Bisaunee बिसौनी............. मनको भारी बिसाउने ठाँउ

मेरो विपश्यना (February 01-12) अनुभव

2014-02-23T18:23:00.004-08:00

धेरै पहिले देखि विपश्यना ध्यान शिविरमा जाने प्रण गरेको थिए तर समय मिलिरहेको थिएन । एक चोटि अनलाइनबाट फर्म भरेर कन्फरमेसन आइसके पछि पनि सहभागि हुन असमर्थ भएको थिएँ तर यस पटक आफ्नो विदा स्वीकृत भइसके पछि मात्र अनलाइनबाट फर्म भरे । कन्फरमेसन पनि आयो ।वर्षौ पछिको रहर पुरा हुन लागेकोले मन फुरुक्क भयो । माघ १८ गते अथार्त फेब्रअरी ०१ तारिखका दिन बिहानै खाना खाएर दैनिक प्रयोगको लागि आफूलाई आवश्यक पर्ने नित्यकर्मका सामानहरु र फेर्ने लुगाहरु झोलामा राखेँ। स्लीपिङ्ग व्याग¸ तन्ना, तकियाको खोल र सानो ब्ल्याङ्केट पनि झोलामा प्याक गरेँ । बिहानको ११ नबज्दै ज्योति भवनमा रहेको नेपाल विपश्यना केन्द्रको सम्पर्क कार्यालय पुगेँ।

कार्यालय खुलिसकेको रहेछ । अनलाइनबाट फर्म भरेकोले फेरि अर्को फर्म पनि भर्नु पर्दो रहेछ। पहिलो पटक शिविरमा सहभागि हुन गएकोले गुरुलाई भेटे पछि मात्र रजिष्ट्रेशन प्रक्रिया पुरा भयो । करिब १ बजेतिर सबैको रजिष्ट्रेशन सकिए पछि सहभागि सवैलाई ओरेन्टेसन हलमा लगियो र त्यहाँ शिविर बस्दा पालन गर्नुपर्ने अनुशासनबारे जानकारी दिइयो। रजिष्ट्रेशन अघि गुरु भेट्दा पनि उहाँले अनुशासनको कड़ाई बारे जानकारी दिनुभएको थियो।करिब डेढ घण्टाको ओरेन्टेसन क्लास पछि आ-आफ्नो नाम लेखिएको एउटा/एउटा कार्ड बाँडियो ।माइक्रोमा चढ्नेको भिड थियो त्यसैले हतार गरिन र भिड कम भए पछि मात्र माइक्रो चढेँ ।

शिवपुरी राष्ट्रिय निकुञ्जको प्रवेशद्वार छेऊमा रहेको नेपाल विपश्यना केन्द्र ( धर्मश्रृङ्ग) पुग्दा अपराह्नको ५ बजिसकेको थियो ।केहिबेर लाइनमा बसी काउन्टरमा गई पर्स शिविर प्रारम्भ भएको १० औं र मोबाईल ११ औँ दिनमा फिर्ता लिने गरी बुझाएँ ।त्यहाँबाट महिला र पुरुषका लागि अलग अलग बाटो र स्वयंसेवकको व्यवस्था थियो ।ज्योति भवनमा बाँढिएको कार्डमा आवासको व्यवस्था गरिएको घर संकेत र बेड नम्बर रहेछ त्यो हेरी स्वयंसेवकले कार्ड अनुसारको कोठाको बेडमा पुर्याई दिनु भयो । म वाहेक त्यो कोठामा अन्य पाँच जना साथिहरु रहेछन् । ऊनीहरु म भन्दा पहिलै त्यहा पुगि सकेका रहेछन् ।आफ्नो बेडमा तन्ना ओछ्याएँ र सिरानीमा खोल हाली ओछ्यान ठिक्क पारेर झोला थन्क्याए । ठिक पाँच बजेको घन्टि पछि भोजन कक्षमा हामीलाई गहुँको चोकरको खिर खान दिइयो । साँझ छ बजे ओरेन्टेसन हलमा लगियो र त्यहाँ हामीले पालन गर्नु पर्ने पच्चशील र आर्य मौनको बारेमा सूचना दिइयो र सामुहिक साधना (धम्म हल) को चकटीको लागि एउटा/एउटा कार्ड दिदैं शिविर अवधिभर आफ्नै चकटीमा बस्नुपर्ने, सकेसम्म अरुलाई छुन नहुने र चकटीहरु कुल्चन या नाघ्न पनि नपाइने कुरा बताइयो । आठ बजेबाट (त्यो दिनलाई शून्य दिन भनिदोँ रहेछ) आर्य मौन प्रारम्भ हुने र १० औं दिनमात्र खुल्ने जानकारी सहित डिभीडीबाट श्री सत्यनारायणजी गोयन्काको रेकर्डेड आवाजमा आनापानाको निर्देशन सुनाए पछि करिब सवा नौ बजेतिर विश्रामको संकेत दिइयो ।आर्य मौन सुरु भईसकेकोले बोल्न पाईन्न थियो यसर्थ चुपचाप गएर ओछ्यानमा पल्टेँ र छिट्टै निदाएँ ।

बिहान ४ नबज्दै उठेँ र नित्यकर्म गरेँ। ४ बजेको घन्टि संगै अरु साथिहरु पनि उठे । ४:२० मा घन्टि लागे पछि सामूहिक साधनाको लागि धम्म हलमा गएँ ।साढे ४ बजेबाट ध्यान सुरु भयो ।पहिलो दिन बिहानै देखि पन्थ मारेर बस्नु पर्ने तर कहाँ सक्नु ? घरि खुट्टा यता चलायो घरि उता । अरु कसरी बसेका छन् भनेर बेलाबेला आँखा खोलेर यताउता पल्याकपुलुक पनि हेरेँ । घुँडा र कम्मरमा पिडा हुन थाल्यो।आनापाना अर्थात आउने-जाने श्वासलाई नियाल्दै नाकमा उत्पन्न संवेदनालाई नियाल्नु पर्ने तर आँखा चिम्लिदा मनमा घरि घरि पुराना कुराहरु संझनामा आए र भविष्यका धेरै नयाँ योजनाहरु पनि बनाए।बल्ल बल्ल ६:३० मा चिया खाजाको घण्टि लाग्यो । चियासँगै चामलमा गाजर, सिमी, काउली मिसाई पकाएको खाजा र राज्माको तरकारी व्यवस्था रहेछ। खाई आफ्नो कोठामा गएर आरम गरेँ । आठ बज्न दश मिनेट बाँकि हुँदैमा घण्टी लाग्यो। आठ देखि नौ बजेको सामूहिक साधना पछि नयाँ साधक साधिकाहरुलाई आ-आफ्नो निवासमा गएर ध्यान गर्न भनियो । एघार बजे खाना खाने घण्टि लाग्यो । लामो लाइन थियो । धेरै बेर लाइन मा बसेर खाना खाएँ । एक बजे सम्म ब्रेक भएकोले कोहि नुवाइ धुवाइमा व्यस्त भए कोही घामको पारिलो ताप्दै पल्टिए ।सबै आ-आफ्नै सुरमा देखिन्थे ।एक बजेको घन्टिसँगै पुन: साधनाहल (धम्म हल) मा हलमा गएँ ।प्रत्येक एक घन्टामा पाँच मिनेटको ब्रेक पछि बेलुका पाँच बजे एक घन्टा ब्रेक भयो र भोजन कक्षमा गएँ ।त्यहाँ नयाँ साधकहरुलाई केरा, स्याउ¸ भुजिया र चियाको व्यवस्था थियो भने पुराना साधकहरुको लागि कागती-पानी।बेलुकी ६ बजे देखि ७ बजे सम्म धम्म हलमा सामूहिक ध्यान पछि प्रवचन सुरु भयो ।प्रवचनको लागि नेपाली, नेवारी, जापनिज, चाईनिज, रसियन, जर्मन र अंग्रेजी भाषाका साधक साधिकाहरुलाई छुट्टछुट्टै हलको ब्यवस्था गरिएको रहेछ।अन्य भाषाका साधक साधिकाहरु सम्बन्धित हलमा गए पछि श्रीसत्यनारायण गोयन्काजीको प्रवचन डिभिडिबाट देखाईयो । करिव साँढे एक घन्टाको प्रवचन पछि केहिबेरको ध्यानसंगै भोलि पल्टको लागि निर्देशन दिदै बिश्राम गर्ने सुचना दिईयो ।बाहिर आएर घडि हेरेँ ९ बजेर ३० मिनेट गएको रहेछ।

आते-जाते सांस का¸ रहे निरंतर ध्यान ।

मन सुधरे मंगल सधे¸ होय परम कल्याण ।।

दोस्रो दिन पनि ४ बजेको घन्टी नबज्दै उठेँ र दैनिक नित्यक्रम पछि अघिल्लो दिनकै रुटिनमा साधना हलमा जाने ध्यान बस्ने, घन्टी सँगै खाजा, खाना खाने पुन: ध्यान बस्ने काम भयो।तेस्रो दिन सम्म श्वासप्रश्वास प्रकृया र नाकमा उत्पन्न संबेदना मात्र नियाल्न भनिएकोले बोर लाग्न थालिसकेको थियो। आँखा पनि एकछिन चिम्ल्यो हेर्ने हतार गर्थ्यो मन त झन् कहाँ हो कहाँ दौडिरहन्थ्यौ। शिविर स्थल एकदम शान्त भएकाले त्यहाँ चरा कराएका भन्दा अरु आवाज सुनिन्थेन।चौंथो दिनलाई विपश्यना दिवस भनिने रहेछ। चौँथो दिन मध्यान्न सम्म आनापानाको अभ्यास अन्तर्गत नाकको तल्लो भाग र माथिल्लो ओठ माथिको ठाउँ ( जुँगा आउने ठाउँ ) मा मात्र ध्यान केन्द्रित गरे पछि विपश्यना ध्यान बिधी सिकाइयो । त्यो दिन देखि हलचल नगरी अधिस्ठान पाली (जुन स्थानमा जुन मुद्रामा बसेको छ त्यही मुद्रामा बसिरहने) मा बस्नु पर्ने। तेस्रो दिन सम्म त बेलाबेलामा आसन बदल्न पाईन्थ्यो अव एक घन्टा सम्म त्यो पनि नपाईने भयो । कतिपयले बस्न नसकेर अडेस लगाउने ठाउँ खोज्न थाले। कतिले चकटी थपे त कतिले तकिया ल्याएर आसन सजिलो बनाउन थाले। घुँडा र कम्मरको पिडा त कति हो कति बढ्दै गयो। मनमा कहिले सुरका कुरा आए कहिले बेसुरका।

गंगा जमुना सरस्वती¸ शील समाधि ज्ञान ।

तीनौं का संगम हुआ¸ प्रगटे पद निर्वाण ।।

अगिल्ला दिनहरु जस्तै पाँचौ दिन पनि उहि रुटिन अनुसार उठ्ने, खाने र ध्यानसंगै बिहान, दिउसो र साँझ एक एक घन्टा गरी दिनमा तीन घन्टा हलचल नगरी 'अधिस्ठान पाली' मा बसेर गर्नुपर्ने विपश्यना थपिएको थियो। बाफ रे अत्यासै लाग्ने। नाकवरपरबाट ध्यान तालुमा लाने र तालुबाट पुरा टाउको हुदै बिस्तारै शरीरका अंगअंगमा लैजानु पर्ने । आँखा चिम्लेर शरीरका हरेक भागलाई जति सकिन्छ स-सानो टुक्रा बनाएर हेर्दै जानुपर्ने। यसरी कल्पना गर्दा जहाँ कल्पना गर्यो त्यहाँ केही न केही संवेदना महशुस हुँदोरहेछ । कहिले कुनै अंगमा आनन्दको अनुभूति¸ कुनै अंगमा एकदम भारी अरट्ठ पर्ने तथा कुनै अंगमा दुःख पिडाको संवेदना महसुस हुँदो रहेछ। ती फरकफरक संवेदनालाई समानरुपले हेर्नु पर्ने। सुख आनन्दको संवेदना आउँदा खुसी हुने र दुःख पिडाको संवेदना आउँदा दुःखी नहुने र दुवै संवेदनामा समभाव राख्नु पर्ने।

पंचशील पालन भला¸ निरमल भली समाधि ।

प्रज्ञा तो जागी भली¸ दूर करे भव व्याधि ।।

छैटौं दिन रातभर निद्रा लागेन । मनभरि अनेक खाले कुराहरु खेलिरहे । सातौं दिन देखि मनको लगाम पनि आफ्नो नियन्त्रणमा आउन थाल्यो । बेलाबखतमा मन दौडिए पनि सजिलै फर्किन्थ्यो भने आँखाहरु पनि अब चिम्लिन मैं रमाउन थालेका थिए।नवौं दिनको रात मलाई अचम्म भयो।शरीर तरंगित भयो।शरीरमा उत्पन्न हरेक संबेदनाको महशुस गरेँ।पटक्कै निद्रै लागेन ।दशौँ दिनमा मैत्री ध्यान पछि आर्य मौन खुल्यो तर साधान हल (धम्म हल ) भित्र र वरिपरि आर्य मौन रहिरने जानकारी गराइयो।धम्म हल बाहिर निस्के पछि एकै पटक सबैको सम्मुख के भनेर के बोल्ने सबैजना केहिबेर अलमल्ल परिरहे ।धम्म सेवकहरुले नमस्ते-नमस्ते भने पछि सबैले सबैलाई नमस्ते-नमस्ते भन्दै आर्य मौन तोडियो ।दश दिन देखि सँगै खाने, हिँड्ने र देखिरहने तर नबोलेको मान्छेहरुसँग एक्कासी बोल्न निकै अप्ठ्यारो महशुस हुदोरहेछ ।धेरै दिन पछि बोली सुनेर होला आफ्नै बोली पनि चर्को र अरु पनि चिच्याएर बोलेझैं पनि लाग्यो।आर्य मौन सकिए पछि काउन्टरमा राखेको पर्स लिएर आफ्नो तलबको एक तिहाई रकम चन्दा दिएर खान गएँ । भोजन कक्षमा सबैको ध्यान खान भन्दा गफ गर्नमा नै बढि थियो। आपसमा बोल्न पाइने र ध्यान पनि बस्नु नपर्ने भएकोले १० औं दिन घुमघाम र रमाइलोमा वित्यो।ध्यानको अनुभव साटासाट भयो ।धेरैले नेपालका नेताहरुलाई पनि शिविरमा राख्नुपर्ने कुरा गरे । धर्म सेवकसँग शिविर वरपरको एरिया घुमियो ।

धरती पर बहती रहे¸ धर्म गंग की धार ।

जन-जन का होवे भला¸ जन-जन का उपकार ।।

एघारौं दिन बिहानीको ध्यान पछि शिबिर समापन गरेर सात बजे भित्रै खाजा पनि खाइसक्नुपर्ने थियो ।सात बजे माईक्रो आईपुग्ने र आउने बितिक्कै हिंड्नुपर्ने भनिएकोले सवै हतारमा देखिन्थे।आफ्नो सामानहरु बिहान उठ्ने बित्तिकै प्याक गरी सकेको थिएँ ।विहानीको ध्यान पछि भोजन कक्षमा गई खाजा खाई निवासमा गई आफ्नो सामानहरु प्याक गरेको झोला बोकी र काउन्टरमा गई मोबाइल बुझेँ । गेटमा माइक्रो बस तयार थियो । एउटै कोठामा बस्ने हामी छ जनै पहिलो माइक्रोमा चढ्यौ । एक अर्काको मोबाइल नं. आदन प्रदान गर्यौ ।श्रवण¸ प्रभात¸ र डि.एन. सरहरु चक्रपथमा ओर्लिनु भयो भने आर्यन र हुसेन सरहरु कान्तिपथमा ओर्लिनु भयो ।म चाहिँ भृकुटी मण्डपमा ओर्लिएर अर्को माइक्रो चढि आफ्नो निवास तिर लागें ।

दश दिन बाहिरी दुनियाँबाट एक्लिएर आफ्नै शरीर भित्र आउने जाने हरेक संबेदनाको अवलोकन गर्दाको अनुभव वर्णन गर्न नसकिने अनुभव हो जुन तपाईहरु आँफैले भोग्दा मात्र थाहा पाउन सक्नु हुन्छ । मैले त विपश्यना शिबिरमा सहभागी भएर धेरै कुरा पाउनुका साथै आफूमा रहेका कयौं अवगुणहरुलाई चिन्ने र त्यसबाट छुट्कारा पाउने उपाय पनि आँफै भित्र पत्ता लगाएँ । धेरै काम नबोलेर पनि गर्न सकिँदो रहेछ । जन्मिए देखि नै बहिर्मुखी बनेर संसार हेर्नु भयो होला तर अन्तर्मुखी बनेर आफै भित्र हेर्न¸कोहि प्रति र केहि प्रति पनि आशक्ति¸ राग र द्वेष नराख्न र जे जस्तो छ त्यसलाई त्यहि रुपमा स्वीकार्न सिक्नको लागि विपश्यना शिविरमा जादाँ हुन्छ । शिविर नि:शुल्क छ। जीवनलाई समभावले हेर्नेको लागि विपश्यना आबश्यक छ । तपाई पनि जाने कि ?

द्वेष और दुर्भाव का¸ रहे न नाम निशान ।

स्नेह और सद्भाव से¸ भर लें तन मन प्राण ।।

सवैको मंगल होस् ! भवतु सब्ब मंगलम् ! May all be Happy !

2013-09-19T22:44:00.001-07:00

"अन्तर्मनको यात्रा" पछि "पल्पसा क्याफेमा" बसेर तिमीसंगै कफि खाए पछि मेरो "सोच" बद्लियो । "उर्गेनको घोडा" चढेर "फूलको आँखा"मा "कर्नाली ब्लुज" देखे "सकस" भयो¸ "रगिस्तान डायरी" र "छापामार युवतिको डायरी" खोजेँ । "१०० दिन माओवादी कब्जा"मा पछि केहि समय "मयुर टाइम्स"मा रोपोटिङ्ग गरेँ । "खेलौना"ले मन जित्न नसके पनि "उनी" पछि "द्रौपदी"लाई भेट्ने निर्णय गरेँ ।"भूइँफूलको देश"मा "ताप" बढे पछि "चिना हराएको मान्छे"लाई पनि भेटेँ ।कहिले त "शून्य समय"मा हराउँछु आफै "घनचक्कर"मा फस्छु अनि सोच्छु "जीवन काँडा कि फूल" ? "युद्धका डोवहरु" अझै आलो छन् । "आधाबाटो"मा "झोला" छोडेर "राधा"लाई नभेटेको पनि होइन । "मलाया एक्सप्रेस" पछि अहिले त "लेखकी स्वास्नी"कै चर्चा छ बजार भरी ।"उलार" र "लू" को आकर्षण नघट्दै "घामकिरी" पनि चलबलाउन थालेकी छ ।

यस्तो पनि हुँदो रैछ जिन्दगीमा कैले कैले ......

2013-09-11T23:06:00.000-07:00

कलेज जीवनका प्रारम्भिक दिनहरुमा काठमाण्डौंको वातरणमा भिज्न नसक्दा हो अन्य कारणले गर्दा म धेरै भावुक भएको थिए । एफ.एम. रेडियोहरुमा त्यो बेला गीति कथाहरु धेरै श्रोताहरुको प्रिय कार्यक्रम संगै मेरा पनि प्रिय बनेका थिए । गजलको वारेमा थाहा नभए पनि अरुको पढेको सुनेको भरमा केहि गजल त नभनौ गजल जस्तै केहि रचना लेखे¸ कविता¸ गीतहरु लेखे । त्यो बेला विमोचन मासिक पत्रिका चलेको पत्रिका थियो । विमोचनमा मेरा केहि गीत¸ कविताहरुले स्थान पनि पाए । विशेषत म गीति कथा प्रति आकर्षित हुदै गए । आफ्नो जीवनमा घटेका¸ काल्पनिक घटना¸ साथीहरुको जीवनमा घटेका घटनाहरुलाई गीति कथात्मक रुपमा प्रस्तुत गरी एफ.एम. रेडियोहरुमा पठाए र मेरा ती गीति कथाहरुले स्थान पनि पाए । मेरा गीति कथाहरु सुनेर परिचित तथा अपरिचित साथीहरुले पनि आफ्नो कथाहरुलाई लेखिदिन अनुरोध गरे । मेलै धेरै परिचित तथा अपरिचित साथीहरुको कथालाई पनि गीति कथात्मक रुपमा प्रस्तुत गरिदिए । विशेषतः स्वर्गिय फत्तेमान राजभण्डारीका "यस्तो पनि हुँदो रैछ जिन्दगीमा कैले कैले¸ कसैलाई माया गर्नु एउटा भूल गरें मैले ....." ¸ "मर्न बरु गाह्रो हुन्न¸ तिम्रो माया मार्नै सकिन..." जस्ता गीतहरुलाई मेलै आफ्ना धेरै गीति कथाहरुमा समावेश गरेका थिए । समयले कोल्टो फेराइसंगै साहित्यक यात्रालाई थपक्क विट मारेर म आफ्नो जागिरे जीवनमा वेस्त हुदै गएँ । मेरो गीति लेखन कार्य पनि बन्द भयो । कहिले कता कहिले कता¸ भाग्यको लहरीमा लहरिदै जाँदा कहाँ कहाँ पुगें । कार्यालयको कामको शिलशिलामा उपत्यका वाहिर रहेको वेला मेरा प्रिय गायक फत्तेमान राजभण्डारीको एकाबिहानै मृत्युको खबर सुन्दा धेरै दुःख लाग्यो । गायक फत्तेमानको पार्थिव शरिर नरहे पनि उनको सुमधुर स्वर कहिल्यै मर्नेछैन। कालजयी गीतमा अझै सदियौँसम्म बाँचिरहनेछन् फत्तेमान । कति मानिस आफू सजिलै मर्छन् र अरूलाई गार्हो बनाउँछन् । फत्तेमान धेरैका मनमा जीवित रहनेछन् ।

Ckick Click

2012-11-30T23:12:00.001-08:00

तिहार आउने केही दिन अगाडिको एक बिहान मोबाईलमा खिचिएका केही तस्बिरहरु !

बदलिएको तीज

2012-09-16T04:50:00.001-07:00

विभिन्न क्याफे, पार्टी प्यालेस होटल आदिहरुमा दैनिक जसो तीजे कार्यक्रमहरुमा हुने जमघटमा रातो सारीमा सजिएर जाने आउने नारीहरुले अचेल काठमाण्डौंको बातवरण रंगिनमय भएको छ । तीज आउने एक महिना देखि सहरमा दर भित्रिएको छ । पहिला पहिला जन्मघर छोडेर पराईघर पुगेका चेलीहरुको सुख–दुःख र वेदना सुन्न तीज पर्खनु पर्दथ्यो । नन्द–अमजू, देवर-देवरानी, जेठाजू-जेठानी, सासु-ससुरा र श्रीमानबाट पाएका बुहार्तन ,बेदना र अपमानका कथाहरु तीजका गीत मार्फत छताछुल्ल पार्थे । बह फुकाएर मन हलुका पार्थे । अचेल तीजकै लागि भएपनि ऋण–सापटी खोजेर पनि खर्चिलो र भड्किलो तरिकाले मनाउने क्रम बढ्दो छ । तीजको सामाजिक सद्भाव र सांस्कृतिक महत्वलाई भुलेर उत्ताउला गीत , नाचगान खर्चिलो भोज आयोजना परम्परामा रुपान्तरित हुने क्रममा छ ।

धार्मिक महत्व

हिन्दु धर्म ग्रन्थ अनुसार राजा हिमालयले आफ्नो छोरी पार्वतीको विवाह भगवान् विष्णुसंग गर्न खोज्दा पार्वतीले घरबाट भागी जंगलमा गई पानी समेत नखाई कठोर तपश्वा गरेपछि राजा हिमालयले भाद्र शुक्ल द्वितीयाको दिन पार्वतीको विवाह भगवान् शिवसंग गराईदिएको उल्लेख गरिएको छ । त्यसकै संझनामा सदियौ देखि तीज पर्व मनाइदै आईरहेको छ । तीजमा विवाहिता नारीहरुले आफ्नो श्रीमानको सुस्वास्थ्य र दीर्घायूको कामना गर्दै वत्र बस्दछन् भने अविवाहितहरु सुयोग्य वर पाउने आशमा वत्र बस्दछन् । तीज भाद्र शुक्ल द्वितीयाको दिन देखि पञ्चमी सम्म चार दिन मनाइन्छ । द्वितीयाको मध्यरात दर खाइन्छ । तृतीयाको दिन विवाहित तथा अविवाहित महिलाहरु पानी समेत नखाई वत्र वस्दछन् । चतुर्थीको दिन भगवान् गणेशको पूजापाठ गरिन्छ भने पञ्चमीको दिन नारीहरुले दतिउनले नुवाई सप्तर्षि (कश्यप, अत्रि, भारद्वाज, विश्वामित्र, गौतम, जमदग्नी र वश्ष्ठि) को पूजा गरिन्छ ।

२०६९ सालको तीजको अवसरमा सम्पूर्ण दिदी बहिनीहरुमा हार्दिक शुभकामना !!!

साउने संक्रान्ति अर्थात लुतो फाल्ने दिन

2012-07-16T02:44:00.001-07:00

आज साउन १ गते अर्थात साउने संक्रान्ति । नेपालीहरु साउने संक्रान्तिलाई कर्कट संक्रान्तिको रुपमा पनि मनाउने गर्दछन् । आज नेपालीहरुले बेलुका घरघरमा लुतो फालेर मनाउदछन् । आजको दिन लुतो फाल्नाले बर्षभरी शरीरमा दाद, घाउ खटिरा र लुतो जस्ता रोगहरु नलाग्ने जनविश्वास रही आएको छ । लुतो फाल्दा साँझमा कागती, निबुवा, अम्बा, अनार, नासपाती आदि फलफूलहरू चढाएर कण्डारक नामक राक्षसको पूजा गरिन्छ । कुरिलो,तितेपाती कुकुर दाइनो, भलायो, कुरिलो, पानीसरो, पुरेनी, गलेनि आदि वनस्पतिहरू जलाएर, अगुल्टोलाई “लुतो लैजा” भनी घर-घरका आंगनबाट चारै दिशामा फ्यांकिन्छ र नाङ्लो ठटाई शंख फुक्ने, घण्ट बजाउने, ढिकि कुट्ने तथा केहिवेरसम्म घरको मूलढोका बन्द गर्ने गरिन्छ । गाँउघरमा लुतो फाल्ने प्रचलन रही आएपनि राजधानी लगायत सहरी क्षेत्रमा यो संस्कृति विस्तारै लोप हुदै गएको छ ।

साउन....

2012-07-15T04:18:00.000-07:00

आज २०६९ असारको अन्तिम दिन , भोलि साउने संक्रान्ती, साउन महिनाको पहिलो दिन । एक हप्ता पहिले देखि नै हरियो चुरा र हातभरि मेहन्दी लगाएका महिलाहरु देखिन थालेका छन् । यस पटक साउन महिनामा ५ वटा सोमवार परेका छन् । भोलि पहिलो सोमवार । सडकका चोकदेखि व्युटिपार्लरहरुमा हरियो चुरा र मेहन्दी लगाउनेहरुको भिड बढेको छ । अचेल विवाहित तथा अविवाहित सवै नारीहरुले हरियो चुरा तथा मेहन्दी लगाउने गर्दछन् । अविवाहित युवतीहरु राम्रो श्रीमान् पाँउ भनेर र विवाहितहरु आफ्नो श्रीमान् तथा परिवारका सदस्यहरुको दीर्घायू र मनोकांक्षा पुराहोस् भनी हरियो चुरा, हरियो सारी, हरियो कुर्ता सलवर र मेहन्दी लगाउँदछन् । साउनको प्रत्येक सोमवार ब्रत बस्ने र चोखो खाने गर्दछन् ।

प्राकृतिक, साँस्कृतिक, तथा धार्मिक हरेक दृष्टिकोणले साउन महिनाको महत्व रहेको पाइन्छ । नेपाल कृषिप्रधान देश, नेपालको धेरै स्थानमा यसै महिना धान तथा कोदो रोप्ने गरिन्छ । साउनको महिना भगवान् शिवको पनि प्रिय महिना मानिन्छ । साउन महिना बर्षाऋतुको पहिलो महिना पनि हो । नेपालको नयाँ आर्थिक वर्षपनि साउन महिनाबाटै प्रारम्भ हुन्छ ।

अभावको जिन्दगी, अतिक्रमणको पिडा–सुस्ताबासीको जीवनशैली

2012-06-30T23:47:00.002-07:00

२०६८ सालको अत्यतिर २ महत्वपूर्ण स्थानमा भम्रण गर्ने मौका मिल्यौ । सुस्ता–नेपालको गुमेको भूमि ( किनकी २ तिहाई भूमि अतिक्रमण भइसकेको छ ) वारेमा पहिले देखिनै सुन्दै आएता पनि आफैले प्रत्यक्षरुपमा हेर्न तथा अुनभूति गर्न पाइयो । सुस्ता पुग्दा स्वाभिमानी नेपालीको शिर निहुरिन्छ, अभावको जिन्दगी र अतिक्रमणको पिडा सुन्दा आँशु रसाउँछ । नेपाली हुन् , भारतिय ज्यादती सहनु पर्दछ, जमीन आफ्नो हो तर खेती गर्छन् भारतीयहरु । टाउको दुख्दा खाने सिटामोल समेत पाइदैन । उपचार र दैनिक किनमेलको लागि नजिकको भारतीय वजार जानु पर्ने बाध्यता छ । सीमा बिवाद चर्केको बेला भारतीय SSB का जवानहरु भारतीय बजारमा प्रवेश गर्न दिदैनन् । उपचार नपाएर धेरैले अकालमा ज्यान गुमाउदै आएका छन् । नारायणीमा पुल नहुदा नदी तर्ने एक मात्र विकल्प ढुङ्गाको यात्रा, जुन एकदमै जोखिम छ । वर्षातको समयमा त ज्यानै बाजी थापेर ढुङ्गा चढ्नु पर्ने बाध्यता छ । भनेको बेलमा ढुङ्गा पनि पाइदैन । नेपालको प्रशासनिक निकाय र राज्यको बलियो उपस्थिति छैन । सरकारी कामको लागि त्रिवेणी पुग्नु पर्ने बाध्यता छ । अतिक्रमणबाट बचेका केहि जमीनमा उत्पादित उखु, गोलभेडा, काउली, बन्दा, तोरी, केरा आदि जस्ता उत्पादनले बजार पाउन सकेका छैनन् । सुस्तामा स्वास्थ्य चौकी स्थापना र नारायणी नदीमा झोलुंगे पुलको निर्माणका लागि पटक पटक आग्रह गर्दै आईरहेका छन् सुस्ताबासीहरु । स्वास्थ्य मन्त्रीको सुस्ता भ्रमण भएको बेला स्वास्थ्य चौकी स्थापना गर्ने आश्वासन त दिएका थिए रे तर त्यो आश्वासन कहिले पुरा हुने ? सुस्ताबासीहरु गुनासो गर्छन "तपाईहरु पनि हाम्रो पीडालाई अवलोकन गर्ने मात्रै त होला नि, हामी त राष्ट्रियताको नाममा प्रदर्शनकर्ता मात्र भएका छौं ।" सुस्ताको रोदन उनीहरुले तत्कालिन राजा विरेन्द्र, ज्ञानेन्द्र देखि प्रचण्डसम्मलाई सुनाए तर आश्वासन मात्र पाए ।

धादिङ : मेरो जन्मस्थान

2012-06-29T22:18:00.000-07:00

धादिङ परिचय

उत्तर हिमालय पर्वतदेखि दक्षिणको महाभारतसम्म फैलिएको नेपालको एकमात्र जिल्लाको रुपमा परिचित धादिङ प्रसिध्द गणेश हिमालको काखमा अवस्थित छ । धादिङ जिल्ला अनेकौ नदी नाला / प्राकृतिक मनोरम दृष्यहरुले भरिएको छ । गँगा जमूना झरना, झर्लाङको तातोपानी मूल गुप्तेश्वर, चमेर गुफा जस्ता गुफाहरु, विन्दुकेशर,सिध्दलेक धार्मिक स्थलहरु, ज्वालामूखी , सोलीघोप्टे (धुषा) हिमाली दृष्यहरु देखिने पर्यटकीय महत्वका स्थलहरु, सल्यानटार, बिशालटार फाँटहरु नै जिल्लाको विशेषता हो । इतिहास केलाउदै जाँदा राष्ट निर्माता पृथ्वीनारायण शाहसँग मैदीकोट, सल्यानकोट, कानाकोट जस्ता ठाउँहरुसँग प्रसँग जोडिएको पाइन्छ भने , प्रसिध्द राष्टवादी प्रधानमन्त्री भिमसेन थापाले निर्माण गरेको बगैँचा, पौवा, मन्दिरहरु भग्नावशेषको रुपमा भए पनि बुङकोटघाटमा अध्यावधि रहेको छ ।

राजधानी काठमाण्डौसंग सिमा जोडिएको यस जिल्लाको सदरमुकाम काठमाण्डौ देखि करिब ८८ कि.मी. पश्चिममा रहेको छ । कालुपाण्डे राजमार्गको धादिङबेशी मलेखु खण्ड (१७.५ कि.मी.) र पृथ्वी राजमार्गको (मलेखु नौविसे) खण्ड हुदै त्रिभुवन राजपथको नौविसे काठमाण्डौ खण्डले जिल्ला सदरमुकाम र राजधानीलाई जोडेको छ । धादिङबेशीबाट काठमाण्डौ जान र आउन प्रत्येक आधा घण्टामा सार्वजनिक यातायातको सुविधा रहेको छ ।

जिल्लाभित्र रहेका प्रमुख धार्मिक एवं पर्यटकीय स्थलहरु:



धादिङ जिल्ला भित्र प्राकृतिक एवं ऐतिहासिक स्थलहरु प्रशस्त मात्रामा रहेका छन् । यस जिल्ला नदीनाला, हिमशिखरहरु, ताल, झरनाहरु, गुफाहरु, जैविक विविधता, वनजंगल र जिवजन्तुहरुका साथै धार्मिक एवं ऐतिहासिक स्थल तथा मनै लोभ्याउने मनोरम दृष्यहरुको संगम स्थलहरुको रुपमा रहेको छ । यस जिल्लाभित्र रहेका प्रमुख धार्मिक एवं पर्यटकीय स्थलहरु यस प्रकार रहेका छन् :

क) चमेरे गुफा:

यो गुफा खाल्टे गा. वि. स. को वडा नं. ५ र ७ को बीचमा रहेको नागढुङ्गा डाँडाको पूर्व मोहडा फर्केको पाटोमा रहेको छ। सल्लाघारीको बीचमा अवस्थित यस गुफालाई प्रकृतिको अद्दितीय वरदानको रुपमा लिनु पर्दछ किनकि यस गुफाभित्र ४ तलासम्म पुगी भित्रका आकृतिहरु अड्कल गर्दा आदिम युगमा वर्णन गरिएजस्तै सबै ईश्वरहरु यही नै छन् कि जस्तो भान पर्दछ । हाल यस गुफासम्म पुग्न एउटा गोरेटो बाटो, गुफाको गेटमा खाने पानी धारो र एउटा शिवमन्दिर निर्माण गरएको छ ।

ख) सिद्धलेक :

नलाङ गा. वि. स. वडा नं. १ र सलाङ गा. वि. स. वडा नं. ४ को बीचमा अवस्थित सिद्धलेकलाई धार्मिक एवं पर्यटकीय दृष्टिकोणले अत्यन्तै महत्वपूर्ण स्थलको रुपमा लिइन्छ। सिद्धेश्वर महादेवको नामबाट नामाकरण भएको उक्त स्थलमा महादेवको पूजा अर्चना गर्न शिवरात्रीमा श्रद्धालु भक्तजनहरुको ठूलो मेला लाग्ने गर्दछ। त्यसकै साथमा रहेको १५२५ मि.अग्लो देवा डाँडाबाट हेर्दा धादिङ जिल्लाको सल्यानटार बाहेक ४९ वटा गा. वि. स. हरु देख्न सकिन्छ भने अन्य थुप्रै मनोरम दृष्यहरु देखिन्छन्।

ग)   ज्वालामुखी :

चैनपुर गा. वि. स. वडा नं. ८ र मुरलीभञ्ज्याङ गा. वि. स. वडा नं. ९ को बीचमा झण्डै १४०० मी. उचाइमा अवस्थित ज्वालामुखी महत्त्वपुर्ण ऐतिहासिक स्थलको रुपमा रहेको छ । सो स्थलबाट आरुनो काखैमा रहेको समतल भूमी एवं नेपालका ठूलो टारहरुमध्ये पर्ने सल्यानटारको पुर्व एवं पश्चिममा बग्ने आँखु एवं बूढी गण्डकी नदी देख्न सकिन्छ भने उत्तर्रतर्फ थुप्रै हिमाली श्रृंखलाहरुको दृश्य देख्न सकिन्छ । यसै गरी यस स्थलबाट धादिङ जिल्लाका ५० वटै गा. वि. स. हरू देख्न सकिन्छ । यस स्थलमा शिवरात्रीमा मेला लाग्ने गदर्छ ।

घ)   गुप्तेश्वरी गुफा :



कल्लेरी गा. वि. स. को वडा नं. ९ अर्न्तर्गत पर्ने मुलाबारी गाउँको माथी नाङ्गो डाडामा अवस्थित गुप्तेश्वरी गुफालाई एक रमणीय स्थलको रुपमा लिन सकिन्छ । यहाबाट धादिङका विभिन्न स्थानहरुको मनोरम दृश्यहरुको अवलोकन गर्न सकिन्छ । यस गुफाभित्र थुप्रै जीवहरुको आकृतिसँग मिल्ने दृश्यहरु देख्न सकिन्छ । गाई वस्तु, मानव लगायत खेतबारीको स्वरुपहरु देख्न सकिन्छ । यसैगरी महादेवको मुर्र्ति आकारको साथै गाईको थुनबाट दुध बगिरहे जस्तो पनि देख्न सकिन्छ ।

ङ)   गंगा जमुना:

फूलखर्क गाउँ विकास समितिको वडा नं. ४ मा पर्ने ढाँर्डखर्क सिरानमा अवस्थित गंगा जमुना एक ऐतिहासिक स्थल हो । यहाँ पहाडको उच्च स्थानमा रहेको दक्षिण मोहडा र्ड्ढर्केको अत्यन्तै भिरालो जमीनको सतहबाट झन्डै २०० मी. को हाराहारीमा पर्ने गंगा र जमुना नाम रहेको ठाउँमा सप्तरंगी इन्द्रेणीको एक अति आकर्ष दृश्य देख्न सकिन्छ । यहाँ देखिने त्यस किसिमको दृश्यले यहाँ त्यहीबेला आकाशबाट नै घाम पानी परिरहेको जस्तो भान हुन्छ । त्यही पहाडमा अनेकन रुप एवं आकृतिको ढुंगाले बनेका मुर्ति देख्न सकिन्छ । सोली घोप्टे पहाडको आकृतिले झनै आकर्षण थपेको छ । गंगा जमुनाकै साथमा करिब २०० मी. पर परिश्चम पट्टी रहेको कुकुर धाराको आफ्नै विशेषता रहेको छ । कुकुरले टोकेको मान्छेले त्यहाँ गई नुहाएमा रोगबाट समेत मुक्ति पाइन्छ भन्ने किंवदन्ती रहेको छ ।

च) त्रिपुरासुन्दरी मन्दिर:

सल्यानकोट गा. वि. स. वडा नं. ५ मा रहेको यो मन्दिर एक धार्मिक एवं ऐतिहासिक स्थल हो । प्राकृतिक रुपले उच्च स्थानमा रहेको हुनाले यहाँबाट अनेकन मनोरम दृश्यहरु देख्न सकिन्छ । यहाँबाट दक्षिण पट्टि रहेको नागबेली आकारले बगेको आँखु नदी र समतल सुकौरा ड्ढाँटमा हरियाली दृश्यहरु देखिन्छन् भने उत्तरतर्फ रहेका उच्च हिम शिखरहरु र अन्य प्राकृतिक दृश्यहरुका साथै ऐतिहासिक स्थलहरु देख्न सकिन्छ ।

छ) खर्के डाँडा:

यो नौबिसे गा. वि. स. वडा नं. ६ मा रहेको महत्त्वपुर्ण रमणीय पार्क हो । अन्दाजी १५० रोपनी जग्गामा उत्तर-दक्षिण लम्बिएको आकारमा ड्ढैलिएको यो पार्क काठमाडौंबाट नजिकै त्रिभुवन राजपथसँग जोडिएको छ । नजिकै रहेको सुगुरे सामुदायिक वनले यसको आकर्षालाई अझै बढाएको छ ।

ज) मलेखु मजुवा पुष्पलाल स्मृति पार्क :

गजुरी गा. वि. स. वडा नं. २ को गोल्मारानी ढाँडमा यो पार्क रहेको छ । पृथ्वीराजमार्गको दक्षिणपट्टि करिब २०० मि. जतिको दूरीमा -मधुमति) मलेखु र त्रिशुली नदीको संगम स्थलमा रहेको छ । वनबुट्टाहरु रहेको यस स्थलले २०० रोपनी जति क्षेत्रफल ओगटेको छ ।

झ) मण्डली माई :

ढोला गाविस वडा नं. २ मा अवस्थित मण्डली माईको मन्दिर एक चर्चित धार्मिक स्थल हो । यहाँ हरेक मंगलबार बाख्राको पाठी बली चर्ढाई पूजा-आजा गर्न भक्तजनहरुको घुइचो लाग्ने गर्दछ । सालको वनको बीचमा रहेको यो मन्दिरमा महिलाहरु जान नहुने धार्मिक विश्वास रहेको छ ।

यस लगायत धादिङ जिल्लामा खड्का देवी मन्दिर मैदी, तातोपानी मूल झार्लाङ, भैरवी मन्दिर सुनौलाबजार जस्ता प्रशस्तै धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरु रहेका छन् । स्रोत : जिविस धादिङ

फेसबुक ......Why use Facebook ?

2012-06-23T04:45:00.000-07:00

फेसबुक, सवैको प्रिय सामाजिक संजाल, विश्वभरका आमनागरिकहरुमा विचार भावना आदान प्रदान गर्ने, व्यक्तिगत तथा सामाजिक घटना/समचार र्सार्वजनिक गर्ने, विछोड भएका,टाढा रहेका, सर्म्पर्क विहिन भएका आफन्त, साथीभाइहरुलाई भेटघाटको अवसर जुराइदिने एउटा उपयुक्त माध्यम, यसको लोकप्रियता यसरी बढ्दै गईरहेको छ कि यसका सदस्यहरु/प्रयोगकर्ताहरु चाडै नै १ Billion पुग्दैछन् । अचेल फेसबुक नयाँ पुस्ताको अनिवार्य आबश्यकत बनिसकेको छ । सन् २००४ मा अमेरिकाको हावर्ड विश्वविद्यालयका कम्प्युटर विज्ञानका विद्यार्थी Mark Zuckerberg ले आफ्ना साथीहरुको सहयोगमा आफसी भावना साट्ने माध्यमको रुपमा फेसबुक प्रयोगमा ल्याएका थिए ।विश्वका २१३ वटै देशका बासिन्दाहरुले फेसबुक चलाउदछन् । http://www.socialbakers.com का अनुसार यो साता सम्ममा नेपालमा फेसबुक प्रयोगकर्ताको संख्या १४५८७८० पुगेको छ । फेसबुक प्रयोगकर्ताको संख्याको आधारमा यो साता नेपाल ६८ औं स्थानमा रहेको छ ।

फेसबुक Free छ र यो Comminication को लागि उत्तम माध्यम हो ।
विश्वका धेरै मानिसहरु फेसबुक चलाउदछन् र फेसबुद्धारा संसारको कुनै पनि ठाँउबाट जोसुकैसँग जोडिन सकिन्छ ।
फेसबुकको माध्यमबाट आफ्ना भावना र विचार, दैनिक जीवनमा भईरहेका कुराहरु Share गर्न सकिन्छ, Feedback प्राप्त गर्न सकिन्छ । विचार भावना आदान प्रदान गर्ने फेसवुक एक उत्तम माध्यम हो ।
फेसबुकमा राम्रो Privacy Setting पनि रहेको छ जसलाई हामी आफ्नो इच्छ अनुसार Custamize गर्न सक्दछौं ।
Facebook Fan Page, Group, Event आदिको दिन प्रतिदिन लोकप्रियता बढ्दै गईरहेको छ । प्रबर्दनात्मक कार्यको लागि Facebook Fan Page, Group, Event बनाउन सकिन्छ ।
धेरैजसो Celebrity तथा Organization हरु आफ्ना प्रशंसकहरुलाई पछिल्लो सूचना प्रवाह गर्न फेसबुकको प्रयोग गर्दछन् । फेसबुकको माध्यमबाट Celebrity सँग निकट रहन सकिन्छ ।
पुराना साथीहरु भेट्ने फेसबुक उत्तम विकल्प हो । एक अर्काबाट टाढा रहेका, सर्म्पर्कमा नरहेका साथीहरुसंग फेसबुकमार्फत खोजी पुनः जोडिन सकिन्छ ।
फेसबुकमा आफ्ना नजिकका साथीहरुको छुट्टै Group बनाउन सकिन्छ ।

फेसबुकमा यो साता नेपाल

User age distribution on Facebook in Nepal

Male/Female User Ratio on Facebook in Nepal

चोरकै ठूलो स्वर

2012-06-11T04:23:00.000-07:00

जेठ २४ गते चितवनको नारायणगढ स्थीत लक्ष्मीनारायण वस्त्रालयमा राजश्व अनुसन्धान कार्यालयका कर्मचारीहरुले छापा मार्दा अप्रिय घटना घट्न गयो । व्यवसायीहरुले राजस्वका कर्मचारीहरु माथि आक्रमण गरी नियन्त्रणमा लिई जवरजस्ती सिलछाप खोल्न बाध्य पारे । घटनाले हिसांत्मक रुप लियो । सरक्षाकर्मी माथि ढुगांमुढा भयो । नारायणगढ बजार तनावग्रस्त भयो । कर्मचारीहरु चढी आएका बा.१.झ. ९१३५ नम्बरको गाडीका साथै प्रहरी विट जलाईयो । प्रहरीहरु स्थीतिलाई नियन्त्रणमा लिन दर्जनौं सेल अश्रु ग्यास प्रहार गर्नुका साथै हवाईफायर गर्न समेत बाध्य भए ।

व्यवसायीहरुले आरोप लगाएका थिए, विना जानकारी “छापा मार्न आएको ” र “ घुस मागेको ” । अवैध काम भएको आशंकामा छापा मारिने भएकोले जानकारी गराई छापा मार्नुको कुनै अर्थ रहदैन । त्यसैले उनीहरुले लगाएको पहिलो आरोपमा कुनै तुक छैन । यदि घुस मागिएको थियो भने वैधानिक बाटो अवलम्बन गर्न सकिन्थ्यो । प्रहरी, जिल्ला प्रशासन कार्यालय, पत्रकारहरु आदि निकायहरुमा जानकारी गराउन सकिन्थ्यो ।

केहि नेपाली सामाजिक सञ्जाल

2012-06-09T01:15:00.002-07:00

हिजोआज नेपालमा सामाजिक सञ्जाल फेसबुकमा रमाउनेको संख्या बढ्दो छ । गुगल प्लस मार्फत एकअर्कामा जोडिनेको संख्या पनि बढिरहेका छन् । ट्वीटरमा ट्वीटिनेहरु पनि कम छैनन् । सवै वर्ग र उमेरका मानिसहरु यस्ता सामाजिक सञ्जालहरुमा जोडिएर सुचनाहरु आदान प्रदान गरिरहेको छन् । यस्ता सञ्जालहरुको माध्यमबाट सूचना र आफ्ना विचारको आदान प्रदान, टाढा रहेका आफन्त र साथीहरुसंग भेटघाटका साथै आफ्ना व्यापार व्यवसायको प्रवर्तन गर्न पनि सकिने हुदा नेपालमा यस्ता सामाजिक सञ्जालहरुको लोकप्रियता बढिरहेको छ ।
नेपालमा यस्ता सामाजिक सञ्जालहरुको लोकप्रियतासंगै नेपालमा पनि नेपाली सामाजिक सञ्जालहरु निमार्ण भएका छन् । मेरोपोष्ट डटकम, ठूलो डटकम, संगालो डटकम, नेपालनेपाल डटकम आदि जस्ता नेपाली साइटहरु नेपाली समाजिक सञ्जालहरु हुन् । यस्ता साइटहरुबाट ज्ञान, सूचना र मनोरञ्जन लिन, साथीसँग सुखदुःख बाँड्न, विचार र भावनाको आदान प्रदान गर्न सकिन्छ ।

मेरोपोष्ट डटकम

यो साइटलाई निर्माताले कम्प्लिट नेपाली नेटवर्क साइट भनेका छन् । यसमा पूराना साथीलाई खोज्न र नया बनाउन सकिने सुविधा छ । यसमा पनि सबै प्रकारका कुरा सेयर गर्न सकिन्छ । आफ्नो प्रोफाइल पेजलाई आफ्नै ढंगले लेआउट गर्न सकिन्छ । च्याट रुपममा साथी बनाउन सकिन्छ । आफ्नो पोष्टलाई धेरैजनासगं जोड्न सकिन्छ । आज सम्म यस सञ्जालमा ३१२२१ जना प्रयोगकर्ता रहेको छन् ।

नेपालनेपाल डटकम

यो साइटमा साथी बनाउने, साथीहरुसग छलफल गर्ने, ब्लग लेख्ने, च्याट गर्ने, भिडियो सेयर गर्ने, Music Upload गर्ने, आन्तरिक रुपमा एकअर्कालाई इमेल गर्ने, विजनेस डाइरेक्टरी खोज्नेलगायतका सुविधा छन् ।

ठूलो डटकम

Sabaiko Technologies ले विकास गरेको यो वसाइटमा प्रयोगकर्ता वाल पोष्टिङ, ग्रुप च्याट, प्राइभेट च्याट गर्नुका साथै आफ्ना फोटो, भिडियो पोस्ट गर्न सकिन्छ ।

हाम्रोबुक डटकम
हाम्रोबुकमा फेसबुकमा जस्तै वाल, इन्फो, इभेन्ट, सिस्कसन, म्युजिक, फोटो, भिडियोलगायत पोस्ट गर्ने सुविधा रहेकोछ ।

संगालो डटकम

प्रिन्सटन मिडियाले विकास गरेको यो वेवसाइटमा प्रयोगकर्ताको गोपनियतालाई जोड दिएको कम्पनीको दावी छ । यसमा अकाउन्ट र वाल पोस्टिङमा फरक तरिकाले गोपनियता सेट गर्न सकिन्छ ।

2012-05-30T04:11:00.000-07:00

एकान्तमा टोलाई र’न्छु तिम्रो यादमा सधैभरि ,
सक्दिन म भन्न के भो ब्यक्त गरौं कसोगरी ?

चंचल हुदै गयो मन कहाँ कहाँ उडिदियो ,
कठोर भन्थे मुटु मेरो मैनसरी पग्लिदियो ।
भित्र भित्रै जलिराछु देखिदैन हेर्दा खेरी ,
सक्दिन म भन्न के भो ब्यक्त गरौं कसोगरी

कतिन्जेल पर्खी बसौं प्रतीक्षाको दियो बाली ,
संगालेर पिरतीका फूलहरु डाली डाली ।
भोक छैन निद्रा छैन मुहार तिम्रो नयनभरि ,
सक्दिन म भन्न के भो ब्यक्त गरौं कसोगरी

मलाई मन परेका केहि पठनिय पुस्तकहरु

2012-05-29T01:03:00.000-07:00

1 अन्तर्मनको यात्रा जगदीश घिमिरे

2 पल्पसा क्याफे नारायण वाग्ले

3 जीवन काँडा कि फूल झमक घिमिरे

4 सोच कर्ण शाक्य

5 उर्गेनको घोडा युग पाठक

6 फूलको आँखामा आनी छोइङ डोल्मा

7 छापामार युवतीको डायरी तारा राई

8 लू नयनराज पाण्डे

9 रेगिस्तान डायरी देबेन्द्र भट्टराई

10 कर्नाली ब्लुज बुद्दिसागर

11 १०० दिन माओवादी कब्जामा नारायण सुवेदी

12 खान पुगोस् दिन पुगोस् रवीन्द्र मिश्र

13 You Can Win Shiv Khera

15 Arresting God in Kathmandu Samrat Upadhyay

14 The Alchemist Paulo Coelho

15 मेले देखेको दरवार विवेक कुमार शाह

16 सिक्लेसको ठिटो

17 The 3 Mistakes of My Life Chetan Bhagat

2012-05-25T03:57:00.003-07:00

सुख दुःख जिन्दगीका भन्छन् दुई पाटा ,
निधारको भाग्यरेखा खोजु गई म कता ?

दुःखसंगै पछि आँउछ भन्ने आशमा सुख ,
खपिरहे जिन्दगीमा कति कति दुःख ।
मेरा लागि सवै पराई रहेनन् कहीं नाता ,
निधारको भाग्यरेखा खोजु गई म कता ?

ले’राउनु पर्दोरैछ निधारैमा लेखी ,
डोकोमा नी दुध अड्छ रे भाग्य भएदेखि ,
का’छन् मेरा भाग्यदाता ए भाविनी बता ,
निधारको भाग्यरेखा खोजु गई म कता ?

2012-05-25T03:27:00.000-07:00

नखोलेर लुकाई राख्यौं मेरा सामु मनका कुरा ,
सिउदो तिम्रो रंगिएछ लगाएछौ पोते चुरा ।

संझनामा तिमी भेट्छु जताततै तिम्रो  छाँया ,
छोडीगयौ बैगुनी किन लायौ झुटो माया ?
मेरो माया अटल थियौ तिम्रो  माया चल्ती रैछ ,
तिमीसंग मुटु साँट्नु आखिर ठूलो गल्ती रैछ ।

सयौं तारबीच मैले एउटा जून तिमी रोजे ,
मन बाँधेर भएपनि तिमीलाई भुल्न खोजे ।
सकिएन हृदयमा रोपी गयौ तीखा छुरा ,
सिउदो तिम्रो  रंगिएछ लगाएछौ पोते चुरा ।

2012-05-21T03:58:00.002-07:00

2012-05-19T05:10:00.002-07:00

विस्वासको दियो बालेर,

कार्यमा लगनशिल भई,

सहयोगी भावनाले अगि बढ्नू ।

थामेर मित्रताका हातहरु,

पाएका साथ नछोड्नू ।

2012-05-18T20:30:00.001-07:00

मेरो दिलमा बस्ने मान्छे अन्तै वसांई स–यो ,
एक्लो मेरो जीवन अव भुमरीमा प–यो ।

लालीगुरांस, सुनाखरी फूल्ने बनपाखा,
लेकबेशी गाउदैं हिड्थ्यौं मिठो लोकभाका,
भुलिदियो लेक उसले उ त तराई झ–यो ।
एक्लो मेरो जीवन अव भुमरीमा प–यो ।

तिमीलाई पनि लान्छु भनी लगेकोथ्यो साथमा
लगाईदेर चिनौ औंठी उसले आरुघाटमा,
सल्यान्टारमै छोडी मलाई उ त आंखु त–यो,
एक्लो मेरो जीवन अव भुमरीमा प–यो ।

2012-05-18T20:27:00.001-07:00

फलोस् फुलोस् जीवन तिम्रो सफलताले साथ देओस्,

नहोस् कहिल्यै दु ख कष्ट सधै खुशी खुशी मिलोस् ।

रमाइरहोस् दिल तिम्रो धोका मैले पाए पनि,

युगौं युग बाचे तिमी मैले मृत्यु अंगालेनि ।

आई तिमी एक y'Ëf फूल मेरो लासमा चढाइदिनु,

ओठभरी मुश्कान छर्दै अतित सवै भुलिदिनु ।

फलोस् फुलोस् जीवन तिम्रो सफलताले साथ देओस्,

नहोस् कहिल्यै दु ख कष्ट सधै खुशी खुशी मिलोस् ।

2012-05-18T20:25:00.003-07:00

फलोस् फुलोस् जीवन तिम्रो सफलताले साथ देओस्,

नहोस् कहिल्यै दु ख कष्ट सधै खुशी खुशी मिलोस् ।

रमाइरहोस् दिल तिम्रो धोका मैले पाए पनि,

युगौं युग बाचे तिमी मैले मृत्यु अंगालेनि ।

आई तिमी एक y'Ëf फूल मेरो लासमा चढाइदिनु,

ओठभरी मुश्कान छर्दै अतित सवै भुलिदिनु ।

फलोस् फुलोस् जीवन तिम्रो सफलताले साथ देओस्,

नहोस् कहिल्यै दु ख कष्ट सधै खुशी खुशी मिलोस् ।

2012-05-18T20:12:00.001-07:00

सकिदैन टार्न मृत्यु एक दिन त मर्नु छ ,

नातागोत धनसम्पत्ति सवै आखिर छोड्नु छ ।

सवैलाई प्यारो हुन्छ जातियता धर्म ,

सानो ठूलो एकअर्कामा भन्दै भेदभाव गर्नु किन ?

देखाएर शक्ति आफ्नो सम्पत्ति र धन ,

फुस्रो आडम्बर हजुर ठूलो बनिदैन ।

दुई छाक खान र एकसरो लाउन ,

पुगे हुन्छ जिन्दगीमा अरु फाल्तु जोड्नु किन ?

खरानी बन्छ शरिर एकदिन आखिर जल्नु छ ,

सकिदैन टार्न मृत्यु , मृत्यु अवश्वम्भावी छ ।