Gaurakos

Εκμετάλλευση, ηλιθιότητα, έλλειψη επαγγελματισμού

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Sat, 24 Sep 2011 22:44:00 +0000

Ο κάθε ένας θα μου πείτε κάνει ό,τι θέλει στο μαγαζί του, εσύ κοίτα τη δουλειά σου και πες και δόξα το θεό, που υπάρχει και αυτή. Σωστά. Αλλά και εγώ πρέπει να κράξω, μη αντέχοντας την ηλιθιότητα κάποιον που ξύπνησαν ένα πρωί και πίνοντας το καφέ τους, τους ήρθε η ιδέα να ανοίξουν μαγαζί να γίνουν επιχειρηματίες. Την εκμετάλλευση λόγω απεριόριστης ζήτησης εργασίας. Μη αντέχοντας την έλλειψη επαγγελματισμού και μη σεβασμό στον άνθρωπο που θα φάει αυτό που λυπήθηκε να πετάξει κάποιος επειδή δεν λέει να πουληθεί.

Ζητάει να κάνεις δοκιμαστικό και μάλιστα ολόκληρη βάρδια η αυτή είναι 4ωρη, η 8ωρη. Μόλις έρχεται η ώρα της κουβέντας...αν δεν τα βρείτε, θα φωνάξει τον επόμενο και πάει λέγοντας...δεν τον ενδιαφέρει αν κάθε μέρα είναι και άλλο πρόσωπο μέσα και κάνει τη δουλειά. Η δουλειά του να γίνει και μάλιστα αν γίνεται και τζάμπα. Γιατί τζάμπα; Γιατί αυτή τη δοκιμαστική που έκανες δεν υπάρχει αμοιβή. Και εσύ αν έχεις πάρει τη δουλειά, δεν σε ενδιαφέρει πλέον ένα μεροκάματο. Στην ώρα εννοείτε κύριος. Κανόνας απαράβατος. Στην ώρα της πληρωμής σου όμως εκεί υπάρχει οικονομικό πρόβλημα σε όλη τη πιάτσα, οι δουλειές έχουν πέσει, το μαγαζί έχει υποχρεώσεις και άλλες εκτός από εσένα κάνε λίγο υπομονή. Άντε να κάνεις υπομονή δυο- τρεις μέρες. Αμ πριτς! Έχει και άλλη παράταση μετά το διήμερο γιατί πριν το κλείσιμο του μαγαζιού αυτός έχει προλάβει να πάει σπίτι του. Και έχει ξεχάσει τάχα μου τάχα μου (που έλεγε και ο Ζίκος) να μιλήσει στον υπεύθυνο να ξηγηθεί. Και δεν μπορούμε να τον ενοχλήσουμε τώρα γιατί είναι με την οικογένεια. Και καταλήγουμε να ζητιανεύουμε τα χρήματα τα οποία δουλέψαμε για να τα βγάλουμε.

Από τους τύπους που έχουν μπερδέψει τη βούρτσα με...το σφουγγαρόπανο. Τι τα θέλεις πουλάκι μου και τα χάμπουργκερ; Η τα σάντουιτς; Η τα Κλαμπ σάντουιτς; Ψητοπωλείο άνοιξες όχι Goodies. Αφού πουλάς ήδη σκεπαστή πίτα, που είναι σαν το Κλαμπ σάντουιτς, πρέπει να βάλεις και το άλλο; Ασφαλώς είπαμε ό,τι ο κάθε ένας κάνει ό,τι θέλει...αλλά τι φταίμε και εμείς που πάμε να βγάλουμε το μεροκάματο μας να τα ακούμε επειδή του μείνανε απούλητα και ειδικά τα μεγάλα κόλπα...Γύρος, σουβλιστά. Και ψάχνει να ξεσπάσει τη μαλακία του και την ασχετοσύνη σου, στους υπαλλήλους, ό,τι κάτι δεν κάνουν σωστά. Στο φινάλε ψήστες-τυλιχτές είμαστε και όχι πωλητές.

Πάμε παρακάτω. Σου ανακοινώνει ό,τι είσαι οκ μετά τη δοκιμή και από αύριο έλα για δουλειά. Τα χρήματα είναι τόσα...(5 ευρώ την ώρα δίνουν όλοι). Για αυτόν αλλάζει ο κανόνας και σου λέει. 40 ευρώ, 9 ώρες το απογευματινό (5-2) Και έντεκα ώρες το νυχτερινό (8-7) 45 ευρώ. Άντε να πάει στο διάολο λες, δουλειές είναι δύσκολες να βρεις σήμερα, θα κάτσω. Έλα όμως σου λέει το πρώτο δεκαήμερο για νυχτερινό, να πάρει μια άδεια που χρωστάω ο άλλος μέσα. Ρωτάς. Με θέλεις μόνο για αυτό το δεκαήμερο, να κάνεις τη δουλειά σου; Και μετά το πούλο; Δεν έχω πρόβλημα, αλλά να ξέρω μην αφήσω δέκα μέρες έτσι, να ψάχνω παράλληλα για κάτι άλλο ώστε να είμαι έτοιμος μετά από αυτό το δεκαήμερο. Όχι σε θέλω για μόνιμα. Και μόλις περνάνε οι δέκα μέρες, σου λέει. Το βλέπεις και μόνος σου η δουλειά δεν λέει να ανέβει. Και θα πρέπει να φύγεις. Γιατί ρε καραγκιόζη; Και σε ρώτησα με θέλεις μόνο για αυτές τις δέκα μέρες..; Και μου λες άλλα λόγια μαλακισμένα τώρα; Δηλαδή τι περίμενες να ανέβει από δουλειά; Που θα ανέβει και μέσα σε ένα δεκαήμερο; Είχε μάλιστα και τα μούτρα, να θιχτεί κιόλας, στο άκουσμα του χαρακτηρισμού "κουφάλα" όπως οι περισσότεροι, που εκμεταλλεύονται την απεριόριστη ζήτηση εργασίας.

Από επαγγελματισμό άλλο τίποτα. Δεν λέω τα μάτια μου έχουν δει πολλά σε αυτή τη δουλειά. Αλλά πουθενά δεν έχω νιώσει τόσο ντροπή για το φαγητό ανθρώπων που φεύγει από τα χέρια τα δικά μου. Δεν έχει σημασία ποιος το παρασκευάζει η το βάζει στο μαγαζί του, αλλά αυτός που το προσφέρει στο πελάτη-άνθρωπο. Τι και αν αυτός που θα το φάει είναι μαύρος, κίτρινος, λευκός σημασία έχει ό,τι θα το φάει άνθρωπος. Είναι η πρώτη φορά που ήρθε πελάτης και μου πέταξε το σουβλάκι στο πάγκο και απαιτούσε να του απαντήσω στην ερώτηση του αν το πλήρωσε η μου ζήτησε να του το φτιάξω τζάμπα. Εγώ τον ρωτούσα αν θα ήθελε να του φτιάξω άλλο και να μου εξηγήσει τα παράπονα του. Αυτός το βιολί του. Σε αυτό που σε ρωτάω, το πλήρωσα, η μου το έφτιαξες τζάμπα. Και να συνεχίζει αποκαλώντας με μαλάκα, μπροστά σε άλλο κόσμο μέσα στο μαγαζί και ό,τι στους ξένους (ήτανε αλλοδαπός), δίνω σκάρτο κρέας και στους 'Έλληνες καλύτερο. Και εγώ να μην έχω μούτρα στo άκουσμα "είσαι μαλάκας" να βγω να τον κολλήσω στο τοίχο και να του πολτοποιήσω το κεφάλι. Γιατί ήξερα ό,τι έχει δίκιο... Είναι η πρώτη φορά που είδα, κοκκορέτσι, κοτόπουλα σούβλας, κοντοσούβλι. Να κάνουν τη διαδρομή, ψυγείο-βιτρίνα για 3 μέρες! Η να βλέπω ένα τελάρο κοτόπουλα σούβλας να γράφει επάνω. "προς καταστροφή" Τι στο διάολο λέω και εγώ, έχουμε κανένα εργαστήριο και θα τα κάνουμε κοτοσαλάτα; Προορίζονταν για ψιλοκόψιμο και ανάμειξη με τον γύρο κοτόπουλο, να πουληθεί μην πάει χαμένο.

Το πόσο λεπτή είναι αυτή η δουλειά και τι προσοχή θέλει;

Πριν από λίγο καιρό γνώρισα ένα ψήστη με περισσότερη εμπειρία από εμένα. Είχε την αρμοδιότητα υπευθύνου στη ψησταριά και ήτανε αυτός που με επέλεξε να μείνω στο μαγαζί μετά τη δοκιμή μου. Μου ζήτησε ένα βράδυ 4 πίτες να τις ψήσει στα κάρβουνα να φτιάξει τις μερίδες που είχε παραγγελία. Πλησίασα στο ένα μέτρο και τους τις έδωσα πετώντας τες, επάνω στη σχάρα. Θύμισε μου αργότερα να σε πηδήξω ψηλέ! Μου είπε. Του το θύμισα λέγοντας του ό,τι 4 ζήτησες άψητες να τις βάλεις στα κάρβουνα. Γιατί με απειλείς σεξουαλικά; Και πως μου τις έδωσες εσύ; απαντάει. Μην πετάς το φαγητό των ανθρώπων! Δεν είναι μόνο πως θα του το δώσεις όταν το φτιάξεις αλλά και πως θα το προσέξεις όταν θα το φτιάχνεις. Αυτό κάποτε είχε ζωή, όπως έχεις εσύ τώρα, συμπλήρωσε δείχνοντας μου κάτι χοιρινά καλαμάκια που έψηνε και μου έδωσε από μόνος του την άδεια να πάω για τσιγάρο μιας και η δουλειά είχε χαλαρώσει.

Κουφού καμπάνα...

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Wed, 14 Sep 2011 01:48:00 +0000

Κουφού καμπάνα κι αν βαράς, νεκρό κι αν θυμιατίζεις. Και μεθυσμένο κι αν κερνάς, όλα χαμένα πάνε. Έλεγε ο πατέρας μου.

Υπάρχουν άνθρωποι που όταν τους δώσεις ακόμα και τη ψυχή σου δυστυχώς δεν θα το εκτιμήσουν. Που ποτέ μα ποτέ δεν θα ικανοποιηθούν όσα και αν του δώσεις. Η που θα σου έχουν δώσει τόσα πολλά οι ίδιοι αλλά όταν ακούσουν μια λέξη λιγότερη από όσα περιμένουν να ακούσουν, η θα λάβουν λιγότερα από όσα περιμένουν επίσης, γιατί εσύ τόσα μπορείς για διάφορους λόγους... θα διαγράψουν τα πάντα από όσα έκανες για αυτούς πριν λίγες μέρες. Τι και αν εσύ προσπαθείς να τον κάνεις να νιώσει καλα, με ό,τι έχεις και ό,τι μπορείς, δεν είναι ικανό να τον ευχαριστήσει. ...χαμένος κόπος.

Χάθηκα θα μου πείτε. Έ, έχουμε και δουλειές. Τι δουλειές; Ψάχνω για δουλειά. Περισσότερα με το καιρό. Να τα μαζέψω πρώτα όλα μαζί, γιατί μάλλον... ακόμα, δεν τα έιδα και όλα...

Λίγο αργά το θυμήθηκες

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Wed, 17 Aug 2011 21:21:00 +0000

Oι συγγενείς μαζεύτηκαν από νωρίς στο σπίτι, πως είναι έτσι το παιδί με... τα μεγάλα αυτιά.

Και ενώ όλα τα θυμόμουνα και είχα μυαλό ξυράφι, να μεγαλώσω ξέχασα και έμεινα στο ράφι.

Έτσι για πάντα κράτησα την παιδική μου εικόνα...

Ευτυχώς (η δυστυχώς); Που ξέχασα να μεγαλώσω, μην με μαζεύεις απο το δρόμο ακόμα μάνα.

Τι έκανα για πάρτη μου τι έκανα για μένα.

Kαι ενώ κάθεσαι στο... κόσμο σου, αναρωτιέσαι. Τα χρόνια που έζησες μέχρι σήμερα, τι μυαλά είχες όλα αυτά τα χρόνια και τι αποτέλεσμα έχουν στο σήμερα... Και χάνεσαι στις σκόρπιες σκέψεις σου. Αλκοόλ και νικοτίνη, τους έχεις κάνει κολλητούς, τις τελευταίες μέρες...

...Άντε και καλά μυαλά!

Για να ξέρεις αλανιάρη, ένα γαύρο πουτανιάρη

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Tue, 26 Jul 2011 11:21:00 +0000

Απαπαπαπαπα! Τι σκόνη χριστέ μου μαζεύτηκε εδώ μέσα; Τι αράχνες! Πολύ στη κλεισούρα τόσο καιρό και έκανε μέρες με ανοιχτά παράθυρα να έρθει στα ίσια του. Αφού πρώτα φώναξα ενίσχυση.... Πως είπατε; Εγώ δεν έκανα ολόκληρο post, που λέει γεια σας και μέχρι εδώ ήτανε; Έλα μωρέ, λεπτομέρειες.... Έτσι και αλλιώς όπως είπε και η Ηώς, είμαι κολλημένος ιντερνετάκιας. Και σε ένα μήνα το πολύ από την τελευταία ανάρτηση θα ποστάρω πάλι. Γελάστηκε όμως χεχεχεχε έκανα παραπάνω.

Kατά τα αλλά. Είχαμε σπάσει την ανεργία την πρώτη Απρίλη και έπιασα δουλειά σε ένα Parking. Μετά από δυο μήνες και αφού είδε το αφεντικό ό,τι προκοπή δεν γίνεται να παραμείνει τουλάχιστον σε ένα σταθερό επίπεδο η δουλειά, αλλά αυτή πέφτει και άλλο, αποφασίζει να δώσει εντολή. Δυο δεν πήραμε την πρωταπριλιά; Πληρώστε τους, αποζημιώστε τους, με όλα τα σχετικά...και στείλτους τους σπίτι. Τότε τι μας πήρες και μάλιστα δυο ρε φίλε; Πάλι από την αρχή και στο ψάξιμο. Ευτυχώς μετά από 5 μέρες βρήκα μια δουλειά σε ψητοπωλείο ημιαπασχόληση.

O θεός να τη κάνει ημιαπασχόληση, μιας και κατέληξα να δουλεύω και υπεραπασχόληση. Εκεί που δουλεύαμε 5 ώρες την ημέρα γίνεται ένα σοβαρό ατύχημα του ψήστη με το αφεντικό που είχε πάει με τη μηχανή να τον πάρει εκτάκτως για δουλειά και ο μάστορας κατέληξε να φοράει για τους επόμενους τρεις μήνες κολάρο με σίδερα, στο κεφάλι! Και με καλεί το καθήκον να μπω από τις 10 το πρωί μέχρι τις μια το βράδυ σερί να ψήνω και τυλίγω σουβλάκια, γιατί και ο άλλος ο πρωινός βρίσκεται σε άδεια και λείπει και ένας ακόμα τυλιχτής για βράδυ. Και καταλήγουμε να γίνομαι ρεπατζής. Αυτό είναι το ευχαριστώ, δηλαδή. Εκτός των άλλων τα λεφτά λίγα λίγα, πάρε τώρα 50 ευρώ πάρε μετά 80 και όποτε μπορούμε κιόλας.

Δηλαδή ο φίλος το αφεντικό μας είδε κάτι σαν καβάτζα γκομενική. Ξέρεις κάτι κουκλίτσα πήγαινε τώρα σπιτάκι σου και αν ξεμείνω θα σε φωνάξω να τη βρούμε. Έκατσε και πήγε με τα νερά σου γιατί και η γκομενίτσα κάβα σε είχε μέχρι να βρει άλλο νταραβέρι. Και είδες πως σου την έκανε; Χτες πήγε και μίλησε αλλού τα βρήκε όλα ζάχαρη, συμφώνησε και μόλις έστειλες sms σου απάντησε με ένα χέσεμες. ότι δεν σε έχει ανάγκη άλλο. Γιατί όπως εσύ ξέρεις να παίζεις με το φαινόμενο της οικονομικής κρίσης και να το εκμεταλλεύεσαι, ξέρουμε και εμείς να σε εκμεταλλευτούμε... Θα μου πεις βέβαια ζυγώνει ο Αύγουστος και είναι γαμημένος μήνας για δουλειά.... Αλλά δεν ξηγιώνται έτσι οι ωραίοι. Τσίμπα και μία Ρόζα.

Το μαγαζί έκλεισε

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Fri, 20 May 2011 12:25:00 +0000

Πριν από 13 μήνες ανοίχτηκε αυτό το Blog. Για άλλο σκοπό ανοίχτηκε, και άλλος κατέληξε να γεμίζει με αναρτήσεις. Ο ιδιοκτήτης του γνώρισε αρκετούς χρήστες του Ίντερνετ, που με αρκετούς από αυτούς έτυχε να έχει την τιμή, να γίνουν και φίλοι του και εκτός...Η "ανοχή" σας που μου κρατήσατε παρέα για όσο καιρό ήμουνα άνεργος, ήτανε σημαντική. Δεν σταματάει να ανανεώνεται λόγο δουλειάς πλέον, απλά δεν έχω κάτι άλλο σημαντικό η ασήμαντο να γράψω. Για να κλείσει τελείως, δηλαδή διαγραφή, όχι, δεν κλείνει. Πάντα σεβόμουν τους αναγνώστες και τα σχόλια τους. Όλοι όσοι περάσατε από εδώ μέσα και αφήσατε ένα σχόλιο, σας ευχαριστώ για την παρουσία σας και για την όποια συζήτηση είχαμε. Και αν έτυχε να πούμε και κάποια κουβέντα παραπάνω, με αποτέλεσμα να προσβάλω, η να πληγώσω κάποιον, λυπάμαι. Ιδιαίτερες ευχαριστίες για ακόμα μια φορά στους δυο πρώτους μου αναγνώστες... Ξέρουν αυτοί...

Γιατί;

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Fri, 20 May 2011 11:15:00 +0000

Γιατί άνθρωποι, να σκοτώνουν ανθρώπους;

Απόψε γυρνούσα από τη δουλειά μου. Γιατί να φοβάμαι να κάνω το καθημερινό μου δρομολόγιο, Ευαγγελισμός-Σύνταγμα-σπίτι; Αλλά να συνεχίζω... υπογείως με το Μετρό και να αλλάξω δρομολόγιο και μέσο συγκοινωνίας;

Γιατί οι Αστυνομικοί χρησιμοποίησαν τόση βία για να χτυπήσουν ένα παιδί 30 χρονών και με τα γκλοπ ανάποδα; (Μάλιστα ο ένας ερχότανε με φόρα να δώσει κλωστιά, σαν να έβλεπα το Νικοπολίδη να χτυπάει ελεύθερο μου φάνηκε)...

Αααα εξετάζουν αν ήτανε Αστυνομικοί, ψάχνουν να δούνε. (;)

...Η Νύχτα προβλέπεται μεγάλη...Και άγρια... Cult, που λέει και ένας φίλος μου.

Kαι διάταξε στη θάλασσα την κρύα να κηδευτεί...

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Mon, 02 May 2011 20:54:00 +0000

O Οσάμα Μπίν Λάντεν είναι νεκρός! Του φυτέψανε μια σφαίρα στο κεφάλι και πάρτον κάτω. Ο Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε ο ίδιος επισήμως το ευχαριστό αυτό γεγονός και οι Αμερικανοί πολίτες, μόνο καπνογόνα δεν ανάψανε. Το πτώμα δεν το είδε κανείς. Ο Οσάμα ήτανε τόσο μαλάκας που αποφάσισε να βγεί από τα βουνά και να πάρει τους δρόμους και πλέον σε κάποιες...θάλασσες, ταξιδεύει το άψυχο κορμί του.

Να'μαι κι εγώ

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Wed, 20 Apr 2011 21:19:00 +0000

Tσα. Εδώ είμαι και εγώ, φίλε αναγνώστη. Καιρό έχεις να με δεις να κάνω ανάρτηση θα μου πεις και ερήμωσε ο τόπος εδώ μέσα. Ίσως να νομίζεις ό,τι έχω πήξει στη δουλειά και δεν προλαβαίνω ούτε το όνομά μου να πω. (Μπααα). Ίσως να πιστεύεις ό,τι το παράτησα. (Εδώ κοντά έπεσες, το σκέφτηκα). Τέλος πάντων, δουλειά πλέον βρήκαμε και εργάζομαι και όλα καλά από την πρώτη του μήνα μέχρι σήμερα. Αυτό μου έχει φέρει μια ηρεμία που την είχα χάσει για αρκετό καιρό. Και ας μην μου φαινότανε. Και απολαμβάνω αυτή την ηρεμία. Άγχος πλέον σχετικά με εύρεση εργασίας δεν υπάρχει. Ένα θέμα έχω σχετικά με το μαγαζί, μιας και oι δουλειές έχουν πέσει αισθητά... Δε βαριέσαι φίλε αναγνώστη, το θέμα ήτανε να βρούμε δουλειά. Τώρα, κάτι θα έχει φυλάξει ο θεούλης και για τα υπόλοιπα.

Άσχετο. Αθάνατε Έλληνα. Είχα καιρό να σε καμαρώσω... Το λεωφορείο αράζει στο τερματισμό, γεμάτο επιβάτες. Πριν ανοίξει τις πόρτες, καμιά δεκαριά άτομα να σπρώχνονται ποιός θα μπει πρώτος μέσα, αδιαφορώντας για τους άλλους που πρέπει να βγουν, αν υπάρχει ηλικιωμένος, η ακόμα χειρότερα, αν υπάρχει έγγυος γυναίκα. Το κώλο του να βολέψει σε ένα κάθισμα και όλοι οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν. Τα ίδια και στο Μετρό. Και που κατεβαίνει; Στην αμέσως επόμενη στάση! Μεγάλο ταξίδι...

Καλή ανάσταση και καλό Πάσχα σε όλους σας.

Θέλω.

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Mon, 14 Mar 2011 11:24:00 +0000

Από ψηλά είσαι όμορφη όσο ποτέ.

Τα σπάει λέμε. Δεν υπάρχει.

7-1 μυστικά

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Wed, 02 Mar 2011 16:23:00 +0000

Τα παιδία παίζει. Νέο μπλογκοπαίχνιδο και έλαβα πρόσκληση από την Ντριμερίνα (Δεν συνεχίζεις να μετράς τα άστρα λέω γω); :P Να πω λέει 7 μυστικά που κρύβω και δεν τα ξέρει κανείς. Πριτς. Που θα σας τα πω όλα. 6 θα σας πω. Και αυτό για να μην χαλάσω το χατήρι της Ντριμερίνας. Καθίστε αναπαυτικά, και διαβάστε τι κρύβω λοιπόν και αναρωτηθείτε από όσα διαβάσετε, τι και πόσα άλλα να κρύβω.

1) Μικρός στο δημοτικό, είχα ένα συμμαθητή. Συνεχώς τον πείραζα, δεν ξέρω γιατί έτσι μου τη κάρφωνε να το πειράζω και ο φουκαράς δεν αντιδρούσε. Και όσο δεν αντιδρούσε τόσο εγώ... Το τι του είχα κάνει του φουκαρά δεν περιγράφεται. Τι πέτρες του πέταγα, τι σίδερα από οικοδομή! Πώς δεν του έβγαλα κανένα μάτι. Αλλά το χειρότερο ήτανε άλλο. Τον έκλεισα σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο και τον κατούρησα!

2) Στα δεκαπέντε είχα πάει στο βίντεο κλαμπ και ζήτησα με κάτι φίλους να μας δώσει τον Άγιο Πρεβέζης! Με κοίταξε περίεργα και του απαντάω ό,τι ο πατέρας μου με έστειλε να την νοικιάσω, για λογαριασμό του. Κάποια στιγμή αφού πέρασε ο πατέρας μου από το βίντεο κλαμπ για να νοικιάσει αυτός ταινία, τον ρώτησε αν του άρεσε...Ο πατέρας μου δεν είχε ιδέα...και το τι έγινε σπίτι μόλις ήρθε δεν περιγράφεται!

3) Στο γυμνάσιο, όταν μια συγκεκριμένη κοπέλα φορούσε φούστα, πετούσα το στυλό κάτω στο πάτωμα και σκύβοντας να τον μαζέψω γυρνούσα το κεφάλι προς τα μπούτια της. Είχε και ωραία μπούτια.

4) (Άντε να σας κάνω τη χάρη να σας το πω) Όταν είναι να παραγγείλω Delivery και δεν θέλω να περιμένω πολύ, τους λέω να κάνουν λίγο γρήγορα γιατί είναι η ώρα να πάει το... παιδί για ύπνο και μην μου κοιμηθεί νηστικό. Φυσικά παιδί δεν έχω. Αλλά κάντε το και εσείς πιάνει. ;)

5) Φοβάμαι το σκοτάδι. Ακόμα και μέσα στο σπίτι μου όταν είμαι και έχει σκοτάδι , με πιάνει κρύος ιδρώτας. (Σας ακούω που με λέτε χέστη).

6) Είμαι ζαβολιάρης σε κάθε παιχνίδι ανέκαθεν. Τρανό παράδειγμα το σημερινό παιχνίδι. Δεν έκανα 7 αλλά 6.

Όποιος θέλει παίζει. Δεν κάνω πρόσκληση σε κανέναν συγκεκριμένο.

Δεν ξηγήθηκες καλά...

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Tue, 22 Feb 2011 22:28:00 +0000

Όταν κάποιος σου φέρθηκε σαν να ήτανε αδερφός σου, μάνα σου, πατέρας σου. Να είσαι πεσμένος και αυτός προσπαθεί να σε σηκώσει στερώντας από τον ίδιο και όχι μόνο... Να προσπαθεί να είσαι καλά και να χαμογελάς, να ξεχνάς τα προβληματά σου. Και αυτός ο κάποιος τι περιμένει από εσένα; Μια καλή κουβέντα. Μόνο αυτό. Και εσύ δεν του την δίνεις, έ, όπως και να το κάνουμε δεν του ξηγήθηκες καλά.

Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε αυτόν που περίμενε μια καλή κουβέντα αλλά, δεν την άκουσε.

Έρωτας

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Mon, 21 Feb 2011 11:34:00 +0000

… Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν αγάπησαν!

Πες το ρε Δημήτρη..."Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε ζωή"

To Post έγινε στα γρήγορα δεν πρόλαβα να το...δουλέψω και το πήρα από αλλού. πηγή

Μεγάλες κουβέντες...η απάντηση...

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Tue, 08 Feb 2011 21:17:00 +0000

Κάποια φίλη Blogger ανάρτησε πριν από λίγες μέρες αυτό.

...Κουβέντα φίλου μου πριν από λίγο στο Msn.

"Για να μπεις στο γυναικείο μυαλό, πρέπει να περάσεις από το Δαφνί πρώτα"!

Δικό σας...

Ημέρα μνήμης, ημέρα τιμής.

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Sat, 05 Feb 2011 01:03:00 +0000

Hμέρα μνήμης, ημέρα τιμής. Ερωτήματα που ακόμα δεν έχουν απαντηθεί. Ίσως κάποτε να απαντηθούν. Το τι και πως ακριβώς συνέβησαν τα γεγονότα τότε, δεν το γνωρίζω από πρώτο χέρι. Ό,τι έχω ακούσει από μεγαλύτερους και από διάφορα ρεπορτάζ η εκπομπές. Αυτό που γνωρίζω από πρώτο χέρι είναι πως, όταν είμαι μέσα στο γήπεδο σε φιέστα, την ώρα που ο αρχηγός του θρύλου, παραλαμβάνει το τρόπαιο, το σηκώνει πιο ψηλά... από κάθε άλλο αρχηγό, άλλης ομάδας. Την υπερηφάνεια όταν μπορώ και πάω, η παρακολουθώ από την τηλεόραση, κάθε χρόνο τέτοια μέρα την επιμνημόσυνη δέηση και να βρέχει. 5.000 κόσμος να είναι κάτω από τη βροχή και να φωνάζει "παρών" στο άκουσμα του κάθε ονόματος. (Το 2003 μετά τη κατάκτηση του έβδομου συνεχόμενου Πρωταθλήματος)... Την ώρα που το μηχάνημα "χτυπούσε" να γίνει η κατεδάφιση της θύρας 7, παρουσία πολλών χιλιάδων φιλάθλων και τις αναμνήσεις, την στιγμή εκείνη, ενός 14χρονου παιδιού, που είχε πάει για πρώτη φορά με το πατέρα του σε ντέρμπι με τον αιώνιο αντίπαλο και κάτσανε λίγο πιο δίπλα από τους φανατικούς της 7. Όλοι κοιτούσανε τον αγώνα και το μεγάλο αστέρι τότε το Ντέταρι, μα αυτό το μαλακισμένο κοιτούσε τους...τρελούς, να έχουν ανάψει τα καπνογόνα και να τραγουδούν.

8/2/1981

Nτέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ. Ένα ηλιόλουστο απόγευμα και το στάδιο τότε, Καραϊσκάκη άρχισε από νωρίς να γεμίζει στις εξέδρες. Ο κόσμος να έχει ξεκινήσει από νωρίς το δικό του πάρτι. Το παιχνίδι ξεκινάει. Ο Θρύλος έχει κέφια. Ένα πανέμορφο απόγευμα συνδυάζεται με μια απόλυτη Ολυμπιακή μαγεία. Αποκορύφωμα το 81ο λεπτό. O Μάικ Γαλάκος, στέλνει τη μπάλα για τρίτη προσωπική φορά και έκτη για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Ένα γκολ, που θα αποδειχτεί τελικά μοιραίο…

O κόσμος παραληρεί. Δεν μπορεί να περιμένει. Φεύγει με σκοπό τα ερυθρόλευκα αποδυτήρια. Να σηκώσει στα χέρια τα ινδάλματα του για αυτή την μεγάλη εμφάνιση. Η ιαχή ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ δονεί την ατμόσφαιρα στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Τα σκαλοπάτια στην έξοδο της θύρας 7 γεμάτα ερυθρόλευκους φιλάθλους. Οι περισσότεροι παιδιά. Παιδιά που είχαν πάει να δουν την αγαπημένη μας ομάδα και που μόλις πανηγύριζαν μια μεγάλη νίκη, απέναντι σε έναν δυνατό τότε αντίπαλο.

H σιδερόπορτα όμως ήτανε κλειστή! Όλες οι θύρες ανοιχτές, 10 λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα (όπως πάντα ανοίγουν όλες οι θύρες 10 λεπτά πριν την λήξη) μα η 7 κλειστή. Κάποιος παραπατάει. Το κακό μόλις έχει ξεκινήσει. Ο ένας πέφτει επάνω στον άλλον. Κόσμος ακόμα έρχεται προς την έξοδο. Δεν ξέρει τι γίνετε... απλά τρέχουν έχοντας στο στόμα την ιαχή: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ! ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ! ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ! Ο ένας πέφτει πάνω στον άλλο. Το συμβάν κράτησε μερικά λεπτά μέχρι να ανοίξει η πόρτα. Μα αυτά τα λίγα λεπτά ήτανε αρκετά, για να γίνει το κακό. 21 άνθρωποι, οι περισσότεροι παιδιά, έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία. Δεκάδες επίσης οι τραυματίες. Σε ένα μνημόσυνο της θύρας 7 άκουσα μια μάνα να λέει ό,τι. Αυτή η πόρτα βρέθηκε στο μέρος που κλείνει, οξυγονοκόλληση! (...)

H ερυθρόλευκη γιορτή τελείωσε κάπου εκεί. Και οι φωνές με το Ολυμπιακός, δεν ακούγονται πλέον. Ακούγονται μόνο ασθενοφόρα.

8/2/2011

Tο ανακαινισμένο γήπεδο Καραϊσκάκη πλέον, από το 2004 με άλλη μορφή, με υπερσύγχρονες ανέσεις για παίχτες και τους επισκέπτες του. Ένα σκουριασμένο τουρνικέ επάνω σε ένα μαρμάρινο πλατύσκαλο, έξω από την θύρα 17 (το μέρος όπου ήτανε η παλιά θύρα 7) είναι εκεί, για να θυμίζει και να τιμά.

Mέχρι και σήμερα ο πόνος δεν έχει φύγει από τις οικογένειες (όσες οικογένειες υπάρχουν ακόμα) αυτών των αδικοχαμένων ανθρώπων, δεν σταμάτησε και δεν θα σταματήσει να υπάρχει. Το ίδιο και από όσους έζησαν αυτή τη μαύρη εμπειρία, η ακόμα όσους από τους τραυματίες σώθηκαν. Ένας πόνος και ένα ερωτηματικό. ΓΙΑΤΊ;

H μνήμη των 21 αδικοχαμένων θυμάτων της θύρας7, τιμάται κάθε χρόνο, από όλα τα αθλητικά τμήματα του Ολυμπιακού και φυσικά, από τους φιλάθλους του. Όπως και από την παρουσία ανθρώπων που εκπροσωπούν την ομάδα της ΑΕΚ και άλλων Ελληνικών ομάδων. Ανάμεσα στους νεκρούς φιλάθλους ήταν και ένας φίλαθλος της ΑΕΚ. Σημασία δεν έχει ποιός και πόσοι ήταν και τι ομάδα υποστήριζαν. Αλλά ότι πήγανε να δουν την αγαπημένη τους ομάδα, να χαρούν, αλλά τελικά πέθαναν με το όνομα της ομάδας τους στο στόμα.

Oι φίλαθλοι της Λίβερπουλ, στο Άνφιλντ τιμούν τους νεκρούς φιλάθλους τους, αλλά και του Ολυμπιακού, στον αγώνα για την έκτη αγωνιστική του Champions League το 2005

Λίβερπουλ-Ολυμπιακός.

Oι ίδιοι φίλαθλοι της Λίβερπουλ στις 23/5/2007 πριν το τελικό του Champions League στο Ο.Α.Κ.Α. Όπου διεκδίκησε η Αγγλική ομάδα το κύπελλο του θεσμού, αλλά το έχασε από την Μίλαν.

Αφιερωμένη στις οικογένειες των θυμάτων της θύρας 7.

Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών),
Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών),
Ηλίας Παναγούλης (17 ετών),
Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών-οπαδός της ΑΕΚ),
Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών),
Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών),
Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών),
Νίκος Φίλος (19 ετών),
Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών),
Βασίλης Μάχας (20 ετών),
Ευστράτιος Πούπος (20 ετών),
Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών),
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών),
Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών),
Κώστας Καρανικόλας (26 ετών),
Μιχάλης Μάρκου (27 ετών),
Κώστας Μπίλας (28 ετών),
Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών),
Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών),
Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών),
Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών).

Ζείτε ρε! Ζείτε στη κερκίδα μαζί μας!

Η ανάρτηση ήτανε να ανέβει την Τρίτη στις 8 του μήνα. Λόγω της ανακοίνωσης της Διοίκησης του Ολυμπιακού, την ανεβάζω σήμερα.

Edit

Η επιμνημόσυνη δέηση σήμερα 5/2/2011 παρουσία πολλών φιλάθλων και αθλητών από όλα τα τμήματα του συλλόγου. Άξιο αναφοράς, είναι πως ο αρχηγός της ομάδας πόλο… Ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου, ο οποίος φέτος αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Σερβίας, ήταν εκεί αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, τη μεγάλη του αγάπη προς τον σύλλογο.

Edit 2

Πολλά μπράβο...στον Super3 για το άρθρο-αναφορά του, για το θλιβερό γεγονός της ογδόης Φεβρουαρίου 1981. http://www.super3.gr/main.asp

...Και αν σου κάτσει...

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Sun, 30 Jan 2011 13:13:00 +0000

Το συγκεκριμένο Post δεν είχα σκοπό να το κάνω, μιας και δεν μου αρέσει η κλαψομουνίαση. Και επίσης ποιός να με πιστέψει, τόσο καιρό και ακόμα μια γαμημένη δουλειά δεν βρήκες; Εντάξει, δεν ξέρω πόσοι θα με πιστέψετε, αλλά ακόμα δεν βρήκα. Στο ψάξιμο ακόμα. Φίλοι ιντερνετικοί μου βάλανε και χέρι κιόλας, να μην περιμένω μόνο από τις αγγελίες, αλλά να βγω έξω στο δρόμο, να χτυπήσω πόρτες για δουλειά. Με το δίκιο τους. Σταμάτα τη κλάψα, μην κοιτάς μόνο σε αγγελίες, πάρε τα πόδια σου και βγες έξω και ψάξε. Δεν είχανε άδικο άλλωστε το έχω κάνει και πολλές φορές στην επαρχία που έμενα και Αθήνα μόλις πρωτοήρθα. Και είχε και απόλυτη επιτυχία μάλιστα. Και στη τελική που ξέρεις λέω, εντάξει κρίση έχουμε αλλά όλο και κάποιο γνωστό,φίλο θα έχει κάποιος αν δεν θέλει αυτός μπορεί να με συστήσει σε κάποιον άλλο δικό του. Αποτέλεσμα αναζήτησης. Μηδέν. (0)

Είπαμε κρίση υπάρχει ναι. Αλλά και εκεί που ζητάνε υπαλλήλους. Πηγαίνεις. Μιλάτε, συμφωνείτε στο αυτά δίνω (δεν ζητάς εσύ, απλά δέχεσαι ό,τι προσφέρει και εδώ που φτάσαμε, προσωπικά, δεν κάνω πλέον κουβέντα για το πόσα θα πάρω). Σου λέει πότε μπορείς να δοκιμαστείς. Τώρα του απαντάς. Μπαίνεις και "δουλεύεις", ασχολείσαι με το μαγαζί , ρωτάς δείχνοντας ενδιαφέρον, σχετικά με το πως...τρίβει το πιπέρι το συγκεκριμένο μαγαζί. (ο κάθε ένας έχει και το τρόπο του που δουλεύει το μαγαζί του. Δεν θα του το αλλάξεις εσύ). Μετά από δυο-τρείς ώρες. Εντάξει έλα έξω. Τον κοιτάς ,στο στόμα...και η απάντηση που παίρνεις. "Άσε το τηλέφωνο σου και θα σε ενημερώσω"

Γιατί βλέπεις μετά θα πάει κάποιος άλλος να μιλήσει, να δοκιμαστεί και θα προτείνει λιγότερα. Και πάει λέγοντας. Μετά τον επόμενο από εσένα πάει ο επόμενος και πάλι πιο λίγα, από το προηγούμενο μέχρι να βρει τον καλό και φτηνό. Και ποιος μου λέει εμένα ό,τι μπορεί να ισχύει και κάτι ακόμα. Όλοι ξέρουμε το τι ανεργία υπάρχει και πόσο δύσκολο είναι να βρεις δουλειά. Δεν θέλουν υπάλληλο όσοι ζητούν αλλά και μόνο για να σφίξουν οι...κώλοι, η παρουσία και μόνο ενός υποψήφιου υπαλλήλου, τον ανησυχεί τον ήδη υπάλληλο που είναι μέσα και εργάζεται. Μιλάμε για καθαρό ανέντιμο παιχνίδι σε βάρος όλων των εργαζομένων και ανέργων. Παιχνίδι με το πόνο σου, τα νεύρα σου.

Χτές πήγα μια βόλτα από τα παλιά λημέρια, στο προηγούμενο μαγαζί που δούλευα. (Είχα πάρει μέρες πολλές πριν από αυτή την επίσκεψη, το πρώην αφεντικό αν είναι να ξανά συνεργαστούμε. Θέμα... δεν έχει όπως είπε, αλλά είναι καλυμμένος πλέον. Και δεν έχει ανάγκη)... Μίλησα για 10 λεπτά με ένα πρώην συνάδελφο εκεί, Αλβανικής καταγωγής (Δεν του φαίνεται, για Αλβανός, ούτε στην εμφάνιση, ούτε και στο τρόπο που φέρεται και μιλάει). Μετά από τα γνωστά...τι κάνεις, η οικογένεια καλά; Να σου ζήσει και το παιδί (νιόπαντρος). Ρωτάω για τους υπόλοιπους εκεί στο μαγαζί υπαλλήλους. Μόνο εγώ έμεινα μου λέει. Ο Ρώσος και το άλλος το παιδί ο βραδινός; Έλληνας αυτός. Τους έδιωξε! Γιατί; Ε, μια θέση θα άδειαζε μιας και γύρισε ο αδερφός του από σπουδές και θα τον βοηθήσει εκείνος, σε μια θέση που θα άδειαζε. Στάνταρ ήτανε αυτό. Αλλά ο δεύτερος γιατί πήρε το πούλο; Γιατί δεν έχει δουλειά! Μαγαζί με διακόσια και πάνω αυτοκίνητα το μήνα μόνιμα και με πλυντήριο και δεν έχει δουλειά. (!!!) Εκεί κατάλαβα (όχι ό,τι δεν το ήξερα) πόσο μεγάλη μαλακία έκανα τότε που έφυγα από εκεί. Διότι ο μόνος που δεν θα έφευγε θα ήμουν εγώ. Θα με είχε στο πλυντήριο και θα με χρησιμοποιούσε και ως μπαλαντέρ στο parking 2 σε ένα. Βλέπεις τη μαλακία την έχω κάνει και επιστήμη.

Γιατί όμως αυτή τη μαλακία, πρέπει να τη πληρώσω με τη... πουστιά, του κάθε καριόλη;

Για όσους σκέφτεστε να φύγετε για τον Α η τον Β λόγο από τις δουλειές σας. Σκεφτείτε το...λίγο παραπάνω...

Τι λές τώρα...;

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Tue, 18 Jan 2011 00:23:00 +0000

Πες μου που είσαι και έφτασα. Μην το κλείσεις το μαγαζί, σε έσκισα κουφάλα!!! Και εγώ και ψήνω και τυλίγω καλύτερα από το Μαρίνο.
Τυλιχτής "gaurakos"

Από μένα το Βασίλη...

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Sat, 01 Jan 2011 02:14:00 +0000

Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά. Και του χωρισμού ο πόνος ας κοιμάται στη καρδιά. Χρόνια πολλά με υγεία, ευτυχία, αγάπη. Λιγότερα προβλήματα, μα και όσα να ναι αυτά που θα έρθουν να είμαστε ικανοί και δυνατοί να τα αντιμετωπίσουμε.

Σαμπάνιες και πυροτεχνήματα

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Thu, 16 Dec 2010 17:29:00 +0000

Εντάξει σας έχω ζαλίσει με το Blue. To ξέρω. Πιστέψτε με είναι η τελευταία φορά που αναφέρομαι σε αυτό. Ήταν 10 Μαρτίου 2010 που έκλεισε και μείναμε στον άσσο.
Λοιπόν Μπλουγουαθιώτες και Μπλουγουαθιώτισες. Επειδή δεν μου βγαίνουν και πολλά...Και τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Πατήστε αυτό το link
Όσοι έχετε λογαριασμό και κάντε login. Οι υπόλοιποι την υπομονή σας, οι εγραφές ανοίγουν σε τυχαίες ώρες. Προσπαθήστε.

Και για όσους δεν κατάλαβαν. Το Blue-whitegt Είναι και πάλι ON!

Εργασία και χαρά

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Wed, 08 Dec 2010 13:19:00 +0000

Από το πρωί σήμερα είχα μια αισιοδοξία, ότι όλα θα πάνε καλά. Βασικά ξεκίνησε από χτες το απόγευμα... Που ξεκίνησα να βρω σπίτι, πρέπει και να μετακομίσω βλέπεις. Βρίσκω ένα σπίτι τέλειο μεγάλο και τιμή super! Τι να το κάνω το μεγάλο; Το βρήκα ευκαιρία και στην περιοχή που μένω κιόλας και σχεδόν κοντά στη δουλειά που ήτανε να πάω να μιλήσω σήμερα το απόγευμα. Είχα βάλει το ρολόι στις 7 το πρωί να χτυπήσει. Κοιμήθηκα και νωρίς χτες το βράδυ, ώστε να ξυπνήσω νωρίς, να ψάξω καμιά νέα αγγελία και να πάρω πρωί τηλέφωνα. Διότι αν πάει δέκα και ξυπνήσεις εκείνη την ώρα θα αρχίσεις να ψάχνεις στις δέκα και μισή... καλές έντεκα...να χτυπάς τηλέφωνα για να γυρέψεις δουλειά. Τίποτα καινούριο δεν υπήρχε. Υπήρχε βέβαια κάτι στα σκαριά για σήμερα, και η δουλειά που είχα κλείσει ραντεβού για σήμερα το απόγευμα, σε ένα ψητοπωλείο, ο άνθρωπος θέλει μόνο για τρεις μέρες την εβδομάδα. ΠΣΚ.

Κοιτάω λοιπόν τις αγγελίες και βλέπω μια παλιά να ζητάνε παρκαδόρο- πλύντη. Μα η αγγελία θέλει... συνταξιούχο! Καλά λέω εγώ θα σε πάρω τηλέφωνο και αν ντε και καλά θέλεις συνταξιούχο ας είναι. Παίρνω. Συνταξιούχο θέλω φίλε, μου λέει. Του ζητάω 5 λεπτά ακρόαση. Μου δίνει αυτά τα πέντε λεπτά. Του εξηγώ ότι είμαι άνεργος πολύ καιρό και θέλω να δουλέψω και ότι την δουλειά που ζητάει άνθρωπο (Παρκαδόρος και πλύντης αυτοκινήτων) την ξέρω όπως το όνομα μου. Πέρνα να σε δω και να με δεις. Πάω. Έκατσα στο γραφείο του 5 λεπτά. Το τι τηλέφωνο για την αγγελία έπεσε μέσα στο πεντάλεπτο; πρόλαβα και μέτρησα 7. Μετά έχασα τον αριθμό. Πότε μπορείς να έρθεις να σε δοκιμάσω, μου λέει. Τώρα, του απαντάω. Σηκώνω μανίκια όπως είμαι και πάω στο πλυντήριο. (Βασικά για πλυντήριο με θέλει αλλά και όταν δεν έχει πλύσιμο δεν κωλοβαράμε, παρκάρουμε κανένα αυτοκίνητο). Τελειώνει η δοκιμή με καλεί στο γραφείο του πάλι και μου ανακοινώνει ότι το αργότερο μέχρι τετάρτη θα με έχει ειδοποιήσει να πάω για δουλειά.

Αρχικά βέβαια δεν ήτανε αυτό που ήθελα να κάνω πλέον για δουλειά. Όχι δεν ντράπηκα ποτέ τις δουλειές, απλά ήθελα να αποφύγω τις συγκεκριμένες, πλύντης αυτοκινήτων και τυλιχτής σε σουβλάκια. Επαναλαμβάνω δεν είναι ντροπή, αλλά η ταλαιπωρία στο να πλένεις αυτοκίνητα χώρια το μουσκίδι στα πόδια και το να τυλίγεις σουβλάκια και να γυρνάς σπίτι και να μυρίζει το σπίτι με το που μπαίνεις μέσα ότι ψητό έχει έρθει πάνω σου από την καπνίλα, ήθελα να το αποφύγω. Προσπάθησα αλλά δεν τα κατάφερα και εδώ που φτάσαμε πήγα πάλι στα γνωστά λημέρια.

Γιατί ο λόγος; Σε αυτήν τη προσπάθεια μου ζήτησα και δέχτηκα απλόχερα, σε χρόνο ρεκόρ την βοήθεια... του φίλου marcou. Του τις είχα φυλαγμένες αυτές τις ευχαριστίες από τότε Σεπτέμβρη μήνα, ανεξάρτητα από το αν μου καθότανε να αλλάξω δουλειά. Γιατρέ, ευχαριστώ. Και κάτι ακόμα. επειδή νομίζεις ότι κολλάω... μπρίκια...έχεις ένα μέηλ. ;)

ΥΓ. TwistedTool. Να μου λες καλημέρα κάθε πρωί, στο msn όπως σήμερα ρε φίλε...Την λες πολύ καλά. :) Θα σου κάνω και τα έξοδα να μου κάνεις ποδαρικό, την πρωτοχρονιά κιόλας. :))

ΥΓ2. Την Παρασκευή αυτή στις 9 το βράδυ θα το κάψουμε στο ράδιο.

ΥΓ3 Για την ιστορία το έφερε η κουβέντα και μου λέει στο τέλος τον αριθμό κλήσεων μέχρι εκείνη τη στιγμή, για την αγγελία. Κρατηθείτε. 650 κλήσεις. Και ακόμα. παίρνανε. (...)

Οι πρώτοι αναγνώστες.

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Mon, 29 Nov 2010 22:08:00 +0000

'Ανοιξα το Blog στις 14 Απριλίου 2010. Και ήταν τα δυο πρώτα Blogs που έβαλα στην παρακολούθηση και από τους πρώτους αναγνώστες μου και οι δυο. Για την ακρίβεια οι πρώτοι δυο αναγνώστες μου. Τους ήξερα και πριν από το blogging, αλλά είπαμε το Blue έκλεισε και για λίγο χαθήκαμε. Οι βοήθεια που δέχτηκα πριν την ζητήσω ως νέος Blogger δόθηκε απλόχερα και από τους δυο. "Ότι θέλεις μην διστάσεις να μου το ζητήσεις" Είπανε και οι δυο. Αυτοί οι δυο φίλοι είναι ο Twistedtool και ο offshade

O ΤΤ έχει στην κατοχή του δυο Blogs και φροντίζει για αυτά καθημερινά. Έχει την ίδια τρέλα του,
ράβε ξήλωνε, δουλειά να μην μας λείπει σε ότι έχει να κάνει με το blog. Αν μπείτε κάποια μέρα στο blog του και δείτε τα έπιπλα να έχουν μετακινηθεί, η κάποιο διαφορετικό design, μην απορήσετε ότι μπήκατε σε άλλο Βlog. Αυτό είναι. Ο Stewie θα είναι εκεί να σας καλωσορίσει. Οι περισσότερες αναρτήσεις του έχουν να κάνουν με την αγαπημένη του ομάδα την Μπάγερν Μονάχου. Μέχρι εδώ καλά τα πάμε. Ερυθρόλευκος αυτός όπως και εγώ. Βέβαια αν βρεθούμε ποτέ σε αγώνα Ευρωπαϊκό, δεν το ξέρω δεν με ξέρει. και θα δώσω εντολή στους παίχτες με τον δαφνοστεφανωμένο στο αριστερό στήθος να τους ρίξουν 3! Αν όχι, να το σκεφτούν καλά όταν θα είναι για προπόνηση στο Ρέντη. Εκεί που είμαστε "αντίπαλοι" είναι στις Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου που υποστηρίζουμε. Εθνική Γερμανίας αυτός, Αργεντίνος εγώ. Βέβαια δεν μπορώ να μιλάω και πολύ πάνω σε αυτό διότι τις τελευταίες δυο φορές που βρεθήκαμε απέναντι, Με έστειλε σπίτι... Στο άλλο του blog ανεβάζει σε υψηλές αναλύσεις τα αγαπημένα του Wallpapers. Ακούει πολύ τους Tool, Ronnie James Dio και όποτε του δοθεί η ευκαιρία και ο χρόνος κάνει και εκπομπή στο Twistedradio. Πειρατής όπως και εγώ. Τέλος είναι ιδιαίτερα σχολαστικός με την ωρθωφραφήα! Αν δι κάτη και δαιν ινε σοστο θα σου πι αμαισος. αικί αίκαναις αίνα λάθως. Διόρθοσαι τω να ίναι σοστό. Αιλπήζο να μιν αίχο κάνη κάπιω λάθως στω Post κε χρηαστί να με διωρθοση. Χρόνια πολλά Ανδρέα. Το παραπάνω δωράκι είναι για εσένα ελπίζω να σου αρέσει.

O offshade έχει στην κατοχή του και αυτός δυο Blogs ένα για να γράφει τις δικές του σκόρπιες σκέψεις και στο άλλο για τις αγαπημένες του ταινίες. Όταν υπήρχε Blue και gamato και ανέβαζα ταινίες του είχα πάρει κάμποσες περιγραφές με σχόλια, για τις ανάγκες στα uploads μου. Θαυμάζω τον τρόπο που εκφράζεται στα posts. Σκόρπιες σκέψεις η κάποια κριτική-σχολιασμός ταινίας, έχουν ένα ξεχωριστό τρόπο όπως τα γράφει. Έχει τεράστιες γνώσεις από ταινίες και μουσική, ο χαρακτηρισμός εγκυκλοπαίδεια δεν είναι υπερβολή. Οι αναρτήσεις του είναι από αυτές που λέμε σεντόνια αλλά αξίζει να τις διαβάσετε με ιδιαίτερη προσοχή. Και τα δυο blog δεν ανανεώνονται καθημερινά, αργεί συνήθως να κάνει ανάρτηση. Έλλειψη χρόνου και αν δεν έχει κάτι να πει είναι οι λόγοι που δεν ανεβαίνουν συνέχεια Posts. Όχι ρε σεις δεν έχει πιάσει το blog αράχνες. Κάθε μέρα είναι εκεί και φροντίζει για της ανανεώσεις στις sidebars με διάφορα videos youtube, μουσική, χιούμορ, διάφορα trailers από ταινίες που είδε και του άρεσαν, φωτοβολίδες χιουμοριστικές, μέχρι και τι βιβλίο διαβάζει αυτό το καιρό. Εντάξει το καταλάβατε, τον έχω αντιγράψει σχετικά με τις ανανεώσεις στις sidebars σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Για όσους δεν έχουν Blog στην κατοχή τους, ο off προσφέρει την δυνατότητα σε όποιον το επιθυμεί να πει αυτό που θέλει και να ακουστεί στην "σελίδα σας" Επίσης αγαπημένη του μουσική η Heavy Metal Με ιδιαίτερη αδυναμία και αυτός στο Ronnie James Dio. Το δικό του Radio παίζει όταν είναι free ο off από υποχρεώσεις και ακούει ο ίδιος το βάζει on lain να το ακούσουν και όσοι φίλοι του γουστάρουν. Αν δείτε δηλαδή πάνω αριστερά ένα μπαννεράκι που λέει "οff radio ON" σημαίνει ότι είναι ανοιχτό. Εχει μια ιδιαίτερη αδυναμία στην keira knightley αλλά μπροστά στην Αishwarya Rai,(Ερωτά μου αγιάτρευτε) η keira είναι Β Εθνική. Στις ομάδες τα "χαλάμε" διότι έχει και αυτός το κακό να είναι Παναθηναϊκός, αν και δεν είναι φανατικός και δεν ασχολείται και πολύ με το Ελληνικό ποδόσφαιρο, έχει βλέπεις το προνόμιο να παρακολουθεί καλύτερο πρωτάθλημα και μάλιστα...από κοντά κιόλας. Μαζί με τον TT είναι και αυτός φίλαθλος της Εθνικής Γερμανίας. Το καλοκαίρι καταλαβαίνετε τι πέρασα με τον αποκλεισμό της Αργεντινής με την τεσσάρα από την Γερμανία.Δεν βαριέσαι, υποστηρίζουμε την Μπάρτσα και οι δυο. Τα χρόνια μου πολλά επίσης στο αγαπητό φίλο για τα γενέθλια του, να είναι πάντα καλά για να μας διασκεδάζει στο offshaderadio με τον δικό του τρόπο στα...ραντεβού Παρασκευής. ελπίζω να σου αρέσει και εσένα αυτό το δωράκι που έφτιαξα.

Για τους δυο παραπάνω εορταζόμενους την τετάρτη θα αφιερωθεί μια εκπομπή στο δικό μου ράδιο. Με επιλογές από τον αγαπημένο τους Ronnie, τους Fates Warning καιTwisted Sister.

Wire in the Blood

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Sat, 27 Nov 2010 22:23:00 +0000

Ότι διαβάσετε στο κείμενο που ακολουθεί είναι μια παρουσίαση του κύριου πρωταγωνιστή της συγκεκριμένης σειράς και πως κατέληξε να κοσμεί την ταινιοθήκη μου, ζωή να χει. Και όχι κριτική. Μπαίνοντας μια μέρα στο Blue-white.gt Βλέπω ένα upload με 2 σειρές στο τίτλο παρουσίασης στην λίστα με τα νέα uploads. Κλικάρω και μπαίνω μέσα στην περιγραφή. Το ανέβασμα ήταν σε μορφή πακέτου και μάλιστα είχε γίνει και διαμαντένιο από την ομάδα διαχείρισης του tracker. (Διαμαντένιο γινότανε ένα torrent η ταινία, η δισκογραφία, όταν ήτανε ολοκληρωμένη, η όταν ήταν κάτι το πολύ σπάνιο). Και ξεκινάω να διαβάσω την περιγραφή. Πλούσια τα σχόλια (σεντόνι για την ακρίβεια) του uploader είχα αρχίσει να βγάζω μια καλή γνώμη λέγοντας θα το κατεβάσω. Μέχρι που φτάνω σε αυτό το σημείο όπου ο uploader λέει: "Λόγω λεξιoλογίου σε κάποιες σκηνές και μερικών σκληρών σκηνών, δεν θα πρότεινα την παρακολούθησή της από ανήλικους η από άτομα που ανακατεύονται." Χέστηκα λέω για το λεξιλόγιο, αλλά για τις σκληρές σκηνές ίσως υπάρξει θέμα...

Μπαίνω στην διαδικασία σχολίων να δω τι λένε και οι άλλοι. Πάντα η γνώμη όσων το είδαν κάθε παρασκευή που ανέβαινε το κάθε επεισόδιο και είπαν μια ευχαριστήρια άποψη στο τελευταίο ανέβασμα μετράει όπως και να το κάνουμε. Δεν είδα κάποιον να διαμαρτύρεται ότι δεν του άρεσε. Το αφήνω για λίγο και μπαίνω στο msn. Syriana καλημέρα. Σε είδα στα σχόλια του Wire in the blood, τι παίζει; Α πολύ καλή σειρά την έχει μεταφράσει το παιδί που την ανέβασε κιόλας, κατέβασε την είναι και freeleech (Δεν χρεώνει ratio για όσους ξέρουν). Χέστηκα για το free τις λέω έτσι και αλλιώς ήτανε δεν ήτανε free πάλι θα το έδινα πίσω όσο μπορούσα τουλάχιστον σε όσο πήρα και εγώ. Επίσης δεν είμαι στραβός είδα ότι λέει own subs. Άλλο σε θέλω να μου πεις. Εκεί λέει έτσι... όμως και εγώ όπως ξέρεις ταράζομαι. Καμία σχέση, δεν είναι τρόμου, δεν θα τσιτωθείς, δεν έχει το αίμα που φαντάζεσαι. Και μπαίνει η σειρά στα Bookmarks. Διότι είχα να ανεβάσω κιόλας και δεν περίσσευε bandwith για διαμοιρασμό.

Ο uploader συνέχισε να μεταφράζει εξ ακοής ότι είδε και του άρεσε και να το προσφέρει στο BWGT. Σε όλα τα ανεβάσματα του δεν ζητούσε να του πεις ευχαριστώ, δεν ζητούσε επαίνους. Το μόνο που ζητούσε χωρίς να υποχρεώνει ήτανε ένα γαμημένο Feedback για τις εντυπώσεις του κάθε επεισοδίου, ώστε να κάνουμε και μια κουβέντα. Τον ανέβαζε τον έκανε να νιώθει καλά. Μάλιστα όταν δυο χρήστες όταν πιάσανε την πάρλα, καταχραστείτε το χώρο ελεύθερα τους είπε. Το Blue έκλεισε. Την σειρά όμως πρόλαβα την κατέβασα και την είδα. Αφιερώνω λοιπόν μερικές γραμμούλες για αυτό το Feedback τιμής ένεκεν στον μεταφραστή της, μιας και το Blue έκλεισε και δεν έχω που αλλού να του πω, πως την είδα εγώ.

Υπ όψιν ξανά λέω δεν είναι κριτική δεν είμαι καλός σε αυτά. Μην περιμένετε κάτι το τρομερό.

Ο κύριος πρωταγωνιστής.

Συνεργάζεται με την αστυνομία ώστε να τους δώσει ένα προφίλ του δολοφόνου. Ο τρόπος που σκέφτεται; Ξεχωριστός (Άλλωστε και ο ίδιος...ξεχωριστός από όλους τους άλλους είναι). Έχει ένα περίεργο τρόπο που σκέφτεται. (Όχι, δεν θα σας πω τι και πως). Πανέξυπνος. Το μυαλό του δεν σταματάει ποτέ να δουλεύει, μα ποτέ. Έχει αρκετή δόση τρελού ( Ο ...Μπεν με δικαίωσε). Όχι όμως να κάνει κακό. Μπορεί να πλησιάσει ακόμα και το πιο επικίνδυνο κακοποιό ολομόναχος. Τον εμπιστεύονται. Ετοιμόλογος σε όλα, ακόμα και η σιωπή του είναι μια απάντηση στον οποιονδήποτε. Ποτέ δεν υποτιμάει τίποτα και κανέναν. Ευαίσθητος. Άγριος; Ποιος έχασε την αγριάδα του για να την βρει αυτός; Η σχέση του με τις γυναίκες; Εσύ έχεις παιδιά; Τον ρωτάει ο μικρός. Πρέπει να έχεις φιλενάδα γι' αυτό. Και εγώ έχω τη τάση να τις φρικάρω. Απαντάει. Η μόνη γυναίκα που θα μπορούσε να είναι μαζί της και ως σχέση, η Αστυνομικός Κάρολ Τζόρνταν. Αλλά ό τύπος δεν το χει... Τον ελεύθερο χρόνο του θα παίζει το αγαπημένο του παιχνίδι στο Play Stasion και συγκεκριμένα το Tomb Raider με την Lara croft. Ποιός είναι αυτός; Επάγγελμα: Ψυχίατρος. Όνομα: Τόνυ Χιλ. Περισσότερα για τον κύριο στη Βρετανική σειρά. Wire in the blood.

Η Σειρά.

Είναι 6 κύκλοι 27 διπλά επεισόδια σύνολο. Ενώ οι φόνοι είναι δυνατοί και κάποιες σκηνές (έστω για κάποια δευτερόλεπτα) είναι... κάπως δεν σου σηκώνει την τρίχα κάγκελο, αντίθετα σε χαλαρώνει και σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς. Τα επεισόδια είναι αυτοτελείς αλλά καλό είναι να τα δείτε από την αρχή και με την σειρά τους.

Οι υπότιτλοι της σειράς.

Nickname μεταφραστή: mordred. Αξίζει στο τέλος να διαβάσετε και τις υποσημειώσεις του κάθε επεισοδίου. Είναι αποτέλεσμα γνώσεων, ψαξίματος και προσφοράς του μεταφραστή της.
Αν κατεβάσετε από κάπου τους υπότιτλους και δείτε άλλο όνομα στα credits εκτός από αυτό "mordred (NVL)" Οι υπότιτλοι είναι αλλοιωμένοι ως προς την υπογραφή τους στο τέλος. Μπορεί και να μην δείτε και τίποτα, άγνωστο το γιατί. Δόξα και τιμή στους ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ που οικειοποιούν το κόπο του άλλου.

Αγαπημένη σκηνή.

Αγαπημένη ατάκα. Τζακ; Κατεβάζεις τίποτα από το BWGT; Τρώει όλο το bandwidth. Το BWGT Είναι έμπνευση του μεταφραστή.

Αγαπημένα επεισόδια. Torment,Prayer Of The Bone.

Στους φίλους μου

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Wed, 17 Nov 2010 00:19:00 +0000

Σήμερα έχω χαρές. Και μοιράζω δώρα. Παπάρια μάντολες δηλαδή δώρα, αλλά τέλος πάντων. Όχι, δεν γιορτάζω,ούτε παντρεύομαι...Μου ήρθε πάνω στη τρέλα. Θα κάνω δώρα σήμερα λοιπόν. Το πρώτο είναι για τον φίλο Bear.Παρακολουθώ το blog του από το καλοκαίρι. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι... το θάρρος του και αυτός είναι ο κύριος λόγος που τον θαυμάζω. Ένα κακό έχει αυτό το παιδί (λέμε τώρα, παιδί :P) Είναι βάζελος! :P Επίσης πάνε κάπου δυο μήνες που τον γνώρισα και από κοντά και βγήκαμε και έξω παρέα με την Φούληηηηηηηηηηηηη και τον Μάλερ. Του αφιερώνω το παρακάτω δωράκι. Αν θέλει να το παραλάβει και να το τοποθετήσει στο blog του.

Το δεύτερο δώρο το δίνω σε μια φίλη, πολύ αγαπητή σε πολλούς κοινούς φίλους bloggers. Φούληηηηηηηηηηηηηηη Έχω την χαρά να είμαι "συνερ(γάτης)" στο blog της και μου αρέσει να την πειράζω. :) ...Ακόμα με ρωτάει πάντως, αν αυτοί που έκαναν μπάνιο στη θάλασσα, ήτανε όντως καρχαρίες. Περισσότερα για τους...καρχαρίες εδώ. Η ίδια πλέον πετάει μιας και πήρε τα καλύτερα νέα από τις τελευταίες εξετάσεις. Έτσιιιιιιιιιιιιιι. Και σου το έλεγα Φούληηηηηηηηηη δεν είναι τίποτα σπουδαίο.

Μουσική βραδιά γενεθλίων...

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Sun, 31 Oct 2010 23:17:00 +0000

Απόψε στις 9 το βράδυ έχω σχεδιάσει να κάνω μια εκπομπή σε ιντερνετικό σταθμό. Το τι επιλογές θα ακουστούν τις βλέπετε στο μπανεράκι δίπλα αριστερά. Όποιος θέλει, μπορεί να έρθει να ακούσει. Αν πάλι δεν μπορεί, δεν θέλει, δεν πειράζει. Δεν κρατάμε κακίες θα παίξω μόνος μου. Η ημέρα της εκπομπής επιλέχτηκε απόψε, ώστε να αφιερωθεί σε μια φίλη που έχει γενέθλια σήμερα. Την οποία παρακολουθώ το Blog της. Αν και το τελευταίο καιρό δεν το ανανεώνει συχνά. Χρόνια πολλά coffeemug, να τα εκατοστήσεις και ότι επιθυμείς. Να σε χαιρόμαστε. Το τραγουδάκι παρακάτω είναι για εσένα. καλό μήνα σε όλους.

Κάποιοι, κάπου, κάποτε,

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Thu, 28 Oct 2010 03:06:00 +0000

Κάποιος, κάπου, κάποτε. Είπε. ΌΧΙ...

Καί. Κάποιος, κάπου, κάποτε. Είπε. ΝΑΙ...

Χρόνια πολλά!

ΥΓ. Μην απορήσετε με την ετικέτα που μπήκε η ανάρτηση. Για σκεφτείτε το...

Καλά που είδα και άκουσα

noreply@blogger.com (Gaurakos) — Tue, 26 Oct 2010 01:14:00 +0000

Γυρίζοντας από εδώ και από εκεί το net, είδα και άκουσα κάποια ωραία. Τι είναι αυτά; Ας ξεκινήσουμε από αυτά που είδα. Μπήκα σε ένα κανάλι ενός χρήστη του Youtube. Ενημερώνομαι για τις σχετικές ανανεώσεις του, από το Blog του φίλου offshade, σε σχετικό gadget, κάπου εκεί στην δεξιά sidebar... Θα το δείτε επίσης (το link, όχι gadget Youtube) εδώ μόνο ως link στην αριστερή μου sidebar κάτω από τα "Φιλικά Blogs" Ναι. Εκεί που λέει "Φιλικά sites" Μιλάω για το κανάλι της "ann4" Η οποία αφιερώνει το χρόνο της στο να δημιουργεί και να τα μοιράζεται στο Youtube. Τι, πως, που και ωχ αμάν, βρε αδερφέ. Επισκεφτείτε το και σε όσους αρέσει το ωραίο, θα το λατρέψετε. Επαναλαμβάνω δικές τις δημιουργίες. Δείτε εκεί που λέει Uploads.

Και πάμε στα καλά που άκουσα. Ο φίλτατος offshade μας έκανε μια εκπομπή προχτές. Στο internetικό "σταθμό" του. Για καμιά ωρίτσα έλεγε και ο ίδιος να το κρατήσει. Τι έγινε τελικά; Κράτησε 4 ώρες και 15 λεπτά! Για μια ώρα είπαμε υπενθυμίζω, φανταστείτε να πηγαίναμε για δυο ώρες...πόσο θα κράταγε. Ο "DJ" Δεν χάλασε χατίρι σε κανέναν σε "παραγγελιές" Στο τέλος μείναμε οι δυο μας με τον off να μαζέψουμε τα μηχανήματα...χαχαχαχα Και αφήσαμε την Marouli να σκουπίσει το μαγαζί, μιας και ήρθε στο κλείσιμο. Χεχεχεχε.Και όταν θα έχει πάλι την διάθεση και του τη ξανά βαρέσει να ακούσει θα μας κάνει πάλι. ;)

Απόψε θα γίνει και άλλη τέτοια φάση σαν τη παραπάνω με το κύριο που βλέπετε στο gadget πάνω από τις αναρτήσεις. Την ώρα την βλέπετε, τι θα παίξει επίσης, βλέπετε. Όσοι πιστοί προσέλθετε. Και δεν χρειάζεται να ξέρετε τι είναι αυτό, που ακριβώς θα παίξει ο Twistedtool. Αν δεν έχετε καλή παρέα, η κάπου καλύτερα να πάτε, η να κάνετε. Κοπιάστε. Αυτός παίζει κάθε μέρα, όχι σερί αλλά του τη βαράει, έτσι πάνω στη τρέλα εκεί που κάθεται. Επομένως που ξέρεις; Για δοκίμασε, ίσως είσαι τυχερός και τον πετύχεις on line.

Ο σκοπός αυτών των τριών αναφερόμενων στην ανάρτηση, είναι ο εξής. Το φτιάχνω γιατί μου αρέσει. Το ακούω γιατί μου αρέσει. Ε, δες το και άκου το και εσύ (υποχρεωμένος δεν είσαι) αν κάνεις κέφι, να το δούμε και να το ακούσουμε παρέα, που λέει και ο off... Η φωτό στο post είναι από την τελευταία δουλειά της ann4. Την έβγαλα με το Ashampoo από το Video Youtube.