Mustafa Diyor Ki:

Yeni Web Sitem https://mustafadiyorki.com

2021-04-20T01:14:00.006+03:00

Merhabalar,

2009 Yılından itibaren Blog serüvenine devam ediyorum. Şimdi artık yeni web sitemde sizlerle buluşmaya devam edeceğim. Yeni yazılarıma ulaşmak için yeni web sitemi ziyaret ederseniz çok sevinirim. Eski yazılarıma da buradan ulaşmaya devam edebilirsiniz. Bir nevi arşiv olarak mustafadiyorki.blogspot.com devam edecek.

Her şey için çok teşekkür ederim.

Yeni web sitem: https://mustafadiyorki.com

Dear Basketball

2020-01-30T04:25:00.002+03:00

6 Yaşındaki bir çocuğun hayalinin adı Basketbol. Babasının çoraplarından top yapıp, hayalini gerçekleştirme yolunda attığı ilk küçük adım. Başaralı bir yaşamın tutku dolu bir serüvene benzediği hayat öyküsü.

Hayali nasıl başladıysa, onu nerede ve nasıl bitmesi gerektiğini bilen bir kahraman o, evet o kişi: Kobe Bryant. Birçok gence ilham veren, onlara; bir hayaliniz olsun ve onun peşinden sonuna kadar koşun mesajını veren bir karakterdi Kobe. Kendisinin yazdığı veda mektubundan uyarlanan bu animasyon filmi 90. Akademi Ödülleri’nde En İyi Kısa Animasyon Filmi seçildi. Geçtiğimiz günlerde elim bir kaza sonucu hayatını kaybeden Kobe’ye bir saygı duruşu niteliğindeki bu ilham dolu animasyonu gelin birlikte izleyelim.

Apollo 11 in Ay’a Yolculuğu

2019-10-02T06:00:00.000+03:00

Ay’a gidilip gidilmediği tartışıla dursun Benedek Lampert isimli bir fotoğraf sanatçısı yememiş içmemiş, düşünmüş taşınmış Ay’a gidilmese bile ben gideceğim demiş ve başlamış çalışmalara. Lampert, Apollo 11 in görevini Legolar yardımı ile yeniden yerine getirmiş. Aşağıda eklediğim videodan izleyeceğiniz üzere Apollo 11 i yeniden yapmış ve aya göndermiş. Yaptığı Ay yüzeyi ise gerçekten sahici olmuş. Bir şeyler üreten insanlar önünde şapkamı çıkarıp, ayağa kalkıp bir kovboy edası ile alkışlıyorum. Hadi sizde çalın ilham kapılarınızı artık.

O değil de Elon Musk’ın aya ünlüleri götüreceği zamanı da sabırsızlıkla bekliyorum :)

Ne İçin Yaşıyorum Hiç Sordun mu Kendine

2019-09-30T13:59:00.000+03:00

Aslında bu konuyu dallanıp budaklandırarak ifade etmek istemiyorum. Bu yazının sadece, şöyle bir durup kendine gelmen için es niteliğinde olmasını istiyorum. Yaşamdaki amacın nedir? Ne için yaşıyorsun?

Bir çocuk bilgisayar oyunu oynarken hedefi o oyunu başarılı olarak tamamlamaktır. Oyundaki amacı oyunun sonuna ulaşmak ve oynarken ki süreçte zevk almaktır. Öyle ki oyun bittiği zaman bir başka oyuna geçecektir. Ya HAYAT? Tek bir seferlik olacak olan bu hayatta sadece zevk almak için mi yaşamalı insan? Hiçbir hedefi olmadan kendisine biçilen bir ömürde nefes almak, koşturmak, entrika yapmak, sevmek, nefret etmek, üzülmek veya sevinmek için mi yaşar? Bu kadar basit mi bu yaşam? Amacım seni bir karamsarlığa sürüklemek değil bilakis kendini sorgulamanı sağlamak. Her gün işe, okula vs. git gel. Ne için? Sadece yaşamını idame ettirmen için mi? Lütfen bu soruyu cevap ara.

Yüz yıllar boyunca insanlar doğup öldüler ve bu sirkülasyon devam edip gidecek. Belki West World gibi dünya da ikinci bir hayatı da olsa insanın kendisine en yakın bir kopyası olacak bu. Hayatta bir anlamı olmalı yaptıklarının. İnsanlığa faydalı bir şeyler yapmalısın. Bu durum bencilliğinin önüne geçen bir davranış olacaktır. Hayattan kendini soyutlayıp, mesela bir dağ evi yapıp: “oh ne rahatım, huzur burada, istediğimi yapıyorum/yapıyoruz” demek kaçmaktır gerçeklerden birazda.

Lütfen son cümleyi oku ve kendine sor. Hayatımın semeresine koymak için hayırla anılacak ne yaptım? Arayış içinde ol ki bulasın. Sevgiyle.

"Semere-i hayat hayırla yâd edilmektir."

İbnülemin Mahmut Kemal İnal

2050 Yılında Dünya Nasıl Olacak

2019-09-28T16:21:00.000+03:00

Kapersky 2050 Yılında dünyanın nasıl olacağına dair çok farklı bir web sitesi hazırlamış. Bu web sitesinde dünyanın farklı ülkelerinde şehirlerin 2030, 2040 ve 2050 Yıllarında nasıl bir hale dönüşeceklerini hazırladığı tasarımlar ve 360 derece görüntüler ile bizlere sunuyor. Aynı zamanda siteyi ziyaret eden kullanıcılar içinde fütüristlerce yapılan yorumlara katılıp katılmama, kendi yorumunuzu yapma fırsatı da veriyor. Teknolojinin getirdiği yenilikler ve gerekliliklerden dolayı dünyadaki ülkelerin güçleri de zamanla yer değiştireceğe benziyor. Kim bilir belki de Türkiye’de gücüne güç katan ülkeler arasındaki yerini alır. Ben Rabat'a, Sao Paulo’ya ve New York’a ait gelecek fotoğraflarını aşağıda Sizler için paylaştım eğer siz daha fazla ilginç gelecek fotoğrafı görmek isterseniz buradan siteyi ziyaret edebilirsiniz.

RABAT/FAS

SAO PAULO

NEW YORK

TORINO

COLUMBUS/ Bir Uzay Oteli

Kürk Mantolu Madonna

2019-09-27T06:30:00.000+03:00

“Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.”

Sabahattin Ali’nin kaleme aldığı, tek bir solukta okunabilecek romandan çok belki de uzun öykü diye adlandırabileceğimiz okuyanı içine çeken, sarıp sarmalayan ve sonunda sarsan bir eser Kürk Mantolu Madonna.

Romanın başkahramanı Raif Efendinin gençlik yıllarında babasının sabun fabrikası için bir nevi staja gittiği Almanya’da bir sergide etkilendiği kadın portresi ile başlayan ve sonrasında o kadının bir hayal olmadığını anlayıp onu bulan ve onunla yaşadığı kısa ama bir o kadarda tutkulu yaşantısına konuk oluyoruz. Okurken sonunu merak edip aynı zamanda bitmesini de istemediğiniz bir serüven olarak karşımıza çıkıyor Kürk Mantolu Madonna yani namı değer Maria Puder.

Öyle bir roman ki okuduğunuzda tesirinden kolay kurtulamayacaksınız. Belki de Türk Hikâyeciliğinin en sağlam karakterini oluşturmuştu Sabahattin Ali bu hikâyesinde. Hikâyeyi okumaya başladığımda yazarın Raif efendiyi tanımlarken: sıradan, sokakta gördüğünüz onlarca insandan bir tanesi. Bazen bu insanların neden yaşadığının anlamını bile sorguluyorum fakat Raif Efendide başka bir şey vardı beni etkileyen, diyerek bahsediyordu. Açıkçası ilk başlarda sıradan bir hikâye olduğunu düşünmüş ve etkisiz bir konunun anlatıldığına kani olmuştum. Lakin kitabı okudukça aslında beni içine çeken şey, sanki olay örgüsünün içinde sessiz ve sedasız bir şekilde benimde yaşıyor olmamdı. Hikâyede tasvirin çok kuvvetli oluşu sanki bir film izliyormuş hissiyatını size veriyor. Aslında üzerine söylenecek çok söz var ama hani bazı anlar vardır ya sözlerden çok duygular durumu daha iyi ifade eder işte bu hikâyede tam olarak öyle. Okuduktan sonra hikâyeden bir alıntı yapmak isteseniz tüm kitabı tek bir alıntı olarak almanız gerekir. Ne siz kitaptan ne Raif Efendi Maria’dan ne de yazar bizden kopabiliyor bu hikâyede. Ve Sabahattin Ali eserinin ana fikrini aşağıdaki satırlar ile ifade ediyor:

”Dünya’nın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir! Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahlûku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz?”

Künye:

Adı :Kürk Mantolu Madonna

Yazar :Sabahattin Ali

Baskı Tarihi :Ocak 2019

Sayfa Sayısı :163

ISBN :9789753638027

Kitabın Türü :Edebiyat, Roman

Dil :Türkçe

Ülke :Türkiye

Yayınevi :Yapı Kredi Yayınları

Gerçek İnsanların Gerçek Evleri

2019-09-26T06:30:00.000+03:00

Bugün sizlere Ev Tasarımlarını konu alan bir Youtube kanalından bahsedeceğim. Kanalın yaptığı iş ile müsemma bir adı var: DAİRE. Türkiye’deki içinde yaşam olan estetik ile döşenmiş ama kusursuz olmayan içinde yaşanılan hayat olan evleri Youtube kanalında bizlere sunuyor. Ayrıca Instagram ve Pinterest platformlarında da konuk oldukları evlerin fotoğraflarına da yer veriyorlar. Kendilerini ise şu şekilde ifade ediyorlar:

Gerçek insanların gerçek evleri! Ve bu kanaldaki tüm evler Türkiye'de.

Daire'de kusursuz görünen, mükemmel döşenmiş, kurallara bağlı evler yok; gerçek insanların stil sahibi ve iyi fikirlerle dolu gerçek evleri var! Sizi de katalogdan fırlamış evler değil, insanların kapılar ardında o evlerin tadını nasıl çıkardığı ve yaşamları sizi heyecanlandırıyorsa, bu kanal size ilham verebilir.

Dedikleri gibi kanalın bir ilham kaynağı olmasının yanı sıra izledikçe güzel vakit geçirmenizi de sağlamış oluyorlar. Umarım uzun soluklu bir proje olarak yollarına devam ederler. Hadi sizde çalın ilham kapılarınızı.

Daire Youtube Kanalı

Daire Instagram

Daire Pinterest

İskenderiye’ye Gitmeden Önce Okuyun

2019-09-25T06:30:00.000+03:00

İstanbul’dan İskenderiye’ye Türk Havayollarının TK696 ve TK688 Seferleri ile ulaşabilirsiniz. İki saat süren yolculuktan sonra Borg Al Arab Uluslararası Havalimanına iniş yapıyorsunuz. Havalimanından taksi, UBER, Careem ve Havataş gibi havalimanı servisi ile İskenderiye’ye ulaşabilirsiniz. Havalimanından şehir merkezine bir saat gibi bir zamanda ulaşıyorsunuz. Oteller İskenderiye’de ucuz sayılmaz, oda fiyatı 100 usd den kapı açıyorlar. Şehir Merkezinde Tolip Hotel tercih edilebilir oteller arasında diyebiliriz. Havalimanına yakın Hilton ve Africana gibi oteller olsa da şehir merkezine servisi yoksa tercih edilme ihtimali düşük çünkü İskenderiye’nin şehir merkezine uzaktalar.

Ne var İskenderiye’de diyorsanız, aslına 1 gün gibi bir sürede hızlı bir tur yapabilirsiniz. Gezginler genelde tam bir günü İskenderiye’de geçirip sonrasında Kahire’ye yolculuk yapmakta. İskenderiye Kahire arası 2,5 saat sürüyor.

Şehir malumunuz üzere ismini Büyük İskender’den almaktadır. Mısır’ın ikinci büyük şehri olup Akdeniz kıyısındaki en büyük şehirdir. Büyük bir limana sahip olan şehir Mısır’ın ve Akdeniz’in ticari kalbidir aynı zamanda.

İskenderiye’de ilk göreceğiniz yer meşhur İskenderiye Kütüphanesi olacaktır. MÖ 3. Yüzyılda inşa edilen kütüphane insanlık tarihinin en önemli eserlerindendir desek sanırım abartmamış oluruz. Denizin kenarına yapılmış bu kütüphane birçok kez restore edilip bugünkü haline 2002 yılında ulaşmıştır. İçinde ayrıca müze de bulunan kütüphanede dünya üzerinde sayılı merkezlerde bulunun Planetaryum da mevcut. Kütüphane için Mısırlıların dışındaki kişiler 70 EGP öderken Planetaryum içinse izleyeceğiniz gösterime göre 30-55 EGP arası ödeme yapmak zorundasınız.

Bir diğer gezip görülecek şehir Kayıtbay Kalesi. Faros Adasına İskenderiye Fenerinin yıkılmasından sonra fenerin sağlam taşları kullanılarak yapılmış -İskenderiye Feneri de zamanında bu adadaymış- büyük bir bahçesi olan bir yer. Kaleye giriş için Mısır Vatandaşları haricindekiler 60 EGP ödemesi gerekmektedir. Ülkedeki müze, kütüphane, kale vs. gibi yerlere girerken yerli ve yabancı ülke vatandaşı şeklinde bir ücret tarifesi mevcut.

Al Montaza Garden, İskenderiye’de bulunan ender kafa dinleyeceğiniz denize nazır kafelerde vakit geçirebileceğiniz çok büyük bir bahçe. İçinde Montaza Sarayı olmasına rağmen kapalı. Restorasyon’ da mı yoksa öyle kapatıyorlar mı bilinmez. İçinde otel de bulunan bu büyük park Mısırlıların ve biz yabancıların hafta sonunda iyi bir vakit geçirmek için ideal bir yer.

Son olarak şehir Merkezinde Stanlay Köprüsü görülecek yerlerden bir tanesi. Şehrin mevcut dokusundan farklı ama eski dokusunu hatırlatan bir yapı olarak karşımıza çıkmakta bu köprü. Ayrıca Fransız Bahçesi ve Bilinmeyen Deniz Asker Anıtı da görülmeye değer. Fakat etrafı binanlar ile öyle doldurulmuş ki dikkat etmezseniz fark etmezsiniz bile. Tabi bir de kalabalık cabası bu bölgede.

İskenderiye kütüphanesine gittiğinizde şehrin eski fotoğraflarını göreceksiniz. Lütfen dikkatlice bakın ve sonrasında gezdiğinizde şehrin o yıllardan bu zamana kadar nasıl bir tahribata uğramış olduğunu anlayacaksınız. İskenderiye çok güzel bir kent fakat çok bakımsız. Bu şehir için yaşayan tarih dersek daha doğru olacaktır fakat çarpık ve bilinçsiz kentleşme, yaşanan sorunlar binlerce yıldır tarihe tanıklık etmiş şehri yormuş. Bu şehrin en güzel yanı da Kornişi, biraz Alsancak’ı hatırlatsa da bize kendinizi 90’lı yılların Türkiye’sinde buluveriyorsunuz. Hadi bir gidin de görüverin gari.

Acaba Hangi Ülke George Orwell’ın 1984’ü

2019-09-24T16:52:00.000+03:00

“Düşünce suçu ölüm tehlikesi yaratmaz,

Düşünce suçunun kendisi ölümdür.”

Malumunuz kendileri dünyanın en popüler romanlarından biri olan, her kesim tarafından bir kesime atıf yapılan, hayali bir ülkenin yönetim şeklini ifade eden – dünya üzerinde benzerleri yok da değil- bir eser olarak karşımıza çıkar. Otokontrolün en üst seviyesindeki bir yaşantının baskı ve korku ile hükmetmenin toplum üzerindeki yansımalarını ele alır yazar George Orwell, bu eserinde. 1984’ün assolistleri Winston Smith ve Julia olup sonradan hikâyeye ani giriş yapan O’Brien’dir.

Romanın esas oğlanı ve başkarakteri olan Winston Okyanusya adı verilen devletin en alt seviyesindeki memurlardan biri olarak hayatını idame ettirirken Julia adında - ki esas kızdır kendisi - partinin ateşli savunucularından olan güzel bir kadın ile tanışır. Sokaklarda kadın erkeklerin bile konuşmasının tehlikeli olduğu bu ülkede onlar kaçamak buluşmalara yelken açmaktadır. İkisi de aslında partiden ve partinin baskıcı tutum ile hayata geçirmek istediği her şeyden nefret etmektedir. Parti güçlü liderleri Büyük Birader yanı namı değer Big Brother ile tüm insanlığı izlemektedir. Hiç kimse ondan izinsiz bir hamle yapamaz ve her zaman onların dedikleri doğru kabul edilmek zorundadır. Her evde Tele-ekran dedikleri bir nevi kamere ile Big Brother’ın propagandaları yapılmakta ve insanlar izlenmektedir. Her şeye rağmen esas olan ve esas kız tüm riskleri göze alarak beraber yaşamak arzusu ile kaçak olarak buluşurlar, ta ki kötü kalpli Ceyar yani O’Brien onları yakalayana kadar. Baskın basanındır deyip Winston’un kiraladığı, Julia ile buluştukları evde onları yakalar. Oysaki O’Brien Winston’a dost gibi görünüp, partinin düşmanı gibi kendini tanıtıp Winston’un güvenini kazanmışken. Aslında hiçbir şeyin görüldüğü gibi olmadığını anlar Winston ama zaten bunu göze almıştır.

İdeolojilerin topluma baskı ile dayatılması sonrasında asalak, sorgulamadan uzak, korkudan kaynaklı salt itaat, var olan her değerin anlamını tamamen yitirdiği, zenginliğin belli bir zümrede toplandığı, barıştan çok savaşın önemsendiği, toplum hafızasının silinip yerine dayanaksız olan düşüncülerin empoze edildiği bir yönetim şeklini okura anlatan bir kitap 1984. Aslında Yıllar içerisinde Orwell’in dile getirdiği bu yönetim şeklini bazı ülkelerde de görmekteyiz. Yazımın başında bir kesimin başka bir kesime atıf yaptığından kastım, bu yönetim şeklinin kimi zaman devlet kimi zaman şirket ve kimi zamanda diğer oluşumlarda da yaşandığını düşünerek her kalıba uydurmaya çalışma çabamızdır. Korkut, bastır, duyguları sök at, ruh metafiziğe rücu etsin, işte ideal (!) yönetim şekli. Oysaki “Akıl istatistiksel değildir.”

O’Brien işkence ile Winston’u yıldırmak ve Big Brother’a itaatini itiraf ettirmek için Winston’a yaptığı işkencelerde kısmen de olsa hedefine ulaşıyordu. Bin bir türlü işkenceden sonra özgürlüğünü elde eden Winston hayatını Mankurt bir şekilde idame ettirmenin duyarsızlığı içinde yaşamayı sürdürecekti.

“Özgürlük iki kere ikinin dört ettiğini söyleyebilmektir. Eğer buna izin verilirse, gerisi kendiliğinden gelir.” Ama Okyanusya’da iki kere iki dört değil beş ediyordu.

Künye:

Adı :1984

Yazar :George Orwell, Celal Üster (Çevirmen)

Baskı Tarihi :Ocak 1984

Sayfa Sayısı :352

Kitabın Türü :Edebiyat, Roman, Siyaset-Politika

Orijinal Adı :Nineteen Eighty-Four

Dil :Türkçe

Ülke :Türkiye

Yayınevi :Can Yayınları

Sessiz Hayallerin Kıta Sahanlığında

2019-09-23T01:07:00.000+03:00

Saat 23:39 olmuştu, sıcacık şöminenin başında elinde kitabı ile dalıp gitmişti oralara, şuralara, buralara. Kısık bir esinti ile sessizliğe eşlik eden Dulce Pontes vardı yalnızca odada. Yalnızlığın ve tükenmişliğin hissedilen en büyük acılardan biri olduğunu o akşam anlamıştı. Kitapları ile baş başa, koskoca bir evde tek başına ötelediği duyguları ile hesaplaşırken bir kez daha ne kadar çaresiz olduğunu anlamıştı. Kazanmanın veya kaybetmenin olmadığı süresiz bir mücadelenin başrol oyuncusu, aynı zamanda tek kişilik bir oyunun da izleyicisiydi. Gerçekler kadar sanrılar ile yaşamaya adanmış hayatının belki de en verimli çağını sebepsiz yere, monoton olarak geçirmekteydi. Bir ışık, bir tepki veyahut herhangi bir işaret olmalıydı onu harekete geçirecek, kaygılarını geride bırakacak, yeniden hayaller kurup onlara özlemle sarılacak bir devinim bekliyordu. Olmuyordu ve günler günleri kovaladıkça ümidini kaybetme noktasına geldiğinde her seferinde kendine telkinlerde bulunuyor ve bu serüvenin sonunu görmeye ant içiyordu. Evet, biliyordu ve hiç de kolay olmayacaktı, olsun mücadele ruhunu hep yaşatacaktı içinde, yaşatmalıyım da diyordu.

Kafasını kaldırdı biran ve elindeki kitabını fark etti yeniden. “Sessizliğin tırmalıyor kulaklarımı” yazıyordu kitabın sayfasında, yazar ne kadar da güzel ifade etmişti içinde bulunduğum durumu diyerek mırıldandı. Sessizliğin o can sıkıcı sesi, işte o yüzden fonda ona sesleniyordu Dulce.

Saat: 00:17

Sayfaları çevirdikçe en iyi dostu kitabı ile ünsiyetini giderek arttırıyor ve üçüncü tekil şahıs olan yazar ile dostluğunu pekiştiriyordu. Öyle değil mi, okumak var olmanın dayanılmaz hafifliğinin ruh üzerindeki etkisi değil miydi? En azından sessizliğin etkisinden kurtarıyordu ya onu, bu da ona yeterdi. Şöminedeki odunların çıtırtısı Dulce ile bir harmoni oluşturdu sonbahardan kalma kışa gebe odanın içinde. O yine okumaya devam etti kitabını kimseler bilmese bile sessizce.

Uzaklara…

Hello People ile Karavanla Seyahat Zamanı

2019-09-22T18:00:00.000+03:00

Birçoğumuz Karavan ile seyahatin hayalini kurmuşuzdur. Kimi zaman bu durum çocukluğumuzun hayali olurken kimi zamanda sıkıntılarımızı arkamızda bırakıp kaçıp gitmek istediğimiz bir serüven gibidir. Belki de hiçbir zaman tadına varamayacağımız bir heyecan olarak kalacak bizler için. Bu hayali gerçeğe dönüştüren birçok karavan, daha doğrusu VAN tutkunu güzel insanlar var. Kim mi bunlar? Bugün sizlere bu güzel insanlardan olan bir çifti anlatarak başlayacağım. Hello People.

Karavanları Atlas ile o şehir senin bu şehir benim diyerek gezen, güzel çekimler yapan, izlediğinizde: “Ah keşke biz de onlar gibi yapsak” dediğimiz güzel bir çift. Sıcak ve samimi duygularını Youtube kanalından bizlere aktarmaya çalışıyorlar. Seviyorlar ve seviliyorlar. Onları seven dostları ile buluşup hasret de gideriyorlar. Kim bilir belki de bu buluşma etkinliklerine daha önce katılmışsınızdır. Eskişehir’de yaşan bu muhteremlerin bir de Kokopelli Coffee adında nev-i şahsına münhasır bir de kafeleri mevcut. Hoş sohbetlerin mekânı olarak müdavimleri nazarında yerini çoktan almış bu yer. Geçenlerde izlediğim videolarında kafelerinde kitap açık artırması, mezatı yaptılar. Okumaktan çok seyretmeyi seven toplumun parçası bizlerin böyle bir etkinliğe talebimiz de beklenilen düzeyde oldu maalesef. Bu ve bunun gibi etkinliklerin artmasını ümit ediyor ve okumanın kişiye yegâne bir değer kattığını tekrar hatırlatmak istiyorum. Bu cümle çok didaktik oldu sanırım (?)

Hello People Youtube kanallarında Karavan ile yola çıkmanın tüm detaylarını tek tek anlatmışlar, e bi zahmet bakıverin. İzlediğinizde sizi sıkmayacak, acaba diğer videolarında neler yapmışlar heyecanını sizde uyandıracak, samimi güzel seyahat videoları çeken bu çiftin Youtube kanalına ve diğer sosyal medya kanallarına aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz. Geleceğe dair ümit aşılayan kişilerin yolculuğu şen olsun, sizlerin sayısının çoğalması dileğiyle sevgiler.

Youtube Kanalı

Instagram Hello People

Instagram Kokopelli Coffe

Facebook

Web Sitesi

Nedir Bu Minimalist Yaşam

2019-09-21T17:17:00.000+03:00

Evet sevgili okur Nedir Bu Minimalist Yaşam? Son zamanlarda popülerliğini giderek arttıran bir akım olarak karşımıza çıkıyor minimalizm. Belki de siz zaten böyle bir yaşamı tercih edenlerdensinizdir. İyi de nedir bu yaşamın sırrı acaba?

“Minimalizm, modern sanat ve müzikte, kökeni 1960'lara giden, sadelik ve nesnelliği ön plana çıkaran bir akım olarak belirtiyor.” Wikipedia. Kısacası, batıyoruz millet fazlalıkları atın demenin bir başka şekilde söylenmesi. Sadelik, gereksiz olan her şeyden kurtulmak, hafiflemek bir nevi. Depoculuğa son, çatı katında ve bodrum katında ne varsa hepsi çöpe gidiyor demek. Yalnız onlar mı? Hayır, evde de estetik ile ilgisi olmayan, konulduğunda veya kullanıldığında her hangi bir farklılık oluşturmayacak her şeyden kurtulmaktır minimalizm. Saray gibi evler yaparken avangart koltukları içine doldururken ne ara geldik biz bu çağa anlamış değilim. Yoksa bu da bir sosyal medya trend topic’i mi de haberimiz olmadı. Şaka bir yana gerçekten de özlenen bir şey bu minimalizm. Bence adı biraz devşirilmiş, felsefi olarak yeniden kostüm giydirilmiş, biraz sanat biraz müzik eklenmiş ve sonrasında karşımıza çıkarılmış bir akım bu. Yahu, yıllardır çok eşya kimi mutlu etmiş ki şimdi etsin. Atamadığımız, atmaya kıyamadığımız her şeyi depolamadık mı şimdiye kadar? Bodrum diye bir kültür var bizde sırf bu depoculuk yüzünden. Aşağıya bir fotoğraf koyacağım, minimalist bir evden bir kesit. Esas fotoğraf kapak fotoğrafım tabi ki son kısımda ondan da bahsedeceğim.

Düşünce olarak da minimalizmi tercih etmemiz gerektiğini düşünüyorum. Bizi rahatsız eden, gereksiz olan, bildiğimizde hayatımız için bir fark oluşturmayacak tüm bilgileri zihnimizden çıkarıp atmak gerek. Unutmanın dayanılmaz hafifliğini iliklerimize kadar yaşamalıyız. Şayet bu gereksiz fikirleri zihnimizden söküp atarsak belki de takıntılarımızdan da kurtulmuş oluruz. Hadi gel de at atabilirsen bu fikirleri kafadan diyorsunuz değil mi? Siz bilirsiniz atmazsanız kendi kendinizi yer bitirirsiniz.

Minimalizm minimalizm sen güzel şeysin sen. Şimdi minimalisz iyice hayatımıza sokuluyor dedim ya, tasarımcılar durur mu, hemen minimalist tasarım adına yeni şeyler üretiyorlar. Hatta minimalist ev diye normalinden fazla fiyatlar istiyorlar bizden. Kapitalizm her kaba uyum sağlıyor ve hiç kaybetmiyor Dolap Beygiri gibi. Biz zaten sadeliğe, dinginliğe koşuyoruz, bir durun kardeşim, hemen işi paraya çevirmenin yollarını arıyorsunuz. Yok olmaz illa para para, eğlencedir zenginlerin dünyasında. Neyse biz yine de sadelikten şaşmayalım adı her ne olursa olsun bu işin. Siz de zaten şimdiye kadar bununla ilgili bir şeyler duymuşsunuzdur, şayet duymadıysanız da yokum diyorum. Birazcık araştırıverin bi zahmet inanın kaybedeceklerinizden çok kazanacaklarınız sizi mutlu edecektir.

Sıra geldi yazımın kapak fotoğrafınaaa. Fotoğrafta Suud Veliaht Prensi Muhammed bin Selman ile Japonya İmparatoru Akihito Japonya’da görüşmüşlerdi hatırlarsınız. Şayet minimalist bir ülke var ise burası Japonya’dır vesselam. Gereksiz olan her şeyden kurtulmak mı diyorsunuz işte bu fotoğraf belki de durumu en iyi izah eden kare olarak tarihe geçti. Öldükten sonra bile hiçbir şey götüremediğimiz bu hayatın hamallığını yapmanın ne anlamı var. Hayatı sadeleştirmek ve basitleştirmek adına yaşasın minimalizm.

Hatıra Para ve Madalyonlar

2019-09-20T07:30:00.000+03:00

Türkiye’de ve birçok ülkede şirketlerin ve devletlerin özel günler için para bastırdığını biliyor muydunuz? Bu paraların koleksiyonerler için vazgeçilmez olduğunu hepiniz tahmin edebilirsiniz. Bu paraları hem internetten satın alabilir hem de Darphanenin mağazasında fiziksel olarak gidip görüp alabilirsiniz. Bu paraların maddi değerinden çok manevi değerleri yüksek olsa gerek. Bu paralara isterseniz şuradan göz atabilirsiniz. İsterseniz de Darphanenin e-mağazasndan satın alabilirsiniz. Ben sizler için beğendiğim satışı devam eden birkaç taneyi aşağıda paylaşıyorum.

Bir Şeyi Yapmış Olmak İçin YAPMAYIN

2019-09-19T07:30:00.000+03:00

Zorla yaptığınız her şeyi bırakın. Evet, hemen şimdi terk edin. Zorla yapılan, yapmak için yapılan işler, her neyse bu iş sadece vaktinizi almaktan öteye geçmiyor. O işi yapmak için harcadığınız her zaman hayatınızdan çalıyor. Nedense her işin bir şeyini öğrenmeye çok meraklı insan. Oysaki her iş yerine bir işte bilgi sahibi olmak ileride sizi o işin duayeni, uzamanı veyahut bilirkişisi konumuna getirebiliyor. Hiç olmadı bu bir iş olmasa bile ciddi mana da iyi bir hobi olarak hayatınızda yer ediyor. Genelde zorla yapılan bu işlerde toplumun baskısı da var. Kişi yaptığı işi yapmak istemese bile toplumdaki baskından dolayı da yapmak zorunda kalabiliyor. Hatta yapmayı istediklerini de bu zorla yaptığı işten dolayı erteliyor. Sonrasında mutsuz insanlar verimsiz yapılan işler ortaya çıkıyor. Tamam, bu bir çıktı sonuçta, ortaya konmuş bir değer gibi görünse de severek yapılan bir iş ile kıyas bile edilemiyor.

En son ne zaman sevdiğin bir şeyleri yaptın?

Bu soruyu kendine sor bakalım cevabı ne olacak. Yaşantımızdaki sorumlulukları bir kenara atalım demiyorum elbet, fakat yapmış olmak için yaptığımız her şeyi bırakalım ve rahatlayalım. Bırakın hobilerimiz işe dönüşmesin hobi olarak kalsın. Bırakın bir blog yazısı veya bir youtube videosundan para kazanmak gibi bir derdimiz olmasın. Milleti saçma sapan konularla meşgul edecek işler yapmayalım. İçimizden geldiği gibi yapalım her şeyi mümkünse. Terk edelim sanrılarımızı, dogmalarımızı, tabularımızı ve özgür olalım yeni doğmuş bir bebek gibi.

Anlattıklarım Pollyanna masalı değil, bir silkiniş, kendine geliş. Ülkemin reyting rekorları kıran programları ana haber bültenleri maalesef. İzlemeyin ve okumayın haberleri, inananın daha mutlu olacaksınız. Tamamen insanı baskı altına alan ve istemediği bir kişiliğe büründüren en seviyesiz programlar haber programları. Terk edin sizi olumsuzluğa sürükleyecek her şeyi belki zor olacak ama terk ettikçe rahatlayacaksınız inanın. Sevdiğiniz ne ise onu yapın rızk kaygısı olmadan.

Sevgiyle…

Ülkelerin İsimlerinin Gerçek Anlamı

2019-09-18T07:30:00.000+03:00

Bugün çok farklı ve sıra dışı bir şeyler öğrendim ve hemen sizlerle paylaşmak istedim. Adamlar oturmuşlar düşünmüşler taşınmışlar ve ülkelerin aslında var olan isimlerinden çok gerçek anlamda alışkanlıklarından, coğrafi şartlarından, ikliminden ve ülkesindeki kendine has değerleri göz önüne alarak ülkelere yeniden isim vermişler. Merak edip hemen ülkemize ne ismini vermişler diye baktım. “Land of Strength” yani “Güç Ülkesi” diye tercüme etsek sanırım doğru olur. Demek ki ülkemizin diğer milletler gözündeki anlamı bu şekilde. Sizce bu isim ülkemizin doğru anlamı olabilir mi?

Haritada İngiltere için Melekler Ülkesi denilirken, Mali için ise Su Aygırı denmiş. Siz de haritanın tamamını buradan inceleyebilirsiniz. Gayet sıra dışı isimlerin olduğu bu haritayı incelediğinizde o ülkeler içinde bir nebze olsun fikir sahibi oluyorsunuz. Belki de biz de kendi şehirlerimiz için böyle bir harita yapabiliriz. Güzel olmaz mı?

ODTÜ’den Herkese Ücretsiz Sertifika

2019-09-17T07:30:00.000+03:00

Bugün birçoğumuzun gerek işimiz için olsun gerekse eğitimimize katkı sağlamak adına çok farklı konulardaki eğitimlere ihtiyacımızın olduğu açıktır. Günümüzden bu eğitimlere ciddi paralar da harcamaktayız.

Ücretsiz olan eğitimlerinde sertifikalarını alabilmek için yine bir ücret ödemek zorunda kalıyoruz. Bilgeiş yani Bilişim ile Gelişen İş Dünyası ile Orta Doğu Teknik üniversitesinin ortaklaşa oluşturduğu bir platformda 100 tane çevrim için farklı disiplinlerdeki eğitimlerin tamamına ücretsiz ulaşabiliyorsunuz. Ayrıca eğitimi başarı ile tamamladığınız takdirde Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nin vermiş olduğu sertifikaya da ücretsiz sahip olabiliyorsunuz. Böyle bir platformun kurulmasında emeği geçenlere gerçekten çok teşekkür ediyorum. Gönül istiyor ki bu ve buna benzer eğitim platformları kurulsun ve topluma hem yardımcı olsun hem de alınan eğitimin sonunda kişide bir farkındalık oluşmasına sebep olsun. Bu platformu kullanan kişilerinde %99’u memnuniyetini belirtirken program 130 bin kişiye de ulaştığını duyurdu. Siz de şuradan bir göz atın muhakkak sizin de ihtiyacınızı olan bir eğitim olacaktır.

Her Sıkıntının Sonu Ferahlıktır, Gerçekten Öyle Mi?

2019-09-16T07:30:00.000+03:00

Hayat öyle bir şekilde insanın karşısına çıkıyor ki kimileri için bir şans kimileri için hayal kırıklığı olabiliyor zaman zaman. Her ne durumda olsak da hayat her zaman iyi ve kötü olarak devam etmiyor ki hayat olsun. Bazılarının bazıları için: “ne kadar şanslılar, zenginlik içinde doğmuşlar” gibi sözler söylediğini duymuşuzdur. Acaba gerçekten kim ne kadar şanslı bu hayatta?

Evet, para hayatımızı idame ettirebilmemiz için çok önemli bir araç. Parası olan ve olmayan insanların yaşam standartları elbette farklı olacaktır, bu aşikârdır fakat insanlar gerçekten huzurlu mudur? Asıl soru bu olsa gerek. Bununla ilgili anlatılagelen birçok hikâye var bildiğiniz üzere lakin bir noktaya değinmek istiyorum: İnsanı huzurlu yapan şey gerçekten nedir? Muhakkak bu kişiden kişiye değişecektir. Parası olan insanların bir şeylerin yoksunluğu yüzenden -ki çoğu zaman bu samimiyet ve içsel durumlardan oluşmakta- sıkıntıları olurken parası olmayan insanların geçim sıkıntısı daha çok ön plana çıkıyor. Burada parası olan ve olmayanları, kişinin her istediğini veya istediği birçok şeyi zorlanmadan alan ve alamayan olarak tanımlıyorum. Konumuza dönecek olursak kişinin huzur katsayısının mutluluğundan -ki bu geçici olan- her zaman daha fazla olduğuna inanırım. Kişinin yaşamadaki amacı nedir? “Takılıyoruz ya abi” gibi bir durumda olan insanlar hayatlarının belli bir bölümünde ciddi tükenmişlik sendromuna kapılabiliyorlar. Hatta yaptığı işle büyük paralar kazanan insanlarda aynı sendromu yaşayabiliyorlar. Ciddi mana da ruhun tatmin olmama durumu ile karşı karşıya kalıyor bu insanlar. Aslında yapılan işlerden çok hedefleri olan insanların hedeflerini tamamladıktan sonra da aynı durum yaşanabiliyor. Elbette ki bu durum herkes için aynı olacak değil fakat günümüzde birçok kez bu durum ile karşı karşıya kaldığımız olmuştur, en azından duymuşuzdur. Hayattaki amacımızın ne olduğunu gerekirse her gün kendimize sormalıyız ve bunu sorgulamalıyız. Her gün hatırlatmalıyız ki alışkanlıktan çok bir davranış şeklimize dönüşsün. Belki küçük hedefler koyarak mutlu ve başarma hissine sahip olabiliriz fakat gerçeklik yalnızca bu olmasa gerek.

Birçoğumuz hayatımızı idame ettirmek için bir iş yapmaktayız öyle ki bazılarımız için hayatımız işten ibaret olmaktadır. Fiili çalışmamızın haricinde de işlerimizin takibini yapmak zorunda kaldığımız durumlar olmakta. Böyle devam eden işler sonrası hayatımız mekaniğe rücu etmekte oysaki bizler insanız. Beklentilerin giderek arttığı çağımızda insanoğlunun üzerindeki baskı da artmaktadır. Tüm bunların sonunda tükenmişlik sendromu ciddi manada kişiyi bulmaktadır. Ruhu doyurmayan hiçbir hedef ve amaç insanı huzurlu kılmayacaktır. Fakat kalbi ve bakış açısı pozitif olan insanların geçici olan bu hayatı daha huzurlu yaşadıkları açıktır. Şimdi ne yapmalıyız? Amaçlarımız ruhumuzu doyurun nitelikte olmalı ve tükenmeyecek şekilde olmalı. İşte bu kalplerin huzura kavuşacağı ve doğrudan insanı etkileyen bir husus olacaktır. Şayet buna inandığınız zaman sıkıntının arkasından hep bir ferahlama olacaktır. İşinizi bitirdiğinizde yeni bir işe koyulmak içinde herhangi bir tükenmişliğiniz olmayacaktır. Bırakın olumsuzlukları, biliyorum bu kolay değil en azından günün belli saatlerinde unutmaya çalışın ve o saatlerde:

· Ne için yaşıyorum?
· Hayattaki amacım ne?
· Yarın öleceğim biliyorum o zaman bir şeyler yapmam gerekmiyor mu?
· Tembellik mi, savurganlık mı, yoksa aşırı çalışma mı beni tükenmişliğe götürüyor?
· Yoksa inandığım bir şey yok mu veyahut inancımı mı sorgulamalıyım?

Gibi soruların cevapları sizi doğruya götürecektir.

Çünkü Kalpler ancak Allah’ı zikretmekle huzur bulur.

Michael Curtiz Sokakta Dirildi

2019-09-15T07:30:00.000+03:00

Bugün sizlere interaktif bir pazarlama örneğinden bahsedeceğim. Macaristan’daki bir reklam firması olan Laboratory Group dünyaca ünlü Macar asıllı Amerikan yönetmen Michael Curtiz’in “Curtiz” filminin galası için interaktif bir pazarlama yöntemini kullandı. Şehrin kalabalık yerine koyulan billboard tarzı bir ekranda Curtiz insanlar ile konuşarak yeni filminden bahsetti. İzleyici ile Yönetmeni buluşturan bu tanıtım ciddi manada bir farkındalık oluşturmuştur diye düşünüyorum. Aşağıdaki videoyu izleyerek nasıl olduğunu görebilirsiniz. Acaba bu ülkemizde belediye başkanlarının kullandığı halka ulaşmada bir araç olarak kullanılsa nasıl olur acaba? Düşünelim…

Bu arada Michael Curtiz kimmiş demiş olabilirsiniz. Şu meşhuur Casablanca filmi var ya, ha işte onun da Yönetmeni. Daha fazla bilgi istersen de internetten bir araştırıver bir zahmet.

Hadi Yeni fikirlerde bulaşmak üzere…

Dans la Maison – Başka Bir Hayat

2019-09-14T07:30:00.000+03:00

Bir Fransız yapımı bir film olan Dans la Maison bir lise öğrencisinin Edebiyat Hocasına yazdığı mektupla gelişen olayları ele alıyor. Öyle filmin konusu şu, şöyle oluyor, şunu yapıyorlar diye anlatmayacağım. Zaten açıp filmi izlemek daha mantıklı bir durum olur. Burada filmden yaptığım çıkarımdan bahsedeceğim. Filmlerin verdiği mesajlar bazı durumları kavrayışta birey için daha etkili olabiliyor.

Lise Öğrencisi Claude’nin Edebiyat Hocası Germain’e yazdığı bu mektup edebiyat hocasının hayatını esir alıyor adeta. Bir rutinin parçası olan Germain Claude’nin yazdığı hikâyeden etkileniyor hatta öyle bu hikâye onu içinden çıkılması daha zor durumlara sürüklüyor. İyi bir yazar olmak bunu başaramayan bir öğretmenin yitik hayali iken bu hayali öğrencisinde yaşatabilmenin arzusu ile hikâyenin tutsağı haline gelen bir film Başka Bir Hayat. İnsanın arzuları peşinde koşarken her şeyi ve herkesi ihmal edişi ve doğru olmayan, ahlaki yozlaşmayı normalleştiren davranışların savunucusuna ve koruyucusuna dönüşmesinin en güzel öğreneği olarak karşımıza çıkıyor Germain. Merak, istek ve gerçekleştirilmemiş hayal kombinasyonunda öğrencisi Claude’nin yazılarına devam etmesi için sonu hüsranla tamamlanacak her hamleyi yapan bir öğretmenin tutumunu ve yok oluşunun projeksiyonu olarak izleyicinin karşısına çıkan bir film.

Filmin bir anlatıcısının oluşu ve karakterlerin dışında bir arka sesin varlığı izleyiciyi tutkulu bir şekilde filme bağlayan unsurlardan bir tanesi. İzleyici de merakla Claude’nin mektuplarını beklemekte olup arkası yarın kuşağı gibi: “Acaba şimdi ne olacak?” dürtüsü ile filmi soluksuz izliyor. Filme abartıdan kaçılmış ve olduğu gibi yalın anlatılmaya çalışılmış. Bazı sahneler sanki yazılan mektupların birer provası gibi izleyiciye sunulmuş. Diğer bir detay filmdeki her bir karakter yaptığı işin yoksunluğunu hayatında yaşamaktadır. Yönetmen ve Senarist François Ozon belki de izleyiciye bu tezatlıklarla ciddi bir silkinme mesajı içindedir. Arayış içinde olanların aslında kendi yaşantılarındaki durumlarının tam zıttı olanlar ile meşgul olması da ayrı bir ironi.

Claude’nin özlemini kurduğu hayatı öncesinde gözlemleyerek daha doğru bir ifadeyle röntgenleyerek ulaşma çabası da filmin tamamında özel hayatın daha çok merak uyandırdığı gerçeği ile karşımıza çıkıyor. Hatta Claude’nin arkadaşı Rapha’nın evinde annesine ait olan röntgen filmini çekmeceleri karıştırırken bulması da Yönetmenin izleyiciye röntgenciliğin hayatın her anında olduğunu ifadesi olarak karşımıza çıkıyor.

İzlenesi bir Fransız filmi Dans la Maison, büyük kahramanlıkların olmadığı ama yeterli dozda oyunculuk ve senaryosu olan bir film. Ve son sahne her ne olursa olsun herkesin bir hikâyesi vardır fakat bu herkese göre farklıdır.

İyi Seyirler…

Künye:

Yönetmen :François Ozon

Senaryo :François Ozon

Eser :Juan Mayorga

Vizyona Tarihi:24 Mayıs 2013

Süre :105 dk

Ülke :Fransa

Oyuncular :Fabrice Luchini, Ernst Umhauer, Kristin Scott Thomas, Emmanuelle Seigner, Diana Stewart, Yolande Moreau, Denis Ménochet

Vurun Kadına Pardon Vurun Abalıya Mı Olacaktı Yoksa?

2019-09-13T07:00:00.000+03:00

Son zamanlarda ülkemizde ayyuka çıkan aile içi kadına şiddet olaylarına dünyanın diğer devletleri de yabancı değil. Bu durum için farkındalık oluşturmak adına bir çok kısa film, reklam, kamu spotu çekilmesine rağmen aile için kadına şiddet giderek artmaktadır her nedense.

Muhakkak eğitimin önemi yadsınamaz bir gerçek ama eğitimli olduğunu düşündüğümüz kişilerden de ciddi mana da kadınlara ve hem cinslerine karşı şiddet gösterenler mevcut. Şiddeti önlemek içinde kadına koşulsuz verilen kanuni haklar da ne kadar doğru tartışma konusu. Sanırım işin özü ahlaklı ve erdemli olmada, bu da kolay olmasa gerek. Daniel Marini’n Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Gününe özel hazırladığı videoyu da sizlerle paylaşmak istedim. Anlayana!

Ama Babacığım…

2019-09-12T07:00:00.000+03:00

Belki de bir babanın en çok hoşuna giden bir söz bu: “Ama Babacığım”. Kendinden olanın kendisine söylenen en etkili kelimeler bunlar. Şanslı olanlar evlatlarının her evresinde yanında olurken, onların dertlerine, sevinçlerine, hüzünlerine şahit olup, ilk kez yürüdüğünde, konuştuğunda ve gülüp ağladığında hep yanında olur. Şanslıdırlar çünkü o anlar bir daha gelmeyecektir ve zaman değirmenini durdurmak imkânsızdır.

Çocuk işte düşer kalkar, kavga eder, kızar, sevinir ama her seferinde çocuktur, masumdur. Ona kızsanız bile, o haklı bile olsa yine de sizin sevginize muhtaçtır. Yanınıza sokulur sanki suçluymuş gibi, sizinle iyi geçinmeye çalışır sanki hiçbir şey olmamış gibi çünkü o sizi karşılıksız ve yalın olarak sever. Sevginizden başka hiçbir beklentisi yoktur çocuklarınızın. Onlara vereceğiniz en güzel hediye de sevginizdir ve onlarla geçirmiş olduğunuz vakittir. Kucaklarınızda sıkı sıkıya sarıp sarmaladığınız yavrunuz bir gün büyüyüp sizden ayrılacaktır. Bu yüzden ilişkinizi sıcak tutun, ona sevdiğinizi söylemekten çekinmeyin, onu hazırlayın hayata, ona sevmeyi gösterin, gösterin ki o da bir gün yavrusuna göstersin.

Gözlerinin içinin parladığı çocukların evlerindedir mutluluk. Seni seviyorum deyişleridir bayram sizin için. Sizi koklaması, sarılması, sizinle vakit geçirmesidir onun en vazgeçilmezleri. Olumsuzlardan bahsetmeyin onlara, hep ümit yeşertin onların zihinlerinde, yeşertin ki neşesini kaybetmesin yavrularınız. Özlediğinizde özledim deyin saklamayın, tasarruf etmeyin kelimelerinizi. Karşılıksız sevin onları tıpkı onların sevdiği gibi.

“Yaşlı gözlerle bana gelip, sakın üzülme yavrum böyle büyür insanlar ağlamak çare değil, zaman değirmenini durdurmak kolay değil…”

Özledim…

Fikret Kızılok’a teşekkürler…

Ömrümden 5 Yıl Gitti

2019-09-11T04:39:00.004+03:00

Bir arkadaşımın sosyal medyadan alıntıladığı şu mesaj ile güne başladım:

“Bugün çocuk esirgeme kurumundan bir çocuk yattı servise. Damar yolu açmak için yanına gittik, herkes anne babasının kucağında ağlarken o başını eğip onları izledi. Sesini çıkarmayan tek çocuktu. Ağlayabilirsin istiyorsan dedim elini tutabilir miyim dedi. Ömrümden beş yıl gitti.” Bu olay ister gerçek olsun veyahut olmasın bir hakikat var ki o da yetim olan çocukların aile şefkatini maalesef alamıyor olması. Devlet belki ekonomik olarak her şey bu çocuklara sağlıyor fakat sevgi maddi bir şey değil ki ana-baba gibi çocuklara aktarılabilsin. Hep bir yanı eksik oluyor bu çocuklar. Sevgisiz beslenen bir birey nasıl olurda sağlıklı bir zihniyete sahip olabilir düşünülmesi gereken bir konu. Sizi diyorsunuz şimdi: ne yapılacak o zaman, nedir bunun ilacı? Şöyle ki belki bunun işte buldum, ilacı budur denilecek bir şey olduğunu düşünmüyorum fakat bir tedavi şekli olarak: “yetimin başını okşayın” nasihati çok önemli bir husus. Samimi bir şekilde kendimize soralım en son bir yetim veya öksüz ile ne zaman ilgilendik? Para vermenin ve hediye almanın haricinde ne yaptık onlar için? Biraz vakit geçirdik sonra döndük evimize belki de. Çocuklu aileler belki bu hususu daha iyi anlayacaktır.

Gelin bir şeyleri EFT veya havale yoluyla yapmaktan öteye gidelim.

Gelin bizde bir çocuğa samimi sevgimizi hediye edelim bu sefer içtenlikle.

Gelin bizde yetimlerin elinden tutalım.

Bunlar yapılmayacak işler, uğraşlar değil sadece vakit ayırmak gerek. Belki de diyorsunuz ben kendi çocuğuma vakit ayıramıyorum sen yetime git elinden tut diyorsun. O zaman sen önce kendi çocuğunuzla işe başlayın, yoksa onun kaybı daha çok olur. Annesi ve babası gerçekte yaşayan ve yanında olan ama sevgisi çocuğun içinde olmayan bir bireye dönüşmesi evlatlarınız.

Diyor ya yukarıda: ”… Ömrümden beş yıl gitti” diye, ben okurken ömrü tükettim bile.

“Ben senin baban olayım, Âişe de annen olsun istemez misin?”

Kimsenin Yazmadığı Şehir RİYAD

2019-09-10T02:22:00.001+03:00

Birçoğunuz fotoğraf bakıp yazıyı tıkladınız eminim hatta bu fotoğrafın Saruman’ın Kulesi olduğunu da düşünenleriniz vardır ama orası değil. Burası Riyadlıların (Uzaylılar gibi oldu) Kulesi Kingdom Tower, mahallî dille Memeleke. 100 katlı bir bina burası. En üst katına çıktığınızda muhteşem bir Riyad Manzarası ile karşılaşırsınız.

Şaka şaka ne muhteşemi bildiğiniz çöl işte. Gözünüzün alabildiğine 2-3 katlı binalardan oluşan King Fahad Caddesi hariç bir şehir Riyad. Kimileri için ekmek kapısı, çile kapısı kimileri için ise Gurbet Kuşları gibi yaşanan bir yer. Kolay değil 2,5 yılımızı bıraktık orada acısıyla tatlısıyla, kum fırtınalarıyla.

Suudi Arabistan’ın başkenti olduğunu biliyorsunuzdur da ben yine de söylemeden geçmeyeyim. Ülkenin tam ortasında bir şehir. Arabistan’ın farklı yüzü, kutsal değil yani, öyle kapitalist bir şehir işte. Şehirdeki yabancıların sayısı Suudluların sayısından daha fazla olabilir. Pakistanlısından, Hintlisine, Bangladeşlisinden Amerikalısına yani kısacası para için herkes orada hayatını idame ettiriyor. Petrolde olunca bir yaşam tarzı sunamasa da iyi maaşlar ile çalışıyor insanlar, para çok tabi.

Şehirde güzel bir Ulusal müze var, gayet güzel ve gezilebilir. Onun haricinde yapay göletlerden oluşan adına vadi dedikleri yerler var. Vadi Hanifa mesela. Ayrıca bir AVM cenneti desek abartmamış oluruz sanırım. Tüm ithal malları bu avmlerdeki marketlerin içinde bulabilirsiniz, öyle az filan da değil reyon reyon hemde. Bu marketler arasında favorimiz LULU olmuştur hep. Bir Hindistan marketi olan Lulu içinde gezerken sizi o çöl havasından koparıp alır.

Yapılacak etkinlikler arasında çölde pikniğe gitmek üst sıraları zorlar. Çölde piknik mi olur dediğinizi biliyorum fakat ben de ilk başlarda o tepkiyi vermiştim sonra yapılacak çok da bir şey olmayınca zamanla çölde piknik harika bir eğlence haline geliyor. ATV’lere binip çölde safari de cabası. Ah o bitmeyen kum fırtınaları ne uçak iner, ne kalkar, yağmur yağar evet evet az da olsa yağar, alt yapı olmayınca koskoca otobanı su basar, neler neler. Yağmur olmayınca adamlar da ona göre de bir kanalizasyon sistemi kurmamış otobanlara. Haksız da sayılmazlar bu konuda.

Ne yenir derseniz tabi ki Kepse milli yemeğidir Riyad’ın. Ya tavuklu ya da kuzu eti ile yapılanı makbuldür, zaten başkası da yoktur. Kuzu çevirmeleri bizim tavuk döner kadar yaygındır. Ayrıca Brost denilen bir yemekleri de vardır yaygın olan, tavuğun kızartılmış hali Kentucky versiyonu bir nevi. Bizim esnaf lokantası diye tabir edilen lokantalardaki sabah kahvaltıları çok güzeldir dostlarla yenen.

Olurda bir gün kazayla yolunuz Riyad’a düşerse Allah kolaylık versin. Şöyle iyi iki yönü vardır ki birincisi herkes İngilizce konuşur bir diğeri de güzel dostlarınız olur.

Goodreads ve 1000 Kitap Uygulamaları Seç Beğen Al

2019-09-09T18:24:00.000+03:00

Merhabalar,

Okuyan mı gezen mi çok bilir sorusu hep sorulmuştur. Gezen de okuyanda bilir, ikisinin de bildiği ve gördüğü detaylar farklı olabilir ama okumak da gezmek de insanı güzelleştir, bilgisini, görgüsünü ve ufkunu açar.

Okuyup da okuduğunun idrakine varamayan insanın da vay haline. İnsanlık için de ilk emir Oku diyerek başlamadı mı? Bugün sizlere daha önce bahsettiğim ZincirKırma programımıza dâhil edeceğimiz okuma challengemiz için kolay takip yapıp incelemelerde bulunabileceğimiz aynı zamanda okuduğumuz kitaplardan alıntı yapıp diğer okuyucular ile paylaşabileceğimiz iki uygulamadan bahsedeceğim. Birisi uluslararası olan bir uygulama Goodreads diğeri yerli ve milli 1000Kitap. Bu iki uygulamayı da kullanıyorum ve çok memnunum. Okuduğum, okuyacağım ve hâlihazırda okumak istediğim kitapların listesini bu platformlarda tutuyorum. Hem onları okudukça bir motivasyon kaynağı oluyor hem de elimde doğru düzgün bir listem oluyor, arkaya dönüp baktığım zaman. Zinciri Kırma programımıza uymak için kitaplarımı bu platformlardan seçiyorum her seferinde günde 30 dakika olmak üzere kitap okuyorum. Diğer bir sevdiğim özellik bu uygulamalara ait, diğer okuyucular okuduğum kitap hakkında neler söylemişler hepsini görebiliyorum. Gerçekten ufuk açmada çok faydalı bir durum bu, bir de sizin okurken fark edemediğiniz, farklı açılardan anlatılan duruma yaklaşan insanların incelemeleri de çok faydalı oluyor. Ben de okuduğum kitapların kendimce -kader olarak- blogumda paylaşmaya çalışıyorum. Tüm incelemelerime şuradan ulaşabilirsiniz. Ayrıca aşağıda her iki uygulama içinde hesaplarımı veriyorum belki birbirimizi takip eder ve paylaşımlarda da bulunabiliriz, ne dersiniz?

Okuduğunu idrak eden ve öğrendiği ile insanlığa ve kendisine faydalı insan olabilmek adına okuyalım ve başkalarının okumasına vesile olalım. Zorlayalım kendimizi, yapalım bir Don’t Break the Chain, ne kaybederiz? Haydi rastgele.

Mustafadiyorki Hesapları:

Goodreads

1000Kitap

Bir Gün Herkesin Bir TESLA’sı Olacak

2019-09-08T03:12:00.000+03:00

Günümüzde hibrit arabaların ne kadar yenilikçi olduğu tartşıla dursun Güney Afrika’da doğan bir adam çıkıyor TESLA diye bir araba üretmeye başlıyor. Neymiş bu Tesla kardeşim, her yerde artık o var dediğinizi biliyorum.

Bi zahmet olsun böyle bir araba. Tamamen elektrik ile çalışan kendi kendini kontrol edebilen telefonu şarj ettiğiniz gibi şarj edebileceğiniz -ki bu arabayı ABD de otobanlarında şarj etmek ücretsiz- yürüyen 4 tekerlekli akıllı bir telefon gibi araba üretti bu adam. Kim bu adam, sizlerin de bildiği gibi Elon Musk abimiz. Bu yazımda Elon Musk’tan bahsetmeyeceğim çünkü Ashlee Vance’nin kaleme aldığı “Tesla, SpaceX ve Muhteşem Geleceğin Peşinde” adlı kitabın incelemesini ilerleyen günlerde anlatırken çok fazla bahsedeceğim.

TESLA tamamen bir çevre dostu araba, sıfır karbon salınımı ve sıfır emisyon. Dünyanın geleceği için olmazsa olmaz bir araç desek abartmamış oluruz sanırım. Bu ve bunun gibi araçlar ne kadar zaman sonra dünyanın her tarafında olur bilemem ama çok yakın bir zaman olmasa gerek. Yolları bile doğru düzgün olmayan şehirler var dünyada. Neyse, elbette ki bu araba bir gün yapılacaktı ama bu kadar hızlı bir şekilde yayılacağına pek ihtimal verilmiyordu. Eğer bu arabaya satın almak istiyorsanız sanki web sitesinde yemek söyler gibi siparişinizi veriyorsunuz. İstediğiniz rengi, özellikleri vs. belirtip siparişinizi veriyorsunuz. Adamlar bir yemek pişirir edasında arabanızı iki üç hafta içinde hazırlayıp size gönderiyorlar. Bugün standart bir TESLA Model 3 için 32 bin USD ödeyerek sahip olabilirsiniz (Fotoğraftaki kırmızı araç), hatta taksit bile yapıyorlar, tabi ki Amerika fiyatları bunlar. Bu arabayı Türkiye’de almak öyle kolay değil, ÖTV-KDV adını bilemediğim diğer vergileri ekleyince bu araba Türkiye’de tescil ve ruhsat öncesi maliyeti 95 bin EURO civarındaymış. Bazen insan hayret ediyor gerçekten. Devletler üreticiden bile daha çok kazanıyor. Üretmeden olmuyor işte, kendin üreteceksin yoksa ağzından salya akıtarak bakarsın bu arabalara.

Değinmeden de geçemeyeceğim, TESLA uzaya gönderilen ilk ve tek araba ve hala uzayda turunu atmaktadır. Sanırım dünyanın en pahalı araba reklamı olarak da tarihe geçti.

Olur da TESLA almak isterseniz buradan fiyatlara ve modellere bakabilirsiniz. Almasanız bile benim gibi hayranlıkla göz atarsınız. Ümit ediyorum ki en kısa zamanda ülkemizde de böyle bir araba üretilsin hem de yerlisinden. Umudunu kaybetmeyeceksin ki yarınlar parlak olsun. TESLAlı günlere…