SETTALK

หุ้นแบงค์ถูกพอหรือยัง? Part II

2019-09-10T20:32:00.000+07:00

ความเดิมจากตอนที่แล้ว... ในบทความ หุ้นแบงค์ถูกพอหรือยัง Part I เรามีเล่าถึงความหมายของ P/BV ของสถาบันการเงิน และกล่าวไว้ว่า "ถ้าเรามองว่า ธุรกิจของธนาคารยังเติบโตได้ในระยะยาว P/BV ที่ระดับต่ำกว่า 1 เท่า อาจจะแปลว่าหุ้นตัวนั้นราคาถูกแล้วก็ได้" อาจจะด้วยความบังเอิญ หรือความโชคดี หุ้น KBANK เริ่มปรับตัวขึ้นมาแล้ว 4.4% ในช่วง2วันที่ผ่านมา ส่งผลให้ P/BV ปรับตัวขึ้นจาก 0.96 เท่า เป็น 1.00 เท่าพอดี

ในบทความนี้เรามาดูเครื่องมืออื่นๆ นอกจากอัตรา P/BV ณ ปัจจุบัน ที่จะช่วยให้นักลงทุนคัดเลือกหุ้นแบงค์ได้ง่ายขึ้นครับ ซึ่งประกอบไปด้วย 1) ค่า P/BV ในอดีต และ 2) ROE ระยะยาว

P/BV ปัจจุบัน เทียบกับ P/BV ในอดีต

จากกราฟด้านล่าง จะเห็นได้ว่าหุ้นธนาคารแทบทุกตัวกำลังซื้อ-ขายอยู่ที่ P/BV ในระดับที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยระยะยาว11ปีของตัวเอง (ที่ใช้11ปีก็เพื่อที่จะได้รวมปี 2009 ซึ่งเป็นช่วงวิกฤตเข้าไปด้วย) ตัวอย่างเช่น P/BV ของ KBANK ปัจจุบันอยู่ที่ 1.00 เท่า ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยระยะยาวที่ระดับ 1.74 เท่า ถึง 42% ส่วน SCB ค่า P/BV อยู่ที่ 1.01 เท่า ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยระยะยาวถึง 46%

มีแค่ KKP กับ TISCO เท่านั้นที่ซื้อ-ขายอยู่ในระดับสูงกว่าค่าเฉลี่ย P/BV ของตัวเอง ถ้าจำกันได้ ในบทความที่แล้วเราเคยบอกไว้ว่า TISCO เป็นหุ้นธนาคารตัวเดียวที่ราคาเพิ่มขึ้นนับตั้งแต่ต้นปี 2018 สาเหตุหลักคือ มีการเพิ่มสัดส่วนเงินปันผลจากเดิม เคยจ่าย 66% ของกำไรในปี 2017 เพิ่มเป็น 80% ของกำไรในปี 2018 ในสภาวะดอกเบี้ยต่ำเตี้ยแบบนี้ (ผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลไทยอายุ 10 ปี อยู่ที่ประมาณ 1.5%) นักลงทุนจึงให้ค่าหุ้นที่จ่ายปันผลดีค่อนข้างมาก

ในกราฟที่เห็นด้านบน เราได้โชว์ข้อมูลเพิมเติมด้วยว่า ถึงแม้ P/BV ของธนาคารจะค่อนข้างต่ำ เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ย 11 ปี แต่ค่า P/BV ปัจจุบัน ก็ยังไม่ต่ำกว่าจุดต่ำสุดที่เกิดขึ้นช่วงวิกฤตปี 2009 (ยกเว้น CIMBT และ TMB) การที่ TMB เป็นหุ้นที่มี P/BV เท่ากับ 0.68 เท่า ซึ่งต่ำกว่าช่วงวิกฤตเศรษฐกิจในปี 2009 (0.70 เท่า) อาจจะแปลว่าหุ้นตัวนี้มีความเสี่ยงต่ำก็ได้ อย่างไรก็ตาม TCAP กับ TMB กำลังอยู่ในระหว่างการควบรวม และการเพิ่มทุน นักลงทุนควรปรึกษา นักวิเคราะห์ หรือ ที่ปรึกษาการลงทุน เพิ่มเติมก่อนตัดสินใจลงทุน

ROE ระยะยาว

ROE ย่อมาจาก Return on Equity หรืออัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้น (กำไรสุทธิ (net profit) หารด้วย ส่วนของผู้ถือหุ้น (BV) ) ยิ่ง ROE สูง แปลว่าผลตอบแทนจากการลงทุนสูง บริษัทสามารถนำเงินของผู้ถือหุ้นไปแสวงหากำไรได้ดี หรือมองอีกมุมก็คือ ยิ่ง ROE สูง BV ของบริษัทก็ยิ่งเติบโตได้เร็วนั่นเอง เพราะกำไรที่หาได้เพิ่ม(หลังหักปันผล)จะถูกนำมาใส่ไว้ที่ส่วนของผู้ถือหุ้นในงบดุล

มาถึงตรงนี้คอนเซปท์ของ P/BV และ ROE จะคล้ายๆกับ P/E และ อัตราการเติบโตของกำไร (อ่าน Peter Lynch and His Famous PEG ratio) P/E คืออัตราส่วนที่บอกว่าตลาดให้มูลค่าหุ้นมากแค่ไหนเมื่อเทียบกับกำไรต่อปี ณ วันนี้ ยิ่งคาดหวังการเติบโตของกำไรในอนาคตมาก ตลาดยิ่งมีแนวโน้มให้ค่า P/E สูง ทำนองเดียวกัน หุ้นที่ ROE สูง ตลาดยิ่งมีโอกาสให้ค่า P/BV สูงไปด้วย เนื่องจาก Book Value สามารถขยายได้เร็ว ในตารางดังต่อไปนี้ ทางเราได้นำค่า P/BV ของหุ้นธนาคารมาถูกหารด้วย ROE ระยะยาว เพื่อหาว่าหุ้นตัวไหนมีราคาถูกเมื่อเทียบกับ ROE ของตัวเอง โดยจะสุ่ม ROE มาจากบทวิเคราะห์ล่าสุดของหุ้นแต่ละตัวที่อยู่ใน SETTRADE และใช้ ROE ของปี 2020 (หรือปี 2021 ถ้ามี) - ขออนุญาตเรียกอัตราส่วนนี้ว่า PBR

--- ตั้งแต่ย่อหน้านี้เป็นต้นไป จะขอไม่พูดถึง CIMBT และ LHFG เพราะไม่มีประมาณการจากนักวิเคราะห์ใน SETTRADE และไม่พูดถึง TISCO เพราะมีปันผลสูงเป็นพิเศษจนทำให้ราคาหุ้น และ ROE เปรียบเทียบกับธนาคารตัวอื่นค่อนข้างลำบาก (ROE ที่ได้จาก AWS เป็นปี 2020 ในขณะที่ ROE จาก MBKET เป็นปี 2021) ---

เมื่อเรามองไปที่ P/BV เปล่าๆ ช่วงห่างระหว่างตัวที่ P/BV สูงสุด (KKP = 1.36 เท่า) และต่ำสุด (TMB = 0.68 เท่า) จะกว้าง โดย P/BV ของ KKP สูงกว่า TMB ถึง 99.6% แต่เมื่อเราปรับอัตราส่วน P/BV ด้วยการนำ ROE มาหาร จะพบว่าอัตราส่วน PBR ของหุ้นแต่ละตัวจะเกาะกลุ่มใกล้ค่าเฉลี่ยของกลุ่ม (average = 0.093 เท่า) มากขึ้น ช่วงห่างระหว่างตัวที่ PBR สูงสุด (KBANK = 0.105 เท่า) กับต่ำสุด (TMB = 0.084 เท่า) อยู่ที่ 25.2% เท่านั้น ซึ่งบ่งชี้ให้เห็นว่าอัตราส่วน P/BV ที่ตลาดจะให้ค่าสูงหรือต่ำนั้น เป็นตัวทำหน้าที่สะท้อนความคาดหวังของ ROE ในระยะยาวนั้นเอง (ROE สูงถูกสะท้อนด้วย P/BV ที่สูง และ ROE ต่ำถูกสะท้อนด้วย P/BV ที่ต่ำ)

ในขณะนี้ หุ้นที่มี PBR ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของกลุ่ม (0.093 เท่า) คือ BBL KKP KTB TCAP TMB ส่วน SCB ถือว่าใกล้เคียงค่าเฉลี่ยกลุ่ม เพราะอัตราส่วน PBR อยู่ที่ 0.096 เท่า เหลือแค่ KBANK ที่ PBR สูงกว่ากลุ่มอย่างเห็นได้ชัดที่ระดับ 0.105 เท่า (สูงกว่าค่าเฉลี่ยของกลุ่ม 8.8%) ทั้งนี้อัตราส่วน PBR ดังกล่าวขึ้นอยู่กับ ROE ที่นำมาใช้ นักวิเคราะห์ต่างคนก็ต่างใช้ ROE ระยะยาวไม่เท่ากัน นักลงทุนอาจจะต้องคำนวน ROE ระยะยาวเอง หรือ เอามาจากบทวิเคราะห์ที่เราเชื่อถือครับ

จะลงทุนหุ้นธนาคารทั้งที นักลงทุนควรประเมินแนวโน้มหนี้เสีย(NPL)ของแต่ละธนาคาร และประเมินเศรษฐกิจมหภาคของทั้งประเทศไทยและโลกประกอบด้วยนะครับ ซึ่งทั้ง2ปัจจัยดังกล่าวยังไม่ได้ถูกกล่าวถึงในบทความนี้ อย่างไรก็ตาม ทางเราหวังว่าเครื่องมือต่างๆที่ถูกกล่าวถึงในบทความทั้ง2ตอนจะช่วยให้ท่านนักลงทุนที่อ่านตัดสินใจเลือกหุ้นได้ง่ายขึ้นครับ

หุ้นแบงค์ถูกพอหรือยัง? Part I (Price per Book Value)

2019-09-08T21:22:00.000+07:00

ตลาดหุ้นไทยมีธนาคารทั้งหมด 11 ตัว โดยนักลงทุนส่วนใหญ่ที่ถือหุ้นธนาคารในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา คงขาดทุนไปตามๆกัน เพราะราคาปรับตัวลงตาม รายได้ค่าธรรมเนียมที่หายไป และภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวจนทำให้หลายๆธนาคารมีหนี้เสีย หรือ NPL (Non-Performing Loan) สูงขึ้น ตัวอย่างเช่น KBANK ปรับตัวลงจาก 241.0 บาท ณ วันที่ 5 ม.ค. 2018 มาอยู่ที่ ราคา 160.5 บาท เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (6 ก.ย. 2019) เท่ากับปรับตัวลงมา 33% ในช่วงเวลาไม่ถึง 2 ปี ในช่วงเวลาเดียวกัน หุ้น SCB ปรับตัวลง 22% หรือ พูดง่ายๆ ว่าตั้งแต่ต้นปี 2018 มาถึงปัจจุบัน ราคาหุ้นธนาคารทุกตัวปรับตัวลงทุกตัวยกเว้น TISCO (+13%)

แหล่งที่มา: Bloomberg

คำถามต่อมา คือ ราคาลดลงมาขนาดนี้ ราคาหุ้นถูกน่าซื้อหรือยัง วันนี้เรามาดูความถูก และแพงของหุ้นธนาคารผ่านอัตราส่วน Price per Book Value (P/BV)

อะไรคือราคาปิดต่อมูลค่าตามบัญชี (P/BV)?
ราคาปิดต่อมูลค่าตามบัญชีประกอบด้วยสองส่วน คือ "ราคาปิด" (Price) และ "มูลค่าตามบัญชี" (Book Value)

ราคาปิด ก็คือราคาปิดของหุ้นในแต่ละวัน

มูลค่าตามบัญชี หรือ Book Value ที่เราได้ยินกันบ่อยๆ และถูกใช้ในอัตราส่วนP/BVนั้น คือ มูลค่าของสินทรัพย์ ที่ทางบริษัทใช้เงินทุนจากเจ้าของบริษัทมาซื้อ ซึ่งก็คือ มูลค่าตามบัญชีที่เป็นส่วนของผู้ถือหุ้นนั้นเอง (ชื่อเต็มภาษาอังกฤษ คือ Book Value of Equity) หรือ พูดอีกอย่างก็คือเป็น มูลค่าสินทรัพย์ของบริษัทหลังจากหักส่วนของเจ้าหนี้แล้ว

มูลค่าสินทรัพย์ตามบัญชี = มูลค่าหนี้สินตามบัญชี + มูลค่าเงินทุนของผู้ถือหุ้นตามบัญชี

(Book Value of Asset) (Book Value of Debt) (Book Value of Equity)

ในกรณีของบริษัททั่วไปๆ BV มักได้มาจากมูลค่าของโรงงาน เครื่องจักร เงินสดและเงินลงทุนต่าง (asset) ลบด้วย ภาระหนี้สิน (liabilities) (อ่านเกี่ยวกับ P/BV ของธุรกิจทั่วไปเพิ่มเติมได้จาก Price per Book Value: Part I ความหมายและที่มา) ส่วนในกรณีของธนาคาร BV ส่วนใหญ่มาจาก มูลค่าเงินปล่อยกู้ให้ลูกค้าและเงินลงทุนในสินทรัพย์ต่างๆ (asset) ลบด้วย มูลค่าเงินฝากจากลูกค้าธนาคารและเงินกู้แหล่งอื่นๆ (liability) เงินปล่อยกู้ถือเป็นสินทรัพย์หรือ asset เพราะสามารถสร้างรายได้ดอกเบี้ยให้ธนาคารได้ และเป็นเงินต้นที่ธนาคารควรจะได้คืนในอนาคต ในขณะที่เงินฝากจากลูกค้าธนาคารถือเป็นภาระหนี้สินหรือ liability เพราะเป็นสิ่งที่ธนาคารมีต้นทุนดอกเบี้ยจ่าย และเป็นเงินต้นที่ธนาคารต้องจ่ายคืนลูกค้าในอนาคตตามอายุเงินฝาก หรือการถอนเงินตามความสมัครใจของลูกค้า

ที่อัตราส่วน P/BV เท่ากับ 1 เท่า หมายความว่า ตลาดหุ้นให้มูลค่าธนาคารนั้น เท่ากับ มูลค่าของเงินปล่อยกู้ (ที่หักลบด้วยภารหนี้สินแล้ว) เพราะฉะนั้น ถ้าธุรกิจธนาคารปกติดี P/BV ควรจะซื้อ-ขาย อยู่ในระดับอย่างน้อย 1 เท่าเพราะ Book Value หรือเงินปล่อยกู้เหล่านั้นเป็นสิ่งที่ 1) สร้างรายได้ดอกเบี้ยให้ธนาคารได้ และ 2) เป็นก้อนเงินที่ลูกหนี้ควรจะจ่ายธนาคารจนครบ ถ้าหุ้นธนาคารตัวไหนซื้อ-ขายที่ P/BV ต่ำกว่า 1 เท่า แปลว่าตลาดมองแนวโน้มการปล่อยกู้สินเชื่อก้อนใหม่ในอนาคตน้อยกว่า การจ่ายเงินคืนสินเชื่อก่อนที่มีอยู่เดิม (มูลค่าสินเชื่อสุทธิลดลง) หรือ ตลาดมองแนวโน้มหนี้เสีย (NPL) ปรับตัวสูงขึ้นได้อีกมาก ซึ่งการเติบโตของสินเชื่อสุทธิติดลบ และ NPL ที่เพิ่มขึ้นจะส่งให้ BV ลดลงเองในอนาคต

พูดอีกแง่นึง คือ ถ้าเรามองว่า ธุรกิจของธนาคารยังเติบโตได้ในระยะยาว P/BV ที่ระดับต่ำกว่า 1 เท่า อาจจะแปลว่าหุ้นตัวนั้นราคาถูกแล้วก็ได้ จากหุ้นธนาคารในตลาดหลักทรัพย์ทั้งหมด 11 ตัว ปัจจุบันมีอยู่ถึง 8 ตัวที่เทรดอยู่ต่ำกว่า 1 เท่า เราจึงคาดเดาว่านักลงทุนในตลาด ณ ตอนนี้ คงกังวลเรื่องภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวของไทย ซึ่งได้รับผลกระทบจากค่าเงินบาทแข็ง การท่องเที่ยวซบเซา เศรษฐกิจโลกชะลอตัว และ สงครามการค้าระหว่างจีนและสหรัฐอเมริกา (อ่านเรื่อง Trade War ได้ที่ สงครามกับคะแนนนิยมของประธานาธิบดี)

แหล่งที่มา www.set.or.th - ข้อมูล ณ วันที่ 6 ก.ย. 2019

ในสภาวะที่เศรษฐกิจมหภาคมีความเสี่ยงรอบด้าน การใช้ P/BV ในการคัดเลือกหุ้นอย่างเดียวคงไม่พอ ในบทความหน้า เรามาดูกันต่อว่ามีตัวเลขอะไรบ้างที่จะมาใช้ร่วมกับ P/BV เพื่อประกอบการตัดสินใจเลือกหุ้นแบงค์ครับ

จุดอ่อนของอเมริกาที่จะทำให้เกิดวิกฤตรอบต่อไป

2019-08-22T22:03:00.003+07:00

SET Index ปรับตัวลงจากจุดสูงของปีมาประมาณ 6% ในขณะที่ S&P 500 ของอเมริกาปรับตัวลงมาประมาณ 3% โดยทั้งสองดัชนีเริ่มปรับตัวลงในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของเดือน กรฎาคม หลังจากมีความไม่แน่นอนเกี่ยวกับเศรษฐกิจโลกมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งประเด็นที่สำคัญที่สุดก็คงหนีไม่พ้นสงครามการค้าระหว่าง อเมริกา กับ จีน ซึ่งประธานาธิบดี Trump ได้กลับมาประกาศศึกขึ้นภาษีสินค้านำเข้าอีกครั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาฯ ที่ผ่านมา

SET Index ขึ้นไปจุดสูงสุดของปีที่ 1,740.91 จุด ณ วันที่ 1 กรกฏาคม 2019

คำถามต่อมาที่อาจจะเกิดในใจนักลงทุน ก็คือ หุ้นจะลงต่อได้อีกมั้ย คำตอบจากเราคือ ความเสี่ยงยังมีรออยู่อีกเยอะ โดยบทความนี้จะมุ่งเน้นไปที่ความเสี่ยงที่ตลาดหุ้นอเมริกา ซึ่งเป็นตลาดที่นักลงทุนในไทยและทั่วโลกควรให้ความสนใจ เพราะเวลาตลาดอเมริกาปรับตัวลงแรง ก็มักจะลากตลาดอื่นลงไปด้วย

S&P500 ขึ้นไปจุดสูงสุดที่ 3,025.86 จุด ณ วันที่ 26 กรกฎาคม 2019

ปัจจัยเสี่ยง หรือ จุดอ่อนของประเทศ ที่อาจทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจในอเมริกา ณ ปัจจุบันมีอยู่อย่างน้อย 3 อย่าง คือ 1) ตลาดหุ้นที่แพง 2) หนี้ภาคเอกชนที่สูงเป็นประวัติการณ์ 3) สงครามทางการค้า

1) ตลาดหุ้นที่แพง

ตัวบ่งชี้ตัวแรกที่บอกว่าตลาดหุ้นอเมริกานั้นแพงแล้วคือ Buffett Indicator หรือ Market Cap to GDP

Warren Buffett เคยกล่าวว่า Market Cap to GDP เป็นดัชนีชี้วัดที่ดีที่สุดว่าตลาดหุ้นอเมริกาถูกหรือแพง ตัวบ่งชี้นี้ประกอบไปด้วยสองส่วน ส่วนแรกคือ market capitalization หรือ มูลค่าหุ้น ซึ่งอิงจากดัชนี Wilshire Total Market ซึ่งรวมมูลค่าหุ้นทั้งเล็กใหญ่ในอเมริกาประมาณ 6,700 ตัว ส่วนประกอบที่สอง คือ Gross Domestic Product (GDP) หรือผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศสหรัฐอเมริกา ทางเว็บไซต์ gurufocus มีการอัพเดทอัตราส่วน Market Cap to GDP ทุกวัน

ในช่วงเวลาปกติ Market Cap to GDP ของอเมริกามักจะอยู่ในระดับ 75%-90% ซึ่งแปลความหมายได้ว่าหุ้นมักจะมีมูลค่ารวมใกล้เคียงกับขนาดของเศรษฐกิจประเทศ ยิ่งมูลค่าหุ้นต่ำเมื่อเทียบกับ GDP แปลว่าหุ้นถูก ยิ่งมูลค่าหุ้นสูงเมื่อเทียบกับ GDP แปลว่าหุ้นแพง ปัจจุบัน (22 สิงหาคม 2019) Market Cap to GDP อยู่ที่ 140% ซึ่งแปลว่ามูลค่าหุ้นอเมริกานั้นมีขนาดใหญ่กว่าเศรษฐกิจถึง 40%

อัตราส่วนนี้เคยทำสถิติสูงสุดไว้ที่ระดับ 148.5% ในเดือน มี.ค. ปี 2000 ซึ่งเป็นช่วงตลาดหุ้นร้อนแรง เกิดภาวะฟองสบู่ในหุ้นกลุ่มที่เกี่ยวกับอินเตอร์เน็ต และเทคโนโลยี (Dot Com Bubble) ในขณะที่วิกฤตเศรษฐกิจรอบล่าสุด Market Cap to GDP ขึ้นไปแตะที่ระดับ 110% ในช่วงปลายปี 2017 ก่อนที่จะปรับตัวลงมา

ปัจจุบัน อัตราส่วน Market Cap to GDP อยู่ที่ 140.3%

ตัวบ่งชี้อีกหนึ่งตัวที่บอกว่าตลาดหุ้นอเมริกาแพง คือ Shiller P/E ของดัชนี S&P 500 โดยต่างจากอัตราส่วน P/E ทั่วไปตรงที่ กำไรที่ถูกนำมาใช้ คือ ค่าเฉลี่ยกำไรในอดีต10ปี และเป็นกำไรที่ถูกปรับด้วยอัตราเงินเฟ้อให้มีมูลค่าเท่ากับเงินดอลล่าร์ปัจจุบันแล้ว การใช้กำไรระยะยาวเช่นนี้ก็เพื่อที่จะตัดปัจจัยวงจรเศรษฐกิจออกจากการคำนวณ P/E ตัวอย่างเช่น ในปีที่เศรษฐกิจดีมาก อัตราการทำกำไรของบริษัท (gross margin, EBIT margin, net margin) อาจจะทำได้ดีเป็นพิเศษ ไม่สะท้อนผลการดำเนินงานที่แท้จริงของบริษัทในระยะยาว

ปัจจุบัน Shiller P/E ของดัชนี S&P 500 อยู่ที่ 29.1 เท่า สูงกว่าค่าเฉลี่ยระยะยาวที่ 17 เท่า ถึง 71%

2) หนี้ภาคเอกชนในอเมริกาสูงเป็นประวัติการณ์

ย้อนไปวิกฤตเศรษฐกิจช่วงปี 2008-2009 ตัวปัญหาที่ทำให้วิกฤตรุนแรง คือ สินเชื่อเพื่อการซื้อบ้านที่มีคุณภาพต่ำ (subprime mortgage loans) การปล่อยสินเชื่อที่ต่ำกว่ามาตรฐานทำให้มีก้อนหนี้ครัวเรือนสูงเกินไป และคุณภาพต่ำเกินไป ตั้งแต่นั้นมา ธนาคารในอเมริกามีวินัยในการปล่อยกู้มากขึ้น ตัวผู้กู้เองก็มีวินัยในการกู้มากขึ้นจนทำให้ ปัญหานี้ถูกคลี่คลายไป

ปัจจุบันปัญหาใหม่เกิดขึ้นในอเมริกา เมื่อหนี้ภาคเอกชนของบริษัทที่อยู่นอกอุตสหากรรมการเงิน (Total Credit to Non-Financial Corporations) ได้ปรับตัวสูงขึ้นเรื่อยๆจนอยู่ในระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ที่ระดับ 74.4% ของ GDP ณ สิ้นไตรมาส 4 ปี 2018 แซงหน้าสถิติเดิมที่ 72.6% ณ สิ้นปี 2008

อัตราส่วนหนี้สินของบริษัทในอเมริกาอยู่ที่ 74.4% ณ สิ้นปี 2018 ซึ่งเป็นระดับสูงสุดตลอดกาล แซงหน้า 72.6% ณ สิ้นปี 2008

หนี้ที่สูงขึ้นเกิดจากภาวะดอกเบี้ยต่ำนานหลายปี เอื้อให้บริษัทในอเมริกากู้เงินมากขึ้น ซึ่งบริษัทเหล่านั้นก็นำเงินมาซื้อหุ้นตัวเองคืนจากตลาดหลักทรัพย์ด้วยเช่นกัน และเป็น 1 ในเหตุผลที่ทำให้ตลาดหุ้นในอเมริกาปรับตัวแพงขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่เดือน มี.ค. ปี 2009 จนถึงปลายปี 2018 บริษัทในกลุ่ม S&P500 ใช้เงินซื้อหุ้นตัวเองเป็นมูลค่า 4.5 ล้านล้านดอลล่าร์ หรือคิดเป็น 1 ใน 3 ของมูลค่าที่เพิ่มขึ้น (capital gain) 15 ล้านล้านดอลล่าร์ของ S&P500 ในช่วงเวลาเดียวกัน น่าเป็นห่วงว่าเมื่อไรที่บริษัทเริ่มกู้เพิ่มได้ยากขึ้น ไม่ว่าจะด้วยเพราะความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจโลกและกำไรในอนาคต หรือ ด้วยดอกเบี้ยที่ปรับตัวสูงขึ้นในอนาคต การซื้อหุ้นคืนของบริษัทอาจจะเริ่มชลอตัวลง และอาจทำให้ราคาหุ้นอเมริกาไปต่อลำบาก

กราฟเส้นสีดำแสดงถึงดัชนีตลาดหุ้น S&P500 ในขณะที่กราฟแท่งสีเขียวแสดงถึงมูลค่าการซื้อหุ้นคืนของบริษัทในกลุ่ม S&P500

หลังจากที่ทำสถิติสูงสุดใหม่ในทุกไตรมาสของปี 2018 ในไตรมาส2ของปี2019 การซื้อหุ้นคืนของบริษัทในกลุ่ม S&P500 เริ่มปรับตัวลงแล้ว โดยลดลงถึง 13% จากช่วงเวลาเดียวกันในปีก่อนหน้า (อ้างอิง: https://www.koamnewsnow.com/news/money/stock-buybacks-slowing-down/1112161241 และ https://www.wsj.com/articles/slowing-share-buybacks-remove-a-pillar-of-stock-market-11566379801)

3) สงครามทางการค้าระหว่าง อเมริกากับจีน

ถ้าสงครามทางการค้าไม่จบเร็วๆนี้ แล้วประธานาธิบดี Trump ตัดสินใจลั่นไกขึ้นภาษี10%สำหรับการนำเข้าสินค้าจีนที่เหลือมูลค่า3แสนล้านดอลล่าร์จริง (บางส่วนจะขึ้นตั้งแต่ 1 กันยาฯ บางส่วนขึ้นภาษีเดือน ธันวาฯ) เราเชื่อว่าจะเกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยในอเมริกาและคงลุกลามไปทั่วโลก และเมื่อเศรษฐกิจหดตัว ภาระหนี้ก้อนใหญ่ของบริษัทในอเมริกาก็จะเป็นตัวปัญหาที่ทำให้วิกฤตรุนแรงขึ้น (อ่านบทความ Trade War: สงคราม กับ คะแนนนิยมของประธานาธิบดี)

จะเห็นได้ว่าแค่ขึ้นภาษีสินค้านำเข้าจากจีนชุดแรกไปแล้ว 2.5 แสนล้านล้านดอลล่าร์ การส่งออกจากประเทศต่างๆ รวมถึงไทย ที่เป็น supply chain ของจีน ก็เริ่มมีการชลอตัวให้เห็นแล้ว เศรษฐกิจของสิงค์โปร์ ซึ่งนักเศรษฐศาสตร์บางท่านเปรียบเปรยเหมือนเป็นปรอทวัดไข้ของ ASEAN ก็มีหดตัวลง 0.6% ในไตรมาสสองของปี2019 เมื่อเปรียบเทียบกับไตรมาสก่อนหน้า ถ้า trade war ยังรุนแรงขึ้นอีก ประเทศอื่นในภูมืภาคเดียวกันก็ยิ่งมีความเสี่ยงมากขึ้นเรื่อยๆที่จะเกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอย

เนื่องด้วยความเสี่ยงของอเมริกาที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ท่านนักลงทุนทั้งหลายควรลงทุนหุ้นด้วยความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งครับ

The tools you need: จะเล่นหุ้นต้องรู้อะไรบ้าง

2019-08-10T14:52:00.000+07:00

"อยากเล่นหุ้น ต้องทำไงบ้าง?" คำถามง่ายๆ ที่ผมไม่เคยมีคำตอบง่ายๆให้

การลงทุนหุ้น ก็คล้ายๆกับ อาชีพสาขาอื่น และการเล่นกีฬาต่างๆ คนที่มีหลักการที่ถูกต้อง ทุ่มเท ขยันฝึกฝน ถึงจะมีโอกาสประสบความสำเร็จในระยะยาว ไม่มีทางลัด

เมื่อมีคนถามว่าเล่นหุ้นต้องเตรียมตัวยังไง คำถามแรกที่ผมถามกลับไปคือ รู้บัญชีมั้ย อ่านงบการเงินเป็นหรือเปล่า เพราะงบการเงิน คือ ภาษาที่ธุรกิจใช้สื่อสารออกมาว่าผลการดำเนินงานของบริษัทตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเป็นอย่างไร ถ้าไม่เข้าใจบัญชี ก็ไม่เข้าใจอดีตของธุรกิจ ถ้าไม่เข้าใจอดีตของธุรกิจ การวิเคราะห์อนาคตของธุรกิจคงเป็นไปได้ยาก อย่างน้อยที่สุดนักลงทุนควรจะเข้าใจว่าอัตราส่วน P/E P/BV ROA ROE คืออะไร คำนวนมาจากอะไร มีความสำคัญยังไง

ซึ่งนำมาสู่ สิ่งจำเป็นข้อที่สอง คือ ความสามารถในการวิเคราะห์ธุรกิจ เข้าใจว่ายอดขาย และต้นทุนสามารถเพิ่มขึ้นและลดลงเพราะปัจจัยอะไรได้บ้าง แนวโน้มการเติบโตของยอดขายและกำไรในระยะยาวเป็นอย่างไร ในข้อนี้ Warren Buffett จะพูดเสมอว่าเขาจะลงทุนเฉพาะในธุรกิจที่เขาเข้าใจเป็นอย่างดีเท่านั้น (อยู่ใน circle of competence) และที่สำคัญต้องเข้าใจด้วยว่าบริษัทที่เราจะลงทุนมีความได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างไร (อ่านเกี่ยวกับ ความได้เปรียบทางการแข่งขัน หรือ competitive advantage ได้ในบทความ 5 จุดแข็งของบริษัทที่น่าลงทุน) ส่วน Peter Lynch ก็แนะนำให้ลงทุนในธุรกิจที่อยู่ใกล้ตัว เช่น ของที่เราต้องกินใช้อยู่ทุกวัน (ร้านอาหาร ร้านขายเสื้อผ้า ร้านสะดวกซื้อ เป็นต้น) หรือ สามารถเอาความรู้จากวิชาชีพของเรามาต่อยอดได้ แพทย์ก็ควรจะเข้าใจธุรกิจโรงพยาบาลมากกว่าคนทั่วไป นักข่าว-นักแสดงก็ควรจะเห็นมุมมองธุรกิจสื่อมากกว่าคนอื่น พนักงานบริษัทก็ควรจะเข้าใจอุตสาหกรรมและธุรกิจของนายจ้างในระดับนึง

“You don’t have to be an expert on every company, or even many. You only have to be able to evaluate companies within your circle of competence. The size of that circle is not very important; knowing its boundaries, however, is vital.” - Warren Buffett

สิ่งสุดท้ายที่ขาดไม่ได้ในการเล่นหุ้น คือ คุณต้องบอกได้ว่าหุ้นตอนนี้ถูกไปหรือแพงไป เพราะการรู้ว่าแนวโน้มธุรกิจดีแล้วจะลงทุนเลยคงไม่ดีเท่าไรนัก ถ้าราคาหุ้นสะท้อนความคาดหวังเชิงบวกไปมากแล้ว (หุ้นแพง) ในทางตรงกันข้าม ธุรกิจที่แนวโน้มไม่ค่อยดี อาจเป็นการลงทุนที่ดีได้ ถ้าราคาหุ้นสะท้อนความคาดหวังเชิงลบมากเกินไป(หุ้นราคาถูก) ทั้งนี้ โอกาสในการลงทุนในหุ้นดีๆราคาถูกมักจะมาตอนที่ ตลาดหุ้นตกใจกับวิกฤตเศรษฐกิจ วิกฤตอุตสาหกรรม หรือวิกฤตของบริษัทเอง ที่เกิดขึ้นชั่วคราว ความยากคือ ต้องวิเคราะห์ให้ออกว่า 1) วิกฤตครั้งนี้เกิดขึ้นชั่วคราวหรือระยะยาว 2) ณ ระดับราคาไหนที่ว่าราคาเริ่มถูกแล้ว พอวิเคราะห์ออกแล้วว่าราคาถูก ต้องใจถึงพอที่จะซื้อแล้วถือเวลาราคาหุ้นลงต่อเนื่องด้วย

"First-level thinking says, “It’s a good company; let’s buy the stock.” Second-level thinking says, “It’s a good company, but everyone thinks it’s a great company, and it’s not. So the stock’s overrated and overpriced; let’s sell." - Howard Marks

สรุป สิ่งที่นักลงทุนหุ้นต้องรู้คือ
1) พื้นฐานบัญชี งบการเงิน
2) ความเข้าใจในธุรกิจที่จะลงทุนอย่างถ่องแท้ จนวิเคราะห์แนวโน้มธุรกิจในอนาคตได้
3) บอกได้ว่าราคาหุ้นถูกหรือแพง (และใจถึงพอที่จะซื้อและถือเวลาราคาหุ้นเริ่มถูก)

แน่นอนว่า คนที่เรียนบัญชี และสาขาวิชาที่เกี่ยวกับธุรกิจและเศรษฐกิจย่อมได้เปรียบคนที่ต้องมาศึกษาเองอยู่พอสมควร ส่วนความใจถึงในการซื้อและถือหุ้นในช่วงวิกฤต คงไม่มีโรงเรียนไหนสอน แต่สามารถพัฒนาได้ด้วยตนเอง ไม่มีกฎหมายที่ไหนห้ามไม่ให้คนที่ไม่รู้ครบ 3 ข้อที่ทางเราเพิ่งเขียนไปไม่ให้เล่นหุ้น แต่ถ้าคุณไม่มีเครื่องมือพร้อม 3 ข้อ แล้วยังเล่นหุ้นด้วยตัวเอง มีโอกาสสูงมากที่ คุณจะ 1) ตกใจขายหุ้นเวลาราคาลงแรงๆ (เพราะไม่มีความรู้มากพอที่จะเชื่อมั่นในธุรกิจและซื้อหุ้นเพิ่ม ในเวลาที่ราคาถูกลง) 2) ตื่นเต้นจนกระโดดเข้าไปซื้อหุ้น เวลาราคาขึ้นแรงๆ (เพราะกลัวตกรถ ทั้งๆที่ไม่ได้เข้าใจพื้นฐานธุรกิจเท่าไร)

เป็นนักลงทุน ก็เหมือนเป็นนักเรียนตลอดชีวิต เพราะเราต้องพัฒนาตัวเอง และเรียนรู้สิ่งใหม่ๆตลอด หนทางอาจจะไม่ได้ราบรื่น แต่ผมเชื่อว่าคนจำนวนมากที่มีพื้นฐานทางบัญชีอยู่แล้ว สามารถพัฒนาตัวเองเป็นนักลงทุนที่ดีได้ถ้าทุ่มเทและให้เวลากับมัน ถ้ารู้สึกว่ามันมากไปที่ต้องมาเตรียมพร้อมตัวเองให้ทำได้ทั้ง 3 ข้อ ทางเราขอแนะนำให้ลงทุนผ่านกองทุนดีกว่าครับ

ส่วนคนที่พร้อมจะเรียนรู้และพัฒนาตัวเอง เรามีหนังสือมาแนะนำให้ครับ

หนังสือการลงทุนเหมาะสำหรับ มือใหม่ และ นักลงทุนมีประสบการณ์
1.) The Intelligent Investors โดย Benjamin Graham
2.) One Up On Wall Street โดย Peter Lynch
3.) Little Book That Still Beats the Market โดย Joel Greenblatt
4.) Random Walk Down Wall Street โดย Burton G. Malkiel

หนังสือการลงทุนเหมาะสำหรับ นักลงทุนมีประสบการณ์
1.) The Most Important Thing: Uncommon Sense for the Thoughtful Investor โดย Howard Marks
2.) The New Buffettology โดย Mary Buffett และ David Clark
3.) The Essays of Warren Buffett: Lessons for Corporate America โดย Warren Buffett และ Lawrence A. Cunningham

"Investment is most intelligent when it is most businesslike." - Benjamin Graham

Trade War: สงคราม กับคะแนนนิยมของประธานาธิบดี

2019-08-03T17:17:00.004+07:00

"What the whole history of this shows is that presidents fabricate incidents that are counterfeit to get us into war. They can get us into war to improve their own popularity, and they know that's a very quick way of getting your numbers up and winning elections." - Michael Beschloss นักประวิติศาสตร์ชาวอเมริกัน

สิ่งที่เราได้เรียนรู้จาก สงครามการค้าระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกา กับ จีน คือ "ความไม่แน่นอน คือความแน่นอน" วันที่ 1 สิงหาคม 2019 ประธานาธิบดี Donald Trump ประกาศขึ้นภาษี10%สำหรับการนำเข้าสินค้าจีนที่เหลือมูลค่า 3 แสนล้านดอลล่าร์ (มีผลบังคับใช้ 1 ก.ย. 2019) ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ มีการประกาศสงบศึกชั่วคราวกับจีน กลับมาเริ่มต้นเจรจาใหม่ และมีการลดระดับความรุนแรงการห้ามทำธุรกิจกับ Huawei ในช่วงปลายเดือน มิ.ย. 19 การแสดงท่าทีพร้อมที่จะเจรจาคลี่คลายปัญหาของ Trump แล้วสุดท้ายกลับลำมาทะเลาะกันใหม่ได้เกิดขึ้นหลายครั้ง ครั้งแรกสุดเกิดขึ้นในเดือน เม.ย. ปี 17 ตอนที่ ประธานาธิบดีของจีน Xi Jinping ไปเจอ Trump ที่โรงแรม Mar-a-Largo เพื่อคุยเรื่องแผนการสะสางข้อขัดแย้งทางการค้า (100 Day Action Plan) ผ่านไปไม่ถึง 1 ปี Trump ก็เริ่มทยอยประกาศขึ้นภาษีนำเข้าสินค้าจากจีน

การเจรจามีเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง พอเหมือนจะแก้ปัญหาได้ ตลาดหุ้นอเมริกาก็ขึ้น พอมีการประกาศขึ้นภาษีในสินค้ารายการใหม่ ตลาดหุ้นก็ลง ปัจจุบัน อเมริกามีการขึ้นภาษีนำเข้าสินค้าจีนรวมมูลค้า2.5แสนล้านดอลล่าร์ (ยังไม่รวมสินค้าล๊อตใหม่มูลค่า 3 แสนล้านบาท ที่กำลังจะเริ่มใช้ในเดือน ก.ย.) ส่วนทางจีนก็มีการขึ้นภาษีนำเข้าสินค้าจากอเมริกามูลค่ารวม 1.1 แสนล้านบาท

ตามหลักพื้นฐานเศรษฐศาสตร์ การซื้อ-ขายสินค้าระหว่างประเทศเป็นสิ่งที่ดี เพราะประเทศไหนถนัดผลิตอะไร(ทำได้คุณภาพดี+ราคาถูก) ก็ควรผลิตและขายสินค้าประเภทนั้นในตลาดโลก เศรษฐกิจทั่วโลกก็จะเติบโต ผู้บริโภคก็ได้ใช้ของราคาถูก และมีตัวเลือกหลากหลายมากขึ้น คำถามที่ตามมา คือ แล้ว Trump จะก่อสงครามทางการค้าไปเพื่ออะไร คำตอบสั้นๆ คือ สร้างคะแนนนิยม ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญตัวหนึ่งที่อาจบอกได้ว่าจะชนะหรือแพ้การเลือกตั้งในครั้งหน้า สิ่งนี้ทำให้เราเชื่อว่า Trump จะทำตัวเดี๋ยวดี เดี๋ยวร้ายกับเรื่อง Trade War ไปอีกพักใหญ่ๆ เพื่อสร้างฐานเสียงก่อนเลือกตั้ง พ.ย. ปีหน้า

ในช่วงแรก ของการเป็นประธานาธิบดีของ Trump คะแนนนิยมของเขา (% approval ตาม Gullup polls) ค่อยๆปรับตัวลงจาก 45% ในเดือน ม.ค. 17 มาที่จุดต่ำสุด 35% ในช่วง ส.ค. - ต.ค. 17 ที่คะแนนนิยมปรับลดลงมาก เนื่องจากการดำเนินการนโยบายต่างๆที่เคยสัญญาว่ากับประชาชาไว้ (เช่น ของบสร้างกำแพงชายแดนอเมริกา-เม็กซิโก) ค่อนข้างติดขัด ไม่สามารถนำมาใช้ได้จริง เพราะโดนศาลยุติธรรม หรือ สภาขัดขวาง ส่วนนโยบายส่วนใหญ่ที่ทำได้จริงก็มักจะไม่เกิดประโยชน์กับคนส่วนใหญ่ของประเทศ (เช่น ลดภาษีเงินได้ให้คนรายได้สูง)

ช่วง ก.พ. - มี.ค. 18 Trump เริ่มประกาศสงครามการค้ากับหลายประเทศ แต่ประเทศที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด คือ จีน หลังจากนั้นคะแนนความนิยมของ Trump ก็่ค่อยๆปรับตัวสูงขึ้นจาก 36% ช่วงต้นปี 18 จนแตะ 42% ในช่วงปลายเดือน เม.ษ 18. และแทบไม่ลงมาต่ำกว่า 40% อีกเลย โพลล่าสุด(12 ก.ค. 2019)แสดงให้เห็นว่าคะแนนความนิยมอยู่ที่ 44% ใกล้เคียงตอนที่ Trump เข้าเป็นประธานาธิบดีเดือนแรกที่ 45%

ก่อนประกาศสงครามการค้ากับจีน คะแนนนิยม (% Approve) ของ Trump อยู่ที่ 36% ตั้งแต่ประกาศ Trade War ในเดือน มี.ค. 2018 คะแนนนิยมปรับตัวสูงขึ้น และแทบไม่ลงมาต่ำกว่า 40% อีกเลย ล่าสุดคะแนนอยู่ที่ 44%

การสร้างสงครามการค้า ทำให้คะแนนนิยมเพิ่มขึ้น ในขณะผลกระทบด้านลบรุนแรงทางเศรษฐกิจยังไม่เห็นผล ยิ่งทำให้ Trump กล้าสร้างกระแส Trade War ยิ่งขึ้นไปอีก เป็นที่ยอมรับกันดีในหมู่นักรัฐศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ของอเมริกาว่า การมีสงครามทางการทหาร หรือ การมีวิกฤตกับต่างชาติมักจะกระตุ้นคะแนนนิยมได้สักระยะ จนมีคำที่เรียกอาการนี้ว่า Rally 'round the flag หรือแปลตรงตัวว่า ชุมนุมรอบธงชาติ สงครามการค้าของ Trump ก็ส่งผลต่อคะแนนนิยมคล้ายๆสงครามทางการทหาร ในแง่ที่สามารถเรียกคะแนนนิยมได้ดี เพราะประชาชนมองว่า ประธานาธิบดีก็ต่อสู้เพื่อประโยชน์ของคนในชาติ ไม่อ่อนข้อกับต่างชาติเหมือนผู้นำในอดีต พูดสั้นๆก็คือ สร้างความเป็นชาตินิยม และความมีศัตรูร่วมกันอย่างชัดเจน(ซึ่งนำมาอ้างว่าเป็นเหตุของปัญหาต่างๆในชาติได้อีก)

อย่างไรก็ตาม การปรับตัวสูงขึ้นจากการก่อสงครามมักจะค่อยๆหายไปหากสงครามยืดเยื้อ หรือประชาชนมองว่าสงครามไม่ได้ทำให้เกิดประโยชน์อะไร สิ้นเปลืองเงินและทรัพยากรของชาติเปล่าๆ

ตัวอย่างความคัดแย้งระหว่างประเทศที่ส่งผลให้คะแนนนิยมของประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาปรับตัวสูงขึ้น

เริ่มมีคนบางกลุ่มพูดว่า Trump จะเล่นเรื่องภาษีนำเข้าสินค้าจากจีนไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเลือกตั้งปีหน้าในเดือน พ.ย. หลังจาก Trump เลือกตั้งชนะ เรื่อง Trade War ควรจะเริ่มเบาลง เจรจารอมชอมกันรู้เรื่องมากขึ้น ความเสี่ยงคือ ถ้า Trump มีความมั่นใจในความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจมาก จนเพิ่มภาษีมากไปเพื่อเรียกคะแนนความนิยมขึ้นไปอีก (เหมือนที่กำลังจะขึ้นภาษีสินค้ากลุ่มใหม่จากจีนอีกในเดือน ก.ย. นี้) อาจทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจก่อนที่จะถึงวันเลือกตั้งก็ได้

ความเสี่ยงทางเศรษฐกิจโลกจาก Trade War กับตลาดหุ้นอเมริกาที่แพงแล้ว ทำให้ช่วงนี้นักลงทุนควรลงทุนอย่างระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งครับ ในบทความหน้า เราลองมาดูกันว่าตลาดหุ้นอเมริกาแพงมากแค่ไหนแล้ว

HMPRO ยิ่งสูง ยิ่งหนาว

2019-07-28T13:56:00.001+07:00

กาลครั้งนึง นานมาแล้ว... ทางเราเคยโพสเกี่ยวกับ Insider Trading ในบทความ "หุ้นที่คุณกำลังซื้อ/ถือ ใช่หุ้นที่ผู้บริหารของบริษัทขายทิ้งหรือไม่" กลับมาครั้งนี้ เราขอพูดถึง หุ้น HMPRO หุ้นที่ผู้บริหาร และผู้ถือหุ้นใหญ่ ขายหุ้นมากขึ้นเรื่อยๆ ในช่วง 8 เดือนที่ผ่านมา

สิ้นเดือน ตุลาคม 2561 ราคาหุ้น HMPRO ปิดที่ 14.90 บาทต่อหุ้น ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันที่ 9 เมษายน 2562 ราคาหุ้นแทบไม่ไปไหน ส่วนใหญ่ ซื้อ-ขาย อยู่ในช่วงราคา 14.90 ถึง 15.30 ในช่วงเวลา 6 เดือน ตั้งแต่เดือน พ.ย. 61 ถึง เม.ย. 62 กลุ่ม insiders (ตามรายงาน 59-2 ของ กลต.) มีการขายหุ้น HMPRO สุทธิ (จำนวนหุ้นที่ขาย หักลบด้วยจำนวนหุ้นที่ซื้อ) 2.43 ล้านหุ้น คิดเป็นเงินมูลค่าประมาณ 37.0 ล้านบาท

หลังจากวันที่ 4 เม.ย. 62 ราคาหุ้น HMPRO ได้พุ่งทยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากผลประกอบการในไตรมาส1-2ดูมีแนวโน้มแข็งแกร่ง ส่วนนึงเพราะหน้าร้อนปีนี้ของไทยมีอากาศร้อนกว่าปกติ ทำให้เครื่องปรับอากาศขายดี ราคาหุ้นขึ้นไปปิดที่ระดับสูงสุดที่ 18.00 บาท ณ วันที่ 21 มิ.ย. ปรับตัวขึ้น 21% ภายในระยะเวลาไม่ถึง 3 เดือน

HMPRO ทำ new high วันที่ 21 มิ.ย. 2562

ในขณะที่ราคาหุ้นของHMPROปรับตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง insiders ก็มีการขายหุ้นมากขึ้นเช่นกัน ในเดือน พ.ค. insiders มีการขายหุ้นทั้งหมด 8.9 ล้านหุ้น (147.1 ล้านบาท) เดือน มิ.ย. 16.3 ล้านหุ้น (287 ล้านบาท) ขายออกมามากกว่าช่วงก่อนหน้านี้ที่ราคาหุ้นค่อนข้างนิ่งหลายเท่า

HMPRO ยิ่งแพง ยิ่งขาย

ถ้าหันมาดูปัจจัยพื้นฐานของ HMPRO ราคาหุ้นปัจจุบัน กับกำไรต่อหุ้น ปี 2018 ที่ 0.43 บาท สะท้อน P/E ratio ที่ระดับ 40 เท่า ในขณะที่อัตราการเติบโตของกำไรในช่วง 2 ปีข้างหน้า (2018-20 CAGR) ตามประมาณการของนักวิเคราะห์ (ค่าเฉลี่ยของ SETTRADE IAA Consensus) อยู่ที่ 13.1% ต่อปี ตัวเลข P/E 40 เท่า กับ อัตราการเติบโตที่ 13.1% ต่อปี สามารถนำคำนวณเป็น PEG (P/E หารด้วย growth rate) ได้เท่ากับ 3.1 เท่า ทางเรามองว่า หุ้นที่น่าซื้อส่วนใหญ่ควรจะมี PEG ต่ำกว่า 2 เท่า ยิ่งต่ำยิ่งดี (PEG คืออะไร อ่านได้ที่บล็อกเก่าของเรา Peter Lynch and His Famour PEG ratio)

อีกสิ่งหนึ่ง ที่น่าสนใจสำหรับหุ้น HMPRO ก็คือ ในอดีต ราคาหุ้น HMPRO กับ QH มักจะวิ่งไปในทิศทางเดียวกัน ทั้งนี้ เป็นเพราะว่า QH ถือหุ้น HMPRO อยู่ 19.9% และประมาณ 29% ของกำไรสุทธิต่อปีของ QH มาจากส่วนแบ่งกำไรจากการถือหุ้น HMPRO (อิงงบปี 2561) แต่ช่วงหลังๆมานี้ หุ้นสองตัวกับไม่ค่อยวิ่งไปในทิศทางเดียวกัน

ตั้งแต่ 14 ก.ย. ปีที่แล้ว ราคาหุ้น QH กับ HMPRO เริ่มไม่วิ่งไปในทิศทางเดียวกัน

ตั้งแต่ 14 ก.ย. 2561 เป็นต้นมา ราคาหุ้น HMPRO มักจะขึ้น ในขณะที่ QH มักจะลง หรือ ทรงตัวอยู่นิ่งๆ สาเหตุหลักที่ราคาหุ้น QH สู้ไม่ได้ คือ มาตรการปรับลด LTV ของแบงค์ชาติ (ประกาศในช่วงปลายปี 61 เริ่มใช่จริง เม.ย 62) ที่ทำให้ยอดขายอสังหาฯชลอตัว ประกอบกับสินค้าของ QH บางตัวที่ขายไม่ค่อยดีเองอยู่แล้วด้วย สวนทางกับแนวโน้มเติบโตกำไรที่แข็งแกร่งของ HMPRO ราคาหุ้นที่วิ่งสวนทางกัน ทำให้นักลงทุนที่ซื้อ QH วันนี้เหมือนได้ธุรกิจอสังหาฯของQHแบบฟรีๆ

ณ ราคาปิดที่ 3.04 บาทต่อหุ้น QH มีมูลค่าตลาด (market capitalization) อยู่ที่ 32.6 หมื่นล้านบาท ในขณะที่มูลค่าหุ้น HMPRO ที่ QH ถืออยู่มีมูลค่าสูงถึง 44.9 หมื่นล้านบาท (19.9% ของมูลค่า HMPRO ที่ 2.26 แสนล้านบาท อิงราคาปิด HMPRO ที่ 17.20 บาท) ซึ่งหมายความว่า นักลงทุนให้มูลค่าธุรกิจขายบ้านและคอนโดของQHติดลบประมาณ 12.3 หมื่นล้านบาท (32.6 ลบด้วย 44.9 หมื่นล้านบาท) ถ้าใช้เกณฑ์นี้ราคา QH ปัจจุบันถือว่าถูกมาก โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับ HMPRO แต่ QH จะเป็นหุ้นที่น่าซื้อหรือไม่ ก็คงต้องไปดูปัจจัยพื้นฐานของตัวบริษัทเองด้วยครับ

หุ้นฮอตฮิตที่นักลงทุนควรหลีกเลี่ยง

2012-07-24T15:42:00.001+07:00

ท่านนักลงทุนครับ...

ท่านทั้งหลายเคยสังเกตมั้ยว่า ในแต่ละช่วงเวลา ตลาดหุ้นจะมีthemeการลงทุนหรืออุตสาหกรรมที่ฮอตฮิตเป็นพิเศษ ตัวอย่างเช่น
อ่านต่อ

บทเรียนสำหรับนักลงทุน: FACEBOOK IPO

2012-07-08T23:16:00.001+07:00

เหตุผลการซื้อหุ้นที่เรามักจะได้ยินกันอยู่บ่อยๆ คือ ซื้อหุ้นมันไปเถอะ ไม่ต้องกลัว สินค้าที่บริษัทนี้ขาย ใครๆก็ต้องใช้ เช่น

อ่านต่อ

กรีซจะออกจากยูโร... แต่ยังไม่ใช่เร็วๆนี้

2012-05-28T10:33:00.002+07:00

หลายท่านอาจคิดว่าปัญหาหนี้ยุโรปกลับมารังควานตลาดหุ้นอีกแล้ว

ความจริงก็คือ ปัญหานี้มันไม่เคยหายไปไหน สาเหตุหลักๆเลยก็คือ กรีซยังไม่สามารถจ่ายหนี้ที่เหลือคืนได้ ถึงแม้จะมีการhaircutไปสองรอบแล้วก็ตาม และประเทศอื่นในกลุ่มPIIGSก็ยังมีปัญหาที่คล้ายๆกันอยู่ โดยเฉพาะสเปน และโปรตุเกส ซึ่งสเปนคงจะต้องได้รับการช่วยเหลือจากองค์กรภายนอกอย่าง IMFและECB เร็วๆนี้
อ่านต่อ

คำแนะนำที่น่าเชื่อถือ: นักวิเคราะห์

2012-05-07T10:51:00.000+07:00

หลังจากที่ได้โพสบทความ "คำแนะนำที่น่าเชื่อถือ: มาร์เก็ตติ้ง" ลงไปในบล็อก ผู้เขียนอีกสองท่านจากSETTALK ได้แสดงความคิดเห็น และความห่วงใยออกมาว่า

"อย่าให้พวกมาร์เก็ตติ้งรู้นะว่าใครเป็นคนเขียน ฮ่าๆๆๆ" Matt

"ไม่กลัวพวกมาร์เก็ตติ้งรู้เหรอ? แล้วคนอ่านที่เขาชอบมาร์เก็ตติ้งของตัวเองอยู่แล้วละ เขาจะไม่เลิกอ่านSETTALK ไปเลยเหรอ" Glass

ต้องบอกตรงๆว่า ผมเขียนเพื่อผลประโยชน์ของนักลงทุนครับ ถ้าเป็นเรื่องที่นักลงทุนทราบแล้วลงทุนได้ดีขึ้น ผมก็คงต้องเขียนต่อไป

อ่านต่อ

คำแนะนำที่น่าเชื่อถือ: มาร์เก็ตติ้ง

2012-05-02T16:46:00.001+07:00

ผู้ใหญ่ทั้งหลายมักจะเตือน ลูก หลาน ว่าอย่าเชื่อคำพูดหรือไปไหนกับคนแปลกหน้า

พอโตขึ้นมาหน่อย เราเองคงได้เรียนรู้ว่า ก่อนจะเชื่อใคร ให้ดูด้วยว่าคนคนนั้นน่าเชื่อถือแค่ไหน

สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เราถูกพร่ำสอน ประกอบกับเรียนรู้ด้วยตนเองมาตั้งแต่เกิด แต่มันกลับมีช่องโหว่อยู่ 2 อย่างด้วยกัน คือ
1. คนที่ไม่ได้แปลกหน้าและรู้จักมักคุ้นกันดี ก็เอาเปรียบเราได้หน้าตาเฉยเช่นกัน
2. ความน่าเชื่อถือของแต่ละคนนั้นยากที่จะวัดได้

เกณฑ์ที่แม่นยำที่สุด คือ การมองหา "แรงจูงใจ" ที่แท้จริง ของผู้พูด หรือ ผู้ที่ให้คำแนะนำกับเรา ซึ่งรวมไปถึงผู้ที่ให้คำแนะนำด้านการลงทุนเช่นกัน
อ่านต่อ

Price per Book Value: Part 1 ความหมายและที่มา [ปรับปรุงครั้งที่2]

2012-04-17T16:56:00.000+07:00

Price per Book Value (P/BV) หรือ ราคาปิดต่อมูลค่าตามบัญชีเป็นหนึ่งในตัวเลขที่มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับใช้เปรียบเทียบว่าหุ้นตัวนั้นราคาถูกไป หรือ แพงไป ถ้าถูกไปหรือที่เรียกกันว่าundervaluedก็ควรซื้อเก็บไว้รอมันขึ้น ถ้าแพงหรือที่เรียกกันว่าovervalued ก็ควรขาย เพราะฉะนั้นทางเราจึงขอพูดถึงความหมายของตัวเลขนี้กันอย่างคร่าวๆนะครับ
อ่านต่อ

ดูกราฟ vs ดูพื้นฐาน

2012-04-12T11:23:00.000+07:00

ผู้เขียนมีญาติอยู่หนึ่งท่านที่เพิ่งเล่นหุ้นได้ไม่นาน สาเหตุที่เริ่มต้นลงทุนในตลาดหุ้น คือ การได้เห็นคนรู้จักสองสามคนทำกำไรจากหุ้นได้มหาศาลภายในระยะเวลาไม่กี่ปี ญาติของผมท่านนี้ (ต่อไปจะใช้นามสมมติว่า"คุณเอ")จึงคิดว่า การลงทุนในหลักทรัพย์น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีทางหนึ่ง อย่างน้อยๆก็น่าจะดีกว่าฝากธนาคาร ซึ่งดอกเบี้ยมักจะต่ำและแพ้อัตราเงินเฟ้อ
อ่านต่อ

เว็บไซต์ดีๆที่นักลงทุนไม่ควรพลาด: เว็บต่างประเทศ Part II

2012-04-10T09:15:00.000+07:00

บทความนี้เป็นภาคต่อจาก เว็บไซต์ดีๆที่นักลงทุนไม่ควรพลาด: เว็บต่างประเทศ

อ่านต่อ

Peter Lynch and His Famous PEG ratio

2012-04-01T21:28:00.016+07:00

สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุกท่าน หลายๆท่านคงเคยได้ยินชื่อของนักลงทุนผู้ยิ่งใหญ่ท่านหนึ่ง ซึ่งมากไปด้วยประสบการณ์ด้านการลงทุนในหุ้น อีกทั้งยังเป็นผู้คิดค้นอัตราส่วนทางการเงิน (Ratio) ที่ใช้ประกอบการลงทุนได้เป็นอย่างดีไว้หนึ่งอันซึ่งก็คือ Price to Earnings Growth Ratio หรือ PEG Ratio นั่นเองค่ะ...บุคคลนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก Peter Lynch

Peter Lynch เกิดเมื่อ 19 มกราคม 1944 ในเมือง Massachusetts บิดาของเขาได้เสียชีวิตไปตั้งแต่เขาอายุได้ 10 ปี Lynch เริ่มหาเงินด้วยการไปเป็น Caddy ที่สนามกอล์ฟแห่งหนึ่งใน Boston ในปี 1950 ซึ่งเป็นปีที่ตลาดหุ้นกำลังร้อนแรง สมาชิกกอล์ฟคลับหลายๆคนก็ลงทุนในหุ้น รวมไปถึง D. George Sullivan แห่ง Fidelity Investment บุคคลผู้ซึ่งกลายเป็นผู้มีอิทธิพลต่อหน้าที่การงานของ Lynch ในเวลาต่อมา ตลอดเวลาการเป็นแคดดี้ Lynch ได้ยินเรื่องราวการลงทุนเกี่ยวกับหุ้นจากผู้ที่มาเล่นกอล์ฟมากมาย และเขาก็เกิดสนใจในหุ้นขึ้นมาทันที Lynch เลือกเรียนปริญญาตรีสาขา Finance ที่ Boston College ในปีสุดท้ายของการเรียนปริญญาตรี Lynch ได้ไปสมัครงานที่ Fidelity Investment ตามคำชวนของ D. George Sullivan ซึ่งเป็นประธานบริษัทในขณะนั้น หลังจากนั้น Lynch ได้เรียนเข้าเรียนปริญญาโท MBA ที่ Wharton ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้พบกับภรรยาของเขา Carolyn ทั้งสองได้แต่งงานกันในปี 1968 และมีลูกด้วยกัน 3 คน[1] ในปี 1969 Lynch เข้าทำงานที่ Fidelity ด้วยตำแหน่งนักวิเคราะห์ (Analyst) และดูหุ้นที่อยู่ในอุตสาหกรรมสิ่งทอ และ เหล็ก (Textile and Metal Industry) 5 ปีต่อมาเขากลายเป็นผู้อำนวยการฝ่ายวิเคราะห์หลักทรัพย์ (Research Director) ในปี 1977 เขาย้ายไปทำงานที่ Magellan Fund ในฐานะผู้จัดการกองทุนเป็นครั้งแรกในชีวิต แต่การเริ่มงานที่ Magellan ก็ไปได้ไม่สวยสักเท่าไรนัก เพราะในช่วงปี 1970s หุ้นตกฮวบฮาบ แต่ Lynch ก็สามารถผ่านช่วงเวลานั้นไปได้ และทุกอย่างก็เริ่มกลับมาดีขึ้นในช่วงต้นปี 1982 (Lynch ทำงานโดยเฉลี่ย 6 วันต่อสัปดาห์ในช่วงนั้น และบางครั้งก็ทำวันอาทิตย์ด้วย!) ในปี 1990 Lynch ตัดสินใจเกษียณตัวเองด้วยอายุการทำงาน 13 ปีที่ Magellan เขาได้ออกมาอยู่บ้านกับภรรยาและลูกทั้งสามคน และจบอาชีพการงานด้วยความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ชีวิตหลังเกษียณของ Lynch ก็ยังยุ่งอยู่เหมือนเดิม เพราะเขาดำรงตำแหน่งรองประธานที่ Fidelity นอกจากนั้น Lynch ยังบริจาคเงินของเขาเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นอีกมากมาย Lynch มีมูลนิธิการกุศลในชื่อ Lynch Foundation อีกด้วย

Peter Lynch ได้คิดค้น Ratio ขึ้นมาหนึ่งอันที่มีชื่อว่า PEG หรือ Price to Earnings Growth Ratio ค่ะ Lynch บอกว่า P/E อย่างเดียวอาจจะบอกอะไรได้ไม่มากเท่ากับการที่เราเปรียบเทียบ P/E กับ Growth Rate ของ Earnings per share (EPS หรือ กำไรต่อหุ้น) ของบริษัทนั้นๆค่ะ นั่นหมายความว่า บริษัท A อาจจะมี P/E ratio ที่สูง เช่น P/E 20 เท่า ซึ่งหมายความว่าหุ้นตัวนี้อาจจะแพงเกินไปแล้ว (ที่ผู้เขียนบอกว่า ”อาจจะแพงเกินไป” เพราะว่า การจะบอกว่าหุ้นตัวหนึ่งแพงหรือถูกนั้นต้องดูหลายปัจจัยประกอบกัน อัตราส่วนทางการเงินเพียงอันเดียวไม่สามารถบอกได้ทั้งหมด บางครั้งเราอาจจะต้องเปรียบเทียบอัตราส่วนนั้นๆกับค่าเฉลี่ยของอุตสาหกรรม หรือว่าอัตราส่วนเฉลี่ยย้อนหลังของบริษัทนั้นๆเป็นเวลา 5 ปีขึ้นไป รวมทั้งยังต้องดูประกอบกับอัตราส่วนอันอื่นหลายๆอันด้วยค่ะ) Lynch ได้ให้หลักการและเหตุผลของ PEG Ratio ไว้ว่า หุ้นบริษัท A สามารถมี P/E ที่สูง และยังคงน่าสนใจที่เราจะเข้าไปลงทุนได้ ถ้า บริษัท A มีการเติบโตของกำไรต่อหุ้น (EPS Growth Rate) ในระดับที่เหมาะสม ซึ่งหมายความว่า ถึงแม้ P/E ตัวเดี่ยวๆจะสูง แต่ถ้า P/E ของบริษัท A น้อยกว่าหรือเท่ากับอัตราการเติบโตของกำไรต่อหุ้นของบริษัท A โดยเปรียบเทียบแล้ว หุ้นบริษัท A จะยังคงน่าสนใจอยู่ค่ะ และยิ่งถ้า P/E ต่ำกว่าครึ่งหนึ่งของ Growth rate ของ EPS แล้ว หุ้นตัวนั้นจะยิ่งน่าสนใจมากเข้าไปอีก

ยกตัวอย่างเช่น หุ้นบริษัท A มี P/E อยู่ที่ 20 เท่า และมีค่าประมาณการ EPS growth rate ในอีก 5 ปีข้างหน้าอยู่ที่ 20% นั่นหมายความว่า PEG มีค่าเท่ากับ 1[2] ซึ่งหมายความว่าตลาดได้ให้ราคาหุ้นของบริษัท A ที่สะท้อนการเติบโตของกำไรต่อหุ้นได้เหมาะสมและพอดี แต่ถ้าหุ้นของบริษัท A มี PEG มากกว่า 1 เท่า ก็จะหมายความว่า ตลาดได้ซื้อขายหุ้น A ที่ราคาที่มากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการเติบโตของกำไรต่อหุ้น (Overvalue) หรือถ้าจะพูดให้เห็นภาพชัดเจนนั่นคือ ตลาดโดยรวมคาดการณ์การเติบโตของกำไรในอนาคตไว้ว่าจะโตได้อีกมาก คนจึงยอมที่จะจ่ายแพง เพราะเชื่อว่าในอนาคตกำไรจะดีกว่าที่คาด และหุ้นจะโตเร็วกว่าที่ประมาณการ ดังนั้นหุ้นที่มี PEG สูงมักจะเป็นหุ้นประเภท Growth Stocks ค่ะ ส่วนหุ้นที่มี PEG Ratio ต่ำกว่า 1 แปลว่า หุ้นนั้นซื้อขายที่ราคาที่ต่ำกว่ามูลค่าที่ควรจะเป็น (Undervalue) หรือที่ราคาต่ำกว่าการเติบโตของ EPS ค่ะ

จบไปแล้วนะคะ สำหรับความหมายและการใช้ PEG Ratio อย่าลืมนะคะว่า อัตราส่วนเพียงแค่อันเดียวนั้นไม่สามารถบอกเรื่องราวที่เกี่ยวกับบริษัทได้ทั้งหมด อย่าลืมว่าต้องใช้ประกอบกับอัตราส่วนทางการเงินอื่นๆเพื่อให้การวิเคราะห์การลงทุนมีศักยภาพและเกิดประโยชน์สูงสุดค่ะ

ก่อนจากกันขอฝากคำพูดของ Peter Lynch ไว้หน่อยค่ะ

“Stock Prices often move in opposite directions from the fundamentals but long term, the direction and sustainability of profits will prevail”

ในระยะสั้น ราคาหุ้นอาจจะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ตรงข้ามกับปัจจัยพื้นฐานของบริษัท
แต่ในระยะยาว ทิศทางและความยั่งยืนของผลกำไรของบริษัทจะเป็นสิ่งที่สะท้อนออกมาให้เห็นในราคาหุ้น.....

สวัสดีค่ะ

Source:
The Guru Investor โดย John P. Reese และ Jack M. Forehand, CFA

One Up on Wall Street โดย Peter Lynch และ John Rothchild

[2]
P/E หารด้วย EPS Growth rate = 20/20 ผู้อ่านจะเห็นว่า ถึงแม้ว่า Growth rate จะเป็นเปอร์เซ็นต์ แต่ในการคำนวณ PEG Ratio เราจะนำ Growth rate มาคูณด้วย 100 ค่ะ
[1]
Lynch รู้มาตลอดว่าเขาอยากทำงานด้านการลงทุน และก็ติดตามข่าวสารเกี่ยวกับหุ้นมาโดยตลอด เขาอินกับหุ้นมาก ถึงกับว่า แม้ใน Date แรกของเขากับภรรยา เขาพูดถึงแต่เรื่องการลงทุน!

ส่อง'หุ้นไทย'ชอร์ตเทอมเสี่ยง: ทางยาวภูมิคุ้มกันภายในแกร่ง

2012-03-29T20:29:00.002+07:00

เนื้อหาทั้งหมดต่อไปนี้มาจากหนังสือพิมพ์ ฐานเศรษฐกิจ ฉบับที่ 2,725 วันที่ 25-28 มีนาคม พ.ศ. 2555 หน้า 4 ในหัวข้อ " ส่อง'หุ้นไทย'ชอร์ตเทอมเสี่ยง: ทางยาวภูมิคุ้มกันภายในแกร่ง "

อ่านต่อ

Quotes เด็ดๆ: "Be greedy when the others are fearful" [ปรับปรุงเล็กน้อย]

2012-03-25T22:26:00.000+07:00

เราหวังว่า คำพูดของนักลงทุนชั้นเซียน [พร้อมคำแปล และคำอธิบายประกอบ] ที่เรากำลังจะนำเสนอต่อไปนี้จะเป็นตัวช่วยในการชี้นำการลงทุนในสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาของตลาดหุ้น และช่วยสร้างความมั่งคั่งของนักลงทุนในระยะยาว
อ่านต่อ

ลงทุนปี2012: ปัจจัยลบและปัจจัยบวก [หลังไตรมาสหนึ่ง]

2012-03-25T11:58:00.002+07:00

บทความนี้เป็นบทความอัพเดท ต่อเนื่องจาก ลงทุนปี2012: ปัจจัยลบและปัจจัยบวก

ไตรมาสที่หนึ่งกำลังจะสิ้นสุดลง เข้าสู่ไตรมาสสอง มีสิ่งต่างๆเกิดขึ้นมากมาย ทำให้นักลงทุนได้ตื่นเต้นอย่างไม่ขาดสาย ก่อนที่เราจะไปคาดการณ์ว่าอะไรจะเกิดต่อจากนี้ไป เราลองมาดูกันก่อนดีกว่าครับว่า สิ่งที่ทางSETTALK วิเคราะห์ไว้เมื่อปลายปีที่แล้วว่าจะเกิดขึ้นในปีนี้นั้นจริงเท็จอย่างไร

อ่านต่อ

ค่าแรงขั้นต่ำ และผลกระทบต่อเศรษฐกิจ

2012-03-23T23:07:00.002+07:00

ท่านนักลงทุนที่ติดตามข่าวคงทราบดีว่าช่วง 1-2 สัปดาห์ที่ผ่านมา หนังสือพิมพ์หลายฉบับพากันตีพิมพ์เกี่ยวกับ ผลกระทบของนโยบายค่าแรงขั้นต่ำที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

อ่านต่อ

ลงทุนใน Bonds หรือ Stocks ดี?

2012-03-18T13:54:00.006+07:00

นักลงทุนหลายๆท่านมีความคิดที่ว่า การลงทุนในตราสารหนี้นั้นปลอดภัยกว่าการลงทุนในตราสารทุน (Bonds are safer than stocks) และก็มีนักลงทุนหลายๆท่านที่เทเงินในพอร์ตลงไปกับตราสารหนี้เป็นสัดส่วนที่มาก ด้วยสาเหตุดังกล่าว เราจะมาดูกันว่ามันปลอดภัยกว่าจริงหรือไม่

สิ่งที่สำคัญที่สุดก่อนที่เราจะเริ่มบทความนี้ก็คือ การนิยามคำว่า “ปลอดภัย” ค่ะ... คำว่าปลอดภัยนั้นหมายถึง การได้ผลตอบแทนจากการลงทุนที่ต่ำในระยะยาวแต่มีความผันผวนน้อยในระยะสั้น ? หรือ “ปลอดภัย” หมายถึง การที่พอร์ตของเรามีความน่าจะเป็นสูงขึ้นในการให้ผลตอบแทนระยะยาวตามที่เราต้องการ ? ไม่ว่าคุณจะนิยามว่าอะไรก็ตาม ถ้าคุณต้องการมีการเติบโตในพอร์ตของคุณเพื่อที่จะสามารถรองรับการใช้ชีวิตหลังเกษียณเหมือนตอนก่อนเกษียณ การลงทุนที่มีความผันผวนต่ำเกินไปอาจจะไม่สามารถทำให้คุณใช้ชีวิตเหมือนตอนก่อนเกษียณได้ เพราะนั่นหมายถึงว่า upside gain ก็ถูกจำกัดไปด้วย....

“Bonds can be negative, too: มูลค่าของตราสารหนี้ก็สามารถติดลบได้....”

ใช่ค่ะ มูลค่าของตราสารทุน หรือ หุ้น (stocks) นั้นผันผวนและน่ากลัวในระยะสั้น แต่เราก็อย่าลืมว่า มูลค่าของตราสารหนี้ (Bonds) ก็สามารถลดลงอย่างมากในระยะสั้นเช่นเดียวกัน ตัวอย่างแรกที่เห็นได้ชัดคือ ในปี 2009 มูลค่าของตราสารหนี้นั้นลดลงไปมากเมื่อเปรียบเทียบกับตราสารทุน เพราะในปีนั้น ดัชนีตราสารทุนหลายๆแห่งในโลกได้แสดงให้เห็นว่า ผลตอบแทนจากหุ้นนั้นสูงถึง 30%[1] และในทำนองเดียวกันใน ค่าสัมบูรณ์ของผลตอบแทน (Absolute return) จากพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐอเมริกา อายุ 10 ปีก็ลดลงไปถึง 9.5%[2] ถึงแม้ว่าการลงทุนในตราสารทุนจะมีความเสี่ยงและความผันผวนมากในระยะสั้น แต่นั่นเป็นเพราะว่าเราคาดหวังว่าจะได้ผลตอบแทนที่ดีกว่าในระยะยาว ซึ่งก็เป็นความจริงค่ะ ถ้าเราต้องการผลตอบแทนที่ดีกว่าในระยะยาว การลงทุนในตราสารทุนคือคำตอบค่ะ...

“Inflation’s bite: เงินเฟ้อกินผลตอบแทน...”

แล้วทำไมมูลค่าของตราสารหนี้ถึงติดลบได้? คำตอบคือ เงินเฟ้อค่ะ... ผู้คนมักลืมเกี่ยวกับอิทธิพลของเงินเฟ้อ ในระยะยาว ถ้าเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ((ซึ่งก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริง) จะมีผลที่ตามมาสองอย่าง คือ หนึ่ง ดอกเบี้ยระยะยาวจะเพิ่มขึ้นตามเงินเฟ้อ สาเหตุก็เพราะว่า ถ้าเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดอกเบี้ยจะต้องสูงขึ้นเพื่อทำให้การเติบโตของเศรษฐกิจนั้นเย็นลง (cool down) และเป็นไปอย่างช้าลง อย่างที่เราๆรู้ว่า ดอกเบี้ยกับมูลค่า(หรือราคา)ของตราสารหนี้นั้นเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางตรงกันข้ามกัน[3] ดังนั้น เมื่อดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น มูลค่าของตราสารหนี้จะลดลงค่ะ สอง เมื่อครบอายุของตราสารหนี้ เงินที่คุณได้คืนจากการไถ่ถอนนั้นก็จะมีมูลค่าที่แท้จริง (real value) ลดลงไปเพราะเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้น มูลค่าที่แท้จริงลดลงไปหมายถึงว่า เงิน 100 บาทเท่าเดิมแต่สามารถซื้อของสิ่งเดียวกันได้น้อยชิ้นลง กำลังซื้อ (Purchasing Power) ก็น้อยลงไปด้วย ทั้งสองเหตุการณ์นี้ เกิดขึ้นพร้อมๆกันเมื่อเงินเฟ้อเพิ่มขึ้น นั่นคือ มูลค่าของตราสารหนี้จะลดลงจากดอกเบี้ยระยะยาวที่เพิ่มขึ้นแล้ว เงินที่ได้คืนจากการไถ่ถอนยังมีมูลค่าที่แท้จริงลดลงอีกด้วย! โชคร้ายกันสองต่อเลยนะคะ! และทำไมเราถึงจะมองว่าเงินเฟ้อจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆล่ะ... นั่นก็เพราะว่าเม็ดเงิน (Money Supply) ทั่วโลกนั้นเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แล้วการเพิ่มขึ้นของ Money Supply ก็ส่งผลกระทบโดยตรงต่อเงินเฟ้ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ค่ะ ถ้าหากจะอธิบายด้วยทฤษฎีด้านเศรษฐศาสตร์ Irving Fisher ได้คิดค้นทฤษฎีที่ชื่อว่า Quantity Theory of Money ซึ่งกล่าวไว้ว่า ปริมาณเม็ดเงิน (Money Supply) ในระบบเศรษฐกิจส่งผลโดยตรงต่อระดับราคา (Price Level) Fisher ได้อธิบายทฤษฎีนี้ด้วยสมการด้านล่าง

M x V = P x Q โดย M หมายถึง ปริมาณเม็ดเงินทั้งหมดที่อยู่ในระบบเศรษฐกิจ (Money Supply)

V หมายถึง ความเร็วของเม็ดเงินที่หมุนไปในระบบเศรษฐกิจ (Velocity of Money)

P หมายถึง ระดับราคา (Price Level)

Q หมายถึง ผลผลิต (Quantity of Output)

นั่นคือ ปริมาณเงินที่มีอยู่ในระบบเศรษฐกิจคูณด้วยความเร็วที่เม็ดเงินเหล่านั้นหมุนเวียนอยู่ในระบบเศรษฐกิจ จะมีค่าเท่ากับ ผลผลิตที่เกิดขึ้นคูณด้วยระดับราคา (หรือเท่ากับ Nominal GDP หรือ GDP ในรูปตัวเงิน) ใน Quantity Theory of Money ความเร็วในการหมุนเวียนของเม็ดเงิน (V) นั้นจะถูกกำหนดให้มีค่าคงที่ ดังนั้น การเพิ่มขึ้นของเม็ดเงิน (M) จะส่งผลให้ระดับราคา (P) เพิ่มขึ้นในสัดส่วนที่เท่ากัน เพื่อทำให้สมการนี้เป็นจริงอยู่เสมอ สาเหตุที่ Q หรือ ผลผลิตไม่เพิ่มขึ้นนั้นเพราะ Q เป็นตัวแปรที่แท้จริง (Real variable) และจะไม่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรที่เป็นตัวเงิน (Nominal variable)[4] ดังนั้น การที่เราถือตราสารหนี้มากมายอยู่ในมือ และหวังว่ามันจะมีความผันผวนน้อยกว่าหุ้นก็คงไม่ถูกเสมอไปหรอกค่ะ เพราะอย่าลืมว่าเรามีเจ้า “เงินเฟ้อ” ที่คอยกัดกร่อนมูลค่าของตราสารหนี้เหล่านั้นอยู่

ถึงแม้ว่าเงินเฟ้อจะส่งผลให้ผลตอบแทนจากตราสารทุนนั้นถูกกัดกร่อนไปบ้างเช่นกัน แต่ในระยะยาวการลงทุนในหุ้นจะให้ผลตอบแทนดีกว่าการลงทุนในตราสารหนี้ค่ะ ในหนังสือ Debunkery ของ Ken Fisher ใน Bunk1: Bonds are safer than stocks ฟิชเชอร์ได้ยกตัวอย่างว่า ในระหว่างปี 1925 – 2009 ผลตอบแทนในช่วงทุกๆ 3 ปีนั้นแสดงให้เห็นว่า การลงทุนในตราสารทุนมีช่วงระยะเวลาที่ให้ผลตอบแทนที่ติดลบน้อยกว่าการลงทุนในตราสารหนี้![5]

ก่อนจากกัน ขอฝากไว้ว่า หุ้นให้ผลตอบแทนที่ดีและสม่ำเสมอกว่าตราสารหนี้ในระยะยาวค่ะ แล้วพบกันใหม่ในบทความหน้า สวัสดีค่ะ

*บทความนี้ถูกดัดแปลงมาจากหนังสือ Debunkery โดย Ken Fisher ใน Bunk1

[1] ที่มา: Thomson Reuters, MSCI world index total return with net dividends

[2] ที่มา: Global Financial Data. Inc.

[3] ถ้าหากจะอธิบายด้วยคณิตศาสตร์ มูลค่าของตราสารหนี้นั้นคิดได้จาก การนำกระแสเงินสด (cash flows) ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตทั้งหมดมาคิดหาส่วนลด (discount) ด้วยอัตราดอกเบี้ย กลับมาที่ช่วงเวลาปัจจุบัน แต่หากจะอธิบายให้ง่ายขึ้นเพื่อให้เห็นภาพได้ชัดคือ ถ้าดอกเบี้ยในตลาดเพิ่มขึ้น คนก็จะขายตราสารหนี้และหันไปฝากเงินแทน มูลค่าตราสารหนี้ก็จะลดลงจากการขายค่ะ

[4] บริษัทจะจ้างงานเพิ่มหรือเพิ่มผลผลิต ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่ามีปริมาณเม็ดเงินอยู่เท่าไรในระบบเศรษฐกิจ

[5] Figure1.1 หน้า 6 และ Figure 1.2 หน้า 7 จากหนังสือ Debunkery โดย Ken Fisher

Dhandho Investing คือ?

2012-03-10T09:49:00.001+07:00

ในบทความ "Value" Investing = Investing ผู้เขียนได้แนะนำหนังสือไปทั้งหมดแปดเล่ม หนึ่งในนั้นก็คือ The Dhando Investor โดย Mohnish Pabrai

ปัจจุบัน ผู้แต่งหนังสือเล่มนี้ เป็นผู้จัดการกองทุน ซึ่งลอกเลียนโครงสร้างกองทุน และแนวการลงทุนตาม Buffett Partnerships ซึ่งเป็นกองทุนที่ Warren Buffett ดำเนินกิจการในช่วง 1950's

ตั้งแต่ปี 1999 ถึงปี 2007 กองทุนของ Mohnish Pabrai ได้ผลตอบแทนเฉลี่ยถึง 28% ต่อปี

Dhandho Investing คืออะไร?

มันเป็นอีกเวอร์ชั่นหนึ่งของ Value Investing ครับ เพียงแต่ผู้แต่งหนังสือเล่มนี้เขาเอาวิธีการลงทุนของ คนตระกูล Patel จากอินเดียมาผสมด้วย และผลที่ได้ก็คือ "The Low-Risk Value Method to High Return"

Dhandho แปลตรงตัวจะได้ความหมายว่า ความอุตสาหะในการสร้างความมั่งคั่ง ("endeavors that creates wealth")

หลักในการลงทุนของ Dhando Investing มีอยู่เก้าประการด้วยกัน คือ

1. Focus on Buying An Existing Business = จดจ่อกับการซื้อธุรกิจที่มีอยู่แล้ว

เหตุผล: เราสามารถทำการวิเคราะห์ และลงทุนในธุรกิจที่ดำเนินกิจการมานานหลายปี ได้ง่ายกว่าการสร้างธุรกิจขึ้นมาใหม่ด้วยตนเอง

2. Buy Simple Business in Industries with An Ultra-Slow Rate of Change = ซื้อธุรกิจอันเรียบง่ายที่อยู่ในอุตสาหกรรมที่ไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลง

เหตุผล: การเปลี่ยนแปลง คือ ศัตรูของการลงทุน เราควรมองหาธุรกิจดีๆ ที่มีแนวโน้มว่าจะดีไปเรื่อยๆต่อไปอีกหลายปี ถ้าให้ดี เราควรมองหาธุรกิจที่จำหน่ายสินค้าธรรมดาๆ ที่ใครๆก็ต้องใช้ไปอีกนาน

3. Buy Distressed Businesses in Distressed Industries = ซื้อธุรกิจอันตกต่ำ ที่อยู่ในอุตสาหกรรมที่ตกต่ำ

เหตุผล: บริษัทที่มีอนาคตไม่ดี มักจะถูกขายในราคาต่ำ แต่ถ้าปัญหานั้นเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นเพียงชั่วคราว เราก็จะมีโอกาสได้ซื้อของดีราคาถูก

4. Buy Businesses with A Durable Competitive Advantage = ซื้อธุรกิจที่มีความสามารถในการแข่งขันที่ยั่งยืน

เหตุผล: ความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจ คือ ตัวชี้ขาดว่า ธุรกิจนั้นจะอยู่รอด และทำเงินได้มากกว่าคู่แข่งหรือไม่ เพราะฉะนั้น การลงทุนที่ให้ผลตอบแทนดีจะมาจากการลงทุนในธุรกิจที่มีความสามารถในการแข่งขันที่ยั่งยืน [durable competitive advantage คือ?]

5. Bet Heavily When the Odds Are Overwhelmingly in Your Favor = ทุ่มเงินลงทุนไปเยอะๆ เวลาโอกาสมันเข้าข้างเรามากๆ

เหตุผล: ถ้าโอกาสได้ผลตอบแทนเยอะนั้นสูงมากๆ และโอกาสขาดทุนต่ำมากๆ กรุณาอย่าลังเลที่จะทุ่มเงินลงทุน

6. Focus on Arbitrage = จดจ่อกับการทำกำไรแบบไร้ความเสี่ยง

เหตุผล: ในบางครั้ง มันจะมีธุรกิจที่ไร้ความเสี่ยงอยู่ชั่วขณะ เช่น ธุรกิจที่เพิ่งเกิดใหม่ และยังไม่มีคู่แข่ง การลงทุนในธุรกิจประเภทนี้ ก่อนที่โอกาสในการทำกำไรแบบไร้ความเสี่ยงจะหดหายไป ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งในการทำเงิน

7. Buy Businesses at A Big Discounts to Their Underlying Intrinsic Value = ซื้อธุรกิจที่ระดับราคาต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริง

เหตุผล: การซื้อหุ้นที่ระดับราคาต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริง จะก่อให้เกิด Margin of Safety การสร้างMargin of Safety นั้นจะช่วยเพิ่มผลตอบแทนจากการลงทุน เมื่อเราคาดการณ์อนาคตธุรกิจได้ถูกต้อง และช่วยลดความเสี่ยงขาลง(downside risk)ได้ ในกรณีที่อนาคตของธุรกิจไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาดไว้

8. Look for Low-Risk, High-Uncertainty Business = มองหาธุรกิจทีมีความเสี่ยงต่ำ แต่มีความไม่แน่นอนสูง

เหตุผล: ธุรกิจที่มี "ความเสี่ยงต่ำ" หมายถึง ธุรกิจที่มีความเสี่ยงขาลง(downside risk)ต่ำ หรือมีโอกาสขาดทุนน้อย ถ้าธุรกิจนั้นมีความไม่แน่นอนเกี่ยวกับอนาคตของธุรกิจอยู่สูง ตลาดก็มักจะให้ราคาหุ้นต่ำ เราก็จะมีโอกาสในการซื้อธุรกิจเสี่ยงต่ำที่ราคาถูก

9. It's Better to Be A Copycat than An Innovator = การเป็นผู้ลอกเลียนแบบนั้นดีกว่า นั้นดีกว่าการเป็นผู้ประดิษคิดค้นขึ้นมาเอง

เหตุผล: การเลียนแบบสิ่งที่ขายได้ นั้นทำได้ง่าย และให้ผลตอบแทนมากกว่า การพยายามคิดค้นสินค้าที่ขายได้ขึ้นมาใหม่

1. Pabrai, Mohnish. 2007. The Dhandho Investor: The Low-Risk Value Method to High Returns. New Jersy: John Wiley & Sons, Inc.: p.35-46.

การเจรจา Haircut ของกรีซ: จะได้ผล หรือ ไม่ได้ผล?

2012-03-06T11:32:00.001+07:00

Highlights

กรีซอาจหานักลงทุนที่จะ "สมัครใจ" ยอมรับ haircutมูลค่า70% ไม่ได้มากพอ
นี้จะเป็นการปรับโครงสร้างหนี้ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยทางการของกรีซบอกว่า 75% ของนักลงทุนภาคเอกชนจะต้องยอมรับ haircut โดยสมัครใจ มิฉะนั้น สิ่งที่ตามมาอาจจะเป็น หนี้เสียที่ไม่เป็นระบบระเบียบ (disorderly default)
ถึงกรีซรอด ก็ยังเหลือ สเปน และ โปรตุเกส ที่อาการยังน่าเป็นห่วง

หลายๆท่านอาจจะยังไม่ตระหนักว่า วันพฤหัสบดีที่ 8 มีนาคม ที่จะถึงนี้ เป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งของ รัฐบาลกรีซ และตลาดหุ้นทั่วโลก

อ่านต่อ

Prospects for Growth in 2012 [BLOOMBERG INTERVIEW]

2012-03-03T00:45:00.001+07:00

ผมรับนิตยสารรายสัปดาห์ของ BloombergBusinessweek เพราะเห็นว่ามันเป็นช่องทางที่ดีในการอัพเดทข้อมูลข่าวสารต่างประเทศ

โดยปกติผมก็อ่านแต่ข่าว กับบทวิเคราะห์ โดยที่ไม่ได้สนใจโฆษณาเท่าไรนัก แต่เมื่อได้อ่านฉบับ February 20 - February 26, 2012 ผมสนใจโฆษณาชิ้นหนึ่งขึ้นมาทันทีครับ เพราะนี้ไม่ใช่โฆษณาธรรมดาๆ แต่มันคือบทสัมภาษณ์ผ่านBloomberg Television โดยบุคคลที่ถูกสัมภาษณ์ คือ

อ่านต่อ

WHEN TO SELL: 3 เหตุผลที่นักลงทุนระยะยาวควรขายหุ้น

2012-02-28T20:21:00.007+07:00

Philip A. Fisher, Pioneer of Growth Stock School of Investing

ผู้เขียนเดาว่า ผู้อ่านหลายท่านที่เคยอ่านหนังสือที่สนับสนุนการลงทุนระยะยาว คงจะสงสัยว่า "ให้ถือหุ้นยาวหลายๆปี แล้วเมื่อไรเราควรจะขายละ?"

Benjamin Graham ไม่เคยพูดถึงวิธีการขายหุ้นในหนังสือขึ้นหิ้งอย่างIntelligent Investor Peter Lynch ก็ไม่ได้กล่าวไว้ชัดเจน ส่วนWarren Buffett ก็มีกล่าวไว้บ้าง แต่ก็ไม่ได้ลงลึกในรายละเอียดเท่าไรนัก

เท่าที่ผู้เขียนอ่านหนังสือลงทุนมา คนที่อธิบายไว้ละเอียดที่สุดว่าควรจะขายเมื่อไร เพราะอะไร คือ Philip Fisher ในบทที่ 6 When to Sell: And When Not To ของหนังสือ Common Stocks and Uncommon Profits

[อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ ท่าน Philip A. Fisher ได้ที่นี่ http://www.investopedia.com/university/greatest/philipfisher.asp#axzz1nbusC0CV]

WHEN TO SELL

เราอาจมีเหตุผลส่วนตัวมากมายที่จะขายหุ้น เช่น ขายหุ้นมาซื้อรถ ซื้อบ้าน ไปเที่ยวเมืองนอก

ในบทความนี้ ผู้เขียนจะพูดถึงเหตุผลทางการเงินเท่านั้น ซึ่งก็คือ ขายอย่างไรให้ได้ผลตอบแทนจากการลงทุนมากที่สุด

Philip Fisher ได้กล่าวไว้ว่า

"I believe there are three reasons, and three reasons only, for the sale of any common stock which has been originally selected according to the investment principles already discussed."

"ผมเชื่อว่า มีสามเหตุผล และสามเหตุผลเท่านั้น สำหรับการขายหุ้นที่ถูกเลือกตามหลักเกณฑ์การลงทุนที่ได้มีการกล่าวถึงไปแล้ว"

"หลักเกณฑ์การลงทุน" ในที่นี้ก็คือ หลักการลงทุน 15 ประการของ Philip Fisher อย่างไรก็ตาม นี้ไม่ใช่ใจความสำคัญของบทความนี้ นักลงทุนสามารถใช้หลักการเลือกหุ้นที่ตนถนัดได้ตามใจชอบ ตราบใดที่หลักการนั้นเป็นไปเพื่อการลงทุนระยะยาว

เรามาดูเหตุผลข้อแรกที่นักลงทุนควรขายหุ้นกันเลยดีกว่าครับ

"The first of these reasons should be obvious to anyone. This is when a mistake has been made in the original purchase and it becomes increasingly clear that the factual background of the particular company is, by a significant margin, less favorable than originally believed."

"เหตุผลแรกควรชัดเจนกับทุกคน ซึ่งก็คือ การเกิดข้อผิดพลาดในการซื้อ และ เกิดความชัดเจนขึ้นเรื่อยๆว่าข้อมูลความจริงเกี่ยวกับบริษัทนั้น แย่กว่าที่เราเชื่อไว้ตอนแรกอยู่มาก"

ความจริงก็คือ ไม่มีใครรู้จักบริษัทที่ตนเองกำลังจะซื้อ หรือถืออยู่ แบบทะลุปรุโปร่ง 100%

เรื่องหนึ่งที่รู้ได้ยาก คือ ความซื่อสัตย์ สุจริต ของผู้บริหาร ซึ่ง ทั้งWarren Buffett และ Philip Fisher ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก คือ ผู้บริหารควรเป็นผู้ที่มีทั้งความสามารถ และคุณธรรม

เรื่องความสามารถในการจัดการ อาจจะเห็นได้บ้างจากพวกอัตราส่วนต่างๆ เช่น ROA ROE และ ROIC

ในด้านของคุณธรรมเราคงต้องดูนอกงบ เช่น
1.) พฤติกรรมการซื้อ-ขายหุ้น - ผู้บริหารที่ดีควรทุ่มเทเวลาไปกับหน้าที่การบริหารบริษัท ไม่ใช่เก็งกำไรจากหุ้นบริษัทตัวเอง เพราะฉะนั้นโปรดระวังผู้บริหารที่ซื้อ-ขายหุ้นแบบรายวัน หรือ รายอาทิตย์
2.) พฤติกรรมการซื้อ-ขายหุ้นในช่วงที่มีการประกาศข้อมูลใหม่ๆ - โปรดระวังพวกที่ชอบซื้อหุ้นก่อนจะออกมาประกาศข่าวดี และขายหุ้นก่อนออกมาประกาศข่าวร้าย แบบนี้ถือว่าใช้ข้อมูลภายในเพื่อหาผลประโยชน์ส่วนตัว ใครจะรู้ว่าผู้บริหารท่านนี้จะไม่หาประโยชน์ส่วนตัวด้านอื่นๆจากทรัพสินย์ของบริษัทที่อยู่ในความควบคุม ดูแลของเขา
3.) การคาดการณ์ผลประกอบการ - เราเข้าใจว่าไม่มีใครคาดการณ์ยอดขาย และกำไรของบริษัทของตนได้ถูกต้องทุกครั้งไป แต่นักลงทุนก็ควรระวังพวกที่คาดการณ์ผิดบ่อยๆ และมักจะผิดไปในทางที่คาดไว้สูงเกินตัวเลขที่เกิดขึ้นจริง เจตนาของผู้บริหารแนวนี้มักจะเป็น การปั่นราคาหุ้น

นี้แค่ ตัวอย่างของวิธีการสืบสวนคุณธรรมของผู้บริหารนะครับ ในบางครั้ง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอาจจะชัดเจนกว่านี้ เช่น ผู้บริหารถูกจับในข้อหาคดีฉ้อโกง ไม่จ่ายหนี้ อันนี้ก็คงต้องขายหุ้นทิ้งแบบไม่ต้องลังเล

สรุปคือ ถึงแม้คุณจะไม่รู้จักหุ้นที่คุณเพิ่งซื้อแบบทะลุปรุโปร่ง 100% แต่เมื่อซื้อมาแล้ว ความจริงด้านลบบางอย่างที่ส่งผลกระทบต่ออนาคตระยะยาวของบริษัทปรากฏเด่นชัดขึ้น เช่น พฤติกรรมไร้จรรยาบรรณของผู้บริหาร หรือ ความสามารถในการแข่งขันของบริษัทไม่ได้ดีอย่างที่คุณเชื่อตอนแรก คุณก็ไม่ควรลังเลที่จะขายทิ้งนะครับ

แต่ถ้าข่าวด้านลบนั้นเป็นเพียงแค่เรื่องชั่วคราว เช่น น้ำท่วม หรือราคาวัตถุดิบปรับตัวสูงขึ้น นั้นน่าจะเป็นโอกาสดีที่จะซื้อเพิ่ม แทนที่จะขาย

เหตุผลข้อสองที่นักลงทุนควรขายหุ้น คือ

"Sales should always be made of the stock of a company which, because of changes resulting from the passage of time, no longer qualifies in regard to [investment principles] to about the same degree it qualified at the time of purchase."

"การขายควรจะเกิดขึ้น เมื่อบริษัทนั้น มีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา จนทำให้บริษัทไม่สามารถผ่านเกณฑ์การลงทุนได้ใกล้เคียงกับตอนที่เพิ่งซื้อตอนแรก"

บริษัทส่วนใหญ่มักจะมีขาลง หรืออย่างน้อยก็มีการถึงจุดอิ่มตัว ซึ่งเป็นจุดที่กำไรของบริษัทโตได้เท่ากับอัตราการเติบโตของGDP หรือต่ำกว่า เมื่อบริษัทที่คุณถืออยู่ถึงจุดอิ่มตัว และไม่มีแนวโน้มว่าจะออกสินค้าใหม่ หรือบุกไปตลาดใหม่ภายใน2-3ปีข้างหน้า คุณอาจจะต้องพิจารณาขายหุ้นทิ้งไป

ทั้งนี้ การขายหุ้นนั้นขึ้นอยู่กับเกณฑ์การเลือกซื้อหุ้นของแต่ละคนด้วย ประเด็นของเหตุผลข้อนี้ก็คือ ถ้าบริษัทไม่ผ่านเกณฑ์หรือมาตรฐานที่นักลงทุนตั้งไว้แล้ว อาจจะถึงเวลาที่จะต้องขายทิ้ง

เหตุผลข้อสุดท้ายที่นักลงทุนควรขายหุ้น คือ

"If the evidence is clear-cut and the investor feels quite sure of his ground, it will probably pay him handsomely to switch into the situation with seemingly better prospects."

"ถ้ามีหลักฐานชัดเจน และนักลงทุนรู้สึกมั่นใจในเหตุผลของเขา การขายหุ้นเพื่อไปซื้อหุ้นอีกตัวที่ดูมีอนาคตที่ดีกว่า ก็น่าจะให้ผลตอบแทนได้ดี"

การถือหุ้นของบริษัทที่ทำให้กำไรโตได้ 12% ต่อปีนั้นฟังดูดี แต่คงจะดีกว่าถ้าเราย้ายเงินก้อนนี้ ไปซื้อหุ้นของบริษัทที่เราคาดว่าจะมีกำไรเติบโตได้ 20% ต่อปี

เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้ เช่น เราอาจจะถือหุ้นหนึ่งตัวซึ่งเป็นผู้นำตลาดอยู่ ต่อมามีคู่แข่งรายใหม่เข้ามา ทยอยแย่งส่วนแบ่งตลาดจากบริษัทของเราไปทีละนิดๆ เราอาจจะต้องลองมาดูใหม่แล้วว่า ใน3-5ปีข้างหน้า หุ้นตัวไหนน่าจะให้ผลตอบแทนได้ดีกว่ากัน

อย่างไรก็ตาม การขายหุ้นเพื่อไปซื้อหุ้นอีกตัวที่ดูเหมือนว่าจะมีอนาคตที่ดีกว่านั้นมีความเสี่ยงอยู่พอสมควร เพราะ เรามักจะรู้จักหุ้นที่เราถือมานานดีกว่าหุ้นที่เรากำลังจะซื้อใหม่ เพราะฉะนั้น เราอาจจะตัดสินใจพลาด เนื่องจากยังไม่รู้จักหุ้นตัวใหม่ดีพอ สุดท้ายพอซื้อมาแล้ว ถึงจะรู้ว่ามันไม่ได้ดีเท่าตัวเก่าเลย รู้ตัวอีกที ราคาหุ้นที่เราขายทิ้งไปอาจจะขึ้นไป 20%-30% แล้วก็เป็นได้ Philip Fisher จึงเตือนไว้ว่า

"[B]efore selling a rather satisfactory holding in order to get a still better one, there is need of the greatest care in trying to appraise accurately all elements of the situation."

"ก่อนที่จะขายหุ้นที่ดี เพื่อไปซื้อหุ้นที่ดีกว่า เราต้องมีความระมัดระวังอย่างสูงสุดในการประเมินทุกๆองค์ประกอบที่เกี่ยวข้อง ให้ได้อย่างแม่นยำ"

-------------------------------------------

จบไปแล้วครับ สำหรับสามเหตุผลที่นักลงทุนระยะยาวควรพิจารณาขายหุ้น ผู้เขียนสรุปจากหนึ่งChapterของหนังสือให้สั้นลงเหลือแค่หนึ่งบทความ

แต่ถ้าท่านผู้อ่านยังคิดว่าหนึ่งบทความก็ยังยาวไป จำยากอยู่ดี คุณALBERTOจากsettradeเขาสรุปมาให้กระชับขึ้นอีกครับ เขากล่าวไว้ว่า "สรุปคือขายเมื่อ " ไม่ดีจริง ไม่ดีแล้ว มีดีกว่า" "

1. ไม่ดีจริง - ตอนซื้อนึกว่าดี (ผ่านเกณฑ์ที่ตั้งไว้) แต่พอค้นคว้าเพิ่มเติม หรือ ข่าวเพิ่งออกมาใหม่ ทำให้เรารู้ว่า มันไม่ได้ดีจริง เราก็ควรจะขาย

2. ไม่ดีแล้ว - ตอนซื้อก็ดีจริง แต่พอเวลาผ่านไปสักระยะ สภาพตลาดเปลี่ยน เช่น คู่แข่งเพิ่มขึ้น หรือ ผู้บริโภคเปลี่ยนความชอบ ทำให้ธุรกิจที่เคยดี ไม่ได้ดีอีกต่อไป เราก็ควรจะขาย

3. มีดีกว่า - เมื่อไรที่มีธุรกิจที่เรามั่นใจว่าจะให้ผลตอบแทนดีกว่า เราก็ควรจะขายหุ้นที่ถืออยู่ ไปซื้อหุ้นที่ดีกว่าแทน

"ไม่ดีจริง ไม่ดีแล้ว มีดีกว่า"..... สั้นๆ ได้ใจความ

1. Fisher, Philip A. 2003. Common Stocks and Uncommon Profits. New Jersey: John Wiley & Sons, Inc: p.105 - 113.
2. ความไม่สบายใจกับคำว่า " หุ้น VI " [http://www.facebook.com/note.php?note_id=222714694492458]

"Value" Investing = Investing [แถมแนะนำหนังสือVIแนวต่างๆให้ด้านในครับ]

2012-02-25T12:53:00.003+07:00

เนื่องจากมีการเข้าใจคำว่า Value Investing แบบผิดๆอยู่มาก บางท่านคิดว่ามันเป็นปรัชญาขั้นสูง มีหลักการตายตัวไม่เปลี่ยนแปลง บางท่านคิดว่ามันเป็นหลักการที่ซับซ้อน เกินกว่าคนธรรมดาที่ไม่ใช่เซียนจะเข้าใจและนำไปใช้จริงได้ ผมจึงต้องขอเขียนบทความนี้เพื่อชี้แจงครับผม
อ่านต่อ