เทคนิคงานนำเสนอ..สไตล์เจ๊แซน

ปัญหาการทำสไลด์ แบบดูเอง ...แล้วก็งงเอง

noreply@blogger.com (sandyslides) — Thu, 05 Jan 2012 13:59:00 +0000

สวัสดีปีงูยักษ์ หลังจากถูกน้ำเหนือบุกกรุง ทำให้ชีวิตเจ๊ ลุ่มๆดอนๆ ใช้ชีวิตเยี่ยงเจ้าไม่มีศาล เพราะบ้านที่อยู่โดนน้ำท่วมส่งผลให้โอนบ้านไม่ทัน ... ช่างหนีน้ำ เลยต้องกลับมาใช้ชีวิตวิ่งรถล้อขวิด ระหว่างบ้านนอก - กรุงเทพทุกอาทิตย์ เท่านั้นยังไม่พอ โชคชะตายังกลั่นแกล้งให้นังซินอย่างเจ๊ .. ถูกเด็กแว๊นซ์แถวบ้าน สอยรถคันงามของเจ๊ หน้ายับ ต้องวิ่งหาศูนย์ซ่อมจ้าละหวั่น

อะ อะ เม้าส์มอยเสร็จ ก็มาเคาะสนิมกับปัญหาที่น้องๆถามกันเข้ามาบ่อย ว่า "ทำไมหนูทำออกมา แล้วมันดูงงๆ" เจ๊ไม่รอช้า รีบเปิดดูงานทันที จะไม่ให้ไม่งงได้เยี่ยงไร คุณน้องยัดอะไรใส่เข้าไปเนี่ยะ จะผัดผักรวมมิตรหรือเปล่าค๊าคุณน้อง

ปัญหาการทำงานนำเสนอที่พบมาก คือการจัดเรียงเนื้อหาที่ไม่มีความต่อเนื่องและเกี่ยวข้องกัน ทำให้เกิดอาการ "หน่วง" พูดจาเริ่ม ติดอ่าง ตะกุก ตะกัก และถ้าคุณโดนจี้มากๆ ก็จะคอหักเพราะตกม้าตาย ทำการบ้านมาไม่ดี

หลักการทำงานนำเสนอให้ไม่งง

จดทุกอย่างที่คุณอยากเล่า ลงในกระดาษ A4 เขียนไปทุกสิ่งอย่าง ที่คุณรู้ อยากบอกกับคนฟังมากมาย
เขียนจนกว่า คุณรู้สึกว่า "หมดละ"

จากนั้นอ่านสิ่งที่เขียน แล้วค่อยๆจับมาเป็นกลุ่มๆ ว่าหัวข้อที่เขียน ควรจะอยู่ในเรื่องเดียวกันหรือไม่ เมื่อแยกได้เสร็จ คุณก็จะมองภาพค่อยๆชัดขึ้นเรื่อยๆ ขั้นตอนต่อไปคือการ "จับจุด" ว่าเรื่องที่จะสื่อนั้น สาระสำคัญของมันคืออะไร คิดมาเป็น KEYWORD สั้นๆ

ต่อมาคือการเรียงลำดับเรื่อง เพื่อความไหลลื่นของข้อมูล และเลือกภาพ ซึ่งการเรียงลำดับเรื่องที่จะเล่านั้น หลายคนก็งงอีกเหมือนกันว่าจะลำดับเรื่องยังไง ... ส่วนนี้เอาไว้บ้านเจ๊เสร็จ รถเจ๊ซ่อมแล้ว จะมาเฉลยกันต่อไป

ข้อห้ามในการทำสไลด์ คือ อย่าเพิ่งลงมือทำ ถ้ายังคิดไม่เสร็จ เพราะการลงมือทำงานไปพร้อมๆกับคิดงานไปด้วย สิ่งที่ได้คือ คุณจะทำสไลด์แบบหาจุดอวสานไม่ได้ สิ่งที่จะเจอต่อมาคือ หน้าสไลด์เยอะขึ้น และคุณจะเล่าเรื่องไม่ถูก นายก็งง คุณก็งง เวลาประเมินผลสิ้นปี อาจจะได้เกรดงงๆเหมือนกันนะค๊า แล้วจะหาว่าเจ๊ไม่เตือนนนนน

อยากทำ powerpoint เป็นวิดีโอ ตอนที่ 1

noreply@blogger.com (sandyslides) — Thu, 13 May 2010 15:17:00 +0000

เจ๊แซนมาแล้ว.. มาพร้อมกับไฟแค้นที่รุมเร้าจิตใจ เลยทำให้เจ๊หงุดหงิดคิ้วขมวดเพราะความ "โง่เขลา" ของตัวเองที่หลงทะลึ่งไปรับงานบริษัทฯใหญ่โต อาจเป็นเพราะกรรมเก่าเลยทำให้โดน "ชักดาบ" ไปโดยปริยาย หายไปพร้อมกับผลงานที่ไม่เกี่ยวข้องกับการออกแบบโดยเจ๊แซนแต่อย่างใด

ปัญหาของบริษัทฯส่วนใหญ่ อยากจะนำเสนอชิ้นงานผ่านสื่อวิดีโอ แต่ต้องการประหยัดงบประมาณค่าออกแบบที่ราคาสูงลิ่ว ทางออกก็คือ หันมาทำสื่อนำเสนอโดยใช้โปรแกรม powerpoint แต่ดัดแปลงให้อยู่ในรูปของ dvd/ vcd นั่นเอง ดูเหมือนง่ายๆที่ใช้โปรแกรมฉลาดๆแปลงไฟล์ รอไม่กี่นาทีเดี๋ยวก็เสร็จ แต่เจ๊แซนขอออกตัวไว้ก่อนเลยว่า ถ้าเอาออกมาดูแบบผ่านๆก็คงจะโอเค แต่ถ้าออกจอทีวี หรือ จอกว้าง .... งานเข้าแน่ๆค่ะ เข้าหาเจ๊..จนต้องหาเวลามาเล่าประสบการณ์ "การโดนขืนใจในชิ้นงานเจ๊..อย่างย่อยยับ"

การทำ powerpoint เป็น วิดีโอ มีปัญหาเยอะแยะเต็มไปหมด โดยเฉพาะ สไลด์ที่เน้นการทำ animation หรือ fade ข้อความให้ตรงกับบทพูด เวลาใช้โปรแกรมแปลงไฟล์ สิ่งที่เจ๊แซนเจอบ่อยๆ คือ ภาพไม่ตรงกับเสียง ทำให้แก้ยังไงงานก็ไม่ออกมาเนียน เสียเวลาอีกต่างหาก แต่ถ้าเน้นภาพสไลด์เล่นไปเรื่อยๆเพียงแต่ใส่เสียงเพลงประกอบ ...ก็ผ่านนะคะ โช๊ะเด๊ะ!!

กรณีที่อยากเอางานออกมาเป็น dvd/ vcd แล้วคาดหวังว่า จะมีการทำกราฟฟิคหรูๆ ไตเติ้ลแบบไฮโซพร้อมเสียงเพลงประกอบให้เร้าใจ เราสามารถทำได้เช่นเดียวกัน แต่..ต้องทำโดยใช้โปรแกรมตัดต่อวิดีโอเท่านั้นนะจ๊ะ การผลิตชิ้นงานประเภทนี้ ก็มีข้อจำกัดสำหรับงาน powerpoint เช่น พวกแอฟเฟ็คต่างๆที่เราตั้งไว้ในงาน เช่น เอาข้อความนี้ขึ้นก่อน-หลัง ตั้งให้กระพริบ หมุนไปมา ... บลา บลา บลา
ก็จะอันตธานหายไปเหมือน "เงิน" เจ๊ด้วย เนื่องจากเราต้องทำสไลด์ให้ออกมาเป็นรูปภาพ ถึงจะนำมาใส่ในโปรแกรมตัดต่อวิดีโอได้ แต่ใช่ว่าภาพจะคมชัดนะจ๊ะ เนื่องจากเราทำสไลด์ในโปรแกรม powerpoint ซึ่งขนาดของภาพ เราตั้งค่ามาตรฐานสำหรับจอคอมพิวเตอร์ มันก็จะดูได้ดีในจอคอมฯ แต่เมื่อไหร่ที่เราทำออกมาเป็นแผ่น dvd/vcd ความละเอียดมันจะไม่เท่าจอคอม ภาพที่ออกมาจะดูเบลอๆ ตัวหนังสือไม่คมชัด ... ยิ่งพวกทำสไลด์แบบยก e-book มาทั้งหน้า ประเภทตัวอักษรเรียงกัน เหมือนตั้ง stand cheer รอแปลอักษร .. อย่าว่าแต่เอาแว่นขยายส่องเลยค๊า ซูมแล้ว ซูมอีก ก็ไม่ดีขึ้นค่ะ

เจ๊แซนขอสรุป กันงงนะคะ เดี๋ยวต่อ ตอน 2 จะยกตัวอย่างให้เห็นกันจะจะ ดังนั้นถ้าคุณคิดจะทำงานนำเสนอออกมาในรูปแบบวิดีโอ มีข้อดี-ข้อเสีย ดังนี้นะจ๊ะ

แบบที่ 1 แปลงโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป ที่ทำขึ้นมาเพื่อแปลง powerpoint เป็น video

ข้อดี : ความคมชัด และแอนนิเมชั่น ที่ตั้งไว้สามารถนำเสนอออกมาได้ครบถ้วน เหมาะสำหรับใส่เพลงประกอบที่ไม่ต้องคำนึงถึงการตั้งเวลาการเล่น

ข้อเสีย : กรณีที่ลงเสียงพูดประกอบแต่ละสไลด์ ความยากในการตั้งเวลาการเล่นให้สอดคล้องกับบทพูด เมื่อเราแปลงไฟล์ สิ่งที่เจอหรือพบบ่อยคือ ไม่เสียงเล่นก่อนภาพ หรือไม่ก็ ภาพออกก่อนเสียงพูด และข้อด้อยของโปรแกรมประเภทนี้ก็คือ มีลูกเล่นน้อยมาก ตั้งค่าอะไรได้ไม่มาก เราทำกราฟฟิคมากน้อยอย่างไร ก็ออกมาตามที่เราตั้งไว้เลยค่ะ ส่วนการทำไตเติ้ลหรือ มัลติมีเดียหรูเริ่ดเหมือนที่ dvd หรือ vcd ที่เค้าทำๆกัน ถ้าคุณไม่ตั้งหรือออกแบบในสไลด์ของคุณ ส่วนนี้จะหายไปนะคะ แต่โปรแกรมบางตัวก็มีสำเร็จรูปให้ แต่ไม่ได้หวือหวาอะไร และมีให้เลือกน้อยมาก บางทีก้ไม่ค่อยเข้าหับเนื้อหาของเราเท่าไหร่ต้องขอทำความเข้าใจไว้เลย เพราะโปรแกรมประเภทนี้ แปลงแบบม้วนเดียวจบข่าว

แบบที่ 2 แปลงโดยใช้โปรแกรมตัดต่อวิดีโอ

ข้อดี : ความแม่นยำของ script และ timeline เหมาะกับงานที่ต้องการความละเอียดสูงในเรื่องความแม่นยำของข้อมูลนำเสนอ ความต่อเนื่อง และมีไตเติ้ลสำเร็จรูปให้เลือกใช้เพื่อความเก๋ก่อนเข้างานนำเสนอ ดูเป็นมืออาชีพกว่าแบบแรก

ข้อเสีย : ต้องแปลง powerpoint เป็นรูปภาพ หรือ ภาพนิ่ง ก่อนจะนำมาใช้ เนื่องจากโปรแกรมถูกออกแบบมาเพื่อตัดต่อวิดีโอ และภาพนิ่ง ดังนั้นแอนนิเมชั่นที่ตั้งค่าไว้ก็จะหายไป เราสามารถใส่ effect ได้เหมือนกัน แต่เป็นเพียงแค่ เฟดภาพเข้าออก ซ้ายขวา หน้าหลัง ทำภาพสั่นไหว แต่ชิ้นงานจะออกมาเป็นหน้าโดดๆเลย ไม่สามารถกำหนดว่า จะเอา paragraph ขึ้นมาก่อนหรือหลังได้ เพราะเราได้แปลงเป็นภาพนิ่ง ส่วนความคมชัดขึ้นอยู่กับค่าของหน้าจอที่คุณตั้งไว้ตอนทำสไลด์ เพราะเวลาแปลงออกมาในรูป dvd/ vcd สามารถแปลงได้ในระบบ DV 4:3 สำหรับแสดงผลบนจอทีวีทั่วไป และ DV 16:9 สำหรับทีวีแบบ Widescreen ดังนั้นหากไม่ตั้งตั้งแต่เริ่มทำสไลด์ ก็เตรียมรำวงรับความเบลอได้เลยค่ะ

ตอนนี้ เราเน้นเทคนิคโดยรวมจะได้พอทำความเข้าใจแบบคร่าวๆก่อนนะคะ จะได้รู้ถึงข้อจำกัดการทำสไลด์ว่ามีข้อดีข้อเสียยังไง แต่เจ๊แซนคงเข็ดไปอีกนาน ได้แต่หวังว่าอย่าให้ใครทะลึ่งรับงานกับบริษัทฯนี้อีก คิดแล้วแค้น ใจก็อยากให้บริษัทฯของเจ๊ยกเลิกสัญญาการจ้างมันทั้งตึก เห็นโลโก้แล้วแสลงใจเจ๊สุดๆ โกงได้แบบเผาขน ตอนเอางานมาให้บอกงบไม่อั้น เร่งแล้วเร่งอีก .... ตูอุตส่าห์อดหลับอดนอน มีการแนะนำเจ๊ด้วยนะว่า สามารถนำผลงานมาใช้อ้างอิงได้ แต่ขอให้เอาโลโก้ออก ...... แหม เจ๊อยากบอกใจจะขาดว่า ถ้าเอาโชว์เจ๊แซนก็ขายหน้าแย่อ่ะสิค๊า เพราะผิดหลักการทำสไลด์ที่ดีของเจ๊ ที่เจ๊ยกตัวอย่างมาหมดทุกข้อ ถ้าอยากรู้ว่าทำไม ..... ลองกลับไปอ่านบทก่อนๆที่เจ๊เขียนไว้นะคะ พ่อคุณณณณ

เดี๋ยวต่อตอน 2 เจ๊จะยกตัวอย่างให้ดูกันนะจ๊ะ ท้ายนี้ภาวนาให้เจ๊แซนเลิกกินหญ้าแล้วหันมากินข้าวเหมือนเดิมนะคะ ปล.ถึงพ่อเจ้าประคุณที่ชักดาบเจ๊ไป ... เมื่อเข้ามาอ่านบทความนี้โปรดพึงสังวรณ์ไว้ว่า
กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมตอบสนอง แล้วเลขบัญชีธนาคารที่ขอไป เอาไปแทงหวยหรือไงจ๊ะพ่อ...

http://sandyslides.blogspot.com

10 ข้อหลัก ที่ควรหลีกเลี่ยงในการใช้รูปภาพประกอบการทำสไลด์ (พร้อมตัวอย่าง)

noreply@blogger.com (sandyslides) — Wed, 28 Apr 2010 18:06:00 +0000

เจ๊แซนมาแล้วค่า ... รีบมาปล่อยของต่อ หลังจากแอบเป็นกองหนุนของพลังเสื้อหลากสีมาเกือบอาทิตย์ รวมทั้งงานประจำก็มีเข้ามาไม่ขาดสาย กว่าเจ๊แซนจะแยกสมองมาเคาะงานได้ ก็เล่นเลื่อนมาหลายวัน ..นานโขอยู่เหมือนกันเนอะ นานจนแฟนคลับเจ๊แซนแอบจิกกัด ... จะใครละค๊า "ดร.เสรี" หรือ "มิสเตอร์สตีฟ" ของเรานั่นเอง

รอบที่แล้ว เจ๊แซนได้พูดถึง "การเลือกใช้รูปภาพประกอบ" ในการทำสไลด์ ซึ่งบางคนอาจจะจินตนาการไม่ออก นิมิตรยังไงก็ไม่เห็นเป็นรูปเป็นร่าง จนแอบรำพึงในใจว่า "มันเป็นยังไง... มันต่างจากที่เราทำตรงไหนฟะ" เจ๊แซนเลยต้องรีบเอามาลงให้ดู แบบ "แฉกันจะจะ" ไปเลย อ่ะ.... เจ๊เอาจริงแล้วนะ

รูปภาพประกอบ หรือ ภาพต่างๆ ไม่ว่าจะถ่ายโดยกล้องดิจิตอล ราคาถูก หรือ ราคาแพง หรือ หาได้ตามเวปรูปภาพชื่อดัง หรือ กำลังจะดัง ซึ่งเจ๊แซนเชื่อว่า แฟนคลับของเจ๊คงต้องสอยมาซักที่เพื่อนำมาทำ powerpoint presentation แต่ก็มีข้อผิดพลาดที่บางคนลืม "ใส่ใจ" จนทำให้งานออกมาไม่ดีเท่าที่ควร ดังนั้น เรามาดูตัวอย่างกันเลยนะคะ

โจทย์คือ: ปัญหาของการศึกษาในประเทศญี่ปุ่น ที่มีจำนวนนักเรียนลดลง อันเนื่องมาจากปัญหาการมีบุตรยากจึงทำให้ประชากรไม่นิยมมีลูก หรือ มีเด็กเกิดใหม่น้อยลงเมื่อเทียบกับคนสูงอายุ

การนำเสนอ : "ให้เน้นอัตราการมีบุตรยาก จึงส่งผลกระทบต่อระบบการศึกษา"

10 ข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง ในการใช้รูปภาพประกอบการทำสไลด์

1. เลือกใช้ภาพที่"เล็กเกินไป" - ปกติหน้าจอเวลาฉายออกเครื่องโปรเจ็กเตอร์จะมีขนาดสไลด์ 800 x 600 แต่ลองดูตัวอย่างที่ให้มานะคะ ภาพที่ใช้ มีขนาดแค่ 183 x 152 ซึ่งการวางองค์ประกอบก็ไม่เหมาะสมแล้วค่ะ เลยทำให้ เนื้อความที่จะสื่อดูแค่ผ่านตา ไม่รู้สึกว่ามันจะสำคัญยังไงเลย

2. ปัญหาเรื่องการวางรูปไม่ถูกตำแหน่ง - จากตัวอย่างรูปภาพมีขนาดใหญ่ มองเห็นได้ง่าย แต่ตัวเลขที่เราจะสื่อความหมายมันมีบางตัวเข้าไปอยู่ในภาพ จึงให้ความรู้สึกว่า "ตกลงมันตั้งใจติสท์" หรือยังไงกันแน่ การวางรูปในสไลด์นี้จึงให้ความรู้สึกว่า "มันวาง...มั่วแน่นอน" องค์ประกอบของเนื้อหาจึงอาจทำให้ขัดๆต่อความรู้สึกของคนดู ในการตั้งคำถามแม้จะไม่เกี่ยวกับเนื้อหาก็ตาม..

3. รูปภาพใหญ่ดีดูเกือบเต็มจอ แต่ทำไมไม่ทำให้มันเต็มไปเลยอ่ะ - อย่างที่เจ๊แซนบอกในตอนแรกๆนะคะ ว่าเราต้อง"ใส่ใจ" จากตัวอย่างจะเห็นได้ว่า เราเน้นให้รูปขยายจนเป็น background แต่เมื่อนำไปฉายออกเครื่องแล้ว ภาพที่สื่อมันดูมาแบบไม่ครบ มาแบบไม่สมบูรณ์ บางครั้งต้องระวัง background สีพื้นหลังที่ตั้งเป็นค่าเริ่มต้นด้วย บางคนอาจตั้งพื้นหลังเป็นสีขาว หรือสีดำ สังเกตสีของขอบภาพดีๆ วิธีแก้ไขคือ เราต้องไปตั้งค่า ขนาดหน้าจอให้พอดีกับ เครื่องคอมของเรา เช่น คอมเจ๊เป็นแบบ widescreen ขนาดของสไลด์ที่เจ๊ใช้ คือ on screen show 16:9

4. เลือกรูปที่มีความละเอียดของภาพต่ำ - เห็นได้เลยว่า ภาพจะเบลอและแตก ความคมชัดก็หาไม่ได้ ดูแล้วขัดตาเจ๊แซนชมัด ... เป็นเจ๊นะ จะสอยเอารูปลง โชว์มันแต่ตัวเลข ยังดูดีกว่าอีกเนอะ

5. ภาพที่ขโมย หรือ จิ๊กของคนอื่นมา - จริงๆแล้ว เจ๊แซนก็ชอบหาของฟรีนะคะ แต่ตัวอย่างนี้ ประเภทอยากได้แต่ไม่ซื้อ ขอก๊อปมาใช้ซักหน่อย ... มาเป็นลายน้ำเลยค่ะ ประมาณว่า "ตูไม่ซื้อ" แต่โลโก้ของเจ้าของเค้าโชว์หราออกอย่างนี้ ก็ใช้ไม่ได้นะค๊า ควรหลีกเลี่ยงอย่างแร๊งงงง

6. ขยายภาพผิดส่วน - คนที่พลาดส่วนใหญ่มักจะไม่ค่อยมีหัวทางด้านศิลปะซักเท่าไหร่ ขอให้ได้ยืด-ขยายตามใจฉัน ดูตัวอย่างนะคะ ทางซ้ายยืดยาวซะเหมือน "น้องเปรตสาว...แต่งตัวไปเรียน" ส่วนขวามือ "หดเป็นคนแคระ" เลยค่ะ ภาพผิดส่วนเจ๊แซนเห็นบ่อยมาก ทางที่ดีหลีกเลี่ยงดีกว่านะคะ วิธีแก้ปัญหาคือให้ย่อ-ขยายที่มุมภาพ จะลดปัญหาการผิดส่วนได้ดีทีเดียว จริงๆแล้วเจ๊แซนมีเทคนิคการใช้โปรแกรม powerpoint อีกเพียบรอต่อไปนะคะ เดี๋ยวจะแชร์ให้ในรอบไหนก็ไม่รู้ ..อิอิ

7. การทำให้ภาพกลายเป็นพื้นหลังไปเลย - ดูกันเอาเองเลยนะคะว่าบางครั้งการใช้โปรแกรมทำให้รูปกลายเป็นพื้นหลัง ไม่ได้หมายความว่า มันจะฉลาดทำรูปที่เราเลือก ย่อหรือขยายได้ตามอัตราส่วนของเราเสมอไป สิ่งที่เราจะเจอคือโปรแกรมจะนำภาพที่เราเลือก มาปะต่อกันซึ่งจะเรียงกันมากน้อยแต่ไหนก็ขึ้นอยู่กับขนาดของภาพเรานั่นเองค่ะ

8. การเลือกใช้รูปภาพ clipart - เจ๊แซนออกตัวก่อนนะคะว่าไม่ได้กัดใคร .. คือว่า ที่เจ๊เรียนมา กูรูทางนี้เค้าบอกว่าใครที่เลือกใช้ภาพ clipart ในการทำสไลด์เนี่ยะ แสดงว่าหลุดมาจากอดีตชาติเลยทีเดียว..เชียว เพราะมันทำให้ดูตลกแล้ว ความน่าสนใจก็บิยหายไปกับ นกกระสาเลยค่ะ ... คิดได้ไงเนี่ยะ อัตราการมีบุตรลดจำนวนลง เลือกนกกระสาคาบทารกน้อย .... ดูน่ารักดีค่ะ แต่เจ๊แซนให้กลับไปแก้งานเดี๋ยวนี้เลย ไม่ผ่าน ไม่ผ่าน

9. เลือกรูปไม่เหมาะกับเนื้อหา - แหม เราพูดกันเรื่องอัตราการเกิดใหม่มันลดลง แต่ภาพพื้นหลังที่เป็นรูปแผนที่ ถ้าจะทำให้ประเทศญี่ปุ่นเด่นขึ้นมา ก็ผ่านนะคะ แต่ตัวอย่างนี้ ประเทศญี่ปุ่นอยู่ไหนก็ไม่รู้ แถมยังมีมือผู้ชายจับกันอีก ถ้าเสนอในเชิงธุรกิจ ผ่านฉลุย แต่อัตราการเกิด มันคงเป็น"ศูนย์" ก็ชัวร์ล่ะ ชายกับชาย ได้กันยังไงท้องได้ที่ไหนล่ะใช่ป่ะ ..... อย่าพลาดเลือกรูปที่ไม่เหมาะกับเนื้อหาของเรานะคะ ตกม้าตายชัดๆ ดีไม่ดี อาจแอบจินตนาการพิลึกๆอย่างเจ๊แซนขึ้นมา อย่ามาโทษกันล่ะ

10. ภาพประกอบพื้นหลังลายตามากเกินไป - บางครั้งอาจดึงจุดเด่น นั่นก็คือเนื้อหาลดลงไปด้วยหากคุณคิดที่จะเลือกภาพพื้นหลังที่ดูลายตา หลากหลายสีสัน หากหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ การจะทำให้เนื่้อหาเด่นขึ้นมา เราต้องทำพื้นหลังตัวอักษร เพื่อที่จะให้ตัวอักษรเห็นได้ชัดและสื่อความหมายได้

เล่นเอาเจ๊แซนหอบไปเลย.....กว่าจะยกตัวอย่างครบ แต่หวังว่าคงนำเทคนิคนี้ไปใช้ประโยชน์กันได้บ้างนะคะ ตอนหน้าอาจจะเอาเทคนิคการใช้ powerpoint มาแชร์บ้าง ลองแวะเข้ามาดูกันเรื่อยๆนะจ๊ะ

http://sandyslides.blogspot.com

เทคนิคงานนำเสนอ..สไตล์เจ๊แซน

noreply@blogger.com (sandyslides) — Sat, 17 Apr 2010 18:46:00 +0000

งานนำเสนอส่วนใหญ่มักจะมีรูปแบบเดิมๆ จึงไม่ต้องแปลกใจว่า ทำไม๊..ทำไมคนฟังถึงได้นั่งหลับ มาหัดทำสไลด์แบบเจ๊แซน รับรองว่าเข้าใจง่ายแน่นอน เจ๊แซนรับจ้างทำ presentation ทั่วราชอาณาจักรด้วยนะคะ ไม่ว่าจะเป็นแบบส่งงานกับจารย์ งานวิจัย ขายของ อบรม หรือ โดนใบสั่งให้นำเสนองาน สนใจติดต่อ sandyslides@gmail.com ค่ะ

in reference to: เทคนิคงานนำเสนอ..สไตล์เจ๊แซน (view on Google Sidewiki)

รูปภาพประกอบ...เลือกใช้ยังไงให้สไลด์ออกมาโดนใจ

noreply@blogger.com (sandyslides) — Sat, 17 Apr 2010 17:53:00 +0000

เจ๊แซนหายไปนานโข..อย่าเพิ่งนึกว่าเจ๊หอบสังขารไปเป็นเมียเด็กแว๊นซ์โบกธงแดงตามสี่แยกนะค๊า พอดีงานหลักเข้ามาเลยไม่ค่อยมีเวลามาอัพเดทเทคนิคใหม่ๆ ขอเม้าส์ต่ออีกหน่อยนะค๊า เจ๊แซนเก็บกดตั้งแต่เห็นใครใส่เสื้อแดงแล้วอยากเอาหมามุ่ยไปสลัดใส่หน้าให้คันคะเยอ ...เพราะทำให้เจ๊แทบคลั่ง เนื่องจากไม่กล้าจะหยิบคอลเล็คชั่นชุดแดงที่แขวนไว้เต็มตู้ออกมาใส่เดินตามท้องถนนได้ ปกติในชีวิตประจำวัน เจ๊ต้องมีสีแดงพาดไว้ตามตัวซักที่ให้เก๋ไก๋และพอมีสีสันบ้างพอปิดแยกราชประสงค์เท่านั้นแหละ ..... เฮ้อ "ชุดแดง..เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง" เจ๊เลยต้องเป็นมารดำ อำมหิต เหวี่ยงมันได้ทุกที่ ทุกโอกาส อ่ะ อ่ะ มาเข้าเรื่องของเราดีกว่า

ในการทำสไลด์ สิ่งที่ขาดไม่ได้คือ การเลือกรูปภาพประกอบ เพื่อสนับสนุนเนื้อหาให้เข้าใจได้ง่ายๆ ใครที่คิดว่า เอาภาพมาใส่ แปะ แปะ ไว้ เพื่อไม่ให้ดูมันโล่งมากเกินไป เจ๊ว่าเอาเวลาไปซักผ้า ล้างจานจะดีกว่าไม้ยค๊า (เหวี่ยงอีกละ..หุหุ) "ภาพประกอบ" ไม่ได้เป็น "ตัวประกอบ" ดังนั้นการเลือกภาพซักภาพ เราต้องดูว่า ภาพที่เราเลือกสอดคล้องกับเนื้อหาที่เราต้องการจะสื่อหรือเปล่า ยกตัวอย่างเช่น คำว่า "teamwork"

ภาพประกอบ A : เป็นภาพ clipart ที่หาได้ทั่วไป

ภาพประกอบ B : เป็นภาพประกอบที่ให้อารมณ์มากกว่าเนื่องจากใช้คนจริงๆในการสื่อความหมาย

จากตัวอย่างข้างต้น หากคุณต้องการงานที่ออกมาดูมีคุณภาพแบบมืออาชีพ เราจำเป็นต้องใส่ใจรายละเอียดแสดงถึงความตั้งใจในการสื่ออารมณ์และความหมายกับคนดู และคนฟัง ดังนั้นการเลือกภาพประกอบต้องใช้ภาพที่มีคุณภาพความละเอียดสูง ภาพบางภาพ เจ๊แซนเห็นความพยายามของคนทำสไลด์ที่จะเลือกรูปมาใส่ในงาน แต่บางครั้งย่อ-ขยายภาพจนผิดส่วน ดูแล้วขัดใจเจ๊เป็นอย่างยิ่ง หรือไม่ก็เลือกภาพที่มีความละเอียดต่ำๆ พอจะขยายรูป กลายเป็นภาพเบลอ เห็นเป็นช่องสีเรียงกันเต็มพรืดไปหมด หากสไลด์ที่เราทำ กลุ่มคนฟังคือคนในแผนกเดียวกันก็อาจไม่ต้องซีเรียสมากมาย แต่เมื่อใดก็ตามที่ต้องออกไปเผชิญโลกกว้างซาฟารีเวิร์ลกับต่างแผนก หรือ ต่างองค์กร ..... นอกจากจะเตรียมเครื่องฉายภาพ และพกเครื่องคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คไปเองแล้ว เจ๊แซนขอให้เตรียมปี๊ปพ่วงไปด้วยนะคะ อิอิ เพราะนอกจากจะบ่งบอกถึงความไม่เป็นโปรแล้ว งานของเราอาจทำให้นายเราขายหน้าไปด้วยอ่ะค่ะ

ภาพประกอบที่ดี ควรมีลักษณะดังนี้

+ ไม่เป็นภาพ clipart

+ เป็นภาพที่มีความละเอียดสูง

+ ภาพต้องสื่อความหมายได้ตรงหรือใกล้เคียงกับเนื้อหามากที่สุด

แหล่งหาภาพประกอบ

+ morguefile

+ openphoto

+ photorack

+ unprofound.com

+ freerange stock

+ freefoto.com

+ freepixels

+ public domain photos

+ designpacks

+ everystockphoto.com

+ stockvault

+ woophy

+ historial stock photos

+ photoxpress.com

+ freeimages.co.uk

ตอนหน้า เจ๊แซนจะมาต่อเรื่องเทคนิคการเลือกรูปภาพประกอบต่อ และยกตัวอย่างให้เห็นกันแจ่มๆกว่านี้นะคะ ช่วงนี้ขอไปเหวี่ยงกับไอ้พวกเหวงๆก่อน เดี๋ยวกลับมาลุยกันต่อในภาคต่อไป

ขอสนับสนุนคนไทย ทำดีเพื่อชาติ และต่อต้านการยุบสภา ... ไม่ยุบ ไม่ยุบ ไม่ยุบ และรับทำสไลด์นำเสนอรูปแบบกรรมต่างๆเพื่อให้ท่านยมบาลได้ยล เพื่อที่จะได้ลากพวกเหวงๆอย่างไอ้ เอ็ง ทั้งหลาย ได้ชดใช้กรรมชั่วที่สร้างไว้ให้แผ่นดินไทย... เจ๊ทำให้ฟรีๆเลย

http://sandyslides.blogspot.com/

เชื่อไม้ยว่า powerpoint ทำให้ผู้บริหาร nasaไม่เชื่อว่ากระสวยอวกาศโคลัมเบียมีความเสี่ยงด้านเทคนิค

noreply@blogger.com (sandyslides) — Tue, 23 Feb 2010 15:15:00 +0000

รอบนี้เจ๊แซนขอติดเรื่อง ส่วนผสมการทำสไลด์แบบมืออาชีพไว้ก่อนนะคะ พอดีเจ๊แซนได้ไปอ่านเจอบทความหนึ่ง เกี่ยวกับเรื่องเล่าในการทำงานนำเสนอแบบมืออาชีพ ว่ามัน "สำคัญ" อย่างไร ไม่แน่ใจอีกเหมือนกันว่า บอสเจ๊แซนเคยส่งบทความนี้มาให้อ่านเหมือนกัน แต่ได้แปลเป็นไทยเรียบร้อยแล้วนะคะ กลัวแฟนคลับของเจ๊แซนจะหลงคิดไปว่า "เจ๊นั่งทางใน...สถาปนาศาสตร์แขนงนี้ขึ้นมาเอง" เลยเอามาแชร์กันค๊า

เรื่องเล่าเกี่ยวกับ การนำเสนอแบบมืออาชีพมาฝากค่ะ

เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2005 วอร์เร็น บัฟเฟ็ตต์ และบิลล์ เกตส์ ไปบรรยายให้นักศึกษาคณะ บริหารธุรกิจที่มหาวิทยาลัยเนบราสก้าฟัง มีคำถามจากนักศึกษาคนหนึ่งถามว่า วอร์เร็นจะแนะนำอะไร สำหรับนักศึกษาที่กำลังจะจบการศึกษาเข้าสู่โลกธุรกิจ พวกเขาควรจะเตรียมตัวอย่างไรบ้างเพื่อความก้าวหน้าในอาชีพ

วอร์เร็นตอบว่าการพูดในที่สาธารณะเป็นทักษะที่สำคัญและจำเป็น ถ้ามีทักษะการนำเสนอที่ดีมันก็จะ เป็นสินทรัพย์ หากไม่มีก็เสมือนเป็นหนี้สิน เพราะว่าทักษะนี้มันจะอยู่กับเราไปห้าหกสิบปีในชีวิตทำงาน สำหรับเขาแล้วเคยอบรมทักษะการพูดในที่สาธารณะของเดลคาร์เนกี้ตั้งแต่ปีค.ศ. 1951 เมื่อทักษะนี้สำคัญ แต่ปรากฏว่าในโลกแห่งความเป็นจริงกับตรงกันข้าม

ในดีวีดีเรื่อง Conquering Death by PowerPoint ของ J. Douglas Jeffereys เขาได้แสดงสถิติที่น่า สนใจจากผลการสำรวจลูกค้าของเขาในช่วง มิ.ย. ค.ศ. 2001 ถึง ธ.ค. ค.ศ. 2004 พบว่า 60% ของ คนทั่วไปพบว่าการนำเสนอในทางธุรกิจน่าเบื่อ 34% บอกว่าทรมานที่ต้องนั่งฟัง มีเพียง 19% บอกว่า มีประสบการณ์การฟังการนำเสนอที่น่าสนุกและประทับใจ

จากหนังสือ Presenting to Win by Jerry Weissman มีการประมาณการว่าในแต่ละวันทั่วโลกมีการนำ เสนอโดยใช้ PowerPoint กว่า 30 ล้านครั้ง คิดดูว่าแต่ละวันมันเป็นความสูญเสียทางธุรกิจขนาดไหน หากการนำเสนอส่วนใหญ่เป็นอย่างที่สถิติบอกไว้ ที่จริงความเสียหายไม่ใช่แต่เพียงความน่าเบื่อหรือความทรมานจากการทนฟังการนำเสนอที่ไม่น่าสนใจเท่านั้น ความไม่ชำนาญในทักษะการจัดทำ PowerPoint อาจจะฆ่าคนตายได้

Edward Tufte ผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารและการนำเสนอ ซึ่งได้รับการยกย่องจาก New York Times ว่าเป็น “ลีโอนาร์โด ดาวินชี่ ทางด้านข้อมูล” ระบุว่าทักษะในการนำเสนอที่ไม่เก่งของวิศวกร จากองค์กรหนึ่งผนวกกับสไลด์ PowerPoint ที่อัดแน่นไปด้วยข้อมูล ทำให้ผู้บริหาร NASA ไม่สามารถ เชื่อและเข้าใจว่ากระสวยอวกาศโคลัมเบียมีความเสี่ยงด้านเทคนิค ในที่สุดโคลัมเบียก็เกิดอุบัติเหตุขึ้น เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 เป็นเหตุให้ลูกเรือนักบินอวกาศทั้งเจ็ดคนต้องเสียชีวิต ทั้งนี้หาก วิศวกรจากบริษัที่ว่ามีทักษะในการนำเสนอที่ดีและสไลด์ที่สื่อความได้อย่างมีประสิทธิภาพแล้ว โศกนาฏกรรมครั้งนั้นอาจจะไม่เกิดขึ้น ส่วนใหญ่แล้วการนำเสนอทางธุรกิจมักจะพลาดท่าเสียทีอยู่สองเรื่องคือ ในตอนที่ออกแบบ หรือใน ตอนที่นำเสนอ ผมอยากแชร์ประสบการณ์ที่อาจจะช่วยทำให้การออกแบบทำได้ดีขึ้น

เวลาที่เราจัดเตรียมการนำเสนอนั้น เราควรตอบคำถามนี้ให้ได้ ผลลัพธ์สุดท้ายที่เราต้องการให้เกิดกับ ผู้ฟังการนำเสนอคืออะไร เราอยากให้เขาคิดอะไร หรือทำอะไรหลังจากการนำเสนอครั้งนี้ โดยทั่วไปการนำเสนอมีสามเป้าหมายใหญ่ๆคือ ทำให้คนเข้าใจในสิ่งที่เรานำเสนอ หรือทำให้เชื่อหรือ คล้อยตามในสิ่งที่เรานำเสนอ หรือทำให้ลงมือทำตามที่เรานำเสนอ

ตัวอย่างที่ดีคือภาพยนต์เรื่อง An Inconvenient Truth by Al Gorr อดีตรองประธานาธิบดีของอเมริกา ในหนังเขาเริ่มตั้งแต่การอธิบายให้เรื่องภาวะโลกร้อนเป็นเรื่องง่ายๆโดยใช้สื่อที่น่าสนใจตั้งแต่กราฟฟิคไปจนถึงการ์ตูน หลังจากนั้น เขาก็ทำให้คนดูเชื่อและคล้อยตามด้วยข้อมูลและสถิติทาง วิทยาศาสตร์ ตลอดจนหลักฐานด้วยภาพและภาพยนต์ จนกระทั่งตอนจบเขาก็มีการ Call for actions โดยมีรายการกว่ายี่สิบข้อให้คนที่ชมภาพยนต์เรื่องนี้เลือกไปปฏิบัติ ที่น่าเสียใจคือว่านักธุรกิจอย่างพวกเราจำนวนมาก ตกม้าตายตั้งแต่การทำให้คนเข้าใจ มีข้อมูลที่เราควรตระหนักไว้ในการออกแบบการนำเสนอดังต่อไปนี้

จากหนังสือ Listening – The forgotten skill by Madelyn Burley- Allen เขาบอกว่าโดยเฉลี่ยแล้ว ประสิทธิภาพในการฟังของคนทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 25%

ในหนังสือ Developing Effective Training by Tony Pont แนะนำไว้ว่า พยายามทำให้การนำเสนอ ของคุณสั้นเพียง 15-20 นาที เพราะว่านั่นเป็นระยะเวลาที่ฟังที่เป็นผู้ใหญ่(Adult)ทั่วไปสามารถจะรับ ฟังการนำเสนอได้ หากเกินกว่านั้น มักจะไม่สามารถดึงสมาธิของเขาไว้ได้

นอกจากนี้ David L. Sousa กล่าวไว้ในหนังสือ How the brain learn ว่า หลังการเรียนรู้ไปยี่สิบสี่ ชั่วโมง เราจะรักษาความรู้ได้เพียง 5% เท่านั้นหากเป็นการรับฟังการบรรยาย หากให้ระดมความคิด และทำงานกลุ่มจะขึ้นมาถึง 50% หากใช้วิธีลองฝึกฝนทักษะและความรู้นั้นจะเพิ่มขึ้นถึง 75% และ หากนำไปใช้งานทันที หรือนำไปสอนต่อ จะสูงถึง 90%

หากเราตระหนักถึงธรรมชาติของมนุษย์ในการสื่อสารแล้ว เราน่าจะออกแบบการสื่อสารได้ดีขึ้น อย่าง ที่ Ludwig Mies van Der Rohe (เกิด 27 มีนาคม ค.ศ. 1886 เสียชีวิต 17 สิงหาคม ค.ศ.1969) ซึ่ง เป็นสถาปนิกที่โด่งดังและได้รับการยกย่องว่าเป็น Modern Architecture กล่าวไว้ว่า More is Less หรือ ยิ่งให้มากคนยิ่งรับได้น้อย ดังนั้นเราต้องระมัดระวังอย่าอัดข้อมูลมากเกินไปในการนำเสนอ

มีคำแนะนำในการออกแบบลำดับของสไลด์ใน PowerPoint ดังนี้

จัดทำสไลด์ตามลำดับของเนื้อหา
เป็น Bullet point ไม่ใช่ Word point นี่เป็นข้อผิดพลาดใหญ่เลยสำหรับคนทั่วๆไป อย่าลืม ว่า PowerPoint ออกแบบมาเพื่อช่วยสื่อความ หากมีข้อมูลที่ต้องนำเสนอมากมายแบบกรณีกระสวยโคลัมเบีย อย่าอัดข้อมูลลงในสไลด์ ให้ แจกเป็นเอกสารประกอบที่เป็น Word Document หรือมีตารางข้อมูลโดยละเอียด ไม่ใช่นำไปยัดใส่ ในสไลด์ทั้งหมด
ในแต่ละ Bullet ควรจบในบรรทัดเดียวกัน ควรจะอยู่ระหว่างหกถึงแปดคำในภาษาอังกฤษ หรือ ไม่เกินสิบคำในภาษาไทย ให้นึกง่ายๆว่าเป็นการพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ ไม่จำเป็นต้องเป็นประโยคที่ สมบูรณ์ ตัวอย่างเช่น “ปูนใหญ่โกอินเตอร์” “แอมเวย์ดับเบิ้ลยอดขายในห้าปี” ไม่ควรเกินหก Bullet ในแต่ละหน้า หรือไม่ควรเกินหกบรรทัดในแต่ละสไลด์
ใช้ตัวอักษรขนาดใหญ่
ใช้สีตัวอักษรตัดกับพื้น Background ของสไลด์
ใช้ภาพประกอบ อย่างที่สุภาษิตจีนบอกไว้ว่า ภาพหนึ่งภาพบอกได้มากกว่าหมื่นคำพูด
อย่าให้เทคนิคของ PowerPoint ขโมยซีน ผู้นำเสนอคือศูนย์กลางความสนใจไม่ใช่เทคนิคที่มากจนเกินพอดี

ค่อยยังชั่วหน่อย ที่มีที่มาที่ไปจะได้เอามาใช้สนับสนุนงานของเจ๊แซนซักหน่อย ช่วงนี้งานหลักเจ๊แซนยุ่งมากเหลือเกิน อาจมีเวลาเข้ามาโม้ได้นิดนึง ที่ติดกันไว้เอาไว้คราวหน้าจะมาโม้เต็มเหนี่ยวเลยนะค๊า แล้วเจอกันเน้อ!!!

http://sandyslides.blogspot.com/

ส่วนผสมที่ลงตัวในการทำสไลด์แบบมืออาชีพ ตอนที่ 2

noreply@blogger.com (sandyslides) — Sat, 20 Feb 2010 17:50:00 +0000

เจ๊แซน พร้อมปล่อยของต่อแล้วค่ะ หลังจากก่อนหน้าที่เราได้รู้เทคนิคของส่วนผสมแรก นั่นก็คือ ภาพพื้นหลัง (background) กันไปบ้างแล้ว ตอนนี้ เรามารู้จักกับส่วนผสมที่สอง ก็คือ เรื่องสี (color) ซึ่งก็เป็นตัวสำคัญที่จะทำให้งานของคุณ บ่งบอกว่าเป็นคนเฉกเช่นใด พูดถึงเรื่องสี เจ๊ขอแอบเม้าส์น้องหน้าหยกที่ทำงานของเจ๊ ที่มีหน้าตาเป็นอาวุธ แค่เห็นหน้าก็แทบทำให้เจ๊ตกหลุมรักชนิดไม่อยากขึ้นจากหลุมเลย น้องคนนี้มีเรื่องฮาๆอยู่เหมือนกัน เพราะโดนเป็นมือวางทำ presentation เหมือนกัน ทุกอย่างดีหมด ไม่ว่าจะเป็นไอเดีย ความคิดสร้างสรรค์ แต่ดันตกม้าตาย ตรงที่ สีที่เลือกมาใช้กับงานนั้น เลือกสีได้ "เสี่ยว" จริงๆ ซึ่งคำว่า "เสี่ยว" นี้ บอสของเจ๊ได้ตั้งฉายาไว้ให้ ประมาณว่า "สวยของมรึง...คนเดียวสิ" ทำเอาเจ๊ต้องลุ้นทุกครั้งว่า งานมันรอบนี้จะออกมาอารมณ์ไหน ดังนั้น เรื่อง "สี" จึงมีผลในเรื่องอารมณ์ของงานเป็นอย่างมาก

การเลือกโทนสี ก็มีผลเหมือนกัน ดังนั้น เราควรเลือกจาก กลุ่มคนฟัง ว่าเป็นกลุ่มไหน ถ้าเป็นน้องๆนักเรียนวัยใส อาจต้องมีสีสันที่สดใส ผู้บริหารก็ต้องโทนเรียบร้อย ดูดีมีสกุล กลุ่มคนฟังทั่วไป ควรใช้โทนสีสบายตา หรือ ถ้าจะไปนำเสนอกับคู่แข่ง ก็ต้องเน้นความหนักแน่น เข้มแข็ง ประมาณว่า "ทุบหม้อข้าวหม้อแกงกันไปเลย" โทนสีก็ต้องบ่งบอกความเป็นตัวคุณเอง หรือ ภาพลักษณ์องค์กรเราด้วยเช่นกัน แต่ก็ต้องระวังไว้นิดนึงตรงที่อย่าทะลึ่งไปเลือกสีของคู่แข่งมาใส่ในสไลด์คุณนะค๊า เช่น ถ้าคุณเป็นพวกเสื้อแดง อย่าตาบอดสีไปหยิบสีเหลืองมาแหยมเด็ดขาด หรือ ถ้าคุณพูดถึงเรื่องการเงิน สีแดงเป็นสีที่ควรหลีกเลี่ยงเพราะหมายถึง ติดลบ ขาดทุน ประมาณนี้อ่ะค๊า

จากรูป: หากสไลด์ของเรามีรูปภาพเป็นองค์ประกอบหลักๆ เราก็ควรเลือกโทนสีให้มีเฉดใกล้เคียงกับรูปภาพ สีที่ออกมาจะได้ดูกลมกลืน และจะได้ไม่ "เสี่ยวววววว" หุหุ

การเลือกสี

ก่อนที่คุณจะเลือกใช้สีนั้นก็ต้องมาดูกันก่อนว่า พื้นหลังของคุณใช้โทนสีอะไร ซึ่งสีที่นิยมกับการเลือกใช้บนจอ projector นั้น ก็คือ โทนสีขาวและดำ ซึ่งโทนสีก็ต้องตัดเฉดกับภาพพื้นหลังเช่นกันเพื่อให้สะดุดลูกตา แต่สีบางสีเวลาอยู่บนหน้าจอเรา มันแจ่มจริงๆ พอไปฉายลงเครื่องขยายภาพ "น้องเสี่ยว" ดีๆนี่เอง

พื้นหลังโทนมืด: ดูเป็นทางการ, มีอิทธิพล แต่ ไม่เหมาะสำหรับทำเอกสารการบรรยาย และ ทำให้ลูกเล่นของการจัดแสงและเงาไม่โดดเด่น เหมาะสำหรับงานนำเสนอขนาดใหญ่ หรือถ้าองค์ประกอบ...หากหล่อนอยากจะโดดเด่น หล่อนต้องทำตัวเรืองแสงเข้าไว้ ทำตัวแววาว ต้องเล่นภาพนูนสามมิติ จะโดดเด่นมากค่ะ

พื้นหลังโทนสว่าง: ดูไม่เป็นทางการ ให้ความรู้สึกโล่ง สบายตา ไม่กดดัน เหมาะกับงานนำเสนอขนาดเล็ก ในห้องประชุม และเหมาะสำหรับทำเอกสารประกอบการบรรยาย ไม่เหมาะกับองค์ประกอบลักษณะสามมิติ

เราลองมาดูตัวอย่างงานกันนะคะ งานนี้เจ๊ขอยกงานของบริษัท buzzagent ซึ่งมี brand ที่โดดเด่นโดยใช้โทนสีจำกัด คือ สีเขียว เหลือง ดำ แดง และ ฟ้าอ่อน ดังนั้นสไลด์ที่ออกมา โจทย์ต้องใช้สีโทนนี้ รวมทั้งเราต้องเลือก รูป และทำกราฟฟิคโทนนี้ เพื่อบ่งบอกถึงองค์กร และ เพื่อความต่อเนื่อง

พอจะเข้าใจหลักในการใช้สีกับงานนำเสนอของเราบ้างหรือยังคะ เจ๊แซนว่าไม่ต้องกลุ้มถ้าไม่รู้จักทฤษฎีวงล้อสี แค่หัดสังเกตุสิ่งรอบตัวว่าควรหรือไม่ควรใช้ก็พอจะ get กันได้แล้ว ถ้างานของเรา นำเสนอตัวตนของเรา ก็สามารถเลือกสีได้ตามใจฉัน จะเสี่ยวปานไหนก็มันส์พะย่ะค่ะไปเลยค่ะ แต่ถ้าเราต้องนำเสนอภาพลักษณ์องค์กรของเราละก็ อย่าทะลึ่งไปเลือกสีที่เราคิดว่ามันสวยเด็ดขาดเพราะนอกจากคุณจะสอบตกเรื่องไม่เข้าใจ brand ของบริษัทคุณเองแล้ว คุณจะเป็น "เสี่ยว...ตัวพ่อ ตัวแม่" เลยทีเดียวล่ะ ความเป็นมืออาชีพ ไม่จำเป็นต้องทำสวย แค่คุณจัดวางองค์ประกอบ เลือกสีเลือกภาพ เลือกแบบอักษรให้มันกลมกลืนกัน ก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้วค่ะ เอาไว้เจ๊หาเวลาปลีกตัวจากงานประจำ จะมาโม้ต่อใน ตอนที่ 3 เรื่องของ แบบอักษร กันนะคะ ขอไปทำงานหลักก่อนนะค๊า แล้วเจอกันใหม่.....

http://sandyslides.blogspot.com/

ส่วนผสมที่ลงตัวในการทำสไลด์แบบมืออาชีพ ตอนที่ 1

noreply@blogger.com (sandyslides) — Tue, 16 Feb 2010 08:56:00 +0000

ก่อนหน้านี้เราพอจะรู้พื้นฐานองค์ประกอบต่างๆในการทำสไลด์โดยคร่าวๆมาบ้างแล้ว ทีนี้เจ๊แซนจะมาลงรายละเอียดของแต่ละส่วนประกอบ เพื่อให้เข้าใจได้ดียิ่งขึ้นไปอีก เจ้าส่วนผสมทั้ง 4 ที่เจ๊แซนเกริ่นๆในตอนที่แล้ว ประกอบด้วย ภาพพื้นหลัง + สี + ตัวอักษร + รูปภาพ ซึ่งมันจะเป็นตัวบ่งชี้ว่าสไลด์ของเราเน้นหนักไปทางไหน และ เราจะเลือกหนักเครื่องไปในเรื่องใด โดยหลักการแล้ว ก็ไม่หนีไปจากนี้แน่นอนค่ะ

ส่วนผสมต่างๆนี้ ก็สามารถสะท้อนบุคลิกหรือภาพลักษณ์องค์กรของคุณได้เช่นกัน ดังนั้นการเลือกใช้งานก็ควรเหมาะสมกับแต่ละโอกาสด้วย ถ้าเราสามารถทำสไลด์ได้น่าสนใจเท่ากับว่า มันจะกระตุ้นให้มุมมองของผู้ฟัง โฟกัสมาที่งานเรา ในทางกลับกับ หากคุณคิดว่าองค์ประกอบต่างๆ หรือ ส่วนผสมต่างๆ ไม่มีผลต่อการพูด เท่ากับว่าคุณเสียโอกาสที่อาจทำให้คนฟังของคุณ สามารถกระชากวิญญาณออกจากร่างได้ในทุกเวลา.... อ้าว จริงๆนะ ไม่ไปเฝ้าพระอินทร์ นั่งเล่นเกมส์ นั่ง chat ก็ให้มันรู้ไป ....อ้อ อย่าเพิ่งหมั่นไส้กันก่อนนะ เพราะเจ๊แซนจะพุ่งเป้าในเรื่อง มุมมองในการนำเสนอ ไม่ใช่ การพูดในที่ชุมชนอ่ะจ๊ะ จริงๆแล้ว มันต้องเอื้อทั้งสองส่วนล่ะ ทั้งคนทำสไลด์และ คนบรรยาย แต่เมื่อใดก็ตาม ที่ผู้บรรยายเลือกที่จะใช้สไลด์เป็นเครื่องมือนำเสนอ ต้องเข้าทางเจ๊ล่ะ แต่ถ้าผู้บรรยายเลือกที่จะใช้ความสามารถเฉพาะตัวในการพูดเพียงอย่างเดียว .... เจ๊แซนก็ง่อยเปลี้ยไปเลยค๊าาาาา เรามาโม้กันต่อกับส่วนผสมตัวแรก ก็คือ ภาพพื้นหลัง [background]

background

คือ ฉากหลังของงานที่จะสามารถเนรมิตสไลด์ของเราให้ดูเด่น หรือ ดรอป ลงไปเลยก็ได้ สิ่งแรกที่เจ๊แซนขอบอกไว้ก่อนก็คือ เราควรหาทางเลี่ยงสไลด์ที่เป็น template สำเร็จรูป เพราะจะทำให้งานของเรากลายเป็นขยะไปโดยทันที ก่อนอื่นก็ต้องมาดูกลุ่มผู้ฟังเราก่อน รวมทั้งเนื้อหา ว่าเราต้องการจะสื่ออะไร จากนั้นสิ่งที่ตามมาต่อก็คือ สไลด์ของเราจะสื่อถึงภาพลักษณ์องค์กรเราอย่างไร ท้ายสุดก็คือ จุดประสงค์หลักของเรา อยากนำเสนอบริการและข้อมูลที่เรามี หรือจะทำสไลด์ให้มันจบๆไปแค่นั้นพอ ลองมาดูกันนะคะว่า เจ๊แซนเสนอเทคนิคอย่างไรบ้าง

โลโก้ [logo] : จำเป็นไม้ยคะ ที่ทุกสไลด์ต้องมีโลโก้มันทุกหน้า? จริงๆแล้ว กลุ่มคุณผู้ฟังของเรามักอยากรู้ข้อมูลพื้นฐานว่า ผู้บรรยายเป็นใคร ทำงานอะไร ดังนั้นในเรื่องของการใส่โลโก้ ที่สากลเค้านิยมทำกัน ให้เราวางมันไว้ที่หน้าแรก และหน้าสุดท้าย [bumper slides] เพื่อที่บ่งบอก หรือแสดงว่า เรามาจากบริษัทอะไร ในขณะเดียวกัน หากคุณโดนใบสั่งจากคุณบอสสส ให้เราต้องวางโลโก้ไว้มันทุกหน้า ทางออกที่จะแก้ไขไม่ให้นายคุณค้อนขวับ.... ก็คือ ให้เรานำมันไว้มุมล่างขวาสุด เพราะจะทำให้มุมมองภาพ ไม่ดูรกตา ... และเราจะได้รอดตัวไป

background ที่ดี ต้องไม่สมบูรณ์แบบ ... งง ล่ะสิ อธิบายง่ายๆก็คือ ถ้า backgound ของคุณมันช่างสวยงามโดยไม่สามารถใส่เนื้อหาเข้าไปได้เลย แสดงว่าคุณมาผิดหลักแล้ว backgound ที่ดีควรมีพื้นที่เว้นไว้ให้เนื้อหาดูเด่น เพราะถ้ามันเด่นกว่าเนื้อหา ข้อมูลที่ดีก็จะถูกมองผ่านไป เรามาลองดูตัวอย่างกันนะคะ

จากภาพ : พวก digital background template มักได้รับความนิยมกับมือทำสไลด์สมัครเล่น เพราะคิดว่ามันสวยดี แต่มันเหมาะสำหรับใช้ออกแบบสิ่งพิมพ์ เช่นการออกแบบแผ่นพับมากกว่า การนำมาทำสไลด์เพราะ ...

+ ภาพพื้นหลังดูเด่นมากกว่าเนื้อหา
+ พื้นที่ ที่จะใส่เนื้อหา ดูจำกัดเหลือเกิน เนี่ยะถ้าต้องเป็นแบบนี้ทุกๆหน้า อย่าว่าแต่คนฟังจะเบื่อเลย คนพูดก็เมื่อยปากละ
+ อย่าลืมว่า สไลด์ของเราอาจต้องใช้สนับสนุนการ บรรยาย ถ้าพื้นหลังลายตาขนาดนี้ นอกจากจะเปลืองหมึกแล้ว เนื้อหาก็แทบจะมองไม่เห็นท้ายสุดนี้ ก็จะเสียเวลาทั้งคนทำและคนพูด

ภาพพิ้นหลัง ถ้าเปรียบเทียบก็เหมือนกับการทาสีบ้าน ถ้าเราทาแบบมีลวดลายมากเกินไป หลังคาบ้าน หรือ หน้าต่าง บานประตู สนามหญ้าหน้าบ้าน ก็จะไม่เด่น มันก็จะไม่ครบองค์ประกอบ ดังนั้นเจ๊แซนจึงขอแนะนำให้เลือกสีพื้นหลังเหมือนไม่เลือก ก็คือให้ใช้ สีขาว ดำ หรือสีพื้นๆ เพื่อให้ดูสะอาดตาเข้าไว้ก่อน จำไว้เสมอว่า background ที่ดี ต้องเสริมให้องค์ประกอบต่างๆดูเด่น ไม่ใช่ให้ตัวเองเด่นมากกว่าองค์ประกอบอื่นๆ

ยังไม่หมดนะคะ ยังมีทฤษฎีในเรื่องการทำสไลด์พร้อมเทคนิคอีกมายมาย แล้วเรามาต่อกันตอนต่อไป เจ๊แซนอยากจะบอกเหลือเกินว่า การทำสไลด์เป็นวิชาหนึ่ง หรือเป็นศาสตร์หนึ่งเหมือนวิชาอื่นทั่วไป คนทำสไลด์ได้ กับ คนทำสไลด์เป็น หรือ ทำได้ กับ ทำได้ดี มันแตกต่างกันจริงๆนะคะ ขอยกเอาคำของบอสเจ๊แซน ที่ทำให้เจ๊รู้สึกว่างานเจ๊มีคุณค่า ซึ่งก่อนหน้านี้ ทำเอาเจ๊ไม่กล้าปล่อยของ เพราะกลัว โรคอิจฉากำเริบ .... นายเจ๊บอกว่า "ทำงานแทบตาย ท้ายที่สุดก็ต้องตกม้าตายเรื่องการนำเสนอ ดังนั้นการทำ presentation จึงค่อนข้างสำคัญ" ประโยคนี้แหละที่ทำให้เจ๊มีภูมิต้านทาน ต้องขอขอบคุณ "คุณบอล" บอสที่น่ารักของเจ๊แซนด้วยนะค๊า

โปรดรอตอนที่ 2 เดี๋ยวเจ๊แซนจะมาปล่อยของต่อ....

http://sandyslides.blogspot.com/

เทคนิคในการเลือก font สำหรับงานนำเสนอ

noreply@blogger.com (sandyslides) — Sun, 14 Feb 2010 19:30:00 +0000

ตามสัญญา วันนี้เจ๊แซนจะมาแนะเทคนิคในการเลือกแบบ font สำหรับงานนำเสนอ ซึ่งจากประสบการณ์ของเจ๊เองมักพบว่าคนทำสไลด์หลายๆคนมักไม่ค่อยให้ความสำคัญหรือมักมองข้ามอยู่เสมอๆ เจ๊เองพวกชอบแหกกฎ อย่างเช่น บริษัทฯเจ๊เอง ตั้งโจทย์ไว้เลยว่า ทุกๆสไลด์ต้องเป็นแบบอักษร tahoma เท่านั้น ซึ่งจริงๆแล้วมันก็ดีนะ แต่เจ๊เองมักแอบเห็นแผนกที่ล๊อคสเป๊คว่า แบรนด์ต้องเป๊ะอย่างโน้น อย่างนี้ ให้คนในบริษัทฯทำเป็นแบบเดียวกันเด๊ะ แต่พอของตัวเอง ไม่ได้มีกฎอย่างว่าเลย ไม่ใช้ template ที่ให้มา ไม่มีโลโก้ ไม่ใช่ font tahoma ....อ้าว กฎก็ไว้แหกอ่ะสิ แต่ก็ไม่หลุดจนเกินพอดี ดังนั้นเจ๊เองมักจะใช้ font ตามงานที่ได้โจทย์มา ซึ่งก็ไม่ได้เป็นปัญหาแต่อย่างไร อิอิ

เมื่อพูดถึงองค์ประกอบของสไลด์แต่ละหน้า จะประกอบด้วย 4 ส่วนหลักๆ คือ

ภาพพื้นหลัง : background
ตัวอักษร : font
สี: color
รูปภาพประกอบ : image

สไลด์จะออกมาดูดี ก็ขึ้นอยู่กับส่วนผสมทั้ง 4 ชนิดนี้ เพียงแต่เราจะเน้นหนักไปทางไหน ก็ต้องว่ากันอีกที ไหนๆวันนี้เจ๊จะมาเล่าเรื่อง font งั้นอีกสามส่วนที่เหลือ ขอติดไว้ก่อนนะคะ

แบบอักษรที่นิยมในการทำสไลด์ มักมีนิสัยบ่งชี้ให้เห็นถึงบุคลิกภาพที่แตกต่างกัน และตัวอย่างที่เจ๊แซนนำมาให้ดูนี้ได้รับความนิยมจากบริษัทฯยักษ์ๆที่นำเสนอในเวทีใหญ่ๆหลายๆเวที มาดูกันเลยดีกว่า

baskervile : ให้ความรู้สึกสุภาพ ดูภูมิฐาน สไตล์ผู้ดีมีชาติตระกูล ดูเรียบๆไม่หวือหวา
bodoni: ดูโก้เก๋ ออกแนวคลาสสิค แต่ก็ให้ความรู้สึกทันสมัยอยู่นิดๆ
caslon: ดูเป็นผู้ดี เป็นทางการ แข็งๆแต่ก็แฝงความนุ่มนวล
franklin gothic : เป็นแบบดั้งเดิมของ ตระกูล sans serif นิยมใช้กับป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ หรือชิ้นงานขนาดใหญ่
frutiger: ดูอ่านง่าย สบายตา สะอาดตา
futura: เป็นแบบ sans serif ที่ดูทันสมัย อ่านง่าย ให้ความรู้สึกเป็นตัวของตัวเอง
garamond: ผู้ดีเก่า ดูแก่มีอายุเหมือนจะถูกขังให้ต้องอยู่ในกรอบ รู้สึกน่าอึดอัด
helvetica: ดูเรียบ เก๋ ไม่น่าเบื่อ ร่วมสมัย
optima: ดูสะอาด เท่ห์ แฝงความอบอุ่น
rockwell: ดูมั่นๆ หนักแน่น ชัดเจน

ตัวอย่างข้างต้น จะเป็นตระกูลที่นิยมใช้ ซึ่งอาจจะเข้าใจยากหน่อยนะคะ บางคนดูแล้วอาจเห็นว่ามันก็ไม่เห็นต่างกันยังไง แต่ศาสตร์พวกนี้มันละเอียดอ่อน แค่เข้าใจถึงบุคลิกของเค้าเราก็จะสามารถนำไปประยุกต์ในการเลือกใช้ให้เหมาะสมกับเนื้อหาได้อย่างแน่นอน เคยสงสัยไม้ยคะว่า ทำไมต้องมีแบบอักษรของ sans sarif เข้ามาเกี่ยวข้องเสมอๆ จริงๆแล้วนั้นลักษณะของ sans sarif ถูกคิดค้นมาหรือ ถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยชาวเยอรมันนี ประมาณต้นๆของปี 1900 ซึ่งเป็นลายเส้นที่อ่านง่ายและแสดงผลได้ดีบนจอคอมพิวเตอร์ของเรา จึงไม่แปลกใจเลยว่า เจ๊นิยมใช้ font ตระกูลนี้ในการนำเสนอ เพราะนอกจากคุณภาพลายเส้นจะดูดีเวลายิงออกหน้า เครื่องขยายภาพแล้ว เส้นอักษรยังดูคมชัดอีกด้วย

เจ๊แซนฝากไว้นิดนึง การเลือกตัวอักษรวัยรุ่นหลากหลายสไตล์ เช่น ลักษณะตัวอักษรที่เหมือนลายมือ หรืออักษรแฟชั่นทั้งหลาย เจ๊ขอห้ามในการเลือกมาทำสไลด์เด็ดขาด เพราะเจ้าตัวอักษรที่ว่านี้ เหมาะสำหรับงานพิมพ์เอกสารไม่ไม่เหมาะในการนำมาอยู่บนจอนำเสนอ นอกจากจะทำให้คุณดูไม่มีทักษะในการทำแล้ว ความน่าเชื่อถือของงานคุณก็จะดูด้อยค่าลงไปอีกด้วย

เรื่องของ font ยังไม่หมดแค่นี้ ครั้งหน้าเราจะมาพูดถึงเรื่ององค์ประกอบ หรือ ส่วนผสมที่ลงตัวของการทำสไลด์ ทีนี้เราจะลงรายละเอียดในแต่ละเรื่อง รับรองว่าถ้าหมั่นฝึกฝนบ่อยๆ รวมทั้งจำเทคนิคต่างๆนำไปใช้ คุณก็จะสามารถทำงานนำเสนอได้ไม่แพ้มืออาชีพแน่นอนค่ะ

http://sandyslides.blogspot.com/

เรื่องตัวอักษร [letters] กับงานนำเสนอ

noreply@blogger.com (sandyslides) — Wed, 10 Feb 2010 15:18:00 +0000

การทำ presentation หรือ งานนำเสนอ มีรูปสวยอย่างเดียวคงสื่อความหมายได้ไม่ครบวงจรเท่าไหร่นัก หากจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดๆ รูปคือ"ไอ้ขวัญ" ส่วนตัวอักษร ก็คือ "อีเรียม" นั่นเอง ส่วนเจ๊แซนเอง ก็เหมือน "ไอ้ทุย" ที่ทำให้ฉากท้องนากับไอ้วัญ กับ อีเรียม ดูมีชีวิตชีวา..ทันตาเห็น

การเลือกแบบอักษร หรือ font ก็มีเทคนิคเหมือนกัน แต่เจ๊ไว้แชร์ตอนหน้าแล้วกันเนอะเพราะเรื่องมันยาว ตอนนี้เรามาพูดถึงการเลือกขนาดตัวอักษร ว่าถ้าเลือกผิด ใหญ่มาก หรือ เล็กมาก, ชิด หรือ ห่าง มีผลต่อการออกแบบงานนำเสนอของเราอย่างไร

ถ้าคุณคิดจะเพิ่ม หรือ ขยายขนาดตัวอักษร ต้องจำไว้เสมอว่า ระยะห่างระหว่างบรรทัดจะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ซึ่งช่องว่างระหว่างแถวเราจะรู้จักกันดี คือ "ระยะบรรทัด" [leading] ซึ่งหากมีระยะห่างมากหรือน้อยเกินไป อาจทำให้มุมมองของผู้ฟัง รู้สึกว่า อ่านยากและสร้างบรรยากาศน่าเบื่อในการนำเสนอพ่วงเข้าไปด้วย

ในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ทั่วไป ระยะบรรทัดจะถูกเซ็ตเป็นค่ามาตรฐานคิดเป็นประมาณ 20% ของขนาดตัวอักษรที่เราเลือกใช้ ประมาณว่า ถ้าขนาดตัวอักษรที่คุณเลือกใช้ ขนาด 20pt, ดังนั้น ระยะบรรทัดจะประมาณ 14pt-15pt ซึ่งเป็นขนาดกำลัง "สวยพอดีๆ" ถ้าเป็นงานพิมพ์เอกสารทั่วไป แต่ในงานนำเสนอ ถ้าคุณขยายหรือเพิ่มขนาดตัวอักษรมากเท่าไร ระยะห่างของบรรทัดก็จะเพิ่มเป็นอีกเท่าตัว ทีนี้ลองมาดูตัวอย่างกัน จะได้ร้อง "อ๋อ...มันเป็นอย่างนี้นี่เองเหรอเจ๊..."

แบบที่ 1 : ระยะห่างของบรรทัดในสไลด์นี้ บ้านเจ๊เรียกว่า "เว่อร์" มากทีเดียว "ยัติภังค์" หรือ "bullet" ห่างจากหัวเรื่องเหมือนอยู่คนละแคว้น ซึ่งลักษณะแบบนี้มักเกิดขึ้นเป็นประจำใน powerpoint เพราะค่าถูกเซ็ตอัติโนมัติ ทำให้สไลด์นี้ จะมีทั้งหมด 7 องค์ประกอบ โดย 6 องค์ประกอบ คือตัวอักษรแต่ละบรรทัด และ อีก 1 องค์ประกอบก็คือรูปภาพ

แบบที่ 2: ระยะห่างของสไลด์นี้ก็ชิดติดกัน เบียดกัน แทบจะเกยกันจนจะได้เสียกันอยู่แล้ว ซึ่งทำให้อ่านยาก...ม๊าก มาก โดยเฉพาะผู้ฟังที่นั่งอยู่หลังห้อง

แบบที่ 3: ระยะห่างของสไลด์นี้ดูโอเค แต่ก็ไม่ถึงกับพอดีมาก แต่ก็ทำให้เห็นเด่นชัด แยกแยะได้ว่า มีหัวเรื่อง ตามด้วย เนื้อหา และมีรูปภาพ เป็นองคฺ์ประกอบ

ถ้าเราอยากจะแก้ความห่างกาย แต่ไม่ห่างใจของสไลด์ ก็ทำได้ง่ายๆนะคะ เปิดคุณ powerpoint > format > line spacing แล้วปรับเปลี่ยนได้ตามใจฉันเลยค่ะ

ลองดูอีกซักแบบนะคะ

สไลด์บน: ระยะบรรทัดห่างไป แต่ สไลด์ล่าง: ดูดีกว่าใช่ป่ะ

เจ๊แซนว่า คงจะเริ่มเข้าใจถึงเรื่องระยะห่างของบรรทัดได้พอสมควร ว่ามันมีผลต่อการออกแบบของเราอย่างไร คราวหน้าเราจะมารู้เทคนิคในการเลือก font อย่างไรให้เหมาะกับเรื่องที่เราจะนำเสนอ ใครมีอะไรอยากให้เจ๊แชร์เทคนิค ก็เม้นท์กันเข้ามานะจ๊ะ

รับจ้างทำ Powerpoint แบบมืออาชีพสไตล์เจ๊แซน

noreply@blogger.com (sandyslides) — Sun, 07 Feb 2010 14:33:00 +0000

เจ๊แซนรับจ้างทำ presentation แบบมืออาชีพ รับรองด้วยประสบการณ์ในการทำงานนำเสนอมากกว่าสิบปี เหมาะสำหรับใช้ในโอกาสต่างๆ เช่น ส่งงานอาจารย์ งานเสนอขายสินค้าและบริการ ทำ profile บริษัท หรือใช้เป็นสื่อสำหรับการอบรม รวมทั้งหากต้องการนำเสนอผลงานวิชาการอย่างมืออาชีพ ต้องไม่พลาดเรียกใช้เจ๊เด็ดขาด

สามารถเข้าชมตัวอย่างงานและเทคนิคการทำสไลด์ได้ที่ http://sandyslides.blogspot.com ค่ะ

เน้นการออกแบบ โดยใช้ทฤษฎี information design ซึ่งเป็นรูปแบบการนำเสนอข้อมูลที่น่าสนใจ และ ง่ายต่อกลุ่มผู้ฟัง ดังนั้นหากคุณต้องการผลงานที่ทันสมัย โดนกลุ่มคนฟัง เรียกหาเจ๊แซนได้ใน but nowwwww

รูปแบบการคิดค่าเหนื่อย

แบบแรก : มีข้อมูลมาให้แล้ว เจ๊แค่ออกแบบข้อมูลนำเสนอโดยมีการจัดวางงาน ใช้รูปประกอบ ใช้สี หาตัวอักษรให้มีความรู้สึกเข้าใจง่าย และดูเป็นมืออาชีพ

แบบสอง : คนจ้างเหนื่อยน้อยหน่อย คือให้โจทย์มาว่าต้องการอะไร แต่ต้องตีกรอบว่าข้อมูลประมาณไหน เพื่อให้เจ๊เข้าไปล้วงข้อมูล เพื่อมาผลิตงาน อันนี้เหมาะสำหรับลูกค้ากระเป๋าหนัก หรือไม่หนักแต่ต่อรองเก่งก้อได้ ถ้าทำให้เจ๊ใจอ่อนได้ก็โชคดีไป งานนี้ถ้าเป็นภาษาไทยราคาจะถูกกว่าภาษาอังกฤษ เพราะถ้าเป็นภาษาอังกฤษ เจ๊บวกค่าแปลไปด้วย

คิดตามความยากง่ายของงาน เจ๊แซนจะบวกเพิ่มเป็นกรณีพิเศษไป งานของเจ๊จะใช้รูปประกอบคุณภาพคงามละเอียดสูง รวมทั้ง flow & framework ที่ผ่านการออกแบบที่ดี บางงานอาจคิดราคาเหมาๆ หลายหน้าอาจลดราคาตามความเหมาะสม

ปล. รูปแบบผลงานของเจ๊แซน ใช้หลักการเดียวกัวกับการนำเสนอรูปแบบสากลของบริษัทชั้นนำทั่วไป เช่น apple, microsoft, hp, cisco, adobe, salesforce และอื่นๆ

ถ้าคุณต้องการความเป็นมืออาชีพ และความเนี๊ยบ ... มามะ มาเป็นลูกค้าเจ๊ซะดีๆ

http://sandyslides.blogspot.com/
sandyslides@gmail.com

Information Design คืออะไร

noreply@blogger.com (sandyslides) — Sat, 06 Feb 2010 19:25:00 +0000

information design คืออะไร

คือทักษะ ในการจัดเตรียมข้อมูลต่างๆเพื่อออกแบบ และนำเสนอให้ทุกคนนำไปใช้งานได้ง่าย และเกิดประสิทธิภาพ

มันเป็นศาสตร์ หรือ ศิลปะแขนงหนึ่งที่จริงๆแล้ว ได้เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี 1970 ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน เจ๊แซนเองเพิ่งจะหันมาใช้เวลาศึกษากับเจ้านี่ได้ระยะหนึ่ง แล้วเพิ่งจะค้นพบตัวตนที่แท้จริงของตัวเองว่า "มันช่างเป็นเนื้อคู่ ที่เพิ่งจะหากันเจอ" เลยทีเดียว มันเป็นศิลปะที่ไม่ได้ใช้แต่เพียงรูปลักษณ์ภายนอกที่เน้นเพียงความสวยงาม แต่เสน่ห์ของเจ้านี่ ก็คือ การปั้นความคิด และลงมือสร้าง โดยใช้ทักษะตั้งแต่ การวิเคราะห์ การจับประเด็น การเรียบเรียง และ การออกแบบ ดังนั้นมันจึงเป็นงานที่สนุกงานหนึ่ง ที่ท้าทายเจ๊แซนจริงๆ

ความยากของมัน คือ เราจะทำยังไงกับข้อมูลที่มีมากมาย และจะหยิบอะไรมาเล่นดี ข่มขืนสมองแค่นี้ยังไม่หนำใจ ความซาดิสต์ของมันอีกรอบก็คือ จะออกแบบอย่างไรที่สื่อถึงคนดูให้เข้าใจได้ง่าย แหม... ชอบ ชอบ ชอบ

ตลาดของ information design ในบ้านเรา เห็นได้ตาม company profile ของบริษัทที่เน้นภาพลักษณ์องค์กรเป็นหลัก หรือ อยู่ในตลาดติสท์แตก พวกวงการโฆษณาหรือการตลาดเป็นต้น หากจะพูดถึงตลาดเมืองนอกเราจะเห็นงานพวกนี้ได้จาก Apple, Adobe, HP, CISCO ที่เน้นการออกแบบเพื่อสื่อถึงเทคโนโลยีที่ทันสมัย แต่ไม่ยากที่จะสัมผัส

ง่วงนอนพอดี แล้วเจ๊จะมาโม้ต่อนะคะ

"ข้อมูล" กับ "ข้อมูลนำเสนอ" มันต่างกันยังไงน๊อ..

noreply@blogger.com (sandyslides) — Wed, 20 Jan 2010 16:17:00 +0000

คำว่า "ข้อมูล" มักจะทำให้เราอุ่นใจเสมอ เปรียบเสมือนผู้หญิงเมื่อมีวันนั้นของเดือน ต้องพกของอย่างว่าเพื่อให้เรามั่นใจแบบไร้รอยต่อ การนำเสนอส่วนใหญ่มาจากการมีข้อมูลที่ดี แต่จะทำอย่างไรให้ข้อมูลที่มี สื่อสารได้แบบ "โต้ง-โต้ง" แปลเป็นไทยอีกที ก็คือ "ตกลง..ที่พูดมาทั้งหมดเอ็งจะเอาอะไรกันแน่ (ฟะ)"

มันก็ยากเอาการเหมือนกัน ที่จะสื่อสารข้อมูลอย่างไรให้เคลียร์ แต่เค้าก็มีหลักการเหมือนกันนะ ประมาณว่า "ข้อมูลในสไลด์..จริงๆแล้ว มันไม่ใช่แค่ข้อมูล ... แต่ข้อมูลมันต้องสื่อความหมายได้ด้วย" ผู้นำเสนอหลายคนไม่ค่อยจะเข้าใจความหมายนี้เท่าไหร่นัก รวมทั้งตัวเจ๊แซนในช่วงแรกๆ ประเภทหลายครั้งที่ต้องเสียเวลาอธิบายกราฟ ว่ามันขึ้นลงยังไง โม้ไป 5 นาที แต่พอหลังจากโม้เสร็จ ก็หลงทางไม่รู้ว่า ตกลงตรูจะบอกอะไร (ฟะ)เนี่ยะ

นี่ล่ะคือปัญหา ที่ทำให้ต้องเสียเวลา.. ถ้าทำสไลด์ไม่ดีในการนำเสนอข้อมูลที่ซับซ้อนเยอะๆ นั่นหมายความว่า คุณต้องเสียเวลาเตรียมเอกสารเพื่อแจกจ่ายให้ผู้ฟัง เพื่อให้เค้ามีเวลาทำความเข้าใจหลังจากที่คุณโม้เสร็จไปแล้ว ในทางกลับกัน หากคุณเลือกที่จะนำเสนอข้อมูลที่ตรงประเด็น โดยใช้การจัดองค์ประกอบของภาพโชว์ข้อมูลนั้นๆ ก็เป็นทางเลือกที่ดี ในการช่วยให้กลุ่มคนฟังเข้าใจมันได้ง่ายขึ้น

จริงๆแล้ว มีเทคนิคเรื่องนี้ ประมาณ 5 ข้อที่จะช่วยให้เราทำมันให้ง่ายขึ้น เริ่มเลยแล้วกัน

+ เล่าความจริง ไม่ต้องแหลมาก

+ ตรงประเด็น

+ เลือกใช้ข้อมูลนำเสนอ

+ ไฮไลท์ สิ่งที่สำคัญ

+ ทำให้ดูง่ายเข้าไว้

ส่วนรายละเอียดของแต่ละหัวข้อ เจ๊แซนจะรีบนำมาแหล... เอ้ย ไม่ใช่สิ นำมาเล่าในตอนต่อไป อย่าลืมติดตามนะเออ

ทำสไลด์สวย ต้องจบกราฟฟิคดีไซน์หรือเปล่า

noreply@blogger.com (sandyslides) — Mon, 18 Jan 2010 16:58:00 +0000

เจ๊แซนมักจะหงุดหงิดเสมอ หากมีใครมาชมว่า "ทำพรีเซนต์สวยจัง" เพราะพอได้ฟังคำนี้ทีไร ทำให้ชอบแอบคิดเสมอว่า "ดูสมองกลวงยังไงไม่รู้" จริงๆแล้ว การทำงานนำเสนอมันไม่ใช่แค่ วันๆนั่งแปะข้อมูล หรือ ประดิดประดอยให้สวยเฉยๆ แหม..ถ้าเป็นไปได้ อยากให้เปลี่ยนคำชมจากคำว่า "สวย" เป็น "ทำยังไงอ่ะ..ดูเข้าใจง่ายจัง" เจ๊คงยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว

อ่ะ..หลังจากบ่นไปเรียบร้อย มาเข้าเรื่องของเจ๊ที่อยากจะแชร์จากประสบการณ์การทำงานในการแต่งตัวให้น้องสไลด์ซักหน่อย อยู่องค์กรนี้มาก็ 7-8 ปี รู้สึกดีใจนิดๆ ที่ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงหลุดจากกรอบเดิมๆ จากที่เคยทำมา จริงๆแล้วก่อนหน้านี้ เจ๊มีโอกาสได้เป็นสาวโรงปูน ซึ่งที่นี่เจ๊ได้สะสมประสบการณ์ การแข่งขันเรื่องทำงานนำเสนอให้เริ่ด และไม่ทำให้นายขายหน้า ใครทำงานไม่โดน ถึงขนาดเก็บของแบบไม่ทันตั้งตัวเลยทีเดียว มาองค์กรนี้นี่แหละ... สวยมากไม่ได้ เพราะทำให้คนอื่นเค้าเดือดร้อนนนนน นอกเรื่องซะนาน ขอหยิกหน่อยแล้วกัน เจ๊เก็บกดอย่างแรงง

งานนำเสนอไตล์เจ๊แซน ไม่ได้สอนว่ากดปุ่มนี้ เมนูนี้ แล้วจะออกมาสวย แต่จะแนะนำเทคนิคการจัดวางองค์ประกอบโดยรวม ให้ดูง่าย สบายตา ตามหลักสากลทั่วไป ซึ่งนิยมใช้ในองค์กรชั้นนำทั่วโลก ซึ่งมันเป็นศาสตร์แขนงหนึ่ง ไม่ใช่เจ๊นั่งทางในคิดออกมาเองได้นะคะ อย่าเพิ่งมากัดเจ๊ และแอบเหมาคิดไปเองว่า "ก็หล่อนจบกราฟฟิคมานี่หว่า..มันเลยออกมาดี" เจ๊อยากจะกัดหัวคนที่แอบคิดล่วงหน้าแบบนี้ ลองติดตามไปเรื่อยๆ ก็จะพบว่างานของเจ๊ มันช่างเหมาะกับ น้องนักเรียน นักศึกษา, หนุ่มสาวออฟฟิศ วัยกระเตาะจนถึงวัยกระโตกกระตาก, นักอบรม วิทยากร, คุณครู อาจารย์ หรือ คุณน้าๆทั้งหลาย ที่อยากพัฒนางานนำเสนอให้มีประสิทธิภาพ โดยเจ๊ขอเฟิร์มนะคะว่า ถ้าติดตามเป็นแฟนคลับของเจ๊ สิ่งที่จะได้รับ ก็คือ

+ เข้าใจการออกแบบขั้นอนุบาล รู้จักเรื่องกราฟฟิค ดีไซน์ในชีวิตประจำวันทั่วไป การเลือกใช้สี การเลือกภาพ แม้กระทั่งการจัดวางเรียงเนื้อหา แค่นี้งานที่ออกมารับรองว่าไม่อนุบาลซักนิด

+ การวางองค์ประกอบได้อย่างลงตัว
+ สามารถสื่อสารออกมาเป็นรูปภาพ เข้าใจได้ง่ายขึ้น

มาลองดูตัวอย่างกัน ก่อนทำและหลังทำ เนื้อหาเกี่ยวกับสายการบินแห่งชาติในประเทศหนึ่งซึ่งเพิ่งจะประกาศล้มละลายมาไม่นานนี้

งานที่ออกมา ก่อนและหลัง ความเป็นมืออาชีพดูแตกต่างกันมาก ทั้งๆที่ตัวเนื้อหาเหมือนกัน เมื่อนำเสนอออกมา ความน่าสนใจจะเป็นเครื่องมือวัดตัวหนึ่งว่า เราสามารถสื่อสารได้ประสบความสำเร็จมาน้อยอย่างไร

อย่าลืมนะคะว่า "มนุษย์เรา โดยทั่วไปมักจะเรียนรู้จากการจดจำภาพได้ง่ายกว่าการอ่านเสมอ" แค่เทคนิคเล็กๆน้อยๆ รวมทั้งหมั่นฝึกฝนบ่อยๆ ก็จะทำได้ออกมาเหมือนมืออาชีพ อย่าเพิ่งถอดใจไปก่อนแล้วกันนะคะ เอาไว้เจอกันตอนต่อไป... เจ๊ขอบาย