สิ่งศักดิ์สิทธิ์

ธาตุกายสิทธิ์ เจ้าแม่ธรรมชาติ พญาเหล็ก...

2021-07-05T17:54:00.001+07:00

ธาตุกายสิทธิ์ เจ้าแม่ธรรมชาติ พญาเหล็ก...

ผมไปเห็น "รูปเคารพ" ของ ธาตุกายสิทธิ์ เจ้าแม่ธรรมชาติ พญาเหล็ก... โดยบังเอิญในเฟสแห่งหนึ่ง เลยต้องการจะนำมาตรวจสอบดูว่า "จักรพรรดิ" ข้างในนั้นเป็นภาคใด

ขอบอกก่อนว่า #วิชาธรรมกาย มีความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับ "สิ่งศักดิ์สิทธิ์" มากที่ในสุดใน ๓ โลก

"สิ่งศักดิ์สิทธิ์"มี ๕ ระดับ ดังนี้

[1].. กายสิทธิ์ กายสิทธิ์จะอยู่ตามคดต่างๆ

[2]..จุลจักร

[3]..มหาจักร

[4]..บรมจักร

[5]..อุดมบรมจักร

ที่ลงท้ายด้วยคำว่า "จักร" นั้น คือ จักรพรรดิ ทั้งกายสิทธิ์และจักรพรรดิ เราจะเรียกชื่อ "จ่ากลุ่ม" หรือชื่อรวมว่า "ภาคผู้เลี้ยง"

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือ ภาคผู้เลี้ยงจะมี ๗ ประเภท

[1].. ช้างแก้ว

[2].. ม้าแก้ว

[3].. ขุนพลแก้ว

[4].. ขุนคลังแก้ว

[5].. นางแก้ว

[6].. ดวงแก้วมณีโชติ

[7].. จักรแก้ว

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือ ภาคผู้เลี้ยงจะมี ๓ ภาค

[1].. ภาคขาวหรือภาคพระ

[2].. ภาคดำหรือภาคมาร

[3].. ภาคตะกั่วหรือภาคเป็นกลาง ภาคไหนมีอำนาจก็เข้ากับภาคนั้น

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือ ภาคผู้เลี้ยงจะต้องมี "เรือน" อยู่ หรือมี "ภพ" อยู่

[1].. ภาคขาวหรือภาคพระ จะอยู่ตามรัตนะชาติ (ยกเว้นนิล) พระเครื่องพระบูชาที่เป็นภาคขาว

[2].. ภาคดำหรือภาคมาร จะอยู่ตามเครื่องรางของขลัง เหล็กไหน นิล ฯลฯ รวมถึงพระเครื่องพระบูขาที่ถูกปลุกเสกจากพวกเกจิอาจารย์ทั้งหลาย

[3].. ภาคตะกั่วหรือภาคเป็นกลาง ภาคไหนมีอำนาจก็เข้ากับภาคนั้น จะอยู่ตามตะกั่ว

ขอแสดงหลักฐานความเชี่ยวชาญในด้านกายสิทธิ์-ภาคผู้เลี้ยงของ #วิชาธรรมกาย เพียงส่วนเสี้ยวเล็ก จากหนังสือคู่มือสมภาร (ดูภาพ)

ในการตรวจสอบกายสิทธิ์นั้น เราไม่ต้องไม่เอากายสิทธิ์มาไว้ในมือ "แล้วสั่นพั่บๆ" เพราะ ถ้าเป็นพระเครื่องก็พอจะทำได้

แต่เป็นพระบูชา หรือพระประธานโบสถ์ก็คงจะตรวจสอบไม่ได้เป็นแน่แท้

เราต้องเดินวิชา ๑ กาย อนุโลม-ปฏิโลมอย่างต่ำๆ ๗ เที่ยว จนดวงธรรมใส กายธรรมใส แล้วนำภาพของกายสิทธิ์ เข้าไปตามทางเดินของใจของเรา ไปหยุดที่ฐานที่ ๗

แล้วก็เห็นจะกายของกายสิทธิ์ ต่อจากนั้น ก็เอาใจเข้าตามทางเดินของใจ ไปหยุดที่ฐานที่ ๗ ของกายสิทธิ์

เอาใจของเราซ้อนกับกายของท่าน จากนั้น ก็สัมภาษณ์กันได้เลย

สำหรับลำดับที่ ๑๕ นั้น เป็นการทำวิชาให้กับภาคผู้เลี้ยง เนื้อหา ๑๓ ข้อข้างต้นทำให้กับกายของเรา ก็ให้ทำให้กับกายของกายสิทธิ์ด้วย

ขอยืนยันว่า "จักรพรรดิ" ของภาคขาวในประเทศไทยนี้ เรารู้จักทั้งหมด ทำงานด้วยกันอยู่

จึงขอยืนยันว่า ผลของตรวจสอบกายของจักรพรรดิในเรือนธาตุกายสิทธิ์ เจ้าแม่ธรรมชาติ พญาเหล็ก... นี้

ถูกต้องตรงตามความเป็นจริง ทุกประการ ซึ่งผลออกมา ดังนี้

*-*-*-*

ที่เป็นวาวๆ จักรพรรดิสีออก ตะกั่วๆ

พระตะกั่ว ข้างในเป็นจักพรรดิมาร สีดำ

พระสีตะกั่ว ข้างในกำเนิดเดิมเป็นจักรพรรดิ์ดำสถิตอยู่ ประมาณจุลจักร

*-*-*-*

โดยสรุป....

รูปเคารพแบบนี้ ทำนองนี้ เป็นมาร ใครได้ไปครอบครองก็จะมีแต่ความโชคร้าย ฉิบหายวายป่วงมาเยือน

ตายไปแล้ว "นรก" อย่างเดียว ที่อื่่นไม่ได้ไปแน่นอน

เราเป็นพุทธศาสนิกชน เชื่อผมเถอะ "พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์" เป็่นที่พึ่งของเราเท่านั้น อย่างอื่นไม่ใช่

-------------------------

เขียนโดย ดร. มนัส โกมลฑา Ph.D. (สหวิทยาการ)

www.manaskomoltha.net

Facebook Fanpage: https://www.facebook.com/manas4299/

Line ID : manas4299

Youtube: https://www.youtube.com/user/mommeam4299/

โทรศัพท์ : 083-4616989

พระบูชาตามร้านศักดิ์สิทธิ์หรือไม่

2015-09-20T14:20:00.001+07:00

มีคนไปตั้งกระทู้ถามในห้องศาสนา พันธุ์ทิพย์ว่า “พระพุทธรูปบูชาที่ขายตามร้านต่างๆ เชื่อถือได้มากน้อยแค่ไหนคะ”

เนื้อหาของกระทู้ก็เป็น ดังนี้

คนขายบอกว่า ผ่านพิธีพุทธาภิเษกหมดแล้วทุกองค์ คนที่ค้าขายกับพระ จะไม่โกหกใช่มั้ยคะ

อ่านกระทู้แล้ว ก่อนที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันต่อไป ก็ต้องมา “ตีความ” กันก่อนว่า คนตั้งกระทู้ต้องการที่จะรู้อะไร

คำว่า “พระพุทธรูปบูชา” นั้น ร้านค้าใช้คำว่า “พระบูชา” พจนานุกรมของอาจารย์เปลื้อง ณ นครให้ความหมายไว้ว่า

พระบูชา น. พระพุทธรูปขนาดย่อมที่บูชากันตามบ้าน.

มีอีก 2 คำที่เกี่ยวข้อง พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานให้ความหมายไว้ ดังนี้

พระเครื่อง น. พระพุทธรูปองค์เล็กๆ ที่นับถือว่าเป็นเครื่องคุ้มครองป้องกันอันตราย (ย่อมาจากคํา พระเครื่องราง)

พุทธาภิเษก น. ชื่อพิธีในการปลุกเสกพระพุทธรูปหรือวัตถุมงคล โดยมีพระเถระผู้เชี่ยวชาญในการทำสมาธิจำนวนหนึ่ง ซึ่งเรียกว่าคณะปรก นั่งภาวนาส่งกระแสจิตเพ่งคุณพระรัตนตรัยเข้าไปสู่องค์พระหรือวัตถุมงคลนั้นๆ

ดังนั้น คำถามของกระทู้นี้ น่าจะต้องการถามดังนี้

1- พระบูชาตามร้านนั้น ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่

2- ผ่านพิธีพุทธาภิเษกแล้วทุกองค์หรือไม่

3- แม่ค้าพ่อค้าที่ขายพระโกหกหรือไม่

กระทู้นี้ มีคนเข้าไปให้ความคิดเห็นน้อยมาก ขอนำมาวิพากษ์วิจารณ์ 2 ความคิดเห็นดังนี้

ความคิดเห็นที่ 4

สมัยพุทธกาลพระพุทธเจ้าไม่ให้สร้างรูปเคารพ ไม่มีปลุกเสกพระพุทธรูปอะไรทั้งนั้น ไม่มีในคำสอนสักคำ

พระพุทธถูกสร้างขึ้นครั้งแรกหลังพระพุทธเจ้านิพพาน 5-600 ปี สมัยพระเจ้ามิลินท์ (เนมันเดอร์ที่ 1) สร้างเพื่อระลึกถึงพระพุทธเจ้า

ถ้าเป็นพุทธแท้ ก็เช่ามาบูชาระลึกถึงพระพุทธพระธรรมก็พอมั้ง เอาอิทธิปาฏิหาริย์คุ้มครองไปเอารูปปั้นฮินดูตุ๊กตาลูกเทพเข้าบ้านจะตรงกว่า

ความคิดเห็นแบบนี้ เป็นความคิดเห็นแบบสมองหมา ปัญญาควายของพวกห้องศาสนา พันธุ์ทิพย์โดยแท้

กล่าวคือ ไม่ได้รู้เรื่อว “วรนุส” อะไรเลย อยากแสดงความใคร่ทางจิตด้วยคีย์บอร์ด มันก็พิมพ์ออกมาแบบนั้น

มันหามาตรฐานทางความคิดอะไรไม่ได้เลย

พระพุทธรูป พระเครื่อง พระบูชานั้น เจตนาทำขึ้นเพื่อระลึกถึงพระพุทธเจ้า แต่คนอินเดียสมัยพุทธกาล เขาไม่ทำกัน เขามีความเชื่อกันไปแบบหนึ่ง ดังนั้น คนอินเดียยุคนั้น เขาทำเป็นรูปแบบอื่น

คนในยุคหลัง ได้รับอิทธิพลมาจากการทำรูปเคารพของกรีกจริงๆ แต่มันเสียหายตรงไหน ถ้าคิดว่า “การเลียนแบบกรีก” ไม่ดี ก็ฉิบหายวายป่วงกันทั้งโลก เพราะ ระบอบประชาธิปไตย เราก็ไปเลียนแบบกรีกมาเหมือนกัน

แล้วไอ้คนนี้มันเสือกเชื่อไสยศาสตร์ก็มีความศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองได้ แต่ไม่เชื่อพระพุทธรูป มันงี่เง่าสมบูรณ์แบบจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 6

ถ้าอยากให้พระศักดิ์สิทธิ์ นำเป็นไปสวดมนต์ไหว้พระต่อเองที่บ้าน เดี๋ยวก็มีเทวดา มารักษาเอง

แต่ในฐานะที่มีญาติคนนึง อยู่ในวงการพระเครื่อง ก็ต้องบอกว่า นั้นคือ พ่อค้า ขายวัตถุโบราณ หรือ พุทธพาณิชย์

ไอ้นี่ก็สมองหมา ปัญญาควายไปอีกแบบหนึ่ง คือ ไปเชื่อ “เทวดา” แต่ไม่เชื่อคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์

แต่ความเห็นของคนนี้ ตอบคำถามข้อสามได้ คือคำถามที่ว่า..

3- แม่ค้าพ่อค้าที่ขายพระโกหกหรือไม่

ถ้าผมตอบน่ะ พระแม่ง..ยังโกหกกันเป็นไฟ ไม่ต้องไปคำนึงถึงคนขายพระ

ต่อไป เป็นการตอบคำถามข้อที่ 1 และข้อที่ 2 ไปพร้อมกันเลย

1- พระบูชาตามร้านนั้น ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่

2- ผ่านพิธีพุทธาภิเษกแล้วทุกองค์หรือไม่

ตรงนี้ขออธิบายในทางวิชาธรรมกายก่อนว่า ความศักดิ์สิทธิ์ของวัตถุมงคลนั้น ขึ้นอยู่กับว่า “มีจักรพรรดิอยู่ข้างในหรือไม่” ถ้าไม่มีจักรพรรดิ ก็ไม่ศักดิ์สิทธิ์

ในนั่งปรก หรือปลุกเสกกันจนตายไปทั้งวง ทั้งคณะ ไม่ว่าจะเป็นพระดังขนาดไหน มียศถาบรรดาศักดิ์ในระดับไหนก็ตาม ก็ไม่มีทางศักดิ์สิทธิ์

หลักฐานสนับสนุนของผมข้อที่หนึ่ง

คิดว่า ท่านผู้อ่านคงได้ยินชื่อ หรือรู้จัก “คด” กันมาบ้างแล้ว พจนานุกรมให้ความหมายไว้ดังนี้

น. วัตถุแข็งคล้ายหินที่มีในสัตว์หรือต้นไม้ นับถือกันว่า เป็นเครื่องราง.

ความหมายจากพจนานุกรมก็ยังไม่ตรงเผงนัก เพราะ คดบางประเภทเช่น “คดเม็ดขนุน” นั้น เกิดจากเม็ดขนุนกลายเป็นหิน ไม่ใช่มีหินอยู่ในเม็ดขนุน

คดนั้นมีความศักดิ์สิทธิ์ในตัวเอง ไม่ต้องปลุกเสก ไม่ต้องพุทธาภิเษก มีศัพท์เรียกว่า “ทนสิทธิ์” การที่คดมีความศักดิ์สิทธิ์ก็เพราะ มีจักรพรรดิอยู่ในนั้น

หลักฐานสนับสนุนของผมข้อที่สอง

ก็ดูด้วยวิชาธรรมกายเอาเลย ก็จะเห็นกายของจักรพรรดิที่อยู่ในนั้นเลย

ต่อไปเป็นคำแนะนำ.. ถ้าอยากมีจักรพรรดิหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไว้คุ้มครองตัวเอง

1- มาเช่าพระของมูลนิธิศึกษาการุณย์ รับรองศักดิ์สิทธิ์มากกว่าพระเครื่อง พระบูชาที่ไหนๆ ในโลกนี้

2- ปฏิบัติธรรม.. ใครก็ตามที่เริ่มปฏิบัติธรรม จะมีจักรพรรดิมาอยู่กับท่านเอง

ตัวผมเองนั้น ขนาดผมเห็นก้อนกรวดใสๆ ผมเก็บมา ยังมีจักรพรรดิในก้อนกรวดเลย..

ตุ๊กตาลูกเทพ การหลอกลวงอีกประเภทหนึ่ง

2015-07-13T22:07:00.001+07:00

บทความนี้ ต้องการขยายความบทความของผู้จัดการออนไลน์ชื่อ “แห่บูชา! "ตุ๊กตาลูกเทพ" เทรนด์แรงแซงหิน..ศรัทธาหรืองมงาย”

ดูเนื้อหาของข่าวบางส่วนกันเลย

เป็นเรื่องฮือฮาขึ้นมาในสังคมไทย เมื่อ "ตุ๊กตาฝรั่ง" ขนาดตั้งแต่ 8 นิ้วไปจนถึงเท่าเด็ก 7 ขวบ ถูกนำมาปลุกเสก เพิ่มคุณค่าด้วยการอัญเชิญดวงเทพลงมาสถิต

กลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์รูปแบบใหม่ มาแรงแซงหินสี คนแห่เลี้ยง แห่บูชา เพราะเชื่อว่าเป็นตุ๊กตานำโชค นำลาภมาให้

เทรนด์ดังกล่าว เริ่มมาจาก "xxxxx" ที่ไปสะดุดกับตุ๊กตาตัวหนึ่ง และได้ยินเสียงในความคิดว่า อยากขอไปอยู่ด้วย และหลังจากนำมาอยู่ด้วยก็มอบสิ่งดีๆ ให้หลายอย่าง

จึงได้นำไปให้พระอาจารย์ที่นับถือช่วยปลุกเสกให้ ซึ่งแตกต่างจากกุมารทอง หรือลูกกรอกที่จะใช้วัสดุอาถรรพ์ของคนที่ตายไปแล้ว เช่น ดินเจ็ดป่าช้า ผ้าห่อศพ ผม เล็บ เป็นต้น

ด้วยความน่ารัก แถมยังมีความขลัง ไม่แปลกที่คนดังหลายคนอยากจะมีไว้ครอบครอง เนื่องจากมีความเชื่อ และศรัทธาในความศักดิ์สิทธิ์ของ "ตุ๊กตาลูกเทพ" เป็นอย่างมาก

ประเด็นที่จะวิพากษ์วิจารณ์ก็คือ ในส่วนที่ผมเน้นสีแดงไว้

1- คุณ "xxxxx" นี่ แกได้ยินเสียงในความคิดว่า ตุ๊กตาลูกเทพอยากไปอยู่ด้วย เมื่อมาอยู่แล้วก็ได้สิ่งดีๆ ให้หลายอย่าง คุณ ตุ๊กตาลูกเทพ ก็จึงไปให้พระอาจารย์ที่นับถือปลุกเสกให้

เรื่องนี้ “โกหกชัดเจนครับท่านพี่น้อง” โกหกเพื่อขายของเท่านั้น

ถ้าที่คุณ "xxxxx" เล่าในส่วนแรกเป็นความจริง คือ ตุ๊กตาเทพมันสามารถดลจิตดลใจให้ คุณ "xxxxx" “ได้ยินเสียงในความคิด” ได้ ตุ๊กตาลูกเทพ มันก็ต้องเก่งแล้ว ไม่ต้องปลุกเสกแล้ว

การที่ต้องบอกว่า “จึงได้นำไปให้พระอาจารย์ที่นับถือช่วยปลุกเสกให้” ก็เป็นเพราะ คนไทยเราจะเชื่อแบบนี้ มันก็ต้องโกหกไปแบบนั้น

แล้วที่เป็นปัญหาที่ควรนำมาถามกันก็คือ ไอ้ “ได้ยินเสียงในความคิด” นี่มันคืออะไร คุณ "xxxxx" แกจะอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้หรือเปล่า

มันก็เป็นคำหลอกลวงที่ทำให้ดูเท่ห์ๆ เท่านั้น

2- ข้อความที่ว่า “เพิ่มคุณค่าด้วยการอัญเชิญดวงเทพลงมาสถิต” ในฐานะที่เป็นวิทยากรสอนวิชาธรรมกายของมูลนิธิศึกษาการุณย์ มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องผี สาง เทวดา จักรพรรดิเป็นอย่างดี ผมยืนยันว่า “เทพไม่มาอยู่ในตุ๊กตาแบบนี้”

ในความคิดเห็นส่วนตัว ฝ่ายมาร ผีกวนตีน กวนโอ้ยทั้งหลายก็ไม่มาในตุ๊กตาแบบนี้

โดยสรุปในเบื้องต้น “ตุ๊กตาลูกเทพ” เป็นเรื่องหลอกลวงเพื่อขายของแต่เพียงอย่างเดียว

ที่นี้ ถ้ามีคนถามว่า คนที่ซื้อไปแล้ว มีโชคมีลาภขึ้นมาก็มี มีเงินมากขึ้น การงานดีขึ้น จะอธิบายเรื่องนี้ได้อย่างไร

ในทางวิชาธรรมกายมีคำอธิบายดังนี้

คนคือพวกเราที่มีกายเนื้อนั้น กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งก็คือจักรพรรดิทั้งหลายทั้งปวง ทั้งภาคขาว ภาคกลาง ภาคดำนั้น

คนเป็นตัวแปร ที่มีน้ำหนักสูงกว่าจักรพรรดิ

อธิบายเพิ่มเติมดังนี้ ขออธิบายเฉพาะในเรื่องลาภสักการะ เงินทอง

สมมุติว่า คนๆ นั้น ไม่เคยสร้างทานบารมีไว้เลย แต่สร้างบารมีด้านอื่นๆ ไว้มาก ต่อให้มีจักรพรรดิเก่งในระดับไหน คนๆ นั้น ก็ไม่มีทางที่จะมีเงินมีทองระดับน้องๆ ของคุณทักษิณได้

จักรพรรดิไม่สามารถช่วยในด้านนั้นได้

ดังนั้น คนที่ซื้อตุ๊กตาลูกเทพไปแล้ว งานเข้ามาก มีเงินมากขึ้น ไม่ใช่เป็นเพราะตุ๊กตาลูกเทพเป็นผู้ดลบันดาลให้ แต่เป็นบุญบารมีของคนผู้นั้นเอง

อย่างไรก็ดี ตุ๊กตาลูกเทพแบบนี้ ถ้าอยู่ในความโกหกหลอกลวงมากๆ เข้า คนเลวๆ จังไรทั้งหลายมายุ่งเกี่ยวมากๆ เข้า

จักรพรรดิหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็อาจจะมาสิ่งสถิตอยู่ด้วยก็ได้ แต่จะเป็นจักรพรรดิของฝ่ายเป็นมารเท่านั้น จักรพรรดิฝ่ายพระท่านจะไม่อยู่ในสิ่งของแบบนี้

ในเมื่อจักรพรรดิฝ่ายมารเข้ามาสิ่งสู่อยู่ ความฉิบหายจัญไรทั้งหลายทั้งปวง ก็จะเข้าแถวมาส่งผลให้กับคนเป็นเจ้าของ

ผลที่ออกมาก็คือ เสียเงินด้วย ความซวยก็จะมาเยือนด้วย...

โดนทำของ

2015-06-09T05:02:00.002+07:00

ภาพด้านบนนั้นได้มาจาก youlike คลิบเด็ด คนที่นำภาพมาลง ได้เขียนประกอบด้วยว่า

ทำกันถึงขนาดนี้เลยหรอ!! ตอนอยู่โรงบาล หมอตรวจไม่เจออะไร!! แล้วพี่เค้าก็ได้เสียชีวิต ในวันที่14 เมษายน เสียเพราะโรคประจำตัว

วันที่ 16 เมษายนได้เผาพี่แอม สิ่งที่เห็นคือ หนังควาย ตะปู เศษลวด เยอะมาก .

จิตใจของคนทำมันทำด้วยอะไร!!เลวซาม ไม่มีความเป็นคนเลย โกรษเคืองมากแค่ไหนก็ไม่น่าทำกันถึงขนาดนี้

พี่แอมเป็นเสาหลักของบ้าน .ครอบครัวเสียใจมาก และพี่แอมก็รักครอบครัวมาก ไม่มีใครรับได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ได้เลย

แล้วเราก็ไม่มีทางรู้ ว่าใครคือคนที่ทำ ได้แต่รอ รอกรรมตามสนองมัน

ขอวิพากษ์วิจารณ์ก่อนเลยว่า เหตุการณ์ทำนองนี้เป็นความจริงได้ โดยเฉพาะในข่าวนี้ ผมก็ว่าเป็นเรื่องจริง

ไสยศาสตร์นั้น เป็นเรื่องจริงนะครับ แต่ไม่ควรไปเล่นมัน เพราะ ผู้ที่เกี่ยวข้องกับไสยศาสตร์นั้น ส่วนใหญ่แล้ว ล้วนแต่ไปตกนรกกันทั้งนั้น

สำหรับผู้ตายในกรณีที่เป็นข่าวขึ้นมานั้น สันนิษฐานว่าคงไปทำให้ใครคนหนึ่งเกลียดชัง เขาก็ “ทำของใส่” ก็เป็นหนังควาย ตะปู ลวด ฯลฯ และทำให้ตายได้จริงๆ

อย่างไรก็ดี ไสยศาสตร์เดี๋ยวนี้ มีแต่ประเภทหลอกลวงเสียเยอะ ของจริงอย่างที่เป็นข่าวมีน้อยแล้ว แต่ยังพอหาได้

บอกไปเฉพาะท่านผู้อ่านที่ฝึกวิชาธรรมกาย ไม่ต้องไปกลัวของพวกนี้ครับ เพราะ มันทำอะไรกับผู้ที่ฝึกวิชาธรรมกายไม่ได้

แต่ก็อย่าไปท้าตีท้าต่อยกับพวกมันก็แล้วกัน ต่างกันต่างอยู่จะดีกว่า

ขอเล่าประสบการณ์ตรงหน่อย................

ตอนเป็นวัยรุ่น จำได้ว่าอยู่ ม.ศ. 3 รุ่นพี่ในหมู่บ้านพาผมไปสักที่หมู่บ้านห้วยกรด อำเภอสรรพยา ห่างจากบ้านผมประมาณ 20 กิโลเมตร

ผมเลือกสักสิงห์ที่ไหล่ขวา 1 ตัว เพราะได้การบอกเล่าต่อๆ กันมาว่า คุณภาพของสิงห์ จะทำให้เราหนังเหนียว ยิงไม่เข้า ฟันไม่ออก

จะว่าไป ... ประวัติของผมนั้น เคยโดนแทงแรงๆ 1 ครั้ง คมมีดไม่เข้าหนังเหมือนกัน แต่โคตรเจ็บ..

อาจารย์ผมท่านนี้ เป็นฆราวาส ห้องทำวิชาของท่านนั้น ด้านนอกท่านจะเอาสังกะสีไปตีติดไว้ คือ เป็นบ้านไม้นั่นแหละ แต่ด้านนอกมีสังกะสีอีก 1 ชั้น

รุ่นพี่พาผมไปดู ตามสังกะสีนั้น มีตะปู ลวด ฯลฯ เต็มไปหมด คือ มีหมอผีคนอื่นทำวิชามาใส่ท่าน แต่มันเข้าบ้านไม่ได้ ติดอยู่แค่สังกะสี

ตรงนี้ ถ้าจะอธิบายให้เป็นวิทยาศาสตร์สักหน่อย แต่ไม่รู้ว่า มันจะเป็นอย่างนั้นจริงหรือเปล่า คือ สันนิษฐานเอา

คนที่ทำวิชาไสยศาสตร์นั้น คงจะมีวิชาทำให้วัตถุต่างๆ แตกตัวไปในรูปของโมเลกุลหรืออะตอมได้ เมื่อส่งไปแล้ว คนไปทักเข้า มันก็จะเข้าไปทางผิวหนัง เมื่อเข้าไปแล้ว จึงรวมตัวเป็นวัตถุนั้นๆ

ตอนที่หมอผีส่งของไปนั้น มันจะมีเสียงดัง ทำให้ตกใจ ถ้าเราสติดีๆ ไม่ตกใจ หรือไม่มักมัน มันก็จะเข้าร่างกายของเราไม่ได้

เรื่องนี้ มันสนุกตรงที่คนเชื่อและไม่เชื่อเถียงกัน เราลองไปดูความคิดเห็นของคนพวกนั้นกัน

ตะปูจากโลงศพ ลวดจากดอกไม้จันทร์ หนังควาย คือ หนังคนตายที่ยังไหม้ไม่หมด เข้าใจตรงกันนะ

คนนี้มันเป็นฝ่ายไม่เชื่อ เรื่องตะปูกับลวดพอรับได้ แต่ไอ้ที่ว่า หนังควายคือหนังคนตายที่ไหม้ไม่หมดนี่ เว่อ..จนเกิดเหตุ

หนังควายกับหนังคนมันเหมือนกันเมื่อไหร่ แล้วโดยปกติแล้ว หนังคนตายมันไม่เหลือหรอก มันเหลือเฉพาะกระดูก

ผมเป็นคนนึง ที่คลุกคลีอยู่กับเตาเผาศพ (เด็กวัด) อุณหภูมิในเตาเผามากกว่า 1000 องศา เวลาเผาขั้นต่ำ 60 นาที ไม่ว่าจะลวดมัดดอกไม้จันทร์ ตะปูโรงศพ แม้กระทั้งหัวฆ้อน ก็ละลายครับ

คนนี้ ให้ความคิดเห็นแค่นี้ ไม่รู้ว่า มันมีเจตนาจะสนับสนุนหรือคัดค้าน ไอ้ห่า... มันจะเขียนมาทำไม

เผาไม่เป็นอะไรครับ เพราะของพวกนี้มีอาคมลงไว้ ต้องเอาอาคมออกก่อนถึงเผาไหม้ได้ ผมเจอมามากแล้วครับ อวิชชา

เออ... ไอ้นี่มาเขียนต่ออีกหน่อย ไม่ใช่คนเดิม คนนี้มาให้คำอธิบายว่า ที่มันไม่ไหม้เพราะลงคาถาอาคมไว้

เรื่องหนังควายไม่ไหม้นี่ มันต้องความคิดเห็นนี้ เข้าท่าที่สุด

เข้าใจผิดแล้วครับ เพราะควายเป็นคนดีต่างหาก คนดีตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ ผมเรียนมา

ดูความคิดเห็นของพวกไม่เชื่ออีกหน่อย

ทำไม เขมรไม่เป็นชาติมหาอำนาจของโลกแทนไอ้กันหรือจีนไปเลยล่ะครับ ถ้าจะมีอาวุธที่ล้ำขนาดนี้ ผมว่าโคตรกองทัพของคิมจองอึนก็โดน

ไอ้นี่ก็ประชดเกินเหตุ พวกไสยศาสตร์นี้ มันไม่ได้เป็นอาวุธที่มาตรฐานแบบปืน ยิงเปรี้ยงตาย บางที หรือหลายๆ ที มันก็ไม่มีประสิทธิภาพ คนที่ไม่เชื่อก็ทำอะไรไม่ค่อยได้

พวกนี้จะได้ผลกับคนจิตอ่อน ตกใจง่าย แล้วก็กรรมชั่วกำลังส่งผล เข้าทำนองฝีซ้ำด้ำพลอย ไม่ใช่ได้ผลทุกครั้ง

มัวไปเสกหนังควายใส่คิมจองอึน มันก็ส่งนิวเคลียร์มาให้ลูกเดียว หมอผีเขมรหายไปจากแผนที่โลกแน่ๆ

ผงพรายกุมาร

2015-05-04T09:20:00.003+07:00

ผมเคยเขียนไปหลายครั้งแล้วว่า สังคมไทยเป็นไม่ได้นับถือศาสนาพุทธแต่เพียงอย่างเดียว ยังมีสิ่งอื่นๆ อีก คือ ผี กับ ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู

นักวิชาการจึงเรียกสังคมไทยว่า เป็นสังคม “พุทธ-ผี-พราหมณ์” คือ ไม่ว่าจะเป็นอะไร ถ้ากูเห็นว่าศักดิ์สิทธิ์ กูนับถือหมด

รวมถึง ของแปลกประหลาดต่างๆ ทั้งหลาย เช่น หมู 8 ขา หมา 2 หัว ฯลฯ เป็นต้น กูก็จะนับถือไปด้วย

ข้อมูลเกี่ยวกับ “ผงพรายกุมาร” นี่ บังเอิญผมไปพบวิดิโอรายการ “ชั่วโมงพิศวง” เข้า เลยลองคลิกดู รายละเอียดต่างๆ ท่านที่สนใจก็ไปลองดูเองก็ได้ ไม่ยาวเท่าไร

ขอยกคำพูดของคุณหนุ่มก่อนที่ว่า

คุณพระน่ะ มีอยู่แล้ว แต่อาจจะเห็นผลช้า เพราะฉะนั้นนะครับ เขาจึงใช้คุณผี

ตรงนี้ขอยืนยันว่า “ผิดโดยสิ้นเชิง” แล้วผลของการเข้าใจผิดนั้น จะพากันลงนรกกันหมด

ผมเองกับพิธีกรสองคนนั่น ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว รายการนี้โดยปกติผมก็ไม่เคยดู วันนี้เป็นการพบข้อมูลโดยบังเอิญจริงๆ

คนที่เป็นนักแสดงนั้น โอกาสที่จะขึ้นสวรรค์ ค่อนข้างยากอยู่แล้ว เพราะ อาชีพนักแสดง ส่วนใหญ่ไปเพิ่มกิเลสของคน มากกว่าที่จะไปลด

เมื่อเอาเรื่องนี้มาเผยแพร่ ผมฟันธงเลยว่า คู่นี้ตายไปแล้ว ลงนรกแน่นอน

ตามวิดิโอนั้น ได้อธิบายการได้มาของ “ผงพรายกุมาร” ไว้ดังนี้

คือต้องไปหาศพที่ตายท้องกลมในวันเสาร์ แล้วไปเอามาเผาในวันอังคาร ในช่วงเผาก็เอากระป๋องไปรองน้ำมันที่ท้องของผี

เมื่อเผาเสร็จแล้วก็เอากะโหลกของทั้งแม่ ทั้งลูกไปตำ ทำให้เป็นผง รวมด้วยน้ำมันกับว่านร้อยแปด

แล้วก็เอาไปผสมกับส่วนผสมอื่นๆ แล้วไปทำเป็นพระอย่างที่ผมได้นำเสนอภาพไปแล้วด้านบน โดยที่เอาไปให้พระปลุกเสก

ในวิดิโอดังกล่าว ก็มีการไปสัมภาษณ์คนที่ได้รับประสบการณ์จาก “ผงพรายกุมาร” ด้วย ในตอนท้ายรายการ พิธีกรก็พูดในทำนองที่ว่า “ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่”

ผมเองไม่ค่อยลบหลู่ใคร เพราะ เกลียดการดูถูกคนจนมานานแล้ว แต่ผมฟันธงเลยว่า พระที่ผสม “ผงพรายกุมาร” นั้น ไม่ได้มีฤทธิ์ มีเดชอะไร

พวกนี้ ทำพระมาเพื่อขายเอาเงินเข้ากระเป๋าเท่านั้น

สำหรับในทางวิชาธรรมกาย มีคำอธิบายเกี่ยวกับเรื่อง ดังกล่าวดังนี้

พระพุทธเจ้านั้นมี 3 ประเภท คือ ภาคพระ/ภาคขาว ภาคเป็นกลาง/ภาคสีตะกั่ว และ ภาคมาร/ภาคดำ จักรพรรดิก็มี 3 ประเภทเหมือนกัน

จักรพรรดิภาคกลาง/ภาคสีตะกั่วนั้น ไม่ค่อยพบ เคยเห็นแค่ 2 ครั้งเท่านั้น ในบทความนี้ จึงขอเอ่ยถึงเฉพาะจักรพรรดิของภาคพระ กับ ภาคมาร

เพื่อว่า ท่านผู้อ่านบางท่านอาจจะเป็นหน้าใหม่สำหรับบล็อกผม ก็ขอบอกก่อนว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้น คือ จักรพรรดิ

พระประธานในโบสถ์ พระบูชา พระเครื่อง คด รัตนชาติ เหล็กไหล นิล ฯลฯ ถ้าจะศักดิ์สิทธิ์ก็จะต้องมีจักรพรรดิอยู่ในนั้น ถ้าไม่มีก็ไม่ศักดิ์สิทธิ์

แล้วจักรพรรดิฝ่ายขาวนั้น ไม่สามารถทำงานร่วมกับผี อันเป็นลูกน้องของจักรพรรดิฝ่ายมารได้

ข้อความที่ว่า “คุณพระน่ะ มีอยู่แล้ว แต่อาจจะเห็นผลช้า เพราะฉะนั้นนะครับ เขาจึงใช้คุณผี” จึงไม่เป็นความจริง

ผมเคยพบพระที่มีทั้งจักรพรรดิภาคขาวและภาคดำอยู่ด้วยกัน ก็คือ พระที่มาจากวัดพระธรรมกาย

พระของวัดพระธรรมกายส่วนใหญ่แล้วมีแต่มาร แต่พระที่มีพลอยสีใสด้วย ตรงที่เป็นพลอยนั้น จักรพรรดิภาคขาวเขาจะอยู่

การอยู่ร่วมกันแบบนี้ จักรพรรดิภาคขาว ท่านจะช่วยอะไรเราไม่ได้เลย เพราะ บารมีไม่มากพอ ถ้ามากพอ จักรพรรดิภาคขาวต้องดับภาคมารให้หมด

แต่นี่ บารมีพอๆ กัน จึงทำอะไรกันไม่ได้ ต่างคนก็ต่างอยู่กันไป

จึงขอสรุปว่า ผีไม่ใช่พระ พระก็ไม่ช่วยผี ทั้ง 2 ฝ่ายนี้ มีแต่รบกันกับต่างคนต่างอยู่

ต่อไปขอฟันธงว่า พระเครื่องที่มีส่วนผสมของ “ผงพรายกุมาร” ไม่ได้มีความศักดิ์สิทธิ์อะไร ถ้าจะมี ก็มีแต่จักรพรรดิภาคมาร ซึ่งจะสร้างความฉิบหายวายป่วงให้แน่ๆ จะเมื่อไหร่เท่านั้น

ของประหลาดกับการขอหวย

2015-05-04T08:41:00.003+07:00

ในช่วงนี้มีข่าวที่ไม่เหมือนกันอยู่ 2 ข่าว แต่คนไทยทำสิ่งที่เหมือนกันกับข่าวทั้งสอง จึงควรที่จะนำมาวิพากษ์วิจารณ์

ข่าวทั้งสองก็คือ

1- แห่ขอเลขเด็ด “เจ้าแม่สะเดาทอง” ที่บางละมุง

2- ฮือฮา! พบเรือโบราณลำใหญ่ใต้น้ำปิง-คาดเป็นกองเรือยุค “พระเจ้าตากสิน” แน่

เนื้อหาข่าวบางส่วนของ “เจ้าแม่สะเดาทอง”

ชาวบ้านคนหนึ่ง กล่าวว่า เชื่อว่าต้นสะเดาต้นนี้เป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ เพราะเกิดมายังไม่เคยเห็น โดยไร่มันสำประหลังดังกล่าว มีหญิงชรามาเช่าปลูกมันทำกินกว่า 10 ปีแล้ว

โดยยายคนดังกล่าวกล่าวด้วยว่า พบต้นสะเดาต้นนี้มานานแล้ว และเคยมีหญิงสาวสวมชฎามาเข้าฝันว่า อย่าให้ใครมาเด็ดยอดสะเดา เพราะเจ็บ

ยายเจ้าของไร่เลยตั้งชื่อต้นสะเดาดังกล่าวว่า “เจ้าแม่สะเดาทอง” และยังไม่บอกใคร เพราะเกรงว่าคนอื่นจะเข้ามากราบไหว้จนทำให้ต้นไม้เสียหาย

เนื้อหาข่าวบางส่วนของ “เรือโบราณ”

นายอาทิตย์ เวียงทอง อายุ 30 ปี อยู่บ้านเลขที่ 106 ม. 2 ต. ประดาง อ.วังเจ้า จ.ตาก ซึ่งเป็นผู้พบเรือโบราณดังกล่าว เล่าให้ฟังว่า

เมื่อเวลาประมาณ 20.00 น.วันศุกร์ที่ผ่านมา ขณะที่ตนและเพื่อนอีก 3 คนกำลังล่องเรือหาปลากลางแม่น้ำปิง ได้เห็นดาวตกลุกเป็นไฟสีขาว พุ่งจากทางด้านเหนือล่องมาทางใต้ และเกิดการระเบิดแตกตัวใกล้ๆ กับที่ตนกำลังลงน้ำหาปลาอยู่

ตนและเพื่อนก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะคิดว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ เห็นบ่อยๆ จึงลงน้ำหาปลาต่อตามปกติ

เมื่อลงน้ำหาปลาในแม่น้ำปิงต่อไปประมาณ 10-15 นาที ก็ดำน้ำไปเจอหัวเรือขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาจากทรายใต้ผิวน้ำ ลึกประมาณ 2-3 เมตร

พวกตนก็รู้สึกตื่นเต้น เพราะคิดว่าแสงดังกล่าวน่าจะเป็นปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ จึงพากันหยุดหาปลาเพราะกลัว แล้วแยกย้ายกันกลับบ้าน

ต่อมาช่วงกลางคืน เพื่อน 1 ใน 3 คนที่ไปหาปลาด้วยกันฝันว่า มีนักรบโบราณนั่งเรือ มาด้วยกัน 2 ลำ และเกิดอุบัติเหตุพลิกคว่ำจมน้ำอยู่ในบริเวณดังกล่าว

เช้าวันรุ่งขึ้น (วันเสาร์ที่ 28 มี.ค.) ตนและเพื่อนจึงได้มาหารือกันแล้วเอาเรือล่องไปสำรวจจุดที่เห็นดาวตกระเบิด ซึ่งก็ใกล้ๆ กับจุดที่ตนเองดำน้ำเจอหัวเรือ ก็พบว่ามีเรืออยู่จริงๆ จึงดำน้ำสำรวจต่อ

พบว่า ลำเรือที่จมอยู่ใต้ผืนทรายสมบูรณ์ และยาวมาก จึงรีบมาบอกผู้นำชุมชนเพื่อวางแผนนำเรือขึ้นมาจากแม่น้ำปิง

ก่อนนำขึ้นมาก็ได้จุดธูปบอก ขอบารมีสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ให้นำเรือขึ้นมาจากน้ำ ซึ่งก็ทำได้ง่ายดาย เพียง 4 ชั่วโมงก็นำเรือดังกล่าวขึ้นมาจากแม่น้ำปิงได้สำเร็จ

จะเห็นว่า “เรือโบราณ” กับ “สะเดาทอง” นั้น เป็นละเรื่องกัน แต่เป็นของแปลกด้วยกันทั้งคู่ เมื่อใดก็ตามที่มีเรื่องแปลกๆ แบบนี้ คนไทยมากเลย ก็จะไปกราบไหว้ ขอพร ขออะไรกันไปเรื่อยเปื่อย

สุดท้ายเลยก็ต้องขอหวย

เรื่องนี้พวกงมงายในวิทยาศาสตร์มันจะโจมตีกันแบบสาดเสียเทเสีย ด่าไปถึงกับว่า พฤติกรรมอย่างนี้ทำให้ประเทศไทยไม่เจริญไปโน่น

อันที่จริงแล้ว การที่ประเทศไทยมันไม่เจริญอย่างที่ควรจะเป็นมันน่าจะเกิดจากการฉ้อราษฎร์บังหลวงมากกว่าที่จะเกิดจากประชาชนเหล่านี้

อย่างไรก็ดี ในมุมมองของผม ผมก็ว่าประชาชนเหล่านี้งมงายเหมือนกัน แต่ไม่ใช่เหตุผลเดียวกับพวกงมงายในวิทยาศาสตร์

ผมเชื่อว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง ผมเชื่อว่า “ผี” มีจริง เจ้าแม่ตะเคียนทอง ฯลฯ มีจริง แต่พวกเขาเหล่านั้น ไม่ได้มีฤทธิ์จริงอย่างที่คนไทยจำนวนหนึ่งเชื่อ

มนุษย์นี่แหละ มีฤทธิ์ มีอำนาจมากกว่าพวกผีสางเทวดา คนเราถึงต้องเกิดมาเป็นมนุษย์ เป็นคนเพื่อให้มีกายเนื้อ

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวง ผีสางนางไม้เทวดาทั้งหลายทั้งปวง เขาหวังพึ่งมนุษย์ แต่คนไทยจำนวนมากเลย ไม่รู้จักศักยภาพของตัวเอง

ผมไปสอนธรรมะที่ไหนก็ตาม ถ้าเห็นว่าฝนจะตก ผมจะบอกเทวดาก่อนเลยว่า “ถ้าฝนตกแล้วสอนธรรมะไม่ได้ จะไม่ให้ท่านได้บารมี”

ฝนก็ไม่เคยตกสักครั้ง เมื่อไหร่สอนเสร็จแล้ว บางทียังไม่ทันจะกลับเลย ฝนก็ตกลงมา วิทยากรหลายคนเป็นพยานได้

เรื่องทั้งหมดทั้งปวงนี่ ผมโทษพระทั้งหมด การที่พระของเราไม่พัฒนาตัวเอง งมงายในเรื่องนี้พอๆ กับประชาชน

ไม่เคยสอนเรื่องการปฏิบัติธรรมให้กับประชาชน คนของเราจึงเป็นอย่างที่เป็นข่าวกัน

อย่างไรก็ดี ถึง ณ วันนี้ (31 มี.ค. 58) ผมหมดหวังไปกับสถาบันสงฆ์แล้ว เพราะ มีแต่เหี้ยห่มเหลืองกันเป็นส่วนใหญ่

อะไรมันจะเกิดมันก็ต้องเกิด สถาบันสงฆ์คงไปก่อน พ.ศ. 5000 แน่ๆ ดีไม่ดี อาจจะได้ทันเห็นในยุคนี้ด้วย

อิ้น.. เครื่องรางแห่งความรัก

2015-04-10T12:36:00.002+07:00

วันนี้ ไปพบเรื่อง “อิ้น” หรือ “อิ่น” ซึ่งผมไม่เคยพบเคยเห็น และไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย จึงเอามาเล่าสู่กันฟัง

ตอนเป็นเด็กนั้น เครื่องรางของขลังที่พบห็น สำหรับผมก็คือ “ปลัดขิก” เพราะ เพื่อนๆ มันมีเป็นสมบัติส่วนตัว พกกันเพียบ มีหลายรุ่นหลายขนาด

ไม่รู้ขนาดใหญ่ๆ นั้น จะมีใครเรียก “นายอำเภอขิก” หรืเปล่า

พวกมันจะคล้องไว้กับเอว พระคล้องเอาไว้ที่คอตามปกติ ผมในตอนนั้น ไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ จึงไม่พกพา และไม่สนใจแต่ประการใด

สิ่งที่เคยได้ยิน แต่ไม่เคยเห็นเลยก็คือ “อีเป๋อ”

“อิ้น” นี่ บอกไปก่อนเลยว่า เป็นของฝ่ายมารแน่ๆ ถ้าเป็นฝ่ายพระ หรือต้องการขึ้นสวรรค์ก็อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับมันเลย ห่าง...ให้ไกลๆ ไว้จะเป็นการดีที่สุด

อย่างไรก็ดี เราก็ต้องวิพากษ์วิจารณ์กันเพื่อให้เป็นความรู้ไว้อธิบายกับพวกที่ไม่รู้กันนิดหน่อย

ความรู้เอามาจากเว็บหนึ่ง ไม่ต้องไปเอ่ยชื่อจะเป็นการดีกว่า เพราะเป็นเว็บที่มีการขายของทำนองนี้ มันก็จะเป็นโฆษณาให้เขา

1. การบูชาอิ่น หากต้องการให้เป็นเสน่ห์กับตัวเองให้พกติดตัว โดยนำอิ่นใส่กรอบแขวนสร้อยห้อยคอ ใส่แหนบเหน็บเสื้อ หรือใส่เชือกร้อยเอวก็ได้

หากเป็นสุภาพสตรีสามารถใส่แหนบหรือเข็มกลัด กลัดไว้ตรงยกทรงก็ได้ ตำแหน่งที่บูชาอิ่น ห้ามแขวนต่ำกว่าเอว

2. หากต้องการบูชาไว้กับบ้านเรือนที่อยู่อาศัย หรือร้านค้าเพื่อช่วยให้คนในบ้านรักใคร่กลมเกลียวกัน หรือให้ช่วยทางด้านค้าขาย ให้หาพานเล็กๆ จัดวางในที่ๆ เหมาะสม

ถ้าเป็นไปได้ให้หากลางๆ บ้าน ไม่สมควรวางไว้บนหิ้งพระ ให้จัดที่วางให้แยกต่างหาก เช่น ชั้นวาง บนโต๊ะ บนตู้

หากบูชาไว้กับบ้านเรือนที่อยู่อาศัยให้บูชาโดยการท่องคาถาตอนเช้า หรือตอนเปิดร้านแล้วอธิษฐานตามใจปรารถนา เช่นขอให้คนในบ้านรักกัน หรือให้ค้าขายดีอะไรก็ว่าไป

ในข้อ 1 นั้น ข้อความที่ว่า “โดยนำอิ่นใส่กรอบแขวนสร้อยห้อยคอ” สันนิษฐานว่า สำหรับคนที่ไม่คล้องพระเลย ก็ห้อยคอได้ คำแนะนำอื่นๆ นั้น จะเป็นการพกพาติดตัวที่ต่ำกว่าพระ

ไอ้ที่ผมงงก็คือ “ห้ามแขวนต่ำกว่าเอว” มีจะไปแขวนไว้ตรงไหนได้ ใครจะบ้าจะเอาไปไว้ที่ขา

สำหรับข้อ 2 เห็นได้ชัดเจนว่า “อิ้น” เป็นเครื่องรางของขลัง ไม่ใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่นพระ คนไทยจะรู้ค่อนข้างดี คือ จะเอาไว้ต่ำกว่าพระ

อิ่นนี้ เป็นเครื่องรางมหาเสน่ห์สายขาว ให้อิทธิพลังคุณสูง ซึ่งหลายคนที่บูชาไปแล้วได้ผลดีคงจะทราบกันดีว่า ไม่เพียงแต่เรื่องความรักคู่ครอง หรือทางเสน่ห์ เท่านั้นที่สมหวัง อีกทั้งยังดีทางด้าน หน้าที่การงานโชคลาภค้าขาย เจริญในหน้าที่การงานอีกด้วย

ตรงนี้โกหกนะครับ “อิ้น” นี่ ไม่ใช่สายขาวแน่นอน และก็ไม่ได้มีอิทธิพลังคุณสูงแต่ประการใด พวกนี้หลอกเพื่อขายของเท่านั้น

ลองมาดูข้อมูลอีกแหล่งหนึ่ง

อิ่นมีรูปแบบลักษณะเป็นรูปหญิงชายยืน หรือ นั่ง กอดกันโดยหันหน้าชนกัน ยกตัวอย่าง คาถาอิ่น (กอดคอแยงอ้อมแอ้ม จูบปากแก้มจ๋านจ๋า)

ตั้งแต่โบราณมีตำนานของอิ่นมากมายหลายแห่งต่างกันไปตามภูมิภาค แต่เดิมนั้นไม่ทราบได้ว่าอิ่นนั้นมีต้นกำเนิดมาจากไหน

บางท่านว่ามาจากธิเบตและรับความเชื่อเรื่องศักติว่าหญิงชายเสพสมกันจะทำให้เกิดสิ่งมีชีวิต การมีชายหญิงร่วมกัน

เป็นตัวแทนของการเกิด การงอกงาม และ ความสมดุล (หยิน หยาง) และเชื่อสืบต่อกันเข้ามาทางพม่า

บางท่านว่าเป็นการสร้างเพื่อระลึกถึงหญิงชายคู่แรกของโลกมนุษย์ ตากะสัง ยายสังกะสี

บางท่านว่าเป็นเทพบนสวรรค์ที่รักกันปานจะกลืนกินไม่ยอมห่างกัน แม้จะถูกลงโทษจากพระนารายณ์ก็ยังไม่ยอมแยกจากกัน จึงเป็นที่มาของความรักที่ “ไม่มีวันที่เราจะพรากจากกัน”

นอกจากนี้ ยังมีตำนานของอิ่นมากมาย คนล้านนาเชื่อว่าการที่ได้มีอิ่นไว้บูชาจะทำให้มีคนเมตตารักไคร่ มีไว้กับบ้านเรือน จะทำให้คนในบ้านหลังนั้นครอบครัวนั้นรักใคร่กัน

หากมีไว้บูชากับตัวเราก็จะทำให้มีเสน่ห์ อุดมสมบูรณ์ไปด้วยโชคลาภ ข้าวของเงินทองไหลมาเทมา อิ่นจึงเป็นที่นิยมตั้งแต่ในอดีตมาจนถึงปัจจุบัน

คุณวิเศษของอิ่นมีมากมาย อาทิ ใช้ทางเสน่ห์เมตตามหานิยม ได้พันช่อง (สารพัดทางเสน่ห์) ใช้บูชาเพื่อให้คนในบ้านรักกัน ใช้ทางโชคลาภ เงินทอง ค้าขาย ฮิมาก๊าขึ้น รอมข้าวของเงินทองดี ชุ่มเย็น

โดยสรุป

“อิ้น” เป็นของไสยศาสตร์ ไสยศาสตร์นั้น ฝรั่งเขามีไสยขาว ไสยดำ แต่ในทางวิชาธรรมกาย ไสยศาสตร์เป็นวิชาของภาคมาร จึงเป็นภาคดำอย่างเดียว ไม่มีไสยขาว

“อิ้น” น่าจะเป็นเครื่องรางของขลังที่ทำให้เพศตรงข้ามหลงรัก แต่พอมีเรื่องการค้าเข้ามาเกี่ยวข้อง ก็ต้องมีการโกหกสรรพคุณกันมากมาย

ไม่งั้น มันจะขายของไม่ได้

“อิ้น” นี้ ใครมีไว้ครอบครอง ความฉิบหายวายป่วงจะต้องมาเยือนแน่นอน เพราะ เป็นของภาคมาร ถ้าจะส่งผลให้ลาภบ้าง แต่มันจะเป็น “ทุกขลาภ” ในภายหลัง และจะพาให้ตกนรกด้วย

การที่จะให้คนมารักมาชอบเรา เราเพียงทำความดี ให้ทาน ถือศีล ปฏิบัติธรรม คนก็จะมารักมาชอบเราตามผลของกรรมดีอยู่แล้ว

สำหรับพวกที่ไปแอบรักคนอื่น แล้วอยากให้คนอื่นมารักตอบนั้น อย่าทำเป็นอันขาด เพราะ เนื้อคู่นั้น ของใครของมันจริงๆ

ถ้าเป็นเนื้อคู่กันแล้ว รับรองไม่แคล้วคลาดกันแน่นอน

แต่พวกที่มาเกิดแล้ว เนื้อคู่ไม่ได้มาเกิดด้วย อันนี้ก็ตัวใครตัวมัน ไม่รู้จะแนะนำอย่างไรเหมือนกัน

เบนซ์-เสี่ยตัน-เทพทันใจ

2015-03-26T21:29:00.002+07:00

มีท่านผู้อ่านใช้เชื่อว่า “Doran On Kolros” ไป tag ในเฟสบุ้กของผม ดังนี้

เห็นข่าวนี้หรือยัง จักรพรรดิในพระเจ้าทันใจได้ประโยชน์อะไรจากที่มอบโชคให้จากการบน เป็นบารมีส่วนตัวของผู้บนอย่างนั้นหรือ เพราะพระเจ้าทันใจที่เชียงใหม่ โด่งดังเรื่องการบนขอโชคลาภ

ในความคิด คิดว่าจักรพรรดิในพระเจ้าทันใจน่าจะมีส่วนได้ส่วนเสียจากที่ได้บูชาดอกมะลิ ไม่ใช่เพียงเพราะต้องการโด่งดังในหมู่มนุษย์

ข่าวที่ว่านั้น ชื่อ “อจ.หนุ่มเชียงใหม่นำมะลิแก้บน “หลวงพ่อทันใจ” หลังได้โชคเบนซ์หรู “เสี่ยตัน” เนื้อหาข่าวก็มีสั้นๆ ดังนี้

บ่ายวันนี้ (26 มี.ค.) นายมนัส สุริยะ อาจารย์โรงเรียนศรีธนาพาณิชยการ และพักอาศัยอยู่บ้านห้วยทรายใหม่พัฒนา ต.แม่แก้ด อ.สันทราย จ.เชียงใหม่ ได้นำพวงมาลัยดอกมะลิจำนวน 99 พวงมาแก้บนองค์หลวงพ่อทันใจ ที่วัดพระธาตุดอยคำ อ.เมืองเชียงใหม่

หลังจากที่บนบานขอให้มีโชคในการส่งรหัสใต้ฝาเครื่องดื่ม “อิชิตัน” จนได้รับรางวัลรถเบนซ์ราคาแพง และได้นัดนายตัน ภาสกร หรือเสี่ยตัน มามอบรถเบนซ์ที่วัดด้วย

ต่อมานายตัน ภาสกร หรือเสี่ยตัน พร้อมทีมงานได้นำรถเบนซ์หรูขึ้นมามอบให้ และได้กราบไหว้หลวงพ่อทันใจ กราบนมัสการพระครูสุนทรเจติยารักษ์ เจ้าอาวาสวัดพระธาตุดอยคำด้วย

ทั้งนี้ นายมนัสบอกว่า ตื่นเต้นอย่างมากที่ได้รับโชคทันใจ และเป็นโชคใหญ่ครั้งนี้ เพราะตนเองได้บนขอกับหลวงพ่อทันใจไว้ และได้รับโชคก็มาแก้บนทันที พร้อมรับมอบรถเบนซ์หรูดังกล่าว

สำหรับบรรยากาศที่วัดพระธาตุดอยคำ วันนี้ยังคงมีประชาชนจำนวนมากนำพวงมาลัยมาแก้บนหลวงพ่อทันใจ บ้างก็มาบนขอเรื่องการงาน โชคลาภ เลื่อนยศเลื่อนตำแหน่ง บ้างก็มาบนขอให้ลูกเข้าสถานศึกษา และโรงเรียนต่างๆ

ในเฟสผมตอบไปสั้นๆ ว่า

ผมไม่เชื่อว่า อาจารย์หนุ่มท่านนั้นได้รถเบนซ์เพราะจักรพรรดิในพระเจ้าท้ันใจ ถึงไม่บนพระเจ้าทันใจเขาก็ต้องได้ ถ้าเคยสร้างบุญไว้แบบนั้น

แต่มันมีเรื่องที่จะต้องขยายความกันดังนี้

1- เท่าที่จำได้ คุณ “Doran On Kolros” เคยมาถามผมทีหนึ่งแล้ว เรื่องเกี่ยวกับจักรพรรดิในหลวงพ่อทันใจ

พระแบบนี้ ท่านเรียกว่า “หลวงพ่อทันใจ” ไม่ใช่ “พระเจ้าทันใจ” อย่างที่คุณ “Doran On Kolros” เรียนผิดไป

คุณ “Doran On Kolros” คงไม่พอใจในคำตอบ ถึงไปหาหลักฐานมาถามต่อ

2- “หลวงพ่อทันใจ” เป็นพระที่สร้างให้เสร็จภายในวันเดียว ส่วนใหญ่จะเป็นพระใหม่ จักรพรรดิที่อยู่ในพระแบบนี้ จะไม่เก่งนัก

โดยปกติแล้ว กายเล็กมาก บารมีก็มีไม่มากนัก

3- เสี่ยตันคนนี้ นับถือศาสนาคริสต์ (ถ้าจำไม่ผิด) แกทำอะไรทุกอย่างก็เพื่อโฆษณาทั้งนั้น ไม่ว่าจะทำ “ห่า” อะไร ความต้องการลึกๆ คือ ต้องโฆษณาตัวของเสี่ยตันให้ได้

การโฆษณาตัวเสี่ยตันนั้น ก็เป็นการโฆษณาชาใส่น้ำหวานของแกไปด้วย

4- เรื่องนี้ น่าจะเป็นการสมคบคิดกันระหว่าง “พระในวัด” กับ “เสี่ยตัน” หรือจะอาจารย์ที่ได้รับรถเบนซ์ด้วย ก็อาจจะเป็นได้

5- ข่าวนี้ ทำให้เสี่ยตันประหยัดเงินโฆษณาชาใส่น้ำหวานของแกได้เป็นล้านเลยทีเดียว

6- จักรพรรดิไม่สามารถทำให้คนรวยขึ้นมาได้ ถ้าคนๆ นั้น ไม่สร้างทานบารมีเอาไว้ก่อน หรือ ไม่สร้างในปัจจุบัน

สมมุติให้สุดกู่กันไปเลย สมมุติว่า เรามีจักรพรรดิในหลวงพ่อโสธรมาอยู่ด้วย จักรพรรดิของหลวงพ่อโสธรนั้น มีบารมีในเรื่องทานบารมีสูงมาก วัดหลวงพ่อโสธรจึงมีเงินเข้ามาก

แล้วเราก็นั่งกิน นอนกินโดยไม่ทำอะไรเลย รับรองอดตายก่อนที่จะรวย เพราะ จักรพรรดิท่านช่วยไม่ได้

เรื่องนี้ ก็เป็นเรื่องปาหี่อีกเรื่องหนึ่ง แต่จะทำเงินให้วัดเป็นจำนวนมาก ประหยัดเงินให้เสี่ยตันในการโฆษณาเป็นจำนวนมากเช่นเดียวกัน

ประการสุดท้ายก็คือ คนไทยจะเป็นโรคเบาหวานกันมากขึ้น เพราะ อยากได้เบนซ์จากเสี่ยตันนี่แหละ....

ปลุกเสกพระในกระทะร้อน

2015-03-17T23:21:00.002+07:00

ประเทศไทยของเรานี้ มีของดีที่ทั่วโลกรู้จักหลายอย่าง เช่น อาหารไทย มวยไทย การนวดไทย เป็นต้น

การนวดไทยนี่ ไม่ว่าจะเป็นนวดปกติ หรือนวดไปด้วย ขายเซ็กส์ไปด้วย ดังกันทั้งนั้น ที่เป็นน้องใหม่เลยก็น่าจะเป็น “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” ไทย

ใครต้องการสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นพระ หรือ “ของ” ทางไสยศาสตร์ เช่น กุมารทอง ฯลฯ ก็ต้องมาซื้อจากประเทศไทย

เมื่อความต้องการสินค้ามากขึ้น กรรมวิธีการผลิตสินค้าก็ต้องมีเทคนิคการตลาดใหม่ๆ เข้าไปด้วย

ภาพจากด้านบนนั้น เป็นภาพของอาจารย์อมตะกระทะเดือด ทำพิธีที่บ้านแมด ต. โคกม่วง อ. โนนสัง จ. หนองบัวลำภู เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 คือ เมื่อวานนี้เอง

พิธีกรรมเสกของศักดิ์สิทธิ์ในกระทะร้อนนี้ ไม่ได้มีอาจารย์อมตะท่านอยู่รูปเดียว ยังมีพระรูปอื่นๆ ทำอยู่เหมือนกัน ฤาษีก็มีทำ

สงสัยว่า คนทำคนแรกไม่ได้ไปจดสิทธิบัตรไว้ ถึงมีการเลียนแบบกันวุ่นวาย ในบทความนี้ จะตอบคำถามว่า

1- พิธีกรรมดังกล่าวจริงหรือหลอกลวง

2- มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ใน “พระ” จริงหรือไม่

1- พิธีกรรมดังกล่าวจริงหรือหลอกลวง

คำตอบก็คือ “หลอกลวง” ครับ

เอาความคิดเห็นของคนในกระทู้ “พระนั่ง ในกระทะ น้ำ+ผสม น้ำมัน ทำไมไม่เป็นอะไร ? อธิบาย ตามหลัก วิทยาศาสตร์อย่างไร ครับ” ของเว็บพันธุ์ทิพย์กันก่อน

ความคิดเห็นที่ 1

ไม่ได้สัมผัสก้นกะทะครับ

ถ้าไปดูตั้งแต่ต้น ก่อนใส่น้ำมัน จะมีพวกหญ้า พวกกิ่งไม้ ที่บอกว่าเป็นว่านยา วางรองไว้อย่างหนา เป็นฉนวนกันความร้อนอย่างดี

แล้วตอนนั่งในกะทะ หรือตอนลุกออกจากกะทะ คนนั่ง ไม่ได้สัมผัสกะทะเลย จะมีศิษย์ พยุงแล้วเห็นหลักให้คนในกะทะ ค้ำ และก้าวออกจากกะทะ แบบไม่โดนผิวโลหะของกะทะเลย

ความคิดเห็นที่ 18

เล่นกลแบบนี้มีมานานแล้วครับ แฟนผมเคยพาไปดูที่ตจว. ตอนโฆษกกำลังพูดโฆษณาสรรพคุณรอพระอยู่

เห็นน้ำมันในกระทะเดือดๆ ผมเดินเข้าไปเอามือจุ่มให้แฟนดู

พวกสาวกทำท่าไม่พอใจต้องรีบหนีออกจากวัดแทบไม่ทัน ตามพระวินัยถึงขั้นปราชิกแน่ๆครับ

ความคิดเห็นด้านบนนั้น เป็นของคนที่เห็นประสบการณ์

ถ้าต้องการหลักฐานแบบวิทยาศาสตร์ก็ต้องดูวิดิโอของ ดร. เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ นักวิชาการจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากวิดิโอด้านบน

ดร. เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ คนนี้ ผมได้วิพากษ์วิจารณ์ท่าน แบบเสียๆ หายๆ มาแล้ว ที่ท่านเห็นว่า บั้งไฟพญานาคนั้น มีคนยิงขึ้นที่ฝั่งลาว

อย่างไรก็ดี เรื่องปลุกเสกพระในกระทะร้อนต้องเชื่อท่าน

สำหรับความเห็นของผมที่ยืนยันว่าหลอกลวงก็คือ การทำให้จักรพรรดิมาอยู่ในพระหรือในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ นั้น ไม่ต้องไปนั่งในกระทะแบบนั้น

การทำแบบนั้น เป็นการหลอกลวงเพื่อการตลาด จักรพรรดิท่านไม่มาอยู่ใน “ของ” เหล่านั้นแน่ๆ นี่หมายถึง จักรพรรดิของธรรมะภาคขาว

2- มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ใน “พระ” จริงหรือไม่

ตรงนี้ ผมขอยืนยันว่า “มี” แต่เป็นจักรพรรดิของธรรมะภาคมาร ใครได้ไป ความฉิบหายวายป่วงมายืนแน่ๆ ไม่ช้าก็เร็ว

ขนาดว่า ไปนิมนต์พระมานั่งปรกกันเป็นคืนๆ พระที่ผ่านพิธีมานั้น ส่วนใหญ่แล้ว จักรพรรดิภาคมารมาอยู่ทั้งสิ้น

ไสยศาสตร์ไม่ใช่เรื่องงมงาย

2015-02-13T14:15:00.000+07:00

ชื่อของบทความไม่ใช่ผมคิดขึ้นมาเอง ผมไม่ได้มีความคิดอย่างนั้น ถึงได้มาเขียนบทความเพื่อวิพากษ์วิจารณ์เอาไว้ให้เป็นประวัติศาสตร์

“ไสยศาสตร์” มันไม่ควรจะไปติดฉลากว่า “งมงาย” หรือ “ไม่งมงาย” แต่มันควรจะช่วยกันบอกสังคมหรือประชาชนคนไทยว่า “อย่าไปยุ่งกับมัน”

ผมได้เขียนเกี่ยวกับ “ไสยศาสตร์” ไปแล้วหลายครั้งหลายหนว่า “ไสยศาสตร์” มันเป็นเรื่องจริง แต่มันเป็นเรื่องของสาวกของมาร พุทธศาสนิกชนควรหลีกเลี่ยงไกลที่สุด

คนที่เข้าหา “ไสยศาสตร์” พึ่ง “ไสยศาสตร์” หากินกับ “ไสยศาสตร์” ไม่นานก็จะพบกับความฉิบหายวายป่วง

ประการสำคัญเลยก็คือ ปัจจุบันนี้ “ไสยศาสตร์” ของจริงมันแทบจะไม่ได้พบเห็นแล้ว มีน้อยมากแล้ว ไอ้ที่เผยแพร่กันตามสื่อออนไลน์นั้น ของปลอมทั้งสิ้น

นิตยสาร mars online อันเป็นส่วนหนึ่งของผู้จัดการออนไลน์ ได้ไปสัมภาษณ์ อาจารย์คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง (เชฟหมี) อาจารย์ประจำภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ผู้เชี่ยวชาญปรัชญาอินเดีย ศาสนาฮินดู และศาสนาในสังคมปัจจุบัน

แล้วเอาคำสัมภาษณ์ดังกล่าวมาเขียนเป็นบทความ ‘ไสยศาสตร์’ ไม่ใช่เรื่อง ‘งมงาย’ ใครอยากอ่านบทความฉบับเต็มก็ตามลิงก์ไปเลย ผมจะนำมาวิเคราะห์เพียงบางส่วนของบทความเท่านั้น

ตรงนี้ ต้องขอบอกก่อนว่า ในทางวิชาการนั้น สังคมไทยเรานั้น เราต้องเรียกว่า “สังคมพุทธ-ผี-พรามหณ์”

แต่แรกเลย คนในขวานทองของเรานี้ นับถือผีมาก่อน เมื่อศาสนาพราหมณ์-ฮินดูเข้ามา พี่ไทยเรานิสัยดีก็รับไว้อีก

สุดท้ายเลย ศาสนาพุทธเข้ามา เราก็รับไว้อีก โดยผสมปนเปกันไปหมด แต่เราจะนับถือพระ มากกว่าผี และพราหมณ์ คือ จะใช้ตามสถานการณ์ตามความจำเป็น

ของขลังรุ่นใหม่ ‘สิ่งไหนเร็วสิ่งนั้นดี’

“โลกปัจจุบันกลายเป็นว่าความเร็วเป็นความดี เพราะคนไม่มีความอดทน ไสยศาสตร์มันมาตอบโจทย์ตรงนี้เป๊ะ

ถ้าเรามัวแต่ทำงาน กว่าเราจะรวยเป็น 10 ปี แต่วันหนึ่งฉันซื้อกุมารทองในราคาไม่กี่บาท เดี๋ยวกูรวยเลย มันกลายเป็นตัวช่วยที่แมตช์กับคุณค่าโลกสมัยใหม่พอดี โดยเฉพาะคนที่อยู่ในเมืองกรุง

คนชั้นกลางต้องการสิ่งนี้มาก ชีวิตในกรุงเทพฯ เราก็รู้ว่าถ้าไม่เร็วชีวิตแย่เลย อะไรที่ทำให้เร็วกลายเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก

ผมมองว่ามันเป็นปัญหา เพราะมันไม่ได้มองชีวิตตามความเป็นจริง อยากได้เร็วทุกอย่าง แม้กระทั่งความรวย สุดท้ายของพวกนี้เลยกลับมาบูม”

ตรงนี้ ผมชักเริ่มสงสัยแล้วว่า อาจารย์คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง (เชฟหมี) แกมีความรู้จริงในเรื่องนี้หรือเปล่า หรือแกมีอาชีพขายของไสยศาสตร์อยู่ด้วย

ในทางศาสนาพุทธนั้น “ไสยศาสตร์” ไม่เคยทำความสำเร็จให้กับคน มีแต่สร้างความฉิบหายวายป่วงให้เท่านั้น

คนทำอะไรสำเร็จได้เพราะบุญ-บารมีของเขา แต่เมื่อขาดความมั่นใจไปพึ่งไสยศาสตร์ พอประสบความสำเร็จขึ้นมาก็นึกว่า “ไสยศาสตร์” ส่งผล

เราไหว้พระและไหว้ผี ด้วยวิธีคิดแบบเดียวกัน

“การที่เราไหว้ต้นไม้ แล้วไปไหว้พระธาตุสักองค์ เราไหว้แบบเดียวกันนะ ขอให้รวย ขอให้ดี ผมถามหน่อยว่ามันต่างกันยังไง?

คนก็จะมองว่า พระธาตุเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในพระพุทธศาสนา แต่อีกอันไม่ใช่สิ่งในพระพุทธศาสนา ก็จะตีตกเป็นงมงาย แต่ประเด็นคือคนไหว้เขาไหว้แบบเดียวกัน จุดธูป จุดเทียน ขอหวย

ใครไปตัดสินได้ว่าอันไหนงมงายหรือไม่งมงาย จริงๆ ไม่ต่างกันเลย เพราะไม่ได้ไหว้เพื่อแสดงความนบนอบต่อพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นท่าทีแบบชาวพุทธ

ประเด็นนี้ อาจารย์คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง (เชฟหมี) ไม่เข้าใจทั้งศาสนาพุทธ รวมถึง “ไสยศาสตร์” อย่างแท้จริง

คนไทยนับถือทั้งพระ ทั้งผี แต่ไม่ได้นับถือแบบเดียวกัน คนไทยแยกพระกับผีออกจากกันได้

ในทางศาสนาพุทธนั้น เราเชื่อเรื่องการเวียนวายตายเกิด การสร้างบารมี เราไหว้ ไหว้พระธาตุ เพื่อสั่งสมบุญ-บารมีไว้ อย่างน้อยชาติใกล้ๆ นี้ ก็ขอให้เกิดบนสวรรค์ ชาติสุดท้ายก็ขอให้ไปนิพพาน

การไหว้ผีนั้น เป็นการขอโชคลาภระยะสั้น หรือขอให้ผีอย่ามาทำอะไรตนเอง

สุดท้ายมาถึงเรื่องงมงายหรือไม่งมงาย

คนที่ตัดสินว่า “ไสยศาสตร์” เป็นเรื่องงมงายนั้น ส่วนใหญ่แล้วเป็นพวกที่นับถือวิทยาศาสตร์ พวกนี้ไม่เชื่อว่า “ไสยศาสตร์” เป็นเรื่องจริง

คำว่า “งมงาย” เป็นคำเชิงดูถูก ในทำนองล้าสมัย โง่ ซึ่งพวกที่นับถือวิทยาศาสตร์ชอบไปวิพากษ์คนอื่น ทั้งๆ ที่พวกนั้น มันก็ “งมงาย” ในวิทยาศาสตร์

พวก “งมงาย” ในวิทยาศาสตร์นั้น ไม่ได้ดูถูกเพียงไสยศาสตร์เท่านั้น พุทธศาสนิกชนพันธุ์แท้ที่เชื่อเรื่องนรก-สวรรค์ บาป-กรรม การเวียนว่ายตายเกิดก็โดยไปด้วย

โดยสรุป

ประเด็นเรื่อง “ไสยศาสตร์” นี้ นำมาเขียนแบบนี้ จะทำให้มีคนยอมรับไสยศาสตร์มากขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ควรทำเป็นอย่างยิ่ง

“ไสยศาสตร์” นั้น ประชาชนควรได้รับความรู้ว่า มันคืออะไร และไม่ควรเข้าไปเกี่ยวข้องเพราะเหตุใด แต่ไม่ใช่มาเขียนว่า “ไสยศาสตร์ไม่ใช่เรื่องงมงาย”

หินมงคลทำให้รวยได้หรือไม่

2015-02-08T14:22:00.001+07:00

ตอนนี้ เรื่องสร้อยข้อมือหินเริ่มกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งหนึ่ง ไม่รู้ว่าได้รับอิทธิพลจากการที่ท่านนายกรัฐมนตรีก็ใส่สร้อยข้อมือหินเป็นบ้างครั้งบางคราวหรือเปล่า

การที่ท่านนายกรัฐมนตรีก็ใส่สร้อยข้อมือหินนั้น เป็นเพราะลูกสาวแนะนำแกมบังคับให้ใส่ เพื่อให้ใจเย็นขึ้น แต่ผมว่า ไม่ค่อยได้ผลนัก

เมื่อมีคนนิยมมากขึ้น ก็มีคนเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับเรื่องหินกันมากขึ้น ส่วนใหญ่ก็เป็นคนขาย เช่น หินบำบัดโรค เป็นต้น ผมได้เขียนบทความไปแล้ว ว่าหินบำบัดโรคได้หรือไม่ อยู่ในบล็อกนี้นี่แหละ

ตอนนี้ ก็มีคนอยากรวย และคิดว่า ถ้าได้สวยสร้อยข้อมือหินน่าจะรวยได้ จึงไปตั้งกระทู้ในเว็บพันธุ์ทิพย์ว่า “ถามเรื่องหินมงคลค่ะ ช่วยตอบหน่อยนะคะ TT”

เนื้อหาก็เป็น ดังนี้

คือ ใส่หินมาซักพักแล้วค่ะ ใส่โดยที่ไม่รู้ว่า เค้าฮิตกันหรอกค่ะ (มารู้ทีหลังจากใส่ซักพักใหญ่ๆแล้ว)

เริ่มต้นใส่หิน เพราะใส่ตามเพื่อนค่ะ เพื่อนรวยมาก จากไม่มีอะไร ขายของออนไลน์จนรวย ขั้นร้อยล้าน

เพื่อนบอกมีของดี คือใส่หิน เราก็เลยซื้อจากเพื่อนมาใส่ลองดู ก็สวยดีค่ะ เพราะเป็นคนชอบใส่เครื่องประดับอยู่แล้ว

เราซื้อไหมทอง ราคาพันกว่าบาทค่ะ พอมาวันนึง เรามีโอกาสไปร้านหิน ไปเจอไหมทองเหลืออยู่เส้นเดียวในร้าน

เส้นทองในหินแน่นมาก สวยมากค่ะ 500 บาท เราก็เอาของเราไปเทียบใกล้ๆ คือแบบว่า ของเราแทบจะเป็นไหมเงิน

เพราะมีทองแทรกอยู่นิดเดียว เราก็คิดในใจนะว่าราคาต่างกัน มันอยู่ที่พลังของหินหรือป่าว หรือยังงัย??

1. ทำไมร้านนั้น ขายถูก (ทดสอบดูแล้วค่ะ ของจริงเหมือนกัน)

2. หินจะดีหรือไม่ดี ขึ้นอยู่กับร้านที่เราซื้อ ขึ้นอยู่กับพลังจากคนขายด้วยหรือป่าวคะ

3. สับสนอ่ะช่วยที

ลองมาดูความคิดเป็นของพวกที่มีประสบการณ์ตรงกันก่อน

ความคิดเห็นที่ 5

หินดี (ดีตามราคาตลาด) ตามที่เขาเล่นกันคือต้องมีเส้นทองเยอะๆ ราคาจะสูงครับ ถ้าเส้นทองน้อยๆ เรียกว่า ไหมทอง ถ้าเยอะมากๆ บางคนเรียกไหมจักรพรรดิ ครับ

ส่วนดีตามปากคนขายเนี้ย วัดจากความเชื่อมั้งครับ ผมเห็นหมอดูขายหินราคาหลักร้อย หมอดูแกเอามาขาย หลักพันคนก็ซื้อกันครับ

ถ้าทั่วไปเรียกว่า เสียค่าโง่ครับ แต่จริงๆ มันก็แล้วแต่ความชอบแหละครับ เช่นผมไปดูหินที่ร้าน มี 2 เกรด เกรดดีหินจะใส และมีแร่ธาตุเยอะ อันนี้ผมมองว่าสวย

แต่พอแฟนผมเลือก แฟนผมจะเลือก สีขุ่นๆ เขาบอกว่าสวยดี ซึ่งสีใสจะราคาแพงกว่าสีขุ่น

คนขายหินเขาก็จะบอกว่า ใสดีกว่า เพราะเราจะเห็นแร่ธาตุที่อยู่ด้านใน ไม่เกี่ยวกับความเชื่อนะครับ

ส่วนในเรื่องความเชื่อ ยิ่งมีไหมทองเยอะยิ่งดีครับ แต่ก็มีการกล่าวอ้างว่าถ้าบูชาดี เส้นไหมจะเยอะขึ้น ต้องเอาล้าง สวดมนต์ให้หินฟัง หรือถ้าขี้เกียจก็เปิดเพลงสวดมนต์ให้หินฟัง

อันนี้คนขายกับคนซื้อเขาเล่าให้ผมฟังนะครับ พอดีแฟนก็ขายหินอยู่เหมือนกันครับ

ความคิดเห็นนี้ ถูกโดยบังเอิญหลายเรื่องเหมือนกัน คือ หินใสจะดีกว่าหินขุ่น หินจะดีต้องสวดมนต์ให้ฟัง มีแถมว่าขี้เกียจก็เปิดเพลงสวดมนต์ให้ฟังแทนก็ได้

ความคิดเห็นที่ 9

มีเพื่อนขายอยู่ ขอบอกว่าต้นทุนต่ำมากกำไรดีมาก มีหินแล้วรวยจริง แต่เป็นคนขายนะรวยไม่ใช่คนซื้อ

อันนี้ถูกแบบจุกอกเลย ไม่ผิดแม้แต่นิดเดียว

ความคิดเห็นที่ 13

ถ้าอยากได้หินมงคลที่ดีจริงๆ... ลองใส่หินที่เรียกว่า"เพชร" สิครับ หินทับทิมก็ดูดี หินไพลินก็ใช้ได้ หรือถ้าทุนน้อยหน่อย ก็หินหยก รับรองครับว่า เป็นมงคลมาก คนใส่จะดูดีมีราศีขึ้นมาทันที

ความคิดเห็นที่ 21

อย่าดูถูกพลังของหินนะครับ

หินมีหลายเกรดมาก

เกรด A มีไว้ประดับอย่างเดียว

เกรด B มีพลังลึกลับครับสามารถทำได้หลายอย่าง หิน B นี่บางทีวางไว้ไม่ดีมันอาจจะบินหนีไปเลยก็ได้

เกรด C พวกหินเกรดต่ำครับเอาไว้ก่อสร้าง

สองความคิดเห็นนี่ออกประชดกับเอาฮาอย่างเดียวมากไปหน่อย

เจ้าของกระทู้มีย้ำเนื้อหาของกระทู้อีกครั้งหนึ่ง ในความคิดเห็นที่ 25 ดังนี้

ขอบคุณสำหรับทุกคำตอบนะคะ

เราแค่อยากรู้ว่า การที่เราจะมีหินซักเส้น พลังจากคนขายสำคัญมั้ย ที่มาที่ไป สำคัญมั้ย ถ้าไม่สำคัญ เราก็จะไม่กังวล และจะมาเสริมพลังให้หินด้วยตัวเองค่ะ

เราก็เป็นคนขยันนะ ทำงานเกี่ยวกับการเก็งกำไรค่าของเงิน แล้วก็ค้าขายของนำเข้าจากเกาหลีค่ะ

แค่อยากได้หินมาเสริมพลังกับสิ่งที่ทำอยู่ ให้ดีกว่านี้อ่ะค่ะ

อ่านทีแรกๆ แกจะเอาหินไปเข้าฟิตเนสหรือไงก็ไม่รู้

ต่อไปก็เป็นการตอบคำถาม

1- หินมงคล หรือไม่ว่าอะไรในทำนองนี้ ไม่สามารถทำให้รวยได้ ถ้าจะรวยได้ก็คือ ตัวของตัวเราเอง

ในหินนั้น ถ้าจะมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็จะเป็น “จักรพรรดิ” ถ้าสนใจรายละเอียดของจักรพรรดิ ก็ตามไปได้ที่นี่ http://jakkraphat.blogspot.com/

จักรพรรดิ ท่านต้องการมาสร้างบารมีเพิ่มเติม ดังนั้น เมื่อเจ้าของปฏิบัติธรรม จักรพรรดิก็จะปฏิบัติธรรมตามไปด้วย ท่านจะได้บารมีไปด้วย

การสวดมนต์ให้หินฟัง ก็ดี แต่บารมีที่ได้จะน้อยมาก

จักรพรรดินั้น ถ้าเราเก่งในด้านปฏิบัติธรรมพอสมควร เราจะพูดคุยกับท่านได้ ท่านจะแนะนำเรื่องที่ควรทำ แนะนำอะไรในทางปลอดภัยได้

แต่ท่านไม่สามารถทำให้เรารวยได้ ถ้าเราไม่สร้างบารมีในด้านการทำทานมาก่อน

2- คนขายหินมงคลมีพลังหรือไม่ โดยหลักการไม่มี หมายถึง ไอ้ที่ไปขายกันในท้องตลาดต่างๆ แต่ถ้าไปหา “เช่า” ตามวัดตามวา คนขายอาจจะมีบารมีมากก็ได้

ผมเองให้เช่า “จักรพรรดิ” เหมือนกัน อย่างผมนี่ บารมีมากแน่ๆ

แต่ในความเป็นจริงแล้ว เจ้าของสำคัญที่สุด กล่าวคือ ถ้าตัวเจ้าของบารมีน้อย จักรพรรดิที่อยู่ตามหินก็บารมีน้อยตามไปด้วย

3- ถ้าต้องการ “หินมงคล” หรืออะไรอย่างอื่นในประเภทที่ดีๆ ที่เก่งๆ ต้องพาคนที่เป็นวิชาธรรมกายไปด้วย เพื่อให้เขาตรวจสอบกายของท่านว่า “ใหญ่”, “ใส”, และมีอาวุธมากไหม

คนอ่านของผมบางคน ก็สามารถตรวจสอบจักรพรรดิได้ (ผมสอนไว้เอง)

สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงหรือไม่

2015-01-10T08:39:00.001+07:00

มีคนมีความสงสัยในเรื่องความมีอยู่ ความมีจริงของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จึงไปตั้งกระทู้ถามในห้องศาสนา พันธุ์ทิพย์ว่า “สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงมั้ยคะ” เนื้อหาก็มีสั้นๆ ดังนี้

มีจริงมั้ยคะ ท่านสามารถดลบัลดาลอะไรๆให้ชีวิตเราได้? เห็นเเก้บนกันเยอะเเยะ

เมื่อพิจารณาจากคำถาม ก็สามารถลงความเห็นได้ว่า เจ้าของกระทู้ไม่รู้จริงๆ จึงต้องการคำตอบ

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในความเห็นของเจ้าของกระทู้ ก็น่าจะเป็น พวกผีสางนางไม้ เจ้าพ่อ เจ้าแม่ เจ้าป่า เจ้าเขาทั้งหลาย ฯลฯ

เมื่อลองอ่านดูความคิดเห็นของพวกห้องศาสนา พันธุ์ทิพย์แล้ว ก็ยังเป็นภาพเดิมๆ คือ ไม่มีคนรู้จริงในนั้น

พวกที่เข้ามาตอบกัน ก็เป็นพวกอยากจะอวดโอ้ เป็นแมลงป่องที่ชอบชูหางโก้ๆ ไปเรื่อย แต่ไม่ได้เก่งอะไรเลย หาคนที่รู้จริงไม่มี

มีคนยกพระสูตรมา ซึ่งน่าสนใจที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันต่อไป

มนุษย์เป็นอันมาก ได้ยึดถือเอาที่พึ่งผิดๆ

มนุษย์ทั้งหลายเป็นอันมาก ถูกความกลัวคุกคามเอาแล้ว ย่อมถือเอาภูเขาบ้าง ป่าไม้ที่ศักดิ์สิทธิ์บ้าง สวนศักดิ์สิทธิ์บ้าง รุกขเจดีย์บ้าง ว่าเป็นที่พึ่งของตนๆ :

นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันทำความเกษมให้ได้เลย, นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันสูงสุด; ผู้ใดถือเอาสิ่งนั้นๆ เป็นที่พึ่งแล้วย่อมไม่หลุดพ้นไปจากทุกข์ทั้งปวงได้.

ส่วนผู้ใดที่ถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เป็นที่พึ่งแล้ว เห็นอริยสัจทั้งสี่ด้วยปัญญาอันถูกต้องคือเห็นทุกข์, เห็นเหตุเป็นเครื่องให้เกิดขึ้นของทุกข์,

เห็นความก้าวล่วงเสียได้ซึ่งทุกข์, และเห็นมรรคประกอบด้วยองค์แปดอันประเสริฐ ซึ่งเป็นเครื่องให้ถึงความเข้าไปสงบรำงับแห่งทุกข์ :

นั่นแหละคือที่พึ่งอันเกษม, นั่นคือที่พึ่งอันสูงสุด, ผู้ใดถือเอาที่พึ่งนั้นแล้ว ย่อมหลุดพ้นไปจากทุกข์ทั้งปวง ได้แท้. ธ. ขุ. ๒๕/๓๙/๒๔.

พระสูตรนี้หมายถึง การที่คนเราไปพึ่งการบนบานศาลกล่าว พึ่งเทวดา พึ่งต้นไม้ที่พันด้วยผ้าสี ไม่อาจจะพ้นซึ่งทุกข์ได้ แต่การพึ่ง พระรัตนตรัย เห็นอริยสัจสี่ ด้วยปัญญาที่ถูกต้อง

นั่นคือย่อมพ้นซึ่งทุกข์ทั้งปวง..

ถ้าจะวิเคราะห์กันจริงๆ ความคิดเห็นนี้ ก็ไม่ได้ตอบคำถามของกระทู้ดังกล่าวแต่อย่างใด เข้าลักษณะที่ว่า “ไปไหนมา สามวาสองศอก”

อย่างไรก็ดี พระสูตรดังกล่าวมีสามารถดึงคำตอบออกมาได้ว่า “สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง” สามารถพึ่งได้จริง

แต่ “นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันทำความเกษมให้ได้เลย, นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันสูงสุด; ผู้ใดถือเอาสิ่งนั้นๆ เป็นที่พึ่งแล้วย่อมไม่หลุดพ้นไปจากทุกข์ทั้งปวงได้.”

โดยสรุป ณ เบื้องต้น สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง เป็นที่พึ่งได้พอสมควร แต่ไม่ได้เป็นที่พึ่งที่สามารถจะพาให้พ้นทุกข์ทั้งปวงได้ ทำได้แค่พ้นทุกข์เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

ปัญหาที่ตามมาก็คือ ตกลงแล้ว “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” คืออะไร พระพวกที่เข้าไปร่วมถกเถียงกันในกระทู้ดังกล่าว ไม่เคยกล่าวถึงกันเลยว่า “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” คืออะไร

ในทางวิชาธรรมกายมีคำอธิบาย ดังนี้

เอาหลักสากลก่อนแล้ว คือ ธรรมะทั้งปวง ธรรมะทั้งปวงนี้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 พวกคือ

1- กุสะลา ธัมมา

2- อะกุสะลา ธัมมา

3- อัพยากะตา ธัมมา,

พวกศาสนาพุทธเชิงคัมภีร์, พวกปริยัติ มักจะแปลกันแบบนี้ ธรรมทั้งหลายที่เป็นกุศล ธรรมทั้งหลายที่เป็นอกุศล ธรรมทั้งหลายที่เป็นอัพยากฤต

พวกนี้ ชอบแปลแบบหมกเม็ด อัพยากะตา ธัมมา/ธรรมทั้งหลายที่เป็นอัพยากฤต แปลเป็นภาษาไทย ไม่ต้องทับศัพท์ก็แปลได้ว่า ธรรมะที่เป็นกลาง

กล่าวคือ ธรรมะมีทั้งฝ่ายดี/ภาคขาว ฝ่ายไม่ดี/ภาคดำ และฝ่ายเป็นไม่ดีไม่ชั่ว/ภาคกลาง

คราวนี้มาถึงคราวผู้ปฏิบัติตามธรรมะทั้งหลายบ้าง เอาผู้ปฏิบัติได้สูงสุดเลยก็คือ บรรดาพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ก็มี 3 ฝ่ายเช่นเดียวกันคือ

1- พระพุทธเจ้าภาคขาว/กายจะมีสีใสสว่าง จะพาสาวกทำความดีเพื่อบำเพ็ญบารมี

2- พระพุทธเจ้าภาคดำ/กายจะสีดำเป็นนิล จะพากสาวกทำความชั่วเพื่อบำเพ็ญบารมี

3- พระพุทธเจ้าภาคกลาง/กายจะมีสีตะกั่ว จะพาสาวกทำในสิ่งไม่ดีไม่ชั่วเพื่อบำเพ็ญบารมี

การสร้างบารมีของภาคขาว ภาคดำ คนส่วนใหญ่จะเข้าใจ คือ ภาคขาวทำความดีเพื่อสร้างบารมี ภาคดำทำความชั่วเพื่อสร้างบารมี แล้วภาคกลางนั้น สร้างบารมีกันอย่างไร

เอาการปฏิบัติตัวของผู้อ่านเองเป็นหลักก็ได้ เมื่อไหร่เราอยากทำความดี เช่น สวดมนต์ ไหว้พระ ทำทาน ฯลฯ ก็แสดงว่า พระพุทธเจ้าภาคขาวเข้ามากำกับเรา ให้เราทำอย่างนั้นเพื่อเป็นการสร้างบารมี

เมื่อไหร่เราอยากดื่มเหล้า อยากด่าคนโน้น นินทาคนนี้ อยากทำความชั่วทั้งหลาย ก็แสดงว่า พระพุทธเจ้าภาคดำหรือภาคมารเข้ามากำกับเรา ให้เราทำอย่างนั้นเพื่อเป็นการสร้างบารมี

เมื่อไหร่เราอาบน้ำ เดินไปเดินมา นั่งกินลมเล่นเฉยๆ ฯลฯ ไม่ได้ทำอะไรที่ส่งผลไปในเรื่องของความดี หรือความชั่ว ก็แสดงว่า พระพุทธเจ้าภาคกลางเข้ามากำกับเรา ให้เราทำอย่างนั้น เพื่อเป็นการสร้างบารมี

ตรงนี้อยากจะบอกจริงๆ คนส่วนใหญ่ ในวันหนึ่งๆ เราทำแบบภาคกลางมากกว่าภาคขาว ภาคดำเสียด้วยซ้ำ

มาถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์บ้าง ตกลงแล้ว สิ่งศักดิ์สิทธิ์คืออะไร

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ คือ จักรพรรดิ

จักรพรรดิก็มี 3 ฝ่ายเช่นเดียวกัน คือ ฝ่ายดี ฝ่ายชั่ว ฝ่ายเป็นกลาง

คนไทยเคยเห็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือจักรพรรดิมานานแล้ว แต่ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าเป็นอะไร จึงคิดว่าเป็นพระทรงเครื่องบ้าง เป็นพระศรีอาริย์บ้าง (ดูภาพด้านบน)

จักรพรรดิมี 7 ประเภทคือ ช้างแก้ว ม้าแก้ว ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว นางแก้ว ดวงแก้วมณีโชติ และจักรแก้ว

ดังนั้น คำตอบสำหรับเจ้าของกระทู้ก็คือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือจักรพรรดิมีจริง

สำหรับคำถามต่อมาที่ว่า “ท่านสามารถดลบัลดาลอะไรๆ ให้ชีวิตเราได้? เห็นเเก้บนกันเยอะเเยะ”

คำตอบก็คือ ทำได้บ้าง ทำไม่ได้บ้าง ส่วนใหญ่แล้ว ถ้าเราไม่มีบารมีมาก่อน ท่านก็ช่วยไม่ได้

ยกตัวอย่างให้มันสุดกู่ไปเลย สมมุติว่า เราไม่เคยทำทานมาก่อนเลยในชีวิต ทั้งอดีต ปัจจุบัน ปัจจุบันยังเป็นขอทานอยู่ บังเอิญไปได้จักรพรรดิที่เก่งมาก

ท่านก็ไม่สามารถทำให้เรารวย หรือเป็นเศรษฐีขึ้นมาได้

มีคำเตือนก็คือ อย่างที่ได้บอกไปแล้วว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์มี 3 ประเภทเหมือกัน พวกเจ้าทุ่ง เจ้าท่า หรือผีตายโหง ตายห่าทั้งหลายนั้น ถ้าไปขอให้พวกนั้นช่วย เราอาจจะได้สิ่งที่เราขอตามที่ต้องการ

แต่ผลที่ตามหลังจากนั้น คือ ความฉิบหายวายป่วงอย่างแน่นอน เพราะ พวกนี้เขามีพื้นฐานเป็นมาร มารไม่เคยส่งผลดีให้กับใคร ดังนั้น ไม่ว่าจะได้อะไร มันจะเป็นทุกขลาภเสมอ.....

จักรพรรดิหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้น ช่วยมนุษย์ได้แน่ๆ แต่มนุษย์ต้องสร้างบุญบารมีมาก่อน ถ้าไม่มีบุญ ไม่มีบารมี สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็ช่วยอะไรไม่ได้

หัวเป็นคน ตัวเป็นงู

2014-11-12T10:16:00.001+07:00

พอดีไปอ่านพบข่าว “ฮือฮา ! หัวเป็นคน ตัวเป็นงู ชาวบ้านชี้เป็นงูบำเพ็ญตบะเพื่อแปลงร่างเป็นมนุษย์” ในเว็บแห่งหนึ่ง (ผมทำลิงก์ไว้แล้ว) เห็นว่า ควรที่จะนำมาวิพากษ์วิจารณ์กัน

ภาพจากข่าวก็มี 4 ภาพตามภาพด้านบนเลย มาวิเคราะห์ข่าวกันก่อน ดังนี้

ผู้สื่อข่าวรายงานว่าสมาชิกเฟสบุ๊คในชื่อ นายเกรียงศักดิ์ นัคราเรือง ได้โพสต์เรื่องราว พร้อมรูปแปลก พิสดาร โดยระบุว่า

“มาดูของจริง ครึ่งคน ครึ่งงู เล่าลือกันว่าถูกสาป ทีมงานยะหริ่งเข้าพิสูจน์ทราบ ม.4 ต.ราตาปันยัง อ.ยะหริ่ง จว.ปัตตานี

ภาษายาวีเค้าเรียกว่า “อูลาซูเว” พรุ่งนี้จะใส่ตู้กระจกแล้วครับ”

ทั้งนี้ ครึ่งคน ครึ่งงู หรือ “อูลาซูเว” เป็นงูที่พบได้ยากมาก เพราะอยู่ในถ้ำหรือป่าดงดิบ เคยเป็นข่าวโด่งดังเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าเป็นสัตว์ที่มีความศักดิ์สิทธิ์มาก

ทางไทยเชื่อกันว่า เป็นงูที่บำเพ็ญตบะเพื่อแปลงร่างเป็นมนุษย์ แต่เสียชีวิตก่อนจะสำเร็จ

ตามข่าวดังกล่าว สรุปได้อย่างสับสน ดังนี้

1- งู “อูลาซูเว” ถูกสาป

2- งู“อูลาซูเว” เป็นงูที่มีความศักดิ์สิทธิ์

3- ความเชื่อของไทย งู“อูลาซูเว” เป็นงูที่บำเพ็ญตบะเพื่อแปลงร่างเป็นคน

อ่านจากข่าว เรื่องนี้ก็ “มั่ว” อยู่แล้ว ไม่น่าจะเป็นเรื่องจริง แต่เมื่อจะวิพากษ์วิจารณ์กันแล้ว มันก็ต้องทำให้ถึงที่สุด

เอา 2 ข้อแรกก่อน

1- งู “อูลาซูเว” ถูกสาป

2- งู“อูลาซูเว” เป็นงูที่มีความศักดิ์สิทธิ์

โดยหลักการของศาสนาพุทธ และประสบการณ์จากการฝึกวิชาธรรมกาย “งู” หรือสัตว์ทุกประเภท เป็น “คน” ที่ทำกรรมชั่วมาก่อน ที่กำลังชดใช้กรรมอยู่

ดังนั้น “งู” หรือสัตว์อะไรก็ตาม กายเนื้อของเขาเท่านั้นที่เป็น “สัตว์เดรัจฉาน” แต่กายข้างใน หรือกายละเอียดอีก 17 กายนั้น เป็นกายละเอียดของคนที่ทำกรรมมา

เรื่องนี้ ต้องเข้าใจความหมายของคำว่า “เดรัจฉาน” กันก่อน วิกิพิเดีย ได้ให้ความหมายไว้ ดังนี้

เดรัจฉาน มาจากภาษาบาลี ติรจฺฉาน แปลว่า ผู้ไปโดยส่วนขวาง (มีร่างกายขนานไปกับพื้นโลก) หรือผู้ไปขวางจากมรรคผล (บรรลุนิพพานไม่ได้)[1]

ติรัจฉานมี 4 จำพวก[1] ได้แก่

1- อปทติรัจฉาน สัตว์ที่ไม่มีขาและไม่มีเท้า เช่น งู ไส้เดือน

2- ทวิปทติรัจฉาน สัตว์ที่มี 2 ขา เช่น ไก่ นก

3- จตุปทติรัจฉาน สัตว์ที่มี 4 ขา เช่น ช้าง ม้า วัว

4- พหุปทติรัจฉาน สัตว์ที่มีมากกว่า 4 ขา เช่น แมงมุม ตะขาบ

การที่มีกายเนื้อเป็น “สัตว์เดรัจฉาน” ที่ร่างกายต้องขนานไปกับโลก พวกนี้ จึงไม่สามารถเห็นฐานที่ 7 ได้

เมื่อเห็นฐานที่ 7 ไม่ได้ พวกนี้ก็ปฏิบัติธรรมไม่ได้ เมื่อปฏิบัติธรรมไม่ได้ “ความศักดิ์สิทธิ์” ก็มีขึ้นไม่ได้

ดังนั้น สัตว์เดรัจฉานทั้งหลาย จะไม่มีทางที่จะมี “ความศักดิ์สิทธิ์” โดยตัวของสัตว์เอง เป็นอันขาด

3- ความเชื่อของไทย งู“อูลาซูเว” เป็นงูที่บำเพ็ญตบะเพื่อแปลงร่างเป็นคน

อันนี้ก็ไม่จริง

ความเชื่อที่ว่า “สัตว์สามารถบำเพ็ญตบะ” เพื่อกลายร่างเป็นคนนั้น ไม่ใช่ความเชื่อของเถรวาทไทย ผมพบแต่ในหนังจีน

ดังนั้น ความเชื่อดังกล่าว น่าจะเป็นความเชื่อของทางมหายานมากกว่าความเชื่อของทางเถรวาทของไทย

อย่างไรก็ดี เท่าที่อ่านๆ แล้วพบในเว็บ คำตอบนี้น่าจะถูกต้องที่สุด

เป็นของเล่นไสยศาสตร์ ที่เหมือนกับหุ่นพยนต์ ศิลปะของอินโดนีเซีย

ประเทศไทยของเรานี้ มีเรื่องแปลกประหลาดมหัศจรรย์ที่จะออกมาตรวจสอบ “ระดับการคิด” ของคนไทยอยู่เสมอๆ

ส่วนใหญ่แล้ว คนไทยไม่ว่าภาคไหน ก็ชอบ “เชื่อ” เรื่องเหล่านี้เสียด้วย

จะเห็นว่า "หัวเป็นคน ตัวเป็นงู" ซึ่งเป็นไสยศาสตร์ของคนอินโดนีเซีย พวกบริษัทตาแหกแห่งประเทศไทย ก็เชื่อเป็นจริงเป็นจัง

มันไม่มีสัตว์แบบนี้เกิดขึ้นในโลกไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใด เห็นปุ๊บมันก็ต้องมีวิจารณญาณเลยว่า "ไม่ใช่ของจริง" แต่มันจะเป็นอะไรนั้น ค่อยหาความรู้ต่อไป

ไม่ใช่ว่า พอเห็นปุ๊บ กูก็เชื่อปั๊บเลยทันที

ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นแล้ว ก็เพื่อให้เป็นความรู้ สำหรับบรรดาแฟนคลับทั้งหลาย เพื่อไปอธิบายให้คนใกล้ชิดฟัง

เมื่ออธิบายไปแล้ว ถ้าคนฟังไม่เชื่อ ก็ควรจะปล่อยเขาไป เพราะ ความคิดมันเป็นของใครของมัน กรรมก็เป็นของใครของมัน

เราเตือนในฐานะเพื่อนแล้ว มันไม่เชื่อ ก็ต้องปล่อยไปตามกรรม...

ยิงไม่เข้า ฟันไม่ออก

2014-11-05T08:21:00.001+07:00

วันนี้ ไปอ่านพบข่าว "สองหนุ่มใหญ่นครศรีฯคล้องหลวงปู่ทวด ถูกอริดักถล่มยิงไม่ระคายผิว" โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ (1 พฤศจิกายน 2557 17:36 น.) ผมเห็นว่าน่าสนใจดี และผมก็มีประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับเรื่องนี้ จึงเอามาเผยแพร่ให้รู้กันโดยทั่วไป

เนื้อหาข่าวก็เป็นดังนี้ ส่วนภาพข่าวก็ดูด้านบนเลย

นครศรีธรรมราช - หนังเหนียวของแท้ลูกซอง 9 มม.ไม่ระคายผิว 2 หนุ่มหลังถูกลอบยิงถล่ม หัวปูด ผิวหนังช้ำตำรวจอึ้งถามหาของดีวุ่นพบห้อยหลวงปู่ทวด

วันนี้ (1 พ.ย.) ผู้สื่อข่าวรายงานว่าที่ จ.นครศรีธรรมราช ได้เกิดเหตุคนร้ายลอบยิง 2 หนุ่มใหญ่ชาวอำเภอร่อนพิบูลย์ แต่ปรากฏว่ากระสุนไม่สามารถเจาะเข้าไปในผิวหนังได้อย่างมหัศจรรย์

โดยการนี้ได้เกิดขึ้นเมื่อช่วงดึกที่ผ่านมา ร.ต.ท.นิยม สงค์ทิพย์ พนักงานสอบสวนเวร สภ.ร่อนพิบูลย์ จ.นครศรีธรรมราช รับแจ้งเหตุคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงถล่มที่หน้าบ้านเลขที่ 100 ม.4 ต.ควนเกย อ.ร่อนพิบูลย์

หลังจากนั้นจึงพร้อมด้วยเจ้าหน้าที่มูลนิธิประชาร่วมใจ เจ้าหน้าที่ชุดสืบสวน เข้าทำการตรวจสอบที่เกิดเหตุ

ในที่เกิดเหตุพบชายฉกรรจ์ได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย 2 ราย ใกล้กันพบรถจักรยานยนต์ล้มคว่ำมีรอยถูกกระสุนปืนทะลุหลายนัด

บนพื้นดินมีปลอกกระสุนปืนลูกซอง ปืน 9 มม.กระจายเกลื่อน

ส่วนผู้บาดเจ็บเจ้าหน้าที่บาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ตรวจสอบบาดแผล มีแผลถลอกและปูดบวมแดงเนื่องจากโดนกระสุนปืนแต่ไม่สามารถระคายผิวได้มากกว่านี้

รายแรกคือนายสมชาย จุลภักค์ อายุ 38 ปี อยู่ ม.4 ต.ควนเกย อ.ร่อนพิบูลย์ จ.นครศรีธรรมราช มีร่องรอยโดนยิงบริเวณต้นขาด้านขวาและชายโครงด้านซ้ายและริมฝีปากบน มีแผลปูดบวมแดง

อีกรายคือนายประพันธ์ คงแก้ว อายุ 45 ปี บ้านเลขที่ 100 ม.4 ต.ควนเกย อ.ร่อนพิบูลย์ จ.นครศรีธรรมราช โคนยิงบริเวณแขนด้านขวาและศีรษะ มีแผลถลอกและปูดบวมแดง

หลายคนพยายามสอบถามหาของขลังที่ติดตัวพบว่าทั้งคู่ได้ห้อยหลวงปู่ทวด ไว้เท่านั้น

เจ้าหน้าที่รวบรวมข้อมูลได้ความว่าก่อนเกิดเหตุทั้งคู่ได้กลับมาจากทำธุระ โดยมีนายสมชายเป็นผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ มีนายประพันธ์ซ้อนท้ายให้มาส่งที่บ้าน

เมื่อมาถึงที่เกิดเหตุได้มีคนร้ายดักรออยู่แล้วได้ใช้อาวุธปืนลูกซองยิงเข้าใส่จนทั้งคู่กระเด็นตกจากรถ ก่อนที่คนร้ายอีกคนจะเข้ามาใช้อาวุธปืนขนาด 9 มม.ยิงซ้ำอีกหลายนัดขณะที่ทั้งคู่ได้แน่นิ่งแกล้งทำเป็นตาย

เมื่อคนร้ายเห็นเช่นนั้นจึงหลบหนีไปก่อนที่ทั้งคู่จะแจ้งเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบที่เกิดเหตุ โดยเจ้าหน้าที่ได้เชิญตัวไปสอบสวนหาสาเหตุแล้ว พบว่าอยู่ระหว่างมีเรื่องขัดแย้งกับคู่อริรายหนึ่งอย่างรุนแรง

ถ้าว่ากันตามข่าว 2 คนนี้ก็หนังเหนียวจริง เพราะ คนต้องการมาฆ่าจริงๆ ขนาดรถจักรยานยนต์ยังโดนยิงเข้า แต่คนบาดเจ็บแค่นั้น

แต่พาดหัวข่าวที่ว่า "สองหนุ่มใหญ่นครศรีฯคล้องหลวงปู่ทวด ถูกอริดักถล่มยิง ไม่ระคายผิว" ตรง สำนวนที่ว่า “ไม่ระคายผิว” นั้น มันเป็นแค่สำนวนนะครับ เพราะ ผิวไม่เพียงระคายเท่านั้น แต่มันโคตรเจ็บด้วย

คนโดนจริงๆ มันถึงจะรู้ว่า มันเจ็บอย่างไร

ที่กล้าพูดไปอย่างนั้น เพราะ ตัวผมเองเคยโดนแทงด้วยมีด แต่ไม่เข้ามาแล้ว ขนาดมีดไม่เข้านั้น ตรงที่ถูกแทงมันเจ็บนะครับ

ต้องนอนตะแคงอีกด้านหนึ่งไปนานเหมือนกัน

เรื่องของเรื่องที่ถูกแทงก็คือ เอาตัวไปบังหลังให้เพื่อนชื่อปิยะ ทำบุญ ไอ้ปิคนนี้ ผมเคยเขียนถึงมันมาก่อนครั้งหนึ่งในบทความ "คนขวางผี" เรื่องของเรื่องก็คือ ผมเห็นผีเดินมา ผมก็นึกว่าเป็นไอ้ปิ เลยไปยืนขวางมันไว้

อย่างไรก็ดี ตอนนี้ ไอ้ปิมันก็หลายเป็นผีไปจริงๆ แล้ว คือ มันตายไปได้ ปีสองปีแล้ว ยังไม่ได้ไปช่วยมันเลย

จะว่าไป ประวัติผมนี่ เอาไปสร้างเป็นหนังได้เหมือนกัน

สถานที่เกิดเหตุนี้ เราเรียกกันว่า "ในคลอง" ตลาดบรมธาตุที่ผมอยู่นั้น เขาเรียกกันว่า "ปากคลอง" เพราะ แม่น้ำน้อยเริ่มจากตรงนั้น มันจึงเป็นปากคลองของคนที่อยู่ในคลอง

เพื่อนกันรู้ว่า เขามีงานบวชกันที่ "ในคลอง" ก็มาลากเอาผมไปด้วย คำว่า “ในคลอง" นั้น เป็นภาษาของคนที่หมู่บ้านผมเรียกกัน แต่จริงแล้ว เป็นแม่น้ำน้อยนะครับ

ในงานนั้นคุณธงชัย หงส์สวัสดิ์ ชื่อเล่นคือ ไอ้อิ๊ดไปด้วย โดยปกติผมไม่ค่อยได้ไปงานอย่างนั้น ด้วยเหตุผล ดังนี้

หนึ่ง-มันไกล ต้องเดินไปนาน

สอง-เขาไม่ได้เชิญ

สาม-แม่ผมเป็นคนมีชื่อเสียง คนรู้จักมาก (กลัวคนไปฟ้องแม่ ทำนองนั้น)

ที่ว่าแม่ผมมีชื่อเสียงนั้น ก็เพราะ แม่เป็นแม่ค้า ขายของในตลาด ไม่ใช่เป็นคนรวย หรือคนมีอิทธิพล

คุณธงชัย หงส์สวัสดิ์ หรือ ไอ้อิ๊ดนี่ เขามีญาติเป็นนักเลงอยู่ที่วัดงิ้ว วันนั้นพวกนักเลงวัดงิ้วไปกันเยอะเหมือนกัน มีลูกพี่ลูกน้องกับไอ้อิ๊ดไปด้วย

กลุ่มที่เข้ามาแทงไอ้ปิ ก็คือ กลุ่มของลูกพี่ลูกน้องของไอ้อิ๊ดนี่แหละ

ตามที่เขียนบอกไปหลายบล็อกแล้วว่า ผมเองเป็นวัยรุ่นที่หน้าตาดีมาก นิสัยก็ค่อนข้างดี ยิ้มง่าย ไม่ค่อยไปหาเรื่องกับใคร ส่วนใหญ่ก็ไม่มีใครมาหาเรื่องกับผม

ผมจึงไม่ค่อยมีศัตรูเท่าไหร่ แต่วันนั้น ขณะที่รำวงไปด้วย ผมเห็นว่า "ไอ้ปิ" หรือคุณปิยะ ทำบุญนี่ ไปทะเลาะกับกลุ่มของของลูกพี่ลูกน้องของไอ้อิ๊ด

ทะเลาะแล้วก็เริ่มชกต่อยกัน ผมยืนยันว่า มันไม่ได้ชกอะไรกับผมนะ ผมเห็นว่า มีคนหนึ่งกำลังจะใช้มีดแทงไอ้ปิข้างหลัง

ผมอยู่ใกล้พอสมควร จึงโดดไปเอาหลังบังให้ไอ้ปิ ก็โดนแทงเข้าอย่างแรง

มันโคตรเจ็บเลย ขนาดเมาหน่อยๆ ผมก็ต้องหลบออกไปข้างๆ ก็ในมือไม่มีอาวุธอะไรเลย เป็นพวกจิ๊กโก๋มือเปล่า ว่าอย่างนั้นเถอะ

ปรากฏว่า ไอ้ปิโดนแทงเข้า 1 แผล

สำหรับผมนั้น กลับมาหมู่บ้านให้หมอดู หมอล้ำบอกว่า "ถ้าเข้าตายแน่" เพราะ จะโดนหัวใจพอดี ความจริงหมอล้ำนี่ ไม่ได้เป็นแพทย์หรอก ท่านเป็นอนามัย แต่เราก็เรียกกันอย่างนั้น

เสื้อแอร์โร่ตัวเก่งของผมเป็นรูนิดเดียว แต่แผลที่หลังเป็นรอยครูดยาวเลย รอยครูดนี้ ยังอยู่มาอีกหลายปี เดี๋ยวนี้มองไม่เห็นแล้ว

คนอ่านบางคน อาจจะนึกว่า "พวกผมแก้แค้นกันอย่างไร" เรื่องของเรื่องก็คือ "ไม่มีการแก้แค้นอะไรกัน" เพราะ มันเป็นญาติของไอ้อิ๊ดคนหนึ่ง

ต่อมาอีกไม่นาน ผมก็เห็นไอ้ปิมันก็คืนดีกับไอ้พวกนั้น

แต่ผมนั้น ไม่ยินดีที่จะคบไอ้พวกนั้นเลย นานๆ เจอไอ้พวกนั้นหนหนึ่ง ผมก็เฉยๆ (หมู่บ้านมันติดกัน)

แต่ไอ้พวกนั้น มันกลัวผมสุดๆ เพราะ ผมถูกแทงไม่เข้า แล้วผมก็กลายเป็นจิ๊กโก๋ที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างยิ่งในยุคนั้น

อย่างไรก็ดี สำนวนที่ว่า "ยิงไม่เข้า ฟันไม่ออก" และไม่เจ็บด้วยนั้น คือ ไม่ระคายผิวเลย ผมก็ได้ค้นพบว่า ไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด

ในกรณีอย่าง 2 คนในข่าวกับผมนั้น ถึง "ยิงไม่เข้า ฟันไม่ออก" แต่มันเจ็บนะครับ ถ้าจะต้องการให้ "ยิงไม่เข้า ฟันไม่ออก" และ “ไม่ระคายผิว” ด้วย มันต้องทำแบบนี้

ผมได้คำอธิบายจากเพื่อนคนหนึ่ง คำอธิบายนั้น บรรลุวัตถุประสงค์ที่สุด คือ ไม่ตาย ไม่เจ็บแน่ๆ มันบอกว่า "เมื่อเขายิงกัน มึงก็อย่าเข้าไป เมื่อเขาฟันกัน มึงก็อย่าออกไป ปลอดภัยแน่นอน"

ผมต้องยอมรับว่า "จริงอย่างที่มันว่า"

กลับมาที่เรื่องหนังเหนียวว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

ความศักดิ์สิทธิ์ของคนนั้น จะมาจาก 2 แหล่งคือ หนึ่ง คือตัวของเขาเอง สอง จักรพรรดิ

จากตัวของเขาเองนั้น ถ้ายังไม่ถึงที่ตาย รับรองไม่ตาย การที่ไม่เจ็บนั้น อาจจะเป็นกายละเอียดของเขาป้องกันไว้

สำหรับจักรพรรดินั้น ก็สามารถป้องกันอันตรายดังกล่าวได้เช่นเดียวกัน.... ในกรณีของผมนั้น จักรพรรดิช่วยเอาไว้ แต่ยังไม่รู้ว่า เป็นจักรพรรดิองค์ไหน หรือคณะไหนเท่านั้น..

หินบำบัดโรคจริงหรือไม่ 2

2014-05-19T15:59:00.001+07:00

มาวิพากษ์วิจารณ์บทความ “หินบำบัด! เจาะลึกหินชนิดไหน รักษาโรคใดได้บ้าง ทำไมเชื่อกันนัก!?” กันต่อ

ผู้เชี่ยวชาญเรื่องหินบำบัด ระบุว่า โดยส่วนใหญ่แล้ว หินใช้เยียวยาโรคที่เกี่ยวข้องกับสภาวะจิตใจได้ดี ที่สำคัญยังแนะนำด้วยว่า ควรใช้หินบำบัด ควบคู่ไปกับการรักษาแผนปัจจุบันค่ะ

“โรคส่วนใหญ่ที่ใช้หินบำบัดมักจะเป็นโรคทางใจ ไม่ใช่โรคทางกาย อย่างอาการเครียด ปวดหัว นอนไม่หลับ อกหัก รักเป็นพิษ แบบนี้จะเป็นโรคที่เห็นชัดเจนว่าหินบำบัดได้

หรืออย่างเช่น ในคนที่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย เมื่อมาใช้หินบำบัด เราจะบอกไว้เลยว่า หินไม่ได้รักษาให้มะเร็งหาย แต่หินจะช่วยบำบัดใจให้ลุกขึ้นสู้เท่านั้น

ซึ่งแม้จะไม่ได้ช่วยรักษาที่ตัวร่างกายแบบเห็นได้ชัด แต่เรื่องของการรักษาจิตใจนั้นสำคัญมาก เพราะพระพุทธเจ้าก็ทรงตรัสว่า ‘ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว’

เพราะฉะนั้นถ้าเราบำบัดจิตใจของผู้ป่วยให้ดีขึ้น แข็งแรงขึ้น เขาอาจจะมีแรงใจที่ดี ที่จะทำให้ต่อสู้กับโรคร้ายได้ แต่เราก็จะบอกเสมอว่า การใช้หินในการบำบัดโรคนี้ ให้ใช่ร่วมกับการรักษาทางการแพทย์แผนปัจจุบัน

คือให้หินช่วยในเรื่องเสริมจิตใจให้ดีขึ้น พอจิตใจดีร่างกายก็จะได้ดีขึ้นตาม”

คุณจุฑามาศ ณ สงขลา พยายามโยงมาถึงศาสนาพุทธว่า “ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว” แล้วก็บอกว่า หินรักษาได้เฉพาะโรคทางใจ

ถ้าผมเป็นคนเขียนบทความ ผมก็จะถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ปฏิบัติธรรมเสียเลย จะไม่ดีกว่าหรือ จะต้องมาเสียเงินซื้อหินทำไม”

กูรูเรื่องหินของเรา ย้ำด้วยว่า หากต้องการให้ การใช้หินบำบัดโรคได้ผลดี สิ่งสำคัญประการแรกคือ ผู้ใช้ต้องมีความเชื่อเสียก่อน

ตรงนี้ ผมก็ไม่รู้คนเขียน จะเขียนมาทำไม หรือจะเน้นมาทำไม

ไม่ต้องถึงกับเรื่อง “หินบำบัด” หรอก โรคทางกายนี่แหละ คนไข้ก็ต้องเลือกไปหาหมอที่เขามั่นใจว่ารักษาโรคเขาได้

เขาก็ต้องเชื่อก่อนทั้งนั้น ถ้าไม่เชื่อว่า หมอรักษาโรคเขาได้ เขาก็จะไปหาวิธีรักษาแบบอื่น หรือไปหาหมอคนอื่นกัน

*วิธีดูแล - ใช้หินให้เปี่ยมพลังสูงสุด

-หินมีคุณสมบัติดูดพลังด้านลบออกจากร่างกาย หินจึงสะสมพลังด้านลบเอาไว้ในเนื้อหิน จึงต้องมีการล้างหินเพื่อนำพลังด้านลบออก (หากรู้สึกไม่สบายใจ หรืออยากล้างเมื่อไหร่ก็ให้ล้าง)

โดยทำได้หลายวิธีเช่น

1. ถือไว้ในฝ่ามือแล้วเปิดให้น้ำไหลผ่าน

2. แช่น้ำเกลือ ทิ้งไว้ 30-60 นาที

3. ใช้ธูป 1 ดอก วนไปรอบๆ หินจนธูปหมดดอก

4. นำไปฝังทราย แล้วตากแดด ตากลม ก่อนล้างด้วยน้ำเปล่า

-เมื่อซื้อหินมาใหม่ อย่าเพิ่งใส่ ควรนำไปล้างเพื่อให้พลังด้านลบ ที่ติดอยู่ภายในหินหมดไปเสียก่อน (ล้างหินตามวิธีข้างต้น)

ตรงนี้ ผมก็ว่า “มั่ว” อีกเช่นเดียวกัน มันชักจะบ้าไปกันใหญ่

กรรมวิธีต่างๆ ที่เขียนไปนั้น “บ้า” ทั้งนั้น เป็นการสร้างพิธีกรรมขึ้นมาเพื่อให้ดูว่า “หิน” ศักดิ์สิทธิ์ขึ้นเท่านั้น

- เมื่อต้องการขอพลังจากหิน ควรสัมผัสหินทุกครั้ง เช่น หากปวดหัวก็ลูบที่หิน ใช้จิตสื่อถึงหินให้ช่วยบรรเทาความปวดนั้น

- แนะนำให้ใส่หินบำบัดไว้ที่ข้อมือซ้าย (เนื่องจากตรงกับชีพจร) หรือหากจะพกแบบก้อนเล็กๆ ติดตัว ควรนำหินใส่ไว้ในถุงผ้าที่เปิดง่าย

อย่าใช้ถุงพลาสติก หรือถุงซิปล็อก เพราะการใส่ไว้ในถุงที่ไม่ระบายอากาศจะเป็นการปิดกั้นพลังของหิน

น่าน................. ห้ามใช้พลาสติก เดี๋ยวพลังหินออกมาไม่ได้ บ้าไปกันใหญ่ ทำไมไม่บอกไปเลยว่า เดี๋ยวพลังหินขาดใจตาย

บทความนี้ ได้บอกถึงคุณสมบัติของหินประเภทเหล่านี้ด้วย คือ หินสีเขียว ไหมทอง หินสีแดง หินสีส้ม โรโดไนท์ หินสีน้ำเงิน หินสีม่วง

แต่ผมไม่ได้นำมาลง เพราะ มันเป็นไปไม่ได้ เป็นเรื่องโกหกเพื่อขายของเท่านั้น

กลับมาถึงวัตถุประสงค์ของบทความทั้ง 2 บทความนี้ ผมขอยืนยันว่า หินบำบัดโรคเป็นเรื่องโกหกเป็นไปไม่ได้

ที่ว่าเป็นไปไม่ได้นั้น ทั้งทางวิทยาศาสตร์และทางศาสนา ในทางวิทยาศาสตร์วงการแพทย์นั้นไม่รับอยู่แล้ว ส่วนในทางศาสนามีคำอธิบายในวิชาธรรมกายดังนี้

หินต่างๆ นั้น จะมีจักรพรรดิอยู่ (ถ้ามีความศักดิ์สิทธิ์) จักรพรรดิมี 7 ประเภท คือ

1. จักรแก้ว

2. ช้างแก้ว

3. ม้าแก้ว

4. แก้วมณี

5. นางแก้ว

6. ขุนคลังแก้ว

7. ขุนพลแก้ว

ไม่มีประเภทไหนเลย ที่รักษาโรคได้ จักรพรรดิแต่ละประเภทมีหน้าที่อื่นๆ ทั้งสิ้น

ผมรู้จักจักรพรรดิเป็นอย่างดี ตามวิดิโอด้านบนนั้น ผมก็สอนให้นักเรียนดูจักรพรรดิในเพชรพญานาค กับโป่งข่าม

คนถ้าจะหายจากโรค ก็ด้วย “กำลังใจ” ของเขาเอง ซึ่งถ้าบุญมาวาสนาส่ง โรคภัยไข้เจ็บ ประเภทที่หายเองได้ มันก็หายไปเอง

สุขสบายอยู่ดี ถึงคราวเคราะห์หามยามร้าย โรคทั้งหลายมันก็มาเยือน โรคทำนองนี้ หมอก็รักษาไม่หายเสียด้วย

หินบำบัดโรคได้จริงหรือไม่

2014-05-16T13:07:00.003+07:00

เนื้อหาที่จะนำมาวิเคราะห์นี้ เอามาจากบทความ “หินบำบัด! เจาะลึกหินชนิดไหน รักษาโรคใดได้บ้าง ทำไมเชื่อกันนัก!?” ของผู้จัดการออนไลน์

ที่เลือกบทความนี้ก็เพราะ ในการค้นหาจาก google บทความนี้มันขึ้นมาก่อน

เราขอพาคุณไปเจาะลึก ถอดรหัสความเชื่อในเรื่องนี้ไปกับ “อาจารย์จุฑามาศ ณ สงขลา” ผู้เชี่ยวชาญศาสตร์หินบำบัด แห่ง HOROWORLD ในเอสพลานาด รัชดา

ด้วยความที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการหินบำบัดมานานหลายปี แถมยังจบการศึกษาเฉพาะด้านหินจากประเทศออสเตรเลีย และประเทศเยอรมนี

“สาเหตุที่นำหินมาบำบัดรักษาคนได้ ก็เพราะหินมีอายุเยอะ กว่าจะเกิดเป็นหินได้ต้องใช้เวลาหลายพันปี

ตรงนี้ไม่เป็นความจริง ตัวหินเอง ไม่มีทางรักษาโรค หรือบำบัดโรคใดๆ ได้เลย และที่ว่า “กว่าจะเกิดเป็นหินได้ต้องใช้เวลาหลายพันปี” ผมก็ไม่เข้าใจความหมายนัก

หินน่าจะเกิดมาพร้อมๆ กับโลกของเรา ทำไม คุณจุฑามาศ ณ สงขลา ถึงใช้คำว่า “หลายพันปี”

และหินจะประกอบไปด้วยแร่ธาตุต่างๆ ซึ่งแร่ธาตุที่แตกต่างกันนี้เอง ทำให้หินในแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน

นี่ผมก็งงอีก ชักสงสัยว่า คุณจุฑามาศ ณ สงขลาแกเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่อง “หิน” จริงๆ หรือเปล่า หรือว่า “หิน” ของแก กับ “หิน” ของผม มันคนละความหมายกัน

หินเข้าไม่ได้แบ่งตามเขตประเทศ ผมว่า หินปูน หินอัคนีของประเทศไหนมันก็น่าจะเหมือนกัน ไม่งั้นนักวิทยาศาสตร์เขาคงไม่จัดไว้ในพวกเดียวกัน

ทั้งนี้ในตัวของหินจะประกอบไปด้วยธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ ซึ่งธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ นี่แหละ เหมือนมนุษย์เลย มนุษย์ก็ประกอบไปด้วยธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ

ตรงนี้ ผมฟันธงไปเลยว่า คุณจุฑามาศ ณ สงขลา ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องหิน ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องคนแล้ว

ทั้งหมดทั้งปวงนี้ ก็คงต้องการขายของมากกว่าอย่างอื่น

ธาตุดิน น้ำ ไฟ ลม ของคนนั้น ไม่เหมือนธาตุดิน น้ำ ไฟ ลม ของหิน แตกต่างกันมาก

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) ให้ความหมายของ “ธาตุ” ในทางศาสนาพุทธ ไว้ดังนี้

ธาตุ ๑- สิ่งที่ทรงสภาวะของมันอยู่เองตามธรรมดาของเหตุปัจจัย,

ธาตุ ๔ คือ

๑. ปฐวีธาตุ สภาวะที่แผ่ไปหรือกินเนื้อที่ เรียกสามัญว่า ธาตุแข้นแข็งหรือธาตุดิน

๒. อาโปธาตุ สภาวะที่เอิบอาบดูดซึม เรียกสามัญว่า ธาตุเหลวหรือธาตุน้ำ

๓. เตโชธาตุ สภาวะที่ทำให้ร้อน เรียกสามัญว่า ธาตุไฟ

๔. วาโยธาตุ สภาวะที่ทำให้เคลื่อนไหว เรียกสามัญว่า ธาตุลม ;

จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า “ธาตุ” ในทางวิทยาศาสตร์ กับ “ธาตุ” ในทางศาสนาพุทธนั้น แตกต่างกัน

ด้วยความที่หินต้องเจอทั้งสายลม แสงอาทิตย์ แสงจันทร์ รังสีต่างๆ เลยทำให้หินมีคลื่นพลังที่ดีเช่นเดียวกับมนุษย์

มนุษย์ก็มีคลื่นพลังในร่างกาย คลื่นพลังงานของหินและมนุษย์ จึงสื่อสารถึงกันได้

ดังนั้น เมื่อนำหินมาวางบนร่างกาย คลื่นพลังงานของหิน ซึ่งจะเป็นคลื่นอ่อนๆ ก็จะสามารถส่งเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ได้

รวมไปถึงแร่ธาตุบางอย่าง ที่มีอยู่ในหินก็นำมาบำบัดร่างกายได้

ตรงนี้ก็มั่ว คุณจุฑามาศ ณ สงขลาเพียงต้องการที่ขายของ คือ หินเท่านั้น ถึงได้แต่งเรื่องขึ้นมา ให้เป็นเรื่องเป็นราว

“สายลม แสงอาทิตย์ แสงจันทร์ รังสีต่างๆ” ไม่สามารถทำให้หินมีคลื่นพลังได้ สมมุติว่า เห็นมีคลื่นพลังจริงๆ ก็ไม่สามารถเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ได้

จะเห็นว่า ที่คุณคุณจุฑามาศ ณ สงขลาเขียนมาทั้งหมดนั้น “ไม่มีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลรองรับ” เลย ท่านก็ว่าของท่านไปเรื่อย

ด้วยสาเหตุนี้ จึงมีคนเอาหินมาบำบัด หรือรักษาโรคมาตั้งแต่สมัยโบราณ เช่น ประเทศอินเดียในอดีต เคยมีการจดบันทึกไว้ว่า

ครั้งหนึ่งเกิดโรคบิดระบาดทั่วประเทศ จึงได้มีการนำมรกต มาบดผสมกับมะนาว แล้วให้คนทานเข้าไป เมื่อทานแล้วคนก็หายจากโรค

หรืออย่างในประเทศอียิปต์ ก็เคยมีการจดบันทึกไว้ว่า การนำหินสีน้ำเงินที่ชื่อ ลาพิส ลาซูลี (Lapis Lazuli) มาบดแล้วทาที่ตา จะช่วยรักษาโรคเกี่ยวกับดวงตา

ปัจจุบัน เลยมีคนนำเอาหินชนิดนี้ไปผสมไว้ในอายแชโดว์ (Eyes Shadow) เพื่อให้ช่วยเรื่องการบำรุงดวงตา

หรืออย่างการนำเอาพวกปะการัง มาทำที่เสียบแปรงสีฟัน หรือเอาหินบางชนิดมาทำถ้วยที่ใช้บ้วนปาก แปรงฟัน แล้วช่วยรักษาโรคเหงือกและฟันได้

เหล่าก็มีการจดบันทึกเอาไว้ทั้งนั้น กระทั่งปัจจุบันก็มีการนำเอาภูมิปัญญาเรื่องหินนี้กลับมาใช้อีก”

อ.จุฑามาศ เกริ่นนำ เรื่องความเป็นมาของการใช้หินบำบัดรักษาโรค ที่มีมาตั้งแต่อดีต

เรื่องต่างๆ ที่เล่ามานั้น แทบจะไม่เกี่ยวข้องกับการที่จะนำ “หิน” ที่มีคลื่นไปวางบนตัวคนเลย

โดยสรุปในเบื้องต้น หินบำบัดโรคไม่น่าจะเป็นเรื่องจริง เรื่องราวต่างๆ ที่ผลิตขึ้นมานั้น ก็เพื่อโน้มน้าว หรือหลอกลวงคนให้ไปซื้อหิน เท่านั้น

เคล็ดบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์

2014-05-05T08:38:00.001+07:00

ในเว็บของ “บูชาครูบาอาจารย์ ธ.ธรรมรักษ์” มีบทความเรื่อง “เคล็ดบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ได้ผล” เรามาลองดูซิว่า เนื้อหาของบทความจะเป็นอย่างไร ทำตามแล้วจะได้ผลหรือไม่

สิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นเกิดขึ้นมาจาก “จิตที่มีพลังบุญบารมี” ที่มาการสร้างสมบุญมาเป็นระยะเวลายาวนานในหลายภพหลายชาติ

เป็นพลังยิ่งใหญ่มีอยู่ในจิตบริสุทธิ์หรือจิตละเอียดของผู้ปฎิบัติธรรม ไม่ว่าจะเป็นพระภิกษุ หรือเป็นฆราวาส พรหมเทพเทวดาทั้งหลาย ในสัตว์ ในคนทุกคน ในธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ หากจิตมีความละเอียดบริสุทธิ์แล้วย่อมนับได้ว่าเป็น สิ่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยกันทั้งสิ้น

แปลความได้ง่ายๆ ว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็คือทุกสิ่งทุกอย่างที่มี “บุญบารมีและมีความบริสุทธิ์อยู่ในตัว” นั่นจึงเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง ที่จะมีพลังอำนาจแห่งบุญนั้นและท่านเหล่านั้นสามารถที่จะแบ่งปันบุญไปให้ช่วยเหลือผู้อื่นได้อีกด้วย

อ่านแค่นี้ ก็พบความมั่ว ความไม่รู้ของคนเขียนบทความนี้แล้ว คนเขียนบทความไม่รู้ “สิ่งศักดิ์สิทธิ์คืออะไร”

ที่เขียนออกมานั้น ก็เขียนมั่วๆ ไป เพราะ คนอ่านนั้น “ไม่รู้มากกว่าคนเขียน” เขียนอะไรไป คนอ่านก็ไม่รู้เรื่อง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาพุทธคือ “จักรพรรดิ” ดังรูปด้านบน

จักรพรรดิมีหน้าที่ดูแลศาสนาพุทธ คนไทยรู้จักจักรพรรดิมานานแล้ว จึงสร้างเป็นพระประธานในโบสถ์บ้าง เป็นพระบูชาบ้าง

คนต่อมารุ่นหลังไม่รู้ว่าเป็นอะไร จึงเรียกว่า “พระทรงเครื่อง”

ถ้าถามว่า “จักรพรรดิ” คืออะไรอีก ก็ต้องบอกว่า จักรพรรดิคือ “ใจ-จิต-วิญญาณ” ที่ต้องการสร้างบารมีเพื่อเข้านิพพานเหมือนกัน

จักรพรรดิจำนวนมากก็มาเกิดเป็นมนุษย์ เพื่อสร้างบารมี จักรพรรดิอีกจำนวนมาก แบบไม่ต้องจินตนาการ ไม่มาเกิดเป็นมนุษย์ แต่สร้างบารมีร่วมกับมนุษย์

“จักรพรรดิ” เหล่านี้แหละคือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่บทความนี้หมายถึง “จักรพรรดิ” เหล่านี้แหละที่เหล่ามนุษย์สามารถบูชาได้ และขอให้ช่วยเหลือได้ในบางเรื่อง ไม่ใช่ทุกเรื่อง

แต่การที่เราจะไปขอแบ่งบุญขอความช่วยเหลือจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายนั้น เราก็ต้องมีบุญติดตัวก่อนด้วยการสร้างบุญ

เหมือนเวลาที่จะไปขอให้คนอื่นเขาช่วยเหลือ อย่างน้อยต้องมีทุนของตัวเองบ้าง ไม่ว่าจะเป็นทุนที่เป็นเงิน ทุนความรู้ความสามารถต่างๆ

ในเรื่องของบุญนั้น เมื่อเรามีบุญของตนเองแล้วแต่ไม่พอที่จะไปถึงสิ่งที่ปรารถนาหรือต้องการขอความช่วยเหลือจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ตรงนี้ “มั่ว” ไม่รู้จะเขียนไปทำไม เขียนให้บทความมันยาวขึ้นหรือไง ก็ไม่รู้

ครูบาอาจารย์ท่านบอกว่า และต้องรู้จักวิธีการติดต่อเชื่อมบุญกับท่านเราจึงจะนำพลังแห่งความศักดิ์สิทธิ์นั้นมาใช้ได้

“การเชื่อมบุญ” เป็นการรวบรวมทั้งบุญเก่าและใหม่เข้าไว้ด้วยกัน เพื่อทำให้บุญนั้นเกิดพลังที่ใหญ่และมากพอ

เมื่อรวบรวมบุญได้มากพอแล้วก็จะทำ “การอธิษฐานจิตส่งบุญ” หรืออุทิศไปให้บรรดาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เราได้ไปทำการสักการบูชาก่อน เป็นการ “ให้” ก่อนที่จะ “รับ”

“การเชื่อมบุญ” นี่ก็น่าจะมั่ว คือ ถ้าเป็นการเชื่อมบุญของเราเอง เมื่อในอดีตกับปัจจุบัน ก็น่าจะเป็นไปได้ แต่การไปเชื่อมบุญกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้น “เป็นไปไม่ได้”

หากเราเคยมีบุญผูกพันกับเหล่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นอยู่แล้วก็จะเป็นการง่ายยิ่งขึ้น เช่นบางคนที่กราบไหว้ผีบ้านผีเรือนหรือ ผีปู่ย่า เพราะมีสายสัมพันธ์กันมาแต่เดิม

หากเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ เช่น องค์ท้าวมหาพรหม หรือ พระอรหันตสาวกที่เรืองฤทธิ์ ครูบาอาจารย์ที่ท่านยังไม่เคยได้รู้จักเรามาก่อน

การเชื่อมบุญนี้เองจะทำให้ท่านได้รู้จักเรา ท่านจะได้โมทนาบุญนี้มาสู่เราและอำนวยพรให้เราได้สมตามความปรารถนา

ตรงนี้ก็มั่วมากเข้าไปอีก

ท้าวมหาพรหมนั้น ไม่ใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาพุทธ เป็นของศาสนาพราหมณ์ จะศักดิ์สิทธิ์จริงหรือไม่ ก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว

สำหรับพระอรหันต์นั้น ท่านไม่มายุ่งเกี่ยวกับมนุษย์โลกแล้ว ท่านหมดหน้าที่ไปแล้ว ตอนนี้ท่านอยู่ในอายตนะนิพพาน

การเชื่อมบุญก็เช่นเดียวกัน หากต้องการให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายท่านได้ช่วยเราก็ต้องทำตนให้ดีเสียก่อน และทำบุญส่งบุญไปให้ท่านเหล่านั้น

ขอย้ำอีกครั้งว่าต้องทำบุญให้มากๆ เสียก่อนไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้จะเอาบุญที่ไหนไปส่งให้ท่านได้

หลายท่านคงจะเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “ถ้าไม่มีบุญมากพอจะทำอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ แต่เมื่อบุญได้มาถึงแล้วแม้เอาช้างมาฉุด หรือแม้แต่ฟ้าก็ไม่อาจขวางกั้นได้”

ตรงนี้ ไม่รู้ว่าใครช่วยใคร

การทำบุญนั้น เป็นสิ่งดี เป็นสิ่งควรทำ การทำบุญแล้ว ให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้อนุโมทนาบุญด้วยก็ควรทำ แต่มันไม่ใช่วัตถุประสงค์ของบทความนี้ ที่ต้องการให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วย

บทความที่นำมาวิพากษ์วิจารณ์นั้น มีความยาวมากกว่านี้ แต่วิพากษ์วิจารณ์เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว

ถ้าถามว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือจักรพรรดิสามารถช่วยเราได้จริงหรือไม่? คำตอบก็เป็นดังนี้

ขอเปรียบเทียบโดยเอาตัวเราเป็นหลัก สมมุติว่ามีใครมาขอความช่วยเหลือ เราจะช่วยเขาหรือไม่ และช่วยเขาในระดับใด

ในบางคน “เราไม่ช่วย” บางคนเราช่วยบ้าง เท่าที่ช่วยได้ ในบางคนเราช่วยเต็มที่สุดกำลังของเราเอง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือจักรพรรดิก็เช่นเดียวกัน

ในบางเรื่องราว จักรพรรดิท่านอยากจะช่วย แต่ท่านช่วยไม่ได้ เพราะเกินกำลังของท่าน ดังนั้น ตัวเราเองนี่แหละ ที่จะช่วยตัวเราเองได้

ตามพุทธภาษิต “ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน”

เครื่องรางของขลังหรืออะไร

2014-05-04T17:52:00.004+07:00

มีคนเข้าไปตั้งกระทู้ในห้องศาสนา พันธุ์ทิพย์ว่า “รบกวนผู้รู้ช่วยดูให้ทีค่ะว่านี่คืออะไร เหมือนเครื่องรางของขลังหรืออะไรสักอย่าง เก็บได้ในบ้านตัวเองค่ะ”

เนื้อหาของกระทู้ก็เป็นดังนี้

วันก่อนขึ้นไปเก็บกวาดทำความสะอาดชั้นบนของบ้าน (ซึ่งปกติไม่มีใครอยู่)

บ้านหลังนี้เป็นบ้านมรดกของสามีค่ะ อยู่กันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่า รุ่นพ่อแม่ และรุ่นเราซึ่งมาอยู่ได้ 5 ปีแล้วค่ะ

ไปเจอสิ่งนี้ในลังกระดาษใบนึงค่ะ เอามาถามสามีเค้าก็ไม่รู้ ลักษณะมันเหมือนเครื่องรางของขลังอะไรสักอย่าง

จะเอาไปทิ้งก็กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น จะเก็บไว้ก็กลัวมันเป็นของไม่ดี

นึกถึงชาว pantip ขึ้นมา เลยมาตั้งกระทู้ขอคำปรึกษาค่ะ

ลักษณะเป็นเหมือนไม้เป็นท่อนเล็กๆ จำนวน 5 ชิ้นมัดติดกันไว้ด้วยสายสิญจน์เป็นสีๆ อะค่ะ

คำถามคือ

1. มันคืออะไร สำคัญหรือไม่ อะไรยังไง

2. ควรทำยังไงกับเจ้าสิ่งนี้ดี ทำลาย,ทิ้ง,หรือเก็บ แบบไหน อย่างไร

ถ่ายรูปมาด้วยนะคะ จะได้ช่วยกันดู ขอบคุณกูรูทุกท่านล่วงหน้าค่ะ

มาดูความคิดเห็นของคนในห้องนี้กันก่อน

ความคิดเห็นที่ 1

ของแบบนี้อยู่ที่ความเชื่อส่วนตัวครับ

ผมเดาว่า จขกท.กังวลใจว่าจะเก็บก็กลัว จะทิ้งก็กลัว จึงขอแนะนำดังนี้

- หากปัจจุบันบ้านหลังนี้สงบสุขดี ครอบครัวมีความสุข ก็เก็บไว้ดีกว่า

นำใส่ห่อหรือภาชนะทั่วไปและเก็บแบบลืมไปเลย ไม่ต้องไปนึกถึงหรือนำมาดูอีก

- หากอยากจะทิ้งไป ก็แค่ "คิดในใจ" ว่าเราจะทิ้งของสิ่งนี้เพื่อต้องการจัดระเบียบบ้าน

ไม่มีเจตนาอย่างอื่น .... และ จขกท. ก็ทิ้งไปแบบขยะทั่วไปได้เลย ไม่ต้องไปสนใจอะไรอีกครับ

ที่บอกว่า "นึกในใจ" คือ มันเป็นการบำบัดจิตใจอย่างหนึ่งครับ ในกรณีที่เรายังกังวลใจในบางสิ่ง เราจะได้สบายใจขึ้นเท่านั้นเอง

ตามความเชื่อผมนั้น ของพวกนี้ไม่มีอะไรเลย เป็นแค่วัสดุที่เห็นเท่านั้น แต่จะมีผลทางใจต่อเจ้าของจริง ๆ เท่านั้น เช่น รับมาจากพระ จากวัด ฯลฯ

แต่เราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร ก็ทิ้งไปได้ครับ หากไม่สบายใจก็แค่คิดเจตนาในใจเท่านั้นก็พอแล้ว

หากเป็นผม ผมก็จะทิ้งไปแบบขยะธรรมดาชิ้นหนึ่ง

ความคิดเห็นที่ 1 นี้ คงไม่เชื่อว่า “สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง” ดูได้จากข้อเขียนที่ว่า “ตามความเชื่อผมนั้น ของพวกนี้ไม่มีอะไรเลย เป็นแค่วัสดุที่เห็นเท่านั้น”

ตรงนี้ พอดีของที่ถูกถามนั้น “ทำขึ้นจากไม้กับด้ายสี” ใครก็สามารถแสดงความคิดเห็นแบบนั้นได้ แต่ถ้าสิ่งนั้นเป็นรัตนชาติ เช่น พลอด ทับทิม ฯลฯ ไม่รู้ว่า คุณความคิดเห็นที่ 1 จะยืนยันความคิดเดมิหรือเปล่า

ความคิดเห็นที่ 2

เหมือนรากไม้ ยาสมุนไพร ที่ เขาเอาเชือกมาพันไว้เฉยๆ แบบหาอะไรห่อ พันไม่ได้ ก็หยิบเชือกสีๆ มาพันก่อน

ถ้าของขลัง ไม่น่า เอาด้ายสีมาพัน น่าจะเป็น สายสิญจ์ สีขาวมากกว่า

ความคิดเห็นที่ 2 นี้ อันตรายมาก ทั้งตัวเอง และคนอ่าน คือ ไม่รู้อะไรเลย แต่อยากแสดงความคิดเห็น

พวกนี้ ประสบการณ์น้อย อ่านก็น้อย แต่อยากจะอวดความคิดของตนเอง

มีความคิดเห็นที่คล้ายกันมาเป็นชุด ดังนี้

น่าจะเป็นไม้มงคลค่ะ ที่บ้านก็มี ไปทำบุญถวายกระเบื้องแล้ว พระท่านให้มา ตามความเชื่อเก็บไว้ที่บ้าน จะทำให้บ้านมีแต่ความสุข ความมงคล ค่ะ

น่าจะเป็นพวก กาฝาก ที่เกิดจากไม้มงคล สิ่งที่มัดเขาเรียกว่า ไหมเจ็ดสี ดูแล้วน่าจะทำเพื่อความเป็นสิริมงคล มากกว่าที่จะเป็นของไม่ดีนะครับ

น่าจะเป็นกาฝาก ไม่กาฝากยม ก็กาฝากคูณครับ ดูแล้วก็คือของดีนั่นละครับ

ส่วนฝ้ายเจ็ดสีที่ผูกไว้นะจะใช้มันรวมกันไว้เฉย ๆไม่มีอะไรอื่นจากตัวนี้ ทิ้งก็ได้ไม่ต้องมีพิธีอะไร เก็บไว้เขาก็ถือว่าเป็นมงคล กาฝากคูณ ก็ค้ำคูณ กาฝากยม ก็นิยมชมชอบ

น่าจะเป็นไม้มงคล หลายอย่างเขาผูกรวมกัน ไว้ เช่นพวก คูณ ขนุน ยอ มะยม มะค่า อะไรพวกนี้ เก็บไว้ก็ดีครับ

ความคิดเห็นที่น่าจะถูกต้อง คือ ความคิดเห็นที่ 10 ดังนี้

ชิ้นไม้ ที่เขาใช้แขวนลูกนิมิต ในงานตัดลูกนิมิต ตอนสร้างโบสถ์ ครับ เป็นของดีครับ

สำหรับในทางวิชาธรรมกายนั้น มีคำอธิบาย ดังนี้

สิ่งที่จะจัดได้ว่าเป็น “ของดี” นั้น จะต้องมีจักรพรรดิอยู่ในนั้น ถ้าไม่มีจักรพรรดิอยู่ ก็ไม่สามารถเป็นของดีได้ ไม่ว่าใครจะให้มา หรือในทางโลกจะมีราคาแพงเพียงใด

การจะตรวจสอบว่า มีจักรพรรดิหรือไม่ก็ต้องใช้วิชาธรรมกาย

อย่างไรก็ดี วัสดุที่เป็นไม้อย่างนี้ ส่วนใหญ่แล้ว จักรพรรดิท่านจะไม่มาอยู่หรอกครับ ถ้าเป็นรัตนชาตินั้น แน่นอนว่า มีจักรพรรดิอยู่แน่ๆ

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวิชาธรรมกาย [2]

2013-11-06T12:48:00.003+07:00

เรามาดูการเผยแพร่เรื่อง “สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวิชาธรรมกาย” ผ่านเว็บ http://www.navagaprom.com/ ซึ่งน่าจะเป็นพวกมหายานกันอีก 1 บทความ

ยังมีกล่าวถึงเรื่อง แก้วกายสิทธิ์ ในหนังสือมรรคผลพิสดาร วิชชาธรรมกายชั้นสูง เล่ม ๑ ของหลวงพ่อมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ) หน้า ๕๖ ลำดับที่ ๓๓ ดังนี้..

นิพพานปรุงแต่งขึ้นด้วยธาตุธรรม แก้วกายสิทธิ์ใสสว่างไปด้วย แก้วกายสิทธิ์ พื้นและอากาศเบื้องบน และข้างขวาซ้าย

ภายในนิพพานนั้นสำเร็จไปด้วยแก้วกายสิทธิ์ทั้งนั้น นิพพานมีลักษณะสัณฐานกลมดังลูกกระสุน (หรือดวงแก้ว)

รอบนอกก้อนกลมนั้นเป็นอากาศว่างสะอาดและละเอียดบริสุทธิ์ ก้อนกลมนั้น ลอยอยู่กับอากาศมีอากาศที่ละเอียดสะอาดรองรับอยู่

ภายในก้อนกลมนั้นเป็นเมืองนิพพาน เป็นที่เสด็จอยู่ของพระพุทธเจ้า และพระอรหันตขีณาสพทั้งหลาย มากกว่าเม็ดทรายในท้องมหาสมุทรทั้ง ๔

พื้นว่าง และอากาศเป็นพื้นเบื้องบนและอากาศที่เป็นพื้นข้างขวา ข้างซ้าย ภายในก้อนกลมนั้นสำเร็จไปด้วยแก้วกายสิทธิ์ทั้งนั้น

มีพระพุทธเจ้านั่งเป็นแถวเรียงกันไปสุดหู สุดตาจะนับ จะประมาณมิได้ มีขนาดองศาเท่าๆ กัน เกตุดอกบัวตูมเป็นแก้วขาวใส หน้าตักกว้าง ๒๐ วา สูง ๒๐ วา เท่ากัน

ที่เป็นพระพุทธเจ้า เนื้อแก้วก็ใสสะอาด เนื้อแก้วละเอียดก็มีน้ำดี เป็นเพชรชั้นที่หนึ่ง มีแก้วอ่อนกว่ากันเป็นชั้น ๆ

ที่เป็นพระสาวกและพระสาวิกา เนื้อแก้วก็ใสละเอียดลงมากกว่าพระพุทธเจ้า เป็นเพชรน้ำที่รอง ๆ กันลงมา และมีแก่อ่อนกว่ากันเป็นชั้น ๆ ตามบารมีแก่อ่อนกว่ากัน หรือตามธาตุอ่อนธาตุแก่กว่ากัน

ดูภพ ๓ คือ อรูปพรหมนั้นเป็นรูปอยู่ภายในดวงแก้ว หน้าตักกว่า ๑ คืบ สูง ๑ ศอก นั่งอยู่ภายในดวงแก้วกลม ๆ หุ้มห่ออยู่ ตั้งเป็นแถวเป็นแนว เรียงรายไปสุดหูสุดตาเต็มไปหมด

ภพทั้ง ๓ คือ อรูปพรหม รูปพรหม กามภพ มีอรูปพรหมเป็นสุดเบื้องบน มีอเวจีนรกเป็นที่สุดเบื้องล่างของภพทั้ง ๓

อรูปพรหมนั้นตั้งลอยอยู่บนอากาศปรุงแต่งขึ้นด้วยธาตุธรรมเป็นแก้วกายสิทธิ์เหมือนกันแต่หยาบกว่าชั้นนิพพานลงมาตามชั้น พื้นเบื้องล่าง และอากาศเบื้องบน เบื้องขวา เบื้องซ้ายของอรูปพรหมนั้น สำเร็จด้วยแก้วกายสิทธิ์ แต่หยาบกว่าชั้นนิพพานมาก

อรูปพรหมอีก ๓ ชั้น ต่ำลงมากเช่นเดียวกัน แต่หยาบลงมาเป็นชั้น ๆ ทุกทีตลอดลงมาถึงชั้นรูปพรหม ๑๖ ชั้น ไปจนถึงสวรรค์ ๖ ชั้น และชั้นมนุษย์ ฯลฯ

จากหนังสือมรรค ผลพิสดาร เล่ม ๑ หน้า ๖๒ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำกล่าวไว้อีกว่า..

ส่วนของกายสิทธิ์นั้นเหมือนเปลือกหุ้มอยู่ชั้นนอกของศูนย์สิ่งนั้นๆ คือ ในศูนย์ของศูนย์ภพของศูนย์นิพพาน ในศูนย์ของภพ ๓ ในศูนย์ของโลกันต์ ในศูนย์ของกายนั้นนี่ดูส่วนของกายสิทธิ์ แต่คงมีคู่กันไปทุกอย่าง

ส่วนนอกเป็นของมนุษย์ส่วนในซ้อนอยู่ข้างในเป็นของกายสิทธิ์ เช่น ภพนอกเป็นภพของมนุษย์ ภพที่ซ้อนอยู่ชั้นในเป็นภพของกายสิทธิ์ มีเปลือกส่วนหนึ่ง มีเนื้อส่วนหนึ่งหุ้มซ้อนกันอยู่มีคู่กันไปเช่นนี้

ทุกสิ่งทุกอย่างคู่กันตลอดไปจนสุดหยาบสุดละเอียดเหมือนของกายมนุษย์มีสิ่งไร ไปมากเท่าใดของกายสิทธิ์ซึ่งเรียกว่าผู้เลี้ยงมนุษย์ ก็มีไปเท่าจำนวนของมนุษย์คู่กันไปเท่านั้นเหมือนกันเพราะกายสิทธิ์เลี้ยงรักษา,

ที่กายสิทธิ์นั้นคือได้แก่ จักรแก้ว ๓ จำพวก

๑) จุลจักร มีฤทธิ์และมีอำนาจเดชาศักดานุภาพอย่างต่ำ มีแก้วกายสิทธ์เป็นบริวารอเนกอนันตัง เป็นคนรับใช้สอยของแก้วมหาจักรและบรมจักร ซึ่งมีอำนาจเหนือขึ้นไป

มีหน้าที่ดูแล เลี้ยง และรักษามนุษย์ให้สมบัติเกิด และให้ความสุขความเจริญแก่หมู่มนุษย์ ป้องกันสรรพสัตว์อันตรายต่างๆ

บันดาลให้อาหารเครื่องบริโภค และเครื่องอุปโภค เครื่องใช้สอยต่าง ๆ ให้บังเกิดขึ้น เป็นความสุขแก่หมู่มนุษย์ และคอยพิทักษ์ป้องกันรักษา และทรัพย์สมบัติของของหมู่มนุษย์ไม่ให้เป็นอันตราย

๒) มหาจักร มีฤทธิ์อำนาจมีเดชานุภาพมากกว่า สูงกว่าจุลจักร มีแก้วกายสิทธิ์ชั้นนี้เป็นบริวารอเนก อนันตัง อปริมาณัง เหลือที่จะนับจะประมาณได้

มีอำนาจเหนือจุลจักร แต่เป็นผู้รับใช้สอยของแก้วบรมจักร และมีอำนาจใช้สอยแก้วจุลจักร พร้อมทั้งบริวารของแก้วจุลจักร เป็นผู้มีหน้าที่เลี้ยงและรักษาดูแล ให้สมบัติและความสุขความเจริญพร้อม

อาหาร เครื่องอุปโภค บริโภค และเครื่องใช้สอย เครื่องอุปกรณ์ต่าง ๆ นานาแก่มนุษย์

ป้องกันภัยอันตราย โรคภัยไข้เจ็บต่างๆ นานา ไม่ให้เบียดเบียนแก่หมู่มนุษย์ คอยพิทักษ์รักษาแก่หมู่มนุษย์ และทรัพย์สมบัติของหมู่มนุษย์ไม่ให้เป็นอันตรายเช่นเดียวกันกับแก้วจุลจักร

แต่ว่าทำหน้าที่ประณีตกว่า ละเอียดกว่า สูงกว่า ดียิ่งขึ้นไปกว่า ประเสริฐกว่าแก้วจุลจักร

๓) บรมจักร มีพระบรมเดชาศักดานุภาพและมีฤทธิ์มีอำนาจใหญ่ยิ่งสูงสุดกว่า จุลจักรและมหาจักร มีแก้วกายสิทธิ์ชั้นบรมจักรนี้เป็นบริวารอเนกอนันตัง ปริมาณังเหลือที่จะนับจะประมาณได้

มีอำนาจเหนือ และเป็นผู้บังคับบัญชาใช้สอยจุลจักร,มหาจักรพร้อมทั้งบริวารจุลจักร มหาจักรด้วย เป็นผู้มีหน้าทีเลี้ยงและรักษาดูแล ให้สมบัติและความสุขความเจริญ พร้อมด้วยอาหาร เครื่องอุปโภค บริโภค เครื่องใช้สอย เครื่องอุปกรณ์ความสุขต่าง ๆ นานา ไม่ให้เบียดเบียนหมู่มนุษย์

คอยพิทักษ์รักษาดูแลหมู่มนุษย์ และทรัพย์สมบัติของมนุษย์ไม่ให้เป็นอันตราย คอยให้ความสุข ป้องกันความทุกข์ต่าง ๆ ของมนุษย์เช่นเดียวกันกับแก้วจุลจักรและมหาจักร

แต่ทว่าทำหน้าที่ประณีตกว่า อุดมกว่า สูงสุดกว่าละเอียดกว่าเลิศประเสริฐกว่า ยิ่งใหญ่กว่าแก้วจุลจักรและแก้วมหาจักรทั้ง ๒ ประการนั้น

จักรทั้ง ๓ ประการนี้เป็นผู้มีหน้าที่เลี้ยงและคอยรักษามนุษย์เฉพาะภพหนึ่ง ๆ ถ้ามนุษย์ก็จักรทั้ง ๓ นี้เลี้ยงดูด้วยสมบัติมนุษย์ ถ้ากายทิพย์ กายปฐมวิญญาณหยาบ-ละเอียดก็มีจักรกายละ ๓ จักรรักษา เลี้ยงด้วยสมบัติละเอียดอันเป็นส่วนสมบัติทิพย์

สรุปความว่า กายสุดหยาบสุดละเอียดของกายทุก ๆ กาย มีจักรรักษาอยู่กายละ ๓ จักรเหมือนกันหมด

แก้ว ๓ ประการนี้เป็นผู้เลี้ยงรักษาด้วยสมบัติหยาบละเอียดตามขั้นของกายทั่วไปทุกกายไม่เว้นเลย เรียกว่าสมบัติมนุษย์และสมบัติทิพย์ ก็คือแก้ว ๓ ประการนี้เองเป็นผู้ให้สมบัติ ส่วนสมบัตินิพพานนั้นก็มี แก้วกายสิทธิ์อย่างละเอียดเป็นผู้แต่งสมบัติในนิพานอีกเหมือนกันคือ

๑) แก้วจุลพุทธจักร

๒) แก้วมหาพุทธจักร

๓) แก้วบรมพุทธจักร

จักร ๓ ประการนี้ เป็นผู้แต่งสมบัติอันประณีตในส่วนนิพพาน ให้พระพุทธเจ้าและพระอรหันตขีณาสพทั้งหลายเป็นบรมสุขอยู่ด้วยทิพยโอชารสาหารอันประณีต สุขุมซึมซาบเอิบอาบปนอยู่ในไส้ และเป็นบรมสุขอันสุขุมประณีตอยู่ด้วยคุณสมบัติในนิพพาน

ซึมซาบเอิบอาบปนเป็น อยู่ในพระองค์ละเอียดสุขุมยิ่งนัก เป็นบรมสุข แสนสุขชั่วนิรันดร ไม่มีกาล ไม่มีระหว่าง เพราะพุทธจักร แก้วทั้ง ๓ ประการนั้นเป็นผู้แต่งสมบัติในนิพพานให้เป็นบรมแสนสุข

จักรทั้ง ๑๕ ประการเหล่านี้ คือ

๑) จุลจักร สำหรับกาย ๔ กาย คือ มนุษย์ ทิพย์ ปฐมวิญญาณหยาบ ปฐมวิญญาณละเอียด

๒) มหาจักร สำหรับกาย ๔ กายคือ มนุษย์ ทิพย์ ปฐมวิญญาณหยาบ วิญญาณละเอียด

๓) บรมจักร สำหรับ ๔กายคือ มนุษย์ ทิพย์ ปฐมวิญญาณหยาบ ปฐมวิญญาณละเอียด

รวมเป็น ๑๒ จักรด้วยกันกับอีก ๓ พุทธจักร คือ

๑) จุลพุทธจักร สำหรับพระนิพพาน

๒) มหาพุทธจักร สำหรับพระนิพพาน

๓) บรมพุทธจักร สำหรับพระนิพพาน

รวมเป็น ๑๕ จักร ภพหนึ่งก็มีจักร ๑๕ ประการนี้

เว็บ http://www.navagaprom.com/ ยังเขียนเรื่องอื่นๆ เกี่ยวกับวิชาธรรมกายชั้นสูงอีก แต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องจักรพรรดิ

โดยสรุป ในประเด็นที่เกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งก็คือ กายสิทธิ์กับจักรพรรดินั้น ก็ไปตามที่เสนอมา เว็บ http://www.navagaprom.com/ นำมาเผยแพร่โดยไม่มีการเพิ่มอะไรเข้าใจ จึงเป็นไปตามนั้น

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวิชาธรรมกาย [1]

2013-11-06T12:33:00.001+07:00

สิ่งศักดิ์สิทธ์ก็คือ จักรพรรดิ ตำราของหลวงพ่อวัดปากน้ำยุคแรกๆ จะใช้คำว่า “กายสิทธิ์” ในความหมายของจักรพรรดิ

ต่อมา เมื่อความรู้มากขึ้นแล้ว จึงแบ่งความหมายออกเป็น 2 กลุ่มคือ จักรพรรดิ กับ กายสิทธิ์

จักรพรรดิแบ่งตามอำนาจและบารมีเป็น 3 ประเภท คือ จุลจักรพรรดิ มหาจักรพรรดิ และบรมจักรพรรดิ

กายสิทธิ์ คือ จักรพรรดิที่ยังมีบารมีน้อยอยู่ บารมียังไม่ถึงขั้นที่จะเป็นจักรพรรดิทั้ง 3 ประเภทดังกล่าวได้

บทความนี้ ผมไม่ได้เขียนขึ้นเอง แต่ไปพบในที่นี่ http://www.navagaprom.com/ ซึ่งน่าจะเป็นพวกมหายาน ซึ่งอ่านคร่าวๆ แล้วก็มีผิดบ้าง ถูกบ้าง

เว็บดังกล่าว นับถือวิชาธรรมกายด้วย นับถือมหายานด้วย ก็ลองอ่านกันดูว่า เมื่อมหายานเอาวิชาธรรมกายไปเผยแพร่ จะถูกต้องตรงเผง หรือมีการเปลี่ยนแปลงอะไรกันบ้าง

กายสิทธ์ คืออะไร? มีความสำคัญต่อการเจริญวิชชาธรรมกายอย่างไร?

กายสิทธิ์ในวิชชาธรรมกาย เรียกว่า ภาคผู้เลี้ยงมนุษย์ ซึ่งเป็นผู้เลี้ยงมนุษย์ มีหน้าที่เลี้ยงดูพิทักษ์รักษาพวกกายมนุษย์

พวกกายสิทธิ์มีรูปร่างคล้ายพระ พุทธรูปทรงเครื่อง มีดวงแก้วเป็นเรือนอาศัย กล่าวโดยย่อ มี ๓ ขั้น คือ

๑. จุลจักร พร้อมทั้งบริวารมีหนาที่เลี้ยงรักษากายมนุษย์ ที่มีบารมีอย่างต่ำ

๒. มหาจักร พร้อมทั้งบริวารมีหน้าที่เลี้ยงรักษากายมนุษย์ ที่มีบารมีชั้นกลาง

๓. บรมจักร พร้อมทั้งบริวารมีหน้าที่เลี้ยงรักษากายมนุษย์ ที่มีบารมีชั้น สูง

มนุษย์คนหนึ่งๆ มีจักรพรรดิทั้ง ๓ พร้อมบริวารชุดหนึ่งๆ เป็นผู้เลี้ยง และอาจผลัดเปลี่ยนกันรักษาไปตามคราว ๆ เป็นต้นว่า...

คราวใดจุลจักรกับบริวารเลี้ยงรักษาก็มีทรัพย์สมบัติและความสุขน้อย

คราวใดมหาจักรกับบริวารเลี้ยงรักษาก็มีทรัพย์สมบัติและความสุขมัชฌิมา

คราวใดบรมจักรกับบริวารเลี้ยงรักษา ก็มีสมบัติและความสุขบริบูรณ์ทุกประการ

ไม่เลี้ยงรักษาแต่เฉพาะกายมนุษย์เท่านั้น สิ่งไม่มีวิญญาณก็สมบูรณ์เหมือนกัน ถึงแม้สมัยยุคของโลกก็เลี้ยงทั่วไปเป็นสาธารณะเหมือนกัน

ถ้ายุคใดสมัยใด จุลจักรกับบริวารเลี้ยงรักษาโลกก็มีความสุขน้อย สมบัติและอาชีพต่างๆ ก็อัตคัดกันดารไม่สมบูรณ์

ถ้ายุคใดสมัยใดมหาจักรกับบริวารเลี้ยงรักษา โลกก็มีความสุข เป็นมัชฌิมาทรัพย์สมบัติและเครื่องกินเครื่องใช้ก็พอปานกลางไม่ฟุ่มเฟือยนัก และ ไม่กันดารนัก พอปานกลาง

ถ้ายุคสมัยใด บรมจักรกับบริวารเลี้ยงรักษา โลกก็บริบูรณ์ไปด้วยความ สุขทุกประการ ทรัพย์สมบัติ วิญญาณกทรัพย์ และอวิญญาณกทรัพย์ก็หาได้ง่าย มั่งคั่งสมบูรณ์ไปตามๆ กัน ไม่เบียดเบียนกัน

จักรทั้ง ๓ กับบริวารที่กล่าวมานี้ เฉพาะกายมนุษย์ส่วนกายอื่นๆ ก็มีจักรทั้ง ๓ กับบริวารเลี้ยงรักษามีประจำสำหรับทุกกายไปตลอดจนกายสุดหยาบ สุดละเอียดเท่ากันเหมือนกัน

ถ้าเลี้ยงกายไหน รูปพรรณสัณฐาน ร่างกายก็เหมือนกายนั้น เช่น จักรเลี้ยงกายมนุษย์และกายทิพย์

เลี้ยงกายปฐมวิญญาณหยาบ เลี้ยงกายปฐมวิญญาณละเอียด เลี้ยงกายธรรมเป็นต้นก็มีรูปพรรณสัณฐานเหมือนกับกายนั้นๆ

แต่ทว่าดีกว่า ใสกว่ากายนั้น ๆ ส่วนรูปร่างเหมือนกับกายที่เลี้ยงนั้น ตลอดจนกายสุดหยาบสุดละเอียด

จักรทั้ง ๓ นั้น เหตุใดจึงเรียกนามว่า จักร คือ กายสิทธิ์มีตัวอยู่ในดวงแก้ว ดวงแก้วนั้นเป็นบ้านเรือนสำหรับอยู่อาศัยของเขา เหมือนมนุษย์อาศัยอยู่บ้านเรือน

ภายในดวงแก้วนั้นมีรัตนะเจ็ด คือ แก้ว ๗ ประการ ดังต่อไปนี้

จักรแก้ว ๑

ช้างแก้ว ๑

ม้าแก้ว ๑

ดวงแก้วมณี ๑

นางแก้ว ๑

คฤหบดี (ขุนคลัง) แก้ว ๑

ขุนพลแก้ว ๑

ในแก้ว ๗ ประการนี้ จักรแก้วเป็นใหญ่ เป็นประธานในแก้ว ๗ ประการ ทั้งหลายเหล่านั้น ในแก้ว ๗ ประการ เป็นตัวอำนาจมีสิทธิให้สำเร็จ อำนาจและเกิดการน้อยใหญ่ ดุจดังมหาอำมาตย์ผู้ใหญ่ เป็นผู้สำเร็จราชการทั้งปวง เพราะเหตุนี้แหละ จักรทั้ง ๓ นั้นจึงได้นามว่า “จักร”

ความแตกต่างกันของจักรทั้ง ๓ นั้นคือ

จุลจักร เป็นดวงแก้วกลมใส สะอาด บริสุทธิ์ ประณีต มีฤทธิ์อำนาจและบริวารน้อยกว่าแก้วมหาจักร

มหาจักร เป็นดวงแก้วกลมใส สะอาดบริสุทธิ์ ประณีตกว่าจุลจักร มีฤทธิ์อำนาจบริวารมากกว่าจุลจักร

บรมจักร เป็นดวงแก้วกลมใส ขาวสะอาดบริสุทธิ์ประณีตกว่าแก้วมหาจักร มีฤทธิ์อำนาจและบริวารมากกว่าจุลจักรและมหาจักร

กายหนึ่งๆ ก็มีจุลจักร มหาจักร บรมจักร พร้อมทั้งบริวารเป็นผู้เลี้ยง มีประจำไปเช่นนี้ทุกกาย กายละพวกๆ จนสุดหยาบสุดละเอียด ผู้เลี้ยงก็มีไปจนสุดหยาบสุดละเอียดของกายผู้เลี้ยงเหมือนกัน

ขนาดของจักรทั้ง ๓ กับแก้วบริวาร คือ

๑) แก้วจุลจักร และบริวาร ขนาดตั้งแต่เล็กเท่าแววตาดำขึ้นไป จนถึงโตเท่าผลมะตูม หรือผลมะขวิด

๒) แก้วมหาจักร และบริวาร ขนาดผลตาลขึ้นไปจนถึงผลมะพร้าวแห้ง

๓) แก้วบรมจักร และบริวาร ขนาดตั้งแต่เท่าบาตรขึ้นไปจนถึงโตเท่าตะแกรงหรือเท่ากระด้ง

พวกผู้เลี้ยงหรือที่เรียกว่า พวกกายสิทธิ์นี้ ก็มีธาตุตายธรรมตาย เป็นต้นว่า ภพเป็นที่อยู่เหมือนกับพวกมนุษย์เช่นเดียวกัน

ธาตุเป็น ธรรมเป็น ก็มีเหมือนกายมนุษย์ คือ มีกาย ใจ จิต วิญญาณ รวมเป็น ๔ อันเป็นที่ตั้งของเห็นจำคิดรู้ มีธาตุคือ ธาตุเห็น ธาตุจำ ธาตุคิด ธาตุรู้ รวมเป็น ๔ และมีดวงคือ ดวงเห็น ดวงจำ ดวงคิด ดวงรู้ อีก ๔ รวมเป็น ธาตุ ๑๒ ธรรม ๑๒

(ที่กล่าวมานี้ ปรากฏอยู่ใน หนังสือวิชชามรรคผลพิสดาร เล่ม ๒ ของหลวงพ่อวัดปากน้ำซึ่งเป็นตำราวิชชาธรรมกายขั้นสูง)

ในส่วนนี้ เว็บ http://www.navagaprom.com/ ลอกเอามาลงเฉยๆ ไม่มีการอธิบายเพิ่มเติมหรือดัดแปลงใดๆ

ปลาหมึกพอล

2011-12-06T12:39:00.003+07:00

ผมเขียนเรื่อง “ปลาหมึกพอล” ไว้นานแล้ว ณ ที่บล็อกแห่งหนึ่ง คนคุมบล็อกเขาไม่ให้เข้าไปเขียนไปอ่านในบล็อกที่ผมเขียนไว้ ผมจึงมาเขียนใหม่ที่นี่

ก็เลยนำเรื่อง “คุณพอล” (Paul the Octopus /Paul Oktopus) ปลาหมึกที่ดังที่สุดในโลก มาลงไว้อีกสักที

ปลาหมึกนี่ ในทางวิชาการแล้ว เขาไม่ใช่ปลานะครับ ดังนั้น ในเว็บบางเว็บเขาจึงเรียกว่า “หมึกพอล” เฉย แต่ในฐานะที่ผมเป็นครูภาษาไทย ผมก็รู้ว่า ปลาหมึกไม่ใช่ปลา แต่ในเมื่อภาษาไทยของเราจัดว่า มันเป็นปลา เราก็ควรเรียกมันว่า “ปลาหมึก” ต่อไป

ปลาหมึกพอล ดังมากสุดๆ ก็สมัยบอลโลกในปี 2010 ซึ่งคุณพอลทายการแข่งขันถูกทุกครั้ง ที่คนให้ทำนาย ก็เป็นจำนวนถึง 8 ครั้ง

คุณ หมึกพอลนี่ ท่านเกิดที่ประเทศอังกฤษ โดยในระยะแรก อาศัยอยู่ที่ซีไลฟ์ปาร์ก เมืองเวย์เมาท์ ของอังกฤษ แต่ต่อมาย้ายไปอยู่ที่ ซีไลฟ์อควาเรียม ในเมืองโอเบอร์เฮาเซน (Oberhausen) ประเทศเยอรมนี

ส่วนใหญ่ท่านจึง ทำนายเฉพาะการแข่งขันที่มีทีมเยอรมันลงแข่งขันด้วย แต่ความดังของท่าน คนจึงให้ท่านทำนาย การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศด้วย ซึ่งท่านก็ทำนายถูกอีกเช่นกัน

วิธีทำนาย ก็จะเป็นดังนี้

คนจะนำ หอยแมลงภู่ใส่ในกล่องพลาสติกใส 2 กล่อง กล่องหนึ่งมีธงชาติเยอรมัน อีกกล่องหนึ่งมีธงชาติของทีมอื่น ถ้าคุณพอลเลือกกินหอยแมลงภู่กล่องไหน ทีมนั้นก็จะชนะ

คุณหมึกพอลนี่ เคยทายการแข่งขันมาตั้งแต่ฟุตบอลยูโร 2008 การแข่งขันครั้ง คุณพอลท่านทายถูก 4 ครั้ง ผิด 2 ครั้ง ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เช่นฟุตบอลโลกปีนี้

เรื่องที่เขียนไปข้างต้น นั้น ส่วนใหญ่ก็จะรู้ๆ กันแล้ว แต่สิ่งที่ผมต้องการจะเขียนต่อไปก็คือ ทำไมคุณพอลท่านทายถูกมากถึงขนาดนั้น

การทายถูกในบางครั้งนั้น เป็นการหักปากกาเซียนที่เป็นมนุษย์ด้วยซ้ำไป

ถ้าพูดกันอย่างเป็นวิชาการนั้น ด้วยวิชาความน่าจะเป็น โอกาสที่จะทายถูกทุกครั้ง เป็นจำนวน 8 ครั้ง นี่อาจจะถึง 1 ในล้านก็ได้มั้ง พูดให้เข้าใจง่าย ก็คือ ถ้าเราแทงบอลตามคำทำนายของคุณพอลทุกครั้ง ก็รวยมีเงินใช้กันแล้ว

เรื่อ นี้ ในกลุ่มวิทยากรของเราก็สงสัยและถกเถียงกันบ้างพอสมควร เมื่อตกลงกันไม่ได้ จึงมีวิทยาการบางคนไปถามคุณลุงการุณย์ บุญมานุชว่า ทำไมคุณพอลท่านทายถูกถึงขนาดนั้น

คุณลุงอธิบายว่า “ปลาหมึกพอล” เป็นปลาหมึกโพธิสัตว์

ผู้ที่บำเพ็ญบารมีเพื่อจะเป็นพระพุทธเจ้าองค์ต่อไปนั้น ทุกชาติที่เกิดมาไม่ได้ทำความดีอย่างเดียว บางชาติอาจจะทำผิดไปบ้าง

ดังนั้น บางชาติโพธิสัตว์บางท่านก็ต้องเกิดมาเป็นสัตว์เพื่อใช้กรรม สัตว์ที่เป็นพระโพธิสัตว์นั้นจะมีลักษณะที่แปลกไปจากสัตว์ทั่วๆ ไป

ขอยกตัวอย่างที่คนไทยเราคุ้นหน้าคุ้นตาก็แล้วกัน

ในการทอดกฐินนั้น เราจะเห็นว่า มีธงจระเข้ด้วย ที่วัดที่เราจะไปทอดกฐินก็มีธงจระเข้อยู่ที่หน้าวัด ในเรื่องจระเข้กับกฐินก็มีนิทานสันนิษฐานกันไปหลายเรื่องไปหาอ่านได้ตามเว็บ ต่างๆ

เรื่องจระเข้กับกฐินนี้ คุณลุงการุณย์ บุญมานุชเล่าให้ฟังดังนี้

จระเข้ตัวหนึ่ง เป็นจระเข้โพธิสัตว์ เมื่อจระเข้ทราบว่า ที่วัดใดจะมีการถวายผ้ากฐิน จระเข้นั้น ก็จะไปว่ายนำหน้าขบวนเรือกฐินเสมอๆ แต่เป็นเพราะจระเข้ตัวนี้ตัวเดียวเท่านั้นนะ ตัวอื่นๆ ไม่ได้เป็นอย่างนี้

เรื่องนี้ก็คงจะเป็นเรื่องเล่ากันสืบต่อกันมานาน จนกลายเป็นตำนาน มีนิทานเล่าแตกต่างกันไป

ขออธิบายในแง่วิชชาธรรมกายนิดหนึ่งว่า ทำไมสัตว์ที่เป็นพระโพธิสัตว์มาเกิด จึงรู้เรื่องราวของมนุษย์ และมีพฤติกรรมสอดคล้องกับความต้องการของมนุษย์ได้

ในทางวิชชาธรรมกายนั้น ตัวตนของเรานี้ ไม่ได้มี 1 กาย แต่มีถึง 18 กาย กายละเอียดข้างใน 17 กายนั้น สัตว์เขาก็มีเช่นเดียวกับคน เพราะ ชาติก่อนๆ เขาเป็นคนมาก่อน แต่กระทำความผิด จึงต้องมาชดใช้กรรม

ความแตกต่างระหว่างกายภายในของคนกับสัตว์ก็คือ กายภายในของคนจะใส แต่ของสัตว์จะค่อนข้างไปทางดำ

กาย ภายในไม่ว่าของใครก็ตาม สามารถชักนำให้กายเนื้อทำตามได้ ดังนั้น สัตว์ที่เป็นพระโพธิสัตว์มาเกิด จึงมีพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากสัตว์ธรรมดา

ที่เขียนไปข้างต้นนี้ ผู้อ่านที่เป็นสาวกของวิทยาศาสตร์สุดขั้ว คงจะนึกว่า เหลวไหล งมงาย ผมขอบอกสักนิดในฐานะที่เรียนมาทางปรัชญาว่า

เรื่องหมึกพอลนั้น วิทยาศาสตร์ใบ้กิน ไม่กล้าพูดถึง ไม่กล้าอธิบายนะครับ แต่ทางเราสามารถอธิบายกันได้ คุณว่า อย่างไหนมันน่าเชื่อกว่ากันล่ะ..

สุดท้ายแถมอีกรูปหนึ่งว่า การพนันนั้น ถึงแม้จะไม่ได้เล่น แค่ทายอย่างคุณพอล ก็ยังไม่ปัญหา

นี่ขนาดคนบังคับให้คุณพอลทำนายนะ ไม่ได้ออกไปเล่นเอง

การพนันย่อมทำให้มีทั้งศัตรูและมิตร แต่คุณพอลนี่ สงสัยจะมีศัตรูมากกว่า

เทวดากับรุ้งกินน้ำ

2011-12-06T12:33:00.001+07:00

เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์ตอนบินกลับประเทศไทย หลังจากที่ไปเที่ยวพม่า และสอนวิชาธรรมกายให้เด็กกับผู้ใหญ่ที่พระธาตุอินทร์แขวนไปแล้ว

การสอนเด็กพม่า ผู้ใหญ่พม่า และทหารหรือตำรวจก็ไม่รู้ของพม่าขอให้อ่านในบทความ “ประเทศเมียนม่าร์” ที่อยู่ในหัวข้อ “ผมสอนวิชาธรรมกาย”

พวกเราเดินทางกลับเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2552

ขอให้ดูภาพ

ไปพม่าหนนี้ ไม่รู้เป็นอย่างไร ขาไปที่นั่งของผม ผมนั่งคนเดียวซึ่งถ้านั่งกันเต็มก็ต้องนั่ง 3 คน ขากลับผมก็นั่งคนเดียว แถวอื่นๆ นั่งเต็ม 3 คนทั้งนั้น

ตอนนั้น จะเริ่มเข้าเขตประเทศไทยแล้ว ผมสังเกตเห็นว่า มีรุ้งกินน้ำลอยรองรับเครื่องบินมา ที่ผมสังเกตเห็นรุ้งกินน้ำนั้น มีสาเหตุมาจาก “ความเสียวในจินตนาการ” ของผม

ผมขึ้นเครื่องบินมาเกือบๆ 10 ครั้ง ผมก็ยังไม่หายเสียว แล้วผมชอบคิดว่า “ถ้าเครื่องบินมันเกิดอะไรขึ้น แล้วผมโดดออกมาจากเครื่องบิน ระหว่างนั้นผมจะทำอะไรดี”

เครื่องบินบินสูงจากพื้นโลกประมาณ 10 กิโลเมตร คุณลองคิดดู ถ้าเราล่วงลงมา มันต้องใช้เวลาหลายนาทีเหมือนกัน ก่อนจะตาย ตอนนั้นเราจะทำอะไรดี

จะบินร่อนไปให้เหมือนนกก่อนตาย หรือจะหลับหูหลับตาร้องตะโกนอย่างเดียว หรือไหนๆ ก็ไหนแล้ว ลองนั่งสมาธิตอนล่วงลงมาก่อนตายจะดีไหม

ดังนั้น ผมจึงชอบมองออกไปทางปีกเครื่องบินอยู่เป็นประจำว่า ปีกเครื่องบินลำนี้ มันยังทำหน้าที่อยู่ดีหรือเปล่า หรือจะรีบหนีไปที่อื่น

จากการวิตกจริตแบบนั้นแบบเลิกไม่ได้ ผมจึงเห็นรุ้งกินน้ำตามรูปที่ผมให้ดูไปข้างต้น ผมดูอยู่ตั้งนาน ถึงนึกได้ว่า “รุ้งกินน้ำนี้แปลก”

ผมดูไป คิดไป รุ้งกินน้ำธรรมดาต้องโค้งที่ขอบฟ้า ทำไมรุ้งกินน้ำนี้ อยู่ในแนวระนาบ และลอยตามเครื่องบินมาด้วย

ผมก็เลยบอกวิทยากรท่านอื่นๆ ท่านก็เลยถ่ายรูปไว้ได้

กลับมาแล้ว เมื่อถึงวันประชุม ผมก็นำรูปนี้ไปถามลุงว่า “จักรพรรดิทำหรือ” ที่ผมถามอย่างนี้ก็เพราะว่า จักรพรรดิของผมนั้น ท่านแสดงฤทธิ์บ่อยๆ ผมก็นึกว่าท่านแสดงฤทธิ์อีก

คุณลุงบอกว่า “ไม่ใช่จักรพรรดิเป็นคนทำ เทวดาเป็นผู้ทำ”

โดยสรุปก็คือ เทวดายินดีต้อนรับคณะวิทยากรกลับประเทศ “ถ้าไม่ทำแบบนี้ ด็อกเตอร์มนัสก็ไม่รู้” คุณลุงพูดอย่างนี้

ปัจจุบันนี้ ผมเลยกลายเป็นคนที่สื่อสารกับเทวดารู้เรื่อง ผมไปสอนที่ไหนก็ตาม ฝนไม่เคยตก

ขนาดตั้งเค้าจะตกไม่ตกแหล่อยู่แล้ว ผมจะบอกกับเทวดาว่า “ถ้าตกมาตอนนี้ สอนไม่ได้ ผมไม่บอกให้ต้นปราบให้บารมีนะ”

เท่านั้นแหละ เมฆหายไปเรียบ พอสอนเสร็จแล้ว ผมก็จะบอกว่า “ตอนนี้ตกได้แล้ว เลิกสอนแล้ว” สักพักฝนก็จะตก เทวดาที่ทำหน้าที่ให้ฝนตก คือ อากาศเทวดา

ที่กล่าวไปทั้งหมดข้างต้นมีพยานบุคคลยืนยันมากมาย ทั้งวิทยากรและผู้จัดทำโครงการ และผู้ที่เข้ามาร่วมอบรมปฏิบัติธรรมกับพวกเรา...

สิ่งศักดิ์สิทธิ์คืออะไร

2011-12-06T11:01:00.003+07:00

คำว่า “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” พจนานุกรมฉบับล่าสุดให้ความหมายว่า

“น. สิ่งหรือภาวะที่เชื่อว่ามีอำนาจเหนือธรรมชาติ สามารถบันดาลให้เป็นไป หรือให้สำเร็จได้ดังปรารถนา เช่น ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ บันดาลให้เขาหายจากโรคร้าย”

ความหมายที่ว่านี้เป็นความหมายของคำนาม

ในกรณีที่เป็นคำวิเศษณ์ พจนานุกรมฉบับเดียวกันนี้ ให้ความหมายว่า

“ที่เชื่อถือว่ามีอำนาจ อาจบันดาลให้สำเร็จได้ดังประสงค์, ขลัง, เช่น สิ่งศักดิ์สิทธิ์ วัตถุมงคลศักดิ์สิทธิ์.”

เมินรัตน์ นวะบุศย์ (2544) ได้ทำวิจัยเรื่อง “ทัศนะของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมาเกี่ยวกับสิ่ง ศักดิ์สิทธิ์และชีวิตหลังความตาย” ให้ความหมายของคำว่า “สิ่งศักดิ์สิทธิ์”หมายถึง

“พลังอำนาจเหนือสัมผัสที่เชื่อกันว่า สามารถให้คุณให้โทษต่อผู้เชื่อถือ”

กชภร ตุลารักษ์ (2546) ทำวิจัยในระดับปริญญาโทเรื่อง “ความเชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์กับการค้าขายอาหารในมหาวิทยาลัยรามคำแหง” ให้ความหมายของคำว่า “ศักดิ์สิทธิ์” หมายถึง

“สิ่งที่เชื่อถือว่ามีอำนาจ อาจบันดาลให้สำเร็จดังประสงค์ ขลัง, เช่น สิ่งศักดิ์สิทธิ์ วัตถุมงคลศักดิ์สิทธิ์.”

ในการทำวิจัย เมินรัตน์ นวะบุศย์ (2544) ได้กำหนดสิ่งศักดิ์สิทธิ์จำนวน 20 รายการ โดยเลือกจากคำสอนทางศาสนา และความคิดความเชื่อของคนไทยทั่วไป และผลจากการวิจัยนักศึกษากลุ่มตัวอย่างมีความเชื่อในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ เรียงลำดับไปดังนี้

1) พระรัตนตรัย

2) พระพุทธรูปสำคัญต่างๆ เช่น พระแก้วมรกต พระพุทธชินราช หลวงพ่อโสธร ฯลฯ

3) พระพุทธรูปหรือรูปเคารพอื่นในบ้าน

4) พระเครื่อง

5) พระโพธิสัตว์กวนอิม (เจ้าแม่กวนอิม)

6) เทพเจ้าต่างๆ เช่น พระพรหม พระอิศวร พระนารายณ์ พระพิฆเนศวร พระยายม ฯลฯ

7) พระสยามเทวาธิราช

8) เจ้าพ่อหลักเมือง (ศาลหลักเมือง)

9) พระภูมิเจ้าที่

10) ผีบ้านผีเรือน

11) รุกขเทวดา นางไม้

12) เจ้าป่าเจ้าเขา

13) ไสยศาสตร์ เวทย์มนต์คาถา เสน่ห์ยาแฝด

14) เครื่องรางของขลัง

15) บุญบารมีของตนเองที่สร้างสมไว้

16) พระวิญญาณในหลวงรัชกาลที่ 5

17) วิญญาณท้าวสุรนารี (ย่าโม)

18) วิญญาณบรรพบุรุษของตนเอง ของท้องถิ่น

19) วิญญาณพระภิกษุที่สำคัญ ที่มีญาณบารมี เช่น หลวงปู่มั่น หลวงปู่แหวน หลวงพ่อพุธ ฯลฯ

20) พระภิกษุที่สำคัญที่มีญาณบารมี ที่ยังมีชีวิต เช่น หลวงพ่อคูณ หลวงพ่อดี ฯลฯ

ในประเทศไทยของเรานี้ ประชาชนคนไทยไม่ได้นับถือแต่เพียงพระพุทธเจ้าเท่านั้น ยังนับถือผี และศาสนาพราหมณ์เข้าไปด้วย

นักวิชาการจำนวนหนึ่งเห็นว่า ความเชื่อของคนไทยนั้น มี 3 ประการ คือ พุทธ - ผี - พราหมณ์

สำหรับผู้เขียนแล้ว เห็นว่า “ไสยศาสตร์” เป็นอีกส่วนหนึ่งหรือประเภทหนึ่งที่คนไทยนับถืออยู่ และไม่เข้ากับ 3 กลุ่มข้างต้น

ดังนั้น ถ้าเราต้องการจะจัดประเภทของสิ่งศักดิ์สิทธิ์จากงานวิจัยของเมินรัตน์ นวะบุศย์ (2544) นั้น ผู้เขียนเห็นว่าควรแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม ดังนี้

ศาสนาพุทธ

1) พระรัตนตรัย

2) พระพุทธรูปสำคัญต่างๆ เช่น พระแก้วมรกต พระพุทธชินราช หลวงพ่อโสธร ฯลฯ

3) พระพุทธรูปหรือรูปเคารพอื่นในบ้าน

4) พระเครื่อง

5) พระโพธิสัตว์กวนอิม (เจ้าแม่กวนอิม) [เป็นพระโพธิสัตว์ของมหายาน]

6) พระสยามเทวาธิราช

7) รุกขเทวดา นางไม้

8) บุญบารมีของตนเองที่สร้างสมไว้

9) พระภิกษุที่สำคัญที่มีญาณบารมี ที่ยังมีชีวิต เช่น หลวงพ่อคูณ หลวงพ่อดี ฯลฯ

ศาสนาพราหมณ์

1) เทพเจ้าต่างๆ เช่น พระพรหม พระอิศวร พระนารายณ์ พระพิฆเนศวร พระยายม ฯลฯ

2) เจ้าพ่อหลักเมือง (ศาลหลักเมือง)

3) พระภูมิเจ้าที่

ผี

1) ผีบ้านผีเรือน

2) เจ้าป่าเจ้าเขา

3) พระวิญญาณในหลวงรัชกาลที่ 5

4) วิญญาณท้าวสุรนารี (ย่าโม)

5) วิญญาณบรรพบุรุษของตนเอง ของท้องถิ่น

6) วิญญาณพระภิกษุที่สำคัญ ที่มีญาณบารมี เช่น หลวงปู่มั่น หลวงปู่แหวน หลวงพ่อพุธ ฯลฯ

ไสยศาสตร์

1) ไสยศาสตร์ เวทย์มนต์คาถา เสน่ห์ยาแฝด

2) เครื่องรางของขลัง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายนั้น ตามหลักการของวิชาธรรมกายนั้น ยืนยันได้ว่า มีฤทธิ์ และให้คุณ ให้โทษกับมนุษย์ได้

ในทางปฏิบัติแล้ว ถ้ามนุษย์บำเพ็ญบารมีมาดี ปฏิบัติธรรมถูกต้องตามหลักการของพระศาสนาแล้ว สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ให้คุณ ก็จะให้คุณได้

ส่วนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่จะให้โทษ จะให้ไม่ได้ เนื่องจากบุญบารมีของผู้ปฏิบัติธรรมนั้น สามารถคุ้มครองตัวเองได้

วิชาธรรมกายสอนว่า ธาตุธรรมมี 3 ฝ่ายคือ กุศลาธรรมา/ฝ่ายดี/ฝ่ายพระ อกุศลาธรรมา/ฝ่ายชั่ว/ฝ่ายมาร และอัพยากตาธรรมา/ฝ่ายไม่ดีไม่ชั่ว/ฝ่ายกลาง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 20 รายการนั้น ก็สามารถจัดลงเป็น 2 กลุ่ม คือ ฝ่ายพระกับฝ่ายมารได้ แต่การจัดกลุ่มตามหลักวิชชาธรรมกายนั้น สลับซับซ้อนมาก ผมจึงจะค่อยๆ อธิบายในบันทึกต่อๆ ไป

อย่างไรก็ดีขอยกตัวอย่างบ้างดังนี้

ในเรื่องของเครื่องรางของขลังนั้น มีทั้งฝ่ายพระกับฝ่ายมาร คดต่างๆ รัตนะชาติที่ไม่ใช่สีดำ เป็นฝ่ายพระ ส่วนเหล็กไหล นิลนั้นเป็นฝ่ายของมาร

เครื่องรางของขลังมีความศักดิ์สิทธิ์ให้คุณให้โทษได้ คนไทยรู้มานานแล้ว และใช้คำศัพท์ว่า “ทนสิทธิ์” ซึ่งหมายความมีอิทธิปาฏิหาริย์อยู่ในตัวของเครื่องรางของขลังเหล่านั้น แต่ไม่เข้าใจว่า ทำไมเครื่องรางของขลังจึงมีความศักดิ์สิทธิ์

บันทึกชุดนี้ จะอธิบายเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ของสิ่งต่างๆ นั้น อย่างละเอียด เมื่อท่านผู้อ่านได้อ่านแล้ว จะได้ “ทั้งรู้และเข้าใจ”