KISAMOS MUSIC & CULTURE - ΚΙΣΑΜΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ)

noreply@blogger.com (Rivendell) — Fri, 10 Feb 2012 09:51:00 +0000

1942 - 2003

"Όταν ακούω το "στενό" να παίζουν, συγκινούμαι,
του Γιάννη του Αλεξανδρή τα πάσα αναστορούμαι".

Ο συγκεκριμένος "σκοπός" συρτού, ήταν ο αγαπημένος του, πολλοί είναι αυτοί που τον θυμούνται να κάνει τα περίτεχνα ταλίμια του καθώς χόρευε σε αυτή την μελωδία.
Ο Γιάννης Αλεξανδράκης ή Αλεξανδρής, ήταν γεννημένος χορευτής. Συνδύαζε την σωματική του άνεση με την χορευτική του δεινότητα. Ποτέ δεν επαναλάμβανε την ίδια φιγούρα, αυτοσχεδίαζε συνεχώς! Όπως επίσης, ποτέ δεν έκανε κατάχρηση της τεχνικής του, οι περιττές φιγούρες, οι εναέριοι εντυπωσιασμοί και τα "καταχτύπια" δεν είχαν θέση στον χορό του. Από πολλούς σήμερα, αποτελεί παράδειγμα, άλλωστε δεν είναι λίγοι αυτοί που καθόντουσαν να ξεκλέψουν έστω ένα ταλίμι του. Γεννημένος στο Νταμηλοχώρι Γραμβούσας Κισάμου, ο Γιάννης Αλεξανδρής πάνω από όλα χόρευε για το μεράκι του, για την αγάπη του στην μουσική και μόνο!! Θα μπορούσε να γίνει "δάσκαλος" όπως πολλοί σήμερα που παίρνουν την ταμπέλα του "δασκάλου" και αφήνουν απ'έξω την ουσία της μαγείας του χορού. Ο ίδιος ποτέ δεν επεδίωκε την προσωπική του προβολή, άλλωστε δεν είχε σημασία για αυτόν. Το σώμα έστεκε λαμπάδα και οι φιγούρες γίνονταν από την μέση και κάτω, ακριβώς όπως χόρευαν και οι παλαιοί. Και ο Γιάννης αυτό το συνέχιζε, δηλαδή την γνήσια χορευτική έκφραση του κισαμίτικου ύφους, ακριβώς όπως την παρέλαβε από τους παλαιοτέρους του. Σεβασμός και αγάπη, χωρίς εγωιστικές και άχαρες φανφάρες που συναντάμε σήμερα από πολλούς, είτε "δασκάλους", είτε "πρωτοχορευτές", που "ακμάζουν" σε όλη την Κρήτη δυστυχώς!
Οι καλλιτέχνες της περιοχής συνορίζονταν για το ποιός θα παίξει μια δοξαριά και να συνοδέψει τα ζάλα του Γιάννη.
Πολλές προτάσεις του είχαν γίνει για να χορέψει σε επίσημες εκδηλώσεις, όχι μόνο στην Κρήτη, αλλά και στην Αθήνα και το εξωτερικό. Ο Γιάννης όμως δεν ήταν θαυμαστής αυτών των καταστάσεων, άλλωστε η παρέα και το αυτοσχέδιο γλέντι, έχουν άλλη χάρη και γνησιότητα.
Ο χορευτής αυτός, από τους σπουδαιότερους στην Κρήτη, έφυγε πολύ νωρίς από την ζωή, αφήνοντας την σφραγίδα του στον χορό, αλλά αφήνοντας και την χορευτική μας παράδοση πολύ φτωχότερη, που ούτως ή άλλως έχει γίνει τα τελευταία χρόνια λόγω....διατεταγμένων βημάτων και φιγούρων.

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Fri, 10 Feb 2012 09:44:00 +0000

1926 - 1995

Ο Στρατής Παπουτσάκης ήταν ένας άξιος και σεμνός καλλιτέχνης, που για αρκετά χρόνια δέσποσε στα κισαμίτικα γλέντια.
Γεννήθηκε στα Κουλουκουθιανά Κισάμου και καταγόταν από μουσική οικογένεια, καθώς ο πατέρας του, ο Παπουτσομανώλης, αλλά και ο θείος του, ο παλαιός τεχνίτης Παπουτσομιχάλης, ήταν καλοί βιολιστές. Ακόμα και τα αδέρφια του, ασχολήθηκαν κι αυτά με την μουσική.
Σωστό παίξιμο, με έντονο το κισαμίτικο ύφος, ο Στρατής Παπουτσάκης έζησε όλα του τα χρόνια ταγμένος πιστά στο όργανο. Συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους λαγουτιέρηδες από την περιοχή του και άφησε αγαθή μνήμη στον κόσμο που τόσα χρόνια διασκέδασε με τις δοξαριές του.

ΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!

noreply@blogger.com (Rivendell) — Tue, 31 Jan 2012 12:09:00 +0000

Αφορμή για το παρακάτω θεματάκι, το μυαλό μερικών μουσικών που προφανώς ζούνε μάλλον σε άλλη χώρα. Διότι, δεν εξηγείται αλλιώς η έπαρση ορισμένων να τα "τσιμπάνε" χοντρά και μάλιστα σε περίοδο μέγιστης ανέχειας και κρίσης.
Γνωστός φίλος και αναγνώστης του blog μας αποφάσισε να "κουκουλωθεί" και μάλιστα χειμωνιάτικα (να ζήσετε Νίκο) και επέλεξε για την διασκέδαση των καλεσμένων έναν γνωστότατο συντοπίτη μας μουσικό. Και άκουσον-άκουσον, ο καλλιτέχνης ούτε λίγο-πολύ ζήτησε αμοιβή 2.500 ευρώ επειδή ήταν και....φίλος του γαμπρού(φαντάσου να μην ήταν).
Θα μου πούν μερικοί, εντάξει, τα βγάζει από τα τυχερά της..χαρτούρας!Αμ δέ. Η συμφωνία ήταν "2.500 στο χέρι καθαρά και ό,τι βγάλω από τα τυχερά".

Τι λές ρε μεγάλε???
Σε ποιά χώρα ζείς?
Σε ποιόν πλανήτη?? Θερμή παράκληση όπως επιστρέψεις τάχιστα σε τροχιά γής!

Από αυτό εδώ το blog θα παρακαλούσαμε τους καλλιτέχνες, είτε της περιοχής μας, είτε γενικά όλης της Κρήτης, σε αυτές τις δύσκολες μέρες που όλοι μας ζούμε, να δείξουν κάπως πιο ανθρώπινο πρόσωπο και να ρίξουν το κασέ τους όπως προστάζουν οι καιροί. Εδώ το ρίχνουν το κασέ.....διάσημοι και φίρμες του λαϊκού τραγουδιού, δηλαδή οι λυράρηδες και οι βιολιστές προέρχονται από την ακαδημία της Βιέννης? Ωριμάστε και λίγο μερικοί!

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!!

noreply@blogger.com (Rivendell) — Tue, 31 Jan 2012 11:29:00 +0000

Σπάνια ηχογράφηση από γαμήλιο γλέντι στην Πολυρρήνια Κισάμου την δεκαετία του '70.
Ακούγονται μαντινάδες και ριζίτικο και διακρίνονται οι φωνές των Γρ.Μαθιουδάκη, Μαν.Καρτσώνη, Βασίλη Καρτσώνη. Συμμετέχουν διάφορες παρέες. Ένα δείγμα για το πώς γλεντούσαν οι παλαιότεροι....και ίσως να γίνει παράδειγμα στους νέους που αρέσκονται σε εντυπωσιασμούς και φανφάρες.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ - ΣΥΡΤΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΑΥΓΗΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Mon, 16 Jan 2012 09:14:00 +0000

Ο εξαίσιος βιολιστής, Αντώνης Αναγνωστάκης παίζει τον Συρτό της Χαραυγής, ή Συρτό του Δροσερού.
Σύνθεση του Ηλία Δροσεράκη.

Ν.ΧΑΡΧΑΛΗΣ-ΠΕΝΤΟΖΑΛΙ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Fri, 23 Dec 2011 08:51:00 +0000

Το γνήσιο πεντοζάλι, παιγμένο από τον Νικολή Χάρχαλη. Ηχογράφηση από δίσκο γραμμοφώνου της δεκαετίας του '20. Στο λαγούτο, ο Σταύρος Μαυροδημητράκης.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΡΤΣΩΝΗΣ - ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Fri, 23 Dec 2011 08:45:00 +0000

Ζωντανή ηχογράφηση της δεκαετίας του '70. Στο λαγούτο και το τραγούδι ο Μανώλης Καρτσώνης. Στο βιολί, ο Γρηγόρης Μαθιουδάκης.

ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ - Ο ΒΙΟΛΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΣΦΑΚΙΩΝ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Thu, 08 Dec 2011 10:26:00 +0000

1944 - 2006

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τον σπουδαίο αυτόν καλλιτέχνη, που με το ήθος και την λαμπρότητα του χαρακτήρα του, άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα του στην μνήμη του κόσμου.

Γεννήθηκε στον Άη Γιάννη Σφακίων, στο ριζίτικο αυτό χωριό της περήφανης επαρχίας των Χανίων. Δυστυχώς σήμερα ο Άη Γιάννης ερημώνει, χρόνο με τον χρόνο. Έχει την άσχημη τύχη όλων των ορεινών χωριών, όχι μόνο των Σφακίων, αλλά γενικότερα του νομού μας. Μα τα χρόνια που ο Παυλής κατοικούσε στο χωριό, υπήρχαν πολλοί κάτοικοι που έδιναν πνοή και ζωντάνια σε αυτό τον περήφανο τόπο.
Από μικρός έδειξε την κλίση του στην μουσική, μαθαίνοντας αρχικά μαντολίνο. Μαγεμένος όμως ο ίδιος από τους σπουδαίους βιολιστές που έπαιζαν στο χωριό του και στα όμορα χωριά των Σφακίων (Μαύρος, Γαλαθιανός, Ναύτης κ.α.)έμαθε βιολί. Πρώτος του δάσκαλος, ο αείμνηστος Μανώλης Τζινευράκης από τα Νοχιά Κισάμου. Έπειτα, ο Ναύτης. Και το παίξιμο του Παυλή, είχε κάτι από τα ακούσματα του Ναύτη. Σπουδαίο δοξάρι ο Παυλής, από τα καλύτερα της γενιάς του. Έδινε το παρόν στα γλέντια του χωριού του, άλλωστε δεν ήταν πολλά τα "ντόπια όργανα" όπως ο ίδιος έλεγε. Οι Σφακιανοί, όπως ο ίδιος υποστήριζε, ήταν για το τραγούδι και όχι για το όργανο. Στο χωριό του, μοναδικός βιολιστής, αυτός. Ήξερε μερικούς Σφακιανούς από γειτονικά χωριά που παίζανε βιολί και λαγούτο σε τοπικά γλέντια, όπως όμως έλεγε "δεν προχώρησε κανείς τους, δεν το είχανε πάρει ζεστά το όργανο". Άφησε το χωριό, ήρθε στην πόλη των Χανίων, μα δεν άφησε το δοξάρι. Απεχθανόταν τον όρο του "επαγγελματία", κι έτσι σταδιοδρόμησε ώς επί το πλείστον ερασιτεχνικά. Δεν έπαιζε για το χρήμα, για την δόξα, παρά μόνο για την παρέα και την προσωπική του ευχαρίστηση και για αυτό τον λόγο, δεν έγινε ποτέ αυτό που σήμερα λέμε "φίρμα", αν και είχε όλα τα φόντα, διότι όπως προείπαμε, ήταν σπουδαίος δεξιοτέχνης. Με τα ερασιτεχνικά του εγχειρήματα, μας άφησε δύο αξιόλογους δίσκους με τον Πέτρο Καρμπαδάκη και τον Παναγιώτη Καστάνη - με τον οποίο ήταν στενοί συνεργάτες. Μαζί άλλωστε, με τον Καστάνη, προσκαλέστηκαν και παίξανε στο εξωτερικό, στην Αμερική, στον Καναδά κ.α. Και ένα σπουδαίο περιστατικό: Ο σύλλογος Κρητών Ν.Υόρκης, τίμησε την δεκαετία του '90 τον Μαύρο και τον Κουτσουρέλη. Στην εκδήλωση, έπαιξε ο Παυλής με τον Καστάνη. Ο Παυλής, παρέλαβε τις τιμητικές πλακέτες του Μαύρου και του Κουτσουρέλη και τις παρέδωσε ο ίδιος, ερχόμενος στην Κρήτη, στους δύο τρανούς καλλιτέχνες.
Δυστυχώς, αυτός ο σπουδαίος μουσικός, έφυγε πολύ ξαφνικά από την ζωή, ενώ είχε πραγματικά να προσφέρει ακόμα πάρα πολλά.
Περήφανα τα Σφακιά, περήφανα τα Χανιά, περήφανη και η βιολιστική παράδοση για αυτόν τον λαμπρό καλλιτέχνη.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΓΟΥΒΕΡΑΚΗΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Wed, 07 Dec 2011 08:46:00 +0000

Φώτο: Από το βιβλίο του Θ.Δεικτάκη "Χανιώτες λαϊκοί μουσικοί που δεν υπάρχουν πιά, τόμος ΄Β"

1913 - 2007

Από την μουσική οικογένεια των Γουβέρηδων. Οι βιολάτορες Κωστής και Γιώργος και ο Σταμάτης, ο λαγουτιέρης.
Γεννήθηκε στα Παλαιά Ρούματα Κισάμου και για αρκετά χρόνια διασκέδασε με το λαγούτο του, τους συγχωριανούς του, αλλά και τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής Κισάμου και Σελίνου. Ως επί το πλείστον έπαιζε με τα αδέρφια του, αλλά και με άλλους Ρουματιανούς βιολιστές. Φίλος καλός με τον αείμνηστο Κώστα Μουντάκη, όταν ο μεγάλος λυράρης υπηρετούσε την θητεία του στην χωροφυλακή στην Κίσαμο.
Ο Σταμάτης Γουβεράκης ήταν ερασιτέχνης κι αυτοδίδακτος μουσικός, άφησε όμως και αυτός με τον τρόπο του το δικό του στίγμα στα παλαιά ρουματιανά γλέντια.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΥΡΙΔΑΚΗΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Wed, 07 Dec 2011 08:38:00 +0000

1930 - 2007

Ο σπουδαίος αυτός λαγουτιέρης γεννήθηκε στην Καλλιθέα Κισάμου του νομού Χανίων και από τα μεταπολεμικά χρόνια κι έπειτα, σταδιοδρόμησε στην κρητική μουσική, προσφέροντας αξιόλογο έργο στα μουσικά δρώμενα της περιοχής. Μέλος μουσικής οικογένειας, ο πατέρας του ήταν ο παλαιός λαγουτιέρης, ο Γιάννης Κουριδάκης, ο συνεργάτης του Γιώργη Μαριάνου και του Παπουτσομιχάλη. Ο Βαγγέλης Κουριδάκης, με το απλό και σωστό παίξιμο του, συνεργάστηκε με σπουδαίους καλλιτέχνες των Χανίων, όπως με τον Ναύτη, τον Μιχάλη Κουνέλη, τον Μαύρο κ.α. Το κύριο επάγγελμα του ήταν καφετζής, πολύ συχνά όμως μετέτρεπε το καφενείο του σε στέκι μερακλήδων, τους οποίους διασκέδαζε με το λαγούτο του.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ - ΠΛΑΚΙΑΝΟΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Wed, 16 Nov 2011 07:44:00 +0000

1903 - 1978

Εδώ και αρκετό καιρό υπήρχε η σκέψη να γίνει ένα αφιέρωμα από τούτο εδώ το blog στον θρυλικό λυράρη, τον Μιχάλη Παπαδάκη ή Πλακιανό. Μπορεί η σελίδα αυτή να ασχολείται με πρόσωπα, δρώμενα και ιστορίες της Κισάμου, όμως δεν μπορεί επ'ουδενί να παραλειφθεί το έργο ενός καλλιτέχνη που έγραψε λαμπρές σελίδες στην ιστορία της κρητικής μουσικής.
Ο Μιχάλης Παπαδάκης, ο Πλακιανός, ο λυράρης του Αποκόρωνα, ο λυράρης της γνήσιας μουσικής έκφρασης.
Γεννήθηκε στην Πλάκα Αποκορώνου και κατά δική του ομολογία, ήταν αυτοδίδακτος μουσικός από μικρό παιδί. Το ερευνητικό του αφτί, η αγάπη του για την μουσική, το αστείρευτο ταλέντο του, ήταν πέρα από μουσικές καθοδηγήσεις και δασκαλέματα.
Με την λύρα του, για μια ολόκληρη ζωή, γέμισε με νότες και μελωδίες την περήφανη επαρχία των Χανίων και όχι μόνο. Την περίοδο που ο ίδιος ξεκινούσε το μεγάλο του μουσικό σεργιάνι, ήδη στον Αποκόρωνα υπήρχαν οι μεγάλοι λυράρηδες, ο Χαρίλαος, ο Καντέρης κ.α. Κι αυτοί έδωσαν την ώθηση στον Πλακιανό για να γίνει ο σπουδαίος μουσικός που ξέρουμε.
Πρότυπο για πάρα πολλούς λυράρηδες, συνομήλικους και νεώτερους του. Στα γλέντια του, ακόμα και στο χωριό του, δεκάδες ήσαν αυτοί που έφθαναν να τον ακούσουν, να "αρπάξουν" έστω και ένα στοιχείο της τεχνικής του, να ακούσουν έναν σκοπό του.
Γαλούχησε τόσο τους Αποκορωνιώτες, όσο και τους Ρεθυμνιώτες. Ο ίδιος, αγαθός χαρακτήρας, απονήρευτος, ποτέ δεν έλεγε "όχι" σε οποιονδήποτε τον πλησίαζε. Λάθος του; Δεν είμαστε σε θέση να το πούμε. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Πλακιανός αποτέλεσε παράδειγμα....εκμετάλλευσης και δυστυχώς, πολλοί είναι αυτοί σήμερα που απολαμβάνουν τους καρπούς του, που σίγουρα, δεν τους ανήκουν!
Ο Πλακιανός συνέθεσε μια σειρά άρτιων και άψογων μελωδιών. Αριθμός; Ίσως άγνωστος, μιας και το έργο του, όπως προείπαμε, έγινε έρμαιο των "πολλών" και "διαφόρων".
Ιεροτελεστικό το παίξιμό του, βραχνό και παραπονιάρικο το τραγούδι του και όταν ο Πλακιανός έβγαινε στο κέφι, αναστέναζαν τα πόδια των χορευτών.
Έπαιξε σε καθολική την έκταση της επαρχίας Αποκορώνου, ακόμα και στα όμορα χωριά του Ρεθύμνου, στην πόλη των Χανίων, στα Σφακιά. Φανατικός "φίλος" της καθιστικής ζωής, απέρριπτε προσκλήσεις κάπως...μακρινές. Πολλά τέτοια περιστατικά έχουν μείνει σήμερα. Ο αείμνηστος λαγουτιέρης, ο Μανώλης Θεοδωράκης λέγεται πως κάποτε τον προσκάλεσε να παίξουν σε έναν γάμο στην Κάντανο Σελίνου και η απάντηση ήταν αποστομωτική: "Θέλω δυό μέρες ταξίδι για να πάω εκεί!!"
Συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους λαγουτιέρηδες του Αποκόρωνα και όχι μόνο. Σημαντικότερες όμως οι συνεργασίες του με τον Φάνη Περουλάκη και τον Παυλή Παπαδάκη.
Ακόμα και με τον Γιώργη Κουτσουρέλη έπαιξε λίγες φορές, σε φιλικά - ιδιωτικά γλέντια στα Χανιά.
Δισκογραφικά δεν μας άφησε κάποιο επίσημο έργο - μακάρι να γινόταν βέβαια ούτως ώστε να του αποδοθούν επισήμως οι συνθέσεις του - όμως υπάρχουν μερικές ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις, από το αρχείο της ΕΡΑ Χανίων και το αρχείο Νοτόπουλου.

Επειδή όμως, σε αυτή την σελίδα τα λέμε τα πράγματα "μπηχτά", δεν ξέρουμε κατά πόσον υπερήφανοι αισθάνονταν όλοι αυτοί οι μακαρίτες σήμερα λυράρηδες που θεωρούνται "δασκάλοι" της κρητικής μουσικής, την στιγμή που πάτησαν στην κυριολεξία πάνω στον Πλακιανό και καρπίστηκαν τις συνθέσεις του, τις ηχογράφησαν και τις παρουσίασαν ώς δικές τους!
Ίσως αυτή τελικά να είναι η μοίρα των σπουδαίων...να φεύγουν από την ζωή φτωχοί και αδικημένοι.

Για την συνολική προσφορά του Πλακιανού, το μουσικόφιλο κοινό της Κρήτης τον ευχαριστεί και για αυτό τον λόγο, από το 1987 κι έκτοτε, γίνεται ειδική ετήσια εκδήλωση προς τιμήν του στον τόπο που γεννήθηκε, στην Πλάκα Αποκορώνου.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ - ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Tue, 15 Nov 2011 09:16:00 +0000

Ο σπουδαίος βιολιστής Αντώνης Αναγνωστάκης από το Έλος Κισάμου,παίζει τον Συρτό της Χαραυγής, του Ηλία Δροσεράκη. Στο λαγούτο, ο Γ.Νταουντάκης.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΛΕΙΝΑΚΗΣ - Ο ΠΡΙΜΑΔΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΕΛΙΝΟΥ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Mon, 31 Oct 2011 17:31:00 +0000

Βιολί: Νικ.Χάρχαλης, λαγούτο: Αντώνης Κλεινάκης.

1894-1986

Ίσως ο σπουδαιότερος λαγουτιέρης που ανέδειξε η επαρχία Σελίνου και σίγουρα, ένας εκ των καλυτέρων χειριστών της πένας στον νομό Χανίων και όχι μόνο.
Γεννήθηκε στα Καμάρια Σελίνου κι έπειτα από μια μικρή περιπέτεια ξενιτιάς στην Αμερική, επανήλθε στο Σέλινο όπου ασχολήθηκε σχεδόν επαγγελματικά με την κρητική μουσική. Δεινός χειριστής του λαγούτου, πριμαδόρος και μόνο, με ευχέρεια και άνεση στο παίξιμο του, σφράγισε για πολλά χρόνια την μουσική συνείδηση του κόσμου. Ακολουθούσε την "γραμμή Κουτσουρέλη" όπως λένε μερικοί που έτυχαν να τον ακούσουν, όμως είχε κι αυτός τον δικό του προσωπικό ήχο. Για τα χρόνια εκείνα, στο Σέλινο ήταν ο ασυναγώνιστος! Παρόλο που κι άλλοι Σελινιώτες λαγουτιέρηδες ήσαν καλοί, ο Κλειναντώνης είχε κάποια στοιχεία που τον έκαναν μοναδικό. Συνεργάστηκε με τα καλύτερα βιολιά των Χανίων, όπως με τον Χάρχαλη, τον Γ.Μαριάνο, τον Ναύτη, τον Μιχ.Κουνέλη, τον Φώτη Κατράκη κ.α.
Φίλος καλός με τον Χάρχαλη και τον Γιώργη Κουτσουρέλη. Και για την ιστορία, ο Χάρχαλης ήταν αυτός που πρώτος διέγνωσε το ταλέντο του Κλειναντώνη και τον πρωτόβγαλε στα γλέντια. Μάλιστα, ο Κλειναντώνης ήταν ο αποκλειστικός συνεργάτης του Χάρχαλη στα σελινιώτικα γλέντια. Δισκογραφικά δεν μας άφησε κάποιο έργο, παρόλο που μερικοί έχουν στα χέρια τους κάποιες ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις του Κλειναντώνη της δεκαετίας του '60. Ο Αντώνης Κλεινάκης με ορμητήριο την Παλαιόχωρα Σελίνου, όπου κατοικούσε μόνιμα, κυριάρχησε στα γλέντια για παραπάνω από 4 δεκαετίες και το πρίμο του παίξιμο άφησε ανεξίτηλη την σφραγίδα του.

ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΣΤΑΝΟΥ ΣΤΟ ΕΛΟΣ.

noreply@blogger.com (Rivendell) — Sat, 22 Oct 2011 09:21:00 +0000

Η καθιερωμένη πλέον εδώ και χρόνια Γιορτή Καστάνου, διοργανώνεται και φέτος, Κυριακή 23 Οκτωβρίου στο Έλος Κισάμου. Το πρόγραμμα έχει ώς εξής:

11:30 - Οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Έλους, παρουσιάζουν ποιήματα και μαντινάδες που έγραψαν για τις καστανιές και τα κάστανα.

11:45 - Ομιλία από το Μυλωνάκη Νίκο ,πρώην πρόεδρο της Κοινότητας Έλους με θέμα: Κάστανα και καστανοκαλλιέργεια στο Δήμο Κισάμου. Παρελθόν παρών και μέλλον.

12:00 - Κρητική μουσική - Χορεύει το χορευτικό συγκρότημα του Γιάννη Κουμή.

13:30 - Επίσκεψη - ξενάγηση στο Συσκευαστήριο Καστάνου της Αναπτυξιακής Εταιρείας "Εννιά Χωριά".

Στην γιορτή, ψήνονται κάστανα με διάφορους παραδοσιακούς τρόπους και προσφέρονται στους επισκέπτες, συνοδεία καλού κρασιού.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΥΡΟ.....

noreply@blogger.com (Rivendell) — Sat, 22 Oct 2011 08:58:00 +0000

Λίγα λόγια για τον μεγάλο βιολιστή της Κρήτης.
Αν και έχουμε εκτενώς αναφερθεί μέσα από αυτό το blog στο βιογραφικό του μεγάλου Νικολή Σαριδάκη ή Μαύρου, εν τούτοις θεωρούμε χρέος μας να πούμε δυό λόγια παραπάνω μιας και ειπώθηκαν αρκετές ασυναρτησίες στα πλαίσια μιας τάχα μου "παραδοσιακής" εκπομπής από τοπικό κανάλι της Κρήτης, από κάποιον υποτιθέμενο "φιρμάτο" καλλιτέχνη.(Τα εν λόγω αποσπάσματα ανέβηκαν προχθές στο Youtube, αλλά κατέβηκαν επειδή προφανώς κάποιοι κατάλαβαν την χαζομάρα που έκαναν).

Θα μου πείτε, ε καί;
Σίγουρα, ο Μαύρος δεν έχει την ανάγκη από κανενός την "καλοθελητάδα". Η ιστορία του είναι λαμπρή, είναι γραμμένη με κεφαλαία γράμματα.
Μερικοί όμως, είτε από άγνοια, είτε από τοπικιστική παραφροσύνη, είτε από οτιδήποτε άλλο, φτάνουν σε σημείο να λένε ό,τι αρλούμπα τους έρχεται στο μυαλό.
Φτάνουν σε σημείο να πούνε " Ο Μαύρος στα Χανιά υπήρξε επειδή τον έκανε παρέα ο Κουτσουρέλης". Έλεος φίλοι μου. Ο Μαύρος σταδιοδρομούσε αρκετά χρόνια πρίν την συνεργασία του με τον Κουτσουρέλη, αλλά και αρκετά χρόνια κατόπιν αυτής της "ζυγιάς". Ομολογουμένως, η ζυγιά αυτή ήταν ίσως η σημαντικότερη της περιόδου αυτής, όχι όμως ότι ο Μαύρος έπαιζε έναν ρόλο "κομπάρσου" όπως θέλουν να πιστεύουν κάποιοι.
Ένα άλλο που έκανε εντύπωση στην εν λόγω εκπομπή από τον "φιρμάτο" καλλιτέχνη: Ο Κολυμπαριανός συρτός είναι σύνθεση που την έκανε ο Σκορδαλός(!!!) και την "άρπαξε" ο Μαύρος όταν συνταξίδευε μαζί με τον αείμνηστο λυράρη πάνω σε ένα.....φορτηγό..! Αλήθεια, τι μάρκα ήταν το φορτηγό; Καθόντουσαν στην καρότσα ή στην καμπίνα; Έλεος πιά! Να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε!
Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις των καλλιτεχνών ανεξαρτήτου νομού είναι σαφώς βελτιωμένες. Όμως κάτι τέτοιες τοποθετήσεις ατόμων που έχουν μαύρα μεσάνυχτα και αρκετό άχτι, μόνο καλό δεν κάνουν, αντιθέτως.
Μακάρι να παραδειγματιζόντουσαν από τον Μαύρο, γιατί πραγματικά ο ίδιος ήταν "σχολείο" και ο νοών....νοείτω. Την στιγμή που ο Μαύρος είχε την ιδιαίτερη αποδοχή μεγάλων καλλιτεχνών (Χάρχαλης- Μαριάνος-Ναύτης-Μουντάκης-Λαγός κλπ), άραγε οι σημερινοί όψιμοι "φιρμάτοι", για ποιόν λόγο αναιρούν τις απόψεις των "δασκάλων" τους; Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος; Σίγουρα ναί, άλλωστε ώς γνωστόν, όσα δεν φτάνει η αλεπού....

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΦΑΡΑΝΤΑΚΗΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Thu, 13 Oct 2011 18:37:00 +0000

Φωτο: Από το βιβλίο του Θαν.Δεικτάκη "Χανιώτες Λαϊκοί Μουσικοί που δεν υπάρχουν πιά"

1912 - 1986

Ο Αριστείδης Φαραντάκης γεννήθηκε στις Λουσακιές Κισάμου και για πολλά χρόνια δέσποσε στην δυτική Κίσαμο με τις ανεπανάληπτες δοξαριές του. Στρωτό και σωστό παίξιμο, ακέραιος χαρακτήρας και άψογος συνεργάτης με όλους όσους "ζύγιασε". Επηρεασμένος από τον τόπο καταγωγής του (Λουσακιές), έφερε πέρα για πέρα το απόλυτο κισαμίτικο μουσικό ιδίωμα στο παίξιμο του και για αυτό τον λόγο, ήταν περιζήτητος στα τοπικά πανηγύρια και γλέντια. Συνεργάστηκε κυρίως με τους μεγάλους λαγουτιέρηδες Μανώλη Καρεφυλλάκη και Μανώλη Γαλανάκη. Μέχρι και τα γεράματα του έπαιζε σχεδόν επαγγελματικά.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ - ΚΟΥΦΙΑΝΟΣ. Ο ΜΕΓΑΣ ΛΥΡΑΡΗΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Sun, 18 Sep 2011 09:07:00 +0000

1877 - 1947

"Ήτανε στα Χανιά ο Νίκος ο Κουφιανός, έπαιζε την ωραιότερη λύρα στην Κρήτη"
Γεώργιος Μαριάνος.

"Δεν ήταν απλά ένας λυράρης, ήταν ένας μουσικολόγος της κρητικής μουσικής".
Κ.Παπαδάκης "Ναύτης".

"Έπαιζε σε μια ταβέρνα στα Χανιά και ο μαγαζάτορας είχε βγάλει καρέκλες και στον δρόμο για να χωρέσει ο κόσμος. Ο Καρεκλάς για κανά μήνα δεν έλειπε από εκεί, τον ξεπατίκωνε στα κόλπα".
Γεώργιος Μουζουράκης.

"Και στο όργανο ήτονε άσος και στο τραγούδι του αψεγάδιαστος".
Νικολής Χάρχαλης.

"Θυμάμαι με πολύ νοσταλγία την εποχή της συνεργασίας μας, ήταν ο Κουφιανός ένα πραγματικό στολίδι για την μουσική μας παράδοση".
Γιώργης Κουτσουρέλης.

Αυτά και άλλα πολλά έχουν ειπωθεί από τα ιερά τέρατα της μουσικής μας για τον τρανό Κουφιανό.
Λυράρης, καλλιτέχνης, τραγουδιστής υψηλού επιπέδου για εκείνα τα χρόνια της παρουσίας του.
Γεννήθηκε στο Μουρί, μια γειτονιά του Κουφού Κυδωνίας Χανίων. Μεγαλούργησε με την λύρα του, άφησε εποχή, άφησε μιμητές και μαθητές σε όλη την Κρήτη. Ο Νίκος ο Κατσούλης που από τον τόπο καταγωγής του, ονομάστηκε "Κουφιανός".
Πολλοί μελετητές και ερευνητές της μουσικής μας παράδοσης τον κατατάσσουν στην υψηλότερη θέση των λυράρηδων που άκμασαν μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα.
Ο Χαρίλαος ηχογράφησε δίσκους και εντυπωσίασε, ο Καντέρης έβαλε την λύρα στα "σαλόνια", ο Καραβίτης και ο Λαγός έδωσαν φρέσκια πνοή στην μουσική της κεντρικής Κρήτης, ο Ροδινός αποθεώθηκε με τον τραγικό του θάνατο, ο Κουφιανός όμως, έβαλε θεμέλια, έσκαψε το χωράφι, το έσπειρε με νότες, τεχνικές, δοξαριές, καινοτομίες.
Αξεπέραστη τεχνική για εκείνη την εποχή. Ο Ροδινός, ξημεροβραδιαζόταν δίπλα του για να τον παρατηρεί στο παίξιμο του. Ο Καραβίτης, ο Μουζουράκης, ο Χαρίλαος, συχνοί θαμώνες στα γλέντια του, αλλά και στα "ιδιωτικά" μαθήματα κατόπιν.
Από ότι καταλαβαίνουμε, ναί, ο Κουφιανός δίδαξε. Δίδαξε την τέχνη του οργάνου, δίδαξε όμως και την γνήσια μουσική έκφραση. Γνώστης, όχι μόνο των τοπικών μουσικών ιδιωμάτων, αλλά ώς μανιώδης εραστής της κρητικής μουσικής, ταξίδευε σε όλο το νησί, ερχόταν σε επαφή με καλλιτέχνες άλλων περιοχών, ώστε να μαθαίνει και τα μουσικά είδη όλης της Κρήτης. Αυτός, μαζί με τον Ανδρέα Μαριάνο κυρίως, κράτησαν ανόθευτες τις γνήσιες μελωδίες του αυθεντικού Πεντοζαλιού.
Έπαιξε σε όλο τον νομό Χανίων, αλλά και σε περιοχές της υπόλοιπης Κρήτης. Στην Αθήνα, εμφανιζόταν συχνά, ακόμα και σε συναυλίες, όπως το 1930 και 1932 στο θέατρο Αλάμπρα με τον σαντοριέρη, τον Λουκά Μπέρτο. Το 1938 αντιπροσώπευσε την Κρήτη στο Καλλιμάρμαρο στάδιο Αθηνών, μαζί με τον Γιώργη Κουτσουρέλη και το χορευτικό συγκρότημα από τα Παλαιά Ρούματα Κισάμου. Φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, ήταν ο αγαπημένος λυράρης του Εθνάρχη και συχνά έπαιζε στο σπίτι του και στη λέσχη Φιλελευθέρων. Ο άλλος αγαπημένος μουσικός του Βενιζέλου, ήταν ο Γιώργης Μαριάνος.
Δισκογραφικά, το έργο του Κουφιανού είναι μικρό, δυσανάλογο της καλλιτεχνικής του εμβέλειας. Μην ξεχνάμε όμως τις δυσκολίες εκείνης της εποχής και την πρωτόγονη κατάσταση της δισκογραφίας.
Συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες, όπως ο λαγουτιέρης Μπερτομανώλης από τα Πλακάλωνα Κισάμου, ο Ανδρέας και μετέπειτα ο Γιώργης Κουτσουρέλης, ο Φραγγέδης από τις Βουκολιές, αλλά και οι σαντοριέρηδες Τσεσμές και Μπέρτος.
Ο Κουφιανός, δεν έκανε απλά διασκευές. Άφησε σαν δώρο στην μουσική μας παράδοση, τον δικό του σκοπό, την δική του δημιουργία: Τον κλασσικό Χαλεπιανό συρτό, μια από τις ωραιότερες μελωδίες.
Δεν είναι παράλογο να πούμε ότι σήμερα το όνομα του παραπέμπει σε έναν θρύλο. Και στην πραγματικότητα, αυτός είναι ο Κουφιανός. Ένας θρύλος της λύρας, της κρητικής μουσικής. Ένας άνθρωπος, για τον οποίο θα έπρεπε σήμερα "κάποιοι" να πίνουν νερό στο όνομα του....και ο νοών....

ΣΤΡΑΤΗΣ ΓΑΛΑΘΙΑΝΟΣ - ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΤΩΝ ΚΕΡΑΜΙΩΝ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Sun, 18 Sep 2011 08:36:00 +0000

1906 - 1986
-------------

Ο Στρατής Γαλαθιανάκης ή Γαλαθιανός δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Πολύ καλός δεξιοτέχνης, άριστος τραγουδιστής, ακέραιος χαρακτήρας. Το βιολί έπαιρνε φωτιά στα χέρια του, το δοξάρι σκόρπιζε διαπεραστικούς ήχους.
Στα Κεραμιά, άφησε εποχή. Κι όχι μόνο εκεί. Έπαιξε σε όλο τον νομό Χανίων, εκατοντάδες γλέντια και διασκεδάσεις. Γεννήθηκε στους Κάμπους Κεραμιών Κυδωνίας του νομού Χανίων και από έφηβος σχεδόν πρωτόπιασε το βιολί, για να μην το αποχωριστεί ποτέ για όλη του την ζωή. Ένας θείος του, του δώρισε ένα βιολί, με σκοπό ο μικρός Στρατής να περνάει την ώρα του. Μα μόνο χόμπι δεν ήταν αυτό. Εξελίχθηκε ραγδαίως σε έναν μανιώδη καλλιτέχνη, η φήμη του εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα έξω από την στενή περιφέρεια των λεβέντικων Κεραμιών.
Δίδαξε, γαλούχησε, παραδειγμάτισε τις επόμενες γενιές των Κεραμιανών βιολιστών. Ακόμα και σήμερα λένε "αυτός παίζει με το σύστημα του Γαλαθιανού".
Ο Στρατής Γαλαθιανός ακολουθούσε τον δρόμο και την τεχνική του μεγάλου Μαύρου. Είχε κάτι από την γλύκα του μεγάλου κισαμίτη βιολιστή. Πρότυπα είχε τον Χάρχαλη και τον Μαριάνο. Σίγουρα όμως, το παίξιμο του, έφερε την δική του σφραγίδα.
Στα συρτά, ήταν μοναδικός. Με απαλές δοξαριές, χωρίς έπαρση, απέδιδε ολόσωστα όλα τα παλιά κισαμίτικα συρτά της εποχής. Συνέθεσε και τον δικό του σκοπό, τον περίφημο Λακκιώτικο συρτό. Βέβαια, επειδή έπαιζε συχνά και ηχογράφησε κάποιες μελωδίες, αυτές ταυτίστηκαν με τον Γαλαθιανό και ορισμένοι σήμερα θεωρούν ότι είναι δικές του συνθέσεις, πράγμα που αποδεικνύεται λάθος ασφαλώς.
Η δισκογραφική του παρουσία ήταν αρκετά έντονη για εκείνα τα χρόνια. Ηχογράφησε αρκετά τραγούδια σε δίσκους των 45'' με μεγάλη επιτυχία. Παρέα μαζί του, ο κισαμίτης τραγουδιστής Θεοχ.Τζινευράκης, ο μεγάλος λαγουτιέρης Δημ.Γαλάνης, ο Γιώργης Γομπάκης, ο Γ.Γεραιουδάκης (Μαρουβάς). Συρτός της Χαραυγής, Μεσογειανός, Καραγκιουλές, Χανιώτικος, Γραμπουσιανός, Βοριάς και πολλά άλλα συρτά τα ακούμε σήμερα στις νοσταλγικές ηχογραφήσεις του Γαλαθιανού.
Έπαιξε εκτός των παραπάνω και με άλλους λαγουτιέρηδες, όπως ο Αντώνης Κατάκης, ο Γιώργης Κουτσουρέλης κ.α. Στην Θεσσαλονίκη όπου βρέθηκε για μερικά χρόνια, ταίριαξε με τον προσφάτως εκλιπόντα λαγουτιέρη, τον Στέλιο Λαϊνάκη από τον Λαρδά Κισάμου.
Η σημαντικότερη όμως συνεργασία κατά γενική ομολογία, ήταν αυτή με τον Δημήτρη Γαλάνη. Αχώριστοι στα γλέντια, αχώριστοι και σαν φίλοι.
Ο Στρατής Γαλαθιανός άφησε στην κυριολεξία εποχή. Με το άριστο παίξιμο του και το γλυκό τραγούδι του, με την σεμνή παρουσία του και σίγουρα, με τον γνήσιο χαρακτήρα του.

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΜΑΥΡΟΣ-ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ-ΝΤΟΥΡΟΥΝΤΑΚΗΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Sun, 11 Sep 2011 09:04:00 +0000

Ηχογράφηση της δεκαετίας του'50 στο Κολυμπάρι Κισάμου. Βιολί: Νικ.Σαριδάκης (Μαύρος), λαγούτο:Γ.Κουτσουρέλης, τραγούδι: Λευτέρης Ντουρουντάκης.
Παίζονται οι σκοποί: 1ος Καραγκιουλές του Μ.Καραγκιουλέ, Βοριάς του Α.Μαριάνου, Κισαμίτικος αγνώστου.

ΠΑΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ.....

noreply@blogger.com (Rivendell) — Thu, 01 Sep 2011 10:08:00 +0000

Αν και βέβαια ο Σεπτέμβρης δεν σηματοδοτεί με το ζόρι το τέλος του καλοκαιριού....αλλά όπως και να το κάνουμε, το καλοκαιράκι μας αφήνει και έρχεται μπροστά μας ο χειμώνας, ο οποίος κατά τους δεινούς μας οικονομολόγους, θα είναι κλάσεις δυσκολότερος από ότι ο περυσινός. Δεν βαριέσαι, θα μου πείτε, την υγειά μας να έχουμε και θα τον αντέξουμε κι αυτόν. Όπως αντέχουμε οτιδήποτε δύσκολο και άσχημο σε αυτή την χώρα.

Καλό μήνα σε όλους, καλό φθινόπωρο και καλή επιστροφή στην καθημερινότητα μας.

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΜΑΛΑΘΥΡΟΥ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Mon, 29 Aug 2011 17:49:00 +0000

ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΦΙΛΙΚΟ BLOG "ΣΑΔΕΝΤΡΕΠΕΣΑΙ" http://sadentrepese.blogspot.com/

Η εκτέλεση των 62 κατοίκων της Μαλαθύρου

Γράφει ο Καρτσωνάκης Βασίλης

28/08/1944

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής είχαν δημιουργηθεί αντάρτικα σώματα με διοικητή τον λοχαγό Σπανουδάκη Μάρκο. Στη περιοχή Κρυγιό νερό βρισκόταν κρυφό Αγγλικό φυλάκιο όπου είχε ασύρματο που επικοινωνούσε με τη Μέση Ανατολή, και με τον ʼγγλο αξιωματικό και τον Ανθυπολοχαγό Πιπλή Εμμανουήλ συντόνιζε την αντίσταση κατά των Γερμανών. Πληροφορίες στο φυλάκιο εξασφάλιζε ο Σημαντηράκης Γιάννης του Εμμανουήλ.
Με τις οδηγίες του προδότη την αποφράδα ημέρα της 28-08-1944 Γερμανικά στρατεύματα περικύκλωσαν το χωριό, μπήκαν μέσα στις γειτονιές και άρχισαν να συλλαμβάνουν τους άνδρες και τις γυναίκες.
Τους άνδρες του μάζεψαν σε σπίτι, στο Πάνω Χωριό, σε πατητήρια στα Μπαχαδιανά και στο Σχολείο. Είχαν συλλάβει 61 άνδρες από το χωριό και 2 από άλλα χωριά.
Μετά την συγκέντρωση τους είπαν ότι είχαν πληροφορίες και αποδείξεις ότι στο χωριό υπήρχαν 'Αγγλοι, ασύρματος και πυρομαχικά και πως εντός δύο ωρών θα πρέπει να τους τα παραδώσουν όλα, αλλιώς θα τους εκτελέσουν. Ενώ όλα αυτά υπήρχαν, δεν φοβήθηκαν ότι θα τουφεκιζόταν από τον κατακτητή και απάντησαν ότι δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Τούς βασάνισαν, τους χτύπησαν, ένα ένα αλλά και πάλι σαν γνήσιοι Έλληνες και Πατριώτες κανένας δεν μαρτύρησε τίποτα.
Μετά και από τη λεηλασία του χωριού το απόγευμα κατά την 6η περίπου ώρα οι Γερμανοί οδηγούν με φάλαγγα τους 63 συλληφθέντες Μαλαθυριανούς στον τόπο της εκτέλεσης τους, στο φαράγγι περίπου 2 χλμ μακριά, όπου άλλοι Γερμανοί είχαν καταλάβει τις δύο πλευρές του φαραγγιού, και είχαν οργανώσει το χώρο της εκτέλεσης τοποθετώντας πολυβόλα. Στο φαράγγι έφτασαν οι 58 γιατί στην διαδρομή οι Γερμανοί εκτέλεσαν τους 5 τελευταίους της φάλαγγας. Όταν έφτασαν στον τόπο της θυσίας όπως προχωρούσαν τους γάζωναν οι ριπές των πολυβόλων.
Έπειτα αρχίζει χαριστική βολή στο κεφάλι κάθε Μαλαθυριανού. Δυο στρατιώτες, ο ένας από κάθε μεριά αρχίζουν να δίνουν την χαριστική βολή.
Φτάνοντας ο πρώτος στη μέση βλέπει στο κεφάλι του πεσμένου κάτω Κρητικού αίμα και τον πέρασε για πεθαμένο.
Φτάνει ο άλλος στη μέση, και βλέποντας το αίμα σκέφτεται ότι την έπαιξε ο προηγούμενος. Βλέπει στο χέρι του το χρυσό δαχτυλίδι του αρραβώνα και πάει να του το βγάλει. Ο αιματοβαμμένος όμως άνθρωπος ήξερε ότι το δαχτυλίδι αυτό δεν έβγαινε από το δάχτυλο του, και φοβήθηκε μήπως βγάλει την ξιφολόγχη και του το κόψει. Έτσι δεν θα μπορούσε να κρύψει τον πόνο του και θα καταλάβαιναν ότι είναι ζωντανός. Το δαχτυλίδι όμως γλιστρά μέσα στα αίματα, βγαίνει, και οι Γερμανοί αποχωρούν αφήνοντας πίσω τους 62 νεκρούς και τον μοναδικό επιζώντα. Το όνομα του είναι Καρτσωνάκης Ιωάννης του Γεωργίου. Από τότε έταξε τον εαυτό του στον Θεό, έγινε παπάς για να μνημονεύει κάθε χρόνο τους αγαπημένους, αδικοχαμένους, φίλους, και συγχωριανούς του.

Κ.ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (ΝΑΥΤΗΣ) - ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Wed, 17 Aug 2011 09:01:00 +0000

Ηχογράφηση με τον Κ.Παπαδάκη (Ναύτη) στον Σελινιώτικο συρτό του Βουρογιάννη, έτος σύνθεσης: 1866

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Mon, 15 Aug 2011 08:02:00 +0000

Εκ μέρους του blog "ΚΙΣΑΜΟΣ - ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ", σας ευχόμαστε χρόνια πολλά και η χάρη της Παναγίας να σας προστατεύει όλους και όλες.

ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΗΤΑΝ ΟΡΓΑΝΟ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ;

noreply@blogger.com (Rivendell) — Sun, 14 Aug 2011 10:05:00 +0000

Αφορμή για τις παρακάτω γραμμές, ήταν μια σειρά κειμένων που αναρτήθηκαν σε γνωστό φόρουμ και που διχάζουν για ακόμα μια φορά το μουσικόφιλο κοινό της Κρήτης. Για άλλη μια φορά λοιπόν, ο πόλεμος "λύρα ή βιολί" πρό των πυλών. Η θέση μας είναι γνωστή και πάγια από αυτό εδώ το blog. Άλλωστε, η μαντινάδα που είχε συνθέσει ο μακαρίτης ο Τζιμάκης, μας εκφράζει πλήρως: Ή λύρα παίζεις, ή βιολί, δεν έχει σημασία. Αυτός που παίζει τ'όργανο έχει και την αξία.
Το να μπούμε στην διαδικασία και ψάξουμε για ακόμα μια φορά, ποιό όργανο είναι το παλαιότερο στην Κρήτη, η λύρα ή το βιολί, δεν νομίζω να μας κάνει να αισθανθούμε δικαιωμένοι. Άλλωστε, ούτε η λύρα, ούτε και το βιολί είναι γηγενή κρητικά όργανα. Πάντα υπήρχαν και υπάρχουν καλοί και κακοί λυράρηδες, καλοί και κακοί βιολιστές, καλοί και κακοί λαγουτιέρηδες κ.ο.κ. Αυτό όμως που δημιούργησε εντυπώσεις, είναι η άποψη που γράφτηκε ότι το βιολί ήταν όργανο των ανώτερων οικονομικά και πνευματικά τάξεων, όργανο των αστικών περιοχών και έπαιζε συγκεκριμένη μουσική, δηλαδή καμία σχέση με την παραδοσιακή μουσική. Δεν ξέρω όμως κατά πόσον π.χ. ο Βουρογιάννης (1821-1920) από την Μονή Σελίνου ήταν αστός! Όπως δεν ξέρω κατά πόσον βιολιστές της ίδιας περιόδου όπως ο Φελεσογιάννης από τον Αερινό Κισάμου, ο Ματζουράνας από τις Λουσακιές Κισάμου, οι Μπαλαμποί από τα Μπαλαμπιανά κλπ, ήσαν όλοι αυτοί ......αστοί!Και δεν ξέρω, αν το κοινό στο οποίο απευθύνονταν καλλιτεχνικά, ήταν αστικό! Εκτός και αν θεωρείται αστική περιοχή, η ορεινή περιφέρεια των Εννιά Χωριών, του Σελίνου, των Μεσογείων κλπ. Σίγουρα το βιολί κατασκευαζόταν από εξειδικευμένους οργανοποιούς και ήταν κάπως πιο ακριβό όργανο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι προοριζόταν για κάποια...σαλόνια. Κάθε άλλο, τουλάχιστον η παράδοση μας έχει διασώσει άλλα πράγματα.
Για ακόμα μια φορά θίχτηκε το θέμα "Ναύτης". Η άποψη μας για τον Ναύτη, είναι γνωστή. Σαν καλλιτέχνης, σαν δημιουργός, σαν ερευνητής, σαν άνθρωπος. Ένα πραγματικό στολίδι, όχι μόνο για την μουσική της Κρήτης, αλλά για ολόκληρη την Ελλάδα. Και ίσως να είχε την "ατυχία" να γεννηθεί στην Κρήτη, διότι αν γεννιόταν αλλού, ίσως να τον εκτιμούσαν πραγματικά για την αξία του. Και τα λάθη, είναι ανθρώπινα. Από όπου και αν προέρχονται. Κάποιοι όμως, αυτά τα λάθη τα έκαναν εις γνώσιν τους, τα προέβαλαν ώς ατράνταχτα επειχειρήματα για να να δικαιολογήσουν τι; Ίσως τον μουσικό ευνουχισμό που αρέσκονταν να κάνουν.
Λίγος σεβασμός λοιπόν και κυρίως, σεβασμός σε αυτούς που σήμερα δεν ζούν και δεν μπορούν να μας απαντήσουν στον αντίλογο τους, είτε λέγονται "Ναύτης", είτε "Καράς", είτε "Σκορδαλός". Ας μείνουμε σε αυτά που μας άφησαν ώς παρακαταθήκη, είτε συμφωνούμε μαζί τους, είτε όχι, είτε έκαναν καλό ή κακό. Και ας μην επιμένουμε στις έριδες του παρελθόντος.

Υ.Γ.1 Επειδή θίχτηκε το περι απαγόρευσης του βιολιού από τα ΜΜΕ τουλάχιστον για τρείς δεκαετίες(επισήμως), ήδη από το 1955 η πρώτη διαταγή του ΕΙΡ Χανίων, απαγόρευσε στους βιολιστές να παίζουν κρητική μουσική από το ραδιόφωνο. Η ίδια διαταγή επικυρώνεται το 1961 με την υπ.αριθμ. Α/5519/Γ.Γ.2917/61 και καταλήγει την ίδια χρονιά με την υπ.αριθμ. Α/6213/Γ.Γ.12/10/61. Η νεώτερη απαγόρευση έγινε το 1967 και ακόμα(!!!!) δεν έχει επισήμως αρθεί!

Υ.Γ.2. Το βιολί,επειδή επισημάνθηκε κάτι τέτοιο, δεν ήταν το κύριο όργανο μόνο στον νομό Χανίων. Το ίδιο συνέβαινε και στον νομό Λασιθίου αλλά και στις περισσότερες περιοχές του νομού Ηρακλείου, τουλάχιστον μέχρι τα χρόνια της Κατοχής.

ΝΕΕΣ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ

noreply@blogger.com (Rivendell) — Fri, 12 Aug 2011 15:55:00 +0000

Κυκλοφόρησαν νέες δισκογραφικές δουλειές Κισαμιτών καλλιτεχνών τον τελευταίο καιρό και όλες είναι αξιόλογες.

Ο Θοδωρής Πολυχρονάκης και ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης ηχογράφησαν μια ζωντανή τους στιγμή στο Ράδιο Ριζίτες με γνήσιους κισαμίτικους σκοπούς, παιγμένους με άρτια δεξιοτεχνία.

Ο Μανώλης Φαντάκης κυκλοφόρησε την τελευταία του δουλειά με τίτλο "Έλα να αλλάξουμε καρδιές" με παλιές συνθέσεις του παππού του Νικ.Φαντάκη(Ζερβού) και του προπάππου του Εμ.Φαντάκη(Φαντομανώλη), καθώς και με νέες δικές του συνθέσεις.

Ο Ηλίας Χορευτάκης κυκλοφόρησε την νέα του δουλειά με τίτλο "Πόσο μου λείπεις", στην οποία περιέχονται πολλά παραδοσιακά κρητικά τραγούδια, αλλά και τέσσερις νέες συνθέσεις του, όλα παιγμένα άψογα με την γνωστή δεξιοτεχνία του Κισαμίτη καλλιτέχνη.