Eleanna's Diary

Θα με βρεις στο νέο μου σπιτάκι...

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Tue, 07 Apr 2015 11:17:00 +0000

Μετακομίσαμε!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Wed, 01 Apr 2015 06:55:00 +0000

Μετακομίσαμε!

Έβαλα μέσα στη βαλίτσα μου αναρτήσεις από το ημερολόγιο μου, καλή διάθεση, θετική ενέργεια , πολλές νέες ιδέες και πήγα στο νέο μου σπιτάκι.

Η νέα μας διεύθυνση
http://www.oopsblogara.gr

Πήγαμε στη Wordpress γειτονιά και το σπιτάκι μας το ονομάσαμε Oops Blogαρα!

Έχουμε συγκάτοικο και περνάμε πολύ όμορφα μαζί !

Αν θέλεις να συνεχίσεις να μαθαίνεις τα νέα μου, να βλέπεις τις κατασκευές μου και να παίρνεις λίγο από τη θετική μου διάθεση έλα στο νέο μας σπιτάκι.

Σε περιμένουμε με ανοιχτή αγκαλιά, μεγάλα χαμόγελα και πολλές εκπλήξεις…!

Σε περιμένω….

Φιλιά Ελεάννα.

Υ.Γ Όλες οι αναρτήσεις του Eleanna’sDiaryυπάρχουν στη νέα μας διεύθυνση.

Φεύγει...Πάει σε άλλη χώρα λέει....

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Fri, 06 Feb 2015 08:30:00 +0000

Μαλώσαμε…. Φεύγει λέει, πάει σε άλλη χώρα, σε άλλο χωριό, αρκεί να μη μας ξανά δει! Είναι τσαντισμένος, όταν ηρεμίσει μπορεί και να επιστρέψει είπε και μάζεψε τα πράγματα του…

Ήμουν μέσα στο δωμάτιο και άκουσα τον Κωνσταντίνο να κλαίει στο σαλόνι. Ήρθε μέσα με βουρκωμένα μάτια και μία τσάντα παραμάσχαλα.

Μάλωσε με τον πατέρα του… Μη φανταστείς κάτι σοβαρό…! Απλά του ύψωσε τον τόνο της φωνής του ο πατέρας του για να κάτσει ήσυχος και ο Βασιλάκης Καΐλας το πήρε κατάκαρδα.

-Φεύγω από το σπίτι! Πάω σε άλλη χώρα! Σε άλλο χωριό!!!

μου είπε και μάζευε τα απολύτως απαραίτητα…. (Χα!χα!)

Ένα καπέλο Batman
Ξυλομπογιές
Γιο-γιό παπάκι
Και 2 λούτρινα Angry Birds…!

(Ε, νταξ! Αφού πήρε τα απαραίτητα είμαι ήσυχη….!)

Μόλις τον είδα με τη πραμάτεια του στα χέρια με έπιασαν τα γέλια!

-Περίμενε!!! Να σε βγάλω μία φωτογραφία να σε θυμάμαι!!!

Το νούμερο (γιατί είναι μεγάαααλο νούμερο) ήρθε και στήθηκε μπροστά μου να τον αποθανατίσω!

-Καλά, δε με βλέπεις που κλαίω;

-Σε βλέπω αγοράκι μου, αλλά τι να κάνω; Είπες πως φεύγεις, το έχεις πάρει απόφαση….Έλα να σε πάω μέχρι τη πόρτα…

Γουρλώνει τα μάτια ο μικρός μόλις άκουσε τη λέξη «πόρτα» και άρχισαν τα ζώνουν τα φίδια…! Είναι όμως και εγωιστής …Δεν έκανε πίσω! Πήγε μέχρι τη πόρτα.

Άρχισα να ξεκλειδώνω και εκείνος ταυτόχρονα άρχισε να αλλάζει όψη…

-Που να πάω μεσ’ τη νύχτα μου λες;;; Μικρό παιδάκι είμαι!!!

Μικρό παιδάκι είναι…. Όπου θέλει…!

-Εσύ είπες πως θες να φύγεις…

-Πάρε τη γιαγιά να μου ανοίξει γιατί δε φτάνω το κουδούνι. Στο ασανσέρ το ξέρω το νούμερο για να ανέβω πάνω.

Το νούμερο… ξέρει το νούμερο! Αμ, πως;

-Μα στη γιαγιά θα πας…;

-Μέχρι να γίνει πρωί! Μετά θα πάω σε ένα αεροπλάνο να πάω στην Αμερική ή στη Σουηδία… Θα δω…

Ξέρει και που έχουμε συγγενείς….. Και η αναφορά στη μάνα αναφορά έτσι;!

Ξανά κλάμα, μπροστά στο κατώφλι, παράπονο όχι αστεία!

Με μία αγκαλιά λύθηκε το θέμα… Ή μάλλον περίπου λύθηκε… Έκανε «ασφαλιστικά μέτρα» στον πατέρα του! Απαγορεύεται να πλησιάσει τη πόρτα του δωματίου του! Εμένα μου τη χάρισε… Βλέπεις είμαι η μάνα…!

.........

Γέλασα τόσο πολύ εχθές! Θυμήθηκα τα δικά μουκαμώματα στην ηλικία του. Τα ίδια έκανα κι εγώ στη μαμά μου όταν μαλώναμε. Έπερνα ένα βαλιτσάκι της Bibo bo , πετούσα μέσα 2 εσώρουχα και 1-2 κούκλες και πήγαινα στο απέναντι διαμέρισμα της Κυρίας Ματίνας. Η γυναίκα με έχει μάθει βέβαια... Κι αν έλειπε από το σπίτι καθόμουν στη σκάλα μέχρι να βγει η μαμά μου να δει που είμαι και να με φέρει πάλι πίσω στο σπίτι... Άαααλλη εγωίστρια εγώ!Φυσικά η μαμά μου κάθε φορά με έβλεπε από το ματάκι της πόρτας... Το έμαθα όταν μεγάλωσα πια και η Κυρία Ματίνα ήξερε πως θα πάω πριν πάω...

Αυτό το βαλιτσάκι είχα... Πόσες αναμνήσεις μου ήρθαν τώρα που το είδα πάλι Θεέ μου....!

via

Υπήρχε και το "πριν"...;

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Tue, 06 Jan 2015 09:47:00 +0000

Καμιά φορά μου λένε "Έλα να βγούμε να θυμηθούμε τα παλιά...". Τα παλιά; Ποια παλιά; Υπήρχαν και παλιά; Και τι εννοείς να βγούμε; Να πάμε να πιούμε ας πούμε τα ποτάκια μας, να ρίξουμε κάνα δύο φούρλες και να γυρίσω κατά τις 2.30; Αυτό που καθόμασταν όρθιοι ο ένας δίπλα στον άλλον σε ένα μαγαζί και χαζοκουνιόμασταν με το ποτό στο χέρι, κόρδα φούντα ντυμένες πάνω στη δεκάποντη γόβα; "Αυτό ντε! Όπως πριν!" Πριν; Υπήρχε και πριν; Εδώ γελάμε...

Ναι οκ… Να βγω, γιατί να μη βγω έξω η μάνα; Να δω και κόσμο, να διασκεδάσω, να πούμε τις χαζομάρες μας, αλλά υπάρχει και ένα "ΑΛΛΑ" τεράστιο κάπου εδώ… δεν μπορώ να κάνω αυτά που έκανα πριν!

Γιατί πλέον στη τρίτη γουλίτσα έχω ζαλιστεί, γιατί πάνω στη δεκάποντη γόβα τα πόδια μου θα γίνουν σαν του ελέφαντα από το πρήξιμο, γιατί δε μπορώ να στριμωχτώ σαν σαρδελάκι σε ένα μαγαζί και κυρίως την επόμενη μέρα δε γίνεται εγώ να κοιμάμαι και το παιδί να είναι ξύπνιο!

"Οοοοοο γέρασες!"

Ναι ε; Κάνε παιδί και μετά έλα να τα ξαναπούμε.

Πραγματικά δε ξέρω και ούτε με ενδιαφέρει αν με βρίσκουν πλέον -και πολύ λαϊκά ξενέρωτη- αλλά η ζωή μιας μαμάς απέχει πολύ από αυτό το "πριν". Το θέμα το δικό μου είναι το "μετά", το "τώρα" και η ζωή που επέλεξα να κάνω!

...................

Διαβάστε όλο το κείμενο εδώ

στο www.paidi.gr .

Εύκολα και νόστιμα τρουφάκια!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Mon, 08 Dec 2014 07:22:00 +0000

Τη συνταγή έκανε το λάθος κάποτε να μου τη δώσει μία φίλη...Τι το ήθελε;;; Αν φας ένα δε σταματάς με τίποτα!

Τα φτιάχνω πολύ συχνά, ειδικά σε γιορτές, γεννέθλια κλπ, ποτέ δε λείπουν από το τραπέζι!

Βάζουμε τα μπισκότα στο multi.
Λιώνουμε το βούτυρο και προσθέτουμε το ζαχαρούχο γάλα και το κακάο και ανακατεύουμε καλά.
Στο μπολ με τα μπισκότα ρίνω μέσα το μείγμα από το βούρο κλπ και ξανά ανακατεύω να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
Βάζω μισή ώρα το μείγμα στο ψυγείο.
Αφού περάσουν 30 λεπτά το βγάζουμε το μείγμα, πλάθουμε μπαλάκια, ρίχνουμε τρούφα ή ό,τι άλλο μας αρέσει και ξανά στο ψυγείο για λίγη ώρα.

Έτοιμα τα υπέροχα τρουφάκια!!!

Μία καλή αφορμή είχα και την έχασα...!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Wed, 26 Nov 2014 15:01:00 +0000

Αν είσαι μαμά ξέρεις πως είναι οι ερωτήσεις των παιδιών...Σε ρωτούν τα πιο περίεργα πράγματα και αν δεν ξέρεις να τους απαντήσεις;;; Το λίγοτερο που μπορεί να είσαι , είναι χαζή!Το έχω ακούσει και αυτό το ενδεχόμενο της "χαζής" μαμάς...

Ναι, ας πούμε το να μη ξέρεις την απάντηση γιατί πολύ απλά δεν έτυχε βρε αδερφέ, γιατί δεν είσαι ειδικός δεν τους περνάει πάντα από το μυαλό... Έτσι και ο γιός μου!

Αν δεν ξέρω να απαντήσω μάλλον είμαι "χαζή"...

Ναι μωρέ είμαι μάλλον χαζή που δεν ξέρω τι έχει μέσα το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης ... !

Έτσι και σήμερα...

Έρχεται στα καλά καθούμενα στη κουζίνα την ώρα που μαγείρευα κι όλας και αρχίζει...

-Μαμάααα, πως είναι μέσα ο εγκέφαλος μου;;;;

(Ντόοοοινγκ!!!)

-Δε ξέρω Κωνσταντίνε μου...αηδιαστικός υποθέτω όπως ο δικός μου...

(Ναι, ξέρω μάλλον είπα μπαρούφα, αλλά αυτό μου βγήκε εκείνη την ώρα...)

-Δε ρώτησα αυτό μαμά!!!Πες απλά πως δε ξέρεις πάλι!

-Ε, ωραία! Δε ξέρω βρε παιδάκι μου κακό είναι;;;

-Θα ρωτήσω τον μπαμπά όταν έρθει...Τι λες;

-Δε νομίζω πως θα ξέρει αγοράκι μου....

- Ωραία τότε ποιός θα ξέρει να μου πει;;;;

(Ντα..ντα...ντα.....Να η ευκαιρία!!!!!!)

-Ο παιδίατρος!!!!!Ναι,ναι αυτός σίγουρα θα σου πει!

-Καλά ναι...Ξέχασε το! Δεν πάω για εμβόλιο! Δε με νοιάζει πως είναι ο εγκέφαλος μου μέσα! Πάω να παίξω!

-Μα δε θες να μάθεις;;;;

( Άφαντος ο μικρός ...)

Την αφορμή τη βρήκα και την έχασα! Άντε τώρα να δω πως θα του το φέρω μαλακά το εμβόλιο να τον προετοιμάσω(;)

Τουλάχιστον δεν με είπε χαζή! Χα!χα!

Κάποιες φορές που με ρωτάει και δεν έχω απάντηση, έχει εκείνος έτοιμη..

"Μα καλά σχολείο που πήγαινες τι έμαθες;"

Τι να του πεις; Όχι πες τι να του πεις(;)...

Οι Κυριακές...

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Sun, 02 Nov 2014 07:24:00 +0000

Τα Σαββατοκύριακα μέναμε τα ξαδέρφια στη γιαγιά και στον παππού. Κάθε Κυριακή τρώγαμε όλοι μαζί . Μέχρι και σήμερα τις Κυριακές τρώμε στη γιαγιά μου...

Via

4 παιδιά λυσσάγαμε σε ένα διαμέρισμα 53 τετραγωνικά και ποιός να μας κάνει καλά;;; Η γιαγιά φώναζε και ο παππούς μας έκελινε τη πόρτα στο σαλόνι για να μη μας ακούει η γιαγιά! Κάθε Σάββατο βράδυ το μενού ήταν ίδιο! Πατάτες τηγανιτές, με αβγά , λουκάνικα και σαλάτα. Ήταν το φαγητό μας το Σαββατόβραδα στη γιαγιά!Εμείς το ζητούσαμε!

via

Μπαίναμε ένας - ένας για μπάνιο με τη σειρά...Πρώτα ο ξάδερφος μου, μετά η ξεδέρφη μου, μετά εγώ και στο τέλος η αδερφή μου. Βάζαμε πιτζάμες και καθόμασταν ο ένας δίπλα στον άλλον στο μεγάλο καναπέ. Ο παππούς μας έβαζε μπροστά μας από ένα τραπεζάκι που κι αυτά είχαν 3 διαφορετικά μεγέθη. Εγώ είχα το μικρότερο γιατί την αδερφή μου ακόμα την τάιζε η γιαγιά μιάς και ήταν πολύ μικρή. Εμείς τρώγαμε στο σαλόνι και βλέπαμε ελληνική ταινία και η γιαγιά με τον παππού και τη μικρή στη κουζίνα.

Η γιαγιά έβαζε τη μικρή για ύπνο στη κρεβατοκάμαρα. Είχε ένα καναπέ που άνοιγε και γινόταν κρεβάτι. Μπαουλοντίβανο το έλεγε.

Εμείς με τη βοήθεια του παππού μαζεύαμε τα πιάτα και μετά στρώναμε ο κάθε ένας στη θέση του για ύπνο. Ο ξάδερφος μου στο ντιβάνι που άνοιγε, η ξαδέρφη μου στον καναπέ κι εμένα μου ένωναν τις 2 μεγάλες πολυθρόνες.

Μας φιλούσαν, έκλειναν τη συρόμενη πόρτα του σαλονιού και πήγαιναν μέσα...Εμείς πάλι μόνο ύπνο δεν σκεφτόμασταν!!! Σηκώνομασταν πάνω ,πετούσαμε μαξιλάρια, ρίχναμε κανένα καυγά, παίζαμε με τα σκεπάσματα και τσούυυυπ να η γιαγιά να μας μαλώνει...

-Βρε κοιμηθείτε!Είναι αργά!!! Σηκώσατε πάλι τη πολυκατοικία στο πόδι!!!

Ούτε που ακούγαμε...

-Όχι εγώ εκείνος!

-Όχι εκείνος εγώ και εκείνη.... Και γινόταν χαμός!

Ερχόταν μετά από λίγο από πίσω και ο παππούς....

-Έλα βρε Άννα...Άστα! Παιδιά είναι!! Πήγαινε μέσα και έρχομαι...

Ο παππούς έστελνε μέσα τη γιαγιά και μας έλεγε..

-Βρε να παίξετε όσο θέλετε, πιό σιγά όμως μη σας ακούει ! Άντε και μη πάει αργά! Αύριο θα έρθουν οι μανάδες σας και οι πατεράδες σας να φάμε όλοι μαζί...

Κάναμε πάντα το χατήρι του παππού και κοιμόμασταν! Ούτε καν συνεχείζαμε το παιχνίδι!

Κάθε Κυριακή πρωί ο παππούς έφευγε αξημέρωτα ακόμα και πήγαινε στην εκκλησία.Η γιαγιά πάλι σηκωνόταν μαζί του και αφού έπινε το γάλα της ετοίμαζε το πρωινό μας και άρχιζε το μαγείρεμα!

via

Κατά τις 9 ο παππούς γύριζε και εκείνη την ώρα ξυπνούσαμε κι εμείς.Μαζεύαμε τα στρωσίδια μας , τακτοποιούσαμε το σαλόνι και πέρναμε πάλι σειρά στο μπάνιο και μετά στη κουζίνα για πρωινό. Μαρμελάδες από τα χεράκια της γιαγιάς,μέλι, γάλα, φρυγανιές , φρέσκο ψωμί και από ένα ποτήρι φυσικό χυμό πορτοκάλι!

Ο ξάδερφός μου βοηθούσε τον παππού να πάνε το τραπέζι στο σαλόνι και να το ανοίξουν. Η γιαγιά έστρωνε τραπέζι και εμείς για να μην είμαστε στα πόδια της παίζαμε στη κρεβατοκάμαρα και βλέπαμε κινούμενα σχέδια στη μικρή τηλεορασούλα που είχαν μέσα.

12 νταν! Χτυπούσε το κουδούνι! Ήταν οι μαμάδες και οι μπαμπάδες μας! Καθόμασταν στο τραπέζι όλοι μαζί. Ο παππούς έκοβε πρόσφορο που έφερνε από την εκκλησία και άρτο και άνοιγε ένα μικρό μπουκαλάκι κρασί Ανάμα.

Δίπλα από τα πιατάκια μας μας έβαζε από ένα μικρό ποτηράκι του κρασιού και μας έβαζε μιά δυό γουλίτσες κρασί κι εμάς.

via

Τρώγαμε τα καλούδια της γιαγιάς και συζητούσαμε, γελούσαμε...Πόσο όμορφα! Εμείς τελειώναμε νωρίς το φαγητό μας και παίζαμε κάτω από το τραπέζι καμιά φορά...Μας ψιλό μάλωναν αλλά καθάριζε ο παππούς!

-Εεεε πιά! Αφήστε τα παιδιά ! Παίζουν τι κάνουν;!

Μετά βάζαμε όλοι μαζί ένα χεράκι να μαζέψουμε τα

πολλά -πολλά απ' το τραπέζι και η γιαγιά έφερνε το γλυκό.Πάντα είχε γλυκό μετά το φαγητό και μία πιατέλα φρούτα! Τα φρούτα πάντα τα καθάριζε ο παππούς!

Το απόγευμα μαζεύαμε ο λόχος τα μπογαλάκια του και πηγαίναμε σπίτια μας. Η γιαγιά ησύχαζε και του παππού του λείπαμε...!

Το ίδιο γινόταν και με εμάς...Το ίδιο γίνεται μέχρι και σήμερα...

Τρώμε όλοι μαζί στη γιαγιά μου, αλλά ο παππούς δεν είναι εκεί...Η θέση του είναι άδεια και μας λείπει τόσο πολύ...Μας λείπουν όλα όσα ζήσαμε μέσα σε αυτό το σπίτι που τώρα πιά έχει ερημώσει...

Diy διακοσμητικά σπιτάκια από τσόχα!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Fri, 31 Oct 2014 07:35:00 +0000

Εχθές εκεί που καθόμουν μου ήρθε ιδέα!

Σηκώθηκα πήρα τις αγαπημένες μου τσόχες, κλωστές και βελόνα και έφτιαξα διακοσμητικά σπιτάκια για να στολίσουν το τζάκι μας...

Η διαδικασία είναι απλή , αρκεί να ξέρετε τα βασικά στο ράψιμο. Δεν θέλει και πολλά πολλά...

Πως θα τα φτιάξετε :

1. Κόψτε τις τσόχες σας σε τετράγωνα, ορθογώνια ή και τα δύο σχήματα αν δε θέλετε να είναι ίδια μεταξύ τους.

δύο κομμάτια από το κάθε χρώμα μπροστά και πίσω για να τα ράψετε μεταξύ τους και να τα γεμίσετε.

2. Κόψτε τις σκεπές τους.

3. Αν θέλετε μπορείτε ΠΡΙΝ τα ράψετε να κόψετε παραθυράκια όπως εγώ και από μέσα να βάλετε άλλο χρώμα τσόχα. Μία άλλη λύση είναι να κόψετε παραθυράκια και να τα ράψετε μετά πάνω από το σπιτάκι...

4. Ράψτε περιμετρικά τα σπιτάκια σας και αφήστε το επάνω μέρος τους. Γεμίστε το και μετά
κλείστε το - ράψτε το...

5. Το ίδιο θα κάνετε και για τις σκεπές μόνο που όταν τις γεμίσετε στο τέλος θα τις ράψετε πάνω στο σπιτάκι μπροστά πίσω!

6. Στο τέλος κόψτε τσόχα στο χρώμα που σας αρέσει φτιάξε τις πόρτες και ράψτε τις πάνω στο σπιτάκι με ένα απλό καρίκωμα...

Via

Τα σπιτάκια σας είναι έτοιμα!

Tips...

- Αν δεν θέλετε να βάλετε γέμιση για μαξιλάρια, μπορείτε να τα γεμίσετε με βαμβάκι.
-Δε χρειάζεται να είναι ίδια με τα δικά μου...Βάλτε τη φαντασία σας! Μπορείτε να τα διακοσμήσετε όπως εσείς θέλετε...Να προσθέσετε κουμπάκια, καμινάδες κλπ...
- Θα μπορούσατε να βάλετε στο πάνω μέρος της σκεπής κορδελίτσα και να γίνουν ωραία στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο σας!
-Αν έχετε ραπτομηχανή μπορείτε να τα γαζώσετε,!Και στο χέρι όμως σε 10 λεπτάκια το πολύ είναι έτοιμα!
-Δεν χρειάζετε να είναι ολόισια κομμένα!

Ιδανικά θα ήθελα να σας είχα βήμα-βήμα φωτογραφίες, αλλά τα έπιασα πολύ ξαφνικά και εκείνη τη στιγμή ούτε που το σκέφτηκα... Είμαι εδώ όμως για ότι απορίες έχετε!
Δεν είναι καθόλου δύσκολα!

Μία αρκούδα ήρθε σπίτι μας....!!!!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Sat, 04 Oct 2014 07:07:00 +0000

Εχθές περίμενα πως και πως να έρθει η αρκούδα του Κωνσταντίνου! Ποια αρκούδα;;; Η σαλοπέτα αρκούδα που παρήγγειλα από το Craftaholic
του Κωνσταντίνου!

Όταν είδα τα καινούργια ρουχαλάκια που έφερε η Αθηνά τα ερωτεύτηκα!!! Κατευθείαν έστειλα μήνυμα στην Αθηνά να μου στείλει μία αρκούδα!
Στον Κωνσταντίνο δεν το είχα πει! Ήθελα να να του κάνω έκπληξη!!!

Εχθές λοιπόν το μεσημεράκι ήρθε η σαλοπέτα αρκούδα!

Ο Κωνσταντίνος μόλις την είδε άρχισε να φωνάζει χαρούμενος και φυσικά ήθελε να τη φορέσει!!!
Πριν τη φορέσει όμως τη κράτησα στα χέρια μου και την περιεργαζόμουν... Είναι τόσο απαλή!
Έχει ένα υπέροχο ύφασμα σαν βελούδο!!! Είναι απίστευτα καλοραμμένη και με φοβερές λεπτομέρειες!!!
( Όσες φωτογραφίες και να σας βάλω πραγματικά δε δείχνει αυτό ακριβώς που σας περιγράφω!!! Πραγματικά την αδικούν!)

Πραγματικά έπαθα πλάκα!!! Έιναι από τα λίγα ρούχα που του αγοράζω και τα ερωτεύομαι κι εγώ!

Φυσικά θα την ευχαριστηθεί για πολύ καιρό και αυτό γιατί τα μπατζάκια τα γυρίζουμε (και εκεί ακόμα έχουν προβλέψει!Έχει από μέσα ύφασμα!) και έχει 2 κουμπότρυπες! Εμείς ακόμα τη φοράμε στη πρώτη.

Έχουμε τρελαθεί και οι δύο από εχθές και όποιος έρχεται ο μικρός τρέχει να δείξει τη καινούργια φόρμα του!!!

Είναι ζεστή και πολύ άνετη για παιχνίδι! Επίσης είναι πολύ εύκολο να τη βάλει και να τη βγάλει ακόμα και το ίδιο το παιδί σε αυτή την ηλικία!
Είναι από τις καλύτερες αγορές που έχω κάνει!

Φωτογραφίες με την αρκούδα μας φυσικά θα σας δείξω κι άλλες μιάς και σίγουρα θα τη βάλουμε το Σαββατοκύριακο!!!

Για όσες μανούλες δε γνωρίζεται να σας πω πως τη σαλοπέτα αυτή θα τη βρείτε στο καινούργιο e-shop του
Craftaholic όπως και πολλά ακόμα υπέροχα καινούργια ρουχαλάκια για αγοράκια και κοριτσάκια!

photo via Craftaholic

Δείτε όλη τη συλλογή στο e-shop του
Craftaholic όπως και όλα όσα φτιάχνει η Αθηνά με τα χεράκια της.
Πραγματικά δε θα το μετανιώσετε!!!!

Επικοινωνίστε με την Αθηνά για τις παραγγελίες - απορίες σας στη σελίδα της στο facebook εδώ!

Εγώ προσωπικά θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Αθηνούλα και πολλά μπράβο για αυτή την υπέροχη επιλογή στα παιδικά ρούχα! Είναι ποιοτικά και το καταλαβαίνεις με το που πιάνεις στα χέρια σου το ρούχο!

Τέλος στα "Τέρατα" και τους εφιάλτες! "Αντιτερατικό" σπρέι...

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Sat, 20 Sep 2014 07:52:00 +0000

Δώσαμε ένα τέλος στα κακά τερατάκια και στους κακούς εφιάλτες με το "Αντιτερατικό" σπρέι ! Με ένα ψέκασμα πριν τον ύπνο κοιμόμαστε με ησυχία! Είναι μαγικό!!!! Δεν αφήνει τίποτα να χαλάσει το γλυκό ύπνο μας!

Τις τελευταίες μέρες ο γιός μου ξυπνούσε κάθε βράδυ με κλάματα...Μία έβλεπε στον ύπνο του πως το δωμάτιο του είχε γεμίσει τερατάκια, την άλλη λιοντάρια και ξανά τα τερατάκια που προσπαθούσαν λέει να του πάρουν τα παιχνίδια κλπ...

Και να τα κλάματα, και να να τον κρατάω στην αγκαλιά μου...

Βρε τι φώτα ανοίγαμε, τι προσπαθούσαμε να του εξηγήσουμε πως δεν υπάρχουν τέρατα, τι να του λέμε για τα κακά όνειρα που τα λένε εφιάλτες ... Τίποτα!

Προσπαθούσα όλοι μέρα να μη τον αφήνω να παίζει με χαζομάρες και να παίζουμε μαζί ώστε το βράδυ να μη φτιάχνει σενάρια στο μυαλουδάκι του και να μη βλεπει εφιάλτες.Κάθε μέρα του μιλούσα και προσπαθούσα να του το βγάλω απ' το μυαλό. Τίποτα και πάλι! Ξανά κλάματα το βράδυ ο μικρός!!!

Μέχρι που του έβαλα 2 φωτάκια στο δωμάτιο του αλλά και πάλι δεν έπιασε...

Η κατάσταση δε μπορούσε να συνεχιστεί.Δε γινόταν το παιδί να σηκώνεται με ταχυπαλμία και να τρέμει σα το ψάρι κάθε μέρα!

-Λοιπόν σήμερα θα κοιμηθώ μαζί σου και θα πάω να σου αγοράζω ένα μαγικό σπρέι για τους εφιάλτες αύριο!

-Αλήθεια;;;; Υπάρχει;;;; Τι σπρέι;;; Να πάρεις ένα να διώχνει τα τέρατα μαμά!!!!

-Ναι παιδί μου ξέρω! Τέτοιο θα έπερνα!!!

Κοιμηθήκαμε μαζί το βράδυ και την άλλη μέρα το μεσημέρι που τον είχε πάρει ο ύπνος στο καναπέ έπιασα δουλειά....

Υλικά δεν είχα πολλά, ούτε και χρόνο... Το πολύ μέχρι το βράδυ πρέπει να είχα στα χέρια μου το "Αντιτερατικό" σπρέι...

Μία βόλτα μεσ' το σπίτι ήταν αρκετή για να βρώ 2-3 πραγματάκια...

Πήρα ένα μπουκάλι από μία κολόνια μου που είχε μείνει κάτω-κάτω, χαρτοπετσέτες, ατλακόλ, πινέλα , μπογιές και έκατσα στο τραπέζι της κουζίνας.

Πέρασα με ατλακόλ το μπουκάλι και κόλλησα τη χαρτοπετσέτα ΟΧΙ προσεκτικά. Την κόλλησα λίγο τσαλακωμένη για να είναι σαν ανάγλυφη στην αφή, λίγο "άγρια" .

Αφού στέγνωσε πήρα ακρυλικές τέμπερες και ζωγράφισα το μπουκάλι και στο τέλος το ξανά πέρασα με ατλακόλ.

Μετά άφησα όσο άρωμα είχε μείνει και πρόσθεσα νερό μέχρι πάνω!

(Βοήθησε λίγο και το πιστολάκι για τα μαλλιά...)

Μόλις ξύπνησε ο μικρός δίπλα του στο τραπέζι είχε το "Αντιτερατικό" σπέι του...

-Μαμάααααα το πήρες;;;;;

-Ναι!!!

-Το παρήγγειλα και μου το έφεραν πριν λίγη ώρα...

-ΤΕΛΕΙΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!

Έτσι τώρα λίγη ώρα πριν πάμε για ύπνο ψεκάζουμε το δωμάτιο με το μαγικό σπρέι και ΤΕΛΟΣ στα τερατάκια και στους εφιάλτες!

2 μέρες τώρα κοιμάται σαν πουλάκι... Άντε τώρα εσύ να του εξηγήσεις πως όοοοολα ήταν στο μυαλουδάκι του....!

Το θέμα είναι πως έπιασε το σπρέι, γιατί μετά θα έπρεπε να βρώ άλλη πατέντα....! Τώρα πρέπει να κάνω "παραγγελία" ένα σπρέι για τα λιοντάρια....

Εύκολη πίτα με πατάτες & μπέικον !

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Sat, 06 Sep 2014 08:54:00 +0000

Μία έυκολη και νόστιμη πίτα με πατάτες , μπέικον και κρέμα γάλακτος...

"Αυτή τη συνταγή την είχα γράψει πριν φύγω διακοπές με σκοπό να την αναρτήσω , κάτι που δεν έκανα ποτέ γιατί ακόμα μία φορά το ξέχασα...! Ποτέ δεν είναι αργά όμως...." .

Πολύ εύκολη πίτα, νόστιμη και γρήγορη με πατάτες , μπέικον και κρέμα γάλακτος! Τα τελευταία χρόνια που ο γιός μου έχει αλλεργίες στα συντηρητικά φτιάχνω διάφορα μόνη μου! Τελευταίο κόλλημα μου οι πίτες!

Στη πράξη τώρα ....

Πρώτα κόβουμε σε κυβάκια τις πατάτες και ψιλό κόβουμε το μπέικον.

Ρίχνουμε λίιιγο λαδάκι στο ταψί και στρώνουμε το ένα φύλλο σφολιάτας (η συσκευασία περιέχει 2 φύλλα).

Βάζουμε λίγο λαδάκι σε ένα τηγάνι βαθύ και τσιγαρίζουμε τις πατάτες και το μπέικον μέχρι να μαλακώσουν λίγο οι πατάτες και να πάρει χρωματάκι το μπέικον.

Μέχρι να τσιγαριστούν χτυπάμε τα 2 αβγά με τη κρέμα γάλακτος.

Μόλις είναι έτοιμες οι πατάτες και το μπέικον τα βγάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι και το τριμμένο τυρί και ανακατεύουμε καλά. Στη συνέχεια αδειάζουμε όλο το μείγμα στο ταψί που έχουμε στρώσει το ένα φύλλο.

Μετά ρίχνουμε το μείγμα από τα αβγά και τη κρέμα γάλακτος ΑΛΛΑ κρατάμε λίγο για το άλλο φύλλο...

Αφού ρίξουμε το μείγμα στο ταψί πέρνουμε και άλλο φύλλο και το στρώνουμε από πάνω και το πιέζουμε στις άκρες με τα δάχτυλα μας να κλείσει με το κάτω φύλλο.

Τέλος ρίχουμε στο πάνω φύλλο το υπόλοιπο μείγμα από τα αβγά και τη κρέμα γάλακτος και το αλείφουμε να πάει παντού.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180-200 βαθμούς (ανάλογα πόσο δυνατός είναι ο φούρνος σας...) για 45-50' λεπτά μέχρι να ροδίσει.

Καλή επιτυχία!!!

Εμείς δεν αφήσαμε ψιχουλάκι!!!!!!

Tips....

1. Εγώ έκοψα 4 πατάτες αρκετά μεγάλες ...

2.Επίσης και το μπέικον το υπολόγισα με το μάτι ...

3. Αν έχετε μεγάλο ταψί βάλτε λίγο παραπάνω από αυτή τη ποσότητα.

4. Στα 45' λεπτά ήταν έτοιμή. Απλά έκλεισα το φούρνο και την άφησα για 5' -10' λεπτά ακόμα μέσα.

5.Αφήστε τη πίτα να κρυώσει και μετά κόψτε κομμάτια!

Καλή όρεξη!

OPEN : 24 hours 365 days a year.....!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Thu, 04 Sep 2014 08:36:00 +0000

-Οικιακά;

-Όχι ΜΑΜΑ!!!

-Επάγγελμα είναι αυτό;

-Μάλιστα! Τα κάνω όλα και συμφέρω....!

4 χρόνια τώρα που δεν είμαι στη δουλειά νομίζεις πως κάθομαι; ΝΟΜΙΖΕΙΣ!!!

"Έπιασα" άλλη δουλειά....

ΕΙΜΑΙ ΜΑΜΑ!

Ορίστε;;; Τι δουλειά είναι αυτή;;; Κάθομαι;;;

Ένα θα σου πω όπως γράφει και το ταμπελάκι του γραφείου μου :

"Ανοιχτα 24 ώρες 365 μέρες το χρόνο" και μάλιστα ΧΩΡΙΣ ρεπό , άδειες και αργίες!

Είπες τίποτα;;;

Ναι, η αλήθεια είναι πως δεν φοράω τις ψηλοτάκουνες γόβες μου, δεν παστώνομαι στο make up , δεν φοράω ταγιεράκι και τα καλά μου, ούτε μιλάω με τόσο κόσμο όλη μέρα κάθε μέρα...Επίσης δε προλαβαίνω να φάω πρωινό, ούτε να κάνω ντουζάκι να ξυπνήσω!

Δεν κάθομαι στη καρέκλα του γραφείου μου να πιώ με ησυχία το καφεδάκι μου και μετά να αρχίσω δουλειά, δεν προλαβαίνω για κους κους στο τηλέφωνο με τα δίπλα γραφεία και δεν έχω χρόνο να σκεφτώ το πρόγραμμα της ημέρας και να κλείσω τα ραντεβού μου...!

Τώρα πια αυτοσχεδιάζω όλη μέρα κάθε μέρα!!!!

Από τη θέση γραφείου όμως έχω πάρει προαγωγή 4 χρόνια τώρα! Ναι, αμέ!!! Άσε που αλλάζω πόστα κάθε λίγο και λιγάκι για να σπάσει η μονοτονία και έτσι δε προλαβαίνω να βαρεθώ!

Το επάγγελμα ΜΑΜΑ είναι πολλά σε ένα!

Δουλεύω και σπουδάζω ταυτόχρονα αυτά τα 4 χρόνια...

Είμαι νοσοκόμα, σεφ, λατζιέρα , γελωτοποιός, ηθοποιός, κομμώτρια, στυλίστρια, μάστορας , φωτογράφος, ψυχολόγος, παιδίατρος καμιά φορά, οδηγός ,δασκάλα ,ψυχαναλύτρια,

διαιτητής, ζωγράφος, γραμματέας, σύζυγος, τηλεφωνήτρια ,...Κάνω ΟΛΑ τα επαγγέλματα και τα σπουδάζω ταυτόχρονα!!!

Να κάθομαι;;;

Κάθομαι....; Κάθομαι;;; Τι σημαίνει κάθομαι;;; Παρακαλώ τη βοήθεια του τηλεφώνου μπορώ να πάρω;;;

Δεν κάθομαι, απλά καμιά φορά λουφάρω στα κρυφά! Σσσσσσ.... Μη το πεις πουθενά!!!!!!

Ναι, ναι ξέρω.... Νομίζεις πως επειδή είμαι σπίτι μπορώ να κάνω ότι θέλω , όποτε θέλω ε; Να αράξω στον καναπέ όταν θέλω και γενικά πως έχω την επιλογή να "θέλω" όοοοταν το θέλω.... ΛΑΘΟΣνόμιζες!!!

Σου είπα λουφάρω καμιά φορά....Αν με βοηθήσει η τύχη...

Μα τι με ρωτάς τι κάνω(;) δε σου είπα...;

Πρώτα απ' όλα κάνω πράγματα που είχα να κάνω από μικρό παιδί...Παίζω ας πούμε! Πότε είμαι βασίλισσα, πότε κακός δεινόσαυρος, πότε ο Spiderman, πότε playmobil, ανάλογα τι ρόλο θα μου αναθέσει το αφεντικό στο παιχνίδι....!

Η μεγαλύτερη "διασκέδαση" δε ;... Φασίνα!!!

(πλάκα κάνω....αν το διασκέδαζα θα ήθελα γιατρό άμεσα...).

Κάθε μέρα όλο και κάτι έχω να κάνω, κι αν δεν έχω το αφεντικό φροντίζει να μου βγάλει δουλειά.. Είτε γιατί καταλάθος θα πέσει ο χυμός στη μπλούζα του στο τραπεζάκι και στο πάτωμα, είτε γιατί ενώ πιστεύω πως το σαλόνι είναι τακτοποιημένο μπαίνω και βλέπω ολόκληρη πόλη από δεινόσαυρους διάσπαρτους, είτε γιατί τα ασιδέρωτα πια δεν είναι καμιά δεκαριά ρουχαλάκια στο καλαθάκι αλλά χρειάζομαι παλέτα και κλαρκ να τα μεταφέρω για να τα σιδερώσω κλπ...κλπ...

Μη ξεχάσω να σου πω το καλύτερο....

Κάποιες ημέρες της εβδομάδας τα βραδάκια είμαι ελεύθερη να πηγαίνω στο μάθημα χορού...Φεύγω από το σπίτι στις 8 τύπου FREEEDOOOMMMM , πάω ρίχνω τις φούρλες μου και στις 11:30 που επιστρέφω σπίτι πολλές φορές μπερδεύομαι καθώς ανοίγω τη πόρτα! Νομίζω πως μπαίνω σε λάθος σπίτι....!!!

Ενώ τα έχω αφήσει όλα τακτοποιημένα , μπαίνω και νομίζω πως ζω σε εμπόλεμη ζώνη! Πλακάκι δε βλέπεις από τα παιχνίδια και το μικρό αφεντικό δε μοιάζει με παιδάκι αλλά με βάτραχο!!!

Ναι με βάτραχο!!!Τον βρίσκω πάνω στο κρεβάτι πρησμένο από το κλάμα να ουρλιάζει "Θέλω τη μαμάααααα!!!" και τον άντρα μου σε φάση απόγνωσης να προσπαθεί να τον βάλει για ύπνο από τις 9 αλλά το μικρό να μην υπακούει σε εντολές!

Κάπου εκεί ξανά πιάνω δουλειά.... Να βάλω το μικρό βάτραχο να κοιμηθεί, να χωριστούμε με τον μπαμπά να μαζέψουμε το βομβαρδισμένο σπίτι, να κάνω μπάνιο και κάααααααποια στιγμή να κοιμηθώ κι εγώ σαν άνθρωπος!

Βάλε κατά τις 2+....

Υπάρχουν βέβαια και στιγμές 2 φορές το μήνα ας πούμε που γυρίζω και κοιμάται ο βάτραχος! Τότε πραγματικά θέλω να στήσω γλέντι!!!!

Πάντως αν με ρωτήσεις αν μου αρέσει το επάγγελμα ΜΑΜΑ, θα σου πω πως είναι το καλύτερο επάγγελμα που έχω κάνει στη ζωή μου!

Παίρνω τρανταχτές αμοιβές που με κάνουν να ξεχνώ τη κούραση μου, τα ρεπό που δεν παίρνω και τις αργίες που δε κάθομαι....!

Ξέρεις τι είναι να σε αγκαλιάζουν σφιχτά 2 μικρά χεράκια; Να γεμίζει το πρόσωπό σου από φιλιά γεμάτα αγάπη;;; Δεν υπάρχει καλύτερο make up για μία μαμά από αυτά τα φιλάκια!!!

Να σου λέει "Σ' αγαπώ, είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου!".

Η καλύτερη αμοιβή όμως απ' όλες είναι που ζει ανάμεσα μας! Που υπάρχει στη ζωή μας!

Το πιο δύσκολο επάγγελμα το κάνουμε εμείς οι ΜΑΜΑΔΕΣ!

Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει πόσο κουραστικό είναι αλλά και πόσο υπέροχο ταυτόχρονα παρά μόνο ΕΜΕΙΣ!

Μπορεί να μη το κάνουμε τέλεια, μπορεί να μην είμαστε άψογες στα πόστα μας,μπορεί να κουραζόμαστε και να παραπονιόμαστε καμιά φορά αλλά όποια ΜΑΜΑ κι αν ρωτήσεις ΔΕΝ θα άλλαζε το επάγγελμα της ΜΑΜΑΣ!

Είδες λοιπόν; Μία μικρή γεύση σου έδωσα μόνο από αυτά που κάνω -κάνουμε... Και που να σου πουν άλλες μαμάδες που εργάζονται και εκτός σπιτιού...!!!

Κάθομαι;;;;;; Άκου κάθομαι...!!!!

Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα τα καλοκαίρια...

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Wed, 03 Sep 2014 08:06:00 +0000

Όταν γέννησα το γιό μου μετά από μήνες πλησίαζαν οι πρώτες μας διακοπές. Τότε μία μέρα η γιαγιά μου μου είπε "Μη σε νοιάζει και μην αγχώνεσαι...Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα τα καλοκαίρια, θα δεις!"

Δεν είχα δώσει και πολύ σημασία...

... Μέχρι που φέτος κατάλαβα πως η γιαγιά είχε απόλυτο δίκιο!

Πραγματικά μέσα σε ένα καλοκαίρι τώρα που παρατηρώ το γιό μου έχει μεγαλώσει, έχει αλλάξει πολύ....

Κάνει πράγματα που πριν δεν έκανε, πλούτισε το λεξειλόγιο του και είναι πλέον ένα ανεξάρτητο αγοράκι για την ηλικία του.

Τις πρώτες μέρες των διακοπών έμπαινε στη θάλασσα με ένα μισό ξεφούσκωτο μπρατσάκι, χωρίς ίχνος φόβου ,ακόμα και όταν τα κύματα τον σκέπαζαν εκείνος το διασκέδαζε και έπαιζε μαζί τους...Έβαζε τη μάσκα του και τον αναπνευστήρα του και κάθε λίγο και λιγάκι μου έφερνε κοχύλια και περίεργες πέτρες μέχρι που μία μέρα ξαφνικά τον κοίταζα καλά - καλά και δεν πίστευα στα μάτια μου...

Κολυμπούσε χωρίς το μισό ξεφούσκωτο μπρατσάκι του....ΚΟΛΥΜΠΟΥΣΕ!!!

Βούταγε στο νερό σαν βατραχάκι κι εγώ απ' έξω με γουρλωμένα μάτια τον κοιτούσα σαν χαζή!

-Είδες που έμαθες μπάνιο χωρίς το μπρατσάκι;Είδες που ήταν ιδέα σου;

-Το φοράω!

-Δεν το φοράς!!!Κοίτα το χεράκι σου!!!!

Ούτε κι εκείνος δεν είχε πάρει χαμπάρι! Από τη χαρά του να μπεί και να μουλιάσει στη θάλασσα , μπήκε χωρίς το μπρατσάκι και ούτε που το κατάλαβε και εκείνος!

-Μαμάααααααα, Μπαμπάαααααααααααα!!!!! Κάνω χωρίς μπρατσάκι!!!!!

Για κάποιο λόγο στις διακοπές όλα μου φαινόντουσαν φυσιολογικά... Τη διαφορά την είδα όταν επιστρέψαμε στο σπίτι.

Έστρωνε το κρεβάτι του, έφτιαχνε το πρωινό του, ντυνόταν μόνος του , μιλούσε σαν μεγάλο παιδί , έβαζε φαγητό στα σκυλιά, ακόμα και στο μπάνιο δεν θέλει βοήθεια κάνει μόνος του και απλά κάθομαι και τον κοιτάζω να μη πέσει στη μπανιέρα...

Έκανε πράγματα που άλλες φορές έπρεπε να του τα λέω και να φωνάζω για να τα κάνει και τώρα όλα αυτά τα κάνει μόνος του χωρίς να του πει κάποιος τι πρέπει να κάνει , χωρίς φωνές και γκρίνια...!

Υπάρχουν στιγμές μέχρι και σήμερα που τον κοιτάζω καλα-καλά και λέω "Δεν μπορεί.... Πήρα λάθος παιδί φεύγωντας!!!!" και από την άλλη με κοιτάζει που τον κοιτάζω και μου λέει

-Βρε μαμά τι κοιτάς;;; Να μη βάλω δημιτριακά να φάω αφού πεινάω; Ορίστε μπορώ!

Και κάπου εκεί ξανά βρίσκω τον Πάστα Φλώρα εαυτό μου όπως πάντα και αρχίζω χαζές ερωτήσεις....

-Ναααα σου πω... Το έκανες και στις διακοπές;

-Που έμαθες να στρώνεις το κρεβάτι σου τόσο καλά;;;

-Ο Μπαμπάς σου είπε να μαζέψεις το δωμάτιο;

-Πως μπήκες στη θάλασσα χωρίς το μπρατσάκι;

-Που έμαθες τόσες λέξεις εσύ βρε μικρό;;;

και πολλά άλλα χαζά και φυσικά για όλα έχει απάντηση...

-Βρε μαμά και στις διακοπές τα έκανα αυτά! Αμάν!!!

Μα που ήμουν εγώ;;; Ποιός με πήρε απ΄το δωμάτιο και λείπω;;;

Απλά όλα μου φαινόντουσαν φυσιολογικά και γι' αυτό φταίει η ριμάδα η καθημερινότητα! Όλα τα βλέπουμε φυσιολογικά! Δε μπορούμε να καταλάβουμε πόσο πολύ μεγαλώνουν μερα με τη μέρα κυριολεκτικά!

-Το παιδί ψήλωσε πολύ!!!! Λέει η μαμά μου....

-Ναι ε;;;

Ναι καλέεεε το παιδί ψήλωσε!!!Αφού ανοιγοκλείνει όλα τα φώτα, βάζει νερό μόνος του στη βρύση και φτάνει και το ράφι με τη τροφή για τα σκυλιά!!!! Φυσικά και ψήλωσε το σκασμένο....δεκάποντη παντόφλα πρέπει να αγοράσω φέτος!

Ναι, ναι τα παιδιά μεγαλώνουν πολύ τα καλοκαίρια, και τους χειμώνες και κάθε μέρα....Απλά εμείς δε μπορούμε να το δούμε πάντα...!

Εδώ συζητάμε και τσακωνόμαστε σαν να είναι μεγάλος!

(Στις διακοπές.....)

-Κωνσταντίνε να πάρω τη βάρκα σου;;;

-Όχι!

-Έεεεελααααα!!! Για λίγο!!!!

-Όχι!!! Ο μπαμπάς σου είπε να σου πάρει δικό σου στρώμα και δεν ήθελες!Σκεφτόσουν πως θα πέρνεις τη βάρκα μου ε;;;

-Ναι!!!!Γιατί κακό είναι;;; Είπαμε πως στην οικογένεια τα μοιραζόμαστε όλα...

-Μπα;;; Και γιατί δεν μου έδωσες εχθές το tablet να παίξω;

-Είχα δουλειά...

-Δεν είχες δουλειά μαμά!!! Έπαιζες!!!Τώρα παίζω κι εγώ!!!

-Μία βολτούλα βρε παιδί μου...

-Μαμά άσε με !!! Αν θες να παίξεις πάρε τα κουβαδάκια οοοοοο!

Ε, και άδικο δεν έιχε....αλλά πήρα απαντήσεις λες τσακωνόμουν με τον άντρα μου! Κι αυτός ο μικρός βρε παιδί μου... Σιγά μιά βολτούλα ήθελα να κάνω....!

Μεγάλωσε πολύ σας λέω... Τόσο που πραγματικά αρχίζω να αγχώνομαι!!! Πως περνάει έτσι Θέεε μου ο καιρός!!! Το σκατό έγινε ένα μικρό αντράκι!

Εσείς είδατε διαφορές στα παιδάκια σας;

Αντίο κουνουπάκια!!!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Thu, 24 Jul 2014 07:23:00 +0000

Τα τελευταία 4 χρόνια που είμαι μαμά είχα δοκιμάσει τα ΠΑΝΤΑ για τα κουνούπια!

Σπρέι, αυτοκόλλητα, βραχιολάκια, κρέμες, αφρούς , μαντηλάκια, ό,τι υπήρχε στο φαρμακείο και ό,τι καινούργιο έβγαινε στο εμπόριο το αγόραζα!

Μέχρι που πριν λίγες μέρες βρήκα επιτέλους αυτό που έψαχνα τόσο καιρό....

Ο γιός μου γινόταν "πουά" ειδικά τα καλοκαίρια στο camping αλλά και στη πόλη, το ίδιο κι εγώ. Κοιμόμασταν και ξυπνούσαμε με καρούμπαλα!

Δεν συνηθίζω να διαφημίζω στο blog αλλά αυτό το θέμα ξέρω πως απασχολεί πολλές μαμάδες και ήθελα να σας το δείξω.

via

Λίγες μέρες πριν φύγουμε πήγα και πάλι στο φαρμακείο για αντικουνουπική προμήθεια. Αγόρασα ένα καινούριο σπρέι αφού όλα τα άλλα τα είχα δοκιμάσει και δεν είχα μείνει απόλυτα ικανοποιημένη.

Πήρα λοιπόν το Repel και το αγάπησα κι όλας!

Να σας πω τι μου αρέσει σε αυτό το ντικουνουπικό σπρέι και τη δική μας εμπειρία.

Πρώτα απ'όλα είναι άοσμο! Για ' μένα είναι το πρώτο " +" του.

Είναι για μεγάλους και για παιδιά από 12 μηνών+ , κρατάει περίπου 6 ώρες, περιέχει υαλουρονικό και ενυδατώνει την επιδερμίδα.

Προστατεύει από κάθε είδους τσίμπημα κουνούπια,

μέλισσες κλπ...

Τη πρώτη φορά το χρησιμοποιήσαμε σπίτι μας. Το πρωί σηκωθήκαμε και ΔΕΝ μας είχε τσιμπήσει ούτε ένα κουνούπι.Θεώρησα πως ήταν απλά σύμπτωση...Το απόγευμα στο πάρκο τίποτα πάλι... Δεύτερη φορά που θεώρησα πως ήταν σύμπτωση!

Όταν φύγαμε λοιπόν που είμασταν μεσ'το χώμα,το σπίτι δίπλα στη θάλασσα και υγρασία , γινόταν party από κουνούπια εκεί ψέκασα τον Κωνσταντίνο και τον εαυτό μου.Το ίδιο έκανα και το βράδυ πριν πάμε για ύπνο.

Το πρωί σηκωθήκαμε και δεν μας είχε τσιμπήσει ούτε ένα κουνούπι! Το ίδιο έκανα και τη δεύτερη μέρα και πάλι τα ίδια!

Όλοι ήταν σαν σουρωτήρια εκτός από εμάς!

Άρχισα να πιστεύω πως ΔΕΝ ήταν τέλος πάντων σύπτωση...!

Άφησα μία μέρα που ΔΕΝ ψεκάστικα εγώ και ψέκασα μόνο το παιδί... Το βραδάκι είχα (και έχω ακόμα το ένα σημάδι- καρούμπαλο) 4-5 τσιμπήματα! Στο λαιμό, τα πόδια και τα χέρια μου!

Ο μικρός πάλι ούτε ένα!

Είναι τώρα η δεύτερη εβδομάδα περίπου που το χρησιμοποιώ και ΔΕΝ μας τσιμπάει ΤΙΠΟΤΑ!!!

Έτσι ενόψει διακοπών αγόρα άλλα 3 μπουκάλια να τα έχω μαζί μας!

Μέχρι ο Κωνσταντίνος έχει ενθουσιαστεί που δεν τον τσιμπάνε κουνούπια! Ησύχασε το παιδί από τη φαγούρα και τα καρούμπαλα και τώρα πια δεν γίνεται "πουά"!

Δε μπορεί να είναι τόσο πολύ ιδέα μου!

Δοκιμάστε το! Είναι τέλειο!!!

Ένας κάκτος από βότσαλα...

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Wed, 21 May 2014 11:47:00 +0000

Κάθε καλοκαίρι μαζεύουμε βότσαλα από τις παραλίες. Άλλα τα στολίζουμε και άλλα τα ζωγραφίζουμε....Αυτή τη φορά τα μεταμορφώσαμε σε κάκτο!

Ναι, φτιάξαμε ένα γλαστράκι με ένα κάκτο από βότσαλα!

Η κατασκευή είναι πολύ εύκολη...

Ζωγραφίστε τα βότσαλα σε πράσινες αποχρώσεις και βάλτε τους άσπρες πινελιές ή βουλίτσες.

Αφήστε τα στεγνώσουν καλά. Δεν αργούν!

Αφού στεγνώσουν πάρτε τη ζεστή σιλικόνη και κολλήστε τα μέσα στο γλαστράκι.

Στη συνέχεια κολλήστε μία κορδέλα γύρω- γύρω από το γλαστράκι σας και είναι ετοιμος ο κάκτος σας!

Το δικό μας γλαστράκι ήταν από ένα πανσεδάκι και μας ήρθε "γάντι"! Βάλαμε λίγη πρασινάδα από ένα στεφάνι που είχαμε και ρίξαμε μέσα λίγη λεβάντα που την αγαπώ!

Αν δεν έχετε μικρό γλαστράκι χρησιμοποιήστε ένα κεσεδάκι από γιαούρτι και βάψτε το, ή ντύστε το με πανί!

Καλή επιτυχία!!!

Βρε μαμά ντροπή σου!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Fri, 25 Apr 2014 12:42:00 +0000

Ποιός ξέρει μετά από αυτή την ανάρτηση τι εικόνα θα σχηματίσεις για'μένα...

Πριν καιρό ο Βαγγέλης ανανέωσε το συμβόλαιο μας με την εταιρεία που έχουμε για σταθερό και internet.

Μέσα στο καινούργιο πακέτο με πολύ λιγότερα χρήματα έχουμε κινητα,σταθερά, internet αλλά και κανάλια στην τηλεόραση που δεν είχαμε πριν....Εδώ έγινε και η ζημιά!

Με την τηλεόραση δεν έχω και την τέλεια επαφή...Έτσι άφηνα τον Κωνσταντίνο να βλέπει πολύ λίγο και συγκεκριμένα κανάλια ή dvd.Ήθελα να τον απασχολώ δημιουργικά και όχι να κολλάει μπροστά στο χαζοκούτι.

Ποιός να μου το έλεγε τι θα πάθαινα....

Μέσα σε μία μέρα με το καινούργιο πακέτο όλα τακτοποιήθηκαν σε λίγα λεπτά!Μέχρι εδώ όλα καλά...

Ο μικρός κυριολέκτικα λύσσαξε για να του βάλω να δει τα κανάλια της Disney!!!

"Θα σου βάλω αλλά για λίγο!Θέλω να ψαχουλέψω μετά όλα τα κανάλια και μετά θα σου ξανά βάλω να δεις για άλλο λίγο".

Έτσι έγινε αρχικά η συμφωνία μας...

Βάλαμε τα κανάλια της Disney και καταλήξαμε στο Disney Junior. Το λίγο έγινε πολύ και μάλιστα εξαιτίας μου! Μάλιστα εξαιτίας μου!!!Κόλλησα με τη Σοφία!Με ποιά Σοφία;;;

Μα καλά δεν ξέρεις τη Πριγκίπισσα Σοφία τη 1η;Δεν έχει πάρει πουθενά το μάτι σου αυτό το γλυκό πλάσμα με τη λεπτή φωνούλα και το μωβ φουστάνι;

Και να'ταν μόνο το Σοφάκι πάει στα κομμάτια...Κόλλησα και με τα άλλα παιδικά...Το παιδί μου με κοιτούσε καλά-καλά...

Via

-Βρε μαμά δεν θα το αλλάξεις να δούμε και τα άλλα;;;

-Ναι!Σε 2 λεπτάκια!

Μετά από λίγο.........

-Μαμάααα!!!Θα το αλλάξεις να δούμε και τα άλλα;;;

-Οοοοοοοοο!!!!!Αμάν βρε παιδάκι μου!

Και με κόβει στη μέση του "έργου" μου για να κάνω ζάπινγκ!Τράτζικ!

Μιά χαρά σούπερ τα κανάλια, μεγιά μας αλλά σαν το κανάλι "μου" δεν έχει!

Και έλα που κολλάει το τετράχρονο με το National Geographic!!!!! Να μη θέλει να χάσει ντοκιμαντέρ για ντοκιμαντέρ και έγώ δίπλα σε αναμένα κάρβουνα να θέλω Disney Junior!

-Να το αλλάξουμε τώρα Κωνσταντίνε;Μπορεί να έχει βάλει τον Mickey!!!!!

-Όοοοοχι βρε μαμά να τελειώσουν οι καρχαρίες πρώτα!

Πόοοοοοοοο!!!!Νεύρα που είχα......

Τη δέυτερη μέρα το ίδιο,την τρίτη το ίδιο και μέχρι σήμερα να είμαστε στα μαχαίρια με το μικρό για τα κανάλια!

Η αλήθεια είναι πως αντίθετα το περίμενα να γίνει αλλά ΔΕΝ...Ναι, βλέπω και μου αρέσουν πολύ τα ντοκιμαντέρ κλπ,αλλά σαν το κανάλι "μου" τίποτα...Καλά μη φανταστείς βλέπω κι άλλα,όπως για παράδειγμα ένα κανάλι που φτιάχνει γλυκά και τούρτες με ζαχαρόπαστες κλπ και χαζεύω,κάτι ιστορικά που μου αρέσουν αλλά ρίχνω και μιά ματιά στο ενδιάμεσο μη και έχει κάτι που μου αρέσει στο άλλο...Εχθές ξενύχτησα! Ναι!!!Έκατσα το βράδυ αργά και είδα αυτά που έχασα,βασικά αυτά που δεν με άφησε να δω ο μικρός!

Via

Άκου να μη με αφήνει να δω τη πριγκίπισσα Σοφία(;)

Ο Βαγγέλης από την άλλη πάει και έρχεται μεσ' το σπίτι και φωνάζει....

-Τι χαζομάρα έκανα!!Τι χαζός που είμαι!!!Που να το ήξερα τι θα γινόταν!Και εσύ βρε παιδί μου ολόκληρη γυναίκα μαλώνεις με το τετράχρονο;

-Μπα;;;;Τι σε νοιάζει τώρα εσένα;;Κακό είναι που θέλω να βλέπω παιδικά;

-Παιδί μου δες! Δες όσο θέλεις αλλά και λογικό δεν το λες να μαλώνεις με το μικρό!

-Εκείνος γιατί κολλάει με τα ντοκιμαντέρ;;;Λογικό είναι;;;Εγώ νόμιζα πως θα του άρεσαι το κανάλι μου!

-Ποιό κανάλι ΣΟΥ παιδί μου;;; Τα 30 κλείνεις!!!!Θα με στείλετε στο Δαφνί εδώ μέσα!!!!!

-Έχεις κάτσει να δεις μωρέ; Τι λες χωρίς να ξέρεις;;;

-Όχι δεν έχω κάτσει!Γιατί δεν με έχετε αφήσει να κάτσω!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και μέσα σε όλη αυτή την παράλογη κουβέντα τσουυυυυυπ,πετάγετε και η πορδή ο μικρός!

-Πες της βρε μπαμπά!Ντροπή σου μαμά που δεν με αφήνεις να βλέπω τα λιοντάρια και τους καρχαρίες!Εσύ είσαι μαμά δεν καταλαβαίνεις;;;;

Ακούς;;;;Εγώ είμαι μαμά! Ε και;;;;Οι μαμάδες δεν μπορούν να βλέπουν παιδικά;;;

Ναι ξέρω είμαι γελοία!!!Πριν πεις τη τελευταία σου κουβέντα θέλω να σου πω.... (Στάαασου!!!Μύγδαλααααα!!!!)

Ξεκόλλησα!Βλέπω αλλά με μέτρο όπως και ο μικρός! Ήταν η αρχή και ο ενθουσιασμός που μας τάραξε λιγάκι αλλά ομολογώ πως τα βράδια ξενυχτάω να βλέπω παιδικά!Πάει και τελείωσε εμένα η Σοφία μου αρέσει!!!!

Άκου να μου πει εμένα το μικρό " ντροπή σου " (;) !!!!

Τι ακούμε κι εμείς οι μάνες.....(;)

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Thu, 03 Apr 2014 08:14:00 +0000

Καιρό τώρα ήθελα να σας γράψω αυτή την ανάρτηση,αλλά όπως γνωρίζετε οι περισσότερες από μνήμη χρύσοψαρο η δικιά σου!

Ο τίτλος τα λέει όλα νομίζω....Τι ακούμε κι εμείς οι μάνες από τα πιτσιρίκια μας (;). Να μη ξέρεις αν θέλεις να κλάψεις ή να γελάσεις εκείνη τη στιγμή.Να αναρωτιέσαι αν η δική σου γενιά ήταν "προβληματική" και τόσο αθώα ή αν τα δικά σου παιδιά είναι τόοοοσο πολύ μπροστά....

via

Ναι,σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας όλα όσα σημειώνω τον τελευταίο καιρό από το δικό μου παιδί,το οποίο είναι κι αυτό ετοιμόλογο και φυσικά ΔΕΝ αφήνει κουβέντα να πέσει κάτω ο άτιμος!

-Μαμά 4 έγινα;
-Ναι Κωνσταντίνε!
-Μεγάλωσα τώρα δηλαδή εεεε;;;;
-Και βέβαια μεγάλωσες!!!!
-Ωραία!!!!!Γιούυυυπι!!!!!!Θα μπορώ να πίνω μπύρα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το πρωινό εγκεφαλικο της μάνας..........

Ναι,αυτό το άκουσα πρωί πρωί ,πριν καν να πιώ καφέ!!!

-Μαμάααα.....

-Έλααααα....

-Άμα σε λέω "Μάνα" τσαντίζεσαι ε;;;;

-Ε....Δεν μου αρέσει πολύ...

-Το "Μανούλα" σου αρέσει;;;

-Πολύ!!!!!Λιώνω όταν με λες έτσι!!!

-Ωραία!!!!Μανούυυυυλααααα μου,μανουλίνα μουυυυ,έχω πατήσει πλαστελίνες στο χαλί και δεν βγαίνουν με τίποτα!!!!!!!!

Άαααλλο εγκεφαλικό!!!! Μα τον έβλεπα ώρα κάτω στο χαλί πίσω από το τραπέζι αλλά που να πάει το μυαλό μου(;)

-Μαμάααα!!!!!!Θα μου πάρεις ένα μπιφτέκι με σοκολάτα;;;

-Τι λες παιδάκι μου; Δεν υπάρχει μπιφτέκι με σοκολάτα....

-Και αυτό τι είναι βρε μαμά;;;;

Και τι μου δείχνει;;;;Donuts στρογγυλά με σοκολάτα....Ντόοοινγκ!

Το ρεζιλίκι μας στις κούνιες.....

Είναι μία μανούλα και μιλάει στο κοριτσάκι της...

-Τι είναι μωλέ;Τι σέλει το νινάκι μου και κλαίει;;;;

Κωνσταντίνος.....

Κοιτάει καλά καλά και ψιλιάζομαι το κακό που έρχεται....Πάω κοντά του αλλά δεν πρόλαβα....

-Μαμά...Τι έπαθε η Κυρία και μιλάει σαν μωρό;;;;;;

Να ανοίξει η γη να με καταπιεί!!!!!!!!

Όταν άρχισε καράτε μας είχε ρημάξει....Για όλα είχε τη λύση...

-Μαμά πονάει το κεφάλι σου ακόμα;

-Ναι Κωνσταντίνε μου...

-Σήκω να σου κάνω μία κλωτσία που μας

έμαθε ο δάσκαλος και θα σου περάσει!

Μα πως δεν το είχα σκεφτεί η χαζή;;;;Αφού το παιδί μου έχει τη λύση πάντα!!!! Φυσικά είπαμε 2 λογάκια με τον δάσκαλο και ευτυχώς σταμάτησε να το παίζει Karate Kid μεσ' το σπίτι!

Ο Κωνσταντίνος σηκώνετε από το κρεβάτι του το βράδυ και έρχεται στο σαλόνι...

-Μαμά τι έχεις και δεν κοιμάσαι;

-Εσύ γιατί σηκώθηκες και δεν κοιμάσαι Κωνσταντίνε;;;

-Μαμά εγώ σε ρώτησα πρώτος!!!Πες!!!

-Απλά δεν μπορώ να κοιμηθώ...Άντε στο κρεβάτι σου σε παρακαλώ είναι αργά!

-Μαμά,έλα μέσα να ξαπλώσεις μαζί μου.Θα σου χαιδεύω τα μαλλιά και θα κοιμηθείς!Πάντα κοιμάσαι έτσι ποιό γρήγορα από' μένα!

Φαντάσου πόσες φορές με έχει κοιμήσει το μικρό μου κάθαρμα!!!!!

Ξαφνικά ένα μεσημέρι...

-Μαμάαα,πάρε τον μπαμπά τηλέφωνο....

-Είναι στη δουλειά τώρα,τι θέλεις;;;

-Τίποτα βρε μαμά,απλά βαριέμαι και ήθελα να τα πούμε να περάσει λίγο η ώρα...

-Μετά,τώρα ο μπαμπάς δουλεύει...

-Μπα;;; Και η Σοφία (η κολλητή μου) δουλεύει αλλά μιλάτε κάθε μέρα....!

Χμμμμμ........

Δεν έχεις ιδέα πόσες φορές μου ανεβάζει την πίεση με τις απαντήσεις του,αλλά και πόσες με κάνει να γελάω....! Υπάρχουν φορές που μου τη δίνει που έχει για όλα κάτι να πει και από την άλλη υπάρχουν και φορές που δεν έχω απάντηση να του δώσω....

Θα σου πω και το χθεσινό και θα κλείσω για σήμερα....Φυσικά έχει και συνέχεια,αλλά τι να σου πρωτό γράψω σε μία ανάρτηση;

Περπατάμε εχθές τα δυό μας για να πάμε στις κούνιες.Στο δρόμο δεν μιλούσε,τον έβλεπα όμως που σκεφτόταν συνέχεια αλλά δεν του μιλούσα κι εγώ...Ξαφνικά πέφτει ερώτηση που με άφησε άφωνη για λίγο...

-Μαμά τι χρώμα έχει η ζωή;;;

-Ορίστε;;;;

-Τι χρώμα έχει η ζωή;;;;

-Ο κάθε ένας βάζει τα δικά του χρώματα στη ζωή του...Έτσι κι εσύ βάλε τα δικά σου χρώματα.Τι χρώμα είναι η δική σου ζωή έχεις σκεφτεί;

-Ναι,αυτό σκεφτόμουν....

-Τι χρώμα είναι λοιπόν;

-Είναι σαν το ουράνιο τόξο!!!!Έτσι θέλω να είναι!!!

Άκου τι χρώμα είναι η ζωή....(;)

Μόλις φτάσαμε και πήγε να παίξει,πήρα κατευθείαν την φίλη μου τη παιδοψυχολόγο...

-Ρε συ άκου τι με ρωτησε ο μικρός!!!!

Αφού της λέω όλο το διάλογο μας,μου είπε πως είχα δώσει τη σωστή απάντηση όπως κι εκείνος...Αν μου έλεγε κάτι σε μαύρο ή κάποιό σκούρο χρώμα θα έπρεπε να με προβληματίσει.

-Μα καλά βρε Ελεάννα πως του ήρθε μια σταλιά παιδί;Είχατε κάποια συζήτηση πριν;

-Όχι παιδάκι μου!Έτσι στα ξεκούδουνα!

-Δεν είμαστε καλά...Χα!Χα!

Το βράδυ μέχρι στον Βαγγέλη το είπα...

Μέχρι εκείνη τη στιγμή όμως της ερώτησης,πραγματικά δεν είχα μπει στη διαδικασία να σκεφτώ ποιά χρώματα έχω επιλέξει για τη δική μου ζωή...Το ίδιο και ο Βαγγέλης...

Αλήθεια αν βάζατε χρώματα στη ζωή σας ,ποιά χρώματα θα επιλέγατε;

Φτιάχνουμε χαρταετούς!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Mon, 24 Feb 2014 12:48:00 +0000

Η Καθαρά Δευτέρα πλησιάζει, ελάτε να φτιάξουμε χαρταετούς!

Via

Δεν θα έσβηνα ΠΟΤΕ τα σημάδια του παιδιού μου.....

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Wed, 08 Jan 2014 10:50:00 +0000

2-3 περιστατικά που έχει τύχει να είμαι μπροστά με βάζουν πολλές φορές σε σκέψεις....Σκέψεις που θέλω να μοιραστώ μαζί σας,να μου πείτε και τη δική σας γνώμη...

Βλέπω παιδιά να είναι "περιορισμένα" μεσ'το σπίτι.Να παίζουν πάντα με το φόβο πως τη μαμά θα την πιάσει υστερία αν δεν μαζέψουν τα παιχνίδια τους.

Παιδιά που έχουν ενα σωρό παιχνίδια και παίζουν με 1 γιατί η μαμά ΔΕΝ τα αφήνει να τα σκορπίσουν...Γιατί είναι κουρασμένη και ΔΕΝ μπορεί να τα μαζεύει όλη την ώρα,γιατί θέλει το σπίτι της να είναι ΠΑΝΤΑ μαζεμένο...

Μα δεν είναι εγωιστικό;;;;

Via

Παιδιά που ΔΕΝ μπορούν να αφήσουν την φαντασία τους ΕΛΕΥΘΕΡΗ, που ΔΕΝ μπορούν να ευχαριστηθούν τα παιχνίδια τους.Παιδιά πουν δεν αισθάνονται ΕΛΕΥΘΕΡΑ !

Ναι, μου έχει τύχει σε φιλικά σπίτια να πηγαίνουν τα παιδιά στο παιδικό δωμάτιο να παίξουν και να επιλέγει η μαμά με τι θα παίξουν και μάλιστα να βάζει και κανόνες...

"Δεν θα κατεβάσεις ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!" .

"ΜΗΝ ΕΡΘΩ ΚΑΙ ΔΩ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΧΑΛΙΑ!!!".

Μπαίνοντας βλέπεις ένα παιδικό δωμάτιο άψογο!Όλα τακτοποιημένα και στοιχισμένα στη θέση τους!3 παιδιά σε ένα χαλί με 2-3 παιχνίδια.Ένα το κάθε παιδί!

Παίζουν για λίγο όλα μαζί και μετά το κάθε ένα από αυτά πέρνει τη δική του γωνιά στο χαλί και παίζει μόνο του...

Στο υπόλοιπο σπίτι το ίδιο...Δεν θυμίζει τίποτα πως μεσ'το σπίτι υπάρχουν παιδιά...

Όλα στη θέση τους,όλα αστραφτερά από καθαριότητα και αποστειρωμένα!Και κάπου εκεί σε ένα καναπέ μιά μάνα ανήσυχη πηγαινοέρχετε στο παιδικό δωμάτιο να δει μη τυχόν και έχουν παραβλέψει τα παιδιά τους κανόνες της!

ΤΡΑΓΙΚΟ!!!!!

Via

Μα πως μπορείς να φυλακίζεις και να τιμωρείς έτσι ένα παιδί;Γιατί αυτό είναι σαν τιμωρία!Να του πέρνεις ένα σωρό παιχνίδια και να επιλέγεις ΕΣΥ με τι θα παίξει και πόση ώρα!

Τα παιδιά έχουν φαντασία,μέσα από τα παιχνίδια τους βαδίζουν σε κόσμους δικούς τους, μαγικούς...Μέσα από τα παιχνίδια τους εκφράζονται,δεν έχεις το δικαίωμα να τους το κάνεις αυτό!

"Δεν παίζω ΠΟΤΕ μαζί τους...τα βρίσκουν μόνα τους...Δεν με χρειάζονται..."

Μπα;Αλήθεια;Στο είπαν τα παιδιά αυτό;;;;;

Μα καλά, παιδί δεν υπήρξες ποτέ;Πως λες ,ό,τι τα παιδιά δεν χρειάζονται τη μαμά τους να παίξουν;Ποιός είπε πως τα παιδιά δεν θέλουν να παίζουν με τη μαμά τους;Και εσύ...;Εσύ ΔΕΝ είχες ΠΟΤΕ την επιθυμία να κάτσεις στο χαλί μαζί τους και να γίνεις παιδί μαζί τους;

Via

Δεν ξέρω...Ίσως να σκέφτομαι εγώ λάθος.Ίσως η ελευθερία που δίνω στο δικό μου παιδί να είναι λάθος,ίσως να είναι λάθος που γίνομαι παιδί μαζί του, που τον αφήνω να σκορπίζει τα παιχνίδια του,να τα σπάει,να τα χαλάει,να παίζει κάτω από το τραπέζι της κουζίνας,να πηδάει πάνω στον καναπέ,να ζωγραφίζει στο τραπεζάκι του καθιστικού και γενικά μπορεί να είμαι εγώ λάθος που θέλω το σπίτι μου να έχει "κατι" από εκείνον...Μπορεί να είμαι εγώ λάθος που θέλω όταν έρχετε κάποιος σπίτι μας να του υπενθυμίζει πως εδώ ΖΕΙ ένα παιδί ζωήρό !Μπορεί να είμαι εγώ λάθος όταν έρχονται παιδιά στο δικό μας σπίτι που τα αφήνω χωρίς κανόνες στο παιδικό δωμάτιο να ευχαριστιούνται με την ψυχή τους παιχνίδι...Ναι,μπορεί να είμαι εγώ λάθος που μου αρέσει να ακούω παιδικά χαμόγελα...!

Via

Ναι,κι εγώ είμαι κουρασμένη και μάλιστα υπάρχουν και φορές που βαριέμαι περισσότερο από εκείνον να σηκωθώ να μαζέψω τα σκορπισμένα παιχνίδια του.Ναι,έχει ζωγραφίζει τον τοίχο,έχει σπάσει και ένα γυάλινο βαζάκι που μου άρεσαι,έχει πέσει από τον καναπέ ενώ χοροπηδούσε και μερικές φορές κάνει πατίνι μεσ'το σπίτι....Ε...και;

Υστερία μία φορά ΔΕΝ έπαθα για τίποτα απ'όλα αυτά...Τσαντίστικα με τον τοίχο που ζωγράφισε αλλά του εξηγήσα πως δεν πρέπει να το κάνει αυτό ήρεμα και ωραία...Δεν το ξανά έκανε από τότε,αλλά και να το ξανά κάνει πάλι θα τα "πάρω" και πάλι ήρεμα θα του μιλήσω....

Ναι,κάνει πατίνι μεσ'το σπίτι....Κι εγώ κάνω με το πατίνι του...Μπαίνω μαζί του κάτω από το τραπέζι της κουζίνας και μάλιστα βάζουμε και σεντόνι από πάνω γιατί το κάνει σπίτι του...Ζωγραφίζει στο τραπεζάκι του καθιστικού και παίζει και με τις πλαστελίνες του...Τις περισσότερες φορές καθόμαι κι εγώ μαζί του...

Για δευτερόλεπτα στενοχωρήθηκα που μου έσπασε το βαζάκι της γιαγιά μου,αλλά με ένοιαζε περισσότερο που δεν χτύπησε τελικά...

Ναι,έχουμε μαλώσει για τα σκορπισμένα παιχνίδια του πάρα πολλές φορές ,αλλά δεν του τα στέρησα ΠΟΤΕ!

Via

Δεν ξέρω....Ίσως εγώ να είμαι λάθος που δεν τον έχω με "κανόνες" στο παιχνίδι,ίσως εγώ να είμαι λάθος που δεν περιορίζω τη φαντασία του,που θέλω να αισθάνετε ελεύθερος στο μαγικό του κόσμο...

Ίσως τελικά να είμαι εγώ η κακιά μαμά που δεν έχω το σπίτι αποστειρωμένο,να είμαι πολύ ανοικοκύρευτη που δεν είναι στο σπίτι μας όλα στοιχισμένα και τακτοποιημένα πάντα!Μάλλον εγώ δεν είμαι νορμάλ που δεν τρέχω να μαζέψω και να "γλείψω" το σπίτι όταν έρχετε κόσμος και να σβήσω τα σημάδια του παιδιού μου...

Ίσως τελικά να είμαι εγώ λάθος που απλά θέλω το σπίτι να είναι μόνο καθαρό για να μπορεί να κυλιέται και να παίζει ελεύθερος....

Via

Όπως και να είμαι όμως είμαι ευτυχισμένη γιατί κι εγώ έτσι ήμουν και έτσι μεγάλωσα σαν παιδί...ΕΛΕΥΘΕΡΗ στον φανταστικό κόσμο των παιχνιδιών μου!

Κι "ΑΝ" μου συμβεί κατι και άυριο ΔΕΝ τον ξανά δω;Κι "ΑΝ" "κάποιος" αποφάσισει πως είναι η τελευταία μέρα μας;

Θέλω κάθε μα κάθε μέρα να κάνω ό,τι θα έκανα "ΑΝ" ήταν η τελευταία μέρα μου μαζί του,όσο κι αν είμαι κουρασμένη ή άκεφη...

Πάντα υπάρχει αυτό το "ΑΝ" που ποτέ δεν υπολογίζουμε...

Θέλω να ζω την κάθε μέρα μας και να ξεπερνάμε και τα όρια πολλές φορές!

Θέλω να τον βλέπω ευτυχισμένο και να ΕΙΝΑΙ!

Όσο για το σπίτι....; Ε...και;;;;;;

Ό,τι χαλάει ξανά φτιάχνετε με κάποιο τρόπο...Κι αν δεν φτιάχνετε δεν τρέχει και τίποτα...!Εμείς να είμαστε καλά....

Κακομαθημένο;;;Κακομαθημένο δεν κάνει ένα παιδί η ευτυχία και η ελευθερία στο παιχνίδι και τη φαντασία του....Κακομαθημένο το κάνουμε εμείς!

Όρια;Ναι υπάρχουν...Και βέβαια υπάρχουν!Όχι όμως στο κουτί με τα παιχνίδια!Όταν περνάς τα σωστά μηνύματα στα παιδιά ήρεμα κι ωραία όλα κυλούν ομαλά.Όταν είμαι ήρεμη ,χαλαρή και χαμογελαστή είναι και εκείνος....Ποτέ δεν θα ήθελα να τον δω να φοβάται να νιώσει ελέυθερος ,να παίξει και να είναι ευτυχισμένος...Πόσο μάλλον αν θα είχα δημιουργίσει εγώ τον φόβο του με την υστερία μου για ένα άψογα τακτοποιημένο σπίτι!

Τι έμαθα μέσα από εσένα...

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Thu, 19 Dec 2013 10:22:00 +0000

4 Χρόνια τώρα του κρατάω σφιχτά το χέρι,το κοιτάζω στα μάτια και κάθε μέρα μαθαίνω από εκείνον και ανακαλύπτω τον κόσμο μαζί του...

4 Χρόνια τώρα έχω έναν μικρό φίλο που έχει γίνει το άλλο μου μισό πριν ακόμα τον κρατήσω στην αγκαλιά μου...

Via

Ναι,σας γράφω για τον γιό μου!

Δίπλα του έμαθα να αγαπώ χωρίς να περιμένω να αγαπηθώ...

Να συγχωρώ και να υποχωρώ ακόμα κι αν φταίω καμιά φορά..

Να λέω σ'αγαπώ συχνά...

Να είμαι αυθόρμητη...

Να γελάω ακόμα ποιό πολύ και δυνατά ...

Να είμαι ειλικρινής με τους ανθρώπους ακόμα κι αν τους πονάει...

Να ξεπερνάω τους φόβους μου ...

Να έχω υπομονή...

Να αγαπήσω ακόμα περισσότερο τα παιδιά...

Να μη χάνω την παιδικότητα μου...

Να μη με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος...

Να κλαίω για να ξεσπάω χωρίς να κρύβομαι για να μη με δούν...

Μαζί του έγινα και πάλι παιδί....Μου θύμισε πως είναι να "κλέβεις" μιά κουταλιά μερέντα χωρίς να σε δουν...

Πως είναι να διαβάζεις παραμύθια κάτω από τα σκεπάσματα με έναν φακό...

Via

Πως σπάνε οι τάβλες απ'το κραβάτι όταν χοροπηδάς...

Πως είναι να πασσαλείυεσαι με μαρκαδόρους...

Να παίζεις κρυφτό μεσ'το σπίτι και να στριγκλίζεις όταν σε βρίσκουν...

Πως είναι αυτή η αίσθηση σαν να πετάς στην κούνια πηγαίνοντας ψηλά!

Πως είναι να σπας καταλάθος ένα αντικείμενο του μπαμπά και να πρέπει να το κρύψεις για να μην το δει και σε μαλώσει...

Πως είναι να συνομοτείς για να κάνεις σκανταλιές...

Πως είναι να ξαπλώνεις στρωματσάδα στο σαλόνι και αντί να κοιμάσαι να χαχανίζεις στα κρυφά...

Πως είναι να είσαι κάτω από ένα αυτοσχέδιο σπίτι με σεντόνια και να παίζεις...

Via

Πως είναι να βάζεις τη φαντασία σου πάνω απ'όλα και να ένα απλό χαρτόκουτο να το κάνεις αυτοκινητάκι...

Πως είναι να σε βάζουν για ύπνο το μεσημέρι παρά τη θέληση σου...

Μου έμαθε να αγκαλιάζω τους ανθρώπους όπως εκείνος!Σφιχτά και με όλη μου την αγάπη...

Να τους δίνω φιλιά έτσι γιατί απλά θέλω όπως κάνει εκείνος....

Μου έμαθε να δίνω δεύτερες ευκαιρίες...

Να ακούω όταν μου μιλάνε...

Να μην κρίνω αυστηρά κανέναν άνθρωπο...

Να μη βαριέμαι...

Na βοηθάω όταν με χρειάζονται...

Να μην κρατάω κακία σε κανέναν...

Να λέω συγνώμη...

Να μην είμαι εγωίστρια...

Να μοιράζομαι ...

Via

Να χαρίζω ακόμα και πράγματα που αγαπώ...

Να είμαι ανοιχτή σε νέες φιλίες...

Να είμαι περισσότερο κοινωνική...

Να πλησιάζω ποιό εύκολα τους ανθρώπους γύρω μου...

Να σκέφτομαι αθώα σαν παιδί...

Να σέβομαι μικρούς και μεγάλους...

Να αγαπήσω ακόμα ποιό πολύ την γιαγιά μου...

Να μην ξεχνάω ποτέ τους καλούς μου τρόπους...

Να λέω όταν θυμώνω τι με έχει πειράξει και να το συζητώ...

Να καταλάβω την αξία της οικογένειας...

Via

Μου έμαθε να βλέπω μέσα από τα μάτια του και τον ευχαριστώ τόσο πολύ γι'αυτό....!

Η δική μας Φάτνη από ρολάκια!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Sat, 30 Nov 2013 08:06:00 +0000

Σε προηγούμενη ανάρτηση σας είχα δείξει κατασκευές από ρολάκια χαρτιού εδώ . Μία από τις κατασκευές αυτές είχε και αυτή τη Φάτνη...

Εχθές λοιπόν καθήσαμε με τον Κωνσταντίνο και προσπαθήσαμε να φτιάξουμε κι εμείς τη δική μας με ό,τι υλικά είχαμε στο σπίτι μας, μιάς και έχουμε μαζέψει πολλά ρολάκια !

Δεν τα πήγαμε και άσχημα νομίζω ε;

Σήμερα θα φτιάξουμε και τους μάγους για να ολοκληρώσουμε τη Φάτνη μας και να σας τη δείξω !

Καταστρέψαμε μία μπλούζα μου και μία κάλτσα του μικρού αλλά χαλάλι!

Δοκιμάστε να φτιάξετε τη δική σας Φάτνη!Είναι πολύ εύκολη η κατασκευή και διασκεδαστική θα έλεγα!

Για εμάς ήταν μία καλή ευκαιρία να μάθει ο Κωνσταντίνος να κόβει με το ψαλίδι κυκλικά!

Φιλιά...

Το δικό μας στεφάνι...

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Thu, 28 Nov 2013 13:28:00 +0000

Το βράδυ μάζεψα όλα τα υλικά για να το φτιάξω...

Η διαφορά είναι πως τελικά δεν το έκανα ίδιο...Βλέπωντας τόσα μπιχλιμπίδια και υλικά που έχω στην ντουλαπίτσα για τις κατασκευές μου,σκέφτηκα να κάνω το δικό μου πείραμα και ό,τι βγει!

Το πολύ πολύ να έφτιαχνα από την αρχή ένα στεφάνι.

Νομίζω πως πέτυχα αυτό που είχα στο μυαλό μου....

....Γι'αυτό έχω αρχίσει να φτιάχνω άλλα δύο για να τα κάνω δωράκια!

Σαν κατασκευή είναι πάρα πολύ εύκολη! Το βασικό υλικό είναι το σύρμα.Το διακοσμείτε με ό,τι θέλετε,όπως θέλετε και με ό,τι υλικά έχετε σπίτι.

" Μαμά ροχαλίζει η κοιλιά μου...."

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Fri, 22 Nov 2013 20:45:00 +0000

Αυτές τις μέρες έχω ψιλό χαθεί,αλλά το αγοράκι μου είναι άρρωστο και με χρειάζεται...
Αρχίσαμε με αμυγδαλές και ήρθε να κατέβει και ο τραπεζίτης μαζί και τον αποτελείωσε!
Πυρετός,συνάχι , φωνούλα βραχνή,μπανάκια κάθε λίγο και λιγάκι,παραμυθάκια,σιροπάκια,αντιβίωση,αγκαλίτσες ,φιλάκια και παιχνίδια...

Από εχθές ο λαιμουδάκος του ήταν χειρότερα,δεν μπορούσε να καταπιεί και πεινούσε πολύ ο κακομοίρης.
Κάποια στιγμή το πρωί μου λέει...

-Άντε βρε μαμάκα κάνε τη σούπα γιατί ροχαλίζει (=γουργουρίζει) η κοιλιά μου!

Ε,αφού ροχάλιζε η κοιλιά του έβαλα να φτιάξω τη σουπίτσα του.Έφαγε δεν έφαγε 5 κουταλίτσες και μετά ξανά ξάπλωσε στον καναπέ...Έτσι είναι όλη μέρα...Από καναπέ σε κρεβάτι και από κρεβάτι σε καναπέ ξάπλα.

Είχα να σας πω,να σας δείξω,να κάνω κατασκευές να μοιραστώ μαζί σας και να φωτογραφίσω κάποια πραγματάκια αλλά δεν τα κατάφερα...
Έχω να κοιμηθώ 2 βράδια!
Χαλάλι του δεν το συζητώ!!!!Αλλά είμαι off...
Κάθε βράδυ ο πυρετός βαράει κόκκινο και η μάνα είναι σε επιφυλακή!
Ευτυχώς είναι πολύ συνεργάσιμος.Σηκώνεται για μπανάκι,ξυπνάει για το σιρόπι του και μετά ξανά πέφτει στο μαξιλάρι του με τα κόκκινα μαγουλάκια του .Εγώ φυσικά που να κλείσω μάτι η μάνα;;;
Κοιμάμαι δίπλα του και καλά...Ξυπνάω του βάζω θερμόμετρο ,τον χαιδεύω όταν παραμιλάει ε,μέχρι που κάποια στιγμή δεν έχω καθόλου ύπνο και σηκώνομαι και φτιάχνω καφέ.
Μετά σηκώνεται και ο μπαμπάς μας που ακούει την τρελή στις 4 παρά το ξημέρωμα να χαρχαλεύει στην κουζίνα και σηκώνεται να μου κάνει παρεάκι αλλά και να βοηθήσει στη βάρδια...
Εχθές είχε κολλήσει το θερμόμετρο στο 39,3...Τα νεύρα μου τσατάλια!
Ο Κωνσταντίνος και πυρετός είναι κολλητάρια από τη μέρα που γεννήθηκε!Πότε δεν έφτασε σε φυσιολογική θερμοκρασία αυτό το παιδί...!

Έτσι που λέτε...

Τα μεσημέρια κανω και καλά να ξαπλώσω αλλά τίποτα...Όλη η κούραση μου βγαίνει σε υπερένταση και δεν μπορώ να κλείσω μάτι...

Μετά έχεις και τα τηλέφωνα που χτυπάνε ...Ναι...αρχίζουν όλοι μαζί τα γιατροσόφια λες και δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω,λες και είναι η πρώτη φορά που ο μικρός έχει τόσο πολύ πυρετό ή που τον πιάνουν οι αμυγδαλές του...!
Λες και είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνω πειράματα με όλα τα αλλεργικά που έχει...

via

Εκτός βέβαια από τα γιατροσόφια έχεις και αυτούς που σου πετάνε έμμεσα το μπαλάκι της ευθύνης ή καλύτερα της ανευθυνότητας...

-Μήπως δεν τον έντυσες καλά;
-Ε, με την μπαλκονόπορτα όλη μέρα ανοιχτή την πάτησε...
-Ε, καιρός είναι αυτός;Δεν ξέρεις τι να βάλεις πιά...
-Μη τον πηγαίνεις σε άλλα παιδάκια!Να τα τώρα!Κόλλησε κάποια ίωση το παιδί!
κλπ...κλπ...

Δηλαδή είναι τόσο δύσκολο να πάρουν χαμπάρι πως έχει θέμα με τις αμυγδαλές του;;;;;;
Ωραία και δέχομαι πως ο καιρός είναι μία βροχή,μία κρύο ,μία ζέστη...Τσίτσιδο νομίζουν πως έχω το παιδί;;;
Άντε και κυκλοφορούν ιώσεις,τι σημαίνει αυτό;;;Πως θα μένει κλεισμένος όλο τον χειμώνα σπίτι και δεν βλέπει κόσμο και παιδάκια να παίζει;
Ωραία η μπαλκόνόπορτα είναι ΠΑΝΤΑ ανοιχτή όλη μέρα...Μα δεν θα μπαίνει καθαρός αέρας μεσ'το σπίτι;;;

Πως μου τη δίνει ρε παιδί μου που τα ξέρουν όλα!Που για όλα έχουν άποψη και φυσικά το κατάλληλο φάρμακο και τον σούπερ ντούπερ παιδίατρο!
Δεν ξέρω ίσως εγώ να είμαι παράξενη,ίσως από την κούραση να είναι τα νεύρα μου κάπως τσιτωμένα παραπάνω...

Hellooooooo!!!!
Αρρώστησε και θα περάσει....!Α-Π-Λ-Ο!

-Να του κόψεις βεντούζες!!!
Εγώ;Βεντούζες του Κωνσταντίνου;;;Γιατί;;;;Για να τον τρέχουμε με εγκαύματα πρώτου βαθμού;;;;

-Δώστου χαμομηλάκι,κάνει σε όλα καλό....!
Δεν το πίνει αγάπη μου σου λέω....
-Πίεσε τον!!!
Πας καλάααα;;;;Να τον πιέσω να πιεί χαμομηλάκι;;;

Και τι δεν έχω ακούσει αυτές τις μέρες...
Με τις βεντούζες όμως γέλασα πολύ!Το έκανα λίγο στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή comic....!

Πέρα από τις αρρώστιες μας όμως,δεν σας έχω ξεχάσει...Θα κάνω δουλίτσα το Σαββατοκύριακο μιάς και ο μπαμπάς θα είναι εδώ και θα έχω λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο!

Να έχετε ένα πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο,κι αν δεν έχετε στολίσει ακόμα,είναι μιά πολύ καλή ευκαιρία!!!

Φιλιά...

Diy μολυβοθήκες τερατάκια!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Wed, 20 Nov 2013 08:36:00 +0000

Κρατήστε τα άδεια μπουκάλια από τα σαμπουάν και τα αφρόλουτρα και φτιάξτε υπέροχες μολυβοθήκες τερατάκια!

Μία υπέροχη ιδέα από το madamecriativa.com

Δείτε εδώ

τον τρόπο που θα τα φτιάξετε...!Είναι τόσο εύκολο!

Μία χορωδία σε μιά παραμυθένια χριστουγεννιάτικη γειτονιά....!

noreply@blogger.com (eleanna OopsBlogara) — Mon, 18 Nov 2013 18:30:00 +0000

Μία χορωδία ήρθε να μας γεμίσει μελωδίες σε μία χριστουγεννιάτικη και παραμυθένια γειτονιά!

Μετά από την ανάρτηση που σας έδειξα εδώ και φυσικά την ανάρτηση της Σοφίας από το shareyourlikes και τη δική της γειτονιά

είπα να δοκιμάσω να φτιάξω και εγώ τη δική μου!

Φυσικά δεν την έχω ολοκληρώσει ακόμα...Φτιάχνω κι άλλα σπιτάκια!!!

Δεν ξέρω πως και γιατί αλλά την ονόμασα Βlogoγειτονιά!

Ναι,είναι η δική μας Blogoγειτονιά!!!Κάθε ένα blogoσπιτο μαγειρεύει τις δικές του χριστουγεννιάτικες ιδέες κάθε μέρα και όλες μαζί της "στήνουμε" στο γιορτινό blogoτραπέζι μας για εσάς!

Φυσικά στην Blogoγειτονιά μας γίναμε όλες ξωτικά!

Και πως θα μπορούσαμε να μαγειρέψουμε χριστουγεννιάτικες κατασκευές χωρίς λίγη γιορτινή μουσική;

Έτσι έφτιαξα και τη χορωδία μας!Τώρα η γειτονιά μας γέμισε από χριστουγεννιάτικες μελωδίες!

(Τη χορωδία σας την είχα δείξει εδώ! )

Στο δικό μου blogoσπιτο έχω τον βοηθό μου!Το μικρό μου ξωτικό!Χωρίς τη βοήθεια του Κωνσταντίνου τίποτα δεν θα ήταν ίδιο και τίποτα δεν θα είχε νόημα τις γιορτές...!

Τη γειτονιά μας θα σας την ξανά δείξω...!Περιμένω να χτιστούν και τα υπόλοιπα σπιτάκια μας,για να έρθουν και τα υπόλοιπα blogoξωτικά να γιορτάσουμε μαζί!

Μέχρι τότε σας φιλώ Ελεάννα...!