க ரா

காணமல் போனவனை பற்றிய அறிவிப்பு

2012-02-10T01:15:00.000-05:00

அன்றொரு நாள் தேநீர் விடுதியில்
காலைப்பத்திரிக்கையை
மேய்ந்து கொண்டிருக்கயில்
வெளியாயிருந்த
புகைப்படம் எனதாயிருந்தது
பேரும் எனதாயிருந்தது
புகைபடத்துக்கு மேலே இருந்தது
அறிவித்து கொண்டிருந்தது
நான்
காணாமல் போனவனென்று
அந்த நொடியில் இருந்து
தேடிக்கொண்டே இருக்கிறேன்
நான் காணாமல் போன
என்னை
உங்களில் யாராவது
ஒருவரிடம்
சில நொடிகாளாவது நான் பேசியிருக்க கூடும்
தயவு செய்து என்னை
எங்காவது கண்டால்
சொல்லிபோங்கள் நான் யாரென்று

இராமசாமி கண்ணண்.

பூஜ்ஜியம்

2012-02-04T03:56:00.000-05:00

எதுவுமே தோன்றாத
ஒரு தருணத்தில்
ஒரு கவிதை எழுதலாம்
அல்லது
ஒரு குழந்தையின் கை பிடித்து
நடைப் பழகலாம்
அல்லது
அக்குழந்தையின் முகம் பார்த்து
சிரிக்கப் பழகலாம்
அல்லது
முன்பின் தெரியாதவர்களிடம்
முகமன் கூறி நட்பு வளர்க்கலாம்
அல்லது
முன் தெரிந்தவர்களிடத்தில்
ஏதோ ஒரு காரணம் தொட்டு
சண்டையிடலாம்
அல்லது
புணர்ச்சி முயன்று
ஒரு உயிர் நடலாம்
அல்லது
மனிதம் மறந்து
ஒரு கொலை செய்யலாம்
அல்லது
ஒன்றுமே செய்யாமல்
சும்மா இருக்கலாம்.

க ரா

எல்லோருக்குமானதாக ஒரு மழை

2012-01-31T05:27:00.000-05:00

ஆள் அரவமற்ற
பெருவெளியொன்றில்
சிறு மரமொன்று
தனிமையுடன்
பேசிக்கொண்டிருக்கிறது தன்
கிளையசைத்து

கிளையசைவின்
கிளர்ந்தெழும் இசையில்
ஆடிக்கொண்டிருக்கிறது
பழந்தின்னி பட்சி
ஒன்று

சிறு மரத்தின்
வேர்தொட்டு
நகர்கின்றன
சில எறும்புகள்
தங்கள்
சிறுவீட்டைத் தேடி

அண்டப்பெருவெளியின்
சிறு துகள்களை
நனைத்தெடுக்க
எங்கிருந்தோ ஆரம்பிக்கறது
ஒரு பெருமழையின்
சிறுத்துளி.

க ரா

சரித்திரம்

2012-01-27T13:42:00.000-05:00

இலைகளை
உதிர்த்து
வான் நோக்கி
நின்று கொண்டிந்தது
ஒரு வேப்ப மரம்

உதிர்ந்திருந்த
இலையொன்றை
காலில் கொத்திச்சென்றது

வேப்பம்பழத்தை எடுத்துச்

சென்ற ஒரு பறவை

இலைகளற்று
நிற்கும்
இம்மரத்தினை
இங்கு
விட்டுச்சென்ற
பறவை
இப்பொழுது
எங்கு நட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
இன்னொரு மரத்தை ?

க ரா

ஆயுள் ரேகை # 2

2011-12-16T13:31:00.000-05:00

ஆயுள் ரேகை #1

கதவை யாரோ தட்டுவது போல் இருந்தது.

கையில் இருந்த மருந்து பாட்டிலயும் சிரிஞ்சயும் வெறித்து பார்த்தபடியே இருந்தேன்.

தொடர்ந்து ஒரு நிமிடத்திற்கு கேட்ட கதவை தட்டும் சத்தம் திடிரென்று நின்றுபோனது. கை வலித்திருக்கும் போல. தட்டியது எதிர்த்த நாயர் டீக்கடை பையனாக இருக்கும். நாராயணன் பாக்கியை செட்டில் செய்தானா என தெரியவில்லை.

அந்த பையனை போய் கூப்பிடலாமா என்று தோன்றியது. சாகும் போது கடனாளியாக சாகக்கூடாது எனற ஒரு எண்ணம்தான்.

அம்மா சொல்வாள் அடிக்கடி

“ ரகு நாம சாகறப்போ நம்ம யாரும் கெட்டவனாவோ, கடன்காரனாவோ நினைக்கப்படாதுடா”.

எதற்கும் நாராயணனிடம் ஒரு தடவை கேட்டுடலாம் என அவனை பார்த்தேன். சற்று முன்னர் துடித்த மாதிரி இருந்த அவன் உடல் இப்பொழுது முற்றும் அடங்கியிருந்தது. அவன் வலது கை மணிக்கட்டில் இருந்து வடிந்திருந்த ரத்தம் அவன் உடம்பை சுற்றி படர்ந்திருந்தது. நாளை ஒரு வேளை போலிஸ் வந்து பார்த்தால் அவர்களுக்கு சாக்பீஸ் தேவையில்லாமல் இருக்கலாம்.

நமக்கு நாமே இந்த மாதிரி வரைந்து கொண்டால் என்ன என ஒரு நிமிடம் தோன்றியது. விரைத்து கிடந்த நாரயணன் பக்கம் போய் நானும் படுத்துக் கொண்டேன். அவன் ரத்தத்தை எடுத்து என் உடம்பை சுற்றி நானே வரைந்து கொள்ள ஆரம்பித்தேன். கால் வரை கை எட்ட வில்லை.

ஒரு நிமிடம் கையை மூக்கின் அருகில் கொண்டு வந்தேன்.

*******************

கிளாஸ் ரூமில் செளந்தரபாண்டியன் சார் கிளாஸ் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

“உங்களுக்கு இதெல்லாம் சொல்லக் கூடாதுதான். நான் சொல்லாட்டினாலும் இதெல்லாம் நீங்க கத்துக்கத்தான் போறீங்க.. இல்லேன்னாலும் இந்த காலம் உங்களுக்கு கத்து தந்துரும். கரம்பாம்பூச்சி எப்படி இனப்பெருக்கம் பண்றதுன்னு இந்த புத்தகத்துல போட்ருக்கான். கெரகம் பாரு எதெல்லாம் சொல்ல வேண்டிருக்குதுன்னு. எலேய் ராசா நீ சொல்லு.. இனப்பெருக்கம்னா என்ன ? “ .

எந்திரித்து நின்றவன் பதில் தெரியாமல் முளிக்க

” எட்டாம் கிளாஸ் வந்துட்ட இதக்கூட தெரிஞ்சுக்காம” என்று சொல்லிக்கொண்டே “ நீ சொல்லுடே “ என்றார் அடுத்தவனை பார்த்துக்கொண்டு.

கேள்வி ஒவ்வொருவனாக சுற்றி சுற்றி வர நாரயணன் என்னிடம் கேட்டான் “ உனக்கு தெரியுமாடா பதில் “

பதிலாக நான் உதட்டைக் குவித்தேன்.

“ நீ எப்படிடா வந்த “ என்றான்.

“ உன் கூட சைக்கிள்ள “ என்றபோது கேள்வி என்னிடம் வந்திருந்தது.

“ நீ எந்திரில..” என்றார் செளந்தரபாண்டியன் சார்.

“சொல்லு இனப்பெருக்கம்னா “ என்றார்.

நானும் முளிக்க கேள்வி நாரயணனிடம் போனது. .

எழுந்தவன் அஷ்டகோணலாக ஒரு மாதிரி சிரித்தான்.

“என்னலே சிரிக்க.. வயசுக்கு வந்துட்டியா” என்றார் அவனைப் பார்த்து. எல்லா பையன்களும் சிரிக்க பெல் அடித்தது.

*******************

நாராயணனின் ரத்தம் மோர்ந்து பார்க்க நெயில்பாலிஸ் வாடை அடித்தது.

கால் எட்டாததால் கோடு போட எழுந்திரிக்கவேண்டியிருந்தது. பக்கத்தில் படுத்திருந்த நாராயணனை பார்த்தேன். அவன் முகத்தில் அதே அஷ்டகோணலான சிரிப்பு மீதமிருக்கற மாதிரி தோன்றியது.

*******************

“ நாம எப்பவும் பிரியக்கூடாதுடா ரகு” காட்டுபள்ளி வாசலில் மல்லாக்க படுத்துக்கொண்டு நடசத்திரங்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்த என்னிடம் சொன்னான் நாராயணன்.

*******************

நான் என்னை சுற்றி வரைந்த கோடும் நாராயணன் அவனை சுற்றி வரைந்து கொண்டதும் ஒரிடத்தில் ஒன்று சேர்ந்தது. நான் அவனின் தோளை தொட்டு கேட்டேன்....

“ இப்ப நாம பிரிஞ்சுட்டோமாடா ? “.

தொடரும்.

இராமசாமி கண்ணன்.

ஆயுள் ரேகை

2011-12-12T11:12:00.001-05:00

”கரிகாலன் காலப் போல” ஒரு சிறு பெண் கதறிக் கொண்டிருந்தது டீவியில்.

வீட்டின் ஜன்னல்கள், கதவை எல்லாம் இறுக்கப் பூட்டியிருந்தேன். காற்று உள்ளே வராததால் மிக புழுக்கமாயிருந்தது.

நேரத்தை பார்த்தேன் கடிகாரத்தின் பெரிய முள் இரவு ஒன்பதை தொட துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

டேபிளின் மேல் ஒரு சிரிஞ்சும், ஒரு மருந்து பாட்டிலும்... அந்த மருந்து என் கதையை நானே முடிக்க சற்றுமுன்தான் வாங்கி வந்தேன்.

“ என்னது ? ஏன் இப்படி” நீங்கள் பதறலாம் எனக்கு பதற்றமில்லை நான் சாகவேண்டும் அவ்வளவ்வுதான்.

பாட்டிலயும் சிரிஞ்சயும் கையில் எடுத்தேன்.

டீவியில் இப்பொழுது இன்னொரு பையன்

“ மயங்கினேன் சொல்லத் தயங்கினேன்
உன்னை விரும்பினேன் உயிரே”

லிசா பாடிக்கொண்டிருந்தாள்.

*******************

லிசா..

லிசா..

லிசா..

எத்தனை தடவை எழுதிப் பார்திருப்பேன் இந்த பெயரை.

+2 ஸ்கூல் பிசிக்க்ஸ் ரெக்கார்டு நோட்டு மூழுவதும் அவளது பெயரேயே எழுதி வைத்திருந்தேன்.

ஸுகூல் ஆனுவல்டே பங்கசனது.

நானும் நாரயணனும் உக்காந்து சரோஜாதேவி புத்தகத்தை மறைத்து வைத்து படித்துக்கொண்டிருந்தோம்.

அப்பொழுது ஹெட்மிஸ்டரஸ் வந்து அடுத்ததாக ஒரு பெண் பாடுவாள் என சொல்லியிறங்க லிசா மேடையேறினாள்.

லிசா பாடி முடிக்கும் வரை நானும் நாரயணனும் வைத்த கண்ணை எடுக்காமல் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தோம்.

பாடி முடித்து லிசா இறங்கும் போது எனது கை நாரயணனின் தொடையில் இருந்தது.

திரும்பியும் அதே லிசாவை பார்த்தது பெங்களூருவில் , ஒரு ஜனவரி ஞாயிற்றுக்கிழமையில் லால் பார்க்கில் வைத்து.

நானும் நாராயணனும் கடவுளை பற்றிய ஒரு விவாதத்தில் இருந்தோம் அப்பொழுது.

“ கடவுள்னா யாரு.. எப்படியிருப்பாரு” தெரியுமா என்றான் நாரயணன்.

“ஆணல்லன் பெண்ணல்லன் அல்லா(து) அலியுமல்லன்
காணலுமாகான் உளனல்லன் இல்லையல்லன்
பேணுங்கால் பேணும் உருவாகும் அல்லனுமாம
கோணை பெரிதுடைத்து எம் பெம்மானைக் கூறுதலே ..”

இந்த பாட்டுக்கு அர்த்தம் தெரியுமா என்றான் நாரயணன்.

கையில் வைத்திருந்த கோல்ட் பிளேக் பில்டர் என்னை சுட்டது.

கையில் பட்ட கங்கை நெட்டி தள்ளும்போது, முன்னாடி இருந்த செம்பருத்தி செடி விலகி.. விலகி..

“நாரயணா .. அம்மன்றா “ என்றேன் அவன் தோளை அழுத்தி.

“ அம்மனா” என்று நிமிர்ந்த நாரயணன் “லிசாடா” என்றான்.

ரோசாப்பூ பூ டிசைன் போட்ட புடவையில் யாருடனோ கையாட்டி பேசிக்கொண்டிருந்தாள்

லிசா...

*******************

ஒரு சிகரெட் குடிக்கலாம் என்ற எண்ணம் வந்தது.

என்ன அபத்தம் இது , சாகப்போகிறவனுக்கு எதுக்கு சிகரெட்.. எனக்கே சிரிப்பாக வந்தது..

*******************

“அம்மன்றா” என்றவனிடம் “லிசாடா” என்றான் நா....ரா...யணன்.

அம்மனை நினைத்தவுடன் அம்மா நியாபகத்துக்கு வந்தாள்.

அரக்கு கலர் பட்டு புடைவையில், மூக்கில் மினு மினுக்கும் மூக்குத்தியுடன், இடுப்பு வரை தொங்கும் தலைமுடியுடன் , நெற்றி நிறைந்த குங்கும பொட்டுடன் காலையில் வீடு முழுக்க சாம்பிராணி புகை காட்டிக் கொண்டு வரும் அம்மா.

"ஓம் வாக்தேவ்யை நம"
ஓம் ஸ்ரீ மகாஸரஸ்வதி மந்திரம் :
ஓம் ஐம் ஹ்ரீம் க்லீம் சரஸ்வதியைபுத ஜனன்னியை ஸ்வாஹா
ஸ்ரீ அணுராதாக்ரமண ஸரஸ்வத்யை நம‌

ஆய கலைகள் அறுபத்து நான்கினையும்
ஏய உணர்விக்கும் என்னம்மை தூய‌
உருப்பளிங்கு போல்வாள் என் உள்ளத்தின் உள்ளே
இருப்பளிங்கு வாராது இடர்.

தினம் காலை விளக்கேற்றிவிட்டு அம்மா சரஸ்வதி ஸ்லோகம் சொல்வாள்.

“ ஏம்மா இந்த ஸ்லோகம்லா சொல்றே” ..

“ ஏம்புள்ளை நல்லா படிக்கனும்லியா.. அதான்”

“ நான் படிக்கனும்னா.. நாந்தானே சொல்லனும்”....

“ நான் சொன்னா நீ சொன்ன மாதிரிதான்” ...

அம்மாவிற்கு எல்லாமே நேரம் காலம்தான்...

காலையில் எழுந்திருப்பதிலிருந்து , இரவு தூக்கம் வரை எல்லாம் நேரம் காலம்தான்..

அன்று காலேஜ்லிருந்து திரும்பும் போது.. அம்மா படுக்க வைக்க பட்டிருந்தாள்.. தலை மாட்டில் சாம்பிராணி புகை..

*******************

நேரத்தை பார்த்தேன் .. 9.30 ஆகியிருந்தது.

சிரிஞ்சயும்.. மருந்து புட்டியையும் கையில் எடுத்தேன்.

கதவை யாரோ தட்டும் சத்தம் கேட்டது.

கிழே படுக்க வைத்திருந்த நாராயணன் உடலில் ஏதோ துடிப்பு வந்து போன மாதிரி இருந்தது.

... தொடரும்

இராமசாமி கண்ணன்.

கண்ணாடி

2011-12-05T13:26:00.001-05:00

ஒவ்வொரு நாள்
ஆரம்பிக்கும்
சற்றுமுன் வரை
உண்மை என்
உடனிருக்கும்

உண்மை உடனிருக்கும்
ஒவ்வொரு நொடியும்
உளமாற நானிருக்கிறேன்
நானாக மட்டும்

இருள் விலகி
ஒளிபரவும்
அந்நொடியிலிந்து
உண்மை கலைந்து
எனை நான்
உணர்கிறேன்
என்னை பார்ப்பவரின்
பிம்பமாக

இராமசாமி கண்ணன்.

குள்ளநரிக்கூட்டம்

2011-11-28T22:59:00.001-05:00

”நம்ம ஏற்கனவே எங்கேயாது சந்திச்சிருக்கோமோ சார்? ” என்று கேட்டுகொண்டே அருகில் வந்து உட்கார்ந்தார் அவர். எனக்கு அவரை எங்கேயும் சந்திக்காத மாதிரியே இருந்தது. இல்லை என்கிற மாதிரி ஒரு மாதிரி மத்தியமாய் தலையசைத்து வைத்தேன். என் பெண் அமிர்தாவின் ஸ்கூல் பேரண்ட்ஸ் டீச்சர் அசோசியேஷன் மீட்டிங்குக்கு வந்து உட்கார்ந்திருந்தேன். வருடம் முடியப் போகிறது. இது வரை ஒரு நாலைந்து முறை நடந்திருக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் கூப்பிட்டும் வராமல் ஏதாவது சொல்லி ஒப்பேத்தி கொண்டிருந்தேன். இந்த முறை விடாமல் ஒரு வாரமாக போராடி என்னை வரச்செய்து விட்டாள் என் பெண். நான் திரும்பி ஏதேனும் பேசுவேன் என்று எதிர்பார்த்திருப்பாரோ என்னவோ, நான் எதுவுமே பேசாததால் என்னருகிலிருந்து நகர்ந்து வேறு இடத்தில் போய் உட்கார்ந்தார்.

இதே மாதிரிதான் என் ஆபிஸ் கொலிக் ராமச்சந்திரன் மகன் திருமணத்தில் இதே மாதிரி சொல்லிக்கொண்டு பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார் ஒருவர். வேறு வழியில்லாமல் பேச வேண்டியதாய் போனது. சாப்பாட்டு பந்தியில் கூட பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தவர் விடாமல் பேசிக்கொண்டே இருந்தார். முடிவில் வற்புறுத்தி எனது போன் நம்பரை வாங்கிகொண்டார். ஆபிசில் மேனேஜர் ஒரு நாள் வராமல் போனாதால், ரிலாக்ஸாக கிரிக்கெட் ஸ்கோர் பார்த்துக்கொண்டே வேலை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும் போது அந்நோன் நம்பர் ஒன்றில் வந்த ஒரு காலை அட்டண் செய்திருக்க கூடாது. செயத்தது பெரிய வமபாகி போனது. தான் ஒரு மல்டிலெவல் மார்க்கெட்டிங் குழுமத்தில் சேர்ந்து பிசினஸ் செய்வதாகும், நானும் சேர்ந்தால் எனது மகள் திருமணத்திற்கு உபயோகமாய் இருக்கும் என்றும் சொன்னார். எனது மகளிற்கு இப்போதுதான் ஒன்பது வயதாகியிருந்தது. வேண்டாம் சார் இதுக்கெல்லாம் சரி பட்டு வரமோட்டேன் என் சொல்லியும் விடாமல் வீட்டு பாத்ரூமில் இருக்கும்போதும் , மார்க்கெட்டில் கறிகாய் வாங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதும், சிக்னலில் கீரின் சிக்னலுக்காக வெயிட் பண்ணிக்கொண்டிருக்கும்போது என நேரம் காலம் பார்க்காமல் கால் வருவது வாடிக்கையாகி போனது. ஒரே நம்பரில் இருந்து பேசினால் கட் பண்ணி விடுவேணோ என வேறு வேறு நம்பரில் கால் செய்து ஒரே ரோதனையாகிப் போனது. வேறு வழியில்லாமல் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமையில் அவர் சொன்ன இடத்திக்கு போனேன். கூல்டிரிங்ஸெல்லாம் கொடுத்து வரவேற்றவர் இன்னும் வேறு சிலரோடு என்னை சேர்ந்து உட்கார சொன்னவர் இதோ ஒரு நிமிசம் என்று நகர்ந்து போனார்.

அவர் எங்களிடமிருந்து நகர்ந்து போய் ஒரு பத்து நிமிசம் கழித்து அங்கே மேடை மாதிரி போட்டிருந்த ஒன்றில் ஒரு சேரில் உட்கார்ந்திருந்த ஒருவர் மைக்கை பிடித்து பேச ஆரம்பித்தார். முப்பாதாயிரம் ரூபாய் கட்டி அவர்கள் அமைப்பில் சேர்ந்தால் சில பொருடகள் தருவார்கள் எனவும் , அதை விற்பதுடன் , நம்மை மாதிரியே இன்னும் எத்தனை பேரை முடியுமோ அத்தனை பேரை சேர்த்து விட்டால் பணம் இரட்டிப்பாய் கிடைக்கும் என்று சொன்னார். கேட்டதும் கிளம்பும் வழியை பார்த்து திரும்ப ஆரம்பித்தேன். எழும்ப முடியாமல் சுற்றி ஒரே கூட்டம். இதில் என்னை கூப்பிடவர் வேற மைக்கில் பேசியவரிடன் என்னை காட்டி காட்டி என்னமோ சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். வயிற்றில் கிலி கிளம்பியது. ஒரு வழியாக வழி கிடைத்து எழுந்து ஒட முயன்ற போது , என்னை கூப்பிடவர் ஒடி வந்து என் கையை பிடித்துக் கொண்டார். முப்பாதியிரத்தை கூட அவரே கொடுத்து விடுவாதகாவும் நான் ஒவ்வொரு மாசமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக திருப்பி கொடுத்தால் போதும் என்றும் சொன்னார். வீட்டில் பேசி சொல்வதாக சொல்லிவிட்டு வண்டியை விரட்டி கிளம்பியவன், வரும் வழியில் கடையில் நின்று மொபைல் நம்பரை மாற்றி விட்டுதான் வேறு வேலை பார்த்தேன். வீட்டுக்கு வந்து இவளிடம் சொன்ன போது ஒரு வாரம் விடாமல் என்னை பார்த்துக் கொண்டு சிரித்து கொண்டிருந்தாள்.

அதற்கப்புறம் எந்த கூட்டம் கூடும் இடத்துக்கும் தனியே போகாமல் யாரையாது கூட சேர்த்துகொண்டுதான் போய்வருவது. இந்த பேரண்ட்ஸ் டீச்சர் மீட்டிங்குக்கு வழக்கமாய் என் மனைவிதான் வந்துபோவது. இந்த தடவை கூட நானும் அவளும்தான் வருவதாக இருந்தது , முடிவில் தலைவலி என என்னை மட்டும் அனுப்பிவைத்து விட்டு வீட்டில் டீவி சீரியலில் முழ்கி விட்டாள். வேறு வழியில்லாமல் வந்து உட்கார்ந்திருவனிடம் திரும்பியும் இப்படி இன்னொருவர் வந்து இப்படி ஆரம்பிக்கவும் டரியலாகிப் போனது. ஏதேச்சையாக திரும்பி பார்த்தேன். சற்று தொலைவில் போய் உட்கார்ந்த அவர் அங்கே இருந்தும் என்னையையே பார்ப்பது மாதிரி இருந்தது. பேசாமல் தலையை குனிந்து மொபலை நோண்ட ஆரம்பித்தேன்.

ஒரு வழியாக பத்து மணிக்கு ஆரம்பிப்பதாக சொன்ன மீட்டிங் ஒரு மணி நேரம் களித்து பதினோரு மணிக்கு ஆரம்பித்தது. முதலில் மைக்கை பிடித்த பள்ளி ஹெட்மிஸ்டரஸ் எல்லா பெற்றோரையும் வரவேற்று பேசி விட்டு , வாசித்தலின் அருமைகளை பற்றி பேச ஆரம்பித்தார். முடித்தவுடன் இன்னொருவரை அறிமுகம் செய்துவிட்டு அவர் கையில் மைக்கை ஒப்படைத்துவிட்டு அவர் சேரில் போய் உட்கார்ந்தார். மைக்கை பிடித்தவர், அவரின் தொழில் அறிமுகத்தினை முடித்தபின் தான் ஒரு திட்டம் வைத்திருப்பதாகவும் , அதில் சேர ஒவ்வொரு ஸூடுடண்டும் மூவாயிரம் கட்டினால் போதுமெனவும், அதை கூட மாதம் முண்ணூறு என கட்டினால் போதுமெனவும் சொன்னார். திட்டத்தில் சேரும் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் சில புத்தகங்கள் கொடுக்கப்படும் எனவும் சொல்லி முடித்தார். தொடர்ந்து பேசியவர் ஒரு இருபது நிமிசம் பேசிக்கொன்றுவிட்டு திரும்பி மைக்கை ஹெட்மிஸ்டரஸ்ஸிடம் ஒப்படைத்தார். திட்டத்தில் சேர்வது எந்தளவிற்கு உபயோக இருக்கும் என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை சொல்லிவிட்டு வந்திருந்த எல்லோருக்கும் நன்றியை சொல்ல கூட்டம் கலைந்தது.

கூட்டம் முடிந்ததும், மகளிடமும் அவள் கிளாஸ் டீச்சரிடமும் பேசிவிட்டு கிளம்பினேன். வாசலில் வந்து வண்டியை எடுக்கும்போதும் கூட அந்த இன்னொருவர் என்னையையே முறைத்துகொண்டிருந்தார். சாயங்காலம் வீட்டினுள் நுழைகையில் பெண்ணிற்கு தலை வாரிக்கொண்டு வாசலில் நின்றிருந்தவளின் முகம் வழக்கத்திற்கு மாறாக சற்று இறுக்கமாக இருந்தது. என்னவென்று யோசித்துகொண்டே டிரஸ் மாற்றி முகம் கழிவிக்கொண்டு திரும்பியவனிடத்தில் காப்பி டம்ளரை நீட்டிக்கொண்டே “ஸ்கூல்ல என்ன சொன்னாங்க” என்றாள். ஸ்கூலில் நடந்ததை சொன்னவுடன் “ என்ன பண்ண போறீங்க “ என்றவளிடம் என்ன சொல்ல என்று யோசிக்கையில் “பேசாம கொடுத்திருங்க” என்று சொல்லிவிட்டு குடித்துவிட்டு நீட்டிய காப்பி டம்ளரை வாங்கி கொண்டு உள்ளே போனால். கதவில் சாய்ந்து நின்று கொண்டிருந்த என் மகள் “ தேங்ஸ்பா” என்று சொல்லிவிட்டு சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே போனாள்.
க ரா.

சில புகைப்படங்கள்

2011-11-27T16:49:00.001-05:00

எழுதுவதற்கு ஒன்னுமே இல்லை. இந்த வாரக் கடைசில இங்க பக்கத்துல இருக்கற ஒர்லாண்டோ யுனிவர்சல் தீம் பார்க்க்கு ஒரு நடை போயிட்டு வந்தோம். சில போட்டோக்கள் உங்கள் பார்வைக்கு.

இராமசாமி கண்ணன்.

சிநேக வீடு - Sneha Veedu 2011 Malayalam

2011-11-18T10:44:00.001-05:00

பிரம்மரத்திற்கு அடுத்து நான் பார்த்து ரசித்த மோகன்லாலின் படம். சத்தியன் அந்திக்காடு இயக்கத்தில் இன்னொரு யதார்த்தமான மலையாளப் படம். அஜயன் (மோகன்லால்) பாலக்காட்டில் வாழ்ந்து வரும் ஒரு தனியன். அவரும் அவரது அம்மாவும் மட்டும் ஒரு வீட்டில் தனியே வசித்து வருகிறார்கள்.

2 ½ வயதில் அஜயனின் அப்பா இறந்துவிட , அம்மா அஜயனை கஷ்டப்பட்டு ஆளாக்குகிறாள். பத்தாம் வகுப்பிற்கு மேல் படிக்க வசதியில்லாததால் இந்தியாவின் பல ஊர்களிலும் வேலை பார்த்துவிட்டு வயதான தன் அம்மாவுடன் அவள் அந்திம காலத்தை கழிக்கவேண்டி பாலக்காட்டில் ஒரு சிறிய பேக்டரியை விலைக்கு வாங்கி நடத்திவருகிறான்.

தன் நட்பு மக்களுடன் இனிதே வாழ்கையை கடத்தி கொண்டிருக்கையில் , அவனது வாழ்வில் ஒரு பிரளயம் வெடிக்கிறது. திருமணமே ஆகாத அஜயனுக்கு அவனின் மகன் என்று உரிமை கொண்டாடிகொண்டு பதின்மவயதில் நிற்கின்ற ஒரு சிறுவன் வந்து சேர்கிறான். அஜயன் அச்சிறுவன் தன் மகனில்லை என்று சாதித்தாலும் அவனது அம்மா அச்சிறுவனிடத்தில் மிக பாசம் கொள்கிறாள். பல போரட்டாங்களுக்கு பிறகு அஜயன் அச்சிறுவனை தன் மகனென ஏற்கிறான்.

ஒரு சின்ன கதைதான். அதை எடுத்திருக்கும் விதம்தான் மிக அற்புதமாக இருக்கிறது. பார்கிறவரின் மனதில் பச்க்கென பசை போட்டி ஒட்டிக்கொள்கிற மாதிரியான காட்சியைமைப்புகள். வாழ்கையின் இயல்புநிலைக்கு சற்றும் விலகாத மக்கள் என ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் திரையில் நடமாடுகிறார்கள்.

மகனென உறவு கொண்டாடும் சிறுவனை மிரட்ட வேண்டி தன் போலிஸ் நண்பனை அழைத்து வருகிறார் மோகன்லால். அந்நண்பனும் அச்சிறுவனை மிரட்ட வேண்டி போலிஸ் ஸ்டேஷனுக்கு இழுத்து செல்ல முற்படுகையில் மோகன்லாலின் அம்மாவக வரும் செம்மின் ஷீலா அப்போலிஸ்கார நண்பனுக்கு கொடுக்கும் ஒரு அடி யாதர்த்தத்தின் ஒரு துளி.

படத்தை பற்றி பேசினால் பேசிக்கொண்டே இருக்கலாம். நான் எப்படியும் இன்னும் ஒரு பத்து முறையாவது பார்ப்பேன் என்று நினைக்கிறேன். நேரம் கிடைத்தால் பாருங்கள்.

இராமசாமி கண்ணன்.

அந்த புகைப்படத்தில் சில மான்கள் இருக்கின்றன

2011-11-11T06:46:00.001-05:00

இப்பொழுது நீங்கள் உட்கார்ந்திருக்கும் இடத்தில்
அப்பொழுது உறங்கிகொண்டிருந்தது ஒரு நீர் நிலை
சற்று முன் நீங்கள் நடந்து பாதையில் ஒரு காடு கூட இருந்தது

பறவைகளுக்கும்
ஒடித் திரிந்த மான்களுக்கும்
இன்ன பிற விலங்குகளுக்கும்
பெருங்கூடாய் இருந்தது
அந்தக் காடு.

அந்த மான்களிடமும் விலங்குகளிடமும்
குருவிகளிடமும் மட்டுமே
பேசும் உறங்கிகிடந்த அந்த நீர் நீலை
சலசலக்கும் சத்ததுடன்

அன்றொரு நாள் எடுத்த அப்புகைப்படத்தில்
அந்த மான்கள் இருக்கின்றன
உற்றுப்பார்த்தால் தெரியலாம்
சில பறவைகளும்

இந்த புகைப்படம் உங்களுக்கு உதவலாம்
ஒரு காடு
அதில் சில பறவைகள்
சில மான்கள்
போன்றதொரு
கதையை உங்கள் குழந்தைக்கு
சொல்லிட

இராமசாமி கண்ணன்.

ஒரு ஆட்டுமந்தையும் இன்னபிறவும்

2011-11-08T16:02:00.001-05:00

கோதை
நாச்சியம்மை
சுடற்கொடி
என்றழைப்பார்
அப்பா
எங்கள் ஆடுகளை

நான்சி
ஸ்டிபன்
கிங்
என்று பெயரிட்டே
அழைப்போம்
எங்கள் வீட்டு
நாய்களயும்

இதோடு
வருடா வருடம்
அம்மா
வயிற்றுனுள் பாத்திகட்டி
சமைத்தெடுத்த
தங்கை தம்பிகளயும்
அறுதியிட்டு
அழைப்போம்
அதே பெயர்களோடு

இராமசாமி கண்ணன்.

துயில்

2011-10-28T07:06:00.004-04:00

’மச்சி இருந்தாலும் நான் அவள அடிச்சிருக்க கூடாதுடா’ பஃப்பில் உட்கார்ந்து புலம்பி கொண்டிருந்தான் அவன்.

‘என்னடா ஆச்சு ? ‘ மேலும் கதை கேட்கும் ஆர்வத்தில் இவன்.
‘அவ என்ன அழகு தெரியுமாடா.. இன்னிக்கு காலைல தூங்கிட்டு இருந்தப்ப பக்கதுல மூஞ்சிய கொண்டு போய் பார்த்தேன்.. மச்சி தேவதை பார்த்துருக்கியா நீ.. அப்படியே இருந்தாடா ’ அவன்.

’அப்புறம் ஏண்டா ‘ இவன்...

’தெரியல மச்சி .. ‘ என்று முடித்தான் இவன்.

கதை சீக்கிரம் முடிந்துவிடுமோ என்று நினைத்த இவன் ‘ மச்சி இன்னும் ரெண்டு லார்ஜ் சொல்லாம்டா.. ஒன்னு உனக்கு .. இன்னொன்னு எனக்கு, என்ன சொல்லிரவா’ என்றான்.

ஒரு நிமிடம் யோசித்த இவன் ‘ மச்சி ..... அவ எபபடி இருந்தா தெரியுமாடா..’ திரும்பியும் ஆரம்பித்தான்.

அவன் ஆரம்பித்தவுடன் இவன் அங்க வந்த பார் அட்டெண்டரிடம் இன்னும் ரெண்டு லார்ஜ் என்றான்.

முதல் சிப்பை வாயில் வைத்த அவன் “ எங்கம்மாலாம் காலைல அஞ்சு மணிக்கு மேல தூங்கி பார்ததில்ல மச்சி நான் “ என்றான்.
---
மாடிப்படியில் ஒரத்தில் உட்கார்ந்திருந்தவளின் கன்னத்தில் அழுது ஒய்ந்திருந்த சுவடுகள் பதிந்திருந்தன.

’ ஏய் அரசி போட போறான். வா பார்க்கலாம் ‘ அவளின் அம்மாவின் குரலுக்கு ‘ நான் வரலம்மா.. நீ பாரு’ என்றாள்.

‘என்னடி ஆச்சு உனக்கு .. ஒன்னும் சொல்லாம இங்க வந்து ஏன் இப்படி உக்காந்துட்டு இருக்க ‘ என்றபடி வெளியே வந்தாள் அம்மா.

‘இம்ம்.. குழந்த அழுதுச்சு.. போம்மா.. நீ போய் உன் வேலைய பாரு ‘ என்றபடி திரும்பி உட்கார்ந்தாள்.

’உங்களுக்கு என்ன காபியா ? டீயா ? டெய்லி காலைல எழுந்த உடனே எப்பவுமே இதே கேள்விதான் எப்பவும்’ எரிச்சலாக வந்தது அவளுக்கு.

இன்னிக்கு காலைல எழுந்து வந்தப்ப “ தேவதை மாதிரி இருக்கடி என் புஜ்ஜிம்மா “ அவன் இளுத்து பிடித்து கட்டிக்கொண்டு கொஞ்சியது நியாபகம் வந்தது. கண்ணின் ஒரத்தில் இருந்து சில கண்ணிர் துளிகள் அவள் சேலையில் சிதறியது.

டீவியில் அரசி ஒட ஆரம்பித்திருந்தது.

----

அடுத்த நாள் காலையில் ஐந்தரை மணிக்கு எழுந்திருந்த அவன் கிச்சனில் பாத்திரங்களை உருட்டி கொண்டிருந்தான் அவன். “ இந்த காப்பி பொடிய எங்க வச்சுட்டு போனா இவ “ என்று ஆரம்பித்தவனின் வாயில் ஒரு கெட்ட வார்த்தையும் உதிர்ந்தது.

----

காலை ஏழரை மணி ஆகியும் எழுந்திராமல் தூக்கி கொண்டிருந்தவளை எழுப்ப போன அம்மாவிடம் சொல்லிகொண்டிருந்தார் அப்பா “ அவ அங்கதான் டெய்லி காலைல அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து வேலை பார்த்திருப்பா.. கொழந்த தூங்கட்டும் விடென்”.

”குட்டிம்மா எழுந்திரேன்.. நேரமாச்சு” தினம் கொஞ்சி எழுப்பும் குரல் காதில் கேட்காமல் இன்னும் தூங்கி கொண்டிருந்தாள் அவள்.

இராமசாமி கண்ணன்.

அறிந்தும் அறியாமலும்

2011-10-26T10:55:00.001-04:00

கணிதம் என்பது
ஒன்றுடன் ஒன்பதை
கூட்டுவதும்
இரண்டை ஐந்துடன்
பெருக்குவதும்
அதிலிருந்து
மூன்றை கழிப்பதும்
பின்னர் ஒன்றால்
வகுப்பதும்
என்பதளவில்
மட்டும் படித்து
வந்திருக்கிறோம்

இந்தியாவின் முதல் பிரதமர்
ரயிலிற்கு எத்தனை சக்கரம்
பூமிக்கு எத்தனை துணை கோற்கள்
என்றோ எதற்கோ படித்தது
அது அதற்கு மட்டும்.

ஒன்றும் ஒன்பதும்
மற்ற எதுவும்
தெரியாத குழந்தை
ஒருத்தி
நிலாவை கை
காட்டி
நிலான்னா என்ன ?
நிலா சாப்பிடுமா ?
தூங்குமா ?
யார் குளிப்பாட்டுவா ?
கேட்ட கேள்விகளுக்கு
பதில்களை
தேடுகிறோம்
காணக்கிடைக்காமல்
குழந்தைக்க்கு
பட்டம் சூட்டுகிறோம்
அதிகபிரசங்கியென

இராமசாமி கண்ணன்.

கூகுள் பஸ்ஸில் நம்மளோட ஸ்டாடிஸ்டிக்ஸ்

2011-10-25T09:43:00.002-04:00

Most Liked Posts:

Most Commented Posts:

Likes and Comments Over the Time – Last 30 Posts

CommentsLikes

123456789101112131415161718192021222324252627282930

010203040-10

Likes/Comments

Highcharts.com

Likes-Post

Posts

no likes1-5 likes6-10 likes11-20 likes21-30 likes31-40 likes40+ likes

0100200300-100400

Posts

Highcharts.com

Top Likers:
- 98 Likes – கந்ததாசன் ப்ளஸ்
- 84 Likes – எஸ். கே
- 80 Likes – க. பாலாசி
- 68 Likes – ஓலை சிறிய
- 63 Likes – பா. ராஜாராம்
- 60 Likes – Vasu Balaji
- 57 Likes – தமிழ்ப் பறவை
- 55 Likes – கார்த்திக் எல்கே
- 42 Likes – அருண்மொழித் தேவன்
- 39 Likes – Mayil ravanan
- 35 Likes – லதாமகன் .
- 35 Likes – உண்மைத் தமிழன்
- 26 Likes – பாலு மகேந்திரன்
- 24 Likes – karthiga vasudevan
- 24 Likes – Joe Anand
- 22 Likes – ஸ்ரீதர் நாராயணன்
- 21 Likes – அகிலன் தினேஷ்
- 21 Likes – Dheva. S
- 19 Likes – bogan R
- 17 Likes – ramji Yahoo
- 16 Likes – ஸ் பெ
- 15 Likes – கார்த்திகைப் பாண்டியன்
- 15 Likes – swami nathan
- 15 Likes – ஜோதிஜி திருப்பூர்
- 14 Likes – டெல்டா நேத்தன் அது சரி
- 14 Likes – Dinesh Rams
- 14 Likes – Muniyandi Perumal
- 14 Likes – மாணவன் சிலம்பு
- 13 Likes – மஞ்சூர் ராஜா
- 13 Likes – Prabhagar R

அரக்கர் உலகத்தின் கடவுச் சொல்

2011-09-30T06:43:00.002-04:00

பாற்கடல்
விஷத்தை ஒத்த
அந்த ஒரு சொல்லை
நாம் உதிர்த்திருக்க
வேண்டாம்

மறுநொடி
கோரை பற்கள்
முளைத்த அரக்கர்
ஆகி போகிறோம்
நாம்

ஆதாம் கடித்த
அழுகிய ஆப்பிள்கள்
என உதிர்ந்து
ஒடுகிறது
நம் குரூரங்கள்
வார்த்தைகளென

பாம்பு விழுங்கும்
கிரகண சந்திரன் என
நம்மை விழுங்க
காத்திருக்கிறது
காலம்

சொற்கள் எனும்
ஆதிசேஷன் கொண்டு
நாம் கடைந்தெடுத்த
அமுதமெனும்
விஷத்தை
அள்ளி குடிக்கிறான்
பரமன்

அமுதம் குடித்த
பரமனின் முகத்தில்
வழிந்தோடுகிறது
நம் சொற்கள்
கொண்டு
கடைந்தெடுத்த
அத்தனை
குரூரமும்.

நன்றி : அதீதம்

இராமசாமி கண்ணன்.

பொறுப்பு

2011-09-21T12:20:00.000-04:00

நேரம் இரவு 11.30.

ஆபிஸில் ஆடிட் வேலைகள் போய்கொண்டிருக்கிறது. முடித்து திரும்ப தினமும் நேரம் ஆகிறது. காலிங் பெல்லை அடித்து ஐந்து நிமிடமாகிறது.இன்னும் கதவு திறக்கபடவில்லை. தூங்கி கொண்டிருக்கிறாள் போல.எரிச்சலாக வந்தது. என்ன தூக்கமோ அதுக்குள்ளே... அப்பா ஆபிஸ் முடிந்து வருவதற்கு பன்னெண்டு , ஒரு மணி ஆனாலும் முழித்து கொண்டு கிடக்கும் அம்மா நியாபகம் வந்தாள். மீண்டும் காலிங் பெல்லை அடிக்கலாம் என்று கையை தூக்கும் போது அவள் நடந்து வரும் சத்தம் கேட்டது.

கதவை திறந்தவள் ஒன்றும் பேசாமல் அப்படியே உள்ளே போனாள். பின் தொடர்ந்தவன் பேசாமலே இருந்திருக்கலாம். என்ன ஆச்சு ரொம்ப டல்லா இருக்க என்று கேட்டு தொலைத்தேன். “கொஞ்சமாச்சும் பொறுப்பு இருக்கா” என்று ஆரம்பித்தவள் ஒரு பாடு கொட்டி தீர்த்து விட்டு நவினுக்கு உடம்பு சரியில்லை என்று முடித்தாள். ஒன்றுமே பேசாமல் என்னாச்சு என்பது போல் நெத்தியை ஏத்தி இறக்கினேன்.. ஏழு வயது பிள்ளைக்கு மழை நீரில் விளையாட கூடாதுன்னு சொன்னா புரிய மாட்டேங்கிது.. நீங்களும் அவன கண்டிக்கறதே இல்ல என்றவள் ஒரு நிமிசம் நிப்பாட்டி விட்டு பார்த்தானே கண்டிக்கிறதுக்கு என்று முடித்தாள்.

எரிச்சலாக வந்தது. நானும் கத்தி பேச ஆரம்பித்தால் தூங்கும் குழந்தை எழுந்துவிடுவான் என்று அடக்கி வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்.

“குழந்தன்னா அப்படித்தாம்மா இருப்பான். நம்மத்தான் பார்த்துகனும் “ என்றேன்.

அது அவளின் ஆத்திரத்தை இன்னும் தூண்டி விட்டது போலாகிவிட்டது.

குழந்தையா குழந்தை .. ஏழு வயசாயிருச்சு .. இன்னுமா குழந்தை என்று ஆரம்பித்தாள்.

இதுக்குமேலயும் விட்டால் இன்று இரவு தூங்கவிடமாட்டாள் என்று தோன்றியதால் சரணாகதி அடைய முடிவுசெய்து. “ சரி விடும்மா.. ரொம்ப டென்சன் ஆகாத நான் வேணா நாளைக்கு ஆபிசுக்கு லீவு போட்டுட்டு அவன ஹாஸ்பிட்டலுக்கு கூட்டிட்டு போறேன்” என்றேன்.

சற்றே தணிந்தவளின் தோளை தொட்டு தலைமுடியை கோதிவிட்டு கொண்டே என் தோளில் சாய்த்து கொண்டேன். பெண்ணாக பட்டவள் ஆணிடம் விரும்புவது இந்த ஆதரவைதான். கொஞ்சம் விசும்பினவள் சற்று விலகி சாப்பிட்டீங்களா என்றாள். இல்லை என்றவனிடம் சரி போய் டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வாங்க எடுத்து வைக்கிறேன் என்றவளை விலக்கி நகர்ந்தேன்.

டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ணி வருவதற்குள் டைனிங் டேபிளில் எல்லாவற்றையும் எடுத்து அடுக்கியிருந்தாள். சற்று நேரம் எதுவும் பேசாமல் அவள் எடுத்து வைக்க எல்லாவற்றையும் சாப்பிட்டு முடித்தேன். பாத்திரங்களை சிங்கில் எடுத்து போட்டு விட்டு வந்தவள் சோபாவில் உட்கார்ந்து டீவி ரிமோட்டை எடுத்தவனை பார்த்து நேரமாச்சு தூங்க வாங்க என்றவளை அதுக்குள்ள எங்க போற வா கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கிட்டு இருக்கலாம் வா என்று அழுத்தி பிடித்து பக்கத்தில் உட்கார வைத்தேன்.

“ ஏன் இவ்வளவ்வு டென்சன் ஆகற. ஒரு மாசமா கொஞ்சம் வேலை ஜாஸ்தி ஆபிஸ்ல.. அதுக்கு முன்னாடி நேரத்துக்கு வீட்டுக்கு வந்து உங்க ரெண்டு பேரயும் வெளில கூப்பிட்டு போகாம இருந்திருக்கேனா சொல்லு. “ என்றேன்.

“ உங்க அம்மாவ இங்க வந்து இருக்க சொல்லலாம்ல. நானும் வேலைக்கு போவேன்ல.. வீட்டுக்குள்ளயே அடஞ்சு கிடக்க வேண்டியிருக்கு. நானும் படிச்சிருக்கேன்.. அந்த படிப்பும் வீணா போவுதில்ல. நானும் வேலைக்கு போனா நாலு காசு கிடைக்கும்.. வீட்டு கடன சீக்கிரம் அடைக்கலாம்ல. உங்கம்மா ஊர்ல இருக்கற வீட்டை வித்துட்டு நம்ம கூடவே வந்திருந்தா கடனயும் அடைச்சிருக்கலாம். நவினயும் பார்த்துகறதுக்கு ஆள் இருந்திருக்கும்.எங்க அம்மா அப்பாவ கூப்பிடலான்னா உங்களுக்கு பிடிக்கல. எனக்கும் அவங்க கூட சேர்ந்திருக்க கொடுப்பினை இல்லை. நான் ஒருத்தியே கிடந்து அல்லாட வேண்டிகிடக்கு இங்க. கேஸ் காலியானலும் நாந்தான் அலையனும். இவனுக்கு உடம்பு சரியில்லேனாலும் நாந்தான் அலையனும்.. என்னன்னு எழுதீருக்கோ என் தலைல” என்று முடித்தாள்.

“என்ன சண்டைன்னாலும் கடைசியா இதுலயே வந்து நிக்கறியேம்மா.. எப்படி இப்படில்லாம்” என்றேன் முகத்தில் வலிந்து திணித்துகொண்ட புன்னகையோடு.

எனது சிரிப்பு அவளின் ஆத்திரத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது.

சிரிப்பை குறைக்காமல் உனக்காது ஒரு குழந்தைய சமாளிக்க வேண்டியிருக்கு. எனக்கு மூணு குழந்தைய சமாளிக்கனும். ஒன்னு நீ , இன்னொன்னு எங்கம்மா இன்னொன்னு எங்க மேனேஜர் என்றேன்.

ஒன்னு பெத்து வச்சிருங்க்கீங்களே அத நான் பார்த்துகிறதால உங்க லிஸ்ட்ல விட்டு போச்சா என்றாள்.

“இம்ம்.. நல்லா வக்கனயா பேசற” என்றவனிடம் “ பேசாம தூங்க போனவள இழுத்து வச்சு வம்பு பன்னிட்டு இருக்கீங்களா.. என்னய விடுங்க நான் தூங்க போறேன்.. ஒன்னே ஒன்னு மட்டும் சொல்றேன் உங்கம்மாவுக்கு போன போட்டு இங்க வர சொல்லுங்க.. இல்லேன்னா நீங்க வீட்டுல இருந்து அவன பார்த்துகோங்க.. என்னால முடியல .. நான் வேலைக்கு போறேன் “ என்றபடியே எழுந்து போனாள்.

யாரை என்ன சொல்ல என்று தெரியாமல் குழம்பி போய் உட்கார்ந்தேன்.

அம்மாவிடமும் பேச முடியவில்லை. அப்பா இருந்த வரைக்கும் செரி, என்னிடமும் செரி அவள் எதையும் கேட்டது இல்லை. அப்பா போன உடனே வீட்டை விற்று விட்டு ஏன் கூடயே கூப்பிட்ட போதுதான் இல்லப்பா நான் இங்கயே இருந்துட்டறேன் என்றவாரு இருந்துவிட்டாள். என் மேல அவளுக்கு பாசம் ஜாஸ்தி. படிப்பை முடித்தவுடன் அப்பா உள்ளூரிலயே வேலை வாங்கி கொடுத்து அங்க்யே இரு என்று சொல்ல இல்ல்ல நீ இங்க இருந்தா உருப்படாம போயிருவ மெட்ராஸ் பார்த்து ஒடு என்று துறத்தி விட்டவள் அவள்தான். கல்யாணம் ஆன பிறகு ஒரு ரெண்டு மூணு வருசத்துக்கு அப்பா அம்மா ரெண்டு பேரும் இங்க வந்து இருந்தாலும் அவர்களுக்கு தீப்பெட்டிகளை அடுக்கி வைத்த மாதிரியிருக்கும் இந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்பு பிடித்தமாகவில்லை. ஊருக்கே திரும்பிவிட்டார்கள் . அதற்கு பிறகு நவின் பிறந்த பிறகு கொஞ்ச நாள் இங்கே வந்து இருந்தார்கள். அப்பொழுதான் இவள் அப்பா அம்மாவின் இருப்பை காரணம் காட்டி

வேலைக்கு போகும் பேச்சை ஆரம்பித்தாள். இதை கேட்ட அப்பா அதெப்படிம்மா பொறந்த பச்ச குழந்தைய விட்டுட்டு வேலைக்கு போற என்று ஆரம்பிக்க பெரிய சண்டையானது. அந்த பக்கமும் பேச முடியாமல் இந்த பக்கமும் பேச முடியாமல் போக என்னிடமும் கோபித்துகொண்டு திரும்பியும் ஊருக்கே போய் விட்டார்கள் அதுக்கப்புறம் விடுமுறை தினங்களுக்கோ, விசேஷ தினங்களுக்கோ இங்கே கூப்பிட்டு விட்டால் அப்பா வழுக்கட்டாயமாக வர மறுத்துவிட்டார். நான் இவளைத்தான் சமாதான படுத்தி அழைத்து போகவேண்டியிருந்ததது.

பின்னர் அப்பா போனபின்பு அம்மாவை அழைத்த போதும் கூட வீட்டை விற்க சொன்னதால் அதற்கு சம்மதிக்காமல் அவளும் அங்கயே இருந்து விட்டாள். பின்னர் அவளை மாதிரியே இருந்த நாலு வயதான பெண்களை சேர்த்துகொண்டு அதை முதியோர் இல்லம் மாதிரி ஆக்கிகொள்ளட்டுமா என்றவளிடம் ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை. இதெல்லாம் இவளுக்கு ஆத்திரத்தையும் ஆதங்கத்தயும் கூட்டிகொண்டே போனது. ஆரம்பத்தில் அவளது அப்பா அம்மாவை கூட்டிகொண்டு கூட வைத்துகொள்ள வேண்டும் என்று சொன்னபோது அதை நான் மறுத்ததும் இவளுக்கு பெரிய கோபம்.

இதையெல்லாம் யோசித்து கொண்டிருந்தபோது நேரம் போவதே தெரியாமல் போனது. திரும்பி நேரத்தை பார்த்த போது மணி ஒன்றை நெருங்கியிருந்தது.

கண்களை தூக்கம் அழுத்த படுக்கைக்கு போனால் அங்கே இவள் தூங்காமல் புரண்டு கொண்டிருந்தாள். சத்தம் போடாமல் அவளின் கையை தூக்கி என் நெஞ்சில் வைத்து கொண்டவன் என்னம்மா கோபமா சாரி என்றேன். திரும்பியவளின் கண்ணில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்த கரை இருந்தது. ஹேய் லூசு இதுக்கெல்லாம அழுகறது இங்க வா என்று அவள் முகத்தை தூக்கி என் மார்போடு வைத்தழுத்திகொண்டு

“சின்னஞ்சிறு கண்மலர்
செம்பவள வாய்மலர்
சிந்திடும் மலரே ஆராரோ!
வண்ணத்தமிழ்ச் சோலை
மாணிக்க மாலை ஆரிரோ,
அன்பே ஆராரோ!”

என்று மெலிய குரலில் பாட ஆரம்பித்தேன். இது சிறுவயதில் அம்மா என்னை தூங்க வைக்க அடிக்கடி பாடிய தாலாட்டு பாட்டு. நானும் இவளுக்காக அவ்வப்போது பாட வேண்டியிருக்கிறது. அப்படியே இருவரும் தூங்கி போனோம்.

அடுத்த நாள் காலை எழுந்திருந்த போது ஹாலில் இவன் அழும் சத்தமும் அவள் ஏதோ இவனை அதற்றிகொண்டிருக்கற சத்தமும் கேட்டது. கணகளை முழித்து நேரத்தை பார்த்தால் காலை எட்டாகியிருந்தது. இன்னிக்கு லிவெடுக்கவில்லையென்றால் இவளின் கோபம் இன்னும் கூடுமென்றபடியால் பல் தேய்த்துவிட்டு மேனேஜருக்கு டயல் செய்தேன். அவர் “ என்ன சார் பொறுப்பில்லாம இருக்கீங்க” என்று ஆரம்பித்தார். பொறுப்பென்றால் என்னவென்று தெரியாமல் கோபம் வந்தது.

இராமசாமி கண்ணன்.

வாழ்கிறோம் நாம்

2011-09-14T16:28:00.001-04:00

முழு பெளர்ணமி
இரவில்
உன் விரல் பற்றி
நெடுந்தூரம் நடக்க
ஆசையுண்டு எனக்கு

உனக்கோ
அது மற்றும்
ஒரு இரவே

மெல்லிய சாரல்
விழும் பொழுதுகளில்
கசியும் இளையராஜா
இசையுடன்
என் தோள்களில்
உன் தலை சாய்த்து
நம் கால் விரல்கள் உரச
பால்கனியில்
உட்கார்ந்திருக்க ஆசை

உனக்கோ
அது
அடுத்த வேளை
உணவுக்காக
பாத்திரங்களுடன்
பேசும் நேரமாய்
இருக்கிறது.

அலுவல் முடிந்து
திரும்பிய மாலையில்
நெற்றியில் நீர்வழிய
நின்றிந்தவளை
கட்டியனைக்க
கை நீட்டுகையில்
அம்மனுக்கு விரதம்
என்று தட்டி செல்கிறாய்
என் இதயத்தை

எப்போதும்
ஒன்று சேராத
தண்டவாளத்தின்
இரு இரும்பு துண்டுகளனெ
நீண்டு கிடக்கிறது
நம் வாழ்க்கை

நன்றி : பண்புடன்

பிறவிப்பெருங்கடன்

2011-08-12T21:02:00.004-04:00

செந்தமிழ் செல்வியிடம்
காதலை சொல்ல
ஏன் யோசித்திருந்தேன்
என்று நினைவில்லை
சொல்ல நினைத்த
அந்த நாளில்
அவள் செல்வியாக இல்லை

அலுவலகத்தில்
பக்கத்து இருக்கை
வளர்மதி வெளியே
கூப்பிடுகையில்
ஏன் என்றே
புரிந்ததில்லை
எதிர் இருக்கை
ஜெயராஜ்
வளர்மதியுடன்
கல்யாணம்
என்று சொல்லும்வரை

முப்பது வயதில்
பெண் பார்க்கவா
என்று அம்மா
கேட்ட போதாது
இசைந்திருக்கலாம்
தலையில் முடியாது
இருந்தது

கடலைக்குடி ஜோசியன்
சொல்லியிருக்கிறான்
கட்டாயம் இரண்டு
திருமணமென்று
ஒன்றாவது நடக்கிறதா
பார்க்கலாம்
வயது நாற்பதாகிறது.

இராமசாமி கண்ணன்.

கனவுகள் கனவுகளேயன்றி வேறென்ன....

2011-07-27T07:11:00.004-04:00

காணி நிலமும்
அதில் ஒரு வீடும்
பற்றிய
தந்தையின் கனவையும்
சேர்த்தே படைக்கிறேன்
அவரின் ஒவ்வொரு
திதியிலும்.

தந்தையின் கனவை
போல் எனக்கும்
ஒரு கனவு உண்டு
பிரதி மாதம்
இருபதாம் தேதி
வாடகை வாங்கும்
உரிமையாளரை
பற்றியதது.

நிலாவை காட்டி
சோறூட்டும்
என் மனைவியிடம்
அந்நிலாவை
அவள் கையில்
பிடித்து தர
அடம்பிடிக்கும்
என் மகளின்
கனவை
என் செய்ய.
இராமசாமி கண்ணன்.

இதற்கென்ன தலைப்பு வைக்க

2011-07-17T06:57:00.004-04:00

இப்பொழுது
நகராட்சி தண்ணிர்
வாரத்திற்கு
இரண்டு முறை
வருகிறதாம்
பால் விடும்
சம்முவம் மாமா
லிட்டருக்கு
இரண்டு ரூபாய்
ஏற்றி விட்டாரம்பக்கத்து வீட்டு
கிருஷ்ணன் மாமா
நீயுஸ் பேப்பரை
தரும் போது
முனுமுனுப்பதில்லையாம்
எப்போதும் வந்து
போகும்
ஆறுமுகம் அண்ணண்வந்து இரண்டு வாரங்கள்
ஆகிறதாம்
அம்மா இருந்தபோது
வந்து பேசும்
பக்கத்து வீட்டு
மாமிகள்
பேச்சு சத்தம்
கேட்பதில்லையாம்பத்து வருடங்களாக
ஒரு ரூபாய்க்கு
ஐந்து இட்லி
தந்து கொண்டிருந்த
சுப்ரமணி ஹோட்டலில்
இப்பொழுது
இரண்டு இட்லிதானாம்
காப்பி கூட
ஐம்பது பைசா
ஏற்றி விட்டார்களாம்
இனிமேல் மாதம்
தோறும் 1000 ரூபாய்க்கு
பதில் 800 அனுப்பினால்
போதுமாம்
அந்த இருநூறு ரூபாய்
எனக்கு சிரமாம்
மேலும் ஒன்றும்
சொன்னார்
ஊரினில்
மினசார தகனம்
வந்துவிட்டதாம்
அம்மாவை
தகனம் செய்தது
போல் அவருக்காக
கஷ்டப் பட
வேண்டாமாம்.

இராமசாமி கண்ணன்.

பகிர்ந்துண்டு

2011-07-12T10:07:00.000-04:00

என்னையும் தம்பியையும்
பகிர்ந்துண்டு வாழவே
பழக்கியிருந்தார்
அப்பா

பகிர்ந்துண்டு வாழ
எங்களை
பழக்கியிருந்தது போல்
தன்னையும்
பகிர்ந்திருந்தார்
அம்மாவிடமும்
கலா சித்தியிடமும்

பிறகு வந்த
ஒரு பிறகில்
அவருக்கு
கொள்ளி வைக்க
அம்மாவும் சித்தியும்
அள்ளி முடிந்திருக்கயில்
வாசு மாமா சொல்லி
போனார் அப்பா
அவரை ஆராய்சிக்கு
தந்து போனதை.

இராமசாமி கண்ணன்.

ஒன்றுமில்லை

2011-07-01T07:49:00.000-04:00

வழக்கமாக வீட்டினுள்
தூங்கிகொண்டிருக்கும்
டாமி வெளியே
நின்றுகொண்டிருக்கிறது
நாக்கை நீட்டிகொண்டு

வழக்கமாக இந்நேரத்தில்
வெளியே வந்து
கோலம் போட
ஆரம்பித்திருக்கவேண்டும்
அவள் வீட்டினுள்
அமர்ந்திருக்கிறாள்

வழக்கமாக கோலம்
போடுகையில் வெளியே
வந்து அவளிடம்
பேசிக்கொண்டிருக்கும்
எதிர்த்த வீட்டு செல்வி
கூட வெளியே காணும்

வழக்கமாக அவளின்
பேரை சொல்லி கூப்பிடும்
பால்கார சண்முகம் கூட
வீட்டை எட்டிபார்த்த
படியே கடந்து செல்கிறார்

வழக்கம்போல்
தினசரியை வீட்டினுள்
எறிந்து செல்லும்
பையன்கூட
வீட்டை
திரும்பிபார்க்கமால்
விரைந்து செல்கிறான்

வழக்கம்போல்
செய்திகளையோ
திரைப்பாடல்களையோ
உமிழ்ந்துகொண்டிருக்கும்
டீவி பெட்டி கூட
அமைதியாக
தூங்கிகொண்டிருக்கிறது

வழக்கம்போல்
பேப்பரை கையிலும்
பார்வையை அவளிடமும்
வைத்திருக்கும் நான்
அமைதியாக
பார்த்துகொண்டிருக்கிறேன்
சுவரில் தொங்கும்
புகைப்படத்திலிருந்து.
இராமசாமி கண்ணன்.

சர்ப்பம் தீண்டிய தேவதை

2011-06-29T13:19:00.000-04:00

Image Courtesy : Google

மாரியம்மன் கோயில்

பூக்குழி திருவிழாவில்தான்

அவள் அறிமுகம்

எனக்கு

பிறிதொருநாள்

நந்தவன பிள்ளையாரை

சுற்றி வருகையில்

முட்டிகொண்டோம்

ஏதேச்சையாக

நேற்றைக்கு

நூலகத்தின்

புழுதி படர்ந்த

புத்தகங்களுக்கிடையே

சந்திக்கையில்

சொன்னாள்

அவள் கனவில்

ஐந்து தலை

சர்ப்பமொன்று

அவளை தீண்டியதை

நான் உன்னை

காதலிப்பது

உனக்கு

தெரிந்திருக்கிறது

வீ ஆர்

மேட் பார் ஈச் அதர்

என்றேன்.

இராமசாமி கண்ணன்.

சில பால்ய கவிதைகள்

2011-05-19T05:35:00.000-04:00

1. மனத்தாங்கல்

நுனியில் மாட்டிய
பொம்மையுடன்
நெடிந்து நீண்ட
சவுக்கு கம்பை
தூக்கி கொண்டு
தெருவில்
போய்கொண்டிருந்த
சவ்மிட்டாய் காரனை
துரத்திகொண்டோடியது
எனது பால்யம்.

2. அறுந்த பட்டம்

பெருநகரங்களின்
வீதிகளில்
அவ்வப்போது
அறுந்து விழும்
பட்டங்கள் போல்
அந்நகரங்களின்
ஒவ்வொர்
உணவு விடுதியிலும்
அறுந்து விழுந்துருக்கிறது
எச்சில் இலை
பொறுக்கும்
ஏதோவொரு சிறுவனின்
பால்யம்.

3. பால்ய விவாகம்

எனக்குல்லாம் அப்பவே
கல்யாணம் ஆயிருச்சு
என்று சீதா பாட்டி
விட்டெறிந்த
பெருமூச்சின் சூட்டில்
வெந்தது அன்றவள்
பேரன் பேத்தி
சொப்பு சாமானில்
ஆக்கிய
கூட்டாஞ்சோறு.

இராமசாமி கண்ணன்.