பூசலம்பு

வித்தியாசம்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Tue, 25 Sep 2012 05:30:00 +0000

“ஏங்க..,”

"எனக்கு நம்ம சுபாவை நினைச்சா சந்தோஷமா இருக்குங்க…”

“என்ன திடீர்ன்னு… எப்ப பாரு அவளைத் திட்டிக்கிட்டு தானே இருப்ப நீ.."

“ஆமா… ஒரு வேலை கூட செய்யறது இல்லைன்னு திட்டுறேன் தான். ஆனா… பாருங்க, நேத்து நாம ஊருக்கு போயிட்டோமே, பொண்ணா பொறுப்பா சமைச்சு எடுத்துக்கிட்டு, தம்பிக்கும் போட்டுக் குடுத்திட்டு, பாத்திரமெல்லாம் தேய்ச்சு கழுவி வைச்சிட்டு, வீடு கூட்டி சுத்தம் செஞ்சிட்டு காலேஜ் போயிருக்கா அதான்"

“வருஷம் பூராவுமா வேலை செய்யறா உம் பொண்ணு… என்னமோ தெரியாத்தனமா ஒரு நாள் வேலை செஞ்சிட்டா… அதுக்கு போய் சந்தோஷப்படுறியே…”

“இல்லைங்க… அவளுக்கு ஒண்ணும் செய்யத் தெரியலையோன்னு நினைச்சேன். கல்யாணம், குடும்பம்ன்னு ஆகறப்போ எப்படி சமாளிப்பாளோன்னு கவலைபட்டுக்கிட்டு இருந்தேன்… ஆனா அப்படி இல்ல… செய்யத் தெரியுது, அவளுக்கு… ஆனா செய்யறதில்லை.. அவ்வளவு தான்…

"அவ இங்க வேலை செய்யணுமின்னு இல்ல… தெரிஞ்சுக்கிட்டா போதும். கல்யாணம், குடும்பம்ன்னு ஆனா பொண்ணுங்களுக்கு ஓய்வு ஏது…"

"பரவாயில்லை நம்ம சுபா… அவளை பத்தி எனக்கு தைரியம் வந்திருச்சு..”

“நேத்து அவ வெச்சிருந்த சாம்பார் கூட நல்லாதான் இருந்துச்சு… கொஞ்சம் உப்பு பத்தலை அவ்வளவு தான்…”

----------------------

"என்னடா நினைச்சிக்கிட்டு இருக்கா உன் பொண்டாட்டி..?"

"ஏன்ம்மா?"

“இன்னிக்கு பாத்திரமே தேய்க்காம போயிருக்கா… எல்லாத்தையும் நான் தேய்ச்சேன் இன்னிக்கு…”

"அட…, இன்னிக்கு ஆபீஸ்க்கு கொஞ்சம் சீக்கிரம் போகணுமின்னு சொல்லிட்டு இருந்தாம்மா சுபத்ரா, அதனால விட்டுட்டு போயிருப்பாளா இருக்கும்."

"அப்படி சீக்கிரம் கிளம்பணுமின்னு நினைக்கறவ காலையில நேரத்துல எந்திரிச்சு எல்லா வேலையும் முடிச்சிட்டு தானேடா போயிருக்கணும்.."

"இன்னிக்கு ஒரு நாள் வந்துதான் தேய்ச்சிக்கட்டுமே ம்மா!!!"

"அது எப்படிடா, ஒரு நாள்ன்னாலும் செய்யாம போகலாம்… தினமும் சாப்பிடல, குளிக்கல…”

“வீட்டுல வேலை ஜாஸ்த்தின்னு ஆபீஸீக்கு லேட்டா போவாளா… வெறுமனே குவிச்சு வெச்சிட்டு போயிட்டா எந்த வேலைக்காரி வந்து செய்வான்னு நினைச்சுக்கிட்டு போயிருக்கா அவ…”

"அப்படியாவது நல்லா சமைக்கவாவது செய்யறாளா, ஏதோ ஒண்ணாவது உருப்படியா செய்யறாளேன்னு சொல்றதுக்கு. அதுவும் இல்லை, நேத்து சாம்பார் ன்னு ஒண்ணு வைச்சிருந்தாளே உப்பே போடாம… இந்த அழகுக்கு பாத்திரம் தேய்க்க கூட நேரமில்லையாம்மா அவளுக்கு.."

கடுப்பேற்றிய புலி

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Fri, 17 Aug 2012 12:09:00 +0000

பிரயாணத்துக்கு தயாராகும் போது முதலில் ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துவைத்துக்கொள்வது, பின்னரே டிக்கெட்டு, துணிகள் போன்றதை அடுக்குவது, ஹேண்ட் பேக் வாங்கும் போது ஒரு புத்தகமாவது வைக்கும்படி கொஞ்சம் பெரியதாக வாங்குவது, அனுமார் வாலைப்போல் நீளமான, வாங்கவேண்டிய புத்தக லிஸ்ட்டை வைத்திருப்பது, அதை பொழுதனைக்கும் update வேறு செய்வது, பின்னாடி வீடு கட்டும் போது வரவேற்பறையுடன் கூடிய நூலகம் ஒன்றையும் கட்டவேண்டும் என்று நினைத்துக் கொள்வது... இப்படி ஒரு புத்தக பிரியர்க்கு உண்டான அத்துணை விஷயங்களும் உண்டு என்னிடத்தில்...

இப்போது தான் புத்தக பிரியை, ஆரம்ப காலத்தில் எல்லாம் புத்தக வெறியை தான் நான்.. பாடபுத்தகத்தை தவிர ஏதேனும் ஒரு கதைபுத்தகத்தை படித்துக் கொண்டேயிருப்பது, அதனால் எப்போதும் வீட்டில் வாங்கிக் கட்டிக்கொள்வது, பரிட்சையில் மார்க் கம்மியாக வாங்கி முதுகில் டின் வாங்குவது என்று... அரசியல்ல இதெல்லாம் சாதாரணமப்பா..

புடவை கடைக்கும் வளையல் கடைக்கும் போய் ஏதும் வாங்காமல் வந்த நாட்கள் கூட உண்டு, ஆனால் புத்தக கடைக்குப் போய், கையை வீசிக்கொண்டு வந்ததேயில்லை.. அப்படிப்பட்ட என்னை 'புத்தகங்கள் என்பதே பொய்களடா... வெறும் டைப் அடிக்கப்பட்ட வரிகளடா... என்று புலம்ப வைத்துவிட்டது ஒரு புத்தகம்...

2008க்கான Man Booker பரிசை அரவிந்த் அடிகாவின் 'The White Tiger' என்னும் நாவல் வென்றிருக்கின்றது என்று படித்தவுடன் என்னுடைய லிஸ்ட்டில் mark செய்து வைத்துக் கொண்டேன்... இத்தனை வருடங்களுக்கு பிறகு 10 நாட்களுக்கு முன்னாடி விதி என்னை mark செய்தது... அதோடு விடாமல் பர்ஸில் இருந்து 300 ரூபாய்க்கு வேட்டும் வைத்தது.

ஒருவழியாக நேற்று தான் கஷ்டப்பட்டு படித்து முடித்தேன்... கதை என்கிற வஸ்த்து/வெங்காயம்/புடலங்காய்/புண்ணாக்கு என்பது கூட தேவையில்லை... குறைந்த பட்சம் வர்ணனைகளாவது ஸ்வாரஸ்யமாக இருக்க வேண்டாமா... அதுவும் இல்லை...

உண்மையில் சேத்தன் பகத் நாவல்களில் கதை என்பதில் புதிய விஷயம் ஒன்றும் இருக்காது... ஆனாலும் அந்த நக்கல்கள், நையாண்டிகள் ரசிக்க கூடியவையாக இருக்கும்.. அது கூட இதில் இல்லை..

ஒற்றனில் வரும் பிராவோ போல் ஸ்கெட்ச் போட்டு, சார்ட்டு போட்டுக் கொண்டு கதை எழுத வேண்டாம்... ஆனால் ஒரு characterizationஆவது இருக்க வேண்டாமா...

இந்த நாவல் முழுவதும் இந்தியாவில் உள்ள - ஏற்றத்தாழ்வுகள், லஞ்ச லாவண்யங்கள், சீர்கேடுகள் இவைகள் (மட்டும்) தான் உள்ளது... யார் சொன்னது இந்தியாவில் இதெல்லாம் இல்லையென்று... அதையெல்லாம் பட்டியல் மட்டும் போட்டால், அதற்க்கு பெயர் நாவலா..? அதற்க்கு பரிசு வேறா... கதை, நாவல் என்று சொல்லி பரிசு தந்திருக்கக் கூடாது... ஒரு article, coverage என்று வேண்டுமானால் சொல்லிக் கொள்ளலாம்... ஆனால் அப்போதும் பரிசு தருவதற்க்கெல்லாம் இல்லை.

321 பக்கம் இருக்கும் 300 ரூபாய் விலையுள்ள இந்த புத்தகத்தில் சற்றேனும் ஆறுதல் அளித்த ஒரே வரி இது தான்... "One fact about India is that you can take almost anything you hear about the country and turn it upside down and then you will have the truth about that thing"

இந்த.. இந்தியாவில் பிறந்துவிட்டு, வெளிநாடுகளில் வாழ்ந்துகொண்டு, அல்லது வெளிநாடுகளில் பிறந்து அங்கேயே வளர்ந்து, வாழ்ந்து கொண்டு.. ஆனால் அதே சமயம் இந்தியாவில் உள்ள மார்க்கெட்டையும் விட்டு விட முடியாமல், இந்தியா தான் என் வேர், கிளைகள் இருப்பது மட்டும் இங்கிலாந்து, அமெரிக்காவில் என்று சொல்லிக்கொண்டு, நம்மை தொல்லை செய்யும் வியாபார நோக்குடையவர்களை கண்டால்..... கொலைவெறி தான் வருகிறது...

Slumdog millionaire, The White tiger போன்றவையெல்லாம் வெளிநாடுகளில் புகழ் பெறுவதற்கு காரணமே அவை இந்தியாவின் இருண்ட பக்கங்களை மட்டுமே காட்டுவது தான் போலிருக்கின்றது..

கொட்டாவி விட்டுக் கொண்டு, மணியை பார்த்துக் கொண்டு, தூங்கி வழிந்து கொண்டு, வேண்டாவெறுப்பாக படித்த முதல் நாவல் இது தான்...

"Blazingly Savage And Brilliant" - Sunday Telegraph
"A Master Piece" - The Times

இப்போது Sunday Telegraph, The Times பத்திரிக்கைகளை பற்றியும், Man Booker விருதைப் பற்றியும் நன்றாகத் தெரிந்து போய்விட்டது எனக்கு...

இந்த அழகில், இந்த கதையைப் படமாக எடுத்தால் அந்த ஹீரோ(!!!!!) வேடத்துக்கு பொருத்தமானவர் ரஜினி தான் என்று அடிகா சொல்லியிருக்கிறார்... ரஜினிக்கு இதைவிட மோசமான வேஷமே கிடைக்காது..

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்... அந்த பரிசு வாங்கியிருக்கு, இந்த பத்திரிக்கையில் நல்லதாக போட்டிருக்கிறார்கள் என்று நம்...பி... எதையும் வாங்கப்போவதில்லை நான்...

உண்மையில் இது புலி கூட இல்லை.. கழுதைப்புலி...
கடுப்பேற்றிய கழுதைப்புலி ....

அட்வர்டைஸ்மெண்ட் அபத்தங்கள்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Sat, 22 Oct 2011 04:30:00 +0000

டிவில அரைமணிநேரம் ஒரு நிகழ்ச்சிய பார்த்தோம்ன்னா அதுல எப்படியும் ரெண்டு விளம்பர இடைவேளை வந்துடுது… பாட்டு படறது, சீரீயல், பாடல்கள், ஆடல் நிகழ்ச்சிகள்ன்னு ஒரே மொக்கை நிகழ்ச்சிகளா தான் இருக்கும்.. படங்களைத் தவிர உண்மையிலேயே நான் ரசித்துப் பார்க்கும் நிகழ்ச்சின்னு ஒன்னு டிவில கிடையவே கிடையாது. டைம் பாஸ், கொஞ்சம் ரிலாக்ஷேஷன் அப்படி இப்படின்னு வேற வழியில்லாம தான் டிவி பார்க்க வேண்டியிருக்கு…

ஆனாலும் அதுல வர்ற விளம்பர இடைவேளைங்கறது அடுத்த சேனலை மாற்றுவதற்கே… பல சமயத்துல நிகழ்ச்சிகளைவிட விளம்பரங்களே அருமையாக இருப்பதும் உண்டு. சிலது கொஞ்சம் மொக்கையாகவும், சிலது ரொம்ப அபத்தமாகவும் இருக்கும்.. அதுல சிலவற்றை பற்றி…

பொம்மிஸ் நைட்டீஸ்

ஒரு குடும்பத்தலைவி எதிரில் வந்தா சூடான விவாதமெல்லாம் மாறிடுமாம்… என்ன கொடுமை சார்… அது கூட பரவாயில்லை.. அதுக்கும் நைட்டீக்கும் என்னப்பா சம்பந்தம்… ஸ்.. ப்பா…

Johnson & Johnson Baby wipes

துணி உபயோகித்து குழந்தையை துடைத்தால் rashes வருமாம்.. அதனால இதை உபயோகியுங்கள்ன்னு…

பிறந்த குழந்தைகளுக்குன்னு ஒரு துணி இருக்கும் பாருங்க அந்த வீடுகள்ல்ல.. அப்பா.. அவ்வளவு மென்மையா இருக்கும்.. குழந்தை மென்மையா இல்ல அந்த துணி மென்மையான்னு தாராளமா பட்டிமன்றமே வைக்கலாம்… பிறந்த குழந்தைக்கான எல்லா விஷயங்களுமே இவர்களிடம் வாங்கவைப்பதற்கான தந்திரமே இது…

Baby Diapers

குழந்தைகள் வீட்டில் உலர்ந்த உடைகளோடு ஆடவும் பாடவும் செய்வார்கள் என்று விளம்பரப்படுத்துகிறார்கள்.. இது தவறல்லவா.. குழந்தைகளை வெளியில் அழைத்துப் போகும் போது தான் diaper போடவேண்டும்… பஸ்ல குழந்தையை எடுத்து செல்கிறோம்… அப்போ அவசரம்ன்னா என்ன செய்வோம்… அந்த மாதிரியான சமயங்களிலே தான் நாம diaper உபயோகிக்க வேணும்.. அதைவிடுத்து வீட்டிலிருக்கும் சமயங்களிலே கூட செய்வதென்பது குழந்தையை படுத்தியெடுப்பதே ஆகும்..

ஆனால் அந்த விளம்பரங்களில் எல்லாம் வீட்டில் இருக்கும் போதும், இரவிலும் பயன்படுத்துங்கள் என்றே சொல்கிறார்கள்… அது அபத்தத்தை தவிர வேறேன்ன..

Sanitary pad விளம்பரங்கள்…

ஸ்..ப்பா… நாசூக்கு… அது எப்படி இருக்கும்.. எத்தனை கிலோங்கற மாதிரி தான் இருக்கும்…

Toothpaste விளம்பரங்கள்

அந்த flavor இருக்கு, உப்பு இருக்கு, அது இருக்கு, இது இருக்குன்னு சொல்றாங்க.. அதனால தான் germs போகும்ன்னு சொல்றாங்க… உண்மையில் டூத்பேஸ்ட் உபயோகிப்பதே ஒரு வாசனைக்குத் தான்… மற்றபடி தினமும் இரண்டு வேளையும் முறையாக பல்விளக்கி, சாப்பிட்ட பின் (3 வேளையும்) வாய் கொப்பளித்தால் தான் அந்த கிருமிகள் போகும்…

அந்த விளம்பரங்களில் இரண்டு வேளையும் முறையாக பல்விளக்கவேண்டும் என்று சின்ன எழுத்தில் போட்டிருப்பார்கள்…

டூத்பிரஷ் விளம்பரங்களும் அவ்வாறே….

இந்த வரிசையில் இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கு… முடிந்தால் இன்னொரு பதிவாக போடுகிறேன்…

சித்தேஸ்வரன் மலை – ஒரு சிலிர்ப்பூட்டும் பயணம்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Wed, 19 Oct 2011 06:50:00 +0000

பாலமலை என்றும், சித்தேஸ்வரன் கோவில் இருப்பதால் சித்தேஸ்வரன் மலை என்றும் சொல்லப்படும் அந்த மலை ஈரோடு மாவட்டம், பவானி அருகே (1/2 மணி நேரப் பயணம்) உள்ள குருவரெட்டியூர், ஊமாரெட்டியுர் அருகே உள்ளது.. இதை மலை என்று சொல்வதைக் காட்டிலும் மலைத்தொடர் என்று சொல்வதே சரி. மேட்டூர் அணையில் தேக்கப்படும் நீர் இந்த மலைத் தொடர்களின் அரவணைப்பில் தான் இருக்கின்றது... குருவரெட்டியூரில் இறங்கி மலைக்கு எப்படி போகணும் என்று கேட்டாலே சொல்லிவிடுவார்கள்... அதிலும் புரட்டாசி மாத சனிக்கிழமைகளில் யாரையும் கேட்கவே வேண்டாம்.. கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் சென்று கொண்டிருப்பார்கள்...

வருடத்தில் புரட்டாசி மாத சனிக்கிழமைகள், (3வது வாரம் ரொம்ப விஷேஷம்), சித்திரை 1ம் தேதி, அமாவாசை போன்ற நாட்களிலேயே மக்கள் வருவார்கள்... மற்ற நாட்களில் ஆள் நடமாட்டமில்லாத, அடர்ந்த ஒரு வனமாக காட்சியளித்து நம்மை பயமுறுத்தும்..

அடிவார பிள்ளையார் கோவிலையும், அங்கே இருக்கும் சிவனையும் வணங்கிவிட்டு, படிகளில்லாத, கற்களும், பாறைகளுமாய் இருக்கும் அந்த தடத்தில் நடக்க ஆரம்பிக்க வேண்டியதுதான்.. அவரவர் உடல் வலிமையை பொறுத்து அரை மணி நேரத்திற்கு ஒரு முறையோ, அல்லது 20 நிமிடங்களுக்கு ஒரு முறையோ சற்று உட்கார்ந்து, தண்ணீர் அருந்தி இளைப்பாறிவிட்டு பயணத்தை தொடரலாம்...நேரம் ஆக ஆக... அடர்ந்த காட்டுக்குள் நீங்கள் சென்று கொண்டிருப்பதை உணர்வீர்கள்.. கீழே கிராமங்களில் வெயில் வருவதையும் உங்களால் பார்க்க முடியும்..

இது தான் ஆரம்பம்

அப்படியே சென்று கொண்டிருந்தால், முதலில் வருவது வெத்தலைப்பாறை என்ற இடம்... பாறைகள் பார்ப்பதற்கு வெத்தலை போல இருக்காது.. ஆனா நல்ல நீநீநீ….ள…ள…ள… நீளமாக இரண்டு, மூன்று பாறைகள் உட்கார்ந்து ஓய்வெடுப்பதற்கு வசதியாக இருக்கும்... முன்பெல்லாம் மக்கள் அங்கே உட்கார்ந்து வெத்தலை போட்டுக் கொண்டு, சிரமபரிகாரம் செய்து கொண்டு பயணத்தை தொடர்வார்களாம்… அதனால் வெத்தலைப்பாறை என்று பெயராம்…

அடுத்து வருவது திம்மம் பொதி.. அங்கே சிமெண்டினால் கட்டப்பட்ட நல்ல அகலமான ஒரு தளம் இருக்கும்.. தானியங்களை காயவைக்கவும், பயணிகள் ஒய்வெடுப்பதற்கும்.. அங்கே 2, 3 கடைகளும் உண்டு… சுக்கு காப்பி, டீ, கம்மங்கூழ், அங்கே விளையும் கொய்யா, மாதுளை, சீதாப்பழங்களையும் விற்பார்கள்… பச்சை படிக்கட்டுகள் போன்ற விளைநிலங்கள், சினிமாவில் பார்த்திருக்கும் ஊட்டி எஸ்ட்டேடுகளைப் போன்ற அமைப்பை பார்க்குப் போதே தெரியும், நாம் திம்மம்பொதியை நெருங்கிட்டோம்ன்னு சொல்லும்..

இந்த இடத்தில் தான் சில வீடுகளை பார்க்க முடியும்.. அடிவாரத்திலிருந்து திம்மம்பொதிக்கு வர்றதுக்கு எங்களுக்கு 2 மணிநேரம் ஆச்சு.. ஒட்டுமொத்தமாக 2 மணிநேரத்திலேயே கோவிலை அடைந்துவிடுபவர்களும் இருக்கின்றார்கள்… பொதுவில் மலை ஏற ஏற, கால்கள் கெஞ்சும்… 10 நிமிடங்களுக்கு ஒரு முறை உட்காரச் சொல்லி அழும்.. அதிலும் சின்ன குழந்தைங்கல்லாம்.. அப்பா.. கால் வலிக்குதுப்பா.. கொஞ்ச நேரம் உக்காரலாம்ப்பா.. என்று சொல்வார்கள்… அவ்வளவு தாண்டா.. கோவில் வந்துருச்சுடா.. இப்படி போயி, அப்படி வந்தா ஆச்சு.. வா.. வா.. என்று இழுத்துக்கொண்டு போவார்கள்.. இத்தனைக்கும் 1 மலை கூட வந்திருக்கமாட்டார்கள்.. (பாலமலை 7 மலைகளை கொண்ட தொடர்).. பார்ப்பதற்கே சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்.. பார்த்துக் கொண்டு மட்டும் இல்லாமல், எட்டி நடை போட்டால் தான் நாமும் சூரிய வெளிச்சம் மறையும் முன் வீடு வந்து சேரலாம்..

ஆனால் சூரிய வெளிச்சம் மறைந்த பின் ( மாலை 6, 7 மணிக்கு ) பயணத்தை ஆரம்பித்து, விடிவதற்குள் மலை இறங்கி வருபவர்கள் தான் அதிகம் இங்கே… அதை நினைத்தாலே சிலிர்க்கின்றது எனக்கு… பட்ட பகலில் மலை ஏறுவதில் கால்கள் தான் வலிக்குமே அன்றி, வேறு சிரமங்கள் இல்லை.. இரவில் ஏறுவதானால்… அடேயப்பா…!!! ஆனால் இரவில் தான் அதிக கூட்டம் இருக்கின்றது.. டயர்களை கொளுத்திக் கொண்டும், டார்ச்சு லைட்டுகளை ஏந்திக்கொண்டும் சாரி சாரியாய் மக்கள்…

அடுத்த இடம் பெரியகுளம்… வருஷந்தோறும் வருபவர்கள், அடிவாரத்தில் ஏற ஆரம்பித்த பின் பெரியகுளம் வந்து தான் நீண்ட ஒய்வெடுப்பார்களாம்.. (அதிகபட்சமாய் 1/2 மணி நேரம்..) பெரியகுளத்தையும் தாண்டி வந்துகொண்டிருக்கையில் ஓரிடத்தில் பாறைகளுக்கிடையில் நீரோடை உண்டு.. அதில் தண்ணீர் எடுத்து கொண்டு, சர்வ சாதாரணமாய் போய்க்கொண்டிருப்பார்கள் மலைக்காரர்கள் என்ற உள்ளூர்வாசிகள்.. தண்ணி பாட்டிலையும், இட்லி, சாப்பாட்டு பொட்டலங்களை மட்டுமே எடுத்துக் கொண்டு செல்லும் நாம் தஸ்ஸு புஸ்ஸு என்று மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருக்க, தண்ணிக் குடம், மூங்கில் கட்டுகள், விற்பதற்கு பெரிய பெரிய மூட்டைகள் என்று மலைக்காரர்கள் தூக்கிக் கொண்டு போவதை பார்த்தாலே பக்குன்னு இருக்கும் நமக்கு…

நாங்கள் பார்த்த போது வீடு கட்டுவதற்கு கருங்கல்லையும், சிமெண்ட்டு மூட்டைகளையும் சுமந்து கொண்டு போனார்கள்… நல்லா ஸ்ட்ராங்கா இருக்காங்க என்று சொல்லிக்கொண்டாலும்… ஒரு அவசர ஆபத்துக்கு கூட அவர்கள் இவ்வளவு பெரிய மலைத்தொடரை தாண்டித்தான் வரவேண்டும் என்பது ரொம்ப கொடுமையான விஷயமே!!!! இப்பொழுதும் பிரசவ வலி கண்டுவிட்டால், மூங்கிலில் தொட்டில் கட்டித்தான் அடிவாரம் வரை அழைத்து வர வேண்டுமாம்.. நினைத்தாலே மயங்கிவிழுந்துவிடுவோம் நாம்..

மலைத் தொடர்

இப்படியாக ஒருவழியாக இஷ்டப்பட்டு கஷ்ட்டப்பட்டு சித்தேஸ்வரரை தரிசித்தோம்... கோவில் சிறிது தான்.. அதிலும் ஒரு பக்கமே தடுப்புகள் உண்டு.. இன்னொறு பக்கம் சற்றே எட்டுப் பார்த்தால், கிடு கிடு பள்ளம்... கோவிலின் முன்புறம் நின்று பார்த்தால் குட்டியாக மேட்டூர் அணையும், அந்த கூண்டுகளில் இருந்து வரும் புகையும் தெரியும்...

ஒருவழியாக சித்தேஸ்வரரை வணங்கியாச்சு.. ஏறது தான் கஷ்ட்டம்.. இறங்கறது சுலபம்ன்னு நினைச்சீங்க.... ம்ஹீம்... தப்பு... இறங்குவது தான் சிரமம்.. மூச்சு விடுவதில் சிரமம் இருக்காது.. ஆனால் கால்கள் நிற்காமல் இறங்கிக் கொண்டிருக்கவே சொல்லும்... தப்பித் தவறி நின்றால் நடுங்கும்... ஆனால் ஏறியதை விட வேகமாக இறங்கிவிட முடியும்... பத்திரமாய் இறங்கிவிட்டதற்கு அடிவார பிள்ளையாருக்கு ஒரு கும்பிடு போட்டுவிட்டு வீட்டுக்கு ஓடி வந்து விடலாம் சந்தோஷமாய்... ஏனெனில் சித்தேஸ்வரன் மலைக்கு செல்வது என்பது ஒரு சிலிர்ப்பூட்டும் பயணம் மட்டும் அல்ல, சற்றே சிரமமான பயணமும் கூட.. மனமென்னும் பேட்டரி ஃபுல் சார்ஜ் ஆகிவிட்டாலும், உடலில் உள்ள பேட்டரி ரொம்ப கீழிறங்கிவிடும்... ரெண்டு நாட்களாகும் மீண்டும் சார்ஜ் ஏற...

பலர் பக்தியின் காரணமாகவும், சிலர் உடலுக்கு ஒரு பயிற்சி என்று சொல்லிக்கொண்டும் செல்வார்கள்.. எது எப்படியோ.. ஓரளவு உடல் வலிமை உள்ளவர்கள் வாழ்வில் ஒரு முறையாவது பார்க்க வேண்டிய இடம் சித்தேஸ்வரர் கோவில்...

பார்க்க / கேட்க பிடிக்காத பாடல்கள்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Thu, 08 Sep 2011 05:11:00 +0000

பாடல்கள் --- திரைப்படத்திலோ, விளம்பரங்களிலோ வரும் பாடல்கள் உண்மையில் நமக்கு உற்சாகம் தரக்கூடியவையே… பாடல் வரிகள், இசை, குரல், அதை காட்சி படுத்திய விதம் என பார்கும்போதும், கேட்கும் போதும் நம்மை வசியப்படுத்துபவை, உற்சாகப் படுத்துபவை....

கர்நாடக சங்கித பாடல்களும், பிற மொழிப்பாடல்களும் புரியாததினால் வரிகளை பற்றி கவலையில்லை.. காதுக்கு இனிமையான இசை இருந்தால் சரி என்பதே என் எண்ணம்...

இதில் சில பாடல்கள் உண்டு.. கேட்கவும் சகிக்காது, பார்க்கவும் தேறாது… அத்தகைய பாடல்களை பற்றியதல்ல இப்பதிவு… ஏதோ ஒன்று நன்றாக இருக்கும்.. இன்னோரு வகையில் சொதப்பியிருப்பார்கள்… பெரும்பாலும் படமாக்கப்பட்ட விதம் தான் நம்மை படுத்தியெடுக்கும்.. அந்த சில பாடல்கள்…

1. 1. யாரடி நீ மோகினி படத்தில் வரும் – எங்கேயோ பார்த்த மயக்கம் பாடல்…

எனக்கு பிடித்த நயன்தாரா, சூடானேன், சுளுக்கெடுத்துருவேன் என்றேல்லாம் அதிகம் பேசாத, சாதாரண தனுஷ், பல பாடல்களில் ஏற்கெனவே எடுத்திருந்தாலும், அலுக்காத சீன்ஸ், (கதாநாயகி அறியாமல், அவள் பின்னாடியே போகும் கதாநாயகன்), நல்ல இசை என்று இருந்தாலும், அந்த குரல் இருக்கிறதே..அடேயப்பா… உதித் நாராயணனாம்.. ஈயத்தை காய்ச்சி, சரி.. ஈயம் என்னன்னு நமக்கு தான் தெரியாதே.. கொதிக்கவெச்ச தண்ணிய எடுத்து காதில் ஊற்றிக்கொண்டதைப் போல் இருக்கும்.. வால்யூமுக்கும், மியூட்டுக்கும் இடையே கரோக்கியை கண்டுபிடித்தவன் வாழ்க என்றே சொல்ல வைக்கும் பாடல்.

2. 2. அமர்க்களம் படத்தில் – கேட்டேன், கேட்டேன் பாடல்…

அருமையான பாடல் வரிகள், எஸ்.பி.பியின் குரல் எல்லாம் நல்லாதான் இருக்கும், ஆனால் அஜீத்தின் வாயசைப்பும், காட்சியமைப்பும் சகிக்காது.. ஸ்கூல்ல பிள்ளைங்க எக்ஸரசைஸ் செய்யற மாதிரியே இருக்கும்.. ஆனால் கேட்க கேட்க திகட்டாத பாடல் இது…

3. 3. வேட்டைக்காரன் படம் – ஒரு சின்னத் தாமரை பாடல்

அருமையான மெலடி (தமிழ்ல்ல எப்படி சொல்றது இதை!!!) பாடல்.. ஆனால் படு மொக்கையாக படமாக்கியிருப்பார்கள்.. அதிலும் விஜய் தலைமுடி… ஸ்ப்பா… கொண்ணுட்டீங்கண்ணா!!! அனுஷ்க்காவுக்கு ஒரு கேவலமான டிரஸ் வேற..விஷய், அனுஷ்க்கா காம்பினேஷனுக்கு நல்ல சீன்ஸ் வெச்சிருக்கலாம்.. ப்ச்சு… ஆனா ரேடியோல, செல்லுல கேட்பதற்கு நல்ல பாடல்…

4. 4. தாஸ் படம் – சாமிகிட்ட சொல்லிபுட்டேன்..

சோக கீதம் தான்.. கேட்க நல்லாயிருந்தாலும், பார்க்க அவ்வளவா பிடிக்காது.. ஏன்னு சொல்லத்தெரியல..

5. 5. புதுக்கோட்டையிலிருந்து சரவணன் படம் – மலர்களே

பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் மயக்கும் குரல்… வால்யூம் அதிகமா வெச்சு கண்ணை மூடி கண்ணாபின்னான்னு ரசிக்கலாம்… வரிகளும், இசைன்னு எல்லாமே டாப் டக்கரா இருக்கும்... ஆனால் படமாக்கப்பட்ட விதம் தான்... ம்ஹூம்…

இன்னும் நிறைய இருக்கு இந்த லிஸ்ட்டுல...

எம தர்பார்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Mon, 14 Mar 2011 04:30:00 +0000

‘அரசே..’

‘மன்னா…’

‘வேந்தே…’

‘ஐயா…’

(நாம் கூப்பிட்டது இவர் காதிலேயே விழவில்லை போலிருக்கின்றது.. எதற்கும் பூலோகமுறைப்படி அழைப்போம்…)

‘சார்…’

யமதர்மர்: "சாராம்… சார்.. ஏன்.. மோர், பால், தயிர், என்றேல்லாம் கூப்பிடுவது தானே,சித்ரகுப்தா…"

"பூலோகம் சென்றுவந்தது முதல் உமக்கும் அந்த பித்து பிடித்துவிட்டதா..? என்னை அழைக்க உனக்கு நம் தமிழில் வார்த்தைகள் கிடைக்கவில்லையா..?"

சித்ரகுப்தர்: "இல்லை வேந்தே… அப்படித்தான் உங்களை அழைத்தேன்.. தாங்கள் மிகுந்த யோசனையில் இருந்ததால், பூலோகமுறைப்படி அழைத்தேன்… மன்னியுங்கள் பிரபு.." (நீங்களும் அதற்குதானே திரும்பினீர்கள்.. ஆனால் குற்றம் சொல்வதென்னவோ என்னை… ம்.. இந்த யஜமானர்களே இப்படித்தான்… )

யமதர்மர்: "பரவாயில்லை குப்தா…. எனக்கிருந்த கோபத்தில் உன்னை சற்று வேகமாக பேசிவிட்டேன்.."

சித்ரகுப்தர்: (பேசினதெல்லாம் பேசிவிட்டு இந்த வார்த்தை ஜாலம் வேறா..) "அப்படியென்ன யோசனை அரசே?"

யமதர்மர்: "சொல்கிறேன்.. .. .. சொல்கிறேன்.. உன்னிடம் சொல்லாமல் வேறு யாரிடம் சொல்லபோகிறேன்.."

சித்ரகுப்தர்: (ம்க்கும்… இப்படி சொல்லி சொல்லியே இவர் நம்மிடம் வேலை வாங்கிவிடுவார்… அந்த கார்பரேட் முதலாளிகளுக்குக்கெல்லாம் இவர் தான் குரு போலிருக்கின்றது…. )

யமதர்மர்: "ஆமாம், குப்தா.. கொலைகளை நாம் எப்படி தரம் பிரித்திருக்கின்றோம்..?"

சித்ரகுப்தர்: "மன்னா.. கொலைகளில் ஒரு 6 வகை உள்ளது.."

தெரியாமல், அறியாமல் செய்துவிடுவது..
தெரிந்தே, திட்டமிட்டே செய்வது..
தெரிந்தே, திட்டமிட்டே, கொடூரமாக செய்வது
தனக்கு நேரடி விரோதம் இல்லாவிட்டாலும் பணத்துக்காக கொலை செய்வது..
விபத்தில் செய்துவிடுவது..
சின்ன குழந்தைகளை கொலை செய்வது…

"இதில் 2-6 வகைக்கு நாம் கடுமையான தண்டனைகளை தருகிறோம்.. மன்னா.."

யமதர்மர்: "சரி.. இனிமேல் இதில் தமிழ்க்கொலை என்ற பிரிவையும் சேர்த்துவிடு.."

சித்ரகுப்தர்: "ஓ…தமிழில் பெயர் வைத்தாலே வரி விலக்கு என்பது போலவா மன்னா.. தமிழ் என்ற பெயருடையவர்களை கொலை செய்வதா மன்னா..?" (தப்பா சொல்லிட்டோமோ!!! நம்மையே கொலை செய்துவிடுவது போல் பார்க்கிறாரே!!!)

யமதர்மர்: "மூடனே!!! சங்கம் வைத்து வளர்த்த நம் தமிழை சிதைப்பவர்களை சொன்னேன்..நம் பூலோக உலாவில் இந்த மானிட பதர்கள் நம் தமிழை சின்னாபின்னமாக சிதைப்பதை பார்க்கவில்லையா நீ..????"

சித்ரகுப்தர்: "ஆமாம் ஆமாம்.. பார்த்தேன்.. இல்லையில்லை கேட்டேன்.."

யமதர்மர்: "ம்.. நாகரீகம் என்று சொல்லிக்கொண்டு, ஆங்கிலத்தில் தான் பேசவேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள். அதாவது முழுவதுமாக ஆங்கிலத்திலேயே பேசுகிறார்களா.. அதுவும் இல்லை.. தமிழில் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் நடுநடுவே ஆங்கில வார்தைகளை தூவிக்கொள்கிறார்கள்.."

சித்ரகுப்தர்: "சமையலில் கொத்துமல்லி தூவுவது போல்.. என்ன மன்னா…??"

யமதர்மர்: "சமையல் என்று சொன்னதும் தான் நினைவு வருகிறது.. இந்த தொலைக்காட்சிகளில் சமையல் நிகழ்ச்சிகளை தருகிறார்களே… அவர்களை மட்டும் தனியே கவனிக்க வேண்டும்.."

சித்ரகுப்தர்: ஆமாம்.. ஆமாம்.. அப்பொழுது தான் புதுசு புதுசா அவங்க செய்யறதெல்லாம் நாம சாப்பிட்டு பாக்கலாம்…

யமதர்மர்: "நீர் மங்குனி அமைச்சரே தான்.. சந்தேகமேயில்லை.."

சித்ரகுப்தர்: (பின்ன உங்களுக்கில்ல அமைச்சராயிருக்கேன்..) "சமையல் கலைஞர்கள் மேல் அப்படியென்ன கோபம் அரசே?"

யமதர்மர்: "பின் என்ன குப்தா.. பதார்த்தம், சுவை, மணம், அருமை போன்ற வார்த்தைகளை எல்லாம் தொலைத்து தலைமுழுகிவிடுவார்கள் போல.."

"இந்த டிஷ் பாத்தீங்கன்னா… ரொம்ப tasteஆ இருக்கு.. பாக்கவே mouth wateringஆ இருக்கு.."

"இந்த டிஷோட flavor அப்படியே நம்மளை இழுக்குதுன்னேல்லாம் சொல்றாங்க.. அதுகூட பரவாயில்லை.. தேங்காய் அரைக்கும் போது நல்லா coarseஆ அரைச்சுக்கோங்கன்னு சொல்றாங்க.. ஏன்.. கொஞ்சம் கரகரன்னு அரைச்சுக்கோங்கன்னு சொல்றது…"

"நல்லா niceஆ grind பண்ணிக்கங்கன்னு சொல்றாங்க.. நல்லா நெகு நெகுன்னு அரைச்சுக்கோங்கன்னு சொல்றது…"

"மெல்லத் தமிழ் இனி சாகும்ன்னு பாரதி சொன்னப்போ இவங்களை பத்தி தெரியாம சொல்லிட்டாரு போல… இவங்க மிக்ஸில போட்டு தமிழை அடிச்சே கொன்னுடுவாங்க… அப்படியும் சாகலைன்னா சட்டியில போட்டு வறுத்துடுவாங்க போலிருக்கு…."

சித்ரகுப்தர்: "அமைதி.. அமைதி.. மன்னா..

சமையல் தான் என்றில்லை.. தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் எல்லாவற்றிலும் தான் தமிழை மோசமாக கையாளுகிறார்கள்.. அப்படியிருக்க அவர்கள் மேல் மட்டும் ஏன் இந்த கோபம்….?"

யமதர்மர்: "மங்குனி அமைச்சரே… மக்கள் எவ்வளவு தான் நாகரீகம் அடைந்தாலும், அவர்கள் எவ்வளவு தான் உயரங்களை எட்டினாலும், அவர்களை அவர்கள் வேர்களோடு பிணைத்து வைப்பதில் சாப்பாட்டுக்கு முக்கிய பங்கு உண்டல்லவா… அத்தகைய சாப்பாட்டு நிகழ்ச்சிகளிலேயே இப்படி தமிழை மறக்கிறார்களே என்று தான் என் ஆதங்கம்…"

சித்ரகுப்தர்: "உண்மை தான் மன்னா.. இன்று முதல் தமிழ்க்கொலை என்ற வகையினையும் சேர்த்துவிடுகிறேன்… தமிழ்க்கொலையாளிகளுக்கு தண்டனையும் எழுதிவைத்துவிடுகிறேன்…"

யமதர்மர்: "தமிழ்க்கொலையாளிகள் மக்கள் தொலைக்காட்சியை பார்த்திருந்தாலோ அல்லது அதில் நிகழ்ச்சிகள் வழங்கியிருந்தாலோ தண்டனையை குறைத்து எழுதிவிடு குப்தா…"

சித்ரகுப்தர்: "அப்படியே ஆகட்டும் அரசே… உங்கள் கோபம் தணிக்க அருகம்புல் சாறு வரவழைக்கிறேன். அருந்தி..சாந்தமடையுங்கள்!!!"

(Image obtained from google search)

Apocalypto – நேர்த்தியான வன்முறை

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Tue, 08 Mar 2011 07:20:00 +0000

ஆயிரம் இருந்தும் வசதிகள் இருந்தும் no peace of mindன்னு, சிவாஜி பாடறமாதிரி,100 இருந்தும் channelகள் இருந்தும், சிலசமயம் ஒரு சேனல்லையும் பாக்கறதுக்கு ஒன்னியும் உருப்படியாக இருக்காது.

எல்லா சேனலையும் ஒரு ஓட்டு ஓட்டிட்டு, கடைசில பாத்து பாத்து புளிச்சுப்போன ஒரு பாட்டையே, திரும்ப பார்க்கும் துர்பாக்கிய நிலை ஏற்படும். இந்த மாதிரி இருக்கப்போ ஒரு நாள், Apocalyptoங்கற படத்தை பாத்தேன். ஒரு சீன் பாத்ததுமே டர் ஆகி அடுத்த சேனலுக்கு ஓடிப்போயிட்டேன்….(படத்துல எல்லாரும் ஆதிவாசி கெட்டப்புல இல்ல இருந்தாங்க)

ஆனா அடுத்த ரவுண்டுல, அந்த சேனலை விட்டு நம்ம ரிமோட்டு நகரமாட்டேன்னு சொல்லிடுச்சு..(அத ரொம்ப தொந்திரவு செஞ்சிட்டேன் போல..) சரி நம்ம ரிமோட்டாண்டவர் சொன்னாரேன்னு அந்த படத்த பாக்க ஆரம்பிச்சேன்… அருமை, அருமை அருமையோ அருமைங்க… ஆனா வன்முறையோ, வன்முறைங்க.

கதை

மாயர்கள் வாழ்ந்த காலகட்டத்தில் ஒரு நாடோடிக்கூட்டம் இன்னோரு நாடோடிக்கூட்டத்தினால் எப்படி அழிக்கப்படுகிறது என்பதே கதை…

இந்த ஒரு வரி கதையை எவ்வளவு நேர்த்தியா சொல்லமுடியுமோ, அவ்வளவு நேர்த்தியா சொல்லியிருக்காங்க.

திரைக்கதை

ஆடிக்கொண்டும், பாடிக்கொண்டும், தாங்கள் இருக்கும் நிலப்பகுதியை ஆண்டுகொண்டும் இருக்கிறார்கள் ஒரு நாடோடிக்கூட்டத்தினர். அப்போது அவ்வழியே போவதற்கு இன்னோரு கூட்டம் அனுமதி கேட்கிறது.. அனுமதி வழங்கிவிட்டு, ஹீரோவின் தந்தை ஹீரோவிடம் சொல்கிறார், இப்போது இங்கே பார்த்ததை யாரிடமும் சொல்லாதீர்கள் என்று. ஏனெனில், அவர்கள் கண்களில் பயம் தெரிகிறது, அது ஒரு வியாதி, எல்லோருக்கும் தொற்றிக்கொள்ளும் என்று சொல்கிறார்.

அடுத்த நாள் காலையிலேயே. இவர்கள் வீடுகளுக்கு தீவைத்து, ஆட்களை கொலை செய்கிறது ஒரு கூட்டம். இந்த களேபரத்தில் ஹீரோ, தனது கர்ப்பிணி மனைவியையும், குழந்தையையும் ஒரு ஆழமான குழிக்குள் விட்டு விடுகிறார். சண்டைக்கு பின் மீதமிருப்பவர்களை கைதிகளாக பிடித்துக்கொண்டும் போகிறது அந்த கூட்டம். கைதிகள் எப்படி கொண்டு செல்லப்படுகிறார்கள் தெரியுமா? கைதிகளின் கைகளையும், கழுத்தையும் மூங்கில்களோடு சேர்த்து கட்டிவிடுகிறார்கள்.

ஒரு நீண்ட மூங்கிலில் 4,5 கைதிகள். அப்படியே நடைபயணத்தை ஆரம்பிக்க வேண்டியது தான். ஒருத்தர் தவறிவிழுந்தாலும், அடுத்தவரும் சேர்ந்து விழவேண்டியதுதான். இப்படி நடக்கறதே கஷ்ட்டம் அதுல ஒரு காட்டாற்றை வேறு கடக்கின்றார்கள். அப்பவே நமக்கு தெரிஞ்சிடுது இன்னும் எவ்வளவோ இருக்குன்னு…

பெண்களை ஏலம்விட்டபின், ஆண்களை புளு கலர் சாயம் பூசி, பலிகொடுக்க அழைத்துச்செல்கிறார்கள். ஹீரோவின் முறை வரும்போது, கிரகணம் ஏற்பட தப்பிக்கிறார் (தற்காலிகமாகத்தான்).

இவர் தான் ஹீரோ

அப்பறம் அப்படி இப்பிடின்னு தப்பிச்சு வந்து தன் குடும்பத்தை மீட்பது தான் கதை. (எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டா படம் பாக்கறப்போ நல்லா இருக்காதுங்க)

டச்சிங் சீன்ஸ்

கைதிகளான பின், எல்லோரும் என்னாகுமோ ஏதாகுமோ என்று கவலைப்படும் போது, ஹீரோ மழை பெய்யக்கூடாது என்று வேண்டிக்கொள்வது.

குழிக்குள் இருந்தாலும் மனதைரியத்தை காட்டும், ஹீரோயினும் அவள் குழந்தையும்.

வன்முறை சீன்ஸ்

கைதிகளின் வெட்டியெடுக்கப்பட்ட இருதயத்தை சட்டியில் சுடுவது. அதைவிடக் கொடுமை அந்த சாம்பலை பெண்கள் குழந்தைகளுக்கு பூசுவது.. அடிங்க....

மீதி கைதிகளை இந்த இடத்தை தாண்டி உங்க ஊர் இருக்குன்னு சொல்லி ஓடவிட்டு சாகடிக்கறது.

--- இவ்வளவு வன்முறை இருந்தாலும் விடாமல் படத்தை பார்க்க செய்யும் திரைக்கதை. Making of a film ன்னு ஒண்ணு பாக்கனும்ன்னா அது கண்டிப்பா இந்த படத்தோட making தான்.

படத்தோடு கண்ணாபின்னான்னு ஒன்றிவிடுகிறோமா நடிகர்களை வேறு costumeல் நம்மால் நினைத்து கூட பார்க்க முடிவதில்லை.

இவர் வில்லன்

இவர் தான் வில்லனாம்

ஒரே ஒரு எரிச்சல். பில்லா படத்துல அஜித் நடையோ நடைன்னு நடப்பாரே, அந்த மாதிரி இந்த ஹீரோ ஓடறார், ஓடறார், காட்டின் எல்லைக்கே ஓடுகிறார். இந்த படத்துல பாதி சம்பளம் உங்க டிரஸ்காக (ஹா.. ஹா..), மீதி சம்பளம் நீங்க ஓடறதுக்குன்னு டைரடக்டர் முன்னாடியே சொல்லிருப்பாரு போல…

வன்முறை காட்சிகளெல்லாம் எனக்கு மேட்டரே இல்லன்னு சொல்றவங்க, இந்த படத்தை மிஸ் பண்ணவேண்டாம்…

Apocalypto - ஆயிரம் இருந்தும் வன்முறை இருந்தும் ஒரு அருமையான படம்.

சொன்னதும் சொல்லாததும்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Thu, 03 Feb 2011 03:17:00 +0000

சொன்னது
வெள்ளநிவாரணத்துக்கு அதிக நிதி ஒதுக்குமாறு பிரதமரிடம் முதல்வர் கோரிக்கை

சொல்லாதது
தேர்தல் வருது சாமி. பாத்து பண்ணுங்க. நீங்க ஒதுக்கற நிதிய பொறுத்து தான் ஓட்டுக்கு 1000மா இல்ல 5000ன்னு முடிவு பண்ணனும்.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
சொன்னது
எகிப்தில் நடந்து வரும் போரட்டங்கள் அவர்கள் உள்நாட்டு பிரச்சனை - இந்தியா கருத்து

சொல்லாதது
நக்சல் பிரச்சனை ஜார்க்கண்டு, ச‌ட்டீஸ்கர், பீகார் மாநிலங்களின் பிரச்சனை.
தமிழக மீனவர் கொலை அவர்கள் தனிப்பட்ட பிரச்சனை. இதிலெல்லாம் மத்திய அரசு தலையிடாது..

-----------------------------------------------------------------------------------------------

சொன்னது

உளவுத்துறையின் எச்சரிக்கையை மாநில அரசுகள் அலட்சியப்படுத்துகின்றன - ப.சிதம்பரம்.

சொல்லாதது

அப்பாடா.. பிரச்சனையை தள்ளிவிட்டாச்சு. இத வெச்சு தேர்தல்ல நமக்கு வேண்டியதை தலைகிட்ட கேட்டு வாங்கிக்கலாம்

----------------------------------------------------------------------------------------------

சொன்னது

சபரிமலையின் 18 படிகளை அகலமாக்குவது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. படிகள் வெறும் கட்டுமானம் அல்ல. அதில் பக்தர்களின் நம்பிக்கையும் சேர்ந்திருக்கின்றது - திருவாங்கூர் தேவஸ்தானம்

சொல்லாதது

அதில் பக்தர்களின் உயிரும் கலந்திருக்கின்றது. வேறேந்த செலவும் செய்யமுடியாது. வரவு மட்டுமே எங்கள் குறிக்கோள்

---------------------------------------------------------------------------------------------

சொன்னது
மத்திய அரசு தனது தரப்பு விளக்கங்களை தெரிவிக்க வேண்டியது உள்ளது. மத்திய பொது தணிக்கை குழு அறிக்கையை மட்டும் வைத்து 2ஜி லைசென்சை ரத்து செய்ய முடியாது - சுப்ரீம் கோர்ட்

சொல்லாதது

ஊழலை நிரூபித்தால் கூட லைசென்ஸ் ரத்து கிடையாது. இதுல தணிக்கை குழு அறிக்கைக்கே லைசென்ஸ் ரத்தா. என்ன சின்னபுள்ளதனமா இருக்கு

ஆத்திகமும், நாத்திகமும்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Mon, 31 Jan 2011 01:58:00 +0000

பதிவர் ஆதியின் ‘நாத்திகம் காத்தல்’ பதிவை படித்தபின் என்னுள் எழுந்த எண்ணங்களின் தொகுப்பே இப்பதிவு....

ஆத்திகம்..

கடவுள் நம்பிக்கை என்பது என்ன..?

ஒரு வரியில் சொல்வதானால்... நமக்கு மேல் ஒரு சக்தி இருக்கு என்று நம்புவதே அது.

ஆனால் இப்படி பொத்தாம் பொதுவாக சொல்லிக்கொண்டிருப்பதோடு நில்லாமல் அந்த கடவுள் நம்பிக்கையை கொண்ட ஒரு கூட்டம் (மதம்) அந்த சக்திக்கு ஒரு வடிவம் தந்தது.. (ஒரு வடிவம் அல்ல.. பல வடிவங்கள்.) ஆணாகவோ, பெண்ணாகவோ சித்தரித்தது, அதற்கு ஆடைகளையும், ஆபரணங்களையும் (அதுவும் அவரவர் வழக்கப்படி, இஷ்ட்டப்படி...) தந்து மகிழ்ந்தது..

அந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட வடிவங்களில் அந்த காலத்திய உடைகளான வேட்டி, சட்டை, புடவைகளை பார்க்கலாம்.. ஒரு வேளை இந்த காலத்தில் ஒரு புதிய கூட்டம் (மதம்) உருவானால், அந்த கூட்டம் புதியதோர் வடிவத்தை தந்தால் அதில் ஜின்ஸ் பேண்ட், பாப் கட் கொண்ட உருவங்கள் ஏற்படலாம். அந்த உருவங்களை நம்பிக்கைகளின் பேரில் நாம் வழிபடவும் செய்யலாம். தவறில்லையே!!!

ஆடைகள், ஆபரணங்களோடு நில்லாமல் நியம நிஷ்ட்டைகளும் ஏற்படுத்தப்பட்டன… அதாவது do’s and don’t’s. அதோடு நிற்கவில்லை.. அந்த உருவங்கள் குடியிருக்க இடங்கள் (கோவில்கள், சர்ச்சுகள், பிற வழிபாட்டுத் தலங்கள்) கட்டப்பட்டன.. அதை பாதுகாக்க அறங்காவலர்கள் அல்லது அதிகாரிகள் நியமிக்கப்பட்டார்கள்… அந்த இடங்களுக்கென சொத்துக்கள் உருவாக்கப்பட்டன… அந்த சொத்துக்களின் வருமானத்தில் அந்த வடிவங்களுக்கான பண்டிகைகள் முதலான காரியங்கள் நடந்தேறின..

எல்லாமே சரியாக நடக்குமா என்ன? சில அறங்காவலர்கள் அந்த சொத்துக்களை அபகரிக்கவும் செய்தார்கள்… இப்படிப்பட்ட சூழலில் நாம் அந்த அறங்காவலர்களை தான் தண்டிக்கவும், பழிக்கவும் செய்யவேண்டுமே தவிர, தெய்வ நம்பிக்கையின் காரணமாகத்தானே இப்படி நடந்தது, எனவே கடவுள் நம்பிக்கையே தவறு என்று சொல்லலாகுமா…!!!!

சபரிமலை புலிமேடு சம்பவத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். பக்தி என்று சொல்லிக்கொண்டு எதற்காக இத்தனை மக்கள் அங்கே வருகிறார்கள். எல்லோரும் டிவியில் மகரவிளக்கை காணவேண்டியது தானே என்று சிலர் “The Hindu” எடிட்டர் பகுதியில் எழுதியிருந்தார்கள். நாத்திகர்களும் இந்த சம்பவத்தை வைத்து கடவுள் நம்பிக்கையை கேள்வி கேட்கிறார்கள். இதே கோவிலாக இல்லாமல் ஒரு தொழிற்சாலையாக, பாலமாக, இருந்தால்…

கூட்டம் கூடுவது மக்கள் தவறல்ல, அதற்கான சரியான வசதிகளை செய்து தராதது நிர்வாகத்தின் தவறேயாகும்.

மதமோ, கடவுள் நம்பிக்கையோ, அறமோ... ஏதோ ஒரு பெயரில் அக்காலத்தில் மக்களுக்கு தொண்டு செய்யவே நினைத்தார்கள்… காலப்போக்கில் அவை மாறிப்போய்விட்டது.. அவ்வளவே..!!!

என்னைப் பொருத்தவரையில் நீ இந்த காரியத்தை முடிந்துக்கொடு, நான் இதை செய்கிறேன் என்று சாமியிடம் பேரம் பேசுவது தவறு மாறாக தெய்வமே.. எனக்கு இப்படிப்பட்ட கஷ்ட்டம் வந்திருக்கின்றது அதை தாங்கும் சக்தியை தா.. அல்லது அதை தீர்க்கும் வழியை காட்டு என்று வேண்டிக்கொள்ளலாம்.. ஆனால் எல்லா சந்தர்பங்களிலும் நம்மால், ஒரு சராசரி மனிதனால் அப்படிப்பட்ட தெளிந்த நிலையில் இருக்கமுடிவதில்லையே… எனவே தான் கைக்கு கிடைத்த ஆதாரமாக மூடநம்பிக்கைளை பற்றிக்கொள்கிறோம் சில சமயங்களில்.

உண்மையில் மூடநம்பிக்கைகள் என்று கிடையாது மாறாக அவையனைத்துமே திரிக்கப்பட்ட நம்பிக்கைகள் தான். உதாரணத்திற்கு மொட்டையடிப்பதை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

நான் இப்படி தப்பு செய்துவிட்டேன். அதன் காரணமான என் அகங்காரத்தை நானே ஒழித்துக்கொள்ளும் விதமாக மொட்டையடித்துக்கொள்கிறேன் என்று வேண்டிக்கொண்டார்கள் அன்று.

ஆனால் இன்றா, நான் மொட்டையடிப்பதாக வேண்டிக்கொண்டிருக்கிறேன், அந்த தெய்வம் கண்டிப்பாக எனக்கு அதை செய்துதரும் என்று சொல்கிறார்கள். இந்த திரிக்கப்பட்ட நம்பிக்கை தான் தவறே, தவிர கடவுள் நம்பிக்கை தவறல்லவே..

ஒரு முக்கியமான மீட்டிங்கிற்கு செல்கிறீர்கள். அதில் பேசப்போகும் பாயிண்டுகளை நன்கு குறிப்பெடுத்துள்ளீர்கள்.. Projector போன்ற உபகரணங்களையும் test செய்து வைத்துக்கொள்கிறீர்கள், உங்கள் மீது உங்களுக்கு அசாத்திய நம்பிக்கையும் உள்ளது. ஆனாலும் புறப்படும் சமயம் கடவுளை வணங்கிவிட்டு செல்கிறீர்கள். இது மூடநம்பிக்கையா? புறப்படும் இடத்திலிருந்து நாம் சென்று சேரும் இடம் வரும்வரை நம் கண்ணுக்குதெரியாத எத்தனையோ இதர்பாடுகளை களைந்து நம்மை காக்குமாறு நமக்கு மேல் இருக்கும் அந்த சக்தியிடம், கேட்டுக்கொள்கிறோம். அவ்வளவே..!!!

ஆனால் கடவுளே இல்லை என்று சொல்வதை கேட்டால் சிரிப்புத்தான் வருகின்றது.. ஒரு அலுவலத்திற்கு நீங்கள் ஒரு கடைநிலை ஊழியராக சேரப்போகின்றீர்கள்.. பரபரப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் அந்த அலுவலகத்தின் உரிமையாளரை நீங்கள் பார்க்கவில்லை.. உடனே அந்த அலுவலத்திற்கு உரிமையாளரே கிடையாது என்று சொல்லிவிடமுடியுமா…

தக்கிளியூண்டு அலுவலத்திற்கே உரிமையாளர் இருப்பாரென்றால், இவ்வளவு பெரிய அண்ட சராசரத்திற்கு உரிமையாளர் / பாதுகாவலர் இருக்காமல் இருப்பாரா..? அப்படிப்பட்ட அவர் நம்மைப்போன்ற கடைநிலை ஊழியருக்கு காட்சி தான் தருவாரா..?

ஆனால் மலிந்து கிடக்கும் மூடநம்பிக்கைகளே நாத்திகர்களை உருவாக்குகின்றது என்று எண்ணுகிறேன். எனவை நாத்திகர்கள் கடவுள் நம்பிக்கையை எதிர்க்கவேண்டாமென்றும் அதன் பெயரைச் சொல்லிக்கொண்டு நடத்தப்படும் மூடநம்பிக்கைகளையும், தவறுகளையும் எதிர்க்கவேண்டுமென்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

ஆத்திகர்கள் கடவுள் நம்பிக்கையையும், மூடநம்பிக்கைகளையும், தவறுகளையும் பிரித்தரிய கற்றுக்கொண்டு மேன்மேலும் கடவுள் நம்பிக்கையில் மூழ்கித் திளைக்குமாறும் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

வந்தார்கள்... சுரண்டினார்கள்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Thu, 06 Jan 2011 08:52:00 +0000

சமீபத்தில் தான் மதனின் ‘வந்தார்கள் வென்றார்கள்’ படிக்க முடிந்தது. ரொம்ப நல்லாயிருந்ததுன்னு சொன்னா அது ‘சூரியனுக்கே டார்ச்’ அடிக்கற மாதிரி…

குட்டி குட்டிப் பெட்டி செய்திகளுடனும், சுவையான எழுத்து நடையுடனும் இருக்கும் அந்த புத்தகத்தை விமர்சனம் பண்ணப்போறதில்லை நான்.

அந்த காலத்துல நடந்த சம்பவங்களையே இப்படி சுவையா எழுதமுடியும்ன்னா இந்த காலத்துல நடக்கறத எழுதினா!!! அதாவது கி.பி 2100ஆம் ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்ததை கி.பி.3500 ல் எழுதினால் எப்படியிருக்கும்ங்கற ஒரு கற்பனை தான் இந்த பதிவு

வந்தார்கள்.. வென்றார்கள்’ – அதாவது படையெடுத்து வந்தார்கள், போரில் வென்றார்கள். இங்கே நான் எழுதப்போவது ‘வந்தார்கள்.. சுரண்டினார்கள்’, அதாவது, ஆட்சிக்கு வந்தார்கள், பணத்தை சுரண்டினார்கள்.

ரெடி ஸ்டார்ட் மியூசிக்… !!!! (imagine கவுண்டமணி வாய்ஸ்)

-------------------------------------------------------------------------------------------

மன்னராட்சி மக்களை கஷ்ட்ப்படுத்துகிறது என்று சொல்லி, கி.பி. 2000மாம் ஆண்டுகளில் இந்தியாவில் மக்களாட்சி என்ற ஒன்றை கொண்டுவந்தார்கள். அதாவது மன்னருக்கு பதில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதியே மக்களை ஆள்வது என்பது தான் அது..

ஆனால் மன்னர் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் மக்கள் வரிப்பணத்தை கொள்ளையடித்தது மாறி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவரின் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் வரிப்பணத்தை கொள்ளையடித்தது தான் நடந்ததே தவிர வேறோன்றும் வித்தியாசமில்லை.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதியே ஆனாலும் அவர்கள் செய்த அட்டூழியங்களை மக்களால் தட்டிக்கேட்க முடியாமல் இருந்தது தான் மக்களாட்சியின் துரதிருஷ்ட்டமாக இருந்தது..

-------------------------------------------------------------------------------------------

இதில் 10 முறை முதல்வராக இருந்த கருணாநிதி, தனது உழைப்பு அனைத்தையும் தனது குடும்பத்திற்காகவே செலவிட்டார். குடும்பம் என்றால் மகள், மகன் மட்டுமல்ல, மகள் வயிற்று கொள்ளு பேத்தி, மாமன் மகள் பெற்ற எள்ளு குழந்தைகள், அவர்தம் செல்ல வளர்ப்பு பிராணிகள் எல்லாம் அடங்கும்…

அவரை பற்றி சில தமாஷ் செய்திகள்…

10 முறை முதல்வராக இருந்த கருணாநிதி, பாராட்டுக்கு என்றுமே மயங்குபவராக இருந்துள்ளார்… அவர் எந்தவொரு செயல் செய்தாலும், பாராட்டி விழா எடுத்து, விருது வழங்குவதை, அவரிடம் காரியம் சாதித்து கொள்பவர்கள் வழக்கமாக கொண்டிருந்தனர்.

இப்படி எதற்கெடுத்தாலும் விழா எடுத்து எடுத்து கடைசியில் அவர் தினமும் காலையில் இட்லியும், தாளிக்காத சட்னியும் சாப்பிடுவதை கொண்டாடி பிரம்மாண்ட விழா எடுத்து, அவருக்கு

‘இட்லி சாப்பிடும் இளந்தலைவர்!!!’ (அப்போது அவருக்கு வயது 120)

என்றும்

‘தாளிக்காத சட்னி சாப்பிடும் தன்மான சிங்கம்’

என்றும் விருதுகள் வழங்கப்பட்டன என்று குறிப்புகள் சொல்கின்றன…

மக்களை உழைக்கும் வர்க்கமாக்காமல், அடிப்படை வசதிகள் செய்து தராமல், இலவசங்கள் அள்ளித் தந்து, மண்டும் மீண்டும் ஆட்சியில் அமர்ந்த பெருமையும் அவரையே சாரும் என்று வரலாற்று ஆசிரியர் சோ என்பவர் தெரிவிக்கிறார்.

ஆம் அவரது ஆட்சியில் மக்களுக்கு டிவி என்கிற சாதனத்தில் ஆரம்பித்து, அன்றாட சமையலுக்கு தேவையான கருவேப்பிள்ளை, கொத்துமல்லி வரை இலவசமாக தரப்பட்டது…

யாரையும் (எந்த கட்சியையும்) எளிதில் பகைத்து கொள்ளாததும், சலுகைகளை வாரி இறைத்ததும், அதை அடிக்கடி விளம்பரப்படுத்திக் கொள்வதும், ஜெயலலிதா கட்சியைக் காட்டிலும், நல்ல கட்டுக்கோப்பான கட்சியை நடத்தியதும், அவரது ப்ளஸ்கள்..

ஆனால் அவர் பார்த்து பார்த்து வளர்த்த குடும்பத்தாலேயே அவரது ஆட்சி சரிந்தது என்பது தான் வேதனையான தமாஷ்..

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

விருது வாங்கி கருணாநிதி தான் அப்படி என்றால், அவருக்கு சக்கிவாய்ந்த எதிரியாளியாக கருணாநிதியாலேயே கருதப்பட்ட ஜெயலலிதா என்பவர் தான் இமாலய ஊழல்களுக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்ட அம்மையார்.

மேலும் அவர் கருணாநிதியின் ஆட்சிக் காலத்தில் எதற்கெடுத்தாலும் ஆர்ப்பாட்டம், பேரணி, அறிக்கை என்று தனது இருப்பைக் காட்டிக்கொண்டவர். அதன் பயன் என்னவெனில் குழந்தைகள் வீட்டில் அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்தால் கூட பெற்றவர்கள் அந்த குழந்தையை பார்த்து

‘ஏன்டா இப்படி அழுது போராட்டம் செய்யற’ என்று சொல்லும் அளவுக்கு போய்விட்டது…

7, 8 மொழிகள் அறிந்திருந்தும், நல்ல ஆளுமைத் திறன் இருந்தும், கட்சியில் யாரையும் வளரவிடாமல் இருந்ததும், தான் செய்த ஊழலை மறைக்க தெரியாததும், மக்களிடமும், மீடியாக்களிடமும், தன்னை சுற்றியிருப்போரிடமும் நீக்குபோக்கு காட்டத்தெரியாமல் இருந்ததும் அவரது சரிவிற்கு முக்கிய காரணம்… என்று 2025ல் தான் எழுதிய நூலில், வரலாற்று ஆசிரியர் மதன் கூறுகிறார்.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ராஜா காலத்தில் ஆட்சிகள் மாறியதும், பழுக்க காய்ச்சிய வாளை அரசியல் எதிரிகளின் கண்களில் பாய்ச்சி, அவர்கள் மீண்டும் தலையெடுக்காமல் பார்த்துக்கொள்வார்கள். அது கி.பி.1600களில்.

ஆனால் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துவிட்ட கி.பி. 2100களில் அரசியல் எதிரிகளை வழக்கு போட்டு அவர்கள் மீண்டும் தலையெடுக்காமல் பார்த்துக்கொள்வார்கள்.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

இன்னும் இப்படி நிறைய எழுதிக்கொண்டே போகலாம்..

உதிரிப்பூக்கள் – டிசம்பர் 21, 2010

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Tue, 21 Dec 2010 08:03:00 +0000

யானைக்குட்டி

கோவை வனச்சரகத்தில் பிறந்த சில மணிநேரங்களிலேயே யானைக்குட்டி ஒன்று கைவிடப் பட்டுள்ளதாம்.. அதை அதன் தாயுடன் சேர்க்க நடந்த முயற்சிகள் (மனித வாசனை பட்டால், யானைகள் கூட்டத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட மாட்டாது என்பதால், யானையின் சாணத்தை பூசிக்கொண்டு, அந்த குட்டியை பராமரித்துள்ளார்கள்) தோல்வியடைந்து, அந்த குட்டி வண்டலூரில் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது..

இது எல்லாருக்கும் தெரிஞ்ச செய்திதான்… ஆனால் எனக்கு எரிச்சல் வந்தது தினமலர் பாத்து தான். அந்த யானை குட்டி ‘சொகுசாக’ காரில் ஏற்றி அனுப்பிவைக்கப்பட்டதாம். என்ன ‘சொகுசு’!!! தாயை பிரிந்து, வாழ போராடும் ஒரு குட்டி, வண்டியில் ஏற்றி அனுப்பபட்டால், அதுக்கு பேரு சொகுசா???

விஜயகுமார், வனிதா நியூஸ் கவர் பண்றதைக் காட்டிலும், இந்த மாதிரி செய்திகளையாவது இந்த பத்திரிக்கைகள் அதிகம் போடலாம்… அந்த வகையில ஹிந்து பத்திரிக்கை பரவாயில்லை…

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

வந்தார்கள் வென்றார்கள்

மதனின் ‘வந்தார்கள் வென்றார்கள்’ படித்தேன். நல்லாயிருந்தது. (1995ல வந்த புத்தகம். இப்பத்தான் படிக்கமுடிஞ்சது… இவ்வளவு நாளா எப்படித்தான் மிஸ் செய்தேனோ!!!)

பெட்டி செய்திகள் ஸ்வாரஸ்யமாக இருந்தது…

அரச பதவிக்கு போட்டியாக இருப்பவர்களின் கண்களை நோண்டியெடுப்பார்களாம்… இல்லைன்னா பழுக்க காய்ச்சிய இரும்பு கம்பிய கண்ல விட்டு கண்ணைக் குருடாக்குவார்களாம் என்ன கொடுமை சார் அது?

அதில் போரில் வென்ற பின், பிடிபட்ட ஆயிரக்கணக்கான கைதிகளை பார்த்து தைமூர் சொல்லும் ஒரு டயலாக்…

‘இதில் கட்டடக் கலைஞர்களையும், ஓவியர்களையும், சிற்பிகளையும் நம்முடன் கொண்டு செல்வோம். எதற்கும் உபயோகமில்லாத
க(ம)ற்றவர்கள் தலைகள் வழக்கம்போல் சீவப்படலாம்’

அந்த காலத்தில் அவர்களுக்கு தான் மவுஸ்… இந்த காலத்தில் ஓவியர்களையும், சிற்பிகளையும் நாம் மதிப்பதேயில்லை…

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

தெளிவு, திறமை, நேர்மை ஆகியவற்றின் மொத்த உருவமாக பிரதமர் மன்மோகன் சிங் இருக்கிறார்

--- இப்படி இந்த வார காமெடியை சிரிக்காமல் சீரியசாக சொல்லியிருப்பவர் வேறு யாருமில்லை… சோனியா காந்தி தான்..

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

மன்னன் படத்தின் இந்தி பதிப்பு பார்த்தேன். தனுஷ், ஜெயம் ரவி மட்டும் இல்லை, ரஜினி, கமல், MGR, சிவாஜி ஆகியோரின் படங்களும் பெரும்பாலும் காப்பி தான். என்ன ஹிந்தியில இருந்து இருக்கும்.
கொஞ்சம் ZEE cinema, Star Gold சேனல்கள் பார்த்தால் தெரிந்துபோய்விடும்.

என்னதான் ஸீன் பை ஸீன் எடுத்திருந்தாலும் ஒருவர் செய்ததை இன்னோருவரால் செய்யவே முடிவதில்லை…

எங்க வீட்டுபிள்ளை படம் கன்னடத்தில் விஷ்ணு வர்த்தன் செய்திருப்பார். அவர் நல்ல நடிகர் தான். சந்தேகமில்லை. ஆனால் அந்த சாட்டையை சுழற்றிக்கொண்டு MGR பாடும் ‘நான் ஆணையிட்டால்’ பாட்டை நின்ற இடத்திலேயே நின்று கொண்டு விஷ்ணு வர்த்தன் செய்யும் போது, கை தன்னியல்பாக சேனலை மாற்றவே செய்யும்.

Back to மன்னன் ஹிந்தி பதிப்பு.. ஸ்ரீதேவி தான் விஜயசாந்தி கேரக்டரில். அந்த மிடுக்கும், அகங்காரமும் ஸ்ரீதேவிக்கு வரவில்லை… கண்ணில் கோபம் வந்தாலும், body language சரியாக வரவில்லை அவருக்கு…

ரஜினியை அப்பாயிண்ட் செய்யும் சீனில்

‘நீங்க ஜிஜிபாய் கம்பெனில வேலை பாத்தீங்களோ, இல்லை பாஜிபாய் கம்பெனில வேலை பாத்தீங்களோ எனக்கு கவலையில்லை என்று ஆரம்பித்து நெத்தியில பட்டை, உத்திராட்ச கொட்டை’ என்று instruction கொடுப்பதாகட்டும், செக்ரட்டரி எங்கே என்று கேட்கும் ரஜினியிடம் கை சொடுக்குவதாகட்டும், இல்லை தியேட்டரில் ரஜினிக்கும் கவுண்டமணிக்கும் மோதிரத்தையும், செயினையும் அப்படி அலட்சியமாக கொடுக்கும் (போடும்) ஸீனாகட்டும் விஜயசாந்தி தான் டாப்பு.. சான்சேயில்லை அவ்வளவு நல்லா செய்திருக்கிறார்..

திருக்கடையூர் – திருக்கோவில் பயணம்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Thu, 16 Dec 2010 00:38:00 +0000

திருக்கடையூர். பெயர் கேட்டதும், திருக்கடையூர் அபிராமி என்று பெரும்பாலும் சொல்லிவிடுவோம். முன்ன பின்ன நாம அந்த கோவிலுக்கு போகலின்னாலும், மார்கழி மாத பஜனை பாடல்களில் நமக்கு நல்ல பரிச்சயமான கோவில் தான்.

கோவிலின் அம்மை - திருக்கடையூர் அபிராமி

கோவிலின் ஈசன் – அமிர்த்தகடேஸ்வரர்

மயிலாடுதுறையில் இருந்து டவுன் பஸ் போகிறது. ஆனால் 1 மணி நேரம் ஆகின்றது… (டவுன் பஸ்.. அதுவும் அரசு பஸ்.. வேகத்துக்கு கேக்கவா வேணும்!!!!) கும்பகோணம் தான் போக்குவரத்து கழகத்தின் zonal ஆஃபிஸ். அதனால் தானோ என்னவோ, கும்பகோணம், மயிலாடுதுறையில் பஸ்கள் அனைத்தும் பரிதாபகரமான நிலையில் இருக்கின்றன… காயலான் கடைக்கு எடுத்து போனால் உடைத்துப்போட நம்மிடமே காசு கேட்பார்கள் என்ற சொற்றொடர் இந்த பஸ்களை பார்த்து தான் வந்திருக்கும் போல!!!!

கோவிலின் முகப்பு

இந்த கோவிலில் 60ம் திருமணங்கள் தான் மிகவும் விசேஷம்… கல்யாணங்களை போன்றே அவைகளும் மிக விசேஷமாய், ஆடம்பரமாய் நடத்தப்படுகின்றன… கோவிலெங்கும் , திருமண கோலமாய் இருக்கின்றது. சொந்தபந்தம் அனைத்தையும் அழைத்து, எல்லா சம்பிரதாயங்களை (ரூ4000, ரூ 8000) செய்பவர்களும் இருக்கின்றார்கள், அர்ச்சனை மட்டும் (ரூ 96, அர்ச்சகருக்கு 200) செய்து கொண்டு தாலி கட்டிக் கொள்பவர்களும் இருக்கின்றார்கள்.

வாக்கிங் போகும் யானை

நாமெல்லாம் வாக்கிங் போனால் காலையில் இல்லேன்னா மாலையில் போவோம், ஆனால் இந்த கோவில் யானை நாள் முழுவதும் வாக்கிங் போகின்றது… அதாவது கல்யாணத்துக்கு சீர் வரிசை எடுத்து வருபவர்களை கோவிலின் நுழைவாயிலில் இருந்து கொடிமரம் வரை அழைத்து வருகின்றது… (ஆசை தோசை… அப்பள வடை… சும்மா வருமா… அதுக்கு தனியா டப்பு தரணும்…). ஒரு செட்டு வந்ததும் இன்னோரு செட்டு ரெடியா இருக்கு… பாவம் யானைக்கு தான் அந்த கோவில்ல ஓய்வேயில்ல…

யானையுடன் சீர் வரிசை கொண்டுவருவோர்

அங்க அர்ச்சகர்கள் எல்லாம் பயங்கர பிசி (கவுண்டமணி மாதிரி இல்ல.. நிஜமாவே பிசி தான்…) ஆளாளுக்கு கையில செல்போஃன் வெச்சு நல்லா கல்லா கட்டறாங்க… ஒரே சன்னிதியில் அத்தனை அர்ச்சகர்களும் எப்படித்தான் அர்ச்சனை செய்யறாங்களோ!!!! (அடடே ஆச்சர்யக்குறி!!!)… ஒரே ஆச்சர்யம் தான்…

அம்மன் சன்னிதியில் வாயில் காக்கும் மகளிரணி

கோவில் நல்லா பெரிசாவே இருக்கு… கோவில்ல என்னைக் கவர்ந்த இன்னோரு விஷயம், அங்கயிருந்த ரெண்டு பெரிய குத்துவிளக்குகள்… ஆளுயரத்துக்கு இல்லை இல்லை…. ஓர் ஆளை விடவும் உயரமாக இருந்தன அவை… (பக்கத்தில் இருக்கும் சின்ன அகல்விளக்கை பார்த்தால், அந்த விளக்குகளின் பிரம்மாண்டம் புரியும்… )

பிரம்மாண்டமான குத்துவிளக்குகள்

ஆக மொத்தத்தில் இந்த முறை terror விசிட்டாக இல்லாமல், நல்லதொரு பயணமாகவே அமைந்தது…

காதலும் கத்திரிக்காயும்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Fri, 03 Dec 2010 10:57:00 +0000

‘சுபத்ராம்மா…’

‘பேஃன் ரிப்பேர் பண்ணியாச்சும்மா’

‘செக் பண்ணிக்கோங்க’

‘இதோ வர்றேன்… ப்பா..’

‘சீக்கிரம்மா.. இன்னும் ரெண்டு வீட்டுக்கு போகணும்மா.. நீங்க அவசரமா சரி செய்யணும்ன்னு கூப்பட்டதால தான் வந்தேன்..’

‘இதோ ஆச்சுப்பா… ஐயா இன்னிக்கு ஊர்லிருந்து வந்துருவாரு.. அதான் அவசரமா சரி செய்ய சொன்னேன். சரி நல்லா ஒடுது.. ஓகேப்பா..’

‘சரி வரேம்மா…’

அப்பா… பேஃன் ரிப்பேர் பாத்தாச்சு.. பாவம்… ஒரு வாரம் ஆபிஸ் விஷயமா டூர் போயிட்டு இன்னைக்குத்தான் அவர் வர்றார்.. வந்ததும் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ்ட்டா டிவி பாப்பாரு.. அப்ப போயி பேஃன் ஓடலன்னா.. அதான் எப்படியோ ஆளைக் கூப்பிட்டு சரி செஞ்சாச்சு…

ஐய்யயோ!!! அடுப்புல தீயுதே!!!

வெண்டைக்காய் பொறியல்ன்னா ரொம்ப இஷ்ட்டம் அவருக்கு.. ஆனா இப்படி சட்டிய தீச்சிட்டமே… சரி வேற பாத்திரத்தில் செய்வோம்..

அப்படியே கொஞ்சம் கொள்ளு ரசமும் வைப்போம்.. அவருக்கும் பெரியவ திவ்யாவுக்கும் புடிச்ச ஐட்டம்..

பாவம் மனுசன்… ஒரு வாரமா ஹோட்டல் சாப்பாடு சாப்ட்டு அலுத்து போயிருப்பாரு.. ஒரு புடி பிடிக்கறமாதிரி செஞ்சு வெக்கணும்..

--------

சீக்கிரம் சமையலை முடிச்சிட்டு வீட்டை க்ளீன் செஞ்சு

வைக்கணும்.. நியூஸ் பேப்பர்ல்லாம் எடுத்து வெக்கணும்.. ஒரு வாரத்துக்கும் சேர்த்து ஏதோ எக்ஸாமுக்கு படிக்கறாப்ல பேப்பர படி படின்னு படிப்பாரு..

வீட்ல பேப்பர் படிக்கறத தவிர வேற ஒண்ணும் செய்யறதில்லைன்னாலும், இன்னிக்கு அவர ஒண்ணுமே சொல்லக்கூடாது..

நமக்கும் வாய் கொஞ்சம் நீளம் தான்.. டக்குன்னு டக்குன்னு சண்டை போடறேன்.. பாவம் அவரு..

ரெண்டு மணிக்கு வரேன்னு சொன்னாரே.. மணி மூன்றை ஆச்சே.. இன்னும் காணமே…

போஃன் பண்ணி பாப்பமா…

வெளியில போன மனுசன் வீடு வந்து சேர்ற வரைக்கும் பயமாத்தான் இருக்கு.. தினமும் நியூஸ் பேப்பர் பாத்தாலே டென்ஷனாகுது…

காலிங்பெல் சப்தம் கேட்குதே.. வந்துட்டாரு போல..

‘சுபா’

‘ஏங்க… இவ்வளவு லேட்டு..?’

‘பஸ் கிடைக்கலம்மா…’

'வேலையெல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சுதாங்க?'

'ம்.. ஆச்சும்மா'

‘இந்தா.. இதை உள்ள வை..’

‘என்னங்க இது…?’

பிள்ளைங்களுக்கு ஸ்நாக்ஸா?

‘இல்லை மா.. வர்ற வழியில கத்திரிக்காய் வித்துட்டு இருந்தான்.. நல்லாயிருந்துச்சு.. அதான் ஒரு கிலோ வாங்கினேன்’

‘ஏங்க.. எதுக்கு இப்ப கத்திரிக்காய் வாங்கிட்டு வந்திருக்கீங்க.. ?’

‘ஏற்கனவே பிஃரிட்ஜ்ல அரை கிலோ கத்திரிக்காய் இருக்கு.. ஒரு வாரம் கழிச்சு வர்றீங்களே!!! பிள்ளைங்களுக்கு சாப்பிட ஒண்ணும் வாங்கிட்டு வராம… இத வாங்கிட்டு வந்திருக்கீங்களே!!!’

‘எப்படித்தான், இப்படி ஏற்கனவே இருக்கற காயா கரெக்ட்டா பாத்து வாங்கிட்டு வருவீங்களோ!!!!’

‘கொஞ்சமாச்சும்………………….’

‘---------------------------------------‘

‘------------------------------------------------------------------------------‘

‘-----------------------------------------------------------------------------------'

(Thanks to Ifood.tv for the image)

கும்பகோணம் கோவில்கள் - ஒரு terror பயணம்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Sun, 21 Nov 2010 00:45:00 +0000

திருப்பதியில தடுக்கி விழுந்தா மொட்டைகள்...

கும்பகோணத்துல தடுக்கி விழுந்தா கோவில்கள்...

ஏகப்பட்ட கோவில்கள்... ஏற்கனவே ரெண்டொரு முறை சென்றிருக்கிறேன்... எல்லாம் பரிகார பூஜைகளுக்காகத்தான்...

இந்த முறை சென்றது திருநாகேஷ்வரம்.... அதுவும் ஞாயிறு ராகுகால பூஜைக்கு... நாக கன்னிக்கு பாலபிஷேகம் செய்யணும்ன்னு (வேற யாரு., ஜோசியர் தான்) சொல்லிட்டதால, பெத்தவங்க அதை நம்பறதால... escape ஆகவே முடியல(நான் அவ்வளவு நல்ல பொண்ணு... பெத்தவங்க சொன்னா அப்படியே கேப்பேன்... ஆனா எப்ப கேப்பேன்னு தான் ... ஹி... ஹி.. )

ஏகப்பட்ட ஞாயிறு escape ஆகிட்டேன். இப்படியே போனா இவ இந்த ஜென்மத்துல போகமாட்டான்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டவங்க, போன ஞாயிறு கட்டியிழுக்காத குறையா கூட்டிட்டு போயிட்டாங்க... ஆனாலும் வடிவேலு மாதிரி வாண்டடா வந்த மாதிரியே ஸீன் போட்டுட்டே போனேன்...

ரயிலேறி, பஸ் மாத்தி, அந்த புண்யஸ்தலத்தில் கால் வைக்க போறேன்...

பாலபிஷேகமா... இப்படி வாங்க... சீக்கிரமா வாங்க... பையை இங்க வைங்க.. ன்னு ஒரே நேரத்துல ஒரு நாலஞ்சு பேரு சுத்தி நின்னுகிட்டாங்க.... விட்டா கைய பிடிச்சு கூட்டிட்டு போயிடுவாங்க போல... இதேன்னடா இது கும்பகோணத்துல நமக்கு வந்த சோதனைன்னு நினைச்சு உள்ள போனா... பாலபிஷேகம் டோக்கன் ரூ. 100. ன்னு போட்ருந்த்து... அதுக்கு அடுத்தது 500 ருபாய் டோக்கன் தான் இருந்தது.. சரி 100 ரூபாய் தான் கம்மின்னு அந்த சீட்ட வாங்கினோம்..

4.30 - 6.00 தான் ராகு காலம்... அப்ப தான் பூஜை பண்ணுவோம்... எதுக்கும் நீங்க 2.30க்கே வந்துடுங்கன்னு சொன்னாங்க... சரி.. இன்னும் தான் டயம் இருக்கேன்னு பக்கத்துல இருக்கற உப்பிலியப்பன் கோவிலுக்கு போயிட்டு 2 மணிக்கு வந்தோம்...

அடடா... 2.30 வர சொன்னதுக்கு நாம 2 மணிக்கே (!!!!) வந்துட்டமே... பரவாயில்ல... முன்னாடியே போயி வரிசையில நின்னுட்டமின்னா சீக்கிரமா வந்தர்லாம்ன்னு நெனச்சி அங்க போனா....

அங்க ஒரு 500 பேர் ஏற்கனவே (!!!!) நின்னுட்டு இருந்தத பாத்து எனக்கு மயக்கமே வந்துருச்சு...

இது ஆகற விஷயமில்லை... பேசாம 500 ரூபாய் சீட்டுக்கே போயிடலாம்ன்னு பாத்தா... அதுக்கும் ஒரு பெருங்கூட்டம் இருந்தது...இத்தனைக்கும் ஒரு சீட்டுக்கு ஒருத்தர தான் விடறாங்க..

சரி... நடக்கறது நடக்கட்டும் ன்னு 100 ரூபாய் கூட்டத்திலேயே ஜக்கியமானேன்...

நமக்கும் பின்னாடி வந்தவர்களின் ரியாக்ஷனயும், மற்ற பெண்களின் புடவைகள், அதன் நிறங்கள், வேலைப்பாடுகள், அவங்க வளையல், தோடு, பொட்டு டிசைன்கள், அவர்கள் குழந்தைகள்,(எத்தனை ஆண் குழந்தைகள், எத்தனை பெண் குழந்தைகள்), யார் யார் என்னேன்ன செல்போன் வெச்சிருக்காங்க, எத்தனை பேர் மொட்டை போட்டிருக்காங்க, எத்தனை பேர் கண்ணாடி போட்ருக்காங்க, என்ன சட்டை போட்ருக்காங்க, அதுல எத்தனை கட்டம் இருக்குது ன்னெல்லாம் லிஸ்ட் எடுத்து, மேலே வானம், கீழே பூமி, சைடுல தூண்கள்ன்னு எல்லாத்தையும் வேடிக்கை பாத்து அந்த இரண்டரை மணி நேரத்தை கடத்தினேன்...

மடை திறந்த வெள்ளம் எப்படியிருக்கும்ன்னு எனக்கு தெரியாது... ஆனா வாசல் திறந்த கூட்டம் எப்படியிருக்குன்னு நான் அனுபவப்பட்டேன்.... திபு திபுன்னு ஒடி, மோதி, இடித்து, உட்கார்ந்து, நிமிர்ந்து பார்த்தால் எனக்கு முன்னாடி உட்காந்திருந்தவரின் தலை தான் தெரிந்தது...

இன்டு, இடுக்கில் எட்டி பார்த்து, மேலே தவ்வி,, கீழ குனிஞ்சி, ஒரு வழியா அபிஷேகம் பார்த்து, முடிவேயில்லாத இன்னும் இரண்டு வரிசைகளைக் (அபிஷேகப் பாலை வாங்க ஒன்று, தேங்காய் பழ பை வாங்க ஒன்று) கடந்து, மீண்டும் பஸ் ஏறி, ரயிலடிக்கு வந்தால் அங்க இருந்த நிறைய பேர் கையில அதே பாலபிஷேகப் பை (சேம் பிளட்...)

கண்ணாபின்னான்னு கூட்டம்... அதுல கஷ்டப்பட்டு ரயில் ஏறியது இன்னோரு பதிவிற்கானது...

பேசாம நம்ம சுற்றுலாத்துறை கும்பகோணத்தை பரிகார zone என்று அறிவித்து, சலுகை வகைகளில் நிலம் ஒதுக்கீடு செய்து, ரூம்கள், கழிப்பிடங்கள் கட்டித் தரலாம், கும்பகோணம் முழுவதும்... மேலும் எல்லா ஊர்களில் இருந்தும் ரயில்களும், பஸ்களும் விடலாம்...

சுற்றாலாத்துறைக்கு நல்ல லாபம் தரும் ஊர் இது... ப்ரொப்சனலாக செய்தால்...

அப்படி செய்யாததினால் நஷ்ட்டம் சுற்றாலாத்துறைக்கு,

எரிச்சல் நமக்கு,

லாபம் யாருக்கோ.....

சமையல் – ஒரு mix and match

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Thu, 14 Oct 2010 02:39:00 +0000

தலைப்பை பார்த்துட்டு இது ஏதோ சமையல் குறிப்புன்னு நினைச்சு உள்ளே வந்திருந்தீங்கன்னா….. sorry… fate plays….

Actuala இது என்ன சாப்பாட்டுக்கு என்ன side dish நல்லாயிருக்குங்கற பதிவு தான்…

ஒரு தங்கமணி எப்படி சமையல் செய்வதுன்னு தான் பதிவு போடணும்… அது தான் பதிவுலகின் எழுதப்படாத விதி….

but சமையல் எனக்கு வரும்……………… ஆனா வராது… So… எப்படில்லாம் சமையல் செய்வதுங்கறதுக்கு பதிலா,எப்படில்லாம் சமையலை சொதப்புவது என்று தான் பதிவு போட வேண்டியிருக்கும்… (எப்படியும் அதையும் ஒரு நாள் எழுதுவேனாலும்… இப்பவே (இன்னிக்கு) உங்களுக்கு அந்த கஷ்ட்டத்த தரவேணாம்ன்னு ஒரு நல்ல எண்ணம் தான்….)

So… எனக்கு நல்லா தெரிஞ்ச டாபிக்கான சாப்பிடறதப் பத்தி பாப்பம்….

1. தயிர் சாதம்…

தயிர் சாதத்துக்கு தயிர் கெட்டியா இருக்கணும்… எடுத்தா.. (note the point… எடுத்தா… ஊத்தினா இல்ல..) ஜஸ் கட்டி மாதிரி வரணும்…(ஸ்வீட் பிரியரா இருந்தா அல்வாத்துண்டு மாதிரி ன்னு நினைச்சுக்கங்க….) அந்த தயிர சுடு சாத்தஃதுல போட்டு உப்பில்லாம சாப்பிட்டா என்ன டேஸ்ட் தெரியுமா….

அதுக்கு பருப்பு உசிலி… கொத்தவரை இல்லன்னா வாழைப்பு போட்டு செய்வாங்க….. அது சரியான matchங்க…

இல்லன்னா அப்படியே பூந்தூறலாய் தேங்காயை தூவி போட்ட பீட்ரூட்… இதுல தயிரும், பீட்ரூடும் கலந்து ஒரு கலர் வருமே…. செம காம்பினேஷன்….

அதுவும் இல்லன்னா நல்லா கரு கருன்னு வருத்த மோர்மிளகாய்….. கொஞ்சம் பிரவுன் கலர்ல வருத்திருந்தாலும் போச்சு…. நாக்கு ஓட்டையாவது நிச்சயம்… அப்பறம் குண்டா குண்டாவாயில்ல அண்டா அண்டாவாதான் தண்ணி குடிக்கணும்…

Point to note: நீளமான மோர்மிளகாயா தான் இருக்கணும் அப்போதான் டேஸ்ட்டி….

அப்பறம் எல்லா ஊறுகாயும்… மாங்காய்… தக்காளி… பூண்டு.. நார்த்தங்காய்… மாவடு..etc.. etc…

2. ரசம் சாதம்…

தக்காளி பிழிஞ்சு, மிளகு , பூண்டு தட்டி போட்ட ரசத்துக்கு

- First choice அப்பளம் தான்…

- அடுத்தது மெல்லிய துண்டா நறுக்கி, இரும்பு சட்டியில செஞ்ச உருளைக்கிழங்கு வறுவல்….

- இல்லன்னா. கொத்தவரை பருப்பு உசிலி… இது தொட்டு சாப்பிட்டா ஒரு 4 கை சாதம் எக்ஸ்ட்ராவா உள்ளே போகும்… டயட்ல இருக்கறவங்க இதையெல்லாம் பாக்காம இருக்கறது நல்லது…(என் ப்ளாக்க சொல்லல உசிலிய சொன்னேன்….)

3. இட்லி…

மல்லிகைப்பூ மாதிரி வெள்ளை கலர்ல இருக்கற, பஞ்சு மாதிரியான மென்மையான இட்லிக்கு பொட்டுக்கடலை சட்னியவிட

- கை நிறைய சிகப்பு மிளகாய அள்ளி போட்டு, நிறைய எண்ணை விட்டு செஞ்ச மிளகாய் சட்னி தொட்டு சாப்ட்டா… ஸ்… அப்படியே ருசி அள்ளிக்கிட்டு போகும்….

- அப்பறம் இருக்கவே இருக்கு தக்காளி, வெங்காய சட்னிகள்….

இதுல அந்த கலர் மேட்ச் தான் ஸ்வாரஸ்யமே…..

4. எலுமிச்சை சாதம், புளி சாதம் போன்ற கிளறின சாதங்கள்…

- வேற optionனே கிடையாது… அப்பளம், வடகம் தான்….

- உருளைக்கிழங்கு வறுவலும் கூட ok தான்…

அவ்… இதையெல்லாம் எழுதினதும் பசி வந்திருச்சு…. போய் சாப்பிட போறேன்…. டாடா…. பை.. பை…

Point to Note: இந்த பதிவை படிச்சிட்டு, பின்னூட்டம் போடாமல் போகும் அன்பர்களுக்கு, என்னுடைய சமையல் பார்சல் அனுப்பி வைக்கப்படும் என்பதை அன்புடன் சொல்லிக்கொள்கிறேன்…..

உதிரிப்பூக்கள் – செப் 25, 2010

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Sat, 25 Sep 2010 09:43:00 +0000

கப்பலேறிப்போயாச்சு….

வேற எதும் இல்ல.. நம்ம நாட்டோட மானம் தான்.. காமன்வெல்த் போட்டிகள் நடத்துவதில் ஊழல் செய்து மற்ற நாடுகளுக்கு முன் நம்மை தலைநிமிரமுடியாமல் செய்துவிட்டார்கள்…..

சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக போட்டியில் இருந்து விலகுவதாக பல வீர்ர்கள் தெரிவித்துள்ளார்கள். இந்த மாதிரி போட்டியில் இருந்து எல்லோரும் விலகிவிட்டால் எல்லா விளையாட்டிலும் நாமே ஜெயித்து,(!!!) நாமே பரிசை அள்ளலாம் என்று எண்ணுகிறார்கள் போலும்…

என்ன கொடுமை சரவணா…?

தஞ்சை பெரிய கோவில் – 1000ஆவது ஆண்டு விழா…

ஆயிரம் ஆண்டுகள்.. அடேங்கப்பா… எண்ணவே மலைக்கிறது… இக்காலத்தில் கல்லையும், மண்ணையும் வைத்து ஒரு வீடு கட்டுவதற்கே கண்ணைக் கட்டுகிறதே… போக்குவரத்து வசதிகளோ, மற்ற வசதிகளோ இல்லாத அந்த காலத்திலேயே இவ்வளவு பெரிய கற்கோவிலை கட்டிய ராஜராஜ சோழனை கையெடுத்து வணங்கத்தோன்றுகிறது….

சரித்திரத்தில் சாகாவரம் பெற்று விட்ட அம்மன்ன்னை நினைத்தால் மேனி சிலிர்க்கிறது...

நம்மால் கட்டமுடிகிறதோ இல்லையோ, கோவிலை பராமரிக்கவாவது செய்வோம்...

விளம்பரங்கள்...

வோடஃபோன் – ப்ளாக்பெரிக்கான ’we are blackberry boys’ விளம்பரம் அருமையாக உள்ளது… எல்லோரும் உபயோகப்படுத்த ஆரம்பித்துவிட்டார்கள் என்பதை சொல்லும் விதம் அழகு…

இன்னும் பார்க்கவில்லை என்றால் அவசியம் பார்க்கவும்….

மொக்கை விளம்பரங்கள்….

பொம்மிஸ் ;நைட்டீஸ் விளம்பரம்…

ஒரு இல்லத்தரசியாய் என்னை உணரவைப்பது பொம்மிஸ் ;நைட்டீஸ் என்று caption வேறு….

இல்லத்தரசி முன்னால் வந்தால் சூடான விவாதமெல்லாம், மாறிவிடுகிறதாம்….

ஸ்… ப்பா…. முடியல….

தகவல் மையம்…

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Fri, 17 Sep 2010 01:30:00 +0000

"நடிகர் முரளி இறந்துவிட்டார்"

"பாடகி ஸ்வர்ணலதா இறப்பு"

"நேத்து சேலத்தில் நல்ல மழை"

"தங்கம் விலை இன்று கொஞ்சம் அதிகம்"

"இன்று முதல் கரண்ட் கட் நேரம் மாறுது.. "

"அந்த வண்டிக்காரனிடம் தக்காளி விலை அதிகம்."

--- அச்சச்சோ அடுப்பில் பால் வெச்சிருந்தேன்… பேச்சு சுவாரஸ்யத்தில் மறந்திட்டேன்... பொங்கிடப் போகுது… உன் குடத்தை எடுத்திட்டு என்னோட குடத்தை வை..

என்னைப் பற்றி.... (தொடர் பதிவு)

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Wed, 15 Sep 2010 01:35:00 +0000

இந்த தொடரை என்னை எழுத அழைத்த அமுதாவிற்கு நன்றி.

1) வலைப்பதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?
ஸ்வர்ணரேக்கா ....

2) அந்தப் பெயர் தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை எனில் பதிவில் தோன்றும் பெயரை வைக்க காரணம் என்ன?

என் பெயர் சத்யா... பதிவுகளை எழுத ஆரம்பிக்கையில் ஏதேனும் புனைப்பெயர் வைக்கலாம் என்று யோசித்தபோது ஒரிசாவில் ஓர் நதி இருக்கிறது என்றும்... அது தங்க ரேகைகளைப் போல் ஜொலிப்பதால் அதற்க்கு ஸ்வர்ணரேகை என்று பெயர் என்றும் படித்தேன்.... உவமை பிடித்திருந்த்தால் அதையே பதிவுலகில் என் பெயராக்கிக் கொண்டேன்....

.3) நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்துவைத்ததைப் பற்றி....?

முதலில் 2, 3 பதிவுகள் ஆங்கிலத்தில் தான் போட்டேன்... பின்னர் igoogleல் தமிழ் கீபோர்ட் கிடைத்து தமிழில் எழுதினேன்.... அது மிகவும் சிரம்மாக இருந்ததால், வேறு என்ன செய்யலாம் என்று கூகுளாண்டவரிடம் கேட்டபோது தான் தமிழ்மணம், NHM Writer போன்றவற்றை அவர் அறிமுகம் செய்தார்....

4) உங்கள் வலைப்பதிவை பிரபலமடையச் செய்ய என்ன என்னென்னவெல்லாம் செய்தீர்கள்?

பிரபலமா.... என்னுடைய பதிவா...? என்ன கொடுமை சரவணா இது..?

5) வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து கொண்டதுண்டா? ஆம் என்றால் ஏன்?அதன் விளைவு என்ன? இல்லை என்றால் ஏன்?

அவ்வப்போது பகிர்ந்தது உண்டு... பெரும் விளைவுகள் ஏதும் இல்லை...

6) நீங்கள் பொழுதுபோக்குக்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா அல்லது பதிவுகளின் மூலம் சம்பாதிப்பதற்காகவா?

பொழுதுபோக்கு... பொழுதுபோக்கு... பொழுதுபோக்கு மட்டுமே. வேறேதற்கும் இல்லை....

7) நீங்கள் மொத்தம் எத்தனை வலைப்பதிவுகளுக்கு சொந்தக்காரர்? அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப்பதிவுகள் உள்ளன?

2 பதிவுகள்.... அதில் ஒன்று தமிழ்...

8) மற்ற பதிவர்கள் மீது எப்போதாவது உங்களுக்கு கோபம் அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டது உண்டா? ஆம் என்றால் யார் அந்த பதிவர்? ஏன்?

கோபம் வராது... எரிச்சல் வரும்... அதுவும் dark பின்னனியில் template வைத்திருப்பவர்களை பார்த்தால்.... அதற்காக அவர்களது பதிவை படிக்காமல் போகவேண்டுமே என்று தான் எரிச்சல்....

பொறாமை... கண்டிப்பாக உண்டு... அதுவும் போட்டோ கமெண்ட்ஸ் போடுபவர்களை பார்த்தால் கண்ணாபின்னாவென்று பொறாமை வரும்... குறிப்பா சுகுமார் சுவாமிநாதன் அவர்களை சொல்லனும்... (நானும் அந்த போட்டோக்களுக்கு கமெண்ட்ஸ் யோசிப்பேன்... ஆனா வராது.... அதான் அவ்ளோ fire....)...

அதே மாதிரி... கதைகள் எழுதறவங்கள பாத்தாலும் காதில புகை தான்...

9) உங்கள் பதிவை பற்றி முதன் முதலில் உங்களை தொடர்புகொண்டு பாராட்டிய மனிதர் யார்? அவரைப் பற்றி, அந்த பாராட்டைப் பற்றி..

அது சுகுமார் சுவாமிநாதன் அவர்கள் தான்... பாராட்டி... இப்பதிவுலகில் எனக்கு முதலில் விருது கொடுத்து அவரே...

10) கடைசியாக----விருப்பம் இருந்தால் உங்களைப் பற்றி பதிவுலகத்துக்கு தெரிய வேண்டிய அனைத்தையும் பற்றி கூறுங்கள்...

இதுவே போதுமே. இன்னும் என்னத்தை சொல்வது என்று தெரியவில்லை.இந்த பதிவை தொடர நான் அழைப்பவர்கள்...
.1. சுகுமார் சுவாமிநாதன்
.2. கீதா ஆச்சல்
.3. அகல்விளக்கு

உதிரிப்பூக்கள்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Sat, 14 Aug 2010 00:52:00 +0000

மும்பை கப்பல் விபத்து

----------------------------

மும்பை துறைமுகத்தில் இரு கப்பல்கள் மோதல்... 60 - 70 டிகிரில சாஞ்சு நிக்குது MSC Chitra.... எப்படித்தான் இப்படி சாஞ்சு நிக்கற கப்பல நிப்பாட்டுவாங்களோ!!!!

துறைமுகத்துக்கு இவ்ளோ பக்கத்துல வந்து ரெண்டு கப்பலும் மோதிக்கிட்டதால். இந்த கடல் நீரை தான் BARC (Baba Automic Research Centre) யூஸ் பண்ணுவதால், மும்பை துறைமுகத்தை முடக்குவதால்.... கொஞ்சம் டவுட்டாயிருக்கு....

எது எப்படியோ... அந்த இரு கப்பல் நிறுவனங்களும் நஷ்ட ஈடு தரவேண்டியதில்லை... இது இந்தியா தானே!!! அமெரிக்கா அல்லவே!!!!

(இந்த போட்டோவ பாத்தா தான் இந்த விபத்தின் முழு பரிமாணமும் விளங்குகிறது....)

(Image Courtesy : The Hindu)

..........................................................................................

ஈரோடு புத்தகத் திருவிழாவில் வாங்கிய ஜெயகாந்தன், Chethan Baghat, அசோகமித்திரன் புத்தகங்கள் அனைத்தும் படித்தாயிற்று... இறையன்புவின் 'படிப்பது சுகமே' வைத் தவிர............

..........................................................................................

எம். ஆர். ராதா, எம்.ஜி.ஆர், டி.ஆர்.ராஜகுமாரி நடித்த 'பாசம்' படம் பார்த்தேன்... கொடுமைக்கார கணவனிடமிருந்து (எம். ஆர். ராதா) பிரிந்து, குழந்தைகளை (எம்.ஜி.ஆர்) வளர்க்கும் கதாபாத்திரம் டி.ஆர்.ராஜகுமாரிக்கு... சந்திரலேகா படத்தில் சர்க்கஸ் ஆடுபவராக நடித்திருப்பார்... அதிலும், சஷாங்கன் (காதலனின் தம்பி) அவரை அணுகும் காட்சியில் செமயாக நடித்திருப்பார்.... அப்படிப்பட்டவருக்கு பாசம் படமெல்லாம்.... சும்மா... ஜஸ்ட் லைக்தட்....

..........................................................................................

சுதந்திரதினத்தன்று சன் டிவியில் - எந்திரன் - இசை வெளியிட்டு விழா - உருவான கதையாம்... என்ன கொடுமைடா சாமி...

..........................................................................................

உமாசங்கர் ஐ.ஏ.எஸ். மீது பழிவாங்கும் நடவடிக்கை இல்லை: தமிழக அரசு

- எங்கப்பன் குதிருக்குள் இல்லை

இரண்டிற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறதா என்ன..?

..........................................................................................

சமையலறை என்னும் ஓர் மாய அறை....

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Wed, 21 Jul 2010 10:50:00 +0000

வெகு சில நாட்களுக்கு முன் வரை சமையலறை என்பது ஓர் மாய அறையாக இருந்தது, என்னை பொறுத்தவரையில்... ஆம்..

"அம்மா... பசிக்குது.. என்ன இருக்கு சாப்பிட..?" என்று கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே சென்று, இருப்பதை தட்டில் போட்டுக்கொண்டு, சாப்பிட்டு, தட்டைக் கழுவி வைத்துவிட்டு வரும்வரை மட்டுமே என் கண்களுக்கு அந்த அறை தெரியும்...மற்ற சமயங்களில் எல்லாம் அப்படி ஒரு அறை இருப்பதே என் கண்களுக்கு தெரியாது..

அம்மா சமைத்துவிடுவதாலும், அம்மா ஊருக்கு போயிருந்தால் அக்கா, அம்மாவைக்காட்டிலும் அருமையாய் சமைத்து தந்துவிட்டதாலும், இருவரும் வெளியே போயிருக்கும் பட்சத்தில் அப்பாவே சமைத்து விடுவதாலும், அந்த மாய அறையை பற்றியோ, அதில் நிகழ்த்தப்படும் மாயாஜாலங்களைப் பற்றியோ நான் அறிந்ததில்லை...

ஆனால் இப்பொழுதோ...

நான் தங்கமணியாக ஆகிவிட்டதினாலும், நான் செய்வதையும் சாப்பிடுவதற்கென்று ரங்கமணி வந்துவிட்ட காரணத்தினாலும்... எப்போதாவது என் கண்களில் பட்டு வந்த அந்த மாய அறையிலேயே எந்நேரமும் நான் இருக்கவேண்டியதாக இருக்கின்றது...

ஆனாலும்... இப்பொழுதும் சமையலறை, மாய அறையாகவே உள்ளது...

அது என்ன, அம்மாவும், பெரியம்மாவும் செஞ்சா மட்டும் உப்புமா நன்றாக வருகிறது, எனக்கு மட்டும் கட்டி கட்டியாக வருகிறது...

எனக்கு மட்டும் பொரியல் தீய்ந்து போய்விடுகிறது...

சர்க்கரை பாகு கட்டி பிடித்து, பாத்திரத்தோடு பாத்திரமாய் ஒன்றிவிடுகிறது....

என்ன கொடுமை சரவணா, இது....?

Images Coutersy: http://www.google.co.in/images?q=Indian+Spice+Tin&um=1&hl=en&client=firefox-a&rls=org.mozilla:en-US:official&tbs=isch:1&ei=39hGTPP9GIT8cMnJ_Y4B&sa=N&start=140&ndsp=20

ரயிலடி

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Sat, 10 Jul 2010 00:30:00 +0000

பஸ்சில் போய்க்கொண்டிருந்தேன். ரயில்வே ஸ்டேஷன் வந்தபோது, கண்டக்டர் ரயிலடி வந்தாச்சு…. ரயிலுக்கு போறவங்கல்லாம் இறங்கிக்கங்க என்று சொன்னார்…. ரயிலடி என்று சொன்னது ரொம்ப வித்தியாசமாகவும், சுவையாகவும் இருந்தது கேட்க. நானும் இனி ரயில்வே ஸ்டேஷன் என்று சொல்லாமல், ரயிலடி என்று தான் சொல்லப்போகிறேன்...

பொதுவாக பேருந்து, பேருந்து நிலையம் என்று எழுதினால் தான் தமிழை வளர்க்க முடியும் என்று சொல்வதிலெல்லாம் எனக்கு உடன்பாடில்லை தான்….

மாறாக bus, train, railway staion, bus stand, time என்றெல்லாம் ஆங்கிலத்திலேயே எழுதுவதற்கு பதில் பஸ், ட்ரெயின் என்றெல்லாம் தமிழில் எழுதினாலாவது தமிழை காப்பாற்றலாம் என்று எண்ணுபவள் நான்….

ஆனாலும், இதுபோன்ற சுவையாக இருக்கும் பதங்களை உபயோகப்படுத்தவே தோன்றுகிறது….

ஆனால் – பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு என்ன சொல்வது..?

இறையாண்மை + தனிமனித உரிமை = இயலாமை...

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Sat, 08 May 2010 02:12:00 +0000

26.11.08 அன்று மும்பையில் பலரை(166)க் கொன்ற கசாப்புக்கு தூக்காம்... அதுவும் உடனே நிறைவேறாதாம்... மேற்கொண்டு சுப்ரீம் கோர்ட்டில் அப்பீல் செய்யலாமாம். ஜனாதிபதிக்கும் கருணை மனு போடலாமாம். அவனுக்கு, இல்லை அவருக்கு அதுக்கெல்லாம் உரிமை உண்டாம்.. இதற்கெல்லாம் இறையாண்மை, தனிமனித உரிமை என்று பெயராம்....

சுப்ரீம் கோர்ட்டில் அப்பீல் செய்வதற்கு கசாப்புக்கு உரிமை உண்டாம்.. ஆனால் அவனாலும், மற்றவர்களாலும் சுடப்பட்டவர்களுக்கு சாவதற்கு தான் உரிமை உண்டு போலும்... பிறந்தாலும் இந்தியத்திருநாட்டில் குடிமக்களாய் பிறக்கக்கூடாது போலிருக்கிறது...

அதேபோல் 2001ல் பார்லிமெண்ட் தாக்குதல் வழக்கில் பிடித்துவைத்திருக்கும் (ராஜ உபசாரங்கள் செய்யப்படும்) அப்சலுக்கும் தண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லையாம்...

தீவிரவாதிகளுக்கு, அதுவும் பேருக்கு ஒருத்தனை (தப்பு. தப்பு... ஒருத்தரை) பிடித்துவைத்துக்கொண்டு, நீதி, தனிமனித உரிமை என்ற பெயரிலும், இறையாண்மை என்ற பெயரிலும் நடக்கும் கூத்துக்கள், உலக அரங்கில் நமது இயலாமையையே காட்டுகின்றன...

உண்மையில் அந்த வார்த்தைகளுக்கு என்ன அர்த்தமோ.... ஆனால்.. அந்த வார்த்தைகளை கேட்கும் போதெல்லாம் இயலாமை... இயலாமை... என்றே என் காதுகள் கேட்கின்றன...

----------------------------------------------------------------------------------------
பி.கு...

பதிவெழுதி சில மாதங்கள் ஆகிவிட்டாலும்.... இன்னும் என்னைத் தொடர்ந்து வந்து ஆதரவு தரும் எனது வாசகர் வட்டத்திற்கு நன்றி... நன்றி...
----------------------------------------------------------------------------------------

கால் நடை GHல் ஒரு நாள்

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Sun, 31 Jan 2010 08:42:00 +0000

போன வாரம் எங்கள் ஊர் கால் நடை GHக்கு போக நேர்ந்தது. (உபயம்: எங்கள் வீட்டு நாய்க்குட்டி).

ஆடு மாடுகளுக்கெல்லாம் நம்மைப் போல் உயிரும் உணர்வும் உண்டு என்றெல்லாம் படித்திருந்தாலும், அதன் அர்த்தம் எனக்கு அங்கே தான் விளங்கியது.

‘எங்க கண்ணுக்குட்டிக்கு உடம்பு சரியில்ல, மாத்திரை தாங்க’

‘மாடு ரெண்டு நாளா தண்ணியே குடிக்கல’

‘ஆடு இரையெடுக்கல, கொஞ்சம் பாருங்க டாக்டரே’

‘காளை, காலை சாச்சு சாச்சு நடக்குதுங்க. என்னாச்சுன்னு பாருங்க. இதவெச்சு தான் நான் பொழப்பயே ஓட்டறேன்’

‘கோழிக்கு கால்ல அடி பட்டுருச்சு. கட்டு கட்டிவிடுங்க’

- என்றெல்லாம் தங்கள் கால் நடைச் செல்வங்களை கொண்டுவரும் மக்கள்.

அதிலும் ஒரு சிறுவன், மிஞ்சிப்போனால் 8 வயதிருக்கும், ஆட்டுக்குட்டியை தூக்கிவந்திருந்தான். அவனை பார்த்தவுடன் பார்த்திபன் பாணியில்

ஒரு

ஆட்டுக்குட்டியே

ஆட்டுக்குட்டியை

தூக்கிவருகிறதே (அடடே) ஆச்சர்யக்குறி!!!

என்று கவிதை தோன்றியது.

அந்த ஆட்டுக்குட்டியை படுக்கவைத்து குளுக்கோஸ் ஏற்றுகையில், சோகமாய் நின்றிருந்தான். ‘குட்டிய பனியில விடாதே’ என்று சொல்லி, மாத்திரை தந்து அனுப்பினார்கள்.

இதுபோல் நாய்க்குட்டியை, கோழியை கட்டை பைகளில் தூக்கிவந்த தூக்கிவந்த சிறுவர்களும் உண்டு.

இதேல்லாம் GHல் தான் சாத்தியம். இந்த கால் நடைச் செல்வங்களை வைத்து வாழ்க்கையை ஓட்டுபவர்களுக்கு பெட் & வெட் கிளினிக்குகளில் ஒவ்வொருமுறையும் 200, 300 ரூ தந்து வைத்தியம் பார்க்கமுடியுமா..?

இந்த GH, திருச்சியிலுள்ள எல்லா (62) வார்டுகளுக்கும் சேர்த்து என்று சொன்னார்கள். ஒரு 4-5 வார்டுகளுக்கு சேர்த்து இந்த மாதிரி மாட்டு ஆஸ்பத்திரிகளை கட்டிவிட்டால் தான் என்ன? ஒருவேளை விலங்குகளுக்கும் வோட்டு உரிமை இருந்திருந்தால் செய்திருப்பார்களோ, இல்லை அப்பொழுதும் தொழுவத்தில் வைக்க கலர் டீவி தந்து, அதில் ஒளிபரப்பவென்று தனி சேனல் ஆரம்பித்திருப்பார்களோ என்னவோ..?

நொடியில் கொஞ்சம் நாட்டுப்பற்று!!!

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Tue, 26 Jan 2010 05:27:00 +0000

இந்த பதிவை வெளியிட்ட யூத்ஃபுல் விகடனுக்கு நன்றி... நன்றி...

"உங்களுக்கு நாட்டுபற்று இருக்கா..? "

"உங்களுக்கு இந்தியாவ பிடிக்குமா..? "
- இந்த கேள்விய இந்தியாவில இருக்கற யார்கிட்ட கேட்டாலும் பிடிக்கும், நாட்டுபற்றுல்லாம் இருக்குன்னு தான் சொல்லுவாங்க..

ஆனா, "இந்தியாவில இருக்கறதுக்கு உங்களுக்கு பிடிக்குமா?" ன்னு கேட்டா... அத்தனை பேருமே இல்லன்னு தான் சொல்லுவாங்க...

ஏன்னு சொல்லவேண்டியதே இல்ல... எவ்வளவோ குளறுபடிகள்... லஞ்சம், ஊழல், நிர்வாக சீர்கேடு, ட்ராபிக்கில் ஒழுங்கின்மை ன்னு ஆரம்பிச்சு நம்ம மக்கள் தொகைய விட நீளமா போகும் அந்த லிஸ்ட்... இதையெல்லாம் சரி பண்ண நம்மள்ல்ல யாருக்கும் நேரமே இல்ல...

'நானே நாள் முழுக்க கஷ்டபட்டு வேலை பாக்கறேன்... வாரத்துல ஒரே நாள் தான் லீவ்.. இதுல நாட்டுபற்று, சீர்திருத்தம் இதெல்லாம் நமக்கு சரியாவராது' ன்னு நீங்க நெனச்சீங்கன்னா, அது நூத்துக்கு நூறு உண்மை.. கூட்டம் சேர்த்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தவோ, கோஷம் போடவோ, பிற சீர்திருத்த பணிகளில் ஈடுபடவோ நம்மில், பலருக்கு நேரமில்லை தான்..

ஆனால், பல சமயங்களில், நம் நாட்டுபற்றை வெளிப்படுத்தவும், ஒழுங்கீனங்களை சீர் செய்யவும் சில நொடிகளே போதும் என்பதே உண்மை...

ஒருஉதாரணத்துக்கு ட்ராபிக்கில் ஒழுங்கின்மையை எடுத்துக்குவோம்.. அதுக்கு என்ன செய்யலாம்.. ரூல்ஸ் ஃபாலோ பண்ணுங்கன்னு பிட் நோட்டீஸ் அடிச்சு தரலாம், மீட்டிங் போட்டு பேசலாம், குறிப்பிட்ட நேரங்களில் ட்ராபிக் போலீஸ் இருக்கணும்ன்னு வலியுறுத்தலாம் இல்லனா கேமரா வெச்சு மானிட்டர் பண்ணலாம்... ஆனா.. இதுஎல்லாமே ரொம்ப டைம் எடுக்கும்.. அதுக்கு பதிலா அவ்வளவாய் டைம் எடுக்காத, ஆனால் பலன் தரக்கூடியதை செய்யலாம்... அதாவது ட்ராபிஃக் சிக்னல்ல பச்சை லைட்டு போட்டதும் வண்டி எடுத்தா போதும்...

ப்பூ.. இவ்வளவுதானா!!! இது ஒரு மேட்டரா... ன்னு நெனைக்காதீங்க.. உண்மையில் அது அவ்வளவு ஈஸி இல்லை.. 5, 4, 3 ன்னு வந்ததுமே எல்லாரும் வண்டி எடுத்துடுவாங்க... அப்போ நாம மட்டும் எடுக்கலேன்னா கன்னாபின்னான்னு ஹார்ன் அடிப்பாங்க.... உடனே நாமளும் அவசரப்பட்டு வண்டிய கெளப்பிடுவோம்.... ஆனா அப்படி செய்யாம 3,2,1ன்னு குறைஞ்சு பச்சை விளக்கு எரிஞ்சதும் தான் வண்டி எடுக்கணும்ன்னு உறுதியா இருங்க...

இத எப்பவுமே ஃபாலோ பண்ணுங்க. அவ்வளவுதான்...

இதற்கு ஆகும் செலவு; ரூ 0 /-
இதற்கு ஆகும் நேரம்; 1 அல்லது 2 நொடிகள்...

அவ்வளவே தான்... இதை நம்மால் செய்ய முடியாதா என்ன?

வெளிநாடு போய்வந்த எல்லோரும், 'அங்கல்லாம் ட்ராபிக் ரூல்ஸ் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டா ஃபாலோ பண்றாங்க ன்னு' பெருமையா சொல்லிப்பாங்க.... எங்கேயோ, யாரோ செய்வதில் நமக்கென்ன பெருமை... ஆனால் இந்த மாதிரி சின்ன சின்ன விஷயங்களை நாம் செய்யாமல் இருந்தால் நமக்குத்தானே சிறுமை....

ட்ராபிஃக் சிக்னல்லை தவிர்த்து, ஓரிரு நொடிகளில் நாம் செய்யவேண்டியது இன்னும் நிறைய இருக்கு..

சரி.. இதுக்கும் நாட்டுபற்றுக்கும் என்ன சம்பந்தம்ன்னு நீங்க கேட்கலாம்..

இந்த மாதிரி நீங்க செஞ்சு, உங்கள பாத்து நாலு பேரு ஃபாலோ செஞ்சு, அது அப்படியே டெவலப் ஆகி, ட்ராபிக் போலீஸ் இல்லாமயே, ட்ராபிக் ரூல்ஸ்ச நாம ஸ்ட்ரிக்டா ஃபாலோ பண்ற நிலை வந்தா நல்லது தானே...

சிறுதுளிகள் சேர்ந்து தானே பெரு வெள்ளமாகும், அப்படியான ஒரு பெருவெள்ளத்திற்கு உங்கள் சிறு துளியும் தான் காரணமாய் இருக்கட்டுமே!!!!!

கோலங்கள்...

noreply@blogger.com (ஸ்வர்ணரேக்கா) — Wed, 30 Dec 2009 02:00:00 +0000

நோ.. இது முடிஞ்சு போன கோலங்கள் தொடரை பத்தின பதிவு இல்லை..

நிஜமான கோலங்கள் பத்தின பதிவு... ஏன்னா இது மார்கழி மாசமாச்சே.. (மார்கழி மாசம் முடியவே போகுதேன்னு ல்லாம் சொல்லப்படாது...)

மார்கழின்னாலே கோலம் தான்.. அதுவும் பெரிய பெரிய கோலம். நெளி கோலமோ, design கோலமோ, இல்ல ரங்கோலியோ.. எல்லாம் பெருசு பெருசா தான் போடணும்... அதுவும் design கோலம், ரங்கோலின்னா ஜாலிதான்.. அப்பத்தான் கலர் கலரா போடலாம். நெளி கோலம் கொஞ்சம் கஷ்ட்டம். ஏன்னா, ஒரு புள்ளி தப்பா போனாலும் சரியா வராது.. சட்டுன்னு போடறதுக்கு ரங்கோலி தான் என் சாய்ஸ்....

இதுல ரோம்ப இம்பார்ட்டன்ட் என்னன்னா.. கலர் பொடி மிக்ஸ் பண்றது தான்... ஏன்னா கடையில வாங்கற பொடி தூவறதுக்கு சரியா இருக்காது.. ஸோ.. மணல் கொஞ்சம், கோல மாவு கொஞ்சம்ன்னு மிக்ஸ் பண்ணா கரெக்ட்டா வரும்.. அப்படி மிக்ஸ் பண்றப்போ, இந்த அடர் கலர் மாற்றது பாக்க சூப்பராயிருக்கும்...

layout design போட்டதுக்கு அப்பறம், காம்பினேஷன் பாத்து கலர் குடுத்து, கொஞ்சம் கூட பிசிறில்லாம outline போட்டதுக்கு அப்பறம் பாத்தா, நாம நினைச்ச டிசைன் வந்திருக்கும்.. அப்ப அவ்ளோ சந்தோஷமா இருக்கும்.. இப்படி finishingல்லாம் நல்லா இருந்தாலும், opening தான் நல்லா இருக்காது ...

ஏன்னா கோலம் போட காலைல நடுராத்திரி 4.30 க்கே எந்திரிக்கணும்.. அதாவது விடியக் காலைல 5 மணிக்கே கோலம் போட ஆரம்பிச்சுடணும் ... 5.30 மணிக்கு போட்டால் கொசுக்கள் படையெடுத்து வந்து நம்மை கடிக்கும் அபாயம் இருப்பதாலும், 6 மணிக்கு போட்டால் வீட்டில் உள்ளோர் நம்மையே கடித்துக் குதறிவிடும் அபாயம் இருப்பதாலும் வேறு வழியே இல்லை...

இருந்தாலும் நான் ஒரு நாள் கோலம் போட்டால், வருடம் முழுவதும் போட்டதாய் அர்த்தம்ன்னு சொல்லி, இன்னிக்கி ஒரு நாள் நான் போட்ட கோலம் தான் இது..

இது போன வருஷம் போட்டது... (போட்டோவுக்கு போஸ்ல்லாம் இல்ல.. நானே போட்டது... )

நான் இன்னிக்கு ஒரு நாள் கஷ்ட்டப்பட்டு கோலம் போட்டறேன், மீதி நாள்ல்லாம் (வருஷம் முழுக்க) அதே மாதிரி போட்டுடு என்று பெருந்தன்மையாக அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டேன்....

எப்பூடி...!!!!!