smacznie mi

Bułki plecionki

2016-08-22T07:29:00.001-07:00

Mam problem z nazywaniem postów. Dzisiejszy jest o bułkach, zwykłych, plecionych, za to szybkich i wdzięcznych.
Przepis pochodzi jak zwykle z niezawodnego forum cincin, a podała go Krystyna9.

Podam przepis na jedną porcję, ja przygotowałam dwie. Zapędziłam się i dodałam całe jajko, nie zaszkodziło to ciastu i bułeczkom. Drugim razem zrobiłam jednak wg przepisu, też z podwójnej porcji. Nie robię dużych bułek, raczej małe bułeczki.

Składniki:

(1 szklanka to 240 ml)

1 1/2 szklanki mąki pszennej

130 ml mleka

1 żółtko

olej (ilość podana w przepisie)

1 łyżka drożdży (lub 20-30 g świeżych, można dać mniej i dłużej poczekać aż ciasto wyrośnie)

1-1 1/2 łyżeczki cukru (ja zazwyczaj nie daję)

1/2 łyżeczki soli

mleko do posmarowania,

sezam, mak do posypania opcjonalnie

Mleko wlewam do szklanki (u mnie 240 ml), wbijam żółtko, dolewam tyle oleju, żeby otrzymać 3/4 mieszanki. Dokładnie rozprowadzam żółtko, wlewam płyn do mąki, drożdży i soli. Mikserem stacjonarnym (najpierw na szybkości jeden, potem dwa), zagniatam ciasto. Wyrasta ono powoli, aż podwoi swoją objętość. Po wyrośnięciu dzielę ciasto na równe części i zaplatam bułeczki, które piekę w piekarniku nagrzanym do 190 st C przez 20-25 minut.
Smacznego!

Prosta zapiekanka ziemniaczana

2016-08-21T10:24:00.002-07:00

Proste dania smakują najlepiej. Niedawno przygotowałam mało skomplikowaną zapiekankę z ziemniaków. Robiłam ją wiele razy, byłam pewna, że przepis jest na blogu. Pierwszy raz jadłam podobną w restauracji. Była dodatkiem do wykwintnie podanego kawałka mięsa i jeszcze bardziej elegancko podanej sałatki.

Ja zrobiłam samą zapiekankę - przygotowałam ją przed wyjściem z domu. Po powrocie tylko włączyłam piekarnik. Moim dodatkiem była podduszona cebulka, którą ułożyłam na wierzchu ziemniaków.

Wiem, że następnym razem zamiast śmietany użyję mleka, ponieważ moja skóra nie bardzo lubi się ze śmietaną, mimo że użyłam kremówki. Na szczęście skończyło się tylko na suchej skórze, po kwaśnej śmietanie dostaję dodatkowej wysypki i duszności. Ale osoby, które nie mają alergii na BoP spokojnie mogą użyć śmietany 18% lub 30%.

Składniki:

około 1 kg ziemniaków (najlepiej zwartych)

1 cebula

około 1 szklanki mleka (lub śmietany, jeżeli możemy)

2 jajka

sól

olej do wysmarowania formy

przyprawy (pieprz, gałka muszkatołowa) - jeżeli nie ma przeciwwskazań, ja nie użyłam i zapiekanka smakowała wybornie,

Ziemniaki obrałam i pokroiłam na mandolinie. Można to zrobić ręcznie, ale zajmuje zbyt wiele czasu, poza tym wtedy plastry nie są równe. Moje nie były cienkie. Ułożyłam je dosyć ściśle w okrągłej formie, ale kształt nie ma znaczenia - w kwadratowej łatwiej się kroi równe porcje.
Cebulę pokroiłam w cienkie piórka i poddusiłam na patelni.
Jajka wymieszałam z mlekiem (śmietaną) i solą. Wlewałam to porcjami do naczynia z ułożonymi ziemniakami, od czasu do czasu poruszałam naczyniem, żeby płyn dostał się pomiędzy ziemniaki. Na wierzchu ułożyłam cebulę. Danie zapiekałam około 1 godziny w 180 st C.
Mi smakuje i ciepła i zimna, prosto z lodówki.
Smacznego!

Zupa z łososiem i przegrzebkami

2016-08-07T20:20:00.000-07:00

Ciągle szukam swoich smaków i nie mogę się przyzwyczaić, że od pewnego czasu nie mogę jeść wszystkiego. Co prawda lista zakazanych produktów zmienia się z dnia na dzień, ale coraz więcej pojawia się tych dozwolonych. Ku mojej uciesze, również przypraw.

Dzisiaj nabrałam ochoty na zupę z małżami, a że nie dostałam ich w żadnym sklepie, to w zamian kupiłam przegrzebki i łososia. Moją zupę ciężko nazwać rybną, ale smakuje doskonale. Jest lekka i delikatna.

Składniki:

1 średnia marchewka

1 mała pietruszka

1 łodyga selera naciowego

1/2 małej cebuli

1 ząbek czosnku, posiekany
natka pietruszki
5-6 przegrzebków
ok. 400 g łososia

3 ziarenka czosnku

2 ziarenka ziela angielskiego

sól do smaku
ok. 3-4 l wody

czarne oliwki do smaku
natka pietruszki do posypania
chipsy z parmezanu

Warzywa umyłam i obrałam. Marchewkę i ziemniaki pokroiłam w kostkę, seler i pietruszkę przekroiłam na pół.
W garnku ułożyłam warzywa, dodałam przyprawy, natkę, wlałam wodę i gotowałam wywar na wolnym ogniu.
Łososia pokroiłam w kostkę, podobnie przegrzebki. Te przegrzebki, które przesmażyłam, pokroiłam w większą kostkę, te, które dałam bezpośrednio na talerz - drobniej. Ważne, żeby nie ich gotować, bo zrobią się gumiaste, jak inne owoce morza.
Łososia dodałam 3 minuty przed podaniem, przegrzebki już na talerzu.
W zależności od humoru i smaku - jednego dnia jedliśmy z przegrzebkami dodanymi do gorącej zupy, oliwkami i natką. Następnego podałam z przesmażonymi, z chipsami z parmezanu, z natką pietruszki. Za każdym razem zupa smakuje doskonale.
Smacznego!

Chałka

2016-07-31T08:32:00.000-07:00

Chałka drożdżowa, jeszcze ciepła, idealna na leniwe śniadanie.
Dzisiaj wstałam między 4 a 5 rano. Nadal nie mogę się przestawić. Śpię wg czasu polskiego i kalifornijskiego. Korzystają na tym moi domownicy, którzy na śniadania jadają świeże domowe pieczywo lub babeczki.

Tę chałkę piekłam w okresie zimowym z cynamonem. Nie ma lepszego połączenia. Do tego kubek gorącej czekolady lub aromatyzowanej herbaty, dobra książka lub film. Równie dobrze smakuje posypana po prostu kruszonką lub grubym cukrem.

Przepis pochodzi z książki Encyklopedia wypieków i pieczywa B. Rasmusson.

Składniki:

1 łyżka drożdży (lub 25 g świeżych)
50 ml oleju
250 ml mleka
250 ml wody
1 łyżeczka soli (ja dałam mniej)
ok. 1 1/4 l mąki pszennej (1 szklanka to 130-140 g - w zależności od szklanki, w Polsce to 130, amerykański cup to 140 g)
1 łyżeczka cukru (nie było w przepisie oryginalnym, nie jest konieczny, świeże drożdże pracują bez cukru)

Mleko i wodę wymieszałam i podgrzałam do 37 st C.
Do miski miksera stacjonarnego wsypałam suche drożdże i wlałam odrobinę ciepłego płynu, wsypałam cukier i rozpuściłam suche produkty w mleku i wodzie.
Do pozostałego mleka i wody wlałam olej.
Do wyrośniętych drożdży (nie jest to konieczne, gdy pracujemy z aktywnymi drożdżami), wlałam pozostały płyn, mąkę wsypywałam stopniowo i zagniatałam ciasto. Kiedy ciasto zaczęło odchodzić od ścianek misy przykryłam je ściereczką i odstawiłam w ciepłe miejsce aż podwoi objętość (około 30 minut).

Ciasto podzieliłam na 6 części i zaplotłam 2 warkocze. Chałki posmarowałam rozbełtanym jajkiem, posypałam grubym brązowym cukrem i kruszonką.

Ciasto rosło tak długo, jak grzał się piekarnik. Piekłam je w temperaturze 225 st C przez 25 minut.

Dzisiaj składałam chałkę z trzech części, zimą składaliśmy z czterech. Zdjęcia poniżej:

Smacznego!

Spód do pizzy wg J. Olivera

2016-06-19T10:35:00.000-07:00

Nie bardzo kręcą mnie znamienitości i znakomitości kulinarne. Zwłaszcza te, które robią wokół siebie sporo szumu. Kuchnia J. Olivera, podobnie M. Stewart, raczej nie są mi bliskie. Natomiast ten spód do pizzy przygotowuję od dawna. Znam go na pamięć, jest rewelacyjny, pobił wszystkie, które robiłam do tej pory. Zazwyczaj robię go z połowy porcji, czasami część ciasta odkładam do lodówki i pizzę piekę dzień później. Taka pizza smakuje nawet mojemu młodszemu synowi, który je tylko jedną pizzę, z jedynej restauracji. Starszy zaś uważa, że ta, i powyższa restauracyjna, nie mają sobie równych.

Sobie przygotowałam pizzę nieco mniej tradycyjnie - bez sosu i z małą ilością sera. Dodałam za to sporo warzyw, brukselka skarmelizowała się idealnie, wędzonego łososia, czerwoną cebulę. Moi synowie stwierdzili, że moja pizza wygląda ładniej, ale ich smakuje lepiej...

Składniki: (połowa porcji)

500 g mąki uniwersalnej (lub 400 g mąki + 100g mąki drobno zmielonej semoliny, mąki wysokoglutenowej, ewentualnie mąki chlebowej, aczkolwiek ja prawie zawsze używam w całości mąki uniwersalnej)*
1 łyżka suchych drożdży
1 łyżka oleju
325 ml ciepłej wody
szczypta soli

ulubione dodatki

*mąka w Stanach Zjednoczonych ma nieco więcej glutenu niż w Polsce

W misce mieszam ze sobą mąkę (lub mąki), sól i drożdże. Wlewam wodę i olej, zagniatam elastyczne ciasto, które odchodzi od ręki lub haka. Misę, w której wyrabiałam ciasto (powinna być czysta, ciasto powinno zebrać wszystko), smaruję odrobiną oleju lub posypuję mąką, wkładam uformowaną kulę i odkładam, przykrywam ściereczką i czekam aż ciasto podwoi objętość.
W zależności od tego czy chcę gruby czy cienki spód, ciasto dzielę na 2 lub 3 części. Jedną część można z powodzeniem schować do lodówki i przygotować pizzę wieczorem lub następnego dnia.
Ciasto wałkuję dość cienko, średnica zależy od foremki lub kamienia do pizzy. Mój kamień ma około 30 cm.
Na ciasto wylewam około 1 łyżkę sosu pomidorowego, rozsmarowuję go na cieście. Układam nasze ulubione dodatki.
Pizzę piekę na rozgrzanym kamieniu przez około 10-15 minut w 250 st C.
Smacznego!

Drobiowe roladki z warzywami i awokado, BoP

2016-06-12T14:29:00.000-07:00

Jedna z moich ulubionych wersji roladek drobiowych. Dodaję do niej sporo warzyw, w tym dużo cebuli, dlatego nie są one zbyt mdłe. Ostatnio dodałam awokado i muszę sprawdzić, czy zareagowałam na nie czy na oliwki w sałatce, niemniej jest to jedno z nielicznym pełnych smaku dań, które mogę jeść i dobrze się potem czuję.

Warzywa możemy zmieniać, w zależności od sezonu i tego co komu szkodzi. Ja dodałam niewielką ilość czerwonej papryki. Wiem, że nie każdy może ją jeść, ale mi ona w niewielkich ilościach nie szkodzi. Od czasu do czasu mogę zjeść odrobinę na kanapce lub dodać ją do sałatki. Gorzej już z małymi ostrymi papryczkami, których każdy z uczuleniem na BoP powinien unikać.

Składniki:

2 filety z kurczaka

kilka plasterków czerwonej papryki

1/4 małej cebuli

1 pieczarka

1/2 szklanki poszatkowanej czerwonej kapusty

1/2 awokado

sól

tłuszcz do smażenia

Filety rozbijam dosyć cienko, solę, układam na nich warzywa, pieczarki i awokado. Zwijam dosyć ciasno, jeżeli zachodzi konieczność, pomagam sobie wykałaczką - spinam roladki, żeby nie rozleciały się przy smażeniu.
Smażę je na rozgrzanej patelni, na małej ilości tłuszczu. Najpierw obsmażam je z każdej strony, rumienię je, zamykam w ten sposób sos w mięsie, ale nadaję też bardzo ciekawy smak, którego brakuje trochę, bo nie dodajemy tylu przypraw. Potem zmniejszam moc palnika i przykrywam roladki, chcę żeby doszły też w środku - zależy mi na tym, żeby chociaż odrobinkę zmiękła cebula i kapusta.

Przed podaniem pamiętajmy o wyciągnięciu ewentualnych wykałaczek. Smakują doskonale na ciepło i na zimno do kanapki.
Smacznego!

Chleb pszenny razowy, z pate fermentee

2016-05-23T20:48:00.001-07:00

Cóż tu dużo mówić czy się rozpisywać. Jeden z najlepszych. Nie może być inaczej, przepis samego J. Hamelmana. Jeżeli jesteśmy na diecie BoP, musimy pominąć miód a w zamian dodać odrobinę cukru (np. ciężkiego brązowego), bądź całkiem pominąć dodatek słodzący.

Ja dodałam odrobinę (130 g) mąki pełnoziarnistej z kiełkujących ziaren. Ale nie jest to konieczne.

1 szklanka ok 240 ml

Pate fermentee:

230 g (1 3/4 szklanki) mąki (najlepiej chlebowej)

150 g (5/8 szklanki) wody

10 g soli (zawsze daję mniej)

1/8 łyżeczki drożdży instant

Wszystkie składniki dokładnie mieszamy ze sobą, przykrywamy folią plastikową i odstawiamy na 12-16 godzin w temperaturze ok 21 st C.

450 g mąki (najlepiej chlebowej)
450 g mąki pszennej razowej (ja dodałam 130 g pszennej z kiełkujących ziaren)

610 g wody (możliwe, że będziemy musieli dodać odrobinę wody, ja zawsze dolewam w czasie pierwszego mieszania)

20 g soli (ja daję mniej, czasem pomijam)

4 g drożdży instant

30 g miodu (BoP pomija całkiem lub dodaje inny słodzik)*

Obie mąki, wodę, drożdże, sól i ewentualnie miód wkładamy do misy i mieszamy na najniższej prędkości miksera przez 3 minuty. Jeżeli używamy KA i haka to obowiązkowo mieszamy na 1 prędkości. Pate fermentee dodajemy partiami, w tym czasie pilnujemy również czy nie musimy dodać przypadkiem wody. Ja zawsze dolewam wodę, robię to powoli i partiami.
Mieszanie kończymy na 2 prędkości, również mieszamy 3 minuty. Końcowe, można rzec, sprawdzające mieszanie to 30-60 sekund. Ciasto powinno być silne i elastyczne. Wymagana temperatura ciasta to 24 st C (ale, wstyd się przyznać, nie sprawdzam).

Fermentacja wstępna to 2 godziny.

Ciasto składamy po pierwszej godzinie.

Ciasto dzielimy na 2 bochenki i formujemy odpowiednie dla nas kształty. Możemy upiec chleby lub bułki. Ciasto układamy w oprószonych mąką koszyczkach do wyrastania chleba lub między fałdami lnianych ściereczek i przykrywamy folią spożywczą.

Końcowa fermentacja powinna trwać około godziny w 24 st C. Jeden bochenek wyrastał dłużej, czekał na swoją kolej i wcale mu to nie zaszkodziło.

Ja swoje chleby piekłam w garnku. Bardzo chwalę sobie ten sposób pieczenia, jest on szybszy, prostszy i gwarantuje zawsze chrupiącą skórkę a przy tym nigdy nie spaliłam i nie wysuszyłam chleba, nie przydarzył mi się zakalec, co miało miejsce przy tradycyjnym pieczeniu.

Piekłam w 210 st. Do zimnego piekarnika włożyłam garnek (wielkość dostosowałam do wielkości chleba). Na papierze do pieczenia przełożyłam chleb do gorącego garnka i przykryłam go pokrywką.** Po 30 minutach zdjęłam pokrywkę i piekłam dodatkowe 15 minut, aż chleb się przyjemnie zarumienił.
Chleb ostudziłam na kratce.

Autor za to proponuje:

Przekładamy uformowane bochenki na ładownik lub łopatę. Nacinamy na ich powierzchni stosowny wzór. Zaparowujemy piec, wkładamy bochenki i ponownie zaparowujemy. Pieczemy około 38 minut w temperaturze 230 st C. Kiedy bochenki zaczną się rumienić, otwieramy otwory wentylacyjne, aby pieczenie przebiegały w suchszym piecu. Jeśli za szybko zaczną się rumienić, zmniejszamy temperaturę o 10-20 st C. Dzięki dodaniu miodu chleb uzyska charakterystyczny kolor.

*Ilość benzoesanu sodu w miodzie zależy od tego, z jakiego kwiatu miód został pozyskany. Nie wiem czy mój, który dodałam (rzepakowy) i ja możemy być wyznacznikiem, ale po zjedzeniu kilku kromek chleba na kolację i śniadanie piekł mnie język i podniebienie.

**Można skropić wodą chleb przed przykryciem go pokrywką. Dodatkowa para spowoduje, że chleb może mieć jeszcze bardziej chrupiącą skórkę. Moje ciasto miało wysoką hydrację i nie potrzebowało dodatkowego skrapiania.

Smacznego!

Chrupiący chleb francuski

2016-05-12T21:04:00.000-07:00

Nie mogę za bardzo wyżywać się ostatnio w kuchni, piekę więc chleby. Tyle ich mam do zapisania, że powoli gubię się, który jest który, które zdjęcie do którego przepisu. Dlatego szybko nadrabiam zaległości.

Dzisiaj mam bardzo szybki i prosty przepis na Chrupiący chleb francuski z książki Encyklopedia wypieków i pieczenia B. Rasmusson. Bardzo często piekę chleby z tej książki i zawsze byłam zadowolona. Tym razem rezultat przeszedł moje oczekiwania. Skórka jest bardzo chrupiąca, miękisz miękki i delikatny.
Autorka proponuje, aby po czasie pieczenia zostawić chleb w piekarniku na 15 minut, ja zwiększyłam czas pieczenia o 5 i wyciągnęłam chleb od razu po upieczeniu.

1 szklanka to około 240 ml

Składniki:

1 łyżka drożdży suszonych (lub 50 g świeżych)

500 ml wody o temperaturze pokojowej

2 łyżeczki soli (dałam mniej)

690 g mąki (pół na pół pszennej uniwersalnej i chlebowej, wg autorki 1,2 l; 4 1/2 szklanki)

do posmarowania 1 jajko

Mąkę wsypałam do miksera stacjonarnego, dodałam sól, drożdże i wodę. Mieszałam najpierw na pierwszej prędkości przez 2 minuty a później na drugiej przez 3. Jeżeli zachodzi potrzeba (u mnie zaszła, ale ja zawsze dolewam wodę) dolewamy powoli odrobinę wody.
Ręcznie ciasto zagniatamy 10 minut, robotem 5.
Po 5 minutach zagniatania ciasta mikserem, przełożyłam je na blat, zagniotłam ręcznie (sprawdzam czy nie jest zbyt twarde - wtedy dolewam wodę, czy nie jest zbyt lepkie - wtedy dosypuję trochę mąki), formuję kulkę i wkładam z powrotem do tej samej dzieży i ciasto rośnie około 2 godzin.
Po tym czasie ciasto dzielę na dwie części, z każdej formuję 2 bochenki chleba (ok 30 cm długie) i układam na blaszce. Chleb rośnie około godziny. Piekę go w 260 C (autorka proponuje 275, ale najwyższa temp. mojego piekarnika to 500 st F) z włożonym naczyniem z wodą, przez 15 minut. Naczynie z wodą (mały garnek) wkładam do zimnego piekarnika. Od razu po upieczeniu wykładamy chlebki na kratkę do pieczenia - żeby nie zaparowało, nie straciło chrupiącej skórki.

Chleb może być przechowywany w zamrażarce około 2-3 miesiące, ale straci swoją chrupkość (rada autorki).
Smacznego!

Drożdżowe rożki z twarogiem lub truskawkami

2016-04-17T11:47:00.000-07:00

Delikatne, szybkie w przygotowaniu. Zazwyczaj te słodkości, które wydają mi się praco- i czasochłonne, zajmują mało czasu. Te rożki są delikatne, długo zachowują świeżość i dosłownie rozpływają się w ustach.

Ciasto przygotowałam w wersji bez nabiału. Nadzienie w dwóch wersjach - z truskawkami z wanilią i słodkim twarogiem. Ponoć obie były doskonałe, ja jadłam tylko z serem.

Przepis pochodzi z książki E. Aszkiewicz Słodka kuchnia polska.

1 szklanka to ~240 ml

Składniki:

2 szklanki i 2 łyżki mąki + odrobina do podsypania (dobrze wyrobione ciasto nie przykleja się do stolnicy)

1 łyżka suchych drożdży (oryginalnie 4 dag świeżych)

2 żółtka

2 łyżki cukru

3/4 szklanki mleka (ja dałam połowę roślinnego kupnego i dolałam wodę, było zbyt gęste, najlepsze oczywiście jest domowe, np. konopne, kokosowe, migdałowe)

szczypta soli

80 g margaryny lub masła

twaróg z cukrem
truskawki z cukrem i pastą waniliową
lub dowolne nadzienie - autorka proponuje śliwki, jabłka z cukrem i cynamonem

Mąkę wymieszałam z cukrem, drożdżami, solą. Dodałam żółtka, mleko, lekko wymieszałam i wlałam ciepłe masło. Zagniatałam ciasto, około 4 minut, aż składniki się dokładnie połączą, ciasto nie będzie się przyklejało do stolnicy. Wbrew pozorom ciasto jest miękkie, delikatne i elastyczne. Uformowałam kulkę, przełożyłam ją do miski wysmarowanej oliwą, przykryłam folią i odłożyłam w ciepłe miejsce. Ciasto podwoiło objętość i podzieliłam je na dwie części. Każdą część rozwałkowałam dosyć cienko podzieliłam na kwadraty. Na kwadratach układałam farsz i zlepiałam tworząc trójkąty-rożki. Zlepiałam to duże słowo, składałam ciasto, delikatnie je przyklepując. Układałam je na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia dosyć luźno.
Można posmarować je białkiem, które zostało. Odstawiamy je do wyrośnięcia. Pieczemy w 180 st.C przez 30-35 minut (ja piekłam 30). Jeszcze gorące posypujemy cukrem pudrem.
Wg autorki powinno wyjść 16 porcji, mi wyszło około niewiele ponad 20.
Smacznego!

Pączki z dziurką

2016-04-12T10:44:00.000-07:00

Już kiedyś pisałam, że jedna z moich babć smażyła pączki a druga faworki. Wczoraj mój młodszy syn od samego rano nudził nas o bułki z dziurką i cukrem, takie ze sklepu. A że to sam tłuszcz i cukier - zrobiłam sama. Babci nie było pod ręką, godzina w Polsce późna, uruchomiłam wujka googla i znalazłam przepis tu.

Nie posiadam maszyny do wypieku chleba, wyrobiłam je wstępnie mikserem stacjonarnym a potem ręcznie na stolnicy.

Sama przygotowałam maślankę, której nigdy nie mam w lodówce. Do mleka wlałam odrobinę octu (lub soku z cytryny) i czekałam kilka minut aż mleko zgęstniało.

Część donatów obtoczyliśmy w cukrze, część polaliśmy czekoladą, ale i tak najsmaczniejsze były saute, jeszcze ciepłe.
Do pączków nie dodałam aromatów w postaci olejków, ekstraktów, skórki z cytrusów, dlatego spokojnie mogłam je zjeść. Osoby bez problemów z BoP mogą dodać dowolne smakowe dodatki.

Składniki:

455 g mąki pszennej

1 łyżka drożdży suszonych

100 ml mleka (lub wody)

35 g cukru

1 jajko (w temperaturze pokojowej)

120 ml maślanki

60 g masła

tłuszcz do smażenia

opcjonalnie:

cukier do obtoczenia donatów
bita śmietana, dżem, masa do napełniania

Mleko lekko podgrzałam, dodałam do nich drożdże, odstawiłam na bok.
Masło rozpuściłam na małej mocy palnika i odstawiłam aż wystygnie.
Cukier i mąkę przesiałam do misy miksera stacjonarnego. Wlałam wyrośnięte drożdże, ostygnięte masło, maślankę i rozkłócone jajko. Przez pierwsze 2 minuty mieszałam na prędkości 1, następnie na prędkości 2 aż wszystkie składniki połączyły się ze sobą a ciasto zrobiło się gładkie - około 3-4 minuty. Gładkie ciasto wyłożyłam na lekko oprószoną mąką stolnicę i dosłownie minutkę wyrobiłam ręką. Ciasto było elastyczne, miękkie i delikatne.
Ciasto rosło aż podwoiło objętość.
Ciasto zagniotłam jeszcze raz, podzieliłam na 2 części. Każdą część rozwałkowałam niezbyt cienko i wykrawałam okrągłe kształty. Dziurki w środku wykroiłam za pomocą mniejszej foremki. Można się posiłkować formą do donatów, ale ja takowej nie posiadam. Pączki z dziurką rosły a ja rozgrzewałam tłuszcz do smażenia. Ja smażyłam pączki na oleju, ale można użyć smalcu, oleju kokosowego.
Usmażone odsączamy na papierowym ręczniku, posypujemy cukrem, cukrem pudrem, nadziewamy dżemem, bitą śmietaną.
Smacznego!

Balsam peruwiański, diagnoza i co dalej?

2016-04-12T10:37:00.001-07:00

Początek tego roku zaczęłam od eliminowania moich ulubionych dań i kosmetyków. Przyzwyczajona do diet byłam pewna, że doskonale dam sobie radę. No bo kto, jak nie ja? Przeliczyłam się bardzo. Do alergii na balsam peruwiański doszły alergie na niektóre owoce i warzywa. Okazało się, że nawet produkty, które w testach wyszły ok, wywołują u mnie wysypkę i duszności. Moja dieta jest bardzo okrojona, w szufladzie z przyprawami zostały tylko niektóre zioła i sól, na pozostałych półkach, między innymi z kaszami i sosami też opustoszało. Zostało tylko kilka słoiczków z podstawowymi przyprawami, którymi doprawiam dania dla domowników.

Alergia na balsam peruwiański jest dosyć skomplikowana. Niektórzy mają szczęście i wystarczy, że usuną kosmetyki lub leki, maści, kremy, które zawierają związki BoP (lub związki o podobnym wzorze chemicznym). Inni (np. ja) oprócz wymiany wszystkich kosmetyków, chemii (proszków do prania, płynu do naczyń), muszą wyeliminować również sporo produktów jedzeniowych. Muszę zapomnieć o lodach waniliowych, czekoladowym cieście, spaghetti z sosem pomidorowym, ostrej kuchni meksykańskiej, sushi czy mojej ulubionej kuchni włoskiej.

Nie lada wyzwaniem jest znalezienie kosmetyków bez kwasku cytrynowego, benzoesanu sodu, eugenolu (wyciąg z goździków) i podobnych dziwnie brzmiących nazw. Sam balsam peruwiański nie jest ujęty w składnikach kosmetyków.

Balsam peruwiański to lek, który wycieka z uszkodzonej kory drzewa rosnącego w Brazylii. Jest stosowany przy chorobach skóry (odmrożenia, odparzenia, odleżyny), wykazuje właściwości antyseptyczne i przeciwzapalne. Jest składnikiem maści, kremów, leków a także perfum; chusteczek jednorazowych nawilżanych dla dzieci, podsypek dla dzieci.
Głównym symptomem alergii jest zaczerwieniona, swędząca skóra, spuchnięte miejsca na skórze a także obrzęki wypełnione płynem.

Balsam peruwiański może być nazywany zamiennie: Myroxylon pereirae oleoresin; Peruvian balsam; balsam Peru lub extract Peru; balsam fir oleoresin lub oil fir oleorisin; hyperabsolute balsam, Peru; cinnamein, balsam of Tolu, China oil, blach balsam, Surinam balsam, Indian balsam, Honduras balsam.

To, co sprawia, że dieta oparta na eliminowaniu balsamu peruwiańskiego jest utrudniona i ciężka w utrzymaniu, to spore spektrum produktów, które obejmuje ten alergen. Od przypraw, poprzez alkohol, czekoladę aż do środków chemicznych. Trzeba wykluczyć również konserwanty (benzoesan sodu), także te naturalnie występujące w warzywach i owocach. Oczywiście, nie każdy uczulony na BoP musi aż tak zwracać uwagę na to co je, ale wiele osób (w tym ja) sprawdza i wie w jakich owocach i warzywach występuje naturalny benzoesan sodu.

Alergię na balsam peruwiański diagnozujemy testem płatkowym. Test taki wykona nam alergolog lub dermatolog. Są to plastry z naklejonymi alergenami, które zazwyczaj nosimy na plecach 5 dni. Moja reakcja na balsam peruwiański i cynamon była natychmiastowa. Pierwszy wynik jest odczytywany po 20 minutach, kolejny po 2 dniach (wtedy też się odkleja plastry) i ostatni po kolejnych 2 dniach.
Kiedy już wiemy, że niestety mamy alergię na BoP musimy wykluczyć sporo produktów. Wstępnie na miesiąc, po tym czasie dodajemy po 1 alergenie na 3-5 dni i sprawdzamy naszą reakcję. Niektóre produkty dają reakcję później, nawet po tygodniu. U mnie ta metoda nie przeszła, bo po wstrząsie anafilaktycznym, ciągłym pieczeniu w buzi i stanie przypominającym astmę, moja lekarka kazała usunąć produkty spożywcze znajdujące się na tej liście.

W skrócie, z czego należy zrezygnować przy alergii na BoP:

Żywność:
1) przyprawy - głównie te, które kojarzą się z przyjemnym zapachem balsamu peruwiańskiego, czyli:
-wanilia
-cynamon
-anyż
-goździki
-gałka muszkatołowa, ale także:
-liść laurowy
-ziele angielskie
-pieprz (biały, zielony, czarny, syczuański, czerwony)
-imbir
-papryka suszona (one są robione z małych ostrych papryczek, nawet słodka)
-mieszanka curry
-kumin
-gorczyca
-kwasek cytrynowy
-niektóre zioła, np. tymianek; lepsze są zioła suszone, ponieważ zawierają mniej aktywnych olejków;
-wiele osób reaguje na kurkumę, trawę cytrynową, kolendrę (w ziarenkach i liście), większość orientalnych przypraw
2)warzywa i owoce:
-pomidory i wszelakie przetwory z nich: sosy, keczupy, passaty,
-owoce cytrusowe a zwłaszcza przetwory z nich
-skórka z owoców cytrusowych
3)inne produkty:
-wszystkie, które są o smaku owoców, ale ich nie zawierają (np. tanie napoje owocowe, herbaty owocowe, herbaty earl gray, jogurty owocowe, galaretki, itd.,
-napoje typu cola
-czekolada, zwłaszcza nadziewana, ale niektórzy reagują też na dobrą, gorzką czekoladę
-ostre sosy do potraw (np. sriracha, tabasco), musztarda,
-ocet winny
-wina, likiery, aperitify, ziołowe alkohole
-gumy do żucia
-sos sojowy
-warzywa, owoce konserwowe, pikle; mięso, warzywa, ryby w puszkach,
-kupne pasztety,
-papierosy mentolowe
Najlepiej zrezygnować z jedzenia poza domem, a już w szczególności w azjatyckich, włoskich i meksykańskich restauracjach.
Balsam peruwiański znajduje się w warzywach i owocach, ziołach i przyprawach. Kupując soję, wiśnie czy awokado nie przeczytamy nigdzie, że w nich znajduje się sporo naturalnego benzoesanu sodu, czyli jednej ze składowych balsamu peruwiańskiego. *
Chemia:
1)Kosmetyki:
-pasty do zębów, płyny do płukania jamy ustnej i wszelkiego rodzaju cementy i plomby dentystyczne, a także środki do czyszczenia zębów w gabinetach dentystycznych
-kremy do codziennej pielęgnacji
-płyny do higieny intymnej
-płyny, żele do mycia twarzy
-szampon do włosów i odżywka do włosów
-kolorowe kosmetyki
-kremy z filtrem przeciwsłonecznym
-perfumy i dezodoranty
-kremy do pielęgnacji dzieci, chusteczki jednorazowe, podsypki talkowe dla dzieci
-pomadki ochronne
2)Lekarstwa:
-maści na odparzenia, odmrożenia
-maści antyseptyczne
-maści na hemoroidy
-maści na odleżyny
3)Chemia:
-proszki/płyny do prania/płukania
-płyny do mycia naczyń
-płyny/mleczka do mycia kuchni i łazienek-pestycydy
-olejki zapachowe/produkty do aromaterapii
-kadzidełka
-zapachowe świeczki
-odświeżacze powietrza
-środki do odstraszania owadów
-rękawiczki jednorazowe mogą być wysypane talkiem z balsamem peruwiańskim

Alergia na balsam peruwiański to również alergia na konserwanty, naturalny benzoesan sodu, na produkty, które mają podobny skład chemiczny. Nie jestem chemikiem i nie rozumiem z tego wiele, ale wiem jak mój organizm reaguje na wiele pokarmów czy kosmetyków.
Niestety, moja alergolog, mój lekarz rodzinny nie bardzo umieją mi pomóc. Notatki, leki antyhistaminowe, maści i dobre słowa to najczęściej jedyne rady, które słyszymy od lekarzy nas prowadzących. Dostaję od niej ulotki, które pomagają mi unikać reakcji krzyżowych, ale moje menu i tak jest mocno okrojone. Nie mogę wprowadzać nowych produktów a wciąż eliminuję kolejne. Na szczęście moja alergolog wciąż szuka przyczyny i rozwiązania.
Jeżeli interesuje Was temat balsamu peruwiańskiego - dajcie znać. Szukałam na polskich stronach, ale mało znalazłam informacji. Znajdowałam stare zapytania i dotyczyły one głównie kosmetyków.
Opracowuję dostępne przepisy i wymyślam od postaw takie, które będę mogła zjeść spokojnie. Niestety, wiele z nich już jest nieaktualna, ale i tak je zamieszczę. Może komuś, kto nie ma tak rygorystycznej diety się przydadzą.

Bezglutenowa, tarta z kremem migdałowym i pomarańczami

2016-02-18T22:28:00.000-08:00

Pomysł na tartę zaczerpnęłam z tej strony. Jest intensywnie pomarańczowa. Mi najbardziej smakuje krem, który znajduje się między masą pomarańczową a spodem ciasta.

Przepis dostosowałam do swoich potrzeb. Na stronie zamiast masy pomarańczowej jest masa z ricotty.

Składniki:
1 szklanka to ok 240 ml
1 łyżka to 15 ml

ciasto:
2 szklanki mąki bezglutenowej (u mnie Cup4Cup, ryżowa, 1 szklanki mąki kupnej* )

1/4 szklanki mąki migdałowej

1/3 szklanki cukru pudru

1/2 szklanki (110 g) margaryny bezmlecznej (pokojowa temperatura)

1 żółtko

2 łyżki lodowatej wody

masa migdałowa:

3/4 szklanki mąki migdałowej

1 1/2 łyżki mąki ryżowej

5 łyżek margaryny bezmlecznej (pokojowa temperatura)

1/2 szklanki cukru pudru

2 jajka

masa pomarańczowa:

1-3 pomarańcze (w zależności od wielkości)
tymianek

*jedna z gorszych mąk kupnych bezglutenowych jakie miałam; o ile zazwyczaj nie widzę różnicy w mąkach bg to ta jest przeładowana gumą ksantanową, spulchniaczami i innymi różnymi dodatkami; tej mieszanki zdecydowanie nie polecam (polecam domowe, mieszane przez nas, czasami zmuszeni jesteśmy do kupna, ta jest poza moją listą)

Ciasto:
Mąkę wymieszałam z cukrem w malakserze. Dodałam masło i pulsacyjnie mieszałam ciasto aż składniki zaczną się łączyć, około 15 sekund. Po tym czasie dodałam jajko i lodowatą wodę. Nie mieszałam składników zbyt długo, tylko tyle żeby składniki się połączyły i można było je zagnieść w kulkę. W razie konieczności można dolać jeszcze 1 łyżkę wody.
Ciasto wyłożyłam na stolnicę wysypaną odrobiną mąki ryżowej. Uformowałam dysk, który zawinęłam w folię plastikową i schłodziłam w lodówce przez 1 godzinę.

Masa migdałowa:
Mąkę migdałową wymieszałam z mąką ryżową.
W misce ubiłam margarynę z cukrem na puszystą masę. W dwóch porcjach dodałam mąkę, następnie wbiłam po 1 jednym jajku, czekając z kolejnym aż pierwsze dokładnie wmiesza się w masę.
Jeżeli nie wykorzystujemy masy od razu przykrywamy ją folią, chowamy do lodówki i możemy ją tam przechowywać nawet 4 dni.

Masa pomarańczowa:
Pomarańcze dokładnie myjemy z wosku i innych chemicznych substancji. Całe pomarańcze układamy w garnku, zalewamy wodą tak, aby były przykryte. Przykrywamy garnek i gotujemy je do miękkości. Odcedzamy wodę, studzimy pomarańcze i blendujemy je. Jeżeli nie mamy pewności co do ich bezpestkowości, możemy przekroić je na pół i sprawdzić, ewentualnie wyjąć pestki.
Ja nie słodziłam mojej masy pomarańczowej, owoce były słodkie i tak, a skórka dodawała im ciekawej goryczki. Do zblendowanych pomarańczy dodałam około 1/4 łyżeczki suszonego tymianku.

Foremkę do tarty natłuściłam olejem roślinnym, oprószyłam mąką ryżową i wyłożyłam na nią rozwałkowane ciasto. Na surowe ciasto wylałam migdałową masę i piekłam ciasto około 10-15 minut w 180 st C. Pod spód warto położyć blaszkę, ponieważ masa migdałowa wycieka z foremki.
Po 10 minutach (w zależności od wielkości foremki) wyciągnęłam tartę z piekarnika i ostrożnie (żeby się nie poparzyć) wyłożyłam na wierzch masę pomarańczową. Tartę włożyłam z powrotem do piekarnika na kolejne 25 minut. Czas pieczenia może się różnić w zależności od wielkości i kształtu foremki, moja była wąska i długa. Kwadratowa zapewne będzie wymagała nieco dłuższego czasu, żeby środek był dopieczony a krem ścięty.
Tarta idealnie pasowała do ciemnych, deszczowych dni, mocnej czarnej herbaty i dobrej książki.
Smacznego!

Pszenne bułki

2016-02-14T10:26:00.000-08:00

Najprostszy przepis na bułki. Zmodyfikowałam nieznacznie przepis na bułki z mąką orkiszową. Z jednego przepisu wychodzi około ośmiu sztuk, zdecydowanie za mało dla moich niejadków, wystarcza na śniadanie i małe podjadanie tuż po. Na kolację musiałam piec kolejną porcję.

Mi te bułki przypominają w smaku popularne u nas tzw. bułki-dupki. Tak narobiłam sobie smaku, że wynalazłam przepis na owe bułki w internecie i następne buły to będę właśnie te z przedziałkiem.

Jestem zwolenniczką luźnego ciasta, bardziej mokrego. Jest z nim więcej pracy i odrobinę brzydko wyrażam się pod nosem, mam ochotę rzucić ciastem w końcu do kosza, ale później, już po upieczeniu, pieczywo jest miękkie, pachnące, skórka jest chrupiąca. Jeżeli nie chcemy, tak jak ja, bawić się w długie zagniatanie, możemy pominąć dodatkowe ilości wody. Możemy też dodać wodę i mieszać ciasto mikserem.

To dłuższe mieszanie i zagniatanie też nie jest takie długie. Częściej niż zwykle składam ciasto (3-4 razy a nie 2) w trakcie rośnięcia ciasta. Co prawda dopiero się uczę piec chleby i bułki, ale widzę różnicę między chlebem o normalnej i większej hydracji. Pewnie przy składaniu też popełniam jeszcze błędy, ale praktyka czyni mistrza.

Składniki:

470 g mąki
300 g wody (plus 3-4 łyżki)
1 łyżka suszonych drożdży
sól do smaku

Wszystkie składniki mieszam w misce. Ważne, żeby ciasto było gładkie i jednolite. Przykrywam folią plastikową lub ściereczką i odstawiam aż podwoi objętość. W międzyczasie (po około 30 minutach) składam ciasto. Polega to na tym, że mokrą ręką unoszę lekko ciasto ku górze (nie siłuję się z ciastem, nie rozrywam go) i kładę na środek. Czynność tę powtarzam z każdej strony miski, cztery raz.
Wyrośnięte ciasto przekładam na stolnicę oprószoną mąką i zagniatam. Formuję wałek i dzielę go na części, zazwyczaj 8-10. Formuję kształt bułek (okrągłych, kwadratowych, ślimaczków) i układam na foremce. Odkładam je na około 10-15 minut, żeby odpoczęły i urosły. Można je posypać makiem, sezamem. Piekę je około 20 minut w piekarniku nagrzanym do 215 stopni.
Smacznego!

Faworki babuni, bez nabiału

2016-02-06T22:34:00.001-08:00

Pamiętam jak za dziecięcia objadałam się faworkami. Miałam to szczęście, że jedna babcia smażyła pączki a druga faworki. Babcie często się pojawiają w moich wpisach, bo byliśmy rozpieszczanymi wnuczętami. Niestety, przepis nie od babci (ochota naszła nas nagle, a babcia o tej porze powinna spać!). Receptura pochodzi z mojej ulubionej ostatnio książki Piekę ciasta i ciasteczka Wandy Piotrowskiej (w tej pozycji są równiej przepisy bezglutenowe).

Autorka proponuje trzy przepisy na faworki, ja wybrałam Faworki babuni. Pozostałe przepisy miały same żółtka a ja nie bardzo wiem co potem z nimi robić. Bezy nie bardzo u nas są mile widziane, więc jeśli macie propozycje, to czekam na z przyjemnością.

Składniki:

2 szklanki mąki (podejrzewam, że chodzi o szklanki 250 ml, bo książka z 1987 r)
50 g margaryny bezmlecznej, najlepiej schłodzone, ale miałam w temperaturze pokojowej i też było dobrze (lub masła)
3 jajka

sól

3 łyżki cukru

1/2 kieliszka wódki

śmietana kokosowa (tyle ile weźmie ciasto, u mnie 1 łyżka)

tłuszcz do głębokiego smażenia

Mąkę przesiałam na stolnicę, dodałam margarynę i posiekałam nożem do wyrabiania ciasta kruchego. Dodałam jajka, cukier, sól i wódkę. Zagniotłam ciasto, które było dosyć twarde. Dodałam 1 łyżkę twardej śmietany kokosowej (lepsza byłaby płynna) i zagniatałam nadal. Ciasto ma mieć konsystencję luźniejszą niż na pierogi. Jeżeli zachodzi potrzeba, podsypujemy mąką. Dobrze wyrobione ciasto podczas wałkowania nie trzeba podsypywać już mąką.

Wg autorki wykrawamy paski o długości 10 cm i szerokości dwóch palców, nacinamy je po środku i przeplatamy. Nam zdecydowanie bardziej smakują krótsze faworki.
Smażyłam je w głębokim tłuszczu na złoty kolor i odsączyłam z tłuszczu na ręczniczku papierowym. Posypałam je cukrem pudrem.
Smacznego!

"Maślane" bułeczki z kruszonką bez masła

2016-02-06T11:04:00.000-08:00

Czasami przychodzi taki moment w życiu, że nawet babeczki maślane trzeba upiec bez masła. I jak na ironię losu, tak dawno miałam na nie ochotę a czas znalazłam wtedy, kiedy okazało się, że czas odstawić mleko. Z masłem czy bez, bułeczki musiały zostać upieczone!

Przepis zapożyczyłam ze strony tej, urzekło mnie zdjęcie owych bułeczek. Bo tak już mam, że wpisuję co bym zjadła do sieci i wyszukuję zdjęcia. Zazwyczaj jem oczami.

Składniki:

600 g mąki

50 g cukru (1/2 szklanki)

50 g margaryny bezmlecznej (lub masła)
300 ml mleka roślinnego, np. migdałowego + 40 ml wody* (lub 340 ml mleka)

1 jajko

1 łyżka suchych drożdży

szczypta soli

ekstrakt waniliowy

*dolałam około 50 ml wody, bo ciasto było za ciężkie i gęste

Kruszonka

100 g mąki pszennej

50 g masła

50 g cukru

Masło rozpuściłam z margaryną.

Mąkę przesiałam do misy miksera, wlałam ciepłe mleko z margaryną, dodałam resztę składników. Ciasto wymieszałam mieszadłem do chleba na pierwszej prędkości. Odłożyłam je w ciepłe miejsce aż podwoiło swoją objętość. Przełożyłam ciasto na stolnicę oprószoną mąką, zagniotłam ciasto. Uformowałam 9 bułeczek mniej więcej równych. Foremkę, w której piekłam bułki wysypałam kaszką manną. Bułki ułożyłam obok siebie. Odstawiłam do wyrośnięcia.
W międzyczasie zrobiłam kruszonkę: margarynę roztarłam z mąką i cukrem, posypałam bułeczki, które wcześniej zwilżyłam lekko wodą.
Wstawiłam je do zimnego piekarnika, nastawiłam temperaturę pieczenia na 180 st C i od momentu nagrzania piekłam 20 minut.
Smacznego!

Wegańskie, bezglutenowe, jabłkowe donuty

2016-02-01T09:24:00.001-08:00

Zwykle nie kupujemy naszym dzieciom słodyczy. Wystarczająco dużo przysyłają im babcie i ciocie z Polski. Ale... No właśnie... nasi chłopcy mają swoje ulubione Apple vegan donut, które kupujemy zawsze podczas zakupów w jednym ze sklepów. Najlepiej, kiedy mają polewę z syropu klonowego. Wtedy jest już całkiem idealnie.

Dzisiaj mój młodszy syn wpadł na szalony pomysł upieczenia takich oponek(chyba taka jest polska nazwa). Po wpisaniu hasła w znaną wyszukiwarkę, przejściu w grafikę, zaczęliśmy poszukiwania najbardziej podobnych wizualnie. Bo smakowo, choć dobre, to jednak nie to. Zapraszam zatem na pierwsze podejście.

Zamieniłam nieznacznie niektóre składniki, mąkę zwykłą na bg, nie dałam octu jabłkowego bo nie miałam, zamiast zamiennika jajek dałam mus jabłkowy. Przepis pochodzi stąd. Przygotowałam mokre składniki po swojemu, jak zwykle nie przeczytałam sposobu przygotowania, rozpuściłam samą margarynę. Musi być prosty, skoro (prawie) pięciolatek sam sobie poradził. Moja jedyna uwaga, można dodać trochę więcej płynu, żeby ciasto było rzadsze.

Składniki/Przygotowanie:

1 szklanka ~240 ml

1 łyżka 15 ml

1 szklanka mąki bezglutenowej

1 łyżka proszku do pieczenia (niepełna, powinno być 1 1/2 łyżeczki, ale ja się zapędziłam, lepiej dać te półtora łyżeczki)

1/2 niepełna szklanka cukru (są bardzo słodkie)

szczypta soli

1/4 łyżeczka gałki muszkatołowej

spora szczypta cynamonu

1/2 szklanki mleka roślinnego (ja dodałam migdałowe, niestety kupne i ono było gęste, z gumą guar)

1/4 szklanki (4 łyżki) margaryny bezmlecznej, rozpuszczonej (ja wlałam ciepłą)

2 łyżki musu jabłkowego (lub 1 zamiennik jajka)

1/2 łyżeczki octu jabłkowego (nie dodałam, bo nie miałam)
1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego (nie dodałam)

Foremkę do donutów wysmarowaliśmy tłuszczem. Piekarnik nagrzaliśmy do 180 st. C.

Do misy miksera wsypywaliśmy po kolei suche składniki. Wlaliśmy mleko i powoli mikser zaczął je łączyć. Wlałam ciepłą margarynę i dodaliśmy mus jabłkowy. W dzieży miksera ciasto nie wydawało się takie gęste, jednak przy wykładaniu go do foremek już tak.
Piekliśmy je około 20 minut. Autorka sugeruje 12, ale to zdecydowanie za mało, mimo że patyczek był suchy to miałam wrażenie, że donut smakuje jak surowe ciasto.
Są smaczne, aczkolwiek to nie to. Będziemy szukać dalej. Tymczasem -
Smacznego!

Śledziowa przystawka

2016-01-18T12:06:00.000-08:00

Nie wszyscy przepadają za śledziami. Ja nie lubię pozbywać się ich zapachu z kuchennych sprzętów i rąk. Ale raz na jakiś czas można przygotować coś smacznego i efektownego. Zwłaszcza takiego na jeden kęs. Idealny na czas karnawałowych domówek.

Przepis znalazłam tu.

Składniki:

3-4 filety ze śledzia w oleju

5 małych ogórków kiszonych

2 szalotki

1/2 pęczka koperku

2-2 1/2 łyżki majonezu

1 łyżka soku z cytryny
kapary do posypania
koperek do dekoracji

sól, pieprz

chleb graham (np. ten) lub bezglutenowy (np. taki, taki, lub taki)

Filety, ogórka, szalotki pokroiłam w bardzo małą kostkę. Im drobniejsza, tym lepiej. Posiekałam drobno koperek, wsypałam go do ryby i warzyw. Majonez wymieszałam z przyprawami i sokiem z cytryny, dodałam go do pozostałych składników. Wymieszałam składniki i wstawiłam je na 20 minut do lodówki.

Z chleba wycięłam owalne wysoką formą. Na dno tej samej formy ułożyłam wycięty chleb, na niego pomocą łyżeczki delikatnie położyłam sałatkę śledziową. Powtórzyłam tę czynność do wyczerpania składników.
Gotowe przystawki ułożyłam na półmisku, na każdej położyłam małą gałązkę koperku i po kilka ziarenek kaparów.
Smacznego!

Nuggetsy sojowe

2016-01-15T07:29:00.000-08:00

Moje dzieci są fanami nuggetsów. Nie lubią natomiast warzyw i wyczuwają je pod każdą postacią. Kiedyś późno wróciliśmy do domu i na naszą kolację - ja na prawdziwych Amerykanów przystało - złożyły się mrożonki. Wśród nich były sojowe nuggetsy. Tak posmakowały moim dzieciom, że postawiłam odtworzyć ich smak. Trochę się bałam, bo faktura, kolor były całkiem inne, ale mojemu starszemu synowi posmakowały. A o niego najbardziej mi chodziło. To on jest największym niejadkiem w rodzinie.
Istnieje wiele kontrowersji na temat soi. Ja często kupuję, lubię. Mam nawet przygotowany przepis do publikacji na moją ulubioną soję w przyprawach.

Użyłam mrożonej soi, te kotlety są smaczniejsze i delikatniejsze w smaku niż z suszonej soi (np. niż takie)

Składniki:

ok. 300 g mrożonej soi

150 g mrożonej kukurydzy

1 jajko

około 5 łyżek panko (lub bułki tartej grubo zmielonej)
sól, pieprz do smaku

jajko, bułka tarta, mąka do panierki

olej do smażenia

Soję i kukurydzę ugotowałam. Przestudzone warzywa zmieliłam. Dodałam do nich jajko, panko i przyprawy. Wymieszane składniki formowałam w kształt małych kotlecików. Opanierowane usmażyłam na rozgrzanym oleju. Dobrze smakują ciepłe i na zimno.
Smacznego!

Prawie oryginalne churros

2016-01-14T22:11:00.000-08:00

Chciałam zrobić gniazdka. Usmażyłam prawie oryginalne churros. Prawie, bo musiałam dodać jajka. Posłużyłam się tym przepisem. Zapomniałam, że mąki w Stanach mają więcej glutenu i powinnam się spodziewać, że ciasto może być zbyt gęste. Dodałam więc jajka. Trzy.

Ciasto na churros to rodzaj ciasta parzonego, jednak bez masła, jajek, czasami z olejem. Na polskich stronach przepisy są na tradycyjne ciasto parzone w formie churros. Ja swoje ciasto ratowałam jajkami, dlatego oryginalne one nie są... Niemniej nadal są smaczne. Jeżeli dalej nie trzymamy tradycyjnej receptury to możemy cukier, którym będziemy posypywać słodkości, wymieszać z odrobiną cynamonu.

Składniki:

1 szklanka + 1 jedna łyżka wody

1 szklanka mąki tortowej (ale dobrze ponoć sprawdza się uniwersalna)
1 łyżeczka proszku do pieczenia

3 jajka (możliwe, że nie będą potrzebne)

szczypta soli

olej do smażenia

cukier do posypania (bardzo drobny)

czekolada rozpuszczona

Mąkę wymieszałam z proszkiem do pieczenia i solą.
W garnku zagotowałam wodę, wyłączyłam palnik, wsypałam mąkę i zaczęłam mieszać energicznie masę. Niestety, u mnie okazało się, że jest zdecydowanie za mało wody a za dużo mąki. Przełożyłam mieszankę do miksera stacjonarnego, wbiłam 1 jajko i włączyłam mikser. Dodałam kolejno 3 jajka, ponieważ nie mogłam rozbić grudek. Po trzecim jajku, kiedy niewielkie grudki nadal były widoczne, rozprowadziłam je drewnianą łyżką.

Moje ciasto było rzadsze niż autorki przepisu.
W ciężkim żeliwnym garnku rozgrzałam olej. Do rękawa cukierniczego przełożyłam ciasto. Użyłam dużej tutki z gwiazdką. Churros wyciskałam prosto do garnka z olejem.
Jeszcze gorące posypałam drobnym cukrem.
Smacznego!

Brukselka z pistacjami

2016-01-12T22:14:00.000-08:00

Moja koleżanka nie mogła uwierzyć, że to, co tak ładnie pachnie to brukselka. Bo przecież brukselka śmierdzi, jest niesmaczna. Do tego jest rozgotowana, ma brzydki kolor i nie da się jej przełknąć.
Akurat przygotowanie mojej brukselki zbiegło się z akcją Durszlaka i tak sobie pomyślałam, że to doskonały pomysł na wpisanie jej i udowodnienie, że brukselka też może być smaczna. Mój mąż się przekonał, dzieci niestety nie...

Brukselkę często dodaję do pieczonych warzyw, mam woreczek zamrożonych, ale nigdy nie robiłam jako samodzielnej sałatki na ciepło, bo jem ją tylko ja. Ale... Ale zobaczyłam zdjęcie w Fine cooking (wydanie grudzień/styczeń 2015/2016) i zaryzykowałam. Moi synowie zajadają pistacje kilogramami, więc pomyślałam, że to może ich zachęci. Nic bardziej mylnego. Więcej było dla mnie. Doskonale smakuje na ciepło i zimna.

Ja poszłam (jak zwykle na skróty), ale w magazynie są podane dwa przepisy, jeżeli ktoś ma dostęp, to polecam, wyglądają smakowicie.

Składniki:

ok. 500 g brukselki

2 ząbki czosnku

1/3 (około) szklanki posiekanych, uprażonych orzechów pistacjowych

1-2 gałązki świeżego tymianku

sól, pieprz, kilka ziarenek kozieradki

masło klarowane lub olej do smażenia

1/4 szklanki wody

Brukselkę pozbawiłam brzydkich listków, umyłam. Odsączone z wody większe główki przekroiłam na pół, mniejsze zostawiłam w całości.
Na ciężkiej patelni rozpuściłam niedużą łyżkę klarowanego masła. Lekko podsmażyłam przeciśnięty przez praskę czosnek (może być posiekany), gałązkę tymianku (lub pół dużej). Kiedy masło przeszło zapachami dodałam brukselkę. Podsmażyłam ją z każdej strony, wlałam wodę, przykryłam patelnię i dusiłam brukselkę na małym ogniu około 5 minut, sprawdzając czy się nie rozgotowuje. Po tym czasie odparowałam wodę (zwiększyłam ognień), podsmażyłam ją odrobinę, dosypałam orzechy, listki z pozostałej gałązki tymianku.
Smacznego!

Drożdżowa rolada makowa

2016-01-10T10:38:00.001-08:00

W święta dominowały u nas słodkości. Począwszy od pierników (piernik staropolski, czeskie pierniczki tradycyjne, piernik z kawą, bezglutenowe czeskie pierniczki i sporo z zeszłego roku), skończywszy na ciastach z makiem. Najsmaczniejszym okazało się znalezione na tym blogu.

Ciasto zrobiłam z połowy porcji. Jako że jestem leniwa w kuchni, nie poświęciłam mu tyle atencji i uwagi ile autorka przepisu. Żeby drożdże szybciej zaczęły pracować a ciasto urosło wlałam ciepłe mleko. Skróciłam również czas wyrastania końcowego. Cóż, skoro po takich zabiegach wypiek jest tak smaczny, ile zyskuje po wykonaniu go krok po kroku?

Zmieniłam też nadzienie z maku. Mak ugotowałam po swojemu, dodałam orzechy, olejek migdałowy, odrobinę pomarańczowego. Za drugim razem dodałam migdały i tylko olejek migdałowy, za każdym razem słodziłam miodem (prawdziwym, przysłanym przez siostrę z Polski).

Składniki:

125 ml ciepłego mleka

1 łyżka suszonych aktywnych drożdży (lub 21 g świeżych)

1 łyżeczka cukru

70 g cukru

1 jajko

1 żółtko

60 g masła w temperaturze pokojowej (ja zimne zalałam cieplejszym mlekiem)

400 g mąki

skórka starta z jednej sporej pomarańczy (oryginalnie cytryny)

kilka kropli olejku pomarańczowego (opcjonalnie, to mój dodatek)

220 g ugotowanego maku*

100 g orzechów włoskich, posiekanych

kilka kropli olejku migdałowego

kilka kropli olejku pomarańczowego

2-3 łyżki miodu

*mak ugotowałam w mleku i wodzie, w proporcji większej niż 1 szklanka maku na 2 szklanki płynu; po ugotowaniu (mak gotowałam się na wolnym ogniu około 20 minut, często go mieszałam) mak odstawiłam do wchłonięcia płynu; wcześniej mak dokładnie opłukałam;

Wszystkie składniki ciasta włożyłam do dzieży miksera stojącego. Mieszałam je przystawką z hakiem do czasu aż zaczęło odchodzić od boków misy. Odstawiłam je w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na 30 minut.
W tym czasie przygotowałam nadzienie z maku. Mak dwa razy zmieliłam w maszynce do mięsa. Dodałam pozostałe składniki, dokładnie wymieszałam je ze sobą. Masę odłożyłam na bok.
Ciasto wyłożyłam na stolnicę wysypaną lekko mąką. Zmierzyłam mniej więcej boki foremki, w której piekłam roladę. Długość foremki była szerokością płatu mojego ciasta. Długość zależy od naszej fantazji i tego jak dużo chcemy zrolowań. Nałożyłam mak i równo rozłożyłam go na cieście. Najpierw lekko podwinęłam dłuższe boki do środka a potem równolegle zwijałam boki ciasta do środka. Robiłam to w tym samym czasie, żeby rolada była mniej więcej równa. Następnie odwróciłam ciasto na papier do pieczenia do góry nogami - łączenie ciasta dałam na dół a gładka równa powierzchnia była na górze. Ciasto powinno wyrastać w piekarniku w 50st C przez 45 minut (ja nie mam takiej możliwości, u mnie wyrastało około 30 minut w ciepłym miejscu a potem wstawiłam je do zimnego piekarnika a czas pieczenia liczyłam od nagrzania piekarnika) a potem piekłam je 30 minut w temperaturze 180 st C.
Smacznego!

Chleb graham

2016-01-09T12:19:00.001-08:00

Nie kupujemy chleba. Czasami bułki, bo pomimo, że kupne i z chemią są... smaczne. Ale tylko kwadratowe i jedną z dziurką. Pozostałe pieczywo piekę w domu. Mam sporo książek, które dosłownie pachną chlebem (przepraszam za grafomanię...) i które przysłała mi siostra. Część moich starych dosłała mi mama mojego męża. Ale mam też dwie strony w sieci, które lubię i z których często podkradam przepisy. Jedną z tych stron jest ta; dużo przepisów jest z drożdżami i każdy praktycznie można modyfikować.

Ten chleb piekłam wg przepisu, zamieniłam też mąkę pszenną mąką orkiszową. Za każdym razem chleb się udawał a moje starsze dziecię je zjadało ze smakiem.

Składniki:

1 łyżka suszonych drożdży (lub 10 g świeżych)

1/2 łyżeczka cukru

40 g ciepłej wody (40 ml)

1 łyżka mąki pszennej

50 g mąki żytniej razowej

200 g mąki graham (lub pszennej razowej)*

250 g mąki pszennej

30 g roztopionego masła (ja często dawałam olej, około 1-2 łyżki)

sól do smaku (2 płaskie łyżeczki, zawsze wydaje mi się to za dużo)

300 g letniej wody (u mnie zazwyczaj trochę więcej, lubię luźne ciasto, lepiej się wyrabia i lepiej rośnie)

*dokładne typy mąk są w podanym wyżej linku do strony, jednak ja używałam mąk jakie miałam pod ręką

Przygotowałam zaczyn i odstawiłam go w ciepłe miejsce.

Wymieszałam mąki, dodałam sól, wodę, masło i zaczyn. Mokrymi dłońmi mieszałam składniki dopóki ciasto nie zaczęło odchodzić od miski i rąk. Można wyrobić ciasto mikserem. Ciasto odstawiłam do wyrośnięcia na godzinę. Ma ono nawet potroić objętość. Po tym czasie odgazowałam ciasto - usuwałam pęcherzyki powietrza. Nie chciałam natomiast pozbyć się wszystkich - lubię dziury w chlebie. Następnie uformowałam bochenek, który można przełożyć do formy, w której się będzie piekł. Ja uformowany bochenek przełożyłam do foremki do wyrastania chleba. Wyrośnięty przeniosłam do garnka i piekłam w 200 st C przez 50 minut.
Smacznego!

Rosół na sposób azjatycki

2016-01-08T08:31:00.000-08:00

O tym, że moje dzieci jedzą tylko dwie zupy pisałam wiele razy. Staram się modyfikować je na różne sposoby, zachęcając moich niejadków do poznania nowych smaków. Wczoraj przygotowałam tradycyjne polskie zupy z dodatkami imitującymi azjatyckie. Starszemu przypadło do gustu zwłaszcza mięso, więc dzisiaj powtórka z rozrywki, tym razem jako danie główne.

Moimi dodatkami były: jajko, soja, dymka, marynowany filet z kurczaka i natka pietruszki w zastępstwie kolendry. Doskonale sprawdzi się tu pok choi, fasola, groszek cukrowy, baby corn, chilli, krewetki, gyoza lub won ton, tofu i inne podobne dodatki.

Składniki:

rosół

1 filet z kurczaka
1 niepełna łyżeczka mielonej papryki (najlepiej wędzonej)
1/2 łyżeczki tartego świeżego imbiru
2 małe ząbki czosnku
1 łyżeczka sosu sojowego (bg jeśli danie ma być bezglutenowe)
1/4 łyżeczka sosu rybnego (ten z zasady jest bg)
1/4 szklanki sake (sherry lub wina ryżowego)
sól, pieprz

olej lub olej kokosowy do smażenia

Najpierw przygotowałam marynatę. Do przetartego imbiru dodałam przeciśnięty przez praskę czosnek, paprykę, pieprz i sól, wlałam mokre składniki i wymieszałam wszystko dokładnie. Odstawiłam na bok.
Z mięsa usunęłam wszystkie chrząstki, błonki, kostki, skórę. Pokroiłam je na długie, cienkie paski. Włożyłam na 30 minut do marynaty i zostawiłam w ciepłym miejscu.
Usmażyłam je na rozgrzanym oleju kokosowym (około 1 łyżeczka). Wlałam na patelnię również zalewę, w której się mięso marynowało.

Dodatkowe składniki:

makaron udon (może być gryczany, ale ten nie zawsze jest bg, lub ryżowy, lub każdy inny)
jajko na półmiękko (u mnie niestety, na twardo)
dymka
soja
natka (lub kolendra)
marchew pokrojona w kostkę
każde inne

Do miseczki nakładamy makaron, układamy na nim połówkę jajka, pasek mięsa, soję, marchew, dymkę, natkę, wlewamy bulion.
Smacznego!

Krupnik z ziemniakami i kiełbasą

2015-12-29T18:15:00.000-08:00

W takie dni jak dzisiaj, kiedy za oknem ciemno, zimno, mokro, najlepiej zjeść rozgrzewającą zupę. Ja przygotowałam krupnik z ziemniakami i kiełbasą. Przypomniały mi się czasy studenckie, kiedy po powrocie z zajęć rozgrzewałyśmy się z koleżankami ciepłymi zupami. Brakowało mi tylko kanapki z masłem...

Posiłkowałam się przepisem z dodatku do gazety Pani domu z 2008 r. Zwiększyłam część składników, niektórych nie dodałam, zastąpiłam je innymi.

Składniki:

200 g mięsa wołowego z kością (ja dałam niewielki kawałek żeberek wołowych)
pęczek włoszczyzny bez kapusty lub 2-3 marchewki średnie, 1 pietruszka, 1/2 selera

4 średnie ziemniaki

1 mała cebula

1-2 małe ząbki czosnku

100-150 g kaszy jęczmiennej (ja dałam perłową, nie łamaną)

2 liście laurowe, 2-3 ziela angielskie, 4-5 ziarenek pieprzu

1/2 łyżeczki kozieradki w ziarenkach

1-1 1/2 łyżeczki suszonego majeranku

sól, pieprz do smaku

natka pietruszki

zielona część pora

1 laska kiełbasy

Warzywa obrałam i umyłam. Ziemniaki i 2 marchewki pokroiłam w kostkę.
Do garnka włożyłam mięso, przyprawy, warzywa (oprócz ziemniaków i pokrojonej marchewki), wlałam wodę. Gotowałam wywar na średnim ogniu. Ziemniaki i marchewkę dodałam kiedy warzywa i mięso były półmiękkie.
Kiełbasę pokroiłam w kostkę, usmażyłam na patelni i dodałam do zupy.
Kaszę opłukałam dokładnie pod bieżącą wodą. Gdy zaczęła lecieć czysta woda spod sita a przestała mętna, przełożyłam kaszę do garnka, zalałam wodą i ugotowałam. Odcedzoną przesypałam do gotującej się zupy.
Zupa gotowała się około 1 godzinę. Kaszę gotowałam osobno, nie lubię brudnego koloru wywaru, który nadaje kasza podczas gotowania. Nie jestem w stanie aż tak dokładnie jej wypłukać.
Redakcja proponuje wlać 5 szklanek wody, moim zdaniem to zbyt mało. Ja wlałam zdecydowanie więcej, ale to już indywidualna sprawa.
Smacznego!

Piernik staropolski

2015-12-22T23:56:00.000-08:00

W tym roku przygotowałam piernik staropolski. Bałam się, że nie zdążę z nastawieniem ciasta, potem zapomniałam, że leży ono w lodówce... Przepis znalazłam na jakimś blogu, zapisałam na kartce, kartkę zgubiłam... Szukałam jednak mas do ciasta i przypomniałam sobie przy okazji przekopywania sieci w sprawie przyprawy do piernika, że taki sam, a przynajmniej bardzo podobny piekła autorka bloga. Przepis ma to samo źródło, więc z czystym sumieniem mogę go podać. Masy również pochodzą z tego bloga, ja je dostosowałam do siebie, użyłam innej przyprawy do piernika.
Spody nie są idealne, równe, ale smaczne i domowe. Ja, tak skromnie... jestem zachwycona piernikiem. Do tej pory nie byłam smakoszem ciast. Chyba to się zmieni...

Składniki:

1 kg mąki
1/2 litra miodu
2 szklanki cukru
250 g masła
½ szklanki zimnego mleka
3 łyżeczki sody oczyszczonej
3 jajka

4-5 łyżek przyprawy do piernika

W rondelku rozpuściłam masło, miód, przyprawy i cukier. Sodę rozpuściłam w mleku. Przelałam masę do miski, stopniowo dodawałam do niej mąkę, jajka (zawsze dodaję po jednym, czekając aż się wkręcą w masę), następnie mleko z sodą. Ciasto wymieszałam dokładnie i przełożyłam do foliowego woreczka i schowałam do lodówki na 6 tygodni.
Po tym czasie wyciągnęłam ciasto z lodówki i rozwałkowałam 4 równe placki i piekłam je przez 20 minut w 170 st C.

Masa śliwkowa:

500 g suszonych śliwek
150-200 ml rumu (herbaty, soku)
2 łyżki miodu

Śliwki sparzyć (pominęłam ten etap).

Zalałam je rumem i odstawiłam na noc do nasiąknięcia. Powinno wystarczyć kilka godzin. Następnie odsączone lekko śliwki zmiksowałam z miodem i 3-4 łyżkami rumu. Przetarłam je przez gęste sito, ponieważ lubię gładkie kremy i dżemy w ciastach, ale tę czynność można pominąć.

Masa marcepanowa. (Zrobiłam ją z potrójnej porcji migdałów, resztę dobrałam pod nas):

375 g zmielonych migdałów
100 g cukru drobnego
5 jajek
1 łyżka ekstraktu migdałowego
1 łyżka ekstraktu pomarańczowego

Ja zmieliłam sama migdały w malakserze. Robiłam to partiami, pulsacyjnie. Przesiałam je przez sitko.
Jajka ubiłam w kąpieli wodnej. Pilnowałam magicznych 65 st C., dzięki którym moje jajka miały być bezpieczne, aż wyczytałam, że potrzebujemy 72 st C. No cóż, jajka ubite, masa zrobiona...
Ubite jajka, które znacznie zwiększyły swoją objętość i zgęstniały odstawiłam na chwilę. Następnie wymieszałam je z migdałami, ekstraktami i schowałam na noc do lodówki.

Masa orzechowa. (Mój zdecydowany faworyt, mimo że nie lubię mas orzechowych):

400 g mielonych orzechów włoskich (mieliłam je sama, mieli się je trudniej niż migdały; przecierałam przez sitko)
150 g cukru pudru (dla mnie za dużo, nie wiem czy całość powinna pójść do jajek, masa zrobiła się zdecydowanie za gęsta)
3 żółtka (+2)
2 łyżki amaretto

Żółtka utarłam w kąpieli wodnej z całym cukrem pudrem, co moim zdaniem było pomyłką, bo masa szybko bardzo zgęstniała. Może to była moja wina, bo pilnowałam magicznej temperatury. Utarłam dodatkowe 2 żółtka i do nich powoli dodałam masę jajeczną, którą utarłam wcześniej. Odstawiłam do ostygnięcia, wierzch przykryłam folią.
Masło utarłam na puch. Powoli dodawałam masę jajeczną, następnie wmieszałam orzechy i amaretto.

Ciasto przekładałam masami zaczynając od śliwkowej a polałam go polewą czekoladową.
Smacznego!