ЭЄ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ЭЄ

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ... ΞΕΦΤΙΛΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ.

2012-01-28T13:53:00.000+02:00

Η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ελένη Ράικου έδωσε εντολή να ενεργοποιηθεί η διάταξη νόμου που προβλέπει τη δημοσιοποίηση ονομάτων κατηγορουμένων για εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων. Ετσι δόθηκαν στη δημοσιότητα μερικά από τα ονόματα των συλληφθέντων.

1) Βασταρδής Αναστάσιος (38) άνεργος
2) Μπελιζενίτης Βαγγέλης (38) φωτογράφος,
3) Ζώης Λεωνίδας (42) ιδ.υπάλληλος
4) Καραχάλιος Γιάννης (38) Επιχειρηματίας,
5) Χιωτάκης Αντώνης (49) ιδ. υπάλληλος
6) Ζήσιμος Αντώνης- ιδ.υπάλληλος
7) Κυριακίδης Δημήτρης Γιατρός (Βέροια),
8) Κατσαβός Δημήτρης, στρατιωτικός (Λάρισα),
9) Ρώρρας Θανάσης (45) Μουσικός
10) Κουγιουμτζής Κώστας (31) τεχνικός Η/Υ,
11) Νικολουδάκης Σπύρος (29) τεχνικός Mega,
12) Γεωργιάδης Βασίλης (44) ηλεκτρολόγος,
13) Oldfield Derek, Ιδ.υπάλληλος,
14).Θυμωδέας Φώτης, Εκπαιδευτικός,
15).Σουκαλόπουλος Δημήτρης (40)
16) Γεωργιάδης Δημήτρης (37) ιδ.υπάλληλος,
17) Καραμουσαδάκης Παναγιώτης,
18) Παπαευαγγέλου Αλέξανδρος (31) οικονομολόγος
19) Πατίκας Δημήτρης (27) διατροφολόγος,
20) Καρανικόλας Λεωνίδας (41) εισοδηματίας.
21) Πανταζής Νίκος (51) ηλεκτρολόγος- μηχανικός

Από τους συλληφθέντες, ο αρχιμανδρίτης ονομάζεται Φώτης Μακρυστάθης.
Λειτουργεί στην εκκλησία Αγίου Δημητρίου Σπάρτης και διαμένει στον Πειραιά.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, στην κατοχή του βρέθηκε το σκληρότερο υλικό...

Συνελήφθησαν ακόμη οι μηχανικοί Γιώργος Ηλιόπουλος και ο Σπύρος Συμεωνίδης,
ο γιατρός-νευροχειρουργός Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης του Κωσταντίνου,
ο επιχειρηματίας Φαίδων Χασιώτης,
ο Άρης Μπαχαριάν (dj στην Μύκονο),
ο επιχειρηματίας Αλέξανδρος Καρέζης και ο αξιωματικός του Στρατού Γιώργος Παπαδημητρίου.
Η επιχείρηση εντοπισμού των υπόπτων είχε την κωδική ονομασία Μyοsis και κράτησε 3 μήνες.

Ξεκίνησε από σήμα της Ιντερπόλ, αφού είχαν εντοπιστεί από την Αστυνομία του Λονδίνου περισσότερες από 200 ιστοσελίδες που διακινούσαν υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Ορισμένοι από τους παρόχους και χρήστες του υλικού ήταν οι Έλληνες που συνελήφθησαν μετά από ενέργειες της Υπηρεσίας για την καταπολέμηση του ηλεκτρονικού εγκλήματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, το υλικό ήταν ιδιαίτερα σκληρό, όπως πχ. βίντεο με βρέφη ηλικίας ΑΠΟ ΕΞΗ ΜΗΝΩΝ (!!!) που είναι δεμένα στους αγκώνες και κακοποιούνται σεξουαλικά από ενήλικες. Κόστιζε περίπου 80$ και οι κατηγορούμενοι το αγόραζαν με πιστωτικές κάρτες. Εχουν μέχρι στιγμής εκδοθεί 25 εντάλματα σύλληψης, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται σε όλη την Ελλάδα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ Ο ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ!!!

CE TEMPLE NE SERA PAS ENTERRÉ (Temple d'Aphrodite Thessalonique) - QUESTO TEMPIO NON VERRA' SEPOLTO (Tempio di Afrodite,Salonicco) - Ο ΝΑΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΘΑΦΤΕΙ (Ναὸς Ἀφροδίτης Θεσ/νίκη).

2012-01-18T15:09:00.000+02:00

Απόδοση στα Γαλλικά - Traduction en français:

Inscription à notre site officiel pour le sauvetage du temple de Aphrodite .
http://www.templeofvenus.gr/en/signatures www.templeofvenus.gr

Groupe Facebook:https://www.facebook.com/groups/231374096916622/
Mouvement de sauvegarde du temple d'Aphrodite.http://www.projethomere.com/
http://www.youtube.com/user/helenkem

Απόδοση στα Ιταλικά - Prestazioni in italiano:

Firma il sito ufficiale per il salvataggio del tempio di Venere a Salonicco.
http://www.templeofvenus.gr/en/signatures http://www.templeofvenus.gr

Gruppo facebook
https://www.facebook.com/groups/231374096916622/

Salva i templi dei nostri antenati.

Τraduzione
http://www.youtube.com/user/giwrgaras1979
SOTTOTITOLI-)(-ARRHTOI LOGOI-)(-Gwrgaras

Ο ΝΑΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΘΑΦΤΕΙ (Ναὸς Ἀφροδίτης Θεσ/νίκη).

Υπογράψτε γιὰ την διάσωση και την ανάδειξη του ναού στην επίσημη ιστοσελίδα μας
http://www.templeofvenus.gr/en/signatures
http://www.templeofvenus.gr
Γραφτείτε στην ομάδα για την διάσωση του ναού στο facebook.http://www.facebook.com/groups/231374096916622

'' ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'' ΟΛΕΣ ΟΙ (ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ) ΕΚΠΟΜΠΕΣ. ΑΠΟ: 01 ΕΩΣ12

2012-01-16T17:51:00.000+02:00

Όλες οι εκπομπές ''ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'' (και οι μελλοντικές που θα γυριστούν και θα παιχτούν στην τηλεόραση), είναι διαθέσιμες απο το Youtube στο κανάλι: PILAEUS, ζητάμε την κατανόησή σας για την ποιότητα της εικόνας και του ήχου, γιατί οι εκπομπές είναι ''γραμμένες'' απο το διαδίκτυο, σύντομα όμως θα έχουμε όλες τις εκπομπές σε dvd με άριστη ποιότητα που θα διατίθενται για όσους φίλους θέλουν να τις έχουν στο αρχείο τους.

Όσοι θέλετε να συμμετέχετε στα δρώμενα της εκπομπής για να μας λέτε τις ιδέες σας, τις εντυπώσεις και τις παρατηρήσεις σας, μπορείτε να γίνετε μέλη στην ομάδα μας στο facebook πατώντας στο:

ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΟΜΑΔΑ FACEBOOK

Επίσης μην ξεχνάτε να συμμετέχετε στην ερώτηση της εκπομπής στέλνοντας με sms απο το κινητό σας:ΜΠ (κενό) την απάντησή σας (ΝΑΙ η ΟΧΊ) στο 19100. Η χρέωση είναι μόλις 1.23 Ευρώ και συμπεριλαμβάνεται ο Φ.Π.Α. Η απάντησή σας είναι πολύ σημαντική για εμάς και για την συνέχεια στην θεματολογία της εκπομπής.

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ''ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'' ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

http://www.mystikaperasmata.gr


ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΙΧΩΡ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΥΑΝΔΡΟΣ		εκ

ΕΚΠΟΜΠΗ 1η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 2η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 3η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 4η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 5η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 6η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 7η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 8η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 9η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 10η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 11η:

ΕΚΠΟΜΠΗ 12η:

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

2012-01-14T13:19:00.000+02:00

Ο Ναός της Αφροδίτης είναι ένας σπάνιας ομορφιάς ναός του 6ου π.χ αιώνα. Ο ναός κατασκευάστηκε αρχικά στην Αινεία, πόλη που ίδρυσε ο Αινείας λίγο έξω από την σημερινή Νέα Μηχανιώνα. Τον 1ο αιώνα π.χ μεταφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη. Άρα πρόκειται για ένα λυόμενο ναό!!! Με τον ίδιο τρόπο αυτός ο ναός σε οποιοδήποτε κράτος του κόσμου, θα μπορούσε να μεταφερθεί στην παραλία της πόλης και να γίνει σήμα κατατεθέν. Να κάνει τον γύρο του κόσμου σε όλα τα ταξιδιωτικά περιοδικά, δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Να ο ήρωας, να ο ναός του, να το έθνος του, πλανεμένε πολίτη του πλανήτη...

Απευθυνόμαστε σε όσους αγαπάνε την Ελλάδα, σε όσους πιστεύουν ακόμα στην Ελλάδα στην τουριστική ανάπτυξη, σε όσους αντιλαμβάνονται την τεράστια γεωπολιτική αξία του ναού και ζητάμε να

το διαδώσετε παντού.

Ας αναδείξουμε τον ναό της Αφροδίτης. από ATHINADES

Την σελίδα μας θα την βρείτε στην διεύθυνση: http://www.templeofvenus.gr/ στην οποία θα μπορείτε να ενημερώνεστε για την πορεία της υπόθεσης του ναού και να ενημερώνετε και εσείς τους φίλους και γνωστούς. Τα ΜΜΕ δεν πρόκειται ποτέ να μας στηρίξουν. Στηρίξτε εσείς τον πολιτισμό και τα μνημεία του έθνους μας. Για αυτές τις πέτρες θα πολεμήσουμε λοιπόν. Για να τις δώσουμε στα παιδιά μας, που τους ανήκουν.

Υπογράψτε γιὰ την διάσωση και την ανάδειξη του ναού στην επίσημη ιστοσελίδα μας:

http://www.templeofvenus.gr

Γραφτείτε στην ομάδα για την διάσωση του ναού στο facebook.

http://www.facebook.com/groups/231374096916622

ΥΠΕΡ ΒΩΜΩΝ ΚΑΙ ΕΣΤΙΩΝ!

Κείμενο: Βασίλης Κρανιώτης: http://www.emmanouilpapas.blogspot.com

Βίντεο: Πηλέας (Ορέστης Πυλαρινός) & Αθηνάδης.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ... ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ;

2012-01-12T11:50:00.000+02:00

Για τους Έλληνες, η ουσία της Ελληνικότητος έγκειται σε πέντε αναντικατάστατα στοιχεία - αξίες:

(1) το όμαιμον, η κοινή βιολογική καταγωγή, που συνιστά δεσμό αίματος.

(2) το ομόγλωσσον, η κοινή γλώσσα, η Ελληνική, το τελειότερο των ανθρωπίνων πνευματικών επιτευγμάτων.

(3) τα κοινά ιδρύματα, τα αφιερωμένα στους θεούς των Ελλήνων.

(4) οι κοινές θυσίες, στο πνεύμα και το ήθος των θεών των Ελλήνων.

(5) τα ομότροπα ήθη... των Ελλήνων, η χρηστή και ενάρετη συμπεριφορά, που εκπορεύεται από την βιωμένη πίστη στις κοινές Αξίες του Ελληνισμού. Επειδή λοιπόν σαν Έθνος βιώνουμε σήμερα τα έσχατα στάδια της βιολογικής, πολιτισμικής, ιδεολογικής και οικονομικής μας συρρίκνωσης και εθνοκτονίας, επειδή η Νέα Τάξη Πραγμάτων (ΝΤΠ) δεν βρίσκεται μόνον βορείως της γραμμής αντιπαράθεσης και ανατολικώς των ακριτικών νήσων του Αιγαίου Αρχιπελάγους, επειδή Μνήμη ίσον Αλήθεια και επειδή σώφρον είναι οι πολεμιστές να γνωρίζουν ακριβώς εναντίον τίνος πολεμούν , ας αφουγκραστούμε την αλήθεια την αρχαία αλλά και την σημερινή, μέσα από τη φωνή του Ηροδότου.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ... ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ; από ATHINADES

Ώ δαιμόνιοι, μέχρι κόσου έτι πρύμνην ανακρούεσθε;
(Η, Ουρανία, 84)

Έε δαιμόνιοι! Μέχρι πότε θα υποχωρείτε με την πρύμνη πρός τα πίσω;

Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών ο πατέρας της Μυκηναϊκής επιγραφικής Εμετ Μπένετ.

2012-01-07T10:18:00.000+02:00

Σε ηλικία 93 ετών πέθανε στο Μάντισον των Ηνωμένων Πολιτειών ο Εμετ Μπένετ, ο οποίος θεωρήθηκε ο πατέρας της Μυκηναϊκής επιγραφικής, αφού ο ρόλος του στην αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β' υπήρξε καταλυτικός. Στη μονογραφία του «Οι πινακίδες της Πύλου» (1951) ο Μπένετ δημοσίευσε τον πρώτο οριστικό κατάλογο των συμβόλων της Γραμμικής Β κι αυτό αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την ανάγνωση κάθε άγνωστης επιγραφής. Δουλεύοντας αρχικά με την Αλις Κόμπερ, η οποία θεωρούνταν ως το θάνατό της το 1950 η διασημότερη επιγραφικός, ο Μπένετ αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο του στην δεκαετία του ΄40 προκειμένου να δημιουργήσει έναν κατάλογο με 80 περίπου χαρακτήρες. Καθένας από αυτούς αντιστοιχούσε σε μία συλλαβή μιας άγνωστης ακόμη γλώσσας.

Η ανάγνωση των πινακίδων της Γραμμικής Β ήρθε ένα χρόνο αργότερα από τον νεαρό τότε -1952 - αρχιτέκτονα Μάκλ Βέντρις (πέθανε σε δυστύχημα το 1956), αυτός όμως βασίστηκε σ΄ αυτόν τον κατάλογο που συνέθεσε ο Μπένετ. Ετσι χάρη στον Μπένετ, την Κόμπερ και τον Βέντρις η Γραμμική Β θεωρείται τώρα η πρωιμότερη αναγνώσιμη γραφή στην Ευρώπη.

Ο Εμετ Λέσλι Μπένετ ο Νεώτερος γεννήθηκε στην Μινεάπολη το 1918 και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι με καθηγητή τον διαπρεπή αρχαιολόγο Κάρλ Μπλέγκεν, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει ανασκαφές στην Πύλο φέρνοντας στο φως τα ανάκτορα του Νέστορα. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου εργάσθηκε ως αποκρυπτογράφος βοηθώντας στην αποκρυπτογράφηση των ιαπωνικών μηνυμάτων. Και παρ΄ ότι δεν γνώριζε γιαπωνέζικα, όταν του έδιναν κωδικοποιημένα κείμενα, αυτό που έκανε ήταν να αναζητεί διάφορα μοτίβα μέσα σ΄αυτά ώστε να καταλήξει στην αποκωδικοποίησή τους. Ο Μπένετ δίδαξε ως καθηγητής στο Γέιλ και στο Πανεπιστήμιο του Τέξας αλλά περισσότερο κοντά ήταν πάντα με το Πανεπιστήμιο του Ουινσκόνσιν όπου δίδαξε από το 1959 ως το 1988.

πηγή:

http://www.archaiologia.gr

ΔΑΙΜΩΝ - ΔΑ'I'ΜΩΝ Η ΠΙΟ ΕΥΣΕΒΗΣ ΛΕΞΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

2011-12-31T19:22:00.000+02:00

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Τοῦτο τοίνυν παντὸς μᾶλλον λέγει, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, τοὺς δαίμονας· ὅτι φρόνιμοι καὶ <δαήμονεσ> ἦσαν, “δαίμονας” αὐτοὺς ὠνόμασεν· καὶ ἔν γε τῇ ἀρχαίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ φωνῇ αὐτὸ συμβαίνει τὸ ὄνομα. λέγει οὖν καλῶς καὶ οὗτος καὶ ἄλλοι ποιηταὶ πολλοὶ ὅσοι λέγουσιν ὡς, ἐπειδάν τις ἀγαθὸς ὢν τελευτήσῃ, μεγάλην μοῖραν καὶ τιμὴν ἔχει καὶ γίγνεται δαίμων κατὰ τὴν τῆς φρονήσεως ἐπωνυμίαν. ταύτῃ οὖν τίθεμαι καὶ ἐγὼ [τὸν δαήμονα] πάντ᾽ ἄνδρα ὃς ἂν ἀγαθὸς ᾖ, δαιμόνιον εἶναι καὶ ζῶντα καὶ τελευτήσαντα, καὶ ὀρθῶς “δαίμονα” καλεῖσθαι.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ : Κατὰ τὴν γνώμη μου, αὐτὸ περισσότερο ἀπό ὁτιδήποτε ἄλλο χαρακτηρίζει τοὺς δαίμονες. Ἐπειδὴ ἦταν φρόνιμοι καὶ «δαήμονες» (σοφοί) τοὺς ὀνόμασαν «δαίμονες». Καὶ στὴν ἀρχαία γλῶσσα μας τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ στὸ ἴδιο. Σωστὰ λοιπόν καὶ αὐτὸς καὶ ἄλλοι ποιητὲς λένε ὅτι, νὰ πεθάνει κάποιος ἀγαθός, μεγάλη τύχη καὶ τιμὲς ἀποκτᾶ καὶ γίνεται δαίμονας, σύμφωνα μὲ τὴν ὀνομασία τῆς φρόνησης. Ἔτσι καὶ ἐγὼ λοιπὸν ἀντιλαμβάνομαι τὸν «δαήμονα», δηλαδὴ κάθε ἄνθρωπο, θεϊκὸ ὅσο ζεῖ καὶ ἀφοῦ πεθάνει, καὶ νομίζω ὅτι σωστὰ ὀνομάζεται «δαίμων».

ΠΛΑΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΚΡΑΤΥΛΟΣ

ΔΑΙΜΩΝ - ΔΑ'I'ΜΩΝ Η ΠΙΟ ΕΥΣΕΒΗΣ ΛΕΞΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ από ATHINADES

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΟΡΕΣΤΗΣ (ΠΗΛΕΑΣ) ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

The tomb of Themistocles abandoned, Archaeologist Vaggelis Bexis reveals.

2011-12-04T13:23:00.002+02:00

(ENGLISH)

Hellenic archaeologist EVANGELOS BEXIS ,University of Athens, reveals in his popular

TV show called ''SECRET PASSAGES'', the location of the tomb where THEMISTOCLES,

the triumphant general admiral and politician was buried, according always to the ancient texts.
The Greek Government through it's Archaeology Department abandoned the monument

insisting stupidly that this is an ancient lighthouse !!

THEMISTOCLES

(Français)

L’archéologue Grec Evanguélos Bexis de l’universit�eA9 d’Athènes, révèle lors de son

émission télévisée très appréciée »ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ « « Passages Secrets »,

l’emplacement exact du tombeau où le Stratège et homme d’Etat Thémistocle fut

enterré conformément aux textes anciens Malheureusement le Gouvernement

Grec par le biais du Département d’archéologie a abandonné le monument insistant

bêtement qu’il s’agit d’un ancien phare.

English translation and video created from ''PILAEUS''.

Français translation by ''Helene Kemiktsi''.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΙΑΧΒΕ;

2011-09-27T10:45:00.000+03:00

Με τη λέξη Γιαχβέ αναφερόμαστε στο ''Θείο'' Όνομα το λεγόμενο και Τετραγράμματο, που χρησιμοποιείται στην εβραϊκή Βίβλο περίπου 6.823 φορές, και αποκαλύφθηκε από τον Θεό στοv Μωϋσή, κατά την ίδρυση των νέων σχέσεων του με τον λαό του ΙΣΡΑΗΛ, στη διαθήκη του Σινά. Σύμφωνα με τους Πατέρες, στο συμβάν της βιβλικής διήγησης όπου το όνομα αυτό απεκάλυψε ο ίδιος ο Θεός, ο ''Τριαδικός Θεός'' στον Μωϋσή κατά τη θεοφάνεια της φλεγόμενης βάτου, μιλά η μία εκ των τριών υποστάσεων, ο Υιός, ο άσαρκος Ιησούς ή αλλιώς ο Γιαχβέ-Λόγος και συντελείται μία εκ "των αποκαλύψεων του Θεού, διά του Λόγου εν Αγίω Πνεύματι" καθώς, για την Ορθόδοξη Εκκλησία, "όταν ο Λόγος αποκαλύπτει τον Πατέρα, αποκαλύπτει κατ' ανάγκην την Τριάδα, και όταν αποκαλύπτει την Τριάδα, αποκαλύπτει τον Πατέρα". Κατά συνέπεια, το όνομα Γιαχβέ οιονεί αναλύεται εις το "Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα". Ούτω Γιαχβέ ο Πατήρ, Γιαχβέ ο Υιός, Γιαχβέ το Άγιον Πνεύμα. ΔΗΛΑΔΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΩΣ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΓΙΑΧΒΕ. Πλην δεν υπάρχουν τρεις Γιαχβέ, αλλ' εις Γιαχβέ (Δευτ. 6: 4), διότι υπάρχει μία ''θεία'' ουσία. Επειδή δε έκαστον των τριών προσώπων έχει όλόκληρον την θείαν ουσίαν...δυνάμεθα να λέγωμεν, ου μόνον ότι ο Υιός είνε Γιαχβέ, αλλά και ότι είνε ο Γιαχβέ (ενάρθρως), ο όλος δηλαδή θεός.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ:

To Γιαχβέ αποτελεί το προσωπικό όνομα του Θεού των Ισραηλιτών, αυτό το οποίο αποκαλύφθηκε στον Μωυσή (Έξοδ. 3:14) κατά την ίδρυση των νέων σχέσεων του Θεού με τον Ισραήλ, στη διαθήκη του Σινά, με τη μορφή τεσσάρων εβραϊκών συμφώνων (YHWH) που πήραν την ονομασία Τετραγράμματον. Στην εβραϊκή βίβλο, το όνομα αυτό χρησιμοποιείται περίπου 6.823 φορές και είναι το όνομα που χρησιμοποιείται περισσότερο από κάθε άλλο. Μετά την Βαβυλώνια αιχμαλωσία (6ος αι. π.Χ.), και ειδικότερα από τον 3ο αι. π.Χ.. οι Ιουδαίοι έπαψαν να χρησιμοποιούν το όνομα Γιαχβέ, κυρίως επειδή άρχισε προοδευτικά να θεωρείται υπερβολικά ιερό για να προφέρεται. Έτσι, κατά τη χρήση του στη Συναγωγή, αντικαταστάθηκε προφορικά με την εβραϊκή λέξη Αδωνάι (Κύριε μου), που στην ελληνική Μετάφραση των Εβδομήκοντα της Παλαιάς Διαθήκης αποδόθηκε με το ''Κύριος''. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι από το γεγονός αυτό, προέκυψε η εσφαλμένη ανάγνωση του τετραγράμματου ως Ιεχωβά, όνομα που αποτελεί ένα "υβρίδιο", αποτέλεσμα παρανόησης στον ύστερο Μεσαίωνα. Το τεχνητό αυτό όνομα, προήλθε από τους Μασορίτες, δηλ. τους Ιουδαίους λόγιους που προσπάθησαν να διαφυλάξουν το αυθεντικό, εβραϊκό βιβλικό κείμενο, οι οποίοι αντικατέστησαν τα φωνήεντα του ονόματος YHWH με τα φωνηεντικά σημεία των εβραϊκών λέξεων Αδωνάϊ ή Ελωχίμ. Παρ' όλ' αυτά, η κατασκευή Ιεχωβά, παρέμεινε όνομα "σχεδόν ολοκληρωτικά ανυπόληπτο" για τους ίδιους τους Εβραίους.

Τελικά, αν και το όνομα αυτό χρησιμοποιήθηκε αρκετά από χριστιανούς ερευνητές μετά την Αναγέννηση και τη Μεταρρύθμιση, τον 19ο και 20ο αιώνα, οι βιβλικοί ερευνητές άρχισαν να χρησιμοποιούν πάλι τον τύπο Γιαχβέ, που φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από αρχαίες χριστιανικές μαρτυρίες. Σύμφωνα με τον καθ. Παν. Μπρατσιώτη...

"το όνομα JAHVE...καλείται παρά τοις παλαιοίς εκκλησιαστικοίς συγγραφεύσι και οίον παραμένει και ελληνιστί ήδη επί Θεοδωρήτου και Επιφανίου, μεταγραφόμενον ως «Ιαβέ».

Παρά δε τω Κλήμεντι τω Αλεξανδρεί φέρεται μεταγεγραμμένον ως «Ιαουέ»". Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μορφή του τετραγράμματου

με τους ελληνικούς χαρακτήρες ΠΙΠΙ (εβρ. יהוה ), η οποία αποτελεί παλαιο-γραφική απόδοση του τετραγράμματου την οποία χρησιμοποίησαν ελληνόφωνοι που δεν γνώριζαν τα εβραϊκά.

Όπως σημειώνει ο Κωνσταντίνος Οικονόμος:

"Εντεύθεν αμαθείς τινες της εβραΐδος βλέποντες...τα εβραϊκά ταύτα στοιχεία παρόμοια προς τα ελληνικά ΠΙΠΙ, ανεγίνωσκον την λέξιν πιπί... Ομοιάζουσι δε ταύτα τα γράμματα προς τα του εβραϊκού τετραγραμμάτου...αυτοί δε οι ερμηνείς, οι 72, το τετραγράμματον ηρμήνευσαν ''Κύριος".

Υπήρξε εξαρχής το Τετραγράμματο στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα ή στην Καινή Διαθήκη;

Στην σημερινή εποχή, κάποιες προτεσταντικής προέλευσης απόψεις για την επιβεβλημένη χρήση του τετραγράμματου ονόματος Ιεχωβά ή Γιαχβέ από τους πιστούς, εν μέρει στηρίζονται στην υπόθεση ότι η χρήση του τετραγράμματου είχε διατηρηθεί εξαρχής στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα, αλλά αφαιρέθηκε από μεταγενέστερους χριστιανούς αντιγραφείς και στη θέση του μπήκε το Κύριος. Κατά την ίδια αντίληψη, το τετραγράμματο υποτίθεται ότι συνέχισε να υπάρχει και μέσα στα πρωτότυπα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης, αλλά και από εκεί αφαιρέθηκε εντελώς και αντικαταστάθηκε στα επόμενα αντίγραφα που δημιουργήθηκαν. Η στήριξη της θεωρίας αυτής, ξεκινά από το γεγονός ότι στα αρχαιότερα από τα σπαράγματα της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, το τετραγράμματο είτε διατηρείται με τους τέσσερις εβραϊκούς χαρακτήρες יהוה είτε μεταγράφεται ως ΙΑΩ ή υποκαθίσταται από την οπτική μεταφορά των τεσσάρων εβραϊκών γραμμάτων ως ΠΙΠΙ. Σε αυτό το γεγονός, προστίθεται και η μαρτυρία του Ωριγένη για τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα, ο οποίος σε σχόλιο του επάνω στο εδάφιο Ψαλμ. 2:2σημειώνει:

"Στα πιο ακριβή χειρόγραφα ΤΟ ΟΝΟΜΑ εμφανίζεται με εβραϊκούς χαρακτήρες, όχι όμως με σημερινούς εβραϊκούς (χαρακτήρες), αλλά με τους πιο αρχαίους".

Παρόμοιο σχόλιο κάνει και ο Ιερώνυμος. Θα πρέπει να γίνει καταρχάς σαφές, ότι τα παραπάνω παραμένουν στο επίπεδο της θεωρίας. Δεν υπάρχει συμφωνία των ειδικώνστο αν η όποια παρουσία του Τετραγράμματου στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα ήταν η αρχική πρακτική ή αν χρησιμοποιείτο στα χειρόγραφα εξ αρχής το Κύριος και το Τετραγράμματο αποτελούσε απλά αρχαϊσμό της ρωμαϊκής εποχής. Αποτελεί άλλωστε γεγονός ότι παγιώθηκε μεταξύ των ελληνόφωνων Ιουδαίων η παράδοση ή συνήθεια να αντικαθιστούν κατά τη δημόσια ανάγνωση των Γραφών το Τετραγράμματο με τη λέξη Κύριος, ενώ οι εβραιόφωνοι αντίστοιχα με τη λέξη Αδωνάι (Κύριος). Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το Κύριος δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο ως υποκατάστατο ή μια μετάφραση του Τετραγράμματου, αλλά λειτούργησε με τον ίδιο τρόπο και για άλλους εβραϊκούς τίτλους για τον Θεό, και μάλιστα αποτέλεσε τη λέξη που κατ' εξοχήν αντικατέστησε το ''θεϊκό'' όνομα. Η παραπάνω τοποθέτηση, αναλύεται στην πρόταση ότι η μετάφραση των 72 ξεκίνησε από τα πρώτα της βήματα όχι με το Τετραγράμματο αλλά με τη χρήση του Κύριος, στη συνέχεια, σ' ένα ενδιάμεσο σταθμό αντικαταστάθηκε με τον παλαιστινιακό αρχαϊσμό του Τετραγράμματου με εβραϊκούς χαρακτήρες και πιθανώς ως τελευταίο στάδιο εμφανίστηκε η μορφή ΙΑΩ, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και από μεταγενέστερους συγγραφείς όπως ο Ωριγένης και ο Ιερώνυμος. Ο ισχυρισμός ότι οι δύο προαναφερθέντες αρχαίοι συγγραφείς υποτίθεται πως μαρτυρούν ότι οι Εβδομήκοντα χρησιμοποιούσαν εξαρχής το Τετραγράμματo δεν γίνεται αποδεκτός από άλλους, αφού θεωρείται πως οι αναφορές τους αφορούσαν μόνο τα χειρόγραφα που εκείνοι είχανστα χέρια τους. Όσον αφορά την φράση του Ωριγένη:

"Στα πιο ακριβή χειρόγραφα ΤΟ ΟΝΟΜΑ

εμφανίζεται με εβραϊκούς χαρακτήρες"

Ο Albert Pietersma προβάλει την άποψη ότι η φράση αυτή αναφέρεται στην ακρίβεια των χειρογράφων και δεν μας βεβαιώνει και για το γεγονός ότι ο Ωριγένης θεωρούσε εξίσου αυθεντική και ακριβή τη χρήση του Τετραγράμματου μέσα σε αυτά. Εκτός αυτών των αντιρρήσεων, αναφέρονται και οι περιπτώσεις των κειμένων που έχουν σωθεί από ιουδαίους όπως ο Φίλωνας και ο Ιώσηπος, αλλά και το βιβλίο της Σοφίας Σολομώντος (κανονικό βιβλίο της ΠΔ για Ορθοδόξους και Ρωμαιοκαθολικούς, το οποίο δεν αποδέχονται οι Προτεστάντες), τα οποία έχουν γραφτεί εξ αρχής στα Ελληνικά και δεν κάνουν πουθενά χρήση του εβραϊκού τετραγράμματου, ενώ χρησιμοποιούν στη θέση του το Κύριος (ή και το Δεσπότης, όπως ο Ιώσηπος). Θα μπορούσε δηλ. να ερωτηθεί, αν πράγματι οι χριστιανοί αντιγραφείς ήθελαν κάθε αναφορά στο τετραγράμματο να αντικαθίσταται από το ''Κύριος'', για ποιο λόγο δεν διόρθωσαν και τη γραφή "Δεσπότης" που χρησιμοποιούσε ο Ιώσηπος, βάζοντας επίσης στη θέση του το ''Κύριος''; Για την άλλη θεωρία, της υποτιθέμενης παρουσίας του τετραγράμματου στα πρωτότυπα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης, είναι γεγονός ότι ... δεν υπάρχει στήριξη σε κανένα χειρόγραφο: στις παραθέσεις της Παλαιάς Διαθήκης που βρίσκονται στα σωζόμενα χειρόγραφα του κειμένου της Καινής Διαθήκης, δεν εμφανίζεται αυτούσιο το τετραγράμματο σε οποιαδήποτε μορφή, σε οποιοδήποτε σημείο του κειμένου της. Στο επιχείρημα ότι έχει διασωθεί μέρος του τετραγράμματου στην Καινή Διαθήκη, μέσα σε μεταγραφές εβραϊκών ονομάτων όπως "Ιησούς" ή "Ιωάννης" και σε όρους όπως "Αλληλούια", εκτός ότι καμμία από τις περιπτώσεις αυτές δεν αποτελεί παρουσία αυτούσιου του τετραγράμματου ονόματος, θα μπορούσαν να αντιπαρατεθούν και τα εξής:

1. Το Αλληλούια δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα αυτούσιας χρήσης του εβραϊκού "ονόματος του Θεού", αφού παρατίθεται στην Καινή Διαθήκη καί μεταφρασμένο στα ελληνικά, ως "αινείτε τον Θεόν". Ωστόσο στην Εβραική μετάφραση το Αλληλούια σημαίνει το εξής:

HALLELU = ΔΟΞΑ & JAH = ΓΙΑΧΒΕ

(JAH=ΤΑ 3 ΠΡΩΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ)

HALLELUJAH = ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΧΒΕ

2. Μέρος του τετραγράμματου, περιέχεται εξίσου και στο όνομα "Βαρ-ιησούς" ο οποίος ήταν "ψευδοπροφήτης" με κύρια ενασχόληση "την μαγικήν τέχνην" και "ζητών διαστρέψαι...από της πίστεως", "πλήρης παντός δόλου και πάσης ραδιουργίας, υιός διαβόλου, εχθρός πάσης δικαιοσύνης", κατά την εκφραση του Απ. Παύλου. Ο George Howard, βασικός υποστηρικτής της υπόθεσης για την παρουσία του τετραγράμματου στα πρωτότυπα της Καινής Διαθήκης, ομολογεί εν τούτοις ότι πρόκειται για μια θεωρία που έχει ως βάση την πεποίθησή του, ότι "το "Κύριος" δεν χρησιμοποιούνταν τόσο συχνά όσο πιστευόταν", χωρίς όμως να καταλήγει σε βεβαιότητα ούτε για τη χρήση του τετραγράμματου, ούτε για την συχνότητα εμφάνισής του. Καταλήγει λέγοντας μόνο, ότι βασικά στοιχεία της θεωρίας του "δεν είναι πέρα από τη σφαίρα της πιθανότητας", αρκετοί όμως μελετητές ασκούν κριτική στις απόψεις του.

Ερμηνεία του ονόματος:

Με τη φράση:

"εγώ ειμί ο Ων", "ο Θεός της Π.Δ.

αποκαλύπτεται στον Μωυσή οντολογικά".

Ο ίδιος ο Θεός εξηγεί ότι είναι ο αιωνίως υπάρχων. Έτσι μετέφρασαν οι 72 (εβδομήκοντα) το εβραϊκό:

"εχγιέ ασέρ εχγιέ", που σημαίνει "είμαι εκείνος ο όποιος είμαι".

Έχει λεχθεί ότι η πρόταση, όπως είναι διατυπωμένη, αποτελεί απλή υπεκφυγή, άρνηση του Θεού να γνωρίσει στους ανθρώπους το όνομά Του. Ο Θεός, "συγκαλύπτοντας το...διατήρησε άθικτο το μυστήριο της απόλυτης υπερβατικότητάς του, εως ότου με το πλήρωμα του χρόνου το όνομα του αποκαλύφθηκε πλήρως στο όνομα του Ιησού Χριστού, ο οποίος φέρει «το όνομα το υπέρ παν όνομα» (Φιλιπ. 2,9)". Η αποκάλυψή Του αυτή σημαίνει ότι :

"δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τίποτε για το Θεό

παρά μόνο ότι υπάρχει"

και σκοπεύει να διδάξει στους ανθρώπους ότι είναι αδύνατο να εισχωρήσουν και να κατανοήσουν τη φύση Του. Τέτοια δε παραδείγματα υπεκφυγής έχουμε και αλλού στην Παλαιά Διαθήκη. Αυτό που τελικά αποκαλύπτει ο Θεός "είναι δηλωτικό του χαρακτήρα και της οντότητας του και εμπερικλείει την αυθεντία, τη δύναμη και την αγιότητα του".

Η αποκάλυψη του Έξοδ. 3:14, μπορεί να ερμηνευθεί και με μέλλοντα χρόνο:

"Θα είμαι εκείνος που θα είμαι", δηλαδή ένας ζωντανός Θεός που θα οδηγεί την ιστορία, θα αποκαλύπτεται στον περιούσιο λαό του Ισραήλ συνεχώς και θα είναι μαζί του στην πορεία του.

Το "αιώνιος" (Έξοδ. 3:15) είναι ένας υπομνηματισμός του ονόματος Γιαχβέ. Ομοίως και η έκφραση της Αποκαλύψεως: "Ο ών και ο ήν και ο ερχόμενος", είναι μια ανάπτυξη του "Εγώ είμαι" που βλέπουμε στο εδάφιο Έξοδ. 3:14. Η οντολογική αποκάλυψη του Θεού στο βιβλικό συμβάν της εξόδου, είναι μια από τις αγιογραφικές προσπάθειες να ερμηνευτεί η "θεία φύση με μερικά ονόματα". Τα "άπειρα άλλα ονόματα" που χρησιμοποιεί η Αγία Γραφή, όπως "Εγώ είμαι ο Κύριος" (Ησ. 42,8)..."Εγώ είμαι ο Ων"..."Είμαι ελεήμων", χρησιμοποιούνται γιατί "σημαίνεται μ' αυτά...το ύψος κι η θεότητα...ώστε...να μάθουμε ακριβώς ότι, όταν αναφέρει ένα από...αυτά, εκφωνεί μαζί όλο τον κατάλογο των ονομάτων, κατά το σχήμα της παρασιώπησης". Όπως λοιπόν συμβαίνει με όλα τα ονόματα, έτσι και αυτό αναφέρεται στη φύση και τον χαρακτήρα του φορέα του, δηλ. του Θεού, τον οποίο θεωρείται ότι αποκαλύπτει με δύο τρόπους: Πρώτον, ως διαβεβαίωση ότι Αυτός υπάρχει, που σημαίνει ότι, μέσα στο πολυθεϊστικό περιβάλλον της εποχής, διακρίνεται άμεσα από τους θεούς των άλλων εθνών, οι οποίοι δεν υπάρχουν. Δεύτερον, ως ομολογία της αυθυπαρξίας και της αιωνιότητάς του, δηλ. της απόλυτης υπερβατικότητας του προσώπου του ως προς την φθορά και την αλλοίωση της υλικής πραγματικότητας, που γνωρίζει ο άνθρωπος.

Η σημασία του εβραϊκού ονόματος στην Ορθόδοξη Εκκλησία:

Όπως ήδη γράφτηκε, η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί ότι το τετραγράμματο, αποτελεί αναφορά στον ένα, Τριαδικό Θεό. Για τους Πατέρες της Εκκλησίας, ο Τριαδικός Θεός είναι ένας και ο αυτός στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη. Κατά συνέπεια, "το όνομα Γιαχβέ οιονεί αναλύεται εις το "Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα". Ούτω Γιαχβέ ο Πατήρ, Γιαχβέ ο Υιός, Γιαχβέ το Άγιον Πνεύμα. Πλην δεν υπάρχουν τρεις Γιαχβέ, αλλ' εις Γιαχβέ (Δευτ. 6: 4), διότι υπάρχει μία θεία ουσία. Επειδή δε έκαστον των τριών προσώπων έχει όλόκληρον την θείαν ουσίαν...δυνάμεθα να λέγωμεν, ου μόνον ότι ο Υιός είνε Γιαχβέ, αλλά και ότι είνε ο Γιαχβέ (ενάρθρως), ο όλος δηλαδή θεός".

Για τους Ορθοδόξους, ο Ιησούς Χριστός

της Καινής Διαθήκης είναι ο Γιαχβέ-Λόγος,

που σημαίνει ότι:

"Ο Χριστός είναι Γιαχβέ και αυτός, ως ο Πατήρ του".

Το όνομα αυτό, στην πραγματικότητα, εκφράζει τον ένα Θεό στην ουσία του, επειδή τα ονόματα του Θεού είναι δηλωτικά ιδιοτήτων της θείας ουσίας.

«Ο Ων» ή «Κύριος», όπως φαίνεται και από τα σχόλια επάνω στο γνωστό εδάφιο της "αποκάλυψης του θείου ονόματος" (Εξ. 3:14):

"Ο Ων δε εξαπέσταλκέν με, φησίν ο Μωυσής"

(Κλήμ. Αλεξ., Στρωμ. 1.25.166).

"Είπε γαρ κύριος προς Μωσήν:

Ο Ων τούτο μοι εστίν το όνομα."

(Ωριγένους, Εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, 2.13.95).

«Ιαουέ» = «ο Ων και ο εσόμενος» (Κλήμ. Στρωματ. 5.6.34)
«Ιαή» = «Κύριος» (Ωριγ. Εις Ψαλμούς, 12.1104)
«Ιά» & «Ιαώ» = «επώνυμα εστί του ενός και αυτού Θεού» (Ωριγ. Κατά Κέλσ. 6.32)
«Ιά» = «Κύριος» (Ευσεβ., Εις τους Ψαλμούς, 24.65)
«Ιά» = «Κύριος» (Επιφ., Κατά Αιρέσ. 2.86)
«Ιαβέ» = «ος ην και εστίν ο αεί Ων» (Επιφ., Κατά Αιρέσ. 2.86)
«Ιά» = «Κύριος» (Θεοδώρ., Εις τους Ψαλμούς, 80.1980)
«Ιαβέ» = «ο Ων» (Θεοδώρ., Ερωτήσεις εις τη Γένεσιν, 112.11-18).

ΞΥΠΝΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ, ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ, ΟΧΙ ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ

το Λίκνο της Αφροδίτης, έγινε η... «Πέτρα του Ρωμηού».

2011-09-10T19:24:00.000+03:00

Η περίφημη "Παραλία της Αφροδίτης" στην Πάφο, το μέρος όπου γεννήθηκε (μέσα από ένα κοχύλι!) η Θεά της Ομορφιάς Αφροδίτη, ανακηρύχθηκε (από τους Φιλέλληνες Αγγλοσάξωνες, βεβαίως, και ουχί από τους Μισέλληνες Ρωμηούς) ως ένα από τα 10 ρομαντικώτερα μνημεία του Πλανήτη Γή.
Η είδηση είναι πως οι αποβλακωμένοι από τον Μισελληνισμό του Χριστιανισμού, αδελφοί μας Κύπριοι, αποκαλούν εδώ και κάτι χρόνια (από την εποχή του τραγόπαπα "Εθνάρχη" Μακάριου Μούσκου) το Λίκνο της Θεάς Αφροδίτης... «Πέτρα του Ρωμηού»!!..
Ιδού πού οδήγησε τους Κύπριους η ανθελληνική αρλούμπα που ονομάστηκε Χριστιανισμός:
Να τους έχει χαρίσει η Ελληνική Μυθολογία τον τίτλο του Νησιού της Αφροδίτης, κι αυτοί να αλλάζουν το όνομα του μέρους όπου γεννήθηκε η Θεά του Κάλλους, σε... «Πέτρα του Ρωμηού»!

Οι αριθμοί στον Χριστιανισμό.

2011-09-02T20:19:00.000+03:00

Πώς κατέληξαν οι Χριστιανοί να χρησιμοποιούν αυτόν τον αριθμό; Ποιά είναι η σκέψη και γιατί μέσα στο ΑΡΣΕΝΙΚΟ team της "Αγίας Tριάδoς" δεν χώρεσε τελικά ποτέ η Μύριαμ, παρ' ότι ήταν η Μητέρα του Ιησού; Είμαστε υποχρεωμένοι να ομολογήσουμε οτι πρώτο το Ιερατείο, δηλαδή εκείνο το οποίο θέσπισε τους "κανόνες" και τα "τυπικά" της νέας Θηρσκείας, διέθετε την αναγκαία ευστροφία, ώστε να αντιληφθή, πολύ σύντομα, πως για να μπορέση να θεμελιώση αυτή την Θρησκεία που επέβαλε, θα έπρεπε να οικειοποιηθεί τα ΑΡΧΕΤΥΠΑ της Πατρώας θρησκείας των Ελλήνων, έστω και αν αδυνατούσε να αντιληφθή την φιλοσοφική σημασία τους. Γι' αυτό άλλωστε, πάρα πολλά στοιχεία στις διάφορες ιστορίες του Θεού τους... ΠΑΡΑΠΑΙΟΥΝ ΑΜΗΧΑΝΑ, χωρίς την παραμικρή δυνατότητα τεκμηριώσεως. Κλασσικο παράδειγμα και η οικειοποίηση των ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΩΝ αριθμών 3 - 12 κτλ. Ο ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΣ αριθμός 3, με βάση τον οποίο, τόσο αμήχανα μιλούν για "Τριαδικό Θεό". Πρωτίστως όμως θα σταθούμε στον ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ αριθμό 12. Απο το παμπόνηρο μάτι των πρώτων Ιερατείων δεν θα μπορούσε να ξεφύγη η παρατήρηση οτι πάντοτε οι πρώτοι στην Ιεραρχία των Θείων Οντοτήτων των Ελλήνων ήταν 12. Δηλαδή ΚΑΙ κατα την εποχή των Τιτάνων, στην Βασιλεία του Κρόνου και της Ρέας, οι Θεοί (και Θεές) ήταν 12, και αργότερα, στην Δυναστεία του Διός και της Ήρας, πάλι ήταν 12. Βέβαια, το Χριστιανικό Ιερατείο σαφώς και δεν μπορούσε να το αντιληφθή αυτό, ως φιλοσοφική έννοια. Πλήν όμως, δεν θα μπορούσε να μην παρατηρήση και τις ''συμπτώσεις'', όπως για παράδειγμα ότι 12 ήταν οι Μήνες του χρόνου, 12 και οι άθλοι του Υιού του Διός, του Ηρακλέως. Ένοιωθαν οτι ο αριθμός αυτός, τουλάχιστον ως πρός την ολοκλήρωση του κύκλου του έτους, δεν ήταν καθόλου τυχαίος, αφού προέκυπτε πολλαπλασιάζοντας τον ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ αριθμό 3, που ήδη είχαν προσαρμόσει στον "Τριαδικό Θεό", με τον αριθμό 4, που είναι ο αριθμός ο οποίος ορίζει τα σημεία του ορίζοντα, τα οποία με την σειρά τους ορίζουν τον κύκλο. τον κύκλο του χρόνου. Διότι βέβαια, άσχετα εάν αιώνες αργότερα κατεδίκασαν τον Γαλιλαίο, στην πραγματικότητα, εγνώριζαν πολύ καλά τις θέσεις των Ελλήνων, τόσο για το σχήμα της γής, όσο και για το ΗΛΙΟΚΕΝΤΡΙΚΟ σύστημα. Και ίσως δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος που εξεδίωξαν τον Γαλιλαίο. Το οτι έφερνε και πάλι στο φώς χαμένες γνώσεις των Ελλήνων. Η Ελληνική επιστημονική τεκμηρίωση αποτελούσε τον σοβαρώτερο κίνδυνο για μία θρησκεία που στηριζόταν στην αμάθεια.

(ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ).

Έν πάση περιπτώσει, τα μέλη του τότε Χριστιανικού Ιερατείου, γνωρίζωντας πολύ καλά ποιές ήταν οι απόψεις Ελλήνων για την περιστροφή και περιφορά της γής, φυσικώ τω λόγω, ήξεραν οτι πρόκειται για κύκλο, η περιφορά του οποίου διέρχεται απο τα 4 σημεία του ορίζοντα. Επι πλέον δε, γνώριζαν και το Ελληνικό "πόρισμα". Οτι δηλαδή 4 είναι τα στοιχεία της φύσης στην Γή (Χώμα - Νερό - Φωτιά - Αέρας) και 1 στοιχείο εκτός Γής, ο Αιθέρας. Εν κατακλείδι λοιπόν, το γεγονός και μόνο οτι το γινόμενο του ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΥ αριθμού 3 επί τον αριθμό 4 (με ότι αυτός εκπροσωπεί) ισούται με τον αριθμό 12, που είναι το πλήθος των μηνών του χρόνου. Επίσης όπως ήδη προαναφέραμε 12 ήταν και οι άθλοι του Ηρακλή, οι οποίοι μάλιστα είχαν σχέση με την λύτρωση των ανθρώπων απο συγκεκριμένα βάσανα. Λυτρωτής λοιπόν ο Υιός του Διός, λυτρωτής και το ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ο Υιός του Γιαχβέ. Εδώ θα ήθελα να προσέξουμε τον Ορφικό ύμνο τον αφιερωμένο στον Ηρακλή: ''Δώδεκα απ' ανατολιών άχρι δυσμών άθλα διέρπων". Δηλαδή οι άθλοι του Ηρακλέους δεν περιορίζονται στον γνωστό Ελλαδικό χώρο, όπως διδάσκονται τα παιδιά μας στα σχολεία, αλλά επεκτείνονται σε ολόκληρο τον κόσμο απο την ανατολή μέχρι την δύση. Ειδικότερα ο 12ος άθλος του, με τον οποίο ολοκληρώνεται ο κύκλος, είναι η... ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, αφού δαμάζει τον Κέρβερο που ήταν ο φύλακας που εμπόδιζε την έξοδο των ψυχών απο τον Άδη. Πρόκειται δηλαδή, για το "θανάτων θάνατον πατήσας" των χριστιανων, οι οποίοι προσάρμοσαν το ΑΡΧΕΤΥΠΟ στην δική τους θρησκεία. Ο επόμενος στοίχος απο το ίδιο τροπάριο (ψαλμό) "εν τοίς μνήμασι ζωή" είναι ιδέα κλεμένη απ την ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΗ Ελληνική εικόνα της ζωής στον Άδη, με πάμπολλες αναφορές όπως αυτή του Ομήρου στην ''Οδύσσεια" (όπου ο Οδυσσέας επισκέπτεται την νεκρή μητέρα του) η του Ορφέα που αναζητεί την Ευριδίκη, όσο και απο την Αιγυπτιακή θρησκεία όπου οι νεκροί θάβονταν με όλα τα απαραίτητα, ώστε να συνεχίσουν την "εν τοίς μνήμασι ζωήν". Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον Ηρακλή, αυτόν που μετά το τέλος της γήινης/υλικής ζωής του, ανελήφθη στον Όλυμπο, τυλιγμένος με ένα σύννεφο.

Ύστερα απο αυτά, καθίσταται σαφές οτι άμεσο συμφέρον της νέας θρησκείας ήταν ΟΧΙ ΜΟΝΟ να οικειοποιηθεί, αλλά το ταχύτερο να ενσωματώση στις δοξασίες της τον ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ αριθμό 12. Αυτό έγινε σε πρώτο στάδιο (και νωρίτερα απο τις "αγιοποιήσεις") ορίζοντας σε 12 τους ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟΥΣ αποστολους του Ιησου. Αυτοί λοιπόν οι ''Δώδεκα απόστολοι'' υποτίθεται οτι ανέλαβαν το καθήκον να διαδώσουν και να διασώσουν τον λόγο του Ιησού, καθώς επίσης και να εξιστορήσουν τα γεγονότα γύρω απο τα πάθη, τον θάνατο, και την ανάστασή του. Εδώ όμως έχουμε ένα πρόβλημα, ενώ στο σύνολό τους οι άνθρωποι αυτοί υποτίθεται ότι ήταν ΔΩΔΕΚΑ, γραπτά κείμενα άφησαν μόνο οι 4 απο αυτούς, τουλάχιστον αυτή είναι η θέση της εκκλησίας, ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΟΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ!!! Τυχαίο; Σαφέστατα ΟΧΙ! Πρόκειται για κώδικα προς τις επόμενες γενιές Ιερατείων, οτι δηλαδή τα λεγόμενα "ευαγγέλια" (δηλαδη ο ιουδαιοχριστιανισμός) πρέπει να επιβληθή σε ολόκληρο τον κόσμο, ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ, εκτοπίζοντας (με κάθε τρόπο) τις τοπικές Θεότητες. Μήπως αυτό δεν έγινε μέσα στους αιώνες; Μήπως αυτό δεν εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα με πρόφαση/κάλυμμα τις περίφημες "ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΕΣ" (υποτίθεται φιλανθρωπικές) στην Αφρική; Έν πάση περιπτώσει, κλείνοντας ας εστιάσουμε για μία ακόμη φορά στην εμμονή των Ιερατείων στους ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΥΣ αριθμούς, εφού ενώ οι "ευαγγελιστές" είναι (επισήμως) 4, τα ''ευαγγέλια" έπρεπε απαραιτήτως να είναι... ΔΩΔΕΚΑ!!!

Ραββίνος Συμεών: "Μισούμε τους Έλληνες"!!!!!

2011-08-31T22:52:00.000+03:00

Αυτές τις ανθελληνικές δηλώσεις

τις γνωρίζει η Ελληνική κυβέρνηση και το European Jewish Congress;;;

Ακολουθεί απόσπασμα απο το βιβλίο του Γεωργίου Αϋφαντή:

"Άνθρωπος και επιστήμη αφύπνησις"...

Αναρτούμε την συνέντευξη αυτή του ραββίνου που δημοσιεύτηκε παλαιότερα στην εφημερίδα "Α1" γιατί περιέχει πολλά ενδιαφέροντα και αποκαλυπτικά στοιχεία.

Δεν τα δεχόμαστε όλα όπως ακριβώς τα λέει ο ραββίνος Συμεών.
Ακολουθεί η συνέντευξη:

....Ό εβραίος, όμως, Ραββίνος Συμεών μιλώντας εις τόν 'Αντώνη Κατσοχειράκη πριν

40 χρόνια, περί τό 1962, ανέπτυξε μέ ειλικρίνεια, τα συμπεράσματα που θα βγάλη ένας καλοπροαίρετος μελετητής άπό τό παρόν πόνημα. Και επειδή είναι εβραίος και Ραββίνος, θά πρέπει να λάβουμε σοβαρώς ύπ' όψιν μας, τά λόγια του.
Έάν μερικοί αναγνώστες μου στενοχωρήθηκαν ή βρήκαν υπερβολικά μερικά από αυτά πού γράφω εις βάρος τών Σιωνιστών, τους παρακαλώ να μελετήσουν προσεκτικά τις οδηγίες τις όποιες τους δίδουν με τα Πρωτόκολλα της Σιών.Νά σκεφθούν οτι όλοι οι εβραίοι της γης θά θυσιασθούν δια νά πετύχουν αυτά, και να τα συνδιάσουν μέ την συνέντευξι του Άρχιραββίνου Marcus Eli Ravage του εγκεκριμένου βιογράφου τών Rothschilds, εις τό πόνημα μου "Ό Βωμός τής Ελπίδος", σ. 158, και του Ραββίνου Συμεών, η οποία ακολουθεί, και τότε θά δια πιστώσουν ότι έχω γράψει πολύ ολιγώτερα από τήν πραγματικότητα. Ό Άντ. Κατσοχειράκης είναι μαθηματικός, έγραψε πολλά βιβλία και είναι ιδρυτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Πειραιώς. Ώς μαθηματικός είχε ώς μαθητήν του τον υϊόν του Ραββίνου Συμεών και έξ αυτού εγεννήθη μία φιλία μεταξύ των. Μιά ημέρα περί τό 1962, οι δύο άνδρες συζήτησαν φιλικά και σοβαρά το βασικό θέμα "τόν ρόλο του Σιωνισμού στον παγκόσμιο χώρο και τις σχέσεις του με τον Ελληνισμό".

Τήν συζήτησι-συνέντευξι αυτη δημοσιεύει ή εφημερίδα

"Άλφα Ενα" τής 3/4 Νοεμβρίου 2001 εις τήν σ. 39-40.

1. «Κύριε Κατσοχειράκη ακούστε: Πριν 2000 χρόνια σάς δώσαμε ένα Χριστό, που εμείς δεν τον αποδεχτήκαμε ώς Μεσσία και λυτρωτή του λαού μας, γιατί απλούστατα δεν μας αντιπροσώπευε. Τον περάσαμε όμως μέ τόν τρόπο μας έτσι ούτως ώστε νά γίνει θεός τών άλλων γιατί εμείς έχουμε τό δικό μας μοναδικό και ασύ γκριτο Θεό, τό Γιαχβέ, από καταβολής κόσμου, δηλαδή από τής εμφανίσεως του άνθρωπου επί τής Γής πού όπως έχουμε υπολογίσει έγινε Τό έτος 5.026 π.Χ. (Αρχισαν τώρα οι Ραββίνοι νά δίδουν λίγο βάθος χρόνου τής γεννέσεως του κόσμου).
Και συνέχισε νά μου αναφέρει τά πλεονεκτήματα τής φυλής του και παράλ ληλα τόν τρόπο μέ τόν οποίον εκδικούντο τους λαούς οι οποίοι τους είχαν βλά ψει κατά τό παρελθόν και πώς είναι έτοιμοι νά τιμωρήσουν ακόμα και σήμερα όταν κάποιος ή κάποιοι τους αντισταθούν ή πάνε ενάντια στά σχέδια τους. Μέ τήν παρουσία του Ιησού γίνανε οι Χριστιανοί βορά τών αγρίων θηρίων στις ρωμαϊκές αρένες. -Τιμωρήσαμε και εξακολουθούμε όλους τους λαούς α) γιά τό γκρέμισμα του Ναού μας απο τον Τίτο τό 70 μ.Χ. και β) γιατί συμβάλανε όλοι οι λαοί στην διασπορά μας εις τρόπον ώστε νά μάς αφανίσουν.
Και καλά, τόν ρωτώ: Από ό,τι κατάλαβα και γνωρίζω, στην όλη ιστορική δια δρομή σας γιά τά όσα δεινά ύπέστητε δέν ενέχονται οι "Ελληνες;
- Αυτό είναι σωστό. Απάντησε ό φίλος μου. - Και μάλιστα δέν κρύβω νά σοϋ πώ, συνέχισε, το ο,τι είμαι στην ζωή, το οφείλω στους Έλληνες. Αυτοί γλίτωσαν δηλαδη

ήν οικογένεια μου, από βέβαιο θάνατο.
Στη συνέχεια μου λέει, - αξίζει νά σού αναφέρω τό έξης: Όταν συνήλθε τό Παγκόσμιο Συνέδριο των απανταχού Εβραίων Σιωνιστών, τό έτος 1897, στη Βασιλεία της Ελβετίας, ύπό τόν Δρ. Χέρτζ συνέταξαν 24 άρθρα -διατάξεις, τά όποια ονόμασαν "Πρωτόκολλα της Σιών". Τά Πρωτόκολλα αυτά μάς δεσμεύουν και είναι ένας όρκος τιμής γιά τή φυλή μας νά τά τηρούμε με θρησκευτική ευλάβεια και είναι ό δεύτερος Θεός μας. Στά άρθρα αυτά ή Πρωτόκολλα, αναφέρονται οι τρόποι και οί μέθοδοι με τις όποιες θά μπορούμε νά ελέγχουμε και νά έπιβαλλόμεθα σέ όλους τους λαούς και επιτύχαμε έτσι τόν απώτερο σκοπό και στόχο μας που είναι ή πανγήινη επικράτηση μας και ό κυβερνήτης μας θά λέγεται Πλανητάρχης.
Δέχομαι του λέγω γιά τά αντίποινα σας εναντίον των Βαβυλωνίων γιατί σάς κατέστρεψαν τόν Ναό σας, τό Ναό του Σολομώντα, άλλα και γιά τήν αιχμαλωσία σας άπό αυτούς. Από ό,τι όμως άφησες νά εννοηθεί και κατ' ειλικρινή ομολογία σου, οί Έλληνες όχι μόνο σάς συμπεριφέρθηκαν καλά άλλα και με κίνδυνο της ζωής τους, σάς προστάτεψαν και δεν γίνατε σαπούνι στά γερμανικά κρεματόρια γιά νά πλένουν και νά καθαρίζουν οί Ναζί τά χέρια τους άπό τά αίματα των ομο φύλων σας.
-Δέν κρύβω νά σου πώ, μου λέει ό συνομιλητής μου, πού ωστόσο είχα απο κτήσει τήν εμπιστοσύνη του και έγινε χειμαρώδης στις εκμυστηρεύσεις του, ότι τό σχέδιο τής ηγεσίας μας ήταν νά πετύχουμε μετά τό τέλος του πολέμου, που είχε προβλεφθεί ή ημερομηνία τής λήξης του νά πετύχουμε τήν επάνοδο μας στά πάτρια εδάφη μας στά μέρη που έζησαν οί προγονοί μας. Και αυτό θά τό επιτυγχάναμε αν ευαισθητοποιούσα τους λαούς. Έτσι, συνέχισε νά μου λέει, -οί σοφοί ηγέτες μας σκέφτηκαν τήν εκατόμβη ή ολοκαύτωμα όπως επικράτησε νά λέγεται, αφού σ' αυτό απωλέστηκαν με οποιονδήποτε τρόπο 6.000.000 πατριώτες μου. (Πώ! Πώ!...)
"Ε, όχι και 6.000.000, τόν διακόπτω, αφου σέ όλη τήν κατακτημένη Ευρώπη, δέν είσαστε περισσότεροι άπό 4.500.000. Μπράβο σας όμως και αποκαλύπτομαι πού καταφέρατε τότε να πετύχετε τό στόχο σας και νά συνεχίζετε μέ αμείωτο ζήλο για την επίτευξη του τελικού σας σκοπού.
-Πράγματι. Ό χαρακτηρισμός πού μας έδωσες είναι σωστός γι' αυτό και έγώ δεν θά αφήσω αναπάντητο τό καίριο ερώτημα που σε καίει, δηλαδή την αντιπάθεια μας πρός εσάς τους Έλληνες πού δεν είναι μόνο απλή απέχθεια, άλλα θά έλεγα άσβεστο μίσος πού φτάνει μέχρι του σημείου νά σκεπτόμαστε ολοκληρωτικό αφανισμό σας.
Όση ώρα άκουγα τόν συνομιλητή μου νά εκστομεί τήν περιφρόνηση του γιά τον περήφανο Λαό κατά τήν κοινή έκφραση και ήμουν έτοιμος νά του επιτεθώ και ας ήμουν υπόλογος γιατί θά αύτοδικούσα μέσα στό σπίτι μου.
'Εκείνος όμως άπό ένστικτο κατάλαβε τις προθέσεις μου και έσπευσε νά μέ καθησυχάσει λέγοντας μου. -Καταλαβαίνω τήν απορία και τήν έκπληξη σου τό πώς έτσι, κατάμουτρα και ασύστολα, προσβάλλω εσένα και τόν πράγματι ωραίο, έξυπνο και φιλόξενο λαό σου. Περίμενε όμως και θά δεις. Στό τέλος θά συμφωνήσουμε.
Όπως θά καταλάβατε, ή αγωνία μου κορυφώθηκε άλλα δέν έπαυσα νά είμαι σε επιφυλακή. Όλες οι δυνάμεις μου ήταν σε εγρήγορση. Άφού επικράτησε ηρεμία, ο φίλος κύριος Συμεών, συνέχισε νά λέει: -Δέν είναι τά μόνα μέ τά όποία σάς τροφοδοτήσαμε γιά νά σάς ταπεινώσουμε, εκδικηθούμε και νά σάς καθυποτάξουμε, και κυβερνήσουμε όπως έμείς θέλουμε και έχουμε τά σχέδια μέ τά οποία θά είσαστε όλα τά κράτη-Έθνη οι παντοτινοί σκλάβοι μας. Προέχει όμως νά υποτάξουμε τόν αδάμαστο Ελληνικό λαό.
Αυτό, τόν διακόπτω, έν πλήρη ηρεμία, είναι πολύ δύσκολο νά τό πετύχετε.
-Θά τό δείξει ό χρόνος, μου απάντησε ό κ. Συμεών, γιατί αυτός δουλεύει ασταμάτητα γιά μας. Θά συμπληρώσω μέ ένα άλλο "δώρο" πού κάναμε στους Λαούς, μου είπε ειρωνικά ό κ. Συμεών και στή συνέχεια θά σού αποκαλύψω τήν αλήθεια γιά τήν όποια μαχόμαστε τους Έλληνες.
Ποιο είναι αυτό τό δώρο πού δώσατε τόσο απλόχερα στους Λαούς εσείς οι τσιφούτηδες, τόν ρώτησα μέ τό ίδιο ειρωνικό ύφος.
-Πριν 200 χρόνια, ένας Γερμανοεβραίος, ό Κάρολος Μαρξ, γιος ραββίνου, μαζί μέ τόν Ένγκελς, σάς έδωσε τόν κομμουνισμό ό όποιος επιβλήθηκε και επικράτησε στην Ρωσία γιατί εκεί υπήρχε τό μεγαλύτερο πληθυσμιακό τμήμα του λαού μας αφενός και τό 1/3 του Πολιτμπυρό, Πολιτικό Γραφείο τών μπολσεβίκων, ήταν δικοί μας άνθρωποι, αφετέρου. Μέ τήν επικράτηση και σχεδόν τήν Παγκόσμια εξάπλωση πετύχαμε τήν άποθρησκοποίηση τών Λαών στους οποίους είχε επικρατήσει τό κομμουνιστικό σύστημα, αφού ένα άπό τά βασικά συνθήματα του ήταν ότι η Θρησκεία, ή οποία Θρησκεία, ήταν τό όπιο του Λαού.
Κάτι πού πραγματικά ισχύει, τόν διέκοψα.
Τό σύνθημα αυτό, συνεχίζει ό φίλος κ. Συμεών, είχε ώς σκοπό τήν αποβολή όλων τών θρησκειών και τήν επικράτηση τής μίας και μοναδικής θρησκείας του Ιουδαϊσμού. - Και νά θυμάστε κύριε Αντώνη, όταν οι Σοφοί τής Σιών καταλάβουν ότι έφτασε ή ώρα γιά νά δράσουν, τότε θά γκρεμίσουν τά κομμουνιστικά καθεστώτα και στις θέσεις τους θά τοποθετήσουμε τους δικούς μας ανθρώπους γιά νά ετοιμάσουν τήν Παγκόσμια επικράτηση και σχεδόν τήν Παγκόσμια εδραίωση μας πού θά διευθύνει ολόκληρη τή Γή. Ό άρχηγέτης μας, θά είναι απ’ ευθείας απεσταλμένος άπό τόν Μέγα Αρχιτέκτονα, τόν Θεό μας, Γιαχβέ ή Ίαβέ.

...Γι' αυτό και σεις πληρώσατε μέ ανάλογο τρόπο τις ηθικές
σας ύποχρεώσεις και εξοφλείτε τις όφειλες σας προς τήν ανθρωπότητα μέ το ανάλογο νόμισμα!!! του απαντώ.

- Έχεις δίκιο φίλε κ. Αντώνη νά αντιδράς μέ αυτόν τον τρόπο. Και εγώ στην θέσι σου το "ίδιο θα έκανα. Επειδή κάποια στιγμή θά πρέπει νά σταματήσουμε αυτή τήν συζήτηση και νά βγάλουμε τά συμπεράσματα μας μπαίνω αμέσως στην οφειλόμενη απάντηση πού τόσο σέ απασχολεί.
Γνωρίζουμε οτι εσείς οι Έλληνες προϋπήρξατε των Εβραίων που ήταν ή πρώτη ονομασία της φυλής μου πού μετονομάστηκαν Ισραηλίτες και στή συνέχεια Ιουδαίοι. Ό πολιτισμός σας υπήρξε ό αρχαιότερος, ό μεγαλύτερος και σπουδαιότερος όλων των Λαών. Διαπρέψατε στις Επιστήμες και στις Τέχνες. Είσαστε φωτοδότες και πάντοτε αειθαλείς.
Τά δικά σας επιτεύγματα ακολουθούν πιστά όλοι οί προηγμένοι Λαοί. Παρά το ανελέητο κυνηγητό πού σας κάνουμε άμεσα ή έμμεσα ή γλώσσα σας μεσουρανεί στο στερέωμα και ώς φωτεινός φάρος φωτίζει αενάως τόν ουράνιο θόλο και παρά τή φαινομενική επικράτηση της αγγλικής γλώσσας, ή Ελληνική δεσπόζει παντού και μιλιέται και στα πιό απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη μας. Και είχαν δίκιο οί Ρωμαίοι όταν έλεγαν, κυριεύσαμε τήν Ελλάδα μέ τά όπλα, άλλα κατακτηθήκαμε από τους Έλληνες μέ τή γλώσσα και τήν ιστορία τους.
Δέν υπάρχει τομέας τών ανθρωπίνων δραστηριοτήτων πού νά μήν υπάρχουν ελληνικές λέξεις και ελληνικά στοιχεία. Χάριν τής ελληνικής γλώσσας πού ήταν ή πιό γνωστή και διαδεδομένη, σέ ολόκληρο τόν κόσμο, διατηρήθηκε ή γλώσσα καί ή θρησκεία μας. Συμβάλλαμε στην καταστροφή και τό κάψιμο τής βιβλιοθήκης τής Αλεξανδρείας γιά νά εξαφανιστούν οί μεγάλες έρευνες και ανακαλύψεις τών προγόνων σας. Μεταφράστηκαν τά Ευαγγέλια, οί Πράξεις τών Αποστόλων καί γενικά όλη ή Καινή Διαθήκη, στην ελληνική γλώσσα.
Ακόμη και όλες οί γλώσσες πού μιλιούνται στην Ευρώπη και πού λέγονται λατινογενείς, ώς προερχόμενες άπό τή λατινική γλώσσα, ουσιαστικά είναι ελληνικές, αφού οί ρίζες τής λατινικής γλώσσας, περιέχουν ελληνικά λήμματα. Πώς λοιπόν φίλε Αντώνη ύστερα άπό τόσα πολλά και σπουδαία προσόντα ή πλεονεκτήματα μέ τά όποια είναι προικισμένη ή φυλή σου, ό Ελληνικός Λαός, νά μήν σας ζηλεύουμε και νά θέλουμε τόν αφανισμό σας;
Γιατί μόνο μέ τήν απαλλαγή μας από εσάς θά μπορέσουμε νά επιβληθούμε σέ όλα τά Έθνη καί νά επικρατήσουμε Παγκόσμια.
«Φίλε Αντώνη, πιστεύω μετά τήν όσο μπορούσα λεπτομερή καί μέ σαφήνεια επεξήγηση πού σου έκανα, νά κατάλαβες πλήρως τους λόγους πού μας υποχρεώνουν νά θέλουμε οπωσδήποτε τό κακό σας καί επομένως θά πρέπει νά μήν μέ παρεξηγήσεις, αν σέ στενοχώρησα. Όμως σου λέω τούτο. "Αν συνέβαινε οί ηγέτες Εβραίων καί Ελλήνων, νά αποφάσιζαν πραγματική συνεργασία τών λαών μας θά κυβερνούσαμε τόν κόσμο χωρίς χρονοτριβή, αφού εσείς θά βάζατε τό πνεύμα, μυαλό καί εμείς τό χρήμα. Τελειώνοντας κάνω μία επισήμανση. "Αν νικηθείτε καί επομένως καταστραφείτε, πράγμα πού προσωπικά καί μέ τή μεγαλύτερη πού μέ διακρίνει ειλικρίνεια, απεύχομαι νά συμβεί, θά γίνει από εσάς τους ίδιους. Εσείς, οί ίδιοι φταίτε που έχετε παραγκωνιστεί πολλές φορές καί τούτο, είναι γιατί δέν αγαπιέστε.
"Αν καταφέρετε, έστω καί τήν τελευταία στιγμή νά συνετιστείτε, θά ευτυχίσετε. Επιδιώξετε νά τό πετύχετε πριν είναι πολύ αργά. Εσείς οί νεοέλληνες πάψτε νά πιθηκίζετε, αναζητήστε τις ρίζες σας. Εκεί είναι κρυμμένο το μυστικό που θά σας κάνει ευτυχισμένους και θά ζείτε και θά ζήσετε παντοτινά ελεύθεροι και ανεξάρτητοι στον τόπο σας απολαμβάνοντας τους κόπους της ζωής.
-Και μήν ξεχνάτε νά διαφυλάξετε τη γλώσσα σας, τήν κορωνίδα των γλωσσών σαν κόρη οφθαλμού και νά αποφύγετε, όσο μπορείτε, τή χρήση ξένων λέξεων γιατί αυτές είναι παραφθαρμένες ελληνικές, δεδομένου ότι ξεκίνησαν άπό τήν Ελλάδα τροποποιήθηκαν, ελαφρώς στο Λάτιο και ονομάστηκαν λατινικές, ακολούθως προσαρμόσθηκαν στον τρόπο με τον όποιο μιλούσαν οι διάφοροι Λαοί της Δύσης (Ευρώπης) και τις παίρνετε έσεΐς εξευρωπαϊσμένες και αναμασημένες νά τις ξαναχρησιμοποιήσετε. Λάθος σας!»

πηγη: ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Ποιός είναι ο Ισχυρότερος; ο Ιησούς, η ο Σατανάς;

2011-08-19T12:52:00.000+03:00

Στο άκουσμα και μόνο, οι ρασοφόροι γίνονται έξαλλοι. Μοιραία, ακολουθεί η δεύτερη ερώτηση: Μήπως τελικά είναι ΙΣΟΔΥΝΑΜΟΙ;
Οι ρασοφόροι τώρα παθαίνουν παράκρουση! "Πως είναι δυνατόν να ακούγονται τέτοιες βλασφημίες; Ο Χριστός είναι πανίσχυρος!
Ο Σατανάς μπροστά του είναι ενα σκουλήκι!
Ο Χριστός μπορεί να τον λειώσει! Να τον κάψη! Νατον εξαφανίση" !!! τώρα πιά, τα πράγματα γίνονται εντελώς δυσνόητα για εμάς τους αφελείς. Αφού μπορεί, γιατί δεν τον εξαφανίζει να τελειώνουμε; Μα είναι τόσο απλό, αφού ο Χριστός είναι ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΣ, γιατί αφήνει τον Σατανά εδώ και 2.000 χρόνια να "αλωνίζη", και να κάνη οτι κακό θέλει σπέρνωντας τον τρόμο; Γιατί δεν τον καίει; Γιατί δεν τον εξαφανίζει, για να εξαφανισθή μαζί μ' αυτόν και ο φόβος μας; Εδώ ακριβώς είναι η αιχμή του δόρατος! όλο το θέμα είναι ο φόβος της μάζας. Αν ο λαός πάψη να φοβάται, θα συνεχίση να πηγαίνη στην εκκλησία; θα ανάβη κεράκι; Θα αφήνη τυχερά; Διότι βέβαια, εάν εξολοθρευθή ο Διάβολος, λογικά, θα πάψη να υφίσταται και το Βασίλειό του, η θρυλική κόλαση.
Για την οποία βέβαια, απο την νηπιακή ακόμα ηλικία μας γίνεται "πλύση εγκεφάλου" για "καζάνια που βράζουν", τιμωρημένους που ικετεύουν για "μία σταγόνα νερό στην άκρη της γλώσσας", και τόσα άλλα! Αυτός ο φόβος είναι που γεμίζει το μαγαζί που λέγεται εκκλησία. Αν πάψη αυτός ο φόβος για την κόλαση και κάθε άλλο κακό που μπορεί να συμβή "μετά θάνατον", αν ο άνθρωπος νιώση ελεύθερος, τότε δεν θα χρειάζεται να συσπειρώνεται γύρω απο το ράσο. Εάν το "καλό" επικρατήση ως μοναδική εκδοχή, αν ο "παράδεισος" θεωρηθή δεδομένος, τότε όλο το μαγαζί, ολόκληρη η επιχείρηση "ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ Α.Ε." καταρρέει. Για αυτό ακριβώς χρειάζεται το αντίπαλο δέος, το αντίπαλο στρατόπαιδο αν θέλετε, Για να μπορεή να υφίσταται το μαγαζί χάρη στην ισσοροπία. Βέβαια κάποιοι θα ρωτήσουν: "Στην πατρώα θρησκεία των Ελλήνων δεν υπήρχε ο Θεός του κακού; Δεν υπήρχαν αρνητικές θεότητες;" Απαντώ: Με την σημερινή έννοια του όρου "κακο", σαφέστατα ΟΧΙ! Η φιλοσοφία της κάθε θρησκείας γίνεται αντιληπτή και αποδεκτή αναλόγος με:

α) τον χαρακτήρα, β) το επίπεδο, και γ) την κοσμοθέαση του κάθε λαού.

Το ίδο συμβαίνει και με τις αρνητικές θεότητες. Έτσι για τους προγόνους μας, στα μέν λαικά στρώματα ο "κακός θεός" ήταν πλακατζής κι έκανε σκανδαλιές και ζαβολιές κυρίως περί τα ερωτικά, ενώ στο φιλοσοφικό επίπεδο ήταν ο Δάσκαλος που έδινε... ΟΧΙ ΤΙΜΩΡΙΕΣ σαν τον Γιαχβέ, αλλά ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ απαραίτητες σε κάθε ενσάρκωση. Ο Χριστιανισμός θεμελίωσε το οικοδόμημά του επάνω σε συγκεκριμένες έννοιες: ΑΜΑΡΤΙΑ - ΕΝΟΧΕΣ - ΚΟΛΑΣΗ - ΤΙΜΩΡΙΑ - ΦΟΒΟΣ. " Όποιος δεν είναι καλός Χριστιανός, ο Χριστός θα τον ρίξη στην κόλαση". Στο φόβητρο αυτού του Βασιλείου του ''Διαβόλου-Σατανά", την ''Κόλαση", στήριζαν ΠΑΝΤΑ οι ρασοφόροι την κυριαρχία και τις κερδοφόρες επειχιρήσεις τους, σε βάρος των απλών ανθρώπων, του "ποιμνίου". Με εργαλείο δηλαδή τον φόβο, τους έκαναν κυριολεκτικώς "ΠΟΙΜΝΙΟ". Άβουλο κοπάδι προβάτων.
Ας θυμηθούμε τα περίφημα "συγχωροχάρτια'', με τα οποία οι πιστοί εξασφάλιζαν μια θέση στον παράδεισο, απαλείφοντας τις αμαρτίες τους. Και επειδή, ακόμα κι εκεί οι θέσεις δεν ήταν όλες ίδιες, αλλά υπήρχαν και κατηγορίες, η κάθε μία ήταν ανάλογη με το αντίτιμο που το κάθε μέλος του ποιμνίου (η αν προτιμάτε, το κάθε πρόβατο) θα κατέβαλε στον ρασοφόρο. Και πρίν βιασθήτε να απαντήσετε οτι αυτά συνέβαιναν στον μεσαίωναν, απο τους δυτικούς, τους Παπικούς, δηλαδή
τους κακούς, θα σας θυμήσω τις τηλεοπτικές αποκαλύψεις της εποχής μας, όπου "ορθόδοξοι" Μητροπολίτες συντάσσουν "τύπους" και "φόρμες" για διαθήκες και συμβόλαια, με τα οποία, οι πιστοί "έχουν την δυνατότητα" να αποκλείσουν τους νόμιμους κληρονόμους τους και να χαρίσουν τις περιουσίες τους σε εκκλησίες, μοναστήρια, ακόμα και προσωπικά σε Μητροπολίτες, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση στον παράδεισο η κατα την εκκλησιαστική ορολογία: "Να μεριμνήσουν εκ των προτέρων για την ψυχή τους". Ο Χριστιανισμός είναι μια θρησκεία, η οποία σύμφωνα με τις δικές της διακηρύξεις, απευθύνεται σε "ΔΟΥΛΟΥΣ" και σε "ΒΛΑΚΕΣ". Συγκεκριμένα:

1ον) "Βαπτίζεται ο ΔΟΥΛΟΣ του Θεού".

"Νυμφεύεται ο ΔΟΥΛΟΣ του Θεού".

"Την ψυχή του ΔΟΥΛΟΥ σου ανάπαυσον".

" Ελέησον τους ΔΟΥΛΟΥΣ σου".

2ον) "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι".

Και πράγματι! Απο την πρώτη στιγμή που αυτή η θρησκεία έγινε κατεστημένο, για δημιουργία ανθρώπων "πτωχών τω πνεύματι" δεν φρόντισε; Τόσο κατα την Βυζαντινή περίοδο οι Ορθόδοξοι, όσο και κατα τον μεσαίωνα οι καθολικοί, δεν πολέμησαν κάθε τί που είχε σχέση με την γνώση; Τα βιβλία δεν ωνομάσθηκαν "έργα του διαβόλου" και κατέληξαν στην πυρά; Οι επιστήμονες δεν ωνομάσθηκαν "μάγοι" και εκάησαν ζωντανοί; Δεν επενόησαν ειδικά μηχανήματα για τα βασανιστήρια; Και τα θύματα αυτών των βασανιστηρίων δεν ήταν οι επιστήμονες, οι οποίοι προέβαλαν τα πορίσματα και τα αποτελέσματα απο τις έρευνές τους; Εν πάση περιπτώσει, η θρησκεία αυτή δεν εστηρίχθη στην αμάθεια του κόσμου; "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι" λοιπόν! Άρα αφού απευθύνονται σε δούλους και βλάκες, ποιοί ευρίσκονται στην αντίπερα όχθη; Σαφώς οι ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ και ΣΟΦΟΙ. Αυτοί που την Ελευθερία την έκαναν τραγούδι, και την Σοφία στάση ζωής. Σωστά καταλάβατε! ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ! Τους Έλληνες βλέπουν τα Ιερατεία των Χριστιανών ως αντίπαλο, και αυτούς ορίζουν ως ... "ΣΑΤΑΝΑ". Σας καλώ να αναλογισθήτε: ΜΕ ΜΑΣΚΕΣ ΤΡΑΓΟΥ δεν γίνονταν κάποια τελετουργικά προς τιμήν του Διονύσου; Απο την ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥ δεν προκύπτει η λέξις ΤΡΑΓΩΔΙΑ απο την οποία προέκυψε το εν γένει Θέατρο; επι πλέον, η λέξη ''ΣΑΤΑΝΑΣ'' προέρχεται απο την εβραική λέξη "Σατάν" που σημαίνει "κακός". Η Ελληνική προσωνυμία του Σατανά, είναι "ΕΩΣΦΟΡΟΣ". Αλλά ... ΕΩΣ - ΦΟΡΟΣ είναι ο φέρων το φώς, το ΕΩΣ δηλαδή το ΦΩΣ. (ΕΩΣ είναι κατα την Αττική διάλεκτο, και ΗΩΣ κατα την Ιονική, και σημαίνει ΦΩΣ και ειδικώτερα: ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ - ΑΝΑΤΕΛΛΟΝ ΦΩΣ. Κατα δέ την Δωρκή διάλεκτο, ΑΩΣΦΟΡΟΣ είναι το άστρο της αυγής). Αλλά οι πάντες γνωρίζουν οτι, στο Συμβολικό και Φιλοσοφικό επίπεδο, ΦΩΣ σηναίνει ΓΝΩΣΗ. (Αυτό και οι Χριστιανοί το αποδέχονται: "Το Φώς της Γνώσεως"). Άρα ΕΩΣ-ΦΟΡΟΣ είναι αυτός που φέρνει την γνώση, η αλλίως, που ''δίνει'' την Γνώση, Συμπέρασμα: Ο εχθρός του Χριστού, το αντίπαλον δέος είναι αυτός που έδωσε τα φώτα της γνώσης και του ποπλιτισμού. Ο ΕΛΛΗΝΑΣ! Με όλα αυτά, καθίσταται σαφές πλέον οτι ο στόχος των Ιερατείων ήταν και εξακολουθεί να είναι η πλήρης αποκοπή των απανταχού Ελλήνων απο τις ρίζες τους και η αποστροφή απο την παράδοσή τους. Για να εφαρμοσθή όμως αυτό το σχέδιο, έπρεπε πρωτίστως να καταπολεμηθεί η Ελληνική Παιδεία. Και μάλιστα, όχι πρόσκαιρα αλλά εις το διηνεκές, μέσα στους αιώνες. ΕΓΙΝΕ ΕΤΣΙ; Μήπως το κτύπημα κατά της παιδείας μας το βιώνουμε στην εποχή μας περισσότερο απο ποτέ;

''Για να γλιτώσει ο Θεός φτιάχτηκε ο διάβολος. Αλλά για τη δημιουργία του διαβόλου θα πρέπει να ζητηθούν κάποιες ευθύνες από τον -- παντοδύναμο δημιουργό -- Θεό.''
(Sigmund Freud).

ΟΛΥΜΠΟΣ, ΟΙ ΘΕΟΙ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ ΠΟΤΕ.

2011-08-17T15:07:00.000+03:00

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ

"ΌΛΥΜΠΟΣ, ΟΙ ΘΕΟΙ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ ΠΟΤΕ"

ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΘΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΑ ΕΓΩ,

ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΦΥΓΑΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ !
Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ 1 ΩΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΤΑΡΤΟ , ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΛΟΥΣΙΟ ΥΛΙΚΟ

ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ

ΣΤΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ, ΤΟΥΣ ΗΡΩΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ !

ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ, ΠΡΟΒΑΛΕΤΕ ΤΗΝ, ΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ,

ΑΝΤΙΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ, ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΤΕ ΤΗΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΙΣΤΟΧΩΡΟΥΣ.

ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ.

2011-08-16T00:01:00.001+03:00

Eίναι πολλοί φίλοι, χριστιανοί, που όταν τους λές την αλήθεια ψάχνουν να βρούν τρόπο να σε αντικρούσουν, τις περισσότερες φορές (για να μην πω όλες και φανώ υπερβολικός) χωρίς να έχουν ιδέα πάνω στο θέμα, όταν δούν οτι πλέον δεν τα καταφέρνουν διότι τα στοιχεία τους είναι ανύπαρκτα, αρχίζουν οι ύβρεις, με τα γνωστά: "Νεοταξίτης", "αναρχικός" "ανθέλληνας" κτλ.

Εγώ λοιπόν σαν Έλληνας που είμαι, σας παραθέτω μια δήλωση του αγαπημένου σας Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου, και απλά σκεφτείτε...

Αν τα έλεγε οποιοσδήποτε άλλος αυτά, θα τον θεωρούσατε

ΑΝΑΡΧΙΚΟ, ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΝΕΟΤΑΞΙΤΗ, ΝΑΙ Η ΟΧΙ;

Την απάντηση δώστε την στον εαυτό σας.

"Tο συμφέρον της Εκκλησίας έρχεται πρώτο,

και έναντι της οικογένειας,

ακόμη και αυτής της πατρίδας!"

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, στο Α' Ιερατικό Συνέδριο (16 Μαϊου 2001)

ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ "ΠΟΙΜΝΙΟΥ" ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕ ΜΙΝΙ ΦΟΥΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ; ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ 'ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΨΥΧΟΣΩΣΤΕΣ" ΣΑΣ

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ.

ΟΤΑΝ Η ''ΜΥΡΙΑΜ" ΕΓΙΝΕ... "ΜΑΡΙΑ"!!!

2011-08-15T19:08:00.000+03:00

Μέσα στις τόσες παραποιήσεις και αντιγραφές, είναι δύσκολο οι Έλληνες πλέον να διακρίνουν το σωστό απ' το λάθος. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι κι αυτό με το όνομα της "Παναγίας" την οποία ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΑΝ απο "Μύριαμ" σε Μαρία. Για να δούμε όμως, ποιά ήταν η Μαρία, υπήρχε τέτοιο όνομα στην Ελλάδα; Και αν ναι, τι σήμαινε;

ΜΑΙΡΑ ή ΜΑΡΙΑ: Κόρη του ΠΡΟΙΤΟΥ και της ΑΝΤΕΙΑΣ μητέρα του ΛΟΚΡΟΥ - ΝΗΡΗΙΔΑ- σύντροφος της ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ.

ΜΑΡΙΑ: Όνομα πανάρχαιο Ελληνικό. Το βιβλικό όνομα Μαρία κατά τον καθηγητή κ. Θεοφανίδη είναι παράγωγο του αρχαίου μυθολογικού και Ομηρικού ονόματος ΜΑΙΡΑ ή ΜΑΡΙΑ (Ιλιάδα Σ48, Οδύσσεια λ326, Παυσανίας κ.λ.π). Το όνομα Μαίρα ή Μαρία έχει ως ρίζα το αρχαίο ελληνικό
ρήμα μαρμαίρω που σημαίνει την λάμπουσα ή ακτινοβολούσα. (Oμηρικόν λεξικό Ε.Κοφινιώτου)
Μαρ - μαίρω = λάμπω, ακτινοβολώ. Μαρία η λάμπουσα η ακτινοβολούσα.

Αυτές οι αντιγραφές φίλε αναγνώστη έχουν γίνει ώστε να δεχτεί ως κάτι δικό του ο Έλληνας. Μετά την Ελληνική ονοματοδωσία (παραποίηση) των Εβραίων, σου κάνει ως κάτι δικό σου, ενω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, παίζουν με την ψυχολογία σου για να σε κάνουν να προσκυνάς στο Ισραήλ.

ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Ο ΕΙΚΟΣΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ

2011-08-15T13:52:00.000+03:00

1. Με λύσσα αρνείσαι την ύπαρξη χιλιάδων άλλων θεών που διάφορες άλλες θρησκείες επικαλούνται, αλλά εκμαίνεσσαι όταν κάποιος αρνείται την ύπαρξη του δικού σου εβραιοχριστιανικού θεού, ονόματι Γιαχβέ ή Ιεχωβά.

2. Αισθάνεσαι να σε βρίζουν και να σου αφαιρούν την ανθρώπινη υπόσταση όταν οι επιστήμονες βάσει χιλιάδων στοιχείων, επιστημονικών μεθόδων και επαγωγικών συλλογισμών παρέχουν επιστημονικές θεωρίες που υποστηρίζουν το συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος είναι προϊόν εξελίξεως άλλων κατωτέρων μορφών ζωής, αλλά δεν έχεις κανένα πρόβλημα να πιστεύεις τη βιβλική απαίτηση ότι δημιουργήθηκες ακριβώς με τη σημερινή σου μορφή, νοητική ικανότητα και λόγο από λάσπη χώματος.

3. Γελάς και οργίζεσαι κατά των πολυθεϊστών και παγανιστών επειδή πιστεύουν σε πολλούς θεούς, αλλά δεν έχεις κανένα πρόβλημα που εσύ πιστεύεις σε τριαδικό θεό!

4. Συναινείς και ακόμα χαίρεσαι όταν κάποιος (δικαιολογημένα) καταγγέλλει τις θηριωδίες που διέπραξε ο «Αλλάχ» ή άλλοι θεοί, αλλά δεν ερυθριάζεις ούτε καν αισθάνεσαι την παραμικρή ενοχή και αποστροφή όταν ακούς ότι ο θεός σου, ο εβραϊκός Ιεχωβάς ή Γιαχβέ, κατάσφαξε όλα τα μωρά της Αιγύπτου στο βιβλίο της Εξόδου και διέταξε τον αφανισμό πολλών εθνών καθ’ ολοκληρίαν, κ.λπ., καθώς αναφέρεται σε μια δωδεκάδα και βάλε βιβλίων της θεόπνευστης Παλαιάς Διαθήκης, συμπεριλαμβανομένων αθώων γυναικών, παιδιών και ζώων μαζί με ολοκληρωτικές καταστροφές δένδρων, αμπελιών, σπιτιών και όλων των αψύχων υπαρχόντων. Ακόμα η διάδοση του Χριστιανισμού σου μέχρι σήμερα κόστισε τη ζωή τουλάχιστο διακοσίων εκατομμυρίων (200.000.000) αθώων ανθρωπίνων υπάρξεων.

5. Γελάς με άλλες θρησκείες, π.χ. τον Ινδουισμό που θεοποιεί ανθρώπους, την αρχαία ελληνική θρησκεία όπου οι θεοί κοιμόνταν με γυναίκες, κλπ., αλλά δεν έχεις κανένα πρόβλημα να πιστεύεις ότι το τρίτο πρόσωπο του τριαδικού θεού σου, το Άγιο Πνεύμα, γκάστρωσε τη έφηβη Εβραιοπούλα παρθένα, Μίριαμ, που ήταν ήδη αρραβωνιασμένη με κάποιον άλλο, και η οποία γέννησε τον θεάνθρωπο που εφονεύθη, επανήλθε στη ζωή και μετά ανέβηκε στον ουρανό, όπως και ο ινδικός Κρίσνα.

6. Προσπαθείς με κάθε τρόπο μήπως βρεις κανένα σφάλμα στους επιστημονικούς υπολογισμούς της ηλικίας της Γης (γύρω στα 4,55 δισεκατομμύρια έτη), αλλά δεν βρίσκεις τίποτα το εσφαλμένο στις χριστιανικές χρονολογίες (6000 χρόνια μόνο) που πιστεύεις, και τις οποίες σου παρέδωσαν κάτι ημιάγριοι της ερήμου που κοιμόνταν σε σκηνές κατά την εποχή του χαλκού και οι οποίοι είκασαν ότι η ηλικία της Γης είναι ίση με την χρονική διάρκεια μονάχα ολίγων ανθρωπίνων γενεών.

7. Πιστεύεις ότι ολόκληροι πληθυσμοί του πλανήτη τωρινοί και περασμένοι, με εξαίρεση αυτών που πιστεύουν τα ίδια με σένα, αλλά και πάλι βγάζοντας έξω τους πιστούς των άλλων χριστιανικών αιρέσεων, θα περάσουν την αιωνιότητα καταδικασμένοι στα ατελείωτα βασανιστήρια της Κόλασης. Παρ’ όλα ταύτα θεωρείς τη θρησκεία σου ανεκτική και θρησκεία της αγάπης και της δικαιοσύνης.

8. Ενώ οι σύγχρονες επιστήμες όπως, ιστορία, γεωλογία, βιολογία, φυσική κλπ. αποτυγχάνουν να σε πείσουν για το αντίθετο, μερικοί ηλίθιοι που κυλιούνται στο πάτωμα και μιλούν με γλωσσολαλιές και τόσοι άλλοι αδαείς που βάζουν στο μυαλό σου αστήρικτες ιδέες και φόβους παρέχουν όλη την απόδειξη που χρειάζεσαι για να πεισθείς περί της αληθείας του Χριστιανισμού.

9. Δέχεσαι το 0.01% ως «υψηλό ποσοστό επιτυχίας» για το ότι οι προσευχές που κάνεις προς τον θεό σου «βρίσκουν» θεϊκή ανταπόδοση. Δηλαδή θεωρείς αυτό το ποσοστό σαν απόδειξη του ότι οι προσευχές εισακούονται από τον θεό σου, ο οποίος σου παρέχει όλα όσα του ζητάς. Αλλά το υπόλοιπο συντριπτικό ποσοστό της αποτυχίας, δηλαδή το 99.99%, το ερμηνεύεις απλώς ως το θέλημα του καλού θεού σου, ο οποίος παρ’ όλα ταύτα εισακούει όλες τις θεμιτές παρακλήσεις.

10. Στην πραγματικότητα γνωρίζεις πολύ λιγότερα από όσα γνωρίζουν οι περισσότεροι αθεϊστές, αγνωστικιστές, σκεπτικιστές, κ.ά. για τη Βίβλο, το χριστιανικό δόγμα και κατήχηση, την χριστιανική εβραϊκή και εκκλησιαστική ιστορία και συνήθως ζεις αντίθετα από τα διδάγματα της χριστιανικής αίρεσης στην οποίαν ανήκεις, αλλά εξακολουθείς με πείσμα να ονομάζεις τον εαυτό σου χριστιανό.

11. Επιθυμείς όταν σε βολεύει να επικαλείσαι λογική και συνέπεια, ενώ για να δικαιολογήσεις τις χιλιάδες αντιφάσεις, λάθη, παράλογα πράγματα, ανοησίες, ασυνέπειες κλπ. της θρησκείας σου καταφεύγεις σε κάθε παραλογισμό και σε κάθε μπαλαμούτι εκ των υστέρων μαγειρεμένο. Δεν είναι δυνατό με λογική και συνέπεια να δικαιολογείς τα αδικαιολόγητα. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο με σχιζοφρένεια.

12. Μιλάς για θεό δικαιοσύνης όταν αυτός ο θεός ξεχωρίζει εκλεκτό λαό, ο οποίος με την βοήθεια του θεού αυτού θα εξαφανίσει τουλάχιστον ένδεκα ή επτά άλλα έθνη και ποιος ξέρει ακόμα πόσα, τα οποία δεν του έφταιξαν σε τίποτα απολύτως και αποκαλείς αυτές τις θηριωδίες μέρος του θείου σχεδίου του. Ακόμα αυτός ο θεός σου είναι τόσο δίκαιος και γεμάτος αγάπη ώστε θα καταδικάζει σε αιώνια τιμωρία όλους όσους δεν τον γνώρισαν ή δεν μπορούν να τον πιστέψουν.

13. Έχεις ως αυθαίρετο αξίωμα τη θρησκευτική πίστη στη θρησκεία σου και στην βολική ερμηνεία που της δίνεις εσύ αυθαιρέτως και μάλιστα όταν όλα αυτά προηγούνται κάθε ενδελεχούς μελέτης, κρίσεως και γνώσεως.
Και συνεχίζουμε…

14. Φοβάσαι τόσο πολύ ν’ αναζητήσεις και ν’ αντικρίσεις την αλήθεια, παρ’ όλο που υποψιάζεσαι ότι ζεις μέσα σ’ ένα μεγάλο ψέμα, ώστε δυσκολεύεσαι να βάλεις ένα κόμμα στο δογματικό «πίστευε και μη ερεύνα» («πίστευε και μη, ερεύνα»).

15. Χλευάζεις τους πιστούς άλλων θρησκειών ως ειδωλολάτρες, όταν εσύ ο ίδιος προσκυνάς ξύλινες εικόνες και πτώματα «αγίων».

16. Όταν αντικρούεται με επιχειρήματα το παράλογον του πράγματος που εσύ θεωρείς απολύτως λογικό, καταφεύγεις σε αναθεματισμούς, κατάρες, μειωτικούς και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς (ελλείψει επιχειρημάτων).

17. Είσαι έτοιμος να σπάσεις και να κάψεις όταν θεωρείς ότι προσβάλλουν τα πιστεύω σου, αλλά ταυτόχρονα αγνοείς ή παραβλέπεις πως τα δικά σου πιστεύω επιβλήθηκαν με την βία και την τρομοκρατία.

18. Θεωρείς τους Εβραίους και τον Ιουδαϊσμό, εχθρούς της θρησκείας σου, αν και κατά βάση ο Χριστιανισμός αποτελεί αίρεση του Ιουδαϊσμού, πιστεύετε στον ίδιο θεό (τον Γιαχβέ) και μνημονεύετε τους ίδιους Εβραίους «προπάτορες» (Αβραάμ, Ισαάκ, Ιακώβ και όλο το κακό συναπάντημα).

19. Εσύ, ο Έλληνας χριστιανός, θεωρείς τον εαυτό σου «πατριώτη», όταν πάνω απ’ την πατρίδα και το έθνος, βάζεις τη θρησκεία σου και «του Χριστού την πίστη την αγία». Όταν θεωρείς τιμητικό τον όρο «Ρωμιός», όταν δέχεσαι να εορτάζεις «αγίους» που κατέσφαξαν τους Έλληνες και πολέμησαν με μανία το Ελληνικό Πνεύμα, για το οποίο είμαστε σήμερα περήφανοι. Ως γνήσιος «Νεοέλληνας» χριστιανός, γνωρίζεις απ’ έξω κι ανακατωτά την εβραϊκή μυθολογία-τερατολογία (που εσύ την έχεις υιοθετήσει ως θρησκεία), γνωρίζεις ότι σταυρώθηκε κάποιος Ιουδαίος ονόματι Γιεσούα (Ιησούς) και καλά για να σε σώσει (από τί άραγε;), ενώ πιθανότατα αγνοείς τον αποκεφαλισμό και την σταύρωση ενός δικού σου προγόνου, του Λεωνίδα, που θυσιάστηκε, όχι για κάποια υποτιθέμενη σωτηρία, αλλά για κάτι πιο…χειροπιαστό: Την ελευθερία..

20. Εσύ, ο Έλληνας χριστιανός, βολεύεσαι απόλυτα με την ψευδοϊστορία που έχεις διδαχθεί στο σχολείο κι εμφανίζει την Εκκλησία ως θεματοφύλακα του ελληνικού γένους, πρωταγωνιστή στους απελευθερωτικούς αγώνες, ενώ η πραγματική ιστορία έχει καταγράψει τον προδοτικό και ανθελληνικό της ρόλο (με κάποιες ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις).

Πηγή: Ο «ιός» του Θεού (Γιάννης Φραγκούλης).

''ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ''... ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.

2011-08-14T20:12:00.000+03:00

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος "ο Γραφεύς των Θεών" έζησε πριν από χιλιάδες χρόνια στην Αίγυπτο τις ημέρες που η σημερινή ανθρωπότητα ήταν ακόμη στα σπάργανα.
Ήταν και είναι μια μεγάλη Μορφή, του Αποκρυφισμού, που μας κληροδότησε ένα πολύ σημαντικό έργο: τα Ερμητικά κείμενα. Έφερε στην Ανθρωπότητα τη γνώση των 7 Νόμων του Σύμπαντος.

Οι 7 Νόμοι που καθορίζουν τα ΠΑΝΤΑ: τον Κόσμο, τους Ανθρώπους, τη Φύση.
Αυτές οι Διδασκαλίες ήταν γραμμένες στους τάφους των Πυραμίδων. Χαμένες για χρόνια, καλά κρυμμένες από τους αδαείς, τους ασεβείς.
Όχι όμως και ξεχασμένες. Μέσα σ' όλους αυτούς τους αιώνες υπήρχαν Μύστες που κράτησαν άσβεστη τη ιερή φλόγα της Ερμητικής Διδασκαλίας τη διαφύλαξαν, ενώ συγχρόνως τη μετέφεραν από γενιά σε γενιά, μέχρι τις ημέρες μας.

Χάρη σ' αυτούς μπορούμε εμείς σήμερα να έχουμε το μαγικό κλειδί που θα ανοίξει την Πύλη της καρδιάς μας για να μπορεί να δεχτεί την Μυστικιστική Γνώση.
Ας μην ξεχνάμε όμως, πως αυτοί οι Μύστες και ΟΧΙ οι παπάδες, μας κληροδότησαν μια Γνώση και μια προσταγή: "Ω, μην αφήσετε να σβήσει η φλόγα! Στη σκοτεινή σπηλιά της την έχει λατρέψει κάθε ηλικία. Έχει τραφεί από τους αγνούς ιερείς της αγάπης. Μην αφήσετε τη φλόγα να σβήσει".

Ερμής ο Τρισμέγιστος, Ερμητικά κείμενα και Ερμητισμός. Πολύ βασικές έννοιες που πρέπει να γνωρίσεις, αγαπητέ αναγνώστη , διότι το πιθανότερο είναι πως θα τις συναντήσεις, αργά ή γρήγοραΑς ξεκινήσω με μια βιογραφία του Τρισμέγιστου : με το όνομα «Ερμής ο Τρισμέγιστος», οι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι Ελληνίζοντες ονόμαζαν τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων Θωθ ή Τεούχ και λατρευόταν, όπως κι ο Έλληνας θεός Ερμής, σαν ψυχοπομπός.
Τα βιβλία του έφερναν το όνομά του (Ερμητικά) κι άλλοι έλεγαν πως ήταν 20.000 (Ιάμβλιχος) και άλλοι 36.000 (Μανέθων) και περιείχαν μαγεία, φιλοσοφία, αστρολογία, ιατρική και αλχημεία, που κατά το Μεσαίωνα ονομάστηκε Ερμητική.
Πολλά από τα βιβλία του Ερμή, καταστράφηκαν από τη πυρκαγιά στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, όπου φυλάγονταν και έτσι, το βαθύτερο νόημα στις διδασκαλίες για τη πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου καθώς και οι πρακτικές που ακολουθούσαν οι μυημένοι σε αυτές, παραμένει (στο μεγαλύτερο μέρος του) μέχρι σήμερα άγνωστο.

Ας δούμε τώρα και τι σημαίνει Ερμητισμός:

Στη καρδιά του Ερμητισμού βρίσκεται η ανάγκη για τη Γνώση, τη γνώση δηλαδή του Θείου.
Είναι τελείως διαφορετικό από τα συμβατικά είδη γνώσης, αφού μας οδηγεί στο να διαχωρίζουμε αυτό που ξέρουμε με αυτό που νομίζουμε ότι ξέρουμε.
Η γνώση αυτή είναι προσωπική διότι σχετίζεται με το πυρήνα της ύπαρξής μας.
Ταυτόχρονα όμως, ο Ερμητισμός είναι και η επιστήμη που ασχολείται με την ερμηνεία ιερογλυφικών και συμβόλων του αρχαίου κόσμου.
Τόσο η Ερμητική όσο και η Πυθαγόρεια παράδοση, στηρίζονται στη διδασκαλία που γίνεται μέσω υπαινιγμών.
Όσοι είναι αληθινά σοβαροί, ακολουθούν τους υπαινιγμούς, (οι χριστιανοί όπως καταλαβαίνετε όμως... ΟΧΙ!!!).
Οι υπόλοιποι τους παραβλέπουν κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η «μαγεία» -ή και το πρόβλημα- στη προσπάθεια της κατανόησής των.

ΕΡΜΗΣ O ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

1 Ο Ερμής ο τρισμέγιστος ήταν Ελληνικής καταγωγής.
( Artemi Passio, Migne Patrologia greca XCVI ). ( Ψευδό - Μανέθωνος από Γ. Σύγκελλο ).

2 Στην Ερμητική Θεολογία κυριαρχεί ο Μονοθεϊσμός, όπως ακριβώς εκφράστηκε από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο τον Ορφέα, κ.λ.π. Εννοόντας το Υπέρτατο όν τον Δία.
Είναι Αξιο να παρατηρηθεί ότι όλοι οι υγιείς ψαλμοί της βίβλου είναι ΟΧΙ σχεδόν αλλά εντελώς πιστή αντιγραφή από τα Ερμητικά και τα Ορφικά, τα οποία Ορφικά πάλι αποτελούν την Ελληνική θεογονία, καθώς μέσα απο αυτά διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας οι Ύμνοι των Ελλήνων θεών (βλ. Ορφικοι Ύμνοι).

3 Ο Ερμής έζησε γύρω στο 25.000 π.Χ. (πώς θα ήταν δυνατόν να ήταν χριστιανός, η και να μιλούσε για τον Γιεσούα;;;) και υπήρξε αντιβασιλέας του Κρόνου στην Αίγυπτο, δάσκαλος του Οσίριδος και της Ισιδος (στους οποίους επίσης τότε πίστευαν πολλοί Έλληνες).

4 Ερμής ο Τρισμέγιστος 3.1 :"Η δόξα των πάντων είναι ο Θεός… Αρχή των όντων είναι ο Θεός και νους και φύση και ύλη και όλα αυτά εν σοφία εις υπόδειξη όλων… Υπήρχε σκότος άπειρο στην άβυσσο και νερό λεπτό και πνεύμα λεπτό και νοερό με τη δύναμη του Θεού, βρισκόμενα στο χάος. Και έλαμψε φως άγιο και στερεώθηκαν σε άμμο τα υγρά στοιχεία…".

5 Ερμής ο Τρισμέγιστος 4.1 : "Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. Και όχι βέβαια με τα χέρια, αλλά με το λόγο του ".

6 Ερμής ο Τρισμέγιστος 141.18 : "Αυτά είπε ο Κύριος και Θεός μας και ανέμειξε το νερό με τη γη. Ανακινώντας το μίγμα, και εμφύσησε σ' αυτό πνεύμα…από αυτό το μίγμα έπλασε ζώδια με μορφή ανθρώπου".

7 Ερμής ο Τρισμέγιστος 1.18 : Και μόλις έγινε αυτό, είπε ο Θεός: Αυξάνεστε και πληθύνεστε εν πλήθη όλα τα δημιουργήματα".

(ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΕ ΤΙΣ ΨΕΥΤΙΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ; ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΠΕ Ο ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 25.000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΛΕΨΙΑ ΤΟΝ ΒΑΦΤΙΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΟΝ ... ΙΟΥΔΑΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ ΤΟΥΣ).

8 Ο Στοβαίος γράφει ότι: "ο Ερμής έγραψε 42 βιβλία", ο δε Μανέθων λέει ότι: "Αυτά βρισκόντουσαν στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και από εκεί τα αντέγραψε ο Μωυσής"
(και αφού τα αντέγραψε μετά έπρεπε δια της πυρράς να εξαφανιστούν και να μείνουν μόνο σαν πρωτότυπα του Μωυσή. Μπράβο τους που αποφάσισαν να καταστρέψουν όλες τις γνώσεις χιλιάδων ετών, ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΟΜΩΣ;;;).

9 Η διδασκαλία του Ερμή, ως γνωστόν επειδή ήταν μυστική ονομάστηκε "Ερμητική" που έκτοτε πήρε την έννοια του σφραγισμένου μυστικού.
Ηδη από την εποχή του ο Ερμής γνωρίζοντας όπως φαίνεται καλά τα ανάλογα καταστροφικά αποτελέσματα που είχε για την τότε ανθρωπότητα (καταστροφή της Ατλαντίδος ενδεχομένως) η ανεξέλεγκτη διασπορά των αντίστοιχων μυστηρίων, έδωσε εντολή στους Έλληνες μαθητές του Ασκληπιού και Άμμωνα (Άμμων=Δίας) να κρατήσουν απόλυτη σιγή για τα μυστικά της φύσης και τα " Θεϊκά μυστήρια ". (Ερμητικά κείμενα ).

10 Ο Ερμής είναι γιος του βασιλιά Δία και της κόρης του Άτλαντα Μαίας. Κατά την συνήθειά του ο Δίας την έστειλε να γεννήσει στη Κυλλήνη. (αυτό το γνωρίζουν οι Χριστιανοί άραγε;).

11 Ο πρώτος και μεγαλύτερος προφήτης στην Ελληνική παράδοση είναι ο Θεός Ερμής ή Ερμής Τρισμέγιστος κατά την Αιγυπτιακή εκδοχή. Μεταξύ των μαθητών του φέρεται και ο Θεός Ήφαιστος.
Ο Ερμής έζησε κατά άλλους το 9.000 π.Χ. ή κατ' άλλους το 25.000 π.Χ. ή αν θεωρήσουμε ότι ο Ήφαιστος ήταν μαθητής του που έζησε σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο το 50.000 π.Χ,
σημαίνει ότι ο Ερμής έζησε πριν το 50.000 π.Χ.

(το σίγουρο είναι οτι τότε ο εβραίος ΓΙΕΣΟΥΑ ...

δεν ήταν ούτε κάν υπο σκέψιν όπως καταλαβαίνετε).

12 Ο Ορφέας αναφέρει πώς στην αρχή βασίλεψε ο Ουρανός που τον διαδέχτηκε ο Κρόνος. Μετά τον Κρόνο βασίλεψε ο Δίας και στη συνέχεια ο Διόνυσος (Ολυμπιόδωρος "Υπόμνημα στον Φαίδωνα" στα Ορφικά) . Ο Ερμής γεννήθηκε από την κόρη του Άτλαντα, Μαία και υπηρέτησε σαν γραμματέας τον Κρόνο, αδελφό του Άτλαντα, μαρτυρία που επιβεβαιώνεται και στην "Ευαγγελική προπαρασκευή" του Ευσέβιου (οι αντιγραφές που λέγαμε...). Ωστόσο, η αποκάλυψη πνεύματος υπερφυσικού, δημιούργησε στο πρόσωπο του Ερμή, τον πρώτο "απόστολο" του μονοθεϊσμού, (μα κάποιος που είναι δάσκαλος του Ήφαιστου -αυτού που εμείς θεωρούμε εναν απο τους θεούς μας- τότε σίγουρα γι αυτόν η υπέρτατη οντότητα, και λογικά, θα ήταν μόνο ο ΔΙΑΣ ΖΕΥΣ).

13 Σύμφωνα με τις μαρτυρίες του γραμματολόγου Ιωάννη Στοβαίου τα κείμενα των έργων του Ερμή, γραμμένα στην ιερογλυφική γραφή και κρυμμένα στους αιγυπτιακούς ναούς και στις πυραμίδες,
βρέθηκαν από τον αρχιερέα των ναών της Αθηνάς και του Ποσειδώνα στην αρχαία Αθήνα, Βούτη. Ο Βούτης που υπήρξε γενάρχης της ιερατικής κάστας των Ετεοβουτάδων, ήταν γιος του βασιλιά της Αττικής, Πανδίονα και όταν διαμοιράστηκε η εξουσία του πατέρα του, αυτός πήρε την ιερατική εξουσία και ο αδελφός του, Ερεχθέας, την πολιτική. Στην Αίγυπτο όπου ακολούθησε τον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα, βρήκε τα κείμενα αυτά και τα μετέφρασε στην ιερατική γραφή.

14 Παυσανίας "Κορινθιακά" 3 - 4 : "Αυτά που λένε στις μυστικές τελετές της Μητρός (Δήμητρας) σχετικά με τον Ερμή και το κριάρι, αν και ξέρω πολύ καλά τι συμβολίζουν, δεν τα μνημονεύω".

(ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ ΦΙΛΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ; ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ

Ο ΕΡΜΗΣ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΝ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΕΣ).

15 Κατά την Ερμητική θεολογία, ο Ποιμάντρης είναι η αποκαλυπτική παρουσία του υπέρτατου Όντος σε μια στιγμή έκστασης του Ερμή του τρισμέγιστου.
Η αποκάλυψη της δημιουργίας ξεκινάει από τον πρώτο Νου, τον Πατέρα και την εμφάνιση του φωτός και του σκότους. Από το φως εμφανίζεται ο λόγος, δηλαδή ο γιος του Θεού...

(''ΤΟ ΕΝ ΑΡΧΗΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ''... Σας θυμίζει κάτι;).

Στη συνέχεια το φως οργανώνεται σε ένα κόσμο αμέτρητων δυνάμεων.
Δημιουργείται ο άνθρωπος - αρχέτυπο από τον πρωταρχικό Νου κατ' εικόνα του Πατέρα και στη συνέχεια ο ίδιος ο άνθρωπος αρχίζει και αυτός να δημιουργεί και με τη θέληση του Πατέρα γίνεται και αυτός δημιουργός. Στο εσχατολογικό μέρος του Ποιμάντρη αναφέρεται ο θάνατος και η μελλοντική ζωή της ψυχής... (αυτό που υποστήριζαν οι Έλληνες φιλόσοφοι, περί μετενσάρκωσης "Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΗ" Σωκράτης), όπου η μεν μορφή διαλύεται στα στοιχεία που την αποτελούσαν, δηλαδή τα υλικά, το σώμα, και τα οποία επανέρχονται στη προηγούμενη κατάστασή τους, αδρανοποιημένου πια και του θνητού χαρακτήρα, η δε ψυχή απελευθερωμένη διέρχεται από τις 7 σφαίρες της κάθαρσης για να φτάσει προ των πυλών της αιωνιότητας. Εκεί θα περάσει από την θύρα που οδηγεί στους κόσμους των ανωτέρων δυνάμεων, ώστε να προετοιμαστεί, καθαρθεί για το επόμενο ταξίδι της.

16 Στον πρώτο λόγο (24 - 26) γίνεται υπαινιγμός στις Πύλες και στις Θύρες που οδηγούν στην Ογδοατική φύση, δηλαδή στους θείους κόσμους των παραλλήλων. Διακρίνεται επίσης η αναφορά στη χημική διαδικασία της σύνθεσης και της αποσύνθεσης της ύλης με υπαινιγμό, επίσης της θείας ουσίας, που ενώνει την ύλη με το πνεύμα.

17 Στο δεύτερο λόγο αναλύεται η φύση και η αιτία της κίνησης στο χώρο της ακινησίας καθώς και η αιτία του πρώτου κινούντος. Όλα αυτά που λαμβάνουν μέρος στο χώρο των συμπάντων κόσμων, αποτελούν " κοίλα στοιχεία " περιδινούμενων κυκλώνων ενεργείας.

18 Στο τρίτο λόγο γίνεται αναφορά στη δημιουργία και την διάλυση των όντων. Έτσι λοιπόν γίνεται αναφορά στους κατώτερους θεούς που αναφέρει και ο Πλάτωνας, δηλαδή στα φωτοφόρα όντα που κατ' εντολή του Θεού επεμβαίνουν στους γενετικούς κώδικες των όντων, πάνω στην εξελικτική πορεία του γόνου.

19 Στην ουσία οι " θεϊκοί κύκλοι " του Ερμή, οι παραδοσιακοί θεοί της αρχαιοελληνικής θεολογίας (Ωκεανός - Τηθύς - Φόρκυς - Κρόνος - Ρέα - Δίας - Ήρα και άλλοι) και οι θεοί του Πλάτωνα (Τίμαιος 41) είναι αυτό ακριβώς που αναφέρει ο τελευταίος, δηλαδή κατώτεροι θεοί που είχαν την δυνατότητα να διαμορφώνουν τα δημιουργήματα του Θεού, πιο γνωστοί στην αρχαία Ελλάδα ως ΔΑΙΜΟΝΕΣ.

20 Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος γράφει ότι " αυτό που είναι ψηλά μοιάζει με εκείνο που είναι χαμηλά " και ότι το ελάχιστο μοιάζει με το μέγιστο" . Χιλιάδες χρόνια πριν από την έλευση του Ιησού Χριστού στην γη, ο Ολύμπιος Ερμής, ο υιός του Δία και της Μαίας, αξιώνεται της πρώτης αποκαλύψεως από τον ίδιο τον Θεό, τον οποίο αποκαλεί Ποιμάντρη. Ο ύμνος του Ερμή προς Παντοκράτορα (Σινά 327, φ 234 β - Ιβήρων 386, φ 174 β) : Βλέμμα ακοίμητου πυρός γρηγόρει. Εσύ που ζωογονείς τον δρόμο του αιθέρα, που ενισχύεις την θέρμη του ήλιου, που δίνεις την λαίλαπα εις τα νέφη, εσύ, που το όνομά σου δεν χωρά εις τον κόσμο.
Βλέμμα άφθαρτο, αιώνιο, φοβερό, που εποπτεύει τα πάντα, πατέρα όλων, που είσαι ένας και μοναδικός Θεός, που δεν έχεις καμία αρχή από πουθενά, σε έχω γνωρίσει. Έναν μόνο τιμώ μετά από εσένα, τον Υιόν που προέρχεται από εσένα, με απόρρητη δύναμη και οξύτερη φωνή, με ξεχωριστό τρόπο ευθύς χωρίς φθόνο και πάθος, χωρίς γέννηση γέννησες τον Λόγο, που είναι Θεός, την ουσία εκ της ουσίας, ο οποίος φέρει την δική σου εικόνα, του Πατέρα, την όμοια σου εις όλα.
Ώστε εκείνος να ευρίσκεται μέσα σε εσένα, εσύ δε μέσα σε εκείνον, ως καθρέπτης κάλλους και πρόσωπον αμοιβαίας ευφροσύνης.

22 η υπερφυσική αποκάλυψη του πνεύματος του Θεού, καθιστά τον Ερμή τον πρώτο "Απόστολο" του μονοθεϊσμού. (Άλλωστε τι θα είχαν οι εβραίοι, δίχως την Ελληνική θεογονία;;;)

23 Κυρανίδες, πρόλογος Αρποκρατίωνος : ο Ερμής ελάμβανε την Θεία σοφία από αγγέλους του Θεού δια να την μεταδώσει στους ανθρώπους.

(Γιατί η λέξη "Άγγελος" βγαίνει απο το "Αγγελιοφόρος"

αυτός που φέρει την Αγγελία, και τέτοιος πολύ πρίν τους εβραίους

Μιχα-ήλ Γραβρι-ήλ και Σαμα- ήλ, ήταν ο Ερμής,

ο θεός των Ελλήνων, απο εδώ είναι κλεμένη και η λέξη

"ΑΓΓΕΛΟΣ"... ΑΝΓΚΕΛ ΣΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΙΚΗΝ).

24 Λακτάντιος, Diu. inst. I, 6: Και να τα ίδια τα λόγια του Ερμή: "Ο Θεός είναι ένας και ο Ένας δεν χρειάζεται όνομα".
(Γιατί δεν χρειάζεται όνομα; διότι ο ίδιος που ΔΙΑΡΕΙ -ΔΙΑΣ- ενώνει ταυτόχρονα -ΖΕΥΣ- Ζεύξη).
25 Ερμής Τρισμέγιστος - Εκ των αντιγραφών της ''ιεράς'' βίβλου - παρ. 18: "Τόσα μόνον αφού είπε ο Θεός και δικός μου Κύριος, ανέμιξε τα υπόλοιπα συγγενή στοιχεία, δηλαδή το ύδωρ και την γη…".

26 Ερμής Τρισμέγιστος - Καθολικός λόγος προς Τατ - 14: "Κανένας από τους άλλους που λέγονται Θεοί, κανένας άνθρωπος και κανένας δαίμονας(!!!) δεν δύναται να είναι τόσο αγαθός όσο ο μόνος Θεός (Ζεύς). Αυτό είναι το αγαθόν αυτός είναι ο Θεός. Και να μην πεις κάτι άλλο αγαθό, διότι ασεβείς και μην δώσεις εις τον Θεό άλλο όνομα πέραν του αγαθού".

(εδώ διακρίνουμε οτι κατα τον Ερμή, ο ΔΑΙΜΟΝ δεν

συνιστά τους σατανάδες που μας έμαθε ο χριστιανισμός,

αλλά απλώς κάτι κατώτερο της συμπαντικής υπερ-

οντότητας, ξέρετε εσείς άλλον θεό υπέρτατο του Διός;;;).

27 Ερμής τρισμέγιστος - Ποιμάντρης, 27 - 32 : Προσευχή του Ερμή προς τον θεό: Και αφού μου είπε αυτά ο Ποιμάντρης ανεμείχθη με τις δυνάμεις. Και εγώ, αφού ευχαρίστησα και ευλόγησα τον Πατέρα των όλων, πήρα την άδεια να φύγω, αφού ενδυναμώθηκα και διδάχτηκα την φύση του Παντός και το υπέροχο όραμα. Και από τότε έχω αρχίσει να κηρύσσω στους ανθρώπους το κάλλος της ευσέβειας και της γνώσεως. Ω λαοί, άντρες τούτης της γής, σεις που έχετε παραδώσει τους εαυτούς σας στην μέθη και στον ύπνο και στην άγνοια του Θεού, γαληνέψατε από την ικανοποίηση του παραλόγου ύπνου και σταματήσατε την κραιπάλη. Αυτοί δε αφού άκουσαν έφθασαν συγκεντρωμένοι με κοινή ψυχική διάθεση. Και εγώ τους είπα: "Γιατί ω άνδρες γεννήματα τούτης της γης έχετε παραδώσει τον εαυτό σας στον θάνατο, ενώ έχετε εξουσία να μεταλάβετε της αθανασίας; Μετανοήσατε εσείς που από κοινού πορευθήκατε στην πλάνη και γίνατε συμμέτοχοι στην άγνοια. Αφού εγκαταλείψετε την φθορά, απαλλαγείτε του σκοτεινού φωτός και μεταλάβετε της αθανασίας". Και άλλοι μεν από αυτούς αφού φλυάρησαν, απεμακρύνθηκαν, έχοντας παραδώσει τον εαυτόν τους στην οδό του θανάτου, άλλοι δε αφού έπεσαν μπροστά στα πόδια μου παρακαλούσαν να διδαχθούν. Και εγώ αφού τους σήκωσα από κάτω έγινα οδηγός του γένους. Τους δίδαξα τους λόγους, πως και με ποιο τρόπο να σωθούν και έσπειρα ανάμεσά τους λόγους σοφίας και ετράφησαν δια του ύδατος της αμβροσίας. Και το βράδυ όταν το φως του ήλιου άρχισε να δύει τους κάλεσα να ευχαριστήσουν τον Θεό. Και όταν ολοκληρώθηκε η ευχαριστία, καθένας έφυγε για την δική του κλίνη. Κι εγώ αφού ανέγραψα στον εαυτό μου την ευεργεσία του Ποιμάνδρου και πλήρης από όσα ήθελα, ευφράνθηκα πολύ.
Και έγινε δι εμένα ο ύπνος του σώματος αγρύπνια της ψυχής και το κλείσιμο των οφθαλμών αληθινή όρασης και η σιωπή μας εγκυμοσύνη του αγαθού και η έκφραση του λόγου έργα αγαθά. Τούτα δε συνέβησαν διότι είχα λάβει από τον νου μου, δηλαδή από τον Ποιμάνδρη, τον λόγο της αυθεντίας.
Και έτσι έγινα θεοφόρος της αλήθειας. Για αυτό προσφέρω από την ψυχή μου και από όλη την δύναμή μου ευλογία στον Πατέρα Θεό. Αγιος ο Θεός ο Πατέρας των όλων. Αγιος ο Θεός του οποίου η θέληση εκπληρώνεται από τις ίδιες του τις δυνάμεις. Αγιος ο Θεός ο οποίος θέλει να γίνει γνωστός και γνωρίζεται στους εκλεκτούς. Αγιος είσαι εσύ που με τον Λόγο δημιούργησες τα όντα.
Αγιος είσαι εσύ του οποίου την εικόνα αναπαράγει η φύση. Αγιος είσαι εσύ του οποίου η φύση υπήρξε εικόνα. Αγιος είσαι εσύ ο ισχυρότερος από κάθε άλλη δύναμη. Αγιος είσαι εσύ ο μεγαλύτερος από κάθε υπερέχοντα. Αγιος είσαι εσύ ο ανώτερος παντός επαίνου. Δέξου αγνές λογικές θυσίας από αγνή ψυχή και καρδιά που έχει προς εσένα ανυψωθεί, ανεκλάλητε, ανέκφραστε που προσφωνείσαι δια της σιωπής. Σε ικετεύω να μην με αφήσεις να σφάλλω στην ουσιώδη γνώση, δώσε μου σημείο και ενδυνάμωσέ με και με την χάρη αυτή θα φωτίσω τους αδελφούς μου και τους υιούς σου που έχουν άγνοια του γένους των. Για αυτό πιστεύω και μαρτυρώ. Στη ζωή και στο φως προχωρώ. Ευλογητός είσαι Πατέρα. Ο δικός σου άνθρωπος επιθυμεί να είναι άγιος μαζί σου, καθώς έχεις δώσει σε αυτόν όλη την εξουσία.

28 Μονή Ιβήρων Αγιον Ορος 1317 - φ 287 α: Ερμού εκ του προς Τατ ( αποσπ. Ι ): Είναι δύσκολο να συλλάβουμε με την νόηση τον Θεό και είναι αδύνατο να τον εκφράσουμε και αν ακόμη τον συλλάβουμε με την νόηση. Διότι είναι αδύνατον να ορίσεις το άυλο με το υλικό και δεν είναι δυνατόν να συλλάβεις το τέλειο με το ατελές και το αιώνιο είναι δύσκολο να συναντηθεί και να συνυπάρξει με το εφήμερο. Διότι το ένα υπάρχει στην αιωνιότητα, ενώ το άλλο είναι παροδικό και το ένα υπάρχει πραγματικά, ενώ το άλλο από φαινομενική άποψη σκιάζεται. Και βρίσκεται σε τόσο μεγάλη απόσταση το ασθενέστερο από το ισχυρότερο και το κατώτερο από το ανώτερο, σε όση βρίσκεται το θνητό από το Θείο. Και η μεταξύ τους απόσταση αμαυρώνει την θέα του ωραίου. Διότι δύνασαι να δεις με τα μάτια τα υλικά σώματα και να περιγράψεις με την γλώσσα τα ορατά. Αλλά το ασώματο και αόρατο και άμορφο και άυλο δεν είναι δυνατόν να γίνει αντιληπτό από τις αισθήσεις μας.

Γίνομαι κατανοητός, Τατ, γίνομαι κατανοητός;

Αυτό που είναι αδύνατον να εκφράσουμε πλήρως, αυτό είναι ο Θεός.

(κι αυτά οι χριστιανοί τα παρουσιάζουν

ως χριστιανικές διδαχές!!!!).

29 Ερμητικά κείμενα:

Άγιος ο Θεός και πατέρας των όλων.

Άγιος ο Θεός που η θέλησή του εκπληρώνεται από τις ίδιες του τις δυνάμεις.

Άγιος ο Θεός που θέλει να είναι γνωστός και αναγνωρίζεται από εκείνους που τον λατρεύουν.

Άγιος είσαι εσύ που με τον λόγο δημιούργησες τα όντα.

Άγιος είσαι εσύ του οποίου την εικόνα αναπαράγει η φύση.

Άγιος είσαι εσύ που δεν σε δημιούργησε η φύση.

Άγιος είσαι εσύ ο ισχυρότερος κάθε άλλης δύναμης.

Άγιος είσαι εσύ ο μέγιστος των υπέροχων.

Άγιος είσαι εσύ ο υπεράνω κάθε επαίνου.

ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΟΤΙ Η ΕΒΡΑΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ; ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ''ΑΓΙΟΣ" ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΓΙΑΧΒΕ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑ, ΚΙ ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΕΒΑΨΑΝ ΚΟΚΚΙΝΟ, ΤΟΥ ΠΡΟΣΘΕΣΑΝ ΟΥΡΑ, ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΑΞΕΣΟΥΑΡ... ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ, ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΝ ΕΞΟΡΙΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΝΑ ''ΨΗΝΕΙ'' ΨΥΧΕΣ, ΚΙ ΕΤΣΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΒΗΤΡΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΝΑ (ΣΑΤΑΝΑ) ...

ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ:

ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ''ΓΕΝΕΣΙΣ'' ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΤΟΥ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΥ,

ΤΟΣΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΛΕΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΜΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΟΝΟ...

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ;

ΕΦ' ΟΣΩΝ Ο ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

"ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ'', ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ

Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ (ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ) ΓΕΝΕΣΙΣ; ΔΕΝ ΣΑΣ ΒΡΩΜΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΟΜΑ;

Περίανδρος Περικλής Ελληνιάδης

Ο ΓΙΑΧΒΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.

2011-07-17T14:45:00.000+03:00

Ο ΓΙΑΧΒΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ, ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΥΠΤΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΜΗΟΥΣ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟ ''ΙΕΡΟ'' ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. ΦΥΣΙΚΑ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΙΣ ''ΑΓΙΕΣ'' ΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΟ - ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΗΜΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
Η ΝΟΗΣΙΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΗ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ.

Αυτά ποὺ ἡ ἐκκλησία σου δὲν θέλει νὰ διαβάσεις. Τρίτο μέρος.

2011-06-18T18:59:00.000+03:00

Ἂς ἐξετάσουμε τὸν μισελληνισμὸ τῶν Βυζαντινῶν κατὰ τὸν 9ο αιώνα...

Τὸ 842 μ.χ. χρονιὰ ποὺ ἔγινε ἡ ὁριστικὴ ἀναστύλωση τῶν εἰκόνων, οἱ ἑορτασμοὶ τῶν Ὀρθοδόξων συνοδεύτηκαν ἀπὸ μία ''φρικτὴν τελετὴν'' ἀναθεματισμῶν - ὅπως τὴν χαρακτηρίζει ὁ καθηγητὴς Νικόλαος Τωμαδάκης, το ''Τριώδιον'' ὅπου μεταξὺ ἄλλων ὁρίζονται τὰ ἑξῆς:

''ΤΟΙΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΕΞΙΟΥΣΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΙΑ ΠΑΙΔΕΥΣΙΝ ΜΟΝΟΝ

ΤΑΥΤΑ ΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑΙΣ ΔΟΞΑΙΣ ΑΥΤΩΝ ΤΑΙΣ ΜΑΤΑΙΑΙΣ

ΕΠΟΜΕΝΟΙΣ ΚΑΙ ΩΣ ΑΛΗΘΕΣΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΣΙ ΚΑΙ ΟΥΤΩΣ ΑΥΤΑΙΣ ΩΣ ΤΟ ΒΕΒΑΙΟΝ ΕΧΟΥΣΑΙΣ ΕΓΚΕΙΜΕΝΟΙΣ ΩΣΤΕ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΥΣ, ΠΟΤΕ ΜΕΝ ΛΑΘΡΑ,ΠΟΤΕ ΔΕ

ΦΑΝΕΡΩΣ ΕΝΑΓΕΙΝ ΑΥΤΑΙΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙΝ ΑΝΕΝΔΟΙΑΣΤΩΣ... ΑΝΑΘΕΜΑ''.

Ἐδῶ λοιπὸν ἀναθεματίζονται ὅσοι διδάσκουν/διδάσκονται τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία. Ὁ θεωρούμενος ὡς κλασσικὸς ἱστορικός της ὀρθόδοξου Θεολογίας Βασίλειος Στεφανίδης παραθέτει τὸ ''Συνοδικόν'' της 7ης Οἰκουμενικλης Συνόδου:

''Ἀνάθεμα εἰς τοὺς εὐσεβεία ἐπαγγελόμενους τὰ

τῶν Ἑλλήνων δυσώδη καὶ δυσσεβὴ δόγματα''.

Ἐδῶ πάλι ἀναθεματίζονται οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας. Τὴν ἴδια ἐποχὴ ὁ Θεόδωρος Στουδίτης στὸν ''Κανόνα'' (ποὺ ψάλλεται στὸ ''Συνοδικόν της Ὀρθοδοξίας'') ἐξαπολύει μύδρους σφοδροὺς κατὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ στρέφεται κατὰ τοῦ Ἰωάννη Γραμματικοῦ, ὁ ὁποῖος ἀρχικὰ ἦταν ἡγούμενος στὴν μονὴ τῶν ἁγίων Σεργίου καὶ Βάκχου ἀλλὰ ἀργότερα ἐνστερνίσθηκε τὸ ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πνεῦμα τόσο, ὥστε νὰ ἀποστασιοποιηθεῖ ἀπὸ τὴν χριστιανικὴ διδασκαλία.
Τὸν (Ἰωάννη Γραμματικὸ) ὀνομάζει (ὁ Θεόδωρος Στουδίτης) ''ἴσον τῶν Ἑλλήνων'' καὶ τὸν κατηγορεῖ, ὅτι ''περηφανευόταν γιὰ τὰ ἔργα τους, ποὺ ἡ φωνὴ τῶν δικαίων δίκαια (ὁ χριστιανισμὸς) τὰ σκόρπισε στοὺς ἀνέμους''... καὶ συνεχίζει:

''ΟΥΚ ΕΔΕΙ ΣΕ, Ω ΠΑΡΑΝΟΜΕ, ΟΝΟΜΑΖΕΣΘΑΙ ΤΟΙΑΥΤΗΝ ΚΛΗΣΙΝ, ΜΑΛΛΟΝ ΠΥΘΑΓΟΡΑΝ ΚΑΙ ΚΡΟΝΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΛΩΝΑ Η ΤΙΝΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΘΕΩΝ,

ΩΝ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΕΖΗΛΩΣΑΣ ΤΕΡΠΟΜΕΝΟΣ ΤΑΙΣ ΑΣΕΛΓΕΙΑΣ ΑΥΤΩΝ''.

Στὶς ἀρχὲς τοῦ 10ου αἵ. ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Σικελός γράφει ἕνα ποίημα κατὰ τοῦ αὐτοκράτορα
Λέοντα τοῦ Σοφοὺ καὶ τὸν κατηγορεῖ ὅτι :

''λάτρεψε τὸ ἀμέτρητο πλῆθος τῶν θεῶν

καὶ ἀρνήθηκε τὴν Ἁγία Τριάδα''

καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ τὸν δεῖ νὰ καίγεται στὸν Ἅδη μὲ τοὺς ἀγαπημένους τοῦ ἀρχαίους φιλοσόφους!!!
Σὲ ἕνα ἄλλο τοῦ ποίημα ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Σικελὸς στρέφεται κατὰ τῶν Ἑλλήνων:

''Νὰ χαθοῦν αὐτοὶ ποὺ ἀρνιοῦνται τὴν Θεότητα αὐτὴ ποὺ ἀσπάζονται τὴν πλάνη τοῦ Μάνη (ἡ μέσα Μάνη τῆς ἔνδοξης Σπάρτης δὲν εἶχε ἀκόμη ἐκχριστιανιστεῖ μέχρι καὶ τὰς ἀρχὰς

τοῦ 10ου αἳ μ.χ.) καὶ αὐτοὶ ποὺ λάτρεψαν τοὺς θεοὺς τῶν Ἑλλήνων. Κάτω ὅσοι δὲν λατρεύουν τὸν θεό, ποὺ εἶναι νοητὸς

σὲ τρία πρόσωπα καὶ τιμᾶται σὲ μία φύση (οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες

ἔβλεπαν τὸν ἕνα θεὸ - τὴν μία φύση σὲ 12 + πρόσωπα)...

Οἱ Ἕλληνες νὰ σκάσουν ἂπ΄ τὸ κακό τους''.

Τὸ κείμενο αὐτὸ γράφτηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 10ου αἵ. μ.χ. καὶ σύμφωνα μὲ τὴν συμβατικὴ ἱστορία
ἡ Ἑλληνικὴ θρησκεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς εἶχαν πρὸ πολλοῦ ἐκλείψει. Ποιοὶ λοιπὸν
ἤσαν αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι πρέπει ἐπειδὴ λάτρευαν τοὺς θεοὺς τῶν Ἑλλήνων; Μέσα στὰ πλαίσια τοῦ σφοδροῦ μισελληνισμοῦ τῶν βυζαντινῶν τὸν 9ο καὶ 10ο αἰώνα μ.χ. διενεργεῖται ὁ βίαιος ἐκχριστιανισμὸς τῶν κατοίκων τῆς Μέσα Μάνης ἀπὸ τὸν Νίκωνα.
Ὁ Κωνσταντῖνος Ζ΄ὁ Πορφυρογέννητος στὸ ''Περὶ Διοικήσεως αὐτοκρατορίας'' γράφει τὰ ἑξῆς:

''ΙΣΤΕΟΝ ΟΤΙ ΟΙ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ ΜΑ΄Ι΄ΝΗΣ ΟΙΚΗΤΟΡΕΣ ΟΥΚ ΕΙΣΙΝ ΑΠΟ ΤΗΣ

ΓΕΝΕΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΡΡΗΘΕΝΤΩΝ ΣΛΑΥΩΝ, ΑΛΛ΄ ΕΚ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ,

ΟΙ ΠΡΟΠΑΛΑΙΟΙΣ ΧΡΟΝΟΙΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΣ ΤΩΝ

ΕΙΔΩΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ, ΟΙΤΙΝΕΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΑΠΤΙΣΘΕΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΕΓΟΝΑΣΙΝ''.

Ὁ Νίκων θανάτωσε τὸν ἔφορο τῆς περιοχῆς Ἀντίοχο, σκότωσε ὅλους τους ἱερεῖς τῆς ἀρχαίας θρησκείας καὶ τοὺς ἀμετάπειστους, ἰσοπέδωσε ἱερὰ καὶ βάπτισε τοὺς ὑπόλοιπους μὲ σωματικὴ
καὶ ψυχολογικὴ βία. Ὁ ἑπόμενος στόχος τῶν χριστιανῶν ἦταν ἡ Κρήτη - τὸ νησὶ τοῦ βασιλέα
Μίνωα τοῦ ὁποίου οἱ κάτοικοι ἔμεναν μὲ πεῖσμα στὶς ''Ἑλληνικὲς Παραδοσιακὲς ἀξίες'' τους.
9ος αἳ μ.χ. Ἡ σφαγὴ τῶν Κρητικῶν, γιατί ἀρνήθηκαν τὴν Χριστιανικὴ θρησκεία.
Τὸ μίσος τῶν βυζαντινῶν καὶ τοῦ Πατριαρχείου ὑπῆρξε ἄφθαρτο καὶ συνεχίστηκε καὶ μετὰ τὴν ἅλωση. Ἡ Ὑψηλὴ Πύλη καὶ τὸ Πατριαρχεῖο ὀργάνωναν μαζὶ ἐκστρατεῖες γιὰ νὰ ἐξολοθρεύσουν τοὺς ἀρνησίθρησκους Κρῆτες. Ἡ σφαγὴ μεγάλου μέρους τῶν κατοίκων τῆς Κρήτης ἀπὸ τοὺς Βυζαντινοὺς ὑπῆρξε μία ἄγνωστη ἱστορικὴ πτυχὴ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ τοῦ Βυζαντίου ποὺ ἐσκεμμένα ἀπέκρυψε ἡ ἐπίσημη ἱστορία καὶ τὸ ἐπίσημο ''Ἑλληνοχριστιανικὸ'' κατεστημένο.

Ὁ ἱστορικὸς Νικόλαος. Ἀγγελὴς (στὸ ὓπ΄ἄρ. 7 τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ ''Ἱστορία Εἰκονογραφημένη'' Ἰανουάριος 1969) γράφει τὰ ἑξῆς γεγονότα γιὰ τὴν σφαγὴ τῶν Κρητικῶν:
''Αὐτοὺς τοὺς γνήσιους ἀπογόνους τῶν Πελασγῶν καὶ τῶν Δωριέων ποὺ ποτὲ δὲν ''χώνεψαν'' τοὺς Βυζαντινούς, τους Κρητικοὺς συντηρητικοὺς ποὺ ἡ ψυχή τους δὲν μποροῦσε νὰ δεχθεῖ τὸ νέο δόγμα (τὸν χριστιανισμὸ) ποὺ ζητοῦσε δουλεία ταπείνωση καὶ ὑποταγὴ, αὐτοὺς τοὺς Κρῆτες τοὺς γενναίους, πολεμοχαρεῖς ἄνδρες καὶ γυναῖκες ποὺ ἀγαποῦσαν τὴν ζωὴ μὲ πάθος καὶ δὲν ἔσκυβαν τὸ κεφάλι''.

Αὐτὰ ἐξιστορεῖ λοιπὸν ὁ Ἀγγελής:
''Οἱ σχέσεις τοῦ Βυζαντίου μὲ τοὺς Κρῆτες δὲν ἦταν ποτὲ ἁρμονικὲς. Ὁ λαὸς ἀτίθασος καὶ πολεμικὸς δὲν ὑποτάσσονταν στοὺς Βυζαντινοὺς Φεουδάρχες καὶ στρατηγοὺς. Κάθε τόσο ξεσποῦσαν ταραχὲς καὶ στάσεις. Κατὰ τὴ διάρκεια μίας τέτοιας ἀνταρσίας τὸν 9ο αἵ. μ.χ. ...μωαμεθανοὶ τῆς Ἱσπανίας ἀποβιβάσθηκαν στὴν Κρήτη καὶ ἔκτισαν ἕνα ὀχηρὸ φρούριο στὸν Χάνδακα... Πολλοὶ νέοι της Κρήτης συνεταιρίστηκαν μὲ τοὺς ''Σαρακηνούς'' ....

Οἱ μεγάλοι ἀρχηγοὶ τῶν λεγομένων Σαρακηνῶν τῆς Κρήτης εἶναι Ἕλληνες, Φώτιος, Λέων Τριπολίτης....Ὕστερα ἀπὸ πολλὲς ἄτυπες ἀπόπειρες ὁ Νικηφόρος Φωκᾶς (ὁ βυζαντινὸς) μὲ τρομερὸ στόλο ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες πλοῖα χτυπᾶ τὸν Χάνδακα τὸ 960 αἳ μ.χ..... νικά ο Φωκᾶς καὶ περνᾶ μαχαίρι ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους....οἱ νικητὲς σφάζουν σαράντα χιλιάδες ἄνδρες τῆς Κρήτης . Τὸ νησὶ ἐρημώνεται. Μόνον στὰ χωριὰ καὶ στὰ βουνὰ γλιτώνουν λίγες χιλιάδες κάτοικοι. Τὸ Βυζάντιο μοιράζει τὸ νησὶ σὲ Φέουδα καὶ ἐγκαθιστᾶ στὴν Κρήτη διαλεκτὲς οἰκογένειες τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Φωκάδες, Μελισσηνοὺς, Μουσούρους, Χορτατζῆδες, Σκορδίληδες, Γαβαλάδες κτλ, καὶ ὁ Νίκων ἀγωνίζεται νὰ ξαναφέρει τοὺς Κρητικοὺς στὴν θρησκεία τοῦ Χριστοῦ''.

Γράφει δὲ ὁ Νικόλαος Τωμαδάκης (καθηγητὴς τῆς Βυζαντινῆς Φιλολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν 1956) στὸ ἔργο τοῦ (''Εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Βυζαντινὴν Φιλολογίαν''τόμος Ἃ΄τεῦχος Ἅ΄, ἔκδ. δευτέρα, Ἀθῆναι 1956 σέλ. 23 - 24):
''Κατὰ τὰ τελευταία ἔτη συνηθίσαντες, ὑπὸ τὰ ἀνθρωπιστικὰ συνθήματα νὰ ἐνώνωμεν τοὺς δύο αὐτοὺς διαφορώτατους ἀλλήλων κόσμους, τὸν ἑλληνικὸ καὶ τὸν χριστιανικὸ, συνχέομεν εἰς τὴν σφαίραν τοῦ πνεύματος δύο διακρινομένας ἀλλήλων καὶ πολλάκις ἀντιμαχόμενας καταστάσεις ὧν ἑκάστη εἶχε καὶ τὴν ἰδίαν (δική) της θεώρησιν.... Ὁ χριστιανισμὸς ὑπῆρξε πολέμιος κατὰ κύριον λόγον τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὡς ζωῆς καὶ ὡς σκέψεως. Ἔβλεπε εἰς αὐτὸν... τὸ φιλέρευον πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἦγεν εἰς τὴν φιλοσοφίαν. Τὸ διὰ τοὺς Ἕλληνας ἡ ἀλήθεια δὲν ἦτο σταθερὰ καὶ ἐξ΄ἀποκαλύψεως, ἀλλὰ εὔρημα τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας, τοῦτο δὲν συνεχώρει ὁ χριστιανισμὸς. Ἡ μεγαλύτερη διαβολὴ τὴν ὁποίαν ἐνήργησε
(ὁ χριστιανισμὸς) κατὰ τοῦ κλασσικοῦ κόσμου εἶναι ἡ ἐμφάνισις αὐτοῦ ὡς εἰδωλολατρικοῦ... τὸ ὄνομα Ἕλλην ταχύτατα συνέπεσε μὲ τὴν ἔννοιαν τοῦ εἰδωλολάτρη, μὴ χριστιανός...Αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἐχθρότητος πρὸς τὸν πνευματικὸν Ἑλληνισμὸν διετηρήθη ἕως ὅτου ἡ νέα θρησκεία κατωχηρώθη, ἐπροστατεύθη ὡς ἐπίσημος κρατικὴ καὶ ἀπέκτησε τὸν ἀδιαπέραστον κλοιὸν ὡς δακτύλιον προστασίας''.

Κάτω ἀπὸ τὴν βαθειὰ, λοιπὸν ἐπήρεια τοῦ Ἑβραϊκοῦ Πνεύματος οἱ πνευματικοὶ ἡγέτες τοῦ Βυζαντινοῦ Κράτους σκυλεύουν τὸ Ἑλληνικὸ Πνεῦμα ἀλλὰ ταυτόχρονα συκοφαντοῦν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐξευτελίσουν κάθε ἐπίτευγμα (τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ) του σὲ τομεῖς ποὺ δὲν ἔχουν καμία ἄμεση σχέση μὲ τὴν θρησκευτικὴ σύγκρουση μεταξὺ Ἑλληνισμοῦ καὶ Ἑβραϊσμοῦ ὅπως ἡ ρητορικὴ, τὰ μαθηματικὰ, ἡ ἰατρικὴ κ.λ.π.

''ΤΙ ΦΙΣΩΣΙ ΚΑΙ ΒΑΜΒΕΥΟΥΣΙΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;

ΤΙ ΠΛΑΝΩΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΠΛΑΤΩΝΑ;

ΤΙ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΣΤΕΡΓΟΥΣΙ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ;

ΤΙ ΠΥΘΑΓΟΡΑΝ ΘΡΥΛΛΟΥΣΙ ΤΟΝ ΔΙΚΑΙΩΣ ΦΙΜΩΘΕΝΤΑ;

ΤΙ ΔΕ ΜΗ ΤΡΕΧΟΥΣΙ ΚΑΙ ΣΕΒΟΥΣΙΝ ΟΙΣ ΕΝΕΦΑΝΙΣΘΗ ΤΟ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ;''

γράφει ὁ μεγαλύτερος βυζαντινὸς ποιητὴς ὁ Ρωμανὸς, τρόφιμος τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς,
εἰς ''Ὕμνος εἰς Πεντηκοστὴν'' οἶκος ἲζ΄!!!

Συνεχίζει ὁ Ν. Τωμαδάκης:
''Ἂν ὁ Μέγας Βασίλειος συνέγραψε πραγματείαν περὶ τοῦ πὼς θὰ ὠφελοῦντο οἱ παῖδες ἐκ΄τῶν ἑλληνικῶν συγγραμμάτων δὲν πρέπει νὰ νομισθῆ ὅτι συνεβούλευεν ἐκεῖ ὁ πατὴρ τῆς ἐκκλησίας τὴν νεότητα νὰ ἐγκολπωθῆ τὸν στοχασμὸν τῶν κλασσικῶν, κάθε ἄλλο. Εἰς βιβλία γέμοντα κακοδοξιῶν καὶ μυθευμάτων εὕρισκε πολλὰ ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα εἶχον ἠθικὴν ἀξίαν καὶ ἠδύνατο νὰ παιδαγωγίσουν καὶ τοὺς Χριστιανοπαίδας, οὐδὲν πλέον. Ὁ Βασίλειος καὶ οἱ ἄλλοι μεγάλοι Πατέρες ἐσπούδασαν βεβαίως λαμπρὰ ἑλληνικὰ εἰς ἑλληνικᾶς σχολᾶς τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Ἀνατολῆς, ἂλλ΄ἡ ἐπήρεια τοῦ ἑβραϊκοῦ πνεύματος ἒπ΄αὐτῶν ὑπῆρξε βαθεία. Ἀπὸ τὴν κλασσικὴν φιλολογίαν, χρησιμώτατος ὑπῆρξεν εἰς αὐτοὺς ὁ ὁπλισμὸς τῆς ρητορικῆς, της τέχνης, δὶ΄ἢς θὰ καθίσταντο ἱκανοὶ νὰ ἀναπτύξουν τὴν νέα θρησκεία, νὰ πείσουν τῶν δογμάτων τῆς τοὺς προσηλύτους.... Χάριν τῆς ρητορικῆς ἐμελέτησαν (οἱ πατέρες) τοὺς Ἕλληνας συγγραφεῖς. Ἐπιτηδειότατον δ΄ὄργανον εὗρον πρὸς διάδοσιν τῶν ἰδεῶν τῶν τὴν Ἑλληνικὴ γλώσσαν προκειμένου νὰ ἐπικοινωνήσουν πρὸς τὴν ἐξηλλινισμένην πλήρως (διαδώσεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐπὶ τοῦ Μέγα Ἀλεξάνδρου) Ἀνατολὴν. Ἑπομένως ἡ προσέγγισις πρὸς τὸν Ὅμηρόν, τους τραγικοὺς, τὸν Πίνδαρον, τὸν Πλάτωνα, τοὺς κὰτ΄ἐξοχὴν ποιητᾶς δὲν εἶχε νὰ τοὺς δώση σχεδὸν τίποτε, εἰμὴ μόνον μυθολογούμενα ἀποκρουστικὰ καὶ ψευδῆ. Τὸ ὡραῖον, τὸ αἰσθητικῶς καλὸν δὲν τοὺς ἐνδιέφερεν''.
(Νικολάου Β. Τωμαδάκη ''Εἰσαγωγὴ εἰς τὴν βυζαντινὴν Φιλολογίαν'' ἔνθ. ἀνωτ. σέλ. 25).

Αὐτὸ τὸ πνεῦμα τοῦ σκοταδισμοῦ καὶ τοῦ βαθύτατου φανατισμοῦ, τῆς προλήψεως καὶ τοῦ μίσους
κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ διέπει τὴν σκέψη τοῦ Βυζαντίου. Τὰ δραστικὰ μέτρα τῶν Βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ καταστρέψουν καὶ νὰ ἐξοστρακίσουν κάθε Ἑλληνικὴ Πνευματικὴ ἐκδήλωση. Καταστροφὲς ἀρχαίων ναῶν, βίαιοι θάνατοι φιλοσόφων, ὁμαδικοὶ διωγμοὶ, καταδίκες, βασανιστήρια, γενοκτονίες εἶναι φαινόμενα συνηθισμένα καὶ χαρακτηρίζουν τοὺς βυζαντινοὺς αἰῶνες ἀπὸ τὸ 200 μ.χ. μέχρι καὶ τὸν 15ο αἵ. μ.χ. ὅπου ἡ κορύφωσης τῶν διωγμῶν χαρακτιρίζει κυρίως τὴν βασιλεία ἀπὸ τὸν Μέγα Κωνσταντῖνο μέχρι καὶ τὸν Θεοδόσιο τὸν Α΄. Κατατρεγμένος λοιπὸν ἀπὸ τὴν νέα θρησκεία ὁ ἀρχαιοπρεπὴς Ἕλληνας ὑποχρεώθηκε νὰ ὑποταχθῆ στὴν τρομοκρατία (ποὺ ἐπέβαλε ἡ νέα θρησκεία μὲ τὴν συνδρομὴ τοῦ κράτους) καὶ ἔκτοτε ''τοὺς ἱερεῖς δεῖ σιγᾶν ἢ τεθναναι...'' Ἡ ἐβραιολατρία τοῦ (πνευματικοῦ καὶ πολιτικοῦ) Βυζαντίου συνεχίζεται μέχρι τοῦ τέλους του. Στὸ Ψαλτήριον τοῦ Δαβὶδ ποὺ τυπώθηκε τὸ 1494 σαράντα χρόνια μετὰ τὴν ἅλωση, περιέχωνται καὶ οἱ ἀκόλουθοι ''Στίχαι εἰς τὸν θεῖον Δαβίδ'':

''ΣΙΓΗΣΟΝ ΟΡΦΕΥ. ΡΙΨΟΝ ΕΡΜΗ ΤΗΝ ΛΥΡΑΝ.

ΤΡΙΠΟΥΣ Ο ΔΕΛΦΟΙΣ, ΔΥΝΟΝ ΕΙΣ ΛΗΘΗΝ ΕΤΙ.

ΔΑΒΙΔ (ὁ ἑβραῖος) ΓΑΡ ΗΜΙΝ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΡΟΥΩΝ

ΛΥΡΑΝ ΤΥΡΑΝΟΙ ΤΑ ΚΡΥΠΤΑ ΤΩΝ ΘΕΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ.

ΠΛΥΘΥΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΙΣΤΟΡΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ''.

Τὸ Βυζάντιο δολοφόνησε καὶ ἐξάλειψε τὴν Ἑλληνικότητα ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ ἔθαψε τὸν Ἑλληνισμὸ σὰν τρόπο ζωῆς, σκέψεως καὶ θεωρήσεως τῆς ἀλήθειας. Ἡ πολιτικὴ ἐλευθερία καὶ ἡ ἰδέα τῆς δικαιοσύνης, αὐτὲς οἱ κύριες ἰδεολογικὲς βάσεις τῆς Ἑλληνικῆς ἀντιλήψεως (φιλοσοφίας) γιὰ τὴν πολιτεία, ἐξοβελίζονται ἀπὸ τὸν ἐξουσιαστικὸ, δογματικὸ καὶ ἀνελεύθερο σχηματισμὸ ποὺ συγκρότησε τὸ αὐτοκρατορικὸ καὶ θεοκρατικὸ βυζαντινὸ πολίτευμα καὶ ἐξουθένωσε τὸν Ἕλληνα σὰν ὑπεύθυνο, ἰδεολογικὰ αὐτοδύναμο καὶ ἐλεύθερο πολίτη. Τὸ Βυζάντιο ἐξάλειψε βίαια καὶ δόλια τὸ Ἑλληνικὸ πνεῦμα ἀπὸ τὴν γεωγραφική του κοιτίδα. Ὁ Ἕλληνας τοῦ μοναρχικοῦ θεοκρατικοῦ βυζαντινοῦ πολιτεύματος αἰσθάνεται ξένος. Ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ Πατριάρχης σημαίνουν τὴν ὕπατη ἐξουσία (ἔξω ἀπὸ τὸν χρόνο) καὶ πέρα ἀπὸ κάθε ἔλεγχο καὶ κριτική, πέρα ἀπὸ κάθε λογοκρισία.

Ἦταν ὁ Ἕλληνας συνηθισμένος νὰ δρᾶ καὶ νὰ ἀντιδρᾶ σύμφωνα μὲ τὶς ἀρχὲς ποὺ εἶχε ὁ ὄδιος ἐπεξεργασθεῖ καὶ ποὺ πάντα μποροῦσε νὰ ὑποβάλλει στὴν ἀντικειμενικὴ κριτικὴ τοῦ λόγου.

Ἡ ὀργανικὴ συνεργασία τῶν ἀρχηγῶν τοῦ κράτους (τοῦ Βυζαντίου) καὶ τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας
(τὸ Πατριαρχεῖο) θεμελιώνει τὸ θεοκρατικὸ συγκεντρωτικὸ καὶ μοναρχικὸ βυζαντινὸ πολίτευμα.

Ἔτσι ἡ μετάβαση ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ Δημοκρατία τῆς Ἑλλάδας, πρὸς τὴν θεοπρόβλητη καὶ
θεοστήρικτη παγκόσμια χριστιανικὴ αὐτοκρατορία, ἀπὸ τὴν δημοκρατούμενη ἀρχαία πόλη στὴν μοναρχούμενη οἰκουμένη γίνεται ἡ σημερινή μας πραγματικότητα...ἡ τραγωδία μας.
Εἶναι ἱστορικὸ γεγονὸς ὅτι ἡ βυζαντινὴ αὐτοκρατορία δὲν γεννήθηκε ποτὲ, γιατί ἡ ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία πέθανε τὸ 1453 μετὰ τὴν ἅλωση τῆς δεύτερης Ρώμης τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Αὐτὴ δὲ ἡ αὐτοκρατορία, ἡ ''Νέα Ρώμη'' δὲν εἶχε καμία συνείδηση ἑλληνικότητας καὶ αὐτοαποκαλούταν:

''Νέα Σιῶν'' - ''Νέα Ἱερουσαλήμ'' - ''Ρωμαϊκόν'' - ''Νέα Ρώμη'' - ''Ρωμανία''...

ἀλλὰ οὐδέποτε ''Νέα Ἀθήνα'' ἢ ''Νέα Ἑλλάδα''!!

Ὁ Ἑλληνισμὸς σὰν φυλὴ, σὰν τρόπος ζωῆς, σὰν ἔθνος ζοῦσε κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουθενωτικὴ ἐθνοκτόνο ἐβραιορωμαϊκὴ ἰδεολογικὴ καὶ πολιτικὴ τυραννία - τὴν βυζαντινὴ τυραννία.

τρομοκρατημένος, συκοφαντούμενος, καταπιεσμένος, σκυλευόμενος, ἀναθεματισμένος, καταδιωκόμενος, ἀφορισμένος, κουρσεμένος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀμερόληπτος ἱστορικὴ ΑΛΗΘΕΙΑ !

Εκμηδενισμένος, ὑβριζόμενος, χλευαζόμενος. Κατὰ τὴν Ρωμαιοβυζαντινὴ ἐποχὴ, ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων ποὺ σίγουρα ἦταν ὑψηλοῦ, πνευματικοῦ ἠθικοῦ ἀλλὰ καὶ οἰκονομικοῦ
ἐπιπέδου ἐξοντώθησαν καὶ μαζί τους χάθηκε καὶ ὁ μεγάλος ἰδιοφυὴς νοῦς τοῦ Γένους.

Μετὰ τὸν χαμὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ τὸν θάνατο τοῦ πνεύματος τῶν, ἔπεσε σκότος εἰς ὅλην τὴν Γῆ
καὶ βυθίστηκε ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία στὸν ''Μεσαίωνα'', The Dark Ages!

Αὐτὸς δὲ ὁ ἀνθρώπινος ξεπεσμὸς ὀφείλετο στὴν προηγηθεῖσα ἀπάνθρωπη βίαιη ἐξάλειψη τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τῶν δημιουργῶν αὐτοῦ του Φωτοδότη Πολιτισμοῦ .

Σωστὰ λοιπὸν παρατηρεῖ ὁ Νίτσε πὼς:

''οἱ Ἕλληνες στὰ κατοπινὰ χρόνια λησμόνησαν τὸ καλλίτερο μέρος τῆς πνευματικῆς τους πορείας'' ἐννοώντας πρωτίστως τὴν ἀμίμητη Ἑλληνικὴ Φιλοσοφία, τὸν Ἀληθῆ Ἑλληνικὸ Λόγο!

Ὅταν ἄρχισαν δὲ οἱ ἀπάνθρωποι διωγμοὶ κατὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ οἱ θηριώδεις γενοκτονίες ἐναντίων τῶν, ἑκατομμύρια Ἕλληνες δολοφονήθηκαν, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν μετὰ μαρτυρικῶν βασανιστηρίων. Ἐκεῖ μέσα σὲ αὐτὸ τὸ τραγικὸ θέατρο μίσους ἀπώλεσαν οἱ φιλόσοφοι καὶ ἡ φιλοσοφία τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους καὶ μαζί τους χάθηκε ἡ Ἑλληνικὴ Παιδεία.
Σὲ ὅτι ἀφορᾶ τὴν ἑλληνικότητα τοῦ Βυζαντίου, φρονῶ ὅτι ἡ συγγραφὴ ἀπὸ βυζαντινοὺς βιβλίων
στὴν Ἑλληνικὴ Γλώσσα καὶ ἡ σύνταξη τῶν βυζαντινῶν νόμων στὰ Ἑλληνικὰ εἶναι ἐξαιρετικὰ εὐτελοῦς ποιότητος καὶ δὲν ἀντέχουν σὲ καμία σύγκριση ἀκόμη καὶ μὲ τὰ πιὸ ἀσήμαντα ἑλληνικὰ
ἔργα τῆς Προκλασικῆς, Κλασικῆς καὶ Ἀλεξανδρινῆς ἢ ἔστω καὶ Ρωμαϊκῆς περιόδου.
Καὶ ποιὸς ὁ λόγος; Ἰδοὺ ἡ εὔλογη ἐρώτηση ! Διότι ἡ σκληρὴ ἱστορικὴ ἀλήθεια εἶναι ὅτι διὰ αὐτῶν
τῶν στὰ ἑλληνικὰ μεταφρασθέντων ἢ καταρτισθέντων βυζαντινῶν νόμων καὶ διαταγμάτων,
ἀπαγορεύθηκε, ἐδιώχθηκε ἀπηνῶς καὶ ἐξαφανίσθηκε κάθε τί ἑλληνικὸ:

ἡ ἐπιστήμη, ἡ φιλοσοφία, τὸ θέατρο, ὁ ἀθλητισμὸς, οἱ νομοθεσίες, ἡ θρησκεία, κ.λ.π.

Αὐτὴ ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια, ἡ τεκμηριωμένη ἱστορικὴ ἀλήθεια, βλέπει τὶς στὰ πλήρη κείμενα τῶν νόμων τῆς Ἰουστινιάνειου νομοθεσίας, δυνάμει τῶν ὁποίων κατεδιώχθησαν οἱ Ἕλληνες.
Ὡς ἐπίσης βλέπεις τὶς εἲσ τὰ κείμενα τοῦ Ἰουστινιάνειου Κώδικος, ἐξοντωτικὲς ποινὲς κατὰ τῶν ''ἀλιτηρίων καὶ μιαρῶν Ἑλλήνων'' ὄτε ἀπαγορεύθηκε καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐθνικό μας ὄνομα ''Ἕλλην'' καὶ ἡ δίωξη ''ἐπὶ ἑλληνισμῶ'' προέβλεπε τὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν. Εἶναι ἐπίσης ἱστορικὴ σκληρὴ ἀλήθεια ὅτι σὲ πλεῖστα ἐκ΄τῶν βυζαντινῶν κειμένων ποὺ ἐγράφησαν στὴν Ἑλληνικὴ Γλώσσα ὑπάρχουν οἱ ἐμπαθέστερες ὕβρεις καὶ οἱ χυδαιότερες συκοφαντίες ποὺ ἐξεστομίσθηκαν ποτὲ κατὰ τῶν Ἑλλήνων, τῆς Παιδείας τῶν, τῆς Γραμματείας τῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ αὐτῶν τῶν προγόνων μας.

Ἡ Ἑλληνικὴ Γλώσσα μόνον ἐξ΄ἀνάγκης ἐχρησιμοποιήθει ἀπὸ τὴν θρησκευτικὴ καὶ Πολιτικὴ
ἐξ-οὐσία τοῦ Βυζαντίου. Ἀλλοιώθηκε δὲ ἡ Ἑλληνικὴ Γλώσσα ἐννοιολογικὰ ὥστε νὰ προσαρμοσθεῖ στὶς σκοπιμότητες τῆς Διοικήσεως ἡ ὁποία φυσικὰ ἦταν Ρωμαϊκὴ πολιτικὰ καὶ θρησκευτικὰ ἐβραιογενὴς χριστιανικὴ ὡς θρησκεία. Ἡ Ρωμαϊκὴ Πολιτικὴ καὶ ἡ θρησκεία ἀμφότερες ἦταν
πολιτικὰ ἀντιμέτωπες σὲ ἀγώνα μέχρι θανάτου μὲ τὴν ἑλληνικὴ ἀντίληψη περὶ πολιτικῆς, πολίτου, τρόπου ζωῆς καὶ τρόπου θεωρήσεως τοῦ Κόσμου. Ἐνῶ δὲ στὸ Βυζάντιο, σὲ κάποιες ἱστορικὲς
φάσεις, οἱ ἑλληνικοὶ πληθυσμοὶ πιθανῶς ἀποτελοῦσαν τὴν πλειονότητα τῶν ὑπηκόων τοῦ αὐτοὶ οἱ ὑπήκοοι δυστυχῶς ἐνῶ μὲν ἐπιβίωναν ὡς ἀνθρωποι (οἱ ὑπήκοοι τῆς Νέας Ρώμης [Νέας Σιῶν] τοῦ Βυζαντίου) εἶχαν παύσει νὰ ὑπάρχουν συνειδησιακὰ, ἱστορικὰ καὶ πολιτισμικὰ ὡς Ἕλληνες.

Ἡ ἐθνικότητα τοὺς ἦταν ἀπαγορευμένη διὰ νόμου καὶ δὲν τολμοῦσαν νὰ τὴν ἀποκαλύψουν ἢ καὶ τὴν
εἶχαν λησμονήσει. Ἡ συνειδησιακὴ, ἱστορικὴ καὶ πολιτισμικὴ σημασία τῆς λέξεως ''Ἕλλην''
εἶχε συκοφαντηθεῖ τόσο ὥστε τὸ ''Ἕλλην''στὴν ἀντίληψη τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἦταν περίπου ταυτόσημο μὲ τὸ διαβολικὸ, τὸ εἰδωλολατρικὸ, τὸ ἄκρον ἄωτο τῆς διαφθορᾶς, τῆς μωρίας καὶ τῆς μανίας. Λίγες δὲ οἱ ἐξαιρέσεις. Τὸ θλιβερὸ συμπέρασμα εἶναι: Οἱ Ἕλληνες μέχρι τὸ βίαιο ἐκχριστιανισμὸ καὶ μετέπειτα βυζαντισμὸ τοὺς, ἦταν οἱ μοναδικοὶ γεννήτορες ὅλων τῶν ὑπερεθνικῶν καὶ ὑπερχρονικῶν στοιχείων τοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ (Λογικῆς, Ἐπιστημῶν, θεωρίας, Μαθηματικῶν, θεάτρου, Ἀθλητισμοῦ, Ἐλέγχου, Δημοκρατίας κ.λ.π.) μετὰ τὸν βίαιο ἐκβυζαντισμό τους δὲν παρήγαγαν πιὰ τίποτα ἀπολύτως ποὺ νὰ ἀποτελέσει διαχρονικὸ στοιχεῖο τοῦ νεότερου
Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ. Τὸ πάρσιμο τῆς Πόλης σήμανε τὸ ἐπίσημο τέλος τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς
αὐτοκρατορίας. Στὸν θρόνο τῆς Νέας Ρώμης κάθισε ὁ Μωάμεθ Β΄ ὁ Πορθητὴς. Αὐτὸς φρόντισε
νὰ διατηρήσει ὅλους τους προγενέστερους ρωμαϊκοὺς θεσμοὺς ποὺ θὰ διευκόλυναν τὴν διακυβέρνηση τῆς αὐτοκρατορίας του. Διατήρησε φυσικὰ τὸν ἰσχυρότερο θεσμὸ τῆς πρώην Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας τὴν Ἐκκλησία. Ἔτσι στὶς 6 Ἰανουαρίου τοῦ 1454 ὁ Μωάμεθ παρέδωσε τὴν πατριαρχικὴ ράβδο στὸ Γενάδιο Σχολάριο, ὁ ὁποῖος ἐκτὸς ἀπὸ θρησκευτικὸς ἡγέτης βρέθηκε
ἐνισχυμένος καὶ μὲ πολιτικὲς ἐξουσίες, ἐθνάρχης δηλαδὴ τῶν Ρωμαίων, ὑπηκόων τῆς πρώην Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, τοὺς ὀρθόδοξους χριστιανοὺς τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας
ἀνεξαρτήτως ἐθνικότητας . Αὐτὸς ὁ Σχολάριος ποὺ ἀρνιόταν ὅτι ἦταν Ἕλληνας μᾶς ἀποκαλύπτει
τοὺς πραγματικοὺς λόγους, ποὺ ἡ Ἐκκλησία διέσωσε κάποια ἔργα τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γραμματείας. Ἀντίθετα μὲ τὴν προπαγάνδα τῆς νεώτερης Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία θέλει νὰ
ἰσχυρίζεται ὅτι ἐκείνη διέσωσε καὶ φύλαξε τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία, ὁ πρῶτος Πατριάρχης μετὰ τὴν Ἅλωση, ὁ Γεννάδιος Σχολάριος εἶναι εἰλικρινὴς καὶ γράφει:
''Γιατί προσκολλήθηκες σὲ δόγματα σάπια καὶ ξεπερασμένα καὶ τὰ ὁποία ἀπὸ πολλοὺς δὲν ἔχουν πιὰ καμία ἰσχὺ στὶς ἀνθρώπινες ψυχὲς, σὰν νὰ εἶχες μόνο ἐσὺ φυλάξει τὰ ἑλληνικὰ βιβλία; Αὐτὰ τὰ διέσωσαν οἱ πατέρες μας, γιὰ χάρη τῆς γλώσσας καὶ γιὰ νὰ ἐλέγχουν τὸν παραλογισμὸ αὐτῶν ποὺ τὰ διατήρησαν καὶ γιὰ νὰ λάμψη ἡ καθαρότητα τῆς χριστιανικῆς θεολογίας''.
(Γενναδίου Πατριάρχου ''Περὶ τοῦ βιβλίου τοῦ Γεμιστοῦ καὶ κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Πολυθεΐας''
ἡ ''Ἐπιστολὴ πρὸς Ἔξαρχον Ἰωσὴφ''ἔκδ. ''Πλήθωνος Νόμοι'' . ''Ἐλεύθερις Σκέψις'' Ἀθήνα 1997).

Καὶ ἔπεσε σὰν μάστιγα ἡ Τουρκία ἐπάνω στὴν Ἑλλάδα καὶ θέρισε ἡ Τουρκοκρατία τὴν Γῆ τοῦ Φωτὸς καὶ τοὺς Ἕλληνες. Τὰ Ρωμαιοβυζαντινὰ διατάγματα κατὰ τῶν Ἑλλήνων παίρνουν καὶ πάλι μορφὴ

διωγμῶν διὰ μέσου του Ὀρθόδοξου Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Καταδιώκεται ἡ Ἑλληνικὴ Παιδεία, ποὺ ἄρχισαν νὰ εἰσαγάγουν οἱ διαφωτιστὲς εἰς τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἀφυπνίσουν τοὺς ὑπόδουλους. Ἐζητήθη ἀπὸ ἐμὲ νὰ κάνω ὁμιλία πρὸς τιμὴν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν τοὺς ὁποίους ἡ Ἑλληνικὴ Ἐκπαίδευση τιμᾶ μὲ ἑορτὴ στὶς 30 Ἰανουαρίου. Ἂς ξαναεπισκεφθοῦμε τὸ θέμα. Ἂς παρακολουθήσουμε μαζὶ μερικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὶς ὁμιλίες τόσο τοῦ ἀποκαλούμενου ''Χρυσοστόμου'', ὅσο καὶ τοῦ ἄλλου -''μεγάλου'' καὶ αὐτοῦ - του Βασιλείου Καισαρείας, γιὰ νὰ δοῦμε μέσω αὐτῶν τῶν κειμένων - μέσα ἀπὸ τὰ πατερικά τους κείμενα - ποιὰ ἦταν ἡ σχέση τους μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία καὶ κατὰ πόσον ἦταν Ἕλληνες ἡ μὴ ! Ὁ Χρυσόστομος λοιπὸν ὁ Ἰωάννης λέγει: ''Ὅπου παλαιότερα ἐφιλοσόφουν οἱ τῆς Ἑλληνικῆς συμμορίας ἅπαντες καὶ ἐκεῖ αὐτὸς τῶν δαιμόνων ἤγουν τῶν Ἑλλήνων γίνεται φόβος, ἐν΄μέσω τῶν ἐχθρῶν διαλάμπει καὶ τὸν ζόφον

αὐτῶν (δηλαδὴ τῶν Ἑλλήνων) σβήνει καὶ τὴν ἀκρόπολιν τῶν δαιμόνων καταλύει....

καὶ ἐνῶ τὰ μὲν τῶν Ἑλλήνων τὰ πάντα σβήνουν καὶ ἀφανίζονται τούτου τοῦ βαρβάρου κὰθ΄ἑκάστην λαμπρότερα γίνονται''.

(Ι. Χρυσόστομος, ''Εἰς τὸν Ἰωάννη τὸν Εὐαγγελιστήν).

Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι προστάτης τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας;;;

Αὐτὸν ταυτίζουμε μὲ τὸν Ἑλληνισμὸ;

Αὐτὸν ποὺ κατέστρεψε τὸν ναὸ τῆς Ἀρτέμιδος στὴν Ἔφεσο (ἕνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ θαύματα τοῦ κόσμου) καὶ ποὺ πλήρωνε συμμορίες τραμπούκων μὲ τὴν ἐντολή του νὰ διατρέχουν τὴν Μικρὰ Ἀσία καὶ ὅπου εὑρίσκουν τὰ ''καταραμένα ἑλληνικὰ κτίσματα'', ἅπαντα ἔργα ἀπαράμιλλης τέχνης...

''εἰς ἔδαφος φέρειν'';;;

Φρονῶ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντικρύσουμε κατάματα καὶ ἄφοβα τὴν ἀλήθεια ὅσο ὀδυνηρὴ καὶ πικρὴ κι ἂν εἶναι. Ἦταν λοιπὸν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἄρχισαν τὸ ''θεάρεστον'' ἔργο τῆς καταστροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, ἦταν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἄρχισαν τὴν στυγνὴ ἀφελλήνιση τοῦ λαοῦ καὶ κατάντησαν τὸν Ἑλληνισμὸ δηλαδὴ τοὺς Ἕλληνες συγκεχυμένους, διχασμένους, σχιζοφρενικοὺς καὶ ἀνίκανους νὰ ἔχουν σήμερα οἰκουμενικὴ ἀκτινοβολία. Εἶναι δὲ τραγικὸ καὶ κωμικὸ, οἱ καταστροφεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ οἱ ζοφεροὶ αὐτοὶ ἀφελληνιστὲς νὰ ταυτίζονται μὲ τὸν Ἑλληνισμὸ, νὰ χαίρουν τιμῶν, αὐτοῦ ποὺ ὄχι μόνον δὲν ἦταν γεννήτορες αὐτοῦ του λαμπροῦ
πολιτισμοῦ ἀλλὰ ἀντιθέτως καταστροφεῖς αὐτοῦ. Οἱ Ἕλληνες λοιπὸν γενόμενοι διὰ τῆς ὠμῆς βίας χριστιανοὶ ἀπώλεσαν τὴν ταυτότητα τῶν. Γράφει ὁ Χρυσόστομος εἰς ''Ἃ΄Λόγον κατὰ Ἰουδαίων'':

''Κι ἂν ἀκόμη φονεύση κάποιος κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ φόνος αὐτὸς εἶναι ἀπὸ κάθε

φιλανθρωπία καλύτερος ἐνῶ ἂν κάποιος ἀπὸ λύπη δείξη εὐσπλαχνία καὶ φιλανθρωπία παρὰ

τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, θὰ μποροῦσε ἡ φειδὼ αὐτὴ νὰ ἀποβῆ πιὸ μιαρὴ ἀπὸ ὁποιοδήποτε φόνο''.

Ἐδῶ ἀναφέρεται ''κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ''. Ποιὸ εἶναι δὲ τὸ ''θέλημα'' αὐτὸ: Εἶναι ἡ κατασφαγὴ τῶν ἐχθρῶν του Θεοῦ (Λουκᾶς 19.27). Ποιοὶ εἶναι οἱ ἐχθροί του Θεοῦ; Ὅλοι ὅσοι δὲν δέχονται τὴν βασιλεία του. Ἡ αὐτοῦ του εἴδους νοημοσύνη ἐξηγεῖ τὶς διώξεις κατὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν γενοκτονία αὐτῶν ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς καὶ τὸν κλῆρο. Λέει ὁ Χρυσόστομος γιὰ τὴν δουλείαν:

''...Ἀλλὰ καὶ ἂν ἠμπορὴς νὰ γίνης ἐλεύθερος, χρησιμοποίησε περισσότερο τὴν δουλεία,
δηλαδὴ νὰ εἶσαι περισσότερος δοῦλος''.

Ἀναφερόμενος στὰ λόγια του Παύλου συνεχίζει:
''Καὶ γιατί τέλος πάντων αὐτὸν ποὺ δύναται νὰ ἐλευθερωθῆ τὸν συμβουλεύει (ὁ Παῦλος) νὰ μείνη δοῦλος. Διότι θέλει (ὁ Παῦλος) νὰ δείξει ὅτι καθόλου δὲν βλάπτει ἡ δουλεία ἂλλ΄ὠφελεῖ μάλιστα''.
(Εἰς τοὺς Κορινθίους ὁμιλία ΙΘ΄ σέλ. 535) .

Εἶναι δὲ φανερὸν πὼς ὁ Ἕλλην, τὸ κατὰ δύναμιν, προτιμᾶ τὸν θάνατο ἀπὸ τὴν δουλεία. Αὐτὴ δὲ ἡ νόησις τοῦ χριστιανισμοῦ ὅτι: ''δὲν κερδίζει τίποτε περισσότερον αὐτὸς ποὺ γίνεται ἐλεύθερος καὶ ἑπομένως, λέγει (ὁ Παῦλος) καὶ ἂν ἀκόμη ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐσένα νὰ ἐλευθερωθῆς, μᾶλλον μεῖνε ὡς δοῦλος''. (Εἰς Ἃ΄Κορινθίους Ὁμιλία ΙΘ΄, σέλ. 535)... ἐξηγεῖ γιατί ἡ ἐπίσημη Ὀρθόδοξη ἐκκλησία - ἑξαιρέση πολλῶν μεμονωμένων ἀνώτερων καὶ κατώτερων κληρικῶν - δὲν ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 καὶ ἀντιθέτως ἦταν ἔνθερμος ὑπερασπιστὴς τῆς...''κοινῆς ἠμῶν εὐεργέτιδος καὶ τροφοῦ κραταιᾶς καὶ ἀηττήτου βασιλείας (τοῦ Σουλτάνου)'' ὑπερασπιστὴς τῆς δουλείας μας.

Αὐτὴ ἡ ἴδια νόησις ἐπίσης δικαιολογεῖ γιατί τὸ Πατριαρχεῖο εἶχε ἀφορίσει τὸν Ρήγα Φεραῖο τὸ 1898 (ἐπὶ τῆς Πατριαρχίας Γρηγορίου τοῦ Ἐ΄), τοὺς Σουλιῶτες τὸ 1805 καὶ τὸ 1820, τοὺς ἁρματολοὺς τὸ 1806 καὶ ἐπίσης μόλις ἐξερράγη τὸ 1821 ἡ ἐπανάσταση στὴν Μολδοβλαχία ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Βόδα Σοῦτσο καὶ τὸν Ἀλέξανδρο Ὑψηλάντη, ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος ὁ Ἐ΄(ἦτο δὲ ἡ τρίτη πατριαρχία τοῦ) ἐξέδωσε τρεῖς ἀφοριστικὲς ἐγκυκλίους, (μία σὲ ὅλους τους πιστούς του, μία ἐπίσημη ἀνοικτὴ πρὸς τοὺς κληρικοὺς καὶ μία προσωπικὴ - ἐμπιστευτικὴ πρὸς τοὺς μητροπολίτες ἐν ἀγνοία δὲ αὐτὴ τῶν τουρκικῶν ἀρχῶν - καὶ ἡ ὁποία ἐκφράζει τὴν αὐθεντικὴ πολιτικὴ τῆς ὀρθοδοξίας χωρὶς τὴν πίεση τῆς σουλτανικῆς ἐξουσίας καὶ ποὺ ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Γρηγόριος ὁ Ἐ΄αὐτοβούλως συμφωνοῦσε μὲ τὴν πράξη τοῦ ἀφορισμοῦ). Ἡ δὲ ἐκτέλεσις τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ἐ΄δὲν ἦταν λοιπὸν λόγω τῶν φιλοεπαναστατικῶν φρονημάτων του .... Διαβάζουμαι εἰς τὴν εἰδικὴ ἐγκύκλιο στὶς μητροπόλεις:
''...Ἡ πρώτη βάσις τῆς ἠθικῆς εἶναι ἡ πρὸς τοὺς εὐεργετοῦντας (Ὀθωμανοὺς) εὐγνωμοσύνη,
....καὶ ὅστις εὐεργετούμενος ἀχαριστεῖ (ἐναντίον τῆς Τουρκικῆς κατοχῆς), εἶναι ὁ κάκιστος πάντων ἀνθρώπων. Αὐτὴν τὴν κακίαν βλέπομεν πολλαχοὺ στηλιτευομένην παρὰ τῶν ἱερῶν γραφῶν καὶ πὰρ΄αὐτοῦ του κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀσυγχώρητον, καθὼς ἔχομεν τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰούδα''.

''Ὅταν ἡ ἀχαριστία εἶναι συνδεδεμένη καὶ μὲ πνεῦμα κακοποιὸν καὶ ἀποστατικὸν ἐναντίον τῆς κοινῆς ἠμῶν βασιλείας (τὴν ὀθωμανικὴ ἐξουσία) , τότε ἐμφαίνει καὶ τρόπον ἀντίθετον, ἐπειδὴ
οὐκ ἐστὶ φησὶ , βασιλεία καὶ ἐξουσία εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ τεταγμένη καὶ πᾶς ὁ ἀντιτασσόμενος αὐτὴ τὴ θέοθεν ἒφ΄ἠμας τεταγμένη κραταιὰ βασιλεία τὴ τοῦ Θεοῦ διαταγὴ ἀνθέστηκε. (Δηλαδὴ ἡ Ὀθωμανικὴ τυραννία ἦταν θέλημα Θεοῦ καὶ ὅποιος ἀντιστέκεται αὐτῆς τῆς τυραννίας ἀντιτάσσεται τοῦ Θεοῦ)''.

''Αὐτὰ τὰ δύο οὐσιώδη καὶ βασικὰ ἠθικὰ καὶ θρησκευτικὰ χρέη κατεπάτησαν μὲ ἀπαραδειγμάτιστον θρασύτητα καὶ ἀλαζονείαν ὄτε προσδιορισθεῖς τῆς Μολδαβίας ἡγεμὼν,
ὡς μὴ ὤφειλε, Μιχαὴλ καὶ ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης....''

''Μὲ τοιαύτας ραδιουργίας ἐσχημάτισαν τὴν ὀλέθριαν σκηνὴν οἱ δύο οὗτοι καὶ οἱ τούτων συμπράκτορες φιλελεύθεροι , ἢ μᾶλλον εἰπεῖν μισελεύθεροι καὶ ἐπεχείρησαν εἰς ἔργον μιαρὸν, θεοστυγὲς καὶ ἀσύνετον, θέλοντες νὰ διαταράξωσι τὴν ἄνεσιν καὶ ἡσυχίαν τῶν ὁμογενῶν μας, πιστῶν ραγιάδων τῆς κραταιᾶς βασιλείας, τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνουσιν ὑπὸ τὴν ἀμφιλαφὴ
σκιὰν αὐτῆς μὲ τόσα προνόμια ἐλευθερίας, ὅσα δὲν ἀπολαμβάνει ἄλλο ἔθνος ὑποτελὲς καὶ ὑποκείμενον...''

''Καὶ δὴ γράφοντες ἐντελλόμεθα καὶ παραγγέλλομεν τὴ ἀρχιερωσύνη σου,....νὰ διακηρύξης τὴν ἀπάτην τῶν εἰρημένων κακόβουλων ἀνθρώπων καὶ νὰ καταρτίσης, τοὺς ὑπὸ τὴν πνευματικὴν προστασίαν σου χριστιανοὺς ἑκάστης τάξεως εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ πιστοῦ ρεαγιαλικίου καὶ
τῆς ἄκρας ὑποταγῆς καὶ δουλικῆς εὐπείθιας πρὸς αὐτὴν τὴν θέοθεν ἒφ΄ἠμᾶς τεταγμένην
κραταιὰν βασιλείαν.... ''

''Ὡς παραβᾶται ,....ἀφωρισμένοι ὑπάρχουσι καὶ κατηραμένοι καὶ ἀσυγχώρητοι καὶ ἄλυτοι μετὰ θάνατον καὶ τῷ αἰωνίω ὑπόδικοι ἀναθέματι καὶ τυμπανιαῖοι...Πατάξαι Κύριος αὐτοὺς τῷ ψυχεῖ τῷ πυρετῶ, τὴν ἀνεμοφθορία καὶ τὴ ὤχρα. Γεννηθήτω ὁ οὐρανὸς, ὁ ὑπὲρ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν, χαλκοὺς καὶἡ γῆ ἡ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτῶν σιδηρᾶ.....''

''Ἐπιπεσάτωσαν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν κεραυνοὶ τῆς θείας ἀγανακτίσεως. Εἴησαν τὰ κτήματα αὐτῶν εἰς παντελῆ ἀφανισμὸν καὶ εἰς ἐξολόθρευσιν. Γεννηθήτωσαν τὰ τέκνα αὐτῶν ὀρφανὰ καὶ οἱ γυναῖκες αὐτῶν χῆραι.... Ἄγγελος Κυρίου καταδιῶξαι αὐτοὺς ἐν΄πυρίνη ρομφαία...''
(ἀωκα΄-1821- ἐν μαρτίω).
(Γρηγόριος Ἐλέω Θεοῦ ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καὶ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης.)

Ὑπεγράφη συνοδικῶς ἐπὶ τῆς ἁγίας Τραπέζης παρὰ τῆς ἠμῶν μετριότητος καὶ τῆς ἀκαριότητός
του καὶ πάντων τῶν ἁγίων ἀρχιερέων:

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ἀποφαίνεται.

Ὁ Ἱεροσολύμων ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ συναποφαίνεται.

Ὁ Ἡρακλείας ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ.

Ὁ Κυζίκου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ.

Ὁ Νικομηδείας ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.

Ὁ Νικαίας ΜΕΛΕΤΙΟΣ.

Ὁ Χαλκηδόνος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ.

Ὁ Δέρκων ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ.

Ὁ Θεσσαλονίκης ΙΩΣΗΦ. κ.τ.λ. κ.τ.λ.

ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ;

Αὐτὴ δὲ ἡ νόησις τοῦ χριστιανικοῦ δόγματος ὅτι ἡ δουλεία δὲν βλάπτει καθόλου, ἐξηγεῖ γιατί γράφει ὁ Πατριάρχης Ἱερουσαλὴμ στὴν ''Πατρικὴ Διδασκαλία'' του:
''Ἐδῶ ὅμως πάλιν, ἀγαπητοὶ χριστιανοὶ, πρέπει νὰ ἴδωμεν καὶ νὰ θαυμάσωμεν τὴν ἄπειρόν του Θεοῦ πρὸς ἠμᾶς ἀγάπην. Ἰδέτε λαμπρότατα τί οἰκονόμησεν ὁ ἄπειρος ἐν ἐλέει καὶ πάνσοφος
ἠμῶν Κύριος, διὰ νὰ φυλάξη καὶ αὔθις ἀλώβητον τὴν ἁγίαν καὶ ὀρθόδοξον πίστιν ἠμῶν τῶν εὐσεβῶν καὶ νὰ σώση τοὺς πάντας. Ἤγειρεν ἐκ τοῦ μηδενὸς τὴν ἰσχυρᾶν αὐτὴν βασιλείαν τῶν Ὠθωμανῶν, ἀντὶ τῶν Ρωμαίων ἠμῶν βασιλείας ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχίσει, τροποντινὰ, νὰ χωλαίνη
εἰς τὰς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως φρονήματα''.

Ἡ ὑποδούλωση τῶν Ἑλλήνων λοιπὸν ἀπὸ τὸν Τύραννο Τοῦρκο ἦταν θέλημα Θεοῦ,μία εὐλογία ἔτσι ὥστε ὁ Κύριος ἠμῶν νὰ διαφυλάξη ἀλώβητον τὴν ὀρθόδοξον πίστιν μας.

Ἡ ἐκκλησία λοιπὸν γιὰ νὰ διασώση τὴν ὀρθόδοξο πίστη ἔγινε ταφόπλακα τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῶν Ἑλλήνων καθὼς παρέδωσε τὸ ἔθνος μας στὸν Ὀθωμανικὸ ζυγὸ καὶ βοήθησε ὥστε νὰ παραμείνη ὁ Λαὸς μᾶς ἀμόρφωτος καὶ δοῦλος - ὑποταγμένος στοὺς Τούρκους . ''...ἡ δουλεία δὲν βλάπτει''.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία συγκρούσθηκε σφοδρὰ μὲ
τοὺς ἐπαναστάτες. Τὸ ὅραμα τῆς παλιγενεσίας καὶ ἀναδημιουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους κατὰ τὸ κλασσικὸ πρότυπο ἦταν ἐκ΄διαμέτρου ἀντίθετο μὲ τὶς ἀπόψεις καὶ τὰ συμφέροντα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως καὶ ἦταν ἐξ΄ἀρχῆς κατὰ τὰ Ρωμαιοβυζαντινὰ χρόνια.

Μὲ ἀφορισμοὺς, ἀπειλὲς καὶ προδοσίες ἡ ἐκκλησία προσπαθοῦσε νὰ ματαιώση τὸ Ἑλληνικὸ Ἐπαναστατικὸ κύμα, ποὺ ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ δέκατου αἰώνα ἐσάρωνε ὁλόκληρη τὴν χερσόνησο τοῦ Αἵμου. Τὸ 1805 ὁ Πατριάρχης Καλίνικος ἐξαπέλυσε ἀφοριστικὴ ἐγκύκλιο κατὰ τῶν ἐπαναστατῶν. Ἂς ἐξετάσουμε μαζὶ ὁρισμένα παραδείγματα διὰ νὰ ἐννοήσουμε τὴν ἀλήθεια νὰ καταλάβουμε πὼς συστηματικὰ ἡ ὀρθόδοξος Ἑλληνικὴ ἐκκλησία πρόδωσε πάμπολλες φορὲς τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος.

Ὁ Ἰωάννης Κολοκοτρώνης , ὁ μικρότερος ἀδελφός του Γέρου τοῦ Μοριὰ καὶ πέντε παλικάρια μαζί του, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀφοριστικῆς ἐγκυκλίου τοῦ Πατριαρχείου σκοτώθηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους, 1η Φεβρουαρίου τοῦ 1806 ὕστερα ἀπὸ προδοσία τῶν καλόγερων τῆς Μονῆς ''Παναγίας τῶν Αἰμυανῶν''
εἰς τὴν ὁποίαν εἶχαν πάει πάει οἱ ἥρωες γυρεύοντας καταφύγιο. Οἱ Τοῦρκοι ἔκοψαν τὰ κεφάλια, τὰ ἔμπηξαν σὲ κοντάρια καὶ τὰ περιέφεραν στὴν Δημητσάνα, τὸ Ζυγοβίτσι καὶ τὴν Τρίπολη, ὅπου καὶ τὰ κρέμασαν στὸν μεγάλο πλάτανο τῆς πόλεως. Ὁ ἀδελφός του Ἰωάννη Κολοκοτρώνη, ὁ γέρος τοῦ Μοριὰ, ὁ Θόδωρος Κολοκοτρώνης, μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς, ἔβαλε καὶ ἔκοψαν τὸν
πλάτανο αὐτὸ ''γιατί μὲ ἀρκετὸ αἷμα τῆς γενιᾶς τοῦ ἦταν ποτισμένος'' ὅπως εἶπε.

Ὁ Κατσαντώνης (ὁ Ἀετὸς τῆς Ρούμελης) καὶ ὁ ἀδελφός του Χασιώτης,

μαζὶ μὲ ἄλλα πέντε παλικάρια προδώθηκαν ἀπὸ τὸν καλόγερο Καρδερίνη εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀφοριστικῆς ἐγκυκλίου τοῦ Πατριαρχείου.

Λαϊκή ξυλογραφία του ιη΄ αι., που παριστάνει τη σύλληψη κατόπιν προδοσίας υου ασθενούντος αρματολού Κατσαντώνη από τους Τούρκους. Η καταδίωξη και εξόντωσή του επιτεύχθηκε λίγους μήνες μετά τeCE�ν αφορισμό των αρματολών από το Πατριαρχείο. Στο βάθος ο λαϊκός καλλιτέχνης εικονίζει τον καταδότη του ήρωα, μοναχό Καρδερίνη.

300 Τοῦρκοι τοὺς ἐπιτέθησαν. Τὰ 5 παλικάρια σκοτώθηκαν.

Τὰ ἀδέλφια παραδόθησαν στὸν Ἀλὴ Πασσὰ Ἰωαννίνων, ὅπου καὶ βρῆκαν μαρτυρικὸ θάνατο, κατακρεουργήθηκαν. Ἡ προδοσία τῶν Ἁγιορειτῶν (τῶν μοναχῶν, καλόγερων τοῦ Ἁγίου Ὅρους)
στὴν ἐπανάσταση τοῦ 1821. Ὁ διακεκριμένος Σερραῖος πατριώτης Ἐμμανουὴλ Παπὰς ἀγωνίσθηκε
καὶ ἔδωσε ὅλη του τὴν περιουσία γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ἀγῶνος γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ ἐλευθερία. Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1820 ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης ἀνήγγειλε στὸν Ἐμμανουὴλ Παπὰ τὴν ἔναρξη τῆς ἐπαναστάσεως. Τὸ 1821 στὶς 23 Μαρτίου ὁ Ε. Παπὰς μαζὶ μὲ τὸν Ἰωάννη Χατζηγιάννη ἀποπλέει γιὰ τὴ χερσόνησο τοῦ Ἄθω μὲ ὄπλα καὶ πολεμοφόδια.

Οἱ Τοῦρκοι φοβούμενοι τὴν ἐπέκταση τῆς ἐπαναστάσεως καὶ στὴν Μακεδονία ἐπετέθησαν στὸν πληθυσμὸ τοῦ Πολυγύρου γιὰ νὰ τρομοκρατήσουν τὸν πληθυσμὸν. Οἱ κάτοικοι τοῦ Πολυγύρου ὅμως ὠπλίσθηκαν καὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν Τούρκων φονεύοντας τὴ φρουρὰ, 18 Τούρκους καὶ τὸν διοικητὴ.

Αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἀπετέλεσε τὴν ἔναρξη τῆς ἐπαναστάσεως στὴν Μακεδονία. Οἱ Τοῦρκοι προέβησαν σὲ συλλήψεις, ἐκτελέσεις, διαπομπεύσεις. Σὲ αὐτὲς δὲ τὶς ἐπιθέσεις τῶν Τούρκων κατὰ τῶν Ἑλλήνων συνέβαλαν καὶ συνήργησαν οἱ Ἑβραῖοι τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Χαλκιδικῆς. Ἡ ἐπανάσταση μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου δείχνει νὰ σβήνει λόγω ἐλλείψεως πολεμοφοδίων καὶ τροφῶν. Τὸ ἰδιαίτερον (προσωπικὸ) ταμεῖο τοῦ Ἐμμανουὴλ Παπᾶ ἐξηντλήθει . Εἶναι ἄξιον λόγου ἐδῶ νὰ ἀναφέρω ὅτι κὰθ΄ὅλην τὴν διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ἡ ''Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὅρους'' εἶχε ἐπιβάλει στὸ ποίμνιό της (τοὺς ὑπόδουλους Ἕλληνες) τὸν φόρο τῆς ''δεκάτης'' (Παλαιὰ Διαθήκη), δηλαδὴ τὸ 10% τῆς περιουσίας κάθε χριστιανοῦ νὰ δίδεται στὴν Ἐκκλησία καὶ τὰ ''δοσίματα'' δωρεὲς. Ἐπίσης κάθε χριστιανὸς γαιοκτήμονας ὑποχρεωτικὰ μετὰ τὸ θάνατό του ἄφηνε τὸ 1/3 τῆς γής του στὴν ἐκκλησία.

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶχε ἐπίσης τὸ δικαίωμα ἐκτὸς τῶν προηγουμένων νὰ φορολογεῖ
ἐκτάκτως καὶ κατὰ βούληση τὸ ποίμνιό του. Ὁ Ἐμμανουὴλ Παπὰς στρέφεται γιὰ βοήθεια στὶς πάμπλουτες μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους. Μάταιος κόπος ! Παρὰ τὶς ἐκκλήσεις τοῦ ἰδίου τοῦ Ὑψηλάντου οἱ μοναχοὶ δὲν ἐννοοῦν νὰ θίξουν τοὺς πλουσιότατους θησαυροὺς τοῦ Ἁγίου Ὅρους ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἀποτελέσουν πηγὴ σοβαρᾶς ἐνισχύσεως ὄχι μόνον τοῦ Μακεδονικοῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ Πανελλήνιου ἀγῶνος. Ο Κ. Παπαρηγόπουλος (''Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους'' τόμος 5, σέλ. 507) μᾶς παραδίδει τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολὴ τοῦ ὁπλαρχηγοῦ Ρήγα Μάνθου πρὸς Ἐμμανουὴλ Παπὰ, μὲ ἡμερομηνία 19 Ἰουνίου 1821 :
''Κατὰ τὴν παραίνεσίν της ἐξακολουθῶ φυλάττων τὸν στρατὸν ἐντὸς τῶν ὀχυρωμάτων ....
Μὰ τί νὰ κάμη κανεὶς τὴν μικρολογίαν τῶν Ἅγιων Πατέρων; Αὐτὴ ἡ στυγερὰ ἀνελευθεριότης αὐτῶν μας ἐμπόδισαν ἀπὸ πολλὰ ὠφέλιμα καὶ ἀπὸ πολλὰ ἀναγκαῖα.... Ἐπάσχισα νὰ τοὺς διαθέσω διαφορετικὰ μὲ λόγον. Ὅμως αὐτοὶ ἀπὸ τὸν σκοπὸ τῶν δὲν ἐβγαίνουν. Ἔχουν τὰ φρονήματα τῶν, τὰ ὁποῖα μόνα ἐγκρίνουν διὰ καλὰ καὶ τὰ προσκυνοῦν καὶ τὰ λατρεύουν καὶ φροντίζουν μόνον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἰδίων τῶν ὑποκειμένων καὶ μόνον διὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν. Φοβοῦμε μήπως ὁ λαός ἀπὸ τὴν πείναν καὶ τὰς πολλᾶς θλίψεις τοῦ ἐφαρμόση ἐναντίων τῶν (τῶν μοναχῶν του
Ἁγίου Ὅρους) καὶ δὲν δυνηθῶμεν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν ὁρμὴ τῶν...''

Οἱ Τοῦρκοι συνέχιζαν τὶς σφαγὲς στὰ γύρω χωριὰ τοῦ ἄμαχου πληθυσμοῦ. Πείνα καὶ ἐπιδημίες ἀκολούθησαν. Τὸν Μάιο τοῦ 1822 ὁ πασὰς Θεσσαλονίκης ὁ Ἀβδοὺλ Ἀμποὺδ ξεκινᾶ ἐκστρατεία
ἐναντίον τῆς Κασσάνδρας συνοδευόμενος ἀπὸ μεγάλη στρατιωτικὴ δύναμη. Ἡ Κασσάνδρα μεταβλήθη σὲ σφαγεῖο καὶ σὲ στάχτη. Τὰ χωριὰ ἐπυρπολήθησαν καὶ ὅσοι κάτοικοι δὲν ἐσφάγησαν πουλήθηκαν ὡς δοῦλοι. Ἀπέμενεν ὁ Ἄθως, ὅπου οἱ μοναχοὶ ζοῦσαν ἤρεμοι στὴν πανθάλασσα τῶν
πλούτων τους. Ὁ πασὰς τοὺς ὑπεσχέθη νὰ σεβασθεῖ τὸ προαιώνιο προνόμιο τῶν μονῶν, τῆς
ἀπαγορεύσεως εἰσόδου τουρκικοῦ στρατοῦ στὴν γῆ τῶν Ἁγιορειτῶν, ἒφ΄ὅσον παρέδιδαν ὄπλα, κανόνια καὶ ὁμήρους σὲ αὐτὸν, καθὼς καὶ χρηματικὸ ποσὸ δυόμιση ἑκατομμυρίων γροσίων.
Οἱ ἁγιωρῆτες ἐδέχθησαν χωρὶς διαπραγματεύσεις νὰ παραδόσουν τὸν ἀκόμη στὴν μονὴ εὑρισκόμενο Ἐμμανουὴλ Παπὰ. Ἡ παράδοσις τοῦ Ἐμμανουὴλ Παπᾶ ἀπὸ τοὺς Ἁγιωρεῖτες ἐζητήθη ἀπὸ τὸν
Ἀβδοὺλ Ἀμποὺλ. Οἱ Ἁγιωρεῖτες ὄχι μόνον δὲν διαπραγματεύθηκαν καν τὴν παραδοσὴ τοῦ ἀντιθέτως τὸν κατεδίωξαν ἀμέσως οἱ ἴδιοι. Ἀκολουθεῖ τὸ ἔγγραφό της προδοσίας τῶν ἡγουμένων τῶν δεκαεννέα ὑπολοίπων μονῶν πρὸς τοὺς μοναχούς της μονῆς τοῦ Ἐσφιγμένου:
''Εἰς τὴν πανασιότητά σας , ἅγιοι Πατέρες , τοῦ ἱεροῦ κοινοβίου Ἐσφιγμένου. Χθὲς ὁ ἐνδοξότατος ἠμῶν Χασεκὴ ἀγάς μας σᾶς ἔγραψε μουρασελὲν, διὰ νὰ πιάσετε ενέχειρον τὸν Ἄρχοντα Παπὰν (τὸν Ἐμμανουὴλ Παπὰ) καὶ τοὺς λοιποὺς καθὼς καὶ ὁ ἴδιος σας ἔγραψε. Λοιπὸν σᾶς γράφομεν καὶ ἠμεῖς οἱ τῶν εἴκοσι ἱερῶν μοναστηρίων Προϊστάμενοι , οἱ ἐν τὴ Ἱερὰ Συνάξει , νὰ κάμετε τὸ ἴδιον, ὁμοφώνως , δηλαδὴ νὰ μᾶς τοὺς φέρετε ἐνταύθα ἀναμφιβόλως καὶ τοὺς ζητοῦμεν ἀπὸ ἐσᾶς ἐφεύκτως. Καὶ ἰδοὺ ὅπου στέλλομεν ἐπίτηδες ἀνθρώπους, διὰ νὰ τοὺς πάρουν . Καὶ ὅσοι ἀκολουθοῦν τὸν Ἄρχοντα ἀπὸ τοὺς ἐντοπίους πατέρες νὰ τὸν ἀφήσουν καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς
τὰ κελιά τους. Εἰδὲ καὶ φανοῦν παρήκοσι, θέλουν ὑποπέσει εἰς ὀργὴν μεγάλη καὶ θέλουν χάσει
καὶ τὰ σπίτια τῶν. Ὁμοίως καὶ ὅσοι ἄλλοι πιασθοῦν ἔχουν νὰ παιδεύωνται. Ταῦτα πρὸς εἴδησίν σας καὶ ἐμμένομεν. 1821 - 18 Νοεμβρίου, Ἅπαντες οἱ ἐν τὴ Κοινὴ Συντάξει τῶν δεκαεννέα ἱερῶν μας μοναστηρίων τοῦ Ἅγιου Ὅρους Προϊστάμενοι''.

Ἐφόσον δὲν ὑπῆρχαν στὸ Ἅγιο Ὅρος Τοῦρκοι, οἱ Ἁγιορεῖτες μποροῦσαν νὰ φυγαδεύσουν τὸν Ε. Παπὰ. Προτίμησαν ὅμως νὰ τὸν παραδώσουν. Τὸ μόνον ποὺ διαπραγματεύθηκαν οἱ Ἁγιορεῖτες ἦταν τὰ χρήματα. Ο Ἐμμανουὴλ Παπὰς καταδιωκόμενος ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς Ἁγιορεῖτες καλογήρους κατόρθωσε νὰ ἐπιβιβασθεῖ μὲ λίγους πιστοὺς συντρόφους του στὸ πλοῖο τοῦ Χ. Βισβίζη γιὰ τὴν Ὕδρα. Κατὰ τὴν διαδρομὴ ἐξαντλημένος ἀπὸ τὶς κακουχίες καὶ τὶς συγκινήσεις τῆς τραγικῆς του περιπέτειας πέθανε στὸ πλοῖο ἀπὸ καρδιακὴ προσβολὴ. Τὸ σῶμα τοῦ κηδεύθηκε στὴν Ὕδρα μὲ τιμὲς ''ΗΡΩΟΣ''!! Τὸ μόνον ποὺ διαπραγματεύθηκαν οἱ ἁγιορεῖτες ἦταν τὸ χρηματικὸ ποσὸν τῶν δυόμιση ἑκατομμυρίων γρωσίων, γιὰ τὸ ὁποῖο ζήτησαν σαράντα ἡμέρες χρονικὸ διάστημα γιὰ τὴν παράδοση τελικὰ στοὺς Τούρκους αὐτοῦ του ποσοῦ. Ὁ ρόλος ἑνὸς ἀνώτερου κληρικοῦ - τοῦ μητροπολίτη Ἰωαννίνων Ἰερόθεου - κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ἡρωικοῦ ἀγώνα τῶν Σουλιωτῶν ἐναντίων του τυράννου τῶν Ἰωαννίνων Ἀλῆ Πασᾶ, ἀποκαλύπτεται στὸ βιβλίο τοῦ Χριστόφορου Περραιβοῦ:
''Ἱστορία τοῦ Σουλίου καὶ Πάργας'' ἔκδ. 1857 . Ὁ Περραιβὸς, ὁ ὁποῖος ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο κατὰ τὴν ἐν΄λόγω περίοδο, καταγράφει ντοκουμέντα - ἐπιστολὲς τοῦ μητροπολίτη Ἰωαννίνων Ἰερόθεου στὶς ὁποῖες καταφαίνεται ὅτι δροῦσε ὡς ἐκτελεστικὸ ὄργανο καὶ συνεργάτης τοῦ Τούρκου σατράπη,
παρακινώντας μὲ ἀπειλὲς τοὺς Παργινοὺς (ποὺ ἦταν τὸ βασικὸ στήριγμα τῶν Σουλιωτῶν εἰς τὸν τομέα τοῦ ἀνεφοδιασμοῦ τοὺς μέσω τοῦ λιμανιοῦ τῆς Πάργας) νὰ στραφοῦν ἐναντίων τῶν ''κακούργων (Σουλιωτῶν) φιρμανλήδων'' ἐχθρῶν του Ἀλῆ Πασᾶ καὶ τοῦ ''κραταιοτάτου Σουλτάνου'', ἀλλιῶς ''ὁ θεὸς
μέλλει νὰ τοὺς παιδεύση γιὰ τὴν παρακοὴν τῶν''. Ὁ μητροπολίτης Ἰερόθεος ἀπειλητικά τους ὑπενθυμίζει καὶ τὸ πάθημα τοῦ Ρήγα Φεραίου, ὁ ὁποῖος πρὶν τρία χρόνια (1798) εἶχε ἀφορισθεῖ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ στραγγαλισθεῖ στὸ Βελιγράδι. Οι Παργινοὶ (τὸ ποίμνιο) τοῦ Ἰερόθεου ἀπέρριψε μὲ σαρκαστικὲς καὶ εἰρωνικὲς ἀπαντήσεις τὶς ''πατρικὲς νουθεσίες'' τοῦ προδότη ''ποιμένος'' τοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁ ὑφιστάμενος τοῦ ὁ ἐπίσκοπος Πάργας δὲν συμμορφώθηκε πρὸς τὶς ἐντολὲς τοῦ μητροπολίτη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐξοντωθοῦν συγγενικά του πρόσωπα.

Γράφει ὁ Ἰερόθεος μητροπολίτης στὸν Χρύσανθο ἐπίσκοπο Παραμυθιᾶς, Σουλίου καὶ Πάργας (ἕνας ἐξαίρετος Ἕλληνας):
''Θεοφελέστατε Ἐπίσκοπε Παραμυθιᾶς, ἐν ἁγίω πνεύματι ἀγαπητὲ ἀδελφὲ καὶ συλλειτουργὲ κὺρ Χρύσανθε, χάρις εἰη σοὶ τὴ Θεοφιλία καὶ εἰρήνη παρὰ Θεοῦ. Φαίνεται οἱ ἐπαρχιῶται σοὶ οἱ Παργινοὶ
πὼς ἔχασαν τὸν νοῦ τους καὶ δὲν ἠξεύρουν τί κάμουν, ὅθεν ἰδοὺ ὁπού τοὺς γράφω διὰ νὰ ἀπέχουν ἀπὸ τοὺς Σουλιώτας καὶ νὰ μὴ τοὺς βοηθοῦν καὶ μὲ ἀνθρώπους καὶ μὲ βαρούτια καὶ μὲ Ἰαϊρέδες, νὰ τοὺς συμβουλεύσης καὶ ἡ θεοφιλία σου, καθὼς γράφω διατὶ ὕστερον ὅ,τι ἀκολουθήση ἂς ὄψονταί, μου κακοφαίνεται ὅμως, ὅπου κοντὰ εἰς αὐτοὺς κακοπαθαίνεις ὕστερον καὶ ἡ θεοφιλία σου .....Ἡ δὲ τοῦ
Θεοῦ χάρις εἰὴ μετά σου. 1801 Ἰουλίου 5 Ἰωάννινα Ο Ἰωαννίνων Ἰερόθεος καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφός''.

(...Εὐγενεῖς προεστῶντες καὶ λοιποὶ κάτοικοι τῆς Πάργας σᾶς εὔχομαι καὶ σᾶς εὐλογῶ πατρικῶς ...
Ἕνας καλὸς καὶ ἄγρυπνος ποιμὴν, χρεωστεῖ νὰ προφυλάττη πάντοτε τὰ πρόβατά του ἀπὸ κρημνοὺς, βράχους καὶ - ἄγρια θηρία καὶ τότε τὰ κερδίζει καὶ τὰ χαίρεται καὶ ἐγὼ λοιπὸν ὡς καλὸς ποιμὴν τῶν λογικῶν μου προβάτων, χρεωστῶ νὰ προφυλλάτω αὐτὰ (τὰ πρόβατά μου)ἀπὸ πάσαν βλάβην καὶ
ἀπώλειαν ....νὰ τραβήξετε χέρι ἀπὸ τοὺς Σουλιώτας, νὰ μὴν τοὺς δίδετε καμίαν βοήθειαν, οὔτε εἰς τὸν τόπον σας νὰ τοὺς δέχησθε ἐπειδὴ εἶναι κακοῦργοι καὶ φερμανλίδες ἀπὸ τὸ δεβλέτι καὶ ὅποιος
δέχεται τοιούτους κακούργους πίπτει κι αὐτὸς εἰς τὴν ἰδίαν ὀργὴν τοῦ ὑψηλοῦ δεβλετίου καὶ εἰς
τὸ τέλος ἀφανίζεται ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γὴς καὶ τέλος .....δὲν ἐδώκατε ποτὲ ἀκρόασιν καὶ κλίσιν
εἰς τὰς πατρικᾶς καὶ σωτηριώδεις διὰ τὴν πατρίδα σᾶς νουθεσίας μου, ἀκοῦτε καὶ ἀκολουθᾶτε,
ὡς μανθάνω, τὰς συμβουλᾶς τοῦ Περραίου, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀπατᾶ, δὲν ἠξεύρετε ὅτι αὐτὸς μὲ κάποιον Ρήγαν Θεσσαλὸν (τὸν Ρήγα Φερραῖο ἐννοεῖ) καὶ ἄλλους μερικοὺς παρόμοιους λογιώτατους συνεννοημένοι μὲ τοὺς Φραντζέζους ἐσκόπευον νὰ κάμνουν ἐπανάστασιν κατὰ τοῦ κραταιότατου Σουλτάνου; Ἂλλ΄ὁ μεγαλοδύναμος θεὸς τοὺς ἐπαίδευσε, κατὰ τὰς πράξεις τῶν μὲ τὸν θάνατον,
oποὺ τοὺς ἔπρεπε,.... ἂν θέλητε τὴν σωτήριον καὶ εὐτυχίαν σᾶς, τραβᾶτε χέρι, ὡς προεῖπα ἀπὸ
τὴν φιλίαν τῶν Σουλιωτῶν καὶ συμβουλᾶς τοῦ Περραιβοῦ καὶ ζητήσατε τὸ γρηγορότερον τὴν χάριν
καὶ σκέπην τοῦ ὑψηλότατου Βεζύρη (Ἀλῆ Πασσᾶ), τὴν ὁποίαν ἐλπίζω νὰ τὴν λάβετε ἐπειδὴ ὅταν ἰδῶ
τὴν μετάνοιά σας, θέλει προσπέσω εἰς τὰ γόνατά του νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ συγχωρήση τὰ ἀπερασμένα σφάλματά σας,.... ἐὰν ὅμως μείνητε ἀμετανόητοι, ...τότε ὁ θεὸς μέλλει νὰ σᾶς παιδεύσεη γιὰ τὴν παρακοή σας καὶ τὸ κρίμα τῶν φαμελιῶν σᾶς ἂς ἦνε εἰς τὸν λαιμό σας καὶ εἰς τοῦτον καὶ εἰς τὸν ἄλλον κόσμον....''. Ἰωάννινα 1801 Ἰουλίου 5 Ιεροθέος Μητροπολίτης Ἰωαννίνων καὶ ἐν Χριστῷ εὐχέτης''.)

Ἀπάντησις:
''Παναγιώτατε μητροπολίτα οἰκῶς προσκυνοῦμεν. Τὴν σεβαστὴν ἐπιστολὴ σᾶς ἐλάβομεν, ἠθέλαμεν βέβαια παραδεχθῆ τὰς συμβουλᾶς σᾶς, ἐὰν αὐταὶ ἤσαν σύμφωνοι μὲ τὰς περιστάσεις καὶ συμφέροντα
τῆς πατρίδας μας. Ὀρθὴ τῷ ὄντι καὶ καταλλῆος ἡ παραβολὴ τπὺ ποιμένος....., ἂλλ΄ὅταν ὁ ποιμὴν πάσχη κατὰ δυστυχίαν ἀπὸ ὀφθαλμίαν καὶ βραδυποδίαν, πὼς δύνα ταὶ τότε, πανιερώτατε, νὰ προφυλάξη τὰ πρόβατά του....; μᾶς συμβουλεύετε νὰ μὴ δεχόμεθα οὔτε βοηθῶμεν τοὺς Σουλιώτας κακούργους ....
διὸ τοὺς δεχόμεθα εἰς τὴν πατρίδα μας ὄχι ὡς κακούργους καὶ φερμανλίδας, ἂλλ΄ὡς ὑπέρμαχους τῆς πατρίδας τῶν,.... βεβαιωθῆτε, ὅτι καὶ ἠμει΄ς πάντες γνωρίζομεν τῆς πατρίδος τὰ συμφέροντα καὶ ὁ Περραιβὸς τὰ αὐτὰ αἰσθήματα τρέφει, ὅθεν οὒτ΄αὐτὸς ἠμᾶς ἀπατᾶ, οὔτε ἠμεῖς πὰρ΄αὐτοῦ πλανώμεθα...'' 1801 Ἰουλίου 10 Τῆς ὑμετέρας πανεριότητος τέκνα ἐν Χριστῷ εὐπειθῆ οἱ προεστῶτες καὶ ἅπας ὁ λαὸς τῆς Πάργας''.

Εἰς ὅλα αὐτᾶς τὰς ἐγγράφους καὶ διαφόρους ἄλλας προφορικᾶς παρακινήσεις τοῦ μητροπολίτη Ἰερόθεου δὲν ἔδωσε τὴν παραμικρὴν ἀκρόαση ὁ ἐπίσκοπος Χρύσανθος, ἐξ΄ἐναντίας, τους μὲν Σουλιώτας καὶ Παργίους ἀδιακόπως ἐνεθάρρυνε, πρὸς δὲ τὸν μητροπολίτη Ἰερόθεο ἀπεκρίνετο ὅτι
δὲν εἰσακούεται.... Ὁ Ἀλὴ Πασὰς ἔριξε εἰς φυλακὴν τοὺς συγγενεῖς του ἐπισκόπου τὴν μητέρα τοῦ,
τοὺς δύο ἀδελφούς του καὶ δύο ἀδελφές του καὶ τοὺς συζύγους αὐτῶν. Ἡ μητέρα του καὶ ἕνας
ἀπὸ τοὺς ἀδελφοῦ του μετὰ πέντε μηνῶν βασανιστηρίων μὴν ὑποφέροντες τὰ τρομερὰ κολαστήρια πέθαναν. Οἱ ἄλλοι μετὰ ἑνὸς ἔτους φυλάκιση διὰ μεσιτειῶν καὶ χρημάτων ἀφέσησαν . Τὰ κείμενα τοῦ Περραιβοῦ ἀποσιωπήθηκαν ἀπὸ τοὺς περισσότερους ἱστορικούς του Ρωμαϊκοῦ γιὰ νὰ μὴ θιγεῖ ὁ μύθος ὅτι ἡ ἀναγέννηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἔγινε δῆθεν ''γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία''
καὶ νὰ ἑδραιωθεῖ τὸ χαλκευμένο ἰδεολόγημα τοῦ ''Ἑλληνοχριστιανισμοῦ'' - ἡ ἐπίσημη ἰδεολογία
τοῦ κράτους σήμερα.

(Χριστόφορος Περραιβός ''Ἱστορία τοῦ Σουλίου καὶ Πάργας'' τόμος Ἅ΄, ἐν Ἀθήναις 1857).

Βιβλιοθήκη Ἱστορικῶν Μελετῶν 230 τύποις Φ.Καραμπίην καὶ Κ.Βάφα.

Τὸ δὲ περὶ Ἁγίας Λαύρας Παλαιῶν Πατρὼν Γερμανοῦ καὶ περὶ ἀνυψώσεως Λαβάρου στὸ Σπήλαιο , εἶναι ἀπολύτως ψευδῆ, ἒφ΄ὅσον ὁ Γερμανὸς ἦταν μετωπικὰ ἀντίθετος πρὸς τὴν ἔκρηξη τῆς Ἐπαναστάσεως καὶ πρὸς τοὺς ἀγωνιστὲς. Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἐνθρονίσεώς του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γερμανὸς προσήγγισε τὸ κύκλωμα τοῦ Βελὴ Πασὰ, ὁ ὁποῖος ἐν συνέχεια τὸν ἀναβιβάζει τὸν Γερμανὸ σὲ ''πρωτόθρονο'' Ἀρχιεπίσκοπο.

Ὁ Γερμανὸς χαρακτηριζόταν ἀπὸ τὴν ἄμετρη φιλοδοξία τοῦ, τὴν φιλοτουρκικὴ συμπεριφορά του καὶ συχνὰ ἀναφερόταν στὸν Καλινίκιο ἀφορισμὸ ἐναντίων τῶν ἐπαναστατῶν ὡς...

''κείμενο καθοδηγητικό της πορείας τοῦ Ἑλληνο - ὀρθόδοξου λαοῦ μας''.

Ὅμως αὐτὴ ἡ ἀφοριστικὴ ἐγκύκλιος κατὰ τῶν ἐπαναστατῶν ἤθελε τοὺς Ἕλληνες ὑπόδουλους αἰωνίως τῶν Τούρκων. Λανθασμένα δοξάζουμε στὶς ἐθνικές μας ἐπετείους Πατριάρχες ὡς ''ἐθνομάρτυρες'' καὶ καλόγηρους ὡς ''δασκάλους τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας'' αὐτοὺς ποὺ ἔκαναν ὅτι περνοῦσε ἀπὸ τὸ χέρι τους γιὰ νὰ παραμείνει ἡ Πατρίδα σκλαβωμένη, αὐτοὶ ποὺ βάση σχεδίου διωγμῶν, ἀφορισμῶν καὶ προδοσίας προσπάθησαν νὰ ἐμποδίσουν τοὺς ραγιάδες... (Ραγιάδες = Ρωμιοὺς = Ρωμαίους ὑπηκόους τῶν Τούρκων) νὰ ξαναγίνουν ἐλεύθεροι, μορφωμένοι καὶ πάλι Ἕλληνες. Οἱ τιμὲς καὶ ἡ δόξα στὶς ἐθνικές μας ἐπετείους ἀνήκουν σὲ ὅσους πρῶτοι μίλησαν γιὰ τὴν ἐλευθερία. Σὲ ἐκείνους ποὺ ἔχτισαν σχολεῖα καὶ δίδαξαν τὸ ὑπόδουλο γένος ''Ἑλληνικὴ Παιδεία''. Οἱ τιμὲς καὶ ἡ δόξα στὶς ἐθνικές μας ἐπετείους ἀνήκουν στοὺς ἀρχαιολάτρες διαφωτιστὲς, αὐτοὺς τοὺς ξενιτεμένους Ἕλληνες καὶ σὲ ὅλους ὅσους πολέμησαν γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία, αὐτοὺς τοὺς ἥρωες τοῦ λαοῦ, ποὺ τὸ ὅραμά τους γιὰ μία Ἀναγεννημένη Ἑλλάδα προδόθηκε ἀπὸ τὸ Ρωμαϊκὸ κρατίδιο καὶ τὴν ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, ἕνα ὅραμαποὺ ἀκόμα κρατεῖται ὅμηρος μέχρι σήμερα.

συνεχίζεται...

αναρτήθηκε απο Περίανδρος Έλλην.

Αυτά ποὺ ἡ ἐκκλησία σου δὲν θέλει νὰ διαβάσεις. Δεύτερο μέρος.

2011-06-13T19:08:00.000+03:00

Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τῆς Πελοποννήσου.

Γράφει ὁ Λιβάνιος (Ὑπὲρ τῶν ἑλληνικῶν ἱερῶν) ἐκδόσεις ''θύραθεν'' 1998.

Στὴν ἐνταύθα Ἑλλάδα μὲ τὴν προτροπὴ τῆς Κωνσταντινούπολης εἰσέβαλαν οἱ ὀρδὲς τῶν νεοφώτιστων χριστιανῶν Γότθων καθοδηγούμενες ἀπὸ ὁμάδεςφανατικῶν καλόγερων . Τότε, τὸ ἔτος δηλαδὴ 397 μ.χ. ἔγινε στὴν Πελοπόννησο ἡ μεγαλύτερη γενοκτονία ποὺ γνώρισαν ποτὲ οἱ Ἕλληνες. Ἔτσι ἄνοιξε ὁ δρόμος γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ ''νέου δόγματος''. Ὅπως γράφει ὁ Ζώσιμος: πρὸς βοήθεια τῶν Ἑλλήνων ἔσπευσε ἀπὸ τὴν Ἰταλία ἕνας Βάνδαλος (!) στρατηγὸς τοῦ ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, ὁ Στηλίχων. Ὅμως ἔφτασε πολὺ ἀργὰ, ἤδη εἶχε σφαγὴ ἀνηλεῶς ἢ ἐξανδραποδιστεῖ ὁ μὴ χριστιανικὸς πληθυσμὸς ὅλων τῶν πόλεων τῆς Πελοποννήσου. Ὅλοι ὅσοι δὲν πρόλαβαν νὰ καταφύγουν στὰ βουνὰ τῆς Λακωνίας καὶ τῆς Ἀρκαδίας, ἠβηδὸν (ὡς καὶ οἱ ἔφηβοι) ἐσφάγησαν.
Τὴν γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων περιγράφουν πολλοὶ χριστιανοὶ χρονογράφοι τῆς ἐποχῆς

ὁ Εὐνάπιος, ὁ Ζώσιμος, ὁ Σωζόμενος κ.α.

Ὁ Προκόπιος γεννήθηκε γύρω στὸ 500 μ.χ. Ἄσκησε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου, τοῦ ρήτορα, τοῦ νομικοῦ συμβούλου τοῦ στρατηγοῦ Βελισαρίου. Ἀνέλαβε σημαντικὲς ἀποστολὲς στὴν ὑπηρεσία τῆς Ρώμης. Γνώρισε μεγάλες τιμὲς στὴν αὐτοκρατορικὴ αὐλὴ τῆς Νέας Ρώμης (Βυζάντιο).
Τὸ 560 μ.χ. τοῦ ἀποδόθηκε ὁ τιμητικὸς τίτλος τοῦ ''Illustris'' (Ἐπιφανής). Τὸ 562 γίνεται ἔπαρχος.
Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ μαρτυροῦν ὅτι ἦταν ἕνα πρόσωπο ποὺ γνώριζε καλὰ τὰ ὅσα συνέβαιναν στὰ ἀνώτατα κλιμάκια τῆς ἐκχριστιανισμένης ρωμαϊκῆς διοίκησης ἡ ὁποία ἕδρευε στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἔγραψε τὸ ἔργο ''Ἱστορία'' ὅπου περιγράφονται οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις τοῦ Ἰουστινιανοῦ αὐτοκράτορα καὶ ''Περὶ κτισμάτων'' ὅπου μὲ στομφώδη γλώσσα κολακεύει τὸ αὐτοκρατορικὸ ζεῦγος Ἰουστινιανὸ καὶ Θεοδώρα. Ὡστόσο ὁ ἐπίσημος ἱστορικός του αὐτοκράτορα, αὐτὸς ὁ Προκόπιος ποὺ ἀνέλαβε νὰ ἀφήσει αἰώνιο καὶ δοξασμένο τὸ ὄνομα τοῦ Ἰουστινιανοῦ, εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ὁποῖος ἐν΄ἀγνοία ὅλων τῶν σύγχρονών του, κρυφὰ καὶ προσεκτικὰ
ἀποφάσισε (γιὰ χάρη τῶν ἑπόμενων γενεῶν) νὰ γράψει καὶ ἕνα τρίτο βιβλίο, τὸ λεγόμενο ''Ἀνέκδοτα'' τὸ περιεχόμενο τοῦ ὁποίου εἶναι ὁ ἀληθινὸς βίος τοῦ Ἰουστινιανοῦ, τῆς Θεοδώρα, τῶν συνεργατῶν τους ..... Γράφει ὁ Προκόπιος στὸν πρόλογο αὐτοῦ του ἱστορικοῦ βιβλίου....

''Σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἀναγκάστηκα νὰ ἀποκρύψω τὶς αἰτίες τῶν γεγονότων ποὺ ἔχω

ἀναφέρει στὰ προηγούμενα βιβλία μου....Ὁ Λόγος εἶναι , ὅτι ἦταν ἀδύνατο νὰ καταγραφοῦν

οἱ πράξεις μὲ τὸν πρέποντα τρόπο, ὅσο οἱ αὐτουργοὶ τοὺς ἦταν στὴν ζωὴ, γιατί ἂν μὲ ἀνακάλυπταν, δὲν θὰ μποροῦσα νὰ γλιτώσω ἀπὸ τὸν πιὸ οἰκτρὸ θάνατο καὶ δὲν θὰ

μποροῦσα νὰ εἶμαι σίγουρος οὔτε καν γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν πιὸ στενῶν μου συγγενῶν''.

Γενοκτονίες Ἑλλήνων ἐπὶ Ἰουστινιανοὺ.

Ο Γιουτπράδα - Ἰουστινιανὸς

Τὶς σφαγὲς τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἄρχισαν προγενέστεροί του αὐτοκράτορα Κωνστάντιου Β΄
(ὅπως ὁ πατέρας αὐτοῦ ὁ αὐτοκράτορας Μέγας Κωνσταντῖνος - ὑπεύθυνος γιὰ τὴν γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀρμενίας μὲ τὴν συμμετοχὴ τοῦ βασιλιᾶ Τιριδάτη Γ΄ καὶ τοῦ πατριάρχη Γρηγορίου) συνέχισαν καὶ μεταγενέστεροι ὅμοιοί του.
Ὁ αὐτοκράτωρ Ἰουστινιανὸς - ὁ Σλαυοεβραῖος τὸ γένος, τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου
ἀρχικὰ ἦταν Γιουτπράδα - αὐτός ὁ αὐτοκράτορας σύμβολο τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐκεῖνος ποὺ οἰκοδόμησε τὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ - ''τὸ μέγα μοναστήρι'' καὶ ἀνακηρύχθηκε ἀπὸ τὸν Χριστιανισμὸ ''Μέγας'' ἀποκαλύπτεται μέσα ἀπὸ τὰ ''Ανέκδοτα'' κείμενα τοῦ ἐπισήμου ἱστορικοῦ του Προκοπίου ὡς ἕνας αἱμοβόρος τύραννος ὁ ὁποῖος βύθισε ὁλόκληρους πληθυσμοὺς στὴν σφαγὴ καὶ στὸ αἷμα . Σύμφωνα μὲ τὸν Προκόπιο, ὁ Ἰουστινιανὸς ἄρχισε τὶς σφαγὲς στὸ ὄνομα τῆς

''μίας καὶ ἀληθοῦς πίστεως τῆς ὀρθοδοξίας''.

Σημαντικὲς ἐπίσης εἶναι οἱ μαρτυρίες τοῦ Προκοπίου γύρω ἀπὸ τοὺς διωγμοὺς, σφαγὲς καὶ γενοκτονίες Ἑλλήνων (ὅσων Ἑλλήνων ἐπέμεναν στοὺς πατρώους ἑλληνικοὺς τόπους) ἀπὸ τὴν
αἱμοσταγῆ καὶ ἀλαζονικὴ διακυβέρνηση τοῦ Ἰουστινιανοῦ. Τὸ ''ελληνοχριστιανικὸ'' πλαστογράφημα καταρρέει μπροστὰ στὰ κείμενα τῶν ἱστορικῶν ἐκείνης τῆς ἐποχῆς.
Ἀναφέρει ὁ Προκόπιος:

''Μετὰ τοὺς Σαμαρεῖτες ἄρχισε (ὁ Ἰουστινιανὸς) νὰ καταδιώκει τοὺς ἀποκαλούμενους
Ἕλληνες ὑποβάλλοντάς τους σὲ σωματικὰ βασανιστήρια καὶ ἁρπάζοντας τὰ χρήματά τους''.

Ὁ Προκόπιος ἀδυνατεῖ νὰ θεωρήσει τὸν τύραννο Ἰουστινιανὸ ὡς ἀνθρώπινο ὂν καὶ τὸν θεωρεῖ ''ἐνσαρκωμένο δαίμονα''. Ἀναφέρει ὁ Προκόπιος στὰ ''Ἀνέκδοτα'':

''Ὅτι ὁ Ἰουστινιανὸς δὲν ἦταν ἀνθρώπινο πλάσμα ἀλλὰ ἦταν ...κάποιος δαίμονας ἀνθρωπόμορφος θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ τὸ ἀποδείξει σταθμίζοντας τὸ μέγεθος των κακῶν ποὺ ἔκανε στοὺς ἀνθρώπους , γιατί ἡ δύναμη τοῦ ἀνθρώπου ποὺ δρᾶ φανερώνεται στὸ ὑπέρμετρο μέγεθος τῶν πράξεών του . Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς λοιπὸν ἔχει σκοτώσει τόσους πολλοὺς, ὥστε .... πιὸ γρήγορα νομίζω θὰ μετροῦσε κανεὶς τοὺς κόκκους τῆς ἄμμου ὅλου του κόσμου, παρὰὅσους σκότωσε ὁ αὐτοκράτωρ αὐτὸς. Ὑπολογίζοντας ὅμως κατὰ προσέγγιση τὶς περιοχὲς ποὺ κατάντησαν τελικὰ ἀκατοίκητες, λέω ὅτι χάθηκαν πολλὰ ἑκατομμύρια ἄνθρωποι'' .

Προκόπιος ''Ἀνέκδοτα'' ἰη΄1 - 6, μετάφραση Ἀλόης Σιδέρη, ἔκδ. ''ΑΓΡΑ''.

Σὲ ὅτι ἀφορᾶ σὲ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες , ὁ Ἰουστινιανὸς ἀποδείχθηκε μεγάλος διώκτης τοῦ Ἑλληνισμοῦ, σφαγέας τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἀρνοῦνταν τὸν Χριστιανισμὸ ἐμμένοντες στὶς ἑλληνικὲς παραδόσεις.
Ἄφησε δὲ αὐτὸς τὴν Ἑλλάδα ἀπροστάτευτη στὶς βαρβαρικὲς ἐπιδρομὲς καὶ ἦταν ληστὴς τοῦ δημοσίου χρήματος τῶν Ἑλληνικῶν πόλεων τὶς ὁποῖες καταδίκασε σὲ οἰκονομικὸ μαρασμὸ.
Ὁ Ἰουστινιανὸς ἦταν ἐκεῖνος ποὺ ἔκλεισε τὴν Πλατωνικὴ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν μὲ ἀπὸ συνεχῆ λειτουργία 900 περίπου ἐτῶν.Ὁ ἴδιος δὲ ἔσφαξε ἀρκετοὺς φιλοσόφους καθηγητὲς καὶ ἄλλους τοὺς ἀνάγκασε νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.

Νηπιοβαπτισμὸς!

Τὸ χριστιανικὸ ἱερατεῖο, τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα τῆς Νέας Ρώμης (Βυζαντίου) Θεοδοσίου συνέλαβε τὴν μέθοδο τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ ἀφελληνισμοῦ τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.
Τὸ χριστιανικὸ ἱερατεῖο, δηλαδὴ, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Β΄(382 μ.χ.) Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὅπου ὁ αὐτοκράτορας Θεοδόσιος μετεῖχε αὐτῆς, ἀνάμεσα στὶς πολλὲς δόλιες καὶ ἐγκληματικὲς ἀποφάσεις ἐναντίον τοῦ Ἑλληνισμοῦ συνέλαβαν τὸν νηπιοβαπτισμὸ.
Μὲ εἰδικὸ διάταγμα ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Θεοδόσιο, ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Ρωμαϊκῆς ἐπικράτειας ἔπρεπε νὰ βαπτίσουν τὰ παιδιὰ τοὺς χριστιανοὺς. Ὅσοι δὲν δέχονταν θὰ ἔχαναν τὰ πολιτικά τους δικαιώματα καὶ τὰ παιδιά τους θὰ ἔχαναν τὸ δικαίωμα τῆς κληρονομιᾶς ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους.
Τότε χιλιάδες ἀνυπότακτοι Ἕλληνες πουλήθηκαν στὰ σκλαβοπάζαρα ὡς δοῦλοι καὶ ἀμέτρητες περιουσίες... κατασχέθηκαν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία.
Παρὰ τὰ σκληρὰ μέτρα ποὺ ἐπεβλήθησαν, οἱ Ἕλληνες ἀρνοῦνταν τὸν ἀφελληνισμό τους.
Τότε ἕνα νέο διάταγμα ὅρισε τὴν θανατικὴ ποινὴ γιὰ τοὺς παραβάτες. Οἱ διωγμοὶ συνεχίσθηκαν μὲ ἀμείωτη ἔνταση μέχρι τὴν ἐποχὴ τοῦ Γιουτπράδα (Ἰουστινιανοῦ, Σλαυοεβραῖος τὸ γένος).
Διαβάζουμε εἰς τὸν ''Ἰουστιάνιος Κῶδιξ 1.11'', ὁ ὁποῖος ἦταν σὲ ἰσχὺ μέχρι τῆς ἐποχῆς Λέοντος τοῦ Θρακὸς:

''Γνωρίζουμε , ὅτι αὐτοὶ οἱ εἰδωλολάτρες (Ἕλληνες) ἐγκατέλειψαν τὴν
προσκύνηση τοῦ μόνου καὶ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ προσέφεραν θυσίες στὰ εἴδωλα
ἐξαιτίας ἑνὸς ἀσυλλόγιστου σφάλματος καὶ πραγματοποίησαν ἀνόσιες ἑορτὲς.
Ἂν αὐτοὶ διέπραξαν αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα, ἐνῶ εἶχαν ἀξιωθεῖ τὸ ἅγιο Βάπτισμα,

θὰ ὑποβληθοῦν στὴν ἀντίστοιχη τιμωρία . Μὲ τὸν παρόντα ὅμως νόμο ἀνακοινώνουμε,

ὅτι ἐκεῖνοι μὲν ποὺ ἔχουν γίνει χριστιανοὶ καὶ ἔχουν ἀξιωθεῖ τὸ ἅγιο καὶ σωτήριο βάπτισμα,

σὲ ὁποιαδήποτε χρονικὴ στιγμὴ, ἂν φανοῦν ὅτι ἐπιμένουν στὴν πλάνη τῶν Ἑλλήνων,

θὰ ὑποβληθοῦν στὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν. Ὅσοι δὲ δὲν ἔχουν ἀξιωθεῖ ἀκόμη τὸ σεβαστὸ

βάπτισμα, θὰ πρέπεινὰ φανερωθοῦν στὴν βασιλεύουσα πόλη μας, εἴτε στὶς ἐπαρχίες καὶ

νὰ πᾶνε στὶς ἱερότατες ἐκκλησίες μαζὶ μὲ τοὺς συζύγους τους καὶ τὰ παιδιά τους καὶ ὅλα

τὰ μέλη τοῦ οἴκου τους καὶ νὰ διδαχθοῦν τὴν ἀληθινὴ πίστη τῶν χριστιανῶν.

Ἂν δὲν τὸ κάνουν, θὰ χάσουν τὰ πολιτικά τους δικαιώματα καὶ τὴν κινητὴ καὶ

ἀκίνητη περιουσία τους. Θὰ τοὺς ἀφαιρεθοῦν τὰ πάντα θὰἐγκαταλειφθοῦν στὴν ἔνδεια καὶ

θὰ ὑποβληθοῦν στὶς ἔσχατες τιμωρίες (...) ὅσοι πάσχουν ἀπὸ τὴ νόσο τῶν ἀνόσιων Ἑλλήνων''.

Τὸ 530 μ.χ. ὁ Σλαυοεβραῖος αὐτοκράτωρ τῆς Νέας Ρώμης ὁ Γιουτπράδα -Ἰουστινιανὸς
ἔδωσε τὴν χαριστικὴ βολὴ στὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ στους ''ἀλιτήριους Ἕλληνας''
ὅπως τοὺς ἀποκαλεῖ ὁ Κώδικάς του. Αὐτὸς ὁ αὐτοκράτωρ καθιέρωσε τὸ θεσμὸ τοῦ ''νονοῦ''.
Ὁ νονὸς ἦταν κυριολεκτικὰ ἕνας χριστιανὸς πράκτορας, ποὺ τὸν ὅριζε ἀποκλειστικῶς
ἡ ἐκκλησία καὶ ἀφιέρωνε τὴ ζωή του στὴν παρακολούθηση τοῦ βίου τοῦ νεοβαπτισθέντος νηπίου. Ἂν οἱ γονεῖς καὶ τὸ νήπιο δὲν τελοῦσαν τὰ χριστιανικά τους καθήκοντα τὸ κατέδιδε
στὴν ἐκκλησία καὶ τότε τὸ παιδὶ καὶ οἱ γονεῖς θανατώνονταν χωρὶς δίκη καὶ δεσμευόταν
ἡ περιουσία τους.

Ἡ βυζαντινὴ ταφόπλακα ἐπὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ

εἶχε πλέον ὁριστικὰ θεμελιωθεῖ.

Ἑκατομμύρια Ἑλλήνων ἀφελληνίστηκαν ἢ κατακρεουργήθηκαν κάτω ἀπὸ τὴν χριστιανο-βυζαντινὴ ''Ἱερὰ Ἐξέταση''. Ὁ Ἰουστινιανὸς: Στὰ διατάγματα τοῦ ἀπαιτεῖ τὴν ἐκτέλεση αὐτῶν ποὺ ἐφαρμόζουν ''...τὴν εἰδωλολατρία'' (Corpus Juris Civilis).
Στὴν νομοθεσία τοῦ Ἰουστινιανοῦ ''Codex Iustianianus'' (1.11.8) διαβάζουμε:

''Κανεὶς νὰ μὴν τολμήσει νὰ ἀποπειραθεῖ αὐτὰ ποὺ ἀπαγορεύεται στοὺς ἀνθρώπους

ποὺ φυλάγονται ἀπὸ εἰδωλολατρικὲς δεισιδαιμονίες, γνωρίζοντας ὅτι διαιωνίζει πράξη,

ποὺ ἀποτελεῖ δημόσιο ἔγκλημα. Θέλουμε τέτοιες πράξεις νὰ ἀποτραποῦν, ἔτσι ὥστε

(ὁ ἔνοχος) νὰ ἀποπεμφθεῖ ἀπὸ τὸ ἀξίωμά του καὶ νὰ μὴν χάσει μόνο τὴν περιουσία του (!!!)

αλλά νὰ ὁδηγηθεῖ και σὲ διαρκῆ ἐξορία''.

1.11.9 ''Διατάσσουμε τοὺς ἄρχοντές μας (...) νὰ ἀναζητοῦν σύμφωνα μὲ τὸ
νόμο ὅλες τὶς περιπτώσεις ἀσέβειας ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς θρησκείας (...) (καὶ)
ἂν συμβαίνουν , νὰ τιμωροῦνται (...) . Νὰ μὴν ἔχει κανένας τὸ δικαίωμα νὰ
κληροδοτεῖ μὲ διαθήκη ἢ νὰ χαρίζει μὲ δωρεὰ κάτι σὲ πρόσωπα ἢ τόπους , ποὺ
ἔχει ἐπισημανθεῖ ὅτι διαπράττουν τὴν ἀσέβεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ (...) . Νὰ
διατηρηθοῦν (...) ἐν ἰσχὺ ὅλες οἱ τιμωρίες μὲ τὶς ὁποῖες οἱ προηγούμενοι
βασιλείς εἶχαν ἀπειλήσει νὰ τιμωρήσουν τὴν Ἑλληνικὴ πλάνη.

Συνέχεια στὴν νομοθεσία τοῦ Ἰουστινιανοῦ ''Codex Iustianianus'' διαβάζουμε:

1.11.10 ''Ἐπειδὴ ἔχουν συλληφθεῖ μερικοὶ, οἱ ὁποῖοι διακατέχονται ἀπὸ τὴν πλάνη

τῶν ἀνόσιων καὶ μιαρῶν Ἑλλήνων (...) ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν γίνει
χριστιανοὶ (...) ἂν φανοῦν νὰ ἐπιμένουν στὴν πλάνη τῶν Ἑλλήνων, θὰ
ὑποβληθοῦν στὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν (...) θὰ παρεμποδίσουμε δὲ κάθε μάθημα
ποὺ διδάσκεται ἀπὸ αὐτοὺς, ποὺ πάσχουν ἀπὸ τὴ νόσο τῶν ἀνόσιων Ἑλλήνων
(...) θεσπίζουμε τοὺς ἴδιους νόμους καὶ γιὰ τοὺς ἀλιτήριους Ἕλληνες''.

''Codex Novellae, Constitutiones''.

Ἐνῶ μὲν εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Ἰουστινιανὸς ἦταν αὐτὸς ποὺ καθιέρωσε τὸν θεσμὸ τῆς ''Ἱερᾶς Ἐξέτασης'' καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἐξεταστοῦ ὁ ἱστορικὸς Θεοφάνης εἰς ''Χρονογραφία'' μᾶς πληροφορεῖ ἕνα λιγότερο σὲ ἐμᾶς γνωστὸ τρόπο μαρτυρίου, ὡς μέθοδος ἐπιβολῆς τοῦ χριστιανισμοῦ. Ἀναφέρει αὐτὸς ὁ ἱστορικὸς ὅτι ἀρκετὲς φορὲς παρεδίδοντο ''αἱρετικοὶ'' κρατούμενοι σὲ κομπογιαννίτες γιὰ νὰ γίνουν ζωντανὰ πειραματόζωα σὲ θανατηφόρες ἀποτρόπαιες χειρουργικὲς ἐπεμβάσεις.

''....ΟΝ ΕΝ ΤΩ ΜΩΛΩ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΧΕΙΡΟΚΟΠΗΣΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΔΟΚΟΠΗΣΑΝΤΕΣ ΗΝΕΓΚΑΝ ΤΟΙΣ ΙΑΤΡΟΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΤΟΝ ΑΝΕΤΕΜΟΝ ΖΩΝΤΑ ΑΠΟ ΗΒΗΣ ΕΩΣ

ΤΟΥ ΘΩΡΑΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΑΙ ΤΗΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΝ'' !

(Χρονογραφία σέλ. 436) .
Μαζικὲς ἐξοντώσεις Ἑλλήνων (ἑλληνιστῶν) μὲ σαδιστικὸ θάνατο διασώζει στὰ ''Ἀνέκδοτά''
του ὁ ἱστορικὸς Προκόπιος (20, 10 - 16) ὡς ἐπίσης καὶ εἰδήσεις σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες οἱ αἴθουσες βυζαντινῶν δικαστηρίων γίνονταν... αἴθουσες βασανιστηρίων.

Ὁ Νικηφόρος Σκευοφύλαξ καὶ ὁ Ἰωάννης Λυδὸς (6ος αἵ. μ.χ.) ἀναφέρουν τὶς ἑξῆς
ἀποτρόπαιες μεθόδους ἐπιβολῆς τοῦ Χριστιανισμοῦ :

''ΑΠΤΕΣΘΩ ΠΥΡΑ, ΕΤΟΙΜΑΖΕΣΘΩ ΣΤΡΕΒΛΩΤΗΡΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΘΕΣΙΝ

ΑΠΑΣΑ ΕΚΝΙΚΩΝΤΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΠΑΡΑΤΡΕΧΟΝΤΑ''.

Νικηφόρος Σκευοφύλακας ''βίος ἐν ἐπιτόμω καὶ ἐγκώμιον τοῦ Θεοφανοὺς τῆς Σιγριανῆς''.
(Ἔκδ. De Boor, Λειψία σέλ. 24).

Τὴν ''νομικὴ'' κάλυψη γιὰ ἀκρωτηριασμοὺς, τύφλωση καὶ κάψιμο στὴν πυρά μας τὴν
ἔδωσε ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς μὲ τό:

''ὰν σκανδαλίζη σὲ ἡ χείρ σου ἀποκοψον αὐτὴν,

ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζη σὲ, ἔκβαλε αὐτόν''.

(Μάρκος Θ΄43 - 47).

Καὶ τί λέει ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὴν φωτιὰ;

''Φωτιὰ ἦρθα νὰ βάλω πάνω στὴν Γῆ

καὶ πόσο θὰ ἤθελα νὰ εἶχε ἤδη ἀνάψει''.

(Κατὰ Λουκᾶν ἲβ΄49 -50).

Καὶ ἐξηγεῖ ὁ Ἰησοῦς:

''Μὴν νομίζετε ὅτι ἦλθα νὰ βάλω εἰρήνη στὴ Γῆ.

Δὲν ἦλθα νὰ βάλω εἰρήνη ἀλλὰ μάχαιρα''.

(Ματθαῖος, ἰ΄34 - 38).

Καὶ θὰ ρωτήσετε, γιατί οἱ χριστιανοὶ τόσο μισοῦσαν τοὺς Ἕλληνες καὶ ἐξεγέρθηκαν
ἐναντίων τους καὶ χρησιμοποίησαν τὶς πιὸ ἀπάνθρωπες μεθόδους ποινῆς ἐναντίων τους,
ἀκόμα καὶ τὴν γενοκτονία αὐτῶν; Διότι:

''Ἐξεγέρω τὰ τέκνα σου, Σιῶν ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων''

μᾶς λέει ὁ ''Ζαχαρίας'', θ΄13 - 15.

Διαβάζουμε δὲ στὶς ''Πράξεις'', κὰ΄ 28 -29:

''Μέχρι καὶ Ἕλληνες ἔβαλε μέσα στὸ ἱερὸ

καὶ μόλυνε τὸν ἅγιο τοῦτο τόπο''.

Λέει δὲ ὁ Ἰησοῦς Χριστός :

''Ὅσο γιὰ τοὺς ἐχθρούς μου, αὐτοὺς ποὺ δὲν μὲ θέλησαν

γιὰ βασιλιὰ τοὺς, φέρτε τοὺς ἐδῶ καὶ κατασφάξτε τοὺς

μπροστά μου''.

(Κατὰ Λουκᾶν, ἲθ΄27).

Ἡ τραγικότερη ἀναφορὰ γιὰ τὴν ποινὴ τοῦ ''καυθῆναι'' δηλαδὴ τὸ κάψιμο τῶν ζωντανῶν θυμάτων (Ἑλλήνων, Ἑλληνιστῶν, αἱρετικῶν, εἰδωλολατρῶν...) ἀναφέρεται στὴν ''Ἀλεξιάδα''
τῆς Ἄννης Κομνηνῆς, μὲ θύμα τὸν Βασίλειο Βογομίλων ποὺ μερικοὶ τὸν ταυτίζουν μὲ
τὸν ἥρωα Βασίλειο Διγενῆ - Ἀκρίτα. Οἱ Χριστιανοὶ αὐτοκράτορες τοῦ Βυζαντίου
(τῆς Νέας Ρώμης) παρέδιδαν στὴν πυρὰ ἀκόμη καὶ ἀνάπηρους Νικήτας Χωνιάτης.
''Χρονολόγια'' vi 404, 405 καὶ 332. Γιὰ τὴν ''ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ'' δὲν ἔλειψαν καὶ οἱ
ὁμαδικὲς καύσεις στὸν Ἱππόδρομο τοῦ Βυζαντίου:

''τοὺς δὲ μεγιστάνας τῶν Ἀρμενίων σωρεύσας

ἐν΄ τόπω ἐνὶ ζωοκαύστους ἐποίησε''

(Θεοφάνης σέλ. 372 . 18)

Ὁ δὲ Ἰουστινιανὸς μέσω τῶν ἱεροεξεταστῶν τοῦ, ἐξόντωσε μαζικὰ Ἕλληνες τῆς αὐτοκρατορίας ρίχνοντας τοὺς, ζωντανοὺς στὴν πυρὰ, μαζὶ μὲ τὰ βιβλία καὶ τὰ ἀγάλματα:

''...ΜΗΝΙ ΙΝΔΙΚΤΙΩΝΙ ΤΗ ΑΥΤΗ ΣΥΣΧΕΘΕΝΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΡΙΕΒΩΜΙΣΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΥΤΩΝ ΚΑΤΑΚΑΥΘΗΣΑΝ ΕΝ ΤΩ ΚΥΝΗΓΙΩ''

(Ἰωάννης Μαλάλας ''Χρονογραφία'', σέλ. 491).

Πολλοὶ ἱστορικοὶ Βυζαντινοὶ μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς τοὺς ἔγραψαν μέχρι ποὺ ἔφθανε ἡ πολυδιαφημισμένη ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸν κόσμο καὶ ἰδιαιτέρως γιὰ τοὺς Ἕλληνες.
Καὶ τελειώνω μὲ αὐτὰ τὰ λόγια του Ἰησοῦ Χριστοῦ:

''Ἐὰν κάποιος ἔρχεται πρὸς τὰ μένα καὶ δὲν μισεῖ τὸν πατέρα

του καὶ δὲν μισεῖ τὸν πατέρα του καὶ τὴν μητέρα του καὶ

τὴν γυναίκα του καὶ τὰ παιδιὰ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ

τὶς ἀδελφὲς ἀκόμα καὶ τὴν ψυχή του, δὲν γίνεται νὰ

εἶναι μαθητής μου''.

(Κατὰ Λουκᾶν, ἲδ΄26).

''...Ὅποιος δὲν ἔχει, ἂς πουλήσει τὸ πανωφόρι του

καὶ ἂς ἀγοράσει μαχαίρι''.

(Κατὰ Λουκᾶν, κβ΄36 - 37).

''ἦλθα νὰ διχάσω τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν πατέρα του καὶ

τὴν κόρη ἀπὸ τὴν μάνα καὶ τὴ νύφη ἀπὸ τὴν πεθερά της''.

(Ματθαῖος, ἰ΄34 - 38).

Κατὰ τὴν βασιλεία τοῦ Αὐτοκράτορα Θεοδοσίου ὁ Χριστιανισμὸς γίνεται ἡ ἐπιβληθεῖσα θρησκεία τῆς Ρωμαϊκῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας εἰς τὴν ὁποία οἱ Ἕλληνες ὑπόδουλοι ἤσαν.
Ἒπ΄ αὐτοῦ του Θεοδοσίου, ἐναντίων τῶν Ἑλλήνων ἐφαρμόστηκαν, ἐπὶ αἰῶνες πολλοὺς, μέτρα ποὺ πῆραν τὸν χαρακτήρα πραγματικῶν διώξεων. Τὸ μαντεῖο τῶν Δελφῶν ὑποχρεώθηκε νὰ σιγήσει. Οἱ Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες καὶ τὰ Ἐλευσίνια Μυστήρια ἀπαγορεύθηκαν, τὰ ἱερὰ τῶν προγόνων μᾶς λεηλατήθηκαν καὶ κατεδαφίσθηκαν. Τὰ δὲ πανέμορφα γλυπτὰ ποὺ διακοσμοῦσαν τὰ ἱερὰ καὶ τὶς πόλεις τῶν Ἑλλήνων καταστραφῆκαν ἀπὸ τὸ μένος καὶ τὸ μίσος τῶν χριστιανῶν.
Ἔτσι τὰ βλέπουμε σήμερα στὰ μουσεῖα μᾶς διαμελισμένα, ἀποκεφαλισμένα, ἀκρωτηριασμένα, μὲ σφυριὰ σπασμένα, σιωπηλοὶ μάρτυρες καὶ αὐτὰ ἑνὸς πανέμορφου κόσμου, χαμένου κόσμου πιὰ στὴν αἱματοβαμμένη λήθη, ὅπου βρίσκονται θαμμένα, σκορπισμένα, ὁλότελα ξεχασμένα τὰ ἱερὰ κόκαλα ἑκατομμυρίων βασανισμένων δολοφονημένων Ἑλλήνων, θύματα πολλαπλῶν
γενοκτονιῶν. Οἱ ναοὶ κατεδαφίσθηκαν. Πάνω τους καὶ ἀπὸ τὰ ἐρείπια αὐτῶν ὡς ταφόπλακες
χτίστηκαν οἱ ἐκκλησίες τῶν νέων χριστιανῶν δοξάζουσιν τὸν ξενόφερτο γιὰ τοὺς Ἕλληνες τότε ἑβραϊκὸ θεὸ Ἰεχωβὰ. Καὶ τὸ ἄγαλμα κάθε θεοῦ εἰς τὸν ὁποῖο οἱ Ἕλληνες ἔχτιζαν τὸν κάθε τοὺς ναὸ, τοποθετοῦντο μετὰ ἀσύλληπτου μίσους ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς εἰς τοὺς βόθρους
τῶν νεοκτιζομένων χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν. Οἱ δὲ Ἕλληνες ἐθνικοὶ ἱερεῖς ὅπως γράφει μὲ κάποιαν πίκρα ὁ Λιβάνιος:

''ὑποχρεώθηκαν νὰ σιγήσουν ἢ νὰ ἀποθάνουν''.

Ἔτσι πέθανε ὁ μεγαλύτερος Παγκόσμιος Πολιτισμὸς τοῦ κόσμου, αὐτὸς ποὺ εἶδε πρῶτος
τὸ φῶς τοῦ ἥλιου στὴν Γῆ, αὐτὸς ποὺ ἐκπολίτισε ὅλους τους λαοὺς τῆς οἰκουμένης.
Ἔτσι πέθανε ὁ Μέγας Φωτοδότης Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς καὶ οἱ Ἕλληνες δημιουργοί του
μὲ μία Τραγικὴ φωνὴ, πνιγμένη στὸ αἷμα τῆς ἀνθρώπινης ἀχαριστίας καὶ μιαρῆς ἀδικίας.
Ἔτσι ἀπάνθρωπα ἔσβησε ὁ Μέγας Φωτοδότης Ἑλληνικὸς Λόγος .
Καὶ λέει ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος Νίτσε :

''Δὲν ἀποκάμνω νὰ ἀναπολῶ αὐτοὺς τοὺς (Ἕλληνες) στοχαστὲς

ποὺ κάθε ἕνας τους εἶχε μία ἀσύλληπτη ἰδιαιτερότητα...

καὶ φαίνεται πὼς οἱ Ἕλληνες στὰ κατοπινὰ χρόνια λησμόνησαν

τὸ καλλίτερο μέρος τῆς πνευματικῆς τους πορείας.

Καὶ ποιὸς λαὸς θὰ μποροῦσε νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι τὸ ξαναβρῆκε;

Ὅπως καὶ νὰ΄ναὶ νομίζω πὼς ὅλα αὐτὰ τελειώνουν μὲ μία κραυγὴ:

Πόσο ὡραῖοι ὑπῆρξαν''!!!

Friedrich Nietzsche.

συνεχίζεται...

αναρτήθηκε απο Περίανδρος Έλλην.