GTT

Winter Break- My Third Semester Ended

2011-12-16T22:37:00.006+07:00

ปิดเทอมอย่างไม่เป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 12 ธันวาคม หลังจากส่งงานชิ้นสุดท้ายเสร็จ เทอมนี้เป็นเทอมที่หนักที่สุด ที่หลายๆคนคงรู้อยู่ทั้งเรื่องเรียน ทั้งเรื่องครอบครัว แต่ก็ยังหวังว่าจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดีอยู่ อาทิตย์นี้ตั้งใจไว้ว่าจะพัก ก็ได้ดู series ไต้หวัน เรื่อง In Time with You เป็น series ที่ได้ดูโดยไม่ตั้งใจ แล้วก็ชอบมาก ตอนนี้ให้เป็นอันดับหนึ่งเท่ากับเรื่อง He's my ex-boyfriend บทดีมาก คำพูดเด็ดๆเยอะ เป็นมุมมองความรักที่ครอบคลุมดี ที่สำคัญจบได้ดีมาก อีกอย่างก็อ่านการ์ตูนใน e-reader ที่ซื้อมา ช่วงนี้อ่านการ์ตูนของ Adachi Mitsuru กะว่าจะอ่านให้หมดทุกเรื่อง บางเรื่องก็น่าจะเป็นรอบที่ 10 กว่าๆ แล้ว อ่านปีละรอบ 55+

วันพุธ เดินไปเที่ยว Midtown Village ศูนย์การค้าในเมือง เดินไปกลับประมาณ 10 กิโล อากาศดีมาก 18 องศา แดด แรงนิดหน่อย แค่การเดินข้างถนนเท่านั้นแหละที่อันตรายหน่อย เพราะเขาไม่เดินกัน ที่สำคัญเดินคนเดียวด้วย ก็เตรียมเอกสารที่แสดงว่าเข้าเมืองถูกกฎหมายไปด้วย เพราะตอนนี้รัฐนี้มีกฎหมายใหม่ ถ้าตำรวจขอดูเอกสารแล้วไม่มีให้ดู ก็จะถูกขังได้เลยโดยไม่มีเงื่อนไง อยู่ best buy นานหน่อย ดูคอม เครื่องใช้ไฟฟ้า ทดลองฟังลำโพงคอม ของ bose แล้วก็เกิดกิเลส เสียงดีมากๆ แต่แพงไปหน่อย แล้วก็ไปนั่งลองเล่นกีตาร์อยู่ห้าถึงหกตัว ประมาณลองเล่นได้ทุกอย่าง หลังจากนั้นก็ไปอยู่ร้านหนังสือ Barn & Noble เดินดูหนังสือ แล้วก็เลือกซื้อ card กับ bookmark จะส่งกลับไทย ขากลับเดินกลับอีกทางหนึ่ง เดินผ่านที่ที่โดนพายุทอนาโดไปเมื่อเดือนเมษา โล่งมาก ไม่มีอะไรเลย แวะซื้อของกินก่อนกลับห้องพัก

ส่วนเมื่อวานไปในเมืองอีกด้านหนึ่ง อันนี้ไปรถบัส มีฝนรินประปราย ไปหาเลือกซื้อ card ต่อที่ Walmart ก่อนซื้อของก็แวะไปกิน buffet อาหารจีนก่อน อยู่บริเวณใกล้กัน นั่งกินเรื่อยๆ เกือบหนึ่งชั่วโมง แล้วก็มาซื้อของต่อ กลับถึงห้อง แล้วก็ออกไปส่งของที่ไปรษณีย์

รูปที่ลงให้ดูเป็นรูปตอนไปซื้อของตอนวันเกิด ใช้ กล้อง 5000T NeinGrenze ถ่าย กำลังฝึกถ่ายอยู่ เดียวจะลงให้ดูอีกตอนหลัง

Fall Break: One–Day Trip to Birmingham

2011-11-06T04:28:00.008+07:00

วันพฤหัสฯที่ 27 ตุลาคมที่ผ่านมาเป็นวันแรกของการหยุด Fall Break ของมหาวิทยาลัย ซึ่ง เทอมนี้หยุดสี่วัน 27- 30 ประมาณหนึ่งอาทิตย์ก่อนหน้านี้ Julio กับ Leonardo เพื่อนชาวโคลอมเบีย ชวนไปเที่ยวเมือง Birmingham ซึ่งเป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่งของรัฐ Alabama ไม่ไกลจาก Tuscaloosa ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยมากนัก ใช้เวลาเดินทางหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ตกลงกันไว้ว่าจะเช่ารถ แล้วก็หารค่าใช้จ่ายกัน Leo มีใบขับขี่ จะเป็นคนขับรถและดำเนินการเรื่องเช่ารถ นัดกันไว้ว่าเจอกัน ที่ Publix ซุปเปอร์มาร์เกตในมหาวิทยาลัย แล้วคนขับรถของบริษัทเช่ารถก็มารับที่นั้นเพื่อพาไปทำสัญญาและเลือกรถ ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะได้รถ มีขั้นตอนเยอะแยะมาก แต่ก็เป็นข้อดีของกฏหมายบ้านเขานะ ไม่ใช่ใครจะขับรถก็ได้ ยิ่งยืมรถคนอื่นไปขับนี้ไม่ได้เลย สุดท้ายได้รถคันที่เห็นนี่แหละ ดีมาก ประหยัดน้ำมัน รวมค่าเช่า ค่าประกัน ค่าน้ำมัน สำหรับการเดินทางครั้งถือว่าคุ้มค่ามาก เป็นการเดินทางโดยใช้ GPS Leo เอามาด้วย กรอกว่าจะไปไหน แล้วก็ไปตามที่มันบอก

ออกเดินทางจาก Tuscaloosa ตอน 11 โมงกว่า ช่วงที่อยู่ใน Birmingham ก็งงดี กลับไปกลับมา เป็นครั้งที่ 4 ที่อาจารย์เข้าไป แต่เป็นครั้งแรกที่ได้เที่ยว เพราะสามครั้งก่อนหน้านี้ไปสนามบิน เป้าหมายของ Leo อยู่ที่ Birmingham Civil Rights Institute ประมาณพิพิธภัณฑ์สิทธิมนุษยชน แสดงถึงการต่อสู้ของคนผิวดำเพื่อเรียกร้องสิทธิ เมืองนี้เป็นเหมือนต้นกำเนิดการเรียกร้องเรื่องนี้ เหมือนเข้าไปในอีกโลกหนึ่ง ที่แบ่งขาวดำชัดเจน เอาของใช้ ห้องเรียน เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ ทั้ง video กับเสียง ถือว่าไม่ผิดหวัง คุ้มค่ามาก ดูแล้วก็เข้าใจหลายๆอย่างที่ตัวเองเจอมา ซึ่งถือว่ายังน้อยมาก เมื่อเทียบกับสมัยก่อน เสียค่าเข้าชมครึ่งราคา ราคานักศึกษา 6 ดอลลาร์ บริเวณรอบๆก็จะเป็นสถานที่สำคัญๆทางประวัติศาสตร์ต่อเรื่องนี้อยู่ด้วย บ่ายหนึ่งก็ไปหาอะไรกิน เพื่อนพาไปกิน buffet ร้านอาหารจีน ใช้เวลากินเกือบชั่วโมง กินไปสามจานใหญ่ กับ soup ถ้วยหนึ่ง กินแต่ซูซิ หลังจากนั้นก็ไป Summit ก็ประมาณศูนย์การค้า แต่ร้านใครร้านมัน ไปดูโรงหนัง อีก 15 นาทีหนังฉายไม่มีคนเลย เงียบมาก เดินเล่นอยู่เกือบชั่วโมง อยู่นานหน่อยก็ร้านของ apple บ้านเราน่าเดินกว่าเยอะ สุดท้ายก็หาทางไป Walmart เพื่อซื้อของกินประจำสัปดาห์ เป็นทางออกกลับบ้านพอดี แต่ก็หลงทางกลับไปกลับมาหลายรอบเพราะไม่ค่อยเชื่อฟัง หรือบางทีก็เชื่อฟัง GPS มากเกินไป

กลับมาถึง Tuscaloosa ตอนสองทุ่ม แวะไปเอาของที่ฝากไว้บ้านอาจารย์ตั้งแต่ตอนกลับไทย ห้าเดือนแล้วไม่ได้ไปเอาสักที วันนี้เป็นโอกาสดีเพราะมีรถไปขน ตอนนี้ก็ได้ทุกอย่างกลับมาหมดแล้ว กลับมาถึงก็ต้องมาเครียดต่อเพราะมีงานต้องทำให้เสร็จช่วงเที่ยงคืนวันเสาร์

เดือนนี้เป็นเดือนสุดท้ายของเทอม งานเยอะมาก หลังจากมาดูแผนการเรียนของตัวเอง ก็เริ่มเครียดขึ้นมาอีก กลัวมันจะไม่จบภายในสี่ปีครึ่ง เพราะแค่ลงวิชาเรียนก็สี่ปีแล้ว กำลังเก็บข้อมูลต่างๆอยู่ เพื่อสอบถามอาจารย์ที่ปรึกษาให้ชัดเจนก่อน เทอมหน้าอาจจะต้องลงเรียนสี่วิชา ส่วนชีวิตคู่ก็เรื่อยๆ ต่างคนต่างเครียดเรื่องเรียน เจอบ่นอยู่ว่าไม่หวานเหมือนก่อน 55 ครั้งหน้าจะลงรูปไปเที่ยวที่เมืองไทย แล้วจะเล่าให้ฟังว่าเป็นมายังไง ทำไมได้แต่งงานกับเขาซะที

สำหรับใครที่ทำงานหรือเรียนอยูกรุงเทพฯ ช่วงนี้คงได้อยู่บ้าน ขอให้ผ่านช่วงนี้ไปให้ได้เร็วๆแล้วกัน บ้านเรายังเป็นอะไรที่ลึกลับกันต่อไป คงทำอะไรไม่ได้ นอกจากให้กำลังใจกันไป คิดแล้วก็เศร้า

My Favorite Vids

2011-09-24T08:29:00.001+07:00

กลับมาได้เดือนกว่าๆแล้ว อยู่หอพักเดิม แต่ห้องใหม่ใหญ่กว่าเดิม ช่วงนี้ยังขี้เกียจอยู่ดี วันๆก็พยายามอ่านหนังสือ เขียนงาน แต่อ่านได้หน่อยก็หลับ เป็นอย่างนี้ทุกวัน รู้สึกจะนอนมากไปหน่อย กลับมารอบนี้ เตรียมเครื่องปรุงอาหารไทย น้ำปลา พริกมาเยอะพอควร ช่วงแรกก็ยังกินเยอะอยู่ ทำพะแนง กับข้าวหมกไก่ เกือบทุกอาทิตย์ ตอนนี้ลดลงแล้ว พยายามลดน้ำหนัก ก็ลดได้แล้วห้าปอนด์ถ้าเทียบกับตอนอยู่ไทย เทอมนี้มีเรียนวันจันทร์ พุธ แล้วก็เสาร์ ยังเครียดเหมือนเดิม ยังมีปัญหาไม่รู้จะพูดอะไรเวลาเขาอภิปรายกัน รู้สึกกดดัน แล้วก็แย่มากบ้างครั้ง เหมือนเป็นคนใบ้นั่งอยู่ในห้องเรียน อยากเขียนถึงประสบการณ์ในการมาเรียนที่นี่ว่าต่างจากบ้านเรายังไงอยู่ เดี๋ยวคงช่วงปิดเทอมหน้าหนาว อาจารย์ที่สอนคนหนึ่งแกก็แนะนำให้เขียนถึงเรื่องนี้อยู่ ก็คิดว่าน่าสนใจดี แต่กรณีอาจารย์มันก็คงไม่เหมือนคนไทยทั่วไปอีกล่ะ 55+

เอา video ชอบดูใน youtube ตอนนี้มาแชร์ โต้ยขอมา

คนนี้จะเอาเพลงดังๆมา cover โดยใช้เสียงตัวเองเป็นเครื่องตนตรี มีหลายเพลงลองเข้าไปที่ youtube ดูครับ

วงนี้กำลังดังมากที่อเมริกา รอแผ่นเสียงลดราคาก่อนจะซื้อ อารมณ์เพลงเหมือน Two door cinema club ที่ชอบเมื่อเทอมที่แล้ว ประมาณป็อบ ร็อค เต้นได้

เป็น cover ของเพลงที่แล้วจากวง the kook จากอังกฤษ ชอบ เท่ไปอีกแบบ

อีกวงจากอังกฤษ the xx ชอบตนตรี เสียงกีตาร์ ลึกลับดี วงนี้แปลกๆกันทั้งวง

Demon Albarn วง Golliraz เอามา cover ดีไปอีกแบบ

Avril cover เพลง tik tok ไม่เคยฟังเพลงต้นฉบับมาก่อน แต่ชอบ version นี้มาก

ตอนนี้กำลังชอบวงนี้มาก the temptations ชอบยุคทีนักร้องนำเป็นคนนี้มาก นี่เป็นคอนเสิร์ตสุดท้ายที่แกกลับมารวมกับวง ตอนนี้กำลังชอบ soul funk r&b ยุค motown

ตอนแกยังเป็นหนุ่ม

หาที่แสดงสดที่คุณภาพดีๆไม่ได้ เอาเพลงลองไปฟังดู ชอบเพลงนี้มากๆ

version cover โดย Boyz II Men

My Wedding- 09 July 2011

2011-07-03T08:42:00.004+07:00

จะแต่งงานนะครับ วันเสาร์ที่เก้า เดือนกรกฎาคม สองพันห้าร้อยห้าสิบสี่ ที่บ้านเจ้าสาว ใครสะดวกจะมาก็เชิญนะครับ บ้านหนองปลาแดก ทางไปโรงเรียนเมืองแก

ตอนนี้อยู่ที่อเมริกาแล้วครับ เดี๋ยวลงรูปให้ดูนิดหน่อย

Tornadoes, Power Outage, Spring Term Ends, Love Twist,Going Back Home

2011-05-08T19:13:00.007+07:00

ผ่านมาสองอาทิตย์กับพายุทอนาโด รอบนี้สร้างความเสียหายให้กับเมืองนี้มาก เพิ่งมีโอกาสผ่านออกไปทางที่เจอหนักๆ น่ากลัวมาก เอารูปจากหนังสือพิมพ์มหาวิทยาลัยมาให้ดูแล้วกัน ที่เจอหนักๆก็ห่างจากที่อาจารย์อยู่ไปประมาณกิโล ก็ถือว่าโชคดีมาก วันเกิดเหตุคือวันที่ 27 ตอนบ่ายสี่โมง กำลังเดินออกไปจะพบอาจารย์เรื่องงานวิจัย ก็มีสัญญาณเตือนพายุทอนาโดดังขึ้น ก็เลยรีบวิ่งไปยังตึกของอาจารย์ อยู่ในตึกก็มีการเตือนให้ลงไปชั้นใต้ดิน มหาวิทยาลัยเองก็ส่ง sms เข้ามือถือ มีการเตือนเป็นระยะ เป็นครั้งที่สามที่ได้เจอเหตุการณ์ประมาณนี้ ครั้งแรกนอนหลับในห้องไม่รู้เรื่องอะไร ดีที่ไม่เกิดอะไรขึ้น ครั้งที่สองอยู่ห้องสมุด ไปอยู่ชั้นใต้ดิน แล้วมองเห็นสภาพอากาศข้างนอก น่ากลัวมาก แล้วทำให้คิดได้ว่ามันอันตรายจริงๆ ครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม หลังจากคุยกับอาจารย์เสร็จ ก็เลยตัดสินใจวิ่งตากฝนกลับหอพักอย่างรวดเร็ว กลับไปถึงหอคนส่วนใหญ่ก็อยู่ชั้นล่างกัน สุดท้ายตัดสินใจอยู่ในห้องตัวเอง โดยอยู่ให้ห่างจากหน้าต่าง ซักพักไฟดับ ก็เริ่มสงสัยนิดหน่อย เพราะไม่เคยมีมาก่อน อีกสักชั่วโมงไฟกลับมาใช้ได้ อยู่ต่อได้ประมาณครึ่งชั่วโมง แล้วหลังจากนั้นก็ดับไปเลยอีกสองวัน จึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ว่าเหตุการณ์รุนแรงแค่ไหนในตอนบ่ายของวันที่ 29 ตอนเที่ยง ไป super มีคนเยอะมาก แต่ของกินไม่มีเหลือ ก็เลยได้ส้มมาสองกิโล แล้วก็ไปนั่งเล่น ย้ายที่ไปเรื่อย อย่างน้อยๆวันนั้นก็ได้อ่านหนังสือที่เอามาจากไทยจบไปเล่ม ได้นั่งคิดนั้นคิดนี่ ไฟดับ ไฟของตัวเองก็ดับเหมือนกัน กลับไปหอตอนบ่ายสี่โมง ผู้จัดการหอพักเรียกประชุมแล้วก็เล่าเหตุการณ์ความรุนแรงให้ฟัง มีการยกเลิกการเรียนที่เหลือในอาทิตย์นี้ พร้อมกับการสอบปลายภาคในอาทิตย์ถัดไป นักศึกษาส่วนใหญ่กลับบ้านแล้ว หลังจากคุยเสร็จก็พาผู้อาศัยที่เหลืออยู่ในหอไปยังห้องสมุดประชาชน เพื่อให้ไปใช้เน็ท แล้วก็ชาร์ทแบต เพราะที่นั้นเป็นที่เดี๋ยวที่มีไฟใช้ มีสาวจีนสองคน คนอินเดียหนึ่งคน แล้วก็อาจารย์คนไทย ที่ห้องสมุดคนเยอะมาก นอนในหอต่ออีกคืนแบบไม่มีไฟ มีการห้ามออกจากที่พักหลังสองทุ่มจนถึงหกโมงเช้า โชคดีที่วันต่อมาไฟก็กลับมาใช้ได้เป็นปกติ ปัจจุบันในเมืองที่อาจารย์อยู่มีคนตายไปประมาณ 40 คน สูญหาย 80 คนของมหาวิทยาลัยตายไป 6 คน อาจารย์ในมหาวิทยาลัยหลายสิบคนไม่มีบ้านอยู่ ที่แย่มากหน่อยคนที่ได้รับผลกระทบส่วนใหญ่จากเหตุการณ์รอบนี้ดันเป็นคนจน ตอนนี้ทหารเต็มเมือง เพื่อดูแลความสงบ

ตอนนี้อยู่ในอารมณ์อยากกลับบ้านมาก สองวันก่อนไปซื้อกระเป๋าใหม่ ติดต่อรถไปส่งสนามบิน มีปัญหาเรื่องที่พักสำหรับเทอม fall ที่จะกลับมาเรียนต่ออีก เมื่อวานก็เลยแวะไปดู baseball มา ทำให้ใจสงบขึ้นเยอะ แต่หน้าไหม้ 555 สนุกมากเพราะดันไปนั่งกับกองเชียร์ฝ่ายทีมเยือน วันนี้ก็จะไปอีกตอนบ่ายหนึ่ง

กำหนดการเดินทางกลับ ออกเดินทางตอนตีห้าวันพุธที่ 11 (เวลาไทยคือห้าโมงเย็น) ไปสนามบินที่ birmingham แล้วก็ต่อเครื่องไป atlanta แล้วก็ต่อ seoul อีกประมาณสิบสี่ชั่วโมง ต่อจาก seoul ไป กรุงเทพอีก หกชั่วโมง เดินทางประมาณหนึ่งวันพอดี จะถึงไทยวันที่ 12 สี่ทุ่ม แล้วเจอกันครับ

My Life at the Library

2011-03-27T08:22:00.003+07:00

ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่ห้องสมุดครับ งานมีกำหนดส่งทยอยเรื่อยๆ ตั้งแต่ปลายเดือนนี้จนถึงสิ้นเดือนหน้า เป็นเดือนสุดท้ายก่อนปิดเทอมแล้ว ต้องต่อสู้กับตัวเองอย่างนักช่วงนี้ ทั้งอ่านทั้งเขียน กลางวันไปอยู่ที่ห้องสมุดช่วง 11 โมง ถึงบ่ายสอง ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ชอบหลับ ช่วงนี้เป็นอาการที่เขาเรียกว่า spring fever จะมีอาการเฉื่อย ปวดหัว แล้วก็ง่วงนอน เป็นเพราะอากาศเปลี่ยน จะมีอาการแบบนี้ตั้งแต่กลางเดือนมีนา จนถึง กลางเดือนเมษา ก็เบื่อกับอาการเหล่านี้มากตอนนี้ ช่วงกลางคืนหลังเรียนก็อยู่ห้องสมุดจนถึงห้าทุ่มครึ่ง อ่านหนังสือ ทำงานบ้าง ก็อยากให้ผ่านช่วงนี้ไปให้ได้ครับ แล้วเจอกันที่โรงเรียนครับ จะกลับไปอยู่สามเดือน กลับวันที่ 11 พ.ค. นี้ครับ

รูปที่ไปดู softball ติดไว้ก่อนครับ

My First College Baseball Game

2011-02-20T05:55:00.007+07:00

ย

วันนี้ตั้งใจไว้ว่าจะไปดู baseball ของมหาวิทยาลัย ซึ่งเพิ่งเปิดฤดูกาลเมื่อวาน ก่อนหน้านี้ก็ศึกษาข้อมูลการซื้อตั๋วทาง website อย่างดี สุดท้ายก็ได้รู้ว่าซื้อทาง web แพงกว่าหน้าสนามอีก ไปซื้อหน้าสนามดีกว่า เพราะยังไงคนก็คงไม่ดูเยอะมาก จนไม่เหลือตั๋วอย่างกีฬายอดนิยมแบบ American Football เทอมนี้กีฬาเยอะมาก ที่นึกออกก็มี basketball ทั้งชาย และ หญิง เคยดูทีมชายสองครั้งทางทีวี รู้สึกจะเป็นที่หนึ่งของสาย (ไม่รู้ว่าเขาจัดกันยังไง เพราะแต่ละกีฬาก็ต่างกันไป) อีกอย่างน่าจะเป็นยิมนาสติก วันนี้มีว่ายน้ำด้วย

ตอนแรกก็วางแผนไว้อย่างดี กะว่าจะไปทำการบ้าน การสังเกตกิจกรรมการดูกีฬาด้วย แต่เนื่องจากไปสายก็เลยไม่ได้ทำ ตอนเช้าตื่นมาแล้ว อ่านหนังสือกินข้าว ยังปวดหัวอยู่ ก็เลยนอนต่อ ตื่นมาอีกที บ่ายโมงครึ่ง รีบอาบน้ำ แต่งตัว ลงจากห้องไปแล้วนึกได้ว่าลืมกล้องถ่ายรูปอีก ต้องกลับมาเอาอีก แล้วก็รีบไปเบิกเงินก่อน ทั้งเดินทั้งวิ่ง เพราะเกมเริ่มบ่ายสอง ไปถึงสนามบ่ายสองยี่สิบ เดินดูรอบๆ เห็นมีคนนั่งดูข้างนอกด้านหลังของสนาม ก็เลยเดินไปสำรวจก่อน เผื่อไม่ต้องเสียเงิน ดูแล้วไม่เข้าท่า ก็เลยไปซื้อตั๋ว ราคา 8 ดอลลาร์ แล้วก็เข้าไปหาที่นั่ง วันนี้อากาศดีมาก 24 องศา แดดกำลังดี ลมพัดเย็นดี ตอนเข้าไปจบ inning ที่ 1 ไปแล้ว U of Alabama นำ Alcorn State University อยู่ 1-0 (เกมเมื่อวาน Alabama ชนะไป 10 ต่อ 0) เลือกนั่งแถวบนสุดด้านขวาของสนาม บรรยากาศข้างในสนามก็คึกคักดี ส่วนใหญ่เป็นครอบครัว พาลูกพาหลานมาดู หรือไม่งั้นก็มาเป็นกลุ่มกัน รู้สึกเหงาๆเหมือนกันบางช่วง ช่วงระหว่างพักเกม กับ ระหว่างเปลี่ยนคนตี ก็จะมีการเปิดเพลงสลับการประกาศ มีการแจกขนม ของรางวัล ถ้าทีมเจ้าบ้านทำแต้มได้ มีการส่งเสียงไม่พอใจการตัดสินกรรมการบ้างบางครั้ง มีเสียงปรบมือให้กำลังใจนักกีฬาตลอดเวลา เพลงส่วนใหญ่จะเปิดไม่จบ ประมาณดีเจเปิดเพลง แล้วมีโฆษณาคั่น แต่รู้สึกคึกคักดี บางเพลงไม่เคยฟัง ก็อยากรู้ชื่อเพลงขึ้นมาซะงั้น เวลามีลูกบอลลอยขึ้นมาบนที่นั่งก็มีการหลบ การแย่งกันรับลูกนิดหน่อย บางลูกตกออกไปนอกสนามก็เสียวดี เพราะสนามติดถนน แล้วก็ที่จอดรถ เกมวันนี้ช่วงแรกๆสูสีกันมาก แต่ช่วงท้ายๆ ก็เริ่มขาดหน่อย จบเกม U of Alabama ชนะไป 5 ต่อ 1 อาทิตย์นี้เหลือเกมพรุ่งนี้ตอนบ่ายหนึ่งอีกหนึ่งเกม ฤดูกาลนี้คงจะไปดูอีกสักครั้งสองครั้ง ฤดูกาลหน้าคงซื้อตั๋วฤดูกาล น่าจะคุ้มกว่า อยากกลับไปเล่น baseball มากตอนนี้

My Spring Semester Starts, My Stress Begins

2011-02-04T09:19:00.005+07:00

เปิดเทอมใหม่ได้มาสามอาทิตย์แล้ว เริ่มมีอาการเครียด ปวดหัว เรื่อยๆ ต้องอ่านหนังสือเยอะมาก งานก็โคตรเยอะ วันนี้มีเรียน ปั่นงานจนเสร็จช่วงบ่ายสอง แต่อ่านหนังสือรอบสองไม่จบ ง่วงมาก บ่ายสามกว่าๆ มี sms จากมหาวิทยาลัยว่ายกเลิกการเรียนการสอนและกิจกรรมทุกอย่างทุกอย่างในมหาวิทยาลัยตั้งแต่บ่ายสามครึ่งเป็นต้นไปเพราะอากาศแปรปรวนรุนแรง เลยเช็คเมลล์อีกครั้ง มีเมลล์จากมหาวิทยาลัย และอาจารย์ผู้สอนวันนี้มายืนยันอีก ก็แสดงว่าไม่ต้องไปเรียนจริงๆ วันนี้ สองวันมานี้ อุณหภูมิอยู่ที่ -2 ถึง 2 ทั้งกลางวันกลางคืน เย็นนีมีการเตือนว่าจะมีหิมะตก ฝนตกปรอยๆทั้งวันแล้ว และก็มีน้ำแข็งตามทางนิดหน่อย เมื่อไม่มีเรียนแล้วก็เลยออกไปซื้อของมาตุนหน่อย เพราะถ้าอากาศยังเป็นแบบนี้อยู่ คงออกไปไหนลำบาก ตอนนี้ 0 องศา มีฝนตกผสมกับหิมะ น้ำแข็ง ตอนเช้าอาจจะได้เห็นหิมะอีกเหมือนครั้งก่อน

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป วันนี้วันที่ 10 ครับ เมื่อคืนมีหิมะตก แต่รอบนี้หิมะอย่างเดียว ฝนไม่มากเท่าครั้งก่อน ตื่นมาก็เลยออกไปเดินเล่นท่ามกลางอากาศหนาวติดลบสาม เมื่อวานตอนเย็นก็มีการยกเลิกการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัย วันนี้แจ้งมาแล้วว่ายกเลิกถึง สิบโมงเช้า แล้วจะมี sms มาอีกทีว่าจะเอายังไง เรื่องเรียนก็ยังเครียดเหมือนเดิมครับ ต้องพยายามทำงานเรื่อยๆ ไม่ให้กดดันมากตอนหลัง

It's very, very cold outside

2011-01-12T08:14:00.011+07:00

สองวันที่แล้ว มีพายุหิมะกับน้ำแข็ง อุณหภูมิอยู่ระหว่าง 2 ถึง -2 ทั้งกลางวันและกลางคืน มี sms ส่งมาจากมหาวิทยาลัยว่าทุกกิจกรรมในมหาวิทยาลัยปิดทำการ อยู่ภายในห้องในหอพัก ก็ไม่เป็นอะไรเพราะมี heater ทั้งอาคาร แต่เน็ทบริเวณหอดันโดนปิดด้วยตอนสี่ทุ่ม ก็เลยเป็นเรื่อง โทรศัพท์จากเน็ทไม่ได้ ตื่นเช้ามาก็ video call ไม่ได้ มองไปข้างนอกมีแต่น้ำแข็ง ถึงคราวต้องใช้โทรศัพท์มือถือเพื่อโทรไปหาคนที่ทุกคนน่าจะรู้ว่าใคร เพราะโทรทาง skype ไม่ได้ หมดไปเยอะพอควร เพราะค่าโทรแพง ก็เลยกะว่าจะออกไปสำรวจดูซิว่าบริเวณอื่นเล่นเน็ทได้ไหม ก็ใส่เสื้อกันหนาวเต็มที่ เดินออกไปทางประตูหนีไฟที่ออกประจำ แล้วก็จนได้ ลื่นน้ำแข็ง ดีที่ตกลงไปไม่กี่ขั้น แล้วกระเป๋าคอมไม่เป็นไร ได้เลือดที่ฝามือนิดหน่อย เจ็บมาก ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วก็พยายามเดินต่อไป มีแต่น้ำแข็งเต็มทางไปหมด เดินลำบากมาก ไปถึงถนนที่จะข้ามไป the quad เห็นสภาพข้างหน้าแล้วไม่ไหว กลัวไปล้มหัวทิ่ม ก็เลยเดินกลับห้อง (ภาพ 1-5)

เมื่อวานช่วงเย็นออกไปใหม่ น้ำแข็งละลายไปเยอะแล้ว (ภาพสุดท้าย) แต่ยังโคตรหนาวอยู่ดี ออกไปลองเช็คว่าเน็ทเล่นได้ไหมหน้าห้องสมุด แล้วก็เล่นได้จริงๆ ด้วย ได้โทรศัพท์ แล้วก็ video call หนาวขนาดนี้ มีคนวิ่งรอบสนามออกกำลังกายเฉย ส่วนก็อาจารย์ก็นั่งหน้าคอมสั่น

วันนี้เช้าออกไปใหม่อีกตอนสองโมงเช้า เพราะที่หอเล่นยังไม่ได้ วันนี้เตรียมพร้อมทั้งหมวก และถุงมือ ไปนั่งสั่นหน้าห้องสมุดเหมือนเดิมเพราะวันนี้ทุกอย่างยังปิดให้บริการจนถึง 10 โมงเช้า ระหว่างนั่งเล่น ก็มีคนจะมาเข้าห้องสมุดหลายคน แต่เข้าไม่ได้ แล้วก็ยังมีคนออกมาวิ่งออกกำลังกายเหมือนเดิม หลังจากแบตคอมหมดก็เดินไปไปรษณีย์ต่อ ระยะทางไปกลับประมาณ 3-4 กิโล ขากลับแวะซื้อโดนัท เอาเหรียญที่เก็บไว้ไปซื้อ ตอนจ่ายเงิน ก็นับเหรียญอยู่นาน จน cashier เริ่มเครียด เกือบไม่พอ เหลือกลับมา cent หนึ่ง กลับมาถึงหอรีบเช็คเน็ทโดยเร็ว เย้ เล่นได้แล้ว

เปิดเทอมพรุ่งนี้แล้วครับ เทอมนี้ มีเรียนวันจันทร์ อังคาร แล้วก็ พฤหัสบดี

หมายเหตุ
เห็นหลายคนบ่นบอกว่าคอมเมนต์ไม่เป็น แล้วไม่มี account ของ google ให้คลิกที่ comments ข้างล่างเรื่องที่จะคอมเมนต์ พิมพ์สิ่งที่อยากบอก ลงใต้ช่อง Leave your comment ลงชื่อด้วยก็ดีจะได้รู้ว่าใคร แล้วติ๊กตรงหน้าคำว่า anonymous แล้วก็กด publish your comment

Let's Play Vinyl Records

2010-12-25T05:58:00.004+07:00

ครบรอบหนึ่งปีที่กลับมาซื้อแผ่นเสียงอีกครั้ง หมดไปเยอะมากตอนอยู่ไทย แล้วก็ทำให้อาจารย์โยเป็นเอามากกว่าอาจารย์อีกตอนนี้ แต่แกเน้นไปทาง เครื่องเล่น เครื่องเสียง ส่วนอาจารย์เน้นไปทางแผ่น มาอยู่นี้ก็อดไม่ได้ ก็เลยซื้อเครื่องเล่น portable ของ vastex ราคาเป็นเงินไทยก็ไม่ถึง 3000 บาท ถ้าซื้ออยู่ไทยน่าจะ 5000 กว่าๆ แล้วก็เริ่มเก็บแผ่น เน้นแผ่นใหม่ที่ออกเพราะไม่แพงอยู่ประมาณ 300-600 อย่างแผ่น taylor swift เป็นแผ่นคู่ ราคา ประมาณ 480 บาท แล้วก็เริ่มเก็บหลายๆ แผ่นที่อยากได้ ช่วงหลังก็ไปประมูลจาก ebay ด้วย ได้แผ่นหลายๆ แผ่นที่อยากได้ในราคาไม่แพงมาก เช่น the Eagles ครบทุกชุด แต่บางแผ่นก็แพงมากอย่าง paramore ชุดแรก ที่ไม่มีขายแล้ว ได้มาในราคาประมาณ 1650 บาท ซึ่งก็ถือว่าถูกอยู่เพราะตอนประมูลเจ้าหนึ่งขึ้นไป 3000 กว่าๆ เลยถอย แต่ก็มาได้แผ่นนี้แทน รวมๆ แล้วทั้งแผ่นเก่าแผ่นใหม่ตอนนี้ก็เกือบ 60 กว่าแผ่น คงต้องเริ่มเพล่าๆ แล้ว พยายามไปยืมจากห้องสมุดมาฟังด้วย เดี๋ยวไม่มีเงินซื้อตั๋วเครื่องบินกลับบ้าน

เครื่องเล่นอาจารย์ที่นี้เป็นเครื่องเดียวกันกับใน youtube ที่ลงให้ดู ยืมเขามาให้ดูอีกทีครับ

My Winter Break Begins

2010-12-18T00:25:00.002+07:00

ผ่านพ้นไปด้วยดีครับ สำหรับเทอมแรก กังวลมากไปหน่อยตอนเรียน แต่สุดท้ายความพยายาม การทำงานหนัก ก็ให้ผลตอบแทนที่น่าพอใจครับ เกรดออกมามากกว่าที่คาดไว้เยอะ มีเวลาพักประมาณหนึ่งเดือน คงไม่ได้ไปไหน หนาวมากครับ ถ้าวันไหน ติดลบก็ไม่อยากออกไปไหน ช่วงสองวันที่ผ่านมาอยู่ประมาณ 5-7 องศา ก็ไม่เท่าไหร่ ก็เลยไปออกกำลังกายที่โรงยิม ก่อนนี้ก็น้ำหนักลดไปแล้ว 2 ปอนด์ ลดได้อีกหน่อยคงดี วันๆตอนนี้ก็พยายามอ่านหนังสือ ฟังเพลง ไปขนหนังสือจากห้องสมุดมาเกือบสิบกว่าเล่ม มีการ์ตูนญี่ปุนด้วย แล้วฟัง cd แผ่นเสียง (เดี๋ยวจะลงให้ดู ครั้งหน้าครับ มาอยู่สี่เดือนแผ่นเสียงเยอะมาก 55+) เพลงตอนนี้กำลังชอบวงนี้มากจากประเทศไอร์แลนด์ เหนือ Two Door Cinema Club ชอบมันคึกคักดี ชอบเสียงกีตาร์ อยากได้แผ่นเสียงแต่ต้องสั่งจากอังกฤษ แล้วก็แพง ที่สำคัญนานกว่าจะได้ ลองดูใน youtube เพิ่มนะถ้าใครชอบ

Turning 34

2010-12-08T00:17:00.004+07:00

ไม่ได้ออกจากห้องไปไหนเลย มาสามวันแล้ว หนาวมาก เมื่อคืน ลบ 4 องศา วันนี้ดีหน่อยตอนนี้ห้าโมงเช้าของวันที่ 7 กับอุณหภูมิ 5 องศา งานที่ต้องทนทุกข์ทรมานเขียนมาเกือบสามอาทิตย์ ก็ใกล้แล้ว เหลืออีกแค่ 1 หน้า พิมพ์อ้างอิงไว้รอแล้ว น่าจะได้ 15 หน้า ถือว่าทำดีที่สุดแล้ว อ่าน แล้วก็แก้ไป 3-5 รอบแล้ว จะได้เกรดอะไรก็แล้วแต่จะได้แล้วละ ทำอีกหน้าหนึ่งเสร็จ คงออกไปหาอะไรอร่อยๆกินดีกว่า เบื่อไข่ตุ๋นกับไส้กรอกมาก กินต่อกันมาสามวันแล้ว ทำงานต่อก่อนครับ เดี๋ยวมาเขียนต่อครับ ถ้าไม่ขี้เกียจก่อน

วันที่ 8 ที่อเมริกา เย้ทำงาน project เสร็จซะที เหลือแต่สอบสอนพรุ่งนี้ เมื่อวานตอนเที่ยงออกไปกินข้าวที่ร้านเรือนไทย ในรอบเกือบสองเดือน กินข้าวผัดกระเพราะ กับสั่งผัดไทยใส่กล่องมาไว้กินตอนเย็น (ราคาจานละประมาณ 240 บาท) เอาน่านานๆกินที อิ่มมาก ได้กินเผ็ดสมใจแล้ว ถึงแม้จะเป็นผัดกระเพราะแบบแปลกๆ เหมือนผัดพริกแกงมากกว่า แต่ก็อร่อย ช่วงเย็นเพื่อนพาไปดื่ม ดื่มมาการิต้าไปแก้วครึ่ง กำลังได้ที่ ขากลับแวะซื้อไอสครีม ไม่รู้เป็นไรหนาวมากแต่อยากกินอะ ซื้อแบบ buy one get one free คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 180 บาท ไม่แพงได้ตั้งสองถัง คงกินได้สองเดือนพอดี

Love Actually

2010-11-20T08:04:00.003+07:00

รักคือสิ่งสวยงาม-Superbaker

ดูแล้วชอบน่ารักดี เพลงชุดที่แล้วไม่ค่อยชอบ แต่ชุดนี้ชอบหลายเพลงโดยเฉพาะเพลงนี้ ต้องซื้อ cd แล้ว ลูกส้มฝากซื้อด้วย

* หากเธอพบว่ารักครั้งนี้สำคัญกว่าสิ่งไหน แต่เธอเองก็ยังลังเลที่จะทุ่มเทลงไป
หากว่าเธอยังมีความกลัวว่าอาจต้องเสียใจ ปล่อยมันไปเพราะถึงอย่างไรรักนั้นก็สวยงาม
แค่ได้ลอง รักใคร อย่างสุดหัวใจสักที เกิดอะไรคนนี้ก็ไม่สำคัญ
** อาจจะมี น้ำตา สุขทุกข์ปะปนเคล้ากัน แต่ก็คุ้มที่พบและผ่าน สิ่งนี้
เหมือนหมู่ดอกไม้ที่งามสดใส มารุมล้อมหัวใจ เปลี่ยนแปลงโลกไปทั้งใบ นับต่อจากนี้
( * )
หากว่าเธอ มั่นใจ ว่าเจอสิ่งที่หายไป และเป็นใคร คนนี้ที่รอมานาน
( ** , * )
หากเธอพบว่ารักครั้งนี้ทำใจให้สั่นไหว อย่าลังเลเลยเธอคนดี ขอจงทุ่มเทลงไป
หากว่าเธอยังมีความกลัวว่าอาจเสียใจ ปล่อยมันไปเพราะถึงอย่างไรรักนั้นก็สวยงาม

Walking around the Quad

2010-11-18T11:17:00.004+07:00

เป็นอีกอาทิตย์ที่เครียดมาก เขียนงานไม่ออก ปวดหัว แต่ดีที่ทำเสร็จไปวิชา วันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เลยไปหาซื้ออะไรมากักตุน ช่วงนี้หนาวมากแล้ว กลางคืนถึงเช้า หนาวมาหน่อยประมาณ 1- 9 องศา แถมฝนตกแทบทุกวัน ก่อนไป supermarket ก็แวะห้องสมุดเอาแผ่นเสียงไปส่งคืน แล้วก็ยืมออกมาใหม่อีกจำนวนหนึ่ง เหลือบไปเห็นตรงสนามหลังห้องสมุด (ที่นี้เขาเรียกว่า The Quad) มีกิจกรรมกัน คนเยอะ แล้วก็มีคนแต่งตัวเป็นแม่มด พ่อมดเดินกันเยอะแยะทั่วบริเวณ มีกิจกรรมประมาณตามไล่จับกัน ขี่ไม้กวาด แล้วก็มีการแข่ง quidditch ซึ่งก็รู้แค่ว่ามาจากเรื่อง Harry Porter (ไม่เคยอ่าน และดูหนังเลย) ขากลับจากซื้ออาหาร เอาของไปเก็บแล้ว ก็เลยออกมาใหม่ มาถ่ายรูป ดูว่าเขาเล่นกันยังไง แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี แต่เห็นคนเขาสนุกกัน เฮฮากันตลอด ทางมหาวิทยาลัยจัดขึ้นมาแข่งระหว่างนักศึกษาที่มาจากแต่ละประเทศ เห็นหลายประเทศนะ มีการจัด booth ของแต่ละประเทศด้วย นำเสนอข้อมูลของประเทศ

ถือว่าเป็นการพักก่อนไปทำงานต่อ ซึ่งสามวันหลังจากนั้น ก็ไม่เสร็จอยู่ดี วันนี้ได้ไปซื้อยาแก้ปวดมากินแล้ว เหลืออยู่สามงานใหญ่ ของวันนี้โหดที่สุด คิดแล้วก็เครียด...

รูป ชอบเด็กสองคนนั้นมาก เดินตามถ่าย แต่ไม่กล้าเข้าใกล้มาก สงสัยอยากมีลูกสาว 55+

The Missing Piece

2010-11-03T06:00:00.004+07:00

เคยมีหนังสือเล่มนี้เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว The Missing Piece Meets the Big O ที่เขียนโดย Sel Silverstein ฉบับภาษาไทยที่เคยมีจำไม่ได้ว่าใครแปล ที่สำคัญไม่รู้ว่าหายไปไหนแล้ว จำได้ลางๆน่าจะมีคนยึดไป ไปเจอเป็นอนิเมชั่นมาใน youtube มีคนทำซับไทยด้วย ทำให้นึกถึงหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา ลิงค์ video เอามาให้ดูแล้วกันครับ เดี๋ยวหนังสือจะไปหา link มาให้ จะลงให้ในคอมเมนต์ อ่านแล้วก็ได้คิดอะไรหลายๆอย่าง เราพยายามจะตามหาส่วนที่หายไป หาส่วนที่มาทำให้เราพอดี เจอบ้าง ไม่เจอบ้าง มีสุขบ้าง มีทุกข์บ้าง แต่บางทีความพอดีก็อาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดก็ได้ สิ่งที่ตามหาอาจจะไม่ใช่อย่างที่เราคิดก็ได้ ดูแล้วหรืออ่านแล้วมาแชร์ความคิดกันได้ครับ ทั้งภาษาอังกฤษและไทยครับ

I really had difficult time now

2010-10-17T07:37:00.003+07:00

ช่วงนี้หนักมากหลายเรื่อง หลังจากรู้คะแนน midterm หนึ่งวิชาที่มีสอบไป เริ่มหวั่นใจว่าอาจจะไม่รอด อาจจะได้กลับเร็วกว่าปกติ เดี๋ยวท้อ เดี๋ยวสู้ พยายามตั้งหลักให้ได้ เร่งทำงานทุกชิ้นให้เสร็จก่อน อ่านส่วนใหญ่ไม่ค่อยไม่ปัญหา แต่อ่านแล้ว ไม่มีปัญญาเอาไปพูดในห้อง อภิปรายกับเขา กลายเป็นคนใบ้ในสองวิชา งานเขียนไม่ต้องพูดถึง เขาคาดหวังสูงเกินไป จากคะแนน midterm รู้สภาพตัวเองแล้ว ความพยายามและความตั้งใจคงไม่พอ ต้องมีอย่างอื่นด้วย คือ ความรู้ทั้งพูด และเขียนในระดับสูง คิด วิเคราะห์ ให้เป็น ปัญหาโลกแตกตอนนี้เลย ยังไงก็จะพยายามต่อไปครับ สิ้นเทอม กลางเดือนธันวา ก็คงรู้กัน

Friday Afternoon: A Trip to Walmart

2010-09-27T06:18:00.007+07:00

วันศุกร์ที่ผ่านมา
บ่ายไปหาหมอที่ student health center หลังจากครบสองอาทิตย์ที่กินยาลดความดัน ผลความดันออกมาปกติดี ลงจากครั้งที่แล้ว แต่ก็ต้องกินยาต่อไป ส่วนที่ขึ้นคือน้ำหนัก รู้สึกว่าตัวเองอ้วนขึ้น จากตาชั่งก็คงประมาณสามกิโล ครั้งนี้รอไม่นานมาก คงเป็นเพราะเป็นบ่ายวันศุกร์ เพราะถ้าบ่ายวันศุกร์ก็จะประมาณนี้ อารมณ์ประมาณป่าช้า ตั้งแต่บ่ายเลย ห้องสมุดก็ปิดเร็วน่าจะแค่หกโมงเย็น นักศึกษาส่วนใหญ่ก็กลับบ้าน ให้บรรยากาศประมาณโรงเรียนเรา เพราะบางคนก็มีพ่อแม่มารับมาส่ง ส่วนช่วงเย็นๆ ตามย่านร้านอาหาร คนจะเยอะมาก Friday night ออกมาสังสรรค์กัน ราคาอาหารเครื่องดื่มวันนี้ก็จะแพงกว่าปกติ กลับจากหาหมอก็กลับมาที่ห้อง อ่านหนังสือได้นิดหนึ่งเพื่อนก็โทรมา (Julio) จะชวนไปซื้อของที่ Walmart (ไกลจากมหาวิทยาลัยไปประมาณ 3-4 ไมล์) ตอนแรก Julio จะไปกับเพื่อนชาวเวเนซูเอลาโดยรถยนต์ของเพื่อน อาจารย์ก็ได้ฝากซื้อหม้อหุงข้าวไปแล้ว แต่เพื่อนแกเบี้ยวไม่มา Julio มาแถวห้องสมุดพอดี ก็เลยโทรมาชวนว่าลองไปกันเองดีกว่า โดยรถโดยสาร ตอนนั้นก็เกือบสี่โมงเย็นแล้ว แกก็เลยพาเดินมั่วไปหาสถานีรถบัสที่ในเมือง (แกรับรองว่าไปถูก เพราะเคยมั่วไปแล้วครั้งหนึ่ง) ก็ไกลพอควรสัก 2-3 โลได้ ระยะทางแค่นี้ธรรมดาเดินกันทุกวันอยู่แล้วในมหาวิทยาลัย แต่ที่ไม่ธรรมดาคือไม่มีใครเขาเดินกันแถวนอกมหาวิทยาลัย แต่ดันมีคนอเมริกาใต้ กับเอเชีย สองคนมาเดินตามถนนดุ่มๆตากแดด ร้อนก็ร้อน Julio บอกว่าเมื่อเช้าเดินไปไกลกว่านี้อีก ไปตัดผม ก็เลยถามราคาว่าแพงอย่างที่เขาว่ากันไหม แกบอกว่า 25 ดอลลาร์ (คูณ 31 เอาเอง) ดีแล้วละที่ไว้สกินเฮด 55+ ใช้เวลาอยู่ประมาณ เกือบ ครึ่งชั่วโมงก็เจอ โดย Julio แวะถามคนงานชาวเม็กซิกันหนึ่งครั้ง ไปนั่งข้างในสถานีซึ่งไม่เหมือนสถานีรถเท่าไหร่ เหมือนอยู่หน้าโรงหนัง ก็ได้รู้ว่ามีรถอยู่สี่สาย เที่ยวสุดท้ายของแต่ละวันอยู่ที่ประมาณ 5 โมงเย็น แต่ละสายวิ่งวนอยู่คันเดียวทั้งวัน วิ่งแค่วันจันทร์ถึงศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ไมมี รอประมาณ 10 นาทีรถก็มา ขึ้นรถจ่ายเงิน Julio ก็ถามเรื่องเที่ยวรถตอนกลับว่าเที่ยวสุดท้ายจาก Walmart กี่โมงจะได้มั่นใจว่ามีรถกลับแน่ ใช้เวลาประมาณ 25 นาที ก็ถึงที่หมาย ตอนจะถึงที่หมายพากันลุกขึ้นแล้วเดิน อารมณ์ประมาณขึ้นรถบัสบ้านเรา แต่โดนคนขับรถดุให้นั่งลง รถจอดค่อยลุก เข้าไปเดินดูของที่จะซื้อไว้ก่อน แล้วก็เดินเล่น ไปแวะดูของเล่น เห็น kitty อยากได้อ่ะ วนดูอยู่สามรอบ 55+ เมื่อได้ของครบแล้วก็มาจ่ายเงินใช้เวลาเกือบชั่วโมง มานั่งรอรถ รถมาถึง ก็แบกของขึ้นรถกัน ขากลับลงที่ใหม่ที่มันใกล้อพารท์เมนต์ของ Julio แต่ก็เดินต่อเกือบสองกิโล อาจารย์ต้องเดินกลับหอตัวเองอีกเกือบสามกิโล กลับมาก็รีบหุงข้าวกินทันที ต่างจากที่หุงด้วยไมโครเวฟมาก 55+ ส่วนวันเสาร์ก็ไปอีกที่หนึ่ง จะมาเล่าให้ฟังตอนต่อไปครับ

ภาพ 1-3 รูปในห้องตรวจของหมอ จะมีพยาบาลพาไปที่ห้อง นั่งบนรูปที่สาม ตรวจเช็คก่อนพบหมอ ระหว่างรอมีทีวีในห้องให้ดู รอสักครู่หมอก็เข้ามานั่งข้างๆรูปที่หนึ่ง พูดคุยซักถาม พร้อมให้คำแนะนำ และก็เขียนใบสั่งยา ก่อนไปก็จะถามว่าต้องการจดหมายรับรองไหมว่ามาหาหมอ (เพื่อใช้กรณีมีคาบเรียน แล้วมาหาหมอ)

Read Read Read: My Busy Week

2010-09-20T11:15:00.005+07:00

ช่วงนี้มีหนังสือที่ต้องอ่านเยอะมาก คืนนี้เหลืออีกเล่ม ต้องอภิปรายในห้องพรุ่งนี้ช่วงเย็น อ่านให้จบไปก่อน ไม่รู้เรื่องไม่เป็นไร 55 อย่างน้อยก็อ่านจบแล้วกัน เพิ่งกลับมาจากห้องสมุด สำหรับวันอาทิตย์เปิดถึงแค่ห้าทุ่ม ก็อ่านได้เยอะมากขึ้น เพราะถ้าอยู่ห้อง มีแนวโน้มจะนอนสูงมาก เมื่อกี้อยู่ในห้องสมุดกะว่าจะซื้อ red bull กินหน่อย แต่แพงอ่ะ กระป๋องเล็กสุด 2.19 ดอลลาร์ คงประมาณเกือบ 70 บาท เปลี่ยนใจมาหากาแฟดื่มที่ห้องดีกว่า

เมื่อวานไปเรียนช่วง 5 โมงเย็นถึงสองทุ่ม หัวเราะทั้งคาบ แต่เมื่อนึกถึงงานที่ต้องทำในวิชานั้น แล้วก็สอบมิดเทอมอาทิตย์หน้า แล้วเครียดและเศร้า กว่าจะผ่านวิชานี้ได้คงลำบากน่าดู หลังเลิกเรียนเพื่อนเลี้ยงอาหารเม็กซิกัน กับดื่มมาการิต้าไปคนละสองแก้ว กำลังได้ที่ พอเดินกลับหอได้

วันนี้อยู่หอเกือบทั้งวัน ตอนเช้าติวสอบทาง video call หลังจากนั้นก็อ่านหนังสือ นอนหลับไปชั่วโมง แล้วก็อ่านหนังสือต่อ ทำงานวิชาที่ไม่มีเรียนวันนี้ ส่งออนไลน์ ช่วงเย็นจะไป gym แต่ก็อีกแล้ว ลืมเอาบัตรนักศึกษาไป เข้าไม่ได้ ก็เลยเดินรอบมหาวิทยาลัย แล้วก็แวะไป shopping อาหารสำหรับอาทิตย์หน้า เย็นนี้กินไข่ต้ม หลังจากที่เสียค่าโง่โดยการต้มในไมโครเวฟครั้งก่อน ซื้อไอ้ที่ต้มแล้วมากินดีกว่า เดี๋ยวอีกสักหน่อยจะไปห้องสมุดแล้ว วันนี้ห้องสมุดปิด หกทุ่ม

A Month Passes: I Miss Y'all

2010-09-12T00:36:00.004+07:00

I miss our class.
I miss our talk.
I miss our van.
I miss our room.
I miss our songs.
I miss our movie theater.
I miss our meals, esp dinner.
I miss my daughters' home (7-11)
I miss our baseball games.
I miss our evening class.
I miss someone special.
I miss the good and the bad time we share.
I Miss Y'all

Sunday Morning

2010-09-05T22:19:00.005+07:00

วันนี้กะว่าจะไปออกกำลังกายที่ Rec Center ทำภาระกิจตอนเช้าเสร็จ แล้วก็เดินไปกะว่าจะออกกำลังสักชั่วโมง ใกล้ถึงก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนจะไม่มีรถ มีคนเลย มีแต่รถบ้านเยอะมาก กำลังเก็บของจะกลับบ้านกัน (เมื่อวานมีการแข่งขัน college football นัดเปิดสนามที่มหาวิทยาลัย คนเป็นแสน ข้างนอกก็มีการกางเต็นท์ เหมือนมา picnic กัน ดูถ่ายทอดข้างสนาม น่ารักมาก เสาร์หน้าจะถ่ายรูปให้ดู เมืองนี้บ้า American Football มาก เป็นแชมป์ประเทศปีที่แล้วด้วย) พอไปถึงประตูก็ไปเช็คเวลาเปิด อ้าวปิด วันอาทิตย์เปิดเที่ยงนี่ จำผิดอีกแล้ว ก็เลยเปลี่ยนเป็นเดินรอบมหาวิทยาลัยดู สำรวจเส้นทางใหม่ๆ คนน้อยมาก สงสัยยังไม่ตื่นกัน เดินเหมือนจะหลง แต่สุดท้ายก็ออกมาทางที่ตัวเองจำได้ เหมือนจะไกลกัน แต่ก็มาออกทางนั้นทางนี้ซะงั้น เดินพอได้เหงื่อก็กลับ เมื่อคืนเป็นครั้งแรกที่อยู่ได้ดึกแล้วทำงานเสร็จ ก็อยากให้เป็นอย่างงี้เรื่อยๆ ส่วนใหญ่ติดขี้เกียจ อยากนอน วันนี้ก็ต้องอ่านหนังสืออีกเยอะ คงอ่านไปจดไปเพื่อจะได้เข้าใจขึ้นหน่อย พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดอีกวัน วันแรงงาน ไม่มีเรียน คงพยายามอ่านหนังสือ ทำโปรเจ็คให้ได้ แล้วก็เตรียมอ่านที่จะเรียนวันพุธ

มาอยู่นี้ได้สามอาทิตย์ ก็ได้เรียนรู้วัฒนธรรมอะไรหลายๆ อย่างที่น่ารัก เช่น คนเค้าจะทักกันด้วย How are you doing? ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม คำตอบก็ประมาณ I'm OK. หรือเวลาจะจากกันก็ประมาณ Have a nice day/ evening! คำตอบก็คง You too! อีกอย่างรถจะต้องหยุดให้คนเดินข้าม เพราะเป็นกฏหมายของรัฐ เรื่องชุดที่นักศึกษาระดับ ป ตรี ก็ประมาณที่เล่าให้ฟัง โดยเฉพาะผู้หญิงใส่กางเกงกีฬาขาสั้น เสื้อยืด (เห็นแล้วนึกถึงไอ้พืชอ่ะ เพราะส่วนใหญ่หุ่นประมาณนั้น) รองเท้ากีฬา เป็นเรื่องปกติ ผู้ชายก็ประมาณเหมือนกัน แต่ไม่ใช่กางเกงกีฬา นานๆ บางวันก็เห็นแต่งดีๆ กันหน่อย ว่าก็ว่าเถอะใส่อะไรไปเรียนก็ไม่มีใครว่าอ่ะ คนจีนเยอะมาก เกาหลี ญี่ปุ่นประปราย คนไทยยังไม่เคยเห็น แต่เห็นร้านอาหารไทยอยู่สองร้าน ร้านแรกชื่อเรือนไทย ผัดไทยอร่อยเค้าว่างั้น มีโอกาสคงไปลอง อีกร้านชื่อ Surin of Thailand เหมือนจะหรูๆ หน่อย ได้แค่เดินผ่านอ่ะ

รูปแรกถ่ายวันอาทิตย์ที่แล้วตอนบ่าย อารมณ์วันนี้ก็ประมาณนั้น ถนนจะว่าง ไม่มีคน แต่วันนี้หนักกว่าหน่อย ไม่มีรถด้วย ส่วนใหญ่น่าจะกลับบ้านกัน เพราะปิดสามวัน

รูปที่สอง เป็นการ์ตูนในห้องสมุด ที่ไปอ่านประจำ กำลังอ่านเรื่องนี้อยู่ Phoenix การ์ตูนญี่ปุ่น สนุกมาก หลากหลายอารมณ์ดี

รูปที่สาม ด้านหน้าหอพักที่อยู่ รูปห้องลงให้ดูแล้ว อาจารย์อยู่ห้องชั้นบทตรงกับประตูเลย ฝั่งอาจารย์จะเป็นผู้ชายอยู่ มีสามห้อง อีกฝั่งเป็นผู้หญิง ข้างล่างมีห้องดูทีวี โต๊ะปิงปอง โต๊ะเล่น pool ห้องครัว แล้วก็ที่ซักผ้าปกติก็ได้แค่ลงไปซักผ้า เพราะที่ห้องมีไมโครเวฟ กับตู้เย็น อยู่คนเดียวมันก็เลยสะดวกในการทำนั้นทำนี้ เป็นส่วนตัวดี ข้างในห้องหนาวมาก เป็นที่ปรับแอร์รวมอยู่ข้างนอก ต้องใส่เสื้อกันหนาว กางเกงขายาว พร้อมถุงเท้านอน แต่ข้างนอกโคตรร้อน ตอนนี้กำลังเข้าฤดูใบไม้ร่วง เดี๋ยวอากาศคงเปลี่ยนอีก

รูปที่สี่ สังเกตมา 2 อาทิตย์ แล้ว เวลามีกิจกรรมอะไรกัน เค้าชอบใช้ชอล์คเขียนประกาศบนทางเท้ากัน หลากหลายสีสัน บ้านเราคงโดนด่าอ่ะ

One Week in UA, Tuscaloosa

2010-08-20T23:51:00.004+07:00

ผ่านมาแปดวันแล้วกับการอยู่ที่ Tuscaloosa, Alabama ยังล้าและมีปัญหาเรื่องการปรับตัวนิดหน่อยครับ คงใช้เวลาอีกสักอาทิตย์น่าจะดีขึ้นกว่านี้ ตอนนี้ย้ายเข้ามาอยู่ที่ห้องพักตัวเองในหอพักมหาวิทยาลัยแล้ว เมื่อเช้านี้เอง กลับไปทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากครั้งที่แล้วก่อน

เช้าวันที่ 11 ที่ Los Angeles หลังจากไม่ได้นอนมาทั้งคืน ก็ไปต่อแถวเพื่อเข้าตรวจก่อนต่อเครื่องบิน ก็กะเวลาพลาดตามเคย เป็นคนเกือบสุดท้ายของเที่ยวบินอีกแล้ว ออก เวลา 09.05 ถึงสนามบิน Dallas Fort Worth น่าจะเป็น Texas เวลา 14.10 เป็นการเดินทางถอยกลับ เลยไม่แน่ใจว่ากี่ชั่วโมงจริงๆ ไปถึงสนามบินก็งงๆ นิดหน่อย ใหญ่มาก ต้องขึ้นรถไฟฟ้าไป Gate ที่จะต้องต่อเครื่องบินไป Birmingham มั่วไปจนถูกที่ ก็เลยหาอะไรกินก่อนขึ้นเครื่อง มีปัญญากินได้แค่ Lay กับชาเขียว Lipton แค่นัันก็เกือบ 5 ดอลลาร์แล้ว ต่อเครื่องบินตอน 15.05 ถึง Birmingham ตอน 16.50 ลงไปรับกระเป๋าแล้วก็เริ่มกังวลใจว่าแล้วกูจะหาคนที่มารับเจอได้ไงว่ะ โชคดีตอนที่กำลังรอกระเป๋า ก็เจอกับ Dr Robert Summers ถือป้ายชื่อเข้ามาถาม ทุกอย่างก็จบลงด้วยดี ออกจาก Birmingham ด้วยรถปิคอัพ Toyota Tundra คันใหญ่ของอาจารย์ ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงบ้านของ Dr Robert ที่เมือง Tusacaloosa

ได้รับการตอนรับอย่างดีจากอาจารย์และภรรยาแก ไปถึงก็กินข้าวเย็น ที่บ้านมีแขกที่มาอาศัยอยู่ก่อนแล้วหนึ่งคนเป็นดอกเตอร์จากประเทศจีน สรุปก็กินข้าวด้วยกัน 4 คน (มื้อเย็นส่วนใหญ่ก็มีแต่หนักๆ เช่น สปาเก็ตตี้ pizza ลาซานย่า ไก่ ตอนนี้น้ำหนักน่าจะขึ้น 55+ ส่วนมื้อกลางวันอาจารย์ก็จะห่อให้ไปกินทุกวัน น่ารักมาก) หลังจากกินเสร็จก็ออกไป Bestbuy เพื่อหา plug ข้อต่อเพื่อเสียบกับไฟอเมริกาสำหรับ notebook กลับมาถึงก็ต่อเน็ต ลองโปรแกรมโทรศัพท์ที่ไอ้ฮวกลงให้ ไม่มีปัญหา วันรุ่งขึ้นก็ไปมหาวิทยาลัย ติดต่อเรื่องหลายๆอย่าง รายงานตัว เปิดบัญชี ฉีดวัคซีน คุยเรื่องลงทะเบียนเรียน ไปห้องสมุด ตั้งแต่วันพุธถึงวันศุกร์ก็ประมาณนี้ มหาวิทยาลัยใหญ่มาก เดินทีก็หลายกิโล คงประมาณ มข แต่ใหญ่กว่าอีก มีรถวิ่งให้บริการในมหาวิทยาลัยอยู่สี่ห้าสาย อากาศข้างนอกร้อนมาก ประมาณ 38-40 องศา celsius ข้างในตึกก็เย็นมากเพราะแอร์ เวลาออกมาข้างนอกที เหมือนจะเป็นไข้ ยิ่งตอนลมร้อนปะทะที่หน้า สุดๆ ช่วงเย็นของแต่ละวันอาจารย์ robert ก็จะไปซื้อของที่ supermarket พาไปดูอะไรหลายๆอย่าง ที่นี่ที่แย่หน่อยก็คือไม่มีระบบการขนส่งมวลชน ต้องมีรถยนต์เป็นของตัวเอง จึงจะไปไหนมาไหนได้สะดวก แล้วเรื่องโทรศัพท์มือถือก็โคตรๆ เราโทรออกก็เสียเงิน รับสายก็เสียเงินเป็นนาทีเหมือนกับคนที่โทรมา

วันศุกร์อาจารย์จากจีนจะย้ายไปอยู่ apartment ของแก ก็เลยขอเลี้ยงเจ้าของบ้านด้วยการพาไปข้าวนอกบ้าน ไปกิน hamburger อันโคตรใหญ่ ก็อร่อยนะแต่กินลำบาก 55+ เราก็อาศัยว่าได้กินฟรีไปด้วย ถ้าอยู่บ้านส่วนใหญ่ก็ออนเอ็ม video call หลายคนคงได้ทักทายกันแล้ว

วันเสาร์ไป garage/yard sale กัน จะมีการลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ของเมืองว่าที่ไหนจะมีการขายอะไรบ้าง ก็คงประมาณเปิดท้ายขายของบ้านเรา แต่นี้เขาขายกันที่บ้านของเขาเอง ตรงสวนหน้าบ้าน โรงรถ หรือไม่ก็ทั้งบ้าน วิธีเดินทางก็อาจารย์เขาจะกรอกที่อยู่ที่ต้องการไปใน gps ของรถแล้วก็ให้มันนำทาง ก็เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่ดี ไปดูกันอยู่สองสามที่ ที่ที่เข้าท่าหน่อยมีอยู่ที่หนึ่งขายของเกือบทุกอย่าง เปิดบ้านทั้งหลังเลย ได้แผ่นเสียงมาจำนวนหนึ่ง 55+ ลืมบอกไปได้เพื่อนใหม่ที่เรียนสาขาเดียวกันจากโคลัมเบียชื่อ ฮูลิโอ ช่างพูดมาก ได้คนนี้ช่วยเหลือหลายๆเรื่อง เพราะยังไม่กล้าพูดหรือถามอะไรใครเหมือนเดิม วันนี้ไปกัน 4 คน มี Dr Robert , มิเชล อาจารย์จากจีน, แล้วก็ฮูลิโอ ช่วงบ่ายก่อนกลับก็แวะไปซื้อของที่ Walmart พวกเครื่องใช้ที่จำเป็นเมื่อต้องมาอยู่คนเดียว เตารีด ผ้าปูที่นอน หมอน ปัตตาเลียนตัดผม แล้วก็โทรศัพท์มือถือซึ่งเขาจะขายเป็น sim คู่กับเครื่อง ราคาก็ไม่แพงมากถ้าเอาแค่พอใช้ ประมาณพันนิดๆ แต่ค่าโทรนี่แหละเรื่องหนักใจ

วันอาทิตย์ อาจารย์ชวนไปโบสถ์ ก็เลยลองไปดูว่าเขาทำอะไรกัน ไปดูเขาร้องเพลงให้พระเจ้ากัน (เหมือนสวดมนต์ของศาสนาพุทธ แต่นี้เป็นร้องเพลง มีวงตนตรี มีโปรเจ็กเตอร์ฉายเนื้อร้องให้อ่าน เหมือนคาราโอเกะ) ได้เจอเพื่อนใหม่ชื่อ Ryan เป็นฝรั่งที่อยากพูดภาษาไทยมาก มาทักก็มาทักเป็นภาษาไทย แต่ฟังไม่ออก 55+ กำลังจะจบปีสี่ friendly มาก ชวนไปนั้นไปนี่ กินข้าวเที่ยงที่โบสถ์ แล้วก็กลับ ตอนบ่ายอาจารย์แวะไปบ้านที่ garage sale เมื่อวานอีก แกจะซื้อตู้ไม้ วันนี้พาภรรยาไปด้วย ได้วนกลับไปอีกรอบช่วงเย็นเพื่อไปขนตู้ไม้

ส่วนอาทิตย์นี้ก็วุ่นวายอยู่กับเรื่องส่งเอกสารไปที่ กพ สถานฑูตไทยที่ Washington DC เรื่องการจ่ายค่าเทอม การหาหอพัก แล้วก็การจ่ายค่าหอพัก ช่วงว่างก็ไปสิงสถิตย์อยู่ห้องสมุดของคณะ ช่วงเที่ยงไปอ่านการ์ตูนญี่ปุน เริ่มเรียนวันพุธ ออกอาการช็อคนิดหน่อย ตั้งตัวยังไม่ทัน เมื่อวานก็อีกวิชา หนังสือที่ต้องอ่านเยอะมาก งานก็เยอะ แล้วก็โหด คงต้องพยายามมากกว่าเดิมอีกหลายเท่าตัว เรียนไปปวดหัวไป อีกอย่างต้องหาซื้อหนังสือเรียนเองด้วยตามเว็บ used book เขาไม่ให้ถ่ายเอกสารเป็นเล่ม คงผิดกฏหมายอ่ะ เมื่อวานมีโอกาสได้กินข้าว ไปร้านอาหารจีนกับฮูลิโอ ได้กินซุป ข้าวผัด กับเนื้อ ราคาประมาณ เกือบ 300 เพราะต้องให้ค่าทิปด้วย

วันนี้เก็บของเสร็จแล้ว ว่าจะไปธุระที่ธนาคาร แล้วก็ไป shopping ซะหน่อย ช่วงเย็นจะกลับมาวางแผนทำงาน อ่านหนังสือต่อ สู้สู้

Quick Update from L.A.

2010-08-12T17:41:00.003+07:00

เป็นบันทึกที่เขียนไว้เมื่อวานครับ ตอนนี้ถึง Tuscaloosa อย่างปลอดภัยแล้วครับ

เที่ยงคืนโดยประมาณ วันที่ 10 ที่ Los Angeles International Airport (เวลาไทย 14.08 วันที่ 11)

นั่งรอขึ้นเครื่องต่อ อีก 11 ชม เพิ่งนั่งอ่านหนังสือที่พวกนักเรียนทำให้เสร็จ รู้สึกเหงา แปลกๆ คิดถึงทุกคน ไม่รู้ตอนนี้เรียนกันอยู่หรือเปล่า นึกออกแล้ว วันนี้มีกิจกรรม ไม่มีเรียนนี่น่า หลายคนคงกลับบ้านแล้ว เล่าเรื่องเมื่อวานดีกว่า ก่อนขึ้นเครื่องมีเรื่องทำให้เครียดมากมาย ตั้งแต่เช้า รถยางก็รั่ว พิธีหน้าเสาธงก็นาน เอกสารที่จะเอามาด้วยก็มั่วไปหมด ดีที่มีคนดูให้ส่วนหนึ่ง รีบขับรถกลับบ้านเพื่อเก็บของเข้ากระเป๋าแบบเออ บรรยายไม่ถูก(คนที่อยู่ในเหตุการณ์คงรู้ 55+) ขึ้นรถไปแล้ว กำลังจะออกจาก อำเภอบ้านใหม่ ก็มีโทรศัพท์ให้โทรไปติดต่อเรื่องสัญญาที่เขต หาว่าทำผิด ทั้งที่เจ้าหน้าที่ที่ สพฐ สั่งให้ อ. ทำเอง สุดท้ายก็จบด้วยดี เลยโคราชออกมา เกือบถึงสระบุรี ก็มีม็อบปิดถนนมิตรภาพ ต้องเข้าไปใช้ทางเลี่ยงเล็กๆ ติดอยู่เกือบ ชม. ทุกคนในรถเริ่มเครียด อยากรู้รายละเอียดของเหตุการณ์ อ. เองก็ความดันขึ้น 55+ สุดท้ายก็หลุดออกมาได้ ถึงสนามบิน 5 โมงเย็น ช้ากว่าที่คาดไว้ ประมาณชั่วโมง แต่ก็ยัง check in ไม่ได้ เพราะกระเป๋ายังอยู่กับแม่ที่มากับรถของครอบครัว ก็ต้องรอกันอีกพอควร ถ่ายรูปกับครูที่มาส่ง ลูกศิษย์ เพื่อนก็เริ่มทยอยมา ต๋อง หยก เอื้อ เจนจิรา โต้ย บอส กับ แฟน แล้วก็จอย มีคนโทรและส่งข้อความมาเรื่อยๆ สุดท้ายแม่ก็มาถึง เข้าไป check in ก็มีปัญหาอีก น้ำหนักกระเป๋าเกิน 23 กก. (โหลดได้ 2 กระเป๋า กระเป๋าละไม่เกิน 23 กก.) แม่กับจอยก็เลยต้องมาช่วยย้ายของออกจากกระเป๋าใหม่ จัดใส่ใหม่สองกระเป๋า จนได้ตามที่กำหนด แล้วก็เป็นบ้าอีก หาเอกสารรับรองจาก กพ. ไม่เจอ (สุดท้ายก็เจอในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง) รีบผ่านเข้าไปตรงตรวจคนเข้าเมือง 1 ทุ่มหน่อยๆ ทั้งๆที่ต้องขึ้นเครื่องตั้งแต่ 06.50 ผ่านขั้นตอนการตรวจ passport ตรวจกระเป๋า ก็ต้องวิ่งตาตั้งไปขึ้นเครื่อง เพราะ 19.18 แล้ว เครื่องบินออก 19.30 เหนื่อยมาก จนไปถึง gate ที่จะขึ้นเครื่อง ก็โดนแซวว่ายังไม่ใช่คนสุดท้ายครับ เหลืออีกสามคน 55+ ได้ที่นั่งแล้วก็โทรหาหลายๆคนที่โทรมาแล้วไม่ได้รับ แม่ เพื่อน ลูกศิษย์ และก็น่าจะรู้นะว่าโทรหาใครสุดท้าย (แต่โทรหาเป็นคนแรกเมื่อไปถึง 55+) อยู่บนเครื่อง 16 ชม. กว่าส่วนใหญ่ นอน ดูหนังไปแค่เรื่องเดียว ข้าวเย็นเป็นแกงเขียวหวานราดข้าว ดื่มไวน์ขาวไปแก้ว เป็นอะไรที่ผิดปกติมาก ที่ตัวเองไม่ยอมดูหนังหรือฟังเพลง ลุกไปเข้าห้องน้ำแค่ครั้งเดียว ตอนกินข้าวเมื้อที่สองบนเครื่อง เป็นไข่ยัดไส้ กับข้าวผัด แล้วก็ดูหนังไปด้วย เรื่อง sayonara Itsuki กินไปน้ำตาไหลไปอยู่สามรอบใหญ่ๆ คนนั่งข้างๆคงสงสัยมันเป็นบ้าอะไรว่ะ ไม่รู้เหมือนกันเป็นหนังญี่ปุ่นแต่เหตุการณ์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในไทย พูดถึงการทำตามความฝันของตัวเอง ความรัก การจากลา ไม่ได้ร้องไห้กับการดูหนังมานานแล้ว (ที่อินมากอาจเป็นเพราะมันพูดถึงการจากลา แล้วมันก็เกี่ยวกับสนามบินดอนเมือง กับ สุวรรณภูมิ มีฉากที่ตัวเอกตอนแก่กลับมาที่ไทยลงที่สนามบินสุวรรณภูมิ แล้วเจอเพื่อนเก่าที่มารับที่สนามบิน ฉากนั้นเขื่อนแตกเลย น้ำตาไหลไม่หยุด 55+ มาถึง Los Angeles ตอนสามทุ่มกว่า ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง รับกระเป๋า ตรวจกระเป๋า แล้วก็ไปส่งกระเป๋ากับเที่ยวไปต่อไป เดินหา Terminal 4 เพื่อรอต่อเครื่องตอน 9 โมงเช้า เงอะๆง่ะๆ แต่ก็ถามเอาจนได้ทุกอย่างที่จำเป้นสำหรับการต่อเครื่อง แล้วก็มานั่งอยู่ตรงนี้ แย่จัง นอนก็ไม่ได้!

Mini Fat in Khon Kaen

2010-07-26T07:32:00.007+07:00

Last Saturday, I went to see Mini Fat at KKU in Khon Kaen. In fact, it was a good chance to see some of my ex-students there before I go to the USA. We didn't have much time there; just 3 hours to watch the concert. However, I had a good time with them and the concert.

It's About Time!

2010-07-17T06:13:00.005+07:00

ช่วงนี้กำลังวุ่นๆ กับการสอนให้ได้มากที่สุด ใช้เวลาให้คุ้มค่า
มากที่สุดที่โรงเรียน กับเด็กๆ เหลืออีกไม่กี่วันแล้วที่จะได้อยู่
ที่นี้ และก็ไม่น่าเชื่อว่าจะอยู่มาตั้ง 11 ปี แล้ว
สำหรับคนที่ยังไม่รู้ อ. จะเดินทางไปศึกษาต่อในระดับปริญญา
เอกที่ University of Alabama ในวันที่ 10สิงหาคม 2553
ไปรับตั๋วแล้วจะแจ้งเวลาที่ชัดเจนอีกครั้งหนึ่งครับ
ยินดีกับลูกศิษย์ทุกคนๆที่รับปริญญาในปีนี้ครับ โต้ย เลย์
แนน และทุกๆคนที่ไปเจอมาที่จุฬาครับ

My Life with Two Dogs

2010-04-13T05:54:00.009+07:00

For the last two months, when I come home on the weekends I usually stay in my room going on the Internet and listening to my records. After turning the air conditioner on, they come in (The big one is called Bo and the small one is called Bie). They stay in my room all day mostly sleeping. They don't have to do or worry about anything. They are such happy and lucky dogs. For me, I don't know what I am doing now. I don't feel like doing anything anymore. Maybe it's good just to sleep in the room like my dogs.