ΚΙΝΗΣH ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

" Οία η πρόθεσίς εστιν αδικείν, παρ’ αυτοίς ουδέ δικαία απολογία ισχύει"

2026-03-12T23:41:00.002+02:00

" Οία η πρόθεσίς εστιν αδικείν, παρ’ αυτοίς ουδέ δικαία απολογία ισχύει"

(Όταν έχουν την πρόθεση να σε αδικήσουν, κανένα σωστό επιχείρημα δεν θα σε γλυτώσει-Αίσωπος)

Εις μνήμην Charles James Kirk (1993-2025)

2025-09-13T12:29:00.009+03:00

" Οι κραυγές μου θα αντηχήσουν σε όλον τον κόσμο σαν κραυγή μάχης..." ΈΡΙΚΑ ΚΕΡΚ

Από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο, έως το Πανεπιστήμιο της Utah στις ΗΠΑ... Από τον Γιώργο Φουντούλη και τον Μάνο Καπελώνη, έως τον Charles Kirk... Η Αριστερά στην σύγχρονη, μισανθρωπική της έκδοση , αποτελεί τον απόλυτο συνδυασμό ψυχασθένειας , κακίας , μίσους και εγκληματικής δράσης. Χρέος των νοήμονων ανθρώπων ανά τον πλανήτη είναι να εξαλείψουν αυτό το καρκίνωμα που κατατρώει τις Πατρίδες και τα Έθνη και να καταστήσουν την σαπίλα της "woke-liberal" ατζέντας αυτό που αρμόζει να είναι: αντικείμενο μελέτης για τους ψυχιάτρους του μέλλοντος και τίποτα άλλο...

Η σιωπή μας, η νίκη τους!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Απάντηση στην δημοσιογραφική αλητεία

2025-05-21T00:44:00.006+03:00

Το τελευταίο χρονικό διάστημα το πολιτικό κόμμα «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» αποτελεί για μία ακόμη φορά στόχο μιας συντονισμένης εκστρατείας κατασυκοφάντησης στην οποία πρωτοστατούν τα γνωστά συστημικά μέσα μαζικής εξαπάτησης και χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Γινόμαστε πλέον όλοι μάρτυρες μιας ακατάσχετης μπουρδολογίας η οποία εκφράζεται μέσω δήθεν «αποκλειστικών» δημοσιευμάτων και ρεπορτάζ ευφάνταστων δημοσιογραφίσκων-τηλεδικαστών-τηλεεισαγγελέων που φαντασιώνονται την οποιαδήποτε εμπλοκή του κόμματος , της νεολαίας και των φίλων της Χρυσής Αυγής σε υποτιθέμενες έκνομες ενέργειες.

Αποκορύφωμα ασύστολης δημοσιογραφικής ανοησίας αποτελεί το πρόσφατο (19/05/2025) ρυπαρογράφημα της εφημερίδας «Καθημερινή» , το οποίο αναπαράχθηκε από πλείστα άλλα μέσα «ενημέρωσης» και αναφέρεται στην δήθεν εμπλοκή της Χρυσής Αυγής σε έκνομες πράξεις, χαρακτηρίζοντας μάλιστα την νεολαία του κόμματός μας «βίαιη οργάνωση της ακροδεξιάς» η οποία δήθεν συμμετέχει σε «βίαιες επιθέσεις σε ιδεολογικούς αντιπάλους και μετανάστες» με τα μέλη της να «έχει παρατηρηθεί ότι πραγματοποιούν διελεύσεις σε μέρη που συχνάζουν αλλοδαποί προκειμένου να τους φοβίσουν ή να βιαιοπραγήσουν σε βάρος του» . Το ως άνω σενάριο επιστημονικής φαντασίας μάλιστα αποδίδεται σε «απόρρητη έκθεση της αντιτρομοκρατικής» ,σύμφωνα με τον συντάκτη της εφημερίδας, γεγονός το οποίο ,εάν όντως αληθεύει , δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά και θλιβερές διαπιστώσεις για τις προτεραιότητες της εν λόγω υπηρεσίας, η οποία φέρεται να ασχολείται με «κυνήγι φαντασμάτων» και λοιπά παραμύθια , σε μία περίοδο που οι ακροαριστεροί τρομοκράτες πηγαινοφέρνουν εκρηκτικά και βόμβες με επιβατικές αμαξοστοιχίες , βόμβες οι οποίες σκάνε ανάλογα με το πόσο επιμελής ή απρόσεκτος είναι ο τρομοκράτης που τις μεταφέρει…

Προς αποκατάσταση λοιπόν της Αλήθειας και προκειμένου να προστατευθούν οι συμπολίτες μας από την παραπληροφόρηση και την ρυπαρή ψευτοδημοσιογραφία, υπενθυμίζουμε για μία ακόμη φορά κάποια πράγματα σχετικά με εμάς , τους Έλληνες πολίτες οι οποίοι συμμετέχουμε στις πολιτικές δραστηριότητες και στην λειτουργία του νομίμου πολιτικού κόμματος της Χρυσής Αυγής, τα οποία θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένα και αυτονόητα σε ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου, πλην όμως, δυστυχώς, στην πατρίδα μας στην δεδομένη χρονική στιγμή αποσιωπούνται σκόπιμα από τον εσμό των μέσων μαζικής εξαπάτησης και χειραγώγησης της κοινής γνώμης:

· Ο «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» αποτελεί ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα το οποίο αυτονοήτως λειτουργούσε, λειτουργεί και θα συνεχίσει να λειτουργεί ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΑ διατηρώντας τοπικές οργανώσεις ανά την επικράτεια. Το καταστατικό του , προσφάτως τροποποιημένο, προσηκόντως έχει κατατεθεί στην αρμόδια υπηρεσία του Αρείου Πάγου και βρίσκεται στην διάθεση παντός ενδιαφερόμενου, ενώ το κόμμα νομίμως εκπροσωπείται από τα συλλογικά του όργανα ενώπιον πάσης αρχής.

· Στην Ελλάδα , βάσει του Συντάγματος και της κείμενης νομοθεσίας , ΔΕΝ προβλέπεται (ακόμα…) η δυνατότητα απαγόρευσης πολιτικού κόμματος. Οποιεσδήποτε αναφορές των μέσων μαζικής εξαπάτησης σε δήθεν «παράνομη» και «εκτός νόμου» λειτουργία της Χρυσής Αυγής, αποτελούν απλά ψεύδη , συκοφαντίες και ανοησίες.

· Στην πολιτική δράση και λειτουργία της Χρυσής Αυγής συμμετέχουν Έλληνες πολίτες κάθε ηλικίας οι οποίοι φέρουν το δικαίωμα του εκλέγειν , όπως το άρθρο 29 παρ.1 του Συντάγματος ορίζει. Υποτιθέμενες... στρατολογήσεις ανηλίκων με σκοπό μάλιστα την διάπραξη αδικημάτων και λοιπά ευφάνταστα σενάρια, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

· Η Χρυσή Αυγή ως νομίμως λειτουργούν πολιτικό κόμμα, διατηρεί Τοπικές Οργανώσεις σε όλη την ελληνική επικράτεια. ΤΟΠΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ. Ούτε «ομάδες» , ούτε «πυρήνες», ούτε … «ίχνη παρουσίας» , όπως αναφέρουν διάφοροι επίδοξοι «κλουζώ» συγκεκριμένων υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας. ΤΟΠΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ , οι οποίες απαρτίζονται από συμπατριώτες μας των τοπικών κοινωνιών κάθε ηλικίας και οι οποίες λειτουργούν και εκπροσωπούνται νόμιμα, η δε (προσωρινή) έλλειψη μισθωμένων χώρων για τη λειτουργία τους , οφείλεται απλά και μόνο σε οικονομική δυσπραγία και σε τίποτα άλλο.

· Ιδιαίτερα δε στην Θεσσαλονίκη , η Τοπική Οργάνωση της Χρυσής Αυγής από εικοσιπενταετίας και πλέον, στεγάζεται σε μισθωμένα γραφεία στον πέμπτο όροφο της οικοδομής επί της οδού Καζαντζάκη 4 , στην είσοδο της πόλης πλησίον του δικαστικού μεγάρου , γραφεία τα οποία φιλοξενούν τις πλείστες πολιτικές εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής και εξυπηρετούν την λειτουργία του κόμματος. Προς απάντηση μάλιστα στις κάθε λογής μπουρδολογίες που εξέμεσαν τα μέσα μαζικής εξαπάτησης το τελευταίο χρονικό διάστημα, «ΣΑΡΙΣΑ» ονομάζεται ο πολυχώρος εντός των γραφείων , ο οποίος περιλαμβάνει αίθουσα ομιλιών, εκδηλώσεων , δανειστική βιβλιοθήκη και χώρο προβολών, διαμορφώθηκε με πολύ μεράκι και εθελοντική εργασία από τους συναγωνιστές της Θεσσαλονίκης και βρίσκεται στην διάθεση οποιουδήποτε πολίτη επιθυμεί να τον επισκεφθεί στις ώρες λειτουργίας της Τοπικής , κάθε Παρασκευή απόγευμα, ώρες 19.00-22.00.

· Το πολιτικό κόμμα με την επωνυμία «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» , νομίμως εκπροσωπούμενο , επιφυλάσσεται παντός νομίμου δικαιώματός του έναντι κάθε φυσικού ή νομικού προσώπου για τους όσους συκοφαντικούς και ανυπόστατους ισχυρισμούς δημοσιεύονται και αναπαράγονται κατά κόρον το τελευταίο χρονικό διάστημα εις βάρος του, από πλήθος συστημικών Μ.Μ.Ε.

Θεσσαλονίκη, 20-05-2025

«ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»

ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Κι εμείς «εντολές εκτελούμε»…

2025-04-16T21:30:00.002+03:00

• 1η Φεβρουαρίου 2025, Αθήνα: Απαγόρευση της συγκέντρωσης για τα Ίμια και εντελώς αναίτια προσαγωγή δεκάδων Συναγωνιστών του Μετώπου Νεολαίας.

• 9 Μαρτίου 2025, Ναύπλιο: Προσαγωγή και σύλληψη επτά Συναγωνιστών κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για την παράνομη παράταση της φυλάκισης του Νικολάου Μιχαλολιάκου.

• 14 Απριλίου 2025, Θεσσαλονίκη: Εισβολή από το «Αντιρατσιστικό Τμήμα» της Ασφάλειας στον εθνικιστικό πολυχώρο ΣΑΡΙΣΑ για τον εντοπισμό… ψησταριάς.

Οι αριστεροί τρομοκράτες βάζουν βόμβες, στήνουν καταλήψεις-ναρκοστέκια, πυρπολούν αυτοκίνητα, καταστρέφουν περιουσίες, πολλές φορές τραυματίζουν ή και σκοτώνουν αστυνομικούς. Παράλληλα, δημοσιεύουν ανενόχλητοι αυτά τα «ανδραγαθήματά» τους σε ιστοσελίδα που χρησιμοποιεί δημόσιους πανεπιστημιακούς διακομιστές.

Οι δυνάμεις καταστολής του καθεστώτος — οι καρικατούρες πραιτοριανών που τρέχουν να δώσουν τα διαπιστευτήριά τους στους πολιτικούς τους προϊσταμένους — βάζουν στο στόχαστρο τους νεαρούς εθνικιστές. Την ίδια στιγμή, οι Έλληνες πολίτες φοβούνται να βγουν από τα σπίτια τους λόγω της ανομίας, την οποία η αστυνομία είναι ανίκανη να πατάξει, ακριβώς εξαιτίας του καθεστώτος που την ελέγχει.

Κύριοι αστυνομικοί των διαφόρων περίεργων «τμημάτων» και γραφείων, το αίσθημα ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών θα έπρεπε να είναι το πρώτιστο μέλημά σας — και απ’ ό,τι δείχνετε, δεν είστε σε θέση να το διασφαλίσετε. Ο όρκος σας είναι προς τους Έλληνες και όχι προς το καθεστώς που εσείς πιστά υπηρετείτε. Κι αν εσείς «απλά εκτελείτε εντολές» του καθεστώτος, εμείς εκτελούμε εντολές νεκρών και αγέννητων — εντολές από την ίδια τη Σημαία των Ελλήνων. Γι’ αυτό και δεν θα μας λυγίσουν ποτέ!

Άγις Φωτόπουλος

https://xrisiavgi.com/

Αποκλειστικό αφιέρωμα στις… ύποπτες δραστηριότητες του πολυχώρου της Χρυσής Αυγής

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Ο τελευταίος πολιτικός κρατούμενος στο τελευταίο γκουλάγκ της Ευρώπης

2025-01-27T21:37:00.011+02:00

Θεσσαλονίκη, 25-01-2025:

Η ομιλία του εκπροσώπου της Κίνησης Εθνικιστών Δικηγόρων στην εκδήλωση - παρέμβαση της Χρυσής Αυγής έμπροσθεν του Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, με αίτημα τον άμεσο τερματισμό της παράνομης κράτησης του Νικολάου Μιχαλολιάκου.

Nikolaos G. Michaloliakos: A Political Prisoner Under Attack!

Δυναμική Παρέμβαση Στήριξης στον Πολιτικό Κρατούμενο Νικόλαο Μιχαλολιάκο – ΒΙΝΤΕΟ

ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

2025-01-19T22:22:00.002+02:00

Ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος , ο τελευταίος ίσως πολιτικός κρατούμενος σε κράτος της Ευρώπης , συνεχίζει να κρατείται παράνομα ενάντια στην κείμενη ποινική νομοθεσία και παρά το γεγονός ότι ήδη από τα τέλη του 2023 πληροί όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος προκειμένου να αποφυλακιστεί.

Το πολιτικό κατεστημένο που ακόμη εξουσιάζει την χώρα μας , επιχειρεί να διατηρήσει επ’ αόριστον την νοσηρή αυτή κατάσταση, στερώντας του το τεκμήριο της αθωότητας και με προφανή πλέον στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλά και την φυσική εξόντωση του Νικολάου Μιχαλολιάκου.

Για μια ακόμη φορά οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής διατράνωσαν την αποφασιστικότητά τους να αγωνιστούν και να σταθούν στο πλευρό του Ιδρυτή της Χρυσής Αυγής μέχρι την οριστική του δικαίωση και την αποκατάσταση της νομιμότητας στην πατρίδα μας:Τις πρωινές ώρες της Κυριακής 19ης Ιανουαρίου , κλιμάκιο Συναγωνιστών πραγματοποίησε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Λαμίας. Πρόκειται για την έδρα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λαμίας ,του δικαστικού οργάνου το οποίο , ενώ αρχικά εφάρμοσε ορθώς τον νόμο και διέταξε την αποφυλάκιση του Νικολάου Μιχαλολιάκου, εν συνεχεία και μετά από μία καταιγίδα αντιδράσεων από το σύνολο του «συνταγματικού τόξου» , υπαναχώρησε και προέβη σε μία πρωτοφανή για τα ποινικά χρονικά ενέργεια , αναιρώντας την αρχική του απόφαση και διατάσσοντας την εκ νέου φυλάκισή του.

«ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ – ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΤΟ ΚΕΛΙ» ανέγραφε το πανό που ανήρτησαν οι συναγωνιστές στην είσοδο του Δικαστικού Μεγάρου Λαμίας, αποτυπώνοντας την πραγματικότητα και στηλιτεύοντας την υποταγή δυστυχώς της Δικαιοσύνης σε πολιτικές σκοπιμότητες.

Ταυτόχρονα , την ίδια ημέρα, δεκάδες συναγωνιστών προσήλθαν σε μονάδες αιμοδοσίας νοσοκομείων ανά την επικράτεια , δίνοντας αίμα στο όνομα του Ιδρυτή της Χρυσής Αυγής ο οποίος συνεχίζει να αγωνίζεται και να νικάει , με ακλόνητη Ψυχή και Ηθικό , «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος».

«Χαρές καὶ πλούτη κι ἄν χαθοῦν, καὶ τὰ βασίλεια κι ὅλα, τίποτα δὲν εἶναι σὰν στητή, μένει ἡ ψυχή κι ὁλόρθη». Διαχρονικά επίκαιρη η ρήση του Διονυσίου Σολωμού, με την οποία ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος, απευθύνθηκε, κοιτώντας περιφρονητικά τους διώκτες του, όταν ξεκίνησε την μακρά του πορεία προς το κελί της Τιμής.

ΝΑ ΤΗΡΗΘΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΝΟΜΟΣ

ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

https://xrisiavgi.com/

Η ιδεολογική εκμετάλλευση ποινικών υποθέσεων

2024-12-07T10:58:00.005+02:00

ΠΗΓΗ:

https://www.youtube.com/@graecopithecus

“LGBTQ” συμπεριφορές και παιδεραστία – Τι λένε οι αριθμοί

2024-06-25T11:38:00.000+03:00

Σε προηγούμενα άρθρα αποκαλύψαμε την οργανωτική σύνδεση που υπάρχει εδώ και δεκαετίες μεταξύ «LGBTQ ακτιβιστών» και γνωστών παιδεραστών. Η ευρεία απήχηση αυτής της αποκάλυψης ανάγκασε την οργάνωση «Thessaloniki Pride» να καταργήσει βιαστικά σύμβολα ευθέως συνδεδεμένα με την οργανωμένη παιδεραστία, τα οποία χρησιμοποιούσε προκλητικά και ανενόχλητα από τις αρχές. Υπό άλλες συνθήκες αυτό ίσως και να αποτελούσε ένα δείγμα καλών προθέσεων. Όμως, ελλείψει της παραμικρής καταδικαστικής ανακοίνωσης των κυκλωμάτων τύπου NAMBLA, από την κατά τα άλλα λαλίστατη οργάνωση, δυστυχώς συμπεραίνει κανείς ότι δεν πρόκειται παρά για μια άτακτη κίνηση υποκρισίας.

Μετά την διερεύνηση της ιστορικής σύνδεσης των δύο «κινημάτων»(δικαιώματα ομοφυλοφίλων/δικαιώματα παιδεραστών), στο παρόν άρθρο θα εξετάσουμε κατά πόσο υπάρχει και στατιστική σύνδεση, πάντοτε βάσει των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων. Και επ’ αυτού του ζητήματος η κατάσταση είναι τόσο φορτισμένη ώστε οποιοσδήποτε τολμήσει ακόμα και να υπονοήσει ότι μπορεί να υπάρχει σχέση μεταξύ ομοφυλοφιλίας και παιδεραστίας, χαρακτηρίζεται αυτομάτως «ομοφοβικός» και τα συναφή. Ισχυρά κέντρα εξουσίας αντιδρούν ενστικτωδώς όταν τέτοιου είδους πληροφορίες βλέπουν το φως της δημοσιότητας δυσφημώντας και αγνοώντας συστηματικά όσους τολμούν να εκφέρουν άποψη.

Προφανώς, μια αποδεδειγμένη σχέση μεταξύ του ομοφυλοφιλικού προσανατολισμού και της σεξουαλικής παρενόχλησης παιδιών θα έβλαπτε την προσεκτικά διαμορφωμένη δημοσιοσχετίστικη εικόνα των «LGBTQ» οργανώσεων. Επομένως, αντί να συζητούν ήρεμα και ορθολογικά, οι επικεφαλής αυτών των ομάδων παραμένουν σε μια κατάσταση διαρκούς επίθεσης κατά των αντιφρονούντων. Όμως, αυτή η συστηματική απόρριψη τεκμηριωμένων γεγονότων, με την επακόλουθη άρνηση να συζητηθεί ακόμη και η πιθανότητα σύνδεσης ενός φαινομένου με την σεξουαλική κακοποίηση, αποτελεί σοβαρό πλήγμα πρωτίστως για τα θύματα αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία.

Δεν υπάρχει τρόπος να μπει φραγμός στο εγκληματικό φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης, αν δεν λάβει χώρα μια μεθοδική και ολιστική μελέτη του προβλήματος. Ως κοινωνία οφείλουμε να εξετάσουμε τα γεγονότα, να μελετήσουμε αντικειμενικά κάθε παράμετρο που μπορεί να σχετίζεται με αυτή την νοσηρή συμπεριφορά και, τελευταίο αλλά σημαντικότερο, να έχουμε το θάρρος να απαντήσουμε με τα κατάλληλα μέτρα. Αν δεν γίνουν όλα τα παραπάνω, οποιαδήποτε προσπάθεια, ανεξάρτητα από το πόσο καλές προθέσεις διαθέτει, είναι άνευ ουσίας.

Έτσι, στο παρόν άρθρο δεν εκφράζεται η παραμικρή προσωπική άποψη, πέρα από την κατηγορηματική και αυτονόητη εναντίωση σε κάθε μορφή κακοποίησης ανηλίκου. Αντιθέτως, παρατίθενται αποκλειστικά επιστημονικές πηγές επί του ζητήματος και θέσεις προσώπων ή οργανώσεων που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν την «LGBTQ κοινότητα»^[1], έτσι ώστε ο καθένας να εξάγει ελεύθερα τα δικά του συμπεράσματα.

Μελέτες επί της ομοφυλοφιλικής σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων

Οι «LGBTQ» οργανώσεις ανά τον κόσμο αρνούνται σθεναρά οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του ομοφυλοφιλικού σεξουαλικού προσανατολισμού και σεξουαλικής παρενόχλησης παιδιών. Ισχυρίζονται επανειλημμένα ότι «Όλα τα αξιόπιστα στοιχεία απορρίπτουν οποιαδήποτε σχέση μεταξύ της παρενόχλησης παιδιών και της ομοφυλοφιλίας»^[2]. Ωστόσο, τέτοιου είδους ισχυρισμοί αποφεύγουν να αναφερθούν συγκεκριμένα σε «αξιόπιστα στοιχεία» ή να παραθέσουν την πλήρη εικόνα των μελετών που έχουν διεξαχθεί επί του ζητήματος.

Δυστυχώς, μια σειρά από μελέτες που διεξήχθησαν μέσα σε περισσότερα από 50 χρόνια (και από ομοφυλόφιλους ή «LGBTQ συμμάχους») δείχνουν ότι ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό σεξουαλικά ενεργών ομοφυλόφιλων συμμετέχει επίσης στην σεξουαλική παρενόχληση παιδιών. Αυτό δεν είναι «ομοφοβία» ή «μίσος», είναι ένα επιστημονικό γεγονός που παρατηρείται ως εξής:

Ο Alfred Kinsey, εξέχων σεξουαλικός ερευνητής στην ιστορία της σεξουαλικής έρευνας και ομοφυλόφιλος ο ίδιος, κατέγραψε το 1948 ότι το 37% όλων των ομοφυλόφιλων ανδρών παραδέχτηκε ότι έχει συνευρεθεί σεξουαλικά με παιδιά κάτω των 17 ετών.^[3]
Μια πολύ πιο πρόσφατη μελέτη (2000) που δημοσιεύτηκε στο Archives of Sexual Behavior διαπίστωσε ότι «Τα καλύτερα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι μόνο το 2-4% των ανδρών που έλκονται από ενήλικες προτιμούν τους άνδρες. Αντίθετα, περίπου το 25-40% των ανδρών που έλκονται από παιδιά προτιμούν ανήλικα αγόρια. Έτσι, το ποσοστό της ομοφυλοφιλικής έλξης είναι 620 φορές υψηλότερο μεταξύ των παιδεραστών».^[4]
Μια άλλη μελέτη του 2000, επίσης στο Archives of Sexual Behavior, διαπίστωσε ότι «[…]όλοι πλην 9 εκ των 48 ομοφυλόφιλων αντρών προτιμούσαν τις δύο νεότερες ηλικιακές κατηγορίες συντρόφων» για σεξουαλική δραστηριότητα. Οι εν λόγω ηλικιακές κατηγορίες ήταν αυτές των 15 και 20 ετών. ^[5]
Ακόμη μια πρόσφατη μελέτη στο Archives of Sexual Behavior διαπίστωσε ότι «Η παιδεραστία φαίνεται να συσχετίζεται, περισσότερο από όσο θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαίο, με δύο άλλα στατιστικά σπάνια φαινόμενα: Το πρώτο από αυτά είναι η ομοφυλοφιλία […] Πρόσφατες έρευνες εκτιμούν τα ποσοστά ομοφυλοφιλίας μεταξύ των ανδρών που έλκονται από ενήλικες, πέριξ του 2%. Αντίθετα, τα ποσοστά ομοφυλοφιλίας μεταξύ των παιδεραστών μπορούν να φτάσουν έως και το 30-40%».^[6]
Μια μελέτη του 1989 στο ακαδημαϊκό περιοδικό Journal of Sex Research σημείωσε ότι «[…]το ποσοστό των σεξουαλικών παραβατών κατά αρσενικών παιδιών μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών είναι σημαντικά μεγαλύτερο από το ποσοστό των σεξουαλικών παραβατών κατά των θηλυκών παιδιών μεταξύ των ετεροφυλόφιλων ανδρών […] η ανάπτυξη της παιδεραστίας είναι πιο στενά συνδεδεμένη με την ομοφυλοφιλία παρά με την ετεροφυλοφιλία.»^[7]
Μια μελέτη του 1988 σε 229 καταδικασμένους παιδεραστές που δημοσιεύτηκε στο Archives of Sexual Behavior αποκάλυψε ότι το 86% των παιδεραστών αυτο-προσδιορίζονται ως ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι.^[8]
Σε άρθρο του επιστημονικού περιοδικού Journal of Sex and Marital Therapy το 1984, οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι «Η αναλογική εξάπλωση των κακοποιητών σε βάρος των αρσενικών παιδιών σε αυτήν την ομάδα των 457 παιδεραστών ήταν 36%».^[9]
Οι ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές Karla Jay και Allen Young αποκάλυψαν στην το 1979, σε μια έκθεση υπό τον τίτλο «Gay Report», ότι το 73% όλων των ομοφυλόφιλων έχουν προσεγγίσει σεξουαλικά εφήβους ή νεότερα αγόρια.^[10]
Σε μια μελέτη του 1992 που δημοσιεύτηκε στο Journal of Sex and Marital Therapy, οι ερευνητές K. Freud και R. I. Watson διαπίστωσαν ότι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες είναι τρείς φορές πιθανότερο να εμπλακούν σε παιδεραστία, συγκριτικά με τους στρείτ άνδρες, και ότι ο μέσος παιδεραστής καταφέρνει να κακοποιήσει από 20 έως και 150 αγόρια πριν συλληφθεί.^[11]
Μια μελέτη από τους ερευνητές Alan Bell και Martin Weinberg διαπίστωσε ότι το 25% των λευκών ομοφυλόφιλων ανδρών είχαν συνευρεθεί σεξουαλικά με παιδιά 16 ετών και κάτω.^[12]
Όσον αφορά την συχνότητα σεξουαλικής κακοποίησης κατ’ άτομο, η πιο εκτεταμένη μελέτη που διεξήχθη σχετικά κατέγραψε ότι 153 παιδεραστές ομοφυλόφιλου προσανατολισμού κακοποίησαν σεξουαλικά 22.981 αγόρια σε μια μέση περίοδο 22 ετών, ενώ 224 παιδεραστές ετεροφυλόφιλου προσανατολισμού κακοποίησαν 4.435 κορίτσια σε μια μέση περίοδο 18 ετών.^[13] Αυτό σημαίνει ότι κάθε παιδεραστής κακοποίησε κατά μέσο όρο 150 αγόρια έναντι του αντίστοιχου μέσου όρου 20 κοριτσιών, μια αναλογία 7,5 προς 1.

Περιστασιακά εμφανίζονται ορισμένες επιστημονικές προσπάθειες άρνησης των παραπάνω καταγραφών, ότι ένα δυσανάλογα υψηλό ποσοστό ενεργών ομοφυλόφιλων φέρεται να κακοποιεί παιδιά. Τέτοιου είδους μελέτες εμπεριέχουν ένα ή περισσότερα καίρια σφάλματα που τις καθιστούν αντικειμενικά ακατάλληλο μέτρο σύγκρισης. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που αναφέρεται συχνά από « LGBTQ ακτιβιστές», είναι το άρθρο των Jenny, Roesler και Poyer (Ιούλιος 1994) που ισχυρίζεται ότι «[…] τα παιδιά που θα εντόπιζαν εμφανώς ομοφυλόφιλους ενήλικες ως τον δυνητικό κακοποιητή τους, είναι από 0% έως 3,1%. Αυτά τα ποσοστά είναι εντός των ορίων της τρέχουσας εκτίμησης για την εξάπλωση της ομοφυλοφιλίας στον γενικό πληθυσμό». ^[14]

Το σφάλμα αυτής της μελέτης είναι ότι μελέτησε σεξουαλικά κακοποιημένα παιδιά με μέση ηλικία τα 6,1 έτη. Τα παιδιά τόσο νεαρής ηλικίας είναι συνήθως στόχοι των πιο ακραίων παιδεραστών, εκείνων των ατόμων που δεν έχουν σεξουαλική έλξη για ενήλικες κανενός φύλου. Αντίθετα, οι παιδεραστές ομοφυλόφιλου σεξουαλικού προσανατολισμού, των μελετών που παρατέθηκαν νωρίτερα, ταξινομούνται συνήθως σαν «εφηβόφιλοι», δηλαδή άτομα που «απλά» έλκονται σεξουαλικά από ανήλικους εφήβους. Με μια απλή σύγκριση των μελετώμενων ηλικιών διαπιστώνεται εύκολα πως οι περισσότεροι εκ των παραβατών δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτή την έρευνα των Jenny, Roesler και Poyer.^[1]

Ο μύθος του 10%

Ένα από τα επικοινωνιακά εργαλεία, που χρησιμοποιούνται για να «αμβλύνουν» το αντίκτυπο των παραπάνω αριθμών, είναι ο ισχυρισμός ότι οι ομοφυλόφιλοι αποτελούν περίπου το 10% του πληθυσμού στις ΗΠΑ και άρα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ακόμη και τα ονόματα πολλών «LGBTQ» οργανώσεων χρησιμοποιούν αυτόν τον αριθμό, π.χ. «The Ten Percent Foundation», «Project Ten» και «One in Ten Club». Ορισμένοι επιφανείς ομοφυλόφιλοι συγγραφείς συνεχίζουν να επιμένουν ότι ένα στα δέκα άτομα γεννιούνται «γκέι».

Οι Marshall Kirk και Hunter Madsen ισχυρίζονται στο βιβλίο τους After the Ball: How America Will Conquer Its Fear & Hatred of Gay in the 90’s: «…είναι απλώς θέμα πιθανοτήτων —μία στις δέκα— για το ποιος θα αποδειχθεί ομοφυλόφιλος, και ποιος στρέιτ. Κάθε ετεροφυλόφιλος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι μπορεί εύκολα να είχε γεννηθεί ομοφυλόφιλος».^[15] Στη συνέχεια, ο Kirk καυχιέται για το πόσο αποτελεσματική ήταν αυτή η επικοινωνιακή εκστρατεία λέγοντας «Όταν οι στρέιτ ερωτώνται για μια επίσημη εκτίμηση, το ποσοστό που απαντούν συχνότερα είναι αυτό το 10% το οποίο οι προπαγανδιστές μας βάζουν στα κεφάλια τους εδώ και χρόνια».^[16]

Η αρχική πηγή της στατιστικής του «δέκα τοις εκατό» είναι ο Alfred Kinsey, ίσως ο πιο διάσημος σεξολόγος στον κόσμο. Στο πιο γνωστό «εύρημά» του υποστήριξε ότι το 10% του ανδρικού πληθυσμού είναι «περισσότερο ή λιγότερο αποκλειστικά ομοφυλόφιλοι για τουλάχιστον τρία χρόνια μεταξύ 16 και 55 ετών». Ο Kinsey ισχυρίστηκε επίσης ότι το 4% όλων των ανδρών είναι αποκλειστικά ομοφυλόφιλοι σε όλη τους τη ζωή.^[17]Αυτό το ποσοστό είναι η βάση του ισχυρισμού του «δέκα τοις εκατό» των ομοφυλόφιλων δικαιωματιστών και ταυτόχρονα χρησιμοποιείται διεθνώς σε μαθήματα σεξουαλικής αγωγής σαν θέσφατο.

Ο βιολόγος, ερευνητή στον τομέα του AIDS, και ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, Bruce Voeller, σχολίαζε επ’ αυτού:
«Έκανα εκστρατεία με ομάδες ομοφυλόφιλων και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε όλη τη χώρα για τη διαπίστωση, βασισμένη στον Kinsey, ότι “Είμαστε παντού”. […] Μετά από χρόνια εκπαίδευσης αυτών που ενημερώνουν το κοινό και φτιάχνουν τους νόμους, η ιδέα ότι το 10% του πληθυσμού είναι γκέι έχει γίνει ένα γενικά αποδεκτό «γεγονός». Αν και κάποιες υπενθυμίσεις φαίνονται πάντα αναγκαίες, το ποσοστό του 10% χρησιμοποιείται τακτικά από μελετητές, από τον Τύπο και από τις κυβερνητικές στατιστικές. Όπως συμβαίνει με τόσες γνώσεις και μύθους, η συνεχής επανάληψη το έκανε πραγματικότητα».^[18]

Όμως, οι αληθινοί αριθμοί φαίνεται πως είναι κατά πολύ μικρότεροι. Έχουν γίνει πολλές σημαντικές μελέτες που μετρούν το ποσοστό των ομοφυλόφιλων στον γενικό πληθυσμό. Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα αυτών των μελετών συμμετείχαν σε περισσότερους από 218.000 άνδρες σε διάφορες χώρες και δείχνουν ότι μόλις το 2,6% του ανδρικού πληθυσμού είχε την οποιαδήποτε μια ομοφυλοφιλική επαφή στη ζωή του.^[19]

Μερικές απόψεις για την παιδεραστία

Σε άρθρο του San Francisco Sentinel, μέλος της Εθνικής Ένωσης Λεσβιών & Γκέι Δημοσιογράφων, ισχυρίστηκε ότι:
«Η αγάπη μεταξύ ανδρών και αγοριών αποτελεί θεμέλιο της ομοφυλοφιλίας. Είναι γελοίο να υπονοεί η γκέι κοινότητα ότι η αγάπη για τα αγόρια δεν είναι ομοφυλοφιλική αγάπη. Δεν πρέπει να παρασυρθούμε να πιστέψουμε την παραπληροφόρηση του Τύπου και της κυβέρνησης. Η παιδική παρενόχληση συμβαίνει, αλλά υπάρχουν και θετικές σεξουαλικές σχέσεις. Πρέπει να υποστηρίξουμε τους άνδρες και τα αγόρια σε αυτές τις σχέσεις.» ^[20]

Η ιδέα ότι ορισμένοι ενήλικες μπορούν νόμιμα να συνευρίσκονται σεξουαλικά με παιδιά εντοπίζεται και στην ομάδα A1fred Kinsey, του ανθρώπου που καθιέρωσε τον ισχυρισμό περί 10%. Ο συν-ερευνητής του Kinsey, ονόματι Wardell Pomeroy ισχυρίστηκε ότι:
«Οι άνθρωποι φαίνεται να πιστεύουν ότι οποιαδήποτε [σεξουαλική] επαφή μεταξύ παιδιών και ενηλίκων έχει κακή επίδραση στο παιδί. Εγώ λέω ότι αυτή μπορεί να είναι μια στοργική, σκεπτόμενη και υπεύθυνη σεξουαλική δραστηριότητα.» ^[21]

Η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (APA), αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία της «LGBTQ κοινότητας» καθώς στις 15 Δεκεμβρίου του 1973 ψήφισε την αφαίρεση της ομοφυλοφιλίας από τον κατάλογο των ψυχιατρικών διαταραχών (DSM). Ο ίδιος φορέας χρηματοδότησε ένα επιστημονικό συμπόσιο στο οποίο οι συμμετέχοντες συζήτησαν την και την αφαίρεση της παιδεραστίας από τον κατάλογο των ψυχιατρικών διαταραχών σε μια επόμενη έκδοση του ψυχιατρικού εγχειριδίου. Την ίδια περίπου εποχή, τον Δεκέμβριο του 2002, και το Archives of Sexual Behavior δημοσίευσε μια ειδική έκδοση, όπου αμφισβητούσε το αν η παιδεραστία πρέπει να παραμείνει ψυχική διαταραχή.^[22]

Τέλος, ήδη από το 1988, ένα κορυφαίο αμερικανικό ψυχολογικό περιοδικό, το Behavior Today, υποστήριζε, «Η παιδεραστία μπορεί να είναι σεξουαλικός προσανατολισμός και όχι σεξουαλική απόκλιση. Αυτό εγείρει το ερώτημα για το αν οι παιδεραστές μπορεί να έχουν δικαιώματα.»^[23]

Βιβλιογραφία

1 Συγκέντρωση πηγών Brian W. Clowes, Ph D and David L. Sonnier. “Child Molestation by Homosexuals and Heterosexuals” as published in https://www.catholicculture.org, Ignatius Press, May 2005.

2 Dignity USA Web site at http://www.dignityusa.org/news/021107dc-media.html, February 6, 2004.

3 Alfred Kinsey data described in P.H. Gebhard and A.B. Johnson. The Kinsey Data. Saunders Publishing, 1979 Table 443, “Homosexual Sample: Age at First Post pubertal Homosexual Contact,” and Table 444, “Homosexual Sample: Age of Partner in First Postpubertal Homosexual Contact.”

4 Ray Blanchard, et al. “Fraternal Birth Order and Sexual Orientation in Pedophiles.” Archives of Sexual Behavior, Volume 29, Number 5 (2000), pages 463 to 478.

5 A. Zebulon, Z.A. Silverthorne and Vernon L. Quinsey. “Sexual Partner Age Preferences of Homosexual and Heterosexual Men and Women.” Archives of Sexual Behavior, February 2000 [Volume 29, Number 1], pages 67 to 76.

6 Ray Blanchard, et. al. “Pedophiles: Mental Retardation, Maternal Age, and Sexual Orientation.” Archives of Sexual Behavior, Volume 28, Number 2, pages 111 to 127.

7 Kurt Freund, Robin Watson and Douglas Rienzo. “Heterosexuality, Homosexuality, and Erotic Age Preference.” Journal of Sex Research, February 1989 [Volume 26, Number 1], pages 107 to 117.

8 W.D. Erickson, et al. “Behavior Patterns of Child Molesters.” 17 Archives of Sexual Behavior 77, 83 (1988).

9 K. Freund, G. Heasman, I.G. Racansky, and G. Glancy. “Pedophilia and Heterosexuality vs. Homosexuality.” Journal of Sex and Marital Therapy, Fall 1984 [Volume 10, Number 3], pages 193 to 200.

10 Homosexual activists Karla Jay and Allen Young. The Gay Report: Lesbians and Gay Men Speak Out About Sexual Experiences and Lifestyles [Simon and Schuster, 1979], page 275.

11 K. Freund & R.I. Watson. “The Proportions of Heterosexual and Homosexual Pedophiles Among Sex Offenders Against Children: An Exploratory Study.” 18 34, Journal of Sex and Marital Therapy 34-43 (1992).

12 Alan P.Bell, et. al., Institute for Sex Research. Homosexualities: A Study of Diversity Among Men and Women [Simon and Schuster, 1980].

13 Paul Cameron. “Homosexual Molestation of Children/Sexual Interaction of Teacher and Pupil.” Psychological Reports, 1985, 57, pages 1,227 to 1,236.

14 C. Jenny, T.A. Roesler, and K.L. Poyer, Kempe Children’s Center, Department of Pediatrics, University of Colorado Health Sciences Center, Denver. “Are Children at Risk for Sexual Abuse by Homosexuals?” Pediatrics, July 1994 [Volume 94, Number 1], pages 41 to 44]

15 Marshall Kirk and Hunter Madsen. After the Ball: How America Will Conquer Its Fear & Hatred of Gays in the 90’s. New York: Plume Books, 1989. This book is an expansion of the article by Marshall K. Kirk and Erastes Pill entitled “The Overhauling of Straight America,” published in the October and November 1987 issues of Guide Magazine.

16 Marshall Kirk, quoted in J. Gordon Muir. “Homosexuals and the 10% Fallacy.” The Wall Street Journal, March 31, 1993.

17 Alfred C. Kinsey, Wardell B. Pomeroy and Clyde E. Martin. Sexual Behavior in the Human Male [Philadelphia: W.B. Saunders Company], 1948, page 651.

18 Bruce Voeller. “Some Uses and Abuses of the Kinsey Scale.” Homosexuality, Heterosexuality: Concepts of Sexual Orientation. The Kinsey Institute Series, June Machover Reinisch (general editor), Oxford University Press, 1990, pages 35 and 36.

19 Κατά σειρά τα άρθρα [τοποθεσία, έτος, αριθμός ανδρών και γυναικών με την οποιαδήποτε ομοφυλοφιλική επαφή καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής τους]: (1) J.M. Sundet, et.al. “Prevalence of Risk-Prone Sexual Behaviour in the General Population of Norway.” Περιγραφή από Georg Liss, Global Impact of AIDS, 1988, pages 53 to 60 [Norway, 1987, 221 of 3,150 men and 189 of 3,150 women]; (2) K.W. Schmidt, et.al. “Occurrence of Sexual Behaviour Related to the Risk of HIV-Infection.” Danish Medical Bulletin 1989:36, pages 84 to 88 [Denmark, 1987, 46 of 1,155 men]; (3) M. Melbye and R.J. Biggar. American Journal of Epidemiology 1992, 135 pages 593 to 602 [Denmark, 1989, 92 of 1,589 men and 86 of 1,589 women]; (4) G.M. Breakwell and C. Fife-Shaw. “Sexual Activities and Preferences in a United Kingdom Sample of 16 to 20-Year Olds.” Archives of Sexual Behavior, 1992:21, pages 271 to 293. Επιπλέον, D. Forman and C. Chilvers. “Sexual Behaviour of Young and Middle-Aged Men in England and Wales.” British Medical Journal, 298, 1989, pages 1,137 to 1,142 [Great Britain, 1989, 54 of 1,086 men and 52 of 1,085 women]; (5) G. Ramafedi, et.al. “Demography of Sexual Orientation in Adolescents.” Pediatrics, 1992:89, pages 714 to 721 [United States, 1987, 700 of 18,370 men and 700 of 18,371 women]; (6) S. Roberts and C. Turner. “Male-Male Sexual Contact in the USA: Findings From Five Sample Surveys, 1970-1990.” Journal of Sexual Research 1991:28, 491-519 [United States, 1989, 47 of 904 men]; (7) Deborah Dawson. “AIDS Knowledge and Attitudes for January-March, 1990, Provisional Data From the National Health Interview Survey;” Joseph E. Fitti and Marcie Cynamon, op. cit. for April-June, 1990; Pamela F.Adams and Ann M. Hardy, op. cit. for July-September, 1990. All in Advance Data, numbers 193, 195, and 198, National Center for Health Statistics, Centers for Disease Control, Public Health Service, United States Department of Health and Human Services. Page 11 in all three documents [United States, 1992, 3,070 of 109,654 men]; (8) Μελέτη έως τον Ιούνιο του 1992, από τον Alfred Spira of the Bicetre Hospital of Paris, περιγραφή από Peter Aldhous. “Sexual Behavior: French Venture Where U.S. Fears to Tread.” Science Magazine, July 3, 1992, page 25 [France, 1992, 410 of 10,000 men and 260 of 10,000 women]; (9) Αποτελέσματα exit-poll Νοεμβρίου 1992, περιγραφή από Murray Edelman. “The Gay Issues.” The New York Times, November 5, 1992, pages B8 and B9 [United States, 1992, 205 of 7,745 men and 167 of 7,745 women]; (10) Alan Guttmacher Institute. Family Planning Perspectives. April 15, 1993. Study quoted in Kim Painter. “Only 1% of Men Say They Are Gay.” USA Today, April 15, 1993, pages 1A and 8D [United States, 1993, 76 of 3,321 men]; (11) Leger Marketing. Canadian Perceptions of Homosexuality, July 16, 2001. Downloaded from http://www.legermarketing.com [Canada, 2001, 39 of 753 men and 39 of 754 women]; (12) “Canadian Community Health Survey.” The Daily, June 15, 2004. Statistics Canada. Downloaded from http://www.statcan.ca/Daily/English/040615/d040 615b.html. Το 1,3% των ανδρών και το 0,7% των γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα περιέγραψαν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό ως ομοφυλοφιλικό. Ωστόσο, πουθενά στη βιβλιογραφία του CCHS δεν εξηγείται η διαφορά μεταξύ του αριθμού των ερωτηθέντων ανδρών και γυναικών. Μετά από επικοινωνία των Brian W. Clowes, Ph.D. και David L. Sonnier, ο Harold Rennie της Statistics Canada, δήλωσε ότι ερωτήθηκαν συνολικά 60.514 άνδρες και 70.366 γυναίκες (τηλεφωνική επικοινωνία της 12ης Ιουλίου 2004) [Canada, 2004, 787 of 60,514 men and 493 of 70,366 women]. Συνοψίζοντας τους αριθμούς των παραπάνω μελετών, το σύνολο των ανδρών και των γυναικών που ανέφεραν ομοφυλοφιλική εμπειρία ανά πάσα στιγμή στη ζωή τους ήταν 2,6% για τους άνδρες (5.747 από τους 218.241 άνδρες που ερωτήθηκαν) και 1,8% για τις γυναίκες (1.986 από τις 113.060 γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα). Για όλες τις περιπτώσεις στις οποίες μελετήθηκαν και άνδρες και γυναίκες, αλλά δεν δόθηκε διαχωρισμός μεταξύ ανδρών και γυναικών, θεωρείται ότι οι μελέτες και οι έρευνες επικεντρώθηκαν σε έναν πληθυσμό που κατανεμήθηκε ομοιόμορφα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

20 Point of View. “No Place for Homo-Homophobia.” San Francisco Sentinel, March 26, 1992.

21 Sex educator and Alfred Kinsey co-researcher Wardell Pomeroy, quoted in Michael Ebert. “Pedophilia Steps Into the Daylight.” Focus on the Family Citizen, November 16, 1992, pages 6 to 8.

22 Lawrence Morahan. “Psychiatric Association Debates Lifting Pedophilia Taboo.” CNSNews.com, June 11, 2003; ASB article discussed in Linda Ames Nicolosi. International Academy of Sex Research Joins the Debate: Is Pedophilia a Mental Disorder? NARTH, June 26, 2003.

23 Behavior Today, December 5, 1988, page 5.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://antepithesi.gr/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Για την “Ψυχολογία των Μαζών”

2024-04-09T11:45:00.001+03:00

Ο σπουδαίος εθνολόγος και ψυχολόγος Γουσταύος Λε Μπον, ερμηνεύοντας τον αντίκτυπο των δριμύτατων κοινωνικοπολιτικών μεταβολών στην Γαλλία του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, εκφράζει τις έντονες ανησυχίες του για την παρακμή της Γαλλικής κοινωνίας και γενικότερα των κοινωνιών ανά τον κόσμο. Θεμελιώνει την θεωρία του σχετικά με την επίδραση της μάζας στην ψυχολογία του ατόμου, θέτοντας με αυτό τον τρόπο τις βάσεις για την επιστήμη της κοινωνικής ψυχολογίας.

Κατά τα γραφόμενα του η μάζα δεν αποτελείται απλά από το σύνολο των επί μέρους ατόμων, κάθε ένα από τα οποία διατηρεί την οντότητα του. Αντιθέτως, υποστήριζε ότι η μάζα αποτελείται από άτομα που συγχωνεύονται σε μια ενιαία οντότητα σκέψης και συναισθήματος. Συμπλήρωνε επίσης ότι εάν το άτομο χαρακτηρίζεται από την κριτική ικανότητα, την συνείδηση και την λογική, εάν δύναται να σκεφτεί και να αξιολογήσει τις καταστάσεις και την θέση του μέσα σε αυτές, στην μάζα όλα τα άτομα εξισώνονται προς τα κάτω.

Είναι γεγονός ότι οι ιδέες του Λε Μπον περί της ψυχολογίας των μαζών αποτέλεσαν έμπνευση και άσκησαν σημαντική επιρροή στις ιδεολογικές θεωρίες που εμφανίστηκαν μέσα στην δεκαετία του 1920. Ωστόσο ακόμη και η εποχή μας θα χαρακτηριζόταν από τον ίδιο ως «εποχή των μαζών», καθώς η ανάδυση των μαζών στην πολιτική ζωή και η μεταλλαγή τους σε ηγετικές τάξεις αποτελεί μια πραγματικότητα. Η δύναμη τους είναι τεράστια από το νεκρό βάρος που εκπροσωπούν, και αυτό όχι εξαιτίας των ικανοτήτων τους, καθώς δεν μπορούν να σκεφτούν λογικά, με αποτέλεσμα να είναι δεκτικές ανά πάσα στιγμή στην χαλιναγώγηση.

Πιο συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι οι πολιτισμοί μέχρι και σήμερα δημιουργήθηκαν και διευθύνθηκαν από μια μικρή πνευματική αριστοκρατία, ποτέ από τις μάζες, καθώς αυτές ποτέ δεν συλλογίζονται, αντίθετα δέχονται ή απορρίπτουν τις ιδέες χονδρικά. Δεν δέχονται ούτε συζήτηση, ούτε αντιλογία, ενώ οι υπερβολές που δρουν σε αυτές κατακλύζουν εντελώς το πεδίο της νόησης τους και τείνουν επίσης να μεταμορφωθούν σε πράξεις. Κατά αυτόν τον τρόπο, παρατηρούσε ότι οι μάζες που υποβάλλονται με τον κατάλληλο τρόπο είναι έτοιμες να θυσιαστούν για τα ιδανικά (ουσιώδη ή μη) που τους έχουν υποβάλλει οι εκάστοτε πνευματικοί ταγοί.

Αναφερόμενος ο μεγάλος Γάλλος ερευνητής στην υπερβολή και την απλότητα των συναισθημάτων των όχλων, παρατηρεί ότι τα συναισθήματα, είτε καλά είτε άσχημα, τα οποία εκδηλώνει ο όχλος παρουσιάζουν έναν διπλό χαρακτήρα, καθώς είναι πολύ απλά και υπερβολικά ταυτόχρονα. Στο σημείο αυτό, όπως και σε πλήθος άλλων περιπτώσεων, το άτομο του όχλου ομοιάζει με τους πρωτόγονους, καθώς αδυνατώντας να συλλάβει τις επιμέρους αποχρώσεις, βλέπει τα πράγματα συνολικά και δεν γνωρίζει μεταβατικές καταστάσεις. Έτσι, στον όχλο η υπερβολή ενός συναισθήματος εντείνεται από το γεγονός πως το συναίσθημα διαδιδόμενο ταχύτατα με την υποβολή και την μετάδοση αυξάνει την δύναμη του σημαντικά, μέσω της επιδοκιμασίας που συναντάει.

Επίσης, όπως παρατηρεί ο Λε Μπον, η απλότητα και η υπερβολή των συναισθημάτων των όχλων τους προφυλάσσουν από την αμφιβολία και την αβεβαιότητα, ενώ η παραμικρή υποψία που εκφράζεται μεταμορφώνεται απευθείας σε ασυζήτητη βεβαιότητα. Συνεπώς μια αρχή αντιπάθειας ή αποδοκιμασίας, η οποία στο μεμονωμένο άτομο μόλις μετά βίας θα υπογραμμιζόταν, στο άτομο του όχλου γίνεται κατευθείαν άγριο μίσος.

Ακόμη, από τις ερευνητικές και ψυχολογικές μελέτες στις οποίες προέβη, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η βιαιότητα των συναισθημάτων των όχλων γίνεται υπερβολική, προπαντός στους ετερογενείς όχλους, εξαιτίας της απουσίας της ευθύνης. Η βεβαιότητα του ατιμώρητου, η οποία είναι εντονότερη όσο ο όχλος είναι πολυπληθέστερος, αλλά και η αντίληψη για μια σημαντική στιγμιαία ισχύ οφειλόμενη στον αριθμό, καθιστούν δυνατά τα συναισθήματα στην ομάδα και τις πράξεις αδύνατες για το μεμονωμένο άτομο. Έτσι, στους όχλους διάφορες μετριότητες λυτρώνονται από το συναίσθημα της μηδαμινότητας και της αδυναμίας τους, το οποία αντικαθίσταται από την αντίληψη μιας κτηνώδους, εφήμερης, αλλά τεράστιας όμως δύναμης. Ωστόσο, έχει διαπιστωθεί δυστυχώς ότι η υπερβολή στους όχλους εκδηλώνεται συχνά στα κακά ένστικτα, υπολείμματα των ενστίκτων του πρωτόγονου, τα οποία ο φόβος της τιμωρίας υποχρεώνει το μεμονωμένο άτομο, αναλογιζόμενο την ευθύνη του, να τα περιστέλλει. Με αυτόν τον τρόπο εξηγείται και η ευκολία των όχλων να φτάνουν ως τις χειρότερες υπερβολές.

Επιπροσθέτως ο Λε Μπον παρατηρεί ότι επειδή ο όχλος επηρεάζεται μόνο από τα υπερβολικά συναισθήματα, ο ρήτορας που επιθυμεί να τον συναρπάσει πρέπει να χρησιμοποιήσει ως το σημείο κατάχρησης βίαια επιχειρήματα. Ακόμη πρέπει να υπερβάλλει, να διαβεβαιώνει, να επαναλαμβάνει και να μην επιχειρεί ποτέ να αποδείξει τίποτα με την λογική. Πρόκειται για την συνηθισμένη επιχειρηματολογία των ρητόρων στις δημόσιες συγκεντρώσεις. Στο σημείο αυτό δε, συμπληρώνει ότι η υπερβολή του όχλου αναφέρεται μόνο στα συναισθήματα και με κανένα τρόπο στην διάνοια, κάτι που αυτομάτως σημαίνει ότι το διανοητικό επίπεδο του ατόμου που βρίσκεται στον όχλο μειώνεται σημαντικά.

Εν συνεχεία ο Γάλλος επιστήμονας υποστηρίζει ότι η καθαρή και απλή διαβεβαίωση, απογυμνωμένη από κάθε συλλογισμό και από κάθε απόδειξη, αποτελεί ένα σίγουρο μέσο για να εισχωρήσει μια ιδέα στο πνεύμα των όχλων. Έτσι, όσο πιο λακωνική και πιο απογυμνωμένη από ενδείξεις και αποδείξεις είναι η διαβεβαίωση, τόσο μεγαλύτερο κύρος έχει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα θρησκευτικά βιβλία και οι κώδικες όλων των εποχών, που ενήργησαν πάντοτε με απλές διαβεβαιώσεις, καθώς και διάφοροι πολιτικοί ή βιομήχανοι, που γνωρίζουν πολύ καλά την αξία της διαβεβαίωσης.

Εντούτοις η διαβεβαίωση αυτή δεν αποκτά πραγματική επιρροή, παρά μόνο στην περίπτωση που επαναλαμβάνεται συνεχώς και όσο γίνεται περισσότερο με τους ίδιους όρους. Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Ναπολέων, ο οποίος έλεγε ότι μόνο μια σοβαρή μορφή ρητορικής υπάρχει, η επανάληψη, καθώς το βεβαιωμένο πράγμα καταλήγει μέσω της επανάληψης να καθιερωθεί στα πνεύματα σαν μια αποδεδειγμένη αλήθεια. Έτσι, όταν μια διαβεβαίωση επαναληφθεί αρκετά, με ομοθυμία στην επανάληψη, σχηματίζεται αυτό που λέγεται «ρεύμα της κοινής γνώμης» και επεμβαίνει ο ισχυρός μηχανισμός της μεταδοτικότητας.

Στο σημείο αυτό επίσης ο Λε Μπον έλεγε ότι στους όχλους οι ιδέες, τα συναισθήματα, οι συγκινήσεις και η πίστη κατέχουν μια έντονη μεταδοτική δύναμη, ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται και στα ζώα όταν είναι σε αγέλη. Πιο συγκεκριμένα αποφαινόταν ότι ο άνθρωπος, όπως και τα ζώα, είναι φυσικά μιμητικός, με την μίμηση να αποτελεί για αυτόν μια ανάγκη, υπό τον όρο βέβαια αυτή η μίμηση να είναι εύκολη. Από αυτή την ανάγκη γεννάται και η επιρροή της μόδας. Συνεπώς παρατηρούσε ότι τους όχλους τους οδηγούν πρότυπα και όχι επιχειρήματα. Σε κάθε εποχή ένας μικρός αριθμός ατομικοτήτων αποτυπώνει την δράση του, την οποία μιμείται η μάζα. Ωστόσο αυτές οι ατομικότητες δεν πρέπει να ξεφεύγουν πολύ από τις κοινώς αποδεκτές ιδέες, καθώς τότε η μίμηση τους θα γινόταν πολύ δύσκολη και η επίδραση τους θα ήταν μηδαμινή. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο παρατηρεί ο Γάλλος ερευνητής πως οι άνθρωποι που είναι υπερβολικά ανώτεροι από την εποχή τους δεν έχουν γενικά καμία επίδραση σε αυτήν, καθώς η πνευματική «απόσταση» είναι πολύ μεγάλη.

Αξιοσημείωτη παραμένει όμως και μια ακόμη άποψη του Λε Μπον, ο οποίος υποστήριζε ότι η ιστορία διδάσκει ότι την στιγμή που οι ηθικές δυνάμεις και ο πολιτισμός μιας κοινωνίας έχασαν την δύναμη τους, η τελική διάλυση επιτελέστηκε από τους ασυνείδητους και κτηνώδεις όχλους, που δικαίως χαρακτηρίστηκαν «βάρβαροι». Ωστόσο, στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι αν και οι πεποιθήσεις του, οι οποίες είναι διάχυτες στο έργο του και οι οποίες ουσιαστικά αποτελούν συμπεράσματα των επιστημονικών του ερευνών, φανερώνουν την πίστη του στον «Ηγέτη», δεν υπονοούν καμία περιφρονητική ή υποτιμητική διάθεση προς την μάζα. Αντίθετα, θεωρούσε ότι διαμέσου της ιεράρχησης, της πειθαρχίας και της ορθής καθοδήγησης μπορεί αναμφισβήτητα να απολαύσει τον πολιτισμό, να συμμετέχει στην προαγωγή και στην ανάπτυξη του, να αποκτήσει δικαιώματα, αλλά και να προστατευθεί από την αυθαιρεσία και την παραπλάνηση.

Ο Λε Μπον επίσης ως βαθύς γνώστης των ανθρωπίνων πραγμάτων, παρατηρούσε πολύ εύστοχα και επεσήμανε ότι όσο ισχυροί είναι οι δεσμοί μεταξύ των ατόμων μιας ομάδας ανθρώπων, τόσο δυσκολότερα αυτή καθίσταται «όχλος», και επομένως τόσο δυσκολότερα χειραγωγείται από επιτήδειους και πονηρούς δημαγωγούς. Ως ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των ατόμων θεωρούσε την κοινή φυλετική καταγωγή, την επίγνωση του κοινού ιστορικού παρελθόντος, την παράδοση, και οπωσδήποτε την κοινή θρησκευτική πίστη. Επεσήμανε δε, πως μόνον μια διαρκής Πίστη μπορεί δώσει δύναμη πραγματικής μεταβολής σε επαναστατικές προσπάθειες, αντιθέτως με τις πρόσκαιρες πεποιθήσεις που διαλύονται όσο εύκολα επιτυγχάνονται.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι οι σύγχρονοι δυνάστες εφαρμόζουν αυτές τις εθνοαποδομητικές και ισοπεδωτικές πρακτικές στην Πατρίδα μας, πρακτικές που έχουν άλλωστε εφαρμοστεί και σε άλλες κοινωνίες των λεγόμενων «προηγμένων» κρατών στο παρελθόν. Ταυτοχρόνως, φροντίζουν να πολεμούν κάθε προσπάθεια εμφύτευσης μιας πραγματικής Πίστεως στον Λαό μας, γεγονός που φυσικά έθεσε στο στόχαστρο το Κίνημα μας δικαιώνοντας όμως την διαχρονική στρατηγική του. Δεν χωράει λοιπόν ουδεμία αμφιβολία ότι διαλύοντας κάθε εθνικό και φυλετικό δεσμό, διαγράφοντας στην ουσία την ιστορία μας και αφαιρώντας τον ενιαίο θρησκευτικό χαρακτήρα του λαού μας, δεν επιδιώκουν τίποτε άλλο πέραν της μεταβολής του λαού μας, του πλέον ομοιογενούς εθνικά και γλωσσικά λαού της Ευρώπης, σε έναν όχλο ασπόνδυλο δίχως ταυτότητα και παρελθόν, και εν τέλει δίχως κανένα μέλλον.

Μέτωπο Νεολαίας – Τομέας Ιδεολογίας

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ

2023-09-04T13:22:00.000+03:00

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: " Το συνταγματικό πρόβλημα των εκλογών"

2023-04-25T15:53:00.001+03:00

Αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (φύλλο 24-04-2023) το άρθρο του Σωτηρίου Ρίζου, πρώην προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ο έγκριτος Δικαστικός Λειτουργός παραδίδει μαθήματα στοιχειωδών γνώσεων Συνταγματικού Δικαίου σε όσους νομικούς κάθε κατηγορίας (προέδρους δικηγορικών συλλόγων, δικηγόρους, συνταγματολόγους,καθηγητές πανεπιστημίων κλπ) το τελευταίο χρονικό διάστημα περιφέρονται δίκην κομματικών ινστρουχτόρων στα τηλεοπτικά κανάλια και επιχειρηματολογούν υπέρ της επιχειρούμενης συνταγματικής εκτροπής , θυσιάζοντας την επιστημοσύνη τους και εκθέτοντας την νομική τους κατάρτιση και επάρκεια στον βωμό των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες εννόμων τάξεων, δύο στάσεις έναντι του ζητήματος απαγορεύσεως ή διαλύσεως πολιτικών κομμάτων. Η μία, γνωστή στους πολιτικούς και τους νομικούς, η γερμανική.

Ιδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου με αρμοδιότητα διαλύσεως. Λύση σχετιζόμενη αμέσως με το Γ΄ Ράιχ και υιοθετηθείσα εξαρχής με το Σύνταγμα του 1949 (άρθρο 21). Το Δικαστήριο αποφασίζει τη διάλυση, εφόσον διαπιστώσει, με την τήρηση σχολαστικών δικονομικών εγγυήσεων και μετά μακρές αποδείξεις, ότι το κόμμα επιδιώκει με τους σκοπούς του ή με τις δράσεις των μελών του να καταλύσει τη φιλελεύθερη δημοκρατική τάξη και επιπλέον έχει το βάρος να επιτύχει δυνάμει τους σκοπούς αυτούς.

Την αρμοδιότητά του αυτή άσκησε το Δικαστήριο με μεγάλη φειδώ: μια φορά το 1952 (διάλυση του «Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ράιχ») και μία δεύτερη το 1956 (διάλυση του «Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας»). Προσφάτως απέρριψε ένδικο μέσο της δεύτερης Ομοσπονδιακής Βουλής για τη διάλυση του «Εθνικο-Δημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας» με την αιτιολογία ότι, ναι μεν αποδεικνυόταν ότι αποσκοπούσε στην ανατροπή του πολιτεύματος, αλλά δεν είχε το απαιτούμενο βάρος να θέσει πράγματι, έστω και αφηρημένως, σε κίνδυνο το δημοκρατικό πολίτευμα. Η απόφαση, εκτεινόμενη σε 263 σελίδες, εκδόθηκε το 2017, έπειτα από μια δίκη τριών ετών.

Λύση δεύτερη, η ελληνική: Αρνηση δημιουργίας Συνταγματικού Δικαστηρίου, καμία οργάνωση απαγορεύσεως ή διαλύσεως σε επίπεδο Συντάγματος. Το Σύνταγμα του 1975 δεν αδιαφορεί, λαμβάνει θέση, δεν καταλείπει τίποτα στον κοινό νομοθέτη, πλην του καθορισμού των εγκλημάτων που οδηγούν στην απώλεια του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι (παρ. 3 άρθρ. 51 και άρθρ. 55).

Τα κρίσιμα εν προκειμένω άρθρα του Συντάγματος (29, 51 και 55) αποτελούν το θεμέλιο της δημοκρατικής αρχής του πολιτεύματος. Το δικαίωμα του εκλέγειν και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι συναρτώνται στενά. Οι προϋποθέσεις του εκλέγεσθαι ταυτίζονται προς αυτές του εκλέγειν, με διαφοροποίηση μόνο της ηλικίας. Στέρηση του δικαιώματος του εκλέγειν –επομένως και του εκλέγεσθαι– επάγεται μόνο η αμετάκλητη καταδίκη για ορισμένα αδικήματα, τα οποία προσδιορίζει ο νομοθέτης, με φειδώ.

Το άρθρο 29 ορίζει: «Ελληνες πολίται, έχοντες το δικαίωμα του εκλέγειν, δύνανται να ιδρύουν ελευθέρως και να μετέχουν εις πολιτικά κόμματα, η οργάνωσις και η δράσις των οποίων οφείλει να υπηρετή την ελευθέραν λειτουργίαν του δημοκρατικού πολιτεύματος». Η κατευθυντήρια αυτή διάταξη προέρχεται από το λεγόμενο «κυβερνητικό σχέδιο» συντάγματος, το οποίο υπέβαλε στην Αναθεωρητική Βουλή η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή. Το άρθρο αυτό περιείχε, όμως, δύο επιπλέον παραγράφους: «2. Νόμος ορίζει τα της οργανώσεως και λειτουργίας των κομμάτων εντός δημοκρατικών πλαισίων. 3. Κόμματα, των οποίων η δράσις τείνει εις ανατροπήν του ελευθέρου δημοκρατικού πολιτεύματος ή εκθέτει εις κίνδυνον την εδαφικήν ακεραιότητα της χώρας, τίθενται εκτός νόμου δι’ αποφάσεως του κατά το άρθρον 100 του παρόντος Συντάγματος Δικαστηρίου». Ετσι εμποδίστηκε η δημιουργία δικαστικού θεσμού («Συνταγματικού Δικαστηρίου»), ο οποίος θα αναλάμβανε το δυσχερές και επικίνδυνο έργο της «θέσεως εκτός νόμου» πολιτικών κομμάτων. Οι αποφάσεις της Αναθεωρητικής Βουλής υπήρξαν αποτέλεσμα συναινέσεως, αποδοχής από την κυβέρνηση της Ν.Δ. των αντιθέτων απόψεων των κομμάτων της αντιπολιτεύσεως, ιδίως δε της Αριστεράς – φοβουμένων καταχρηστική άσκηση των κυρώσεων. Χαρακτηριστική η αγόρευση Η. Ηλιού: «Είναι το τρομερόν άρθρον 12 με συμπλήρωσιν το άρθρον 100 περί Συνταγματικού Δικαστηρίου διά την διάλυσιν των κομμάτων. Νομίζω ότι αρχή της Δημοκρατίας είναι ότι δεν υπάρχει εις τον κόσμον αυθεντία, δεν υπάρχει ορθοδοξία, η οποία να ισχύη διά πάντα, η οποία να υποχρεώνη όλους τους πολίτας να έχουν τας αυτάς αντιλήψεις και τα αυτά φρονήματα… Εάν λοιπόν μία αντίθεσις, βασική έστω, ριζοσπαστική έστω, εναντίον μιας δεδομένης καταστάσεως, με την μαρτυρίαν και επί τη βάσει φακέλων που έχει καταρτίσει η Αστυνομική Αρχή, διότι άλλο τι δεν είναι δυνατόν να προκύψη, τεθή εκτός νόμου, πάλι καταλύεται το δημοκρατικό πολίτευμα. Και μην ξεχνάτε… ότι όταν κάποια απαγορευτική διάταξις ανελευθέρα, ετέθη εις βάρος του κομμουνισμού, δεν άργησε πολύ διά να επεκταθή και εφαρμοσθή και εις βάρος των αριστερών, αλλά μακράν του Κομμουνισμού ευρισκομένων και εις βάρος του Κέντρου και εις βάρος της Δεξιάς…» (Πρακτικά Ολομελείας 1975 σ.14). Εν σχέσει με την ίδια διάταξη το Α1 Τμήμα του Α.Π. διαλαμβάνει σε απόφασή του (65/2014): «Ο συνταγματικός νομοθέτης, ο οποίος με το άρθρο 29 παρ. 1 εδ. α΄ Σ., ανήγαγε σε συνταγματικό θεσμό τα πολιτικά κόμματα και κατοχύρωσε το δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών για ίδρυση και συμμετοχή σ’ αυτά, απέφυγε σε όλα τα στάδια θέσπισης και τροποποίησης των αντιστοίχων διατάξεων (νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, συζητήσεις στο Κοινοβούλιο) να διαλάβει επιφύλαξη νόμου και οποιονδήποτε ιδεολογικό ή άλλον περιορισμό, πέραν της θεσπιζόμενης υποχρέωσης η οργάνωση και η δράση τους να υπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, ώστε να αποτραπεί κάθε επέμβαση στην ελεύθερη λειτουργία τους με νόμο ή με δικαστική απόφαση…».

Περαιτέρω δε, δέχεται ότι «μόνη η άσκηση ποινικών διώξεων για εγκληματικές πράξεις, χωρίς αμετάκλητη ποινική καταδίκη και συνακόλουθη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων, δεν συνεπάγεται άρση της εκλογιμότητας του εμπλεκομένου προσώπου και δεν θίγει τη νομική θέση και τη θεσμική δράση του πολιτικού κόμματος, ως θεσμού, στο συνταγματικό κανονιστικό πλαίσιο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 29 παρ. 1 του Συντάγματος και 29 παρ. 1, 2, 4 και 6 του ν. 3023/2002…». Συμπερασματικά δε, απορρίπτει ένσταση άλλου κόμματος κατά της ανακηρύξεως του κόμματος Χρυσή Αυγή στις ευρωεκλογές της 25.5.2014. Σημειωθήτω, ότι η ορθότητα της αποφάσεως αυτής πιστοποιήθηκε με την 6/2015 απόφαση του ΑΕΔ.

Από το 1975 μέχρι σήμερα μεσολάβησαν 4 αναθεωρήσεις του Συντάγματος με πρωτοβουλίες εκάστοτε κάποιου από τα τρία εν ενεργεία κόμματα εξουσίας (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ). Η τελευταία, του 2019. Καμία δεν άγγιξε το σύστημα των άρθρων 29, 51 και 55 του Συντάγματος.

Με πιστή αποτύπωσή τους διαμορφώθηκε και ο εκλογικός νόμος και έτσι λειτούργησε το πολίτευμα επί μισό περίπου αιώνα…

Η παρούσα κρίση αρχίζει το 2021 με μία πρώτη κυβερνητική νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία συνεχίζεται σε δεύτερο στάδιο τον Φεβρουάριο 2023 και ολοκληρώνεται σε τρίτο στάδιο τον Απρίλιο του 2023, λίγες μέρες προ των εκλογών. Η πρώτη (ν. 4804/2021) καθιερώνει απαγόρευση συμμετοχής στις εκλογές κόμματος, του οποίου ορισμένα ηγετικά πρόσωπα έχουν καταδικασθεί, έστω πρωτοδίκως, σε ποινή καθείρξεως για ορισμένα αδικήματα ή σε ποινή ισόβιας καθείρξεως για οιοδήποτε αδίκημα. Το κόμμα καταλύεται, εφόσον εμποδίζεται να εκπληρώσει τον σκοπό του, που είναι η είσοδος στη Βουλή και αναλόγως η κατάκτηση του ρόλου της κυβερνήσεως ή της αντιπολιτεύσεως (ΣτΕ 4037/1979 Ολ.). Με τη δεύτερη ενέργεια (ν. 5019/2023) α) επιχειρείται να θεμελιωθεί η απαγόρευση και όταν «ανακαλύπτεται» ότι το κόμμα δεν κυβερνάται πράγματι από την φαινόμενη, την «αθώα» ηγεσία αλλά από την εγκληματική «πραγματική» ηγεσία β) καθιερώνεται και δεύτερος λόγος απαγορεύσεως κομμάτων: όταν δεν «υπηρετούν την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος». Λόγος που εξετάζεται μόνο όταν κάποιος υποψήφιος βουλευτής (και άλλα πρόσωπα) έχει καταδικασθεί, έστω πρωτοδίκως, για εσχάτη προδοσία ή για τρομοκρατικές πράξεις ή για το αδίκημα της εγκληματικής οργανώσεως. Με την τρίτη ενέργεια (ν. 5043/2023) επιβάλλεται η αλλαγή της συνθέσεως του δικαστικού οργάνου, που είναι αρμόδιο για την ανακήρυξη των συνδυασμών, δηλ. του Α1 Τμήματος του Αρείου Πάγου, ούτως ώστε, αντί της πάγιας 5μελούς συνθέσεως, να συνεδριάζει με το σύνολο των μελών του.

Είναι πρόδηλο ότι το «σύστημα», που κατεβλήθη προσπάθεια να δομηθεί εντός του εκλογικού νόμου, είναι αντίθετο προς τη συνταγματική τάξη, όπως σκιαγραφήθηκε προηγουμένως. Προσπαθεί να προσδώσει στην απλώς κατευθυντήρια διάταξη άρθρο 29 παρ. 1 του Συντάγματος την κύρωση της απαγορεύσεως κομμάτων, αποκρουσθείσα από τη Βουλή που κατασκεύασε το ισχύον Σύνταγμα. Στο ίδιο πλαίσιο, διαρρηγνύει τον σύνδεσμο του δικαιώματος του εκλέγεσθαι με το δικαίωμα του εκλέγειν, ανατρέποντας το αμετάκλητο της καταδίκης, που στοιχεί προς το τεκμήριο αθωότητος του οιουδήποτε κατηγορουμένου, το οποίο επίσης ισχύει μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη του (βλ. ΕΔΔΑ, υπόθεση «Κώνστας κατά Ελλάδος», 24.5.2011, παρ. 36). Εισάγει συνταγματική διαφορά σε Τμήμα του ΑΠ με ειδική σύνθεση και συνοπτική διαδικασία (όχι δίκη!), που μπορεί να καταλήξει σε απαγόρευση πολιτικού κόμματος. Δηλ. με αρμοδιότητα πολύ ισχυρότερη από αυτές που ασκεί, κατά το Σύνταγμα, στο πλαίσιο κανονικής δίκης και μετεκλογικά, το ΑΕΔ.

Συμπερασματικά, το σύνολο των νομοθετικών νεωτερισμών είναι έργο αναθεωρητικού νομοθέτη, εξ ου και η τυχόν δικαστική τους νομιμοποίηση θα δημιουργήσει μία διαρκή ρευστότητα στη λειτουργία της δημοκρατικής αρχής και δη στη σπουδαιότερη πρακτική της εκδήλωση: στο δικαίωμα των πολιτών να προσδιορίζουν κατά το δοκούν τη σύνθεση της Βουλής.

Ο κ. Σωτήρης Ρίζος είναι πρώην πρόεδρος του ΣτΕ.

«Σήκω Ευαγόρα να μας πεις ελληνική ιστορία!»

2023-03-18T13:00:00.002+02:00

ΤΟΥ ΒΑΓΟΡΗ

Εψές πουρνό μεσάνυχτα στης φυλακής τη μάντρα

μες στης κρεμάλας τη θελιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.

Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τ’ άκουσε κανένας.

Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης του δεμένος,

οι νιοι συμμαθητάδες του μαύρο όνειρο δεν είδαν,

η νια που τον ορμήνευε δεν άκ’σε νυχτοπούλι.

Εψές πουρνό μεσάνυχτα θάψαν τον Ευαγόρα.

Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα.

Ετούτος πάει στο μαγαζί, εκείνος πάει στον κάμπο,

ψηλώνει ο χτίστης εκκλησιά, πανί απλώνει ο ναύτης,

και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει.

Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.

Μπαίνει κι η πρώτη η άταχτη κι η τρίτη που διαβάζει,

μπαίνει κι η πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα.

– Παρόντες όλοι;

– Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.

– Παρόντες, λέει ο δάσκαλος · και με φωνή που τρέμει:

– Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.

Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,

αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει

να πέσουν μ’ αναφιλητά ετούτοι κι όλη η τάξη.

– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα, πάντα πρώτος,

στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης,

συ, που μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι

και του σχολειού μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία.

Τα ‘πε κι απλώθηκε σιωπή πα ‘στα κλαμένα νιάτα,

που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία,

έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο.

(Του φιλολόγου Φώτη Βαρέλη, 1957)

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Απ’ τα σχολικά θρανία στον ένοπλο Αγώνα

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2023: ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΑΝΤΙ ΕΡΠΥΣΤΡΙΑΣ….

2023-02-09T14:13:00.003+02:00

Η προσφάτως ψηφισθείσα τροπολογία με την οποία δόθηκε η δυνατότητα στο Α’ Τμήμα του Αρείου Πάγου να αποκλείει την συμμετοχή πολιτικών κομμάτων στις βουλευτικές εκλογές, όχι απλά καταστρατηγεί αλλά παραβιάζει ευθέως ρητές συνταγματικές διατάξεις οι οποίες κατοχυρώνουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι , της ανεμπόδιστης πολιτικής δράσης και μία σειρά θεμελιωδών αξιών του νομικού μας πολιτισμού, όπως είναι το τεκμήριο της αθωότητας έως και την έκδοση αμετακλήτου απόφασης.

Με νομικές σοφιστείες οι οποίες θα προκαλούσαν θυμηδία ακόμα και σε πρωτοετείς φοιτητές νομικής, οι εμπνευστές του επίμαχου νομοθετήματος-εκτρώματος ευτέλισαν το πολίτευμα, το Σύνταγμα , το κοινοβουλευτικό σύστημα και εν τέλει την προσωπική τους αξιοπρέπεια, όσοι δε εξ αυτών φέρουν την νομική ιδιότητα , συνειδητά επέλεξαν να θυσιάσουν το κύρος της επιστημοσύνης τους στο βωμό των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.

Ήρθαν σε ευθεία σύγκρουση τόσο με το γράμμα όσο και με το πνεύμα του Συντάγματος των Ελλήνων , το οποίο θεσπίζει και επιτάσσει την ανεμπόδιστη ίδρυση και λειτουργία των πολιτικών κομμάτων , άνευ ετέρων όρων και προϋποθέσεων. Η δε αναφορά του άρθρου 29 στην «εξυπηρέτηση της ελεύθερης λειτουργίας του πολιτεύματος» απαρέγκλιτα και αυτονοήτως διαχρονικά καλύπτονταν και ικανοποιούνταν από την ιδρυτική δήλωση και τις δηλώσεις συμμετοχής στις εκλογές τις οποίες άπαντα τα πολιτικά κόμματα υπέβαλαν και υποβάλλουν στον Άρειο Πάγο (Εξ ου και η ανεμπόδιστη συμμετοχή του ΚΚΕ σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες της μεταπολίτευσης, διά της υποβολής και μόνο των σχετικών δηλώσεων και παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα πανηγυρικά διακηρύσσει στο καταστατικό του ότι σκοπός του είναι η ανατροπή του υφιστάμενου πολιτεύματος)

Ο νομικός ακροβατισμός επί του οποίου βασίζεται η ψηφισθείσα τροπολογία, ήτοι το αφήγημα ότι δύνανται τα όσα το Σύνταγμα των Ελλήνων επιτάσσει διά των άρθρων του , όχι απλά να καταστρατηγηθούν αλλά εν τοις πράγμασι να καταργηθούν διά ενός απλού νομοθετήματος, αποτελεί ενέργεια πραξικοπηματικού χαρακτήρα η οποία στρέφεται άμεσα κατά του σκληρού πυρήνα της συνταγματικής μας τάξης, του δικαιικού μας συστήματος και του νομικού μας πολιτισμού. Μόνο το μέσον διαφέρει συγκριτικά με τα πραξικοπήματα του παρελθόντος. Δεν γίνεται πλέον χρήση ερπυστριών , αλλά φωτογραφικών τροπολογιών. Δεν επεμβαίνουν οι ένοπλες δυνάμεις, απλά υπερψηφίζουν οι βουλευτές νομοθετήματα που εν τοις πράγμασι καταργούν άρθρα του Συντάγματος.

Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο. Και αποτελεί όνειδος, όχι όμως πρώτιστα για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ούτως ή άλλως την τελευταία δεκαετία έχει πρωτοστατήσει στον ευτελισμό και στην χειραγώγηση της δικαιοσύνης , ενορχηστρώνοντας τις πολιτικές διώξεις προ δεκαετίας κατά της Χρυσής Αυγής ,προκειμένου να μην χάσει ψήφους και για να αποτρέψει την διαφαινόμενη μαζική μετακίνηση των εθνικά σκεπτόμενων πολιτών προς το τρίτο μεγαλύτερο-τότε- σε κοινοβουλευτική δύναμη πολιτικό κόμμα του Νικολάου Μιχαλολιάκου.

Την μέγιστη ευθύνη στην ως άνω επιχειρούμενη καταστρατήγηση του Συντάγματος φέρουν οι επαΐοντες του νομικού μας κόσμου, οι επιστήμονες όλων των κλάδων του Δικαίου, οι εκπρόσωποι των Δικαστικών Λειτουργών , οι Δικηγορικοί Σύλλογοι, διά της σιωπής τους ή της ανοχής τους στην επιχειρούμενη εκτροπή.

Άπαντες –πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων- είχαν επίσης σιωπήσει εν έτει 2020 όταν, υπό συνθήκες που παρέπεμπαν σε λαϊκά δικαστήρια της εποχής του συμμοριτοπολέμου και με έναν όχλο τριάντα χιλιάδων αριστεριστών και λοιπών συνοδοιπόρων τους να κραυγάζει έξωθεν του δικαστικού μεγάρου ζητώντας τις κεφαλές των κατηγορουμένων επί πίνακι, πρωτόδικο ποινικό δικαστήριο εξέδωσε καταδικαστική απόφαση στην περίφημη Δίκη «της Χρυσής Αυγής» παρά την αντίθετη απαλλακτική εισαγγελική πρόταση.

Είχαν προηγηθεί τότε διαγγέλματα πλείστων θεσμικών πολιτειακών , πολιτικών ακόμη και δικαστικών και εισαγγελικών παραγόντων προ της εκδόσεως της απόφασης, οι οποίοι ανερυθρίαστα, προέτρεπαν στην ουσία, άμεσα ή έμμεσα, το δικαστήριο να εκδώσει καταδικαστική απόφαση. Έκτοτε δε, το τεκμήριο της αθωότητας των συγκεκριμένων πρωτοδίκως καταδικασθέντων κατηγορουμένων αγνοείται και συνεχίζει να αγνοείται έως και σήμερα.

Ενόψει αυτής της νοσηρής κατάστασης χειραγώγησης της δικαστικής και ήδη και της νομοθετικής εξουσίας προς εξυπηρέτηση των κομματικών συμφερόντων της Νέας Δημοκρατίας, άπαντες οι ως άνω ταγοί του νομικού μας κόσμου, λαλίστατοι σε άλλες περιπτώσεις, σιωπούν , ανέχονται και ενίοτε συμπράττουν στον επιχειρούμενο ευτελισμό του νομικού μας πολιτισμού . Αντί να είναι οι θεματοφύλακες αυτού , επικυρώνουν με την στάση τους την συνταγματική και θεσμική εκτροπή. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι , οι οποίοι στο παρελθόν είχαν επιδείξει ιδιαίτερο ζήλο ,ευαισθησία και αντανακλαστικά όταν υποτίθεται ότι είχαν θιχτεί τα δικαιώματα ενός καταδικασμένου για δεκάδες δολοφονίες τρομοκράτη, μένουν εξοργιστικά απαθείς και αδιάφοροι τόσο στην κατάργηση του τεκμηρίου της αθωότητας των πρωτοδίκως καταδικασμένων στελεχών της Χρυσής Αυγής όσο και στην παράνομη στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων. Αποδεικνύονται θεματοφύλακες όχι του Δικαίου ,ως όφειλαν , αλλά των συμφερόντων των κομματικών τους ηγητόρων.

Πλέον το καθήκον για αποκατάσταση της ως άνω θεσμικής , κοινοβουλευτικής και συνταγματικής εκτροπής αλλά και της διασφάλισης της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και της ομαλής και ανεμπόδιστης απονομής της, πρώτιστα εναπόκειται στους Έλληνες Δικαστές, η μέγιστη πλειοψηφία των οποίων εξακολουθεί να υπηρετεί με ευσυνειδησία το λειτούργημά τους. «Τερτσέτηδες και Πολυζωίδηδες» ευελπιστώ ότι διαχρονικά (θα πρέπει να) υπάρχουν και αναδεικνύονται ως γεννήματα του μοναδικού Έθνους το οποίο θεοποίησε την έννοια της Δικαιοσύνης στο πρόσωπο της Θέμιδος.

Κατά δεύτερον οι επιστήμονες παντός κλάδου του Δικαίου οι οποίοι ταυτόχρονα τυγχάνουν και πολιτικοί, ευχής έργον θα ήταν να σταματήσουν κάποια στιγμή να θυσιάζουν την επιστημονική τους ιδιότητα στον βωμό της αντίστοιχης κομματικής τους, αδικώντας εν τέλει τους εαυτούς τους αλλά και την επαγγελματική –επιστημονική τους υστεροφημία. Ως νομικός, θλίβομαι όταν βλέπω, για παράδειγμα, έγκριτο καθηγητή συνταγματικού δικαίου να τάσσεται υπέρ μιας κατάφωρα εσφαλμένης ερμηνείας άρθρων του Συντάγματος, επικαλούμενος επιχειρήματα που ο ίδιος θα τα απέρριπτε εάν τα εντόπιζε σε κάποιο γραπτό ενός εξεταζόμενου πρωτοετούς φοιτητή νομικής. Ως δικηγόρος, απογοητεύομαι όταν βλέπω συνάδελφό μου με άριστη γνώση της ποινικής επιστήμης , διακριθέντα επί πολλά έτη στα ακροατήρια των ποινικών δικαστηρίων, να είναι εμπνευστής και υπέρμαχος της νομικής σοφιστείας-κατασκευάσματος περί συλλογικής ευθύνης μελών πολιτικού κόμματος, της οποίας η αντίθεση με το γράμμα και με το πνεύμα της κείμενης ποινικής νομοθεσίας είναι προφανής ακόμα και σε έναν φοιτητή νομικής ή ασκούμενο δικηγόρο με ελάχιστες γνώσεις ποινικού δικαίου.

Η προπεριγραφόμενη νοσηρή κατάσταση , ενέχει τελικά και μια μεγάλη δόση ειρωνείας: Οι «δημοκράτες» ,εντός ή εκτός εισαγωγικών , οι οποίοι εξουσιάζουν το πολιτικό μας σύστημα, έπραξαν ό,τι ακριβώς καταλογίζουν στους «αντιδημοκράτες» , «φασίστες» πολιτικούς τους αντιπάλους: Με τις πράξεις τους εξευτέλισαν εν τέλει οι ίδιοι το Σύνταγμα και κάθε είδους κοινοβουλευτική και δημοκρατική διαδικασία, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων και καθιστώντας φληναφήματα και άνευ αντικειμένου τα περί ρήσεων του Βολταίρου , πολιτικών ελευθεριών και ό,τι άλλου υποτίθεται ότι πρέσβευαν αυτοί, οι … καλοί «δημοκράτες» , έναντι των άλλων , των… κακών «φασιστών»!

Εν κατακλείδι, το «Καραμανλής ή Τανκς» του 1974, αντικαταστάθηκε με το «Τροπολογία αντί Ερπύστριας» εν έτει 2023 !

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΣΙΩΤΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ – Για την αντισυνταγματική απαγόρευση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι χωρίς αμετάκλητη δικαστική απόφαση

2023-02-04T14:41:00.006+02:00

Η προτεινόμενη τροπολογία της Νέας Δημοκρατίας όχι απλά καταστρατηγεί αλλά παραβιάζει ευθέως ρητές συνταγματικές διατάξεις οι οποίες κατοχυρώνουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, της ανεμπόδιστης πολιτικής δράσης, της απρόσκοπτης λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων και μία σειρά θεμελιωδών αξιών του νομικού μας πολιτισμού όπως είναι το τεκμήριο της αθωότητας έως και την έκδοση αμετακλήτου δικαστικής απόφασης.

Με νομικές σοφιστείες οι οποίες θα προκαλούσαν θυμηδία ακόμα και σε πρωτοετείς φοιτητές νομικής, οι εμπνευστές του συγκεκριμένου νομοθετήματος-εκτρώματος ευτελίζουν το πολίτευμα, το σύνταγμα , το κοινοβουλευτικό σύστημα και εν τέλει την προσωπική τους αξιοπρέπεια.

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή συνεχίζει τον δίκαιο πολιτικό και ιδεολογικό Αγώνα, χωρίς να πτοείται από τέτοιες μεθοδεύσεις των πολιτικών κομμάτων στο σύνολό τους και θα αντιδράσει με κάθε νόμιμο τρόπο στην αντισυνταγματική αυτή μεθόδευση.

ΦΛΩΡΙΝΑ, 18/12: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ...

2022-12-22T14:13:00.004+02:00

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε το κάλεσμα της Χρυσής Αυγής σε συγκέντρωση στην ακριτική πόλη της Φλώρινας ενάντια στην νομιμοποίηση φιλοσκοπιανών οργανώσεων από την κυβέρνηση της ΝΔ. Παρά την απόλυτη προστασία που προσέφερε η αστυνομία των Μητσοτάκη-Θεοδωρικάκου σε μια χούφτα παρακρατικών ταμπουρωμένων μπολσεβίκων, η Ελληνική σημαία και τα Εθνικιστικά λάβαρα κυμάτισαν περήφανα επί ώρες στους δρόμους της πόλης!

Στελέχη του κινήματος και πυρήνες όμορων περιοχών, με την πειθαρχημένη παρουσία του Μετώπου Νεολαίας να κυριαρχεί, σχηματοποίησαν ένα ισχυρό πολυπληθές μπλοκ που πορεύτηκε έως την κεντρική πλατεία όπου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση. Δεκάδες περαστικών συνέρρεαν αυθόρμητα να στοιχηθούν στο πλευρό μας, ενώ ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και πατριωτικοί σύλλογοι της Μακεδονίας. Ο εκπρόσωπος του Μετώπου Νεολαίας καταχειροκροτήθηκε στην ομιλία του κατά την οποία εξέθεσε την υποκρισία πρακτόρων και προδοτών με αναφορές σε λαμπρά πρότυπα ηρωισμού από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνος.

Ακολούθως, το σώμα της συγκέντρωσης διέσχισε ολόκληρο το κέντρο της Φλώρινας έως το δημαρχείο και το δικαστικό μέγαρο. Εκεί, τον λόγο έλαβε και ο Συναγωνιστής Χρήστος Χατζησάββας, κατακρίνοντας την προδοτική στάση των οργάνων του κράτους και των κυβερνητικών κομμάτων στο σταδιακό ξεπούλημα της Μακεδονίας. Στο σημείο οι Συναγωνιστές έψαλαν τον Εθνικό ύμνο και κάνοντας μεταβολή διέσχισαν για δεύτερη φορά την πόλη εγκλωβίζοντας τον αριστερό συρφετό πίσω από τις κλούβες της αστυνομίας και μακριά από τον λαό της Φλώρινας την ίδια ώρα που νεαρά παιδιά και πολίτες όλων των ηλικιών να εντάσσονταν αυθόρμητα στην πορεία!

Η περιφρούρηση της οργανωτικής ομάδας του Μετώπου Νεολαίας, σε συνδυασμό με τον επιβλητικό ήχο των τυμπάνων, τους πυρσούς και τα συνθήματα υπέρ των πολιτικών κρατουμένων της Χρυσής Αυγής, εξασφάλισε μια ηγεμονική εικόνα στην πόλη. Έτσι, κατέστη ξεκάθαρο ότι οι δοσιλογικές, αυτονομιστικές «φωνές» είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες, έως και απεχθείς στον λαό. Αξίζει να σημειωθεί πως τις ώρες της εκδήλωσης, διεξαγόταν ταυτόχρονα διανομή χιλιάδων φυλλαδίων τα οποία συνεχώς ζητούσαν να προμηθευτούν οι κάτοικοι της Φλώρινας. Στο έντυπο αυτό υλικό αναγραφόταν λιτά αλλά ξεκάθαρα ο εμπαιγμός των Ελλήνων από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και των συνοδοιπόρων της. Με την λήξη της πορείας, ο ύμνος της Χρυσής Αυγής αντήχησε σθεναρά στον ουρανό της Μακεδονίας ως όρκος αγώνα για την ανατροπή της προδοσίας των Πρεσπών!

Μια ακόμα λαμπρή νίκη για το λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα γράφτηκε από τους συναγωνιστές στην Φλώρινα, με πολλαπλά κέρδη και σαφείς αποδέκτες προς πάσα κατεύθυνση. Ο λαός και η νεολαία της πόλης, αγκάλιασαν στο μέγιστο το κίνημά μας. Η προδοτική κυβέρνηση, φανερά ενοχλημένη από τις ακτιβιστικές απαντήσεις της Χρυσής Αυγής στις ανθελληνικές πολιτικές της, σπεύδει να διαρρεύσει μέσω τρίτων στον τύπο ότι επίκειται «αναθεώρηση» της απόφασης αναγνώρισης του εν λόγω σωματείου. Φυσικά η Χρυσή Αυγή ούτε εφησυχάζεται ούτε δημαγωγεί, καθώς γνωρίζει και προειδοποιεί για την απόπειρα δημιουργίας «μακεδονικής» μειονότητας εδώ και 3 δεκαετίες.

Τέλος, όπως φάνηκε από δημοσιεύματα τοπικών ιστοσελίδων και ΜΜΕ, είναι έκδηλος ο πανικός των θλιβερών αντιφασιστών και των πατρώνων τους από την επανεμφάνιση σε ακόμα μια πρωτεύουσα νομού της επαρχίας, του ενδόξου λαβάρου με τον Μαίανδρο. Το μόνο που μπορούμε σίγουρα να υποσχεθούμε από την πλευρά μας, μακριά από πολιτικαντισμούς και ανούσιες ψηφοθηρίες είναι ότι ένας νέος Μακεδονικός Αγώνας ανατέλλει με το κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών, την Χρυσή Αυγή, για ακόμα μια φορά στην πρωτοπορία!

Παρακολουθείστε τις δηλώσεις του Συναγωνιστή Χ. Χατζησάββα στα τοπικά μέσα ενημέρωσης:

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΣΤΗΝ ΦΛΩΡΙΝΑ

"1922:ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ" - Η παρουσίαση του βιβλίου του Ν.Γ.Μιχαλολιάκου στον πολυχώρο "ΣΑΡΙΣΑ"

2022-12-22T12:56:00.001+02:00

Το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2022 πραγματοποιήθηκε η βιβλιοπαρουσίαση του νέου ιστορικού έργου του Νικολάου Μιχαλολιάκου “1922 – Αλήθειες και Ψέματα”, στην νέα αίθουσα εκδηλώσεων του Εθνικιστικού πολυχώρου ΣΑΡΙΣΑ. Εκατό χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή κανένας δεν τολμά να μιλήσει ανοιχτά για τις μεγάλες προδοσίες των “φίλων” και τους εγχώριους συμμάχους των βαρβάρων. Η αποκαλυπτική μελέτη του Νικόλαου Μιχαλολιάκου καταρρίπτει καθιερωμένους μύθους και αφηγήματα της ξενόδουλης προπαγάνδας ρίχνοντας φως σε κρυμμένες πτυχές της Ελληνικής ιστορίας!. Την εκδήλωση συντόνισε ο Δρ.Ιγνάτιος Παπαδόπουλος

Παρακολουθήστε στο βίντεο ολόκληρη την εκδήλωση

Καλό Ταξίδι Συναγωνιστή Γιάννη!

2022-11-26T13:59:00.005+02:00

Λίγοι Αγνοί σαν εσένα.

Όλοι σε βρήκαμε «Εκεί», όλους μας έδειξες με τον τρόπο σου τι σημαίνει Αγνός και Ανιδιοτελής Αγώνας.

Ξέρουμε πως δεν θα ήθελες ούτε δάκρυα ούτε κλάματα, ούτε δισταγμούς και φόβους.

Τιμή και Πίστη...

Θα τα πούμε, όταν, Συναγωνιστή!

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Εκατοντάδες Χρυσαυγίτες επέστρεψαν στις Θερμοπύλες! - Τελετή Μνήμης 2022

2022-09-13T20:20:00.004+03:00

Θερμοπύλες 2022: Εκατοντάδες Χρυσαυγίτες επέστρεψαν στο Ιερό Πεδίο

9ο Συνέδριο Χρυσής Αυγής από το Ιερό Πεδίο των Θερμοπυλών – Ο Δρόμος προς τις Πλαταιές!

"ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΡΑΔΙΟ" : Ενημέρωση και απαντήσεις στους "εκλεκτούς" της Δημοκρατίας

2022-07-26T12:35:00.004+03:00

Παρακολουθήστε εδώ τις εκπομπές του ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΡΑΔΙΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Περί της «νομιμότητας» της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ…

2022-07-23T13:56:00.006+03:00

Με αφορμή την αναφορά του προεδρεύοντος στο πρόσφατο περιφερειακό συμβούλιο νοτίου Αιγαίου ότι “H Χρυσή Αυγή είναι εκτός νόμου» αλλά και τις κατά καιρούς παρόμοιες τοποθετήσεις πολιτικών μας αντιπάλων και προς αποκατάσταση της αλήθειας , υπενθυμίζουμε τόσο σε αυτόν όσο και σε οποιονδήποτε άλλον αναπαράγει τα ίδια ψεύδη, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω πολιτικού φανατισμού, τα κάτωθι :

1) Ο «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα, το οποίο ασκούσε, ασκεί και θα συνεχίσει να ασκεί απρόσκοπτα την πολιτική του δράση.

2) Το γεγονός ότι ορισμένα στελέχη του κόμματος αυτού καταδικάστηκαν πρωτόδικα με απόφαση ποινικού δικαστηρίου κατά της οποίας ήδη εκδικάζεται η ασκηθείσα έφεση , ουδεμία επίπτωση δύναται να έχει στο κόμμα, στη λειτουργία του και στην νομιμότητά του.

3) Όσοι με θράσος «κουνάνε το δάκτυλο» στην Χρυσή Αυγή, κρυπτόμενοι πίσω από τις πολιτικές διώξεις και την πρωτοφανή πολιτικοδικαστική σκευωρία εναντίον των συναγωνιστών μας, καλά θα κάνουν να αναλογιστούν ότι οι ίδιοι αποτελούν υποχείρια πολιτικών μορφωμάτων τα οποία στους κόλπους τους ανέθρεψαν Λιγνάδιδες, Τσοχατζόπουλους και Κουφοντίνες

Οι Έλληνες Εθνικιστές , εκπροσωπούμενοι από την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο και από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ σε περιφερειακό και αυτοδιοικητικό, θα συνεχίζουν να τιμούν την εντολή που τους έδωσε ο Ελληνικός λαός, υπηρετώντας το Έθνος και την πατρίδα μας, ενάντια στη νοσηρότητα του σάπιου πολιτικού κατεστημένου που καταδυναστεύει τον τόπο μας

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

23-07-2022

Η “ελευθερία” τους...

2022-07-19T09:46:00.002+03:00

Ελεύθερος να κυκλοφορεί

ανάμεσά μας

μέσα στην πολιτεία

αποφάσισαν με μιας

οι “σοφοί” δικαστές μας.

Τι κακό άραγε να φέρει

στα “χρηστά” ήθη

αυτής της σάπιας πολιτείας

ένας βιαστής ανηλίκων;

Και τα σκέφτομαι όλα αυτά

με χειροπέδες στα χέρια

γιατί τόλμησα με θάρρος

αυτή την πολιτεία την σαπισμένη

για πάντα να γκρεμίσω

να ξανακάνω την Ελλάδα, Ελλάδα!

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

ΙΔΡΥΤΗΣ ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

http://www.nmichaloliakos.gr/

Διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΡΑΔΙΟ": Ενημέρωση για την "Δίκη της Χρυσής Αυγής"

2022-04-04T22:29:00.006+03:00

«Μηδενί δίκην δικάσεις, πριν αμφοίν μύθον ακούσεις...»

1821: Μία προδομένη Επανάσταση

2022-03-25T13:16:00.005+02:00

«Τούτο το λόγο θα σας πω,

δεν έχω άλλο κανένα

μεθύστε με τ’ αθάνατο

κρασί του Εικοσιένα!»

Κωστής Παλαμάς

Πριν από 201 χρόνια, τον Μάρτιο εκείνο του 1821, οι Έλληνες πήρανε τα άρματα ενάντια στην τυραννία των Οθωμανών και έκαμαν την Εθνική τους Επανάσταση. Μια Επανάσταση που στηρίχτηκε προπάντων στα όπλα τους και στην δύναμη της ψυχής τους, χωρίς να στηρίζονται «στους άπιστους τους Φράγκους, που όλα τα αγοράζουνε και όλα τα πουλάνε», όπως μας λέγει ο Λόρδος Βύρων που άφησε την τελευταία του πνοή στο Μεσολόγγι.

Πόσο αλήθεια όμως ειλικρινές είναι να τιμούν το 1821, αυτοί που σήμερα εξουσιάζουν τον Λαό μας; Τελετή Τιμής και Μνήμης θα είναι η 25η Μαρτίου του 2022 ή μια χυδαία επίδειξη υποκρισίας και ωμού κυνισμού;

Το Πνεύμα του 1821

Αφηγούμενος τα της Επαναστάσεως του 1821 διηγείτο ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συμβάντα και γεγονότα και ανάμεσα σ’ αυτά και ένα περιστατικό με τον Άγγλο ναύαρχο: “Μία φοράν, όταν επήραμε το Ναύπλιο, ήλθεν ο Άμιλτον να με ιδεί. Μου είπε ότι: «Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό, και η Αγγλία να μεσιτεύσει». Εγώ του αποκρίθηκα, ότι: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπιτάν Άμιλτον, ποτέ συμβιβασμό δεν εκάμαμε με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς ημείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε: «Ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια;» – « Η φρουρά του βασιλέως μας είναι είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά». Έτσι δεν με ομίλησε πλέον.” Ἅπαντα Τσερτσέτη , τομ. Γ΄, σελ. 150

Από τα λόγια του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη είναι ξεκάθαρο ότι η Επανάσταση του 1821 δεν ήλθε από το πουθενά, δεν προέκυψε από καμία “κοινωνική διεργασία”, αλλά ήταν ο προαιώνιος πόθος του Γένους μας να πάρει πίσω την Αυτοκρατορία του. Και το πνεύμα αυτό ακριβώς το βλέπουμε πάλι στα λόγια του θρυλικού Γέρου του Μοριά, στην περίφημη ομιλία του προς τους μαθητές στην Πνύκα όταν λίγα χρόνια πριν αφήσει την ύστατη πνοή του έλεγε: “Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη.” Η Μεγάλη Ιδέα, λοιπόν, δεν ήταν δημιούργημα ούτε των συνθηκών, ούτε των περιστάσεων, αλλά ο μύχιος πόθος και το όνειρο ενός ολόκληρου Έθνους.

Καμία σχέση ούτε με τη Γαλλική, ούτε με τη Σοβιετική Επανάσταση

Με αφορμή την μεγάλη επέτειο της 25ης Μαρτίου οι ινστρούχτορες που δηλητηριάζουν τις ψυχές των παιδιών μας, θα κάμουν και πάλι την προπαγάνδα τους. Άλλοι θα πουν ότι το 1821 το γέννησε η Γαλλική επανάσταση, ο Ροβεσπιέρος και η γκιλοτίνα. Απαντά και σε αυτούς ο Κολοκοτρώνης λέγοντας στα απομνημονεύματά του: “Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ’ όσες γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήτο ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλο έθνος…” (Άπαντα Τσερτσέτη , τομ. Γ΄, σελ. 149)

Άλλοι πάλι πιο τολμηροί και ανάμεσά τους θα βρεθούν και στελέχη ηγετικά αυτής της τραγελαφικής μαρξιστικής κυβερνήσεως, θα πούνε ούτε λίγο, ούτε πολύ ότι το 1821 ήταν μία επανάσταση μαρξιστική και θα βάλουν τα Ελληνόπουλα στα σχολεία να τραγουδήσουν άσματα κομμουνιστικά. Σε αυτούς απαντά ένας “δικός τους” και όχι ο οποιοσδήποτε δικός τους, ο ιστορικός τους και Γραμματέας του Κ.Κ.Ε. Κορδάτος, ο οποίος γράφει: «Γ. Κορδάτου, Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας – Κεφάλαιο ΞΑ’ – Το Αγροτικό Ζήτημα: «Δεν πρέπει να βλέπουμε την ελληνική επανάσταση σαν κίνημα πολιτικοκοινωνικό και ούτε με σημερινά ιδεολογικά κριτήρια να ερμηνεύουμε ορισμένα γεγονότα του Εικοσιένα. Η επαναστατημένη Ελλάδα του 1821 δεν ήταν η Ρωσσία του 1917. Εν ονόματι του αριστερισμού δεν πρέπει να γίνεται παραποίηση της Ιστορίας.»

Οι προσκυνημένοι τότε και σήμερα και το “Μνημόνιο” του 1825

Μέχρι τις αρχές του έτους 1824 η Δόξα στεφάνωνε τα όπλα των Ελλήνων. Χρυσές σελίδες της Ιστορίας μας γράφτηκαν, Βαλτέτσι, Τριπολιτσά, Χάνι της Γραβιάς, Αλαμάνα. Όμως, οι “σύμμαχοί” μας με τα περίφημα δάνεια του αγώνα από το κακόφημο “City” του Λονδίνου, δάνεια ληστρικά, που έσπειραν την διχόνοια που έφερε έναν τρομερό εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος με την σειρά του έφερε τον Ιμπραήμ και τα Αιγυπτιακά στρατεύματα στην Ελλάδα.

Όταν πάτησε το πόδι του ο Ιμπραήμ στην χώρα μας, πολλοί ήταν αυτοί που τον προσκύνησαν και πήρανε συγχωροχάρτι. Τον Κολοκοτρώνη τον έκλεισαν φυλακή και αναγκάστηκαν να τον ελευθερώσουν για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ, που στα 1825 βαδίζοντας από τα Καλάβρυτα προς την Τριπολιτσά συνάντησε στο διάβα του κρεμασμένο έναν από τους προσκυνημένους, που επάνω του υπήρχε η επιγραφή: «Τέτοιον καταφρονημένον θάνατον θα έχουν από τους Έλληνας όσοι επροσκύνησαν εις τον Ιμπραχίμην και δεν μετανοήσουν να κινηθούν κατ’ αυτού … Ακόμη και όσοι ελεύθεροι Έλληνες ιερείς τε και λαϊκοί δεν πιάσουν τα όπλα εις τοιαύτην κρίσιμον περίστασιν. Ο παρών Γιάννης από Μπούμπουκα ήτο σταλμένος από τον Ιμπραχίμην τσιασίτης (κατάσκοπος) και επιάσθη και λαμβάνει τον θάνατον δι’ αγχόνης». Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Φωτάκου, Β’, 435).

Με αυτό το πνεύμα κράτησε ζωντανή την φλόγα της Επαναστάσεως το Έθνος, με το “Φωτιά και Τσεκούρι στους προσκυνημένους”. Ο Ιμπραήμ, όμως, ευρίσκετο προ των πυλών του Ναυπλίου και τότε οι μεγάλοι μας “σύμμαχοι” ζήτησαν να υπογράψει το Έθνος μας μια δήλωση υποταγής, η οποία υπεγράφη στις 24 Ιουλίου του 1825 και ανάμεσα στα άλλα έλεγε και τα παρακάτω χαρακτηριστικά: «Η Ελλάς διά της παρούσης δημοσίου πράξεως προσδιορίζει, θεσπίζει και βούλεται τον επόμενον Νόμον: Το Ελληνικόν έθνος δυνάμει της παρούσης πράξεως θέτει εκουσίως την ιεράν παρακαταθήκην της αυτού ελευθερίας, εθνικής ανεξαρτησίας και της πολιτικής αυτού υπάρξεως υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας…».

Η πολιτική αυτή της υποταγής, η οποία αποτελεί και προδοσία του 1821, κρατά δέσμιο το Έθνος μας εδώ και 201 χρόνια! Όμως, το Πνεύμα αυτό του 1821 παραμένει ζωντανό, όσο υπάρχουν ΖΩΝΤΑΝΟΙ ακόμη ΕΛΛΗΝΕΣ και αποτελεί και την μοναδική και ύστατη ελπίδα για να υπάρξει κάποτε στο πλήρωμα του χρόνου μια αληθινά Ελεύθερη Πατρίδα!

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

ΙΔΡΥΤΗΣ ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Αναδημοσίευση από: http://www.nmichaloliakos.gr/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Δάφνινο το στεφάνι του Σεμπαϊδήν Καραχότζα

2021-12-12T16:06:00.000+02:00

Αποβιώνουν άνθρωποι που δεν τους θρηνεί κανείς…

Αποβιώνουν άνθρωποι που τους θρηνούν μόνον ένας ή δύο φίλοι…

Αποβιώνουν και άλλοι, που τους θρηνεί μόνον η οικογένεια…

Και άλλοι, που τους θρηνούν περισσότεροι…

Και άλλοι, που τους θρηνούν πολύ περισσότεροι…

Αποβιώνουν, ωστόσο, και εκείνοι οι άνθρωποι, που τους θρηνεί ολόκληρο το έθνος τους. Εάν τους θρηνήσει εγκαίρως, ίσως ωφεληθεί. Εάν αργήσει να τους θρηνήσει, μάλλον θα μετανοήσει. Όπως και αν ενεργήσει το έθνος τους, εκείνοι αναχώρησαν έχοντας επιτελέσει το καθήκον τους στο έπακρο…

Δεν γνωρίζω εάν επάνω στο μνήμα του θα χαραχθεί ο Σταυρός ή η Ημισέληνος ή κάτι άλλο ή τίποτε. Και μάλλον δεν με ενδιαφέρει καθόλου…

Διαισθάνομαι, ωστόσο, ότι κατά την είσοδό του στα Ηλύσια Πεδία, ο Σεμπαϊδήν θα παρατηρήσει μία επώνυμη θέση για την ασπίδα του, μεταξύ των ασπίδων των οπλιτών του Λεωνίδα. Και άλλη μία για το σπαθί του, μεταξύ των σπαθιών των μαχητών τού Νικηφόρου Φωκά. Καθώς και μία τρίτη, για το καρυοφύλλι του, μεταξύ των όπλων των συναγωνιστών του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Απομένει η δημοσιογραφική γραφίδα του. Η θέση της είναι κάπου κοντά στην γραφίδα τού Ίωνα Δραγούμη…

Διαισθάνομαι, επίσης, ότι θα τον αναγνωρίσουν αμέσως ο Τυρταίος, ο Ρωμανός ο Μελωδός, ο Ρήγας Φεραίος, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Κωστής Παλαμάς. Αυτοί θα τον καλωσορίσουν… Σε αυτούς είναι γνώριμος και οικείος…

«Η αρετή, ακόμη και όταν κάποιος πεθάνει, δεν χάνεται, αλλά ζει και όταν δεν υφίσταται το σώμα. Δεν υπάρχει απόκτημα τιμιότερο από την αρετή, διότι εκ φύσεως δεν είναι υπόδουλη ούτε στα χρήματα ούτε στην ασφάλεια ούτε στις θωπείες τού όχλου. Ο χρόνος δεν αφαιρεί τα μνημεία των αγαθών ανδρών. Η αρετή τους λάμπει και αφού πεθάνουν» [Ευριπίδης].

Εις το επανιδείν, Σέμπα!

Αθανάσιος Τσακνάκης

( Αναδημοσίευση από την διαδικτυακή εφημερίδα https://www.politispress.gr/ellada/dafnino-to-stefani-toy-sempaidin-karachotza-toy-athanasioy-tsaknaki/ )

Ποιος ήταν ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα - Αφιέρωμα

Την ακρωτηρίασαν μπροστά στους μαθητές της - Η ιστορία της δασκάλας Βασιλικής Παπαθανασίου

2021-11-25T10:55:00.002+02:00