خبرنامه سهراب

دیدار و گفت و گوی موسوی و کروبی پیرامون مسایل روز کشور

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Tue, 27 Apr 2010 14:28:00 +0000

سایت خبری تحلیلی کلمه � Blog Archive � دیدار و گفت و گوی موسوی و کروبی پیرامون مسایل روز کشور فیلم

کلمه: صبح دیروزمورخ ۶اردیبهشت ۱۳۸۹ میرحسین موسوی به دیدار مهدی کروبی رفت. در این دیدار نوروزی که یکساعت به طول انجامید مسائلی همچون سیاست داخلی و خارجی کشور، وضعیت زندانیان سیاسی و حوادث و رخدادهای اخیر مملکتی مورد گفت و شنود قرار گرفت.

به گزارش وب سایت سحام نیوز،ارگان رسمی حزب اعتماد ملی، مهدی کروبی ضمن خوش آمد گویی به میرحسین موسوی آرزو کرد امسال سال عزت و آزادی برای مردم ایران باشد و از خدا خواست تا آزادی هرچه زودتر زندانیان سیاسی را فراهم کند.

اغلب سیاست های موجود در کشور باری به هر جهت شده است

میر حسین موسوی نیز با انتقاد از سیاست های موجود در کشور گفت: اغلب سیاست های ما “باری به هر جهت” است و متاسفانه ساختارهای ما همچون ماسه زار و شن زاریست که آب در آن پایدار نمی ماند. وی افزود: در حال حاضر در زمینه ساختاری برنامه ای دقیق و روشن نداریم و باید برای دراز مدت فکری نمود. شرایط حکومت طوری شده است که همه را توطئه گر تصور میکند و دچار نوعی توهم توطئه گردیده است.

موسوی:در بیانیه ها دنبال کلمات هستند نه مفهوم

میرحسین موسوی ضمن انتقاد از جریان تمامیت خواه گفت: اینان اصل صحبت ما را درک نمیکنند. صرفا در بیانیه ها و سخنرانی های ما به دنبال کلمات هستند نه مفهوم.متاسفانه سیستم ایدئولوژیک ایرادش همین است. توهم و شایعه ای را که خود ساخته و پرداخته اند آنچنان بازگو میکنند که خودآنان باورشان میشود و چیزی که ساخته اند ، دامن خودشان را میگیرد و اینچنین میشود که واقعیت را نمی شنوند.

مردم فراموش نخواهند کرد

مهندس موسوی ضمن انتقاد از سیاست خارجی کشور؛ وضعیت اقتصادی،مسائل داخلی و فساد را از جمله مشکلات کشور برشمرد. وی گفت: ما باور داریم مردم ما حافظه ی جمعی دارند. حکومت فکر میکند مردم اعمال،کارها و رفتارهای آنان را فراموش میکنند، اما اینچنین نیست. مثلاً در همان مسئله فساد اقتصادی که چند هفته پیش مطرح شد چه سیری پیش آمد!؟ چند نفر خرده پا دستگیر و اسم یک نفر را بردند و سپس به یکباره همه چیز مسکوت ماند. یا مسئله کوی دانشگاه و آن فیلمی که منتشر شد. متاسفانه فکر میکنند مردم با مرور زمان یادشان میرود.

هر روز به گروهی از مردم لقب کافر و مرتد می دهند به چه جرمی؟

موسوی افزود: این کارها غیراسلامیست. هر روز به گروهی مردم لقب مرتد و کافر و غیره میدهند به جرم اینکه کلامی بر خلاف دیدگاه و نظر آقایان بر زبان رانده اند. به راستی نمیدانم اینان چگونه میخواهند پاسخ خداوند را بدهند. وضعیت کارگران و اخراج آنان و تعویق در پرداخت حقوق آنان، پائین آمدن نرخ سرمایه گذاری و غیره… همه از نقاط ضعف سیستم اقتصادی و مدیریتی کشور است. مردم این قول ها و وقایع را یادشان نمی رود.

میرحسین موسوی باذکر خاطره ای در این باب افزود: در همان اوایل انقلاب مردم رفتند و آن شخصی که در زمان رضاشاه دستور شلیک به مردم را در واقعه مسجد گوهرشاد داده بود را در سن ۹۰ سالگی دستگیر کردند. می خواهم بگویم مردم اعمال و رفتارهایی را که در این یکساله بر آنان اتفاق افتاده از یاد نخواند برد.

تمام کارشناسان خبره و باسابقه از سازمان ها رانده شدند

موسوی با انتقاد از وضعیت مدیریتی کشور و ضعف های موجود در آن گفت: در همه کشورها مدیران و مقامات دولتی سابق به عنوان شورای مشورتی به دولت های موجود کمک میکنند. اما در ایران به طور مثال آقای خاتمی با ۸سال سابقه ریاست جمهوری در کشور و جنابعالی و دیگر سران، همکنون در چه وضعیتی هستند. تمام کارشناسان خبره و باسابقه از سازمان ها رانده شدند، صرفا به دلیل مسائل خطی و سیاسی!

موسوی افزود: من چشم انداز روشنی را در راستای بهتر شدن مسائل اقتصادی کشور نمیبینم. زیرا بستر ها خراب شده اند.ابزارها از بین رفته است. دستگاه های بیم دهنده از میان برچیده شده اند. و برای کارشناسان در جامعه دیگر جایگاهی قائل نیستند. حتی اگر همکنون شخصی از اصولگرایان صحبتی بر زبان بیاورد وی را منافق خطاب می کنند.

کروبی: خیال می کنند صدای طرف مقابلشان به جایی نمی رسد اما مردم می شنوند

مهدی کروبی نیز در سخنانی ضمن تایید سخنان میرحسین موسوی، افزود: متاسفانه اعمالی که این افراد بر سر مردم می آورند با نام اسلام است و این رفتارها باعث میشود به اسلام ضربه وارد میشود. در حال حاضر شرایط جامعه بسیار وحشتناک است به طوری که هرچه میخواهند میگویند، هر تهمت و ناروایی که که میخواهند به افراد نسبت میدهند، هر آماری که تصور میکنند منتشر میکنند و همه اینها به این دلیل است که آنان فکر میکنند صدای طرف مقابلشان به جایی نمیرسد؛ اما نمیدانند که این مردم هستند که میشنوند و شرایط اقتصادی و سیاسی را می بینند که چه چشم انداز سیاهی در انتظارشان میباشد. مثلا در همین ماجرای عسلویه چه تعداد از کارکنان و کارگران به دلیل عدم تصمیم گیری صحیح و پیاده نمودن سیاست های نادرست، از کار بی کار شدند؟ بر اساس آمار رسمی چرا باید طی چهار سال گذشته تعداد شاغلان در عسلویه از ۶۰هزارنفر به ۸هزارنفر کاهش یابد؟ چرا باید بدلیل عدم مدیریت صحیح، سالانه ۳۰میلیارد دلار درآمدی را که میتواند از محل برداشت گاز از عسلویه عاید کشور شود را باید از دست داد؟ دلیل این همه بی کاری چیست؟ دلیل وضعیت بد کاری و اقتصادی کارگران چیست؟ آقایان نمیدانند و یا نمیخواهند بدانند که یک سخن آنان در مجامع بین المللی میتواند تا چه حد به مردم و اقتصاد یک کشور لطمه بزند. به خاطر تحریم رفتند با شرکت های از چین و مالزی و ونزوئلا قرارداد بسته اند و آخرش هم طرح را داده اند به نیروهای نظامی!

مهدی کروبی در انتقاد از عملکرد دوگانه حکومت در خصوص وقایع اخیر گفت: هنگامی که من از وقایع کهریزک و فجایع روی داده در آن سخن گفتم و پیگیری کردم، هزاران تهدید و ترعیب و دروغ را برای خدشه دار کردن ادعای مستند من به بنده نسبت دادند. از هیچ کاری در خصوص فشار آوردن به من فروگذار نشدند. در آخر هم با آن همه هیاهویی که به راه انداخته بودند، خودشان گزارشی ارائه دادند که چه وقایعی در کهریزک رخ داده است. ۳نفر بخت برگشته را که ۲نفرشان از نیروهای انتظامی و یکی دیگر از آنها به قول خودشان از اراذل و اوباش بوده را محکوم کردند و پرونده را مسکوت نمودند. حتی به گزارش مجلس هم توجهی نشد.

حجت الاسلام و المسلمین کروبی در ادامه نیز با انتقاد شدید از سیستم های نظارتی گفت:بنا به نامه ای که زندانیان به مراجع نوشتند و جوابیه ای هم به آن نامه تاکنون داده نشده است، با همسر یک زندانی تماس گرفته اند که از همسرت جدا شو! این چه قانونیست؟ این چه حقوق شهروندی و حقوق بشریست که بازجو به خود این حق را میدهد که در مسائل کاملا شخصی یک زندانی و روابط خانوادگی او دخالت نموده و تهدید کند؟ آیا این یک مامور حکومت اسلامیست؟ این که میگویند عظمت داریم همین است؟

آیا عزتمان در دنیا حفظ شده است؟

کروبی خطاب به موسوی گفت: شما نخست وزیر امام بودید. یادتان است که امام تاکید داشتند در سفر به کشورهای دیگر باید عزت و آبروی مملکت حفظ شود. آیا هم اکنون عزتمان حفظ شده است؟ اینکه میگویند سفرهای ما عظمت است همین است؟ زیمباوه و چند کشوری در همین سطوح عزت است؟ اینکه به “پشه مالاریا ” و یا “جلاد مخالفان” تشبیه و خطابتان کنند عزت است؟ حتماً مانند دانشگاه کلمبیا با آن همه توهین از آن به عنوان فتح الفتوح نام میبرند! آقایان چه با خودشان فکر میکنند؟ آیا اصلاً فکری هم میکنند؟ در زمان ریاست من بر مجلس شورای اسلامی، هنگام سفر به یک کشور اگر میدیدیم شاید بعضی از شئون رعایت نمی شود سفر به آن کشور را لغو میکردیم تا مبادا شاَن این ملت متمدن و با عظمت به دلیل عملکرد ما پائین بیاید. امروز یک حرف و یک سیاست را میگویند و پی میگیرند و فردا چیز دیگری! آیا مجبورند اینقدر کشور را سبک کنند؟

مگر مردم مسخره افکار و اعمال کودکانه و بدور از خرد شما هستند؟

آقای کروبی با نخ نما دانستن سخنان و توطئه های رسانه های جریان حاکم گفت:از ما می خواهند که توبه کنیم البته توبه خوب است اما آیا آن همه کشتار،دروغ، شکنجه، تجاوز به حقوق مردم حیف و میل بیت المال توبه نمی خواهد؟ آنهایی باید توبه کنند که چنین رفتارهای ناروایی را در حق مردم ایران انجام داده اند. یک روز میگویند باید جمعیت را زیاد کرد،روز بعد میگویند جمعیت تهران زیاد است و باید ۵میلیون نفر از تهران را خارج نمود، روز بعد میگویند میخواهد زلزله بیاید! در مورد زلزله هم میگویند مردم توبه کنند تا زلزله نیاید. آخرش هم که زلزله نمی آید میگویند دعاها اثر کرد! مگر مردم مسخره افکار و اعمال کودکانه و بدور از خرد شما هستند؟ آیا این همه گرفتاری اقتصادی و بیکاری که همچون طاعون کشور را مبتلا کرده است کافی نیست؟ در حال حاضر برای همین مردم چه برنامه ی شفاف و سودمندی پیاده کرده اید که میخواهید با آن پشتوانه، آن چند میلیون نفری که با تبلیغات شما در آینده به نسل این جامعه افزوده شوند را به سرو سامان رسانید؟ این چه روشی است که این آقایان در پیش گرفته اند؟

کروبی همچنین در مورد وضعیت حقوق بشر و زندان ها در کشور افزود : چطور در زمان شاه سازمان های حقوق بشر(که بر اساس مصالح و منافعشان) که به زندان های ایران فشار وارد می کردند خوب بودند و حالا که همین سازمان ها پیگیر وضعیت زندانیان سیاسی و خانواده آنان و وضعیت اسفبار زندان های ما هستند، محکوم، مجرم و بدخواه هستند؟آیا برخی از همین رسانه هایی که شما هم اکنون آنها را عوامل سیا می نامید از گزارشات شان در مورد زندان های ایران به وجد نمی آمدید؟ نمی خواهم نام عزیزانی که آن دوران در زندان و خارج از زندان اظهار خوشحالی می کردند از این همه فشارهایی که این سازمان ها بر حکومت شاه می آوردند. چون در آن موقع حکومت نبودیم، اما حالا که حکومت شدیم آنها را سازمان هایی وابسته و عوامل سیا می خوانیم؟

موسوی:تمام دستگاه های نظارتی کشور خوابیده و یا برچیده شده اند

آقای موسوی نیز با ابراز نگرانی از وضعیت مدیریتی و نهاد های نظارتی آن گفت: تمام دستگاه های نظارتی ما خوابیده است و یا برچیده شده اند، مانند برنامه و بودجه. برای همین آقایان خواب نما میشوند و هر روز طرح هایی را در خصوص اهدای ۱میلیون تومان به هر بچه و یا کمک های مالی به کشورهای مختلف را پیاده میکنند.

مردم آگاه تر شده اند

متاسفانه سازمان و نهادی هم نمانده که گزارشی از این وضعیت ارائه کند. البته در کشور طرح هایی اجرا میشود، آنهم اینکه عده ای را میگیرند و فردا ازاد میکنند و از آنان میخواهند چیزهایی را بگویند و بعد در صورت عدم تحقق اهدافشان دوباره به روانه ی زندانشان میکنند. وی از اهمیت آگاهی مردم سخن گفت و افزود: در حال حاضر آگاهی مردم ما نسبت به مسائل سیاسی و اجتماعی از حالت جنینی خارج شده است و مردم آگاهتر شده اند و این آگاهی ها روز به روز و با سرعت فزاینده ای رو به گسترش است. تحلیل مردم ما عمیق تر شده است.اما در حال حاضر چون اعمال این افراد با نام اسلام صورت میگیرد هنوز صدماتی به اسلام وارد می شود.

مهدی کروبی نیز در همین خصوص گفت: اگر نماینده ای که آقایان آن را نماینده مردم میخوانند نیز بخواهد سخنی بر خلاف نظر و عقیده حاکمان قدرت بر زبان براند، وی را تهدید به عدم تایید صلاحیت برای نامزدی در انتخابات های آینده میکنند. آیا نماینده مجلس که باید نماینده مردم باشد،می تواند با آرامش خیال و عدم ترس از آسیب و ارعاب به نیازهای موکلین خود پاسخ دهد؟آیندگان در باره ما چه قضاوتی خواهند کرد و چه در کتاب هایشان خواهند نوشت؟

درخواست مجوز برای راهپیمایی ۲۲ خرداد

در پایان این دیدار مهدی کروبی و میرحسین موسوی نسبت به برگزاری راهپیمایی مردمی در روز ۲۲خرداد بر اساس اصل ۲۷ قانون اساسی و طبق ماده ۳۰ ، ۳۱ و ۳۲ آئین نامه اجرایی قانون احزاب، تاکید کردند و از همه گروه ها، تشکل ها و احزاب اصلاح طلب خواستند تا در خواستشان را در همین زمینه به وزارت کشور ارسال نمایند.

منبع:

http://kaleme.com/1389/02/07/klm-17789

میرعمادموسوی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۰۳ ق.ظ
ما به خرداد پر از حادثه عادت داریم

سبز
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۱۸ ق.ظ
پروردگارا متشکررررررم….دیشب خواب دیدم میرحسین فراخوان راهپیمایی داده واسه ۲۲ خرداد!!!بیدار که شدم و فهمیدم خواب بود افسردگی گرفتم.خدایا شکرت که خوابم تعبیر شد….پیش بسوی اطلاع رسانی

مانی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۱۸ ق.ظ
خیلی از این بابت خوشحال هستم که میبنم دوباره رهبران ملت سبز ایران ” میر حسین موسوی و شیخ مهدی کروبی ” مانند همیشه فعال شدند و دارند با ملت سبز صحبت می کنند. امیدوارم که اگاهی ها گسترش پیدا کند. این فیلم و این سخنرانی ها و تمام این متون باید در یک سی دی قرار داده شود و ان را در دانشگاه ها و مناطق کشور در میان مردم پخش کرد. این کار بدون شک میتواند اون وعده های مهندس مسوی و شیخ مهدی کروبی برای اگاه ساز ی را محقق سازد. در رابطه با تظاهرات در روز ۲۲ خرداد . به نظر من اگر مجوز هم داده نشود مردم وارد خیابان های شهر خواهند شد. اصلا نیازی به مجوز نیست. ان حق مردم است که بخواهند به اعمال دولت کنونی اعتراض کنند. مجوز صادر کنند یا نکنند , هیچ فرقی به حال مردم نخواهد کرد.
درود میفرستم به پدر عزیزم میر حسین موسوی.

امیر
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۲۲ ق.ظ
درود بر موسوی و کروبی که انقلاب را در دهه چهارم خود وارد مرحله جدیدی کردند یعنی همان چیزی که امام می خواست. این دهه دهه ی اجرای قانون اساسی بر اساس مفاد قانون نه بر اساس تصمیم گیری یک شخص باید نام نهاده شود.

مهرداد نصرتی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۲۳ ق.ظ
حضور مجلس انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید و درفراز کنید
در باب این دیدار و مسائل مطروحه انشاء الله دست نوشته ای ارائه خواهم کرد و باز از سایر قلم بدستان می خواهم که هربار سخنانی بخصوص از میرسبز منتشر می گردد تحلیل و نظر خود را ارائه دهند چراکه تاثیرات ویژه ای خواهد داشت . در ضمن سعی شود نظرها با دید کارشناسی باشد و تنها به ذکر ارادت خلاصه نگردد.ممنونم

مجتبی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۴۵ ق.ظ
ما منتظر مجوز ۲۲ خرداد می مانیم
ولی اگر ندادند پر شورتر می اییم

امیر
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۴۹ ق.ظ
درخواست مجوز برای راهپیمایی ۲۲ خرداد این دقیقا همون چیزی بود که منتظرش بودیم اینطور که پیداست میرحسین امسال داره گفته ی رهبر رو به خوبی اجرا میکنه و دیدارها و برنامه ریزی های خوبی هم داره ما هم به او اعتماد خواهیم کرد البته با عقلانیت و منطق.
سخنان هم بینهایت عالی و راه گشاست و نشون دهنده ی بینش عمیق ایشون است از اوضاع کشور پس با این هماهنگی پیش بسوی خرداد پر از امید به امید اینکه امام راحل یاور و پشتیبان میر ما هم نظر پر برکتی نسبت به جنبش ما داشته باشند.
یا حسین میر حسین
۱۰۰واقعه چون ۲۵خرداد بسازیم

دوستدار وحامی موسوی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۵۹ ق.ظ
سلام و خسته نباشید
دستتون درد نکنه خیلی خوب بود فقط خواهش میکنم لینک دانلود فیلمشم بذارید آخ جان راجب ۲۲خرداد بالاخره این عزیزان نظرشونو گفتند پس دوستان خود را برای راهپیمایی عظیم ۲۲خرداد آماده کنید .
به امید پیروزی جنبش سبز و با آرزوی سلامتی روز افزون برای این دو عزیز وهمه مردم سبز ایران

مهدی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۱:۰۸ ق.ظ
با سلام
انشاء الله مردم هوشیارمان با حضور میلیونی و آگاهانه خود در ۲۲ خرداد نه تنها بار دیگر اعتراضات بجا و به حق خود را بیان خواهند کرد که مهمتر از آن ، آنهایی را که ماه هاست به دروغ می گویند که اعتراضات مردم تمام شده و یا اصلاً اعتراضی در کار نبوده و یا بدتر از آن اصلاً معترضی در کار نیست را از خیالات خود بیدار می کنند. چرا که این ها دروغ های خودشان را هم باور کرده اند!
من به سهم خودم با اعتمادی که به دلسوزی این دو یار امام راحل (س) برای اسلام و ایران عزیز دارم، از همینک ندای این دو عزیز را لبیک می گویم و امیدوارم که همچنان که تا امروز چنین بوده، از این به بعد هم این دو بزرگوار با تعامل با مردم و درس گرفتن از اشتباهات گذشته حضور مردم شریف را مدیریت و همراهی کنند.

reza kazemi
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۱:۴۲ ق.ظ
۲۲ خرداد همه با هم هستیم

پسر میرحسین
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۱:۵۴ ق.ظ
صدای ایران در این روز پشت تمام دیکتاتورهای جهان را می لرزاند.
یاحسین میرحسین

رازقی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۰۲ ب.ظ
ما نسل سوخته به پای میر حسین نشستیم و دوستش داریم و من به خاطر ازادی کشورم تا پای جون مخلصیم
دوباره میسازمت وطن اگر چه با خشت جان خویش
از طرف بچه ی همدان (رازقی)

ما به خرداد پر حادثه عادت داریم
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۰۳ ب.ظ
با سلام
همه عزیزان و ارادتمندان به جنبش سبز از الآن باید تمام هم و غم خود را برای برنامه ریزی سالگرد ۲۲خرداد و حوادث بعد از آن به کار بگیرند
اگر در این مرحله خوش بدرخشیم گام بسیار مهمی در اعتلای انقلاب اسلامی و بازگشت آن به مسیر قانون اساسی و اسلام ناب محمدی برداشته ایم و اگر کوتاهی کنیم در قبال امام و اسلام وشهدا مسؤول خواهیم بود.
سایت کلمه هم یک قسمت را برای برنامه ریزی مردمی اختصاص دهد
یقین بدانید که دولت و رسانه میلی در حال برنامه ریزی برای تحت فشار قرار دادن جنبش و تخریب آن در افکار عمومی است.
قدرت سازندگی ما باید بیشتر از تخریب دشمن باشد
وعده جنبش سبز ۲۲ خرداد یاحسین میرحسین

محمدرضا
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۳۶ ب.ظ
لطفا به میر حسین موسوی بگویید با ایداریت روی طرفدارانت را سفید کرده ایی. چند روز پیش در جلسه ایی که برای شهید الموسوی در تبریز برگزارشده بود با افتخار از تو یاد کردم و سینه را سپر و اینهمه در سایه لطف الهی و پایمردی توست . من هرچند میانسالم خود و خانواده ام فدای راه امام حسین که اممروز پرچمدارش تویی و صادقانه و بدون شائبه خودت و خانواده ات را بخطر انداخته ایی سر باز تو هستیم . خود رویم را وقف راه تو کرده ام و خودم متولی آن هستم و قول میدهم همچنان پایدار بمانم . بدان که نخبگان به تو میبالند . چند روز یکنفر از مدیران در جایی گفت که موسوی کریزما نیست . گفتم چون دروغ گو و چند چهره نیست . سید من در دانشگاه چند ماه پیش در حضور چند استاد که یکی از آنان برای نجات احمدی نژاد نمره میداد گفتم که موی کثیف موسوی از همه اینها با عرضه است. و بر همین اعتقاد میمانم . میر من اگر تنها هم بمانی نهراس خدایی هست که از همه بزرگتر است . سید بزرگوار در دید و بازدید عید خانه ام را سبز کردم آنهم بخاطر دادستان تبریز و فردی هم که از سران … . بدان که نمیگذاریم تنها بمانی . خداون همراهت باد.

ناشناس
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۵۴ ب.ظ
جانا سخن از زبان ما میگویی…………………….میکپگویند شما عزیزان از کشتی نظام پیاده شده اید!درست است!ولی سوار بر موج مردم شده اید.حال اگر این کشتی متواند با این موج مقابله کند!!!۱!

علی
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۵۶ ب.ظ
سر به راه آزادی و داد…چون حسین بن علی باید داد

قوت‌ها و آفات جنبش سبز و موقعيت استثنايی کنونی آن، ژاله وفا

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Mon, 26 Apr 2010 20:19:00 +0000

gooya news :: politics : قوت‌ها و آفات جنبش سبز و موقعيت استثنايی کنونی آن، ژاله وفا

مهم‌ترين عامل شکل‌گيری جنبش سبز، رفتار و خيانت نظام ولايت فقيه به اهداف انقلاب سال ۵۷ مردم، با استقرار استبدادی نو تحت لوای دين و بازتوليد ساختارهای استبدادی جامعه بود. مبارزات مردم با اين استبداد جديد برای استقرار منزلت‌های از دست‌رفته در طول عمر نظام ولايت فقيه در مقاطع مختلف تاريخ ۳۰ سال گذشته ادامه داشته‌است

jalehwafa@yahoo.de

متن سخنرانی خانم ژاله وفا در سمينار برمن*

ميهن کهنسال ما سرزمين جنبشها و انقلابها است . در ميهن ما جنبش
-کاوه آهنگر در دوره پيشداديان ،
- جنبش پارتيان در دوره سلوکيان،
- جنبش مانی و مزدک در دوره ساسانيان ،
- جنبش موالی و شعوبيه و به آفريديان ، سياه جامگان( ابومسلم خراسانی ) در دوره امويان،
- در زمان عباسيان سبز جامگان (سادات علوی طبرستان) سنباديان ،راونديان ، اسحاقيان ، استادسيسان ،سرخ جامگان ( خرمدينان بابک پور مرداس- آذربايجان) ، سپيد جامگان ،جنبش مهربان ، همگی به خونخواهی ابومسلم خراسانی ،
-در دوه سلجوقيان جنبش زيديان و حسن صباح
در دوره ايلخانيان جنبش سربداران
-دردوره قاجاريان جنبش تنباکو و جنگل و مشروطه
-در دوره پهلويان جنبش ملی شدن صنعتت نفت و انقلای اسلامی که نظام سلطنت را بعد از ۲۵۰۰ سال برانداخت و
- در دوره جمهوری اسلامی علاوه بر خيزشهای مردم در شهرهای مختلف و جنبشهای زنان و دانشجويان و ... در اعتراض به نظام حاکم ،دو جنبش عمده دو خرداد و جنبش سبز همگی از جنبشهای عمده ملی وطن کهنسال ما می باشند. اين جنبشها شعارها و روشها و منشهای گوناگونی داشته اند که در جريان نسلی به نسلی ديگر منتقل شده اند. اگر به قرن معاصراکتفا نماييم ملاحظه ميکنيم جنبشهای مردمی در تاريخ معاصر ايران هدف و ماهيت اصليشان خلق يکنوع رهبری بوده است که تنها به عنوان قوه تعديل کننده استبداد عمل نکنند ، بلکه در صدد تغيير رابطه دولت و ملت بر آيد. آنهم به نحوی که توانا باشد دولت را به مهار جامعه ملی و در خدمت آن درآورد .و ۳ نياز عمده جامعه را برآوره سازند :
۱- وحدت و استقلال کشور، يا دفاع از منزلت مستقل ايران در برابر قدرتهای خارجی
۲- اصلاحات يا تغيير ساختاری و انقلابی رابطه دولت و ملت و
۳- و از بعد از مشروطه استقرار حاکميت مردم و ايجاد حکومت قانون و طلب رشد بر ميزان عدالت اجتماعی . يعنی برقراری منزلتهای تعريف شده و تثبيت شده برای همه درهر ۴ بعد اساسی جامعه همانا ابعاد سياسی ، اقتصادی ،فرهنگی و اجتماعی .
هر جنبش مردمی که به پيروزی انجاميده است در ۴ زمينه هدف ، روش ، ميدان عمل و رهبری همانا نيروی جانشين و نيز بر آوردن همه و يا بخشی از ۳ نيازعمده بالا موفق بوده اند.
جنبشهايی که به تدريج به اين منزلتها بياعتنا شده‏اند، اعتبار خويش را از دست داده‏اند و راه زوال در پيش گرفته‏اند.
با اعتنا به اين ۳ نيازعمده جامعه به بررسی مختصر( بعلت اينکه بسط آن از حوصله سخنرانی نيم ساعته خارج است ) موقعيت کنونی اين جنبش می پردازم.
در کمتر از دوماه ديگر جنبش سبز مردم ايران واردعمر يک سالگی خود ميشود. جنبشی که فراز و نشيبهايی را در دوران تحول و تطور خود طی کرده و اکنون از بعد از ۲۲ بهمن گويی وارد دوره تعمقی ژرف برای بررسی شرايط و موقعيتهای جديد و سنجش تاکتيکها و استراتژی جديد شده است .
هرچند نظام ولايت فقيه سرمست از قدرت فاسد خود ، بر اين گمان عبث است که بر اساس تئوری" النصر بالرعب "رهبری اين نظام ،با شدت بخشيدن به سرکوب و ايجاد رعب در دل مبارزان جنبش ، آنرا به مرحله بازگشت ناپذيری به عقب رانده است ، اما اصولاچنانچه در دلايل بوجود آمدن و گسترش اين جنبش تامل کنيم در می يابيم که علل موجد و اين جنبش بر سر جای خود باقی و شرايط زندگی تحت نظام ولايت فقيه نسبت به يکسال پيش هم بسيار بغرنج تر شده، لذا ادامه جنبش تاسرحد رسيدن به اهداف خود نه تنها ضروری تر بلکه زمينه دار تر نيز شده است.
هستند کسانی که شروع جنبش سبز را يعنی اعتراض مردم به تقلب بی مانند نظام حاکم به رای مردم در خرداد ۸۸ را تنها دليل موجد اين جنبش می دانند. اما اگر نخواهيم ساده نگری کنيم ونيزنخواهيم مبارزات مردم را از هم گسسته وبدون اثر بر هم تلقی کنيم
می بايستی اذعان کنيم که دلايل موجد اين جنبش بسيار ريشه دار تر و اصولی تر از صرفا بی احترامی و تقلب وحتی خيانت هرچند آشکار اين نظام به رای مردم بوده است .
در واقع مهمترين عامل شکل گيری جنبش سبز ، رفتار و خيانت نظام ولايت فقيه به اهداف انقلاب سال ۵۷ مردم ، با استقرار استبدادی نو تحت لوای دين و باز توليد ساختارهای استبدادی جامعه بود .مبارزات مردم با اين استبداد جديد برای استقرار منزلتهای از دست رفته در طول عمر نظام ولايت فقيه در مقاطع مختلف تاريخ ۳۰ سال گذشته ادامه داشته است. ملت ايران با تجربه نظام ولايت فقيه که با تحميل اختناقی خون آلود در دهه ۶۰ و با کودتا عليه اولين منتخب آزاد خود و کشتار دگر انديشان و آزاديخواهان پايه های استبداد خود راهمراه با ادامه جنگ ۸ ساله مستحکم می نمود و در ادامه گسترش جو خشونت و تسری آن به همه ابعاد سياسی – اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی زندگی مردم ،سياست سرکوب و تضييع حقوق مردم و قتلهای زنجيره ای و سرکوب جنبش دانشجويی و زنان و کارگران را پيشه کرده و هر ندای آزديخواهانه ای را با داغ و درفش و زندان و اعدام پاسخ گفته است و استقلال کشور را نيزدر بحرانهای پياپی به خطر انداخته ، و با حراج منابع طبيعی کشورو سياستهای موازنه مثبت و بی لياقتی و اختلاس وفساد های دامن گستر اقتصاد کشور را درخدمت فربه کردن مافيايی مالی- نظامی به خدمت گرفته ،روبرو بوده ودر راستای مبارزه با اين همه نابسامانی و معضلات و نيازهای بر آورده نشده ، جنبشهای مدنی دانشجويی ، زنان ، کارگران و معلمان و ...بطور طبيعی نضج و پايه گرفتند.
تقلب خرداد ۸۸ در واقع حکم جرقه ای را داشت بر خرمن نيازهای انباشته شده در طول ۳۰ سال اخير و مطالبات وخواستهای يک ملت.
بدينسان ملاحظه ميشود که ماهيت زور طلب و استبدادی نظام ولايت فقيه خود اصلی ترين علت موجد جنبش سبز مردم است.
چرا که عواملی که باعث اين جنبش شدند از بين نرفته اند تا جنبش بی موضوع شود!
نه فساد کم شده ،نه تبعيض و نه دولت کودتا موفق به بهبود شرايط سياسی اقتصادی جامعه شده است.برعکس بر سرکوب و تضييع حقوق مردم افزوده شده و نظام در اوج ناتوانی وبی مشروعيتی وناتوانی سياسی - اقتصادی در قدرت طلبی مافيای مالی - نظامی خلاصه شده است وهمواره با سير قهقرايی خود ، روزنه های حيات مردم را روز بروز تنگترو به وادی ميرندگی سوق ميدهد .پس مردم ايران ،خصوصا نسل جوان کشور که نيروی محرکه جامعه را تشکيل ميدهند در اين نظام خود رابيش از پيش بی آينده ديده و می بينند و چاره ای بهتر و اميد بخش تر از قوت بخشيدن به جنبش خود برای ساختن نظامی مردممسالار و درخور نمی يابند.
در اينجا فرصت و مجال پرداختن به سيری که جنبش در ۱۰ ماه اخير طی کرده است نيست و همگی کم و بيش بر آن واقفيم.اما فرصت را غنيمت ميشمارم تا در دوره ای که جنبش در ظاهر در سکوت بسر می برد ولی به زعم من دوران تعمق و تامل و بازنگری شيوه ها و تاکتيک ها و استراتژی خود رامی گذراند ، به بررسی موقعيت استثنايی اين جنبش که بايد مد نظر مبارزان و فعالان درون جنبش قرار گيرد و نيز آفات اين جنبش که غفلت از آن انحراف و زاويه ای از اهداف اين جنبش را سبب می گردد را بر شمارم.
جنبش مردم ايران در يک موقعيت استثنايی قرار دارد که امکان پيروزی آنرا برای تحقق هدف اصلی خود همانا استقرار حاکميت مردم بسيار بالا می برد.در توضيح اين موقعيت استثنايی عرض کنم :
مهمترين تغييری که ساخت دولت در نظامهای پيشين حاکم بر ايران در مقايسه با نظام ولايت فقيه در موقعيت کنونی کرده است ، اين است که در گذشته ساخت دولت در بيرون جامعه شکل و محتوای خود را می يافت.بزرگ مالکی ، روحانيت و سلطنت و ايلها پايه هايی بودند که ساخت دولت راميسر ميساختند . اکنون از همه آن پايه ها تنها روحانيت مانده است و درواقع نظام ولايت فقيه تنها بر روی همين يک پايه تکيه دارد و تعادل ثباتش به جد بهم خورده است . چه خواسته که اين پايه نيز نيمه شکسته است و همين پايه روحانيت نيز يکدست حامی اين نظام نيست و برخی از روحانيت خصوصا آن بخش از روحانيت صاحب نظر و جايگاه در ميان مردم نيز به جنبش مردم پيوسته اند. در اين موقعيت استثنايی نظام ولايت فقيه در حال حاضر در مخمصه و تنگنايی قرار گرفته است که استفاده از آن برای جنبش مردم يک موقعيت استثنايی بوجود می آورد.
نظام ولايت فقيه با تک پايه ای که بعضا متزلزل نيز ميباشد:
۱- نه ميتواند ثباتی را يابد که لازمه هر نظامی است که از مردم بريده و بدستگاه سرکوب و نيروهای نظامی وابسته است
۲-و نه خود را از اثرات فسادی که در همه تار و پود و نسوج نظامش ريشه دوانده رهايی بخشد.
توجه حضار محترم را به اين امر جلب ميکنم که گسترش فساد از هر نوعش در نظام حاکم تا به حدی جدی است که يک ويژه گی خاص يافته و آن اينکه هر جنايت وخيانت و بحران و فسادی از رهبری و راس اين نظام شروع و بدان ختم ميشود
اين امر بتدريج رخ داده است و اکنون وخيم ترين فرم خود را دارد.
من باب نمونه در زمان دولت رفسنجانی با وجود اينکه انواع قتلها و بحرانها و جنايات رخ ميداد و سازمان ترور وعالی جنابان سرخ پوش از طريق وزارت اطلاعاتی مخوف با وزارت عنصری چون فلاحيان ،همراه با رهبری نظام در قتل اپوزيسون نظام در خارج از کشور فعاليت داشت و توسط دادگاه برلين نيز همگی به تروريسم دولتی محکوم شدند ، اما همه فسادها صرفا از راس و رهبری اين نظام شروع و بدان خاتمه نمی يافت. اين امر اما در طول ۸ سال حکومت به اصطلاح "اصلاحات" ميدان و بستری مناسب يافت .خصوصا از زمانی که دولت مدعی اصلاحات ، به انواع و اقسام حکمهای حکومتی گردن نهاد وبا سرپوش گزاردن جنايت ايلغار کوی دانشگاه و نيز قتلهای زنجيره ای و نيز با افزايش بودجه شورای نگهبان که جايگاه ويژه ای دربی ارزش کردن رای مردم کسب می کرد و نيز افزايش بودجه نهادهای غير رسمی چون دادگاه ويژه روحانيت و انواع بنيادهايی که در خدمت يکه تاز شدن مافيا ی نظا می - مالی قرار داشتند عملا به شکل رسمی بدانها وجهه به اصطلاح" قانونی " بخشيد .ونيز با توجه به بستر سازیهای دولت اصلاحات که برغم در دست داشتن حکومت و مجلس و شوراها بعلت" اوجب واجبات دانستن حفظ نظام " چانه زنی در بالا را بدون حتی فشار از پايين رويه کرده و سکوت و کوتاه آمدن را بر طرح روشن و واضح مطالبات مردم مرجح دانسته بود و با جملات رئيس دولت( آقای خاتمی ) در مرود رهبری نظام همچون: "روسای جمهوری بسياری از کشورها از رهبری اين نظام بيشتر اختيارات دارند " عملا اختيارات مطلقه راس و رهبری نظام ميدان و زمينه رسمی و عملی يافت . دقت کنيم که من باب مثال در قتلهای زنجيره ای سرنخ فتواها به خامنه ای و موافقتش با اقدامات سعيد امامی می رسيد و پيگيريها به محض اينکه نقش خامنه ای را برای جامعه مشخص ميساخت متوقف می شد. همچنين دستور حمله به کوی دانشگاه در ۱۸ تير از خامنه ای شروع و به وی ختم ميشد.
در دوران حکومت احمدی نژاد که نتيجه محتوم بستر سازیهای دولت اصلاحاتی بود ، تمرکز قدرت و يکه تازی رهبر نظام که خود نيز آلت دست مافيای مالی- نظامی شده است به حدی وسعت يافت که به خود جرات کاذب انجام تقلبی و خيانتی بدانسان واضح را بدون نگرانی از عواقب محتوم آن را داد. انواع بحران سازيهای خارجی من جمله هسته ای باز سرنخ آن از رهبری و اذن وی شروع و بدان خاتمه می يابد . در آخرين نمونه فساد گروه معروف به خيابان فاطمی که معاون اول احمدی نژاد در وی دست دارد، نيز از دولت محبوب خامنه ای شروع و با حکم حکومتی وی فيصله يافته بررويش سرپوش گزارده شد .
اکنون که گسترش فسادو تک پايه ای بودن اين نظام موقعيت وی را چنان متزلزل کرده است که بی ثباتی درونی وی نه تنها برای مردم بلکه بر جهانی به يمن اعتراض و جنبش مردم آشکار شده است و ديگر اين نظام در تبليغات انحصار گرايانه خود نمی تواند ادعا کند مردم ايران به واسطه شرکت در انتخابات پشت سر آن نظام قرار گرفته اند ، همانا تنها نفع و استفاده ای که شرکت در انتخابات اين نظام نصيب وی می کرد ، نظام ولايت فقيه آشکارا نيازمند يافتن تکيه گاه خارجی است. انواع باج دادنهای اين نظام برای يافتن حامی خود در ميان قدرتهای خارجی بهترين نشان بر نياز اين نظام برای يافتن تکيه گاه می باشد.
در همين جاست که قوت جنبش مردم دراستفاده از اين نياز نظام نهفته است . بياد داشته باشيم که با اوج گيری جنبش هيچ قدرت خارجی قادر نبود حتی تمايلی ظاهری به حمايت از نظام حاکم نشان دهد. از اينرو نقش جنبش و اپوزيسيون اين نظام برای تکيه بر اصل استقلال وايجاد مانع برای مجال دادن به نظام برای يافتن تکيه گاه خارجی بسيار بسيار تعيين کننده است .
زنهار که وضعيت درونی نظام ولايت فقيه بسيار وخيم تر از سالهای پايانی نظام شاهنشاهی دوران پهلوی است . چرا که آن نظام تکيه گاه خارجی و حمايت قدرت امريکا را نيز داشت اما نظام ولايت فقيه نتوانسته است پايه و تکيه گاه محکم خارجی پيدا کند و به يمن جنبش فعال مردم ايران قدرتهای خارجی به وضعيت از هم پاشيدگی درونی نظام بيش از پيش پی بردند.
و هشدار که نه با دوام نظام ولايت فقيه، بلکه تنها با بازگرداندن کامل حاکميت به مردم ايران است که ايران ثبات پيدا می کند.
متاسفانه فرصتهای استثنايی و جمع شدن عوامل داخلی و خارجی همه روزه وجود ندارند . اکنون چنانچه مردم ايران قصد دارند که حاکميت خود بطور کامل برقرار و مستقر سازند ،بايستی حساسيت خود را نسبت به نقش عامل خارجی و نيز تلاش خود برای ادامه جنبش بايستی راصد چندان کنند و بر قوتهای آن بيفزايند.

قوتهای جنبش

۱-خاصيت متکثر و پلورالسيم درونی آن ،
۲- پتانسيل همراه کردن و يا بعضا ادغام جنبشهای مدنی در درون خود
۳- ايفای فعال ترين نقشها در جنبش توسط زنان همان نيمی از جامعه که نظام ولايت فقيه با انواع محدوديتها منفعل نگاه داشتن آنان را مد نظر داشته و دارد.
۵-افکندن پرتو نور حقيقت بر ماهيت نظام ولايت فقيه و برداشتن سرپوش از ذات مافيايی و واقعی ساختار نظام و مشخص کردن نقش تعيين کننده راس و رهبر اين نظام در جنايات و برملا کردن نقش تصميم گيرنده اصلی رهبری نظام در اتخاذ سياستهای تععين کننده و اصلی . ( هر چند آقای خاتمی هنوز هم اظهار می دارد "روشهای نادرست را به نام نظام و رهبری القاء کردن جفا به رهبری است "(سايت باران تاريخ ۲۰ فروردين۸۹) ايشان هنوز در پی القای اين توهم به مردم است که رهبری اين نظام دامنش از اتهامات سرکوب جنبش مردم پاک و مبری است . وی می باست بداند که اين از خاصيتهای نظامهای خودکامه است که در قهقرای دلبستگی به قدرت و مرجح داشتن الزامات قدرت بر خواسته های مردم ،هر خودکامه مستبدی لاجرم خود بدل با آلت فعل قدرت و مافيايی ميشود که خود زمينه ساز آن بوده است. )
۴-کاهش چشمگير احساس ترس و هراس از سياست "النصر بالرعب" نظام و حربه های اعدام و تحاوز و زندان و ...
۵- تهور مردم و اقشار مختلف در بيان خواسته ها و نظرات واقعی خود حتی در قالب شعارهای ساختار شکنانه که ممکن است موردپسند قشری که معتقد به ماندن در چهارچوب نظام است نباشد.يعنی در واقع مردم از ۸ سال دوران اصلاحات اين تجربه را آموخته اند که بيان نظرات خود را به ديگری نمی توان واگذار کرد و مجذی گذار از خط قرمزهای نظام متصلب و محدود کننده نظام در واقع خود مردم بايستی باشند .
۶-قابليت تماس و وصل موفق و تعامل مثبت بين جنبش در درون کشور با ايرانيان شرکت کننده در جنبش در خارج از کشور و ايفای موفق نقش مکمل يکديگر
۷- قابليت جلب موفق و با سرعت حمايت افکار عمومی جهان به جنبش مردم
۸- نشان دادن اقتدار ملی و تنها مرجع تصميم گيری در مورد تعيين سرنوشت خود بودن ، به قدرتهای خارجی وقتی جنبش مردم مجهز به بيان آزادی و حقوق خود و بيانگر وجدان ملی می گردد
۹- يافتن راههای دور زدن سانسور رژيم و نيز خلق و ابداع روشهای جديد اطلاع رسانی
۱۰- تجربه تاکتيکهای خود جوش برای مقابله با وسائل و نيروهای سرکوب
۱۱- اتخاذ موفق روش خشونت زدايی و پرهيز از خشونت در مقابل نيروهای سرکوب نظام
۱۲ – گسترش روزافزون چشم انداز جنبش .در جنبشی که ندای وجدان همگانی است ، افق حرکت به سوی گشايش چشم انداز و تقويت هر چه بيشتر است و به همان ميزان موجبات تنگ تر شدن و متصلب تر شدن دايره عمل و ديد برای نظام استبدادی حاکم و نيز به سوق آن بسوی تضعيف روز افزون است
و...
بهره نبردن از اين قوتهادر جهت تقويت آنها وبرای اعتلای جنبش و يا هرز دادن پتانسل نهفته در تجربه موفق اين ويژه گيها از سوی هر کس صورت گردد ، اشتباهی فاحش و ضربه ای مهلک به جنبش است.

آفات جنبش

زنهار که آفات بسياری ميتواند غنچه اين جنبش را هنوز به شکوفايی نرسيده پژمرده سازد.
برخی از اين آفات تبديل قوتهای اين جنبش به عکس خود است :من جمله :
۱- انحصار طلبی و تنگ نظری در محدود کردن خاصيت و ويژه گی خود جوش و متکثر جنبش تنها به اقشاری خاص . من باب مثال اتخاذ مواضعی همچون " در جنبش تنها موافقان نظام شرکت دارند "و يا " در جنبش معتقدان به حفظ نظام حضور ندارند " و يا "تنها باورمندان و دينداران در اين جنبش فعالند " و " يا دينداران حقی در آينده اين جنبش و نظام آينده ندارند " و يا "جنبش تنها به ايرانيان داخل کشور محدود ميشود "و ... همه و همه اين مرزبنديها صدمه ای است که بر همبستگی ملی وارد می آيد . اينکه اهداف جنبش روز بروز تکامل يافته و به زعم اينجانب در محدده تنگ نظام حاکم نخواهد ماند ، امری کاملا متفاوت است با نفی حضور معتقدان به حفظ نظام کنونی در مراحلی از اين جنبش. انطباق طبيعی و تدريجی همه گرايشها با اهداف جنبش امری است که زمان خود را می طلبد و حق اختلاف را نافی نمی شود . بحث بر نقاط قوت و يا ضعف اتخاذ استراتژی ها و اهداف مختلف برای جنبش امری است که اگر بدون حب و بغضهای شخصی و انحصار طلبی بلکه در چهار چوب جريان دادن انديشه ها و اطلاعات صورت گيرد به تقويت جنبش ضمن رعايت حق اختلاف منجر می گردد.
۲-اصرار بر ادامه ذهنيت تبعيض گر خودی و غير خودی و عدم حمايت يکسان و يکپارچه از حقوق همه شهروندان .
بطور نمونه سانسور خبر های سرکوب و تضييع حقوق نسبت به برخی از زندانيان و يا محکومان به اعدام که متعلق به گروههای سياسی ای محسوب ميشوند که مورد پسند برخی نمی باشد ، خود بهترين مستمسک را در اختيار نظام قرار دادن است تا با دامن زدن به ذهنيت خود ساخته خودی و غير خودی ميان مبارزان با خود ، يک به يک ابتدا به اصطلاح از "بدترينها شروع و به خوبترين ها ختم کند ". چرا که دفاع از حقوق انسانی شهروندان با اختلاف نظر سياسی دو امر کاملا جدا از هم می باشند.
نمونه بارز قدرتی که با مرزبندی های تبعيض آميز بين اجزاء جامعه ،آنرا گرفتار خشونتی ويرانگر می سازد ،نظام ولايت فقيه است .تمامی خشونت و فقر مادی و معنوی که جامعه امروز ايران بدان گرفتار است در ولايت مطلقه فقيه با روشنی تمام جلوه گر است ولايت مطلقه يک تن بر يک جامعه ، به ضرورت ، قدرت يک تن برهمه جامعه معنی می دهدو آنگاه که ولايت مطلقه؛ قدرت مطلقه معنی می دهد و توسط مأموران اعمال می شود، خشونت عريانی می گردد که می تواند انرا به تمامی جامعه تسری دهد. مادامی که مردم در جنبش حقوق يکديگر را همانند ظروف مرتبطه يکپارچه و دفاع از آنرا وظيفه خود ندانند.
۳- محدود کردن افق اهداف جنبش به ماندن در تنگنای محدوده نظام.
با استعانت و بهره از حق اختلاف ، توضيح ميدهم که اصرار بر پذيرش و درجا زدن در محدوده تنگ و متصلب قانون اساسی فعلی در واقع کمکی است که به ثبات نظام ولايت فقيه می شود.چرا که غير قابل اجرا بودن وعده" اجرای ظرفيتهای مغفول مانده در قانون اساسی "مادامی که هر ايرانی به خود زحمت مراجعه به محتوای بند ها و اصول قانون اساسی حاکم را بدهد واين نظام را روزمره تجربه کند ،براحتی آشکار می شود . چرا که ملاحظه می کند تمامی بندهای راجع به "حقوق مردم"مندرج در قانون اساسی نظام ولايت مطلقه فقيه مقيد به قيودی می باشند. از اينرو غير قابل اجرايند .در واقع چون قانون اساسی باز نويسی شده با ذهنيتی استبدادی نگاشته شده است ، برای جلوگيری از اجرای هر حقی مادامی که به مذاق استبداد جور در نيايد، از ابتدا مانعی و قيدی تراشيده اند. من باب نمونه در اصل ۲۷ قانون اساسی اين نظام : تشکيل اجتماعات و راهپيمائيها بدون حمل سلاح بشرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است "ملاحظه ميشود که حق طبيعی تشکيل اجتماعات مقيد شده به مخل مبانی اسلام نبودن و تا زمانی که شورای نگهبان مبسوط الاختيار اين نظام مفسر قانون است ،هر اجتماع و راهپيمايی مردم منجمله راهپيمايی سکوت ۲۵ خرداد ۸۸ نيز مخالف با مبانی اسلام تفسير می شود و مجوز نمی گيرد. صرف تجربه تقاضای مجوز برای راهپيمائيها از وزارت کشور اين نظام ، بايستی بر مصران بر ماندن در چهارچوب قانون اساسی فعلی ثابت کرده باشد که علاوه بر اينکه بخش اعظم قانون اساسی بر محور اختيارات مطلقه رهبری بدون کوچکترين مسئوليتی شکل گرفته است.، چند بند محدود در باره حقوق شهروندان نيز مقيد به قيودی است که مفسر آن قيود شورای نگهبان نظام است .
نمونه دوم اصل ۲۲ قانون اساسی نظام ولايت فقيه است که در ان قيد شده است :" حيثيت ، جان ، حقوق ، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر درموارديکه قانون تجويز کند !" مقيد ساختن رعايت جان و حيثيت و حقوق مردم به تشخيص قانونی که شورای نگهبان مفسر آن است از معنا تهی ساختن حقوق ذاتی انسانها است .
و يا در بند ۲۴ آمده است:" نشريات و مطبوعات در بيان مطالب آزادند مگر آنکه مخل به مبانی اسلام و حقوق عمومی باشد تفصيل آن را قانون معين ميکند ."
تجربه ۳۰ ساله نظام ولايت فيه در سرکوب مطبوعات و اصحاب مطبوعات و نيز صدور بخشنامه هايی که با چماق حکم حکومتی ، طرح اساسی ترين مسائل کشور را بر مطبوعات ممنوع اعلام می کند ، آيا آن حقوقی است که در اين قانون اساسی مغفول مانده اند؟!
در واقع قيود قيد شده در اين بند ها خود بزرگترين مانع تحقق و اجرايی شدن حقوق مردم اند .
از اينروطراحان ماندن در چهرا چوب قانون اساسی نظام بايستی بر روی اين امر حساب کنند که با ارجاع دادن مردم و جنبش به وعده اجرای حقوق مغفول مانده ای از اين دست و نيز طرح آينده ای مبهم و غير قابل اجرا علاوه بر تيره ساختن افق جنبش ،مسئوليت عظيم به وقفه دچار کردن جنبش و ضربه به آن و نيز عقب ماندن از جنبش را متوجه آنان می گرداند.
۴- هرچند جامعه زنان ايران در جنبش سبز فعاليت چشمگيری دارند و موجبات پويايی و تحرک آنرا فراهم آورده اند ،منتهی بسياری از فعالان جامعه زنان کشور از دوران اصلاحات تجربه تلخی را در خاطر دارند زيرا از نيروی آنها تنها برای به پای صندوق رفتن و رای دادن استفاده شد ،بدون آنکه در جهت اجرا خواسته های به حق آنان اقدامی اساسی صورت گيرد . اکنون نيز اين نگرانی با توجه به موضع گيری های برخی از به اصطلاح سخنگويان اين جنبش موضوعيت يافته که زيرا در بيانيه ها و ابراز خواسته های جنبش به مطالبات اخص جامعه زنان اعتنا و توجه درخوری نميشود .
۵- همين امر به جنش کارگری نيز تعميم می يابد .با توجه به وضعيت رکود اقتصادی و تورم سرسام آور و معضلات اقتصادی و اجتماعی و ورشکستگی روز افزون واحد های توليدی و نيز اخراج فزاينده کارگران و همچنين عدم پرداخت ماهها و بلکه سالها مطالبات ودستمزدها کارگران و نيز موانع متعددی که رژيم بر سر تشکل های صنفی کارگری و سنديکاهای کارگری ايجاد کرده است ،حقی که در اصل ۲۶ نيز آزاد تلقی شده و باز مقيد به نقض نکردن اساس جمهوری اسلامی و موازين اسلامی گرديده است ،اگر با عدم توجه به حقوق و مطالبات کارگران و دفاع بی قيد وشرط از حقوق آنان وعدم طرح مطالبات خاص آنها و تنها توجه صرف به پتانسيل آنها در جنبش و استفاده ابزاری از حضور آنها ن همراه گردد ،موجبات دلسرد شدن آنها از جنبش و نپيوستن بدان را فراهم می آورد و با اين کار همبستگی ملی که لازمه رسيدن به اهداف جنبش برای تحقق خواسته ها و مطالبات همه اقشار مردم است صدمه و ضربه جبران ناپذيری ميخورد .
۶-بی اعتنايی به حقوق اقوام مختلف درون ايران ، اقوام متنوعی که در طول تاريخ کهن ايران خود بهترين ضامن حفظ استقلال ايران بوده اند و به مثابه ملاط ثبات ايران عمل کرده اند ،باعث دوری گزيدن آنها از جنبش ميشود.حمايت از تنوع قومی و فرهنگی و نيز زبانی مردم ايران و دفاع از حقوق آنها وبرسميت شناخته شدن هويتهای متفاوت فرهنگی در عين حفظ انسجام ويکپارچگی وطن به مثابه زمينه و بستر يگانه و حامی تحقق آن هويتهای متفاوت، بايستی در گفتار و نوشتار سخنگويان جنبش وضوحی آشکار يابد.
۷- از اينروبه مصداق شعر خاقانی:
چو به در يا نه صدف ماند و نه در / زحمت ساحل عمران چکنم؟!
اجتناب دراحترام به خواسته های جنبشهای مدنی موجود در ايران باعث تاخير ويا گريز هر يک از آنها در پيوستن به جنبش عمومی خواهد شد.لذا ادغام و طرح خواسته های جنبشهای مختلف اعم از زنان و کارگران و دانشجويان ودانش آموزان و معلمان و...نقطه اتصال آن خواسته های خاص با خواسته های عمومی جنبش است و آزاديهايی سياسی -اجتماعی را برای همه نويد می دهد و خود بدل به حلقه زنجير اتصال اين جنبشها با جنبش عمومی مردم می شود و از خطر تقليل جنبش به يک جنبش سياسی صرف با اثرات محدود می کاهد. استقرار حاکميت ملی نياز به انتخاب دقيق تاکتيکها و استراتژی دارد که ضمن در برگرفتن خواسته های همه اقشار ملت ، بطور عملی تحقق نيازهای اساسی جامعه را در افق اينده جنبش بازنمايد.
من باب نمونه چند سوال ساده در اين زمينه از طراحان شعار " ماندن در چهارچوب قانون اساسی فعلی " مطرح می سازم که چنانچه هر شهروندی در ذهن خود به دنبال پاسخگويی بدانها بر آيد ، ابهامات زيادی را از اذهان برطرف می سازد :
الف - با طرح وفادار ماندن به قانون اساسی فعلی ، چه چشم انداز نويی را در مقابل جامعه زنان کشور باز می گشاييد؟ و اجرای چه حقوقی را به زنان وعده می دهيد که ۳۰ سال تجربه اين نظام و چالش با انواع مشکلات و معضلاتی که نظام ولايت فقيه برای نيمی از جمعيت کشور فراهم کرده است ،اجرا نشدن آن حقوق آنرا در عمل برايشان مبرهن نساخته باشد؟!
ب- با طرح وفادار ماندن به قانون اساسی فعلی، چه آينده رشد يابی را به جوانان و نيروی محرکه جوان چه در ابعاد سياسی و چه اقتصادی و اجتماعی ( اشتغال ، تحصيل ، ازدواج ، و ... ) وعده می دهيد که ۳۰ سال تجربه اين نظام نفله شدن نسلی را در جنگ و تحمل عواقب جنگ را برای نسلهای آينده و نيز موجبات فرار روزافزون استعداد ها و مغزهای کشور را فراهم نياورده باشد؟
ج- با طرح وفادار ماندن به قانون اساسی فعلی، چه آينده بی تبعيضی را برای دگر انديشانی وعده می دهيد که قانون اساسی فعلی با انحصار مقامات کليدی در دست باورمندان با اسلام حقوق شهروندی آنان را رعايت کند ؟ اصولی همانند اصل ۱۱۴ که رئيس جمهوری را محدود به رجال آنهم رجال مذهبی می کند، خط بطلان کشيدن بر حقوق نيمی از جمعيت جامعه همان زنان و محدود کردن مردان به باورمندی به دين اسلام و مذهب تشيع است.مگر جز اين است که واضعان قانون اساسی نظام ولايت فقيه در واقع با اين اصل ،دين اسلام را که برای دين در کليت خود و نيز پذيرش دين هر گونه اکراه را حرام ميداند ( لا اکراه فی دين ) بدل به وسيله سلب حقوق شهروندان کرده اند ؟!
د – با طرح وفادار ماندن به قانون اساسی فعلی ، چه آينده بی تبعيضی را برای حتی اقليتهای مذهبی و جامعه تسنن وعده می دهيد که رياست جمهوری را منحصر به باورمند به مذهب رسمی کشور می گرداند؟
ه - با طرح وفادار ماندن به قانون اساسی فعلی ، چه آينده بی تبعيضی را به باورمندان و دينداران وعده می دهيد که از دولتی شدن باور و دين خود و استفاده ابزاری از آن برای سلب حقوق ساير شهروندان ابا دارند و آنرا بر نمی تابند؟
و- وبالاخره با طرح وفادار ماندن به قانون اساسی فعلی ،چگونه ميتوان وعده تحقق حاکميت بدون قيد و شرط مردم را وعده داد وقتی در اصل ۱۱۰ ، تمامی تصميمات اساسی کشور از تعيين سياستهای کلی نظام گرفته تا حتی صدور فر مان همه پرسی را در حطيه اختيارت منحصره و مطلقه ولی فقيه می داند؟!
و اگر به جای وعده دادن بازگشت به قانون اساسی ، مختصات و ويژه گيهای نظامی مردم سالار را و طرح قانون اساسی بی طرفی را موضوع بحث قرار دهيم و مطرح سازيم که حقوق شهروندان را مقيد به قيودی نمی کند و حقوق را ذاتی همه انسانها (اعم از باورمندان به دين و يا مرامی و بی باوران به هر دين و مرامی) دانسته و تحقق آن حقوق را تضمين نمايد و با جدا ساختن دخالت دين در دولت و دولت در دين ،آزادی باور را تضمين سازد ،منصفانه قضاوت کنيم که کداميک قدرت جذب همه شهروندان را وتضمين حاکميت بی واسطه آنان را دارد و افق و پيشاروی ملت ايران را باز می نمايد ؟
به نظر اينجانب ترک محدوده متصلب نظام حاکم و انتخاب حوزه جامعه ملی و توجه به اصلی ترين اصل يعنی بله گفتن به حاکميت بی قيد و شرط جمهور مردم ايران در اتخاذ تاکتيکها و استراتژی، آن روش و هدف عمومی است که تحول را ميسرو پيروزی جنبش را ممکن ميسازد .

*اين سمينار به دعوت کانون حمايت از مبارزات آزاديخواهانه مردم ايران – آلمان / برمن
در تاريخ ۱۷ آوريل ۲۰۱۰ در شهر برمن آلمان و با عنوان "جنبش سبز و راههای پيش ِرو" با شرکت خانم ژاله وفا و آقايان منوچهر صالحی و حسن شريعتمداری برگزار شد.

منبع:

http://news.gooya.com/politics/archives/2010/04/103925.php

مهدی کروبی: در پی آن هستند که مجلس را فرمايشی کرده و نمايندگان را بی خاصيت جلوه دهند! سحام نيوز

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Mon, 26 Apr 2010 20:17:00 +0000

gooya news :: politics : مهدی کروبی: در پی آن هستند که مجلس را فرمايشی کرده و نمايندگان را بی خاصيت جلوه دهند! سحام نيوز

سحام نيوز: شنبه چهارم ارديبهشت ماه ۱۳۸۹، برخی از نمايندگان ادوار مجلس شورای اسلامی با رئيس مجلس ششم ديدار و گفتگو کردند. در اين ديدار که در فضايی صميمی و دوستانه برگزار گرديد، نمايندگان سابق ملت در مجلس شورای اسلامی ضمن ارائه تحليل فضای سياسی کنونی کشور از مواضع اصولی و شجاعانه و ايستادگی و مقاومت کروبی در دفاع از خواستگاه به حق ملت و تلاش ايشان در جهت بازگشت کشور به قانون اساسی تقدير و تشکر کردند.
نمايندگان ادوار مجلس در بخشی از سخنان خود، ادامه وضعيت کنونی را نگران کننده ارزيابی نموده و شرايط کشور را بحرانی توصيف کردند.
حجت الاسلام مهدی کروبی ضمن خوش آمدگويی و آرزوی توفيقات روزافزون در سال جديد، سخنان ايشان را بسيار مهم ارزيابی نموده و در چند بخش صحبتهای خود را ارائه کردند:

ايستادگی در برابر قانون شکنی و تلاش در جهت بازگشت کشور به قانون اساسی، بی شک آنها را به زانو در خواهد آورد و پيروزی را نصيب ملت خواهد ساخت
مهدی کروبی در تائيد سخنان برخی از نمايندگان ادوار مجلس درباره افزايش فشارها و تداوم آن، گفت: از يکسو با مردم آنچنان برخورد کردند که متاسفانه به هيچ وجه در شان نظام ما نبود و آن مسائل تلخ را به بار آوردند و در تداوم آن امروز با صدور احکام سنگين، افزايش فشارهای امنيتی در جامعه بخصوص دانشگاه ها، ايجاد فضای تهديد و ارعاب در مراسم ها و حتی در ديد و بازديدها، و از سوی ديگر سناريوی برخورد فيزيکی و روانی را با بنده و آقای موسوی در دستور کار قرار دادند. بنده همچون ساير دلسوزان طبق وظيفه شرعی و قانونی خود در کنار ملت از حقوق قانونی آنها دفاع نمودم. با مشاهده همراهی و ايستادگی و ارتباط تنگاتنگ مردم و دلسوزانشان، عده ای را اجير و سناريو را اجرا کردند. متاسفانه توهين و ناسزاگويی کم بود که بدان حرمت شکنی را نيز افزودند. با حمله های فيزيکی به حضور بنده در کنار ملت، برخورد با خانواده ام: ضبط پاسپورت فرزندم دکتر تقی کروبی، جانباز و استاد دانشگاه که جهت امور علمی و درج مقاله قصد عزيمت به خارج از کشور را داشت، ضبط پاسپورت فرزندم حسين کروبی، حمله های بی شرمانه به منزل بنده و شکستن شيشه های منزل ما و همسايه ها و شعار دادن های نامناسب و غيراخلاقی! دستگيری فرزندم علی کروبی در سالروز گراميداشت پيروزی انقلاب و ضرب و شتم شديد و توهين نمودن و تهديد وی، همه نشان از افزايش فشارها و تداوم اين شيوه غيراخلاقی، غيرعقلانی و غيراسلامی در قبال جريان قانون خواه ملت است. اما آگاه نيستند که هر چقدر فشارها را بيشتر کنند و به روند کنونی تداوم بخشند ما نيز بيشتر مقاومت کرده و انسجام بيشتری خواهيم يافت و مصمم تر از قبل ايستادگی خواهيم کرد. برادران و خواهران گرامی، نمايندگان محترم ادوار مجلس شورای اسلامی بدانيد ايستادگی در برابر قانون شکنی و تلاش در جهت بازگشت کشور به قانون اساسی، بی شک آنها را به زانو در خواهد آورد و پيروزی را نصيب ملت خواهد ساخت.

اطلاع رسانی وظيفه تک تک ماست
شواهد حاکی از شروع جديد موج جنگ روانی است!
کروبی در بخش ديگری از سخنان خود به ضرورت اطلاع رسانی تاکيد نموده و افزودند: افراطيون در تلاش هستند که با راه اندازای جنگ روانی و افزايش فشارهای امنيتی، فضا را به نحوی جلوه دهند که حتی افراد از ديدار يکديگر نيز بهراسند!! البته انتشار اخبار ديدارهای پی در پی نشان از شکست اين جنگ روانی است ولی نبايد آنرا ساده انگاشت چرا که شواهد حاکی از شروع جديد موج جنگ روانی است. نگرانی و بيم آنها از آگاهی ملت است. سعی دارند مردم را در انزوای خبری قرار دهند. بنابراين وظيفه مهم تک تک ما در اين شرايط اطلاع رسانی است و در اين راه از تمامی ظرفيتهای موجود می بايست استفاده کرد.

وجود احزاب برای اداره يک کشور ضروری است.
با پلمپ و بستن احزاب کشور را نمی توان مديريت کرد!دبيرکل حزب اعتماد ملی درباره احزاب اينچنين گفت: يکی از ماحصل های قرنها تلاش بشر در جهت مديريت بهتر کشور و جامعه، استفاده و بهره گيری از وجود احزاب است. در عصر حاضر وجود احزاب برای مديريت کشور يک ضرورت محسوب می گردد. پلمپ کردن و بستن احزاب مديريت نيست! مديريت مناسب يک کشور سعه ی صدر می طلبد، تعامل با احزاب را می طلبد، تعامل با منتقدين را می طلبد.. مگر در کشور ما چند حزب وجود دارد که دفاتر آنها را پلمپ می کنيد و از ادامه ی فعاليت منع شان می کنيد!! اينچنين نمی توان بر کشور مديريت نمود..! برای مديريت مناسب کشور در عصر حاضر راهکاری جز وجود و حضور احزاب در صحنه و تقويت روزافزون احزاب و تشکل ها نيست البته مشخص است که عده ای نه تنها به مديريت مناسب کشور نمی انديشند بلکه تمايل دارند کشور را روز به روز با بحرانهای عميق تری مواجه سازند!

در پی آن هستند که مجلس را فرمايشی کرده و نمايندگان را بی خاصيت جلوه دهند!!
رئيس مجلس شورای اسلامی در دوره های سوم و ششم در سخنانی مربوط به مجلس شورای اسلامی گفت: بنده از هشت دوره مجلس، چهار دوره در مجلس حضور داشتم و با توجه به وجود علقه های بنده به مجلس و نيز تاکيدات امام که بر اهميت اين نهاد مردمی افزوده، لذا مجلس به نوعی خانه دوم بنده محسوب می گردد. چه در زمان حضورم در مجلس و چه زمانی که حضور نداشتم، هميشه داعيه ی دفاع از نفس و اصل مجلس را داشته ام و در اين راستا بارها از جايگاه و شان مجلس دفاع کرده و عرايضی ارائه نموده ام. اينک در اين برهه ی حساس که عده ای مغرض يا از روی ناآگاهی! در جهت تضعيف اين نهاد مردمی تلاش می کنند وظيفه خود می دانم همچون گذشته در دفاع از جايگاه مجلس که به فرموده امام “مجلس در راس امور است” وارد صحنه شده و هشدار دهم که عده ای در پی آن هستند که مجلس را فرمايشی کرده و نمايندگان را بی خاصيت جلوه دهند!!
کروبی در سخنانی مهم افزود: در کشوری که ۳۱ سال از پيروزی شکوهمند انقلابش می گذرد، دعوايی رخ داده است. ما معترض به نتايج انتخابات هستيم و طرف ديگر مدعی به صحت آن. بحث و مقصود بنده در اينجا، داوری اين موضوع نيست که ما حق می گوئيم يا آنان راستگو هستند. چه معترضين و چه مدافعان، همگی از مسوولين اين نظام و انقلاب هستند. اما گويا عده ای در اين بين نهادهای مردمی از جمله مجلس را نشانه رفته اند تا موجبات تضعيف آنان را فراهم سازند! مجلسی که امام بارها تاکيد می کرد که مدرس ها بايد حضور داشته باشند و فضای مجلس بايد به گونه ای باشد که نمايندگان از آزادی عمل و شجاعت لازم برخوردار باشند متاسفانه امروز شاهد آنيم که در راستای ترساندن نمايندگان و سلب آزادی عمل آنان، حتی از ديدارهای نمايندگان نيز ايراد گرفته و آنها را از طريق نطق در مجلس و فضاسازی های تبليغاتی مسموم خويش تهديد به ردصلاحيت و برخوردهای سياسی می کنند!! جالب آنکه می گويند چرا به ديدار آنانی رفته ايد که به انتخابات ايراد گرفته اند!!
مواضع بنده قبل از انقلاب در داخل زندان و خارج از آن با چپ های کمونيست و التقاطيون کاملا شفاف و روشن بوده و بعد از انقلاب نيز همينگونه عمل نموده ام وليکن اين موضوع دليل آن نمی شود که از حقوق قانونی آنان دفاع نشود و يا به دليل تفاوت نگرش و افکار و عقايد به ديدار نرفت. بنده حتی زمانی که در مجلس بودم جهت پيگيری حقوق قانونی و رسيدگی به شکايات و گله مندی ها، به ديدار برخی از اين افراد می رفتم. آيا وی مسلمان می شد و يا بنده کمونيست می شدم؟!!
متحير و متعجب و متاسفم از آنکه شان نمايندگان مجلس را اينگونه پائين می آورند که حق ديدارهای معمولی نمايندگان را از آنان سلب کنند!! در تلاشند که با ايجاد جو رعب و تهديد، نمايندگان را بی خاصيت جلوه داده و مجلس را فرمايشی کنند. البته که با وجود نمايندگانی محترم و شجاع که به سختی و همت توانسته اند از فيلترهای بسياری همچون شورای نگهبان عبور کرده و آرای مردم را کسب کنند اين خيال باطل را با خود به گور خواهند برد.
مخالفت با آزادی و جمهوريت و مردمی بودن نظام بر پيشانی افراد حک نشده است که بتوان آنرا تشخيص داد بلکه با عملکرد اشخاص می توان بدان پی برد. آيا برخورد با مجلس و تنزل جايگاه اصيل آن همانا ناديده گرفتن و سبک شمردن آراء ملت نيست؟!!
رئيس سابق مجلس افزود: اولين حرکت در ايران تشکيل مجلس بر پايه ی آراء و خواستگاه مردم بود، که بيشترين فشارها را نيز در دوران خفقان رضاخان به دوش کشيده و در دوران شاه خائن نيز بالاترين صدمه را با فرمايشی کردن مجلس به جايگاه اين نهاد مردمی وارد آوردند.
از خواب بيدار شويد. اينجا ايران است. شما هم که ايرانی. بيش از يکصد سال است حرکت مردمی ايران بسوی مردم سالاری آغاز شده است.با ورود روحانيت و به رهبری بی نظير امام در سال ۴۱ حرکت وارد مرحله جديدی گرديد که در نهايت در سال ۵۷ به پيروزی شکوهمندی رسيد که تحليل گران سياسی، اجتماعی و فرهنگی جهان را متحير خويش ساخت. بی خود نبوده که امام بارها و بارها بر جايگاه مجلس تاکيد نمودند. بدانيد اين مجلس هرگز فرمايشی نخواهد شد. اين ملت انقلاب کرده اند که اصولا از چنين حوادثی که در رژيم های گذشته مسبوق به سابقه بوده است را جلوگيری کنند. مردم آگاهند و هوشياری لازم را دارند. در اين جامعه انقلاب صورت گرفته است. ولو اينکه شما عده ای را تهديد و عده ای را ردصلاحيت کنيد و يا حتی اقدام به ابطال نتايج انتخابات مجلس در برخی از حوزه ها دست يازيد، در اينصورت تنها صورت مساله را پاک کرده و مسائل به قوت خويش باقی است. تنگ نظری های اعمال شده در مجلس های چهارم و پنجم و نهايتا بروز حوادث سال ۷۶ گواه و صدق بر ادعای بنده است. امروز نيز تداوم همان دگم انديشی ها در انتخابات مجلس هفتم و هشتم و رياست جمهوری نهم و دهم، انفجار ميليونی و حوادث تلخ و پرخاشگری های اخير را موجب گرديده است. اينکه با خود بيانديشيد با فضاسازی و ايجاد ارعاب می توان مجلس را فرمايشی کرده و کشور را مديريت نمود نشان از عقب افتادگی سياسی و آشفتگی ذهنی و ناتوانی شما در مديريت يک کشور است.

مهدی کروبی در پايان ضمن گراميداشت هفته معلم و روز کارگر، اين ايام را به همه ی معلمان محترم و کارگران عزيز تبريک گفته و آرزوی توفيقات روزافزون و رفع مشکلات اين دو قشر مهم جامعه را از درگاه الهی مسئلت نمود.

منبع:

http://news.gooya.com/politics/archives/2010/04/103918.php

انتقادی برساختار تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی (قسمت دوّم)، شاهين بوستانی

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Mon, 26 Apr 2010 19:45:00 +0000

واقعيت امر اين است که ما اساسا با آزمايشگاه‌شدن اين تلويزيون مخالفيم و نمی‌خواهيم که تاوان اين سودجويی‌های خودخواهانه را بپردازيم و تحمل تجربه‌های آزمايشگاهی تلويزيون مادر را در تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی نداريم. بدون شک، اصلا انسانی و منطقی نيست که اين روش در اين شبکه ادامه پيدا کند و مسئولين امر بايد هر چه سريع‌تر در اين فضای ناسالم تغيير اساسی و جدی ايجاد کنند

پس از انتشار [قسمت اوّل اين مقاله http://sohraabirani-2.blogspot.com/2010/04/blog-post_8209.html] در هفته گذشته جنب و جوشی در محافل و بخصوص در راهروهای قدرت ميدان آکسفورد لندن به راه افتاد. همه در تکاپوی يافتن راه حلی برای دفاع از خود و مقابله با نکاتی برآمدند که در مقاله مطرح شده بود. تبليغات در لابلای برنامه ها بيشتر از حد معمول شد، نويد چهرهای سرشناس تازه و برنامه های جديد داده می شد، تلفن های افراد جديد از طيف های مختلف به صدا در آمدند و ناباورانه بی بی سی فارسی آنها را دعوت به شرکت در برنامه هايشان می کرد؛ کسانی که در گذشته اساسا ناديده گرفته شده بودند.
من از اين مسئله خوشحال هستم که مقاله ام آنها را به تحرک واداشته و آنها تصميم گرفته اند که دايره بسته شان را بزرگ کنند. هدف من هم از اوّل فقط تغيير سازنده بوده و نه چيز ديگری. دوستان! زياد نگران نباشيد وبه قول انگليسی ها "اعصاب تان را خراب نکنيد و زياد سخت نگيريد"، فقط به پيشنهادهای سازنده تماشاچيان خود توجه جدی بکنيد. اميدوارم که تحرک ايجاد شده در بی بی سی فارسی يک تاکتيک موقتی و يا حداکثر يک استراتژی کوتاه مدت نباشد چون ["کميته مستقل مميزی حرفه ای مردمی"] اين روند تغيير را بطور مداوم و با دقت زير نظر خواهد داشت.
در ضمن يادداشت هايی هم در حمايت از مقالات خود از دوستانی در انگليس و از نقاط مختلف دنيا دريافت کردم، بخصوص از دست اندرکاران حرفه ای سينما و تلويزيون درايران، که در مقالات بعدی به اين يادداشت ها و نقطه نظرات مندرج در آن ها خواهم پرداخت. ولی فعلأ به اين اکتفا می کنم که از مديريت بی بی سی فارسی بپرسم که آيا پرداخت دقيقه ای ۷۰ تا ۱۰۰ پوند برای نمايش فيلم های اين دوستان ايرانی در برنامه آپارت کمی بی انصافی است؟
دوستان! شما برای نمايش يک فيلم مستند ۵۰ دقيقه ای فيلمسازان ايرانی حدود ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ پوند به آن ها پرداخت می کنيد اما حدود ۱۰ تا ۱۵ برابر اين مبلغ هزينه فيلم های خودتان می کنيد! و در مورد [فيلم "عمر خيام نابغه ايرانی"] ديگر چه بگويم؛ مبلغی حدود ۳۰ برابر مبلغی که به اين دوستان می دهيد هزينه کرده ايد!
دوستان عزيز! اين فيلمسازان خوراک يکی از مهمترين و پربيننده ترين برنامه های شما را تأمين می کنند اما يکی از ارزانترين برنامه هايی است که در اختيار شماست. شما خودتان که به پوند نان می خوريد لطفأ به اين فيلمسازان هم به پوند نان بدهيد نه به ريال! تا آنها هم بتوانند امکان ساخت فيلمهای بعدی شان را فراهم کنند. من از مسئولين امر در تلويزيون بی بی سی فارسی مصرأ خواهش می کنم که در اين مورد تجديد نظر کنند و نرخ بهتری به اين فيلمسازان بدهند تا آنها هم بتوانند کارهای بهتری برای برنامه های آتی مجموعه تلويزيونی آپارات تهيه کنند.
و اما برويم سر مطلب اين هفته که اميدوارم در روند عملکرد سردمداران تلويزيون بی بی سی فارسی تاثيرات مثبت داشته باشد.
همانطور که در مقاله قبل اشاره شد، مشکل ساختاری تلويزيون بی بی سی فارسی از تصميم انتقال تمام کارمندان راديويی بی بی سی به تلويزيون شروع شد. با اينکه اين کارمندان راديويی از بيش از يک سال و نيم قبل از افتتاح اين شبکه در تاريخ ۱۴ ژانويه سال ۲۰۰۹ و با صرف هزينه های گزاف ميليونی تحت تعليمات تلويزيونی قرار گرفته بودند، اما اين آموزش ها اثری نداشت و حاصل آن يک تلويزيون درجه يک بی بی سی نبود.
در نتيجه تصميم گرفته شد که حتی پس از افتتاح شبکه تلويزيونی، آموزش حين کارپرسنل ادامه پيدا کند. که اين خود از نظر خلاقيت و کيفيت فنی آثار نادرستی بهمراه داشته است و هنوز هم ادامه دارد. اين تعليمات فقط به کارمندان فنی محدود نبود بلکه در رده مديريت نيزآموزش های حين کار ادامه داشت و آن هم توسط کارمندان انگليسی تلويزيون بی بی سی مادر که از اين مسئله بنفع خود بعنوان نردبان ترقی در بی بی سی مادر بهره جويی خودشان را می کردند و هنوز هم اين روال ادامه دارد. چرا که برای خيلی از اين کارمندان انگليسی چنين امکاناتی در تلويزيون مادر در اختيارشان قرار داده نمی شود، و تلويزيون مادر هم بنوبه خود از وجود تلويزيون بی بی سی فارسی در تعليم و تربيت بخشی از کارمندان انگليسی اش چه در زمينه مديريتی و فنی و چه فراهم کردن زمينه برای تجربه سبک های جديد تلويزيونی، که هرگز اجازه آن ها را در کانال های انگليسيش نمی دهد، بطور مجانی استفاده کرد. با اين اميد که اگر موفقيت هايی در اين زمينه حاصل شد آنگاه اين تيم تربيت شده در تلويزيون بی بی سی فارسی و با تجربه را بمرور زمان به کانال های اصلی اش منتقل کنند!
اين واقعأ دردناک است. بودجه تلويزيون بی بی سی فارسی که بايد خرج کيفيت برنامه ها و تعليم و تربيت کارمندانی شود که هدفشان ماندن و فعاليت در اين شبکه تلويزيونی است، صرف تعليم و تربيت وتجربه های تلويزيونی بی بی سی مادر می شود و به نوعی بودجه تلويزيون بی بی سی فارسی توسط بی بی سی مادر به جيب زده می شود! علاوه بر آن، خيلی از اين تعليم و تربيت ها توسط بخش آموزشی تلويزيون مادر صورت می گيرد، البته نه مجانی بلکه بودجه زيادی از تلويزيون بی بی سی فارسی صرف اين کار می شود که اين خود امکان به سر کار نگاه داشتن کارمندان بخش آموزشی بی بی سی مادر را هم فراهم می کند!
همانطور که می بينيد بی بی سی مادر از ضعيف بودن پرسنل تلويزيون فارسی، استفاده دو گانه ای ميکند: هم کارمندان آتی خود را تعليم می دهد و هم حقوق کارمندان بخش آموزشی بی بی سی مادر را تضمين می کند، وهمه اين ها از سر خير وجود پرسنل ضعيف تلويزيون بی بی سی فارسی است.
بودجه ای که به اين ترتيب صرف آموزش پرسنل ضعيف بی بی سی می شود، در اصل می توانست صرف بهبود درآمد فيلمسازان برنامه آپارت شود تا با شرايط بهتری فيلم بسازند، در حالی که بی بی سی فارسی به نوعی با کم دادن به فيلمسازان و ايجاد فشار حرفه ای و معيشتی بر آنها، بودجه آموزش را تامين می کند. به عبارت ديگر اين فيلمسازان ايرانی هستند که بطور غير مستقيم بودجه پروژهای بی بی سی مادر را با سختی هايی که می کشند تأمين می کنند!
بنظر می رسد که دوستان وسردمداران هموطن ما در اين شبکه يا متوجه اين مسئله نيستند ويا شايد هم هستند اما برای خود آنها نيز تلويزيون بی بی سی فارسی فقط يک نردبان ترقی برای رفتن به تلويزيون بی بی سی مادربعنوان يک آرزوی ديرينه است. آرزويی که قبلأ امکانی برايش نداشته‌اند و حالا از اين شرايط طلايی می خواهند بهره برداری لازم را تا حد ممکن بکنند. نتيجه اين می شود که اين دوستان از اين اجحاف غيرقابل قبول چشم پوشی می کنند تا روابط خود را با دوستان و سردمداران انگليسی حفظ کنند. و اينگونه است که هموطنان ما در اين شبکه عزيزمان نخشان هميشه در دست انگليسی هاست و بدون اجازه آنها حتی آب نمی خورند. در مسندند ولی قدرت تصميم گيری آنچنانی در مورد آينده اين کانال تلويزيونی ندارند! و تمام اين مشکل از آنجا شروع می شود که هم زبانان ما در اين شبکه بعلت نداشتن تجربه های لازم تلويزيونی هميشه محتاج کارمندان انگليسی هستند.
و اين بطرز فجيعی دردناک است! انگار دوستان مدرن، با تحصيلات عاليه و روشنفکر ما از تاريخ هيچ نياموخته اند. بقول دوستی که می گفت تلويزيون بی بی سی فارسی شده است آزمايشگاه؛ همانطور که در قديم دولت های قدرتمند فشنگ واسلحه های خود را اوّل در کشورهای جهان سوّم آزمايش می کردند وبعد آنها را به بازارهای جهان عرضه می کردند، امروز هم تلويزيون بی بی سی فارسی آزمايشگاه مدرن اين روش های حقيرانه شده است. چه کنيم که ما جهان سوّمی هستيم و بيش از اين لياقت نداريم!
نتيجه اين شده است که ما به مردم تشنه، با فرهنگ، سلحشور و مدرن خود در ايران، افغانستان و تاجيکستان می گوييم که خانم ها و آقايان شما بيشتر از اين لياقت نداريد چون ما بايد از نردبان ترقی وجود شما بالا برويم.
و اين را کسی که مدير راه اندازی تلويزيون بی بی سی فارسی بود با هوشياری درک کرده بود و بخوبی می دانست که استخدام فارسی زبانان بدون تجربه تلويزيونی و تشنه قدرتی که تا آن زمان اين قدرت از آنها سلب شده بود، نتيجه اش اين خواهد بود که دوستان بسيار با شعور راديويی ما هميشه محتاج کارمندان انگليسی خواهند بود. (البته از نظر من استفاده از کارمندان انگليسی در اين شبکه در شرايط خاصی هيچ اشکالی ندارد اما نه به اينگونه آزمايشگاهی، که به تلويزيون بی بی سی فارسی تحميل شده است.)
کارمندان شبکه بی بی سی فارسی هم فعلا از اين امکان طلايی دارند در تجربه اندوزی برای روز مبادا استفاده می کنند که اگر روزی چنانچه تلويزيون بی بی سی فارسی بر اساس زدوبند های سياسی و اقتصادی بسته شد، آنها شانس داشته باشند که جذب تلويزيون بی بی سی مادر و ديگر کانال های تلويزيونی انگليس بشوند. از اين روست که برای استفاده ازاين امکان طلايی، با هم دعوا دارند که چرا فلانی اينقدر زياد مجری فلان برنامه است و من نيستم. يا اينکه چرا فلانی زيادتر از همه امکان تهيه برنامه دارد و من ندارم. يا من هم می خواهم سر دبير برنامه فلان قسمت بشوم. و از سر اتفاق همه آنها هم دوست دارند که جلوی دوربين ظاهر شوند، فارغ از اين که قابليت های لازم را دارند يا نه. و اين به جايی رسيده است که سر دبيران بخش ها، مجری برنامه هم شده اند.
در اين مورد بهزاد بلور از همه سبقت گرفته است و در برنامه های مختلف بيشتر از همه حضوردارد. گرچه من از او خوشم می آيد و قابليت های خوبی هم دارد اما ايشان بايد توجه کند که از اين برنامه ها فقط برای ستاره کردن خودش استفاده نکند. وقتی برنامه ای راجع به ستاره ها ساخته می شود رسم بر اين است که ستاره ها بدرخشند و نه ايشان. البته کنترل اين مجری دوست داشتنی بايد در دست سردبيران مربوطه و تهيه کنندگان ناظر اين برنامه ها باشد به شرطی که متوجه اين نکته ظريف اما ضروری شده باشند.
در اينجا بايد اين نکته را به صراحت تاکيد کنم که در اين شبکه همکارانی هستند که صادقانه فعاليت می کنند ولی فضای غالب موجود همين است که در اين مقالات ترسيم کرده ام. در مقالات آينده، تأثير ضعف تيم مديريت، که ناشی از بی تجربگی آنها در کارهای تلويزيونی و يا نداسـتن زبان فارسی است، و باعث پائين بودن کيفيت برنامه شده است، صحبت خواهم کرد. اما فعلأ بر گرديم به سبک، روش و رسم مديريت موجود در تلويزيون مادر و کمبود آن در تلويزيون بی بی سی فارسی بخاطر رقابت در خودنمايی و سبقت گرفتـن از هم در پلوخوری که ممکن است بعدها ديگر دستشان به آن نرسد.
در تلويزيون مادر و ديگر کانال های معتبر، رسم بر اين است که مجريان خبری فقط در ساعات خاصی برنامه اجرا می کنند. اين روش باعث می شود که يک نوع حس نزديکی بين مردم و شخصيت های تلويزيونی ايجاد شود و وقتی تماشاچی تلويزيون را در ساعت خاصی روشن می کند دوست دارد چهره آشنايی را که با او ارتباط برقرار کرده است، ببيند. اما در تلويزيون بی بی سی فارسی اينگونه نيست و برنامه اخبار در ساعت خاصی توسط مجريان مختلف اجرا می شود. اين باعث می شود که تماشاچی دچار دلتنگی شود؛ انگار دوست نزديکی را که به او اعتماد دارد از دست داده است.
بنظر می رسد که مجريان برای اجرای برنامه های خاصی مثل ۶۰ دقيقه با هم دعوا دارند. وگرنه دليل اين ناهماهنگی اصلأ قابل درک نيست. در اينجا يک ضعف مديريتی در کنترل اين همه سبقت گرفتن ها از يکديگر کاملا مشهود است. بايد جلوی اين آش شل قلمکار گرفته شود وبعنوان مثال کسی که مجری برنامه ورزشی است نبايد مجری اخبار مهم اين شبکه، "۶۰ دقيقه"، باشد. البته هيچکس منکر دادن امکان به مجريان مختلف برای کسب تجربه نيست، اما بايد اين به همان شکلی باشد که بی بی سی مادر عمل می کند و نه به اين وضعيت آشفته بازاری که ما در بی بی سی فارسی شاهدش هستيم. بايد تغييری در اين وضع ايجاد شود.
از آنجا که اين کار خيلی ساده ای است، پيشنهاد می کنم که مديران مسئول يک مقداری جلوی اين کارها را بگيرند واز نظر سبک يک نوع هماهنگی ايجاد کنند.اين مديران هيچ آموزش خاصی لازم ندارند و راه دوری نبايد بروند، فقط کافی است که با کمی استعداد بخرج دادن، يک مقداری تلويزيون مادر را تماشا کنند؛ حتما خيلی چيز ياد خواهند گرفت.
بی تجربگی کارمندان راديويی در کارهای تلويزيونی و فارسی ندانستن کارمندان انگليسی، در کيفيت برنامه ها آثار بدی گذاشته است. در اينجا بايد صريحأ تاکيد کنم که من در مورد کار کردن فارسی زبانان و انگليسی ها در کنار هم در اين شبکه هيچ مخالفتی ندارم. ولی وقتی فارسی زبانان از تجربه های لازم تلويزيونی برخوردار نيستند و انگليسی ها هم زبان فارسی نمی فهمند، وضمنأ تلويزيون بی بی سی فارسی فقط موقتی ويک پل ترقی برای انگليسی هاست و نمی خواهند که خودشان را در گير کنند و برايش وقت زيادی بگذارند، اين همکاری از هرگونه احساس تعهد و تعلق تهی می شود و هيچ انرژيی صرف بهبود برنامه ها نخواهد شد. مشکل در اينجا نه از همکاری انگليسی ها و فارسی زبانان در کنار هم بلکه از انديشه خود کوچک بينی تيم مديريت شبکه فارسی و پذيرش بی چون و چرای هر غير متخصص انگليسی ناشی می شود.
اين البته پديده تازه ای نيست. دوستی که ساليان سال در ايران پروژه های توسعه را بطور مشترک با خارجی ها اجرا و مديريت می کرد دردآشنای اين معضل کهنه بود و به من نمونه هايی از کارهای مشترک را ارائه کرد که در شرايطی که مدير ايرانی تخصص و تسلط کامل به موضوع تحت مديريت خود داشته ، و از اعتماد بنفسی برخوردار بوده که در آن کوچکترين حس حقارتی نسبت به چشم آبی ها راهی نداشت، اين همکاری مشترک به معنای واقعی اتفاق افتاده و آثار مثبتی هم برای مردم و هم در حيطه های تخصصی مديريتی بر جای گذاشته است. اما در غياب اين دو عنصر، همکاری با خارجی ها، هميشه در ايران ختم به تفريح آنها و شبيه مرخصی شده است تا آنها از کارهای سخت ساليانه در کشور خودشان رفع خستگی کنند، که حاصلش نه تنها هزينه های بی ثمر از جيب مردم بوده، بلکه فرصت های تبادل متوازن دانش و تجربه برای مردم ايران نيز به باد رفته است.
مديری که تسلط و تخصص لازم را در حوزه مديريت خود داشته باشد و کمی هم نسبت به مردم و حوزه کاری خود احساس تعهد کند، هرگز تن به همکاری با مشاوران و همکاران غير متخصص خارجی به صرف خارجی بودن نمی دهد. اگر مديران تلويزيون فارسی که عافيت انديشی می کنند به همکاران بی تخصص انگليسی تن ندهند و مديريت تخصصی سطح بالا ارائه کنند، به اين عافيت سريعتر، معقول تر و انسانی تر دست پيدا می کنند. اما طبيعی است که مديريت کردن يک فرد غير ايرانی متخصص از عهده تيم ضعيف مديريتی بر نمی آيد، پس آن ها راهی جز تن دادن به چشم آبی های غير متخصص ندارند، بخصوص اگر که هنوز اين حس حقارت تاريخی برتری هر چشم آبی در تيم مديريت ايرانی پنهانی عمل کند، مديريت آن ها نمی تواند از آنچه که در بی بی سی فارسی ديده می شود، فراتر برود.

اما ببينيم که آثار اين همکاری در وضعيت ضعف مديريتی برنامه های تلويزيون فارسی چه بوده است. من بارها شاهد بودم که گوينده چيزی می گويد و تصوير چيز ديگری نشان می دهد که با گفتار ناهماهنگ است. و اين باعث گيج شدن تماشاچی می شود. انگار خبرنگار، اول مطلب را نوشته بدون اينکه به اين فکر کرده باشد که آيا تصاويری که لازم دارد در دسترس هستند يا نه. مونتور يا همان تدوينگر هم که زبان فارسی نمی داند چندان متوجه اين ناهماهنگی نمی شود. در نظر داشته باشيد که مونتور طبق تعريف فردی است که ضمن شناخت کيفيت هنری تصوير و صدا، با کاربرد وسايل و تجهيزات و دستگاه های مونتاژ فيلم و ويديو آشنايی کامل دارد. و حالا تصور کنيد کسی را که زبان فارسی نمی داند و تدوينگر برنامه های فارسی است. و طبيعی است که "شناخت کيفيت هنری تصوير و صدا" تبديل می شود به يک امر فنی نه محتوايی. خبرنگار هم که موظف است مطلب را بر اساس تصاوير مونتاژ شده دوباره نويسی کند يا متوجه نمی شود ويا اينکه آن را زير سبيلی در می کند. سر دبير فارسی زبان بی تجربه تلويزيونی هم يا متوجه اين اشتباه نمی شود و يا نمی داند که چه راه حلی پيشنهاد دهد. سر دبير انگليسی هم که در اين مورد کاملأ شوت است.
اين مشکل ناهمخوانی را من در تلويزيون های انگليس هرگز مشاهده نکرده ام. بخصوص در برنامه های اخبار، گنگی تصوير و کلام از گناهان کبيره است چرا که هدف از توام کردن تصوير و صدا برقراری رابطه بسيار مستقيم و صريح تماشاچی با موضوع خبر است. يکی از دوستان، نمونه ای از اين نوع اشتباهات در برنامه های اخبار تلويزيون بی بی سی فارسی نقل می کرد که بازگويی آن در اينجا خالی از لطف نيست.
در گزارشی از يک دانشجوی يمنی که می خواست هواپيمايی را منفجر کند، خبرنگار راجع به اين شخص صحبت می کند و تصاويری از خيابان های يمن و چهره هايی از مردم که به دوربين نگاه می کنند، نشان داده می شود. دراين ميان خبرنگار اسم جوان متهم را ذکر می کند و تماشاچی حواسش پرت می شود و برای چند لحظه فکر می کند که اين اسم برده شده از مـتهم، يکی از همان مردمی است که به دوربين نگاه می کنند. ۱۲ ثانيه بعد عکسی از يک جوان برای مدت ۱۵ ثانيه نشان داده می شود و گوينده اصلأ اسمی از اين فرد نمی برد و تماشاچی دوباره حواسش پرت می شود و نمی داند که اين شخص کيست و اصلأ به مطلب جالبی که گوينده راجع به اين اتفاق مهم می گويد نمی تواند توجه کند. بعد از مدتی گيجی، حدس می زند که شايد اين عکس متعلق به آن جوانی باشد که می خواسته هواپيما را منفجر کند واسمش حدود ۲۵ ثانيه قبل روی تصاوير مردم در خيابان های يمن برده شده است! يعنی تصاويری که بايد به کمک خبر بيايد که سرعت انتقال و دريافت خبر را در بيننده افزايش دهد، تبديل به يک معمايی می شود که در تمام طول جريان خبر، بيننده مشغول کشف آن معما می شود.
اگر اين عکس در همان زمان که گوينده برای اولين بار اسم اين جوان مـتهم را می برد نشان داده می شد مشکل براحتی و سادگی حل می شد. اما سر دبير مسئول، اصلا متوجه اين گنگی نمی شود تا از خبرنگار و مونتورش بخواهد که اين اشتباه ابتدايی را تصيح کنند.
از اين گونه اشتباهات نمونه های بيشماری وجود دارد که احتياج به بررسی دقيق توسط مسئولين امر دارد. اگر چنين اشتباهی در اخبار بی بی سی مادر اتفاق می افتاد، که من هرگز آن را مشاهده نکرده ام، با آن بطور جدی و شديد برخورد می شد. اما در تلويزيون بی بی سی فارسی اينگونه نيست. چرا؟
من در مقالات بعدی به چگونگی اين تضاد دو گانه در استاندارد بی بی سی مادر(يکی برای شبکه انگليسی اش وديگری برای تلويزيون فارسی)، عدم شفافيت مديريت در قبال مردم، مشکل کارمند منشی وبالا رفتن خود خواهانه از پله های ترقی به هر قيمتی، خواهم پرداخت و اثراتش را در تک تک برنامه ها چه از نظر سبک و محتوا تجزيه و تحليل خواهم کرد.
اما می خواهم با يک سوال فرضيه ای، بحث اين هفته را پايان دهم: اگر بپذيريم که تلويزيون بی بی سی فارسی آزمايشگاهی برای تعليم و تربيت شود، چرا اين در مورد نسل دوم و سوم مهاجر فارسی زبان مان، البته نه فقط در جلوی دوربين بلکه در زمينه های تکنيکی و برنامه سازی، چندان مورد استفاده قرار نمی گيرد؟ اين ها هم بايد سهمی در اينجا داشته باشند. اين نسل جديد و پدرانشان با ماليات هايی که می دهند حقوق شما و هزينه چرخاندن اين شبکه را متحمل می شوند. و از طرف ديگر اين نسل جديد می تواند سرمايه عظيمی برای آينده درخشان اين کانال تلويزيونی باشد که ثمرات آن را هم مسئولين اين شبکه و هم ما تماشاچيان ميليونی در آينده خواهيم ديد.
ولی واقعيت امر اين ست که ما اساسا با آزمايشگاه شدن اين تلويزيون مخالفيم و نمی خواهيم که تاوان اين سودجويی های خودخواهانه را بپردازيم و تحمل تجربه های آزمايشگاهی تلويزيون مادر را در تلويزيون بی بی سی فارسی نداريم. بدون شک، اصلا انسانی و منطقی نيست که اين روش در اين شبکه ادامه پيدا کند و مسئولين امر بايد هر چه سريعتر در اين فضای نا سالم تغيير اساسی و جدی ايجاد کنند.
شاهين بوستانی – ارديبهشت ۱۳۸۹ لندن
shahinbostani@hotmail.com
http://www.mybbcpersian.com

منبع:

gooya news :: politics : انتقادی برساختار تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی (قسمت دوّم)، شاهين بوستانی

کروبی: مردم در انتظار یک جرقه هستند

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Mon, 26 Apr 2010 11:25:00 +0000

کروبی: مردم در انتظار یک جرقه هستند | • ایران | Deutsche Welle | 25.04.2010

مهدی کروبی در گفت‌وگویی با مجله‌ی "اشپیگل"، بر ادامه مبارزه علیه احمدی‌نژاد به صورت مسالمت‌آمیز اما با تمام قدرت تاکید کرد. کروبی، احمدی‌نژاد را یک مصیبت برای ملت دانست و خواستار برپایی تظاهرات در سالروز انتخابات شد.

مجله آلمانی "اشپیگل" در گزارشی با عنوان «جمهوری وحشت» به بازگویی دیداری با مهدی کروبی، یکی از نامزدهای معترض به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری ایران پرداخته است. در این گزارش نظرات کروبی در رابطه با انتخابات و شرایط کنونی جنبش اعتراضی نیز بازتاب یافته است.

"اشپیگل" می‌نویسد که کروبی در پی اعتراض به نتایج انتخابات تحت شدیدترین فشارها قرار گرفته و رژیم جمهوری اسلامی با تعطیلی حزب و روزنامه "اعتماد ملی"، کروبی را عملاً از نهاد‌های اجرایی و خبری محروم کرده است. بیش از ۵۰ نفر از همکاران کروبی در حوادث پس از انتخابات دستگیر شده‌اند. هر سه فرزند وی (حسین، تقی و علی) نیز با فشارهای حکومتی از قبیل ممنوعیت خروج از ایران و ضرب وشتم مواجه بوده‌اند.

به گفته گزارشگر "اشپیگل"، اما هیچ‌یک از این اقدامات روحیه‌ی مبارز کروبی را تضعیف نکرده است. کروبی در گفت‌وگو هیچ‌گاه از احمدی‌نژاد به عنوان رئیس‌جمهور ایران نام نبرده است و «آقای دکتر احمدی‌نژاد» را به عنوان رئیس‌جمهور قانونی ایران به رسمیت نمی‌شناسد، اما او را مسئول رویدادهای پس از انتخابات می‌داند.

مرگ دست‌کم چهار تن بر اثر شکنجه

"اشپیگل" از قول مخالفان رژیم می‌نویسد، سرکوب، کشتار و دستگیری معترضان شرایط مشابه بغداد، در دوران صدام حسین را در تهران حاکم کرده است. زندان‌های تهران مملو از «زندانیان سیاسی‌اند». به گفته "اشپیگل"، کروبی برغم تهدیدات همچنان مدعی است که تظاهرکنندگان بازداشتی در زندان‌ها، تا سر حد مرگ شکنجه شده‌اند. کروبی تایید کرده است که دست‌کم چهار تن بر اثر شکنجه جان خود را از دست داده‌اند. کروبی بار دیگر ضمن تکرار اتهام تجاوز به زندانیان، این وقایع را درست دانسته و به پنج مورد، از جمله تجاوز به دو مرد جوان، اشاره کرده است. کروبی با لحنی کنایه‌آمیز شکنجه‌گران زمان شاه را «کارشناس» خطاب می‌کند، زیرا آنان بدرستی می‌دانستند، در مورد چه کسی و چرا باید خشونت اعمال کنند، اما در زندان‌های جمهوری اسلامی، «خودسری ناب» حاکم است.

استقرار استبداد موثر در ایران

"اشپیگل" می‌نویسد، گرچه پاسداران و نیروهای بسیجی در خیابان‌های تهران همواره دیده نمی‌شود، اما ترس از انتقاد آزاد و خطر دستگیری در همه جا احساس می‌شود و زندگی آزادانه‌ در دوران خاتمی مدت زمانی است در نطفه خفه شده است. استقرار این شرایط خاموشی رهبران سبز را در پی داشته است.

کروبی می‌گوید: «هر کس که با من ملاقات می‌کند، باید پیامدهای آن را قبول کند، حداقل هزینه‌ی آن، پاسخگویی به نیروهای امنیتی است.» به گفته "اشپیگل"‌، انزوای رهبران معترض و قطع ارتباط آنان با مردم کاملاً آشکار است.

رضایی جانشین احتمالی احمدی‌نژاد

"اشپیگل" درباره محسن رضایی، دیگر نامزد ریاست‌جمهوری می‌نویسد، که اعتراضات اولیه رضایی به نتایج انتخابات، سریعاً به سکوت گرایید. بی‌شک ترس دلیل اصلی برای بازپس گیری اعتراضات وی نبوده است. برغم مقامات مهمی که تاکنون رضایی داشته، از دست دادن مقامی همچون دبیری شورای مصلحت نظام هر آن امکان دارد.

اما از سوی دیگر رضایی مورد لطف رهبر نظام قرار داشته وبرخی حتا وی را جانشین احتمالی احمد‌ی‌نژاد در آینده می‌دانند. رضایی در پاسخ به امکان جانشینی احمدی‌‌نژاد، با لبخند گفته است: «من هر جا که بتوانم به مردم خدمت خواهم کرد.» به گفته "اشپیگل"، رضایی نیز از بکارگیری عنوان رئیس‌جمهور برای احمدی‌نژاد خودداری کرده و به صراحت گفته است: «این وضعیت نمی‌تواند ادامه یابد.»

درخواست برپایی تظاهرات در سالگرد انتخابات

به گفته کروبی مبارزه کنونی به پایان نرسیده و «مردم تنها در انتظار یک جرقه هستند»، جرقه ای که بزودی زده خواهد شد. کروبی خواهان برپایی تظاهرات در سالگرد انتخابات است. به گفته وی، درخواست مجوز نیز به نهادهای مسئول فرستاده شده است.

گرچه کروبی به صدور مجوز برای برگزاری تظاهرات از سوی رژیم اسلامی خوش‌بین نیست، اما می‌گوید: «مهم این است، نشان دهیم که مبارزه علیه جمهوری نبوده، بلکه به خاطر پاسداری از قانون اساسی است که در آن آزادی بیان و دمکراسی نیز مندرج است.»

توافق گسترده میان کروبی و موسوی

کروبی وجود هرگونه اختلاف نظر با میرحسین موسوی را رد کرد. به گفته کروبی، هر دو در ارتباط دائمی با یکدیگر بوده و درباره موضوعات مهم به تبادل نظر می‌پردازند. کروبی تصریح کرد که نامه‌نگاری و ارسال آن، از طریق افراد مورد اعتماد صورت می‌گیرد و دست‌کم یک بار در ماه دیداری میان رهبران جنبش صورت می‌گیرد. کروبی در این‌باره می‌افزاید: «ما در تمامی موضوعات تا حد زیادی دارای نظراتی یکسان هستیم.»

کروبی در پاسخ به امکان دستگیری خود می‌گوید: «آماده پرداخت هرگونه هزینه‌ای هستم.»

از سوی دیگر فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی، در نامه‌ای خطاب به مردم نوشته است: «به هر تقدیر بدون ترس و واهمه از وحشی‌گری مزدوران مجددا تاکید می‌کنم هر اتفاقی برای من، همسرم و فرزندانم رخ دهد، حکومت مسئول مستقیم آن است و هرگز نمی‌تواند از بار مسئولیت آن شانه خالی کند.»

منبع:

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,5503693,00.html?maca=per-rss-per-iran-4554-rdf

ادبیات محمود احمدی نژاد جامعه ایران را "بی حیثیت" می کند؟‬

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Mon, 26 Apr 2010 11:15:00 +0000

‭BBC ‮فارسی‬ - ‮ايران‬ - ‮ادبیات محمود احمدی نژاد جامعه ایران را "بی حیثیت" می کند؟‬

محمود احمدی نژاد، رئیس دولت ایران دارای لحن و ادبیاتی است که روسای جمهور پیشین از آن استفاده نمی کردند. کارشناسان حوزه سیاست و دیپلماسی استفاده از این ادبیات را صحیح نمی دانند. مهدی کروبی از رهبران معترضان به نتیجه انتخابات در ایران به تازگی با انتقاد از این لحن گفته سخنرانی اخیر مسوول اجرایی کشور که در ارومیه بیان شد، به هیچ وجه در شان یک رئیس جمهور نیست.

"همه اش کشک است، طرف راه می رفت می گفت ابرقدرت، قدر قدرت... آی زکی". این بخشی از سخنان محمود احمدی نژاد رئیس دولت ایران در واکنش به سخنان وزیر خارجه فرانسه است. آقای احمدی نژاد در مصاحبه ها و سخنرانی هایش بارها از ادبیاتی استفاده کرده که به اعتقاد کارشناسان متناسب با شان رئیس دولت ایران نیست.

آقای احمدی نژاد همچنین در مورد سخنان باراک اوباما رئیس جمهور امریکا نیز از ادبیاتی استفاده کرد که آقای اوباما اعلام کرد به این سخنان پاسخی نمی دهد. "آقای اوباما، شما تازه از راه رسیدید، یک مقدار صبر کن تا عرقت خشک شود، یک مقدار سرد و گرم را بچش، یک مقدار مراقبت کن، هر کاغذی که جلویت گذاشتنن دلیلی ندارد که آن کاغذ را بخوانی هر حرفی که بهت توصیه کردند، دلیلی ندارد که آن حرف را تکرار بکنی، بدان گنده تر از تو، بزرگتر از تو آن گردن کلفت تر از تو نتوانستند از این غلطها بکنند. تو که جای خود داری."

بشنوید

ادبیات و لحن متفاوت رئیس دولت ایران

استفاده از این الفاظ هم مورد انتقاد مهدی کروبی یکی از رهبران معترض به نتیجه انتخابات قرار گرفت. آقای کروبی در دیدار با اعضای سازمان مجاهدین انقلاب گفته است: "دشمن تراشی هنر نیست. هنر آن است که به تهدیدات، پاسخی مستدل و منطقی داده تا اذهان عمومی ملتها و دولتها بسوی حقیقت نیل یابد، به نحوی که تهدیدات مرتفع و به فرصتها بدل گردند."

"همه اش کشک است، طرف راه می رفت می گفت ابرقدرت، قدر قدرت... آی زکی"

محمود احمدی نژاد

مهرداد درویش پور، جامعه شناس ایرانی در سوئد می گوید: "استفاده از این زبان پرخاشگرایانه به معنای دور شدن از متانت و ادب است. اصولا ادبیات سیاسی در نزد تمام سیاستمداران جهان حتی اگر کینه توزانه باشد، با گستاخی همراه نیست. اما زبان آقای احمدی نژاد برای تهاجمی تر شدن، عرف بین المللی گفت و گوهای سیاسی را به کنار می گذارد و به گستاخی در کلام بدل می شود."

رسول نفیسی جامعه شناس در امریکا نیز از منتقدان این نوع ادبیات سیاسی است. آقای نفیسی با ابراز تعجب از این مسئله که چرا کسی این رفتار را در ایران کنترل نمی کند، می گوید: "از لحاظ عرف دیپلماتیک وقتی نامه ای نوشته و اظهار نظری می شود اما به آن پاسخ داده نمی شود، این نوع رفتار معنا دارد، یعنی به طور کلی شما را جز جامعه متمدن به حساب نمی آورند. کسی دقت نمی کند که از لحاظ کاهش حیثیت بین المللی ایران این تا چه اندازه اثر دارد."

او اضافه می کند که "اگر کسی به این افراد بگوید که یک زبان دیپلماسی در جهان وجود دارد، پاسخ آنها این است تمام اینها ساخته غرب است و ما به آنها اعتقادی نداریم."

"قیافه روشنفکری می گیرند به اندازه یک بزغاله هم از دنیا فهم و شعور ندارند."

محمود احمدی نژاد

آقای احمدی نژاد در سفری به سوریه و در مصاحبه مطبوعاتی با حضور بشار اسد در واکنش به سخنان هیلاری کلینتون نیز از ادبیات غیر دیپلماتیک استفاده کرد.

"ما یک ضرب المثل در فارسی داریم و کسی که حرف بیجا می زند و خارج از قد و قواره خودش صحبت می کند، به آن می گوییم یک کلام از مادر عروس "

رسول نفیسی این مسئله را با نگاهی تاریخی تحلیل می کند و می گوید: "در ۱۰۰ تا ۱۲۰ سال اخیر روحانیت در ایران و عراق یک سپاه غیر رسمی داشته اند که از همین اقشار دور شهری امثال آقای احمدی نژاد تشکیل می شده و اینها زبان و ادبیات مخصوصی دارند و احمدی نژاد این زبان را امروز وارد دیپلماسی جهانی کرده و البته از کیسه ملت بزرگ ایران خرج می کند و باعث بی حیثیتی جامعه ما می شود. "

زبان آقای احمدی نژاد تلاشی است برای اینکه او نشان دهد از گروههای محروم جامعه برخاسته و به یک معنی خود را به عوام نزدیک تر کند. زبان آقای احمدی نژاد روز به روز عامیانه تر می شود به این معنی تلاش این است که چنین جلوه داده شود نخبگان سیاسی ربطی به توده مردم ندارند.

مهرداد درویش پور

صاحبنظران معتقدند ادبیات آقای احمدی نژاد تنها محدود به حوزه دیپلماتیک و بین المللی نیست و این سخنان علیه معترضان و منتقدان داخلی نیز استفاده می شود. محمود احمدی نژاد در جلسه ای با انتقاد از مخالفان خود گفته است: "قیافه روشنفکری می گیرند به اندازه یک بزغاله هم از دنیا فهم و شعور ندارند."

آقای درویش پور در این خصوص می گوید: "این زبان آقای احمدی نژاد تلاشی است برای اینکه او نشان دهد از گروههای محروم جامعه برخاسته و به یک معنی خود را به عوام نزدیک تر کند. زبان آقای احمدی نژاد روز به روز عامیانه تر می شود، به این معنی که تلاش این است که چنین جلوه داده شود نخبگان سیاسی ربطی به توده مردم ندارند."

آقای نفیسی نیز نظری مشابه دارد و معتقد است لحن و ادبیات آقای احمدی نژاد در دوره جدید ریاست دولت تند تر شده است. او می گوید: "استفاده از این لحن، در واقع باعث پائین رفتن سطح اخلاق می شود و باعث از بین رفتن حدود بین ادبیات و جامعه غیر ادیب می شود. آقای احمدی نژاد زبانش به دو دلیل تند تر شده، نخست اینکه تحت فشار از سوی نیروهای ملی است و دیگر اینکه ممکن است بخواهد مقابل یک جهان که یکپارچه علیه ایران می شود، اعتماد به نفس نشان دهد. این کار را آقای احمدی نژاد با استفاده از زبان خاصی که به آن زبان لاتی گفته می شود، نشان می دهد."

آقای احمدی نژاد در نخستین روز اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران نیز از ادبیاتی استفاده کرد که مورد انتقاد بسیاری قرار گرفت. "در انتخابات چهل میلیون نفر خودشان بازیگر اصلی و تعیین کننده اصلی بودند، حالا چهار تا خس و خاشاک این گوشه ها یه کاری می کنند، بدانید این رودخانه زلال ملت جایی برای خودنمایی آنها نخواهد گذاشت."

در ۱۰۰ تا ۱۲۰ سال اخیر روحانیت در ایران و عراق سپاه غیر رسمی دارند که از همین اقشار دور شهری امثال آقای احمدی نژاد تشکیل می شود و اینها زبان و ادبیات مخصوصی دارند و احمدی نژاد این زبان را امروز وارد دیپلماسی جهانی کرده و البته از کیسه ملت بزرگ ایران خرج می کند و باعث بی حیثیتی جامعه ما می شود

رسول نفیسی

مهرداد درویش پور این لحن را متعلق به گروه خاصی از جامعه می داند و ادامه می دهد در ادبیات سیاسی از نوعی گروه و زبان به نام" لمپن پرولتاریا " نام برده می شود.

او می گوید: "این گروهها نه فقط محرومترین گروه ها به دلیل در حاشیه ماندن هستند، بلکه هیچ قانونی و عرفی را به رسمیت نمی شناسند و از خشن ترین و بی ادبانه ترین ادبیات و لحن در جامعه برخوردارند. به گمان من اگر به زبان، ادبیات و لباس آقای احمدی نژاد نگاه کنیم، باید گفت جمهوری اسلامی ایران روز به روز بیشتر به سوی یک حکومت لمپنها سوق پیدا کرده است ."

نمایندگان اصلاح طلب در مجلس ایران نیز از ادبیاتی که محمود احمدی نژاد به کار می برد، انتقاد می کنند. یکی از این نمایندگان در نامه ای به مرتضی آقاتهرانی استاد اخلاق کابینه محمود احمدی نژاد که در پارلمان نیوز به چاپ رسیده، این چنین می نویسد: "ادبیات آقای احمدی نژاد در شان مقام ریاست جمهوری نیست. شاگرد خود را تادیب کنید یا کرسی درس اخلاق کابینه را ترک کنید."

منبع:

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/04/100419_l21_ahmadinezhad_speech.shtml

سهرابستان: تداوم آزادیخواهی در سال 89

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Mon, 26 Apr 2010 07:08:00 +0000

سهرابستان: تداوم آزادیخواهی در سال 89

خامنه ای بر خلاف آنچه اطرافیانش تلاش دارند وانمود نمایند، فرد باهوشی نیست، اگر بود که وضع و روزش این نبود. در عین حال خود خامنه ای از همه متملقین درگاهش بیشتر به نابغه بودن خویش اعتقاد دارد و همین «تکبر انبوه» سبب گردیده تا او خود را از هر گونه مشورتی بی نیاز دانسته و در مقام «عقل کل» به آنچه توهمات ذهنی اش است عمل نماید.
همه کسانی که با خامنه ای برخورد رودرو داشته اند، نخوت و خودخواهی بیکران وی را تجربه کرده اند، وی نظر همه را نقد می کند و در هر قلمرویی، بدون داشتن کمترین اطلاعی، اظهارنظر کارشناسی می کند. از مدیریت و اجرای هیچ کسی راضی نیست و از همه ایراد می گیرد. به احدی اجازه نمی دهد که کلامش را تا به آخر برساند، حرف افراد را قطع می کند و هر چه دلش بخواهد بار طرف می کند.در گوش دادن بشدت کم تحمل است و کلامش همواره مزین به هتک شخصیت مخاطبش است. کسانی که در رده های بالای مسئولیتی قرار داشته و بناچار معاشرتی با رهبر دارند، غیرت و شخصیت خود را تعطیل کرده اند و اندک تعدادی از آنها نیز آنچنان از نردبان چاپلوسی بالا رفته اند که لیچارهای رهبری را نعمتی برای خودشان دانسته و از توهین هایی که می شنوند لذت می برند.
چنین شخصی در ردای رهبر جمهوری اسلامی بیش از نه ماه است که در مقابل ملت ایران دست و پا می زند و تنها فردی است که جنگ با جنبش سبز را در همه عرصه ها فرماندهی نموده و برای همه اقدامات امنیتی و نظامی و قضائی و فرهنگی و تبلیغاتی نسخه می پیچد.
در سال 1389 نیز این خامنه ای است که یک تنه در مصاف با مردم پاک نهاد ایران زمین، سکاندار سرکوب خواهد بود.

سال 89 و جبهه داخلی نظام
خامنه ای از بدو صدارت خود تلاش نمود تا نیروهای عقیدتی نظام را تسویه نموده و نیروهای مردور را جایگزین آنان نماید. به اعتقاد وی، نیروهای عقیدتی، در شرایط صلح بزرگترین خطر برای نظام محسوب می شدند و دیگر نیازی به حضور آنان نبود. از طرفی نیروهای عقیدتی نیز که بر اساس اعتقاد قلبی به نظام و بدون هیچگونه چشمداشت شخصی، تا پای فدا نمودن جانشان در راه نظام ایستاده بودند، میانه خوبی با فرد فرصت طلبی چون خامنه ای نداشتند و حتی به روند دستیابی غیرقانونی وی به مقام رهبری معترض بودند.
میلیاردها دلار از درآمدهای نفتی به سپاه و بسیج تزریق شد تا حزب نظامی رهبری پایه گزاری شود. سپاه و بسیجی که خامنه ای ساخته، بر خلاف سپاه و بسیج زمان جنگ، تهی از نیروهای اعتقادی و مملو از فرصت طلبانی است که با تعظیم ممتد در برابر رهبر، برای تصاحب لقمه های بزرگتر با یکدیگر رقابت می نمایند. خامنه ای برای هر کسی تقدس داشته باشد و برای هر گروهی که در جایگاه ولایت فقیه شناخته شود، برای سرداران سپاه فاقد چنین نقشی بوده و فقط در حد یک کارفرمای بزرگ است. خامنه ای نیز بخوبی این موضوع را می داند و بهمین دلیل در سال 89 «تلاش مضاعف» وی بر تاکید بر قدسی بودن ولایت فقیه و تفهیم آسمانی بودن جایگاهش در مقام رهبری و مطرح نمودن خویش بعنوان نماینده خدا بر روی زمین در جبهه داخلی نظام خواهد بود، وی ناچار به این رفتار است. دلیل آن نیز به ذلت کشیده شدن شخصیت رهبری در جامعه و سلب مشروعیتی است که وی دچار آن شده است. سکوت در مقابل شعارهای «مرگ بر خامنه ای» در جامعه ای که رکیک ترین الفاظ را در مورد رهبری بکار می برند سبب بروز خطرات بسیار بزرگی در درون نظام خواهد شد که قابل مهار نیست و پادزهری که برای خامنه ای باقی مانده این است که روز به روز بر محوریت «جاوید خامنه ای» در اردوگاه داخلی نظامش مانور بیشتری نماید.
فشار «مضاعف» خامنه ای بر نیروهای خودی برای پرستش رهبری و سجده در برابر آن، عکس العمل هایی متفاوت از انتظار در پی خواهد داشت.

سال 89 و نحوه تعامل حکومت با مردم
حکومت، 10 ماهه آخر سال 88 را در وضعیت جنگ با مردم بسر برده و ناچار است که در همه عرصه ها فشار موجود را حفظ نموده و حتی المقدور آنرا افزایش نیز بدهد. راهی برای کاهش فشارها بر جامعه وجود ندارد. هر گونه مماشات در زمینه های امنیتی و سرکوب و حتی در زمینه های فرهنگی و اجتماعی، سبب می شود که جنبش مردمی یک گام به جلو بیاید.
تنفر و انرژی نهفته ای که اینک در جنبش آزادیخواهی مردم ایران وجود دارد قابل مقایسه با خرداد 88 نیست. مهم نیست که خشم مردم بروز خیابانی و یا نمود ظاهری دارد یا خیر، آنچه بسیار اهمیت دارد این است که این «اراده محکم» در نزد جامعه موجود و هر لحظه قابل انفجار است. نظام ولایت فقیه در ماههای پس از کودتای انتخاباتی تا کنون، فقط در مسیر سرکوب و چنگ و دندان نشان دادن حرکت کرده و حتی یک قدم مسالمت آمیز نیز برنداشته است زیرا بخوبی می داند که قدمی نمی تواند به عقب بردارد.
در سال 89 مردم ایران فشار و اختناق بیسابقه ای را تجربه خواهند نمود. حکومت ناگزیر از طالبانیسم است و طالبانیسم تنها راهکار باقیمانده برای کودتاچیان است. صف بندی «خودی و غیرخودی» عمیق تر شده و بخش وسیع تری از جامعه در طبقه بندی «شهروند درجه دو» قرار خواهند گرفت.

سال 89 و سیاست خارجی
جنبش سبز مردم ایران محبوبیتی جهانی یافته و موفق گردیده تا از حکومت ولایت فقیه مشروعیت زدائی نماید. فشار افکار عمومی جهانیان باعث شده تا احزاب سیاسی و دولتهای کشورهای مختلف ملاحظات ویژه ای را در روابط با جمهوری اسلامی لحاظ نمایند. موضوع مسکوت و فراموش شده حقوق بشر در ایران، امروزه در رأس اهمیت قرار گرفته و هیچ دولتی قادر به نادیده گرفتن آن نیست.
در چنین شرایطی امکان سیاست ورزی از جمهوری اسلامی سلب گردیده و برای بقای خود در صحنه بین المللی ناچار به تنش آفرینی است. تنش آفرینی و ماجراجوئی بیشتر، انزوا و برخوردهای افزونتری را بدنبال خواهد داشت. خامنه ای و سرسپردگانش چاره ای جز تقابل بیشتر و خصومت ورزی گسترده تر با کشورهای جهان نخواهند داشت.
در سال 89 جمهوری اسلامی با مشی سیاست خارجی تهاجمی و درگیر، اتحاد بی سابقه ای را در بین دولتهای مخالف خود بوجود آورده و دشمنان جدیدی را نیز به فهرست طولانی موجود خود اضافه خواهد نمود.
احزاب سیاسی در کشورهای دموکراتیک غربی، با مبارزه انتخاباتی و جلب آرای مردمی، از صندوقهای رای برآمده و شوراهای محلی و پارلمان و دولت را در دست می گیرند و احزابی که در انتخابات شکست می خورند بلافاصله تبدیل به اپوزیسیون قانونی و منتقد دولت گردیده و رفتارهای حزب پیروز را نقد می کنند. در حال حاضر هر دولت دموکراتیکی که بخواهد با دولتمردان جمهوری اسلامی بر سر میز مذاکره بنشیند مجبور است تا موضوع نقض حقوق بشر در ایران را نیز در دستور جلسه قرار دهد، موضوعی که برای حکومت ایران غیرقابل تحمل است و این یعنی انسداد سیاسی.
هزاران زندانی سیاسی، احکام سنگین و ناعادلانه، نقض دائمی حقوق بشر، تبعیض وحشتناک حقوق زنان و رفتارهای ناهنجار حکومت با مردم، موضوعاتی نیستند که جامعه بشری بتواند چشم بر روی آنها بسته و آنها را نادیده بگیرد.
جمهوری اسلامی در ماههای آتی از یک «معضل قابل تحمل» به یک «معضل غیرقابل تحمل» بدل خواهد شد.
چندین میلیون ایرانی خارج از کشور، موتور محرکه پرقدرتی هستند که همبستگی جهانی ملتهای دنیا با مردم ایران را حفظ می کنند و در همه 10 ماه گذشته هرگز از پای ننشسه و احساس خستگی نکرده اند.

سال 89 و ابتکار عمل جنبش سبز
جنبش آزادیخواهی و دموکراسی طلبانه در قلوب مردم ایران منزل گرفته و به یک خواست عمومی و برگشت ناپذیر بدل گردیده است. هر خانواده ایرانی حداقل یک زندانی سیاسی، یک کتک خورده، یک تحقیر شده، یک ناراضی و یک سبز تمام عیار در فامیل خود سراغ دارد، زخمی که حکومت بر جامعه وارد آورده بسیار عمیق و خونین است. مردم بجز با سرنگونی استبداد و برقراری دموکراسی در کشور از طریق دیگری آرامش نخواهند یافت.
حکومت خود را به در و دیوار می کوبد تا در داخل و خارج از کشور وانمود نماید که جنبش مردمی را سرکوب نموده است و متعجب مانده که چرا ادعایش پذیرفته نمی شود. افکار عمومی چگونه می تواند چنین ادعای بیهوده ای را بپذیرد در حالیکه 10 ماه است که حکومت، ماشین سرکوب را متوقف ننموده و نتوانسته است وضعیت امنیتی – پلیسی را تغییر بدهد. حیات و قدرت جنبش سبز را باید از نحوه رفتار حکومت درک نمود. هرگاه حکومت احساس نماید که جنبش مردمی واقعاً دچار سکون شده است، بسرعت شروع به تغییر وضعیت و آرام جلوه دادن اوضاع خواهد نمود. زندانیان انبوهی آزاد شده و محاکمات به تأخیر افتاده و احکام صادره بسیار سبک گردیده، پارازیتهای ماهواره ای کاهش یافته و فیلترینگ اینترنت خفیف تر می شود، کنترل های اجتماعی تقلیل پیدا کرده و لحن سخن پراکنی های حکومتی ها کمتر گزنده خواهد بود. بزرگترین آرزوی حکومت این است که اقتدارش را نمایش دهد و بخوبی می داند که اقتدار واقعی در «نمایش آرامش» است.
جنبش سبز تعداد معدودی «حضور خیابانی» داشته ولی آنچنان در موضع قدرت نشسته و بقدری گستردگی و عمومیت دارد که حکومت جرأت زمین گذاشتن باطوم و سلاح را نیافته و همچنان مجبور است خشونت ورزی نموده و چنگ و دندان نشان دهد.
چه تحریمهای جدید اعمال شود و یا به تأخیر بیفتد و چه طرح حذف یارانه ها به اجرا درآید و چه مسکوت بماند، در شش ماهه اول سال 89 بحران اصلی در اعتصابات و اعتراضات کارگری خواهد بود. از شش ماهه دوم سال، اعتراضات و اجتماعات دانش آموزی و دانشجویی نیز در ابعاد گسترده ای به ناآرامی های کارگری افزوده خواهد شد.
نافرمانی مدنی، مبارزه منفی و ساختارشکنی از سوی مردم، همچنان هیبت فروریخته حکومت را زیر ضربات خود قرار داده و انزوای حکوت در داخل کشور را تشدید خواهد نمود. مردم تمایلی به آشتی با سرکوبگران ندارند و این عدم اعتنا و بی توجهی عمومی به حکومت و ساختارهای آن، رنجی دائمی و دردناک را برای حاکمین بهمراه خواهد داشت.
برای جنبش سبز راهی برای آشتی با قاتلین برادرانشان و تجاوزکنندگان به خواهرانشان، آشتی با ستمگرانی که کمر مادران و پدرانشان را شکستند وجود ندارد. جنبش سبز «کینه مقدس» را در قلبش شعله ور نگاه داشته ولی راهنمایش، خِرَد و عقلانیتی است که تا کنون برنده ترین سلاح آزادیخواهی بوده است. جنبش سبز بدون توجه به تبلیغات و هیاهوی حکومت، در مسیر تعمیق و نهادینه کردن استبدادستیزی و دموکراسی خواهی، از همه ابتکارات و ایده ها بهره برده و در سال 89 نیز همچون سال 88 به نبرد با تاریکی ادامه خواهد داد.

منبع:

http://sohrabestann.blogspot.com/2010/04/89.html

موسوی: 'کار ما آگاهی دادن به مردم است'‬

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Mon, 26 Apr 2010 07:05:00 +0000

‭BBC ‮فارسی‬ - ‮ايران‬ - ‮موسوی: 'کار ما آگاهی دادن به مردم است'‬

میرحسین موسوی، یکی از رهبران اعتراضات در ایران، در تازه ترین سخنان خود بر ادامه برنامه آگاه ساختن مردم از رفتار "غیر قانونی" حکومت تاکید کرده و با اشاره به پایبندی به "راه حل های اسلامی مسالمت آمیز" جوانان را از توسل به خشونت برای مقابله با حکومت پرهیز داده است.

آقای موسوی در سخنانی که توسط پایگاه اینترنتی کلمه منتشر شده، گفته است که حکومت ایران پس از دوران آیت الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، ارتباط خود با مردم را از دست داده و ساخت قدرت بر اساس فساد و منافع حاکمان شکل گرفته است.

او از توجه نکردن حکومت به آنچه او در بیانیه هفدهم خود به عنوان راه حل های برون رفت از بن بست گلایه کرده است.

آقای موسوی در بیانیه ای که پس از حوادث عاشورای سال گذشته منتشر کرده بود از ضرورت اعلام پایبندی حکومت به بخش حقوق ملت در قانون اساسی و ضرورت آزادی زندانیان سیاسی سخن گفته بود.

سخنان آقای موسوی در باره دوران آیت الله خمینی در حالی منتشر شده است که شورای عالی انقلاب فرهنگی در مصوبه تازه خود در باره دانشگاه آزاد نام میر حسین موسوی را از فهرست موسسان دانشگاه آزاد حذف کرده است.

دانشگاه آزاد یک نهاد غیر دولتی است که با حمایت آیت الله هاشمی رفسنجانی، رییس خبرگان رهبری، بنا نهاده شده و تنها دانشگاه ایران است که هنوز توسط دولت اداره نمی شود.

در دیدار با جمعی از آسیب دیدگان و بازماندگان قربانیان جنگ ایران و عراق آقای موسوی گفته است رفتارحکومت در آنچه او محدود کردن آزادی بیان دانسته است ارتباطی به اسلام ندارد.

آقای موسوی در سخنان خود از نداشتن رسانه و امکان سخن گفتن برای معترضان به انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته در ایران انتقاد کرده و از احتمال غیر قانونی اعلام کردن مجمع روحانیون مبارز ابراز نگرانی کرده است.

او گفته است که یک رسانه متعلق به سپاه پاسداران از ضرورت انحلال مجمع روحانیون سخن گفته است.

مجمع روحانیون مبارز از تشکل اصلی روحانیون اصلاح طلب در ایران است که محمد خاتمی رییس جمهور پیشین ایران از اعضای آن است.

آقای موسوی از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است به جای منحل کردن احزاب سیاسی منتقد به رقابت با آنهات در یک فضای آزاد سیاسی بپردازند.

رهبر معترضان در پاسخ به آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی که معترضان را پیاده شدگان از کشتی نظام خوانده بود گفته است که " می گویند شما از کشتی نظام پیاده شده اید از کشتی مسلمانی که پیاده نشده ایم."

آقای موسوی ندادن حق انتشار روزنامه و کانال خبری به معترضان را دلیل اهمیت یافتن رسانه هایی دانسته است که او آن را رسانه های بیگانه توصیف کرده است و آن را دلیل بی توجهی به اعتقادات اصیل جنبش سبز خوانده است.

در بخش دیگری از سخنان خود آقای موسوی گفته است که میزان پیشرفت جنبش سبز را نباید بر اساس میزان حضور خیابانی سنجید بلکه باید بر اساس میزان بیشتر شدن آگاهی مردم از شرایط حکومت کشور توسط دولت و آگاهی ملت از حقوق خود سنچید.

سخنان آقای موسوی در حالی منتشر شده است که گروه های حامی جنبش سبز در هفته های اخیر از آماده شدن برای بزرگداشت سالگرد انتخابات جنجال برانگیز سال گذشته سخن گفته اند و مهدی کروبی یکی دیگر از رهبران معترض هم به ضرورت برگزاری راهپیایی از سوی معترضان اشاره کرده است.

منبع:

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/04/100425_l22_mousavi_agahi.shtml

زنان در برابر یک نامزد بدنام - مسیح علی نژاد

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sun, 25 Apr 2010 13:09:00 +0000

جنبش راه سبز - زنان در برابر یک نامزد بدنام

تنها چندماه گذشته است از روزی که شورای عمومی سازمان ملل، جمهوری اسلامی ایران را به دلیل سرکوب خشونت بار معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری، محکوم کرده است، اما سیاست وقاحت و دیپلماسی مبتنی بر بی اعتنایی، سیاستمداران ایرانی را بار دیگر بر آن داشته است تا همانند همیشه چنان که انگار هیچ اتفاقی در ایران رخ نداده است، تلاش برای عضویت در مجامع بین اللملی را آغاز کنند.
ابتدا در خواست عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل در دستور کار قرار گرفت. درخواست جمهوری اسلامی برای عضویت در این شورا اگرچه با اعتماد به نفسی مضاعف همراه بود اما اعتراض و دورخیز گسترده فعالان حقوق بشر در ایران و در راس آن نامه اعتراضی برنده جایزه صلح نوبل ایران به تمامی کشورهای عضو شورای عمومی سازمان ملل، کمیسر عالی حقوق بشر و دبیرکل سازمان ملل، جمهوری اسلامی را بر آن داشت که پیش از سرافکندگی در مجامع بین المللی، درخواست خود برای عضویت در شورای حقوق بشر را پس بگیرد. اما هنوز از این عقب نشینی زمان زیادی نگذشته است که سخنگوی وزارت خارجه خبر می دهد که این انصراف پایان تلاش مضاعف ایران برای حضور در مجامع بین المللی نیست و از قضا اینبار جمهوری اسلامی خود را نامزد عضویت در کمیسیون بین المللی حمایت از زنان کرده است.
بی شک درنگاه هر زن ایرانی که این سالها زخم عمیق تبعیض و خشونت را بر پیکره نیمی از جمعیت ایران به وضوح احساس می کند، این درخواست، تلخ و کمی عصبانی کننده به نظر می رسد اما از منظر دیگر اگر به این ماجرا نگاه شود، نشان می دهد که دولت چقدر رندانه و هنرمندانه برنامه ریزی کرده است تا تریبون های جهانی را برای مقابله با چهره ضد بشر دوستانه ای که حاکمیت ایران به نمایش گذاشته شده است، در اخیتار گیرد .
هم این در خواست و هم آن درخواست نیمه تمام و پس گرفته شده، نشان می دهد که دولت جمهوری اسلامی علی رغم تمامی بحران هایی که در داخل با آن دست و پنجه نرم می کند، از حواس و هوشیاری کامل برای از دست ندادن فرصت های بین المللی برخوردار است. چنانچه درست در روزهای نخست اعتراضات مردمی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری و درست در اوج روزهای شکنجه و تجاوز و خشونت در خیابان ها و زندان های ایران، شاهد بودیم که کودتا گران چگونه بخش عظیمی از برنامه های خود را معطوف به کار رسانه ای و تبلیغاتی در عرصه های بین المللی کرده بودند.
بدین معنی که همزمان با کشته شدن معترضان در خیابان، از یک طرف کسانی در داخل ایران همچون صفار هرندی، رسایی و دیگری و دیگری، به عنوان نمانیدگان و هواداران تبلیغاتی دولت، شهر به شهر و دانشگاه به دانشگاه، میتینگ و مراسم سخنرانی برگزار می کردند تا به تعبیر رهبر جمهوری اسلامی در این تریبون آزاد خشم بخش هایی از دانشجویان فروکش داده و در عین حال موج حمله های جدی به سران جنبش را نمایندگی کنند، از طرف دیگر همین نمایندگی به کسانی چون مرندی و هواداران دیگر دولت که به زبان انگلیسی و برقراری ارتباط در عرصه های رسانه ای و بین المللی مسلط بوده اند، داده شد تا همان مسوولیت تبلیغاتی را آنها در خارج از ایران عهده دار شوند.
درست در روزهایی که تمامی مخالفان دولت یا در زندان بوده و یا منع و ممنوع از مصاحبه با رسانه های خارجی بوده اند، احمدی نژاد و هواداران او در رسانه های خارجی حضوری پررنگ داشته اند و حتی با پرداخت مبالغ سنگین به رسانه های خارجی، برنامه هایی را برای تنظیم مصاحبه هایی با احمدی نژاد هماهنگ می کردند تا احمدی نژاد با یک سوژه تکراری در برنامه های متعدد تلویزیونی حاضر شود و از آن طریق توجه افکار عمومی جهان را از ماجرای کشته شدن ندا آقاسلطان که در صدر اخبار جهان نشسته بود، به سمت ماجرای کشته شدن زن محجبه مصری در آلمان منحرف سازد.
عنوان کودتا شاید در نگاه نخست، یک واژه سازی از سوی مخالفان انتخابات به نظر آید اما کودتاگران واقعی، تمامی ابزارهای تبلیغاتی داخلی و بین المللی را به کار گرفته اند تا پروژه تسلط خود بر بحران های پیش رو را به شیوه ای مدرن مدیریت کنند. لذا همانگونه که تمامی رسانه های منتقد و مخالف دولت در ایران توقیف، تمام احزاب منتقد دولت پلمپ، تمامی روزنامه نگاران و فعالان سیاسی منتقد دولت زندانی و تمامی وب سایت های اطلاع رسانی منتقد و معترض فیلتر نیز شده اند، کودتا گران همه تلاش خود را به کار گرفته اند تا تمامی ابزارهای رسانه ای در حوزه های بین المللی را در چنین خلاء بزرگ رسانه ای در ایران به خدمت بگیرند.
برای همین همزمان جلسه ها، دیدارها، سخنرانی های و مصاحبه های احمدی نژاد، لاریجانی، مرندی، مشایی و دیگر هواداران تقلب در حوزه های بین المللی شدت و جدیت بیشتری یافت. اگرچه در همین مسیر، رییس جمهور آمریکا و بسیاری از صاحبان ایده و نظر در عرصه های داخلی و خارجی بارها و به کرات اعلام کرده اند که صحبت ها و اظهار نظر های رییس دولت مستقر ایران را دیگر کسی جدی نمی گیرد اما احمدی نژاد و هواداران اش در کش و قوس همین جدی نگرفتن ها، رندانه و هنرمندانه دارند برنامه های خود را پیش می برند و نمی شود گفت حضور یک سویه کسانی از ایران در عرصه های بین المللی هیچ تاثیری در منحرف ساختن افکار عمومی دنیا ، به خصوص کشورهای عربی ندارد.
بر این اساس جمهوری اسلامی نیز چشم طمع خویش بر صندلی های سرنوشت ساز جهانی را نمی بندد و هربار پا از گلیم خویش فراتر می گذارد و سهم بیشتری در عرصه های جهانی طلب می کند تا با ساکت کردن صدای معترضان، خود به تنهایی مسوولیت نشان دادن یک چهره دروغین از ایران را در جهان عهده دار شود. در این رهگذر فارغ از سرافکندگی هایی که می داند ممکن است گاهی نصیب شان شود و رای لازم را برای عضویت در شورای حقوق بشر بین الملل کسب نکنند و مجبور به عقب نشینی شوند اما از پا نمی افتند و برای عضویت در کمیسیون زنان، خیز بر می دارند .
در شرایطی که تمامی راههای اعتراض در ایران بسته شده است و اساسا هیچ روزنامه، حزب و تریبون آزادی در ایران وجود ندارد که مخالفان دولت بتوانند با احساس امنیت کامل در برابر دولتی که خود نخستین رتبه های نقض حقوق زنان را در جهان عهده دار است بایستند، مسوولیت زنان و فعالان حقوق بشر که خارج از ایران پیگیر وضعیت ایران هستند صد چندان می شود.
بار دیگر آزمون سختی در پیش است. دولت جمهوری اسلامی پرونده قطوری از خشونت و تبعیض علیه زنان را زیر بغل گرفته است و راهی مجامع بین المللی شده است تا مدافع زنان جهان باشد. این نامزد بدنام که در داخل خود ایران به حقوق بسیاری از زنان تجاوز کرده است اینک با نقاب حقوق بشر دوستی که بر چهره زده است، بار دیگر سعی دارد تصویری از زنان محجبه مصری و یا کشورهای عربی دیگر را از جیب بیرون بکشد تا شاید به قوانین جدید فرانسه و بلژیک در محدودیت حق پوشش زنان مسلمان را به چالش بکشد و هیچ به روی خود نیاورد که در ایران نه تنها نیمی از جمعیت کشور از حق و حقوق ساده خود محروم هستند بلکه بخش چشمگیری از برابری خواهان و فعالان زن یا در زندان هستند، یا پرونده مفتوح در دادگاه دارند، یا اجازه خروج از کشور ندارند و یا از ایران کوچ کرده اند. از همه مهمتر تنها زن مسلمان ایرانی که برنده جایزه صلح نوبل بوده است نیز یا جایزه نوبل اش را به تاراج می برند و یا او و تمام خانواده اش را تهدید به دستگیری می کنند تا مبادا صدای اعتراض او نسبت به ظلمی که به زنان ایران می رود به گوش جهان برسد.
حالا این نامزد بد نام بار دیگر با چهره ای مظلوم شال و کلاه کرده است تا خود را نماینده زنان ایران بداند در حالی که زنان ایرانی نیز با تمام قوا عزم خود جزم کرده اند تا یک بار دیگر نشان دهند برای دست یافتن به آزادی و برابری و رسیدن به قله های دموکراسی نیازی نیست، کسانی که تا دیروز خود هیچ قدمی در این راه برنداشته اند به نام نامزد زنان ایرانی، فریاد کنند و نقشه تصاحب صندلی های تصمیم سازی جهان را بکشند.

منبع:

http://www.rahesabz.net/story/14307/

دامنه آگاهی را به روستاییان، کشاورزان، صنعتگران، کارگران و معلمان بکشانیم به آنها بگوییم این زندگی، شایسته شما نیست

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sun, 25 Apr 2010 12:33:00 +0000

ایران برای ایرانیان: دامنه آگاهی را به روستاییان، کشاورزان، صنعتگران، کارگران و معلمان بکشانیم به آنها بگوییم این زندگی، شایسته شما نیست

موقعیت ها و مقام ها و ساخت قدرتی که بر پایه ی منافع و فساد در بعضی ها شکل گرفت موجب شد رجوعمان به توده و اکثریت مردم کاهش پیدا کند/به نام اسلام افراد را بازداشت می کنند ، به نام اسلام جلوی فعالیت احزاب را می گیرند، به نام اسلام رسانه ها را توقیف می کنند ، صنعت کشور هم که در حال متلاشی شدن است و وضع کارگران و کارآفرینان هم تعریفی ندارد. همه اینها به نام اسلام صورت می گیرد/می گویند شما از کشتی(نظام) پیاده شده اید از کشتی مسلمانی که پیاده نشده ایم/به جنبش سبز تهمت وابستگی می زنند و خود دنبال نامه نگاری و جلب توجه هستند/وقتی حکومت می آید روزنامه ها، سخنرانی ها، هیئت ها و احزاب را می بندد و حتی یک کانال نمی توانیم داشته باشیم و یا یک مناظره نمی توانیم انجام بدهیم و … در چنین حالتی است که صدای بیگانه در کشور بزرگ می شود/می خواهند تمام تشکل ها را از بین ببرند و یقیناً بعد به حساب بقیه ی تشکل ها و گروه ها خواهند رسید. در چنین حالتی شبکه ها و هیئت ها اهمیت فوق العاده ای پیدا می کنند/نباید حکومت برای مردم تصمیم بگیرد/کار ما آگاهی دادن به مردم نسبت به این مشکلات و بسط و گسترش آن است/باید دامنه آگاهی را به روستاییان، کشاورزان، صنعتگران، کارگران و معلمان بکشانیم به آنها بگوییم این زندگی، شایسته شما نیست/باید روش هایمان را به روزتر کنیم. حالا که روزنامه نداریم باید راه های تازه ای پیدا کنیم/جنبش سبز می گوید حقوق اساسی مردم باید رعایت شود، عدالت و آزادی باید باشد/مردم را کتک نزنند و بگذارند مردم آراء خودشان را راحت در صندوق ها بریزند ، بگذارند مردم حرف بزنند، همان که قانون اسلامی تصریح داد/مشفقانه حاکمان را نصیحت کنیم و بگوییم راهی که شما می روید بیراهه است/جوانان هرگز به راه حل های خشن روی نیاورند/راه حلها را با قید اینکه دنبال قدرت و منفعت نیستیم دائم باید اعلام بکنیم

کلمه:جمعی از ایثارگران انقلاب اسلامی و دفاع مقدس با نخست وزیر امام (ره) دیدار کردند . در این دیدار مهندس موسوی سخنان مهمی را بیان کرد.
به گزارش خبرنگار “کلمه”، میرحسین موسوی در ابتدای این دیدار ضمن تشکّر از ایثارگران گفت: شما افراد ارزشی هستید و برای حل مشکلات کشور دلی سوخته دارید، نه دنبال پست و مقامید و نه دنبال نفع شخصی و نه می خواهید چیزی از اوضاع برای خود برداشت کنید. به همین دلیل سخنان و نظرات شما مهم است خصوصا که ریشه در انقلاب دارید و دلتان برای آن فضای نورانی و معنوی که انقلاب اسلامی بشارت آن را داد تنگ شده است و دنبال آن فضایید.

انقلاب شد تا به آراءوعقاید مردم اهمیت داده شود و فضا باز شود

نخست وزیر دوران دفاع مقدس تاکید کرد: مشکل امروز ایران ما تهدید همین فضای نورانی است. دلیل اصلی آن هم روشن است، اگر نظام ما کارآمدی لازم را داشت و متوجه این مهم بود که انقلاب شده تا به آراء و عقاید مردم اهمیت بدهیم و فضا را باز کند، بیشتر آحاد ملت – که حالا ممکن است افراد جامعه عقاید گوناگون به این سو و آن سو داشته باشند- در جهت مصالح انقلاب و مصالح ملی حرکت می کنند چنانکه در دوران دفاع مقدس چنین سابقه ای را می توان یافت که از دورافتاده ترین روستاهای کشور تا تهران و سایر شهرها همه جبهه ای پیوسته بودند و همه می دانستندکه برای چه حرکت می کنند.
نخست وزیر امام ضمن با ذکر خاطره ای گفت: در اوایل جنگ به بشاگرد رفته بودیم؛ منطقه ای که قبل از انقلاب برده فروشی در آن رواج داشت. منطقه ای فقیر با فضایی بسته. تنها سرمایه ای که آن مجموعه داشت و ما از درون کپر می دیدیم چند بزغاله و مرغ بود. اما از همین بشاگرد افرادی بودند که خودشان را به جبهه رساندند. وقتی از آنها خواستیم که بگویند چه کاری برایتان انجام دهیم، می گفتند یک حسینیه برایمان بسازید و آن فضا برای بنده فراموش نشدنی است چرا که این فرهنگی بود که در آن وضعیت کشور، شایع شده بود و به حق سرمایه ای عظیم بود. همین پدیده ها بود که در زمان جنگ معجزه ها آفرید.

با گذشت زمان ارتباطمان را با مردم از دست دادیم

موسوی با ابراز دلتنگی نسبت به زمان نورانی از دست رفته اظهار داشت: ما متأسفانه با گذشت زمان ارتباط خودمان را با این مردم از دست دادیم و فکر کردیم که بیشتر از آنها می دانیم و می توانیم به آنها هر چه خواستیم بگوییم و مردم هم باید اطاعت کنند . از عقل جمعی استفاده نکردیم. موقعیت ها و مقام ها و ساخت قدرتی که بر پایه ی منافع و فساد در بعضی ها شکل گرفت موجب شد رجوعمان به توده و اکثریت مردم کاهش پیدا کند و کم کم آن را از دست دادیم و در این زمینه متأسفانه ضعیف شدیم، و فقط پوسته ی اسلامی را نگه داشتیم.

با این شیوه ناکارآمدی و هر مشکل را به نام اسلام تمام می کنند

نخست وزیر امام تصریح کرد: ای کاش این تغییر به نام اسلام نبود و این قدر خسارت نمی داشتیم، چرا باید امروز هر کاری که انجام می شود و هر ناکارآمدی و هر مشکلی که وجود دارد به نام اسلام تمام شود؟ مخصوصاً که با اغراق از اسلام نام می بریم و مدام در اشارات خود از آیات و روایات دم می زنیم حتی در مورد زلزله تهران که امکان وقوع آن وجود دارد و ما هم قبول داریم اما دولت که نباید در این خصوص از اسلام خرج کند. ما همیشه باید فکر کنیم که تهران در خطر زلزله است و برایش همواره راه حل داشته باشیم.
برداشت های شخصی و فرقه ای را به دین وصل می کنند
وی با اشاره به کتاب قانون ابن سینا که یک کتاب پزشکی است گفت: نکته ای در این کتاب هست که روی من خیلی اثر گذاشت. بخشی از کتاب راجع به دیوانه ها صحبت می کند و اینکه چگونه باید علاجشان کرد. ابتدا می گوید که درمانش چنین و چنان است ولی بعد بحث روح را می کند و می گوید: روح این افراد را جن تسخیر کرده و به اینجای بحث که می رسد می گوید جایش در این کتاب نیست. آنچه مربوط به پزشکی بود و مداوای آن گفته شد و بعد بحث علمی اش را به آخر می برد.
موسوی افزود:دولت برداشت های شخصی و فرقه ای را به دین وصل می کند و اگر به این موضوع ناکارآمدی هم اضافه شود آن وقت هر نوع مشکلی به اسلام نسبت داده خواهد شد.
وقتی جوان از ما روی برمی گرداند باید مشکل را در خودمان بیابیم
موسوی با اشاره به خیل عظیم جوانان و دانشجویان کشور گفت :جوانی را ببینید که در دانشگاه، خودش و یا دوستانش را کتک می زنند، به نام اسلام افراد را بازداشت می کنند ، به نام اسلام جلوی فعالیت احزاب را می گیرند، به نام اسلام رسانه ها را توقیف می کنند ، صنعت کشور هم که در حال متلاشی شدن است و وضع کارگران و کارآفرینان هم تعریفی ندارد. همه اینها به نام اسلام صورت می گیرد بعد هم اگر فسادی مطرح شد همه می گویند این فساد! و نامه می نویسند، یک دفعه می بینیم که تمام بحث راجع به فساد محدود شد به اسلام. این موارد روی جوان مملکت چه تاثیری می گذارد؟
وی افزود: وقتی جوان از ما روی برمی گرداند باید مشکل را در خودمان بیابیم. مگر جوان چقدر تحلیل دارد؟ و چقدر می تواند موضوعات را برای خودش توجیه کند؟ باید این نکته را به وضوح روشن کنیم که مشکلاتی داریم ولی ربطی به اسلام ندارد.
وی این سوالات را مطرح کرد که آیا اسلام دنبال فساد است یا دنبال از بین بردن صنعت؟ ما که می گوییم راهی برای تسلط کفار بر خود قرار ندهید نه به این معنا که به طور مثال تجارت خارجی را قبول نداشته باشیم و یا نباید با جهان ارتباط داشته باشیم، اما چرا اجرای ناقص این کار آن هم به قیمت نابودی محصولات داخلی؟ باز گذاشتن دروازه ها به روی اجناس بنجل خارجی کجایش اسلامی است؟ این موضوع با آموزه های اسلامی در تضاد است.
موسوی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به وقایع بعد از انتخابات گفت: مردم برادران و خواهران هم هستند. صحنه های زدن، کشتن یا خبرهایی که درباره ی زندان ها هست و توقیف روزنامه ها روی آنان تاثیر بد می گذارد. بنده اصلا به این روزنامه یا آن روزنامه متمایل نیستم ولی مگر چکار کردند که آنها را قیچی کردید و بستید؟

به جای جلوگیری از فعالیت احزاب جوانمردانه با آنان رقابت کنید

وی با اشاره به جلوگیری از فعالیت دو حزب مشارکت و مجاهدین انقلاب اسلامی گفت : شما اگر می گویید این حزب ها خوب نیستند یک حزب خوب تشکیل دهید که با اینها جوانردانه رقابت و مقابله کنند تا اگر توانستند خود به خود زمینه اش را در جامعه از بین ببرند.
وی تاکید کرد : قرار بود رقابت سیاسی داشته باشیم و این مرّ قانون اساسی در مورد آزادی تشکل های سیاسی است و به نفع ماست. این به آن معنا نیست که همه تشکل ها خیلی خوب باشند. ممکن است حزبی در کشور شکل بگیرد که تشکل بدی باشد ولی راه حل آن حذف شدن در فرآیند رقابت است که ابواب جمعی مردم در یک فضایی بهترین را انتخاب کنند. این هم متأسفانه به نام اسلام تمام شده است و به همین دلیل کسانی که با این رفتار مخالفند و پایبند ارزش های انقلاب و راه امام هستند باید به شکل های مختلف نشان بدهند که این اسلامی که ما می شناسیم این نیست.

این اسلام نیست…

موسوی افزود:اسلام، کسی را نمی زند، کسی را نمی گیرد، تهمت نمی زند، کسی را در زندان نگه نمی دارد و محدودیت ایجاد نمی کند، اسلام یقیناً مدافع نیرومند اقتصاد ملی و عظمت و استقلال کشور است، این وظیفه ی فوق العاده مهمی است که در رفتار و کردارمان نشان بدهیم که این اسلام مدافع استقلال ماست و حاضر نیست یک ذره از استقلال ما از دست برود. منتها ما که در حکومت نیستیم در کنار حکومتیم.

می گویند از کشتی نظام پیاده شده اید…

وی خاطر نشان کرد : می گویند شما از کشتی(نظام) پیاده شده اید از کشتی مسلمانی که پیاده نشده ایم. به عنوان یک مسلمان می خواهیم طوری رفتار کنیم که جوانها را مأیوس نکنیم و حداقل بگوییم اسلامی که می شناسیم این نیست، اسلامی که می شناسیم رحمت دارد، رئوف است، سعه صدر دارد، همه را می پذیرد. با زبان استدلال با افراد روبه رو می شود. اسلام دینی است که می تواند با پیشرفت های جامعه بشری همسو و پیشتاز شود.

توصیه ای از علی(ع) که برای امروز بسیار آموزنده است

موسوی با اشاره به دهه اول انقلاب گفت : در آن زمان در این زمینه ها مشکلی نداشتیم ، ما ابداعاتی در سیاست خارجی، سیاست داخلی، اقتصاد جنگ و … داشتیم و احساس نمی کردیم از قافله بشری در زمینه تلاش برای دستیابی به تکنولوژی، تمدن، سیاست و امثالهم عقب ماندگی داریم. لذا من معتقد بودم در هر موقعیتی که هستیم باید بین همسایه ها، همشهری ها و در سطح ملی این قضیه را نشان دهیم. فکر می کنم آن وصیتی که حضرت علی(ع) در آخرین لحظات داشتند(کونوا لظالم خصما و للمظلوم عونا) حامی مظلومین و مخالف ستمگران باشید یک توصیه ی فوق العاده است. یک نیروی مسلمان و دینی باید شهرت به این پیدا کند که در کنار مظلومین است هر جا که باشد و مخالف ظلم است هر جا که می خواهد باشد.

استقلال در نزد ایرانیان یک ارزش جا افتاده است

به جنبش سبز تهمت وابستگی می زنند و خود دنبال نامه نگاری و جلب توجه هستند

وی این موضوع را دارای اهمیت بسیار عنوان کرد و افزود: همین موضوع هویت اسلامی ما را نگه می دارد. ما واقعا نیازمند آن هستیم که اسلام را خوب معرفی کنیم تا جوان ها و ملت خودمان را نجات بدهیم وگر نه دلیلی ندارد که گرایش ضد دینی گسترده ای را خدای ناکرده در جامعه شاهد باشیم.
موسوی درباره استقلال جنبش سبز گفت: این حرکت(جنبش سبز) صد در صد یک حرکت مستقل است ولی مخالفان به جنبش سبز نسبت ناروا می دهند و آن را به سلطنت طلبها، منافقین، آمریکا و اسراییل منتسب می کنند. در حالی که آنها خودشان با یک حالت زیگزاگی که بیشتر به سیاست خارجی ما لطمه می زند نامه نگاری هایی با سرکرده های قدرت های جهانی دارند. از یک طرف فحش می دهند و از طرف دیگر دنبال جلب نظر چین، روسیه و یا دیگری هستند. آنگاه ما را به رابطه خارجی متهم می کنند. این به این دلیل است که استقلال یک ارزش جاافتاده ای در میان ملت ماست. ملت ما نسبت به این مسئله حساسیت دارد و اگر یک حرکتی را به خارجی ها منتسب کنند طبیعی است که آن حرکت لطمه می خورد و چهره اش مکدر می شود.

آنچه اعتقادات مردم را قربانی می کند

وی افزود: وقتی حکومت می آید روزنامه ها، سخنرانی ها، هیئت ها و احزاب را می بندد و حتی یک کانال نمی توانیم داشته باشیم و یا یک مناظره نمی توانیم انجام بدهیم و … در چنین حالتی است که صدای بیگانه در کشور بزرگ می شود. از یک طرف دولت و از طرف دیگر آنها، سرانجام این وسط چیزی که در دو لبه قیچی از بین می رود همان اعتقادات اصیل است که به نظر من در بدنه اصلی جنبش سبز وجود دارد. ما فکر می کنیم چیزی که در این جنبش مهم است تجربیات خوب سی ساله انقلاب است که باید تلاش کنیم جمع بشود. سپس یک حرکت جمعی داشته باشیم. این فضای پیرامونی ماست که ترسیم کردم، فضایی که هر روز با یک مشکلی روبرو هستیم.

آنها می خواهند جمعیت ما متفرق شود و مردم باید مراقب هم باشند

شمشیر نمی کشیم تنها عنصر پیش برنده ما آگاهی است

موسوی گفت: امروز یکی از نشریات سپاه را خواندم که نوشته باید امتیاز فعالیت مجمع روحانیون مبارز را هم لغو کرد. آنها نگاهشان اینطوری ست، می خواهند تمام تشکل ها را از بین ببرند و یقیناً بعد به حساب بقیه ی تشکل ها و گروه ها خواهند رسید. در چنین حالتی شبکه ها و هیئت ها اهمیت فوق العاده ای پیدا می کنند. مواظب خود بودن، مواظب خانواده بودن، مواظب محله بودن، مواظب جامعه و هر چه پیرامون ما هست بودن، اهمیت زیادی پیدا می کند. ما در این مصاف ، نمی خواهیم که شمشیر بکشیم و با یک حالت رزمی به میدان برویم. ما تنها عنصری که داریم و قدرتش از همه اینها بیشتر است ایمان و آگاهی است. باید این دو را تقویت کنیم. ایمان به یک دین رئوف و دینی که امام مطرح کرد :پیشتاز و روشن، که بتواند در سطح جهانی و در سطح داخل پاسخگوی مشکلات باشد. از طرف دیگر آگاهی نسبت به حقوق اساسی مردم. مردم باید بدانند که حقوقی دارند و حقوق آنها دارد ضایع می شود.

در انتخابات حکومکت نباید برای مردم تصمیم بگیرد

اینگونه نمی شود کشور را اداره کرد…

وی یکی از حقوق مردم را برگزاری انتخابات آزاد عنوان کردو گفت: نباید حکومت برای مردم تصمیم بگیرد. وقتی از دور نگاه می کنیم به زشتی این کار پی می بریم که مثلا چهار پنج نفر که به فرض خیلی آدم های عالی که تمام حسن های جهان در آنها جمع شده باشد، بنشینند یک عده ای را کنار بزنند، عده ای را انتخاب کنند و بعد به یک ملت هفتاد و پنج ملیونی بگویند از داخل اینهایی که ما انتخاب کردیم انتخاب کنید. این بدترین حالت برخورد با یک ملت است. زشتی این کار را نمی-فهمیم ، چون داخل آن هستیم و لمس نمی کنیم. بله وقتی که یک نماینده ای خائن از آب درآمد با او باید با شدت و غلظت برخورد کرد و او را بیرون کرد. از گذشته هم برای این کار راه داشتیم اما حالا انتخابات را به این شکل انجام می دهیم که مدام گزینش انجام دهیم، تمام دهان ها را ببندیم، تمام مراکز اطلاع رسانی را توقیف کنیم تا آن کسی که ما می خواهیم، رأی بیاورد و بعد صندوق ها را هزار جور دستکاری بکنیم و تخلفات عجیب و غریب انجام بدهیم. اینطور که نمی شود کشور را اداره کرد(دراینصورت) کشور به اینجا میرسد که الان تهدیدات خارجی پشت دروازه کشور ماست و از لحاظ سیاسی، امنیتی، اقتصادی تهدیدات داخلی بیشتر است.
وی در فراز دیگری از سخنان خود با اشاره به مسائل اقتصادی کشور گفت: یکی از مهمترین شاخص های اقتصادی، میزان سرمایه گذاری است که الان پنج،شش درصد است در حالی که باید بین دوازده تا چهارده درصد باشد. این کاهش به معنای ، بیکاری، فقر، فساد، فشار آمدن روی طبقات حقوق بگیر و امثالهم است. یا مثلا گفته شد رشد اقتصادی کشور امسال صفر خواهد شد.البته اطلاعات شفاف وجود ندارد، یک دفعه عده ای می نشینند تصمیم می گیرند و تمام اطلاعات مربوط به فساد و نیز اطلاعات راجع به لایحه ی هدفمند کردن یارانه ها قطع می شود. افرادی به دنبال آمار و اطلاعات هستند تا برای آینده کشور پیش بینی داشته باشند، عوض اینکه این افراد فرصت شمرده شوند به عنوان تهدید مطرح می شوند. سعی می شود که تمام اطلاعات قیچی شود و نتیجه این می شود که شرایط بسیار وخیمی داشته باشیم.

گسترش آگاهی مهمترین زمینه تغییر به نفع اسلام

وی افزود: کار ما آگاهی دادن به مردم نسبت به این مشکلات و بسط و گسترش آن است. حقوقی که مردم دارند گسترش این آگاهی ها و اطلاع از حقوق خود یعنی همان اصلی ترین و مهم ترین عنصری است که می تواند زمینه تغییر را به نفع اسلام و انقلاب و آتیه ی کشور ایجاد کند به شرطی که حالت اجماع نسبت به این مسأله بوجود بیاید. من فکر می کنم بعد از انتخابات در این زمینه پیشرفت کرده ایم.

میزانی برای سنجش موفقیت جنبش سبز

وی میزان حضور مردم در تجمع های خیابانی را معیار درست برای سنجیدن جایگاه جنبش سبز عنوان نکرد و گفت : ما نباید بگوییم که خیابان ها زمانی از جمعیت زیاد و در زمانی کم بود و بر این اساس بسنجیم که جنبش سبز در کدام نقطه ایستاده است. باید شاخص و اطلاعاتی داشته باشیم که ببینیم آگاهی از این حقوق چقدر است تا اینکه بدانیم در آینده چگونه باید کشور اداره شود؟ آیا این آگاهی در سطح جامع گسترده تر شده یا کم کم دارد دایره اش تنگ تر می شود. اگر ما نسبت به این موضوع پیشرفت داشتیم زمینه ی تغییر جدی را در کشور ایجاد کرده ایم.

آنچه جریان حاکم را به رسانه ها حساس کرده است…

موسوی تاکید کرد دلیل حساسیت جریانی که برسر کار است نسبت به رسانه ها همین است و این موضوع اهمیت بسیار زیادی دارد. اگر هیچ بحرانی نداشتیم که روزنامه ای مانند بهاربسته نمی شد و یا یکی دو مناظره ای که بیشتر نگذاشتند پا بگیرد و برنامه قطع یا یکطرفه شد. تمام این ها نشانگر اهمیت این مطلب است که قدیم می گفتند پاشنه آشیل و یا چشم اسفندیار.

دامنه آگاهی را به روستائیان و کارگران و کشاورزان بکشانیم

همه باید در صدا و سیما تریبون داشته باشند

وی آگاهی را مهمترین مسئله عنوان کرد و گفت: باید آگاهی را گسترش دهیم، باید دامنه آگاهی را به روستاییان، کشاورزان، صنعتگران، کارگران و معلمان بکشانیم به آنها بگوییم این زندگی، شایسته شما نیست. شما حق دارید که یک نماینده بفرستید.شما حق دارید که صنعت مستقل داشته باشید، اقتصاد ملی خوبی داشته باشید. از چنین حقوقی برخوردارید. شما حق دارید در جامعه صحبت و نظر خودتان را اعلام بکنید و به نظر شما باید اهمیت داده شود این صدا و سیما از پول جیبی شما اداره می شود. شما باید پشت این تریبون ها باشید.
وی با اشاره به خاطره ای از حضرت امام (ره) گفت: یادم هست که حضرت امام رحمه الله علیه میگفتند چرا اینقدر عکس من در روزنامه ها چاپ می شود . اصلاً غدغن کردند. در یک جلسه خصوصی به آقای محمد هاشمی رئیس وقت صدا و سیما از بابت زیاد نشان دادن تصویر ایشان گلایه و ابراز ناراحتی زیاد کردند. خود بنده از میدان امام مقابل ساختمان مخابرات رد می شدم دیدم شیشه هایش از بالا تا پایین عکس امام را زده اند، ناراحت شدم زیرا آن حالت اغراق آمیز، وضعیت آن اداره را به هم می زد و با اعتقادات ما هم ناسازگار بود. نمی دانم نبوی یا غرضی وزیر مخابرات بود، تماس گرفتم و گفتم جمع شود و جمع شد. خیلی طول نکشید حاج احمد آقا با من تماس گرفت و از قول امام از من تشکر کرد و خب این وضعیت آن موقع امام بود.

با این انتخابات واتفاقات بعد از آن ، ایده برگشت به حقوق اساسی متولد شد

وی خاطرنشان ساخت: باید به مردم اینها را انتقال بدهیم و اینکه حکومت دینی و جمهوری اسلامی به معنای باز شدن تمام راه ها برای ابراز نظر و خلاقیت آنها و بودن آنها در صحنه واقعی است نه اینکه آنها نتوانند از این صدا و سیما و امکانات عادی هم استفاده کنند.برداشت من این است با این انتخابات واتفاقات بعد از آن یک ایده ای در داخل کشور مبنی بر برگشت به حقوق اساسی متولد شد که برگشت ناپذیر است. کافیست که از این، مثل یک گیاه و گل پاسداری کنیم وبگذاریم تناور وگسترده شود. در قرآن آمده است که خداوند سرنوشت قومی را تغییر نمی دهد مگر آنکه خودشان تغییر دهند. این آگاهی زمینه تغییرات وسیعی را در جامعه و حکومت ایجاد خواهد کرد.

جرقه آگاهی را به همه اقشار ملت برسانیم

موسوی تاکید کرد، باید برای راهمان برنامه داشته باشیم و بیش از همیشه باید به این مسئله معطوف شویم که این جرقه آگاهی را به همه اقشار ملت برسانیم و با گسترش آگاهی ارتباط به روزی با آنها داشته باشیم و به آنها بگوئیم وضعیت کارگری و اقتصادی و… موقعی خوب می شود که نمایندگان واقعی شان در مجلس باشند ونمایندگان مردم هم بتوانند در صدا و سیما نظرات آنها را نقل کنند و مردم هم بتوانند مواظب فساد باشند.
نخست وزیر دوران دفاع مقدس با اشاره به دوران ابتدایی پیروزی انقلاب گفت: در ابتدای این انقلاب اینجور نبود که بگویند شما چرا ریخت و پاش کردید؟ بلکه همه مراقب یکدیگر بودند. آن ایمان و اعتقاد گسترده باعث می شد مراقب خویش باشند. کافی بود در اداره ای کسی کمی پایش را از گلیم اش جلوتر بگذارد خود کارمندان بر خورد می کردند و خود جامعه این حالت را داشت. جدا شدن شما از این نوع نظارت ها یقینا باعث فساد می شود که البته این به منشوری نیاز دارد که تهیه شود.

سینه به سینه و با خلاقیت انتقال اطلاعات کنیم

وی موضوع مهم دیگر را در ارتباط با فعالیت های رسانه ای برشمرد و گفت: ما باید روش هایمان را به روزتر کنیم. حالا که روزنامه نداریم باید راه های تازه ای پیدا کنیم ضمن آنکه دنبال روزنامه هستیم تا از طریق قانونی رسانه داشته باشیم اما از طریق رسانه های مجازی که یقیناً جزء حقوق ماست از طریق هیأت ها از طریق خانواده و سینه به سینه باید اطلاع رسانی کنیم. این اطلاع رسانی هم باید حول مسئله ای که در آن اجماع داریم با روش های جدیدی که در حین کار به دست می آوریم انجام دهیم .دائم باید فکرهای نویی ارائه دهیم که یک جمع خلاق را داشته باشیم و روش های نو برای جامعه مان داشته باشیم.
وی با ذکر مثال از یک تئوری که در هنر مطرح هست گفت : در نظریات فلسفی هنری بحثی است مبنی بر این که یک طیفی از هنرمندان نگارگر وقتی می خواهند نقاشی کنند اول می نشینند راجع به آن فکر می کنند ،اجزاء، حجم و رنگ را در ذهن می آورند در ذهن که تکمیل شد هنرمند در جلوی بوم قرار میگیرد و شروع به نقاشی کردن می کند. یک طیف دیگر هستند که می گویند، با احساس زیبا شناسی و با تناسب رنگها کار را آغاز می کنیم اما از اول حاصل کار را تعریف نمی کنند .در نظریات سیاسی مشابه این دو را می توانید پیدا کنید.قبل از انقلاب مارکسیست ها خیلی فعال بودند. دلیل انشقاق آنها این بود که سعی می کردند یک حکومت بی طبقه ای را با تمام ابعاد و ویژگی هایش ترسیم بکنند و به طرف آن حرکت کنند. برای همین طرح چینی استالینی داشتیم که متمایل به آلبانی انورخوجه و یا حکومت از نوع کاسترو و امثال اینها بود.در گروههای اسلامی هم همینطور بود آنها هم ترسیم کاملی از حکومت داشتند که در نتیجه یک نوع جدایی و انشقاق و یک دید افراطی در اینها ایجاد کرده بود.
وی تصریح کرد: اگر ده سال قبل از انقلاب به حضرت امام (ره) می گفتند حکومت شاه که سرنگون شد ابعاد حکومت شما چیست؟ ایشان مثل کمونیست ها و مارکسیست ها نظر مشخص نمی دادند مبنی بر اینکه ابعادش، مشخصاتش این باشد مجلسش این باشد، بعد براساس آن باید حرکت بکنیم.

معیاری که جنبش سبز بر اساس آن حرکت می کند

موسوی با اشاره به جنبش سبز خاطر نشان کرد: جنبش سبز بر اساس معیارها و الگوهای دوم حرکت می کند، معیاری که می گوید حقوق اساسی مردم باید رعایت شود، عدالت و آزادی باید باشد. این کار تحقق نمی پذیرد مگر آنکه همه ملت را دور هم جمع بکنیم. این ملت و شهروندی که مالیات می دهد محترم است و هر کس که قوانین داخلی کشور را رعایت می کند محترم است.از اول هم اساس بر همین بود. روزهای اوّل پیروزی انقلاب گروههای چپ و راست حتی غیر مذهبی ها خدمت امام می رسیدند و دائم با ایشان ملاقات می کردند.برای اینکه تصور بر این بود نظامی داریم که تمام اقشار را می تواند در بر گیرد. این هیچ نوع منافاتی با جمهوری اسلامی حکومت اسلامی و حکومت دینی نداشت.
نخست وزیر امام افزود: هم اکنون هم تصور و ایده ایی که جنبش سبز باید ارائه دهد این است که بتواند بیشترین نیروی ممکن را در خودش جمع کند.همان جوانی که امروز به خاطر بد کار کردن حکومت از دین بیزار شده است وقتی درست عمل کنیم راه بازگشت او را فراهم کرده ایم و این برای ما اهمیت زیادی دارد. یعنی بازگشت وسیع مردم به سمت دین موقعی است که از دین شعارهای خوب و سعه صدر ببینند، کار آمدی ببینند. در آن حالت ما کمترین روی گردانی را از دین و از اسلام و ارزشها و میراث های فرهنگی و قدیمی مان خواهیم داشت.
وی به روشن شدن بیشتر مشخصات جنبش و این حرکت تاکید کرد و گفت: با این مشخصات و این حرکت را به مردم منتقل کنیم .باید به مردم بگوییم ما دنبال قدرت و دسترسی به قدرت نیستیم. حکومت مال همان کسانی باشد که الان هست اما این معیارهایی که مطابق اسلام و فطرت است را رعایت کنند. مردم را کتک نزنند و بگذارند مردم آراء خودشان را راحت در صندوق ها بریزند ، بگذارند مردم حرف بزنند، همان که قانون اسلامی تصریح دارد، بگذارند رسانه ها آزاد باشند. ما نمی خواهیم رسانه ایی باشد که به دین فحاشی کند.

زندانیان گمنام …

به راحتی انگ محارب می زنند

وی با اشاره به زندانیان گمنام گفت: الان در زندان متأسفانه غیر از افرادی که شناخته شده اند زندانی های عجیب و غریبی می بینید که پنج سال – شش سال به دلیل اینکه در ۲۵خرداد در راهپیمایی شرکت کرده اند محکوم شده اند. ما می گوییم این را دین نمی پذیرد، اسلام نمی پذیرد،این با هیچ مبنای دینی که ما می شناسیم سازگاری ندارد. بیایید ثابت کنید که دین اسلام چنین است. تا یکی کوچکترین تکانی می خورد زود یک مارک محارب میزنند. الان زندانیانی هستند که ناشناس هستند، پرونده بعضی شان اصلا گم می شود ،برخی هستند ماهها اصلا کسی سراغشان نمی رود. آنکه مشهور است به او می رسند چون بالاخره اسمش در سایت ها مطرح است. افرادی هستند که تکلیفشان واقعاً روشن نیست، ما می گوییم اسلام با این مسئله سازگاری ندارد.
موسوی افزود: می گوییم مرّ اسلام را بگویید، آیا مرّ اسلام با اینها سازگار است. ما چنین چیزهایی نداریم.این حرف ها را مردم می پسندند دلیلش این است که با فطرت آنها و اعتقادات دینی آنها و با تجربه روزانه آنها سازگار است. در خصوص مسائل سیاسی اقتصادی هم همین طور است. کجای اسلام گفته شما دائم در تمام دنیا بگردید و برای خودتان دشمن ایجاد بکنید. در دنیا در سطح بین الملل تقریباً هیچ کشوری نیست که در داخل یک بلوک رسمی نداشته باشند تا درآن جمع، تصمیم گیری جمعی بکنند. درآمریکا که ابرقدرت است و نیروی نظامی، بمب اتم، رسانه و سرمایه وسیعی دارد که در تمام دنیا در گردش است به عنوان یک قدرت بزرگ در رابطه با مسئله هسته ای با ما مشکل دارد ببینید با این مشکل چگونه مواجه می شود.یعنی کشوری که یقینا از لحاظ قدرت مادی، استغنایش از ما بیشتر است. او سعی میکند بین متحدینش وفاق ایجاد کند حتی رقبایش چین و روسیه را راضی کند تا درباره پرونده هسته ای ایران به یک اجماع حداکثری برسد.حال، ما که به این روش¬ها توجهی نداریم هیچ، کارمان این شده است که دشمن گیری کنیم.
از حقوق اساسی ملت نباید بگذریم
مهندس موسوی تصریح کرد: از حقوق اساسی خودمان نباید بگذریم اما ضعف و ناتوانی و عدم تدبیرمان را هم نباید به اسلام نسبت بدهیم. این اصلاً ربطی به اسلام ندارد ما می توانیم کشوری اسلامی و بهترین موقعیت و دوستان را در جهان داشته باشیم و از طرق سیاسی در جاهایی که لازم است از خودمان دفاع کنیم .چنانچه ملت ما در دفاع مقدس نشان دادند بر سر ارزش ها حاضرند تا آخرین قطره خون بایستند. با این که به طور قطع بهترین فرصت های توسعه کشور را با افزایش قیمت نفت از دست دادیم و درآمدهای عظیمی که در چهار پنج سال اخیر به دست آوردیم همه را به باد فنا دادیم و متأسفانه برعکس موقعیت کشور را به سمت بدتر شدن با بد استفاده کردن از درآمدها بردیم. من میگویم اینها باید شناخته شود و دوستان، آنهایی که در زمینه اقتصاد نظریه پردازند به یک شکل، آنهایی که از نظر فرهنگی صاحب نظرند به شکل دیگر، این آیتم ها را به اطلاع مردم برسانند تا زمینه دگرگونی در این وضع ایجاد شود.

مشفقانه حاکمان را نصیحت کنیم

کم هزینه ترین راه برای نجات کشور از مشکلات…

راه حلها را با قید اینکه دنبال قدرت و منفعت نیستیم دائم باید اعلام بکنیم

موسوی خاطرنشان کرد :از طرف هم باید دلسوز باشیم و مشفقانه حاکمان را نصیحت کنیم و بگوییم راهی که شما می روید بیراهه است. در اطلاعیه شمارۀ هفده یک موضوع اساسی را طرح کردیم که خیلی توجه نشد، گفتیم شما فکر نکنید وقتی با کسی قرارداد می بندید اصلاً جنبش سبز وجود ندارد. شما همین چهار پنج تا کار را بکنید خواهید دید این آب گل آلود کشور و این وضعیت بحرانی کشور به سمت بهبود خواهد رفت. ما راه حل ها را با قید اینکه دنبال قدرت و منفعت دیگری نیستیم دائم باید اعلام بکنیم. بگوییم که کم هزینه ترین راه برای اینکه کشور از این مشکلات نجات پیدا کند این است که شما در رویه تان تغییراتی ایجاد کنید.

هر کس که بر خلافشان حرف بزند را صهیونیست و منافق می نامند

وی این موضوع را مطرح کرد که در سیاست خارجی وقتی یک رویه مهم در یک کشور می خواهد اتفاق بیفتد و می خواهند تصمیم بگیرند حتی درآن کشورها سعی میکنند نظر اپوزسیون را هم جلب کنند. لااقل از دشمنان تان درس بگیرید که هیات دولتش در کنار حزب رقیب می نشینند و در مورد یک موضوع بزرگ بحث می کنند . این جلسات هر سال بک بار دو بار در سال پیش می آید و در همه دنیا این وجود دارد.

مرده هایی سیاسی که توسط حکومت زنده شدند

به اعتقاد موسوی، این روشی که هر کس بر خلاف شما صحبت کند و راه حلی ارائه دهد را صهیونیست یا منافق می نامید و او دلبسته به آمریکا، برانداز و محارب می شود این به نفع شما و به نفع کشور نیست ،این تقویت محارب و منافق است. منافقین با این جنایت هایی که در داخل کشور داشته اند ، با این همکاری هایی که با صدام داشتند مرده ای شده بودند که ننگ ابدی بر پیشانی انها مانده است. شما وقتی فرزندان این ملت که دو سه میلیونشان در یک روز یک خیابان را پر می کنند به منافقین نسبت می دهید ، آیا شما منافقین را تضعیف می کنید؟ یا نفاق را تقویت می کنید؟از آنطرف جریان سالمی که در کشور جامعه را متمایل به اسلام می کند، شما پیشانی بند جبهه آنها را که به عنوان یادگاری حفظ کرده اید پنهان می کنید که به آنها نگویند بسیجی و طرفدار امام.
وی با اشاره به خاطره ای از دیدار با خانواده یکی از شهدای سبز گفت : آنجا موضوع جالبی را دیدم . عکس های قبل و بعد از انتخابات این شهید برای من خیلی تکان دهنده بود، زیرا نشان می داد که یک جوان دانشجوی آنچنانی ، با آن طبع جوانی در جریان بحث های انتخاباتی و راه پیمایی ها چنان تغییر کرده بود که با ته ریش و پیشانی بند یاحسین(ع) یعنی همان چهره ی بسیجیان در طول دوران دفاع مقدّس که مادران آنها را می بوسیدند و روانه ی جبهه می کردند عکس گرفته بود. خب وقتی یک جریان سالمی در کشور وجود دارد به این حضرات باید گفت: ببینید فضای جامعه را به چه سمتی برده اید؟

برخی اشکالات به دلیل محدودیت هاست

موسوی همچین در تبین خطوط و چارچوب جنبش سبز گفت: در عین حال من قبول دارم که کمی با عدم تعیین ها روبرو هستیم با توجه به اینکه ما تشکیلات نداریم چون هر تشکیلاتی را بر می چینند، روزنامه نداریم و… می تواند خطر ساز باشد. لکن باید یک خطوط کلی انشاا… تبیین شود.الان هم در جامعه مخصوصا در فضای دانشگاه وضعیت بهتری ایجاد شده و جامعه دانشجویی به سمت عقلانیت بیشتری رفته است. طبیعی هم هست ، در یک دانشگاه پنجاه دانشجو را ممنوع التحصیل کرده و ده نفر را گرفته اند . بچه ها محتاطتر شده،این به معنای بازگشت نیست به معنای بیشتر فکر کردن است و به دنبال راه حل های تازه تر رفتن است.

خشونت هرگز؛ راه حل ها فقط مسالمت آمیز باشد

موسوی اظهار امیدواری کرد تا راه حل های اسلامی مسالمت آمیز خدای نکرده در این جریانات فراموش نشود و جوانان هرگز به راه حل های خشن روی نیاورند. چون با این همه دستگیری و سرکوب و زدن و گرفتن به جامعه نمی توان مطمئن بود. در آینده حرکت¬های خشن و تند یقیناً به ضرر ملت ماست و به ضرر جنبش سبز است که باید مراقب باشیم این اتفاق نیفتد .
وی در پایان با یاد دوباره روزهای جبهه و جنگ گفت: ملت کم قربانی نداده است و بنده در انتها باز هم برمی گردم به صحنه های جبهه ها. من همیشه غبطه می خوردم به آن فضاهای نورانی، طوری نشود که از آن فضاهای روحانی نتوانیم به راحتی در جامعه صحبت کنیم. زیرا الان چنین حالتی بوجود آمده که کم کم این ارزش ها هم دارد زیر سؤال می رود.
میرحسین موسوی دعا کرد تا انشاالله خداوند این بحران را در نهایت به نفع ملت و انقلاب ختم کند تا ما شرمنده ی خون شهدا نباشیم.

منبع:

http://irangreen-4.blogspot.com/2010/04/blog-post.html

دموکراسی و امور جزئی - تقی رحمانی

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sun, 25 Apr 2010 12:29:00 +0000

جنبش راه سبز - دموکراسی و امور جزئی

دموکراسی توجه به امور جزیی است. دموکرات بودن با رادیکال یا حتی جسور بودن متفاوت است. رادیکالها جسور و دموکرات نیستند . می گویند فرق شجاعت با جسارت این است که انسان شجاع از خودش هم انتقاد می کند و حاضر است خودشکنی هم کند. شاید فرق تختی و عبدالله موحد در ورزش کشتی تفاوت شجاعت با جسارت باشد.

دموکراسی با کلان گری ،ایده ال گرایی و آرمان گرایی به ثمر نمی نشیند. دموکراسی امر پرداختن به جزییات است. اما رهایی و آزادی با کلان نگری و آرمان گرایی رابطه دارد. انقلاب و اصلاحات به عنوان روش می توانند به رهایی منجر شوند اما دموکراسی نیاوردند.

شرط لازم آزادی رهایی است اما شرط کافی آزادی دموکراسی و حقوق مدنی انسان ها با پذیرش هویت های گوناگون آنها ست.

فرق جنبش سبز با اصلاح طلبی گذشته و انقلاب اسلامی 1357 در همین است. این بار دموکراسی مصداقی است و چارچوب معین تعریف شده اما مرحله ای دارد. اگر آزادی و دموکراسی می خواهیم در شرایط فعلی آزادی بیان قانونمند ،حق تجمع مسالمت آمیز ،حق اعتراض و تشکل صنفی ،قومی ،مدنی ،مذهبی و سیاسی را طلب می کنیم. اما در قدم مرحله ای لغو نظارت استصوابی را خواهانیم و آزادی بیان و حذف فیلتر شدن سایت و امکان آزادی مطبوعات توقیف شده را طلب می کنیم.

از طرف دیگر جنبش سبز مشابه پختن سمنو است. اما پختن سمنو کاربر است باید بیداری کشید و با تلاش و کوشش و کار کمک خدا را طلبید .

مادر بزرگ ام در هنگام پختن سمنو با تمام ظرافت در پختن با امید به اجابت همچون امید به اجابت ابراهیم به خداوند از جا افتادن سمنو مطمئن بود. حوصله و درایتش در پختن سمنو او را در محله سر آمد کرده بود. شاید در اصلاح طلبی روشی انگلیسی ها و در تسامح هندوها سر آمد جهان باشند. اما عنصر ایرانی در سازگاری و تقلید هنرمندانه کم نظیر است . پس عنصر سازگاری خلاق ایرانی به ما امید می دهد که حوصله ،مدارا و سماجت رمز موفقیت جنبش سبز است. اما می گویند مشکل اجرایی در جزئیات است. دموکراسی مصداقی که جنبش سبز را مورد توجه قرار می دهد دموکراسی جزئیات است. همانند پختن سمنو کارش سخت است اگر چه غیرممکن نیست.

اکنون که جنبش سبز زمان بر و توجه به امور جزئی در آن مهم است باید رهبران ،مدیران و روشنفکران جنبش سبز توجه داشته باشند چنانچه معماری این بنای سبز بخواهد از باد و باران گزند نیابد و عاقبت کنام پلنگان نشود ضروری است ادبیات نقد منصفانه درون جنبش جاری باشد. رشد ،تقویت و حمایت نقد پیشبرنده در جنبش بسیار مهم است. باور درست به رهبران ،مدیران و روشنفکران جنبش سبز به کارگیری دو ویژگی اعتماد و انتقاد است.

این باور درست را باید ترویج کرد و در عمل نشان داد . جمع بندی جنبش سبز نشان می دهد که هنوز رهبران و برخی از مدیران و روشنفکران جنبش به قاعده خودی و غیر خودی و بی توجهی به خواسته اقوام و برخی اصناف رنج می برند و همین امر باعث شده که جنبش در گستردگی خود دچار کاستی شود. البته کاستی که قابل جبران است.

گستردگی جنبش و مفهوم خودی و غیر خودی

بی گمان پذیرفته نیست که همه جریان ها ،افراد و شخصیت ها ی جنبش را یکسان بدانیم . حتی متاسفانه معقول نیست که سهم همه را برابر بگیریم. اما حق محوری امر بسیار مهمی است.

تجربه شورای انقلاب 1357 نشان داد که رعایت اکثریت مطلق در تشکیل شورا از آغاز به حذف بسیاری انجامید و بعد از مدتی قاعده حذف غیر خودی و روند غیر خودی سازی تا امروز ادامه دارد.

در حالی که طالقانی از حضور مارکسیست ها در مجلس حتی اگر رای نمی آوردند به عنوان مشاور دفاع می کرد. یا بازرگان، با ملیون و دموکرات ها سر سازگاری داشت. اما شورای انقلاب راهی دیگر را رفت یا به راه دیگری کشانده شد.

در ترکیب شورای انقلاب عنصر سازگاری خلاق ایرانی اصل طلایی و عمل کننده نبود.

اما این ادعا در مورد جنبش سبز طرح می شود که متکثر ،فراگیر و ایرانی است. به عنوان مثال دیدار های اخیر مهندس موسوی و مهدی کروبی با فعالان ملی مذهبی عملی پیشروانه در شکستن مرزهای کذایی خودی و غیر خودی است و این اقدام در خور تحسین است هر چند که جا داشت رهبران جنبش سبز حضوری یا تلفنی جویای احوال دکتر ابراهیم یزدی نیز می شدند. کسی قبل از بازداشت سابقه بیماری قلبی نداشت اما بعد از آزادی مجبور شد عمل جراحی قلب باز انجام دهد.

اصلاح طلبان درون حاکمیت و البته نه درون دولت دیگر خودی قلمداد نمی شوند و بهتر است رفتار خود را به گونه ای تنظیم کنند که در قید و بند رعایت چراغ قرمز هایی نباشند که جناح افراطی و راست معین می کند. باید سنت محافظه کارانه آقای خاتمی را در کلی گویی کنار گذاشت و به طور مشخص با حفظ مرزبندی و حتی باور به سهم نابرابر بر رابطه انسانی- ملی با همه ایرانیان تاکید کرد. اگر امام علی الگوست او از ظلم به یک زن یهودی می نالید پس بهتر است به تاسی از این الگو از بیماری سخت یزدی و ملکی نیز احوال پرسی شود. هر چند که امثال یزدی و ملکی و صمیمی آموخته اند خار در چشم و استخوان در گلو باشند. نکته مهم این است که می توان بدون از بین بردن اختلاف ها رابطه انسانی را پاس داشت . فراموش نکنیم که جنبش سبز هم توجه به جزئیات است و هم جنبشی اخلاقی است. دراین جنبش اخلاق مدارا حتی از اخلاق مقاومت مهم تر است.

جنبش سبز و اقوام ایرانی

ترک های هویت طلب طرفدار ایران مقتدر و مدنی تصریح می کنند که بی اعتنایی رهبران و برخی از مدیران اصلاحات به خواسته های قومی بر حق که در قانون اساسی هم منعکس شده است برایشان سخت است. به خصوص آنها از آقای موسوی به عنوان فرزند آذربایجان می خواهند که با صراحت بیشتر و مشخص تر ار خواسته هایشان دفاع کند. از کروبی نیز می خواهند که همانند خواسته های دیگر منشور حقوق بشر خود را تکرار کند. این درخواست همه اقوام ایرانی به خصوص کردها هم هست. بی گمان حتی می توان با اقوام ایرانی گفتگوی انتقادی داشت اما باید آنان را به حساب آورد و مورد توجه قرار داد. البته روشنفکری غالب زمانه ایرانی به دلیل کل نگری و انتزاع گرایی و افت مرکز گرایی به بی اعتنایی به اقوام ایرانی دامن زده و تهران نشینی نیز این نقیصه را تشدید کرده است.

تجربه شورای ملی صلح نشان داد که جریان ها، شخصیت ها و اقوام ایرانی موثر با خواست های گوناگون مذهبی ،قومی و فرهنگی و زبانی بر ضرورت ایران مقتدر و ملی تاکید دارند. اما نباید فراموش کرد که در شورای ملی صلح بخشی از اصلاح طلبان با رعایت مرزهای خودی و غیرخودی چندان که باید فعال نشدند یا حمایت از راه دور کردند.

اما دامن کشیدن از نیروهای بیرون حاکمیت مانع زندان رفتن آنها نشد پس باید در چارچوب اصول ،ایدئولوژیها و هویت های مختلف در گام نخست وجود یکدیگر را در مصداق و نه کلیت به رسمیت شناخت. در مرحله آغاز حتی همکاری راهبردی لازم نیست بلکه تفاهم بر سر تحقق جامعه مدنی بسیار مهم است. نخستین اقدام برای تحقق خواسته های پنج گانه مهم و اصولی جنبش سیز به رسمیت شناختن یکدیگر با صدای بلند و رساست. حتی این اقدام باید در حق نیروهای راست نیز صورت بگیرد.

اصناف ایرانی و جنبش سبز

باید پذیرفت که زنان ،دانشجویان ،اساتید ،وکلا و پزشکان در جنبش جاافتاده اند. اما عدم توجه جنبش به آنها بهخصوص در ادبیات جنبش برخی از اصناف ایرانی را رنج می دهد. همان گونه که اقوام ایرانی را سرخورده می کند. کارگران خواسته های بر حق اما فراموش شده دارند و باید بر خواسته های مشروع آنان صحه گذاشت و آنها را مخاطب قرار داد . همچنین باید با اصناف ،بازاریان با صراحت سخن گفت و صاحبان مشاغل را خطاب قرار داد . رهبران،روشنفکران و مدیران جنبش سبز بیشتر از ادبیات مدنی -سیاسی فرهنگ و ادبیات سیاسی دارند . توجه به جزئیات حتی با حفظ مرزبندی و اعلام تفاوت ها موجب شفافیت و اقتدار جنبش می شود.

فراموش نکنیم که کل فکری لازم است اما کل گرایی خطرناک است چون آگاهی کاذب و انتزاعی و دانای کل می آورد و دانای کل فقط خداوند است.

در نتیجه اینکه جنبش سبز مدنی –سیاسی زمان بر است . حوصله ،سماجت و مدارا می خواهد . مداراگری خودی و غیر خودی را نمی پذیرد . لازم نیست مانند هم فکر و عمل کنیم. پذیرفته نیست حتی به صورت کامل وحدت راهبردی داشته باشیم و حتی لازم نیست سهم برابر طلب کنیم اما با صدای بلند بر سهم افراد ،جریانات ،اقوام ،اصناف و ... تاکید کنیم و حتی تفاوت های خود را اعلام کنیم.

جنبش سبز جنبش دموکراسی و حقوق مدنی است و حقوق مدنی توجه به مصداق ها و جزئیات است و اعلام آن نیازمند صدایی رسا ،بلند و مداراگرایانه است.

باور کنیم راه کامیابی اینگونه گشوده می شود. از نقد منصفانه نهراسیم . این نوع جایگاه افراد را روشن ،نقش جریانات را مشخص ،اهمیت رهبران را بارزتر و از دلخوری ها می کاهد. اینگونه عمل کردن نه جنگ اول و نه صلح آخر است. بلکه هماهنگی شفاف با تفاوت های معین در قالب ایرانی فراگیر است.

فراموش نکنیم تجربه ثابت کرده که ملاحظه کاری در مقابل جناح راست باعث نشده که اصلاح طلبان مورد توجه جناح مقابل قرار بگیرند. چه خوب بود که رهبران ،برخی از مدیران جنبش و روشنفکران درون حاکمیتی جنبش سبز درباره این تجربه فکر کنند و آنگاه بازتر عمل می کنند هر چند که تا کنون نشانه های امیدوار کننده ای مشاهده شده اما این مهم نیازمند ارتباط گسترده تر ، شفاف تر و علنی تر است.

منبع:

http://www.rahesabz.net/story/14302/

خروج روزانه 8 دانش آموخته دکترا و کارشناسی ارشد از کشور

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sun, 25 Apr 2010 12:26:00 +0000

پایگاه خبری تحلیلی سفیر � خبر اول � خروج روزانه 8 دانش آموخته دکترا و کارشناسی ارشد از کشور

عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس با اشاره به روند نگران کننده خروج نخبگان از کشور از تشکیل جلسه ویژه برای بررسی مهاجرت نخبگان با حضور ۱۲ نماینده وزارت خانه و دستگاه ها خبر داد و گفت: در این جلسه سیاست های کلی در ارتباط با مقابله با خروج نخبگان بررسی شد و راهکارهایی از جمله افزایش حمایت های مالی، اجتماعی، حمایت های معنوی و سیاسی برای برون رفت از این وضعیت پیشنهاد شدو به نظر می رسد کوتاهی دستگاه هایی از جمله وزارت علوم و بنیاد نخبگان در ارائه حمایت ها و ناهماهنگی بعضی وزارت خانه ها باعث تشدید این معضل شده است.

شایان ذکر است که در پی انتشار گزارش هایی مبنی بر افزایش روند مهاجرت نخبگان، کمیته ویژه ای برای بررسی این موضوع تشکیل شد. به گفته سلیمی، بررسی ها نشان می دهد از ابتدای سال ۸۸ در هر روز ۳ دانش آموخته دوره دکترا و ۵ دانش آموخته کارشناسی ارشد به خارج از کشور مهاجرت کرده اند که این وضعیت بسیار نگران کننده است.

بنا به گزارش صندوق بین المللی پول نیز سالانه ۱۸۰ هزار تحصیل کرده از کشور خارج می شوند که این روند سالانه ۵۰ میلیارد تومان به کشور خسارت وارد می کند.

علیرضا سلیمی در گفت وگو با خراسان هم چنین افزود: کمیته بررسی علل خروج نخبگان که از مدتی قبل ایجاد شده اولین جلسه خود را با حضور ۱۲ نماینده از سازمان ها و نهادهای مختلف از جمله وزارت خانه های علوم، اطلاعات، بهداشت، امور خارجه، بنیاد ملی نخبگان و اعضای کمیسیون آموزش تشکیل داد. این کمیته کار خود را به صورت هفتگی ادامه می دهد.

وی با اشاره به بررسی ۳ مسئله عمده در اولین جلسه کمیته بررسی وضعیت خروج نخبگان تاکید کرد: اولین موضوع تعیین یک دورنمای کلی از وضعیت خروج و مهاجرت نخبگان و دستیابی به یک آمار دقیق از میزان خروج نخبگان است تا بتوانیم در تصمیم گیری ها و حل این مسئله دقیق تر عمل کنیم.

وی تصریح کرد: اغلب نخبگان به اشکال گوناگون از جمله گردشگری، تجارت، تحقیق و پژوهش، از کشور خارج می شوند در این صورت برای دریافت ویزا نیازی به ارائه مدرک تحصیلی ندارند به همین دلیل نمی توان به راحتی آمار خروج نخبگان را استخراج کرد.

وی خاطرنشان کرد: متاسفانه در بحث جلوگیری از خروج نخبگان بین سازمان ها و دستگاه های مختلف ناهماهنگی وجود دارد به طوری که در حال حاضر وزارت امور خارجه با سهولت ویزا در اختیار نخبگان قرار می دهد و یا وزارت علوم حمایت های لازم را برای ماندن نخبگان در کشور به عمل نمی آورد.

سلیمی هم چنین با تاکید بر این که باید امتیازاتی برای نخبگان در کشور در نظر گرفته شود، خاطرنشان کرد: به نظر می رسد در شرایط کنونی باید تسهیلات و مشوق هایی برای نخبگان در نظر بگیریم تا انگیزه ماندگاری و ادامه تحصیل و تحقیق و پژوهش در کشور را داشته باشند.

وی هم چنین تصریح کرد: یکی دیگر از مباحث مهم در این کمیته بررسی علل داخلی خروج نخبگان است که باید به طور خاصی مشخص شود که چه عواملی باعث خروج نخبگان از کشور می شود. البته در این مسیر ممکن است که نیاز به اتخاذ تصمیماتی داشته باشیم که اصلاح برخی قوانین از این جمله است.وی اضافه کرد: یکی از موضوعات مهم دیگر تقویت سیستم اطلاع رسانی است. در حال حاضر این احتمال وجود دارد که نخبگان خارج از کشور با مشکلات فراوانی روبه رو باشند. در این میان اگرچه برای برخی از نخبگان زمینه مناسب برای کار و فعالیت در خارج از کشور فراهم شده است اما عده کثیری از آنان با گرفتاری های پیچیده شغلی و تحصیلی در خارج از کشور مواجه هستند که برای آگاهی یافتن از این وضعیت و یافتن راهکارهایی برای حل مشکلات آنان نیازمند ایجاد یک سیستم اطلاع رسانی قوی هستیم.

وی تصریح کرد: بررسی های ما نشان داده است که از ابتدای سال گذشته به طور متوسط در هر روز ۳ دانش آموخته دوره دکترا از کشور خارج شده اند که این رقم در مورد دانش آموختگان دوره کارشناسی ارشد روزانه حدود ۵ نفر را شامل می شود که این روند بسیار نگران کننده است.

وی ادامه داد: به طور قطع آینده دنیا را کشورهایی می توانند از آ ن خود کنند که اقتصاد خود را بر محور دانش بنا نهند و تولیدات فکری خود را افزایش دهند. بدیهی است که خروج نخبگان از کشور در آینده باعث می شود که دست ما از منابع دانش تهی باشد و از آ ن مهم تر این که با خروج نخبگان از کشور با پدیده ای تحت عنوان مهاجرت ژن ها نیز مواجه هستیم که در بلند مدت آسیب های زیادی به کشور وارد خواهد کرد. این ها مباحثی است که در کمیسیون آموزش به طور جدی مورد بحث قرار گرفته است و به دلیل حساسیت موضوع بر آن شدیم که برای رفع آن کمیته ای متشکل از نمایندگان وزارت خانه ها و نهادهای مختلف تشکیل دهیم تا طی جلسه های متوالی بتوانیم برای حل این مسئله به راهکارهای مناسبی دست پیدا کنیم، چرا که معتقدیم خروج یک نفر نخبه نیز از کشور البته در وضعیتی که دیگر به کشور باز نگردد، برای ما هزینه های زیادی در پی خواهد داشت. به گفته دکتر نصیری قیداری، عضو کمیسیون آموزش نیز یکی از دلایل افزایش مهاجرت نخبگان، وضعیتی است که در دنیا ایجاد شده است به گونه ای که کشورهای غربی به ویژه آن هایی که دشمنی دیرینه و خصمانه ای از گذشته با ما داشته اند، در چند ماه گذشته شرایط پذیرش را اعم از صدور ویزا و... بسیار تسهیل کرده اند. متاسفانه در حال حاضر کشورهای پیشرفته به عناوین مختلف از جمله دادن بورس، دانشجویان با هوش ما را جذب می کنند در حالی که متاسفانه در کشور ما شرایط بورسیه شدن بسیار محدود است حال آ ن که باید دانشجویان المپیادی ما و سایر دانشجویان نخبه از سوی دولت بورسیه تحصیلی دریافت کنند اما شاهدیم که در کشور ما چنین اتفاقی نمی افتد.

منبع:

http://www.safirnews.com/topnews/007920.php

چه نیازتان به دشمن - مسعود بهنود

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sun, 25 Apr 2010 12:24:00 +0000

جنبش راه سبز - چه نیازتان به دشمن

صد و بیست سالی می گذرد از آن زمان که ناصرالدین شاه، برای نخستین بار گام در اروپا نهاد. او اولین حاکم سرزمین تاریخی ایران بود که به دنیای جدید وارد می شد، آن هم در سفری رسمی بنا به دعوت پادشاهان. و از همان اولین دقایق این سفر تاریخی حسرتی در دل شاه قاجار نشست که هنوز در دل روسای دولت و رهبران قدرتمند ایران هست. حسرت این که چطور در ممالک راقیه هر تصمیم که دولت می گیرد، مردم آن را می پذیرند. می گوید مالیات بده، می گوید نده. می گوید پنج در صد بده یا ده در صد. اعلام جنگ می کند یا فرمان صلح می دهد. حتی مردمی که با آن قانون یا تصمیم مخالفند در اجرای آن بگو مگو ندارند.

روی دیگر سکه. در زندان های ممالک به اصطلاح راقیه زندانیانی هستند که سختی می کشند، محبوس واقعی هستند شوخی هم ندارد، اما چون با آن ها سخن بگوئی، یا زمانی که خودشان دست به کار شده کتابی می نویسند در آن اظهار بی گناهی نیست. شرح حکایت است. جین پاتریک که هفت ماه پیش با آزمایش های جدید دی ان ا اثبات شد در مرگ همسرش دست نداشته و بعد از بیست و هشت سال زندان ولز به در آمد، در مصاحبه ای با یک روزنامه صبح لندن گفت مورد من یک مورد کاملا استثنائی است که شاید هر نیم قرن یک بار رخ دهد که هم قاضی و هم هیات منصفه با اتفاق آرا خطا کردند. اما من در تمام این 28 سال مطمئن بودم که روزی بی گناهیم به اثبات می رسد و از خجالت دخترم و خانواده همسرم به در می آیم.

عکسی که همراه این گزارش بود جین پاتریک را نشان می داد که دخترش دست در گردن او داشت. خواهران همسر متوفایش داشتند وی را می بوسیدند. یعنی یک قبول جمعی وجود دارد. ایستادگی نیست بلکه قبول است حتی وقتی خطائی به این بزرگی از سیستم قضائی سر زده باشد. اما هر کس به هر شکل گذارش به زندان های ایران افتاده می داند که هیچ کجای کشور به آن اندازه بی گناه دور هم نیستند. یکی از آنان نیست به گناه خود و رای دادگاه باور داشته باشد. حتی قاتلان و بدکاران.

برخی معتقدند این ها مردمان دیگری هستند که آن ها را از جنس دیگرند. بعضی می گویند این نظام آموزشی است که آدمیان غربی را چنین مطیع قانون و نظامشان بار می آورد. و هستند کسانی که اشاره می کنند به مشوق های جوامع مردم سالار برای قانونمداری، یا چماق هایشان که قوی و فرودآینده است در برابر قانون شکنان بی رحم. اما در عمل به نظر می رسد داستان به اعتمادی بر می گردد که بین مردم و حکومت [اعم از دولت و دستگاه قضائی و مجلس] وجود دارد. اعتمادی که اگر هم خدشه ببینند آزادی بیان به سرعت ترمیمش می کند.

گلایه از مردم

چنین است که حاکمان شرق مدام از مردم خود گلایه دارند و در نهان از آن ها طلبکارند که چرا اطاعت از قانون نمی دانند، و نمی دانند که این مقاومتشان در برابر قانون در نهایت به زیان خود آن هاست. و در هر فرصت با نزدیکان می نالند که چقدر حکومت بهای این بی اعتمادی مردم به قانون را می دهد و دود این در نهایت به چشم مردم می رود و این حاصل عقب ماندگی است.

طرفه آن که هرگز از خود نمی پرسند مگر من از قانون اطاعت دارم. و گاه که چنین سئوالی هم از جانب منقدی جان باخته و یا روزنامه نگاری فضول مطرح می شود جوابش آماده است: با این مردم که در مقابل قانون مقاومت دارند و منافع خود نمی دانند جز به زبان زور نمی توان سخن گفت.

از دیگر کشورهای شرقی می گذریم. در کشور ما از زمان مشروطیت جز در دوران احمدشاه که دوره دموکراسی [البته همراه با ناامنی و هرج و مرج] بود، همواره همین بوده است.

به این سئوال ساده آیا پاسخی ساده می توان داد یا چنان که استبداد طلبان می خواهند چنان پاسخ پیچیده شده است که دیگر امکان پاسخ گفتن بدان نیست. به باورم دشوار نیست.

راحت طلبی سنتی شرق نشینان در این جا خود را به خطرناک ترین وجهی نشان می دهد. اینان که در خود احساس قدرت می کنند به محض آن که نشانه ای از اطاعت در مردم می بینند آن را مجوزی برای استبداد تفسیر می کنند. در حقیقت یک اشتباه کوچک است اما مانند اشتباه محاسبه سفینه های فضاپیما حاصلش این می شود که سفینه صدها فرسنگ از هدف دور می شود. انقلابی مردمی تبدیل به حکومتی سرکوبگر می شود، و هر بدکاری که حکومت قبلی می کرد چند برابر می شود. حکومتگر مجذوب تبلیغات خود نمی بیند که خواست و اشتیاق مردم به نفرت بدل شده است. در این ها تنش ها زیاد می شود و کار اصلی حکومت این می شود که جامعه را در مقابل انفجار نفرت محافظت کند. چنین است که دور تسلسل استبدادی فرامی رسد.

نسل به نسل با همین نمونه ها دست و پنجه نرم می کنیم. چنین است که هر نسل استبداد نو را با استبداد پیشین مقایسه می کند. درست یا غلط نشانه هائی می یابد که مدلل می سازد استبداد قبلی حسن هائی داشت که این یکی ندارد.

نمایش یک ساعته دادگاهی به اسم دادگاه کیهان از شبکه چهار سیمای جمهوری اسلامی، باری بر بارهای موجود می افزاید. یک بار دیگر در دل ها می نشاند که به این عدالت چشم نباید داشت. نمایش هائی به اسم دادگاه پیشینه دارد، اگر نه در ایران در دوران استالین در همسایگی ایران و در بسیاری از کشورهای دیگر خوانده و نوشته شده است.

با کدام نیرو

دولتی که هیچ هنرمندی را با خود ندارد، هیچ شاعر نام آوری به همایشش تن نمی دهد، هیچ وکیل معتبری را نرنجیده نگذاشته، هیچ استاد معتبری در دانشگاه هایش نمانده مدت هاست که احساس می شود طمع از طبقه متوسط شهری و نخبگان بریده و پذیرفته که در دل اینان راهی ندارد و همه نگاه خود را به فقیران معصومی سپرده که منتظر سفرهای استانی هستند که دنبال کجاوه رییس بدوند بلکه چند هزار یا میلیونی مسکن دردهایشان بشود. اما نیک نظر کنند خواهند دید که دیگر چندان نمی دوند، جمع نمی شوند، سئوالاتی را می کنند که رییس را عصبانی می کند. و چنین است که می توان گفت متوسط جامعه هم به درک روشنی از علت عقب ماندگی خود رسیده، از همین رو روز به روز ناگزیر باید تبلیغات را خشن تر و ترساننده تر کرد و هیبت رعب را خوفناک تر.

اما جامعه جوان و متفکر ایران وقایع را کنار هم می نهد و از آن ها همان نتایج را می گیرد که تبلیغات دولتی قصد پوشاندنش را دارد. در روزی که ایران تقاضای عضویت در شورای حقوق بشر را پس گرفت، همان روزی که رییس دولت برای نشان دادن آن که حکومت منزوی نیست دست پیش پیرمرد بدنام و ورشکسته ای به نام رابرت موگابه دراز کرد و در دست های کسی که اسکناس دویست میلیارد دلاری چاپ کرده و تورمش بی سابقه در دنیاست سویج تراکتور گذاشت تا بلکه رای دولتش را در شورای امنیت بخرد، همان روزی که حکایت محاکمه کهریزکی ها به مضحکه ای بدل شده، همان روزی که معاون اول رییس دولت گفت خداوند نفت را کلید پیروزی ایرانیان قرار داد اما وزیر نفت پذیرفت که خریداری برای گاز نیست که تشکیل پرسروصدای اوپک گازی را از یاد برد و گفت گازمان را به چاه های نفت تزریق می کنیم، همان روزی که آقای رحیمی که از جانب هواداران دولت متهم به فسادست به ریاست کمیته مبارزه با فساد گماشته شد، همان روزی که او نیز مدیرکل سابق پارلمان در نهاد ریاست جمهوری را که به نمایندگان باج داده و از نماینده همین مجلس سیلی خورده بود به عنوان رییس دفتر خود برگزید، همان روزی که آقای علی آبادی که درباره معاملات خودش و فرزندانش گفتگوهاست که به شیاع رسیده است به معاونت آقای رحیمی گمارده شد، یعنی مبارزه با مفاسد اقتصادی که دولت می گفت و کیهان هم پامنبری اش را می کرد به سریال "اختاپوس" سپرده شده .

و این همان روزهاست که خودشان خبر داده اند که درصد بزرگی از دختران دانش آموز دچار ناهنجاری جسمی [گفته اند اسکلتی] شده اند چون که به آن ها اجازه ورزش و تحرک در مدرسه داده نمی شود، وزیر گفته منتطر دویست میلیاردند که مدارس دخترانه محرم سازی شود. البته که تا محرم سازی نشده نمی شود به دخترکان اجازه ورزش داد در شهری که امام جمعه اش پیشنهاد ازدواج دختران دبیرستانی را می دهد. البته که این "دشمن" است که فتنه کرده و مردم را ناراضی کرده. البته که تنها چاره اش این است که همه کار را به دست نظامیان بسپاریم و آن ها را در وضعیتی قرار دهیم که احساس کنند از "مردم" خط می زاید.

نه مساله پیچیده نیست، درکش و حلش هم برای جامعه ایرانی دشوار نیست. تنها تاسفی می ماند در دل همه کسانی که به اصلاحات آرام دل بسته بودند و هواخواه تغییراتی نرم بودند. فقط اشکالش این است که آقایان چنان غره شده اند به تیترهای بزرگ نمائی شده خود از هیبت: موشک های بالستیک، تسخیر فضا و دلاوری سربازان امام زمان در دستگیری یک تروریست جوان تا رجزخوانی برای دفع فتنه ای که دست کم چهارده میلیون رای دارد، و چنان مغرور شده اند به جوانان بی کار مانده ای که پرسشنامه های تازه سردار نقدی را پر می کنند تا به هیات بسیج درآیند که دیگر هیچ چیز جلودارشان نیست، فحاشی به خانم عبادی و هر کس خیرخواه جامعه است بخشی از خشمی است که ناکارآمدی به جانشان افتاده است.

دهان کجی به جامعه عقوبت های خود را دارد. تاریخ نخوانده اند وگرنه می دانستند که متراکم شدن نفرت، در حالی که یکی مانند آقای شریعتمداری هم پنجه هایش را گشوده و بر بینی گذاشته و مخاطبان را به سخره گرفته خود کار میلیون ها دشمن را می کند. آن ها که دوستانی چنین دارند هیچ نیازشان به دشمن نیست.

منبع:

http://www.rahesabz.net/story/14301/

مصاحبه بابك داد درباره ديدار مهندس موسوي با ملي مذهبي ها (ویدئو)، صدای امریکا

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 24 Apr 2010 17:55:00 +0000

YouTube - babak dad, تحليل بابك داد از:عصر طلايي ملت

منبع:

http://www.youtube.com/watch?v=wHxGCCWu1nU&feature=player_embedded

فاطمه کروبی: بدون ترس از وحشیگری مزدوران؛هر اتفاقی برای من، همسرم و فرزندانم رخ دهد،حکومت مسئول مستقیم آن است، سحام نیوز

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 24 Apr 2010 17:28:00 +0000

gooya news :: politics : فاطمه کروبی: بدون ترس از وحشیگری مزدوران؛هر اتفاقی برای من، همسرم و فرزندانم رخ دهد،حکومت مسئول مستقیم آن است، سحام نیوز

فاطمه کروبی همسر مهدی کروبی در بیانیه ای خطاب به شایع پراکنان و اصحاب قدرت به توهمات آنان پاسخ داد.به گزارش خبرنگار سحام نیوز متن این بیانیه بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم
ملت بزرگ ایران

همانطور که میدانید چند روز گذشته برخی روزنامه های معلوم الحال روئین تن و سایت های وابسته به مراکز قدرت به انتشار خبر کذبی مبنی بر بیماری صعب العلاج آقای کروبی، وخامت شدید جسمانی ایشان، امتناع خانواده از انتشار خبر و رجوع خانواده به پزشکان اتریشی و … مبادرت ورزیدند. طالبان کسب مشاغل و قدرت نیز بعنوان پیاده نظام، غیب گویان در سخنرانی ها و مقالات شان خواستار توبه آقای کروبی به خاطر ظلم به نظام در یکسال گذشته شدند. از منظر این دین فروشان و آلودگان به قدرت،ارتکاب جنایات هولناک و تکان دهنده کهریزک ظلم به نظام نبوده و مرتکبین و آمرین، همچون این دنیا لابد در آخرت پست و مقام و ارتقای منزلت خواهند گرفت و افشاگر جنایات فراموش نشدنی و مدافع راستین مردم همچون این دنیا که هرگونه توهین، افترا، ترور و … به او مجاز تشخیص داده شده، در آن دنیا نیز مستحق مجازات خواهد بود!

افسوس که این روزها نه تنها شرع و قانون نادیده گرفته می شود بلکه آموزه های ابتدائی اخلاقی، انسانیت و حداقل آزادگی از سوی مدعیان دروغین اخلاق و شرع بکلی به فراموشی سپرده شده است. در ارتباط با موضوع فوق لازم میدانم نکاتی را یادآور شوم:

۱- به اطلاع مردم فهیم و شجاع ایران که در تماس های مکرر جویای حال آقای کروبی شدند برسانم که وضعیت سلامت ایشان بحمدالله بسیار عالی است و با توجه به تجاربم در حوزه پزشکی همواره چکاب های روتین توسط پزشکان علاقه مند به ایشان انجام میگیرد. سپاس خداوند قادر را که شرایط فیزیکی ایشان بسیار مطلوبست و علیرغم بستن دفتر و حزب اعتماد ملی، آقای کروبی کمافی السابق به فعالیت های مذهبی،اجتماعی و سیاسی خود ادامه میدهند. دیدار با خانواده های شهدای جنگ تحمیلی، خانواده شهدای جنایات اخیر و بازدید از زندانیان و خانواده آنان، بخشی از فعالیت های روزمره ایشان است. مردم بزرگ بدانند دروغ و کتمان در مرام ما نیست و همچون گذشته صادقانه و صریح با شما محرمان واقعی این کشور در همه ی زمینه ها سخن میگویم.

۲- ما بر این باوریم که انسان از لحظه دیگر خود با خبر نیست”و عنده مفاتح الغیب لا یعلمها الا هو و یعلم ما فی البر و البحر و ما تسقط من ورقه الا یعلمها ولا حبه فی ظلمات الارض” حیات و ممات همه ما در ید اختیار قادر متعال است و هیچکس از لحظه دیگر خود خبر ندارد. “قل لا یعلم الغیب الا الله” . بنابر اعتقادات مسلمین علم غیب بر دو نوع است: علم غیب بدون علت که در ذات الوجود و مخصوص خداوند است و دیگر آنکه علم غیب متوقف بر فیض الهی که مختص پیامبران و معصومین بوده است که بواسطه افاضه الهی از آن برخوردار میگردیدند. آیه شریفه “عالم الغیب فلا یظهر علی غیبه احدا من ارتضی من رسول” گواهیست بر این مدعا. ادعای اصحاب قدرت مبنی بر بیماری صعب العلاج آقای کروبی از این جنبه حائز اهمیت است که ناشی از علم غیبی ست که بر خلاف آموزه های دینی، عقلی و تجربه انسانی اینبار آقایان در کنار دیگر کمالاتشان ازجمله اعلام دقیق نتایج انتخابات، قبل از شمارش آراء صاحب علم غیب گردیده اند.

۳- همانطور که قبلا گفته ام خانواده مهدی کروبی که تلاش زیادی را برای به ثمر رسیدن انقلاب انجام داده این روزها به دلیل حمایت صریح و قاطع از مردم مظلوم فاقد حداقل امنیت است. نمیدانم شاید آن ۱۵ نفر مسلحی که با مرعوب کردن سرایدار به طور غیرقانونی و در غیاب ما به منزل ورود کرده اند و یا افراد مسلحی که در روز ۲۲بهمن گازی مشکوک را مستقیما به صورت ایشان زدند، کاری را صورت دادند که خدای ناکرده در آینده نتیجه آن را باید شاهد باشیم. به هر تقدیر بدون ترس و واهمه از وحشی گری مزدوران مجددا تاکید میکنم هر اتفاقی برای من، همسرم و فرزندانم رخ دهد، حکومت مسئول مستقیم آن است و هرگز نمیتواند از بار مسئولیت آن شانه خالی کند.

۴- عجبا؛ فرصت طلبان، کروبی خداجو را دعوت به توبه کرده اند. آری همه ما نیازمند توبه به درگاه احدیت نسبت به اعمال و رفتارمان هستیم. ما خود را انسانی خطاکار میدانیم که در همه حال محتاج عفو الهی بوده و دوستی خداوند را بر همه ابزارهای قدرت آرزومندیم و همواره به درگاه اونسبت به فعل و ترک فعل هایی که کردیم، استغفار میکنیم. اما ظاهراً غرض آقایان از توبه نصوح و غیره مربوط به حوادث بعد از انتخابات است!

دفاع جانانه فرزند احمد از قربانیان جنایات اخیر برگ زرینی در تاریخ زندگی او و خانواده اوست. انسانی که با خدا معامله میکند و برای مردمش آماده پرداخت هرگونه هزینه ایست، مایه افتخار کروبیان عالم است. نسل کروبی به داشتن چنین مردی که آخرت خود را به متاع ناچیز قدرت آلوده نکرد و نمیکند، افتخار میکند.

در پایان امیدوارم پیش از آنکه دیر شود، خداوند قادر و متعال توفیق بازگشت و چنگ زدن به ریسمان الهی را به همه بویژه اصحاب قدرت عنایت فرماید.

فاطمه کروبی

منبع:

http://news.gooya.com/politics/archives/2010/04/103819.php

امام جمعه‌ای که زنانی از سراسر دنیا را به لرزه درآورد

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 24 Apr 2010 17:23:00 +0000

امام جمعه‌ای که زنانی از سراسر دنیا را به لرزه درآورد - � 2010تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ است.

مقامات جمهوری اسلامی اگر در هر چیز موفق ظاهر نشده باشند، در طول همه این سال‌ها ثابت کرده‌اند که توانایی انکارناپذیری در شعله‌ور کردن کمپین‌های بین‌المللی، با گفتن تنها یک جمله یا یک عبارت کوتاه دارند؛ کمپین‌هایی از سیاسی گرفته تا اجتماعی، علیه خودشان.

این کمپین می‌تواند گاه با یک جمله تاریخی آیت‌الله خمینی، در قامت فتوایی برای قتل سلمان رشدی آغاز شود، تا در مقیاسی کلان و جهانی، صدای اعتراض سیاستمداران را از چهار گوشه گیتی در بیاورد.

گاه نقطه آغازینش می‌تواند یک جمله خلق‌الساعه رئیس جمهور در دانشگاهی آمریکایی باشد، که بگوید «ما در ایران همجنس‌باز نداریم»، تا کمپین همجنسگرایان در سراسر جهان را به دنبال داشته باشد.

گاه این موضع‌گیری‌ها می‌تواند در قالب گزارشی از بازداشت مجید توکلی محجبه پدیدار شود، تا هزاران مرد را در کمپینی اعتراضی، روسری به سر کند.

یا حتی می‌تواند در مقیاس‌های بزرگتر، کمپینی چهار - پنج ساله را علیه کل کشور به پا کند، که نتیجه‌اش تحریم و تهدید و تقبیح جهانی باشد، هنگامی که رئیس جمهور، هالوکاست را «دروغ» و «افسانه» می‌خواند.

با این همه سابقه کمپین‌سازی، باز هم شاید کمتر کسی باور می‌کرد که خطبه‌های نماز جمعه تهران روزی بتواند زنانی را از سرتاسر دنیا، ترغیب به برهنه شدن کند.

آیت‌الله صدیقی هنگامی که با لحنی دلسوزانه، از تریبون نماز جمعه تهران، درباره ارتباط زلزله و بدحجابی به بانوان هشدار می‌داد، احتمالاً گمان نمی‌کرد که «امر به معروف و نهی از منکر» او در ۲۷ فروردین ماه، به جای «تزکیه نفس» و مهار «امیال شهوانی»، ده‌ها هزار زن را از سرتاسر جهان در «دام شیطان» گرفتار کند.

هشدار خطیب نماز جمعه تهران، مبنی بر آنکه «وقتی بانوان بدحجابی می‌کنند، زنا زیاد می‌شود،... و زیاد شدن زنا از عوامل وقوع زلزله است»، یکی دو روزی در مطبوعات غربی بازتاب یافت تا دست آخر، پای عده‌ای از خانم‌های عصبانی را به معرکه کشاند؛ زنانی که قبول این نکته که برهنگی هرچند بخش کوچکی از بدنشان می‌تواند عامل زمین لرزه و کشتار همنوعانشان باشد، برایشان سنگین تمام می‌شد.

و اینگونه بود که کمپینی تازه شکل گرفت: بوب-کوئیک یا «پستان لرزه».

جن مک کریت، یک دختر ۲۲ ساله آمریکایی با باز کردن صفحه‌ای در فیس بوک، از تمامی زنان دنیا دعوت کرد تا در روز دوشنبه، ششم اردیبهشت، همگی خط سینه خود را عریان کنند، تا شاید «تئوری آیت‌الله صدیقی، یک بار برای همیشه به بوته آزمایش نهاده شود».

کمپین با استقبالی چشم‌گیر مواجه شد؛ به نوشته وبلاگ جن مک کریت، تنها در ۲۴ ساعت اول، ۱۴ هزار نفر اعلام آمادگی کردند که در واکنش به حرف‌های خطیب نماز جمعه تهران، خط سینه خود را عریان کنند. و این تعداد اکنون با گذشت کمتر از یک هفته، از مرز ۱۲۰ هزار نفر هم گذشته است.

جن در صفحه فیس بوکش، در کنار عکس‌هایی از بالاتنه‌های نیمه عریان نوشته است: «پیشنهاد کوچکی دارم؛ صدیقی ادعا می‌کند که پوشیده نبودن زنان باعث زمین لرزه می‌شود. اگر اینطور است، ما باید بتوانیم این ادعا را به شکل علمی ثابت کنیم. پس وقت یک پستان لرزه رسیده است.»

او از همه خانم‌های عضو کمپینش خواسته است روز دوشنبه تی‌شرت‌ها یا تاپ‌های باز و بدن‌نما به تن کنند، تا خط سینه‌شان تا حد امکان به چشم بیاید؛ یا اگر «لباس نامناسب مورد علاقه‌شان شلوارک‌های خیلی کوتاه است، آن هم در کمپین پذیرفته است.»

آغاز کننده این کمپین می‌نویسد: «از همه زنان می‌خواهم از قدرت ماوراء الطبیعه سینه‌هاشان استفاده کنند تا تکلیف معلوم شود. اگر همه دست به دست هم دهیم، قاعدتاً براساس حرف صدیقی، باید موفق شویم با عریان شدنمان، زمین لرزه‌ای درست و حسابی به پا کنیم».

اما گذشته از اینکه روز دوشنبه، تئوری آیت‌الله صدیقی ثابت شود یا نه، یک پرسش همچنان بر جای می‌ماند. اینکه «گناه» نیمه‌برهنه شدن هزاران زن در تمامی دنیا، که به خاطر گفته‌های خطیب نماز جمعه تهران صورت می‌گیرد، بر گردن زنان عریان است، یا بر گردن آیت‌الله صدیقی که آنها را به صورت غیرمستقیم ترغیب به این کار کرده است؟

و البته یک نکته نیز همچنان برای چندمین بار با اثبات می‌رسد؛ اینکه توانایی مسئولین جمهوری اسلامی، در به پا کردن کمپین علیه خود، هر مرزی را در می‌نوردد، حتی مرزهای مذهبی را.

منبع:

http://www.radiofarda.com/content/F7_BoobQuake_womens_campaign_reacting_to_Ayatollah_Seddighi/2023468.html

توسط: payman از: iran
۰۴ ۰۲ ۱۳۸۹ ۲۱:۳۷
اولين بار نيست که بايد به خاطر حرف هاى قرون وسطايى اين آخوند ها که سرشونو تو هر آخورى که ديدن فرو مى کنن بايد تو دنيا خجالت زده شيم،حالا شانس بياريم کار به جاهاى باريک نکشه و تو همه جا جار نزنن که البته زدن،چيزى نمى توان گفت،فقط مايه شرمسارى است
توسط: محسن از: تهران
۰۴ ۰۲ ۱۳۸۹ ۲۱:۲۱
به نظر من هر کس حتی اگر ذره ای فکر میکنه عریان کردن قسمتی از بدن در کل پسندیده نیست بخاطر حرف کسی که معلوم هم نیست واقعا دین درستی داشته باشه و واقعا مبلغ صدیق اسلام باشه بهتره این عمل را انجام نده .خود من هم این را که زلزله و زنا با هم رابطه مستقیم یا غیر مستقیم داشته باشند قبول ندارم از نظر من طبیعت منطقی تر از این حرف هاست و خداوند قدرتش را به این شکل به رخ آفریدگان خودش نمیکشد.

ایران نامزدی خود برای عضویت در شورای حقوق بشر را پس گرفت

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Sat, 24 Apr 2010 17:22:00 +0000

gooya news :: politics : ایران نامزدی خود برای عضویت در شورای حقوق بشر را پس گرفت

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز اعلام کرد که پس گرفتن نامزدی ایران برای عضویت در شورای حقوق بشر، که با صدای بلند با مخالفت پیشگامان جامعه مدنی و مدافعان حقوق بشر ایرانی روبرو شده بود، برای مردم ایران یک پیروزی است .عضویت ایران در شورای حقوق بشرو مشروعیت دادن به سیاست های سرکوبگرانه و وحشیانه دولت ایران، به احتمال خیلی زیاد منجر به نقض بیشتر حقوق بشر مردم ایران می شد.

تصمیم ایران برای پس گرفتن نامزدی این کشور برای عضویت در شورای حقوق بشر امروز در جلسه هئیت نمایندگان گروه آسیا در ژنو اعلام شد. مدافعان و فعالان حقوق بشر کمپین بزرگی را در مخالفت با عضویت ایران در شورای حقوق بشرتشکیل داده بودند.

هادی قائمی؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در این مورد گفت:”این یک پیروزی خیلی مهمی است هم برای مدافعان حقوق بشر ایران که در سال گذشته بسیار آسیب دیده اند و هم کسانی که مخالف عضویت ایران در شورای حقوق بشر بودند.” هادی قائمی تاکید کرد که “ما معتقدیم که شورای حقوق بشر و مجمع عمومی سازمان ملل برای وادار کردن ایران به رعایت الزامات و تعهدات بین المللی خود در شرایطی که ایران خارج از شورای حقوق بشر باشد، بهتر می توانند عمل کنند.”

دولت ایران علیرغم سابقه بخوبی مستند شده نقض گسترده و نظام مند نقض حقوق بشر بویژه پس از انتخابات ریاست جمهوری در یکسال گذشته در ایران، خود را نامزد عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد کرده بود.

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد می خواهد که در نشست آینده خود در ماه ژوئن ۲۰۱۰ میلادی، دولت ایران را بخاطر بحران جدی کشور در حوزه حقوق بشر، وادار به پاسخگویی کند و سازو کارهای تحقیق و تفحص را در مورد حوادث پس از انتخابات بجریان بیندازد.

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران بر این باور است که پس گرفته شدن نامزدی ایران توسط دولت بازتاب این موضوع است که دولت ایران متوجه شد که نه تنها در مجمع عمومی سازمان ملل رای کافی برای عضویت در شورای حقوق بشر نخواهد آورد بلکه این نامزدی عضویت، فرصتی برای جامعه بین المللی فراهم می کند تا وضعیت اسفبار حقوق بشر در ایران بار دیگر برجسته شود.

هادی قائمی معتقد است که “باز پس گرفته شدن نامزدی عضویت در شورای حقوق بشر یک اعتراف ضمنی به بدی وضعیت حقوق بشر در ایران است. پس شورای حقوق بشر نباید ایران را به حال خودش را رهاکند بلکه باید تلاش هایش را برای بهبود وضعیت در ایران بیشتر کند.”

منبع:

http://news.gooya.com/politics/archives/2010/04/103787.php

سهرابستان: زنا و زلزله، جادوگر و دین

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Fri, 23 Apr 2010 08:41:00 +0000

سهرابستان: زنا و زلزله، جادوگر و دین

ابتدا قبل از هر تحلیل و سخنی در مورد اظهار فضل سران جمهوری اسلامی، باید به این نکته مهم توجه داشت که وجود هرگونه ارتباطی بین «دین آسمانی» و« آئین نظام حکومتی» صرفاً توهمی دردناک خواهد بود. آنچه بنام دین، توسط سران جمهوری اسلامی عرضه می گردد، هر چه هست، قطعاً ربطی به یک «دین آسمانی» ندارد.
«دین آسمانی» این هدف را دنبال می کرده که بشر از خرافات و موهومات دست برداشته و روی به حقیقت آورد.
بشر چند هزار سال قبل، بدلیل اینکه برای بسیاری از حوادث طبیعی و امراض و بلایا، توجیه و پاسخی را نمی شناخت، بسراغ جادوگران و شمن ها می رفت و راه نجات را نزد آنها می جست. این توجه به خرافه و دروغ، سبب بدبختی بیشتر انسانها می گردید. بشر با اعتماد کاذب به جادوگران متقلب، و باور دروغهای آنها، مشکل را حل شده دیده و هرگز بدنبال علت واقعی حوادث طبیعی و امراض و بلایا نمی رفت و همچنان در منجلاب گرفتاریها باقی می ماند.
پیامبران و جادوگران، دشمنان یکدیگر بودند، پیامبران دروغ پردازیهای جادوگران را رد کرده و بشر را به وجود خدای یکتا متوجه نموده و او را به پرستش این خدای یکتا دعوت می نمودند. کتابهای آسمانی تلاش داشتند تا با ذکر امثال و حکم، بشر را به تفکر و تعقل وادار نمایند.
پرستش واقعی خداوند، شناخت «نظم پیشرفته» حاکم بر جهان است. هیچ قدرتی در جهان قادر به شکستن این نظم پیچیده و درهم تنیده نیست، اما با کشف نظم، می توان «نظم حاکم» را به خدمت گرفت و اسباب رفاه و سعادت بشر نمود. انسانی که با کسب علم، و زحمات فراوان، دارویی را برای درمان مرضی کشف می کند، از نظم حاکم بر جهان بهره گرفته تا موجب آسایش انسانها شود. و عبادت واقعی خداوند همین کار است.
اما حاصل کار پیامبران همواره توسط خیل عظیم ساحران و فریبندگان مصادره شده و به ابزاری در دست ایشان کاهش یافته است. پس از مرگ هر پیامبری، ساحران بسرعت سوار بر موج شده و متولی دین عرضه شده گردیده و همان توهمات ذهنی خود را در قالب دین جدید درآورده و به بشر عرضه نموده اند. تحریف ادیان و منحرف نمودن دین از محتوای واقعی آن، سبب گردیده که هیچکدام از ادیان، نقطه درخشانی در راستای کاهش رنج و آلام بشری، در کارنامه خود نداشته و بالعکس، انبوهی از نقاط تاریک و شرم آور را بر پیشانی داشته باشند. از دوران تفتیش عقاید کلیسا و جنایات شنیع بنام مسیحیت گرفته تا حمله اعراب به خاک مقدس ایران بنام اسلام، از کشتار فلسطینیان بنام یهودیت گرفته تا سرکوب وحشیانه مردم ایران بنام جمهوری اسلامی، همه و همه، بخش هایی سیاه از «جنایت بنام دین» در تاریخ بشری هستند.
جمهوری اسلامی در این میان، تلاشی شکست خورده و تقلیدی ناشیانه از الگوی «دین سواری» توسط کاهنان و جادوگرانی است که لباس فقیه بر تن کرده اند. خشکسالی را در اثر زیاد شدن گناه، سیل را در اثر ندادن زکات و زلزله را در اثر زنا می دانند. تنها راه نجات نیز، تبعیت بی چون و چرا از خدایان زمینی است که لباس «الهی» بر تن دارند.
فقیهانی که چشم بر دزدیها و سوء مدیریتهای دولتمردان بی لیاقت جمهوری اسلامی بسته اند و از فرط ناآشنائی با علم و تکنولوژی مدرن، ذهن مردم را به توجیهات دروغین خود منحرف می کنند تا کسی معترض بی کفایتی ایشان نشود. گرچه اگر ذره ای حیا و شرف داشتند می فهمیدند که وجود نحس خودشان و عملکرد متحجرانه اشان است که خساراتی بدتر از زلزله ای بر سرزمین ایران وارد نموده است.
پسر رئیس دولت کودتا که منصوب «ولایت فقیه» است، چهل و هفت میلیارد تومان ناقابل رشوه می گیرد تا وامی 700 میلیارد تومانی برای یک زالوی انگل کارچاق کنی کند، خود رئیس دولت کودتا، دروغ از هاله نور تا تولید انرجی هسته ای توسط دختر دانش آموز در زیرزمین خانه اشان می گوید، از صدر تا ذیل حکومت برای خودشان مدرک دانشگاهی جعلی می خرند و با آن بیت المال را می چاپند، همه دست اندرکاران حکومت شده اند غارتگر ثروت ملی و مکنده خون بانکها، زندانهای کشور شده محل تجاوز و شکنجه و اسارتگاه پاک ترین فرزندان این ملت، غده خودشیفتگی رهبر غیرقانونی کشور چنان متورم شده که مستانه آیه قرآن در اثبات ولایت ستمکارانه اش جعل می کند و کشتی نوحی می سازد که مملو از غارتگران و جانیان و فرومایگان است. چشمان «فقها» عاجز است از دیدن اینهمه فساد و نکبت، و طبیعی است نابینائی که چنین منکرات قلمبه ای را توان دیدن نیست، برای ربط دادن زنا به زلزله افسانه سرائی نماید. در عین حال که اگر فحشائی هم هست، بروایت همان «فقر و فحشا» که خودتان ساخته اید، در اثر فقر است، فقری که زائیده نحوست وجود شما است. فقری که مسببش، دزدیهای کلان مدیران نظام، از بیت رهبری گرفته تا جامعه مدرسین و از شورای نگهبان گرفته تا سپاه پاسداران است.
نگران مردم ایران نباشید، بلای زلزله، بدتر از بلای وجود حکومت جمهوری اسلامی نیست. نگران سرنوشت خودتان باشید که زلزله جنبش آزادیخواهی مردم ایران، بزودی ارکان استبداد را با شدت تمام به لرزه درآورده و فرو خواهد ریخت.

منبع:

http://sohrabestann.blogspot.com/2010/04/blog-post_22.html

تشریح چگونگی ممانعت از سفر خاتمی به ژاپن توسط تابش

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Thu, 22 Apr 2010 08:46:00 +0000

پارلمان نیوز : تشریح چگونگی ممانعت از سفر خاتمی به ژاپن توسط تابش

پارلمان‌نیوز: ساعتی پس از آنكه وزیر اطلاعات ممنوع‌الخروج بودن سیدمحمد خاتمی را تكذیب كرد، دبیرکل فراکسیون خط امام(ره)مجلس كه از بستگان خاتمی است، به تشریح روال اعلام خبر ممنوع‌الخروجی خاتمی پرداخت و با تقدیر از اعلام موضع وزیر اطلاعات، از او خواست تا كسانی را كه مواضع و تصمیمات نسنجیده خود را به جای تصمیم نظام تلقی می‌كنند و هزینه‌هایی را به نظام تحمیل می‌كنند، شناسایی كند.

نماینده اردكان در گفت‌وگو با ایلنا، از موضع وزیر اطلاعات در اعلام نظر راجع‌به عدم ممنوع‌الخروجی سیدمحمد خاتمی تشكر كرد و گفت: البته شایسته بود كه دولت محترم زودتر نسبت به این مساله واكنش نشان می‌داد.

محمدرضا تابش با بیان اینکه مردم محرم هستند و باید افکارعمومی در جریان این مسئله قرار بگیرد، به شرح آنچه كه از روز چهارشنبه هفته گذشته مبنی بر ممنوع‌الخروجی خاتمی رخ داده بود پرداخت و گفت: ابتدا علائمی از سوی برخی بخش‌های نظامی و امنیتی پیش از سفر خاتمی ارائه شد، مبنی بر اینكه ممكن است از سفر ایشان ممانعت به عمل آید.
سپس روز چهارشنبه یك مقام مسوول در یكی از نهادها طی تماسی با دفتر آقای خاتمی اعلام كرد كه از سفر ایشان به ژاپن ممانعت می‌شود.

به گفته وی این مقام مسوول توصیه كرده بود كه خاتمی شخصا از این سفر اعلام انصراف كند، تا مبادا در مبادی خروجی كشور برخوردی خلاف شان ایشان صورت بگیرد و از سفرشان ممانعت شود و گذرنامه‌شان ضبط شود.

وی به نقل از رئیس‌جمهور پیشین كشورمان گفت: آقای خاتمی گفتند چون این مساله را یك مرجع رسمی اعلام نكرده است، بنده برنامه سفرم را لغو نمی‌كنم.

تابش ادامه داد: روز پنجشنبه یكی از مسئولان نیروی انتظامی طی تماس تلفنی مودبانه به بنده گفتند كه به آنها ابلاغ شده آقای خاتمی ممنوع‌الخروج هستند.

وی افزود: ایشان از من خواستند تا برای رعایت شان آقای خاتمی از ایشان بخواهیم كه به این سفر نروند.

نماینده اردكان با بیان اینكه از وی در مورد مرجع و علت این دستور سوال كرده است، تصریح كرد: اما ایشان به من گفتند كه ما مجری هستیم.

وی تصریح كرد: انتقال این مساله سبب شد تا برای رعایت شان آقای خاتمی و پرهیز از مواجهه با تصمیمات مسئولین، ایشان از سفر به ژاپن منصرف شوند. البته از روز شنبه سعی كردیم پیگیری كنیم كه این تصمیم گیری از جانب چه مرجعی بوده است.

تابش با بیان اینكه این پیگیری‌ها سبب شد كه خوشبختانه سردار كوثری در مصاحبه‌ای ولو با ادبیاتی نامناسب كه دون شان یك یادگار دفاع مقدس بود،اعلام كنند كه آقای خاتمی ممنوع‌الخروج نیست.

به گفته وی روز گذشته منوچهر متكی وزیر امور خارجه نیز در حاشیه نشست كمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در پاسخ به سوال یكی از نمایندگان گفته بود كه گذرنامه سیاسی آقای خاتمی را همانند روال قبل تحویل ایشان داده‌ایم و اطلاعی از ممنوع‌الخروج بودن ایشان نداریم.

تابش یادآور شد: بروجردی رئیس كمیسیون امنیت ملی نیز طی صحبتی با رئیس قوه قضائیه، این پاسخ را از آیت‌الله لاریجانی شنیده بودند كه قوه قضائیه اقدامی برای ممنوع‌الخروجی ایشان نداشته و مداخله‌ای در این امرنداشته است.

وی با استقبال از سخنان وزیر اطلاعات كه امروز اعلام كرده است خاتمی ممنوع‌الخروج نبوده، ادامه داد: بنده از ایشان استدعا دارم كه بررسی كنند چه عوامل و نهادهایی باعث این كار شده‌اند و چنین هزینه‌ای را به نظام تحمیل كردند؟ این نوع موضع‌گیری‌ها نه‌تنها به بروز كدورت‌هایی در داخل نظام منجر می‌شود، بلكه به وجهه نظام در انظار جهانیان آسیب می‌رساند. چون اصلا به صلاح نیست كه اعلام شود از سفر رئیس‌جمهور 8 ساله ایران ممانعت شده است.

دبیرکل فراكسیون خط امام(ره) در پایان، اظهار داشت: اگر مشخص شود كه چه كسانی افكار و تصمیمات خود را به حساب نظام می‌گذارند و نظام را در عرصه خارجی به چالش می‌كشند و تفرقه، تشتت و كدورت را در داخل نظام ایجاد می‌كنند؛ از بسیاری از تصمیمات نسنجیده كه هزینه‌های گزافی را همچون مسائل پس از انتخابات به نظام تحمیل كردند، رمزگشایی خواهد شد.

منبع:

http://www.parlemannews.ir/index.aspx?n=10448

گزارشی درباره قرارگاه سازندگی خاتم الانبياء + ویدئو

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Wed, 21 Apr 2010 16:21:00 +0000

گزارشی درباره قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء | ايران | فارسی

حمایت های حکومتی از این مجموعه در دست یابی به پروژه های مختلف باعث شده تا قرارگاه خاتم الانبیاء در ۲۰ سال گذشته به بزرگترین پیمانکار پروژه‌های دولتی تبدیل بشود

تسلط نیروی نظامی سپاه بر منافذ حیاتی جامعه را میتوان در قالب شبکه اقتصادی عظیم قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء مشاهده کرد. این نهاد که زیرمجموعه سپاه پاسداران است، در سال ۱۳۶۸ به دستور آیت‌الله خامنه‌ای تاسیس شد. و درحال حاضر دارای حدود ۸۱۲ شرکت مختلف در داخل و خارج ایران است و تا به امسال بیش از هزار و ۷۰۰ پروژه و طرح را در زمینه‌های مختلف اجرا کرده است.

حمایت های حکومتی از این مجموعه در دست یابی به پروژه های مختلف باعث شده تا قرارگاه خاتم الانبیاء در ۲۰ سال گذشته به بزرگترین پیمانکار پروژه‌های دولتی تبدیل بشود. قرارگاه خاتم الانبیا با تکیه به حمایت های دولت احمدی نژاد در سال ۸۸ موفق شد تا تقریباَ بدون رقیب، مناقصه دو و نیم میلیارد دلاری پروژه ساخت خط ریلی پس ‌کرانه چاه بهار را از آن خود کند.

قرارگاه خاتم الانبیاء عملا یکه‌ تاز معاملات اقتصادی کلان محسوب میشود. کلیدی‌ترین پروژه‌ها و معاملات اقتصادی نظیر طرح توسعه فازهای ۱۵ و ۱۶ پارس جنوبی به ارزش دو میلیارد و ۹۷ میلیون دلار، و ساخت خط لوله ۹۰۰ کیلومتری انتقال گاز عسلویه به ایرانشهر به ارزش یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار دراختیار قرارگاه خاتم الانبیاءاست. بررسی مزایده های مربوط به خصوصی سازی، که این قرارگاه نیز در آن شرکت داشته، نشان میدهد تقریباَ برنده دائم و بی رقیب تمام این مزایده ها قرار گاه خاتم الانبیا بوده است. این نهاد اقتصادی وابسته به سپاه در سال ۸۸ نیز بزرگ ‌ترین بلوک‌های سهام خصوصی سازی را خریداری کرد.

منبع:

http://www1.voanews.com/persian/news/iran/Sepah-91699049.html

سردار زارعی باید آزاد باشد و احمد زید آبادی شریف در زندان ؟ / آرش سیگارچی

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Wed, 21 Apr 2010 16:13:00 +0000

.: Arash Sigarchi :. � Blog Archive � سلام آقای زارعی ، سلام آقای صادق لاریجانی

امروز در جهان نیوز خواندم که سردار خطاکار نیروی انتظامی تبرئه شد:

به گزارش سرویس جامعه جهان، پرونده یکی از فرماندهان سابق نیروی انتظامی پس از ۲ جلسه دادگاه در بهمن و اسفند ماه سال گذشته، نهایتا در آخرین جلسه فروردین ماه امسال قطعی و این مقام متهم به فساد اخلاقی و مالی، به شلاق، حبس و جریمه نقدی محکوم شد.

مطابق این گزارش و حسب بررسی های چندین ماهه دادگاه، فیلمی که ادعا می شد از فساد اخلاقی متهم منتشر شده خلاف واقع بوده است و اساسا چنین فیلمی وجود ندارد.

دادگاه همچنین فساد اخلاقی این مسؤول سابق نیروی انتظامی را آنطور که رسانه ها نوشته بودند تکذیب کرد.

لازم به ذکر است که نامبرده از فساد مالی تبرئه گردید و هیچگونه شاکی خصوصی نیز نداشته است. منبع

داستان آشنا نیست برای تان ؟ اسنفد ۸۶ ، سردار زارعی ، نماز جماعت شش زن لخت؟

از همان زمان خیلی ها همین پیش بینی را می کردند که عاقبت پرونده تبرئه سردار باشد و السلام. خب ، باید هم همینطور باشد. وقتی در روز روشن تقلب کرده اند و طلبکارند و می کشند و می زنند و می برند ، چرا بابت یک عمل انسانی – عرفانی ( نماز آن هم هفت نفری) سرداری خوشنام ، مجازات شود؟

نام لاریجانی دارد از آن نام هایی می شود که می چسبد به قسمت های تاریک تاریخ سیاسی مملکت مثل همان شاه سلطان حسین بی عرضه ، یا میرزا آغاسی ِ بی کفایت یا فلان وزیر و ندیم بی کفایت دربار پهلوی که به جای خدمت ، کاخ را سرنگون کردند. با آمدن صادق لاریجانی قوه قضاییه شده رسما ، بخش دفاع از آبروی نظام به هر قیمتی. هر متخلف و جانی به بهانه اینکه این روزها به صلاح مملکت نیست تبرئه می شود و فرزندان درستکار ایران به زندان می افتند. خوانده ایم زندان برای اصلاح جامعه است و افراد ناهنجار از جامعه باید دور شوند و ایزوله باشند. وجدانا ، این چشم ناپاک (عکس بالا) باید آزاد باشد و احمد زید آبادی شریف در زندان ؟

خیلی دلم می خواهد همین روزها خبری بخوانم که این سردار بی اعتبار را در جایی منصوب کرده باشند. چه می دانم. فرمانداری ، بخشداری … مگر قبلا نکردند؟ همین سردار نقدی مگر بعد از کوی دانشگاه تحفه نشد و با ریاست بسیج کشور باز نگشت.

گویا پازل خباثت و خیانت همین چند قطعه را کم داشت. اگر دکتر مددی دانشگاه زنجان و چند نامرد دیگر مانده اند که آنها را هم اگر روی سینی بگذارند و حلوا حلوا کنند ، دیگر می توان به صراحت گفت نظام اسلامی ، واقعا برازنده است …. .

منبع:

http://sigarchi.net/blog/?p=4875

مهدی هاشمی رفسنجانی در خارج تهدید به افشاگری کرد

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Wed, 21 Apr 2010 16:11:00 +0000

سایت خبری تحلیلی لمون پرس- بیانیه مهدی هاشمی: من خود شاکی‌ام/ به فکر روزی باشید که صبرم به پایان برسد و افشاگری کنم

لمون پرس- یک جریان خاص که گویا مراحل دیگر این پرونده خودساخته را نیز طی کرده‌اند، احضاریه را حکم جلب تعبیر کرده‌اند و گروهی از هم‌مسلکان آنان در مجلس و دولت، وزارت اطلاعات و ناجا را مکلف به دستگیری می‌کنند.

مهدی هاشمی با صدور بیانیه ای به دفاع از خود در برابر تهاجمات اخیر پرداخته است .

به گزارش سایت دی پرس در بیانیه مهدی هاشمی آمده است:

توجه داشته باشید همه این مسائل در شرایطی بیان می‌شود که نه حکمی از طرف دادگاهی صادر شد و نه توضیحی از طرف من ارائه و این همه نشان از تلاش خطرناک همان جریان خاص برای فشار بر قوه‌قضائیه است که می‌خواهند از دستگاه عدالت‌محور و مجری عدالت، در جهت مطامع و اغراض ناعادلانه سیاسی خویش استفاده نمایند و جالب‌تر اینکه همه این اقدامات را در راستای تقویت نظام مقدس جمهوری اسلامی و جایگاه مقام والای ولایت فقیه می‌دانند. تأثرانگیز این است که این جریان هنگام گرفتار شدن به رسوایی‌های مکرر فساد اداری و اقتصادی و سیاسی، موج‌آفرینی می‌کند. انتظار بحق اینجانب از دستگاه قضایی این است که اجازه ندهد غوغاسالاری‌ها اعتبار قضاوت را مخدوش کند و نیز به فکر روزی هم باشند که صبر اینجانب به سرآید و مطالبی را که از عقبه این سناریوسازی‌ها می‌دانم و مایل نیستم برملا شود، برملا گردد.

مهدی هاشمی در خاتمه تصریح کرده :اینجانب برای چندمین بار اعلام می‌نمایم که حاضر به رسیدگی به اتهامات در دادگاه صالحه هستم و انتظار دارم به شکایات من از جمله از کسانی که در این مدت از همه ابزار برای ترور شخصیت من و خانواده‌ام استفاده کرده‌اند، رسیدگی شود تا سیه‌روی شود هر که در اوغش باشد.

منبع:

http://lemonpress.ir/Nsite/FullStory/?Id=20647

گفتگوی محسن سازگارا با محسن مخملباف: جنبش دموکراتیک و مردمی سبز ایران، جنبش ضد خشونت است

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Wed, 21 Apr 2010 16:07:00 +0000

YouTube - گفتگوی محسن سازگارا با محسن مخملباف آذر ۸۸

منبع:

http://www.youtube.com/watch?v=3hL8bqQsXfA&feature=player_embedded#!

بهنام قلی‌پور: عناوین مهمترین دروغ‌های ۲۴ ساعت گذشته

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Wed, 21 Apr 2010 16:01:00 +0000

بهنام قلی‌پور: عناوین مهمترین دروغ‌های ۲۴ ساعت گذشته

علی خامنه‌ای:
ملت ایران تهدید کنندگان را به زانو درخواهد آورد./ فارس

محمد حسینی، وزیر ارشاد:
با هر روزنامه متخلف طبق قانون برخورد می‌کنیم./ فارس

بنیاد شهید:
سپاه نیرویی الهی در مقابل تهدیدات سخت و نرم دشمنان است./ مهر

رضا طلائی‌نیک، نماینده سابق مجلس:
ذهنیت منفی ملت ایران با دخالت‌های اخیر انگلیس در حوادث بعد از انتخابات تشدید شده است./ ایرنا

احمد خاتمی، خطیب جمعه تهران:
اسناد دخالت انگلستان در ایجاد فتنه‌ سال گذشته با توجه به اعترافات وابستگان به سفارت این کشور به حدی آشکار است که نیازی به اثبات نیست./ ایرنا

محمود احمدی‌نژاد:
مردم در انتخابات به من رای دادند. ندا آقاسلطان در هیچ تظاهراتی شرکت نداشت. ایران آزادترین کشور جهان است./ ایرنا

یکم اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۹

منبع:

http://beehnam.blogspot.com/2010/04/blog-post_9797.html

وزیر اطلاعات: خاتمی ممنوع الخروج نیست؛ حکم جلب مهدی هاشمی را داریم

noreply@blogger.com (سهراب ایرانی) — Wed, 21 Apr 2010 15:54:00 +0000

‭BBC ‮فارسی‬ - ‮ايران‬ - ‮وزیر اطلاعات: خاتمی ممنوع الخروج نیست؛ حکم جلب مهدی هاشمی را داریم‬: "وزیر اطلاعات: خاتمی ممنوع الخروج نیست؛ حکم جلب مهدی هاشمی را داریم"

وزیر اطلاعات ایران ممنوع الخروج بودن خاتمی را تکذیب کرده و از صدور حکم جلب فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی خبر داده است.

روز سه شنبه، 1 اردیبهشت (21 آوریل)، حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات، در گفتگو با خبرنگاران گفت که از ممنوع الخروج شدن محمد خاتمی، رئیس جمهوری سابق ایران، اطلاعی ندارد و در عین حال افزود که آقای خاتمی ممنوع الخروج نیست.

اظهارات آقای مصلحی پس از آن انتشار می یابد که هفته گذشته به نقل از منابع نزدیک به آقای خاتمی گزارش شد که از سفر رئیس جمهوری سابق ایران به خارج جلوگیری شده است.

اخبار ممنوع الخروج بودن محمد خاتمی زمانی قوت گرفت که سفر او به ژاپن برای شرکت در اجلاس سالانه تعامل در زمینه خلع سلاح هسته ای صورت نگرفت هر چند این اخبار از سوی وکیل آقای خاتمی تایید نشد.

محمد خاتمی، که از رهبران جناح اصلاح طلب جمهوری اسلامی محسوب می شود، از جمله منتقدان نتیجه اعلام شده انتخابات بحث برانگیز دهمین دوره ریاست جمهوری و نحوه برخورد نیروهای حکومتی با معترضان بوده است.

به همین دلیل، بعضی طرفداران دولت محمود احمدی نژاد وی را هدف حملات شدید قرار داده اند و شماری از آنان حتی خواستار بازداشت و محاکمه او، در کنار رهبران مخالفان دولت شده اند.

آقای خاتمی به دلیل اقداماتش در زمینه گفتگوی تمدن ها از جمله شخصیت های شناخته شده در سطح بین المللی است و پس از خاتمه دوره ریاست جمهوری خود در همایش های متعددی در خارج از کشور شرکت کرده است.

صدور 'حکم جلب مهدی هاشمی'

از حیدر مصلحی در مورد وضعیت مهدی هاشمی، فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس مجلس خبرگان رهبری نیز سئوال شد.

آقای مصلحی گفت که "حکم جلب مهدی هاشمی را در اختیار داریم و هرگاه زمان آن برسد، حکم را اجرا خواهیم کرد" هر چند در مورد ضوابط تعیین زمان اجرای حکم توضیحی نداد و در پاسخ به این سئوال که از چه طریقی نسبت به جلب آقای هاشمی اقدام خواهد شد گفت که "فعلا از هیچ طریقی چنین اقدامی نمی کنیم."

وی در عین حال گفت که ممنوع الخروج کردن افراد بر عهده دستگاه قضائی است و هنگامی که حکم جلب صادر می شود، "این کار صورت خواهد گرفت."

در مناظره های انتخاباتی، محمود احمدی نژاد در برابر دوربین تلویزیون فرزندان اکبر هاشمی رفسنجانی را به ثروت اندوزی و فساد مالی متهم کرد و در جریان محاکمه های تلویزیونی نیز یکی از متهمان در "اعترافات" خود گفت که مهدی هاشمی، که عضو هیات امنای دانشگاه آزاد است، از امکانات عمومی برای تبلیغات علیه آقای احمدی نژاد استفاده کرد.

در ماه های اخیر، بعضی مقامات طرفدار دولت از اقدامات قضایی برای بازداشت و محاکمه فرزندان اکبر هاشمی رفسنجانی، به خصوص مهدی و فائزه هاشمی، خبر داده اند.

در عین حال، گفته شده است که مهدی هاشمی در چند ماه گذشته در خارج از کشور بوده که آقای هاشمی رفسنجانی دلیل آن را ماموریت دانشگاهی و تحقیقاتی و مخالفان وی، علت آن را اجتناب از دستگیری قلمداد کرده اند.

ماه گذشته خبر بازداشت فرزند فائزه هاشمی هنگام بازگشت از خارج انتشار یافت و به نقل از منابع نزدیک به خانواده هاشمی گزارش شد که فرزند چهارده ساله مهدی هاشمی نیز پیشتر برای مدتی در فرودگاه تحت بازجویی قرار گرفته بود.

در مورد بازگشت مهدی هاشمی به ایران خبری انتشار نیافته اما وی پیش از این گفته بود که آمادگی دارد در دادگاه به اتهامات علیه خود پاسخ گوید و در عین حال، خواستار رسیدگی به اتهاماتی شده بود که علیه محمود احمدی نژاد مطرح شده بود.

دلیل انتشار خبر صدور حکم جلب مهدی هاشمی بدون تصمیم به اجرای آن در حال حاضر مشخص نیست و وزیر اطلاعات توضیح نداده است که آیا مهدی هاشمی یا خانواده او از صدور حکم جلب آگاه شده اند و در چنین صورتی، واکنش آنان نسبت به این حکم قضایی چه بوده است.

منبع:

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/04/100421_l03_khatami_hashemi.shtml