<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-1454454935616101338</id><updated>2024-10-04T19:17:11.380-07:00</updated><category term="Clarice Lispector"/><category term="Graciliano Ramos"/><category term="Jorge Amado"/><category term="José Saramago"/><category term="Rachel de Queiroz"/><category term="Rubem Alves"/><title type='text'>Enxertando Sonhos</title><subtitle type='html'>Resolvi criar esse blog para compartilhar um pouco sobre a minha paixão pelos livros e pela escrita.&#xa;&#xa;</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://donizetealves09.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Donizete Alves</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15287539623193268295</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='22' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikqMWU1KM0llt-80h6VsxFjGgrGMp53qWa4MfN4JqUjD7DuKAIGaStAs5epsaPpOZp1d1HVfZ2QQZo6Nu-gJOaRX-RBFs7XNpovFs-vV2wSqTudyxn-8o6l-NcOyV67ZM/s220/donny+17.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>6</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1454454935616101338.post-451753546823800268</id><published>2013-01-02T12:16:00.000-08:00</published><updated>2013-01-02T12:16:27.828-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="José Saramago"/><title type='text'>A revolução da bondade</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;img height=&quot;238&quot; src=&quot;https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQS0Evho88Wv637jyKF5RWrJ1i8sni95ObhUaFwjbNIJXTnh419-w&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoSubtleEmphasis&quot;&gt;Acho que a
grande revolução, e o livro «Ensaio sobre a Cegueira» fala disso, seria a
revolução da bondade. Se nós, de um dia para o outro, nos descobríssemos bons,
os problemas do mundo estariam resolvidos. Claro que isso nem é uma utopia, é
um disparate. Mas a consciência de que isso não acontecerá, não nos deve
impedir, cada um consigo mesmo, de fazer tudo o que pode para reger-se por
princípios éticos. Pelo menos a sua passagem pelo este mundo não terá sido
inútil e, mesmo que não seja extremamente útil, não terá sido perniciosa.
Quando nós olhamos para o estado em que o mundo se encontra, damo-nos conta de
que há milhares e milhares de seres humanos que fizeram da sua vida uma
sistemática ação perniciosa contra o resto da humanidade. Nem é preciso dar-lhes
nomes.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoSubtleEmphasis&quot;&gt;&lt;b&gt;José
Saramago, em “Folha de S. Paulo, Outubro 1995&quot;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donizetealves09.blogspot.com/feeds/451753546823800268/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2013/01/a-revolucao-da-bondade.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/451753546823800268'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/451753546823800268'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2013/01/a-revolucao-da-bondade.html' title='A revolução da bondade'/><author><name>Donizete Alves</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15287539623193268295</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='22' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikqMWU1KM0llt-80h6VsxFjGgrGMp53qWa4MfN4JqUjD7DuKAIGaStAs5epsaPpOZp1d1HVfZ2QQZo6Nu-gJOaRX-RBFs7XNpovFs-vV2wSqTudyxn-8o6l-NcOyV67ZM/s220/donny+17.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1454454935616101338.post-5163268828281329737</id><published>2012-11-11T09:17:00.000-08:00</published><updated>2012-11-11T10:15:49.878-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Rubem Alves"/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align=&quot;center&quot; style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #ba231b; font-family: Arial; font-size: medium;&quot;&gt;A pipoca&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;right&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial; font-size: small;&quot;&gt;Rubem Alves&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 0.0001pt; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;A culinária me fascina. De
vez em quando eu até me até atrevo a cozinhar. Mas o fato é que sou mais
competente com as palavras do que com as panelas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Por isso tenho mais escrito
sobre comidas que cozinhado. Dedico-me a algo que poderia ter o nome de
&quot;culinária literária&quot;. Já escrevi sobre as mais variadas entidades do
mundo da cozinha: cebolas, ora-pro-nobis, picadinho de carne com tomate feijão
e arroz, bacalhoada, suflês, sopas, churrascos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Cheguei mesmo a dedicar
metade de um livro poético-filosófico a uma meditação sobre o filme A Festa de
Babette que é uma celebração da comida como ritual de feitiçaria. Sabedor das
minhas limitações e competências, nunca escrevi como chef. Escrevi como
filósofo, poeta, psicanalista e teólogo — porque a culinária estimula todas
essas funções do pensamento.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;As comidas, para mim, são
entidades oníricas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Provocam a minha capacidade
de sonhar. Nunca imaginei, entretanto, que chegaria um dia em que a pipoca iria
me fazer sonhar. Pois foi precisamente isso que aconteceu.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;A pipoca, milho mirrado,
grãos redondos e duros, me pareceu uma simples molecagem, brincadeira
deliciosa, sem dimensões metafísicas ou psicanalíticas. Entretanto, dias atrás,
conversando com uma paciente, ela mencionou a pipoca. E algo inesperado na
minha mente aconteceu. Minhas idéias começaram a estourar como pipoca. Percebi,
então, a relação metafórica entre a pipoca e o ato de pensar. Um bom pensamento
nasce como uma pipoca que estoura, de forma inesperada e imprevisível.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;A pipoca se revelou a mim,
então, como um extraordinário objeto poético. Poético porque, ao pensar nelas,
as pipocas, meu pensamento se pôs a dar estouros e pulos como aqueles das
pipocas dentro de uma panela. Lembrei-me do sentido religioso da pipoca. A
pipoca tem sentido religioso? Pois tem.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Para os cristãos, religiosos
são o pão e o vinho, que simbolizam o corpo e o sangue de Cristo, a mistura de
vida e alegria (porque vida, só vida, sem alegria, não é vida...). Pão e vinho
devem ser bebidos juntos. Vida e alegria devem existir juntas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Lembrei-me, então, de lição
que aprendi com a Mãe Stella, sábia poderosa do Candomblé baiano: que a pipoca
é a comida sagrada do Candomblé...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;A pipoca é um milho mirrado,
subdesenvolvido.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Fosse eu agricultor
ignorante, e se no meio dos meus milhos graúdos aparecessem aquelas espigas
nanicas, eu ficaria bravo e trataria de me livrar delas. Pois o fato é que, sob
o ponto de vista de tamanho, os milhos da pipoca não podem competir com os
milhos normais. Não sei como isso aconteceu, mas o fato é que houve alguém que
teve a idéia de debulhar as espigas e colocá-las numa panela sobre o fogo,
esperando que assim os grãos amolecessem e pudessem ser comidos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Havendo fracassado a
experiência com água, tentou a gordura. O que aconteceu, ninguém jamais poderia
ter imaginado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Repentinamente os grãos
começaram a estourar, saltavam da panela com uma enorme barulheira. Mas o
extraordinário era o que acontecia com eles: os grãos duros quebra-dentes se
transformavam em flores brancas e macias que até as crianças podiam comer. O estouro
das pipocas se transformou, então, de uma simples operação culinária, em uma
festa, brincadeira, molecagem, para os risos de todos, especialmente as
crianças. É muito divertido ver o estouro das pipocas!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;E o que é que isso tem a ver
com o Candomblé? É que a transformação do milho duro em pipoca macia é símbolo
da grande transformação porque devem passar os homens para que eles venham a
ser o que devem ser. O milho da pipoca não é o que deve ser. Ele deve ser
aquilo que acontece depois do estouro. O milho da pipoca somos nós: duros,
quebra-dentes, impróprios para comer, pelo poder do fogo podemos,
repentinamente, nos transformar em outra coisa — voltar a ser crianças! Mas a
transformação só acontece pelo poder do fogo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Milho de pipoca que não
passa pelo fogo continua a ser milho de pipoca, para sempre.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Assim acontece com a gente.
As grandes transformações acontecem quando passamos pelo fogo. Quem não passa
pelo fogo fica do mesmo jeito, a vida inteira. São pessoas de uma mesmice e
dureza assombrosa. Só que elas não percebem. Acham que o seu jeito de ser é o
melhor jeito de ser.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Mas, de repente, vem o fogo.
O fogo é quando a vida nos lança numa situação que nunca imaginamos. Dor. Pode
ser fogo de fora: perder um amor, perder um filho, ficar doente, perder um
emprego, ficar pobre. Pode ser fogo de dentro. Pânico, medo, ansiedade,
depressão — sofrimentos cujas causas ignoramos.Há sempre o recurso aos
remédios. Apagar o fogo. Sem fogo o sofrimento diminui. E com isso a
possibilidade da grande transformação.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Imagino que a pobre pipoca,
fechada dentro da panela, lá dentro ficando cada vez mais quente, pense que sua
hora chegou: vai morrer. De dentro de sua casca dura, fechada em si mesma, ela
não pode imaginar destino diferente. Não pode imaginar a transformação que está
sendo preparada. A pipoca não imagina aquilo de que ela é capaz. Aí, sem aviso
prévio, pelo poder do fogo, a grande transformação acontece: PUF!! — e ela
aparece como outra coisa, completamente diferente, que ela mesma nunca havia
sonhado. É a lagarta rastejante e feia que surge do casulo como borboleta
voante.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Na simbologia cristã o
milagre do milho de pipoca está representado pela morte e ressurreição de
Cristo: a ressurreição é o estouro do milho de pipoca. É preciso deixar de ser
de um jeito para ser de outro.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&quot;Morre e
transforma-te!&quot; — dizia Goethe.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Em Minas, todo mundo sabe o
que é piruá. Falando sobre os piruás com os paulistas, descobri que eles
ignoram o que seja. Alguns, inclusive, acharam que era gozação minha, que piruá
é palavra inexistente. Cheguei a ser forçado a me valer do Aurélio para
confirmar o meu conhecimento da língua. Piruá é o milho de pipoca que se recusa
a estourar.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Meu amigo William,
extraordinário professor pesquisador da Unicamp, especializou-se em milhos, e
desvendou cientificamente o assombro do estouro da pipoca. Com certeza ele tem
uma explicação científica para os piruás. Mas, no mundo da poesia, as
explicações científicas não valem.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Por exemplo: em Minas
&quot;piruá&quot; é o nome que se dá às mulheres que não conseguiram casar.
Minha prima, passada dos quarenta, lamentava: &quot;Fiquei piruá!&quot; Mas
acho que o poder metafórico dos piruás é maior.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Piruás são aquelas pessoas
que, por mais que o fogo esquente, se recusam a mudar. Elas acham que não pode
existir coisa mais maravilhosa do que o jeito delas serem.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Ignoram o dito de Jesus:
&quot;Quem preservar a sua vida perdê-la-á&quot;.A sua presunção e o seu medo
são a dura casca do milho que não estoura. O destino delas é triste. Vão ficar
duras a vida inteira. Não vão se transformar na flor branca macia. Não vão dar
alegria para ninguém. Terminado o estouro alegre da pipoca, no fundo da panela
ficam os piruás que não servem para nada. Seu destino é o lixo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Quanto às pipocas que
estouraram, são adultos que voltaram a ser crianças e que sabem que a vida é
uma grande brincadeira...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&quot;Nunca imaginei que
chegaria um dia em que a pipoca iria me fazer sonhar. Pois foi precisamente
isso que aconteceu&quot;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;O texto acima foi extraído
do jornal &quot;Correio Popular&quot;, de Campinas (SP), onde o escritor mantém
coluna bissemanal.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;b&gt;Rubem Alves:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;tudo sobre
sua vida e sua obra em&amp;nbsp;&quot;&lt;a href=&quot;http://www.releituras.com/rubemalves_bio.asp&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; mso-themecolor: text1; text-decoration: none; text-underline: none;&quot;&gt;Biografias&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&quot;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Verdana; font-size: x-small;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donizetealves09.blogspot.com/feeds/5163268828281329737/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2012/11/a-pipoca-rubem-alves-culinaria-me.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/5163268828281329737'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/5163268828281329737'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2012/11/a-pipoca-rubem-alves-culinaria-me.html' title=''/><author><name>Donizete Alves</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15287539623193268295</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='22' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikqMWU1KM0llt-80h6VsxFjGgrGMp53qWa4MfN4JqUjD7DuKAIGaStAs5epsaPpOZp1d1HVfZ2QQZo6Nu-gJOaRX-RBFs7XNpovFs-vV2wSqTudyxn-8o6l-NcOyV67ZM/s220/donny+17.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1454454935616101338.post-756031780196623184</id><published>2011-11-06T05:16:00.000-08:00</published><updated>2012-09-25T07:18:53.935-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jorge Amado"/><title type='text'>Jorge Amado</title><content type='html'>&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; class=&quot;MsoNormalTable&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;padding: .75pt .75pt .75pt .75pt; width: 100.0%;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvQ2l2hFgzl7XP17qJ91SJJm5b_aaFozIILYBCu6ZNKTr1dSUIcWWgLrVTx_fN7jX_XRaUOJ8GaXWtunDGdt5gvmO4tas_qnj287_NWuyIzNGjcdCGcTkRphhbYYj21vpRZZonwiU28kJX/s1600/24bb837b2a03364d59f6d7d565e0452c376.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;244&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvQ2l2hFgzl7XP17qJ91SJJm5b_aaFozIILYBCu6ZNKTr1dSUIcWWgLrVTx_fN7jX_XRaUOJ8GaXWtunDGdt5gvmO4tas_qnj287_NWuyIzNGjcdCGcTkRphhbYYj21vpRZZonwiU28kJX/s320/24bb837b2a03364d59f6d7d565e0452c376.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 24pt;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;Jorge Amado &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Estamos diante do escritor brasileiro mais
lido e mais traduzido em&amp;nbsp;línguas&amp;nbsp;estrangeiras, deste século. Jorge
amado nasceu em Piranji, no estado da Bahia, em 1912, ano em que se cozinhavam
efervescências que encontrariam nele, homem feito, um porta voz brilhante. Não
se pode falar de fazes quando se examina a obra de Jorge Amado, fase no sentido
de amadurecimento, de orientação literária, mas é permitido descobrir-lhe fases
de produção, em que os livros se seguem numa sequência de tempo, de
regularidade impressionante. Assim, seus treze romances aparecem em estréia com
O País do Carnaval, em 1932; Cacau, que alcançou seu primeiro grande êxito, em
1933; Suor, em 1934; Jubiabá, em 1935; Mar Morto, em 1936; e, finalmente,
Capitães da Areia, em 1937.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;A segunda série, vamos dizer assim, sem
falar em fase, recomeçou somente cinco anos mais tarde, as Terras do Sem Fim,
em 1972; São de Ilhéus, em 1914; e Seara Vermelha, em 1946, com uma
regularidade bem marcada de dois em dois anos, quando a primeira série&amp;nbsp;saíra&amp;nbsp;com
o intervalo de um ano apenas.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Passam-se seis anos para Jorge Amado
reaparecer com Os Subterrâneos da Liberdade, que é de 1952; o célebre Gabriela,
Cravo e Canela, em 1958; Os Velhos Marinheiros, em 1961; Os Pastores da Noite,
de 1963. Jorge Amado escreveu uma peça para teatro. O Amor do Soldado, e ainda
um colorido guia&amp;nbsp;turístico, que vai além do simples turismo e entra por
considerações de ordem social, tendência tão marcada em toda obra desse
eminente homem de letras. O livro tomou o título de Bahia de Todos os Santos. A
biografia atraiu, de passagem, o escritor baiano, que escreveu O ABC de Castro
Alves, biografia romanceada. Por fim, algo de menor suculência, como O
Cavaleiro da Esperança.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;E como tivesse ido viajar, dar uma espiada,
como ele diz, lá por fora. Jorge Amado nos deu O Mundo da Paz, onde relata
impressões de viagem com aquela sua muito especial facilidade de expressão que
faz o encanto maior da obra. Os livros de Jorge Amado estão traduzidos em
trinta idiomas diferentes, que vão do francês ao persa, do servo-croata ao
holandês, do mongol ao grego, ao árabe e ao esloveno, para citar somente os que
representam uma raridade nesse plano da comunicação universal.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;A meninice e a infância de Jorge se passaram
numa fazenda de cacau, na Bahia. Os estudos secundários, ele fez em Salvador.
Começaram no Ginásio os primeiros sinais de rebeldia, de vontade de dizer algo
em termos novos, como o exigiam os tempos novos que apontava.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;E aos 18 anos, precisamente em 1930, Jorge
Amado muda-se para o estado do Rio de Janeiro, onde desembarca em plena
efervescência. Matrícula-se na Faculdade de Direito, encontrando um clima
perfeitamente desejado como moldura para o que seria dali para frente.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Ficção ou regionalismo eis como se pode
situar a obra fascinante desse escritor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Em 1961, Jorge Amado é eleito para Academia
Brasileira de Letras com um bagagem literária&amp;nbsp;notável.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Desde 1955, porém, os grandes sinais de
amadurecimento apareciam fixando aspectos de considerável expressão dessa obra
tão variada quanto sempre viva e renovada. Seu discurso de recepção na Academia
é dos mais belos que ali se produziram.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Contrariamente ao que se tem escrito, não
nos parece que Jorge Amado deva figurar na corrente modernista dos escritores
chamados mais precisamente de nordestinos. Colocado, geograficamente no centro
do Brasil, o escritor baiano é brasileiro antes de mais nada, sem as limitações
de um regionalismo menos liberto. Seu regionalismo não basta para fixar-lhe
limites ou situá-lo em grupos ou escolar.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Em 1946, Jorge Amado foi eleito Deputado
Federal na lista do Partido Comunista Brasileiro, fato que revela uma tendência
político-social, aliás bem marcada, quando trata de miséria, do analfabetismo,
da fome, do suor no Brasil e das injustiças sociais também.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Era o romancista brasileiro que pintava o
Brasil nas cores que os estrangeiros querem ver: fortes, sensuais e tropicais.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Academia&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Ai veio a eleição do escritor para a
Academia Brasileira de Letras, em 1954, exatamente quando se pensava que Jorge
Amado não faria mais, doravante, que obras de apologia revolucionária em que os
heróis eram fatalmente proletários e os burgueses os vilões da história.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Amado ocupou a cadeira de Otávio Mangabeira,
autor de um discutido &quot;Machado de Assis&quot;, em que resumia
sofrivelmente a obra de grande autor de &quot;Dom Casmurro&quot;. Nessa época,
o crítico Wilson Martins, no &quot;Estado de São Paulo&quot;, lembrava que
Mangabeira havia instituído no Brasil em debate já encerrado em outros países:
o de saber se o &quot;Reader&#39;s Digest&quot; é um bom modelo literário. Mas logo
depois, Jorge Amado, voltou à vida literária com surpreendente vigor,
produzindo &quot;Gabriela, Cravo e Canela&quot; (1958 e pouco depois &quot;Os
Velhos Marinheiros&quot; (1960).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Essa ressurreição, no entanto, nunca impediu
que alguns críticos vissem Jorge Amado como responsável pelo enxame de
romancistas de um certo gênero que se multiplicou nas letras brasileiras. Mas
ninguém é totalmente culpado pelas influências que exerce, e o novo escritor, o
de &quot;Gabriela&quot; era pai de uma deliciosa narrativa em que a
sensualidade punha a mesa. É verdade que &quot;O Cavaleiro da Esperança&quot;,
uma biografia&amp;nbsp;heróica e fantasiosa de Prestes, chegava à sua nona edição,
com mercado garantido nos grandes centros brasileiros.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;O mundo estava então ainda longe da
&quot;perestroika&quot;, e Amado distante do seu &quot;meia culpa&quot;. Mas
ele era, a essa altura, muito mais do que &quot;um mero baiano romântico e
sensual&quot;, como se havia definido no passado. Os excessos ideológicos foram
uma doença mundial, e sua obra anterior garantia-lhe a justa fama de escritor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Lirismo e Política&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;As primeira pinturas da vida baiana
(&quot;Cacau e Suor&quot;) valiam pelo lirismo, não pela aparência exterior de
&quot;romance proletário&quot;. Os amores minheiros que vieram depois
(Jubiabá&quot;, &quot;Mar Morto&quot;, &quot;Capitães de Areia&quot;) eram
poéticos e algumas vezes muito fortes. Os livros de pregação política eram
cansativos para quem não participava da &quot;torcida&quot; (&quot;O Cavaleiro
da&amp;nbsp;Esperança&quot;, &quot;O Mundo da Paz&quot;). &amp;nbsp;Os quadros da região
do cacau foram, dos antigos, possivelmente os melhores (&quot;São Jorge dos
Ilhéus), Terras do Sem-Fim&quot;). Mas são as crônicas de costumes provincianos
que&amp;nbsp;caracterizam&amp;nbsp;o novo Jorge Amado (&quot;Gabriela&quot;, &quot;Dona
Flor e seus Dois Maridos&quot;, &quot;Teresa Batista Cansada de Guerra&quot;,
&quot;Tieta&amp;nbsp;do Agreste&quot;, &quot;Tenda dos Milagres&quot; etc.). Com 60
anos de produção, cerca de 30 livros escritos, quase todos traduzidos em cerca
de 50 idiomas. Amado torna-se consagrado como um dos maiores autores brasileiros
de todos os tempos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;A certa altura de sua vida e como efeito da
extraordinária popularidade, que o cercou sempre, Jorge Amado viu-se forçado a
escrever longe de sua casa em Salvador, na Bahia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Primeiro em Portugal, depois em Paris, ele e
sua companheira há 50 anos, a escritora Zélia Gattai, escreveram e trataram da
edição dos seus livros. Amado em 1922 interrompeu o projeto de &quot;Boris, o
Vermelho&quot;, uma bem-humorada penitência do seu passado stalinista, para
adiantar um livro de memórias que afinal não concluiu. &quot;Navegação de
Cabotagem&quot; é qualquer coisa nessa linha, e chegou logo às livrarias. Um
pouco adiante, nos primeiros dias de setembro, em 1922, seria lançado
&quot;Bahia Amado Amado&quot;, com trechos dos primeiros livros do escritor e a
fotografia soberba de Maureen Bissiliat. Essa obra teve como substituto &quot;O
Amor á Liberdade e A Liberdade do Amor&quot;. Uma nova, uma antiga, sua eterna
declaração de amor à Bahia, ao País em que nasceu, à Humanidade de que é
observador e cronista incansável.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;   &lt;td style=&quot;padding: .75pt .75pt .75pt .75pt; width: 100.0%;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;348&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/Ds07-6qjntc&quot; width=&quot;470&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donizetealves09.blogspot.com/feeds/756031780196623184/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/11/jorge-amado-estamos-diante-do-escritor.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/756031780196623184'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/756031780196623184'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/11/jorge-amado-estamos-diante-do-escritor.html' title='Jorge Amado'/><author><name>Donizete Alves</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15287539623193268295</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='22' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikqMWU1KM0llt-80h6VsxFjGgrGMp53qWa4MfN4JqUjD7DuKAIGaStAs5epsaPpOZp1d1HVfZ2QQZo6Nu-gJOaRX-RBFs7XNpovFs-vV2wSqTudyxn-8o6l-NcOyV67ZM/s220/donny+17.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvQ2l2hFgzl7XP17qJ91SJJm5b_aaFozIILYBCu6ZNKTr1dSUIcWWgLrVTx_fN7jX_XRaUOJ8GaXWtunDGdt5gvmO4tas_qnj287_NWuyIzNGjcdCGcTkRphhbYYj21vpRZZonwiU28kJX/s72-c/24bb837b2a03364d59f6d7d565e0452c376.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1454454935616101338.post-3536276384745367248</id><published>2011-09-24T05:20:00.000-07:00</published><updated>2012-09-25T07:04:43.088-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Graciliano Ramos"/><title type='text'>Graciliano Ramos</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp_oVZzcx-A_nSFuJeiNDRECCrimIN1m-2B9RXZAYaHkXQGKFBSlNqQuV1cfKC-9AU7hTjpQ3daHjox_jaXQXZyBy9plK52S_yFnAx-qqkPcc8S86VSlLj0GWmWXVINx6ur9hmrmPpGxTJ/s1600/capa.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;226&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp_oVZzcx-A_nSFuJeiNDRECCrimIN1m-2B9RXZAYaHkXQGKFBSlNqQuV1cfKC-9AU7hTjpQ3daHjox_jaXQXZyBy9plK52S_yFnAx-qqkPcc8S86VSlLj0GWmWXVINx6ur9hmrmPpGxTJ/s320/capa.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 24pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;Graciliano Ramos&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; mso-line-height-alt: 14.25pt; mso-outline-level: 2;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;display: inline !important; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 0.0001pt; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;line-height: 19px;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Graciliano Ramos nasceu em Quebrângulo, Alagoas, em 27 de outubro de 1892. Fez apenas os estudos secundários em Maceió. Após rápida passagem pelo Rio de Janeiro, fixa-se em Palmeira dos Índios, interior de Alagoas; jornalista e político, chega a exercer o cargo de prefeito da cidade.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Estréia em livro em 1933, com o Romance&amp;nbsp;Caetés; nessa época trabalha em Maceió, dirigindo a Imprensa Oficial e a lnstrução Pública, e trava conhecimento com José Lins do Rego, Rachel de Queiroz e Jorge Amado. Em março de 1936 é preso por atividades consideradas subversivas sem, contudo, ter sido acusado formalmente; após sofrer humilhações de toda sorte e percorrer vários presídios, é libertado em janeiro do ano seguinte. Essas experiências pessoais são retratadas no livro&amp;nbsp;Memórias do cárcere.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Em 1945, com a queda da ditadura de Getúlio Vargas e a volta do país à normalidade democrática, Graciliano filia-se ao Partido Comunista Brasileiro, o qual integra até 1947, quando o partido é novamente considerado ilegal. Em 1952 viaja para os países socialistas do Leste Europeu, experiência descrita em&amp;nbsp;Viagem.&amp;nbsp;Falece no Rio de Janeiro, em 20 de março de 1953.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Graciliano Ramos é hoje considerado por grande parte da crítica nosso melhor romancista moderno. Além disso, é tido como o autor que levou ao limite o clima de tensão presente nas relações homem / meio natural, homem / meio social, tensão essa geradora de um conflito intenso, capaz de moldar personalidades e de transfigurar o que os homens têm de bom.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Nesse contexto violento, a morte é uma constante; é o final trágico c irreversível, decorrente de relacionamentos impraticáveis. Assim, encontramos suicídios em Caetés e São Bernardo, um assassinato em&amp;nbsp;Angústia&amp;nbsp;e as mortes do papagaio e da cadela Baleia em&amp;nbsp;Vidas Secas.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Em seus romances, a lei maior é a da selva. Portanto, a luta pela sobrevivência parece ser o grande ponto de contato entre todos os personagens. Em conseqüência, uma palavra se repete em toda a obra do escritor: bicho, ou ainda, como no início de&amp;nbsp;Vidas secas,&amp;nbsp;viventes, aqueles que só têm uma coisa a defender - a vida:&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&quot;Ainda na véspera eram seis viventes, contando com o papagaio. Coitado, morrera na areia do rio, onde haviam descansado, à beira de uma poça: a fome apertara demais os retirantes e por ali não existia sinal de comida. Baleia jantara os pés, a cabeça, os ossos do amigo, e não guardava lembrança disto.&quot;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;As condições subumanas nivelam animais e pessoas. Pensemos um pouco nessa curiosa &quot;família&quot;: dois humanos adultos, identificados apenas pelos nomes Fabiano e Sinhá Vitória (eles não têm sobrenome), dois humanos infantis sem nome, identificados como &quot;o mais velho&quot; e &quot;o mais novo&quot;, e dois bichos - o papagaio e a cachorra Baleia -, um identificado pela espécie, outro pelo nome próprio.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;O papagaio é sacrificado, devorado canibalisticamente, em nome da sobrevivência dos demais; a cadela Baleia também é sacrificada em nome da sobrevivência dos demais - doente, ela atrapalhava a caminhada da família.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;A tensão permeia toda a obra de Graciliano Ramos: evolui de&amp;nbsp;Caetés&amp;nbsp;até&amp;nbsp;Vidas secas, num crescendo que passa&amp;nbsp;por São Bernardo&amp;nbsp;e&amp;nbsp;Angústia. Acentua-se ainda mais na passagem da ficção à realidade, atingindo o ápice no livro em que relata suas experiências na cadeia, o qual, entretanto, ultrapassa o plano pessoal para retratar o Brasil em importante momento histórico, quando a convivência homem / meio social torna-se impossível. A obra é universal se considerarmos que descreve as humilhações sofridas por todos os prisioneiros políticos na ausência de um estado de direito.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;O crítico Antonio Candido divide a obra de Graciliano em três categorias:&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;a)&amp;nbsp;Romances narrados em primeira pessoa&amp;nbsp;(Caetés, São Bernardo&amp;nbsp;e&amp;nbsp;Angústia), nos quais se evidencia a pesquisa progressiva da alma humana, ao lado do retrato e da análise social.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;b)&amp;nbsp;Romance narrado em terceira pessoa&amp;nbsp;(Vidas secas), no qual se enfocam os modos de ser e as condições de existência, segundo uma visão distanciada da realidade.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;c)&amp;nbsp;Autobiografias&amp;nbsp;(Infância&amp;nbsp;e&amp;nbsp;Memórias do cárcere), em que o autor se coloca como problema e como caso humano; nelas transparece uma irresistível necessidade de depor.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;E o crítico conclui:&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&quot;(...) no âmago da sua arte,há um desejo intenso de testemunhar sobre o homem, é que tanto os personagens criados quanto, em seguida, ele próprio, são projeções deste impulso fundamental, que constitui a unidade profunda dos seus livros.&quot;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Graciliano Ramos é autor de enredos que envolvem a seca, o latifúndio, o drama dos retirantes, a caatinga, a cidade. Seus personagens são seres oprimidos, moldados pelo meio - Luís da Silva, pela cidade; Paulo Honório e Fabiano, pelo sertão.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;E, dentro das estruturas vigentes, não há nada a fazer a não ser aceitar a força do &quot;inevitável&quot;. Daí Rolando Morel Pinto, em brilhante tese sobre o autor, afirmar que as construções de Graciliano Ramos acabam sempre em palavras de sentido negativo e, principalmente, na palavra&amp;nbsp;inútil:&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&quot;Parece que, dentro da posição pessimista e negativista do autor, segundo a qual as pessoas nunca fazem o que desejam, mas o que as circunstâncias impõem, gestos, intenções, desejos e esforços, tudo se torna inútil.&quot;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;A única saída seria mudar as estruturas e o sistema que geram Paulo Honório e sua ambição, o burguês Julião Tavares e os prepotentes soldados amarelos, estes últimos símbolo da ditadura Vargas.&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;Do ponto de vista formal, Graciliano Ramos talvez seja o escritor brasileiro de linguagem mais sintética. Em seus textos enxutos, a concisão atinge seu clímax: não há uma palavra a mais ou a menos. Trabalha a narração com a mesma mestria, tanto em primeira como em terceira pessoa.&lt;span style=&quot;color: #cccccc; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot; style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjissMrKYRYnXVcnosb758JZ-1ZJIJQ3eAv_H_JX-uSkMDH61tR6X49WfF7-SrSZAP8LtEn5rX1aKonf6707PaNb9Kt8PJm40hY47dfX5q01pzdAGpVlDa7cS2tT1JSVaEVmkelA-Q4YeLl/s1600/1235601421_6_graciliano_ramos_6.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;232&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjissMrKYRYnXVcnosb758JZ-1ZJIJQ3eAv_H_JX-uSkMDH61tR6X49WfF7-SrSZAP8LtEn5rX1aKonf6707PaNb9Kt8PJm40hY47dfX5q01pzdAGpVlDa7cS2tT1JSVaEVmkelA-Q4YeLl/s320/1235601421_6_graciliano_ramos_6.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Sobre a obra&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, serif;&quot;&gt;Obra de Louvor a Graciliano Ramos, Escritor de Linha Socialista que viveu uma Experiência muito especial em Educação. Quando foi Prefeito em Palmeira dos Índios, Alagoas. Não tinha recursos para investir em alunos, mas tinha a sua proposta de construção da consciência do aluno, para uma vez consciente, ele insurgir e estudar, e alterar a história do seu rendimento pela sua disposição motivada para estudar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
 A Experiência foi um sucesso e os alunos pobres sem calçados, tiravam notas mais altas que os alunos regulares das famílias abastadas de todos os recursos. Conseguiu em meio às condições adversas que a consciência forte pela convicção, superasse a pobreza e as dificuldades, e conseguisse resultados surpreendentes. Graciliano Ramos foi preso e muito humilhado, nada abalou a sua convicção, foi um Escritor muito admirado, publicado e lido no Brasil e fora do Brasil e muito especial e destacado nos Países Socialistas, e só foi superado por &lt;b&gt;Jorge Amado&lt;/b&gt;&lt;b&gt; &lt;/b&gt;e &lt;b&gt;Paulo Coelho.&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donizetealves09.blogspot.com/feeds/3536276384745367248/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/09/graciliano-ramos-graciliano-ramos.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/3536276384745367248'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/3536276384745367248'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/09/graciliano-ramos-graciliano-ramos.html' title='Graciliano Ramos'/><author><name>Donizete Alves</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15287539623193268295</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='22' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikqMWU1KM0llt-80h6VsxFjGgrGMp53qWa4MfN4JqUjD7DuKAIGaStAs5epsaPpOZp1d1HVfZ2QQZo6Nu-gJOaRX-RBFs7XNpovFs-vV2wSqTudyxn-8o6l-NcOyV67ZM/s220/donny+17.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp_oVZzcx-A_nSFuJeiNDRECCrimIN1m-2B9RXZAYaHkXQGKFBSlNqQuV1cfKC-9AU7hTjpQ3daHjox_jaXQXZyBy9plK52S_yFnAx-qqkPcc8S86VSlLj0GWmWXVINx6ur9hmrmPpGxTJ/s72-c/capa.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1454454935616101338.post-1161096619118910251</id><published>2011-05-01T12:08:00.000-07:00</published><updated>2012-09-25T07:46:12.863-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Clarice Lispector"/><title type='text'>Clarice Lispector</title><content type='html'>&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; class=&quot;MsoNormalTable&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;padding-bottom: 0.75pt; padding-left: 0.75pt; padding-right: 0.75pt; padding-top: 0.75pt; width: 649px;&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 24pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEib3e_ynIEgshn7SF_-tfbUyyH3GtV3shcKakqMIhO4wiECVvWwEeIzIYw0ShxwPv5WyGBk_QqsuayYta04TotMoZVZoOm7RYVsDPxMLU0AGls009GA076F3zKsMGjoWsemL3E9BOosGIiY/s1600/images.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;239&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEib3e_ynIEgshn7SF_-tfbUyyH3GtV3shcKakqMIhO4wiECVvWwEeIzIYw0ShxwPv5WyGBk_QqsuayYta04TotMoZVZoOm7RYVsDPxMLU0AGls009GA076F3zKsMGjoWsemL3E9BOosGIiY/s320/images.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 24pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Clarice Lispector&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i style=&quot;color: lime;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Escritora brasileira de origem ucraniana
(10/12/1920-9/12/1977). Natural da cidade de Tchetchelnik, vem para o Brasil
recém-nascida. Estabelece-se com a família no Recife, Pernambuco, onde passa
toda a infância.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Em 1937 muda-se para o Rio de Janeiro.
Estréia na literatura com o romance&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Perto do Coração Selvagem&lt;/span&gt;,&amp;nbsp;com
apenas 17 anos. Na época, o crítico Álvaro Lins identifica seu trabalho como
dentro &quot;do espírito e da técnica de&amp;nbsp;Joyce&amp;nbsp;e&amp;nbsp;Virgínia
Woolf&quot;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Casa-se com o diplomata Maury Gurgel Valente
em 1943 e vive fora do país, entre a Europa e os Estados Unidos, até 1959.
Nesse ano se separa do marido e volta a morar no Rio com os filhos Pedro e
Paulo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Para sustentá-los, escreve contos para a
revista&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Senhor&lt;/span&gt;&amp;nbsp;e colabora em jornais. Nos livros&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;A Maçã no
Escuro&amp;nbsp;&lt;/span&gt;(1961),&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;A Paixão Segundo G.H.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;(1964),&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Uma Aprendizagem
ou o Livro dos Prazeres&lt;/span&gt;&amp;nbsp;(1969) e&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;A Hora da Estrela&lt;/span&gt;&amp;nbsp;(1977)
encontram-se características marcantes de seu estilo, como o emprego da
metáfora insólita e a subjetividade do fluxo da consciência, que rompe com o
enredo factual.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;A narrativa revolucionária faz dela um dos
nomes mais importantes da segunda fase do modernismo. É autora também de&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;A
Legião Estrangeira&lt;/span&gt;&amp;nbsp;(1964), que reúne contos e crônicas. Tem dois romances,&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Um
Sopro de Vida&amp;nbsp;e&amp;nbsp;Pulsações,&lt;/span&gt;&amp;nbsp;publicados postumamente, em 1978.
Morre no Rio de Janeiro.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYDmxaauTEUuklCVqjwM6GLp2LudCQezCus0aSagCnYIrflrobtbw-bxGy1w_9BgUlSvhecnCWj_T-5NqpI_nNftn7BfFFg8zZY7NRqFTnLNFuaWMSeAjbIJoq4Rb4tMbkHCnnkNkDTNWv/s1600/310890_220138691381700_173920672670169_634648_1760809733_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYDmxaauTEUuklCVqjwM6GLp2LudCQezCus0aSagCnYIrflrobtbw-bxGy1w_9BgUlSvhecnCWj_T-5NqpI_nNftn7BfFFg8zZY7NRqFTnLNFuaWMSeAjbIJoq4Rb4tMbkHCnnkNkDTNWv/s400/310890_220138691381700_173920672670169_634648_1760809733_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Aos meus amigos, um pequeno texto, muito real, verdadeiro, adequado ao meu momento:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“EU NÃO ENTENDO! &lt;br /&gt;
Por medo da loucura, renunciei à verdade. &lt;br /&gt;
Minhas idéias são inventadas. &lt;br /&gt;
Eu não me responsabilizo por elas. &lt;br /&gt;
O mais engraçado é que nunca aprendi a viver. &lt;br /&gt;
Eu não sei nada. &lt;br /&gt;
Só sei ir vivendo.&lt;br /&gt;
Eu tenho medo do ótimo e do superlativo. &lt;br /&gt;
Quando começa a ficar muito bom eu ou desconfio ou dou um passo para trás.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Clarice Lispector&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: orange;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4IuV2cyYXODIBy1R5RW_tnGbvWNHWidcPnPMpArxebRL2DV4D3yKbSviqwIXw6WH28bzdnHYLsUjThB7pDOM3fMyXj8oFVPuIRO1hyphenhyphenwzJy9_EXcV2WfFXWaeqHfq_CTmfXO26bvTmnSF0/s1600/310306_220800884648814_173920672670169_637702_34847958_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;227&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4IuV2cyYXODIBy1R5RW_tnGbvWNHWidcPnPMpArxebRL2DV4D3yKbSviqwIXw6WH28bzdnHYLsUjThB7pDOM3fMyXj8oFVPuIRO1hyphenhyphenwzJy9_EXcV2WfFXWaeqHfq_CTmfXO26bvTmnSF0/s400/310306_220800884648814_173920672670169_637702_34847958_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-size: 19px; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;line-height: 14.25pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;line-height: 14.25pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;b&gt;Um sopro de vida&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Não aguento muito tempo um sentimento&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;porque passo a ter angústia&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;e meu pensamento fica ocupado com o
sentimento&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;e eu me desvencilho dele de qualquer jeito&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;para ganhar de novo a minha liberdade de
espírito.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Sou livre para sentir. Quero ser livre para
raciocinar.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Aspiro a uma fusão de corpo e alma.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Não consigo compreender para os outros.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Só na desordem de meus sentimentos é que
compreendo&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;para mim mesma e é tão incompreensível o que
eu sinto&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;que me calo e medito sobre o nada.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Clarice Lispector&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix_jTYc_aq1kkvNqfkiBOSzZOaTypn2JPge9gke77LCZudKP1S-j8NrF_xS32c3BMC7pnXCxp3o3eO9aOpA93jec96zqb-NpQS9qLKnPJM2kOhdhyegN2FkVloBStRNIO8G9Ld-o4rh2_q/s1600/401485_307776319268155_285112091534578_848873_1247296056_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix_jTYc_aq1kkvNqfkiBOSzZOaTypn2JPge9gke77LCZudKP1S-j8NrF_xS32c3BMC7pnXCxp3o3eO9aOpA93jec96zqb-NpQS9qLKnPJM2kOhdhyegN2FkVloBStRNIO8G9Ld-o4rh2_q/s1600/401485_307776319268155_285112091534578_848873_1247296056_n.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;348&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/gGi-IyBRhpM&quot; width=&quot;470&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN8d1A79lOaG9wQ8Gul2RmX3Uj_NQEL_Mb2XkWLoT3QVt9nLLVsRU5WZJ4Ad71VkfFHo9B4e2m_d6s88OCfj5AjiUPUHPBDnaQFv1MNL5CgCJUJrhDVBurK4CBLo6ZWXPJWM0JH0fo5toH/s1600/frase_clarice_lispector_01.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;312&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN8d1A79lOaG9wQ8Gul2RmX3Uj_NQEL_Mb2XkWLoT3QVt9nLLVsRU5WZJ4Ad71VkfFHo9B4e2m_d6s88OCfj5AjiUPUHPBDnaQFv1MNL5CgCJUJrhDVBurK4CBLo6ZWXPJWM0JH0fo5toH/s320/frase_clarice_lispector_01.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;348&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/atD1H5aFBhA&quot; width=&quot;470&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZO9Y_YCQuJ3p0nSymC5WnLc86m10W5CLeW6tHi270XTp_XITFs7Coz1JoeGq0_177ItA2SNWkqF3XW1dLFMfIzkpOTGZw4Mh6SdVmZuWIzvAqtUXsxje2LX1V7VthaKicH0m5fLwySoKJ/s1600/422760_201322113309008_100002936611883_384003_1445548880_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZO9Y_YCQuJ3p0nSymC5WnLc86m10W5CLeW6tHi270XTp_XITFs7Coz1JoeGq0_177ItA2SNWkqF3XW1dLFMfIzkpOTGZw4Mh6SdVmZuWIzvAqtUXsxje2LX1V7VthaKicH0m5fLwySoKJ/s320/422760_201322113309008_100002936611883_384003_1445548880_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;fr0&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Há momentos na vida em que sentimos tanto&lt;br /&gt;
a falta de alguém que o que mais queremos&lt;br /&gt;
é tirar esta pessoa de nossos sonhos&lt;br /&gt;
e abraçá-la.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sonhe com aquilo que você quiser.&lt;br /&gt;
Seja o que você quer ser,&lt;br /&gt;
porque você possui apenas uma vida&lt;br /&gt;
e nela só se tem uma chance&lt;br /&gt;
de fazer aquilo que se quer.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tenha felicidade bastante para fazê-la doce.&lt;br /&gt;
Dificuldades para fazê-la forte.&lt;br /&gt;
Tristeza para fazê-la humana.&lt;br /&gt;
E esperança suficiente para fazê-la feliz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
As pessoas mais felizes&lt;br /&gt;
não têm as melhores coisas.&lt;br /&gt;
Elas sabem fazer o melhor&lt;br /&gt;
das oportunidades que aparecem&lt;br /&gt;
em seus caminhos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A felicidade aparece para aqueles que choram.&lt;br /&gt;
Para aqueles que se machucam.&lt;br /&gt;
Para aqueles que buscam e tentam sempre.&lt;br /&gt;
E para aqueles que reconhecem&lt;br /&gt;
a importância das pessoas que passam por suas vidas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O futuro mais brilhante&lt;br /&gt;
é baseado num passado intensamente vivido.&lt;br /&gt;
Você só terá sucesso na vida&lt;br /&gt;
quando perdoar os erros&lt;br /&gt;
e as decepções do passado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A vida é curta, mas as emoções que podemos deixar&lt;br /&gt;
duram uma eternidade.&lt;br /&gt;
A vida não é de se brincar&lt;br /&gt;
porque um belo dia se morre.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Clarice Lispector&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;fr0&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Courier New&#39;; font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: orange;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbaZyM5YEuIJ60JDWaWYixYyAABwGt3VPqwUJBWXz1RYozYdFTVCvZr0D_rmTzgwXXlUuS4d25tAMU-IDdytZhLbA0hQ07Vn_7ufLj4cMv4EAglfAzqGdRNeH0U7Zs2iAHelY1ityNnZv0/s1600/315670_220798171315752_173920672670169_637698_624471754_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;253&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbaZyM5YEuIJ60JDWaWYixYyAABwGt3VPqwUJBWXz1RYozYdFTVCvZr0D_rmTzgwXXlUuS4d25tAMU-IDdytZhLbA0hQ07Vn_7ufLj4cMv4EAglfAzqGdRNeH0U7Zs2iAHelY1ityNnZv0/s400/315670_220798171315752_173920672670169_637698_624471754_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-right: 26.05pt;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;apple-style-span&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma, sans-serif; line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;Mas se eu gritasse uma só vez que fosse, talvez nunca mais
pudesse parar. Se eu gritasse ninguém poderia fazer nada por mim, se eu nunca
revelar a minha carência, ninguém se assustará comigo e me ajudarão sem saber,
mas só enquanto eu não assustar ninguém por ter saído dos regulamentos. Mas se
souberem, assustam-se, nós que guardamos o grito em segredo inviolável. Se eu
der o grito de alarme de estar viva, em mudez e dureza me arrastarão, pois
arrastam os que saem para fora do mundo possível, o ser excepcional é
arrastado, o ser gritante.&quot;&lt;span style=&quot;color: #555544; font-size: 9pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-right: 26.05pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma, sans-serif; font-size: 9pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;apple-style-span&quot; style=&quot;color: red;&quot;&gt;Clarice
Lispector&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Tahoma, sans-serif; font-size: 9pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;apple-style-span&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: orange;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAkVZbzKGVdeN1wDAjiwVyyZCDMW0F8x5-w9LXKA6wzc-FYNmHfjn3rvrAc0VlkTM8UaZywuyOyy0wWhGlCXI_xTiqhxDgaCnwPJ2T98Gj-tWcABypYJH226kfhY4zleQr8Ri6B4pPgd8_/s1600/308419_220459118016324_173920672670169_636110_919547112_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAkVZbzKGVdeN1wDAjiwVyyZCDMW0F8x5-w9LXKA6wzc-FYNmHfjn3rvrAc0VlkTM8UaZywuyOyy0wWhGlCXI_xTiqhxDgaCnwPJ2T98Gj-tWcABypYJH226kfhY4zleQr8Ri6B4pPgd8_/s320/308419_220459118016324_173920672670169_636110_919547112_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Minha força está na solidão.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Não tenho medo nem de chuvas tempestivas&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;nem de grandes ventanias soltas,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;pois eu também sou o escuro da noite.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Clarice Lispector&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: orange;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrmhz_XYElXSAcMAiBrTmJ3ZUU9nI3d_N3D6zBMUUU2mgRWAvsOg_QsuojkyOSPUe-4gqbj1A3VuH2PNTlHONOgGh6001vYQryTTxan8D6JRS99VV_DE0c7ipHwwjSw_zRHDYocgdUyzaF/s1600/380079_334480929914318_327333160629095_1258964_1503555172_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrmhz_XYElXSAcMAiBrTmJ3ZUU9nI3d_N3D6zBMUUU2mgRWAvsOg_QsuojkyOSPUe-4gqbj1A3VuH2PNTlHONOgGh6001vYQryTTxan8D6JRS99VV_DE0c7ipHwwjSw_zRHDYocgdUyzaF/s400/380079_334480929914318_327333160629095_1258964_1503555172_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaRiBnyy1jjJOuoEPRt37FQBUy-IB_5RI_tW07U4c8Tk6bXOQd-jx_rUqwA97S6h-lBqCwHNxPVw9z2n6n4GRwx_Q5cWDb6qzCaKjXAoBa6R-g9Un_pfOaS5k8ov0PZfpp9-AjyMwHKFbq/s1600/313970_220145978047638_173920672670169_634661_409694918_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;235&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaRiBnyy1jjJOuoEPRt37FQBUy-IB_5RI_tW07U4c8Tk6bXOQd-jx_rUqwA97S6h-lBqCwHNxPVw9z2n6n4GRwx_Q5cWDb6qzCaKjXAoBa6R-g9Un_pfOaS5k8ov0PZfpp9-AjyMwHKFbq/s400/313970_220145978047638_173920672670169_634661_409694918_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYX7payWtbFWyM9-h5Ur6VTXHYVEw5rH1ESx_Iv8Z4mGRYWMRkhMB5ciap3BbnsQlv3tlNFsG9OKfB2QI6iit-2fpVbddeqzRN0rHxVr_CaKNB_t4SzcvzgwN5Ozu4EYAf4lcENP1mFpIC/s1600/419421_274989759242137_221529301254850_616559_926450988_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYX7payWtbFWyM9-h5Ur6VTXHYVEw5rH1ESx_Iv8Z4mGRYWMRkhMB5ciap3BbnsQlv3tlNFsG9OKfB2QI6iit-2fpVbddeqzRN0rHxVr_CaKNB_t4SzcvzgwN5Ozu4EYAf4lcENP1mFpIC/s400/419421_274989759242137_221529301254850_616559_926450988_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donizetealves09.blogspot.com/feeds/1161096619118910251/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/05/aos-meus-amigos-um-pequeno-texto-muito.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/1161096619118910251'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/1161096619118910251'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/05/aos-meus-amigos-um-pequeno-texto-muito.html' title='Clarice Lispector'/><author><name>Donizete Alves</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15287539623193268295</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='22' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikqMWU1KM0llt-80h6VsxFjGgrGMp53qWa4MfN4JqUjD7DuKAIGaStAs5epsaPpOZp1d1HVfZ2QQZo6Nu-gJOaRX-RBFs7XNpovFs-vV2wSqTudyxn-8o6l-NcOyV67ZM/s220/donny+17.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEib3e_ynIEgshn7SF_-tfbUyyH3GtV3shcKakqMIhO4wiECVvWwEeIzIYw0ShxwPv5WyGBk_QqsuayYta04TotMoZVZoOm7RYVsDPxMLU0AGls009GA076F3zKsMGjoWsemL3E9BOosGIiY/s72-c/images.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1454454935616101338.post-7320880872549243385</id><published>2011-04-23T11:08:00.000-07:00</published><updated>2012-09-25T07:49:40.098-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Rachel de Queiroz"/><title type='text'>Rachel de Queiroz</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtqV5KkRXvqo9pLKRyT8J4g5f7RLrTzwTc3k9d6j0fRtHZilIrh4-e88echZhaxWkcTD3g8mxQPwRkhZKAhFfK-CVAwUN4s0fXAuMDYiBj-Gf574WfKLipWW_yy1gftNH5rg1SUXiPQL3_/s1600/racheldequeiroz.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtqV5KkRXvqo9pLKRyT8J4g5f7RLrTzwTc3k9d6j0fRtHZilIrh4-e88echZhaxWkcTD3g8mxQPwRkhZKAhFfK-CVAwUN4s0fXAuMDYiBj-Gf574WfKLipWW_yy1gftNH5rg1SUXiPQL3_/s400/racheldequeiroz.jpg&quot; width=&quot;280&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 24pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;i&gt;Rachel de Queiroz&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Filha de intelectuais, Raquel de Queiroz descendia pelo lado paterno do romancista José de Alencar. Ainda criança, mudou-se com a família para o Rio de Janeiro, fugindo da seca de 1915. (O fato seria depois tematizado em “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;O Quinze&lt;/span&gt;”).&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Logo em seguida, a família mudou-se de novo, indo para Belém, onde ficou dois anos. Em 1917, voltou para Fortaleza, pois o pai foi designado juiz na capital cearense.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Em 1921, Raquel ingressou na escola normal, onde se diplomaria em 1925.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Estreou em jornal em1927, com o pseudônimo Rita de Queiroz. Em 1930, aos 20 anos, publicou “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;O Quinze&lt;/span&gt;”, seu primeiro romance. Tratando dos flagelados e da pobreza nordestina, foi bem recebido pela crítica, tendo recebido comentários de intelectuais como&lt;b&gt; Augusto Frederico Schmidt &lt;/b&gt;e &lt;b&gt;Graça Aranha.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Na década de 1930, Raquel entrou para o Partido Comunista Brasileiro, desenvolvendo militância política em Pernambuco (em 1937, chegaria a ser presa).&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Casou-se com José Auto da Cruz Oliveira em 1932. Na mesma época colaborou como cronista para jornais e revistas e publicou uma série de traduções, de autores como &lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: white;&quot;&gt;&lt;b&gt;Jane Austin&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;, &lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: white;&quot;&gt;&lt;b&gt;Balzac&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; e &lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: white;&quot;&gt;&lt;b&gt;Dostoievski.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Em 1937, saiu o romance “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Caminho de Pedra&lt;/span&gt;”. Dois anos depois, foi a vez de “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;As Três Marias&lt;/span&gt;”. Em 1948, suas crônicas foram reunidas na antologia “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;A Donzela e a Moura Torta&lt;/span&gt;”.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
A autora estreou no teatro em 1953, com a peça “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Lampião&lt;/span&gt;”. Em 1958, publicou “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;A Beata Maria do Egito&lt;/span&gt;”.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Nos anos de 1960, Raquel de Queiroz passou a colaborar com o governo militar, sendo nomeada para integrar o Conselho Federal de Educação em 1967.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Em 1969, lançou “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;O Menino Mágico&lt;/span&gt;”, seu primeiro romance infanto-juvenil. Em 1975, publicou o romance “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Dora Doralina&lt;/span&gt;”. Dois anos depois tornou-se a primeira mulher a entrar para a Academia Brasileira de Letras.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Traduzida para diversos idiomas, tendo ainda livros adaptados para o cinema e para a televisão, Raquel de Queiroz obteve amplo reconhecimento por sua obra. Em 1989, a José Olympio Editora publicou sua “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Obra Reunida&lt;/span&gt;”, em cinco volumes.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Em 1992, escreveu “&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Memorial de Maria Moura&lt;/span&gt;”, romance que lhe trouxe diversos prêmios, entre eles o prestigiado Camões, dedicado ao melhor autor do ano em língua portuguesa.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
Aos 92 anos, dormindo em sua rede, morre Raquel de Queiroz.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;TELHA DE VIDRO&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Quando a moça da cidade chegou&lt;br /&gt;
veio morar na fazenda,&lt;br /&gt;
na casa velha...&lt;br /&gt;
Tão velha!&lt;br /&gt;
Quem fez aquela casa foi o bisavô...&lt;br /&gt;
Deram-lhe para dormir a camarinha,&lt;br /&gt;
uma alcova sem luzes, tão escura!&lt;br /&gt;
Mergulhada na tristura de sua treva e de sua única portinha... &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A moça não disse nada,&lt;br /&gt;
mas mandou buscar na cidade&lt;br /&gt;
uma telha de vidro...&lt;br /&gt;
Queria que ficasse iluminada&lt;br /&gt;
sua camarinha sem claridade... &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Agora,&lt;br /&gt;
o quarto onde ela mora&lt;br /&gt;
é o quarto mais alegre da fazenda,&lt;br /&gt;
tão claro que, ao meio dia, aparece uma&lt;br /&gt;
renda de arabesco de sol nos ladrilhos&lt;br /&gt;
vermelhos,&lt;br /&gt;
que — coitados — tão velhos&lt;br /&gt;
só hoje é que conhecem a luz do dia...&lt;br /&gt;
A luz branca e fria&lt;br /&gt;
também se mete às vezes pelo clarão&lt;br /&gt;
da telha milagrosa...&lt;br /&gt;
Ou alguma estrela audaciosa&lt;br /&gt;
careteia no espelho onde a moça se penteia. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Que linda camarinha! Era tão feia!&lt;br /&gt;
— Você me disse um dia&lt;br /&gt;
que sua vida era toda escuridão&lt;br /&gt;
cinzenta, fria, sem um luar, sem um clarão...&lt;br /&gt;
Por que você não experimenta?&lt;br /&gt;
A moça foi tão bem sucedida...&lt;br /&gt;
Ponha uma telha de vidro em sua vida!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Rachel de Queiroz&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: orange;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;b&gt;Geometria
dos ventos&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;Eis que temos aqui a Poesia,&lt;br /&gt;
a grande Poesia.&lt;br /&gt;
Que não oferece signos&lt;br /&gt;
nem linguagem específica, não respeita&lt;br /&gt;
sequer os limites do idioma. Ela flui, como um rio.&lt;br /&gt;
como o sangue nas artérias,&lt;br /&gt;
tão espontânea que nem se sabe como foi escrita.&lt;br /&gt;
E ao mesmo tempo tão elaborada -&lt;br /&gt;
feito uma flor na sua perfeição minuciosa,&lt;br /&gt;
um cristal que se arranca da terra&lt;br /&gt;
já dentro da geometria impecável&lt;br /&gt;
da sua lapidação.&lt;br /&gt;
Onde se conta uma história,&lt;br /&gt;
onde se vive um delírio; onde a condição humana exacerba,&lt;br /&gt;
até à fronteira da loucura,&lt;br /&gt;
junto com Vincent e os seus girassóis de fogo,&lt;br /&gt;
à sombra de Eva Braun, envolta no mistério ao&lt;br /&gt;
mesmo tempo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNoSpacing&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;MsoIntenseEmphasis&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;Rachel de
Queiroz&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donizetealves09.blogspot.com/feeds/7320880872549243385/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/04/telha-de-vidro.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/7320880872549243385'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1454454935616101338/posts/default/7320880872549243385'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donizetealves09.blogspot.com/2011/04/telha-de-vidro.html' title='Rachel de Queiroz'/><author><name>Donizete Alves</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15287539623193268295</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='22' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikqMWU1KM0llt-80h6VsxFjGgrGMp53qWa4MfN4JqUjD7DuKAIGaStAs5epsaPpOZp1d1HVfZ2QQZo6Nu-gJOaRX-RBFs7XNpovFs-vV2wSqTudyxn-8o6l-NcOyV67ZM/s220/donny+17.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtqV5KkRXvqo9pLKRyT8J4g5f7RLrTzwTc3k9d6j0fRtHZilIrh4-e88echZhaxWkcTD3g8mxQPwRkhZKAhFfK-CVAwUN4s0fXAuMDYiBj-Gf574WfKLipWW_yy1gftNH5rg1SUXiPQL3_/s72-c/racheldequeiroz.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>