ΕΛΛΑΔΑ + ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

αγ Ευφρόσυνος και δίδυμοι πύργοι...

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Fri, 11 Sep 2026 08:38:52 +0000

Ἔνα παλληκάρι, πρίν ἀναχωρήσει γιά τή Νέα Ὑόρκη ὅπου εἶχε βρεῖ δουλειά ἀνάλογη τῶν σπουδῶν καί τῶν προσόντων του, ἐπισκέφτηκε τόν π. Ἀνανία Κουστένη γιά νά πάρει τήν εὐχή του σύμφωνα μέ τήν ἐπιθυμία τοῦ πατέρα του, ὁ ὁποῖος εὐλαβεῖτο τόν γέροντα, χωρίς νά εἶναι ὡστόσο ὁ πνευματικός του.

Ὁ παππούλης δέχτηκε μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη τόν νεαρό.

Τόν ξεπροβόδισε δίνοντάς του γιά εὐλογία μιά μικρή εἰκόνα καί τοῦ εἶπε:

«Κάθε πρωί πρίν πᾶς στή δουλειά σου νά τήν ἀσπάζεσαι καί νά ἐπικαλεῖσαι τή βοήθεια τοῦ ἁγίου».

Ὁ νέος ὑπάκουσε.

Πέρασε καιρός καί ἕνα πρωί πού ἑτοιμάστηκε, ὅπως κάθε μέρα, νά πάει στή δουλειά του, ἀφοῦ ἀσπάστηκε την εἰκόνα-εὐλογία τοῦ π. Ἀνανία, διαπιστώνει ὅτι ἡ πόρτα τοῦ διαμερίσματός του δέν ἄνοιγε.

Παρά τίς ἀγωνιώδεις προσπάθειές του γιά νά μήν ἀργήσει στή δουλειά του, ἀδύνατον νά ἀνοίξει!

Εἶχε μπλοκάρει ὁ μηχανισμός της.

Πέρασε πολλή ὥρα γιά νά ἀντιληφθεῖ τί εἶχε συμβεῖ στούς δίδυμους πύργους, ὅπου ἐργαζόταν…

Εἰκονιζόμενος ἅγιος ἦταν ὁ ἅγιος Εὐφρόσυνος ὁ μάγειρας, μέ τά μῆλα τοῦ Παραδείσου καί τόν παραμυθένιο βίο, πού ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στίς 11 Σεπτεμβρίου!

αρχή οικοδομής αρχή σωτηρίας....

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Mon, 24 Aug 2026 15:05:22 +0000

«Εἶσαι αἱρετικός εἶσαι ὁ ἄνθρωπος τῆς Κολάσεως, τελείωσε!

Δέν θέλεις νά πεισθῆς; φύγε ἀπό ’δῶ πέρα, ἀφορίζεσαι, ἀποκόπτεσαι ἀπό τήν Ἐκκλησία!
Θά σέ βοηθήσω νά μάθης τήν ἀλήθεια.
Δέν τήν θέλεις; ἀποκόπτεσαι!
Τελείωσε.»

Ἀλλά συνεχίζοντας ὁ Κύριος, στό βιβλίον τῆς Ἀποκαλύψεως, τήν ἐπιστολή του πρός τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἐφέσου, λέγει τά ἑξῆς εἰς τόν ἄγγελόν της, τόν ἐπίσκοπον τῆς Ἐφέσου: «Ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις, ὅτι μισεῖς τὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ μισῶ.». Ἀλλά τοῦτο τό καλό ἔχεις... –δηλαδή τοῦ κάνει μερικές παρατηρήσεις τοῦ ἐπισκόπου τῆς Ἐφέσου– ἀλλά ἔχεις αὐτό τό καλό, ὅτι μισεῖς τά ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, πού καί ἐγώ τά μισῶ, λέγει ὁ Χριστός.

Κατ’ ἀρχάς παρακαλῶ ἡ ἔκφρασις μισῶ. Ὅταν κάποτε τά βάλουμε μ’ ἕναν αἱρετικόν, ἀμέσως μᾶς λένε: «Ἐπιτρέπεται ἐσεῖς, πού εἶστε καλός Χριστιανός..., ἤ: εἶστε καί ἱερεύς... ἐπιτρέπεται ἐσεῖς, πάτερ μου, νά μισῆτε τούς αἱρετικούς καί νά μιλᾶτε μέ τόν τρόπον αὐτόν;!».

Τί θά θέλατε νά γίνη; νά γίνω ἐγώ σοῦπερ-Χριστός;!... Πέστε μου: σοῦπερ-Χριστός νά γίνω;! Ὁ Χριστός λέγει «μισῶ». Κι ἐγώ τί εἶμαι; θά κάνω ἐξυπνάδες ἔναντι τοῦ Χριστοῦ, νά πῶ ὅτι ἔχω ἐγώ πιό πολλή ἀγάπη ἀπό τόν Χριστόν, πού λέγει ὅτι μισεῖ τά ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν καί ἐπαινεῖ τόν ἐπίσκοπον τῆς Ἐφέσου καί τοῦ λέγει ὅτι ἔχει αὐτό τό καλό, ὅτι τοὐλάχιστον μισεῖ τά ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν;! Εἶναι θέμα φανατισμοῦ ἤ θέμα διαχωρίσεως εὐθυνῶν; «Τελείωσε· εἶσαι αἱρετικός! εἶσαι ὁ ἄνθρωπος τῆς Κολάσεως! Δέν θέλεις νά πεισθῆς; φύγε ἀπό ’δῶ πέρα! ἀφορίζεσαι! ἀποκόπτεσαι ἀπό τήν Ἐκκλησία! Θά σέ βοηθήσω νά μάθης τήν ἀλήθεια. Δέν τήν θέλεις; ἀποκόπτεσαι! Τελείωσε.»

Εἴδατε παρακαλῶ; Σᾶς τό λέω, γιατί πολλοί τό λέγουν αὐτό· δυστυχῶς τό λέγουν καί Χριστιανοί μας. «Γιατί, πάτερ;» λένε, «Γιατί, πάτερ, μιλᾶτε μέ τήν γλῶσσαν αὐτήν;»! Τό ’χω ἀκούσει τόσες φορές αὐτό. Καί θέλουν νά σέ ἐκθέσουν στά μάτια τῆς κοινωνίας, ὅτι εἶσαι ὁ στενοκέφαλος ἄνθρωπος, ὁ μοχθηρός ἄνθρωπος, πού διαθέτεις μόνον μῖσος καί τίποτε ἄλλο! Δέν πρόκειται ὅμως περί αὐτοῦ, ἀγαπητοί μου· ἀλλά αὐτή πρέπει νά εἶναι ἡ τοποθέτησίς μας.

Απόσπασμα από την 1η ομιλία στην κατηγορία « Περί Αιρέσεων ».

---

αμήν να βάλουμε αρχή δόμηση του εν ημίν ναού γενόμενοι λαός Του... ώστε να εμπεριπατεί μαζί μας...

λαός - ναός, η η’ εβδομάδα από αναστάσεως (πεντηκοστή) και ο η’ αιών

μεγαλοπιάνονται (όλοι οι χριστιανοί, ακόμη και οι επιδερμικά ορθόδοξοι) μιλώντας για πεντηκοστή την κορυφή του οικοδομήματος αλλά με αγαπολογία χωρίς Αλήθεια (όπως ο οικουμενισμός Την υποτιμά και δεν Την ομολογεί*), μιλάνε για φωτισμό και αγιωσύνη, αλλά χωρίς την προαπαιτούμενη κάθαρση που έρχεται με την μετοχή στα έγκυρα μυστήρια**, εξομολογήσεως και θείας κοινωνίας, χωρίς θεμέλια την επιστροφή (και μεταστροφή και μετάνοια), το οικοδόμημα ΔΕΝ χτίζεται. Θα παραμένει φανταστικό και έτσι θα κριθεί... ως ειδωλολατρικό, ως φαντασία κι όχι εν Αληθεία. Μισός και όχι ολοκληρωμένος (σώος – σεσωσμένος) με μίσος κατά της Αληθείας… είναι το γνωστό αλλά όχι βιωματικό μίσος άμισον των ορθοδόξων (όπως ισχύει για γονείς και συγγενείς) που κινούνται από αληθινή αγάπη προς Θεό (|) και συνάνθρωπο (-) και συγχρόνως ακατανόητο και ασύλληπτο για κοσμικούς ανθρώπους και ιδιαίτερα αιρετικών που οι έννοιες είναι διαστρεβλωμένες και χρήζουν θεραπείας και διόρθωσης.

Επιβάλλεται η πρόσθεση του Α της (θείας κι όχι κατά κόσμον κλεψίτυπης) Αγάπης και Αληθείας στην κεφαλή (Αβραάμ από Άβραμ) και του Ρ της δικαιοσύνης Του (κι όχι κατά κόσμον) στο σώμα (Σάρρα από Σάρα)... Αυτό που συναντάμε στο Γεν.ιζ’ ... (5 και 15) 5 καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου ῞Αβραμ, ἀλλ᾿ ἔσται τὸ ὄνομά σου ῾Αβραάμ, … 15 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ· Σάρα ἡ γυνή σου οὐ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτῆς Σάρα, ἀλλὰ Σάρρα ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆς. …

Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ…. προσέγγιση της αφετηρίας...

αμήν δι ευχών και ενεργείας πάντων των αγίων είσοδος στο Ένα Αναστημένο Σώμα Χριστού (ορθόδοξη εκκλησία, Μία Ναυ) να τεθούν τα θεμέλια θεραπείας και σωτηρίας... αρχή ινδίκτου και αρχή θεραπείας…

μεγαλοπιάνονται (όλοι οι χριστιανοί, ακόμη και οι επιδερμικά ορθόδοξοι), όλοι όσοι στερούνται ελάχιστης αυτογνωσίας και θεογνωσίας, μιλώντας για πεντηκοστή την κορυφή του οικοδομήματος αλλά με αγαπολογία χωρίς Αλήθεια (όπως ο οικουμενισμός Την υποτιμά και δεν Την ομολογεί*), μιλάνε για φωτισμό και αγιωσύνη, αλλά χωρίς την προαπαιτούμενη κάθαρση που έρχεται με την μετοχή στα έγκυρα μυστήρια**, εξομολογήσεως και θείας κοινωνίας, χωρίς θεμέλια την επιστροφή (και μεταστροφή και μετάνοια), το οικοδόμημα ΔΕΝ χτίζεται. Θα παραμένει φανταστικό και έτσι θα κριθεί... ως ειδωλολατρικό, ως φαντασία κι όχι εν Αληθεία. Μισός και όχι ολοκληρωμένος (σώος – σεσωσμένος) με μίσος κατά της Αληθείας… είναι το γνωστό αλλά όχι βιωματικό μίσος άμισον των ορθοδόξων (όπως ισχύει για γονείς και συγγενείς) που κινούνται από αληθινή αγάπη προς Θεό (|) και συνάνθρωπο (-) και συγχρόνως ακατανόητο και ασύλληπτο για κοσμικούς ανθρώπους και ιδιαίτερα αιρετικών που οι έννοιες είναι διαστρεβλωμένες και χρήζουν θεραπείας και διόρθωσης.
** αρχής γενομένης από την ορθόδοξη βάπτιση (εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών...) Φωτισμός και προϋποθέσεις (αγ.Κλήμη αλεξανδρέως)

Θεραπευτική Αγωγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας ~ Όσιος Γέρ. Αναστάσιος Κουδουμά Κρήτης

προφ.Σαμουήλ... και η γλώσσα του Θεού

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Thu, 20 Aug 2026 09:45:21 +0000

Ένα απόσπασμα από την Αγία Γραφή μας μιλά για τον Σαμουήλ(+ 20 Αυγούστου) την στιγμή που άκουσε στον ύπνο του για πρώτη φορά τη φωνή του Θεού να τον καλεί :” Σαμουήλ, Σαμουήλ!”. Ο Σαμουήλ τρέχει προς τον Ηλί, που ήταν αρχιερέας, και του λέει:” Εδώ είμαι, με κάλεσες;”. ” Όχι, δεν σε κάλεσα. Πήγαινε και ξανακοιμησου “.

 Μια δεύτερη φορά, άκουσε τη φωνή του Θεού να τον καλεί:” Σαμουήλ, Σαμουήλ!”. Και πάλι τρέχει προς τον Ηλι και του λέει:” Εδώ είμαι, με κάλεσες;”.
 ” Όχι, δεν σε κάλεσα. Πήγαινε και ξανακοιμησου “. Ακούει για τρίτη φορά ο Σαμουήλ την ίδια φωνή, και τότε ο Ηλι του λέει:” Αν ακούσεις τη φωνή που σε καλεί, στάσου και πες στον Κύριο:” Λάλει, Κύριε, ο δούλος Σου ακούει!”. 
Η Αγία Γραφή λέει ότι στην αρχή ο Σαμουήλ δεν γνώριζε ότι ήταν η φωνή του Θεού που του μιλούσε. Είχε εκλεγεί προφήτης από τον Θεό, αλλά δεν γνώριζε αυτή τη φωνή. Το ίδιο αφορά επίσης και τον Ίδιο τον Χριστό. Πράγματι, η Αγία Γραφή λέει ότι Αυτός ” προέκοπτε σοφία και ηλικία και χάριτι παρά Θεω και ανθρώποις “.

Με έναν παρόμοιο τρόπο αρχίζει κανείς στην μοναχική ζωή. Κόβει τη σχέση του με τον κόσμο, με την έννοια ότι αφιερώνει όλη του τη ζωή για να μάθει τη γλώσσα του Θεού και τον τρόπο που πρέπει να ενεργεί. Ο σκοπός μας είναι να γνωρίσουμε το θέλημα του Θεού. Η είσοδος μας στο αιώνιο ρεύμα του Θείου θελήματος είναι ήδη μετοχή στην αιώνια ζωή του Θεού…

Όσο μου ήταν δυνατόν, μελέτησα άλλες οδούς, με την βοήθεια του Θεού οδηγήθηκα στο να μην αναγνωρίζω ως σωστή παρά την οδό που μας έμαθε ο Χριστός, και μάλιστα με το Πνεύμα το Άγιο. Δεν θέλουμε να ανακατευθουμε στις ιδέες, στις εντολές οποιουδήποτε άλλου δόγματος ή ιδέας σχετικά με το Είναι. Είμαστε Χριστιανοί, με την έννοια ότι δεν υπάρχει για μας άλλος Πατέρας από τον Πατέρα του Ίδιου του Χριστού και δεν υπάρχει άλλος κύριος από τον Ίδιο τον Χριστό. 
Με άλλα λόγια, προσπαθούμε να ζήσουμε τον Χριστό όπως Αυτός ο Ίδιος μας το ζήτησε: Μας είπε ότι Αυτός είναι ο Κύριος και οι άλλοι δεν είναι. (Ιωαν. 10,8). Τα λέω αυτά, διότι σχεδόν από την παιδική μου ηλικία ή μάλλον από την νεότητά μου ήρθα αντιμέτωπος με την τάση να έχω μια ” ευρεία θεωρία “, συμπαντική. Έβαζα στο ίδιο ” σακί ” τον Χριστιανισμό, τον Βουδισμό, το ισλάμ, τον Ινδουισμό… Αλλά δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό. 
Μόνο ο Χριστός είναι ο Δημιουργός αυτού του κόσμου, μόνο Αυτός είναι ο Δημιουργός μας, ο Πατέρας μας, ο Αδελφός, ο Κύριος μας, τα πάντα. 
Δεν υπάρχει άλλος.

(Aγίου Σωφρονίου Σαχάρωφ, Οικοδομώντας το ναό του Θεού, τόμος Α, Ομιλία 40: (27 Αυγούστου 1990), σελ. 440-441, 442)

---

«Να ζητᾶτε πρῶτα τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐπικράτηση τοῦ θελήματός Του, καί ὅλα τά ἄλλα θά σᾶς δοθοῦν» (Ματθ. ς'33).

και άλλα πρόβατα έχω, α ουκ έστιν εκ τής αυλής ταύτης· κακείνά με δει αγαγείν, και τής φωνής μου ακούσουσι, και γενήσεται μία ποίμνη, εις ποιμήν... (Ιωαν.ι'16)

11 καὶ εἶπεν· ἐξελεύσῃ αὔριον καὶ στήσῃ ἐνώπιον Κυρίου ἐν τῷ ὄρει· ἰδοὺ παρελεύσεται Κύριος, καὶ ἰδοὺ πνεῦμα μέγα κραταιὸν διαλῦον ὄρη καὶ συντρίβον πέτρας ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ ἐν τῷ πνεύματι Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πνεῦμα συσσεισμός, οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ Κύριος· 12 καὶ μετὰ τὸν συσσειμὸν πῦρ, οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος. (Γ’Βασ.ιθ’)

...παιδεία και νουθεσία Κυρίου προς οικοδομήν του εν ημίν ναού, με κορωνίδα και σκοπό την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος που σηματοδοτεί την γλώσσα της πεντηκοστής ... αμήν να βάλουμε αρχή σωτηρίας... αρχή οικοδομής.

περί εικονικής πραγματικότητος και η αιχμαλωσία σε αυτήν…

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Fri, 14 Aug 2026 09:15:37 +0000

Ο κόσμος, δυστυχώς βρίσκεται σε σύγχυση όσον αφορά τις έννοιες του καλού και του κακού. Αυτός που διαστρεβλώνει την αλήθεια, παρουσιάζει το άσπρο για μαύρο και αντίθετα… το κακό για καλό, με αποτέλεσμα, πολλοί να πείθονται.

Ένας άνθρωπος χωρίς νου Χριστού, εύκολα απατάται, μένοντας σε αυτόν τον εικονικό κόσμο, ως μοναδικό αληθινό. Επαναστατεί για πολλά στραβά, ακόμη και δευτερεύοντα, αλλά για το μεγάλο αυτό ζήτημα ζωής και θανάτου ελευθερίας και σκλαβιάς μοιάζει μουδιασμένος αν όχι αδιάφορος… σχεδόν υπνωτισμένος… η εικονική πραγματικότητα και η αιχμαλωσία σε αυτήν δεν είναι καινούριο φαινόμενο αλλά αγώνας σε κάθε εποχή, με απλά, διαφορετικά μέσα επιβολής της…

Νους Χριστού, νους αληθείας, νους αφάνταστος αποκτάται χάριτι και με εμπειρία, εποπτευόμενη και καθοδηγούμενη από ορθοδόξους πνευματικούς, με το σταγονόμετρο, βήμα – βήμα (από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου…). Πορεία από την νοητή αίγυπτο και γη, μέχρι την ουράνια βασιλεία. Ένας πλούτος και θησαυρός που ιχνηλατείται μέσα στην καθημερινότητα… συνθέτοντας την έννοια του φωτισμού… ΦΩΣ. Από το εξωτερικό ίχνος έως της εσωτερικής πληρότητος.

Στα πλαίσια ελευθερίας, όποιος θέλει, ξεκινά την αναφορά του ορίζοντας Αυτόν ως κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας, του κόσμου του, ψηλαφώντας τις αναλογίες του ανθρώπου (καθένα μας) με Τον Άνθρωπο.

Έτσι, συμπυκνώνοντας Ο Κύριος τα πρώτα (από γενέσεως) και τα έσχατα (έως συντελείας) επί μιας οριζοντίου γραμμής σαν χρόνος (αφού αφήνουμε πίσω μας την γέννηση και προχωράμε μπροστά προς το βιολογικό πέρας), τα άνω σαν ουσία και λόγους, και τα κάτω σαν είδωλα αυτών, (αφού άνω θεωρούνται η βασιλεία και κάτω η απώλεια) καθέτως σαν χώρος, στο σύνολο του σταυροειδούς

χωροχρόνου, καλούμαστε αναλογικά να διάγουμε και τον δικό μας σταυρικό χωροχρόνο, και φτάσουμε αίσια στα ίδια αποτελέσματα, την μετά την κυοφορια Του ως έμβρυο εντός ημών, αμήν θεία υποδοχή) γέννηση, την ανάσταση, κάθισμα εκ δεξιών Του Πατρός (ανάληψη) και κοινωνία του Αγίου Πνεύματος (πεντηκοστή), δια Χριστού και εν Χριστώ. Όλες τις κατ’έτος εορτές ελικοειδώς προς τα άνω, αφού… Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος αμήν κάθε έτος, εκτυπώτερον και πληρέστερα. (1/9)… αρχή ινδίκτου και αρχή θεραπείας…

Κάνει πρώτος Ο Κύριος την δική Του (σταυρική) τομή … η ‘’τομή’’ του Χριστού στον κόσμο… για να Τον ακολουθήσει όποιος θέλει … η επί του πρακτέου ‘’τομή’’ (και είσοδος) Του Κυρίου στην έκπτωτη φύση για να την (ξ)αναστήσει εν παραδείσω…

Με το έν βάπτισμα (ορθόδοξο) τυπώνεται η σφραγίς δωρεάς, που όμως, λόγω υφισταμένης παιδείας, αδιαφορίας*, αγνοίας και παθών, αυτός ο σταυρός θάπτεται κάτω από πολλά μπάζα και ρύπη, όπως ‘’θάφτηκε’’ ο Τίμιος Σταυρός και που για την εύρεση και ύψωσή Του, απαιτούνται προϋποθέσεις…

[* με αφορμή τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη ΑΜΑΡΤΙΑ- ΑΠΙΣΤΙΑ- ΑΣΕΒΕΙΑ… (εξηγώντας ότι) αυτά τα ΤΡΙΑ (Α) είναι η πυρηνική γόμωση της πλανητικής καταστροφής και εμείς εμμένουμε σε αυτά και τα λιπαίνουμε με την πονηριά, την αδιαφορία και την καλοπέραση (ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ και ΑΝΕΣΗ) ώστε να συναριθμηθούν στο σύνολο 5Α, που μας καθελκύουν, ομόπνοο άρθρο: Ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, ἄχραντε, ἁγνὴ Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα (τα πέντε άλφα και η πεντάλφα….) που είναι και η μόνη λύση και ανέλκυση, δια Της ολκάδος των θελόντων σωθήναι…].

Πως γίνεται μέσα στην καρδιά μας η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου με ομόπνοο του… η έννοια της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού (6/3).

Ανεύρεση και ύψωση της σφραγίδος δωρεάς vs της σφραγίδος που θάθελε να τυπώσει στα ίδια σημεία, ο αντίδικος. Μέτωπο και χέρι… πριν όμως αυτό γίνει στα έσχατα, ο καλός Θεός μας παρέδωσε το μυστήριο για βοήθεια… ο σταυρός του ευχελαίου, ο έρωτας, το πνεύμα του αντιχρίστου και το σφράγισμά του …

Πῶς ὁ ἄνθρωπος καταντάει ὑπηρέτης τοῦ Ἀντίχριστου- Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Εκτιμώντας, ότι προηγείται η ψυχική συγκατάθεση μαζί με την δομή σκέψης και την καθαρότητα καρδίας ή μη, που θα εμφανίσει εκτυπωμένα την σφραγίδα και στο σώμα. Την μία ή την άλλη…

Ξεκινάμε όλοι, παράλληλα με το … Αυγούστου μοναρχίσαντος γίνεται η απογραφή και πολιτογραφείται μαζί μας και Ο Κύριος, κάτι σαν δούλος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας...

Ο τότε αυτοκράτορας, ο πριν αυτόν φαραώ που είχε αιχμάλωτους τους ισραηλίτες (νους ορώμενος τω Θεώ) και ο νυν κοσμοκράτορας, ψηφιακά και αναλογικά, ως κακέκτυπο του Ο Ην, Ο Ων και Ο Ερχόμενος, σαν παρελθόν, παρόν και μέλλον, πάντα ήθελε να μην του ξεφύγει κανείς.

Αυτές οι ''σφραγίδες'' Θεού και αντιδίκου, στο βάθος καρδίας, εκτυπώνονται και στοχεύουν στην θεωρία (μέτωπο) και χέρι (πράξη) και ''φορτώνουν’’ τον σταυρό (ως δούλοι Θεού) ή τον 6 (ως δούλοι του αντιδίκου), ανάλογα της βιωτής και της χάριτος ή της απουσίας αυτής... σκοπός μας, μετά την ληξιαρχική πράξη γεννήσεώς μας μέσα στον κόσμο, να γραφούμε και πολιτογραφηθούμε στο ''βιβλίο της Ζωής''.

Και όπως συμπυκνωμένα συνέβη η κρίσις, με τους δύο εκατέρωθεν ληστές και την ενσωμάτωση (σήμερον μετ’εμού) ή εξοστράκιση… Εν μέσω δύο ληστών, ζυγός δικαιοσύνης ευρέθη ο σταυρός σου· του μεν καταγομένου εις άδην τω βάρει της βλασφημίας, του δε κουφιζομένου πταισμάτων προς γνώσιν θεολογίας· Χριστέ ο Θεός, δόξα σοι.. έτσι πάλι με τον Σταυρό σαν ζυγαριά, (όπως προτυπώθηκε η προετοιμασία, του θρόνου - εικόνα) αμήν να νικήσει τελικά, όταν βγει το ισοζύγιο, προς τα άνω και η σφραγίς δωρεάς... αντί της αντίθετης και αντίθεης σφραγίδος που πολύς λόγος γίνεται τελευταία… με μία ακόμη ανάμεσα σε πολλές, έκφραση γνώμης. Αμήν ωφέλιμης εις βάθος. Προτείνοντας την υιοθέτηση της γνώΜης (γνώΣης, εις βάθος και ύψος) των αγίων και μετέπειτα των επαϊόντων... (και όχι των φαινομένων ''ειδικών'' που ή τρομοκρατούν ή επιβάλλουν τα του άρχοντος...).

Προστάδια χαράγματος και σκλαβιάς στην εικονική πραγματικότητα (και νοητή αίγυπτο) είναι όλα αυτά τα τσιπάκια έξωθεν του σώματός μας, με κορωνίδα τον προσωπικό αριθμό, που επιθυμούν οι άρχοντες του κόσμου τούτου μετά βίας. Μετέπειτα υποδεέστερο (και για άλλους ταυτόσημο) είναι το διαβατήριο με τα βιομετρικά του στοιχεία και κάθετι σχετικό που περιορίζουν το πρόσωπο στον εικονικό κόσμο χωρίς ίχνος διεξόδου. Όλα προστάδια του τελικού εμφυτεύματος.

Πόσο μπορεί όμως κάποιος να αποφύγει τις πίσω από αυτά ενέργειες;

Κάποιοι σκέφτονται σαν έμπρακτη μετάνοια να τα κάψουν. Αλλά δεν είναι η φυσική φωτιά του διαβατηρίου, (όπως θα έβαζε ο ηρακλής στην λερναία ύδρα) αλλά η πνευματική φωτιά που πρέπει να προστεθεί στην εικόνα μας (την δεσμευμένη στο σύστημα) με σκοπό να την αγιάσει... να απελευθερωθεί, με όση λιγότερη φθορά και κόστος…

Να ‘’φλεχθεί’’ όχι μόνο το ένα άκρο του νεύρου αλλά και η απόληξίς του, στην α-νόητη (χωρίς Νου Χριστού) κεφαλή*. Από εκεί να διαγραφούμε… Να διαγραφούμε και ελευθερωθούμε, όχι από την προβολή τους στην γη, το ‘’σύστημα’’ αλλά από αυτόν που υποκινεί το σύστημα. Τον άιδη (άδη με υπογεγραμμένη, που σηματοδοτεί το στερητικό α και ιδή, όπου από τον απόλυτο σκοτισμό δεν μπορεί κάποιος να δει…), από τα τρίσβαθα της ψυχικής (και σωματικής) μας αιχμαλωσίας. (και ...όπως πρώτα αγιάζει η ψυχή και μεταφέρεται η χάρι και στο σώμα, πρώτα απόλλυται η ψυχή και μετά ''μαρκάρεται'' και το σώμα.... Αμήν μη γένοιτο).

[* είναι το γνωστό φαινόμενο του φάσματος, που παρατηρείται σε ανθρώπους, που ενώ έχουν χάσει ένα μέλος, παραπονιούνται ότι αυτό κρυώνει ζεσταίνεται, πονάει... κι αυτό, γιατί ενώ έχουν κοπεί τα άκρα νεύρα, δεν έχει αφαιρεθεί η απόληξη στην κεφαλή, με αυτό το αποτέλεσμα..., φαινόμενο που επιβάλλει την ολοκληρωτική κατάργηση του ''συνδετικού'' νεύρου απ'άκρο σε άκρο. Ολοκληρωτική κατάργηση ''σύνδεσης'' με τον εικονικό κόσμο των ειδώλων. Ολοκληρωτική αποστασιοποίηση από το αυτοείδωλο του εγώ μας, χάριτι δια της θεόσδοτης ταπεινότητος... για το φαινόμενο του ''φάσματος'' και πολιτικοθεολογική, τρεχούσης φύσεως, αναφορά].

Κι αυτό επιτυγχάνεται με την πρόσθεση του πυρός της θεότητος, που ζητάμε να μας ανακαινίζει, σε σχέση με το πυρ του αντιδίκου που κατακαίει. Το πυρ της μετανοίας το πυρ της εξομολογήσεως το πυρ της προσευχής (και ευχής) το πυρ της θείας κοινωνίας… με παραμέτρους που αναλύθηκαν στο… το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό.

Είναι η ποθούμενη ανάσταση που σαν αστραπή της θεότητος νεκρώνει τον άδη και όχι μακράν ημών, αλλά αρχής γενομένης από το μεσολόβιον τα δύο ημισφαίρια και το ανδρόγυνο.... (έρωτας και αγάπη) που η κεφαλή μας φιλοξενεί με ελεύθερη επιλογή, μία από τις δύο κάθετες αστραπές (ή Ι κεντρομόλο ή Ι φυγόκεντρο) και την εκδηλώνει στην ζωή του και στον κόσμο οριζόντια (ϟ κόππα)... όχι απλά καθημερινά, όχι κάθε δευτερόλεπτο, αλλά ασταμάτητα, διαρκώς, ενόσω ζούμε (σύμφωνα με την αναδιπλωτική αρχή)… αμήν αυτή η όψη του σταυρού να ‘’τυπωθεί’’ στο μέτωπο. Η δόξα των αγγέλων για να συνδοξαστούμε, παρά η άλλη όψη, το τραύμα των δαιμόνων, γιατί θα συντραυματιστούμε λόγω ανοήτων επιλογών (φιλοξενίας στον νου και στην ζωή μας το ι’ τάγμα δαιμόνων που συμπαρασύρει σαν αστραπή την ζωή μας στην απώλεια)…. αμήν να βιώσουμε την ανάσταση με προϋπόθεση, να βάλουμε αρχή, στο ανάστα εν τάχει…

Με την προτεραιότητα σταυρού στην κεφαλή, σταυρού και ανάστασης πρώτα ψυχικής, κάποιος θα μπορούσε να πλανηθεί ότι αφού ''κερδίζει'' στο πρωτεύον, όποιο σφράγισμα στο ''υποδεέστερο'' (τάχα) σώμα είναι δευτερεύον και αμελητέο, με την έννοια, ας ''σφραγιστώ'' κάτω, εμένα το πάνω με νοιάζει... εκεί έγκειται η πλάνη, ότι το σώμα ως δοχείο πρέπει να παραμείνει καθαρό, γιατί αν δεν προσεχθεί όσο πρέπει, γίνεται αιτία η κάτω μόλυνση, να επεκταθεί και στα άνω, ακόμη και ανεπανόρθωτα, όπως ο χους με την παχυλότητά του, παρασέρνει και μολύνει τον νου, αλλά και αντίστροφα οι ασκήσεις του σώματος καθαρίζουν τον νου και τον κάνουν λεπτότερο (1), οικείο στο πνεύμα Θεού.

Κι είναι αγώνας ζωής, όπως οι άγιοι πατέρες όρισαν, μέσα και μέσω της εκκλησίας κι όχι αυθαίρετα και κατά τον λογισμό μας…, αρμονικά, σώματι και πνεύματι (ως δύο όψεις του ενός νομίσματος) του ίδιου ΕΝΟΣ ενιαίου αρμονικού χωρίς υστερήσεις, αρτίου μοναδικού ανθρώπου, ούτε με ψυχή χωρίς σώμα αλλά ούτε και σώμα χωρίς ψυχή, αλλά αμήν άρτιο και τέλειο όπως θα ήθελε Ο Κύριος να μας αναστήσει. Ο καλός Θεός να δίνει διάκριση σε μας και τους πνευματικούς μας, μην πλανηθούν ακόμη και οι εκλεκτοί λαμβάνοντας όλα αυτά τα προέσχατα και έσχατα σημεία με πονηρή αποδοχή του τσιπ στο χέρι και το κούτελο… και με την πρόφαση έλα μωρέ… (δεν συζητάμε αυτήν την διχογνωμία και πονηράδα ‘’πνευματικών’’, που λένε και το έχει σημειώσει ο αγ.Παΐσιος, έλα μωρέ εγώ θα κάνω το εμβόλιο, θα πάρω την ταυτότητα που ‘’πρέπει’’ να υπακούμε* στην πολιτεία… αλλά θα κάνω τον σταυρό επάνω τους, που είναι πιο δυνατός και δεν θα έχω κανένα πρόβλημα…) … Κύριε ελέησον!!!

[* υπακοή σε ποιους; πείθεσθε σε ποιούς; μὴ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία (ψαλμ.ρμε’)…].

Αμήν να μας δίνει δύναμη και φώτιση να προχωράμε με σφραγίδα Χριστού μέτωπο (θεωρία σταυρική, ορθόδοξη πίστη) και δεξί χέρι (σταυρός στην πράξη, ορθοπραξία) και αντιμετώπιση των καταστάσεων κατά το θείο θέλημα. Αμήν γένοιτο!!

Κι εδώ επιβάλλεται η αναφορά παραμέτρων που κάνουν την ουσιώδη διαφορά της πραγματικότητος σε σχέση με την εικόνα αυτής, σαν αποφυγή της αιχμαλωσίας της.

Στην προσευχή… 21 Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. (Ματθ.ζ’)… και σαν αποκάλυψη (κβ’) … 14 Μακάριοι οἱ ποιοῦντες τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἵνα ἔσται ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἐπὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, καὶ τοῖς πυλῶσιν εἰσέλθωσιν εἰς τὴν πόλιν. (2)

Στην εγκράτεια και αρετές… δεν σώζονται κι οι δέκα παρθένες αλλά μόνο οι φρόνιμες (με έλαιον και έλεος)…

Στην εξομολόγηση … και όσοι δεν αργολογούμε με την έννοια της μη διόρθωσης…

Στην θεία κοινωνία … γιατί αναξίως μεταλαμβάνοντες πολλοί ασθενούν και τινές πεθαίνουν… 27 ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου. 28 δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω· 29 ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. 30 διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί. (Α’Κορ.ια’).

Φωτιά η μία φωτιά και η άλλη, αλλά η φλόγωση με την μία ανακαινίζει η δε άλλη κατακαίει ψυχή και σώμα… παρότι συναισθηματικά ή διανοητικά ‘’μοιάζουν’’ ανάλογα τα αποτελέσματα. Αλλά αλοίμονο η επανάπαυση στις αρμονικές συχνότητες, στον αντικατοπτρισμό της όασης (666) παρά στην κύρια και πηγή κάθε αγαθού (999).

Με αυτά τα δεδομένα, είναι λογικό και αναμενόμενο ο φόβος ένεκα της αδιακρισίας μας. Η μεγιστοποίηση του φόβου και τρόμου… ως τάχα παντοδύναμου, που ως λέων ωρυόμενος ζητεί ποίον πρώτον καταπίει, συμφέρει τον άλλον. Ας κινηθούμε προς τα εκεί (Αναστημένο Σώμα Χριστού) που τον έχει καταργήσει τον έχει μαρμαρώσει (οπισθόφυλλο μύησης και ορθοδοξίας).

Αλλά!! η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον (Α’Ιωαν.δ’18) … όχι η αγαπολογία ούτε η συγκριτιστική αληθοφάνεια (της παναίρεσης του οικουμενισμού το έτερο εργαλείο μαζί με την ψηφιακή φυλακή, της παγκοσμιοποίησης)…. ενθυμούμενοι, ότι ο αλιτήριος όταν θέλει να πλανήσει, από αγάπης άρχεται.

Παρά τις θεωρητικές γνώσεις (και γνώμη που κατατέθηκε στο παρόν) ο καθένας βαδίζει πάνω σε μια πορεία που του υπαγορεύει η καρδία του και θα κριθεί από Τον μόνο καρδιογνώστη που (εξ)ετάζει νεφρούς και καρδίας… ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς ἐστιν. 11 ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ρυπαρὸς ρυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. 12 ᾿Ιδοὺ ἔρχομαι ταχύ, καὶ ὁ μισθός μου μετ᾿ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον ἔσται αὐτοῦ. 13 ἐγὼ τὸ Α καὶ τὸ Ω, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ἀρχὴ καὶ τέλος. (Αποκ.κβ’). Αμήν αυτή η πρόοδος προς το κακό να μας εγείρει σε μετάνοια προς επιστροφή, ακρόαση και τήρηση εντολών που αποδεικνύει την προς τον Θεόν και συνάνθρωπο (+) αγάπη… 21 ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου, καὶ ἐγὼ ἀγαπήσω αὐτὸν καὶ ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν (Ιωαν.ιδ’) από τότε και από εκεί η ενσωμάτωση και κοινωνία με το θείο πυρ και ταυτόχρονα η λύση του προβλήματος της στείρας εικόνας, της χωρίς καθ’ωμοίωσιν….

Άλλο πράμα η θερμότητα κι άλλο η φωτιά. Θερμαίνονται ακόμη και αυτοί που είναι απέναντι στον ήλιο, αλλά μόνο η ενσωμάτωση Του Ηλίου εν ημίν (που μετέχεται ΜΟΝΟ μεταξύ των 12 αποστόλων στην ορθόδοξη εκκλησία, σε σχέση με την εκτός Αυτής θεωρία Χριστού ετεροδόξων χωρίς έγκυρα μυστήρια, αφού εκτός Αυτής, ισχύει το μη μου άπτω…) με την σύγχρονη ενσωμάτωσή μας Σε Αυτόν, είναι η λύση του προβλήματος του σφραγίσματος που επιχειρεί ο αντίδικος.

Πανδύσκολα, αλλά όχι ακατόρθωτα με χάρι κατά το φιλάνθρωπο έλεός Του κι όχι της ‘’αξιωσύνης’’ μας αφού χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν!! Αμήν παράσχου Κύριε!! ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον … και σώσον!!!

---

(1) …Μολυνόμενος ο νους από πονηρούς λογισμούς, ενεργείται η δαιμονική επήρρεια και το πάθος στα αισθητά μέλη και προσβάλλεται και το σώμα. Μολυνόμενο το σώμα γίνεται γεώδης και ο νους. Αυτή η αλληλεπίδρασις είναι ένα μυστήριο που κάνει τον άγιο Ιωάννη της κλίμακος να πη: ‘’θαύμα ιδέσθαι νουν ασώματον υπό σώματος μολυνόμενον και σκοτούμενον και πάλιν δια πηλού τον άϋλον ανακαθαιρόμενόν τε και λεπτυνόμενον’’. Δλδ είναι θαυμαστό πράγμα να βλέπης τον ασώματο νου μας να μολύνεται και να σκοτίζεται από το σώμα. Και πάλι ο άυλος νους να ξανακαθαρίζει και να λεπτύνεται από τον πηλό (δλδ από τις ασκήσεις του σώματος).

(2) όπως η παλαιοδιαθηκική εδέμ είχε όρια τους τέσσαρις ποταμούς τίγρη ευφράτη … ως διάκριση, εγκράτεια… έτσι και στην καινή, για την μετάβαση από τον παράδεισο στην εν ημίν βασιλεία, η πόλις έχει όρια που καλούμαστε να βιώσουμε. Ο χρυσοπλοκώτατος πύργος και δωδεκάτειχος πόλις, έχει 4, σταυροειδώς όρια, που επισκεπτόμενα από την Αγία Τριάδα, δομεί αυτήν εν ημίν.

Με κορωνίδα την προσευχή, όπου με την τύπωση του Τιμίου Σταυρού, ορθοδόξως (τρία δάκτυλά Χ 4 σημεία) στην κεφαλή, βάση την νηστεία, δεξιά και αριστερά, την ακρόαση και τήρηση, όπως μακαρίζονται οι άνθρωποι στο ευαγγέλιο του μεγάλου παρακλητικού … μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν. Αμήν δι ευχών και ενεργείας, εισακτέοι, αμήν δι ευχών και ενεργείας σκηνώματα Αγίου Πνεύματος, αρχής γενομένης με την πράξη (Λεία, Μάρθα, απ.Πέτρος…) και μετά στην θεωρία (Ραχήλ, Μαρία, απ.Ιωάννης…) συνδυασμένα στο υπέρλαμπρο δοχείο αρετών Την γλυκυτάτη Θεοτόκο ... Χρυσοπλοκώτατε πύργε, καὶ δωδεκάτειχε πόλις. Συνοδοιπορία από την εκτός Πόλι στην εντός….

Εν μέσω αυτών των τεσσάρων άκρων / αρετών και σταυρού, βιώνεται Η Θεοτόκος, που κατά το μέτρον της παρουσίας Της στην ζωή μας, δι Αυτής αρχίζει να γαλουχείται ως επί θρόνου (καρδίας) Ο Κύριος, για να ισχύσει αυτό που σημειώνει ο άγιος Συμεών ο νέος θεολόγος: Ότι και πάντες οι Άγιοι τον Λόγον του Θεού εν εαυτοίς συλλαμβάνουσι τη Θεοτόκω παραπλησίως και γεννώσιν αυτόν και γεννάται εν αυτοίς και γεννώνται υπ’ αυτού και πως υιοί και αδελφοί και μητέρες αυτού χρηματίζουσιν.

η τάξις των λογισμών...

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Mon, 10 Aug 2026 19:56:08 +0000

Ο Θεός δεν έχει κανένα λογισμό, δεν σκέφτεται τίποτα. Άμα σκεφτεί κάτι, αυτό αμέσως γίνεται! Ο ταπεινός άνθρωπος έχει τους πιο λίγους λογισμούς. Όχι ότι δεν σκέφτεται, αλλά δεν έχει πονηρούς λογισμούς που βασανίζουν και ταλαιπωρούν τους άλλους ανθρώπους. Ο υπερήφανος νους παράγει πονηρούς λογισμούς και οι λογισμοί αυτοί στην συνέχεια τον θλίβουν. Είναι σαν το σίδηρο που παράγει την σκουριά και η σκουριά στην συνέχεια τρώει το σίδηρο. Όσο περνούν τα χρόνια της πνευματικής ζωής, οι λογισμοί μας αυξάνονται, όχι τόσο σε ποσότητα, αλλά σε ποιότητα. Πρέπει να μάθουμε την τέχνη της προσευχής, για να αντέξουμε τον βομβαρδισμό των λογισμών από τον εχθρό. Θα πρέπει με την νοερά προσευχή να μειώσουμε τους λογισμούς μας, πάσης φύσεως λογισμοί. Αρχικά πρέπει να μειώσουμε και να εξαλείψουμε τους πολύ κακούς και αμαρτωλούς λογισμούς και στην συνέχεια τους περιττούς λογισμούς. Μετά θα κόψουμε τους καλούς λογισμούς και θα περιοριστούμε στους πάρα πολύ καλούς και αγίους λογισμούς. Αυτοί οι λογισμοί θα είναι ελαχιστότατοι και αυστηρά ελεγμένοι και θησαυρισμένη μέσα στη μνήμη μας. Όσο περισσότερο κλαδεύει κάποιος τους λογισμούς του τόσο περισσότερο γνωρίζει τον εαυτόν του. Με την αυτογνωσία θα γνωρίσει στη συνέχεια και τον Θεό. Για να φτάσει όμως ο άνθρωπος σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να περάσει από μια μεγάλη ταλαιπωρία και θα περάσουν αρκετά χρόνια. Όλοι οι λογισμοί που κάνουμε μέχρι να πεθάνουμε καταγράφονται από τον Άγγελο φύλακα μας, οι καλοί και πονηροί. Ο διάβολος καταγράφει μόνο τους πονηρούς λογισμούς μας. Τους καλούς λογισμούς δεν τους γράφει επειδή περιέχουν Χάρη Αγίου Πνεύματος και αν τους γράψει, θα κατακαεί. Τους ενδόμυχους πονηρούς λογισμούς, που μόνο εμείς γνωρίζουμε, πρέπει να τους εξομολογηθούμε. Με την πτώση των Πρωτοπλάστων, όλοι οι λογισμοί μας ρέπουν προς το κακό και πρέπει να τους ελέγχουμε καθημερινώς, γιατί αλλιώς θα τους λησμονήσουμε και θα είμαστε υπόλογοι για αυτούς. Έλεγε ένας γέροντας, ότι εάν πιστέψει ο άνθρωπος ότι σκέφτεται γράφεται, τότε θα μειώσει κατακόρυφα τους λογισμούς του...Ο Θεός μας παρακολουθεί με μεγάλη λεπτομέρεια όλους τους λογισμούς που κάνουμε καθημερινά και τους βαθμολογεί και βγάζει μέσο όρο. Και θα μας πει μια μέρα: Αυτός είσαι (1). Ο Θεός παραχωρεί να έχουμε την κλίμακα όλων των λογισμών. Από την πιο μεγάλη βρωμιά μέχρι την πιο μεγάλη αγιότητα. Όχι για να πέσουμε στην αμαρτία, αλλά για να αποκτήσουμε εμπειρία. Αν δεν αποκτήσει κάποιος την εμπειρία και δεν βγει νικητής, στεφάνι και παράσημο δεν λαμβάνει. Και άνθρωπος χωρίς παράσημο, δεν εισέρχεται στην Βασιλεία των ουρανών. Έχουμε λογισμούς, διότι έχουμε θέλημα, φρόνημα, εγωισμό και δεν κάνουμε υπακοή στον πνευματικό μάς και τις εντολές του Κυρίου μας...Πίσω από το Θέλημα μας κρύβεται ο διάβολος που μας σπέρνει τους λογισμούς. Ό,τι σκεφτόμαστε καρδιακώς δεν το γνωρίζει ούτε ο φύλακας Άγγελος μας. Κανείς δεν το γνωρίζει ούτε η Παναγία μας. Ο μόνος που το γνωρίζει είναι ο Χριστός. Είναι ο μόνος καρδιογνώστης. Για να γνωρίσει κανείς τι σκεφτόμαστε καρδιακώς, πρέπει το Άγιο Πνεύμα να του το αποκαλύψει.

 ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΊΜ ΣΚΗΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΈΑ+ 

---

αμήν δι ευχών... Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ πάσῃ ὥρᾳ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ μακρόθυμος, ὁ πολυέλεος, ὁ πολυεύσπλαγχνος, ὁ τοὺς δικαίους ἀγαπῶν καί τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐλεῶν, ὁ πάντας καλῶν πρὸς σωτηρίαν διά τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, αὐτός Κύριε, πρόσδεξαι καὶ ἡμῶν ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ τὰς ἐντεύξεις καὶ ἴθυνον τὴν ζωὴν ἡμῶν πρὸς τὰς ἐντολάς σου. Τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον καὶ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, κακῶν καὶ ὀδύνης. Τείχισον ἡμᾶς ἁγίοις σου Ἀγγέλοις, ἵνα τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι καταντήσωμεν εἰς τὴν ἑνότητα της πίστεως καὶ εἰς τὴν ἐπίγνωσιν της ἀπροσίτου σου δόξης, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν....

(1) οι λογισμοί* καθορίζουν την ζωή μας - γέρ.Θαδδαίος βιτόβνιτσα 

αμήν... Ψυχὴν κάθαρον, ἁγίασον τὰς φρένας·

τὰς ἰγνύας στήριξον ὀστέοις ἅμα·
αἰσθήσεων φώτισον ἁπλῆν πεντάδα·
ὅλον με τῷ σῷ συγκαθήλωσον φόβω.

Ἀεὶ σκέπε, φρούρει τε καὶ φύλαττέ με
ἐκ παντὸς ἔργου καὶ λόγου ψυχοφθόρου.

** Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου, καὶ μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας·

Με επιστήμη επιστημών (κατά τον αγ.Σπυρίδωνα) η καθαρότητα καρδίας… αμήν ελθέ και σκήνωσον και καθάρισον και σώσον!!!

---

* ...συμπορευόμενος για να μην πούμε ταυτιζόμενος ως άλλος ισραήλ (νους) ο λόγος άνθρωπος με τους λογισμούς του... (αυτός είσαι) ευχόμαστε: ... ἡ τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ φιλεύσπλαγχνος Μήτηρ, ἐλέησόν με, καὶ δὸς κατάνυξιν καὶ συντριβὴν ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ ταπείνωσιν ἐν τοῖς διανοήμασί μου, καὶ ἀνάκλησιν ἐν ταῖς αἰχμαλωσίαις τῶν λογισμῶν μου.

(...Χαίρε, συ γαρ ενουθέτησας τους συληθέντας τον νουν. νουθετώντας όσους τους εκλάπη ο νους Χριστού... καταντώντας χωρίς θησαυρό, α-νόητοι...).

Διαβάζοντας στο... Περί ησυχίας και περί των δύο τρόπων της προσευχής. Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης : ... Άλλοτε δε, το πνεύμα έλκει το νου προς εαυτό και τον περιορίζει στο βάθος της καρδιάς και τον εμποδίζει από τη συνηθισμένη του περιφορά.

Και τότε δεν οδηγείται πλέον αιχμάλωτος των Ασσυρίων μακριά από την Ιερουσαλήμ, αλλά επιστρέφει αξιέπαινα από τη Βαβυλώνα στη Σιών, ώστε να λέει κι αυτός μαζί με τον Προφήτη: «Σου πρέπει ύμνος, Θεέ μου, στη Σιών, και θα σου αποδώσομε το τάξιμό μας στην Ιερουσαλήμ» (Ψαλμ. 64, 2) και: «Όταν ο Κύριος επιστρέψει τους αιχμαλώτους στη Σιών, θα αναγαλλιάσει ο Ιακώβ και θα ευφρανθεί ο Ισραήλ» (Ψαλμ. 125, 1 και 25, 2)... με ''μετάφραση'' , Ο Κύριος επιστρέφει τους λογισμούς (χάριτι) ώστε ο Ιακώβ (το Άγιο Πνεύμα) να αγαλλιάσει και να ευφρανθεί ο νους... (αρχής γενομένης της ελευθερίας κάθε ανθρώπου, από την αιχμαλωσία εξ αιγύπτου... την αιχμαλωσία στο κοσμικό φρόνημα και την χαμερπή ειδωλολατρική ''νοοτροπία'' του).

** από τον παρακλητικό του αρχαγγέλου πανορμίτη, να μας κατευθύνει στον όρμο και κόλπους του Αγαθού Τριαδικού Θεού!!

εικόνα της Παναγίας

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 04 Aug 2026 21:15:05 +0000

Να βάλετε μια εικόνα της Παναγίας σε ένα πέρασμα μέσα στο σπίτι, εκεί που περνάτε συχνά. Και κάθε φορά που περνάτε από μπροστά Της, να Της λέτε με απλότητα: "Την ευχή σας, Παναγία μου". Και να ακούτε μέσα στην καρδιά σας την απάντησή Της: "Την έχεις, παιδί μου!".....

Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου

---

" Ἄν ἤξεραν οἱ ἄνθρωποι τί εἶναι ἡ Παναγία στὴ σωτηρία τους καὶ γενικότερα στὴ ζωή τους, εἴτε ἔπιναν νερό, εἴτε περπατοῦσαν, εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο ἔκαναν, θὰ τὰ ἔκαναν στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας! 

Εἶναι τὸ γλυκύτερο πρόσωπο καὶ τὸ γλυκύτερο ὄνομα, ὅπως καὶ αὐτὸ τῆς Mάνας μας. 

Βλέπετε, ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς συμβεῖ, "μάνα μου" θὰ ποῦμε, δὲν λέμε "πατέρα μου".

Ὅπως καὶ σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες στιγμές, δὲν λέμε "Χριστέ μου" ἀλλὰ "Παναγία μου", ἀκόμα καὶ ἄνθρωποι ποὺ μέχρι χθὲς τὴν βλασφημοῦσαν! 

Εἶναι συνυφασμένη ἡ Παναγία μὲ τὸ εἶναι μας. 

Ἔχουμε σαρκικὴ μητέρα, ἀλλὰ ἔχουμε καὶ πνευματικὴ μητέρα. Ὅμως δὲν χρησιμοποιοῦμε τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας ὅσο πρέπει.

Στὸ σημεῖο αὐτό, ὡραία λειτουργοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες. Ὅ,τι νὰ τοὺς πεῖς, θὰ ποῦνε: "ἂν θέλει ἡ Παναγία... ἂν μᾶς ξημερώσει ἡ Παναγία, ἄν, ἄν..." δηλ. εἶναι περισσότερο Παναγιολάτρες, παρὰ Χριστολάτρες.

Βέβαια δὲν παρεξηγεῖται ὁ Κύριος, διότι ὅποια λατρεία καὶ τιμὴ δίδεται στὴν Μητέρα Του, ἀντανακλᾶται στὸ πρόσωπό Του, διότι ὁ Χριστὸς εἶναι...

Ἐκεῖνος... ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν αἴγλη, ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴ δύναμη, ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν ἀξία... 

   Ἱεροκήρυκος Δημητρίου Παναγόπουλου

---

…μεταξύ ‘’εικόνων’’ που αιχμαλωτίζουν τον νου, ίστανται και μερικές ‘’εικόνες’’ αγίων και εξαιρέτως της Θεοτόκου, που ελευθερώνουν τον άνθρωπο…

εκ της εικόνος... [όταν οι άλλες εικόνες και είδωλα (εκ του αυτοειδώλου και μέγιστου ‘’εγώ’’, αντιδίκου) απαγορεύουν (σαν κόφτες) την διέλευση δι αυτών της ουσίας, οι εικόνες αγιογραφίας, και όχι μόνο, γίνονται ''περάσματα'' στον τύπο εγώ ειμί η θύρα… σε συνάφεια με τους λογισμούς, μας συμφέρει ο έλεγχος της θύρας (και θυρίδων - αισθητηρίων) τι εισέρχεται και τι εξέρχεται, ποιοτικά και ποσοτικά εξ αυτών, ώστε να μην μείνουμε νηστικοί από Θεό... άσιτοι... λόγων και Λόγου που προσεγγίζεται και οικειωνόμαστε, ευθέως (ι) και ελικοειδώς (9) ... 9 ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι' ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει... (Ιωαν.ι'9). Η μόνη τροφή που ζητά η ψυχή.].

...σε συνάφεια με τους λογισμούς... οφείλουμε να προσέχουμε τα εισερχόμενα και εξερχόμενα δια της θύρας (και θυρίδων). Τι τροφή δίνουμε στον ψυχοσωματικό μας ε-αυτό (που είναι εικών Αυτού). Αν εστιάζουμε (εστίαση και εστίαση) σε εικόνες χωρίς Λόγο και λόγους και ρήματα Θεού, μοιάζουν με τα ξυλοκέρατα και τροφή χοίρων που τρώει ο ''άσωτος'' σε χώρα μακράν. Μόνο που έτσι, χωρίς μετάνοια ''μηδενίζεται'' ο ψυχικός μεταβολισμός και εργάζεται μόνο ο σαρκικός, καθορίζοντας μας ως σαρκικούς... Κι επειδή ο μεταβολισμός είναι σταυροειδής, μηδενίζεται το κάθετο σκέλος, υπολειτουργεί το πνευματικό και παραμένει ενεργό μόνο το οριζόντιο... το έρπων. Η ψυχή σαν μυλόπετρα, αυτά που τις δίνουμε ως εισερχόμενα, ανάλογη ''ποιότητα'' θα εξάγει ως εξερχόμενα και μεταξύ αυτών (εισερχομένων και εξερχομένων), θα ''ζει''... Γιατί η ψυχή μοιάζει με τη μυλόπετρα; (Αββάς Κασσιανός). Αμήν να επιζητούμε Τροφή και Τροφέα XC. Λόγο και λογισμοί Του....

''Η θεία Χάρις σκηνώνει πρῶτα στὶς ψυχὲς τῶν Ἁγίων καὶ ἀπὸ τὶς ψυχὲς μεταδίδεται καὶ στὰ σώματά τους· καὶ ὅταν κοιμηθοῦν, μένει στὰ λείψανά τους καὶ στοὺς τάφους τους καὶ στὶς εἰκόνες τους καὶ στοὺς ναοὺς ποὺ εἶναι ἀφιερωμένοι σ᾿ αὐτούς. Εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνοικεῖ στὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων καὶ ἐν συνεχείᾳ μένει καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ συνδέονται μὲ τοὺς Ἁγίους.'' ∽ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς

διάκριση αληθείας και φαντασίας (σε σχέση με τα στοιχεία της φύσης)

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 04 Aug 2026 09:55:22 +0000

Με αφορμή το ευαγγέλιο (που ακολουθεί) και σαν συνέχεια της φαντασίας (εικονικής πραγματικότητος) δυο συνειρμικές σκέψεις…

22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. ²³ καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. ²⁴ τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. ²⁵ τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ²⁶ καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. ²⁷ εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. ²⁸ ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα· ²⁹ ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ³⁰ βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. ³¹ εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; ³² καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. ³³ οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. ³⁴ Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ. (Ματθ.ιδ’)

Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, τα κεχωρισμένα μεταξύ τους ΓΗ – ΑΗΡ - ΠΥΡ – ΥΔΩΡ είναι ένδυμα που χρησιμοποιεί ο συνέχων αυτά σταυροειδώς ΑΙΘΗΡ και έχουν την εξουσία να μας παιδεύουν… κατά κάποιο τρόπο, όσο υπ-άρχουμε σαν νήπια πνευματικά, μας άρχουν… Δ´\ΛΕΓΩ δέ, ἐφ' ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος

νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, 2 ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. 3 οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· … (Γαλ.δ’) περιμένοντας (αμήγν και εργαζόμενοι) να έλθει το πλήρωμα του χρόνου δια Της Θεοτόκου, να μας εξαγοράσει υπό τον νόμον … να ενηλικιωθούμε (με την έννοια της προόδου στην πνευματική έλικα, Ι,Θ [ευθέως Ι και ελικοειδώς Θ-9] μέσα στον εισπνεόμενο ΑΗΡ = ΑΙΘΗΡ) και τελικά να λάβουμε την υιοθεσία.

[Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου με σχετικά σχόλια στο Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη].

…είναι το μεταίχμιο του περάσματος από το υπ-άρχω (και το υπό Τον ΑΡΧΩ) στον ΑΡΧΩ. Σε νηπιακή ηλικία δεδουλωμένοι, υπό τα στοιχεία της φύσης, στο να άρχουμε αυτά (δια και εν XC) και όσο μας χαρίζεται η ελευθερία. … πρακτικά, σαν μετάβαση από την φαντασία στην Αλήθεια, περνώντας το σκαλοπάτι και φυλάσσων την πύλη του παραδείσου φλεγόμενης πύρινης ρομφαίας η φλογίνη ρομφαία μεταξύ φρονήσεως και αφροσύνης, βαδίζοντες πλέον σε άλλον κύκλο. κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας… από την περίμετρο στην οποία εξοστρακιστήκαμε στον πυρήνα και Κέντρο.

Βλέπουμε, πως όσο ο απ.Πέτρος (και πράξη) είναι προσηλωμένος Στον Κύριο, περπατά πάνω στο νερό. Όταν χάνει την προσήλωσή του, και βλέπει την φαντασία του αέρα να σηκώνει τα κύματα, λόγω του φόβου, αρχίζει και καταποντίζεται, κατηγορούμενος από Τον Κύριο, ως ολιγόπιστος.

Στην παλαιά κτίση και τωρινή μας βιούμενη ‘’αλήθεια’’ (μάλλον αληθοφάνεια και φαντασία), αυτά τα στοιχεία είναι ξεχωρισμένα μεταξύ τους και φαίνεται πως δρουν άτακτα, χωρίς αρχή και κάποιο ‘’λόγο’’. Στην νέα κτίση, (Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης…), ενώνονται, διακρίνοντας στο κάθε στοιχείο, Τον Ίδιο Τον Χριστό. Ως ΓΗ Τον ενσαρκωμένο Κύριο Τροφέα και Τροφή, ως ΠΥΡ (πάντα ως πυρ θεότητος), ως λάλον ΥΔΩΡ και τέλος ως ορθή ορθόδοξη πίστη, όπως ποιείται ΑΗΡ πάνω στην Αγία Τράπεζα με το σύμβολο της πίστεως… Στον Ποιητή ουρανού (επάνω κεφαλή) και γης (κάτω κοιλία) ορατών τε (δεξιά επίγνωση) και αοράτων (αριστερή επίγνωση) και στο σύνολο, ο ποιούμενος ορθοδόξως ΣΤΑΥΡΟΣ. [...κι επειδή ο ΑΗΡ ποιείται στο ιερό, στον τύπο της κεφαλής, δύο είναι οι επιλογές. Ή θα εισχωρήσει στην κεφαλή του καθενός, του εν δυνάμει ναού) ΑΗΡ πίστις ορθόδοξη, ταπεινότητα και Αλήθεια ή τα μυαλά του ανθρώπου θα πάρουν ''αέρα'', φαντασία, αλαζονεία, υπερηφάνεια... ζώντας ή στον ένα κύκλο ή στον άλλον... όπως παραπάνω δόθηκαν δεσμοί. Κεφαλή με νου Χριστού ή α-νόητος, χωρίς νου Χριστού... και από αλλού, εξάκτινο χωρίς ή με Εμμανουήλ...].

Μεταξύ αυτών των δύο κτίσεων, βαδίζει ο άνθρωπος καλούμενος να προσπεράσει την φαντασία και δουλεία υπό των στοιχείων στην υιοθεσία, ελευθερία (κατά την ορθόδοξη εκκλησία π.Ιωάννης Ρωμανίδης) κατά την παραίνεση (και εργασία) Του Κυρίου στον καθένα μας, (σαν προσωποποιημένη παιδεία και νουθεσία) που θέλει να μας μεταμορφώσει* εις τέκνα Φωτός, σε υιούς Θεού (κατά χάριν) γενέσθαι… και περάσει από τον γνόφο τον νομικό (και σκιώδη αλήθεια) στην θεωρία της δόξης Του … (όπως ψάλλουμε στην μεταμόρφωση) … Τὸν γνόφον τὸν νομικόν, ἡ φωτεινὴ τῆς Μεταμορφώσεως διεδέξατο νεφέλη, ἐν ᾗ Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας γενόμενοι, καὶ τῆς ὑπερφώτου δόξης ἀξιωθέντες, Θεῷ ἔλεγον· Σὺ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ὁ Βασιλεὺς τῶν αἰώνων… όσο χωράμε όσο δυνάμεθα…

[* μεταμορφώνει Ο Κύριος εξωραΐζοντας και καθαρίζοντας την εικόνα ανθρώπου και φύσης, ως προ πτώσεως, παραμορφώνει ο αντίδικος άνθρωπο και φύση (με τα στοιχεία της) αφού Η αμαρτία μας αντανακλάται και στα πεπρωμένα του σύμπαντος κόσμου Ἅγιος Σιλουανὸς Ἀθωνίτης

η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο!!! αγ.Σιλουανός

Ο άνθρωπος με την αμαρτία χάνει τον επίγειο παράδεισο Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου].

…ενέργειες, με δυο πρόσημα, ώστε, κάθετι θετικό (και θεϊκό) να αναβαθμίζει άνθρωπο και κτίση συνανυψούμενοι προς Τον Κτίστη και Δημιουργό, απέναντι σε κάθε αρνητικό που υποβαθμίζει τον κόσμο.

Ξεσηκώνει ο αντίδικος με φαντασία τα ενδύματα, (γνωρίζοντας έμπρακτα ότι το ένδυμα προξενεί φαντασία*) ύδατα, γη, πυρ, αέρηδες για να μας τρομάξουν και καταποντίσουν. Σε όλες αυτές τις ‘’φαντασίες’’ πάντα απαντά Ο Κύριος Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε ως Ουσία και Λόγος πίσω από τα ενδύματα πίσω από τα φαινόμενα, το θείον ΕΙΝΑΙ. Μακάρι να μην χάνουμε την προσ-ήλωση Στον Κύριο, μην υπεισέρχεται η φαντασία με οποιοδήποτε ένδυμα, ώστε να στερεωνόμαστε στο... οὐδὲν καὶ οὐδεὶς με χωρίσει τῆς ἀγάπης Χριστοῦ.

[* όντας φαντασία οι δαίμονες που μετασχηματίζονται ως άγγελοι φωτός και πλανούν τον αδιάκριτο θεατή, αλλά και το αντίθετο, όταν πχ ο αναμενόμενος βασιλεύς των ελλήνων (αγ.Ιωαν.Βατάτζης) που παρουσιάστηκε σαν επαίτης στον πατριάρχη Βαρθολομαίο και δεν τον γνώρισε... ενώ θα έπρεπε (κατά τον π.Παναγιώτη Αγράφων...), με πρώτο Τον Κύριο που ενεδύθη όχι κοσμικά φανταχτερά σχήματα και ενδύματα άρχοντα, με αποτέλεσμα να προσπεραστεί σαν απλός θνητός... Ο αιώνιος. Αμήν παράσχου ημίν διάκριση].

Φάσματα που διαλύονται δια της ευχής… ένεκεν Του Ονόματός Σου Κύριε ζήσεις με… όπως ο αγ. Εφραιμ Φιλοθεϊτης σημειώνει… "Η ευχή είναι η αναπνοή. Όταν ο άνθρωπος αναπνέη, ζη, φροντίζει και δια την όλην ζωήν του. Όποιος αρχίζει την ευχήν, αρχίζει να διορθώνη και την όλην ζωήν του με οδηγόν τον πνευματικόν του πατέρα. Και όπως ο ήλιος ανατέλλοντας ξυπνά, φωτίζει, ζωογονεί την κτίσιν, έτσι και ο Ήλιος της Δικαιοσύνης Χριστός, όταν ανατείλη δια της ευχής εις τον νουν και την καρδίαν του ανθρώπου, τον ξυπνά εις τα έργα του φωτός και της ανεσπέρου ημέρας."

Μας ξυπνά εξ ύπνου αμαρτίας (αστοχίας) και φαντασίας, ανυψώνοντάς μας και εισάγοντάς μας στο εν ημίν κέντρο, στην Αλήθεια και βασιλεία Του. Δρόμος διακρίσεως κατά χάριν… γιατί όπως παρατηρούν οι άγιοι, μόνο όσοι κατεβαίνουν στην καρδιά μπορούν να ξεφύγουν από την φαντασία του αντιχρίστου και των ‘’θαυμάτων’’ του… ώστε να μην πλανηθούν… Αμήν πρόσθες ημίν πίστη, αμήν αφορμάς μετανοίας* παράσχου ημίν… Αμήν δι ευχών να βάλουμε αρχή!!

---

* μετανοίας, μεταστροφής του νοός, εντός… όπως ο μέγας Βασίλειος παραινεί: … όταν ο νους δεν σκορπίζεται στα εξωτερικά πράγματα, ούτε διαχέεται στο κόσμο από τίς αισθήσεις, γυρίζει στον εαυτό του και μέσα από τον εαυτό του ανεβαίνει στην έννοια του Θεού· (επιστολ. α‘) … να εισέλθουμε στο πλοίο (και κιβωτό, ορθόδοξη ΜΙΑ Εκκλησία) για να κοπάσουν οι άνεμοι… και όσο επιτυγχάνεται ο αγιασμός ψυχής, εξάγνιση σώματος διόρθωση λογισμών, κάθαρση εννοιών… καθώς η παχυλότητα και η αμαρτωλότητα των αισθήσεων** δίνει δικαιώματα καταποντισμού μας… μη προσήλωσης Στον Κύριο, μη πίστης με αποτέλεσμα να θερηεύουν τα κύματα που θάθελαν να μας καταπιούν. Κύριε σώσον με!!!

Ἡ θάλασσα τοῦ κόσμου - ὅσιος Νήφων

συνειρμικές σκέψεις, σχετικές με την θάλασσα του κόσμου

αυτός είναι ο κόσμος....

** περί της αίσθησης από θεωρία στον μαθητή του Ελισσαίο (αγ.Μαξίμου ομολογητού). αμήν … ψυχὴν κάθαρον, ἁγίασον τὰς φρένας· τὰς ἰγνύας στήριξον ὀστέοις ἅμα· αἰσθήσεων φώτισον ἁπλῆν πεντάδα· ὅλον με τῷ σῷ συγκαθήλωσον φόβω. Ἀεὶ σκέπε, φρούρει τε καὶ φύλαττέ με ἐκ παντὸς ἔργου καὶ λόγου ψυχοφθόρου. Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου, καὶ μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας· …αληθείας και φαντασίας (σε σχέση με τα στοιχεία της φύσης)

περί εικονικής πραγματικότητας και φαντασίας. Η αρχή και το τέλος της…

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Thu, 30 Jul 2026 13:04:00 +0000

…ενώ ο όρος είναι γνωστός τώρα τελευταία με κάτι ‘’παιχνίδια’’ που ο άνθρωπος ‘’ζει’’ περιπέτειες μέσω κάποιων ομματοϋάλων (1), δεν είναι μακράν της καθημερινότητος, που ο κάθε άνθρωπος ‘’ζει’’ από γενέσεως και μετά την πτώση, μέσα σε κάτι σαν μάτριξ μέσα σε κάτι σαν όνειρο… Κι ενώ υπάρχουν στιγμές που ‘’ξυπνάμε’’ * ξεφεύγουμε αυτής της ονειρικής καταστάσεως, συνήθως εθελουσίως, στη συνέχεια, ξαναπέφτουμε σε άλλη, πάλι εικονική, με αυτό να ισχύει όσο περιβαλλόμαστε και κατακλυζόμαστε από εικόνες και πιστεύουμε σε αυτές, ως μόνες αληθινές… (ζώντας μέσα στο σπήλαιο του πλάτωνα…).

Αρχή της εικονικής πραγματικότητος εντοπίζεται σε εκείνη την επιλογή των πρωτοπλάστων, όταν τους ψιθύρισε ο πρώην όρθιος όφις και μετέπειτα έρπων (ΦΩΣ – ΟΦΙΣ, με τον καθένα το φως του και την σ+οφία του, ορθή ή πλάνη) ότι, τρώγοντας τον απαγορευμένο καρπό θα γινόντουσαν θεοί. Κι ο ΑΔΑΜ και η ΕΥΑ πίστεψαν ότι θα γίνουν θεοί χωρίς Θεό, χωρίς χάρη. Τότε εισήλθε η φαντασία στον νου τους και γέμισε η ψυχή τους με τα κάτω (διαθλαστικά Αληθείας) ύδατα… Από τότε συνεχίζει η φαντασία να δρα πάνω και μέσα στον καθένα, όσο νομίζει ότι μπορεί να κάνει οτιδήποτε καλό, χωρίς Θεό, ισχύοντας το αγιογραφικό … χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν, αλλά ποιος το πιστεύει;;; είναι πιο βολική η περηφάνεια…

Κι ενώ στην αρχή ήταν τα πράματα ας πούμε αναλογικά, σωματιδιακά, στα έσχατα (και τώρα στα προέσχατα) αναπτύσσονται και εκδηλώνονται ενεργειακά (όπως δείχνει εύστοχα και η σχετική εικόνα) με επηρροή πάνω σε νευρώνες, δημιουργώντας χημικές αντιδράσεις προκαλώντας κατά βούληση του σχεδιαστού (της εικονικής πραγματικότητος) χυμούς και ενέργειες, εκ της κεφαλής στο όλο σώμα. Από τον νου στον χου.

Είναι αυτό που παρακαλούμε με την θεία κοινωνία, … καὶ γενέσθω μοι τὰ ἅγια ταῦτα εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος· εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς, κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης· (ευχή Μ.Βασιλείου)

Ήδη ‘’εντοπίζεται’’ ένα πλέγμα ενεργειών στο μεσολόβιον που χωρίς ‘’επαφή’’ (ας πούμε ασύρματα) εκδηλώνει στην φύση (-) το ένα ή το άλλο Ι, σαν αστραπές (κάθετες, |, πνευματικής φύσης), ανάλογα με τα δικαιώματα που δίνουμε στο καθένα. Ι, κεντρομόλο ή Ι εξοστρακιστικό και φυγόκεντρο. [μεσολόβιον τα δύο ημισφαίρια και το ανδρόγυνο.... (έρωτας και αγάπη)].

Δικαιώματα Αληθείας εκ ταπεινότητος ή δικαιώματα φαντασίας εξ εγωισμού… με, τέλειο νου να είναι ο αφάνταστος νους. Νους διακριτικός, νους ταπεινός, αφού η μητέρα των αρετών η διάκριση δωρίζεται στους ταπεινούς…

Έτσι, σε μια εποχή που ο μετεωρισμός (σαν εξοστρακιστική στάση ζωής) και οι ανούσιες (που δεν αφορούν την σωτηρία μας) πληροφορίες θεωρούνται φυσιολογικές παρά την ζημιά που προξενούν, η ανάγκη επιστροφής και πνευματικοποίησης της σάρκας αντί του αντιθέτου, κατάργηση της φαντασίας και ‘’εικονικής πραγματικότητος’’ Σαρκοποίηση του πνεύματος ή πνευματικοποίηση της σάρκας, κρίνεται ζήτημα ζωής και θανάτου… (και γιαυτό το παρόν άρθρο).

Μας γνωρίζει ο Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρεα, Άγιον Όρος ότι… Ο διάβολος παρακολουθεί κάθε άνθρωπο πως σκέφτεται και στην συνέχεια βγάζει φωτοτυπία αυτού του τρόπου σκέψεως. Και με βάση αυτή μας εισηγείται λογισμούς ως ένας δεύτερος εαυτός μας νομίζοντας ο άνθρωπος ότι οι λογισμοί αυτοί είναι δικοί του να τους αποδεχθεί και να κάνει έτσι κακό στον εαυτό του.

Παρακολουθεί τις ψυχές των ανθρώπων ποιες έχουν Χάρη και ποιες όχι και αναλόγως τις πολεμάει.

Είναι πολύ δύσκολο για τον άνθρωπο να διακρίνει ποιοι λογισμοί είναι δικοί του και ποιοι του διαβόλου.

Αυτό θα το πετύχει μόνο με το χάρισμα της διακρίσεως.

Στήνει πλεκτάνη ο αντίδικος, στήνει σχέδιο σωτηρίας Ο Κύριος. Ο ένας για την καθέλκυσή του ανθρώπου στον εικονικό κόσμο (και είδωλα και αντικατοπτρισμό της όασης και φαντασία) κι Ο Άλλος με δίκτυ ανέλκυσης στην κατά Θεόν πραγματικότητα, Αλήθεια, σωτηρία (ολοκλήρωση εκ του σώος). Έστησε Ο Κύριος το Αναστημένο Σώμα Του (ορθόδοξη ΜΙΑ) Εκκλησία για να φιλοξενήσει, επιβιβάσει πάνω στην δική Του Ναυ τον άνθρωπο και τον περάσει από την γένεση (και αρχή της εικονικής πραγματικότητος) στην συντέλεια (και τέλος της εικονικής πραγματικότητος), όταν αυτή θα καταργηθεί*. Αυτό το ''πέρασμα'' ήδη μυστηριακά το επιτελεί σε κάθε θεία λειτουργία, όταν μέσα σε αυτό το περίπου 3ωρο περνά τους επιβάτες (μετέχοντες κι όχι απλά επισκέπτες) από την αρχή έως το τέλος του κόσμου τούτου.. Ο Α και Ω, Χριστός αληθινός Θεός και ''πέρασμα'' από την γη στον ουρανό.

[* με την μετοχή στα μυστήρια και τον τρόπο ζωής που προτείνει η ορθοδοξία, μας δίνεται η δυνατότητα να κλείσουμε το κεφάλαιο της φαντασίας (και ειδώλων κλπ) πριν το τέλος του κόσμου που θα συμβεί νομοτελειακά και εκτός ημών, σαν κατάργηση της εικονικής πραγματικότητος, της πλεγμένης και ενεργούσης σαν παράσιτο στην ζωή μας. Αμήν να προλάβουμε... αμήν το πνεύμα της Αληθείας ελθέ και σκήνωσον και καθάρισον και σώσον... Όσο πραγματοποιείται η ενσωματωσή μας, σαν μέλη σαν κύτταρα μέσα στο Σώμα Χριστού (ορθόδοξη εκκλησία) μέσω των 3 αγωγών (2 μυστηριακών εξομολόγηση - θεία κοινωνία στον τύπο της φλέβας - αρτηρίας και 1 μυστικού, της προσευχής και ευχής στον τύπο του νεύρου που μας συνδέει αδιάλειπτα με Τον Κύριο χάριτι), όσο ενσωματωνόμαστε στην Αλήθεια και την βιώνουμε, τόσο καταργείται η φαντασία και ο εικονικός κόσμος με την ''πραγματικότητά'' του... χωρίς να περιμένουμε τα έσχατα...].

Κι οι δυο, ‘’εκμεταλλεύονται’’ την φύση (αναλογική όπως πάντα και στα έσχατα ψηφιακή)… μέσα στο σύμπαν, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Ο ένας σωτηρία κι ο άλλος απώλεια (το σύμπαν του Θεού και το μετασύμπαν του ανθρώπου…). Ο Ένας για να αναστήσει τον άνθρωπο κι ο άλλος να τον παραμορφώσει σε μετάνθρωπο. (ip και νευρώνες βίντεο).

Παρακολουθεί ο διάβολος ‘’άμεσα’’ τον τρόπο σκέψης του ανθρώπου (ενεργειακά) και αφού βγάλει ‘’φωτοτυπία’’, του εμβάζει τους λογισμούς, σαν να ήταν δικοί του. Παρακολουθεί (αποδεδειγμένα) το σύστημα τις ψηφιακές μας συμπεριφορές και μας πετάει διαφημίσεις, αφενός για οικονομικούς λόγους αφετέρου για να μας εξαρτά από αυτά, ολοέν και παραπάνω, έως πλήρους ταυτίσεως με τον χοϊκό εαυτό και τις πρόσκαιρες και επίπλαστες ανάγκες, εγκλωβίζοντας την συνείδηση (νου και χου) σε χώρα μακράν του Αληθινού Θεού …. Η όλη προσπάθεια είναι να σαρκοποιηθεί πλήρως το πνεύμα. Να μολυνθεί, να παχυλοποιηθεί, να νιώθει φανταστικά αυτάρκης χωρίς Θεό, να μείνει ως εικόνα αλλά επ’ουδενί να κινηθεί προς το καθ’ωμοίωσιν…

Έτσι μοιραίως, λειτουργούμε μέσα στο δίκτυό του και ενσωματωνόμαστε μέσα σε αυτό, παραχωρώντας λίγο λίγο, ψηφιακά αποτυπώματα, φωτογραφίες βιομετρικές, μνήμες σε cloud, δημιουργώντας μόνοι μας το αντίγραφο του (χοϊκού) εαυτού… εικόνες και μεγάλο μέρος του εαυτού, όλα με κεντρικό άξονα το ε-γώ (και εικόνα επί γης), αντί να ανευρίσκουμε τον ε-αυτό μας (εικόνα Αυτού) σε Αυτόν.

Κορωνίδα της ‘’φωτοτυπίας’’, είναι η προβαλλόμενη και σε λίγο καιρό υποχρεωτική (ήδη έχουν αρχίσει τα τρομοκρατικά για την επιβολή της, ως πρόγευση των εσχάτων) ψηφιακή ταυτότητα που θα καταστεί ένα ψηφιακό δίδυμο** του εαυτού μας, ένας μοναδικός προσωπικός αριθμός που αντικαθιστά το πρόσωπο με νούμερα, (ένας εαυτός απόλυτα εποπτευόμενος και διαχειριζόμενος από αρχές και εξουσίες του αιώνος τούτου…), εσωκλείοντάς μας σε μια ιδιότυπη ψηφιακή φυλακή. Με αυτήν την μεθοδολογία, το πρόσωπο χάνει την ελευθερία του και στην ουσία αυτοχειρούμε, αφού κρεμάμε την ζωή μας στην συκή (ως άλλος ιούδας).

Πίσω από αυτόν τον δαιμονιώδη αποκομμένο εγωισμό και φιλαυτία αλλά και φυλακή, ‘’κρύβεται’’ η εκ Θεού λύση. Η ταπεινότητα, η ένωση και αληθής ενσωμάτωση (από τώρα) στον Τριαδικό Θεό, γιατί αν δεν το καταφέρουμε από τώρα [στον καθ’ύλη αγωνιστικό χώρο και χρόνο (+) ζωής] δεν θα πρέπει να περιμένουμε κάτι σχετικό (ένωση) μετά, αποδεικνύοντας ότι η ορθοδοξία με τα μυστικά και μυστηριακά εφόδια ΔΕΝ είναι ΜΕΤΑφυσική, αλλά φυσική.

Είναι αυτό που σημειώνει ο Αγ. Σιλουανός ο Αθωνίτης… Ο πόλεμος ημών είναι πολύπονος, είναι μεγάλη και αδιάλειπτος επιστήμη. Απαιτείται και σοφία αλλά και απλότης. Εάν η ψυχή αγαπήση την ταπεινότητα τότε όλα τα δίκτυα των εχθρών διαλύονται και όλα τα οχυρά των κρημνίζονται. Ο πόλεμος είναι μεν πεισματώδης, αλλά μόνον δια τους υπερηφάνους. Δια δε τους ταπεινούς είναι εύκολος, διότι αυτοί έχουν αγαπήσει Τον Κύριον, και Αυτός δίδει εις αυτούς το ισχυρόν όπλον Του, την χάριν Του Αγίου Πνεύματος, την οποίαν φοβούνται οι εχθροί, διότι τους κατακαίει. (με συνειρμικές σκέψεις στο Για το δίκτυο του κόσμου). Με την διάκριση, την μητέρα όλων των αρετών, να χαρίζεται στους ταπεινούς.

Η συνείδηση κινείται επί μιας καθέτου ευθείας, σαν σε κλίμακα, μεταξύ άνω ορίου αληθείας (999) και αληθοφανείας [κατοπτρικού, εικονικού, φανταστικού, ψεύδους, 666 και κακέκτυπο επί εδάφους (όταν ΕΔΑΦΟΣ = ΤΡΟΜΟΣ = ΟΦΙΣ…)], όπου η αδιαφορία στην επίγνωση Αληθείας και την σωτηρία της ψυχής έχουν σαν αποτέλεσμα την ζωή μας στο κάτω άκρο και πλατύσκαλο της φύσης και σκοτεινή όψη. Όχι στον Ήλιο (εντός) όχι στο προσήλιο (απέναντι Γεν.γ’24), αλλά στο ανήλιο μέρος της γης (+), όπου μεταστάθμευσε ο Κάιν. Κατέναντι (Γεν.δ’16) της εδέμ…. [περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση)].

Παρά το φαινόμενο της ζοφερότητος και τάχα αδιεξόδου της ‘’προόδου’’… [της νέας τάξης πραγμάτων (με τον άνθρωπο ''πράγμα''), στην πραγματικότητα όμως αταξίας, μακράν και εκτός των ορίων των 4 ποταμών διακρίσεως, εγκρατείας, συνέσεως δικαιοσύνης... και κατέναντι της εδέμ... η τάξις στον ψυχισμό, οι αιτίες της αταξίας και η αποκατάσταση] είναι διανοιγμένη η πορεία εξόδου και ανάβασης… με την προϋπόθεση βέβαια, ΑΝ κάποιος το επιλέξει… οπότε και διαβάζουμε στο ψαλτήρι… τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ; ἀθῷος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον αὐτοῦ. οὗτος λήψεται εὐλογίαν παρὰ Κυρίου καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. (ψαλμ.κγ’)

…απλωμένα είναι τα δίκτυα μέσα στον κόσμο…. για ελεύθερη επιλογή σε ποιο θα ενταχθούμε (και ‘’πιαστούμε’’…). Αμήν από το φουστάνι Της Παναγίας.

Είναι γνωστό πως… όλα μας επιτρέπονται, αλλά δεν μας συμφέρουν τα πάντα… οπότε, μακάρι να αποφασίσουμε με ορθά… ορθόδοξα κριτήρια εκδηλούμενα σε θεωρία και πράξη, τα συμφέροντα, δι ευχών.

---

Πῶς ὁ ἄνθρωπος καταντάει ὑπηρέτης τοῦ Ἀντίχριστου- Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ Η αναφορά του αγίου αφορά, πέραν χρόνων και καιρών και όχι μόνο των εσχάτων, την δομή σκέψεως (την μεν εισάγουσα την δε εξοστρακίζουσα) ως χριστόφιλοι ή χριστομάχοι (αγ.Ιουστίνου πόποβιτς)… Δυστυχώς μέσα στην αδιακρισία ακόμη και αδιαφορία, μουδιασμένοι πνευματικά, χειραγωγείται με μεγάλη μαεστρία και δολιότητα ο (φίλαυτος και εγωπαθής) τρόπος σκέψης των ανθρώπων. Η επηρροή είναι άμεσα υλική (σωματιδιακά) αλλά και ύπουλα πνευματική (ενεργειακά) μέσω συχνοτήτων, παλμών, μαγεία (12 άρθρα) κλπ… για εμμονή στον προσανατολισμό του προσώπου μας προς το σκότος αντί Του Φωτός.

Στάση όμως ζωής που αρνείται την ανάσταση και την αίτηση θείας βοηθείας από το προτεινόμενο για εξαγωγή μας εξ άδου κατωτάτου παντοδύναμο χέρι Του Θεού… έχοντας αυτόν σαν αγώνα όχι μόνο κατά των ειδώλων (αναλογικά) αλλά και των τεχνοειδώλων της αβύσσου (ψηφιακά ΑΙ). Ένα ''στάδιο'' ανεξάρτητα χρόνων.

Έχουν αυτοί το ανάποδο πεντάκτινό τους που θέλει να μας καθέλκει (6) έχουμε κι εμείς την λύση και Ολκάδα των θελόντων σωθήναι… ανέλκοντάς μας (9)… Ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, ἄχραντε, ἁγνὴ Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα (τα πέντε άλφα και η πεντάλφα….)

με, πάλι ομόπνοο και σχετικό στην πράξη… με αφορμή τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη

...νομίζω (τελικά) πως τα δύο άκρα κατά Θεόν συνειδητότητος είναι, το κάτω όπου εν ύπνω και ξύπνω ''ζούμε'' στην φαντασία σε σχέση με το άνω, όπου ο άνθρωπος του Θεού έχει συνέχεια συνειδήσεως εν ύπνω και ξύπνω εν Αληθεία... Κύριε καθάρισον, φώτισον τελείωσον!!

---

(1) κι ενώ τα μικροσκόπια, τηλεσκόπια γίνονται βοηθητικά για παρατήρηση λόγων (και αναλογιών) μικρομικροκόσμου και μακροκόσμου, δια των οποίων φυσικών λόγων ανοίγεται η δυνατότητα δια της ευθείας κίνησης του νοός να ψηλαφηθεί Ο πρωταίτιος Λόγος, τα συγκεκριμμένα γυαλιά εικονικής πραγματικότητος ‘’δείχνουν’’ ότι έχει προγραμματίσει ο άνθρωπος. Κι ενώ τα φυσικά εργαλεία όρασης, ΡΑΒΔΙΑ + ΚΩΝΙΑ (=999) έχουν προδιαγραφή να οράται ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ (συμπτωματικά = 999) και η δόξα Του, τα παραπάνω γυαλιά αφαιρούν αυτήν την προοπτική, ωμοιάζοντας με παρωπίδες αλόγων για να μην μπαίνει το άλλο ΦΩΣ στον κόσμο, σαν επιούσιος άρτος….

[κι αυτές οι ''παρωπίδες'' λειτουργούν στην φύση και δικαιολογούνται από την φυσική, ως κόφτες συχνοτήτων, όπως οι οριζόντιες σχισμές ''απαγορεύουν'' την διέλευση και εκ-τύπωση καθέτως κινουμένων κυμάτων επί προβολικού επιπέδου, αλλά επιτρέπουν την διέλευση, ΜΟΝΟ των οριζοντίως κινουμένων. Έτσι και η εικονική πραγματικότητα, μαζί με τους ''φυσικούς'' κόφτες των οφθαλμών που βλέπουν μόνο τα οριζοντίως κινούμενα, (οι τάχα πραγματιστές που δεν πιστεύουν τπτ πέραν των εξωτερικών, χοϊκών παχυλών αισθητηρίων τους) επιτρέπουν μόνο τον έρποντα (κυματοειδή) όφι να φαίνεται, απαγορεύοντας τον όρθιο κρεμασμένο επί της ράβδου του Μωυσέως, όφι και την σ+οφία Του να ιδωθεί ως λόγοι εκ Λόγου. Αλλά, γέγραπται, οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπὶ παντὶ ρήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ. (Ματθ.δ'4), ώστε να μην αρκεί μόνο ο επίγειος άρτος αλλά να απαιτείται και ο επουράνιος...

Όραση μονοδιάστατη σαν του κύκλωπα. Του κύκλωπα που ζει στο σπήλαιον της καρδιάς του καθενός, ως ένα τεράστιο εγώ κυνηγώντας την διασκοπία και βάθος όρασης του οδυσσέα.] ...

Αγιογραφικά, ομόπνοο μίσος διακρίνεται στην συμπεριφορά πολλών, κατά Του Φωτός... δεῦτε καὶ καταπαύσωμεν πάσας τὰς ἑορτὰς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς.... (ψαλμ. ογ') περιορίζοντας τον κόσμο στις ''εορτές'' των ''παγκόσμιων ημερών''... σε ένα σύμπαν σκοτεινό, χωρίς ίχνος Φωτός, χωρίς ίχνος και μίτο εξόδου, χωρίς Τον Ενσαρκωθέντα τρισυπόστατο Ήλιο

(όπως φανερώθηκε θαυμαστά Η παρουσία Του τα Χριστούγεννα) ... χωρίς ακτίνες (τους αγίους)... που προσφέρει η ορθοδοξία με τον καθημερινό συναξαριστή και που οδοδεικτούν και συνοδοιπορούν μαζί μας, προς την βασιλεία. (οι δύο όψεις... το ορθόδοξο συναξάρι και οι παγκόσμιες ημέρες).

Μπορεί κάποιος να υπερηφανευτεί ότι δεν βλέπει μέσω αυτών και ότι δεν ‘’παίζει’’ αλλά όσο αδυνατεί να δει λόγους Θεού μέσα στην φύση, που να ενδεικνύουν ως οδοδείκτες Τον Δημιουργό, έφτασε στο ίδιο αποτέλεσμα άρνησης και τυφλότητος νοός, (παρά την πιθανή οξύτητα όρασης αλλά και οξυδέρκεια διανοίας) και χωρίς αυτά… τελικά, ποιος δεν ζει τουλάχιστον σαν αφετηρία, μέσα στην φαντασία; στην φαντασία του πλούτου, της δόξης, της εξωτερικής ομορφιάς, της εγκόσμιας δύναμης… που τα ‘’μυαλά’’ τους παίρνουν ‘’αέρα’’ και ότι αφού κατέχουν αυτά, είναι επαναπαυμένοι και αυτάρκεις… τι προσωρινή πλάνη και τι απότομη προσγείωση όταν θα διανοιχθούν οι οφθαλμοί και φανερωθεί η ανούσια απατηλότητά τους; αμήν ο καλός Θεός να μας δίνει διάκριση… ευστοχία προσπέρασης όλων αυτών των ''σειρήνων'' που μας αιχμαλωτίζουν και καθυστερούν την επιστροφή μας στην πατρίδα του ουρανίου Πατρός...

* σημειώνει συμπερασματικά ο αγ.Νικόλαος βελιμίροβιτς στο Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης… Σ’αὐτόν τόν κόσμο τῶν σκιῶν καί τῆς διαύγειας, μόνο ἡ ψυχή ἔχει τήν πραγματικότητα, τἠν ὁποία μπορεῖ νά φυλάξει ἤ νά χάσει.

Σ’ αὐτό τον κόσμο τοῦ ὀνείρου καί τῆς ὀνειροπόλησης, μόνο ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου φέρει τήν πραγματικότητα μέσα της. Ἀλοίμονο στόν ἄνθρωπο πού καί αὐτή τήν λίγη πραγματικότητα τήν μεταμορφώνει σέ ὄνειρο.

Ὅταν ξημερώσει ἡ ἡμέρα τῆς ἀφύπνισης, δέν θά ὑπάρχει τίποτε μέσα του νά ξυπνήσει…

Θα εξ-υπνήσουμε κάποια στιγμή, έτσι κι αλλιώς, όταν με τον βιολογικό θάνατο θα μας διανοιχτούν οι νοεροί οφθαλμοί... Μακάρι να προλάβουμε να εξ-υπνήσουμε από τον ζοφερό ύπνο της αμαρτίας (και φανταστικής ‘’ευτυχίας’’ και σκοπών της προσκαίρου ζωής), πριν αναγκαστούμε βιαίως να εγκαταλείψουμε πίσω μας, την εικονική πραγματικότητα…

** δίδυμοι, είμαστε έτσι κι αλλιώς. Και δεξιά και αριστερά (σαν επιγνώσεις) αλλά και άνω (ουράνια) – κάτω (υπό την βιολογική έννοια, σαν τον μεθερμηνευόμενο δίδυμο – απ.Θωμά) με τα παρακάτω άρθρα, σχετικά…

χθων και αντιχθών (ως αρχαιοελληνική αναζήτηση πλανήτη)

Δεξιά και αριστερή επίγνωση, άνω και κάτω… σταυροειδώς

Η Κλίμαξ, ως δρόμος από το κατ’εικόνα στο καθ’ωμοίωσιν.

συνείδηση και επιγνώσεις

…εικονική πραγματικότητα ήταν και είναι η ζωή στην (νοητή) αίγυπτο, τον παρόντα κόσμο, όπου οι συνειδήσεις και ο νους (ισραήλ) ζούσε αιχμάλωτος του φαραώ… εν μέσω ειδώλων, προσκαλούμενος να εξαχθεί από αυτήν (σαν πάσχα, σαν ανάσταση…) προς την ελευθερία… με τις επιλογές του νου (παραμονή ή έξοδο) να επηρρεάζουν όλον τον εαυτό. ΚΑΙ σωματικά ΚΑΙ πνευματικά.

Στην ινδιάνικη παράδοση (και μερική αλήθεια) οι ‘’μύστες’’ τους αναφέρουν ότι όταν κάποιος είναι να φύγει από την βιολογική ζωή, πρέπει να είναι έτοιμος να παραδώσει ένα ‘’αντίγραφο’’ της ζωής του (κάτι σαν έλεγχο του εαυτού καθημερινά με τους λογισμούς) στον κλειδοκράτορα για να περάσει στην άλλη (και αιώνια) ζωή. Αν δεν το κατέχει και δεν το προσκομίσει, μένει αιώνια δεσμευμένος. Ανάλογα κι εμείς ορθοδόξως εξομολογούμενοι, και αφιέμενες οι αμαρτίες (και ανομίες) χάριτι του απόπλυνον τω Αίματί Σου τω Αγίω… ως εφόδιον Ζωής αιωνίου, δημιουργούμε το ‘’αντίγραφο’’ και διαβατήριο από την εικονική πραγματικότητα που θέλει εκεί να μας κρατήσει δέσμιους, στην πραγματική Αλήθεια και Ανάσταση και Ζωή. Δια και εν XC. Αμήν δι ευχών και ενεργείας πάντων των αγίων και Της Θεοτόκου που ‘’έφερε’’ την Αλήθεια εν σαρκί, στον κόσμο…

Ο Άνθρωπος ο άνθρωπος ο θάνατος και η Ζωή …

ΦΩΣ. Από το εξωτερικό ίχνος έως της εσωτερικής πληρότητος

Αμήν να βιώσουμε πριν είναι αργά, το λάμψας εν τη αιγύπτω... φωτισμόν αληθείας, ο μόνος που εξάγει τον άνθρωπο από την αίγυπτο (και κόσμο και κοσμικό φρόνημα) και εξωστρέφεια εισάγοντας εσωστρεφώς, ευθέως (Ι) και ελικοειδώς (9), στην εντός ημών βασιλεία. Αμην γένοιτο!!

από την τυπική ανάσταση στην βιωματική…

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Sun, 19 Jul 2026 11:58:22 +0000

νοηματική συνέχεια του… πότε αρχίζει η ανάστασις, πως συντελείται και πότε τελειούται… και αφού εκ της πλευράς του πρώτου ΑΔΑΜ η έξω ζωή, η εκτυπωμένη αλλά και εξοστρακιστική σε σχέση με την αφετηρία πάλι εκ Της Πλευράς του δευτέρου ΑΔΑΜ / Χριστού η έσω ζωή και πραγματική ανάσταση εκ νεκρών.

Από εκεί το άλλο, έσω ΦΩΣ, που δεν είναι καθόλου δεδομένο και χωρίς προϋποθέσεις, για να ξεκινήσει η αναδημιουργία. Σημειώνει και ‘’παραλληλίζει’’ ο άγιος την έξω αγιογραφική (ΠΔ) με τις αντίστοιχες ‘’ημέρες’’ και βαθμίδες, ώστε να δημιουργεί (δομηθεί) ο έσω άνθρωπος…

1) Ἡ πρώτη ἡλικία ἡ βρεφική, γιὰ νὰ φωτιστεῖς ἀμέσως μὲ τὸ βάπτισμα (1), γιατί τὸ φῶς ἔγινε τὴν πρώτη ἡμέρα.

2) Ἡ δεύτερη ἡλικία, ἡ παιδική, γιὰ νὰ στερεωθεῖς στὰ οὐράνια λόγια, γιατί τὸ στερέωμα ἔγινε τὴν δεύτερη ἡμέρα.

3) Ἡ τρίτη ἡλικία ἡ ἐφηβική, γιὰ νὰ ξηραίνεις μὲ τὴν ἁγνότητα τὴν ὑγρασία τῶν παθῶν, γιατί τὴν τρίτη ἡμέρα ὁ Θεὸς χώρισε τὴν ξηρὰν ἀπὸ τὴν θάλασσαν… και υπόλοιπες ‘’ημέρες’’ (ανα)δημιουργίας στο … Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου

Αφορά την δόμηση του εν ημίν ναού, την μετά την εξωτερική ‘’φαρισσαϊκή'' τυπολατρεία, στην βιωματική ορθόδοξη (σαν πέρασμα από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου…) …λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν

ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. 20 εἶπον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι· τεσσαράκοντα καὶ ἓξ ἔτεσιν ᾠκοδομήθη ὁ ναὸς οὗτος, καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν; 21 ἐκεῖνος δὲ ἔλεγε περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ. 22 ὅτε οὖν ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν, ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἔλεγε, καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραφῇ καὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς. (Ιωαν.β’)

Και… για να ‘’κτιστεί’’ αυτός ο ναός, έχει ανάγκη ως ‘’δομικό’’ υλικό, το ίδιο Του Το Σώμα. Σώμα φυσικό και πνευματικό XC, μέσα στο χοϊκό και γήινο και κοινό για όλους τους κατ’εικόνα, με προοπτική όμως το καθ’ωμοίωσιν και κατά πόσο τελικά θα Τον ωμοιάσουμε, μη κωλύοντας Το Πνεύμα το Άγιο να ενεργεί εν ημίν (ως έργο ζωής)… Πρέσβεις φέροντες τους αγίους αποστόλους*, Την Θεοτόκο (Την Μητέρα Του Φωτός) και πάντες τους αγίους με τις επουράνιες δυνάμεις… 14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. ….. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι. (Ματθ.ε’)

Ένα μπόλιασμα, αντίστοιχο με εκείνο που την αγριέλαιο την κάνει καλλιέλαιο. Ένα σώμα που δομείται από τα μυστικά και μυστηριακά χαρίσματα που προσφέρει το (Αναστημένο) Σώμα Χριστού (ορθόδοξη εκκλησία), που όπως ικανή και αναγκαία συνθήκη για να ζει το βιολογικό σώμα θέλει την φλέβα του την αρτηρία και το νεύρο, έτσι και το πνευματικό (δια και εν XC) χρειάζεται την πνευματική φλέβα (εξομολόγηση που μεταφέρει τα βάρη... έλθετε προς με οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι...) θεία κοινωνία ως άλλη αρτηρία και προσευχή (ευχή) ως άλλο νεύρο αληθούς (και αμήν αδιάλειπτης) κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Τριαδικό Θεό. [ποτήριο σωτηρίου Αίμα και μόνο Ίαμα, Χριστού, Άρτος Ζωής, γιατί αυτά που θυσιάζουν τα ''έθνη'' και η μετοχή τους είναι ποτήριο (αποκομμένων και ψυχοφθόρων) δαιμονίων... 21 οὐ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων· οὐ δύνασθε τραπέζης Κυρίου μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων. (Α΄Κορ.ι'). Μετοχή στο ένα Ι, Ιησού και κεντρομόλο και όχι στο άλλο Ι, το φυγόκεντρο].

...κι αν κάποιος θάθελε να τα δει πιο ψηλαφητά και αναγωγικά, μπορεί να δει την εκκλησία ως μήτρα και μητέρα μέσα στην οποία κυοφορούμαστε και δια μέσω του ομφάλιου λώρου (αν δεν τον αποκόπτουμε και αποκοβόμαστε από Αυτήν) προστίθενται τα χαρακτηριστικά του Θεού στο πρόσωπό μας, αυτό που λέμε λιθαράκι λιθαράκι σαν οικοδομή, ωμοιάζοντάς Τον. Εισέρχεται ως θείο Βρέφος μέσα στην μήτρα της ψυχής μας και την θεραπεύει, κατά το... η πνευματική αναγωγή (και η αξία) του, ότι το μωρό θεραπεύει την μητέρα του…

Μια αντιστοίχιση και αλληλοεπηρροή εντός και εκτός των φυσικών ορίων της, στον καθ'ύλη αγωνιστικό χώρο (κόσμο) και εντός Αυτής σε συμπύκνωση, αλλά και σαν ''φορτιστήρι'' και προβολή, ώστε δυναμικά ο νους (με τις υγιείς κινήσεις του, κυκλική, ευθεία και ελικοειδή) με όλον τον εαυτό (εικόνα Αυτού) να ανέλθει από το έδαφος στον ουρανό (και Παντοκράτορα) ανεβαίνοντας στην κλίμακα της κρίσης... επί του πρακτέου οι κινήσεις του νοός, η προβολή και συμπύκνωσή τους μέσα στην εκκλησία και η σχέση τους με την κρίση. [...κι αυτό, γιατί αν ο νους δεν ανέβει από τα εκτυπώματα επί εδάφους, (παρότι μέσα στην εκκλησία κάνει ''ανάσταση'') στην ουσία, ουρανό και καρδιά, δεν θα απέχει από τους ισραηλίτες (νόες) που όσο είναι στους πρόποδες του όρους Σινά προσκυνά είδωλα, σε σχέση με την κορυφή και πραγματική θεοπτία (όση) δια Της Θεοτόκου (φλεγομένης και μη καιομένης βάτου). Κι όλα αυτά, γιατί τα θεία γεγονότα, παρότι συνέβησαν άπαξ, παρατείνονται στους αιώνες, αναμένοντας την δική μας ετοιμότητα, εργασία και χάρι.... αφού ζούμε σε εποχές μετά Χριστόν, αλλά αυτές δεν υποχρεώνουν την συνείδηση να ζει και με Χριστό. Την Αλήθεια (μένοντας στην αληθοφάνεια και είδωλα και αντικατοπτρισμούς), Ζωή και την Ανάσταση...].

Δεν καταλύεται, ούτε ο γραπτός ούτε ο φυσικός νόμος (τα δύο σκέλη της θεϊκής μαθητείας ως ισότιμοι ταυτοδιδάσκαλοι και μεταμορφώσεώς μας) αλλά πληρούται κατά τάξη και ετοιμότητα, περνώντας μας από το κτιστό στο άκτιστο Φως… λιθαράκι λιθαράκι, με την θεία κοινωνία και τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί στην μετοχή μας με αυτό το πυρ… το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό

Μέλλων φαγεῖν, ἄνθρωπε, Σῶμα Δεσπότου,
φόβῳ πρόσελθε, μὴ φλεγῇς· πῦρ τυγχάνει.
Θεῖον δὲ πίνων Αἷμα πρὸς μετουσίαν,
πρῶτον καταλλάγηθι τοῖς σὲ λυποῦσιν,
ἔπειτα θαῤῥῶν, μυστικὴν βρῶσιν φάγε.

Μια προσέγγιση και μια μετοχή με ιδιαίτερη προσοχή. Και για την κοινωνία και για την επικοινωνία… "...Οὐ γὰρ ὡς καταφρονῶν προσέρχομαί σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἀλλ᾿ ὡς θαῤῥῶν τῇ ἀφάτῳ σου ἀγαθότητι, καὶ ἵνα μή, ἐπὶ πολὺ ἀφιστάμενος τῆς κοινωνίας σου, θηριάλωτος ὑπὸ τοῦ νοητοῦ λύκου γένωμαι..."** από την ΕΥΧΗ Γ´ της Ακολουθίας της Θείας Μεταλήψεως (Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

…πάντα ανάξιος***, γιατί αφενός ποιος ο άξιος και πάλι, χωρίς να περιμένουμε να γίνουμε ‘’άξιοι’’ θείας κοινωνίας, οπότε αδιακρίτως να μη συμμετέχουμε, αλλά Αυτή η Ίδια (η θεία κοινωνία; από συγκατάβαση μετάαπ[ό εξομολόγηση σε ορθόδοξο πνευματικό και την ευλογία του για το πόσο ‘’συχνά’’ θα κοινωνάμε..) μας προετοιμάζει και ενεργεί μέσα μας την εκ νεκρών ανάσταση… (αφού χωρίς Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν…)

Γιαυτό και διαβάζουμε… Άκουσε τί λέει ὁ Παῦλος. Ὅταν μιλῶ γιά τόν Παῦλο γιά τόν ἴδιο το Χριστό μιλῶ. Κι αὐτό γιατί ὁ Χριστός ἦταν πού κινοῦσε τήν ψυχή τοῦ Παύλου. Τί λέει λοιπόν ἐκεῖνος;

“Παρατηρεῖτε τίς ἡμέρες καί τούς μῆνες καί τούς καιρούς καί τά χρόνια;

Φοβάμαι μήπως μάταια κόπιασα γιά σᾶς καὶ σᾶς κήρυξα το Εὐαγγέλιο".

Καί πάλι λέει· “ὅσες φορές λάβετε αὐτόν τόν Ἄρτο καί πιεῖτε ἀπό αὐτό τό Ποτήριο, ὁμολογεῖτε τό θάνατο τοῦ Χριστοῦ”.

Λέγοντας “τόσες φορές”, ἔκανε ἐκεῖνον πού θά μεταλάβει κύριο και ἐξουσιαστή, ἀφοῦ τὸν ἐλευθέρωσε ἀπό κάθε παρατήρηση ήμερῶν, γιατί το Πάσχα καί ἡ Σαρακοστή δέν εἶναι ἕνα καί τό αὐτό.

Ἄλλο εἶναι τὸ Πάσχα καί ἄλλο ἡ Σαρακοστή. Διότι ἡ Σαρακοστή εἶναι μία φορά τό χρόνο ἐνῶ Πάσχα κάνουμε τρεῖς φορές τήν ἑβδομάδα.

Μερικές φορές καί τέσσερις ἤ γιὰ νὰ τὸ πῶ καλύτερα, ὅσες φορές θελήσουμε, γιατί τό Πάσχα δέν εἶναι ἡ νηστεία ἀλλά ἡ ἱερή Λειτουργία

καί ἡ θεία Κοινωνία πού γίνεται κατά τή διάρκειά της.

Γιά να πιστέψεις ὅτι αὐτό εἶναι ἀληθινό, ἄκουσε τί λέει ὁ Παῦλος·

“τό δικό μας Πάσχα εἶναι ὁ Χριστός πού θυσιάστηκε γιά μᾶς”.

Ὅσες φορές λοιπόν μεταλάβεις μέ καθαρή συνείδηση γιορτάζεις το Πάσχα. …(όχι απλά γιορτάζεις, αλλά συντελείται πάσχα και τελειούται η ανάσταση εντός μας).

Ὄχι ὅταν νηστεύεις, ὅταν κοινωνεῖς ἀπό ἐκείνη τή θυσία. Ὁ κατηχούμενος ἄν καί νηστεύει κάθε χρόνο, καμία φορά δέν κάνει Πάσχα, ἐπειδή δέν κοινωνεῖ. Ἐκεῖνος πάλι πού δέ νηστεύει (όταν δεν είναι μέρα νηστείας Τετάρτη, Παρασκευή...), ἄν μέ καθαρή συνείδηση πλησιάσει τα θεῖα Μυστήρια, κάνει Πάσχα. Καί αὐτό συμβαίνει καί σήμερα καί αὔριο καί ὅσες φορές μεταλάβει..." Από το βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: "ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ" σελ.138-145

Αμήν δι ευχών και ενεργείας!!

---

...ξεκινάμε όλοι από μία κοινή βάση... την αίγυπτο και κόσμο, που επί πώλου όνου Ο Κύριος, προσθέτοντάς μας χριστοφόρο νου, μας εξάγει από το κοσμικό φρόνημα και υπόγειο, στα επί γης και στα φυσικά. Μια πορεία, που επί γης καταλήγει στην Κυριακή Βαΐων, ώστε, πάλι επί πώλου όνου Ο Κύριος μας καλεί να συνανυψωθούμε μαζί Του, (από την φύση στην υπερφύση και από την γη στον ουρανό) δια των μεγάλων (σε πνευματική σημασία) ημερών... Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση … κι αν περάσουμε εύστοχα και ευθέως την μία μετά την άλλη, θα φτάσουμε βιωματικά από την αρμονική της ανάστασης που εκτυπώνεται στον κόσμο, κάτι σαν είδωλο και τυπικότητα και αντικατοπτρισμό, στην εν-τύπωση, φωταγωγία εκ του Αγίου Φωτός, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο στον ορθόδοξο πατριάρχη το Μ.Σάββατο, ανάλογα και στο υπερώο μας (7ο εσώτερο δώμα) που είναι και η προϋπόθεση της αναστάσεως [από το σάββατο και 7 (σεπτά) στην Κυριακή και Κύριο]. Αμήν ...δίδου ἡμῖν ἐκτυπώτερον, σοῦ μετασχεῖν, ἐν τῇ ἀνεσπέρῳ, ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας σου.

Κάτι ανάλογο εκτυπώθηκε και στο όρος Σινά.... στους πρόποδες οι ισραηλίτες προσκυνούσαν τα είδωλα, αλλά μόνο στην κορυφή ο προφ.Μωυσής τύγχανε θεοπτίας.... ισχύοντας τα άκρα, για κάθε νου (ισραήλ). Οι πολλοί στην ειδωλολατρεία, επαναπαυμένοι στις εκτυπώσεις και τα τυπικά... και λιγοστοί στην θεοπτία δια Της Θεοτόκου (φλεγομένης και μη καιομένης βάτου)...

Έτσι κι αλλιώς, Ο Κύριος είναι συνοδοιπόρος μας σε αυτήν την ζωή, με μας να επιλέγουμε αν θα είμαστε συγκείμενοί Του ή αντικείμενοί Του... σταυρωτές ή συσταυρούμενοι (Μ.Παρασκευή), εργαζόμενοι ο καθένας την κληρονομία του... προς ανάσταση ζωής ή ανάσταση κρίσεως... Σταυρωτές, σταυρούμενοι και κληρονόμοι

---

ανάλογο για διάκριση... τυπική και ουσιαστική σταυροπροσκύνηση ... Lev Gillet (ενός Μοναχού της Ανατολικής Εκκλησίας)

(1) όντας το ορθόδοξο βάπτισμα... η πύλη προς φωτισμό.... αφού, ομολογούμε εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών και ΑΝ προσδοκούμε ανάσταση του νεκρού μας ε-αυτού (εικόνος Αυτού) ... από το προσδοκώ ανάσταση νεκρών μέχρι το ... και τοις εν τοις μνήμασι ζωή, χαρισάμενος

* γιατί μοιραίως αν δεν φωτιστούμε από το Φως το αληθινό γενόμενοι απόστολοί Του και άλας επί γης και σταυροφόροι Του, θα είμαστε απόστολοι και σταυροφόροι του άλλου και δυστυχώς εν αγνοία μας, υπηρέτες του αντιδίκου άλλου έρποντος φωτός… (φως και όφις…) μη πάντες απόστολοι; μη πάντες σταυροφόροι; (ορθοδόξου θυσιαστικού; φυσικού, αρμονικού ελληνικού ισοσκελούς ή του αντίποδα αγκυλωτού που συνθλίβει πρόσωπα και κράτη σε σχέση με τα δύο πρώτα, που τα αναδεικνύουν. Τα ανασταίνουν…) Κύριε ελέησον!!!

** Ο Όσιος Παλλάδιος για τον Άγιο Μακάριο (μαγεία και Θ.Κοινωνία)

*** 27 ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου. 28 δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω· 29 ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. 30 διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί (Α’Κορ.ια’)

Ο Ζηλωτής του Θεού και ο ζηλωτής του διαβόλου

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 14 Jul 2026 11:28:35 +0000

Ο Ζηλωτής του Θεού και ο ζηλωτής του διαβόλου !!

«Υπάρχει ζήλος που δεν είναι από τον Θεόν, αλλά από τον διάβολον, και ονομάζεται πικρός ζήλος. Αυτός ο ζήλος είναι γεμάτος από ταραχήν, θυμόν, κατάκρισην και μίσος κατά των σφαλλομένων. Όποιος έχει τοιούτον ζήλον, νομίζει ότι υπερασπίζεται την πίστιν, αλλά εις την πραγματικότητα υπηρετεί την ιδικήν του υπερηφάνειαν.»

«Αν έχης ζήλον διά τα δογματα και την τάξιν της Εκκλησίας, αλλά δεν έχεις αγάπην και μακροθυμίαν προς τον πλησίον σου, ο ζήλος σου αυτός είναι σκοτεινός και μιαρός ενώπιον του Θεού. Ο διάβολος δεν φοβείται τον ζήλον σου, όταν αυτός σε χωρίζη από την αγάπην του αδελφού σου· διότι και ο ίδιος ζηλωτής είναι εις το κακόν, αλλά στερείται αγάπης και ταπεινώσεως.»

«Ο γνήσιος ζηλωτής πονά διά την Εκκλησίαν και, όταν βλέπη αταξίας ή σφάλματα, προσεύχεται μυστικά και υπομένει, προσπαθών να βοηθήση με την πραότητα. Εκείνος όμως που με το πρόσχημα του ζήλου δημιουργεί φατρίας, σχίσματα και ταραχάς, αποκόπτων εαυτόν από το κοινόν σώμα, αυτός ομοιάζει με εκείνον που, θέλων να καθαρίση το σπίτι από την σκόνην, του βάζει φωτιά και το καίει συθέμελα.»

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

---

ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Ποιος είναι ο μη κατ' επίγνωσιν ζηλωτής;

άγγελος φύλακας

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Mon, 13 Jul 2026 20:17:19 +0000

Ο άγγελος φύλακας μας, είναι ο πλησιέστερος φίλος μας, είναι ο πιο ισχυρός βοηθός μας στη γη.

Έχει το διακόνημα να μας φωτίζει, να μας βομβαρδίζει με αγαθούς λογισμούς, να μας ενισχύει τον νου, να μας βοηθά να διαισθανόμεθα τους πονηρούς λογισμούς και να μεταφέρει τις προσευχές μας στον ουρανό.
Όταν προσευχόμαστε, προσεύχεται και αυτός μαζί μας.
Όταν κάνουμε κάτι καλό προσεύχεται για εμάς, όχι όμως όταν αμαρτάνουμε.
Και όταν πάμε να κοιμηθούμε, πάει και παρουσιάζει στο Θεό τα αγαθά μας έργα, όχι ότι ο Θεός δεν τα γνωρίζει, αλλά αυτή είναι η διακονία του.
Και άμα τα έχουμε »καλά» μαζί του, επειδή διάγουμε συνειδητή πνευματική ζωή, θα μας πληροφορήσει λίγο πριν πεθάνουμε, ότι έρχεται η ώρα να φύγουμε από τούτο τον κόσμο.
Εάν έχουμε καθαρή τη συνείδηση μας, τότε ακούμε καθαρά τη φωνή του αγγέλου φύλακα μέσα μας.
Όταν όμως μας ελέγχει η συνείδηση, η φωνή του αγγέλου δεν ακούγεται ευκρινώς.
Όταν προσευχόμαστε στον φύλακα άγγελό μας, κάποτε θα τον δούμε κιόλας!
Για τις τόσες υπηρεσίες που μας προσφέρει ο άγγελος φύλακας μας, να τον ευχαριστούμε και να μην τον στενοχωρούμε, με το να αμαρτάνουμε.

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα +

Οσίου πατρός Σωφρονίου του Έσσεξ

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Sat, 11 Jul 2026 10:41:53 +0000

• "Ο σαρκικός άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται.."

“Οταν ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος διαπράττει τὴν ἁμαρτία, δὲν αἰσθάνεται τὶς συνέπειές της, ὅπως τὶς αἰσθάνεται ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος.
 Ὁ σαρκικός, μὴ ἔχοντας ἀκόμη πείρα τῆς αἰώνιας ζωῆς τοῦ Πνεύματος, δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀλλαγὴ τῆς καταστάσεώς του μετὰ τὴ διάπραξη τῆς ἁμαρτίας, γιατὶ μένει πάντοτε σὲ πνευματικὸ θάνατο. Αντίθετα, ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος σὲ κάθε κλίση τοῦ θελήματός του πρὸς τὴν ἁμαρτία βλέπει μέσα του τὴν ἀλλαγὴ τῆς πνευματικῆς του καταστάσεως ἐξαιτίας τῆς μείωσης τῆς χάριτος.

• "Μην κρίνετε.."

Να είστε πολύ προσεκτικοί! Μην επιτρέπετε σε κανένα αρνητικό λογισμό να εισδύσει στην καρδιά σας.
Μην υποτιμάτε τους αρνητικούς λογισμούς που μπορεί να έχετε για τον πλησίον, όταν είστε στο κελλί σας. 
Φυλαχθείτε από κάθε λόγο που πληγώνει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. 
Να θυμάστε επίσης τους λόγους του Χριστού: «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως» (Λουκ. 6,31).
Αν κρίνετε τους άλλους για ασήμαντα και εξωτερικά πράγματα, θα χάσετε το παν.

• "Το νόημα της ζωής.."

''Αλήθεια, όλο το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να ζει ο νους και η καρδιά μας με τον Θεό· να γίνει ο Θεός η ζωή μας.''

• "Τα υπόλοιπα δεν εχουν σημασία.."

"Δεν με φοβίζει ούτε ο πόνος των ανθρώπων, ούτε τα παθήματά τους, ούτε οποιεσδήποτε συμφορές και καταστροφές κι αν συμβούν. 
Ένα με τρομάζει, με απασχολεί. 
Σε ποιά κατάσταση βρίσκεται η καρδιά του ανθρώπου, ποιά είναι η σχέση του με τον Θεό. Αν υπάρχει στην ψυχή του, ειρήνη και ελπίδα. Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία"

• "Το δογματικόν και ασκητικόν θεμέλιον της ευχής Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με"

Ο κύριος κατά τας τελευταίας ώρας της μεθ' ημών ζωής αυτού ειπεν: " έως άρτι ουκ ητήσατε ουδέν εν τω ονόματι μου, αιτείται και λήψεσθε, ίνα η χαρά υμών ή πεπληρωμένη... Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι όσα αν αιτήσητε τον Πατέρα εν τω ονόματι μου, δώσει υμίν".
Οι λόγοι ούτοι του Χριστού αποτελούν το δογματικόν και ασκητικόν θεμέλιον της διά του ονόματος αυτού προσευχής..

• "Μετά διακρίσεως η πνευματική εργασία!"

Είναι προτιμότερη λίγη πνευματική εργασία, αλλά να έχουμε ειρήνη στην καρδιά μας, παρά να επιδιώκουμε πολλά και να χάνουμε την καρδιακή ειρήνη. 

• "Όλα έξω από τον Χριστό.."

Δεν διαβάζω εφημερίδες 
για να δω τι γίνεται..
γιατί δεν γίνεται τίποτε σωστό!
Όλα έξω από τον Χριστό, 
είναι μία κουταμάρα.

• "Γέροντα, γιατί είσθε έτσι χαρούμενος;"

Κάποτε ρώτησε μία κοπέλα τον Άγιο Σωφρόνιο:
-"Γέροντα, γιατί είσθε έτσι χαρούμενος;"
-"Παιδί μου γιατί όλη την νύκτα έκλαιγα..!"

Άγιος Προκόπιος ο προστάτης του γάμου

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 07 Jul 2026 20:59:57 +0000

Ίσως κάποιος αναρωτηθεί. Γιατί ένας ασκητικός Μάρτυρας, που δεν παντρεύτηκε ποτέ, να είναι ο προστάτης του Γάμου;

Η απάντηση κρύβεται στην ίδια την ουσία του γάμου. Ο γάμος απαιτεί θυσία. Για να ζήσουν δύο άνθρωποι αρμονικά κάτω από την ίδια στέγη, πρέπει να «πεθάνει» το εγώ τους και να γεννηθεί το «εμείς». Ο Άγιος Προκόπιος, που θυσίασε τη ζωή του από αγάπη για τον Χριστό, διδάσκει στους συζύγους αυτό ακριβώς το θυσιαστικό πνεύμα. Χωρίς αμοιβαίες υποχωρήσεις, χωρίς συγχώρεση και χωρίς το μαρτυρικό φρόνημα της υπομονής, ο γάμος δεν μπορεί να ριζώσει.

Η Μνεία στην Ακολουθία

Κατά την αφαίρεση των στεφάνων, ο ιερέας εύχεται:
«...ο ευλογήσας τον εν Κανά της Γαλιλαίας γάμον... παράλαβε τους στεφάνους αυτών εν τη Βασιλεία σου... διά των πρεσβειών... του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Προκοπίου...»

Είναι η στιγμή που τα στέφανα της γης —που συμβολίζουν τη δόξα αλλά και το μαρτύριο της κοινής ζωής— παραδίδονται στα χέρια του Θεού για να γίνουν αιώνια. Ο Άγιος Προκόπιος στέκεται εκεί ως εγγυητής, πρεσβεύοντας στον Κύριο να κρατήσει την αγάπη του ζευγαριού άσβεστη, προστατεύοντας το σπιτικό τους από κάθε κλονισμό.

Ας επικαλούμαστε τον Άγιο Προκόπιο όχι μόνο την ημέρα του γάμου, αλλά σε κάθε δύσκολη στιγμή της οικογενειακής ζωής. Στις ώρες της παρεξήγησης, της κόπωσης ή της δοκιμασίας, η προσευχή στον Άγιο της «προκοπής» μπορεί να φέρει τη γαλήνη, θυμίζοντάς μας ότι ο γάμος είναι ένας κοινός αγώνας που με τη χάρη του Θεού πάντα οδηγεί στην ανάσταση.

---

μαζί με την Παναγία χρυσαφίτισσα (μονεμβασιά) για την αρχή του εγγάμου βίου...

αγ.Θωμαΐδα λέσβου... προστάτις του συζυγικού βίου 

άγιοι προστάτες

Απολαύσετε την πνευματική ζωή - Γέροντας Ιερώνυμος Αιγίνης

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 07 Jul 2026 08:38:27 +0000

"Απολαύσετε την πνευματική ζωή. Δεν υπάρχει τίποτε γλυκύτερο απ’ αυτήν.

Ό αγών είναι σκληρός*, είναι γλυκείς όμως οί στέφανοι. Δριμύς ό χειμών, γλυκύς ό παράδεισος. Στα πνευματικά, είναι ανοιχτή ή καρδία: αγάπη, χαρά. Την χαρά πού παίρνουμε εμείς από τα πνευματικά, δε την νοιώθει ό διάβολος, γι’ αυτό μας ζηλεύει, μας φθονεί και μας στήνει παγίδες και λυπούμεθα και πέφτουμε. 
Πρέπει να αγωνισθούμε, γιατί χωρίς αγώνα δεν αποκτούμαι αρετή. Και να ξέρετε, αν εύκολα αποκτήσετε, εύκολα θα χάσετε. Ενώ αν με δυσκολία, με κόπο και αγώνα αποκτήσετε, δύσκολα θα χάσετε.
Να προσπαθείς και να προοδεύεις εις τα Πνευματικά. Το Πνεύμα να υψωθεί. Ό νους από όλα τα άλλα, απαρηγόρητος είναι. Τα πνευματικά δίδουν χαρά και δύναμιν. Και να γνωρίζεις, όλα, απόφασης και ζήλος είναι."

Γέροντας Ιερώνυμος Αιγίνης

ολοκληρωμένο περί πνευματικής ζωής (Όσιος Ιερώνυμος της Αιγίνης)

---

* Ολόκληρη ἡ διδασκαλία τοῦ Κυρίου περιέχει τὰ ἑξῆς τέσσερα· τὶς ἐντολές, τὰ δόγματα, τὶς ἀπειλὲς καὶ τὶς ὑποσχέσεις. Χάριν αὐτῶν ὑπομένουμε κάθε σκληραγωγία· ἤτοι νηστείες, ἀγρυπνίες, ἀσκητικοὺς κόπους καὶ μόχθους στὶς διακονίες, ὕβρεις, ταπεινώσεις, μαρτύρια, θανάτους καὶ κάθε θλίψη. Ὅπως λέγει ὁ προφήτης Δαβίδ· «διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς» (Ψαλμ. 16, 4). - Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής (Κεφάλαια περὶ ἀγάπης Ἐκλογὴ ἀπὸ τὴν Β΄, Ἑκατοντάδα 24).

λίγα τινά περί πνευματικής ζωής

με την ευχή, τας εννοίας κάθαρον τους λογισμούς διόρθωσον, … αυτή, δεν είναι

ένα σύνολο διανοητικών και συναισθηματικών διεργασιών που επαναπαύουν τον άνθρωπο ότι ''ζει'' αλλά κάτι σπουδαιότερο και βαθύτερο. Είναι μια διαρκής ανάταση που επιχειρεί να ενώσει το πνεύμα και την ζωή μας (πνευματική ζωή) με Το Πνεύμα και τη Ζωή, μια πορεία προς την εντός ημών βασιλεία… απόφασις και ζήλος μετανοίας... μεταστροφής εντός.

Αφετηρία της έξω, βιολογικής ζωής από την δημιουργία στην ΠΔ, προσδιορίζεται σε εκείνο το χρονικό ‘’σημείο’’ (παρατεινόμενο στους αιώνες) όπου εκ της πλευράς του πρώτου ΑΔΑΜ, ‘’εξήλθε’’ η ΕΥΑ (ζωή Γεν.γ’20) μετά από έκσταση και ύπνωση που του επέβαλε ο Θεός.

Αφετηρία της έσω πνευματικής ζωής, αναλογικά η πλευρά του δευτέρου ΑΔΑΜ Χριστού, μετά την 3ήμερο ‘’ύπνωση’’ και ταφή Του.

Κατά τον αγ.Εφραίμ φιλοθεΐτη… Η μετάνοια έχει μεγάλη δύναμη. Παίρνει το κάρβουνο και το κάνει διαμάντι. Ακριβώς επειδή έχει τέτοια δύναμη η μετάνοια, γι’ αυτό ο Διάβολος αγωνίζεται ν’ αποτρέψει τον άνθρωπο από την μετάνοια. Έτσι εξηγούνται οι αντιρρήσεις πολλών ανθρώπων ως προς την μετάνοια και την εξομολόγηση.

Όντας ο άνθρωπος μονάδα άνθρακος, διακρίνονται δύο ακραίες καταστάσεις. Το κάρβουνο και ο αδάμας, όπως προώρισται να μεταμορφωθεί κάθε ΑΔΑΜ και ένα μεταίχμιο. Ο Σταυρός. Τα 4 ηλεκτρόνια της τελευταίας στοιβάδας, έχουν δύο επιλογές. Ή την ένωσή τους με τα γήινα περιβάλλοντα, οπότε καταντά η φύση τους κάρβουνο λόγω ρυπαρότητος, ή στροφή προς τον πυρήνα και άρρηκτη (όσο γίνεται) ένωση με αυτόν, σταυροειδώς, που καταντά αυτήν την μονάδα (άνθρακος και άνθρωπο) διαμάντι…. με λεπτομέρειες στο Ανθρώπινη χημεία (πέραν της οργανικής και της ανόργανης…).

Ο Σταυρός των δύο όψεων, η δόξα των αγγέλων και το τραύμα των δαιμόνων, είναι σαν Μ.Παρασκευή το μεταίχμιο των δύο τάσεων και στάσεων του ανθρώπου. Όμοιες συμπεριφορές με τους δύο εκατέρωθεν κρεμασμένους ληστές. Του με καταγομένου τω βάρει της βλασφημίας του δε κουφιζομένου προς γνώσιν θεολογίας (θ’ώρα), με την μετάνοια και το μνήσθητι να γίνεται κλειδί εισόδου στον παράδεισο… όπως στο ίδιο κείμενο ο άγιος σημειώνει… Παίρνει τον αιματοβαμμένο ληστή και τον κάνει πρώτο κάτοικο του Παραδείσου.

Αμήν αφορμάς μετανοίας παράσχου ημίν, αμήν πρόσθες ημίν πίστη… και αρχή πνευματικής, έσω ζωής με τα δοθέντα μυστικά και μυστηριακά εφόδια της ορθοδοξίας…

Να μην περιφερόμαστε εξωστρεφώς και εξοστρακιστικά σαν έξω ζωή μακράν της ανόδου από την γη στον ουρανό… μακράν των σταυροαναστάσιμων βιωμάτων που δωρίζει η χάρις Του… η ζωή μας μέσα στην μεγ.εβδομάδα και η μεγ.εβδομάδα μέσα στην ζωή μας…

το νερό θυμάται (επιστημονική και πνευματική προσέγγιση)…

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Fri, 26 Jun 2026 09:27:22 +0000

Το 2009, ο Λυκ Μοντανιέ — ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον ιό HIV — απέδειξε ότι το DNA τηλεμεταφέρεται μέσω του νερού χρησιμοποιώντας ηλεκτρομαγνητικά σήματα. Κέρδισε το βραβείο Νόμπελ. Στη συνέχεια, εξορίστηκε από τη Γαλλία.
Ο Λυκ Μοντανιέ κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 2008 για την ανακάλυψη του HIV. Ήταν ο πιο βραβευμένος ιολόγος στη Γαλλία. Είχε περάσει 50 χρόνια στο Ινστιτούτο Παστέρ. Ήταν ανέγγιχτος.
Τότε άγγιξε το λάθος θέμα.
Το 2009, ο Μοντανιέ διεξήγαγε ένα πείραμα που παραβίασε τους νόμους της μοριακής βιολογίας όπως διδάσκονται σήμερα. Πήρε έναν σφραγισμένο δοκιμαστικό σωλήνα που περιείχε ένα θραύσμα βακτηριακού DNA διαλυμένο σε νερό. Τον τοποθέτησε δίπλα σε έναν δεύτερο σφραγισμένο δοκιμαστικό σωλήνα που δεν περιείχε τίποτα άλλο παρά καθαρό, αποστειρωμένο νερό. Χωρίς DNA. Χωρίς μόλυνση. Τίποτα.
Εξέθεσε και τους δύο σωλήνες σε ένα ασθενές ηλεκτρομαγνητικό πεδίο στα 7 Hz για 18 ώρες.
Στη συνέχεια, πραγματοποίησε ενίσχυση PCR στο καθαρό νερό – τον σωλήνα που δεν περιείχε ποτέ DNA. Το νερό παρήγαγε μια αλληλουχία DNA. Την ίδια αλληλουχία που υπήρχε στον άλλο σωλήνα. Με ακρίβεια 98%.
Το DNA δεν είχε μετακινηθεί φυσικά μεταξύ των σωλήνων. Κανένα μόριο δεν διέσχισε το φράγμα. Αυτό που διέσχισε ήταν ένα ηλεκτρομαγνητικό σήμα. Το DNA στον πρώτο σωλήνα εξέπεμπε μια συχνότητα. Αυτή η συχνότητα μεταδόθηκε μέσω του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου στον δεύτερο σωλήνα. Το νερό στον δεύτερο σωλήνα έλαβε το σήμα και οργανώθηκε στην αντίστοιχη δομή DNA.
Τηλεμεταφορά DNA. Μέσω συχνότητας. Μέσω νερού.
Ο Μοντανιέ δημοσίευσε τα αποτελέσματα. Τα παρουσίασε σε συνέδρια. Δήλωσε δημόσια ότι ο Μπενβενίστε – ο επιστήμονας που καταδικάστηκε επειδή ισχυρίστηκε ότι το νερό έχει μνήμη – είχε δίκιο εξαρχής. Είπε ότι το μέλλον της ιατρικής είναι ηλεκτρομαγνητικό, όχι χημικό.
Η Γαλλία στράφηκε εναντίον του από τη μια μέρα στην άλλη.
Οι συνάδελφοί του στο Ινστιτούτο Παστέρ αποστασιοποιήθηκαν. Τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης τον αποκάλεσαν ψευδοεπιστήμονα. Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον HIV – ο οποίος είχε γιορταστεί ως εθνικός ήρωας για 25 χρόνια – αντιμετωπίστηκε σαν να είχε χάσει τα λογικά του.
Ο Μοντανιέ έφυγε από τη Γαλλία. Μετακόμισε στην Κίνα, όπου το Πανεπιστήμιο Jiao Tong του παρείχε ένα εργαστήριο και χρηματοδότηση για να συνεχίσει την έρευνά του. Σε μια συνέντευξη είπε: «Δεν μπορώ να κάνω αυτή τη δουλειά στη Γαλλία. Υπάρχει ένα είδος πνευματικού τρόμου από ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν».
Βραβευμένος με Νόμπελ. Εξόριστος από τη χώρα του. Επειδή απέδειξε ότι το DNA επικοινωνεί μέσω ηλεκτρομαγνητικής συχνότητας και ότι το νερό είναι το μέσο.
Σκεφτείτε τι σημαίνει το πείραμά του. Αν το DNA εκπέμπει ένα σήμα που μπορεί να συλληφθεί από το νερό και να ανακατασκευαστεί σε μια φυσική γενετική αλληλουχία, τότε το σώμα σας δεν είναι απλώς μια συλλογή μορίων. Είναι ένα σύστημα μετάδοσης. Κάθε κύτταρο στο σώμα σας μεταδίδει τις γενετικές του πληροφορίες ηλεκτρομαγνητικά στο νερό που το περιβάλλει. Και ότι το νερό λαμβάνει, αποθηκεύει και αναμεταδίδει το σήμα σε κάθε άλλο κύτταρο.
Το σώμα σας είναι ένα αυτοοργανούμενο ηλεκτρομαγνητικό δίκτυο που χρησιμοποιεί το νερό ως μέσο επικοινωνίας του. Η ασθένεια δεν είναι μια τυχαία βλάβη. Είναι ένα αλλοιωμένο σήμα που διαδίδεται μέσω ενός δικτύου με βάση το νερό. Διορθώστε το σήμα. Το δίκτυο διορθώνεται μόνο του.
Ο Montagnier το γνώριζε αυτό. Το απέδειξε. Είχε το βραβείο Νόμπελ για να τον προστατεύσει. Και δεν ήταν αρκετό.
Πέθανε το 2022. Οι νεκρολογίες ανέφεραν τον ιό HIV. Σχεδόν κανένας δεν ανέφερε το πείραμα που καθόρισε την τελευταία δεκαετία του. Το πείραμα που απέδειξε ότι η βιολογία είναι ηλεκτρομαγνητική. Το πείραμα που τρομοκράτησε μια βιομηχανία που βασίστηκε στην υπόθεση ότι δεν είναι.
Το σήμα είναι πραγματικό. Το νερό θυμάται.

---

λίγες συνειρμικές σκέψεις, με αφορμή το παραπάνω, και σύμφωνα με την υγιή ευθεία κίνηση του νοός, όπου η οντογνωσία και τα δημιουργήματα οδηγούν τον νου στον Δημιουργό… προσθέτοντας αυτογνωσία, προσθέτοντας θεογνωσία…

είναι η συνέχεια του… επί του πρακτέου η ανάσταση, η αναστήλωση των έξω εικόνων, εντός. Όχι μόνο των αγίων, αλλά κάθε ανθρώπου με ελεύθερη επιλογή ‘’ανάστασης’’ καλού και κακού (εν ημίν).

Κι εμείς, σαν άλλοι ‘’δοκιμαστικοί’’ σωλήνες (στην αρχή εμπεριέχοντες απλό νερό) αναπλάθουμε τις εκτός ημών έλικες, στον τύπο του dna, εντός μας με ένα έργο που διαθέτει δύο πρόσημα.

Κάθε επιστημονική εφεύρεση απευθυνόμενη στον κόσμο δίδεται σαν σε απόλυτη τιμή. Η χρησιμοποίηση αυτής, θα δώσει το τελικό πρόσημο, στον καθένα ξεχωριστά, ανάλογα της χρήσης και διαχείρησης των δεδομένων.

Ο άγιος, το πρόβλημα του άλλου το ενστερνίζεται και το κάνει δικό του. Αναπλάθει το dna μέσα του και μαζί με τον πάσχοντα πολεμάνε πλέον μαζί το πρόβλημα. Είτε εν γνώσει του είτε τις περισσότερες φορές εν αγνοία του, προσευχητικά, εμβάζοντας και ένα τρίτο πρόσωπο ανάμεσα στους δύο. Τον Κύριο που είναι Ο Ιατρός ψυχών και σωμάτων, ώστε Αυτός να ενεργήσει τα ωφέλιμα.

Στην καθημερινότητα, δυστυχώς ρέποντας προς το κακό, σαν απρόσεκτοι στα πνευματικά και την μυστική σχέση όλων μεταξύ μας, η κάθε κατάκριση, κακολογία, αρνητική σκέψη αναπλάθει και πάλι την έλικα ζωής του, αλλά καθέλκει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τον ‘’παρατηρητή’’ και κριτή, προς το κακό που ενεργεί μέσα του. Ίσως γιαυτό κάποιοι άγιοι προτείνουν να μην λέμε τις αμαρτίες μας στους άλλους, όχι γιατί είναι κακό για μας τους ίδιους σαν ταπείνωση και με βάση το αγιογραφικό εξομολογείσθε αλλήλοις, αλλά δυνητικό κακό στον αποδέκτη, που μπορεί να στήσει αυτήν την αμαρτία στον αιώνα, μη έχοντας δύναμη άφεσης… παρότι μπορεί αυτή να έχει συμβεί με την εξομολόγηση και πραγματική μετάνοια, μη επανάληψης.

Είναι σαν να θέλει Ο Θεός να συγχωρήσει τον άνθρωπο, να τον στήσει στον παράδεισο, αλλά να μην συνεργάζεται ο άνθρωπος, στήνοντας από αδυναμία συγχωρήσεως, την αμαρτία του πλησίον. Θέλει διάκριση και δύναμη Θεού και στον εξομολογούμενο αλλά ιδίως στον ακροατή των αμαρτιών των άλλων... μακάρι να αποφεύγουμε αυτήν την ακρόαση, να μην θέλουμε να ακούμε τις αμαρτίες των άλλων, να μην ''εισέρχεται'' το κακό στο εμβρυακής μορφής ωτίον (μάλχος) για να μην πειράζεται ο όλος άνθρωπος. Δια ακοής η πίστις δια ακοής και η έκπτωσις...

Στην εκρίζωση παθών (αγ.Ιωάννου κροστάνδης) μεταξύ πολλών, διαβάζουμε και το … Αν εκριζώσης από εντός σου το πάθος κατά του αδελφού σου, εκριζώνεις το αυτό πάθος και από την ψυχήν την ιδικήν του, όταν ειρηνεύσης και αυτός θα ειρηνεύση. Πόσον στενή επικοινωνία υπάρχει μεταξύ των ψυχών! αποδεικνύοντας ότι επιτελείται μια παρόμοια αφαίρεση πτωτικού dna (πτωτικής έλικος 6) λόγω του ενός και στον άλλον, περνώντας μυστικά μέσω αγιασμού (και του άνω ύδατος…) και, όπως η κάτω φύση περιβάλλεται από ύδατα που τηλεμεταφέρονται και αναδημιουργούνται οι έλικες, έτσι και εν Αγίω Πνεύματι, ψυχή και σώμα αναγεννώνται και ‘’μετατίθενται’’ από την γη στον ουρανό. Από τα κάτω ύδατα στα άνω… και όπως το φωτόνιο είναι και σωματιδιακής φύσεως και κυματοειδούς, ενώ (με την τετράγωνη χοϊκή ''λογική'') φαίνεται αδύνατη η μεταφορά σωματιδιακώς, αφού οι δοκιμαστικοί σωλήνες είναι στεγανοί και μη διαπερατοί, η ''διάβαση / μετάβαση'' από το ένα στο άλλο σωλήνα πραγματοποιείται μέσω ''σηράγγων'' , μέσω ενεργείας, μέσω ειδικών συχνοτήτων, όπως μας γνωρίζει η κβαντική φυσική (2) και έμπρακτα ισχύει Στον Κύριο, στους αγίους, στα λεπτά πνεύματα που διαπερνούν την χοντρή ύλη, ως ''κεκλεισμένων των θυρών''...

αμήν δι ευχών να λεπτύνει νους και συνείδηση και διανοιχθούν θύρες μετοχής δια της μετανοίας... κι αυτό γιατί χωρίς μεταστροφή του νου στον Τριαδικό Θεό, χωρίς την επιστήμη επιστημών καθαρότητα καρδιάς, μπορεί ναι μεν να ''επιτευχθεί'' λεπτότητα, πνευματικότητα, να αποκτά ιδιότητες, αλλά δυστυχώς θα είναι του άλλου προσήμου, με χορηγό όλων των παραπάνω, τον αντίδικο.

Θαυμάζουμε στην φύση και επαινούμε (καλώς) την ανακάλυψη του φυσικού νόμου που προκάλεσε τηλεμεταφορά ενός θραύσματος βακτηριακού DNA διαλυμένο σε νερό από τον ένα σωλήνα στον άλλον, αλλά αδυνατούμε να νοήσουμε τη δύναμη τηλεμεταφοράς που μας έδωσε ο καλός Θεός. Όχι βακτηρίου αλλά ολόκληρου ανθρώπου, (εισόδου και εξόδου) όπως απέδειξε ο αγ. Ευφρόσυνος (2 άρθρα). Επειδή η βασιλεία του Θεού είναι εντός ημών, ο ηγούμενός του, κατάφερε μέσα στον ''δοκιμαστικό'' του σωλήνα να ανατυπώσει τον χαμένο παράδεισο. Πλην όμως, βρέθηκε να έχει αδυναμία μετοχής των καρπών του κήπου... εκεί βρέθηκε και ο ταπεινός άγιος που του έδωσε τρία μήλα, όχι απλά στο όνειρο αλλά στην αγκαλιά του, όταν επέστρεψε από το όραμα... ψαυστά, αισθητά, πραγματικά κι όχι κατά φαντασία. … αρκεί, όπως επιστημονικά ο μελετητής …Εξέθεσε και τους δύο σωλήνες σε ένα ασθενές ηλεκτρομαγνητικό πεδίο στα 7 Hz για 18 ώρες, έτσι και κάθε άνθρωπος που ήδη είναι εκτεθειμένος στην πανταχού παρουσία Του Κυρίου, σαν λεπτή αύρα (7) να την αποδεχτεί και μη την κωλύει, ώστε να ενεργήσει ως θείο σχέδιο σε όλο το βάθος της ύπαρξής του (φωταγωγία και μεταμόρφωση, από το εξώτερο έως το υπερώον του, 7 δώματα) προκειμένου καταργηθεί δι αυτού του Ισχυρού σήματος αλλά συγχρόνως και τόσο διακριτικά λεπτού, που σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, κάθε παραμόρφωση και αταξία (18) κάθε παρεμβολή, κάθε αλλοίωση, κάθε είδωλο και αντικατοπτρισμός της πραγματικής όασης... σε όραση και ακρόαση του ήχου Του...

… ΚΑΙ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας (πραξ.β'2) ΚΑΙ θρόισμα [11 καὶ εἶπεν· ἐξελεύσῃ αὔριον καὶ στήσῃ ἐνώπιον Κυρίου ἐν τῷ ὄρει· ἰδοὺ παρελεύσεται Κύριος, καὶ ἰδοὺ πνεῦμα μέγα κραταιὸν διαλῦον ὄρη καὶ συντρίβον πέτρας ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ ἐν τῷ πνεύματι Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πνεῦμα συσσεισμός, οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ Κύριος· 12 καὶ μετὰ τὸν συσσειμὸν πῦρ, οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος. (Γ'Βασ.ιθ']... που για την αντίληψη αυτών προϋπόθεση είναι η αποταγή από το κοσμικό φρόνημα και τις παχυλές, διεγερτικές παθών, συχνότητές του... Αμήν παράσχου Κύριε εκτυπώτερον την παρουσία Σου!!

Το ότι η βιολογία τελικά, είναι ηλεκτρομαγνητική, ‘’φαίνεται’’ και από τα τελευταία ευρήματα, (αποκρυμμένα εντέχνως) όπου, κάθε υγιές κύτταρο έχει μια τάση και που με τα medbed ‘’επιδιορθώνεται’’ αυτή η τάση και συχνότητα με απίστευτα θεραπευτικά αποτελέσματα αποδεικνύοντας αυτό που είπε ο μοντανιέ ότι… το μέλλον της ιατρικής είναι ηλεκτρομαγνητικό, όχι χημικό.

Περί συχνοτήτων και ‘’τηλεμεταφοράς’’ το εντοπίζουμε και στο μεσολόβιο που δια των νευρώνων ‘’περνάνε’’ ανέπαφα οι πληροφορίες ‘’ , μέσω ηλεκτρομαγνητισμού… μεσολόβιον τα δύο ημισφαίρια και το ανδρόγυνο.... (έρωτας και αγάπη)

Κι αυτός ο ηλεκτρομαγνητισμός, που εκπέμπεται από τον ένα στον άλλον, δεν είναι άλλο από την αγωγιμότητα μιας από τις δύο (ηλεκτρομαγνητικές ας πούμε) αστραπές που ‘’φιλοξενούμε’’ που ‘’ενσωματώνουμε’’ και μέσα από εμάς μέλη και όλον, εκ-δηλώνουμε… ως υιοί αστραπής [κεραυνόμορφοι όντες… ϟ κόππα (90)]…. με λίγα τινα στην ενσωμάτωση (|) και άμεση εκδήλωση (-) στην άγνωστη αναδιπλωτική αρχή….

Έλεγε ο αϊνστάιν πως η ύλη και η ενέργεια είναι οι δύο όψεις του αυτού νομίσματος. Έ ήρθε η ώρα να γίνουν αντιληπτές και ‘’μετρηθούν’’, οι ιδιότητες και δυνάμεις της άλλης όψης, που χωρίς αυτές η ύλη από μόνη της, σαν άδεια μπαταρία χωρίς διαφορά τάσης μεταξύ άκρων, σαν μπαταρία, είναι νεκρή. Και… όσο ζούμε θα εκ-δηλώνουμε από μέσα μας μία από τις δύο αγιογραφικές αστραπές [τα δύο Ι, ως κεντρομόλος (Ματθ.κδ’ 27) ή ως φυγόκεντρος (Λουκ.ι’18)]. Την προς θεραπεία (9) και ανάσταση ή την προς ασθένεια (6) και κατάπτωση, του εαυτού, του συνανθρώπου και όλου του ανθρώπινου γένους μαζί με την φύση. Σύμπασα την ανθρωπότητα. Με την ενέργεια να παραμένει και να μην χάνεται, παρά το αόρατο, και μετά τον βιολογικό θάνατο (πέρασμα), σε όποιαν από τις δύο, καταφέραμε να ‘’κολλήσαμε’’ και υπηρετήσουμε. Άλλωστε μη πάντες απόστολοι; μη πάντες σταυροφόροι; σε απόλυτη τιμή. Αλλά βαθέως, με ποιο πρόσημο; ποιον σταυρό; αγκυλωτό ελληνικό ή ορθόδοξο; απόστολοι ποιανού κυρίου; Χριστού ή αντιχρίστου; αμήν μας δοθεί έγκαιρα η διάκριση, θέληση και δύναμη συμφέρουσας εργασίας.

Πρόσημα ψυχισμού, ανάλογα με την συμ-περι-φορά… ή προς τάξι ή προς αταξία… (η τάξις στον ψυχισμό, οι αιτίες της αταξίας και η αποκατάσταση) οπότε, ανάλογα με του τι ‘’υλικό’’ δίνουμε ως τροφή στην ψυχή (στον όλο φυσικοπνευματικό, σταυροειδή στο σύνολο μεταβολισμό) αυτόν τον καρπό και θα αποδώσει… Γιατί η ψυχή μοιάζει με τη μυλόπετρα; (Αββάς Κασσιανός). Όσιος Παΐσιος: Να δίνουμε στην ψυχή την τροφή που επιθυμεί… Τροφέας και Τροφή Χριστός που την μνήμη του ύδατος (που αποδείχθηκε επιστημονικά) την επεκτείνει και σαν ‘’μνήμη’’ και στα άλλα στοιχεία της φύσης, ώστε να γίνουν με την είσοδό Του* στην γη μας, στο πυρ και αέρα μας με άξονα την πεμπτουσία και σταυρό, επιδεκτικά ανάβασης από την έκπτωτη φύση (και παραφύση) σε σεσωσμένη (υπερφύση).

[* είσοδό Του σαν κυοφορούμενος εμβρυακά μέσα μας, σαν υψηλός επισκέπτης στα ύδατα της μήτρας, ψυχής και σώματός μας, να θεραπεύσει την ‘’μητέρα’’ και υποδοχέα Του… αμήν μνήσθητι Κύριε … η πνευματική αναγωγή (και η αξία) του, ότι το μωρό θεραπεύει την μητέρα του…

27 ζητεῖν τὸν Κύριον, εἰ ἄρα γε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καί γε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα. 28 ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ὡς καί τινες τῶν καθ᾿ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι· τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν. 29 γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ Θεοῦ (Πραξ.ιζ')].

Αναφέρει ο αγ. Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης στο … Τι πρέπει να προσέχετε στους λογισμούς σας (ότι) Υπάρχει μία ζωή αόρατη, η ζωή της ψυχής.
Αυτή είναι πολύ ισχυρή και μπορεί να επιδράσει στον άλλον, έστω κι αν μας χωρίζουν χιλιόμετρα.

Αυτό γίνεται και με την κατάρα, η οποία είναι δύναμη που ενεργεί το κακό. Αν, όμως, πάλι με αγάπη προσευχηθούμε για κάποιον, όση απόσταση κι αν μας χωρίζει, μεταδίδεται το καλό.

Άρα και το καλό και το κακό δεν τα επηρεάζουν οι αποστάσεις.

Μπορούμε να τα στείλομε σε αποστάσεις απέραντες. … Ο θρούς της ψυχής μας φθάνει μυστηριωδώς κι επηρεάζει τον άλλον, έστω κι αν δεν εκφράσομε ούτε μια λέξη.

Και χωρίς να μιλήσομε, μπορεί να μεταδώσομε το καλό ή το κακό, όση κι αν είναι η απόσταση που μας χωρίζει απ’ τον πλησίον. Αυτό που δεν εκφράζεται έχει συνήθως περισσότερη δύναμη απ’ τα λόγια.

Αυτά περί συχνοτήτων θεωρώ πως και ο πιο παχυλός σε συνείδηση άνθρωπος, το έχει νιώσει. Ευφορία και ειρήνη ''παράξενη'' κοντά σε καλούς και αγίους (1) ανθρώπους, ταραχή και ακαταστασία κοντά σε μίζερους, κακούς ανθρώπους αλλά και τόπους που έχουν ''ποτιστεί'' από αρνητικά πνεύματα και ενέργειες... και βάσει αυτών των μικροβιωμάτων του ο καθένας, καλείται αν θέλει να αναπαύεται εν Κυρίω, όπου η υπέρ νουν ειρήνη, και αναπαύει και τους διπλανούς του με την ''αύρα'' του... μιλώντας ή ακόμη και σιωπώντας.

Μην απορεί κάποιος ότι η νέα εποχή εργαλειοποιεί τον ηλεκτρομαγνητισμό, τις συχνότητες για την επιβολή της θελήσεώς της, μέσω ακίδων πρωτεΐνης, για βιοεντοπισμό, βιοσυγχρονισμό, … (εποπτεία και επηρροή), μέσω γραφενίου που εισερχόμενο μέσα στον οργανισμό υπέχει θέση αντέννας, (συντονισμού), με συχνότητες 5, 6 G, δονήσεις, έρευνα και χρησιμοποίηση κυμάτων γ*… και κάθε δυνατό μέσο, όχι για το ουράνιο γεννηθήτω Κύριε το θέλημά Σου αλλά το καταστροφικό (κατά τον άρχοντα του σκότους) και αντίποδα, γενηθήτω το θέλημά ΜΟΥ…. Και δεν είναι καθόλου συνομωσιολογικό. Είναι λογικό, που χρήζει ειδικές κεραίες αντίληψής της. Καθαρότητα αισθητηρίων ώστε να αλλάξει το ‘’σήμα’’ και επέλθει η ίαση. Όπως το νερό (κατά την μελέτη του μοντανιέ) είναι το μέσο, στον άνθρωπο και κάθε έμβιο, μέσο είναι το αίμα του … Έτσι, όλων ο στόχος (άνω και κάτω, καθαριζόμενο ή μολυνόμενο αντίστοιχα) η ψυχή, που κατά το Λευιτικό ιζ’11, ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι… διακρίνοντας ότι στο αίμα εισάγονται δολίως οι ασθένειες, αλλά και πάλι δια Του Αίματος (εισαγόμενο με προϋποθέσεις) η ίαση, με Αίμα XC, το μόνο (ηλεκτρομαγνητικό και χημικό) Ίαμα. Όταν ο άνθρωπος νοείται ως μονάδα άνθρακος, αυτό το ίαμα ''καταφέρνει'' να τον μεταμορφώσει και τον μεταβιβάσει από το κάτω σκέλος του άνθρακα, το κάρβουνο στο άνω, διαμάντι και κόσμημα, μεταθέτοντάς τον ως ΑΔΑΜαντα στο πρότερο κάλλος, με άλλη υφή, καθαρή χωρίς ρύπη και χοϊκές εξαρτήσεις φύση, συμπεριφορά εσωτερική σταυροειδή... Ανθρώπινη χημεία (πέραν της οργανικής και της ανόργανης…)

[* στην Ιαπωνία πρόσφατα, όχι μόνο διαβάζονται τα όνειρα, αλλά εισάγονται με τον ίδιο τρόπο και διαφημίσεις, ώστε όταν ξυπνά ο άνθρωπος να του έχει σφηνωθεί η επιθυμία απόκτησης του διαφημιζόμενου προϊόντος. Ακουστά πάλι, τα υποσυνείδητα μηνύματα, που ναι μεν διαλανθάνουν της συνειδητής προσοχής, πλην όμως, ενεργούν καταδυναστικά…

Και γιατί μιλάμε για ύπνο και ξύπνο, όταν καταχρηστικά νομίζουμε ότι είμαστε ‘’ξύπνιοι’’ ; το πραγματικό ξύπνημα σε αυτήν την ζωή, είναι η εξ ύπνου αμαρτίας ανάσταση, όταν όλη η ζωή είναι σαν όνειρο και φευγαλέα αστραπή κατά το πας άνθρωπος ψεύστης…

αμήν δι ευχών να προλάβουμε να αφ-υπνιστούμε πριν έλθει η βιαία ‘’αφύπνιση’’… και έξοδος εκ του κόσμου τούτου… με λεπτομέρειες από τον αγ.Νικόλαο βελιμίροβιτς στο Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης…].

Ο Κύριος από την μία διαχρονικά πασχίζει να μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε θεάνθρωπο (κατά χάρι) ανεβάζοντας την φύση στην υπερφύση, σε αντίθεση με τον αντίποδα που θέλει να ‘’καταπιεί’’ και καθελκύσει όλην την φύση, στην παραφύση. Ο μεν με Αλήθεια ο δε με φαντασία, σε ένα μετασύμπαν με απόλυτα ανελεύθερο μετάνθρωπο.

Κι η Ελλάδα, κυματοθραύστης στους αιώνες σε κάθε αγκυλωτό (προ και μετά Χριστόν) ‘’σταυρό’’, που θέλει να συνθλίψει κράτη και πρόσωπα και οδηγήσει με την αιχμαλωσία τον ελεύθερο (όσο) προς αμορφία και αταξία, θα πει ‘’συμπτωματικά’’ άλλο ένα ΟΧΙ, την ημέρα που ανακοινώνει ο ζούκερμπεργκ την νέα εποχή… 28^η Οκτ, ως την άλλη όψη των συμβάντων το σύμπαν του Θεού και το μετασύμπαν του ανθρώπου….

Κι όσο εντονότερο είναι το Φως (που έρχεται) τόσο πιο έντονες είναι και οι σκιές. Σε αυτήν την διττή (δύο όψεων) πρόοδο, παρατηρούμε βήματα του απανθρώπου (αντιχρίστου) προς την δική του κατεύθυνση και ολοκληρωτική ψηφιακή σκλαβιά, που καθέλκει δόλια την συνείδηση στην φαντασία, αυτάρκεια και αυτοθέωση. Ένα από αυτά τα βήματα, πραγματοποιήθηκε την ημέρα της Μεταμορφώσεως (σαν αντίποδας όμως σκοτεινός)… 6 Αυγούστου του 1991, εγκαινιάζεται ο πρώτος δικτυακός τόπος στην ιστορία του Διαδικτύου (www = ςςς) με λοιπές λεπτομέρειες στον παραπάνω δεσμό… πρόοδος ανθρωπότητας με ερωτηματικά και σκεπτικισμό στην πράξη, όταν από απλό δίκτυο ιστοτόπων, περάσαμε στο έξυπνο (δόλωμα) δίκτυο αντικειμένων που μπορούμε εξ αποστάσεως να χειριστούμε για να καταλήξουμε στο έξυπνο για τους σχεδιαστές, α-νόητο (χωρίς νου Χριστού) για τους αποδέκτες, δίκτυο σωμάτων, όπου εμείς γινόμαστε τα αντικείμενα που κάποιοι πίσω από κλειστές πόρτες και σκοτεινά δωμάτια θα μας ελέγχουν απόλυτα και κατευθύνουν κατά το θέλημά τους... σε μια αιχμάλωτη εικονική πραγματικότητα (σαν μετανθρώπους στο metaverse) και φαντασία, χωρίς ίχνος ελευθερίας και προσώπου.... χαμένοι στην άβυσσο και τα τεχνοείδωλά της πετώντας στα αζήτητα το θείο δώρο...

(τα δίκτυα μέσα στον κόσμο….

Τεχνολογία έξυπνης σκόνης Smart dust technology)

Σαν κλεψύδρα που τελειώνει ο χρόνος, ‘’πρέπει’’ να βρεθεί γρήγορα το αντίδοτο, που είναι οι παραστάτες και της δικής μας μεταμορφώσεως σε τέκνα Φωτός. Ο προφ.Μωυσής με την πνευματική γνώση των λόγων των Γραφών και τον προφ.Ηλία, με την πνευματική γνώση των λόγων της φύσης και όντων.

Ενώ η φύση θα απλώνεται γνωστικιστικά (και επιστημονικά) δεξιά – αριστερά ‘’γνωρίζοντας’’ ολοέν και περισσότερο τον χώρο και τους νόμους του αοράτου, και γνωστοποιούμενα τα επιτεύγματα μέσω επιστημονικών ανακαλύψεων, καλούμαστε κι εμείς αγαπητικά με αφορμή αυτό το ‘’άπλωμα’’ (εκμεταλλευόμενοι αυτούς τους λόγους με την ευθεία κίνηση του νοός) να ανεβάσουμε την φύση από κάτω, επάνω ως άλλοι δίδυμοι (Θωμάδες) ψηλαφώντας τα στίγματα Του Κυρίου, να βιώσουμε τα σταυροαναστάσιμα χαρίσματα. Δεξιά και αριστερή επίγνωση, άνω και κάτω… σταυροειδώς.

Απλωνόμαστε οριζοντίως ως χθων και αντιχθών και υψωνόμαστε καθέτως όσο αναστηλώνουμε τις εικόνες των άλλων, εν ημίν, εν παραδείσω*. Από τώρα και στους αιώνες. Μια πρακτική που είναι ‘’άγνωστη’’ στην κοσμική παιδεία αλλά τόσο λειτουργική στην ορθόδοξη εκκλησία και μοναδική αλήθεια.

* Σταυρική παιδεία, όπου καλούμαστε να ωμοιάσουμε Τον Κύριο στον Σταυρό... και, όπως Ο Κύριος στήνει τον εκ δεξιών ληστή σήμερον μετ'εμού έση εν τω παραδείσω, αυτό να χρησιμοποιούμε σαν κλείδα, το άφες αυτοίς... σαν συγχώρεση... γιατί αν δεν συγχωρέσουμε δεν θα συγ-χωρεθούμε. Το πρόβλημα έγκειται φυσικά στο ότι δεν θέλουμε να συγχωρήσουμε τον σταυρωτή μας... κι όσο αντιδρούμε έτσι, η θύρα θα παραμένει κλειστή... αμήν να προλάβουμε την ολοκληρωτική ανάσταση και συγχώρεση όλων, εν ημίν ... Ο άγιος Σωφρόνιος για τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο (και δυο συνειρμικές σκέψεις)

Σε αυτόν τον κόσμο είμαστε μόνον εγώ και ο Θεός (αββάς Αλώνιος)

Είμαστε αν το καλοσκεφτεί κάποιος, …δοκιμαστικοί σωλήνες γεμάτοι ύδατα, στην αρχή σαν άγραφοι χάρτες, που αναπλάθουμε εν καιρώ μέσα μας, μέσω παλμών, την έλικα ανόδου ή καθόδου ανάμεσα από δύο ύδατα… δύο θάλασσες. Την κάτω όψη, κατοπτρικός (ειδωλικός, 666) αντίποδας του ουρανού και ‘’βασίλειον’’ του ποσειδώνα που θέλει να μας καταποντίσει δια των παθών [Σῶσόν με, ὁ Θεός, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου. ἐνεπάγην εἰς ἰλὺν βυθοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις· ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης καὶ καταιγὶς κατεπόντισέ με. (ψαλμ. 68^ος] και η άνω θάλασσα των αρετών (Θεοτόκος) και πραγματική όαση (999). ''Πλάθουμε'' στην πραγματικότητα, εργαζόμαστε μέσα μας την κληρονομία μας... ή τον εν ημίν παράδεισο και βασιλεία ή την γέεννα. Αυτήν την πορεία, αυτήν την κλίμακα, ανοδική (9) προς ενσωμάτωση ή καθοδική (6) προς απώλεια και εξοστρακισμό και αντίστοιχη έλικα θα ακολουθήσουμε στην κρίση, αφού για αυτήν δουλέψαμε στην πρόσκαιρη εντός υδάτων, ζωή μας... [περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση)].

… Μαρία και mare (θάλασσα), ως Η ολκάς των θελόντων σωθήναι… Το όνομα της Μαρίας.

Με δεδομένη την μερική αυτή αλήθεια, που το νερό ‘’θυμάται’’, νομίζω πως είναι μια καλή ευκαιρία να νοήσουμε ότι δια της μνήμης μας, αναπαράγουμε εν ημίν την μία, δια μνησικακίας ή την άλλη, με μνήμη Θεού και αμνησικακίας. Αμνησίκακε Κύριε, δόξα Σοι!! αμήν δι ευχών και ενεργείας Της γλυκυτάτης Θεοτόκου, αμήν μας περάσει στο … η αγάπη ου λογίζεται το κακό και λοιπές παραμέτρους του ύμνου της αγάπης, ως παλμό ζωής και διόρθωση ''σήματος''!!

---

12 μυστηριώδεις δίνες, αυτογνωσία, κοσμογνωσία και θεογνωσία

Π(Υ)Ρ, (Υ)ΔΩΡ και το εν χώναις θαύμα (6/9) …

περί... aids (2) πνευματική αναγωγή, αισθητήρια και ανοσοποιητικό.

(1) ''Η θεία Χάρις σκηνώνει πρῶτα στὶς ψυχὲς τῶν Ἁγίων καὶ ἀπὸ τὶς ψυχὲς μεταδίδεται καὶ στὰ σώματά τους· καὶ ὅταν κοιμηθοῦν, μένει στὰ λείψανά τους καὶ στοὺς τάφους τους καὶ στὶς εἰκόνες τους καὶ στοὺς ναοὺς ποὺ εἶναι ἀφιερωμένοι σ᾿ αὐτούς. Εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνοικεῖ στὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων καὶ ἐν συνεχείᾳ μένει καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ συνδέονται μὲ τοὺς Ἁγίους.'' ∽ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς

(2)

επί του πρακτέου η ανάσταση

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Sat, 20 Jun 2026 12:06:45 +0000

Η πρόταση ανάστασης, δεν είναι μια περιορισμένη χρονικά θρησκευτική γιορτή (σαν πάσχα), που μόνο τότε (40ήμερο χαιρετιόμαστε με το Χριστός Ανέστη) αλλά τρόπος ζωής που αφορά όλον τον κύκλο ενιαυτού*, όλον τον κύκλο βιολογικής ζωής*… Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις; τὸ τέλος ἐγγίζει καὶ μέλλεις θορυβεῖσθαι· ἀνάνηψον οὖν, ἵνα φείσηταί σου Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν.

[* και όσους κύκλους μας δώσει ο καλός Θεός. Όση ηλικία, όσες έλικες πέριξ του φυσικού ηλίου, με σκοπό, να μην μείνει δισδιάστατα έρπουσα ζωή, βιολογική και μόνο, χωρίς ίχνος πνευματικής ανύψωσης.

Έτσι, για όποιον ενδιαφέρεται για αυτήν την ανύψωση (ανάσταση από την ύλη και το φρόνημά της) αρκεί να βρει τα 4 άκρα στον όλο κύκλο, που σταυροειδώς θα μας ανάγει από την βάση, στην ποθούμενη κορυφή…

ο σταυρός των ηλιοστασίων (4 άκρα στον χρόνο) και η ελπίδα αναστάσεώς μας ....

Ιχνηλατώντας (στον χρόνο) την Οδό Του Κυρίου

κατά το... τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ; ἀθῷος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον αὐτοῦ. οὗτος λήψεται εὐλογίαν παρὰ Κυρίου καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. (ψαλμ.κγ')

Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος.

μια τελειότητα, που αφήνει ίχνη και σημεία προς ευθυπόρηση, ακόμη και στα πιο μικρά, όπως ο μαγνήτης διευθετεί σε τάξη όλα τα άτακτα ρινίσματα σιδήρου. Αμήν Αυτός ο Μεγάλος Μαγνήτης να περάσει από την ζωή μας και διευθετηθεί αυτή η αναστάσιμη έλξη σε κάθε εβδομάδα, με αφετηρία ον Κύριο και Κυριακή και κατάληξη πάλι Σε Αυτόν, αφού περάσουμε την όλη εβδομάδα, σαν μεγαλοβδομάδα... με Τετ την προδοσία και Παρ την σταύρωση... μην τύχει (που δυστυχώς συμβαίνει) να θυμόμαστε το πάσχα ΜΟΝΟ εκείνες τις ημέρες. Σαν να θέλουμε να ανεβούμε μονομιάς 52 σκαλιά ενώ μας δόθηκαν αυτά (εβδομαδούλες) για εκμετάλλευση... με σταυροαναστάσιμο τρόπο ζωής.

Κι αν η όλη εβδομάδα εκτυπώνεται και κυλά αργά αργά, νομοτελειακά, με γνώμονα το η ζωή μας μέσα στην μεγ.εβδομάδα και η μεγ.εβδομάδα μέσα στην ζωή μας…, κάθε φορά που συμμετέχουμε σε ορθόδοξη θεία λειτουργία, επιβιβαζόμαστε πάνω σε ένα ‘’καράβι’’ που τρέχει τον όλο χρόνο από γενέσεως έως συντελείας, σε τόσο μικρό χρόνο, όσο αυτή διαρκεί με όρθρο τα συμβάντα προ Χριστού και μετά την ευλογημένη, τα μετά και με Χριστό. Τότε, ο κάθε ‘’επιβάτης’’ και συμμετέχων, κι όχι απλώς θεατής και κοινωνικά επισκέπτης, κατά την ετοιμότητά του, κατά την ήδη υπάρχουσα πνευματική οικοδομή, του χαρίζεται άλλο ένα μυστικό λιθαράκι προς τελείωση αυτής. Τον ανασταίνει Ο Κύριος από όποια κατάσταση βρίσκεται στην επόμενη. Εμβρυακή προς γέννηση και τέλος ανάσταση, ανάληψη, πεντηκοστή φωτισμό αγιασμό. Μυστικά και μυστηριακά εφόδια και βιώματα προς δόμηση του εν ημίν ναού. Αμήν δι ευχών όλων των ιστορικών προσώπων… δικαίων και αγίων.].

‘’παράλληλα’’ για τον καθένα μας στο πρόσωπο του απ.Πέτρου, που άγγελος πατάσσει την πλευρά αυτού και παραινεί τον αλυσοδεμένο απ.Πέτρο ανάστα εν τάχει… τον φυλασσόμενο από τον ηρώδη (δερμάτινο) … ὃν καὶ πιάσας ἔθετο εἰς φυλακήν, παραδοὺς τέσσαρσι τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν… (Πραξ.ιβ’), έτσι πατάσσει και την δική μας πλευρά ο φύλακας άγγελός μας… αφού ο απ.Πέτρος αντιστοιχεί στην πρακτική, σε σχέση (και συνδυασμό) με τον απ.Ιωάννη που δηλώνει την θεωρία…

Καλούμαστε να βιώσουμε σαν πράξη αυτό που ο απ.Πέτρος βίωσε… (και ενθυμούμαστε την 16 Ιαν)… ‘’Σήμερον’’ ο σιδηροδέσμιος απ.Πέτρος από τον ηρώδη (που κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή ερμηνεύεται ως δερμάτινος) λύεται θαυμαστά από τον άγγελο, ο οποίος στο ειλητάριό του γράφει : ‘’ανάστα εν τάχει’’ … αμήν βάζοντας αρχή λύσης δεσμών, αρχή αναστάσεως, παρά την φαινόμενη ‘’ελευθερία’’ μας και κινητικότητα χωρίς ‘’σιδηρούς’’ περιορισμούς (η ψυχούλα μας το ξέρει… μακάρι να την ακούσουμε και εργαστούμε για την πραγματική ελευθερία της)…

Όμοια σιδηροδέσμιος είναι και ο δίκαιος Ιωσήφ ο πάγκαλος, φυλακισμένος από τον φαραώ στην αίγυπτο (κόσμο). Όμοια σιδηροδέσμια είναι η πράξη του καθενός μας (αλλά και η θεωρία αν δεν έχουμε ορθόδοξο φρόνημα και πίστη).

Κι ο τρόπος λύσης, διαχρονικός, αφού στον δίκαιο Ιωσήφ (ΠΔ) απ.Πέτρο (ΚΔ) και το ‘’τώρα’’ μπορούμε να διακρίνουμε την ίδια νοηματική συνάφεια…. Ο Κύριος θέλοντας να μας κάνει κυρίους του οίκου μας.... (ε-αυτού)… σημειώνει στον ρδ’ ψαλμό, ‘’ειδικό’’ για την εξομολόγηση …. ἐταπείνωσαν ἐν πέδαις τοὺς πόδας αὐτοῦ, σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ, τὸ λόγιον τοῦ Κυρίου ἐπύρωσεν αὐτόν. ἀπέστειλε βασιλεὺς καὶ ἔλυσεν αὐτόν, ἄρχων λαοῦ, καὶ ἀφῆκεν αὐτόν. κατέστησεν αὐτὸν κύριον τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσης τῆς κτήσεως αὐτοῦ τοῦ παιδεῦσαι τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ ὡς ἑαυτὸν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτοῦ σοφίσαι. καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ισραὴλ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ᾿Ιακὼβ παρῴκησεν ἐν γῇ Χάμ. καὶ ηὔξησε τὸν λαὸν αὐτοῦ σφόδρα καὶ ἐκραταίωσεν αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ.

Η επί του πρακτέου διαρκής λύση είναι να ‘’ανασταινόμαστε’’ οι σιδηροδέσμιοι μέσα από το (τάχα μύθο) σπήλαιο του πλάτωνα που ατενίζουμε εικόνες και είδωλα ως αληθινά, και να κινούμαστε προς το (ανέσπερο και αληθινό) Φως (βηθλεέμ και οίκο Άρτου, όπου εισάγεται στον κόσμο Αυτό – εγώ ειμί) και από τα σκιώδη αιτιατά, στα φωτεινά αίτια και λόγους, Πρωταίτιο Λόγο και Κύριο….

Ανάσταση από την γη στον ουρανό, σε δύο φάσεις ομότροπες. Από την αίγυπτο (και αιχμαλωσία), προς την βηθλεέμ μέσω ερήμου και ασκήσεως και νόμου (σινά) και από την γη (Κυριακή Βαΐων) ιδού αναβαίνομεν εις ιεροσόλυμα έως την Κυριακή της αναστάσεως, ως εις ουρανόν, μέσω της κλίμακος της μεγ.Εβδομάδος (με σχετικούς δεσμούς, στο τέλος) και περνώντας εύστοχα ανά μεγάλη ημέρα τα κομβικά σημεία που παρατίθενται… όπως της αποταγής και μη δουλεύσας ταις ηδοναίς της αιγυπτίας, της ακάρπου συκής, των μωρών παρθένων…

Χαρακτηριστικό και των δύο ‘’αναβάσεων’’, εξόδου (νομικού πάσχα) και ανόδου (ορθόδοξης αναστάσεως), εντοπίζεται Ο επί πώλου όνου Κύριος που σηματοδοτεί τον χριστοφόρο νου, που, χωρίς Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν. Ούτε έξοδος ούτε ανάβασις.

ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τόν υἱόν μου…, και με κεφαλαίο, Τον Άνθρωπο και με μικρό, για κάθε άνθρωπο, ως ‘’υιό’’ Μου. … και σκιωδώς από την αίγυπτο (από υπόγειο στην γη) και ουσιαστικώς (από την γη στον ουρανό) από Κυριακή Βαΐων... δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ, καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ, πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ, χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου....

Ερχόμενος Ο Κύριος και Η Θεοτόκος στην ζωή μας, σαν Λόγος, υμνούμε στον οίκο ‘’λ’’ … λάμψας εν τη αιγύπτω φωτισμόν αληθείας… μια καλή ευκαιρία για να ακολουθήσουμε Αυτήν (την Ζωή και Αλήθεια και Ανάσταση), από τώρα, γιατί το θέμα είναι, σε ποια κατάσταση θα μας βρει η κρίσις. Γιατί, όπως συνέβη ιστορικά η ανάσταση, όπως συνέβησαν ιστορικά όλα τα προκαταρκτικά εφόδια και ‘’σημεία’’ που την ενδεικνύουν, θα μας ζητηθεί ο λόγος από Τον Λόγο πόσο Τον ωμοιάσαμε* (δλδ ενήργησε εν ημίν το καθ’ωμοίωσιν από την εικόνα που όλοι κατέχουμε).

[*ωμοιάσαμε Τον ωραίο κάλλει και πρότυπο ή ασχημύναμε ομοιάζοντες τον κακό υποβολέα... κατά τα γραφούμενα του αγ. Σιλουανού ... η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο!!! κατά πόσο Τον ενσωματώσαμε, και σε ποιά φάση (και ηλικία) Του επιτρέψαμε να μεγαλώσει εν ημίν... και να εκδηλώνεται δια της ζωής μας, από έμβρυο έως του μέτρου της ηλικίας Του Κυρίου, των τελείων. Αμήν να βάλουμε αρχή κάθαρσης ως την μόνη προϋπόθεση για τα υπόλοιπα, φωτισμός και αγιασμός, όλα χάρις].

Κρίση που απεικονίστηκε και την Μεγ.Παρασκευή με τους δύο εκατέρωθεν ληστές του μεν καταγομένου εις άδην τω βάρει της βλασφημίας του δε κουφιζομένου πταισμάτων προς γνώσιν θεολογίας (θ’ώρα) μεταθέτοντας την ζωή εκάστου σε μια άλλη διάσταση που ναι μεν είναι αόρατη αλλά απολύτως υπαρκτή. Άνω μαζί Του (σήμερον μεθ’ εμού έση) αντί μακράν Του στον αντίποδα, ως βλάσφημοι, αντίθετοι των ζωηφόρων εντολών Του Κυρίου, ακόμη και αυτής της αυτοσυντήρησης της φύσης.... εργαζόμενοι και ενεργούντες κατά φύσιν τις αρετές vs των παραφύσει παθών, κληρονομώντας ο καθένας ή την βασιλεία που μας προορίστηκε ή την αποφευκτέα γέεννα Σταυρωτές, σταυρούμενοι και κληρονόμοι.

Νομοτελειακά, κάθε ένας που έλαβε την πρώτη ανάσταση (ύπαρξη) θα τύχει και δευτέρας αναστάσεως, αλλά ανάλογα της ζωής (πράξης και θεωρίας) οι μεν προς ανάσταση Ζωής, οι δε προς ανάστασιν κρίσεως. [ κατά το αγιογραφικό… 28 μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ, 29 καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.(Ιωαν.ε’)].

Οι μεν ένεκα σαρκολατρείας και ειδωλολατρείας, ένεκα συμ-περι-φοράς (αρνητικής) προς εξοστρακισμό (6) … απέλθετε απ’Εμού οι δε προς ενσωμάτωση (9) συμ-περι-φοράς (θετικής και θεϊκής) με το έλθετε προς με οι ευλογημένοι. Οι μεν εκ της δυναστείας του αντιδίκου φερόμενοι βιαίως εκ της φυγοκέντρου (Ι) οι δε ελευθέρως σταυροφόροι μετά της κεντρομόλου (Ι).

Κι εμείς, μέσα στην εκκλησία, τον ουρανό επί της γης και συμπυκνωμένη φύση με την υπερφύση, ως κυτταράκι Αυτού (Σώμα Χριστού) με την εξομολόγηση (στον τύπο φλέβας και μεταφοράς βαρών από εκεί που είμαστε σε όποιο μέλος, προς την Καρδιά), θεία κοινωνία (στον τύπο της αρτηρίας, ως μάννα εξ ουρανού προσαρμοζόμενου στις ιδιαίτερες ανάγκες του καθενός) και προσευχή (ως άλλο ενωτικό νεύρο) υλοποιείται η δόμηση του εν ημίν ναού, λιθαράκι λιθαράκι κατά τάξη και ετοιμότητά μας, αρχίζουμε να ζούμε εσωτερικά, δια XC και εν XC.

Μια θεία κοινωνία (και επικοινωνία) υπό προϋποθέσεις, (το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό) που ενεργεί πέραν των φυσικών μας αντιληπτών ορίων κατά τον Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ : … ''Όταν κάποιος κοινωνεί, η χάρη της Κοινωνίας επεκτείνεται σε ολόκληρη την οικογένειά του, και στους ζωντανούς και στους νεκρούς...''

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει για την Θεία Χάρη

- Για να πλησιάσει έναν άνθρωπο πρέπει να τον βρει χωρίς λόγο κατάκρισης.

- Για να κατασκηνώσει μέσα του πρέπει να τον βρει χωρίς σαρκικούς λογισμούς.

-Για να μπορέσει να φαίνεται σ' έναν άνθρωπο πρέπει να είναι ταπεινός.

-Για να μεταδίδει τη Χάρη ο άνθρωπος πρέπει να είναι προσευχόμενος.

Αν κάποιος χωρίς να έχει πετύχει τα παραπάνω νιώθει για λίγο Χάρη είναι επειδή ο Θεός του επιτρέπει να δει μια ακτίνα μήπως και ποθήσει όλον τον Ήλιο

Ως βρέφη νήπια, (κατά τον μέγα Μακάριο) και αγ.Μάξιμο ομολογητή, κυοφορούμενοι σαν μέσα σε σκοτεινή μήτρα, και μετέχοντες του θείου πυρός, οδεύουμε χάριτι προς (ανα)γέννηση.

Κατά την ετοιμότητά μας και πρόοδο οικοδομής, το ένα λιθαράκι προστίθεται πάνω στο άλλο, αρχής γενομένης από τον αβραάμ, όπως ξεκινά η γενεαλογία Του Κυρίου, (κάτι σαν σύλληψη Αυτού στην ψυχή και ζωή και σώμα μας) και αν Ο Κύριος έχει ήδη προσθέσει το ‘’α’’ της αγάπης και αλήθειας Του στην κεφαλή (από άβραμ σε αβραάμ) και το ‘’ρ’’ της δικαιοσύνης Του στο σώμα (από σάρα σε σάρρα) και όπως φαίνεται στο Γεν.ιζ’5, 15.

Όσο ‘’συλλαμβάνεται’’ Ο Κύριος εν ημίν δια Της Θεοτόκου,, εισερχόμενος ως Βρέφος μέσα στον οίκο μας και Του επιτρέπουμε (και παρακαλούμε) να κινεί το όχημά μας, τόσο Ο υψηλός φιλοξενούμενος θεραπεύει τον υποδοχέα… μεταμορφώνοντας τον εαυτό σε αγαθό σκήνωμα… (και μηκέτι σκήνω,μα της αμαρτίας… αμήν ελθέ και σκήνωσον και καθάρισον και σώσον…) η πνευματική αναγωγή (και η αξία) του, ότι το μωρό θεραπεύει την μητέρα του… από το Άξιον εστί και θεραπεία

Κι επειδή όπου εγώ εκεί και οι δικοί Μου, με Τον Κύριο ‘’αναστήνονται’’ όλοι οι δικοί Του μέσα μας. Αρχής γενομένης από αβραάμ (στον τύπο του Πατέρα) περνάμε στον υιό Ισαάκ (πνεύμα θυσίας) και καταλήγουμε στον Ιακώβ, που στον τύπο του Αγίου Πνεύματος, χαρίζει τις αρετές (σε κάθε άνθρωπο που Τον δέχεται) αρετές πρακτικές εκ της Λείας, αρετές θεωρίας σαν από Ραχήλ. Αυτό, που τυπώνοντας το σημείο του Σταυρού δεξιά (πρακτικά) και αριστερά (θεωρητικά) μας επισκέπτεται το Πνεύμα το Άγιο και μας δωρίζει αυτά τα χαρίσματα κατά τάξη και ετοιμότητα… (Ὁ Σταυρός τοῦ Ἁγίου Φωτός).

Αφού η σάρκα εναντιώνεται στο πνεύμα, ‘’έστησε’’ ο καλός Θεός το σχέδιο της σωτηρίας κάθε ανθρώπου και όλης της ανθρωπότητος από την πρώτη στιγμή της πτώσης (και απομάκρυνσης)… 15 καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν… (Γεν.γ’) αμήν γίνουμε δεκτικοί αυτής της θείας θέλησης, που θέλει τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, συνεργαζόμενοι οικειοθελώς.

Προοδευούσης της ανάστασης, θα βρεθούμε σε ακόμη ένα κομβικό σημείο… που αντικαθιστά την αρά με χαρά και την αφωνία στην λύση της… αυτό που γράφηκε στην Η Ουράνια Λειτουργία.(Αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς) :

… Τη δυστυχία τους έκλαιγαν οι Σέρβοι,

αλλ’ ο ζωντανός Θεός δεν τους θυμήθηκε-

γιατί εκείνοι δε θυμήθηκαν το Θεό,

ούτε τις αμαρτίες τους.

…μόνο που επιβάλλεται για άλλη μια φορά η αναλογική ‘’μετάφραση’’ ... αυτός που θυμάται τον Θεό και ο Θεός τον θυμάται... είναι το όνομα Ζαχαρίας, που έτσι μεθερμηνεύεται. … και με την αφωνία του, να λύνεται με την γέννηση του αγ.Ιωάννη Προδρόμου, να σηματοδοτεί την εξομολόγηση και οικείο ψαλμό (ρδ’), χάρι που έρχεται από το έμεινε Η Παναγία στον οίκο Ζαχαρίου, ωσεί μήνας τρεις… (όχι κοσμικά μετρούμενο αλλά ως πνευματική ωριμότητα και μέστωση της κυοφοριας του πνεύματος της μετανοίας (Ιωάννη) εν ημίν. Αμήν να βάλουμε αρχή, αμήν δι ευχών και ενεργείας Της

Συμπερασματικά νομίζω, πρέπει να νοήσουμε ότι με την πρώτη ανάσταση, τοποθετείται αυτή η εικών μας επί γης (+) ώστε ο καθένας με τον σταυρό του, σαν επί κλίμακος, να την καθαρίσει, ωμοιώσει και σώσει αντίθετα από του να αδιαφορήσει, υποτιμήσει, αμαυρώσει και τελικά την απωλέσει… περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση).

Και στην μία σύλληψη και στην άλλη ‘’βλέπουμε’’ φως, μόνο που το κάτω έχει ημερομηνία αρχής και λήξης ενώ το άνω είναι ανέσπερο και ατελεύτητο. Στοιχεία, φωτο και μικρό βιντεάκι, μπορεί κάποιος να βρει στο σύλληψη ανθρώπου και ΦΩΣ…. Η ανάστασις αρχίζει από την σύλληψη και πνευματικά, από άδου κατωτάτου. Αναλογικά, πρέπει να εντοπίσουμε Τον ευαγγελισμό, ως την αρχή παρουσίας Του Κυρίου εν ημίν για να ξεκινήσει και η δική μας βιωματική ανάσταση.

Το ίδιο Φως, το Ιλαρό, της Γεννήσεως (και Σάρκωσης) το Ανέσπερο, το Θαβώρειο, το Αναστάσιμο, της Αναλήψεως, της Πεντηκοστής, προσθέτουν κατά την ετοιμότητά μας το λιθαράκι οικοδομής μας.

---

συνειρμικοί δεσμοί…

ΦΩΣ. Από το εξωτερικό ίχνος έως της εσωτερικής πληρότητος

Η ανάβασις της Μ.Εβδομάδος, η μετά την ευθεία της μεγάλης τεσσαρακοστής

Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση …

η ζωή μας μέσα στην μεγ.εβδομάδα και η μεγ.εβδομάδα μέσα στην ζωή μας…

από την αίγυπτο στην άνω ιερουσαλήμ…

το μυστικό πάσχα και το σύνολο των μυστικών βιωμάτων της Ορθοδοξίας (και της έσω Ζωής)

πότε αρχίζει επί του πρακτέου η ανάληψις…. και πως τελειούται

πως λειτουργούν στον άνθρωπο, τα δώρα της αναστάσεως, αναλήψεως και πεντηκοστής…

η εις άδην κάθοδος και η συνανάσταση με Τον Κύριο, των 120 προσώπων

από την ανάσταση στην ανάληψη και διάνοιξη ‘’ουρανών’’ ουρανών και οφθαλμών.

Η σχέση του νοός με τα σχήματα και ουσία … επί πώλου όνου, χερουβείμ, Ανάσταση και Ανάληψη

Η Γέφυρα μέσα στην Αγία Γραφή … και οι προϋποθέσεις δόμησής Της, μέσα μας...

ανάσταση και ανυψοποιά μυστήρια

πως λειτουργούν στον άνθρωπο, τα δώρα της αναστάσεως, αναλήψεως και πεντηκοστής…

αυτός είναι ο κόσμος....

Ἡ θάλασσα τοῦ κόσμου - ὅσιος Νήφων

Η Εκκλησία είναι σαν πλοίο στο πέλαγος:
" Ο κόσμος είναι "θάλασσα", όπου η Εκκλησία, σαν πλοίο στο πέλαγος, ταλαιπωρείται αλλά δεν χάνεται. Γιατί έχει μαζί της ως έμπειρο κυβερνήτη το Χριστό.
Στο κέντρο της υψώνεται το σημείο της νίκης κατά του θανάτου, που είναι ο Σταυρός του Κυρίου.
Η πλώρη της είναι η ανατολή και η πρύμνη της η δύση... το πηδάλιό της οι δύο διαθήκες και τα τεντωμένα σκοινιά της η αγάπη του Χριστού, που αγκαλιάζει την Εκκλησία, και η αντλία της το βάπτισμα, με το οποίο ανανεώνονται αυτοί που πιστεύουν.
Σ'αυτή σαν φωτεινό καραβόπανο βρίσκεται το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο σφραγίζονται όσοι πιστεύουν στο Θεό.
Μαζί της φέρνει και σιδερένιες άγκυρες, τις άγιες εντολές του ίδιου του Χριστού, που είναι δυνατές σαν σίδερο.
Δεξιά και αριστερά της έχει και ναύτες, τους άγιους αγγέλους, με τους οποίους πάντοτε στηρίζεται και φυλάγεται η Εκκλησία.
Σ'αυτήν υπάρχει και ψηλή σκάλα που οδηγεί στη σε σχήμα σταυρού κορφή του πλοίου, εικόνα του πάθους του Χριστού, που τραβάει τους πιστούς για να ανέβουν στον ουρανό.
Στην κορφή των ιστίων υπάρχουν οι φάροι που ενώνονται και αποτελούν τους χορούς των προφητών, των μαρτύρων και των αποστόλων, που αναπαύονται στη βασιλεία του Χριστού". (Ιππολύτου, Περί Χριστού και περί του Αντιχρίστου)

συνειρμικές σκέψεις, σχετικές με την θάλασσα του κόσμου

Το σκίρτημα Ζωής μέσα στην αμορφία μας….

μετανοίας αρχή και ανεύρεση του Θησαυρού…

διακρίνοντες τα σημεία παρουσίας του Τιμίου προδρόμου στην ζωή μας…

Η είσοδος της Ζωής στην ζωή μας...

ο εν ημίν ήλιος

κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας…

η επί του πρακτέου ‘’τομή’’ (και είσοδος) Του Κυρίου στην έκπτωτη φύση για να την (ξ)αναστήσει εν παραδείσω…

Επί του πρακτέου η Κυριακή της Ορθοδοξίας ήτοι, περί αναστήλωσης των εικόνων

οι δύο αγιογραφικοί άνθρωποι και Ο Ένας εν μέσω αυτών…

αίσθηση Χριστού μεγάλου Αθανασίου

διαίσθηση αίσθηση και θέα Θεού

είναι πρώτιστο θέμα παιδείας (και νουθεσίας Χριστού) σε αντίθεση με την απαιδεία του κόσμου τούτου …

Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ Αγίου Νεκταρίου

Άνθρωπος. Θεοπτία στον νόμο και στην χάρι…

για τον θεόπτη προφ.Μωυσή

για τους σκοπούς που θέτει ο άνθρωπος και ο έρωτας σαν ρυθμιστικός παράγων …

πότε αρχίζει η ανάστασις, πως συντελείται και πότε τελειούται…

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Sat, 20 Jun 2026 11:48:37 +0000

Κατά τους αγίους, η ΠΔ είναι η σκιά της ΚΔ. Σε αυτήν (ΠΔ) διαβάζουμε περί αναστάσεως του ανθρώπου, από το μηδέν στο είναι, κατάσταση που επαναλαμβάνεται στους αιώνες. Για αυτήν την ανάσταση… αναφέρεται ότι… 25 ῎Εγνω δὲ ᾿Αδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ, λέγουσα· ἐξανέστησε γάρ μοι ὁ Θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ ῎Αβελ, ὃν ἀπέκτεινε Κάϊν. (Γεν.δ’)

Υπό αυτήν την έννοια ο όρος ανάσταση ‘’διευρύνεται’’ από αυστηρά ορθόδοξη σε πανανθρώπινη, αφού η αρχή της εντοπίζεται στην ανάσταση σπέρματος, εις άνθρωπον και την μετάβαση από την αταξία, αμορφία, χάος, σε τάξη και ζωή.

Έτσι κι αλλιώς, ΑΔΑΜ πλην της έννοιας του πήλινου που του προσδίδεται, τα αρχικά του, δηλώνουν την πρώτη τάξη και υγιή προσανατολισμό του προσώπου του προς τον Δημιουργό του [ΑΔΑΜ – Ανατολή Δύση Άρκτος (βορράς) Μεσημβρία (νότος)].

Αυτή η ‘’ανάσταση’’ είναι κάθε κατά φύσιν δημιουργία (και πλάσις). Όχι μόνο τότε τω καιρώ εκείνω στην γένεση, αλλά με κάθε γέννηση. Επειδή όμως η τρεπτότητα της φύσης μας πολλές φορές μας διολισθαίνει από την τάξι στην αταξία, χάνουμε τον προσανατολισμό μας προς το φως, η ανάσταση είναι εκείνη η διαρκής δύναμη

που πρέπει να βρίσκουμε, για την αποκατάσταση από το παραφύσιν στο κατά φύσιν.

[η τάξις στον ψυχισμό, οι αιτίες της αταξίας και η αποκατάσταση, να επαναφέρει η αναστάσιμη χάρις του Θεού στην παραδείσια τάξη, οικιστές μεταξύ των τεσσάρων αγιογραφικών ποταμών και επιστροφής σε αυτές τις ιδιότητες (όπως τις ερμηνεύουν οι άγιοι) διάκριση (τίγρης) εγκράτεια (ευφράτης)… που απωλέσαμε δολίως όταν ακούσαμε [αλλά και κάθε φορά που (υπ)ακούμε] στον αντίδικο της σωτηρίας μας… οπότε, όποιος επιθυμεί αναστάσιμη ζωή, θα πρέπει να βαδίζει, ως αγώνα ζωής, από την ανομία στον νόμο και δι αυτού, στην πολυπόθητη χάρι… από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου… με, εντός του κειμένου, ερμηνεία των όλων βημάτων που απαιτούνται προς τέλεια (1000) αποφυγή κακού (κ=20), σύνολο 2040 βήματα και σε θεωρία και σε πράξη ως δύο σκέλη…].

…Με αυτό το σκεπτικό, την πρώτη ανάσταση την έχουμε βιώσει όλοι οι άνθρωποι κι είναι η βιολογική και σαρκική, όταν εκ του μη όντος στο είναι… ημάς παρήγαγε και από το (Τριαδικό) ΕΝΑ έλαβε και λαμβάνει (στους αιώνες) ο καθένας μας το ΕΙΝΑΙ.

ΕΝΑ

ΕΙΝΑΙ

Είναι εκείνη η χρονική κατά Θεόν στιγμή, που Ο Κύριος τυπώνει την εικόνα Του εφ’ημών , σαν σε άγραφο χάρτη, μας εξάγει από την αμορφία και χάος (Γεν.α’) εισάγει στον κόσμο το Φως και εφεξής την φέρουμε και την διαχειριζόμαστε. [Άλλωστε, άνθρωπος σημαίνει, ο έχων Του Ανδρός (ανθρ) και ορθίου Σοφού την όψη (ωπος). Η ‘’πρόσθεση’’ των δύο Ι που το ΕΝΑ το κάνει ΕΙΝΑΙ, δηλώνουν την έμφυτη ελεύθερη επιλογή, ποιο από τα δύο Ι (γιώτα) θα ακολουθήσουμε στην ζωή και διαχείρηση του είναι μας… ζωή με την κεντρομόλο (Ι, Ιησού) συγ-κείμενοι Αυτού ή την φυγόκεντρο (Ι, ι’ τάγμα δαιμόνων), αντι-κείμενοι Του Δημιουργού, με την όλη πορεία μας να εξαρτάται απόλυτα από την θέλησή μας].

Αναστηθήκαμε σταυροειδώς στην εξωτερική δημιουργία ως εικόνες Αυτού, γίναμε ως κορωνίδα της δημιουργίας κέντρο του κόσμου, αλλά όχι για να μείνουμε εκεί, (υπερήφανοι και αλαζόνες, με κέντρο του σύμπαντος το εγώ) αφού έδωσε εξαρχής πλην αυτής (εικόνος) εν δυνάμει και το καθ’ωμοίωσιν [26 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν… (Γεν.α’)], ώστε με ιδιαίτερη εργασία (εν ημίν) και εφόδια (μυστικά και ορθόδοξα μυστηριακά), μετά την καθ’ύλην γέννηση να επιτύχουμε την αναγέννηση. Αν από αδιαφορία ή άλλες αιτίες αποτύχουμε, ενώ θα ισχύει το φως έξω και αριστερό σκέλος του σχεδιαγράμματος, εντός θα υπάρχει σκότος (Γεν.α’, σαν κατάσταση ψυχική, προ δημιουργίας, προαδαμιαίας ζωώδους κατάστασης, χωρίς θεία πνοή, σκέτη σάρκα, παρά τις θυμικές και διανοητικές ιδιότητες) μη έχοντας βάλει αρχή της έσω ζωής με κέντρο Τον Θεό (και δεξί σχέδιο).

Στο… γέννηση κατά σάρκα και γέννηση κατά Πνεύμα (Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ), ο άγιος σημειώνει … Ὑπάρχουν δύο εἴδη γεννήσεως· τὸ ἕνα κατὰ σάρκα, τὸ ἄλλο κατὰ πνεῦμα. Ὁ Χριστὸς εἶπε στὸν Νικόδημο: «Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστι, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμα ἐστι. Μὴ θαυμάσης ὅτι εἶπον σοί, δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι Ἄνωθεν» (Ἰωάν. 3,6-7).

Με το ‘’δει υμάς γεννηθήναι άνωθεν’’ και το ‘’πρέπει’’ Του Κυρίου προς τον άνθρωπο, σημαίνει πως είναι αναγκαία και συμφέρουσα η άνωθεν γέννηση (αυτό που συνήθως αναφέρεται ως αναγέννηση και ανάσταση).

Στο σύμβολο της πίστεως έχουμε για Τον Κύριο το, γεννηθέντα ου ποιηθέντα. Αυτή η ιστορική πραγματικότητα εξωτερικά επιζητεί και την εσωτερικά βιωματική, δια Της Θεοτόκου.

Αναστήνει Ο Θεός Τον Κύριο δια του σπέρματός Της, σαν εικόνα μέσα Σε Αυτήν, εμφανίζοντάς Τον στον κόσμο… πάλι δι Αυτής γεννάται σε κάθε άνθρωπο, εφόσον κατά τον άγιο Συμεών τον νέο θεολόγο ισχύει το : Ότι και πάντες οι Άγιοι τον Λόγον του Θεού εν εαυτοίς συλλαμβάνουσι τη Θεοτόκω παραπλησίως και γεννώσιν αυτόν και γεννάται εν αυτοίς και γεννώνται υπ’ αυτού και πως υιοί και αδελφοί και μητέρες αυτού χρηματίζουσιν.

Η αφετηρία της πνευματικής αναστάσεως, είναι Ο ευαγγελισμός, σαν σύλληψη, τέλος δε η ανάσταση Του Κυρίου από τον Τάφο. Η πρώτη ανάσταση (Ο Λόγος σαρξ εγένετο) ανοίγει το κεφάλαιον της σωτηρίας και η δεύτερη ολοκληρώνει τον ίδιο κύκλο. Λένε οι άγιοι, πως την ίδια ώρα και ημέρα (25^η Μαρτίου) που άκουσε η Εύα το λυπηρόν της εξόδου ίδια ώρα και ημέρα άκουσε Η Θεοτόκος το χαίρε του αρχαγγέλου.

Έτσι, Η Θεοτόκος είναι εκείνο το κομβικό πρόσωπο της ιστορίας, που, αφενός ‘’χωρίζει’’ το όλον σε δύο όψεις και αφετέρου τα ‘’ενώνει’’. Την σάρκα από το Πνεύμα. Το ποίημα (γεννημένο εκ σαρκός) από την γέννηση του πνεύματος. Από την μία εντοπίζουμε την α-νοησία και σκότος (κεφαλή εξάκτινο χωρίς Νου Χριστού) από την άλλη ο Νους και Φως εν ημίν, αρχή γενομένης από την κεφαλή (όπως αγιογραφήθηκε αυτή στους χαιρετισμούς και οίκο ‘’π’’. Δι ορθοδόξου πίστεως).

Στη μέση, η φλογίνη ρομφαία μεταξύ φρονήσεως και αφροσύνης, που δια Σταυρού παρατηρείται η παράδοξος σβέσις… και που ενώ στην αρχή χωρίζει, μετά ανοίγει σαν αδιόδευτος πύλη, και ενώνει. Από την μία η αρά από την άλλη η χ+αρά, με αιτία Την γεννήσσασα στον κόσμο αμήν και κόσμο μας, Χ (Χριστό Μεσσία), Ούσα η μόνη επουράνιος κλίμαξ δι Ης κατέβη και πάλι, μοναδική γέφυρα Η μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν. [ο Ευαγγελισμός ως προϋπόθεση της Αναστάσεως (και των δύο, ο ΣΤΑΥΡΟΣ)]. … (όπως υμνείται στον παρακλητικό της Παναγίας πορταϊτίσσης, ως μόνης θύρας και πύλης σωτηρίας)… Θεοτοκίον Χαίρε πύλη, και γέφυρα και κλίμαξ, εκ θανάτου προς την αθανασίαν, δι΄ης χωρούμεν διαπεραιούμενοι, την υγράν του βίου θάλασσαν και γήθεν, υψούμεθα προς πόλον.

Ο πρώτος άνθρωπος ως πλάσμα από πηλό και σαρξ, ο δεύτερος γεννημένος ως πνεύμα… γιαυτό και στο σύμβολο της πίστεως διαφοροποιείται Ο Κύριος ‘’γεννηθέντα ου ποιηθέντα’’… και διακριτά όρια βίου… από την μία και από την άλλη ‘’επιλογή’’, σε ποιον κύκλο ‘’περιπατούμε’’… κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας… αναπτυσσόμενες, δύο τάσεις, εκατέρωθεν τανύσματα, έλξεις σαν από μαγνήτες… και προοπτικές αντιτιθέμενες… Σαρκοποίηση του πνεύματος ή πνευματικοποίηση της σάρκας. Ζωή Αλήθεια και ανάστασις ή θάνατος ψεύδος (αληθοφάνεια) και στάσις (σαν επανάσταση και απομάκρυνση από τον Θεό).

Σκοπός μας, μετά την προς τα έξω εικόνα ανθρώπου (και πρώτη ανάσταση) να ακολουθήσει η ‘’μόρφωση’’ (εξ αμορφίας και χάους) της εικόνος Του Χριστού εν ημίν, δι ενεργείας του πνευματικού μας και χάριτι Του Αγίου Πνεύματος [… έως ου μορφωθεί Ο Χριστός εν υμίν (Γαλ.δ’19)]. Μια ‘’επανάληψη’’ δημιουργίας με τα ‘’ίδια’’ στοιχεία, αλλά αναλογικά προς τα έσω, αφού Η ‘’έλξις’’ της Αναστάσεως νίκησε την έλξη της γης… αμήν αντικαθιστώμενα τα έξω στοιχεία του κόσμου με τα έσω στοιχεία, ως ΠΥΡ, ως ΑΗΡ, ως ΥΔΩΡ ως ΓΗ… εν ημίν πεμπτουσία, όλα Χριστός, Σταυρός. [Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης… και από την αιχμαλωσία στην ελευθερία … ελευθερία κατὰ την Ορθόδοξη Εκκλησία (π.Ιωάννης Ρωμανίδης)].

Μια σταδιακή, αύξηση ηλικίας, ελίκων της πέριξ Του Ηλίου… με αρχή και πρόοδο, δι ευχών… Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου

Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη

Μη μείνουμε στην έξω λάμψη και έξω εσπερινά φώτα, αλλά να περάσουμε στην έσω ανέσπερη φωταγωγία και αναδημιουργία όπως σημειώνει ο απ.Παύλος… ⁶ ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ. ⁷ Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν, ⁸ ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐξαπορούμενοι, ⁹ διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι, ¹⁰ πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. ¹¹ ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. ¹² ὥστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν. ¹³ ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν, ¹⁴ εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν. ¹⁵ τὰ γὰρ πάντα δι’ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ. (Β’ Κορ.δ’ 6 – 15)

Όλη η πορεία ξεκινά από το τι προσδοκούμε… τι θεωρούμε θησαυρό… γήινα επιτεύγματα ή προσδοκώ ανάσταση νεκρών, που ορίζει την ευθεία και ελικοειδή πορεία από το υπόγειο στο κατά φύσιν και επί γης, ενέργεια εν ημίν από την εις τον άδη κάθοδον Του Κυρίου, με ανάσταση να είναι η χειραγωγία Του Κυρίου που μας ανέλκει εκ τάφου…

Γιαυτό και ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, μας πληροφορεί: …''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ συναναστήθηκε μαζί του νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.'' (από το προσδοκώ ανάσταση νεκρών μέχρι το ... και τοις εν τοις μνήμασι ζωή, χαρισάμενος)

εν τοις μνήμασι Ζωή χαρισάμενος… μια διαρκής χάρις αναστάσεως και Ζωής. Μια έλξις εξ άδου κατωτάτου και εκ θανάτου προς την Ζωή.

ανάσταση προσωπική… η εις άδην κάθοδος και η συνανάσταση με Τον Κύριο, των 120 προσώπων… με προϋπόθεση τον προσανατολισμό του προσώπου μας στο Φως.

Εάν δεν έρθει το φως στην καρδιά μας…

Στην αναστάσιμη ακολουθία ψάλλεται 99 φορές το Χριστός Ανέστη (33Χ3) δηλώνοντας και σημειολογικά αυτήν την ανέλιξη (και ελικοειδή 9, άνοδο), όπως και τα ‘’σχήματα’’ που εκτελούνται από τον ιερέα σκιωδώς επί του εδάφους της εκκλησίας για να μας ανεβάσουν Στον Παντοκράτορα (αγιογραφία στον τρούλλο) ουρανό και καρδία.

Αυτός που θέλει να εντοπίσει την διαφορά της έξω από την έσω ζωή, πρέπει να σταθεί πάνω σε μια αναλογική με σπουδαίο νόημα, λεπτομέρεια. Εκ της πλευράς του πρώτου ΑΔΑΜ αφού ο Θεός τον ύπνωσε και τον έφερε σε έκσταση, εξάγει την (έξω) ζωή (ΕΥΑ) Γεν.γ'20, σε συνάφεια, όπου εκ της πλευράς του δευτέρου ΑΔΑΜ αρχίζει η έσω ΖΩΗ, αφού (παρόμοια) Τον ύπνωσε (τριήμερος Ταφή και Ανάσταση)!!!

Ομόπνοα (με τον αγ.Συμεών για την κάθοδο Του Κυρίου) ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος αναφέρει, για δική μας κατάρτιση και επιβεβαίωση θεολογική :… "Όταν ακούσεις ότι ο Χριστός κατέβηκε στον άδη και ελευθέρωσε όλες τις ψυχές που ήταν εκεί, μη νομίζεις ότι αυτό είναι μακριά από όσα γίνονται σήμερα.

Να θεωρείς δηλαδή ότι η καρδιά είναι ο τάφος και εκεί είναι θαμμένοι οι λογισμοί και ο νους, μέσα στο βαθύ σκοτάδι.

Έρχεται λοιπόν ο Κύριος στις ψυχές που Τον επικαλούνται από τον άδη, δηλαδή στο βάθος της καρδιάς, και εκεί διατάζει τον θάνατο: "άφησε, του λέει, ελεύθερες τις φυλακισμένες ψυχές, οι οποίες ζητούν εμένα που μπορώ να τις σώσω".

Κατόπιν, αφού σηκώσει τη βαριά πέτρα που σκεπάζει την ψυχή, ανοίγει τον τάφο και ανασταίνει τον πράγματι νεκρό και ελευθερώνει τη φυλακισμένη ψυχή από τη σκοτεινή φυλακή".

Για αυτήν την ‘’μόρφωση’’ εν ημίν, αναφέρει ο αγ.Παΐσιος για τις εικόνες, πως ο άνθρωπος που φιλά με πόθο τις εικόνες των αγίων και τις φθείρει, ‘’σηκώνει’’ τα χρώματα αυτών από το χαρτί και τα μεταφέρει μέσα του ‘’μεταθέτοντας’’ αυτές στον ναό της καρδιάς του.

Έχουμε να διαχειριστούμε τον ‘’εικονικό’’ μας κόσμο ώστε από την πρώτη πρόσκαιρη χάρι (πρώτη ανάσταση από το μηδέν στο ΕΙΝΑΙ) να περάσουμε στην αιωνιότητα και δεύτερη ανάσταση, επιστροφής στο ΕΝΑ, δια Της Θεοτόκου, αφού… Ὅλος ὁ Κόσμος ἔγινε διὰ τὴν Κυρίαν Θεοτόκον καὶ ἡ Κυρία Θεοτόκος ἔγινε διὰ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησoῦν Χριστὸν ∽ Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ισχύει το χους εις χουν και πνεύμα εις πνεύμα απελεύσει, αλλά αν ο ηγεμονικός νους επιλέξει να μείνει στην πρώτη ανάσταση, την σαρκική, και δεν εργαστεί για την δεύτερη (πνευματική αναγέννηση), όλη η ζωή κατευθύνεται προς απώλεια… ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ.

φυσική και πνευματική αναγωγή στο… εάλω η πόλις

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Fri, 05 Jun 2026 12:09:35 +0000

Η ιστορία διδάσκει… μόνο που αυτή, συνήθως γράφεται από τους νικητές, οπότε, για νάχει κάποιος αντικειμενική άποψη, πρέπει να ανατρέξει και σε άλλες πηγές, ειδικά από αυτούς που ήταν παρόντες στα ιστορικά συμβάντα ή έχουν αντικειμενικότερη (και ισορροπημένη) άποψη. Κι αφού οι απόψεις διΐστανται, επιβάλλεται να ανεβούμε λίγο πιο πάνω, για νάχουμε έποψη.

Η ιστορία διδάσκει, αλλά ο κόσμος βγάζει τα δικά του συμπεράσματα, την εκλαμβάνει όπως τον συμφέρει, διαβάζοντάς την όπως θέλει.

Η μετάφραση ακόμη και παράφραση της ιστορικής αλήθειας έχει αφορμή τους σκοπούς του καθενός, για να δικαιολογήσει την στάση ζωής του, προσπαθώντας να είναι ή να δείξει ισχυρός. Μεταξύ όμως του είναι και του φαίνεσθαι χάσμα μέγα.

Έτσι, μεταξύ των ανθρώπων που γράφουν ιστορία παρεμβαίνει στον χρόνο γράφοντας την δική Του ‘’ιστορία’’ και Ο Άνθρωπος. Όχι απλά ως επόπτης πανταχού παρών, και από παθητική μακράν απόσταση, αλλά ως τα πάντα πληρών, ενεργών (1).

Κι οι άνθρωποι, χωρισμένοι σε δύο άκρα, γράφουν την ιστορία των καθοδηγητών τους… ή Του όντως Ισχυρού και Νικητού που πάν γόνυ (επουράνιο, επίγειο και καταχθόνιο) θα κάμψει ή του απανθρώπου που μοιάζει με ισχυρός υποκινώντας μίσος, έχθρα μεταξύ ανθρώπων, κατακτήσεις επιγείων αγαθών που είναι και η αιτία πολέμων ως ειδωλολατρεία και πλεονεξία, οι μεν με φωτεινό πρόσωπο προσανατολισμένο στον ήλιο και ουρανό, οι δε με σκοτεινό πρόσωπο, προσανατολισμένοι στην γη... κατά τον προσανατολισμό προσώπου και καρδιών προς τι ο καθένας θεωρεί ''θησαυρό''... προσανατολισμός καρδιών…. Από τη μία τα άγια από την άλλη, έξω από τα τείχη, (και εκεί να μείνει) η μαγεία... όπως και παραινεί ο αγ.Εφραίμ κατουνακιώτης... «Ο Θεός όλα τα ανέχεται, αλλά τη μαγεία… μακρυά».

Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι αν κάποιος Τον δεχτεί, Ο Ίδιος και οι άγιοί Του

γίνονται ‘’συμπολεμιστές’’ μας, όπως είδαμε εμφανώς Την Παναγία, αγ.Δημήτριο, αγ.Μηνά, πολλούς αγίους το 1940, το 1821, στην Π και ΚΔ. Έτσι, ‘’μοιραίως’’ ο κάθε άνθρωπος γίνεται συγγραφέας μέρους αυτής με δύο πρόσημα, ανάλογα της θελήσεώς του. Ισχυρός δια Θεού ή ‘’ισχυρός’’ επί γης, χωρίς Αυτόν.

Παρόν και απόλυτα αντικειμενικός (ως εγώ ειμί η Αλήθεια) σε κάθε ιστορικό συμβάν είναι Ο Κύριος, οπότε, μας συμφέρει η αντίληψη της δικής Του παρουσίας, ως παιδεία και νουθεσία, κατά την παρότρυνση του ψαλμωδού… δράξασθε παιδείας, μήποτε ὀργισθῇ Κύριος καὶ ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας. ὅταν ἐκκαυθῇ ἐν τάχει ὁ θυμὸς αὐτοῦ, μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῷ. (ψαλμ.β’)

Προφήτες όπως ο Ησαΐας, Ιερεμίας κ.α. μας γνωρίζουν πως τα σύνορα αλλάζουν και ο λαός του Θεού βιώνει την συρρίκνωση των ορίων του, όσο απέχει από την ορθόδοξη παράδοσή του.

Παρότι όταν λέμε η Πόλις εάλω αναφερόμαστε για την Κωνσταντινούπολη, ο ορισμός επεκτείνεται σε κάθε πόλη, από μακροκόσμου (ΑΔΑΜ) και ανθρωπότητος, έως του μικροκόσμου, με την έννοια να αφορά ιδίως τον εαυτό. Γιαυτό κρίθηκε απαραίτητη η αναγωγή.

Η πόλις (ιερουσαλήμ, που είναι ίχνος της ψυχής και αγίας άνω πόλεως) εάλω αφού Ο Κύριος άνοιξε τις πόρτες (σε αναλογία στον εαυτό, οι θυρίδες αισθητηρίων)… να μπουν οι εχθροί και αιχμαλωτίσουν τον ισραήλ (νου), λόγω απομάκρυνσής του από την Αλήθεια. [εγώ θα ανοίξω τις πόρτες (γερ.Φιλόθεος Ζερβάκος), με νομοτελειακή έκπτωση, συρρίκνωση και αιχμαλωσία πρώτα πνευματική για να ακολουθήσει και η φυσική. Κατάσταση, που συμβαίνει εθελουσίως… εθελουσία πνευματοκατάληψη.... εθελούσια δαιμονοκατάληψη...].

Εγγράφει Ο Κύριος μέσα στην κοσμική ιστορία την δική Του, υπό μορφήν νουθεσίας για όποιον ενδιαφέρεται να την ‘’δει’’. Αλώθηκαν εξωτερικές πόλεις για να δείξουν πόσο σπουδαία είναι η εσωτερική και αποφευχθεί η επανάληψη…. ώστε, μέσα στην νομοτελειακή ημερομηνία γεννήσεως και αναπόφευκτου βιολογικού θανάτου, να μην ακολουθήσει απαραίτητα και ο θάνατος της ψυχής (κατά αγ.Γρηγόριο Παλαμά).

Αυτά τα δύο ‘’βιολογικά’’ άκρα, που αφορούν τον καθένα μας και όλην την ανθρωπότητα, πρέπει να τα δούμε στην θεοφύλακτη Πόλι, σαν μια θεία πινεληά στην ιστορία… με το γενέθλιό της (11 Μαϊ) και 29 Μαϊ τον ‘’θάνατό’’ της… από την 11η Μαϊ έως την 29 Μαΐου 1453, ημέρα Τρίτη…

Μια Πόλις, που παρά την εξωτερική άλωση περιμένει πρωτίστως την εσωτερική απελευθέρωση για να ακολουθήσει και εξωτερικά ως επιβεβαίωση η επιστροφή Της, όπως προφητεύτηκε… πως λειτουργούν επί του πρακτέου οι αγ.Κωνσταντίνος και Ελένη, η σχέση τους με την βασιλίδα των πόλεων και την εν ημίν βασιλεία

Για να παραμείνει θεοφύλακτη η έσω Πόλις στους αιώνες, πρέπει να μην ρίχνουμε την εικόνα Της στις λάσπες (ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ 26 Μαΐου 1453...), ώστε αν χάριτι κατορθωθεί εντός, θα ακολουθήσει και το εκτός... μήπως και ''πάρουμε'' την έξω Πόλι ιστορικά προφητευμένο, αλλά δεν μετέχουμε βιωματικά στο αληθινό βυζάντιο..., λόγω παχυλότητος και αναξιότητος... οπότε μάταιη και η καύχηση… Τὸ ἀληθινὸ Βυζάντιο. Ἡ ἀρχοντικὴ καὶ βασιλικὴ πολιτεία (Φώτης Κόντογλου)

Στο, ορατές και αόρατες δυνάμεις στους πολέμους... και στο υποκεφάλαιό του : Όσιος Νικόλαος «ὁ ἀπὸ στρατιωτῶν» και διήγησις ωφέλιμος (24 Δεκ) γράφει χαρακτηριστικά : … βλέπει πως εστέκετο εις ένα υψηλόν και περίοπτον τόπον. Kοντά του δε, βλέπει πως εκάθητο ένας κριτής, όστις είχε το δεξιόν του ποδάρι βαλμένον επάνω εις το αριστερόν, και έλεγε προς αυτόν. Bλέπεις τα στρατεύματα του ενός μέρους των Pωμαίων, και του άλλου μέρους των Bουλγάρων; O δε Nικόλαος απεκρίνατο. Nαι Kύριε, βλέπω, ότι οι Pωμαίοι συγκόπτουσι και νικώσι τους Bουλγάρους. Tότε ο φαινόμενος λέγει προς τον δίκαιον. Bλέπε εις εμέ. O δε επιστρέψας τους οφθαλμούς του προς αυτόν, είδεν οπού, το μεν δεξιόν του ποδάρι, είχεν επάνω, εις την γην. Tο δε αριστερόν, είχεν επάνω εις το δεξιόν. Έπειτα γυρίσας τους οφθαλμούς του εις τα στρατεύματα, βλέπει, πως οι εχθροί Bούλγαροι κατέκοπτον τους Pωμαίους. … μπορεί να είναι ανθρωπόμορφο σχήμα, (το ένα πόδι πάνω στο άλλο και η εναλλαγή) αλλά διακρίνοντας την έννοια και την ουσία του φαινομένου, αυτό αποδεικνύει την εποπτεία Του Κυρίου και το όχι τυχαίο αποτέλεσμα κάθε πολέμου, με τον έναν (φιλόχριστο) στρατό να ευλογείται όταν πρόκειται περί νίκης τον δε άλλον (αλλόφυλο – αλλόθρησκο), όταν νικά, το επιτρέπει για λόγους παιδαγωγίας του δικού Του λαού…

Είδαμε παρεμβάσεις στους πολέμους…. είδαμε τον αρχάγγελο με το σπαθί του να συγκόπτει εχθρούς στην ΠΔ εν μια νυκτί… 35 Καὶ ἐγένετο ἕως νυκτὸς καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐπάταξεν ἐν τῇ παρεμβολῇ ᾿Ασσυρίων ἑκατὸν ὀγδοηκονταπέντε χιλιάδας· καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ πάντες σώματα νεκρά... (Δ’Βασ.ιθ’)

Τον ξαναείδαμε σαν προστάτη των Ελλήνων (σαν εχετλαίο) και ρωμηών στα βυζαντινά χρόνια … και στην ΠΔ και στην Καινή τώρα… αρκεί να Του δίνουμε δικαιώματα…

Τον είδαμε να συγκόπτει εν μια νυκτί, όλους τους αρσενοκοίτες για να μην βρεθεί τοιαύτη θεομίσητη αμαρτία με την Γέννηση… τα 3 θαύματα με την Γέννηση του Κυρίου.

Έτσι, κατά βάθος, όλη η ιστορία εξελίσσεται* ‘’γύρω’’ από δύο ξίφη τα ξίφη του κόσμου και Το Ξίφος της Ορθοδοξίας…. τα μεν κόπτοντα βιαίως και αδίκως την βιολογική ζωή (οριζοντίως), για χάριν πλεονεξίας και κατάκτησης επιγείων αγαθών, το δε κόπτοντας καθέτως την σάρκα (από μέτωπο έως βαλβίδας ομφαλού) για να εξέλθει το πνεύμα… και οδηγηθούν ελικοειδώς (εξού και η υποσημείωση * στο εξελίσσεται) ή προς τα άνω (9) ή προς τα κάτω (6) κατά την κρίση του Θεού. [περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση)].

Στο ''Πως εκδικούνται οι νεκροί'' αγ.Νικολάου βελιμίροβιτς πρέπει να προσέξουμε δυο αξιοσημείωτες προτάσεις... εκείνος που σκοτώνει αθώο άνθρωπο στην πραγματικότητα δεν νικά αλλά παραδίδει τα όπλα μπροστά στον νεκρό και ότι... ο κόσμος των δολοφονημένων είναι πιο δυνατός από τους δολοφόνους τους και εκδικείται φοβερά... [φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος (εβρ.ι'31) ...Θεό Ζώντα προστάτη αθώων και αδικημένων]. Περί δε των ‘’ξιφών’’ και της ιστορίας που ‘’γράφουν’’, αμήν ξένοι του κόσμου ξένοι του ξίφους του εχθρού…. (επουρανίου και επιγείου συνεργάτου του).

συγγράφει μονοδιάστατα ο NOAM CHOMSKY πως λειτουργεί ο κόσμος. Πως λειτουργεί χωρίς Θεό, κάτω από τις θελήσεις των ισχυρών και ενδόξων της γης. Μόνο που ο άκοσμος αυτός κόσμος, ο χαώδης που λειτουργεί με τον νόμο του ισχυρού σαν σε ζούγκλα, με περισσή σκοτεινιά και διαρκή αυξανόμενη κακία και πόνο, έχει την λύση του. Νομίζει πως γράφει, ο κατά φαντασίαν ‘’ισχυρός’’ επί γης κοσμοκράτορας, ακολουθώντας τα πρωτόκολλα των σοφών* της σιών, ιστορία, ως λέων ωρυόμενος, αλλά στην πραγματικότητα κινείται μέσα στο επιτρέπεται Του Παντοκράτορος Κυρίου.

[* καταχρηστικά ''σοφών'', αφού η σ+οφία τους αφορά την έρπουσα, δηλητηριώδη και θανατηφόρα του άλλου, αντί της πραγματικής όρθιας σ+οφίας που θεραπεύει...]

Κι η λύση προσωπική και συλλογική έγκειται στο να ανοίξει λίγο το παραθυράκι της συνείδησης, που κλείστηκε ερμητικά σαν παντζούρι απαγορεύοντας να μπει το άλλο Φως και διαλύσει τα σκοτάδια. Μόνο έτσι μπορεί να γνωρίσει βιωματικά πως λειτουργεί ο κόσμος με Θεό … αυτός είναι ο κόσμος... και πως θα διαπλεύσουμε εύστοχα την … Ἡ θάλασσα τοῦ κόσμου - ὅσιος Νήφων Κωνσταντιανής… διακρίνοντας το πάντα δυναμικά προσαρμοζόμενο θείο σχέδιο (που θέλει τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας – και ιστορικής – ελθείν), μετά από κάθε ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου…

Αλώνονται οι πόλεις, αλώνονται οι συνοικίες τους, αλώνονται οι εαυτοί, αλώνονται τα μέλη μας. Για να επιτραπεί όμως αυτή η άλωσις, πάντα προηγείται η απομάκρυνση του Φωτός που μέχρι τότε υπείχε την θέση της σκέπης και προστασίας.

‘’Φεύγει’’ το Φως, και εγκαθιστά την ‘’κατάληψη’’ το σκότος. Απομακρύνεται (επειδή απομακρυνθήκαμε εμείς πρώτοι από αυτήν) η ανοδική σπείρα (9) γενόμενος ο προηγούμενος ‘’τόπος’’ έρμαιο της άλλης, καθοδικής σπείρας (6) (υποσ.2).

Τμηματικά, σαν συνοικίες μπορούν να νοηθούν τα μέλη της πόλης μας… αλώνεται η κεφαλή (και ακρόπολίς μας, στον τύπο της αθήνας) με ανόμους κα αμαρτωλούς λογισμούς, σκιάζεται με θολούρα ο οφθαλμός με τα πάθη ως νέφη και μνησικακία... αλώνεται το χέρι μας όταν ενεργεί άτοπα, αλώνεται η γλώσσα με την ύβρι κατά του Θεού, την κακολογία και κατάκριση, αλώνεται η πρωτεύουσα καρδιά (στον τύπο της Πόλεως) με χοϊκές επιθυμίες και σαρκολατρεία… με την ιστορία να διδάσκει διαχρονικά ότι η επιστροφή από την αιχμαλωσία είναι η μόνη λύση και ΜΟΝΟ με την χάρι Του Θεού και της Παναγίας… Και τότε δεν οδηγείται πλέον αιχμάλωτος των Ασσυρίων μακριά από την Ιερουσαλήμ, αλλά επιστρέφει αξιέπαινα από τη Βαβυλώνα στη Σιών, ώστε να λέει κι αυτός μαζί με τον Προφήτη: «Σου πρέπει ύμνος, Θεέ μου, στη Σιών, και θα σου αποδώσομε το τάξιμό μας στην Ιερουσαλήμ» (Ψαλμ. 64, 2) και: «Όταν ο Κύριος επιστρέψει τους αιχμαλώτους στη Σιών, θα αναγαλλιάσει ο Ιακώβ και θα ευφρανθεί ο Ισραήλ» (Ψαλμ. 125, 1 και 25, 2)… από το Περί ησυχίας και περί των δύο τρόπων της προσευχής. Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης

Παρακαλούμε Την καλή μας Παναγία για αυτήν την απελευθέρωση … ἡ τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ φιλεύσπλαγχνος Μήτηρ, ἐλέησόν με, καὶ δὸς κατάνυξιν καὶ συντριβὴν ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ ταπείνωσιν ἐν τοῖς διανοήμασί μου, καὶ ἀνάκλησιν ἐν ταῖς αἰχμαλωσίαις τῶν λογισμῶν μου.

Και… όπως από την προσωπική μας σχέση με τον Σταυρό, παράμετροι και επιπτώσεις στα συλλογικά... συμπερασματικά, από την σχέση μας με Την Θεοτόκο ‘’συμβαίνουν’’ ανάλογα οι αιχμαλωσίες και οι ποθούμενες απελευθερώσεις εσωτερικής και εξωτερικής πόλης… κατά μέρος, αφού κάθε άλωση μέρους και μέλους μας από κακία, απελευθερώνεται δια των αρετών που εκτελούνται από τα ίδια μέλη, χαρίσματα Της Θεοτόκου, θανατούμενος ο θάνατος όπως φαίνεται στο Νέκρωση μελών αμαρτίας, ζώωσης μελών

και στο σύνολο του όλου εαυτού, με πρωτεύουσες νου (κεφαλής) και καρδίας (Κωνσταντινουπόλεως), αμήν προστασία και σκέπη αντί απομάκρυνσης της χάριτος, Του Φωτός και Μητέρας του Φωτός, όπως εκτυπώθηκε σαν νουθεσία, στην Πόλη…

Αναφερόμενο ιστορικά ότι… «Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν χιλιάδες ευσεβείς αλλά η Πόλις θα περιέλθει στα χέρια των Τούρκων διότι ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ την κατάσταση. Δεν διαμαρτύρονται, δεν αντιδρούν, δεν αγωνίζονται.» [Ιωσήφ Βρυέννιος]… φαίνεται, πως Ο Θεός δείχνοντας ένα χέρι στον ουρανό… μας γνωρίζει ότι στην Πόλι δεν έμειναν ούτε πέντε πιστοί (κατά Θεό), επέτρεψε την άλωση, καλώντας μας να διέλθουμε τον κανόνα μας… όπως συνέβη στον παλαιό ισραήλ επτάκις, στην ρωσσία εβδομήκοντα επτάκις και τώρα σε σειρά η πλούσια ευλογημένη ρωμηοσύνη πολλαπλάσια, να απελευθερωθεί από το ψευτορωμαΐικο, εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς… (σε κανόνα είμαστε – άγιος Παΐσιος).

[Μία παράμετρος δυσαρμονίας που μας διαφεύγει, είναι η κατά Θεόν ισορροπία στα κράτη. Όπως ο άνθρωπος έχει ισχυρό θώρακα και ισχυρό κρανίο για να προστατεύει τα εσωτερικά μαλακά όργανα καρδιάς και εγκεφάλου, έτσι κάθε κράτος που για χάριν του σκληρού θώρακα σκληραίνει την καρδιά του λαού του ή για χάριν της μαλακής καρδιάς μαλακώνει (με ψευδοθρησκευτική αγαπολογία) τον θώρακα, μη μεριμνώντας για τον στρατό, χάνει την ισορροπία του και δυσλειτουργώντας ασθενεί είτε πνευματικά (λόγω σκληροκαρδίας) είτε φυσικά (σαν αδυναμία προστασίας). Κύριε ελέησον, θεράπευσον το κάθε μέλος να εργάζεται τον διακριτό του ρόλο!!

Παρατηρώντας ότι πυρ ανέρχεται (εγκαταλείπει) πυρ εισάγεται σε αντικατάσταση αυτού που αφήσαμε να φύγει με τις επιλογές μας, Πυρ ανακαινιστικό το ένα πυρ καυστικό το άλλο, πρέπει να αναλογιστούμε τις προϋποθέσεις μετοχής και ακρόασης της προσευχής από Τον Θεό, τελικά, ποιο είδος πυρός θέλουμε να ''κοινωνούμε''. (το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό). Έτσι, με αυτό το σκεπτικό, βλέπουμε πως ισχύει διαχρονικά, και στην Πόλη και πάντα… όπως σημειώνει ο αγ.Νικόλαος Βελιμίροβιτς στην Η Ουράνια Λειτουργία. :

Τη δυστυχία τους έκλαιγαν οι Σέρβοι,

αλλ’ ο ζωντανός Θεός δεν τους θυμήθηκε-

γιατί εκείνοι δε θυμήθηκαν το Θεό,

ούτε τις αμαρτίες τους

Κατάσταση που χρήζει ‘’μεταφράσεως’’ από την γλώσσα του Πνεύματος, στην καθομιλουμένη… Ζαχαρίας (+5σεπ) μεθερμηνεύεται ... αυτός που θυμάται τον Θεό και ο Θεός τον θυμάται... (η δε αφωνία του έως ότου γεννηθεί ο αγ.Ιωάννης Πρόδρομος ΣΗΜΑΙΝΕΙ την ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ... έτσι, ΑΝ ΘΕΛΕΙ κάποιος, να ΘΥΜΗΘΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ, δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να εισακουστεί... και αντίστοιχα Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΗΘΕΙ...].

Αμήν, ο καθένας, να αναφέρει και βιώσει για την εαυτού πόλη (καρδιά), τον δρόμο τετέλεκα την πίστη τετήρηκα…. (παρά τις πτώσεις μας) αφού… 12 Δεκ 1452 πραγματοποιήθηκε το ενωτικό συλλείτουργο στην Αγία Σοφία με τους παπικούς (με την στήριξη της ελπίδας μας στον κόσμο, αντί Στον αληθινό Θεό) με αποτέλεσμα την 29 Μαϊ 1453, η Πόλη να πέσει. Κατάσταση, διαχρονικά επαναλαμβανόμενη… Αμήν την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι… αμήν πάσαν την ζωήν ημών, XC τω Θεώ παραθώμεθα…

Και... όπως συνέβη ιστορικά, έτσι να συμβαίνει και βιωματικά. Κι όπως παραδόθηκε Η Πόλις και ανατέθηκε η προστασία της στην Παναγία, έτσι να ανατίθεται η πόλη μας και σαν την Αγιασοφιά, ο εν ημίν ναός Τριαδικού Θεού, στην καλή μας Παναγία, να μας φρουρεί σκέπει φυλλάττει… μήπως και από τώρα δούμε την άλλη όψη. Την αιώνια φωτεινή. (οι δύο όψεις της Πόλης του Κωνσταντίνου…)

με σχετικά και συνειρμικά….

Φώτη Κόντογλου – το πάρσιμο της Πόλης

Η αγιασμένη επανάσταση, Φώτη Κόντογλου

Μέγας Κωνσταντῖνος καί οἱ κατά βουλήν Θεοῦ πόλεμοι

'Το Γένος ενήστευε, το Γένος εγνώριζε...''

(1) ένδοξο παρελθόν και ελπιδοφόρο (υπό προϋποθέσεις) μέλλον παρεμβαίνοντας το ’40 με τον ορθόδοξο σταυρό κατά του αγκυλωτού…

με την δική Του γλώσσα, εν σημείοις… Αεί ο Θεός ο μέγας γεωμετρεί… (κοινός τόπος φιλοκαλίας + φιλοσοφίας)

(2) για τον αριθμό του θηρίου – π. Ηλίε Κλεόπα

και

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ π. ΚΛΕΟΠΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ όπου σημειώνονται εμφανώς τα 6άρια που γκρεμίζονται στην βάραθρο αμήν μην μας συμπαρασύρουν…. σε αντίθεση δε, την φωταγωγία, όπως έζησε ο ιερέας ψαράς που φώτιζε την λέμβο τους όσο απήγγειλαν με αγάπη στην Παναγία τους χαιρετισμούς Της (που πολύ Την χαροποιεί για να βρίσκει πάτημα να βοηθήσει τον λαό Της) και ανήλθε μετά το τέλος σπειροειδώς 999 προς τα άνω. Αμήν να ‘’κρατηθούμε’’ από το φουστάνι Της ολκάδοςς των θελόντων σωθήναι και να Την αναπαύουμε με την ζωή μας. Αμήν δι ευχών…

και σύμφωνα με τις δοθείσες ‘’κλείδες’’ κατανόησης και τρόπου έγγισης, οικείωσης και μετοχής… καθαρότητα (επιστήμη επιστημών κατά τον αγ.Σπυρίδωνα) και διαφάνεια… για να αναπαύεται η χάρις. Δερμάτινοι χιτώνες και διαφάνεια

Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος.

Πῶς νιώθει κανείς τὴν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα του Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός Ἀρχιεπισκόπος Κριμαίας

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Thu, 04 Jun 2026 07:40:50 +0000

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο κατῆλθε μὲ τρόπο ὁρατὸ καὶ ἀναπαύτηκε πάνω σὲ καθένα ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους μὲ τὴν μορφὴ πύρινων γλωσσῶν. Γιὰ ποιὸ λόγο ἦταν ἀπαραίτητο αὐτό; Ἀκριβῶς γιὰ νὰ μάθει ὁ κόσμος, ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο κατέρχεται στοὺς ἀνθρώπους.

Στὶς μεγάλες καὶ τρομερὲς ἐκδηλώσεις τῆς φύσης, βλέπουμε τὴν ἰσχυρὴ δύναμη τῶν στοιχείων τῆς φύσης. Στὸν τυφῶνα, ὁ ὁποῖος ἀφανίζει ὅλα ὅσα βρίσκονται στὸ δρόμο του, βλέπουμε τὶς φοβερές, βλέπουμε τὶς μεγάλες δυνάμεις τῆς φύσης. Στὸν φοβερὸ σεισμό, ὅταν θὰ ἀνοίξει διάπλατα ἡ γῆ καὶ θὰ γκρεμιστοῦν, ὡσὰν χάρτινα σπιτάκια, οἱ μεγάλες πέτρινες οἰκοδομές, θὰ δοκιμάσουμε τὴ μεγάλη καὶ ἰσχυρὴ δύναμη τῆς φύσεως.

Καὶ σὲ αὐτὸ τὸ ἐξαίρετο περιστατικὸ τῆς καθόδου τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στοὺς ἀποστόλους, εἶδε καὶ αἰσθάνθηκε ὁ κόσμος, πόσο κραταιὰ εἶναι ἡ χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ὅμως γνωρίζετε, ὅτι στὴν ἐλαφρά, στὴ λεπτή, στὴν εὐχάριστη πνοὴ τῆς καλοκαιρινῆς αὔρας ἐνεργεῖ ἡ ἴδια δύναμη κίνησης τοῦ ἀέρα, ἡ ὁποία, σὲ ἀσύγκριτα μεγαλύτερο βαθμὸ καὶ δύναμη, ἐνεργεῖ καὶ στὸν τυφῶνα. Γνωρίζετε, ὅτι ὅλες ἐκεῖνες οἱ δυνάμεις, οἱ ὁποῖες θέτουν σὲ κίνηση ὅλο τὸν ἀστρικὸ κόσμο, ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τῶν ὁποίων τρέχουν μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα ὅλα τὰ οὐράνια ἄστρα, αὐτὲς οἱ ἴδιες δυνάμεις δροῦν καὶ στὴν κίνηση ἑνὸς μικροσκοπικοῦ ἐντόμου καὶ ἑνὸς μυρμηγκιοῦ, δροῦν καὶ τότε, ὅταν ἕνα λεπτὸ χνουδάκι χωρὶς ἄνεμο πετάει στὸν ἀέρα.

Αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο: ὅλες αὐτὲς οἱ ἴδιες δυνάμεις, οἱ ὁποῖες ἐμφανίζονται ἄλλοτε μὲ μεγάλη, μὲ ἀπέραντη δύναμη, ἄλλοτε μὲ ἀσθενῆ, ἐλαφρό, λεπτὸ βαθμὸ δράσης. Κατ’ αὐτὸ τὸν τρόπο καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὸ Ὁποῖο μὲ μεγάλη δύναμη καὶ ἐνέργεια κατῆλθε στοὺς ἁγίους ἀποστόλους τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, μέχρι σήμερα κατέρχεται στὶς καρδιὲς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀγαπήσουν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, οἱ ὁποῖοι μὲ ὅλη τους τὴν καρδιὰ θὰ πιστέψουν στὴν Ἁγία Τριάδα, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξυψωθοῦν μὲ τὸ πνεῦμα, ἔχοντας ἀποστραφεῖ τὸ κακὸ καὶ τὴν βία.

Μὲ ἐλαφρά, μὲ διακριτική, μὲ ἀνεπαίσθητη πνοή, ὄχι μὲ τὴν μορφὴ πύρινων γλωσσῶν, ὄχι μὲ τὴν βοὴ τοῦ ἐρχόμενου ἀνέμου ἀλλὰ ἀθόρυβα καὶ ἀνεπαίσθητα εἰσέρχεται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο στὴν καθαρὴ καρδιά, στὴν καρδιὰ ποὺ τὸ ἀξίζει. Κάθε καθαρό, φωτεινὸ ἀνθρώπινο πνεῦμα αἰσθάνεται αὐτὴ τὴν ἀνεπαίσθητη καὶ ἐλαφρὰ πνοὴ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, τὴν αἰσθάνεται ὡσὰν σιωπηλὴ χαρά, ὡσὰν θαυμάσια εἰρήνη καὶ ἀνάπαυση. Αὐτὴ ἡ ἀνάπαυση ποὺ εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν χαρά, δὲν συγκρίνεται μὲ τίποτα.

Ὅμως ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀπομακρυσμένοι, ἀπείρως ἀπομακρυσμένοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν Τὸ γνωρίζουν, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό, ἐκεῖνοι ποὺ διάλεξαν τὸν δρόμο τοῦ κακοῦ καὶ ὄχι τὸν δρόμο τοῦ καλοῦ, ποὺ ἀρνήθηκαν τὴ χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ποὺ προτίμησαν τὸν δρόμο τῶν ἐγκλημάτων, τῆς βίας, τῆς ληστείας, τοῦ φόνου, τὸν δρόμο τοῦ ψεύδους, τῆς συκοφαντίας, τῶν ἐπιορκιῶν καὶ τῆς καταγγελίας ἐναντίον τῶν πλησίον τους, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν ἀγάπη, ἐκεῖνοι ποὺ ἡ καρδιὰ τοὺς εἶναι γεμάτη μίσος, ἐκεῖνοι, ἀσφαλῶς, ποτὲ δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴ χαρά, δὲν θὰ νιώσουν αὐτὴ τὴν εἰρήνη, αὐτὴ τὴν βαθειὰ εὐτυχία τῆς αἰσθήσεως τῆς παρουσίας τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου στὴν καρδιά τους.

Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νιώθουν διαφορετικά, ἐντελῶς ἀντίθετα, διότι, ὅταν ὁ ἄνθρωπος διαπράττει τὸ κακό, βρίσκεται κατὰ συνέπεια σὲ κοινωνία μὲ τὸν πατέρα κάθε κακοῦ, κάθε ψεύδους, κάθε ἀκαθαρσίας. Βρίσκεται σὲ κοινωνία μὲ τὸν διάβολο, μὲ τοὺς ἀγγέλους του, τοὺς δαίμονες. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται ὑπὸ τὴν πνευματικὴ ἐπιρροὴ αὐτῶν τῶν βρομερῶν ἐχθρῶν τοῦ Θεοῦ, τότε νιώθει στὴν καρδιὰ του κάτι ἀντίθετο ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ νιώθουν οἱ καθαροὶ ἄνθρωποι, οἱ καλοί, οἱ ἅγιοι ἄνθρωποι.

Αἰσθάνεται στὴν καρδιὰ του ἕνα δυνατὸ κάψιμο, αἰσθάνεται βαθειὰ ἀνησυχία, ἡ ὁποία ποτὲ δὲν καταπραΰνεται καὶ τὸν βασανίζει. Στὴν καρδιά του δὲν ὑπάρχει εἰρήνη: δαιμονικὴ φωτιὰ καίει τὴν ἀκάθαρτη ψυχή, τὴν καρδιὰ αὐτοῦ τοῦ ἀκάθαρτου καὶ δυστυχισμένου ἀνθρώπου.

Ὅμως ἐμεῖς, οἱ χριστιανοί, ἄραγε δὲν θὰ ἀναζητοῦμε μὲ ὅλη μας τὴν καρδιὰ τὴν κοινωνία μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο; Ἐμεῖς, οἱ χριστιανοί, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἐπιτρέψουμε νὰ καιγόμαστε ἀπὸ αὐτὴ τὴν κακιά, δαιμονικὴ φωτιά; Εἴθε νὰ μὴν συμβεῖ αὐτό!

Εἴθε νὰ βασιλεύει στὴν καρδιά σας, ἡ ὁποία ἀγάπησε τὸν Κύριο, ἡ αἰώνια εἰρήνη, ἡ αἰώνια ἀνάπαυση, ἡ αἰώνια χαρὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου!

Ἀμήν.

Η δύναμη του Σταυρού του Χριστού

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Mon, 01 Jun 2026 10:28:56 +0000

Η δύναμη του Σταυρού του Χριστού, αχ, αν γνώριζαν όλοι οι χριστιανοί τί θησαυρό έχουν εν Όνόματι του Χριστού και τί μέγα όπλο εν τω Σταυρώ του Χριστού!

Τῇ Ϛʹ (6ῃ) τοῦ μηνὸς Μαρτίου, ἡ Εὕρεσις τοῦ Τιµίου Σταυροῦ καὶ τῶν Τιµίων Ἥλων (Καρφιῶν) τοῦ Χριστοῦ παρὰ τῆς Ἁγίας Ἑλένης (326)

Στίχοι Εἰς τὴν εὕρεσην τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
Δίδωσιν ἡμῖν Ἑλένη ταύτην χάριν,
Βλέπειν τὸ σῶσαν ἐκ φθορᾶς ἡμᾶς ξύλον.
Στίχοι Εἰς τὴν εὕρεσην τῶν Τιμίων Ἥλων
Φανέντες ἧλοι Βασιλεῖ, τοῦ μὲν κράνους,
Ἄγαλμα κεῖνται, τοῦ χαλινοῦ δὲ κράτος.

Ύμνος στον Τίμιο Σταυρό Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ό Σταυρός της σωτηρίας, αιματοβαμμένος,
γιά χρόνο πολύ θαμμένος ήταν στο σκοτάδι σαν σε τάφο!
Προς χάριν σου, Τίμιε Σταυρέ, ένας Ήρωας κατοίκησε στο σκότος επί τρεις ημέρες Και συ, τριακόσια χρόνια θαμμένος έμεινες κάτω από το χώμα. Ό Κύριος, αφού απελευθέρωσε τούς προπάτορες άπ’ τον Άδη, ηγέρθη και συ, Σταυρέ, όταν η ελευθερία βασίλεψε στην Εκκλησία, υψώθηκες.
Μετά την έγερσή Του ο Κύριος παρέμεινε γιά λίγο χρόνο επί της γης και σύ έλαμψες γιά καιρό επί τούς πιστούς της γης.
Τους στήριξες μέχρι να στερεωθούν στην Πίστη, μέχρι πού όλοι έμαθαν να σφραγίζονται με το σημείο τού Σταυρού, μέχρι πού οι βαπτισμένοι αναγνώρισαν με τη συνείδησή τους τη δύναμη του Σταυρού.
Με αυτά ολοκλήρωσες την υπηρεσία σου ενδόξως.
Χίλιες εποχές ίσως έλθουν και παρέλθουν όμως η εικόνα σου και η δύναμή σου δεν θα χαθούν.
Οι πιστοί προσεύχονται στον Χριστό ενώπιον του Τιμίου Σταυρού:
να θεραπεύσει όλες τις δυσκολίες, να γιατρέψει όλους τους πόνους, διά του Τιμίου Αυτού Σταυρού.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος – Φεβρουάριος, Εκδόσεις Άθως

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ 26 Μαΐου 1453...

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 26 May 2026 11:32:58 +0000

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ-26 Μαΐου 1453...Το τελευταίο Φως πάνω από τον τρούλο. Το βράδυ της 26ης Μαΐου 1453, η Κωνσταντινούπολη ήταν μια πόλη που δεν κοιμόταν πια. Κανείς δεν κοιμόταν πραγματικά πάνω στα τείχη.

Οι νύχτες δεν ανήκαν πλέον στην ανάπαυση, αλλά στον Φόβο. Στους ήχους από το οθωμανικό στρατόπεδο. Στα τύμπανα. Στις φωνές. Στα κανόνια που είχαν πληγώσει τα τείχη και είχαν κάνει την ίδια τη γη να τρέμει.
Η Πόλη στεκόταν ακόμη. Αλλά κάθε μέρα στεκόταν πιο δύσκολα.

Η είδηση πως δεν ερχόταν βοήθεια είχε ήδη απλωθεί σαν σκιά. Το μικρό πλοίο που είχε γυρίσει στον Κεράτιο δεν είχε φέρει σωτηρία. Είχε φέρει την αλήθεια.

Κανένας στόλος δεν ερχόταν. Καμία μεγάλη δύναμη δεν πλησίαζε.

Η Κωνσταντινούπολη ήταν μόνη.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, λίγες ημέρες πριν, μέσα σε λιτανεία*, η εικόνα της Θεοτόκου είχε πέσει στους δρόμους της Βασιλεύουσας. Για τους ανθρώπους της Πόλης, που για αιώνες πίστευαν πως η Παναγία σκέπαζε τα τείχη τους, εκείνη η πτώση δεν ήταν απλώς ατύχημα. Ήταν Σημάδι.

Έτσι, όταν ήρθε η νύχτα της 26ης Μαΐου, οι ψυχές ήταν ήδη βαριές.

Και τότε, μέσα στο σκοτάδι, εμφανίστηκε κάτι παράξενο.

Ένα Φως.

Πάνω από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας.

Δεν ήταν η αυγή. Δεν ήταν φωτιά. Δεν ήταν το φως κάποιας γιορτής.

Ήταν μια παράξενη λάμψη που φάνηκε να στέκεται πάνω από τον μεγάλο ναό της Πόλης, πάνω από την καρδιά της χριστιανικής αυτοκρατορίας, πάνω από το σύμβολο που για αιώνες ένωνε ουρανό και γη.

Οι άνθρωποι κοίταξαν ψηλά.

Ίσως κάποιοι σταμάτησαν να μιλούν. Ίσως κάποιοι σταυροκοπήθηκαν.

Όμως οι περισσότεροι ένιωσαν πως εκείνη τη στιγμή δεν έβλεπαν απλώς ένα φαινόμενο στον ουρανό, αλλά την ίδια τη Μοίρα της Πόλης να αποκαλύπτεται.

Γιατί σε μια πολιορκημένη πόλη, τίποτα δεν είναι απλώς φυσικό.

Ο ουρανός γίνεται Μήνυμα. Η βροχή γίνεται Προειδοποίηση. Η σιωπή γίνεται Απειλή. Και το φως γίνεται Κρίση.

Το παράξενο εκείνο φως το ανέφεραν άνθρωποι που ζούσαν τις τελευταίες ημέρες μέσα στα τείχη. Το μνημόνευσε και ο Κριτόβουλος, που βρισκόταν έξω από την Πόλη και είδε κι εκείνος το φαινόμενο.

Μα οι δύο πλευρές δεν το διάβασαν με τον ίδιο τρόπο.

Για τους πολιορκημένους, ήταν Κακό Σημάδι.

Ίσως η Θεία προστασία απομακρυνόταν.

Ίσως η Υπέρμαχος Στρατηγός δεν στεκόταν πια πάνω από τα τείχη.

Ίσως η Αγία Σοφία, ο μεγάλος ναός που είχε δει αυτοκράτορες, λιτανείες, θριάμβους, στέψεις και προσευχές αιώνων, έμενε τώρα μόνη μπροστά στο τέλος.

Για τους Οθωμανούς, αντίθετα, το φως μπορούσε να σημαίνει νίκη.

Ένα σημάδι πως η Πόλη ήταν έτοιμη να πέσει.

Έτσι, το ίδιο φαινόμενο έγινε δύο διαφορετικές προφητείες.

Για τους έξω, υπόσχεση κατάκτησης.

Για τους μέσα, προμήνυμα απώλειας.

Και η Αγία Σοφία στεκόταν εκεί, μέσα στη νύχτα, με τον τρούλο της να σηκώνει το τελευταίο βλέμμα της Πόλης προς τον ουρανό.

Πόσοι άραγε την κοίταξαν εκείνη τη νύχτα και θυμήθηκαν τα παλιά;

Τον Ιουστινιανό. Τις μεγάλες λειτουργίες. Τα χρυσά ψηφιδωτά. Τις φωνές των ψαλτών. Την αυτοκρατορία τότε που ακόμη πίστευε πως ήταν αιώνια.

Και τώρα;

Τώρα, γύρω της, τα τείχη ράγιζαν. Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι φόβο. Οι άνθρωποι περίμεναν το αναπόφευκτο. Και πάνω από τον τρούλο, ένα φως εμφανιζόταν σαν τελευταία, αινιγματική φλόγα πριν από το σκοτάδι.

Ίσως σήμερα να το εξηγούσαμε αλλιώς.

Ίσως να μιλούσαμε για ατμοσφαιρικό φαινόμενο, για αντανάκλαση, για ομίχλη, για φως που διαθλάστηκε μέσα στη νύχτα.

Αλλά εκείνοι δεν το είδαν έτσι. Δεν μπορούσαν να το δουν έτσι.

Γιατί όταν μια πόλη πεθαίνει, ακόμη και ο ουρανός μοιάζει να παίρνει θέση.

Στις 26 Μαΐου 1453, η Αγία Σοφία δεν είχε ακόμη πέσει.

Η Κωνσταντινούπολη δεν είχε ακόμη αλωθεί.

Ο τελευταίος αυτοκράτορας στεκόταν ακόμη άγρυπνος πάνω στα τείχη.

Μα εκείνη τη νύχτα, στα μάτια των ανθρώπων της, κάτι είχε ήδη αρχίσει να φεύγει από πάνω της.

Όχι στρατός. Όχι πλούτος. Όχι ελπίδα μόνο.

Το Φως.

Και όταν το Φως φεύγει από μια πόλη, το Σκοτάδι δεν αργεί να μπει…

πηγή: ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ-ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-

---

* Η τελευταία Λιτανεία στην βασιλεύουσα και η πτώση της Παναγίας.
Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453, οι κάτοικοι εναπέθεσαν τις ελπίδες τους στην ουράνια προστασία. Στις 24 ή 25 Μαΐου 1453 (μόλις λίγες μέρες πριν την τελική πτώση στις 29 Μαΐου), πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη λιτανεία στους δρόμους της πόλης.
Οι πιστοί μετέφεραν την πιο ιερή εικόνα της πόλης, την Παναγία την Οδηγήτρια, η οποία θεωρούνταν η προστάτιδα της Κωνσταντινούπολης. Κατά τη διάρκεια της πομπής, συνέβησαν τα εξής γεγονότα:
Ξαφνικά, η εικόνα γλίστρησε από τα χέρια των ανδρών που την κρατούσαν και έπεσε στο έδαφος.  Όταν οι ιερείς και οι πιστοί έσπευσαν να την ανασηκώσουν, η εικόνα φάνηκε να έχει γίνει απίστευτα βαριά (σαν να ήταν από μολύβι), και χρειάστηκε τεράστια προσπάθεια και πολλή ώρα για να καταφέρουν να την ξανασηκώσουν.
Σαν να μην έφτανε αυτό, μόλις η εικόνα τοποθετήθηκε ξανά στη θέση της, ξέσπασε μια βίαιη και πρωτοφανής καταιγίδα με χαλάζι και καταρρακτώδη βροχή. Η καταιγίδα ήταν τόσο σφοδρή που η λιτανεία αναγκάστηκε να διακοπεί βίαια, καθώς οι πιστοί δεν μπορούσαν ούτε να σταθούν όρθιοι ούτε να αναπνεύσουν από το νερό, ενώ οι δρόμοι πλημμύρισαν.
Για τους εξαντλημένους και τρομοκρατημένους Βυζαντινούς, τα γεγονότα αυτά ερμηνεύτηκαν ως ξεκάθαρο σημάδι ότι η Θεία Πρόνοια είχε εγκαταλείψει την πόλη. Η πτώση της εικόνας στο χώμα συμβόλιζε την επικείμενη πτώση της ίδιας της Αυτοκρατορίας, και το γεγονός ότι «βάρυνε» μεταφράστηκε ως άρνηση της Παναγίας να παραμείνει πλέον προστάτιδα μιας πόλης που ήταν καταδικασμένη.
Το ψυχολογικό πλήγμα στο ηθικό των αμυνόμενων ήταν τεράστιο, ακριβώς την παραμονή της μεγάλης τελικής επίθεσης του Μωάμεθ Β'

εύρεση του Θησαυρού…

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 26 May 2026 10:06:45 +0000

19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι· 20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· 21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν. (Ματθ.ς’)

Είναι οι θησαυροί που κρύπτονται υπό την γη και γίνονται αιτία πολέμου μεταξύ ανθρώπων και τους οποίους παρακινούν οι απάνθρωποι δαίμονες για την πλεονεξία και ειδωλολατρεία μας, είναι όμως και αυτός που ‘’κρύβεται’’ μέσα στην γη μας, αιτία πολέμου κατά των δαιμόνων που παραινεί Ο φιλάνθρωπος Κύριος για να ανεβάσει την καρδιά μας από τα επίγεια στα επουράνια και τα επιδερμικά, στην εντός ημών βασιλεία…. αφού όπου ο θησαυρός με την υποκειμενική έννοια και τι θεωρούμε σαν πλούτο, εκεί και η καρδιά. Παραφυσική σαν σε υπόγειο, επίγεια κατά φύσιν ή υπερφύσην, ανώγειο και υπερώο.

Μέσα στον λειτουργικό κύκλο του ενιαυτού συναντάμε και εορτάζουμε, όχι μόνο μία αλλά και δύο και τρεις φορές την εύρεση της Τιμίας κεφαλής του Αγ.Ιωάννου Προδρόμου (Φεβ και Μαϊ και με αφορμή αυτήν)* … την εύρεση και ύψωση του Τιμίου Σταυρού (06 Μαρ και 14 Σεπ)* και πολλές ακόμη ‘’εμφανίσεις’’ Αυτού στον ουρανό και στην ζωή μας…

Όντας ο θησαυρός των αγαθών Ο Κύριος και Το Πνεύμα το Άγιον (σαν πρώτος και δεύτερος παράκλητος) μέσα στην τρεπτότητα, αδυναμία ή αδιαφορία, χάνουμε κι εμείς αυτόν τον θησαυρό έμμεσα και άμεσα σαν μετάνοια, Σταυρός, καλούμενοι να τους ξαναβρούμε.

Το ομόπνοο σαν λύση του προβλήματος, όλων αυτών των ‘’ευρέσεων’’ βρίσκεται στο σκάψιμο στην γη μας (εντός εαυτού) αφού αυτοί (οι θησαυροί) σκεπάζονται κάτω από λάσπη, γη, υλικά…

Με την αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου, Αυτή κρύβεται μέσα στο παλάτι του ηρώδη και μέσα σε οστράκινο σκεύος. Ηρώδης κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή είναι ο δερμάτινος. Με αυτήν την έννοια, το εξωτερικά ιστορικό γεγονός επαναλαμβάνεται εσωτερικά, όσο εμείς οι ίδιοι αποτέμνουμε την κεφαλή θέλοντας να φιμώσουμε την φωνή της συνειδήσεως που μας ελέγχει.

Ο πατριάρχης Ιακώβ στον τύπο του Αγίου Πνεύματος (μετά τον πατέρα αβραάμ και υιό ισαάκ, που οδεύει υπάκουα στην θυσία) ανοίγει πηγάδια για να ξεδιψάμε… πλην όμως, οι φιλισταίοι (κρητικό φύλο, και θέση της γαστέρας) τα παραχώνουν… (Επί του πρακτέου, το ότι η συνείδηση είναι τα πηγάδια που άνοιγε ο Ιακώβ, όπως ακριβώς είπαν οι Πατέρες, και τα παράχωναν οι Φιλισταίοι).

Είναι συμπυκνωμένα εν ημίν ο όλος ουρανός και γη, ορατά και αόρατα (σταυροειδώς)** όπου εντοπίζεται στον ομφαλό ο εμφωλεύων δράκων που σαν σαρκικό φρόνημα και χρόνος και πάθη, (σάρκα - κόσμος - διάβολος και τριαξονικό κακό) περισφίγγει το πνεύμα και την κατά Θεόν καρδία, που μόνο δια του θανάτου Του Κυρίου πατείται... [αμήν βιωματικά θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι Ζωή (σαν σε τάφο τα σώματά μας) χαρισάμενος... κατά την πληροφορία από τον Ἅγ. Συμεὼν τον Νέο Θεολόγο : …''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ συναναστήθηκε μαζί του νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.''].

τι συμβαίνει στον σταυροειδή μεταβολισμό μας όταν εντάσσουμε στην ζωή μας την προσευχή και την νηστεία...

Από το μίσος των ιουδαίων, σκεπάζεται Ο Τίμιος Σταυρός με μπάζα, χώματα, ρύπη, στήνεται ανίερο ‘’ιερό’’ στην κορυφή για να αντικαταστήσει ψευδεπίγραφα, την πραγματική ιερότητα… για να μας δώσει ο άγιος αναλογικά την εν ημίν λύση ομότροπα της ιστορικής ανευρέσεως. Σκάψιμο και απόρριψη χώματος… Πως γίνεται μέσα στην καρδιά μας η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου… παράλληλο του… η έννοια της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού (6/3).

Σε μας εναπόκειται η θέληση και διάκριση των εννοιών του θησαυρού και πλούτου, που δίνει την ώθηση μετά την ορθή θεωρία και στην πράξη, απόκτησής του.

Μιλάνε μεταξύ τους (στην παραβολή του φτωχού Λαζάρου) δύο πλούσιοι για να καταδείξει ο Θεός ότι δεν είναι αυτός καθαυτός ο επίγειος πλούτος αιτία κολάσεως, αλλά μια καλή αφορμή θεάρεστης διαχείρησης. (Πλούτος και Βασιλεία…).

Διαχείρησης των δωρεών... αμήν σοφά κι όχι α-νοήτως (χωρίς Νου Χριστού), σε περίπτωση που για χάριν των φθαρτών απεμποληθεί και προσπεραστεί αδιάκριτα ο προετοιμασμένος στην αιωνιότητα, θησαυρός επίγεια ζωή.... και ''αγαθά'' (αγ.Ιγνάτιος μπριατσανίνωφ).

Διαχείρηση των ερώτων που μας έλκουν και γίνονται αιτία προσέγγισης ή απομάκρυνσης από τον Θεό, καθορίζοντας ''σκοπούς'' ζωής... για τους σκοπούς που θέτει ο άνθρωπος και ο έρωτας σαν ρυθμιστικός παράγων …

διαχείρηση σταυροειδώς σε θεωρία (μέτωπο) και πράξη (χέρι), κατά την σταυροειδή φιλοθεΐα και φιλανθρωπία του πατριάρχου αβραάμ και αρχή της ορθοδοξίας…

ο σταυρός του ευχελαίου, ο έρωτας, το πνεύμα του αντιχρίστου και το σφράγισμά του …

Διαχείρηση των προσωποιημένων δωρεών… από Τον Αγαθοδότη Θεό… [ τα γενικά και τα ειδικά δώρα του Θεού αγ.Πέτρου του δαμασκηνού τα γενικά και τα ειδικά δώρα του Θεού (ακόμη μία προσέγγιση)].

Με σκοπό της ζωής νάναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος ο αγ.Παΐσιος παραινεί… ψυχική αγνότητα για να αναπαύεται η χάρις. Αμήν δι ευχών!!

---

* η προσωπική σχέση του καθενός με τον Τίμιο Πρόδρομο σαν μετάνοια

μετανοίας αρχή και ανεύρεση του Θησαυρού…

διακρίνοντες τα σημεία παρουσίας του Τιμίου προδρόμου στην ζωή μας…

πως λειτουργούν επί του πρακτέου οι αγ.Κωνσταντίνος και Ελένη, η σχέση τους με την βασιλίδα των πόλεων και την εν ημίν βασιλεία

ο σταυρός των ηλιοστασίων (4 άκρα στον χρόνο) και η ελπίδα αναστάσεώς μας .... και δι αυτών των τεσσάρων άκρων να αρχίσει η ελικοειδής (9) άνοδος προς την μία Κορυφή και Τριαδικό Θεό (999) και πεμπτουσία, εισαγόμενοι την 1/9 με την αρχή της ινδίκτου στον σωτήριο κύκλο της ορθόδοξης λειτουργικής ζωής, αρχή μετανοίας, αρχή ιάσεως … αρχή ινδίκτου και αρχή θεραπείας…

** Δεξιά και αριστερή επίγνωση, άνω και κάτω… σταυροειδώς

Αμήν αφορμάς μετανοίας παράσχου ημίν… αμήν πρόσθες την σώζουσα πίστη… αμήν εύρεση του όντως Θησαυρού...

σκέψεις πάνω στην δολιότητα … και η απενεργοποίηση αυτής

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Tue, 19 May 2026 10:04:04 +0000

η δολιότητα, είναι ‘’φυσικό’’ χαρακτηριστικό του αντιδίκου οπότε και αναμενόμενο… έτσι, έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ δύο σφραγίδων… μιας σωτηρίας (και ελευθερίας) σφραγίς δωρεάς και αιωνίου Ζωής και μιας απωλείας και σκλαβιάς. Επίγειας πρόσκαιρης σαν μια μικρογραφία και προ’’εόρτια’’ της αιωνίου αιχμαλωσίας.

Αναφέρει ο αγ. Πορφύριος: …

Ήταν ξαπλωμένος στο κρεβατάκι του ο Γέροντας Πορφύριος και μου είπε: “Δεν μου λες, εδώ που κάθομαι εγώ, εσύ μπορείς να καθίσεις;”

– “Βεβαίως, Γέροντα”, του απάντησα. “Πώς δεν μπορώ!”

– “Βρε, μου λέει έτσι όπως μιλούσε χαριτωμένα, τρελός είσαι; Θα πέσεις επάνω μου και θα σκάσω!”

– “Ε, ναι Γέροντα, πρέπει να σηκωθείτε εσείς για να καθίσω εγώ”, συμπλήρωσα διορθώνοντας.

– “Α! μπράβο, μπράβο. Έτσι γίνεται και με την ψυχή μας απέναντι στον Χριστό και στον αντίχριστο. Όταν στην ψυχή μας είναι θρονιασμένος ο Χριστός, μπορεί να έχει θέση ο αντίχριστος;”

– “Όχι, Γέροντα”

– “Ε! Γι΄ αυτό, παιδί μου, σου λέω. Δεν έχουμε τον Χριστό στην ψυχή μας. Αν Τον είχαμε, δεν θα μας πλησίαζε ο διάβολος καθόλου.

Δυστυχώς όμως δεν προσέχουμε και μπαίνει μέσα ο τρισκατάρατος και ο Χριστός που είναι πολύ ευγενής, στέκεται στην πόρτα και χτυπάει.

Αν Του ανοίξουμε μπαίνει μέσα.

Ενώ ο διάβολος μία τρυπούλα να βρει, χώνεται αδιάντροπα και άμα μπει δεν ξαναβγαίνει! Γι΄ αυτό χρειάζεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί* στη ζωή μας, ούτως ώστε να μη δίνουμε τόπο στο σατανά.

Πολλές φορές δεν προσέχουμε και είτε τον αναφέρουμε, είτε στέλνουμε στον διάβολο τα παιδιά μας ή τη γυναίκα ή τον άνδρα μας ή άλλους ανθρώπους…”

τιτλοφορώντας το όλον, ως, “Δεν έχουμε τον Χριστό στην ψυχή μας…”.

(*να προσέξουμε την θέλησή μας, τις λεπτές κινήσεις της ψυχής μας, γιατί από αυτήν κρίνεται η κατάληξις…).

Κι η ψυχή μας, επειδή κινεί κάθε θεωρία και πράξη, συμπυκνώνονται όλες αυτές οι ενέργειες, στο μέτωπο (θεωρία) και στο χέρι (πράξη).

Εκεί και ο στόχος και των δύο σφραγίδων… εκεί τυπώνεται ο σταυρός κατά το ιερό ευχέλαιο, μυστήριο ιάσεως, πρωτίστως του ‘’έρωτα’’ που σαν έλξη μας κινεί προς ή Τον αληθινό Κύριο ή τον φανταστικό αντίποδα (999 vs 666). …ο σταυρός του ευχελαίου, ο έρωτας, το πνεύμα του αντιχρίστου και το σφράγισμά του …

Πῶς ὁ ἄνθρωπος καταντάει ὑπηρέτης τοῦ Ἀντίχριστου- Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

για τον αριθμό του θηρίου – π. Ηλίε Κλεόπα

...όπως τον μαγνήτη όσο και να τον σπάσεις ο μαγνητισμός του θα υπάρχει σαν δύο πόλοι, όπως η φλεγόμενη και μη καιόμενη βάτος (που αποτυπώθηκε στις πέτρες του όρους Σινά) όσο κι αν σπάσουν πάντα σχηματίζεται η βάτος, έτσι και σώμα και ψυχή λαμβάνοντας τον έναν ή τον άλλον μαγνητισμό (σαρκός σαν σαρκολατρεία με το χάραγμά του ή σφραγίς Πνεύματος Αγίου) θα ''φαίνεται'' στο όλον και στα μέλη του... Κύριε ελέησον

''ζωή'' κινούμενη προς τον έναν ή άλλον πόλο... σαρκοποιούντες (υποβαθμίζοντας) το πνεύμα μολύνοντας και παχυλοποιώντας το ή πνευματικοποιούντες την σάρκα (χάριτι), καθαρίζοντας, εξαγνίζοντας, λεπταίνοντάς και αγιάζοντας την ψυχή... Σαρκοποίηση του πνεύματος ή πνευματικοποίηση της σάρκας

να ''μαγνητιστούμε'' και ελχθούμε ως ΑΔΑΜ από Τον Ένα Μαγνήτη παρά από τον αληθοφανή άλλον ... και ως πρώτοι ΑΔΑΜ εκπτωκότες και τεθανατωμένοι τη αμαρτία, να ανελχθούμε και αναστηθούμε από Τον Δεύτερο ΑΔΑΜ και Ζωή και Φως και Ανάσταση, που μας προτείνει χέρι εξόδου και ανόδου, μαζί με την ζωή μας (ΕΥΑ). Προϋπόθεση ο προσανατολισμός και η θέληση …

…αφορμή, στάθηκε το : Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ἐπίσης ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν πρέπει νὰ πάρουν αὐτὰ τὰ μικροκυκλώματα μέσα στὸ σῶμα τους. Ἂν κάποιος σφραγισμένος προσπαθήσει γιὰ παράδειγμα νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὰ 3 ἑξάρια, καὶ κόψει τὸ χέρι του, τὰ 3 ἑξάρια θὰ φαίνονται στὸ ὑπόλοιπο σῶμα του.

Ἂν ἕνας σφραγισμένος κοπεῖ σὲ κομμάτια, οἱ 3 αὐτοὶ ἀριθμοὶ 666 θὰ ἐμφανιστοῦν σὲ κάθε ἕνα ἀπ’ αὐτὰ τὰ κομμάτια.

Ζούμε στα προέσχατα και έσχατα από π.Σεραφείμ Ρόουζ, οπότε τα σχετικά γεγονότα που ήδη συμβαίνουν μας δίνουν την ευκαιρία (αν θέλουμε) αφού υποψιαστούμε κάπως, να γίνουμε πιο προσεκτικοί στο τι θα ακολουθήσει και προετοιμαστούμε.

Έρχεται Ο Κύριος για να θεραπεύσει τον εκ γενετής τυφλό, όχι απλά ιστορικά, αλλά αμήν βιωματικά, αναπλάθοντας εξαρχής εκείνο το όργανο που έχει προδιαγραφές να θεάται την δόξα Θεού θεραπεύοντας Ο Κύριος τον τυφλό (νου)]. Δομεί εξαρχής τα ΡΑΒΔΙΑ=ΚΩΝΙΑ (999) όσο και ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ (999).

Κι η διάνοιά μας, ως άλλη συγκύπτουσα, ορά μόνο σκιές κι όχι πρόσωπα ανθρώπων και πρόσωπο Ανθρώπου…. […18 έτη η συγκύπτουσα έβλεπε το χώμα και μόνο τα πόδια των συνοδοιπόρων της…. δεμένη από τον διάβολο (3 6άρια). Κι Ο Κύριος σπλαγχνισθείς την θυγατέρα του Αβραάμ την έλυσε, για να δει πρόσωπα και ήλιο.

Επειδή η αγιογραφική και ιστορική συγκύπτουσα αφορά τον νου του καθενός και την φύση (όπως μας ερμηνεύει* ο αγ.Μάξιμος ομολογητής και όλοι οι άγιοι της μυστικής θεολογίας) που δεμένη από τον διάβολο κοιτάει χαμηλά, η τότε θεραπεία επεκτεινόμενη στους αιώνες ‘’μπορεί’’ να ακουμπήσει και εμάς. ΑΝ θέλουμε.

Έτσι, αν κάποιος θέλει να ζωωθεί, να ζωώσει τα μέλη του Ο Κύριος ‘’πρέπει’’ να νεκρώσει ένα προς ένα, όλα τα μέλη της αμαρτίας, νέκρωση μελών αμαρτίας γιατί, όσο δεν ισχύει αυτό, (η λύση των δεσμών) τα μέλη (και δι αυτών, όλος ο εαυτός) υπηρετούν και γίνονται δοχεία και οχήματα του άλλου, αφού κάθε επιλογή μας τείνει προς το ένα, από τα δύο άκρα και όρια.

Μοιραίως (και νομοτελειακά εκ της θελήσεώς μας) ή προσεγγίζουμε ή απομακρυνόμαστε από Τον Θεό…

Μερικώς και συνολικώς, ή μέλη Ζωής ή μέλη θανάτου το καθένα με την σφραγίδα του κυρίου επ’αυτών (όπως συμπυκνωμένα θα τα αναγνωρίσουμε, σε δύο ‘’σημεία’’. Μέτωπο ως θεωρία και χέρι ως πράξη).

Βλέποντας την τεχνολογική πρόοδο της εποχής μας, αυτή έχει έναν φανερό στόχο, όπου τα ρομπότ ανθρωποποιούνται αλλά και έναν μυστικό, δόλιο, όπου οι άνθρωποι ρομποτοποιούνται, μηχανικοποιούνται, με προφανή θέληση.

Μετά το έξυπνο ‘’δόλωμα’’ και δίκτυο αντικειμένων, όπου μας δίνει η τεχνολογία την δυνατότητα να ελέγχουμε τα αντικείμενά μας εξ αποστάσεως, περνάμε δολίως στην επόμενη δόλια φάση, όπου με το δίκτυο των σωμάτων γινόμαστε εμείς αντικείμενα διαχείρησης κατά το θέλημα κάποιων άλλων.

[με λεπτομέρειες στο … intracorporal nanonetwork

τα δίκτυα μέσα στον κόσμο….

Τεχνολογία έξυπνης σκόνης Smart dust technology

εισάγοντας δόλια νανοσωματίδια, γραφένιο που υπέχει θέση αντέννας μέσα στο σώμα (θέση 4 στο σχήμα)… ώστε με την κατάλληλη συχνότητα να μπορούν, όχι μόνο να παρατηρούν και ελέγχουν αλλά και να επεμβαίνουν και διατάζουν συμπεριφορές και δράσεις ως ‘’δικοί τους’’… αφού τους παραδίδουμε εθελουσίως τον σταυροειδή μεταβολισμό μας (+) ].

Δολίως προχωρούν στην σύζευξη ανθρώπινου εγκεφάλου και Η/Υ μέσω Προσωπικού Αριθμού…. https://www.facebook.com/reel/994255289596240

με λύση του προβλήματος, ίαση και ελευθερία δια του … απόπλυνον τω Αίματί Σου τω Αγίω… που μετεχόμενο υπό προϋποθέσεις… δομεί τον όλον εαυτό δια και εν Κυρίω…

μᾶλλον δίελθε πρὸς μελῶν μου συνθέσεις,
εἰς πάντας ἁρμούς, εἰς νεφρούς, εἰς καρδίαν·

…

Ἀεὶ σκέπε, φρούρει τε καὶ φύλαττέ με
ἐκ παντὸς ἔργου καὶ λόγου ψυχοφθόρου.

Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με·
κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με·
δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου,
καὶ μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας·

αμήν γένοιτο…

{μοναδική λύση (και ίαση), ουκ εκ του κόσμου τούτου… καθώς με το θανάτω θάνατον πατήσας... απενεργοποιεί και το κέντρον του θανάτου αλλά και τα ''περιφερειακά'' εργαλεία που χρησιμοποιεί αυτός (εμβόλια* και όχι μόνο), ενάντιά μας. Χαρίσματα θεραπείας και Ζωής, μέσα από τα μυστικά και μυστηριακά εφόδια που μας δωρίζει η μία (ορθόδοξη) εκκλησία, εισαγόμενοι και μετέχοντες εις αυτά...

[* με αυτόν σαν γενικό όρο εμ-βόλιο, να νοείται ό,τι εμβάζεται βιαίως ή εθελουσίως, εν γνώσει ή εν αγνοία (στο τέλος το καθένα με την δική του βαρύτητα) μέσα στο σώμα μας και εν δυνάμει ναό του Θεού, σαν την ουρά του δράκοντος, που πάντα την πλέκει γύρω από το πόδι του αλόγου, το αδύναμο σώμα, με σκοπό να καταρρίψει τον αναβάτη και ηγεμονικό νου... τον μολύνει και καταντήσει ''ναό'' και εργαλείο του].

Διαβάζετε στην κηδεία ο τον θάνατον καταργήσας τον δε διάβολον καταπατήσας, βιώνεται μέσα στο Αναστημένο Σώμα Του και φαίνεται στο οπισθόφυλλο της μύησης και ορθοδοξίας (πόνημα) και οπισθόφυλλο αυτού, μόνο στην έντυπη μορφή, όπου αυτός ο θάνατος και αντίδικος ακινητεί μέσα Σε Αυτό, σε σχέση με τον λέοντα τον ωρυόμενο που έξω Αυτής, ζητεί ποίον πρώτον καταπίει...}.

όλα για την αρχή θεραπείας που είναι η Νέκρωση μελών αμαρτίας

Προσευχή προς την Παναγία (Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά) :

Υπεράγαθε Δέσποινα Θεοτόκε,
επάκουσον της οικτράς μου δεήσεως και μη καταισχύνης με από της προσδοκίας μου, η μετά Θεόν ελπίς πάντων των περάτων της γης.
Τον βρασμόν της σαρκός μου κατάσβεσον.
Τον εν τη ψυχή μου αγριότατον κλύδωνα κατεύνασον.
Τον πικρόν θυμόν καταπράϋνον.
Τον τύφον και την αλαζονείαν της ματαίας οιήσεως εκ του νοός μου αφάνισον.
Τας νυκτερινάς φαντασίας των πονηρών πνευμάτων
και τας μεθημερινάς των ακαθάρτων εννοιών προσβολάς
εκ της καρδίας μου μείωσον.
Παίδευσόν με την γλώσσαν λαλείν τα συμφέροντα.
Δίδαξον τους οφθαλμούς μου βλέπειν ορθώς της αρετής την ευθύτητα.
Τους πόδας μου τρέχειν ανυποσκελίστως ποίησον την μακαρίαν οδόν των του Θεού εντολών.
Τας χείρας μου αγιασθήναι παρασκεύασον, ίνα αξίως αίρω αυτάς προς τον Ύψιστον.

Κάθαρόν μου το στόμα, ίνα μετά παρρησίας επικαλείται Πατέρα τον φοβερόν Θεόν και πανάγιον.

Άνοιξόν μου τα ώτα, ίνα ακούω αισθητώς και νοητώς τα υπέρ μέλι και κηρίον γλυκύτερα των αγίων Γραφών λόγια, και βιώ κατ‘ αυτά από σου κραταιούμενος.
Δια γαρ σου, πανύμνητε και υπεράγαθε Δέσποινα, περισώζεται πάσα βροτεία φύσις αινούσα και ευλογούσα Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, την παναγίαν Τριάδα και ομοούσιον, πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομόπνοο και εκ της προηγιασμένης… Ὁ Θεός, ὁ μέγας καὶ αἰνετός, ὁ τῷ ζωοποιῷ τοῦ Χριστοῦ σου θανάτῳ εἰς ἀφθαρσίαν ἡμᾶς ἐκ φθορᾶς μεταστήσας, σὺ πάσας ἡμῶν τὰς αἰσθήσεις τῆς ἐμπαθοῦς νεκρώσεως ἐλευθέρωσον, ἀγαθὸν ταύταις ἡγεμόνα τὸν ἔνδοθεν λογισμὸν ἐπιστήσας, καὶ ὀφθαλμὸς μὲν ἀπέστω παντὸς πονηροῦ βλέμματος, ἀκοὴ δὲ λόγοις ἀργοῖς ἀνεπίβατος, ἡ δὲ γλῶσσα καθαρευέτω ῥημάτων ἀπρεπῶν. Ἅγνισον ἡμῶν τὰ χείλη, τὰ αἰνοῦντά σε, Κύριε, τὰς χεῖρας ἡμῶν ποίησον, τῶν μὲν φαύλων ἀπέχεσθαι πράξεων, ἐνεργεῖν δὲ μόνα τὰ σοὶ εὐάρεστα, πάντα ἡμῶν τὰ μέλη, καὶ τὴν διάνοιαν, τῇ σῇ κατασφαλιζόμενος χάριτι.

…αμήν να βάλουμε αρχή επιστροφής, δι ευχών πάντων των αγίων, των επουρανίων θείων δυνάμεων ασωμάτων και εξαιρέτως Της γλυκυτάτης Θεοτόκου, δι Ης τα χαρίσματα και κάθε θεία δωρεά !!!

η δολιότητα της σφραγίδας του θηρίου… (μια ρώσικη προφητεία)

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Fri, 15 May 2026 09:48:49 +0000

από… ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ (Ρώσικο βίντεο ποὺ μιλάει ἡ μητέρα τοῦ μικροῦ Ρώσου ἄγγελου Βιατσεσλὰβ “Σλάβα χαιδευτικά”): ...Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἔχουν ἐπιλογὴ στὸ νὰ πάρουν τὸ σφράγισμα τοῦ θηρίου ἢ ὄχι. Ἡ ἐπιλογὴ θὰ εἶναι μεταξὺ Σταυροῦ καὶ ψωμιοῦ. Ἢ Χριστὸς ἢ ψωμί…

(Γεννήθηκε: 22 Μαρτίου 1982 στὸ Yurga, Ρωσία

Κοιμήθηκε: 17 Μαρτίου 1993 στὸ Cherbarkul, Ρωσία)

Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι οἱ ἄνθρωποι θὰ τσιπαριστοὺν παρὰ τὴ θέλησή τους. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ θὰ τσιπαριστούν, θὰ πάρουν καὶ τὴν τελικὴ σφραγῖδα τοῦ θηρίου

χωρὶς καμία ἀμφιβολία, καὶ δὲν θὰ μποροῦν νὰ πεθάνουν. Ἕνας τσιπαρισμένος ἄνθρωπος εἶναι τρομερὸ πρᾶγμα. Δὲν εἶναι πιὰ ἀνθρώπινο πλάσμα. Εἶναι ἕνα σῶμα ἐλεγχόμενο ἀπὸ ὑπολογιστή.

Ὅλοι θὰ ἔρθουν ἀντιμέτωποι μὲ τὸ micro chipping (τσιπάρισμα ἁπλοποιημένα), καὶ δὲν θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς.

Ὁ Βιατσεσλὰβ εἶπε ὅτι ὁ Θεὸς θὰ προστατέψει τοὺς πιστούς. Οἱ πιστοὶ θὰ μένουν σὲ μικρὲς ἐγκαταστάσεις. Στὴν ἀρχὴ θὰ ὑποφέρουν ἀπὸ κακουχίες καὶ στερήσεις, ἀλλὰ μετὰ θὰ ζοῦν ἐλεύθεροι, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς θὰ βάλει γύρω τους ἀσπίδα προστασίας (καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι).

Εἶναι ἀδύνατον νὰ σταματήσουν ἢ νὰ ἀλλάξουν ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔχουν γραφτεῖ στὸν Οὐρανό. Ὁ Κύριος ἔρχεται στὴ Γῆ σύντομα.

Εἶπε ὅτι τὸ πρῶτο μὴ ἀνθρώπινο ἔγγραφο (ἀπὸ τὸν Σατανᾶ) ἦταν τὸ βάουτσερ (voucher). Μετὰ κάθε σημείωμα, κάθε πιστοποιητικό, ἢ κάθε ἔγγραφο πιστοποίησης. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνον.

π.χ. Ἕνα voucher γιὰ 10,000 εὐρώ

Ὅπως καὶ κάθε κάρτα κοινωνικῶν παροχῶν, διαβατήριο, ἄδεια ὁδήγησης, κάρτα ἀσφάλισης ὑγείας κ.τ.λ.

Ἐχτὲς ἦταν ἕνας ἀριθμός, σήμερα μία κάρτα, αὔριο τὸ σφράγισμα τοῦ θηρίου ἢ Ἀντιχρίστου.

Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι τὸ τελικὸ στάδιο μετά τα βιοτσιπ (biochips), θὰ εἶναι ἡ σφραγῖδα τοῦ Ἀντίχριστου. Περιέγραψε τὴν διαδικασία τοποθέτησής του “Μαμὰ θὰ δημιουργήσουν καὶ θὰ ἐκδόσουν ἕνα παγκόσμιο διαβατήριο. Οἱ ἄνθρωποι θὰ δίνουν τὰ βιομετρικά τους στοιχεῖα, δηλαδὴ θὰ φωτογραφίζονται ἀπὸ τὰ μηχανήματα στὸ μέτωπο ἢ στὸ χέρι. Τὸ διαβατήριο αὐτὸ θὰ εἶναι μία μικρὴ γκρὶ καὶ ὡραία κάρτα”.

Τὰ μηχανήματα αὐτὰ θὰ ἔχουν σχεδιαστεῖ ἔτσι ὥστε οἱ ἄνθρωποι θὰ βάζουν τὸ χέρι τους ἢ τὸ μέτωπό τους γιὰ νὰ φωτογραφηθοῦν. Θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ εἶδος τοῦ ἐξοπλισμοῦ. Θὰ ὑπάρχουν διάφορα σημεῖα σὲ διαφορετικὰ μέρη ποὺ θὰ γίνεται αὐτό. Αὐτὰ τὰ μηχανήματα μὲ ἰσότοπες ἀκτῖνες θὰ βάζουν τὸ νούμερο 666 πάνω στὸ μέτωπο ἢ στὸ χέρι τοῦ ἀνθρώπου. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ “χαθοῦν”. Στὴν ἀρχὴ δὲν θὰ φαίνεται τίποτα, ἀλλὰ μετὰ τὰ τρία (3) αὐτὰ μικρὰ ψηφία, θὰ ἀρχίσουν νὰ φωσφορίζουν, καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ προσπαθοῦν νὰ τὰ κρύψουν, εἴτε μὲ ἀφέλειες ἢ φορῶντας μακριὰ μανίκια.

Θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Κατὰ τὴ διαδικασία τῆς ἔκδοσης αὐτῶν τῶν παγκόσμιων διαβατηρίων, τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ βάζουν τὸ χέρι τους ἢ τὸ μέτωπό τους μπροστὰ στὰ μηχανήματα αὐτά, θὰ παίρνουν τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου.

Τρία (3) ψηφία, 3 μικρὰ ἑξάρια, στὸ δεξὶ χέρι ἢ μέτωπο. Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι ὁ Θεὸς δὲν θὰ συγχωρήσει κανέναν ποὺ θὰ σφραγιστεῖ…

Ἕνας ἱερέας μου εἶπε κάποτε: “Καλᾶ, θὰ καταφέρουμε νὰ τὸ δικαιολογήσουμε στὸν Θεὸ μὲ κάποιον τρόπο”.

Τοῦ ἀπάντησα: “Πάτερ, ἐσεῖς τὸ λέτε αὐτό, ἀλλὰ ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι ὁ Θεὸς δὲν πρόκειται νὰ συγχωρήσει κανέναν ποὺ ἔχει λάβει τὸ σφράγισμα, οὔτε ἕναν ἄνθρωπο”.

Στὴν ἀρχὴ τὸ σφράγισμα θὰ εἶναι ἀόρατο, ἀλλὰ ἀργότερα θὰ γίνει ὁρατὸ καὶ θὰ ἀρχίσει νὰ φωσφορίζει μὲ ἕνα πρασινωπὸ χρῶμα.

Εἶπε ὅτι οἱ ἄνθρωποι θὰ προσπαθοῦν νὰ τὸ καλύψουν μὲ ἀφέλειες ἢ φορῶντας μακριὰ μανίκια, ἐπειδὴ μιὰ μέρα θὰ ξυπνήσουν καὶ θὰ δοῦν ὅτι αὐτὰ τὰ 3 ψηφία θὰ γυαλίζουν, θὰ λάμπουν πάνω στὸ μέτωπό τους ἢ στὸ χέρι τους, μὲ ἕνα πρασινωπὸ χρῶμα. Ὅπως εἶναι τὰ χρώματα τῶν ἀριθμῶν σὲ ἕνα ἠλεκτρονικὸ ρολόϊ, ἢ σὲ ἕναν πίνακα ἀποτελεσμάτων.

Θὰ ντρέπονται γι’ αὐτό. Ἀργότερα ὅμως, ὅταν δοῦν καὶ ἄλλους νὰ μὴν τὸ καλύπτουν καὶ νὰ τὸ ἀφήνουν νὰ φαίνεται, θὰ σταματήσουν νὰ ντρέπονται.

Στὴν ἀρχή, θὰ ἔχουν κάποια συνείδηση καὶ θὰ ντρέπονται, ἀργότερα ὅμως δὲν θὰ νιώθουν ντροπὴ καὶ θὰ κυκλοφοροῦν μὲ τὸ σημάδι ὁρατό.

Στὴν ἀρχὴ οἱ ἄνθρωποι θὰ παίρνουν τὸ σφράγισμα ἐθελοντικά. Μετὰ ὅμως θὰ ἐξαναγκάζονται νὰ τὸ πάρουν μὲ τὴ βία.

Καὶ τελικά, θὰ καταδιώκουν αὐτοὺς ποὺ δὲν θὰ ἔχουν σφραγιστεῖ.

Θὰ τοὺς πιάνουν καὶ θὰ τοὺς σφραγίζουν. Καὶ μερικοὶ ἄνθρωποι ποὺ θὰ κρατηθοῦν καὶ δὲν θὰ τὸ ἔχουν πάρει, μπορεῖ τελικὰ νὰ τὸ πάρουν.

Ἔδωσε ἕνα παράδειγμα γι’ αὐτό: “Ἕνας ἄνθρωπος μπαίνει στὸν πειρασμὸ νὰ μπεῖ σὲ ἕνα μαγαζί, λέγοντας στὸν ἑαυτό του: θὰ μπῶ μέσα μόνο γιὰ νὰ δῶ τί ἔχουν σὲ αὐτὸ τὸ μαγαζί, τί εἴδους τρόφιμα εἶναι διαθέσιμα”. Καὶ θὰ μπαίνει μέσα πεινασμένος.

Λόγῳ τῆς ἀνθρώπινης ἀδυναμίας θὰ ἀρχίζει νὰ παίρνει τρόφιμα. Καὶ καθὼς θὰ περνᾶ ἀνάμεσα ἀπὸ τὸ ταμεῖο, θὰ σφραγίζεται μὲ τὸ 666 στὸ ταμεῖο. Αὐτὸς θὰ εἶναι ἕνας ἄλλος τρόπος σφραγίσματος.

Αὐτοὶ ποὺ θὰ σφραγιστοῦν, θὰ εἶναι σὰν ἀθάνατοι. Θὰ ἐπιθυμοῦν νὰ πεθάνουν, ἀλλὰ δὲν θὰ μποροῦν. Αὐτὴ ἡ κατάσταση θὰ εἶναι μία τρομερὴ τραγωδία γιὰ τοὺς σφραγισμένους.

Καὶ ὁ Σλαβότσκα εἶπε ξανά, καὶ συνέχεια τὸ ξαναέλεγε: “Ὁ Κύριος δὲν θὰ συγχωρήσει κανέναν σφραγισμένο”. Μᾶς προειδοποίησε. Ὁ Σλαβότσκα ἦρθε νὰ μᾶς προειδοποιήσει γιὰ τὶς ἔσχατες μέρες. Αὐτὰ τὰ 3 ψηφία (666), εἶναι ἀπὸ τὸν Σατανᾶ. Αὐτὴ εἶναι ἡ σφραγῖδα του, καὶ ὁ Θεὸς δὲν θὰ συγχωρήσει κανέναν σφραγισμένο. Μὴν τὸ ἐλπίζετε, οὔτε κἄν !!!

Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ἐπίσης ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν πρέπει νὰ πάρουν αὐτὰ τὰ μικροκυκλώματα μέσα στὸ σῶμα τους. Ἂν κάποιος σφραγισμένος προσπαθήσει γιὰ παράδειγμα νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὰ 3 ἑξάρια, καὶ κόψει τὸ χέρι του, τὰ 3 ἑξάρια θὰ φαίνονται στὸ ὑπόλοιπο σῶμα του.

Στὴν ἀρχὴ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ εἶναι μπερδεμένοι, ἀλλὰ σταδιακὰ θὰ γίνουν πολὺ θυμωμένοι καὶ εἰδικὰ μὲ τοὺς ἀσφράγιστους ἀνθρώπους.

Ἂν γιὰ παράδειγμα κάποιος σφραγισμένος θέλει νὰ αὐτοκτονήσει, καὶ πατήσει τέρμα τὸ γκάζι τοῦ αὐτοκινήτου του καὶ πέσει κάπου, καὶ γίνει χίλια κομμάτια, τὸ σῶμα του θὰ αὐτοσυναρμολογηθεῖ, καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς θὰ ξαναζωντανέψει ὅπως τὰ τέρατα ποὺ βλέπουμε σὲ ταινίες τρόμου.

Θὰ εἶναι πολὺ χειρότερα ἀπὸ τὴν ἐποχή του Στάλιν.

Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι τὰ πράγματα θὰ ἀρχίσουν νὰ χειροτερεύουν. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, οἱ ἐπιστήμονες ἔχουν ἑτοιμάσει αὐτά τα μικροτσὶπ ὄχι μόνο γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ ζῶα.

Σκεφτεῖτε ἕνα κοράκι. Ζεῖ ἀρκετὰ χρόνια. Γιατί νὰ μὴν τοῦ βάλουν ἕνα τσὶπ καὶ νὰ παίρνουν τὶς πληροφορίες ποὺ θέλουν;

Σύντομα, αὐτά τα τσὶπς θὰ βρίσκονται σὲ κάθε γωνία. Καὶ θὰ εἶναι γιὰ τὸ κακὸ τῶν ἀνθρώπων, εἰδικὰ γιὰ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς.

Θὰ παρακολουθοῦνται συνεχῶς ὄχι μόνο οἱ συνομιλίες ἀλλὰ καὶ οἱ σκέψεις τους. Ἀπόλυτος ἔλεγχος τοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς.

Ὁ μικρὸς εἶπε ὅτι ὅταν θὰ ἀλλάξουν ὅτι ὑπῆρχε πρὶν στὶς ἐκκλησίες, εἰδικὰ ὅταν θὰ προσπαθήσουν νὰ ἀλλάξουν ἢ νὰ καταργήσουν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ θὰ σταματήσουν νὰ πηγαίνουν στοὺς ναούς.

Θὰ σταματήσουν νὰ τοὺς πιστεύουν καὶ θὰ φοβοῦνται νὰ τοὺς πλησιάσουν. Θὰ τσιπάρουν καὶ τὶς εἰκόνες. Καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ τὶς φοβοῦνται. Οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ πηγαίνουν στὶς ἐκκλησίες. Οἱ ἄνθρωποι θὰ πρέπει νὰ βροῦν κάποιον ἱερέα ποὺ δὲν θὰ προδώσει τὸν Χριστό. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου, οἱ ἄνθρωποι θὰ πρέπει νὰ διαλέξουν ἢ Χριστὸς ἢ ψωμί.

Οἱ ἄνθρωποι θὰ σφραγίζονται παρὰ τὴ θέλησή τους. Θὰ εἶναι μιὰ φυλακή. Θὰ παρακολουθοῦν ὅσους περνοῦν σὲ ἕναν δρόμο. Θὰ ξέρουν πόσοι ἄνθρωποι εἶναι μέσα σὲ ἕνα αὐτοκίνητο.

Ἂν ὑπάρχει κάποιος μὴ σφραγισμένος, ὁ ἀστυνομικὸς ἢ ὁ στρατιωτικὸς θὰ σταματᾶ τὸ αὐτοκίνητο, θὰ τὸν σφραγίζει, καὶ μόνο τότε θὰ τὸν ἀφήνει νὰ φύγει. Γι’ αὐτὸ οἱ Χριστιανοὶ θὰ πρέπει νὰ μένουν μακριὰ ἀπὸ τοὺς δρόμους. Σχεδὸν ὅλοι οἱ ναοὶ θὰ εἶναι τοῦ Ἀντίχριστου.

Ἕνας σφραγισμένος ἄνθρωπος θὰ εἶναι ἕνα πολὺ τρομακτικὸ θέαμα. Δὲν θὰ εἶναι κἂν ἄνθρωπος, θὰ εἶναι ἕνα σῶμα ἐλεγχόμενο ἀπὸ ὑπολογιστή, ἕνα ἄνθρωπος ρομπότ. Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι κάθε ἄνθρωπος ποὺ παίρνει ἕνα τσὶπ δὲν θὰ μπορεῖ νὰ πεθάνει.

Ταυτόχρονα οἱ Χριστιανοὶ ποὺ δὲν θὰ προδώσουν τὸν Θεό, δὲν θὰ πεθάνουν ἀπὸ πεῖνα ἢ ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο λόγο.

Μόνο ποὺ θὰ ἔρθουν ἀντιμέτωποι μὲ κάποιες κακουχίες, στερήσεις ἢ καταδιώξεις. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ δὲν ἀξίζουν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ; Ὁ Θεὸς εἶναι ὁ Μέγας Κριτὴς ἐδῶ.

Ἐγὼ τὸ μόνο ποὺ κάνω εἶναι νὰ σᾶς λέω αὐτὰ ποὺ ἄκουσα ἀπὸ τὸν Σλαβότσκα.

Οἱ Χριστιανοὶ θὰ καταδιωχθοῦν, θὰ πρέπει νὰ φύγουν ἀπὸ τὶς πόλεις κυρίως, καὶ νὰ κάνουν κάτι μόνοι τους. Οἱ ἱερεῖς ποὺ δὲν θὰ προδώσουν τὸν Θεό, θὰ διωχτοῦν καὶ θὰ σκοτωθοῦν.

Εἶπε ὅτι τὴν περίοδο ποὺ κυβερνοῦσε ὁ Στάλιν, τοὐλάχιστον εἶχαν μιὰ δικαιολογία γιὰ τὴν σκληρότητά τους. Ἀλλὰ στὰ χρόνια τοῦ Ἀντίχριστου, θὰ σκοτώνουν τοὺς πιστοὺς χωρὶς νὰ ἐξηγοῦν τίποτα.

Πρῶτα ἀπ’ ὅλα θὰ κυνηγοῦν ἱερεῖς καὶ μοναχοὺς στοὺς ναούς, καὶ τοὺς λαϊκούς. Ἀλλὰ ὁ πιστὸς κλῆρος θὰ ἀντιμετωπίσει τὸ κακὸ πρῶτος σύμφωνα μὲ τὰ λεγόμενα τοῦ Σλάβα. Κανένας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν θὰ σφραγιστοῦν, δὲν θὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν πεῖνα.

Στὴν ἀρχὴ θὰ εἶναι δύσκολα, ἐπειδὴ θὰ νιώθουν ἐγκαταλελειμμένοι, τριγυρισμένοι ἀπὸ ἐχθρούς, μένοντας μόνοι τους ἢ σὲ μικρὲς κοινότητες. Θὰ νιώθουν μοναξιὰ καὶ ἐγκατάλειψη, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ κρατήσει γιὰ λίγο. Γιατί ὁ Θεὸς θὰ ἀρχίσει νὰ τοὺς βοηθάει.

Ἐπειδὴ ὅλες οἱ μεγάλες πόλεις, ὅλοι οἱ κεντρικοὶ δρόμοι, θὰ εἶναι γεμᾶτοι ἀπὸ ἀστυνομικὲς δυνάμεις, οἱ Χριστιανοὶ ποὺ δὲν θέλουν νὰ προδώσουν τὸν Χριστό, θὰ πρέπει νὰ ἀφήσουν αὐτὴ τὴν κοινωνία καὶ νὰ ψάξουν γιὰ ἕνα καταφύγιο. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ τοὺς βοηθήσει μὲ αὐτό.

Καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ περιμένουν τὸν ἐρχομό Του. Καὶ κανένας ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς πιστοὺς δὲν θὰ πεθάνει, σύμφωνα μὲ τὸν Σλαβότσκα.

Οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ πᾶνε ὅπου ὑπάρχει χῶμα. Καὶ παρ’ ὅλο ποὺ θὰ ὑπάρχει ζέστη καὶ καθόλου βροχή, ὁ Κύριος θὰ βοηθήσει τοὺς πιστοὺς νὰ φυτέψουν στοὺς κήπους τους κάποια λαχανικὰ καὶ νὰ τρῶνε (γιατί ἐκεῖνον τὸν καιρὸ δὲν θὰ φυτρώνει τίποτα).

Εἶπε ὅτι ὁ Θεὸς θὰ σώσει τοὺς δικούς Του. Θὰ εἶναι ἐγκατεστημένοι σὲ μικρὲς ὁμάδες, θὰ περάσουν κάποιες κακουχίες στὴν ἀρχή, ἀλλὰ ὕστερα θὰ ζοῦν ἐλεύθεροι, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς θὰ τοὺς προστατεύει καὶ θὰ τοὺς κάνει ἀόρατους ἀπὸ τὶς κακὲς δυνάμεις.

Οἱ ἀστυνομικοὶ ποὺ θὰ ἔχουν ὑποστεῖ πλύση ἐγκεφάλου, δὲν θὰ μποροῦν νὰ δοῦν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οὔτε καὶ τὰ σπίτια τους.

Οἱ ἄνθρωποι ποὺ θὰ δεχτοῦν τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου, δὲν θὰ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ψυχή τους, καὶ θὰ εἶναι μαζὶ σὲ μεγάλες συγκεντρώσεις, ζῶντας μέσα σὲ διασκεδάσεις καὶ γιορτές.

Δὲν θὰ ἐνδιαφέρονται στὸ ἐλάχιστο γιὰ τοὺς ἀσφράγιστους. Ἀλλὰ κάποια στιγμή, θὰ ἀρχίσουν νὰ τοὺς ψάχνουν, νιώθοντας μεγάλο θυμό, γιατί θὰ διαισθανθοῦν ὅτι ὁ Κύριος ἔρχεται.

Ἔτσι τὸ κακὸ θὰ μεγαλώνει στοὺς σφραγισμένους καὶ θὰ ψάχνουν τοὺς πιστοὺς νὰ τοὺς καταστρέψουν, ἐπειδὴ θὰ γίνονται ἔξαλλοι στὴν ἰδέα ὅτι οἱ πιστοὶ ἐπιβίωσαν καὶ θὰ εἶναι μὲ τὸν Κύριο, ἐνῷ αὐτοὶ ὄχι.

Ὁ Σλαβότσκα εἶπε, ὅτι ἀκόμα καὶ αὐτοὶ ποὺ θὰ σώσουν τὰ παιδιά τους, θὰ ἔχουν μεγάλο πρόβλημα νὰ τὰ κρατήσουν στὶς ἐγκαταστάσεις τους, ἐπειδὴ οἱ ἔφηβοι θὰ ψάχνουν γιὰ κάθε πιθανὸ τρόπο νὰ τὸ σκάσουν καὶ νὰ φύγουν μακρυὰ ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους γιὰ νὰ πᾶνε σὲ διάφορες συναυλίες ἢ διάφορα κοσμικὰ γεγονότα, μὲ κίνδυνο νὰ σφραγιστοῦν.

Αὐτὸ θὰ συμβαίνει εἶπε γιατί: “Στὴν ἀρχὴ θὰ εἶναι πολὺ διασκεδαστικὰ μὲ τὸν διάβολο. Θὰ ὑπάρχει μουσική, πάρτι, καὶ ὅλα τὰ βίτσια καὶ οἱ φαυλότητες θὰ ἐπιτρέπονται τότε”.

Ὁ Σλαβότσκα μοῦ εἶπε ἔκπληκτος: “Μαμά, αὐτὲς οἱ γυναῖκες θὰ εἶναι τελείως ξεδιάντροπες, θὰ κάνουν πολὺ ἀνήθικα πράγματα”.

Ἔτσι ὅλα αὐτὰ τὰ ξεδιάντροπα πράγματα θὰ ἐπιτρέπονται, καὶ οἱ Χριστιανοὶ γονεῖς θὰ προσέχουν νὰ μὴ φύγουν τὰ παιδιά τους, καὶ πᾶνε πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ χάσουν τὴν ψυχή τους.

Τὸ πιὸ τρομακτικὸ πρᾶγμα θὰ εἶναι ὅτι οἱ ἄνθρωποι θὰ προδίδουν τὸν Θεὸ γιὰ τὸ κέρδος τους τόσο εὔκολα.

Ὅταν γίνει ἡ ρήξη τῶν ἐκκλησιῶν, θὰ εἶναι πολὺ δύσκολα. Μερικοὶ πνευματικοὶ θὰ συμβουλεύουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ δεχτοῦν τὸ σφράγισμα, ἐνῷ ἄλλοι ὄχι. Ὁ καθένας θὰ πρέπει νὰ πηγαίνει σὲ ἱερεῖς ποὺ κρατοῦν τὶς παραδόσεις, δὲν ἀλλάζουν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως καὶ δὲν εἰσάγουν καινοτομίες.

Θὰ ὑπάρχουν τέτοιοι καλοὶ ἱερεῖς, καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ πρέπει νὰ τοὺς ψάχνουν καὶ νὰ τοὺς ἐπισκέπτονται μέχρι τὸ τέλος τῆς Μεγάλης Δοκιμασίας.

Οἱ περισσότεροι μοναχοὶ τῆς Ἁγίας Τριάδας τοῦ Ἁγίου Σεργίου στὴ Λαύρα, δὲν θὰ γνωρίζουν σχεδὸν τίποτα, γιὰ τὸ τί συμβαίνει στὸν κόσμο, γιὰ τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου, καὶ γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις ποὺ αὐτὸ θὰ ἔχει.

---

σκέψεις πάνω στην δολιότητα …

τι κάνουμε όταν δεν συγκεντρώνεται ο νους στην προσευχή….

noreply@blogger.com (km - Μυστακίδης Κώστας) — Fri, 15 May 2026 08:49:25 +0000

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος Ο σκορπισμός του νου κατά την προσευχή δεν είναι αμαρτία από μόνος του — αμαρτία είναι να μην αγωνίζεσαι να τον επαναφέρεις.

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος Όταν ο νους φύγει, να τον επαναφέρεις απαλά, χωρίς θυμό προς τον εαυτό σου. Ο εκνευρισμός χειροτερεύει την κατάσταση.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας Να λέμε τα λόγια της προσευχής αργά, σταματώντας να νιώσουμε το νόημα κάθε φράσης, αντί να τρέχουμε να τελειώσουμε.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος Η συνομιλία του νου στην προσευχή συχνά μας διδάσκει ταπείνωση — να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε τίποτα χωρίς τη χάρη του Θεού.

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ. Η συνέπεια στην προσευχή, έστω και με σκορπισμένο νου, είναι ανώτερη από την αραιή «τέλεια» προσευχή.

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος «Προσπάθησε να κλείνεις τον λογισμό σου μέσα στα λόγια της προσευχής. Αν εξαιτίας της νηπιακής του κατάστασης κουραστεί και ξεγλιστρήσει, εισάγαγέ τον πάλι. Η σταθερότητα του νοός είναι χαρακτηριστικό μόνο των Αγγέλων. Μην εγκαταλείπεις όμως την προσπάθεια και ο Θεός θα θέσει όριο στον μετεωρισμό σου.»

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος «Χωρίς την ανάγνωση των Γραφών, ο νους δεν μπορεί να

μείνει προσηλωμένος στον Θεό. Η ανάγνωση προετοιμάζει την οδό της προσευχής. Μην ζητάς καθαρή προσευχή αν προηγουμένως δεν έχεις μελετήσει πνευματικά λόγια, γιατί ο νους τρέφεται από αυτά που μελετά.»

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Όταν βλέπεις τον νου σου να διασκορπίζεται, μην απελπίζεσαι. Εσύ οφείλεις να εξαναγκάζεις τον εαυτό σου. Αν ο Θεός δει την πρόθεσή σου και τον κόπο σου να μαζέψεις τον νου, θα σου δώσει Αυτός την αληθινή προσευχή που μένει αδιάσπαστη.»

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος «Αν ο νους σου φεύγει κατά την ώρα του κανόνα σου, μην τον αφήνεις να τρέχει. Μόλις το καταλάβεις, γύρισε πίσω και επανάλαβε το τροπάριο ή τον ψαλμό που έλεγες όσο ήσουν αφηρημένος. Ακόμα κι αν σου πάρει διπλάσιο χρόνο, ο σκοπός δεν είναι να "τελειώσεις" τα λόγια, αλλά να μιλήσεις στον Κύριο.»

Μέγας Βασίλειος «Η διάχυση του νοός στην προσευχή συμβαίνει επειδή ο νους είναι αργός και ασχολείται με πράγματα μάταια κατά την υπόλοιπη ημέρα. Όποιος θέλει να μην μετεωρίζεται ο νους του στην προσευχή, πρέπει να προσέχει τι σκέφτεται όταν δεν προσεύχεται.»

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος «Δεν φταις εσύ αν ο διάβολος σου ρίχνει πονηρούς ή άσχετους λογισμούς. Εσύ φταις μόνο αν τους αποδέχεσαι και συζητάς μαζί τους. Συνέχισε να προσεύχεσαι και ο εχθρός, βλέποντας ότι η προσβολή του δεν σε σταματά, θα φύγει νικημένος.»

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος «Με το σχοινί της προσευχής δένε τον νου σου στα λόγια της προσευχής».

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος Η επιμονή στην προσευχή, ακόμη και μέσα στην ξηρασία και τον περισπασμό, γεννά καθαρότητα νου.

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος «Το έργο είναι να κατεβάζεις πάλι τον νου στην καρδιά κάθε φορά που φεύγει».

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης Να μη στενοχωρείται ο άνθρωπος από τους περισπασμούς αλλά να συνεχίζει απλά και ταπεινά.

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης Ο νους μαζεύεται περισσότερο με την αγάπη προς τον Χριστό παρά με πίεση και σφίξιμο.

συγκεντρωτικά

Να επιστρέφουμε ήρεμα τον νου στα λόγια της προσευχής κάθε φορά που φεύγει, χωρίς ταραχή και απογοήτευση.

Να επιμένουμε στην προσευχή με υπομονή και ταπείνωση, ακόμη κι αν δεν αισθανόμαστε κατάνυξη ή συγκέντρωση.

Να λέμε λίγα λόγια με προσοχή παρά πολλά χωρίς συναίσθηση.

Να συνοδεύεται η προσευχή από μετάνοια, εξομολόγηση, νηστεία και αγώνα κατά των παθών.

Να αποφεύγεται η φαντασία και οι εικόνες κατά την ώρα της προσευχής.

Να ζητείται η βοήθεια του Θεού για να καθαριστεί ο νους.

Να χρησιμοποιείται συχνά η μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Να γίνεται η προσευχή σε καιρό και τόπο ήσυχο, με απλότητα και χωρίς βιασύνη.

Να μην απελπίζεται κανείς από τους λογισμούς και τους περισπασμούς· οι Πατέρες λέγουν ότι ο αγώνας της επιστροφής του νου είναι ήδη προσευχή.

Να συνδέεται η προσευχή με υπακοή, ταπείνωση και αγάπη προς τους άλλους.