിരാശിയിൽ ആണി ബിസിനസ് ചെയ്യുന്ന ഒരു കൊല്ലംകാരനെ. കല്യാണിക്ക് പുരുവ നായിവന്നത് മരം കച്ചവടക്കാരൻ കോപ്പുകാരൻ നാരായണൻ .ചെറുപ്പം മുതൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ് 'നയിച്ചിറ്റ്',സ്വന്തം കാലിൽ നില്ക്കാൻ ശീലിച്ച രണ്ടാൾക്കും ദാമ്പത്യം കയ്പേറിയതായി.തുറസ്സുകളിൽ ജീവിച്ച അവർക്ക്,മനസ്സിൻ്റേയും ശരീരത്തിൻ്റേയും കാമനകളെ ഒളിച്ചു വക്കാനായില്ല. അത്രക്കും പച്ചയായ മനഷ്യരാണ് ഈ സ്ത്രീകൾ .തൻ്റെ ശരീരത്തിന് 'പൈശയെല്ലാം നന്നഞ്ഞപോലൊരു മണ'മുണ്ടാകുമെന്ന് പറഞ്ഞ കോപ്പുകാരനെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് തൊഴിച്ചെറിഞ്ഞ്, മുട്ടനൊരു തെറി വാക്ക് പറഞ്ഞ് കല്യാണി ദാമ്പത്യം അവസാനിപ്പിച്ചതിങ്ങനെ: ' കൊണ്ടു ച്ചാടിയാടട്ടെ, നനഞ്ഞ ബെളക്ക്ത്തിരി പൊലത്തെ സാതനം, കുരിപ്പ്!'

അവൾ ഭർത്താവിൻ്റെ അനിയൻ ലക്ഷ്മണനെ സ്നേഹിക്കുകയും അയാളിൽ പടർന്നുകയറുകയും, അതിലുണ്ടായ മകനോട് ,പിന്നീട്, അവൻ്റെ അച്ഛൻ കോപ്പുകാരൻ നാരായണല്ലെന്ന് അലറി വിളിച്ച് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

ചിരിക്കാനറിയുന്ന,സ്ത്രീകളെ മാനിക്കാനറിയുന്ന, പുരുഷൻമാരുണ്ടെന്നും, സ്ത്രീകൾക്ക് വിഷമം കാണുമ്പോൾ അവർ മിണ്ടാതെ അടുത്തുവന്നിരിക്കുമെന്നും അത്തരക്കാരെ തനിക്കിഷ്ടമാണെന്നും കല്യാണിയുമായി നടത്തുന്ന സംഭാഷണത്തിൽ ആഖ്യാതാവ് വ്യക്തമാക്കുനന്നുണ്ട്,ആദ്യ അദ്ധ്യായത്തിൽ.അതിന് കല്യാണി പറയുന്ന മറുപടി അവരുടെ സ്വത്വപ്രഖ്യാപനമാണ്: " ഉയ് ശെൻ്റപ്പാ,അയിറ്റാലൊന്നിന അട്ത്ത ജമ്മത്തിലെങ്കം അനക്ക് കിട്ടീനെങ്കില്. പണീം അറീല്ല, പണിക്കോലൂല്ലെങ്കിലും ഞാൻ സയിച്ചിനേനും'.

മാസത്തിലെ ആദ്യ ശനിയാഴ്ച 'ഒറങ്ങാനായിറ്റ്' വന്ന്,തിരികെ പോകുമ്പോൾ,

താൻ 'നയിച്ചിറ്റ്' ഉണ്ടാക്കുന്ന കാശ്, എണ്ണി വാങ്ങിക്കുന്നത് ശീലമാക്കിയ പുരുവനെ ദാക്ഷായണി പുറത്താക്കുന്നതിങ്ങനെ, മുടി അഴിച്ചിട്ട് അലറിയാണ് :'ഇവൻ്റെ പണിക്കാ ഞാൻ പൈശ അങ്ങോട്ട് കൊടുക്കണ്ട്? എന്നാ അയിന് കൊള്ളുന്ന ആരിക്കെങ്കം കൊടുത്തുടെ അനക്കത്? കുരിപ്പ്'.

പൊതുവേ ദുർഗ്രഹമായ കണ്ണൂരിലെ ഉൾനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിലെ നാട്ടുഭാഷ, അതിൻ്റെ സർവ്വശക്തിയും സൗന്ദര്യവുമാവാഹിച്ച്,കല്യാണിയുടേയും ദാക്ഷായണിയുടേയും മാത്രമല്ല, ചേയിക്കുട്ടി എന്ന കല്യാണിയുടെ അമ്മായി അമ്മയുടേയും അവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരുടേയും ജീവിതങ്ങളെ സൂക്ഷ്മതലത്തിൽ സമഗ്രതയോടെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ദേശത്തിൻ്റേയും കാലത്തിൻ്റേയും വൈവിദ്ധ്യപൂർണ്ണമായ മുദ്രകളാൽ സമ്പന്നമാണവ.

തക്കിച്ചി, പയിപ്പ്, തുന്ത, ഒരം, കളത്ത്, ബാച്ചം, ബായി, ബേള, മാച്ചി, പയിപ്പ് തുടങ്ങിയ ധാരാളം പ്രാദേശിക പദങ്ങളും, മണിങ്ങീറ്റ് ചെയ്യണ്, കെരണ്ട് കീഞ്ഞ്, പയ് കാളുമ്പോലെ,തിറം വച്ച് തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങളും നിറഞ്ഞ നോവലിൽ, അക്കാലത്തെ ജീവിതരീതികൾ ,ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ, ഭക്ഷണക്രമങ്ങൾ, സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം ജൈവികമായി കടന്നു വരുന്നുണ്ട്.

പുരാവൃത്തങ്ങളിൽ നിന്ന് അരൂപികളും, യക്ഷികളും, ഗുണികനും, ചോനമ്മ കോട്ടമ്മയും കൂലോത്തമ്മയും കുന്നേൽ തന്ത്രിയും മാത്രമല്ല,കടിഞ്ഞൂൽ പുത്രനെ പെറ്റിട്ടശേഷം,വേതവെള്ളം തിളച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ, കശുമാവിൻ തോട്ടത്തിലെ 'പൊട്ടക്കെരണ്ടി'ൽ ചാടിച്ചത്ത, ചേയിക്കുട്ടിയുടെ 'ബല്ല്യേച്ചി'യുമുണ്ട്. ' ചേയിയാ... കുഞ്ഞിക്ക് മുത്താറികൊടുത്തിനാ?അൻെറ മോനോട് ത്തെന്നേ?', എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് എത്തുന്ന 'ബല്ല്യേച്ചി'യുമായി അവർ മിക്കപ്പോഴും ദീർഘസംഭാഷണങ്ങളിലേർപ്പെടാറുമുണ്ട്.

മലയാളത്തിൽ പൂർവ്വ മാതൃകയില്ലാത്ത ശില്പഘടനയാണ് ഈ നോവലിൻ്റേത്. ആഖ്യാതാവ് ഇടയ്ക്കിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് കഥാപാത്രങ്ങളുമായി സംസാരിക്കുകയും സൂത്രധാരയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു മുണ്ട്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ദാക്ഷായണിയുടെ പശുക്കളും കഥയിൽ ഇടപെടുകയും നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തുകയും, സംഭവവികാസങ്ങൾ അവലോകനം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

പൊരുത്തപ്പെടാനാകാത്ത ഭർത്താവുമായി പിരിയാൻ നിശ്ചയിച്ച,ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മയായ,ഗർഭിണിയായ ആഖ്യാതാവ് 'കണ്ണും മീടും ബീങ്ങി',കല്യാണിയുമായി നടത്തുന്ന സംഭാഷണത്തോടെയാണ് നോവൽ തുടങ്ങുന്നത്. തുടർന്ന്, മനശാസ്ത്രജ്ഞൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് അവർ പറയുന്നതാണ്, കല്ല്യാണിയുടേയും ദാക്ഷായണിയുടേയും അവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ധാരാളം പച്ചമനുഷ്യരുടെയും 'കത'.

കഥാപാത്രമായ ആഖ്യാതാവിന് 'പതം പെറുക്കലുകൾ' നിശ്ചയമില്ലത്രെ.ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണൂരിൻ്റേയും, ദാക്ഷായണിയുടെ പുരുവനായ ആണിക്കാരൻ്റെ നാടായ ശൂരനാട്-മാവേലിക്കര ഭാഗങ്ങളിലെ ഓണാട്ടുകരയുടേയും ഭാഷയും പ്രാദേശിക ശൈലികളും ഉപയോഗിക്കുമെങ്കിലും, ഇപ്പോഴത്തെ മാനകഭാഷ അസാധാരണമായ ഉപഹാസത്തോടെ സമൃദ്ധമായി നിറച്ചിട്ടുണ്ട് ,ഈ രചനയുടെ ആഖ്യാനത്തിലുടനീളം. നോക്കുക: 'ഭാര്യ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് ഭർത്താവ് ശിക്ഷയേല്ക്കേണ്ടി വരുന്നതിലെ പൊളിറ്റിക്കൽ കറക്റ്റ്നെസ് ഇല്ലായ്മയെക്കുറിച്ച് തൊഴുത്തിൽ നിന്ന പശുക്കൾ കുശുകുശുത്തു'.

' അത്യാവശ്യ സന്ദർഭങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് അവരുടെ മനസ്സ് ശരീരത്തിനും കിടക്കയ്ക്കമപ്പുറത്തേക്ക് ഊരിയിടാൻ പറ്റും. പുലരുമ്പോൾ തിരിച്ചെടുത്തിട്ടാൽ മതി'.

ജനിച്ചു വളർന്ന നാട്ടിൽ നിന്ന്, വിവാഹത്തോടെ പിഴുതെറിയപ്പെടുന്ന പെണ്ണിൻ്റെ അസ്തിത്വ പ്രതിസന്ധിയും ഈ നോവൽ പ്രശ്നവല്ക്കരിക്കുന്നുണ്ട്. സ്ത്രീയുടെ നാട് ,പുരുവൻമാരുടേതാ കണമെന്ന നാട്ടുനടപ്പിനേയും ഈ സ്ത്രീകൾ പൊളിച്ചെഴുതുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം ജീവിതത്തിൻ്റെ താക്കോൽ സ്വന്തം കൈയിൽ തന്നെ സൂക്ഷിക്കാൻ അവർക്ക് ആത്മബലം നൽകിയത്, അവർ 'നയിച്ചിറ്റു'ണ്ടാക്കിയ അനുഭവങ്ങളാണ്.

തെക്കൻ കേരളത്തിലേക്ക് കുറച്ചു കാലം പറിച്ചുനടപ്പെട്ടിട്ടും, തന്നെ പിടിക്കാൻ വന്ന ഭർത്താവിൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ മർമ്മത്തിന് നേരെ ചൂണ്ടി,'നിൻ്റെ കുണ്ണ ഞാങ്കരിക്കും നായീൻ്റെ മോനേ'' എന്ന് ഒന്നാന്തരം തെക്കൻ ഭാഷയിൽ അലറാൻ ഭാക്ഷായണിയെ പ്രാപ്തയാക്കിയതും ഇതാണ്.

ഭൂമിശാസ്ത്രപരം മാത്രമായിരുന്നില്ല, കേരളത്തിലെ അക്കാലത്തെ തെക്ക്- വടക്ക് വിഭജനം. സാംസ്കാരിക വൈജാത്യത്തിൻ്റെ കൂടി ആഖ്യാനമാണ് ദാക്ഷായണി പറയുന്ന കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണെന്ന തെക്കത്തിപ്പെണ്ണിൻ്റെ കഥ. പാവപ്പെട്ട വീട്ടിൽ പിറന്ന അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചയച്ചത് ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് .1949- ലെ ശൂരനാട് കലാപത്തെ തുടർന്ന്,പോലീസിൻ്റെ പിടിയിലായി, ഭീകര മർദനമേറ്റുവാങ്ങിയ ചിത്രസേനനെന്ന ജ്യേഷ്ഠനെക്കൂടി അവളുടെ ഭർത്താവാക്കാൻ മുൻകൈയെടുത്തത് അവരുടെ അമ്മയായിരുന്നു.അവർ വിസ്തരിച്ച് മകനെഴുതുന്നുണ്ട്: '... അതു കൊണ്ട് കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെ നിൻ്റെ ചേട്ടനൂടെ അന്നഴിക്കുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ച് സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഒടനെ മറുപടി അയയ്ക്കണം'.

-അങ്ങനെ ചേട്ടനും അനിയനും കൂടി അവളെ 'അന്നഴിക്കാൻ ' തുടങ്ങിയ കഥയിൽ മുഴുവൻ ഓണാട്ടുകര ഭാഷയാണ്.ഈ ഭാഷാവൈവിധ്യം കൊണ്ടും ശ്രദ്ധേയമാണ് രാജശ്രീയുടെ വിസ്മയകരമായ ഈ നോവൽ .

സമൂഹത്തിൻ്റെ അടിത്തട്ടിലുള്ള സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തെ അതിൻ്റെ സമഗ്രതയിൽ, ഇത്ര ചാരുതയോടെ തുറന്നെഴുതിയ മറ്റൊരു നോവലും നമുക്കില്ല. അതു കൊണ്ടു തന്നെ 'കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത' അനന്യമായ രചനയാണ്. പെൺമയുടെ നിറ ലാവണ്യമുണ്ടിതിൽ .

ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിൻ്റെ സമാധിയെക്കുറിച്ചുള്ള നീചമായ ഒരു അപവാദം ഈ നോവലിലുണ്ട്‌. പ്രമേയവുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഈ ഭാഗം തീർച്ചയായും ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ് .

#കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത.

#നോവൽ

# ആർ.രാജശ്രീ

# ഉത്തര മലബാർ

# നാട്ടുഭാഷ

# കണ്ണൂർ ഭാഷ

# ഓണാട്ടുകര ഭാഷ

# ശൂരനാട് കലാപം

കീഴാളസ്വത്വബോധം വിമോചനോർജ്ജമാകുന്നത് ...

2020-03-07T20:46:00.001+05:30

കരിക്കോട്ടക്കരി

(നോവൽ): വിനോയ് തോമസ്

പേജ് 128, വില 130 രൂപ

ഡി.സി.ബുക്സ്

2014-ലെ ഡി.സി. കിഴക്കെമുറി ജന്മശതാബ്ദി നോവൽ മത്സരത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട കൃതിയായ ഇതിന് ഒട്ടേറെ പുരസ്കാരങ്ങൾ ലഭിച്ചു.വിനോയ് തോമസിൻ്റ ആദ്യ നോവലാണ്.

കരിക്കോട്ടക്കരി ഉത്തര മലബാറിൽ ഇരിട്ടിക്കടുത്ത ഒരു കുടിയേറ്റ ഗ്രാമമാണ്: തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്ന് ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാൻ എത്തിയ അധ:സ്ഥിതരായ നവക്രൈസ്തവരുടെ, പുലയരുടെ കാനൻ ദേശം.

അവിടുത്തെ അധികാരത്തിൽ കുടുംബത്തിൻ്റെ ആദിപിതാമഹൻ ഒരു പേർഷ്യക്കാരനായിരുന്നുവത്രെ. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു നമ്പൂതിരി യുവ തിയിലുണ്ടായ മക്കളിൽ നിന്നാരംഭിക്കുന്നു, ഈ അഭിജാത കുടുംബ ചരിത്രം...നല്ല നിറവും ഉയരമുമുള്ളവർ. വംശശുദ്ധി കാത്തു സൂക്ഷിച്ച ഈ കുടുംബത്തിൽ,ഫീലിപ്പോസിൻ്റേയും റോസയുമ്മയുടേയും മകനായി പിറന്നു വീണു,ഒരു കറുമ്പൻ കുട്ടി .അവൻ്റെ മാമോദീസ ചടങ്ങിന് കുഞ്ഞേപ്പു വല്ല്യപ്പൻ പള്ളിയിൽ പോയില്ല.അവന് ഇറാനിമോസ് എന്ന് പേരിട്ടു. കുട്ടിയെ കണ്ട ബന്ധുക്കളും നാട്ടുകാരും അവനെ കരിക്കോട്ടക്കരിക്കാരനായി ചാപ്പ കുത്തി.

ഇറാനിമോസിൻ്റെ ജീവിതം സ്വത്വാന്വേഷണമായിരുന്നു. അപ്പനിൽ നിന്നും, സഹോദരനിൽ നിന്നും, കുടുംബ പാരമ്പര്യത്തിലൂറ്റം കൊള്ളുന്ന ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നുമൊക്കെ, നിറത്തിൻ്റെ പേരിൽ നിരന്തരം അധിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട അയാൾ തൻ്റെ ജൻമരഹസ്യങ്ങൾ തേടി നടത്തുന്ന തിരച്ചിലിൻ്റെ കഥയാണിത്.പല അടരുകളുണ്ട്,ഈ ജീവിതാഖ്യാനത്തിന്.

നരകതുല്യമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട കീഴാളരുടെ ജീവിതത്തിൽ ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാർ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനത്തിലൂടെ, നടന്ന മലബാറിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക മാനമാണ് ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം. സ്വന്തം കൃഷിസ്ഥലം, കിടക്കാടം, അപമാനവീകരണത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം തുടങ്ങിയ ഭൗതിക നേട്ടങ്ങൾക്കായി, മതം മാറുമ്പോഴും തലമുറമായി രക്തത്തിലലിഞ്ഞു ചേർന്ന ചില സാംസ്കാരിക മുദ്രകൾ കൂടെ കൊണ്ടു പോകുന്നവരുടെ പ്രതിസന്ധികൾ ഒരു വശത്ത്. അവരുടെ കറുപ്പ് നിറം എന്ന അശുദ്ധി എവിടെയും പിന്തുടരുന്നതിൻ്റെ സ്വത്വ പ്രതിസന്ധി മറുവശത്ത്.

നാടൻ ചാരായം വാറ്റുന്ന മങ്കുറുണിയോ നാച്ചനാണ് തൻ്റെ ജാരപിതാവെന്ന് ഇറാനി മോസ് വിശ്വസിച്ചു.അപ്പൻ വിലക്കിയിട്ടും, കരിക്കോട്ടക്കരിക്കാരനായ പുലയ ക്രിസ്ത്യാനിയായ സഹപാഠി സെബാസ്റ്റ്യനെ ഉറ്റ സുഹൃത്താക്കി. അവൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഏറെ രുചിയോടെ വാട്ടുകപ്പയും പോത്തിൻ്റെ പോട്ടിയും കഴിച്ചു...

ക്രിസ്ത്യാനിയായിട്ടും, ജാതിസ്വത്വം സെബാസ്റ്റ്യനെയും പിന്തുടരുന്നുണ്ട്.

കുടിയേറ്റ മലയോര ജീവിതത്തിൻ്റെ എല്ലാ അംശങ്ങളിലേക്കും ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്ന പച്ചയായ, ധീരമായ ആഖ്യാനങ്ങളാണ് ഈ നോവലിൻ്റെ മറ്റൊരു തലം.സെബാസ്റ്റ്യനുമായി അയാൾക്കുള്ളത് മാനസിക അടുപ്പം മാത്രമല്ല: അവർ സ്വവർഗ്ഗ രതി ലീലകളിലുമഭയം കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം സഹോദരനായ സണ്ണി ച്ചേട്ടായിയാണ് അവനെ 'എ' പടങ്ങളും, സിനിമാ നടിയുടെ കുളിസീനും കാണാൻ കൊണ്ടു പോകുന്നത്.

കുടിയേറ്റ ജീവിതത്തിൻ്റെ വന്യതകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആഖ്യാനങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ് ഈ നോവൽ .ഇറാനിയോസിൻ്റെ അപ്പൻ കുട കു വനത്തിൽ പന്നിവേട്ടക്ക് പോകുന്നതിൻ്റേയും, കരിക്കോട്ടക്കരിയിലെ വടംവലി മത്സരത്തിൻ്റേയും,കപ്പവാട്ട് കല്ലാണത്തിൻ്റെയും,ജോണിപ്പാപ്പൻ്റെ മീൻ വേട്ടയുടെയും വിവരണങ്ങൾ വായനയെ മറക്കാത്ത അനുഭവങ്ങളാക്കാൻ ത്രാണിയുള്ളവയാണ്.

അഗമ്യഗമനങ്ങൾ അനവധി.അവസാനം, ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി, സ്വന്തം സഹോദരി എമിലി ചേച്ചിയുമായുള്ള രതി ലീല കയ്യോടെ പിടിച്ച വല്യപ്പച്ചൻ അമ്മയോട് പഞ്ഞതിങ്ങനെ: ''അവൻ്റെ മുന്നീന്ന് മാറി നില്ക്ക് .ഈ കരിമ്പൊലയനു് അമ്മേം പെങ്ങളുമില്ല".

_ അയാൾ എത്തിയത് കരിക്കോട്ടക്കരിയുടെ മോശയായ നിക്കോളാസച്ചൻ്റെ അടുത്തേക്ക്. ആഢ്യരുടെ സല്ക്കാരങ്ങൾ നിരസിച്ച്, ആലപ്പഴയിലെ പുലയരുടെ ചാളകളിൽ വിരുന്നുപോയ ഈ വിദേശ പാതിരിയാണ് തെരുവപ്പുല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ കാലാങ്കി മലയിലെ കരിക്കോട്ടക്കരിയിലേക്ക് ഇവരെ മാമോദീസ മുക്കി കൊണ്ടുവന്നത് .

സ്വന്തം ഭൂമിയിൽ വിയർപ്പൊഴുക്കി നൂറു മേനി വിളയിച്ച് ,ആഹ്ലാദത്തോടെ അവിടെ കഴിഞ്ഞവർക്ക് നിക്കോളാച്ചൻ വിമോചകനായിരുന്നു.നിസ്വരെ സ്നേഹിക്കാൻ ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവച്ച ഈ ഇടയൻ അവിസ്മരണീയ കഥാപാത്രമാണ്.

അയാൾ അച്ചൻ്റെ സഹായിയായി ഒപ്പം ചേർന്നു.പക്ഷേ, അപ്പോഴും അയാൾ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു.

ക്രിസ്ത്യാനിയാകാതെ നിന്ന ചാഞ്ചൻ വല്യച്ചൻ എന്ന ജീവസ്സുറ്റ മറ്റൊരു കഥാപാത്രമുണ്ട്, കരിക്കോട്ടക്കരിയിൽ. സെമിത്തേരിയിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ട തൻ്റെ കാരണവൻമാർക്കും മക്കൾക്കും കരിങ്കോഴിയുടെ തലയറുത്ത്, കുരുതി ചെയ്യുന്നുണ്ട്,അയാൾ.

ഒരിക്കൽ നാട് ഭരിച്ച ചേരമരുടെ പിൻഗാമികളാണന്ന് നട്ടെല്ല് നിവർത്തി, പ്രഖ്യാപിക്കുന്നുമുണ്ട് ,അയാൾ.

സന്ധ്യാനാമം ചൊല്ലുന്ന മരുമകളോട് വല്യച്ചൻ അലറുന്നതിൽ അയാളുടെ സർവ്വസ്വത്വബോധവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു: "ചേരമനെവിടാടീ പൊലയാടിച്ചികളെ, നെലവെളക്ക്? "രാമ രാമ'' ..ആരാ അവൻ? ചേരമരുടെ കാർന്നോമ്മാരുടെ പേര് ആതന്നെന്നും ആയിന്നും ആതീന്നുമൊക്കെയാ. വിളിക്കുന്നെങ്കി, അവരെ വിളിക്കെടീ".

ഇറാനിമോസിൻ്റെ അന്വേഷണങ്ങൾക്കവ സാനം,അഭിമാനത്തോടെ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു;താൻ പുലയനാണ്.തൻ്റെ പൂർവ്വപിതാവ് ആലപ്പുഴയിലെ ചേരക്കുടിയിലെ കരിമ്പൻ പുലയനായിരുന്നു! അംബേദ്കറിസ്റ്റ് പുതു രാഷ്ട്രീയോദയത്തിൻ്റെ സൂചനകളിലാണ് നോവൽ അവസാനിക്കുന്നത്‌.

അങ്ങന,ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ അന്തർധാരയയുള്ള നോവലാണ് 'കരിക്കോട്ടക്കരി'. തിരുവിതാംകൂറിലെയും ഉത്തര മലബാറിലെയും നാട്ടുഭാഷയുടെ സമന്വയം ആഖ്യാനത്തിന് അപൂർവ്വ ചാരുത നൽകുന്നുണ്ട്. വളച്ചുകെട്ടില്ലാത്ത യഥാതഥാഖ്യാനത്തിൻ്റെ അനർഗ്ഗളമായ ഒഴുക്കിനു് പക്ഷേ, അവസാന അദ്ധ്യായങ്ങളിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ വിഘാതം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രൊഫഷണൽ നാടകങ്ങളിലെ അതിഭാവുകത്വം നിറഞ്ഞ ഡയലോഗുകൾക്ക് സമാനമാണവ. ആദ്യ നോവൽ എന്ന നിലയിൽ ഇത് നമുക്ക് ക്ഷമിക്കാം.

ഷെമി സ്വജീവിതം കൊണ്ടെഴുതിയ അതിജീവന കഥ

2020-03-05T22:10:00.001+05:30

' നടവഴിയിലെ നേരുകൾ' ( നോവൽ)

ഷെമി

വില 575 രൂപ.

ഡി.സി.ബുക്സ്

ഒരാഴ്ചയായി വായിക്കുകയായിരുന്നു,639 പേജുള്ള ബൃഹത്തായ ഈ നോവൽ.എത്രയോ കാലമായിക്കാണും, ഇത്രയും വലുപ്പമുള്ള ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചിട്ട്.

ഹൃദയത്തെ നുറുക്കുന്നതാണിതിലെ ഓരോ പേജും.മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഇതിനു് സമാനമായൊരു കൃതിയില്ല. ഒരു ജൻമത്തിൻ്റെ ആദ്യപാദങ്ങളിൽ തന്നെ പല ജൻമങ്ങളുടെ ദുരിതഭാണ്ഡങ്ങൾ പേറേണ്ടി വന്ന, ഉത്തര മലബാറിലെ ഒരു മുസ്ലീം പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മകഥയെന്നോ, ആത്മാംശം നിറഞ്ഞ ആഖ്യാനമെന്നോ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന രചനയാണ്, ' നടവഴിയിലെ നേരുകൾ'.

24 വർഷത്തെ ജീവിതമാണിതിൽ.

യാതനകളുടെ ആഴക്കയങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടു പോയ ഈ പെൺകുട്ടിയുടെയും കൂടെപ്പിറപ്പുകളുടെയും ജീവിതം, കഥയെ വെല്ലുന്നതാണ് . പാർശ്വവല്കരിക്കപ്പെട്ട, തിരസ്കൃത ജീവിതങ്ങളുടെ, അതിസൂക്ഷ്മമായ യഥാതഥാഖ്യാനം ആരുടെയും കണ്ണു നനയിക്കും.

അറയ്ക്കൽ മുസ്ലീം രാജ വംശത്തിൻ്റെ തായ് വഴിയിൽ പിറന്ന ഉപ്പയുടെ ഈ മകളുടെ ബാല്യകൗമാരങ്ങൾ കടുത്ത പട്ടിണിയിലും, അരക്ഷിതാവസ്ഥയിലും ദാരിദ്യത്തിലുമായിരുന്നു.

സ്വന്തമായി വീടോ, വരുമാനമോ ഇല്ലാത്ത,ക്ഷയരോഗിയായ,ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന ഉപ്പ. മൂത്ത മകനെ പഠിപ്പിച്ച് ഉന്നതോദ്യോഗസ്ഥനാക്കിയെങ്കിലും കൊല്ലം-കൊല്ലം പ്രസവിക്കുന്ന ഉമ്മാനെയും ഉപ്പാനെയും അയാൾ വെറുത്തു . ' കൊല്ലം, കൊല്ലം പ്രസവിക്കാൻ നിങ്ങള് ഇയാൾക്ക് കൂട്ടുകെടന്നിട്ടില്ലേ' എന്ന് ഉമ്മയുടെ മുഖത്തു നോക്കി അലറുന്നുണ്ട്, അയാൾ. അവസാനം, ഉപ്പയെയും ഉന്മയേയും അടിച്ചു പുറത്താക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: 'ഇയാളേം ഈ പെണ്ണ്ങ്ങളേം ഇനി ജവിടെ കണ്ട് പോകര്ത്.ഇയാളും ഈ സ്ത്രീയും ഒന്നിച്ച്ണ്ടായാൽ പിന്നെം ഇത്പോലെ കൊറേണ്ണത്ത്ന പ്രസവിച്ചുകൂട്ടും'.

ഉമ്മയുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, 'കാലിച്ചന്ത തുടങ്ങാൻ മാത്രംള്ള ചെതലക്കാലികൾ നിറഞ്ഞ പുരയിൽ ആധികപ്പറ്റായി പിറന്നവളാണ് ആഖ്യാതാവ്.'ഏഴാണിനെ തുരുതുരാ ന്നങ്ങ് പെറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പം, ഒരു പെങ്കുഞ്ഞിനെ ചമീച്ചൊര്ക്കാനുള്ള പൂതികൊണ്ട്', ദേവാലയങ്ങൾ കേറിയിറങ്ങിയ അവർക്ക് കിട്ടിയത് 'മന്ദക്കനായ ഒന്നിനെ(സൗറ). പിന്നെയും അവർ നേർച്ചേം നെയ്യും നേർന്നപ്പോൾ പളുങ്കു പോലത്തെ രണ്ട് മക്കളെ കൂടി കിട്ടി (ഹാജിറ ,റംല ).'പക്കേങ്കില് ഒരു കാര്യം ല്ലാണ്ട് രണ്ടെണ്ണത്തിനെ ചോയ്ച്ച്റ്റ് ഒര് സൊഖോം നെറോം പോലുംല്ലാത്ത ഈ മൂന്നാമത്തെയ്നെ എന്ത്നാനപ്പാ, അള്ള എന്ക്ക് തന്ന്ത്!'

'വെളുത്തോർക്ക്ടേല് കറുത്തൊരണ്ണം' എന്ന് ചാപ്പ കുത്തി മാറ്റി നിർത്തപ്പെട്ടവൾ.

വാടകവീടുകളിൽ നിന്ന് തെരുവുകളിലേക്കും ഒറ്റമുറികളിലേക്കും കടത്തിണ്ണകളിലേക്കും അനാഥാലയത്തിലേക്കും അടിക്കടി പറിച്ചു നടപ്പെട്ട ജീവിതം. വിശപ്പടക്കാൻ മണ്ണും കരിയും തിന്ന്, പൈപ്പ് വെള്ളവും കുടിച്ച്, തല ചായ്ക്കാനൊരിടം തേടി നടന്ന ബാല്യകൗമാരങ്ങൾ.

സിനിമാക്കഥകളിലെ ക്രൂരരായ വില്ലൻമാരെപ്പോലും നിഷ്പ്രഭരാക്കുന്ന ,അലസരും, ക്രൂരരും മദ്യത്തിനും മയക്കുമരുന്നിനുമടിമകളുമായ മൂത്ത സഹോദരൻമാർ. സഹോദരിമാരെപ്പോലും മാനഭംഗപ്പെടുത്തുന്നവർ.ഇരന്നും, സക്കാത്ത് വാങ്ങിച്ചുമുണ്ടാക്കിയ അരി, അടുപ്പത്ത് കലത്തോടെ തല്ലി ഉടച്ച് എല്ലാം അൽകുൽത്താക്കുന്നവർ....

എടുത്താൽ പൊങ്ങാത്ത ജീവിത ദുരന്തങ്ങൾ പേറി, ഭാണ്ഡക്കെട്ടുകളുമായി അലഞ്ഞപ്പോഴും, വീടുകളിൽ വേലയ്ക്കു നിന്നപ്പോഴും, കീറി - മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും, ഒട്ടിയവയുമായി ക്ലാസിൽ പോകണമെന്നും, പഠിച്ച് രക്ഷപ്പെടണമെന്നും ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്ത അവൾ,മിക്ക ക്ലാസിലും ഒന്നാമതെത്തി. ബാപ്പയ്ക്കു പിന്നാലെ ഉമ്മയും മരിച്ചതോടെ ,കോഴിക്കോട്ടെ അനാഥാലയത്തിൽ എത്തപ്പെട്ട അവളുടെയും സഹോദരങ്ങളുടെയും ദുരിതപർവ്വങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല.

അവിടുത്തെ ഭീകരമായ ഇരുണ്ട ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ പല പ്രാവശ്യം പുറപ്പെട്ടു പോയെങ്കിലും, അവിടെ തന്നെ മടങ്ങിയെത്താനായിരുന്നു, അവരുടെ യോഗം.

അവളുടെ അതിജീവനത്തിൻ്റെ കഥ ആരെയും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നതാണ്. എന്നും സഹജീവി സ്നേഹവും കാരുണ്യവും ധാർമ്മികതയും പുലർത്തിയ അവൾ,പ്രീ - ഡിഗ്രിയും ജനറൽ നഴ്സിംങ്ങ് കോഴ്സും പാസായി .ജനറൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നെഴ്സായപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്കായി ജീവിച്ചു.അശരണരെ സഹായിച്ചു.പക്ഷേ, അവളുടെ മനസ് ആരും കണ്ടില്ല.

സ്നേഹിക്കാനും പ്രേമിക്കാനും, മനസാക്ഷിക്കനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനും, സ്വന്തം സഹോദരങ്ങളും സമൂഹവും അവളെ അനവദിക്കുന്നില്ല.

അവസാനം, നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ച് നടത്തിയ നിക്കാഹ് ഒഴിഞ്ഞ്,തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവനെ ജീവിത സഖാവാക്കി. അയാളച്ചുതന്ന വിസയുമായി, കൈക്കുഞ്ഞിനൊപ്പം ഗൾഫിൽ വിമാനമിറങ്ങിയ അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നതിങ്ങനെ:'ഇരുപത്തിനാല് വർഷക്കാലം ഞാനനുഭവവിച്ച ദുരിതങ്ങളെക്കാൾ വലിയ ദുരന്തങ്ങളുമായി ദുബായ് നഗരം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നതറിയാതെ ഞാൻ തിടുക്കപ്പെട്ട്,മുന്നിലെത്തി നിന്നു.'

ഉത്തര മലബാറിലെ ദരിദ്രരായ മുസ്ലീങ്ങളുടെ, അതും നിസ്വരായ സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതം, ഇത്രയും സമഗ്രമായി മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ആരും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. കണ്ണൂരിലെ സാധാരണക്കാരുടെ നാട്ടുഭാഷ അതീവ ചാരുതയോടെ, സംഭാഷണങ്ങളിൽ സത്യസന്ധമായി ഒപ്പിയെടുത്തു, നോവലിസ്റ്റ് .

ഒരിക്കലും മനസിൽ നിന്ന് മായാത്ത എത്രയെത്ര മനഷ്യർ ! അൻവർ,ഷുക്കൂർ ,ജമ്പാർ, തൗസർ, മുനീർ എന്നീ ഭായിമാർ .ഉമ്മ ,'കുതിര' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഹാജിറ എന്ന ഇത്താത്ത .പിന്നെ റംല, മബുദ്ധിമാന്ദ്യമുള്ള സൗറ.പെരുന്നാളിന് ഉടുപ്പണിയിച്ച്,'ഉമ്മക്കൊത്സു'എന്ന് പേരുമിട്ട്,കോഴിയെയും പിന്നെ ആടിനെയും ഓമനിച്ച് വളർത്തുന്ന റാഫി എന്ന അനുജൻ, ഓരോ യാത്ര കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോഴും വഴിയിൽ നിന്ന് പട്ടിണിപ്പിള്ളേരെയും കൂട്ടി,ഇല്ലായ്മയുടെ കുടിയിലേക്ക് വരുന്ന ഉപ്പ, കണ്ണൻ മാഷിൻ്റെ ക്ലാസ് ജനാലയിലൂടെ കേട്ടും നോക്കിയും പഠിക്കാൻ വരുന്ന കുഞ്ഞായി എന്ന അനാഥ ബാലിക......

അസാധാരണമായ, അനുഭവങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കാണ് ഇവിടെ. ഒരു നോവൽ എന്നതിലുപരി, ആത്മകഥയുടെ ഗില്പഘടനയാണിതിന്

സുഗമമായ വായനയെ തടസപ്പെടുത്തുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നം, ഒഴുക്കുള്ള ആഖ്യാനത്തെ ഇടയ്ക്കിടക്ക് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ഒട്ടേറെ വാക്കുകളും പ്രയോഗങ്ങളുമാണ്. ഉദാഹരണങ്ങളേറെയുണ്ട്: 'ഉദ്ദീക്ഷണാ വൈഭവമുള്ള കണ്ണുകൾ, വിമനസ്ഥത, അദ്ധ്യയനം നവാഗതമായിട്ട്, അച്ചടക്കം ബന്ധിതമായ ക്ലാസ് മുറി, എൻ്റെ അല്പത, പരിച്ഛേദമന്യമായ ആത്മലയത്തിൻ്റെ സങ്കലനം, ക്രമീകൃത പരിപാടി,മർദ്ദിത മുഖം, ജീപ്പിനുള്ളിലെ ബീഭത്സം, ആകാശം അനാച്ഛാദനം ചെയ്യപ്പെട്ട പോലെ, സ്വേദന നനവുള്ള നെഞ്ച്, സ്വാദൃശ്യാഭിരുചിയുള്ള പുസ്തകം, അപ്രേയമായ ഉദ്ദീപനം.... എന്നിങ്ങനെ, അനാവശ്യവും അർത്ഥശൂന്യവുമായ ധാരാളം പ്രയോഗങ്ങൾ തീർച്ചയായും ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.

മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി മാത്രം തിരിക്കപ്പെട്ട ഈ ബൃഹദ് രചന അദ്ധ്യായങ്ങളായി തിരിക്കുകയും, കഥാസന്ദർങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, ഖണ്ഡികകൾക്കിടയിൽ ആവശ്യമുള്ളിടത്തെല്ലാം ചിഹ്നങ്ങൾ നൽകുകയും വേണം.

പ്രസാധനത്തിന് മുൻപ്,ഒരു ലിറ്റററി എഡിറ്ററുടെ കൈകളിലൂടെ സസൂക്ഷ്മം കടന്ന്പോയിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ രചന 300 പേജിൽ,രൂപഭദ്രമായ ഒന്നാന്തരം നോവലാകുമായിരുന്നു.

പുരസ്കാരങ്ങൾ ധാരാളം നേടിയ, പല പതിപ്പുകൾ ഇതിനോടകം ഇറങ്ങിയ ഷെമിയുടെ 'നടവഴിയിലെ നേരുകൾ', അടുത്ത പതിപ്പിലെങ്കിലും ഈ പോരായ്മകൾ പരിഹരിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കട്ടെ.

അത് എന്തായാലും, പ്രതിസന്ധികളുടെ ലാവാപ്രവാഹത്തിനു നടുവിൽ നിന്ന്, അതിജീവനത്തിനായി പോരാടുന്നവരെല്ലാം,ആത്മബലത്തിനായി ആവർത്തിച്ച് വായിക്കേണ്ടതാണ് ഷെമി, സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ടെഴുതിയ ഈ കൃതി.

# ഷെമി

# നടവഴിയിലെ നേരുകൾ

മതാതീത ആത്മീയതയുടെ അനശ്വര ഗീതങ്ങൾ

2020-03-05T19:33:00.001+05:30

100 കബീർ കവിതകൾ

രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ

പരിഭാഷ: കെ.ജയകുമാർ

പേജ് 134, വില 170 രൂപ

പ്രസാധകർ: മാതൃഭൂമി ബുക്സ്.

മതാതീത ആത്മീയതയുടെ അനശ്വരഗീതങ്ങളാണ് കബീറിൻ്റേത്. താൻ അള്ളാഹുവിൻ്റെയും രാമൻ്റേയും മകനാണെന്ന് മിസ്റ്റിക്കായ കബീർ എഴുതിയത് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലായിരുന്നു.

കബീർ സൂക്തങ്ങൾ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറം, മഹാത്മാഗാന്ധിയേയും ടാഗോറിനേയും മാത്രമല്ല, ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെയും വയലാറിനേയും സ്പർശിച്ചിരിക്കാം.

രാമനും റഹീമും ഒന്നാണന്ന് എഴുതിയ കബീർ, ദൈവം ഓരോരുത്തരുടെയും ഹൃദയത്തിലാണ്,നൻമയിലും ധാർമ്മികതയിലുമാണ് കുടികൊള്ളുന്നതെന്ന പുതിയ മൂല്യബോധം മുന്നോട്ടുവച്ചു.

മതങ്ങളേയും ,പുരോഹിതരേയും, വേദേതിഹാസങ്ങളെയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും നിരാകരിക്കുന്ന ആത്മീയതയാണ് കബീർ ഗീതങ്ങൾ നിറയെ. ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന് ബിംബാരാധനയോ, ക്ഷേത്രങ്ങളോ, നാമജ പമോ,ബ്രാഹ്ണരുടെ ഇടനിലയോ ആവശ്യമില്ലെന്ന് കബീർ എഴുതി. ;

'കാഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഹേ സന്യാസിമാരേ, നിങ്ങളെന്തിനാണ് ലോകത്തിൽ നിന്നകന്ന് കഴിയുന്നത്?'

ആത്മാനന്ദംതേടി ഒരജ്ഞാത തീരത്തേക്കും ആരും പോകേണ്ടതില്ല. കാരണം, അവിടെ ഒന്നുമില്ല.

'ആ ശൂന്യതയിൽ നീ ശൂന്യത മാത്രമറിയും.

കരുത്താർജ്ജിച്ച് സ്വന്തം ഉടലിൽ പ്രവേശിക്കൂ, അവിടെ പാദങ്ങൾ ദൃഢമാണ്: ഓ,ഹൃദയമേ, മറ്റെങ്ങും പോകെണ്ടതില്ലെ'ന്ന് കബീർ പാടിയത് അക്കാലത്തെ സാമൂഹികക്രമത്തെ പിടിച്ചുലച്ചിരിക്കണം. ഇസ്ലാമിക വിശ്വാസ പ്രമാണങ്ങളെ നിരാകരിച്ചുവെന്നാരോപിച്ച്,

അന്നത്തെ ഭരണാധികാരി അദ്ദേഹത്തെ നാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി. പിന്നെ മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടോളം സൂഫിയായി അലഞ്ഞു നടന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഗീതങ്ങൾക്ക് പ്രചുരപ്രചാരം ലഭിച്ചു.'കബീർ പന്ഥികൾ' എന്ന പേരിൽ, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പാരമ്പര്യം പിൻതുടരുന്നവരുടെ തലമുറകളുണ്ടായി.

സാധാരണക്കാരുടെ ഭാഷയിൽ,അവരുടെ നിത്യജീവിതത്തിലുപയോഗിക്കുന്ന പക്ഷികളെയും വൃക്ഷങ്ങളേയും, കർഷകരേയും വധൂ വരൻമാരെയുമൊക്കെ കാവ്യബിംബങ്ങളും പ്രതീകങ്ങളുമാക്കി അദ്ദേഹം നൂറുകണക്കിന് സൂക്തങ്ങളുണ്ടാക്കി. നിരക്ഷരനായിരുന്ന കബീർ അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്ത് എഴുതിക്കുകയായിരുന്നുവത്രേ.

അദ്ദേഹം വാരണാസിയിലെ ഒരു നെയ്ത്തു കുടുംബത്തിലാണ് പിറന്നതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.രാമാനന്ദനിൽ നിന്ന് വേദങ്ങളും മറ്റും അഭ്യസിച്ച കബീർ, മത ഭേദങ്ങൾക്കപ്പുറമാണ് ഈശ്വരചൈതന്യമെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

1914-ൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ 100 കവിതകൾ, മഹാകവി രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ 'One hundred songs of Kabir'( കബീറിൻ്റെ നൂറു ഗീതങ്ങൾ) എന്ന പേരിൽ സമാഹരിച്ചതോടെ, അദ്ദേഹം പാശ്ചാത്യ ലോകത്തും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.

നാട്ടു ഹിന്ദിയിൽ എഴുതപ്പെട്ട കബീർ കവിതകൾ, ലളിതപദങ്ങളുപയോഗിച്ച് മൊഴിമാറ്റം നടത്തിയിരിക്കുകയാണ്, കെ.ജയകുമാർ.

കബീർ കവിതകൾക്ക് ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പരിതസ്ഥിതിയിൽ പ്രസക്തിയേറുകയാണ്. ആത്മാവിൽ ദൈവത്തെ കുടിയിരുത്തിയിരിക്കുന്നു, അദ്ദേഹം.ഇവിടെ മതങ്ങൾ അപ്രസക്തം. ഇവിടെ, 'വ്യക്തി ദൈവവും പ്രപഞ്ചനാഥനായ ദൈവവും തമ്മിൽ അന്തരമില്ല. സഗുണോപാസനയും നിർഗുണോപാസനയും തമ്മിൽ വൈരുദ്ധ്യമില്ല.കബീർ ഉപാസിക്കുന്ന രാമൻ ത്രേതായുഗത്തിൽ ജീവിച്ച രാമായണ കഥയിലെ നായകനല്ല .അഗോചരമായ ദൈവത്തിൻ്റെ ദർശനീയമായ പ്രതീകം മാത്രമാണ്, ആത്മാവിൻ്റെ പ്രണയഭാജനമാണ് ആ ദൈവം' എന്ന് ആമുഖത്തിൽ കെ.ജയകുമാർ

നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.

ആദ്യ ഗീതകത്തിൽ തന്നെ കബീറിൻ്റെ ഈ ദർശന പൊരുളുണ്ട്:

'ഓ!എവിടെയാണ് എന്നെ നീ

തിരയുന്നത്? നോക്കൂ, ഞാൻ

എത്ര അരികിലാണ്!

മന്ദിരത്തിലും പള്ളിയിലുമില്ല ഞാൻ.കബയിലും കൈലാസത്തിലുമില്ല.

ആചാരങ്ങളിലും അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലുമില്ല.

യഥാർത്ഥ അന്വേഷകന് എന്നെ

തൽക്ഷണം കാണാനാവും

ഒരൊറ്റ മാത്രയിൽ സന്ധിക്കാനാവും

കബീർ പറയും: ഓ! സാധു!

ദൈവം പ്രാണവായുവിലെ

പ്രാണനാണല്ലോ.'

ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും നിരാകരിക്കുന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സൂക്തങ്ങളിൽ മിക്കവയും .പുണ്യനദികളെയും പുണ്യസ്നാനങ്ങളേയും അഭി ഷേകങ്ങളെയും കബീർ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിങ്ങനെ:

'പരിശുദ്ധസ്നാനഘട്ടങ്ങൾ വെറും ജലം മാത്രം, പ്രയോജനരഹിതം.

ഞാനതിൽ ഏറെ മുങ്ങി''.

'പുഴയും തരംഗങ്ങളും ഒരേ ജലം.

ഓളം ഉയരുമ്പോൾ ജലം

താഴുമ്പോഴും ജലം.'

അദ്വൈത ദർശനം, ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിൻ്റെ പ്രശസ്തമായ 'ദൈവദശക'ത്തിൻ്റേയും കബീറിന് ചില ഗീതങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാനമാന്നെന്ന് ഈ കവിത നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്:

'... അവൻ തന്നെയാണ്

സൂര്യനും പ്രകാശവും പ്രകാശിതയും

അവൻ തന്നെയാണ്

സ്രഷ്ടാവും സൃഷ്ടിയും മായയും....'.

എല്ലാ മതങ്ങളൾക്കുമപ്പുറം, മാനവികതയിലും ആത്മശുദ്ധിയിലു മൂന്നിനിന്നു കൊണ്ടുള്ള ആത്മീയത എന്ന കബീറിൻ്റെ ദർശനം കാലാതീതമാണ്. മതവൈരത്തിനെതിരായ ശക്തമായ പ്രതിരോധമാണത്.

ഉത്തരേന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാർ നൂറ്റാണ്ടുകളായി പാടി നടന്ന കബീർ സൂക്തങ്ങളുടെ ആലാപന സൗകുമാര്യമുള്ള ഭാഷാന്തരീകരണമല്ല ഇത്. അങ്ങെനെയൊന്ന് ഉണ്ടായെങ്കിൽ!

PERUNNA THOMAS:Life and works

2019-10-09T13:07:00.002+05:30

MOHAMMED RAFI-FEATURE ('RAFI PADUNNU, NITHYAMEE HRIDAYAGEETHANGAL')

2019-08-02T17:03:00.001+05:30

റഫി പാടുന്നു,നിത്യമീ ഹൃദയഗീതങ്ങൾ’(ഫീച്ചർ);രചന,സംവിധാനം:ഡി.പ്രദീപ് കുമാർ
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേർപാടിനു 39 വർഷം...

ആ കത്തുകള്‍ മരിക്കുന്നില്ല...

2019-08-02T16:13:00.001+05:30

കഴിഞ്ഞ 28 വര്‍ഷമായി റേഡിയോനിലയത്തിലെ എന്റെ ദിനചര്യയിലെ മുടക്കമില്ലാത്ത ആദ്യ ഇനങ്ങളിലൊന്നാണു ശ്രോതാക്കളുടെ കത്തുകള്‍ വായിക്കുക എന്നത്.മിക്ക കത്തുകളും കാര്‍ഡിലാണു വരുന്നത്.ഇന്‍ലന്റിലും കവറിലുമുള്ളവ അപൂര്‍വ്വം.പണ്ടൊക്കെ മുന്നൂറും നാനൂറും കത്തുകള്‍ വന്നിരുന്നു.അടുത്തിടെ അത് ചുരുങ്ങി-ചുരുങ്ങി ഇരുപതും പത്തുമൊക്കെയായി.ചിലപ്പോഴെങ്കിലും അവ വിരളിലെണ്ണാവുന്നത് മാത്രമായി.ഇങ്ങനെ പോയല്‍ ഒരൊറ്റ കത്തും ഞങ്ങളെത്തേടിയെത്താത്ത ദിവസം വന്നെത്തുമോ?

-.കാലം മാറുകയാണു.ചുവരെഴുത്തുകള്‍ ആ സൂചന നല്‍കുന്നുണ്ടു.
അടുത്തിടെ രണ്ടു പ്രമുഖപുരസ്കാരജേതാക്കളുടെ സിനിമകള്‍ക്കെങ്കിലും,ചില ഷോയ്ക്ക് ,ഒരൊറ്റ പ്രേക്ഷകന്‍ പോലും തീയറ്ററിലെത്താത്ത ദാരുണമായ ദുരന്തമുണ്ടായി.
ആശംസാപ്രസംഗകര്‍ മാത്രമടങ്ങിയ പുസ്തകപ്രകാശന ചടങ്ങുകള്‍‍ക്ക് ഞാന്‍ പലവട്ടം സാക്ഷിയാകേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ടു.കര്‍ണ്ണാടകശാസ്ത്രീയാ‍സ്വാദകര്‍ ധാരാളമുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറയിലെ കളിക്കോട്ടപാലസില്‍ ഒരു പ്രമുഖസംഗീതജ്ഞന്റെ കച്ചേരി കേള്‍ക്കാനെത്തിയത് വെറും എട്ടുപേരായിരുന്നു.‍എറണാകുളം ടൌണ്‍ ഹാളില്‍ അടുത്തിടെ ആനന്ദിനേയും എന്‍.എസ് മാധവനേയും ശ്രവിക്കാനെത്തിയ അതിശുഷ്കമായ സദസിനെക്കുറിച്ച് എം.വി.ബന്നി ആകുലപ്പെട്ടത് കൌതുകത്തോടെ വായിച്ചു.പത്തു പേരെങ്കിലും വന്നുവല്ലോ.മഹാഭാഗ്യം!താരനിബിഡമായ മെഗാഷോകള്‍ അരങ്ങുതകര്‍ക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഇതൊക്കെ ആര്‍ക്കുവേണം?

അഭിരുചികള്‍ മാറുകയാണു.ത്രീ-ജിയും ഈ-മെയിലും എസ്.എം.എസുമുള്ളപ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും തപാല്‍ ഓഫീസില്‍ പോയി പോസ്റ്റ് കാര്‍ഡ് വാങ്ങി റേഡിയോ നിലയത്തിലേക്ക് കത്തെഴുതുമോ?

-എഴുതും എന്നാ‍ണു ഉത്തരം.ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും ഇന്നും അതൊരു സംസ്കാരത്തിന്റെ, ജീവിതചര്യയുടെ ഭാഗമാണു .അവരില്‍ നല്ലൊരു ശതമാനം പേരും സമൂഹത്തിന്റെ താഴ്ന്ന ശ്രേണിയിലുള്ളവരാണു.കൂലിപ്പണിക്കര്‍,മീന്‍ കച്ചവടക്കര്‍,തയ്യല്‍ക്കാര്‍,സ്വര്‍ണ്ണപ്പണിക്കാര്‍,കടകളില്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍,വീട്ടുവേലക്കാര്‍,അന്ധര്‍ എന്നിങ്ങനെ സമൂഹത്തില്‍ അധികാരമോ പദവിയോ സമ്പത്തോ ഒന്നുമില്ലാത്ത സാധാരണക്കാര്‍.അവരുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്തും വഴികാട്ടിയുമെല്ലാം റേഡിയോയാണു.അവര്‍ തങ്ങളുടെ കൊച്ചു-കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളും ആകുലതകളുമൊക്കെ മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവെയ്ക്കാന്‍ റേഡിയോ നിലയത്തിലേക്ക് മുടങ്ങാതെ കത്തുകളെഴുതുന്നു.പുറം ലോകവുമായി,സമൂഹവുമായി അവരെ ബന്ധിപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തുന്ന ഒറെയൊരു കണ്ണിയാണു റേഡിയോ.ശരിക്ക് വഴങ്ങാത്ത അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ അവര്‍ സ്വയം ആവിഷ്ക്കരിക്കുകയാണു.

സമ്പൂര്‍ന്ന സാക്ഷരതായജ്ഞത്തിലൂടെ അക്ഷരത്തിന്റെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിലേക്ക് വന്നവരുടെ തുടര്‍വിദ്യാഭ്യാസവും സ്വയം പഠനവുമാണു ഈ കത്തെഴുത്ത് എന്ന് അറിയുമ്പോഴേ ഇതിന്റെ സാമൂഹികമാനങ്ങള്‍ വ്യക്തമാകൂ.ഈ സാധുക്കള്‍ക്ക് സധൈര്യം ആശയപ്രകാശനം നടത്താന്‍ പിന്നെ ഏതു മാദ്ധ്യമമാണുള്ളത്?അവര്‍ പത്രങ്ങളിലേക്കോ മാസികകളിലേക്കോ ചാനലുകളിലേക്കോ എഴുതാന്‍ തുനിയുകയില്ല.അതൊക്കെയും അവര്‍ക്ക് കൈയ്യെത്തിപ്പിടിക്കാനാകാത്തത്ര ഉയരത്തിലുള്ളവയാണെന്ന് അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.അവരുടെ സന്ധ്യകളെ ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകള്‍ കൈയ്യടക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.പക്ഷേ,അവരാരും ആ ചാനലുകളിലേക്ക് എസ്.എം.എസ് അയയ്ക്കുകയില്ല.ഫോണ്‍ ചെയ്യുക പോലുമില്ല.എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍, അവ തങ്ങളുടെയൊക്കെ പരിധിക്കും അപ്പുറത്താണെന്ന് അവര്‍ കരുതുന്നു.‘ഇത് എന്റേതാണു’ എന്ന ബോധം-SENSE OF BELONGNESS-ഉണ്ടാക്കാന്‍ ഈ നവമദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കൊന്നും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.അടുത്തിടെ പ്രമുഖ മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകനായ ടി.എന്‍.ഗോപകുമാര്‍ സ്വാനുഭവങ്ങളെ മുന്നിര്‍ത്തി ഇത് പറയുകയുണ്ടായി.ഇന്നും ഒരോ നിലയത്തിലും ശ്രോതാക്കള്‍ ഹൃദയത്തിലേറ്റി നടക്കുന്ന റേഡിയോ അവതാരകര്‍ ധാരാളമുണ്ടു.അവര്‍ ഉണ്ടാക്കിയ ജനസ്വാധീനം മറ്റൊരു മാദ്ധ്യമത്തിലേയും ഒരു അവതാരകനോ അവതാരികക്കോ ഇന്നേവരെ ഉണ്ടാക്കാനായിട്ടില്ല.അതിനു ഇനിയും കഴിയുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.മോഹന്‍ലാലിനേയൊ മമ്മൂട്ടിയേയോ വെല്ലുന്ന താരമൂല്യമുള്ള ഗള്‍ഫിലെ ഒരു റേഡിയോ ജോക്കിയെപറ്റി അടുത്തിടെ അവിടത്തെ ഏഷ്യാനെറ്റ് റേഡിയോയിലെ വാര്‍ത്താവിഭാഗം തലവനും കവിയുമായ കുഴൂര്‍ വിത്സണ്‍ പറഞ്ഞത് ഓര്‍ത്തുപോവുകയാണു.
എവിടെയും ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തോടടുത്ത് നില്‍ക്കുന്ന മാദ്ധ്യമം റേഡിയോ തന്നെ. പക്ഷേ, പുതുകാലത്തിന്റെ മാദ്ധ്യമമായി അത് എഫ്.എമ്മില്‍ പുനരവതാരം നടത്തിയപ്പോള്‍ അതിന്റെ രൂപവും ഭാവവും അപ്പാടെ മാ‍റി.മൊബൈല്‍ ഫോണിലും കമ്പ്യൂട്ടറിലും അടിപൊളി ചെത്ത് പാട്ടുകളും കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനങ്ങളും വിറ്റുകളും കൊഞ്ചലുകളും കേള്‍പ്പിക്കുന്ന പുതിയ റേഡിയോ മറ്റൊരു മാദ്ധ്യമമാണു.അതിനു പഴയ മീഡിയം വേവ് റേഡിയോയുടെ,ആ പഴഞ്ചന്‍ പാട്ടുപെട്ടിയുടെ വിദൂര പ്രതിച്ഛായ പോലുമില്ല.അത് ചാനലുകളുമായി മത്സരിക്കുന്ന ഒരു കമേഴ്സ്യല്‍ എന്റെര്‍ടൈനെറാണു.അവിടേയ്ക്ക് മങ്ങിയ നിറമുള്ള,പോയകാലത്തിന്റെ തത്സ്വരൂപമായ തപാല്‍ കാര്‍ഡില്‍ എഴുതുന്ന ഈ കത്തുകള്‍‍ക്ക് എന്തു പ്രസക്തി? ‍
-നോക്കുക;ഇതില്‍ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന സാംസ്കാരിക ചിഹ്നങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന്!നഗരത്തിലെ തിരക്കിനിടയിലൂടെ പഴയൊരു കാലന്‍ കുട നിവര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് നടക്കുന്നയാള്‍ ഒരിക്കലും ഒരു ഐ.ടി.പ്രൊഫഷണലോ ബ്യൂറോക്രാറ്റോ ആകുകയില്ലല്ലോ.അവരുടെ വ്യവഹാര ചിഹ്നങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തമാണു.അതേ പോലെയാണു മീഡിയം വേവ് റേഡിയോ സ്റ്റേഷനു കത്തയക്കുന്നവരും എഫ്.എമ്മിനു എസ്.എം.എസോ മെയിലോ അയക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം.അവര്‍ വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലങ്ങളിലുള്ളവരാണു.അവരുടെ മാദ്ധ്യമവ്യവഹാരങ്ങള്‍ അതുകൊണ്ടു തന്നെ വ്യത്യസ്തങ്ങളാണു.തപാലില്‍ കത്തയക്കുന്നവരുടെ സാമൂഹിക ഇടപെടലുകള്‍ തുലോം പരിമിതമാണു.അവര്‍ ലോകത്തോടു സംസാരിക്കുന്നത് ഈ കാര്‍ഡുകളിലൂടെയാണു.

മറ്റുള്ളവര്‍ മാദ്ധ്യമപ്രളയത്തിനു നടുവില്‍ ജീവിക്കുന്നവരാണു.ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധം കൊണ്ടു അവരുടെ ശബ്ദം ലോകമെമ്പാടുമെത്തും.തത്സമയചര്‍ച്ചകളിലൂടെ,അവയിലേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്ന ഈ- മെയിലുകളിലൂടെ,പത്രമദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കും അധികാരകേന്ദ്രങ്ങള്‍ക്കും നിരന്തരം നല്‍കുന്ന സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ അവര്‍ തങ്ങളെതന്നെ സ്ഥാപിച്ചെടുക്കും.മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ വാ‍ര്‍ത്താവ്യവഹാരങ്ങളെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കും.തീരുമാനങ്ങളെ തങ്ങള്‍ക്കനുകൂലമാക്കിക്കി മാറ്റിയെഴുതിക്കും.അവര്‍ക്കെന്തിനു തപാലിനെ ആശ്രയിക്കണം?

തപാല്‍ ഓഫീസുകള്‍ പോലും ഇന്ന് ഇടത്തരക്കാര്‍ മുതല്‍ മുകളിലുള്ളവരുടെ നിത്യജീവിതത്തില്‍ വരുന്ന സാമൂഹിക സ്ഥാപനമല്ല.പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസുകര്‍ വരെ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് അറിയിപ്പുകളയക്കാന്‍ കൊറിയര്‍ സര്‍വീസിനെ ആശ്രയിക്കുമ്പോള്‍,ലോകത്തെ ഏറ്റവും വിപുലവും കാര്യക്ഷമവുമായ തപാല്‍ ശൃംഖല ഊര്‍ദ്ധശ്വാസം വലിക്കാതെന്തു ചെയ്യും?പുതു തലമുറയ്ക്ക് തപാലിനെ തീരെ പരിചയമില്ല.അമിതമായ ചാര്‍ജ്ജ് ഈടാക്കുന്നതും ഒട്ടും കാര്യക്ഷമവും വിശ്വസനീയവുമല്ലാത്തതുമായ സ്വകാര്യകൊറിയറാണു ഇന്നിന്റെ ഫാഷന്‍.

പോസ്റ്റ്മാന്‍ പണ്ടു പ്രതീക്ഷയുടെ പ്രതിപുരുഷനായിരുന്നു.സന്തോഷവും സന്താപവും കൊണ്ടുവരുന്ന നല്ല ശമരിയാക്കാരനായിരുന്നു.ആരും കത്തയക്കാനില്ലെങ്കിലും എവിടുന്നോ ഒരു സന്തോഷവാര്‍ത്തയുമായി ഒരു നാള്‍ ഒരു തപാല്‍ എത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ നിത്യവും പോസ്റ്റ്മാന്റെ ബെല്ലടിക്ക് കതോര്‍ത്തിരുന്നവരുടെ നടാണിത്.
ഇന്ന് പ്രതാപങ്ങളെല്ലാം അസ്തമിച്ച്,അനാഥവും ‍‍ ഏകാന്തവുമായ വാര്‍ദ്ധക്യം തള്ളിനീക്കുന്നവരെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു,നമ്മുടെ തപല്‍ ഓഫീസുകളും തപാല്‍ക്കാരും.പോസ്റ്റോഫീസുകളില്‍ മിക്കദിവസങ്ങളിലും സ്റ്റാമ്പില്ല;കവറില്ല;ഇന്‍ലന്റും കാര്‍ഡുമില്ല. ആകാശവാണിക്ക് കത്തെഴുതാനുള്ള കാര്‍ഡും തേടി പോസ്റ്റ് ഓഫീസുകള്‍ കയറി ഇറങ്ങിയ ഒരു ശ്രോതാവിന്റെ കത്ത് വന്നിരുന്നു.കാര്‍ഡിനു കടുത്ത ക്ഷാമമാണത്രേ.

റേഡിയോ നിലയത്തിലേക്കല്ലാതെ ഇക്കാലത്ത് ആരു കാര്‍ഡില്‍ കത്തയക്കും?കൊറിയറും സ്പീഡ്പോസ്റ്റും ഈ-മെയിലുമൊക്കെയുള്ളപ്പോല്‍ എന്തിനാണു ഈ പഴയ തപാല്‍ കാര്‍ഡ് എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരുണ്ടാകും.ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിനും ഫ്ലൈറ്റുമുള്ളപ്പോല്‍ നിങ്ങളെന്തിനാണു സൈക്കിളില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നത് എന്നു ചോദിക്കും പോലെയാണത്.അല്ലെങ്കില്‍,മൂന്നു നേരവും ചിക്കന്‍ഫ്രൈയും ബിരിയാണിയും കിട്ടുമ്പോള്‍ നിങ്ങളെന്തിനു കഞ്ഞി അന്വേഷിക്കുന്നു എന്നു ചോദിക്കും പോലെയാണത്.

അവരോടായി പറയട്ടെ- തന്റെ പ്രാകൃതമായ ഭാഷയില്‍ ,അക്ഷരതേറ്റോടെ റേഡിയോ നിലയത്തിനു ആഴ്ചതോറും കാര്‍ഡില്‍ കത്തയക്കുന്ന ഒരാള്‍ ചെയ്യുന്നത് ജനാധിപത്യപ്രക്രിയയില്‍ സക്രിയമായി ഇടപെടുക എന്ന മഹദ്കര്‍മ്മമാണു.ആ കത്തുകള്‍ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലുള്ള ഒരു വലിയവിഭാഗം ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തുടിപ്പുകളാണു.അവരുടെ നിസ്വനങ്ങളാണവ.
ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു,മനസില്‍ നിന്ന് ഒരിക്കലും മായാത്ത ആ രണ്ടു കത്തുകള്‍.

പാലക്കാട്ടെ ചിറ്റൂരിലെ വൈദ്യുതി എത്താത്ത ഒരു വിദൂര‍ ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്ന് പത്ത് വര്‍ഷം മുന്‍പ് കൊച്ചി നിലയത്തിലേക്ക് ഒരു അമ്മ എഴുതി;ഇത് ഒരു അപേക്ഷയാണു.കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി 10 മണിമുതല്‍ 11 മണിവരെ വെച്ചതു പോലുള്ള പ്രേതഗാനങ്ങള്‍ ഇനിയും പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യരുതേ.നെല്‍പ്പാടങ്ങള്‍ക്ക് നടുവിലുള്ള വീട്ടില്‍ ഞാനും മകളും മാത്രമേയുള്ളൂ താമസം.ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദവും ഈ പ്രേതഗാനങ്ങളും കാരണം ഉറങ്ങാനേ കഴിഞ്ഞില്ല.....ഇപ്പോഴും പേടിയാണു.

മറ്റൊരു വീട്ടമ്മ എഴുതി;എന്റെ കുഞ്ഞുംനാളില്‍ റേഡിയോ കേ‍ട്ട് അമ്മ എനിക്കു പാടിത്തന്ന ഒരു താരാട്ടുപാട്ടുണ്ടു...എന്റെ മകനെ ആ പാട്ട്പാടിക്കേള്‍പ്പിച്ചാണു ഞാനുറക്കിയിരുന്നത്...അവന്‍ പോയി.ഒറ്റ മകനായിരുന്നു.ആ പാട്ട് ഇടയ്ക്കിടെ റേഡിയോയില്‍ കേള്‍‍ക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവനെന്ത് സന്തോഷമായിരുന്നെന്നോ!അവന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായി അവന്റെ പിറന്നാളിനു ആ താരാട്ടു പാട്ട് ഒരിക്കല്‍ കൂടി കേള്‍‍പ്പിക്കുമോ?‍

ദൃഷ്ടിദോഷം: ജി.ഹിരൺ;കാഴ്ചക്കപ്പുറം,നിത്യഹരിതം

2018-04-19T12:34:00.001+05:30

കവിയും തിരക്കഥാകൃത്തും ആകാശവാണി മഞ്ചേരി,കൊച്ചി നിലയങ്ങളിലെ പ്രോഗ്രാം എക്സിക്യൂട്ടീവുമായിരുന്ന ജി.ഹിരണിന്റെ ഒന്നാം ചരമവാർഷികദിനമാണിന്ന്.
ദീർഘകാലം കോഴിക്കോട് നിലയത്തിലും പ്രവർത്തിച്ച അദ്ദേഹമാണു,മഞ്ചേരി നിലയം 2017 ജനുവരി 26നു പ്രഭാതപ്രക്ഷേപണം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ
പ്രക്ഷേപണംചെയ്തുതുടങ്ങിയ മനോഹരമായ അവതരണഗാനം എഴുതിയത്.
മഞ്ചേരി നിലയം ആദ്യമായി,അഖിലകേരള റേഡിയോ നാടകോത്സവത്തിൽ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തത്,അദ്ദേഹമെഴുതി,സംവിധാനം ചെയ്ത,’മഹാകവി മോയിൻകുട്ടി വൈദ്യർ”എന്ന നാടകമായിരുന്നു.മാപ്പിളപ്പാട്ടിന്റെ ആത്മാവ് കണ്ടെത്തിയ “മൊഞ്ചും മൊഴിയും” എന്ന ഗവേഷണാത്മകവും സുദീർഘവുമായ പ്രക്ഷേപണപരമ്പര അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റൊരു വിലപ്പെട്ട സംഭാവനയാണു.

ജി.ഹിരണിന്റെ കവിതകൾ സമാഹരിച്ച ആദ്യഗ്രന്ഥം, "മനോഗതം" ഏപ്രിൽ 30ന് ഇടപ്പള്ളി ചങ്ങമ്പുഴപാർക്കിൽ പ്രകാശിതമാകും.

ദൃഷ്ടിദോഷം: ജി.ഹിരൺ;കാഴ്ചക്കപ്പുറം,നിത്യഹരിതം: വേ ർപാടുകൾ എപ്പോഴും ഏറെ സങ്കടകരമാണു.കാലം പക്ഷേ, അതിന്റെ തീവ്രത കുറയ്ക്കും.അപ്പോഴും ചില മരണങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശൂന്യത നമ്മെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടേ...

Prasar Bharati Parivar: New Year celebrated with gaiety in Manjeri F.M,Ker...

2018-01-14T22:14:00.001+05:30

Prasar Bharati Parivar: New Year celebrated with gaiety in Manjeri F.M,Ker...: It was festival time in Manjeri F.M,Kerala,last Wednesday. New Year and the station winning the prestigious Dr B.R.Ambedkar...

Prasar Bharati Parivar: Manjeri F M Kerala nets 5000 friends on FB

2018-01-14T22:03:00.001+05:30

Prasar Bharati Parivar: Manjeri F M Kerala nets 5000 friends on FB: The Facebook account of Manjeri F M Kerala (https://www.facebook.com/manjerifm) has reached the m...

Prasar Bharati Parivar: Ambedkar Media Award to D.Pradeep Kumar, ADP, Manj...

2017-12-07T18:01:00.001+05:30

സംസ്ഥാന പട്ടികജാതി വികസനവകുപ്പ് ഏർപ്പെടുത്തിയ ഈ വർഷത്തെ ഡോ ബി.ആർ.അംബേദ് കർ മാദ്ധ്യമ പുരസ്ക്കാരം, ശ്രവ്യവിഭാഗത്തിൽ, ആകാശവാണി മഞ്ചേരി നിലയം പ്രോ ഗ്രാം മേധാവി ഡി.പ്രദീപ് കുമാറിനു ലഭിച്ചു.അദ്ദേഹം രചനയും സംവിധാനവും നിർവഹിച്ച “ഏകസ്ഥ ഗുരുകുലങ്ങൾ”എന്ന ഡോക്യുമെന്ററിയാണു പതിനയ്യായിരം രൂപയും ഫലകവുമടങ്ങിയ പുരസ്കാരത്തിനർഹമായത്.പട്ടിക വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന സമുദായങ്ങളെ സംബന്ധിക്കുന്ന അച്ചടി, ദൃശ്യ, ശ്രവ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ ഏറ്റവും മികച്ച മാധ്യമ റിപ്പോർട്ടുകൾക്കും ഫീച്ചറുകൾക്കുമാണു അവാർഡ്.ഇന്ന് തിരുവനന്തപുരത്ത് മന്ത്രി എ.കെ.ബാലനാണു പുരസ്കാരം പ്രഖ്യാപിച്ചത്.ഈ മാസം ആറിന് തിരുവനന്തപുരം മസ്ക്കറ്റ് ഹോട്ടലിൽ രാവിലെ 11 മണിക്ക് നടക്കുന്ന ചടങ്ങിൽ പുരസ്കാരം സമാനിക്കും.

വിദൂരസ്ഥ ആദിവാസി മേഖലകളിലടക്കം സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും താഴെത്തട്ടിലുള്ള കുട്ടികൾക്കായി നടത്തുന്ന ഏകാദ്ധ്യാപകവിദ്യാലയങ്ങളെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ അന്വേഷമാണു ഈ ഡോക്യൂമെന്ററിയിലുള്ളത്.വന്യജീവികളോടും പ്രകൃതിയോടും മല്ലടിച്ച്,കിലോമീറ്ററുകൾ കൊടുംവനത്തിലൂടെ നടന്ന്, ആദിവാസിഊരുകളിലും ഒറ്റപ്പെട്ട അധിവാസമേഖലകളിലുമെത്തി, തുച്ഛമായ പ്രതിഫലത്തിനു ഒറ്റയ്ക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകരുടേയും,തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നുവരുന്ന കുട്ടികളുടേയും രക്ഷാകർത്താക്കളുടേയും പുറംലോകം അറിയാത്ത ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ ശബ്ദലേഖനം ചെയ്ത് പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തപരിപാടിക്കാണു പുരസ്കാരം. ഈ ഡോക്യുമെൻററിയുടെ ആഖ്യാനം കെ. വി.ലീല.

Prasar Bharati Parivar: Ambedkar Media Award to D.Pradeep Kumar, ADP, Manj...: D.Pradeep Kumar,Assistant Director(Programme),Manjeri F.M Station in Kerala,has won this year’s Dr B.R Ambedkar media award,for a ...

Prasar Bharati Parivar: Science broadcast in Kerala ; treading firmly

2017-09-19T16:51:00.001+05:30

Prasar Bharati Parivar: Science broadcast in Kerala ; treading firmly - An...: A n article,which was published in the journal, "Science Communicator"(Vol.7, issue,I&2) by Cochin University of Science a...