Gdzie zaczyna się wojsko...

Chińskie myśliwce

2014-02-03T02:58:00.000-08:00

W internecie pojawiło się ciekawe zdjęcie przedstawiające sylwetki większości chińskich samolotów bojowych. Proszę się nie ekscytować to nie są prawdziwe maszyny ale wykonane w tej samej skali modele, jednak możliwość zobaczenia obok siebie sylwetek chińskich samolotów jest ciekawa.

Górny rząd od prawej:

Shenyang J-2, czyli licencyjny MiG-15 bis

Shenyang J-6, czyli licencyjny MiG-19

Chengdu J-7, czyli licencyjny MiG-21F-13, później rozwijany samodzielnie przez Chiny, przez lata podstawa chińskiego lotnictwa. Powstały bardzo mocno zmodyfikowane wersje, ukoronowaniem linii rozwojowej tej maszyny jest Chengdu FC-1

Shenyang J-8, dwusilnikowy samolot oparty na technologiach z MiG-21 (np. silniki), Niektóre źródła podają, iż jest on oparty na prototypie OKB MiG - Ye-152A, wdrożony w małych liczbach

Shenyang J-8II, opracowane przy współpracy z Rosją rozwinięcie J-8, najbardziej widoczna różnica to przekonstruowany nos z możliwością zamontowania dużego radaru, używany od połowy lat 90tych

Chengdu J-10, oparty na projekcie aerodynamicznym izraelskiego IAI Lavi (odpowiednik F-16), zbudowany przy użyciu rosyjskich technologii (silnik AL-31 z Su-27, radar Żuk)., obecnie pojawiają się informacje o udoskonalonym J-10B z m.in. nowym wlotem powietrza

Shenyang J-11, czyli licencyjny Su-27SK, licencyjna produkcja rozpoczęła się w połowie lat 2000nych, wcześniej używano maszyny dostarczone z Rosji, już bez licencji Chiny zaczęły modyfikować maszynę, tak powstał zlokalizowany J-11B, wielozadaniowy J-16 i pokładowy J-15

Dolny rząd od prawej:

Nanchang Q-5, maszyna uderzeniowa, rozwinięcie J-6, wydłużono kadłub, powiększono skrzydła, przekonstruowano wloty powietrza dając maszynie nos w którym znajdował się radar

Xian JH-7 (aka FBC-1), bombowiec taktyczny klasy Su-24, opracowanie własne Chin jednak technologicznie maszyna jest zacofana o jakieś 15-20 lat względem Rosji, pierwsze maszyny zostały dostarczone w 2004.

6 kroków ku nowoczesnym Wojskom Lądowym

2014-01-23T06:10:00.000-08:00

Rozmowa ze znajomym zainspirowała mnie do spisania kroków potrzebnych do uczynienia z polskich wojsk lądowych wojsk na odpowiednim poziomie.

Krok 1: Zacząć liczyć

Polskie Wojska Lądowe to ok 45 tyś żołnierzy w ludziach, trzy dowództwa dywizji i 12 brygad tzw. ogólnowojskowych w strukturach. Dla porównania Deutsche Heer to ok 65 tyś żołnierzy i 2 dowództwa dywizji i 7 brygad (w obu przypadkach wliczając wojska pow-des). Po co nam papierowe jednostki? Ściśle określmy ile i jakich jednostek wysokiej gotowości chcemy posiadać, a ile jednostek rezerwowych (obsadzony NSRami). Wyraźnie rozdzielmy jedne od drugich. Nie muszę pisać, które powinny mieć większy priorytet w otrzymywaniu nowoczesnego sprzętu.

Krok 2: Wprowadzić taktyczny system wspomagania dowodzenia

Na całym świecie używane są systemy wspomagania dowodzenia, u nas systemy takie istnieją tylko na najwyższych szczeblach drabiny dowodzenia, nie ma ich tam gdzie są (moim zdaniem) jeszcze bardziej potrzebne tj. na szczeblach średnich – tu zmiany w sytuacji są bardziej dynamiczne i szybkie spojrzenie na ekran komputera z informacją o położeniu i sytuacji wojsk własnych będą miały bardzo duże znaczenie dla świadomości dowódcy o pododdziałach, którymi dowodzi. Głównymi beneficjentami takiego systemu dowodzenia byli by dowódcy kompanii i batalionu, a także dowódcy plutonów (w zakresie kontaktu z górą). Przenośną końcówką takiego systemu dysponować powinni wszyscy dowódcy od dowódcy plutonu wzwyż (obecnie dysponują oni przenośnym radiem obsługiwanym przez radiotelefonistę, wystarczyłoby, aby było to radio z transmisją danych i dodanym terminalem systemu).

Końcówki systemu przekazujące informację do niego winny być zainstalowane na WSZYSTKICH wozach bojowych. Czujniki obejmować powinny nie tylko informacje o położeniu (z odbiornika GPS lub systemu nawigacji bezwładnościowej), ale i informacje o wozie, jakie da się uzyskać z zainstalowanych w nim czujników – zapas amunicji i paliwa, czas od ostatniego otwarcia ognia (w domyśle kontaktu ogniowego), informacje o odpaleniu systemu pożarowego lub automatycznej zasłony dymnej (czy wóz jest pod ogniem?), czy wreszcie podstawowe informacje systemu diagnostycznego wozu. To nie jest czarna magia. Informacje takie wymagają stosunkowo wąskiego i łatwego do przesłania pasma danych – zupełnie inna sprawa niż w wypadku transmisji wideo, która zajmuje dużo większe pasmo będąc jednocześnie o wiele mniej użyteczną.

I zostawić żołnierzy w spokoju! Za nich odpowiadają dowódcy drużyn i plutonu, w odróżnieniu od pojazdów żołnierze nie mają zasilania w energię elektryczną i łączności niezbędnej do przekazania informacji do systemu dowodzenia, nie wspominając o tym, że podłączenie każdego żołnierza do systemu nie tylko było by o wiele bardzie kosztowne, ale i w stopniu geometrycznym zwiększyłoby ilość przesyłanych w systemie informacji. W przyszłości może to się zmieni, ale obecnie podłączanie żołnierzy pod system BMS nie jest dobrym rozwiązaniem.

Co ciekawe program modernizacji BWP-1 do wersji Puma zakładał wprowadzenie systemu Jaśmin-Fonet (i nieco wymuszonej współpracy Teldatu z WB), założenia tego systemu były ciekawe. O ile modernizacja BWP-1 była niecelowa, o tyle założenia budowy tego systemu dowodzenia mogły zostać zaadaptowane do programu Rosomak.

Krok 3: Zbudować jednostki Rosomaków

Pomimo iż Rosomak to dobry wóz odziały i odziały nimi dysponujące są kulawe ze względu na brak systemu. Na system ten składa się opisany wyżej system dowodzenia, ale i system logistyki i zabezpieczenia wozów czy wozy w wersjach specjalistycznych, których nie ma, pomimo iż program kto ma już ponad 10 lat! Brak spraw, które są podstawowe. Dlaczego różne pododdziały mają dysponować zupełnie różnymi wozami dowodzenia na bazie Rosomaka? Czy nie powinna to być jedna platforma a różnice winny się sprowadzać jedynie do zainstalowanych środków łączności i oprogramowania (tak by w warunkach bojowych możliwa była zmiana roli wozu)? Dlaczego batalionowe moździerze mają mieć własne wozy rozpoznania ( i to na nietypowym nośniku – odziały Rosomaków miały być zunifikowane wokół jednej platformy), czy będą one realizować zadania ogniowe samodzielnie? Czy tak trudno spojrzeć, że amerykanie mają w każdej kompanii wóz dedykowany do naprowadzania ognia (nie rozpoznawczy, ale działający w linii innymi wozami kompanii) używany do naprowadzania ognia moździerzy batalionu a także artylerii wyższego szczebla i lotnictwa? Może tak zamiast ciągłych zabaw w reorganizacje najwyższych struktur ktoś zajmie się tymi niższymi z zakresu pluton-kompania, których sprawność decyduje o skuteczności pododdziału? Od lat nie było tu zmian, a rozwój techniczny całkowicie zmienił podejście do różnych zagadnień.

Krok 4 Zbudować Jednostki Leopardów

Ostatnio cieszymy się przejęciem kolejnych dobrych czołgów Leopard 2, pamiętajmy jednak, iż same czołgi są nic niewarte! Konieczne jest stworzenie systemu brygady ciężkiej podobnie jak w przypadku Rosomaków. Tu zdanie jest o tyle trudniejsze, że oprzeć się należy na kilku, nie jednej platformach. Obecna sytuacja nie nastraja dobrze – położono tak prozaiczną sprawę jak wozy zabezpieczenia technicznego. Stwórzmy ciężkie jednostki na światowym poziomie, nawet, jeśli będą to tylko 2 brygady. Nowoczesne czołgi (co w nich zmienić w szczegółach napisze, kiedy indziej ale wozy powinny mieć ten sam system dowodzenia co Rosomaki), nowoczesne haubice, wozy wsparcia (wzt, mosty czołgi inżynieryjne) i nowoczesne ciężkie bwp (jaki sens jest pływających bwp w brygadzie gdzie będzie co najmniej 150 wozów niepływających o masie ponad 55 ton?).

Czołgi Leopard 2 wymagają modernizacji, ale chyba mało kto zdaje sobie sprawę jak długim i mozolnym procesem będzie ta modernizacja, same prace na wozach mogą zająć 10 lat (przy przerobie 20-30 wozów miesięcznie). Zastanowić się również trzeba czy wozy pomocnicze jak wozy ewakuacji medycznej czy dowodzenia nie mogłyby być oparte na tańszych w utrzymaniu Rosomakach. W Niemczech, które tak często tu cytuje ciężkie brygady (tj. wyposażone w czołgi Leopard 2 i bwp Puma) wozy dowodzenia czy ewakuacji medycznej będą używać na bazie kto Boxer.

Krok 5 Zbudować założenia dla Rosomaka 2

Założenia dla Rosomaka 2 muszą powstać już. Koncepcyjnie Rosomak 2 powinien być traktowany, jako nowa platforma. Po pierwsze wojsko chce nowej wieży (najprawdopodobniej będzie to wieża bezzałogowa z HSW), po drugie inne podwozie, nie ważne czy będzie to zmodernizowane AMV czy zupełnie nowe, kto - nie mi decydować. Na pewno gotowe są plany ulepszenia Rosomaka czy to mocniejszym powerpackiem, czy lepszym systemem klimatyzacji, czy nowym systemem energetycznym. Kluczowym zagadnieniem pozostaje jednak unifikacja - unifikacja, 2 stare brygady winny używać wozów opartych na starej platformie (obecnym Rosomaku, włącznie z wersjami, których jeszcze nie ma), kolejne brygady na nowej. Tak, więc Rosomak 2 to program dwuetapowy, wpierw stworzenie nowej platformy, później zaadaptowanie wersji specjalistycznych na tą platformę.

Krok 6 Zapewnić wyposażenie przejściowe

Doprowadzenie brygad Rosomaków do pełnej zakładanej sprawności zajmie, co najmniej 5 lat. Brygady Leopardów 2 to, co najmniej 10 – 15 lat (modernizacja ok 250 czołgów, wprowadzenie nowych haubic, bwp i innych wozów). Opracowanie platformy Rosomaka 2 (w tym wieży), co najmniej 5 lat, wprowadzenie, co najmniej drugie tyle. Konieczne jest zbudowanie wyposażenia przejściowego opartego na czołgach PT-91, (które potrzebują nowych armat i amunicji, modernizacja sko i systemu stabilizacji też wydaje się zasadna), BWP-1 czy 2S1T (z systemem Topaz). W miarę wprowadzania nowszych, wyżej wymienionych wzorów uzbrojenia to wciąż wartościowe wyposażenie mogłoby znaleźć się na wyposażeniu jednostek wysoko skadrowanych. Również te odziały powinny otrzymać nowy taktyczny system dowodzenia, jednak oszczędnościowo otrzymaliby go dowódcy od dowódcy kompanii wzwyż. Pamiętać należy, że Rosjanie świadomi, iż nie mogą z dnia na dzień uzyskać skokowego wzrostu, jakości podejmują podobne działania (jak modernizacja czołgów T-72B3).

Jak?

Tłumacząc powyższe założenia na realia polskie rozumieć trzeba to tak:

posiadania 2 brygad opartych na platformie kto Rosomak (obecnie są to 12 i 17 BZ);

posiadania 2 brygad ciężkich wyposażonych w czołgi Leopard 2 i nowy, ciężki bwp (obecnie czołgi Leopard 2 używa 10 BKPanc, moim zdaniem najlepszym kandydatem do otrzymania czołgów Leopard 2 jest obecna 2 BZ);

posiadania 2 brygad opartych na nowym, kto – zmodernizowanym AMV XC-400 lub zupełnie nowej konstrukcji; warto zadać sobie sprawę z faktu że opracowanie zupełnie nowego wozu wiąże się z ryzykiem, rozwinięcie używanej już konstrukcji ma swoje zalety;

utrzymania jednostek wyposażonych w tradycyjne wozy, jako jednostek niskiej gotowości, obsadzonych w większości żołnierzami NSR. Wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy jednostkami zawodowymi, a rezerwowymi ułatwi np. wysyłanie na misje całych pododdziałów tych pierwszych. Wybór ewentualnych następców PT-91 i BWP-1 w tych jednostkach powinien zostać wstrzymany do czasu ostatecznego zakończenia przezbrajania brygad Rosomaków, i do czasu zaawansowanych prac w programach brygad ciężkich i nowego kto.

Jaki wzt dla Leopardów?

2013-12-06T09:52:00.000-08:00

W poprzednim wpisie poruszyłem sprawę wozów pomocniczych dla czołgów Leopard 2 (zarówno przejętych w 2002 jak i tych, które mają być przejęte w 2014). Zgodnie z opublikowaną w „mediach monowskich” rozpiską przejmiemy wozy Bergepanzer 2 oparte na produkowanym od 1965 roku czołgu Leopard 1. Przy masie ok 40 ton, napęd stanowi w nim 830 konny silnik MTU MB 838 Ca M500, wyposażony on jest w ramie dźwigu o nośności 13 ton. Obecnie wojsko posiada 14 pojazdów (10 wzt i 4 mosty) oparte na podwoziu czołgu Leopard 1. Wraz z kolejnymi wzt ich liczba wzrośnie do 32.

Duński Bergepanzer Wisent (modernizacja Bergepanzer 2) - maksimum możliwości jakie da się uzyskać na tej platformie, wciąż za mało by skutecznie wspierać 60 tonowy czołg

Nie wyprzedza on możliwościami polskiego WZT-3M opartego na czołgu T-72. Polska konstrukcja przy masie ok 42 ton napędzana jest 850 konnym silnikiem S-12U, podstawowym elementem wyposażenia jest dźwig o nośności 15 ton. Obecnie wojsko posiada ponad 1000 pojazdów z rodziny T-72 w tym ok 270 z silnikiem S-12U.

Dodać można, iż w ramach kontraktu na dostawę czołgów PT-91M dla Malezji opracowany został wóz WZT-4 o masie 45 ton, napędzany silnikiem o mocy 1000 koni mechanicznych i wyposażony w żuraw o nośności 20 ton.

Na stronach Instytutu Uzbrojenia znaleźć możemy informacje o przeprowadzeniu dialogu technicznego na temat modernizacji wozów Bergepanzer 2. Czy na pewno ma to sens w przypadku tych przestarzałych technicznie i moralnie, jak i nietypowych w polskich warunkach wozów?

Bergepanzer 2 mają wspierać czołgi Leopard 2, które w zależności od wersji są 10 do 15 ton cięższe od czołgów PT-91 (wspieranych przez posiadające zbliżone możliwości WZT-3M).

Możliwe rozwiązania to:

- Zakup rozwiązania niemieckiego opartego na bazie podwozia czołgu Leopard 2 – czyli wozu zabezpieczenia technicznego Bergepanzer 3 (oraz innych wozów pomocniczych). Bergepanzer 3 o masie ok 55 ton wyposażony jest w silnik o mocy 1500 km oraz ramię o nośności 30 ton. Wojsko zamierza posiadać łącznie ok 250 czołgów Leopard 2 z którymi pojazd ten był by zunifikowany.

- Zakup używanych podwozi czołgów Leopard 2 i przebudowanie ich w kraju na przeznaczony do wsparcia 60 tonowych Leopardów 2A5 wóz WZT-5. OBRUM Gliwice mogłoby wykorzystać doświadczenia z opracowywania wozów WZT-3 i WZT-4 jak również innych wozów pomocniczych (takie podwozia mogłyby również stanowić bazę dla mostu Daglezja-G oraz czołgu inżynieryjnego).

Daglezja-G na przedłużonym podwoziu T-72

- Opracowanie wozów przeznaczonych do wsparcia czołgów Leopard 2 na bazie technologii posiadanych w kraju (czyli praktycznie na bazie wydłużonego podwozia T-72 – podobnego do używanego na pierwszym wozie Daglezja-G). Pomimo oparcia się na elementach T-72 konieczne było by zastosowanie nowego,mocniejszego napędu.

Nie podejmuje się wyrokować, które rozwiązanie było by najlepsze, jednak każde z nich wydaje mi się lepsze od rozwiązania opartego o (nawet zmodernizowane) wozy Bergepanzer 2. Większość użytkowników cięższych wersji Leoparda 2 wybrało użycie nowych wzt, jedynym użytkownikiem który postanowił zmodernizować Bergepanzer 2 jest Dania, użytkownik Leopard 2A5DK. Kraj ten wysłał swoje czołgi do Afganistanu gdzie ze względu na górzysty teren wyjątkowo mocno ujawniły się wady słabych, zmodernizowanych Bergepanzer 2 Wisent, co doprowadziło do opracowania wozu Wisent 2 (który może zostać skonfigurowany zarówno jako wzt jak i jako czołg inżynieryjny) - ale już na podwoziu czołgu Leopard 2.

Polska może potrzebować między 30 a 50 wzt dla wsparcia ciężkich pojazdów takich jak czołgi Leopard 2A4 (ok 55 ton), Leopard 2A5 (ok 60 ton) oraz haubice Krab (ok 55 ton).

Stare, niemieckie czołgi

2013-11-26T05:44:00.000-08:00

Stało się. Wielokrotnie poruszałem na tym blogu sprawę przejęcia kolejnej partii czołgów Leopard 2, przejmiemy 119 wozów w tym 105 wozów wersji A5. Umowę na dostawę czołgów z Bundeswehry podpisali ministrowie obrony Polski i Niemiec. Używane czołgi trafią do polskiej armii w ciągu 2 lat. Zapłacimy Niemcom za pakiet na który składają się czołgi, wozy pomocnicze, samochody ciężarowe małej i średniej ładowności oraz samochody osobowo-terenowe ok. 180 mln Euro. Przyjrzyjmy się bliżej przejęciu przez wojsko wozów określanych w mediach jako „stare, niemieckie czołgi”.

Czołgi Leopard 2 A5

Leopardy w Polsce

Pierwsze wozy tego typu wraz z kompletnym wyposażeniem 2 batalionów pancernych Polska przejęła w 2002 roku. Były to najnowsze dostępne wozy wersji A4 pochodzące z 5 serii produkcyjnej.

Pamiętać należy, iż już w 2008 roku bliscy byliśmy przejęcia II partii wozów w wersji A4, wozy zostały już wstępnie wyselekcjonowane. Niestety transakcja nie doszła do skutku a wozy trafiły ostatecznie do Chile.

Obecnie pojawiła się niepowtarzalna okazja przejęcia wozów wersji A5 a więc dorównujących poziomem wyposażenia wozom używanym w Bundeswehrze. Od niemieckich wozów wersji A6 odróżnia je jedynie posiadanie krótszej armaty o lufie długości 44 kalibrów (najnowsze wozy posiadają dłuższą lufę o długości 55 kalibrów, jej zastosowanie pozwala na uzyskanie większej prędkości wlotowej pocisków).

Przejęcie dodatkowych wozów pozwoli na bezpośrednie zastąpienie części (a pośrednio, ze względu na większą wartość bojową zapewne wszystkich) czołgów T-72.

Rodowód

Produkcja czołgów Leopard 2 rozpoczęła się w 1979, pierwsze wersje nie posiadały docelowego wyposażenia (posiłkowano się mi. SKO czołgu Leopard 1). Łącznie na potrzeby niemieckie, wyprodukowano 2125 czołgów w 8 seriach produkcyjnych.

1 seria, 1979-82, czołgi Leopard 2 (A0), 380 wozów, w latach 84-87 zmodernizowane do wersji A2;

2 seria, 1982-83, czołgi Leopard 2 A1, 450 wozów;

3 seria, 1983-84, czołgi Leopard 2 A1, 300 wozów;

4 seria, 1984-85, czołgi Leopard 2 A3, 300 wozów;

5 seria, 1985-87, czołgi Leopard 2 A4, 370 wozów;

6 seria, 1988-89, czołgi Leopard 2 A4, 150 wozów;

7 seria, 1989-90, czołgi Leopard 2 A4, 100 wozów;

8 seria, 1991-92, czołgi Leopard 2 A4, 75 wozów

Do 1995 wszystkie wozy wcześniejszych wersji zostały przebudowane do wersji A4.W tym samym roku rozpoczął się program przebudowy nowszych wozów wersji A4 na wersje A5. Co ciekawe w procesie modernizacji wykorzystano najnowsze kadłuby wozów serii 6, 7 i 8 (oraz prawdopodobnie, co najmniej 25 wozów 5 serii), ale za to najstarsze wieże (z 1 serii produkcyjnej). Spowodowane było to jedynie stosunkowo niewielką integracją w kadłub pojazdu – zmiany objęły nowy właz kierowcy, dodatkowe opancerzenie frontu kadłuba oraz instalacje kamery wstecznej. Dużo głębsze prace objęły wieże, które zostały głęboko przebudowane, celownik dowódcy przesunięty został z pozycji przed włazem dowódcy, do tyłu za właz (wymagało to nowego kanału optycznego), celownik działonowego przesunięto w górę, wieża otrzymała charakterystyczne kliny, których zadaniem jest stępić bądź złamać penetrator pocisków przeciwpancernych, wzrost masy wieży (z 17 do 21 ton), jak i zastosowanie najstarszych (posiadających najsłabszy pancerz) wież wskazywać może na to, iż wymienione zostały wkłady zasadniczego pancerza wieży.

Ostatnie wozy wersji A5 odebrano w 2002 roku, modernizacji poddano łącznie 350 wozów w dwu transzach 225 wozów w latach 1995-98 i 125 wozów w latach 1999-2002. Od 2001 Rozpoczął się program modernizacji wozów do wersji A6, objął on 160 wozów wersji A5 (na tych wozach prace objęły jedynie wymianę armaty i systemów bezpośrednio z nią współdziałających) oraz 65 wersji A4 które tym razem zostały w pełni rewitalizowane i uzyskały dodatkowe elementy wyposażenia zwiększające odporność wozów na miny (wozy oznaczone A6M).

Przejęcie

Ćwiczenia SteadfastJazz, polski Leopard 2 A4 podczas polowej wymiany powerpacka, wykonywanej przy pomocy wzt Bergepanzer 2

Zgodnie z upublicznionymi informacjami Wojska Lądowe otrzymają:

105 szt. czołgów Leopard 2A5;

14 szt. czołgów Leopard 2A4;

18 szt. ciągników pancernych Bergepanzer 2;

120 szt. samochodów ciężarowych średniej ładowności Mercedes DB1017A (5 tonowe, klasy nowego Jelcza);

40 szt. samochodów ciężarowych małej ładowności Mercedes Unimog U-1300L(2,5 tonowe);

40 szt. samochodów osobowo-terenowych Mercedes MB 250.

Nie będę skupiał się na pojazdach kołowych, które na pewno znajdą zastosowanie, pojazdów tej klasy nigdy dość, zwłaszcza w naszym wojsku, w którym dużo jest wozów przestarzałych i wyeksploatowanych.

Swoją drogą, pojecie "ciągników pancernych" oddawało zadania wozów tej klasy gdzieś tak w trakcie i krótko po II WŚ.

Z pierwszą partią przejęto 128 czołgów wersji A4 które znajdują się na wyposażeniu:

1. batalion czołgów 10BKPanc – 58 wozów

2. batalion czołgów 10BKPanc – 58 wozów

Ośrodek Szkolenia „Leopard” – 12 wozów

Liczbę obecnie przejętych wozów zinterpretować można w sposób następujący:

Batalion czołgów – 58 wozów wersji A5

Batalion czołgów – 14 wozów wersji A4 (jedna kompania) + 44 wozy wersji A5 (pozostałe 3 kompanie i wozy dowódcy brygady)

Ośrodek Szkolenia „Leopard” – 3 wozy (by umożliwić szkolonym zapoznanie się z również z wersją A5)

Zwraca uwagę brak wozów klasy M113 i M577 jak przejęte z I partią. Ich obecność pozwala na wykorzystanie w batalionach niemieckiego systemu dowodzenia, który choć prosty sprawdza się i lepszy jest od „analogowego” dowodzenia w pozostałych oddziałach Wojsk Lądowych. Wozy ewakuacji medycznej na bazie M113 bezpośrednio współpracują z wzt, wzt ewakuuje wóz bojowy, medyczny M113 potencjalnie ranną załogę.

Kolejny problem, to brak mostów towarzyszących, z pierwszą partią przejęte zostały mosty Panzerschnellbrücke Biber (oparte na podwoziu Leopard 1) wyposażone w przęsło o nośności MLC-60 o wystarczającej nośności dla czołgów Leopard 2 A4 (ok 55 ton) jednak zbyt małej dla wozów wersji A5 (ok 59,5 ton) tak, więc przejmowanie mostów tych było by niecelowe. Niemcy wraz z czołgami Leopard 2 używają mostów Panzerschnellbrücke Leguan (na podwoziu Leopard 2) o nośności MLC-70, nie mają jednak zbędnych wozów które mogli by przekazać Polakom. Tą samą nośność posiada prototypowy, polski most Daglezja-G osadzony na wydłużonym podwoziu T-72 (z dwuczłonowym przęsłem typu nożycowego).

Podobny problem występuje w przypadku wozów zabezpieczenia technicznego, jednym z podstawowych zadań tych wozów jest ewakuacja (holowanie) uszkodzonych czołgów. Wraz z pierwszą partią Leopardów 2 przejęto wozy Bergepanzer 2 (również na bazie Leoparda 1), dysponują one napędem o mocy 830 KM, co nie jest wystarczającą mocą do holowania wozów tak ciężkich jak Leopard 2 (zwłaszcza cięższej wersji A5). W pakiecie znajduje się informacja o przejęciu aż 18 wozów, wskazywać to może, iż wozy będą używane parami, co niwelować może skutki niewystarczającej mocy wozów. Podobny problem występuje w US Army gdzie do wsparcia czołgów M1 Abrams używane są wzt M88 oparte na podwoziach czołgów Patton. Do ewakuacji czołgu M1 potrzebne są dwa wozy. Obecnie w Deutsches Heer używane są oparte na bazie podwozia Leoparda 2 (napęd o mocy 1500 KM) wozy Bergepanzer 3 Büffel, używane w liczbie jednego na kompanię (14 czołgów).

wzt Bergepanzer 3 Büffel

Optymalnym rozwiązaniem sytuacji było by oparcie się na systemie niemieckim i zakup wozów opartych na podwoziach czołgu Leopard 2, mosty Panzerschnellbrücke Leguan i wzt Bergepanzer 3 Büffel. Wozy te trzeba by kupić, jako nowe lub przebudowane z używanych podwozi czołgów. Pamiętajmy, iż obecnie ma miejsce dialog techniczny dotyczący modernizacji wozów wersji A4, które (zwłaszcza, jeśli otrzymają dodatkowe opancerzenie) mogą zrównać się masa z wozami wersji A5 (masa wozów A4 z opancerzeniem IBD Evolution to ok 60 ton) i również wymagać będą mocniejszych mostów i wzt. Odziały wyposażone w Czołgi leopard 2 najprawdopodobniej otrzymają również armatohaubice Krab, o podobnej masie.

Niezbędne jest również wprowadzenie na wszystkich perspektywicznych wozach (a więc na Leopardach wszystkich wersji, czy na transporterach Rosomak) nowoczesnego systemu dowodzenia i wymiany informacji (co najmniej klasy amerykańskiego Blue Force Tracking).

Gdzie?

Ważnym pytaniem jest, do której jednostki wojskowej trafią kolejne wozy. Siły pancerne są obecnie redukowane, dlatego ważne jest, aby czołgi trafiły w pobliże największych ośrodków szkolenia poligonowego, co przez lata eksploatacji wozów da ogromne oszczędności w przypadku, gdy niezbędny był by transport czołgów na poligon.

Jedną z propozycji jest 1. Warszawska Brygada Pancerna z podwarszawskiej Wesołej, z ww. powodów nie jest to dobry pomysł. Inną pojawiająca się propozycją jest 34. Brygada Kawalerii Pancernej z Żagania (położona w pobliżu jednego z największych poligonów – zespołu Żagań – Świętoszów), dodatkową zaletą, (ale i wadą) jest bliskie położenie 10. Brygady Kawalerii Pancernej – pierwszego użytkownika Leopardów w Wojskach Lądowych. Zastanowić się trzeba czy taka koncentracja potencjału pancernego jest właściwa. Dodatkowym argumentem powinien być fakt, iż 34. Brygada jest jednostka niskiej gotowości ( ta sama dywizja dysponuje 10. BKPanc z Leopardami 2 i 17. BZ z Rosomakami)

Moim typem niezmiennie pozostaje obecne 2. Brygada Zmechanizowana ze Złocieńca, położona w bezpośredniej bliskości zespołu poligonów Drawsko Pomorskie. 2. BZ wchodzi w skład 12. Dywizji Zmechanizowanej, która dysponuje obecnie zaledwie jednym batalionem czołgów PT-91, dla porównania 11. dywizja posiada cztery bataliony czołgów (2 PT-91 i 2 Leo2A4) zaś 16. dywizja pięć (1 PT-91, 4 T-72). Obecna reforma zakłada wzmocnienie dywizji jednak jak możemy mówić o wzmocnieniu dywizji, gdy 12 DZ dysponuje zaledwie jedynym batalionem i to dyskusyjnie nowoczesnych czołgów? Przejęcie czołgów przed tą jednostkę wymagać będzie inwestycji jednak podobne niezbędne będą w praktycznie każdym innym miejscu.

System!

Przejęcie samych czołgów należy rozpatrywać jednoznacznie pozytywnie, jednak pamiętać należy, że same czołgi tak naprawdę nic nie znaczą. Są one zaledwie elementem systemu. Systemu, na który składać się muszą również wozy wsparcia (wozy zabezpieczenia technicznego, mosty towarzyszące), nowoczesny system dowodzenia, łączności oraz zarządzania polem walki, pamiętać należy o wprowadzeniu nowoczesnych środków dowodzenia również dla dowódców niższego szczebla (dowódcy plutonu, kompanii i batalionu). Sam związek taktyczny wyposażony w Leopardy także musi być sensownie umieszczony w strukturach szczebla operacyjnego.

Jaka piechota zmechanizowana?

2013-10-17T06:27:00.000-07:00

W taktyce użycia podstawowych pododdziałów piechoty zmechanizowanej i zmotoryzowanej wyróżnić można dwa różne, ale nie koniecznie u nas rozróżniane typy piechoty.

Pierwszym typem piechoty jest typowy pododdział piechoty zmechanizowanej wyposażonej w nowoczesny wóz bojowy. Wóz taki w dzisiejszych czasach cechuje się masą od 20 kilku do nawet ponad 40 ton, armatą automatyczną sprzężoną z nowoczesnym systemem kontroli ognia, systemem stabilizacji oraz chłodzoną kamerę termowizyjną oraz przeciwpancerny pocisk kierowany. Całe to wyposażenie pozwala na prowadzenie ognia na dystansach od 1500 do 2000 m (w przypadku ppk nawet dalej) w ruchu i w każdych warunkach atmosferycznych. Oczywiste staje się, iż zdolności ogniowe takiego wozu bojowego znacznie przewyższają zdolności ogniowe desantu, który w tym wypadku pełni jedynie rolę pomocniczą. Do działania wchodzi on jedynie, jako osłona wozu bądź w sytuacjach szczególnych. Jest to typowy przykład pododdziału zmechanizowanego. Za sztandarowy przykład takiego pododdziału uznać można np. pluton wozów bojowych M2 Bradley, choć innych przykładów podobnych wozów używanych w ten sam sposób nie brakuje, są to wozy MCV-80 Warrior, CV-90, ASCOD Ulan/Pizzaro czy Puma.

Drugi przykład to pododdział piechoty wyszkolony do działania samodzielnie, dla którego wóz bojowy jest jedynie środkiem transportu, jednak w sytuacji bojowej nie angażuje się on bezpośrednio w działania bojowe, po spieszeniu desantu wycofuje się na bezpieczny dystans. W tym wypadku zarówno poszczególne drużyny jak i cały pluton są liczniejsze i dysponują większą ilością typowych dla piechoty środków bojowych jak uniwersalne karabiny maszynowe, karabiny wyborowe, granatniki 40mm, granatniki przeciwpancerne lub lekkie wyrzutnie ppk. Typowym przykładem takiej piechoty jest pluton piechoty używający transporterów Stryker M1126 ICV.

Podkreślić należy iż zaklasyfikowanie jednostki piechoty do jednego z wymienionych wyżej dwu typów piechoty nie zależy od masy czy typu trakcji wozów działających wraz piechotą. Do pierwszego typu zaliczyć można jednostki piechoty US Army (Infantry Brigade Combat Team) które pomimo iż używają lekkich pojazdów typu HMMWV to te pojazdy są podstawowym środkiem ogniowym, i wokół nich koncentrują się działania drużyn. Do drugiego typu zaliczyć można izraelskie pododdziały używające ciężkich transporterów Namer, które pomimo masy ok 60 t stanowią jedynie środek transportu dla piechoty, uzbrojenie wozu służy głownie do samoobrony.

Ktoś może zadać pytanie które rozwiązanie jest lepsze? Odpowiedź brzmi: oba! W pewnych sytuacjach jak typowe działania w terenie otwartym lepszy będzie model małego oddziału wspierającego wóz bojowy. W innej sytuacji jak działania w trudnym terenie (np. górskim lub miejskim) swoją przewagę może pokazać model bliżej odpowiadający klasycznej piechocie. Dodatkową cechą klasycznej piechoty jest jej lepsze przystosowanie do przerzutu innymi środkami transportu. Pododdział taki zamiast przy użyciu etatowych transporterów może zostać przerzucony w skali taktycznej np. przy użyciu śmigłowców klasy CH-47 Chinook, po czym wejść do działań bojowych bez straty możliwości (ponieważ opierają się na sile piechoty, nie na wozie bojowym). W skali strategicznej przystosowany do takich działań pododdział może być łatwo przerzucony, choć by samolotami klasy C-295M (nie mówimy tu o piechocie aeromobilnej w typowym, polskim rozumieniu tego terminu, ale zwykłej piechocie lepiej dostoswanej do przerzutu).

Kilka wniosków

Po pierwsze zdać sobie musimy sprawę, czym tak naprawdę dysponujemy. Pomimo semantyki mówiącej o „transporterach Rosomak” i pododdziałach „zmotoryzowanych” to Rosomaki obecnie używane przez 12. i 17. Brygadę Zmechanizowaną uznać należy za wozy bojowe używane w sposób bardziej typowy dla oddziałów zmechanizowanych. Nieliczna piechota (5 żołnierzy desantu) stanowi zaledwie osłonę dla wozu bojowego.

Pluton piechoty używający do transportu pojazdów M1126 ICV, widoczna jest duża liczebność desantu - aż 34 żołnierzy z wyłączeniem sekcji dowodzenia. Pluton Piechoty Morskiej jest jeszcze liczniejszy, obejmuje 39 żołnierzy (bez sekcji dowodzenia), za środek transportu mogą służyć dwa transportery opancerzone AAV7. Dla porównania polski pluton na Rosomakach to 20 żołnierzy desantu.

Nieco inną sytuację mamy w obecnych jednostkach używających BWP-1, zwłaszcza chodzi mi tu o jednostki o specyficznym profilu jak 21. Brygada Strzelców Podhalańskich (piechota górska) czy 7. Brygada Obrony Wybrzeża (piechota morska). I tu semantyka zawodzi, pomimo nazywania go bojowym wozem piechoty, zdolności bojowe BWP-1 każą klasyfikować go raczej jako transporter opancerzony. Patrząc na BWP-1 z takiego punktu widzenia wciąż jest to pojazd o dobrej mobilności, pływający i posiadający stosunkowo dobre opancerzenie (lepsze niż Rosomak „krajowy”). W jednostkach o takim, specyficznym charakterze można pomyśleć o wykorzystaniu BWP-1 jako transporterów opancerzonych – środku transportu na wzór jednostek Stryker. Jednostki takie mogły by występować w opozycji do ciężkich jednostek wyposażonych w Leopardy 2 i nowe ciężkie BWP.

Zastanowić się można również czy 6. Brygada (od niedawna przemianowana na powietrzno-desantową) nie mogła by mieć przywróconego „desantowo-szturmowego” charakteru i przyjąć podobnej struktury. Obecna alternatywa to niszczące połączenie 6. Brygady z 25. Brygadą Kawalerii pancernej. Nawet amerykanie rozróżniają jednostki na „air-assault” (powietrzno szturmowe – czyli wchodzące na pole bitwy z powietrza, zwykle śmigłowcem taktycznym jak UH-60) i „air-mobile” („powietrzno-mobilne” czyli przystosowane do przerzutu powietrznego, zarówno w skali strategicznej jak i taktycznej ale w tym wypadku na przygotowane lądowisko samolotem lub śmigłowcem transportowym klasy CH-47).

Poniżej propozycja rozwinięcia struktury z poprzedniego wpisu:

11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej

- 10. Brygada Kawalerii Pancernej (Leo2, Leo2, NBWP, Krab)

- 17. Wielkopolska Brygada Zmechanizowana (KTO, KTO, KTO, Kryl)

- 34. Brygada Zmechanizowana (KTO2, KTO2, KTO2, Kryl)

12. Szczecińska Dywizja Zmechanizowana

- 2. Brygada Kawalerii Pancernej Legionów (Leo2, Leo2, NBWP, Krab)

- 7. Brygada Obrony Wybrzeża (NTO, NTO, NTO, Kryl)

- 12. Brygada Zmechanizowana (KTO, KTO, KTO, Kryl)

16. Pomorska Dywizja Zmechanizowana

- 1. Warszawska Brygada Zmechanizowana (KTO2, KTO2, KTO2, Kryl)

- 9. Brygada Kawalerii Pancernej (Leo2, Leo2, NBWP, Krab)

- 15./20. Brygada Zmechanizowana (KTO2, KTO2, KTO2, Kryl)

21. Brygada Strzelców Podhalańskich (NTO, NTO, NTO, Kryl)

6. Brygada Desantowo-Szturmowa (NTO, NTO, NTO, Kryl)

25. Brygada Kawalerii Powietrznej (powietrzno-szturmowa)

Brygady Ciężkie – Pancerno-zmechanizowane używające czołgów podstawowych i nowych, ciężkich i niepływających BWP, jest to komponent zdolny do prowadzenia natarcia w pełnym tego słowa znaczeniu, służący do przełamania lub rajdów na zaplecze wroga.

Brygady Średnie – Kołowe brygady zmechanizowane używające Rosomaków 1 lub 2 generacji w wersji wozów bojowych i wozów wsparcia ogniowego. Nie pływające. Komponent którego podstawowym zadaniem jest po przez prowadzenie działań manewrowych opóźnianie wroga oraz w ograniczonym zakresie prowadzenie natarcia.

Brygady Lekkie – Piechoty wyposażonej w transportery opancerzone jednak skupione na rozwijaniu zdolności piechoty (liczniejsze pododdziały), najlepiej przystosowane do przerzutu drogą powietrzną (powietrzno-mobilne) jednocześnie dysponujące najmniejszą siłą ognia wozów bojowych ale zdolne do działania bez nich. Komponent przeznaczony do działań manewrowych przede wszystkim w nietypowych i trudnych warunkach, wykorzystywany do zajmowania ważnych obiektów oraz jako odwód.

O zakupach i przyszłości wojsk pancerno-zmechanizowanych

2013-10-02T04:02:00.000-07:00

CASA C-295M w wersji MPA/ASW, podczas zrzucania torpedy MU-90 Impact, w żądle za statecznikiem pionowym znajduje się detektor anomalii magnetycznych służący do wykrywania okrętów podwodnych

Po pierwsze dobra informacja, wszystko wskazuje, iż polskie Siły Zbrojne otrzymają kolejną partię czołgów Leopard 2 (i to w większości w wersji A5) oraz samoloty C-295M w przeznaczonej dla Marynarki Wojennej patrolowej wersji MPA. Finansowanie obu projektów przeniesiono z 2013 na 2014 jednak nie oznacza to rezygnacji z zakupu.

Jest to bardzo dobra informacja. Przyjęcie nowego sprzętu podniesie wartość wojsk pancernych, nie można jednak ulegać huraoptymizmowi. Czołg jest zaledwie elementem większego systemu, a w polskich wojskach lądowych, pomimo iż wprowadzono nowsze elementy (jak czołgi Leopard 2) system cały czas jest rodem z PRL. Przyjrzyjmy się obecnym strukturom wybranych jednostek Wojsk Lądowych (w nawiasach podstawowe wyposażenie batalionów oraz dywizjonu artylerii).

11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej

- 10. Brygada Kawalerii Pancernej (Leo2, Leo2, BWP-1, 2S1)

- 17. Wielkopolska Brygada Zmechanizowana (KTO, KTO, KTO, Dana)

- 34. Brygada Kawalerii Pancernej (PT-91, PT-91, BWP-1, 2S1)

12. Szczecińska Dywizja Zmechanizowana

- 2. Brygada Zmechanizowana Legionów (PT-91, BWP-1, BWP-1, 2S1)

- 7. Brygada Obrony Wybrzeża (BWP-1, BWP-1, BWP-1, 2S1)

- 12. Brygada Zmechanizowana (KTO, KTO, KTO, Dana)

16. Pomorska Dywizja Zmechanizowana

- 1. Warszawska Brygada Pancerna (PT-91, BWP-1, BWP-1, 2S1)

- 9. Brygada Kawalerii Pancernej (T-72, T-72, BWP-1, 2S1)

- 15. Giżycka Brygada Zmechanizowana (T-72, BWP-1, BWP-1, 2S1)

- 20. Bartoszycka Brygada Zmechanizowana (T-72, BWP-1, BWP-1, 2S1)

21. Brygada Strzelców Podhalańskich (T-72, BWP-1, BWP-1, BWP-1, 2S1)

Jak widać posiadamy w chwili obecnej 11 brygad wyposażonych w sprzęt pancerno-zmechanizowany. 3 spośród nich posiadają wyposażenie perspektywiczne (transportery Rosomak i czołgi Leopard 2), względnie nowoczesny sprzęt stanowi jedynie część wyposażenia tych brygad. Na zachodzie widoczna jest koncepcja by w przypadku wymiany wyposażenia przezbrajać w gotowy system całe bataliony lub nawet brygady. Takie systemowe podejście konieczne jest również w Polsce, w tym wypadku wyróżnić można trzy typy brygad:

Brygady transporterów Rosomak

Tu sytuacja jest jasna, zarówno podstawowym wozem bojowym jak i nośnikiem większości zabudów specjalistycznych jest transporter Rosomak, jednak nie można powiedzieć iż jest dobrze ponieważ pomimo iż pierwsze Rosomaki zostały dostarczone w 2002 wiele niezbędnych wersji nie jest nawet w opracowaniu! Dużym problemem jest brak wyboru systemu zarządzania polem walki (BMS), o ile wyboru tego nie można dokonać pośpiesznie to jednak jego wybór jest coraz bardziej palący. Następcą obecnie używanych haubic Dana mają stać się haubice zakupione w ramach programu Kryl.

Perspektywiczne brygady pancerne

Ich podstawą staną się czołgi Leopard 2, obecnie eksploatuje je jedna brygada, po przejęciu drugiej partii mogą to być dwie brygady lub… trzy. Na polski batalion czołgów Leopard 2 składa się 58 wozów, jest to struktura używana przez Deutsche Heer w momencie przejęcia pierwszych wozów tego typu w 2002. Obecnie Niemcy posiadają w batalionie jedynie 44 wozy (w ramach programu Heer 2010 nastąpiła redukcja jednej kompanii). Taka redukcja pozwoliła by przy nieznacznym zwiększeniu liczby wozów na przezbrojenie 3, zamiast 2 brygad. 4 bataliony po 58 wozów to 232 wozy, 6 batalionów po 44 wozy to 264 wozy. W obu przypadkach konieczne jest dodanie ok. kompani wozów dla ośrodka szkolenia. Obok czołgów potrzebne są również nowe wozy pomocnicze co najmniej jeden wzt na kompanie czołgów a także na dywizjon ciężkich armatohaubic takich jak Krab (dodatkowo konieczne są wozy do szkolenia).

Czy tak może wyglądać podstawowe wyposażenie polskich brygad pancernych?

Brygady pancerne nie kończą się na Leopardach, potrzebne są nowe pojazdy praktycznie wszystkich kategorii. Potrzebny jest nowy bwp który mógł by współdziałać z czołgami (a więc pojazd dobrze opancerzony, ciężki, niepływający), wóz rozpoznawczy, następca BRDM-2 (obecnie WZM z Siemianowic Śląskich i WZM z Poznania rozpoczynają projekt opracowania wozu tej kategorii w układzie 6x6) a także nowoczesny system artyleryjski dla zastąpienia posiadających ograniczone możliwości ogniowe 2S1 (kłania się tu sabotowany przez Bumar-Łabędy i OBRUM program Regina z haubicami Krab).

Kwestią szczególną jest zwrócenie uwagi na opancerzenie bwp. Wymaganie pływalności od bwp które działać będą w ramach związku taktycznego z posiadającymi masę ponad 55 t czołgami, haubicami i wozami pomocniczymi (jak wzt) nie ma uzasadnienia. Zgodnie z opisem powyżej brygada posiadać będzie 88 czołgów, 24 haubice, ok 10 wzt, oraz prawdopodobnie inne ciężkie, niepływające pojazdy (jak czołgi inżynieryjne czy nośniki mostów). Wymusi to potrzebę posiadania odpowiednich środków przeprawowych. Pamiętać również należy iż ciężkie bwp mogą posiadać opcję pokonywania przeszkód wodnych po dnie (podobnie jak towarzyszące im czołgi).

Nowych bwp potrzeba po 58 na batalion (których może być w zależności od przyjętego modelu 2 lub 3, na potrzeby obliczeń przyjmuje 3) oraz kolejne wozy jako wozy specjalistyczne, w sumie ok 300 sztuk. Krabów potrzeba 3 dywizjony a więc 72 stuki oraz pewną ilość wozów do szkolenia. Liczba pojazdów rozpoznawczych być może nie będzie imponująca, pamiętać należy iż znajdą one szerokie zastosowanie w innych rolach (np. wóz rozpoznania chemicznego) i w jednostkach specjalistycznych (pułki artylerii również potrzebują wozów tej kategorii). Stworzenie nowych brygad pancernych jest chyba najtrudniejszym wyzwaniem, pewnym ułatwieniem może być skorzystanie z rozwiązań opracowanych na potrzeby brygad Rosomaków (jak osadzenie na podwoziu nowego bwp wieży moździerza opracowanego w ramach programu Rak).

Klasyczne brygady pancerne i zmechanizowane

Czyli oddziały wyposażone w klasyczne wyposażenie. Duża część wyposażenia został zmodyfikowana, ich przykłady to zmodernizowane czołgi PT-91, wozy BWP-1 wyposażone w pasywne przyrządy obserwacyjne i nowe radiostacje czy armatohaubice 2S1 wyposażone w system Topaz. Wprowadzenie nowego wyposażenia do części jednostek powinno pozwolić na pozostawienie w linii jedynie zmodernizowanego wyposażenia.

Wprowadzenie wyżej opisanych zmian zajęłoby co najmniej kolejne 10 lat jednak pozwoliłoby na doprowadzenie każdej z 3 obecnie istniejących dywizji do stanu w którym posiadać będzie brygadę pancerną wyposażoną w czołgi Leopard 2, brygadę transporterów Rosomak oraz brygadę z klasycznym, ale zmodernizowanym wyposażeniem.

Lekkie pojazdy terenowe - pomysł na wyposażenie jednostek górskich

Warto również zastanowić się nad przyszłością jednostek lekkich oraz ich wyposażeniem i czy 21. Brygada Strzelców Podhalańskich nie powinna przyjąć wyposażenie w postaci lekkich pojazdów na wzór amerykańskich brygad piechoty, czy czeskiego bataliony piechoty na lekkich Land Roverach Kajmanach. Zastąpienie czołgów i bwp lekkimi pojazdami wiązać będzie ze znaczną redukcją kosztów utrzymania takiej jednostki.

11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej

- 10. Brygada Kawalerii Pancernej (Leo2, Leo2, NBWP, Krab)

- 17. Wielkopolska Brygada Zmechanizowana (KTO, KTO, KTO, Kryl)

- 34. Brygada Kawalerii Pancernej (PT-91, PT-91, BWP-1, 2S1)

12. Szczecińska Dywizja Zmechanizowana

- 2. Brygada Kawalerii Pancernej Legionów (Leo2, Leo2, NBWP, Krab)

- 7. Brygada Obrony Wybrzeża (BWP-1, BWP-1, BWP-1, 2S1)

- 12. Brygada Zmechanizowana (KTO, KTO, KTO, Kryl)

16. Pomorska Dywizja Zmechanizowana

- 1. Warszawska Brygada Pancerna (PT-91, BWP-1, BWP-1, 2S1)

- 9. Brygada Kawalerii Pancernej (Leo2, Leo2, NBWP, Krab)

- 15./20. Brygada Zmechanizowana (KTO, KTO, KTO, Kryl)

21. Brygada Strzelców Podhalańskich (lekka, Kryl)

Jak widać przedstawione zmiany oraz wprowadzenie nowego sprzętu pozwolą na wycofanie wszystkich z obecnych 5 batalionów czołgów T-72, pozostawienie jedynie zmodernizowanych PT-91, zredukowanie liczby batalionów BWP-1 z 17 do 6 oraz zredukowanie liczby dywizjonów 2S1 Goździk z 9 do 3. Jedyna redukcja to rozwiązanie jednej z brygad w pn-wschodniej Polsce, jednak skok jakościowy wyposażenia z nawiązką powinien zniwelować redukcje.

MSPO 2013

2013-09-25T14:58:00.000-07:00

Po raz pierwszy, zestaw wideo-relacji z MSPO.

http://www.youtube.com/watch?v=KUASJEOmRis&list=PLWpXMYYvZp2JgCTvjCEejI7iKM5web1pA

Air Show Radom 2013

2013-08-26T01:26:00.000-07:00

Pokazy już za nami, poniżej kilka filmów z Air Show.

http://www.youtube.com/watch?v=rgeKtbNGtsQ&list=PLWpXMYYvZp2JzGb0ZuwIfdDgIefvWD3gO

KTO Rosomak

2013-07-17T12:55:00.000-07:00

KTO Rosomak podczas ćwiczeń międzynarodowych

Pojawiła się nowa, znacznie przebudowana wersja najpopularniejszego artykułu na tej stronie. Zapraszam do zapoznania się!

Dla wszystkich którzy zainteresowani są starszą wersją artykułu jest ona wciąż dostępna pod tym linkiem.

Rosomak to polska wersja pojazdu AMV opracowanego przez fińskie przedsiębiorstwo Patria Vehicles Oy. Patria została zwycięzcą zakończonego w grudniu 2002 r. przetargu na 690 Kołowych Transporterów Opancerzonych, pokonując konkurencyjne pojazdy – Pandura II (Steyr-Daimler-Puch) oraz Piranha IIIC (MOWAG). Nazwa „Rosomak” wybrana została w wyniku konkursu ogłoszonego w czasopiśmie Nowa Technika Wojskowa. Wersja bojowa transportera wyposażona jest w dwuosobową wieżę Hitfist-30P opracowaną przez włoską OTO Melarę. Zgodnie z umową produkcja większości zamówionych pojazdów ma odbywać się w Polsce. Linie produkcyjną transporterów otworzono w Wojskowych Zakładach Mechanicznych w Siemianowicach Śląskich. Linia montażu, a później produkcji wież trafiła zaś do zakładu Bumar-Łabędy w Gliwicach. Obecnie w program transportera zaangażowanych jest wiele podmiotów dostarczających elementy wyposażenia czy zajmujących się opracowaniem wersji specjalistycznych. W porozumieniu z producentem opracowywana jest również udoskonalona wersja transportera, która może zostać zamówiona po zakończeniu dostaw pojazdów z pierwszego zamówienia.

Czytaj resztę wpisu »

Zamknięcie „niezależnego” forum

2013-06-30T03:26:00.000-07:00

Od około miesiąca dostęp do działu „Sprzęt i Uzbrojenie” NFOW został zablokowany jedynie dla użytkowników płacących. Wpierw wzruszyłem ramionami, nikt nie może być tak głupi, tylko czekać aż to odwołają, jednak po miesiącu stan subforum się nie zmienił.

Wysłałem do Steviego (tytularnego „honorowego admina” NFOW) grzeczną, prywatną wiadomość z moimi uwagami, co ciekawe bardzo zbieżnymi z uwagami innych osób (polecam ten post) opublikowanych w obecnie zamkniętym i wykastrowanym z krytyki wątku na forum. Oczywiście nie otrzymałem żadnej odpowiedzi, dlatego piszę tu.

Administracja NFOW wykazuje się całkowitym niezrozumieniem sposobu, w jaki działają w Internecie serwisy opierające się na społecznościach. Największą ich wartością są właśnie społeczności, czyli użytkownicy. To oni tworzą właśnie treść (content), który przyciąga innych (nie wiem jak to wygląda na NFOW, ale z innych podobnych forów wiem, iż czytających jest, co najmniej x10 niż aktywnie piszących). Rażąca jest buta, z jaką traktuje się wszystkich krytykujących decyzje jednocześnie najaktywniejszych użytkowników, wszyscy piszący o tym, iż dział umrze są obśmiewani od „proroków”, podczas gdy dział już umarł.

Rozumiem potrzebę finansowania forum, ale zupełnie nie rozumiem, czemu nie można tego robić jak większość Internetu – z reklam? Jeśli dobrze rozumiem jest to poniżej godności administracji forum (a żebranie o pieniądze nie jest)? Tym bardziej, że bardzo łatwo było by napisać skrypt, dzięki któremu płacący nie musieliby ich oglądać. Przypuszczam, że gdyby reklamy były widoczne tylko dla niezalogowanych użytkowników (pamiętajmy jest ich dużo więcej niż zalogowanych piszących) i tak wpływ z nich był by znaczny (jest to przypuszczenie oparte na wiedzy o działaniu innych serwisów).

Najbardziej w tym wszystkim bolą mnie dwie elementarne sprawy:

Brak przejrzystości w finansowaniu forum, administracja nie rozlicza się z otrzymanych pieniędzy i wydatków czy decyzji (nie rozumiem np., po co forum aż 5 domen).

By pisać na forum poświęcam mój czas, który jest w prosty sposób przeliczalny na pieniądze. Jeśli piszę relację z zagranicznych targów zbrojeniowych dla największego polskiego serwisu dostaje za to honorarium, gdy opisuję, co widziałem na tych targach na forum powinienem jeszcze dopłacać za możliwość dzielenia się moją wiedzą? Kto jest właścicielem moich postów, ja czy administracja NFOW?

Stevie założył forum, może je i zniszczyć. Kto chce zapłacić by dołączyć do osób dyskutujących w dziale „Sprzęt i Uzbrojenie” (wszystkich trzech) jego wybór. Ja nie zamierzam i wam również to odradzam. Na razie polecam Militarium (nie mam nic wspólnego z administracją tego forum, nigdy nie pełniłem na nim żadnej funkcji), a że przyroda nie znosi próżni może wykluje się coś nowego.

Ciężarówki Tatra

2013-06-14T09:18:00.000-07:00

Znany już tekst w nowej formie, oraz dużo nowych zdjęć.

http://www.youtube.com/watch?v=qGwxLYc6xV8

HK MP5

2013-06-08T08:50:00.000-07:00

MP5 to niemiecki pistolet maszynowy kalibru 9x19 mm produkowany przez firmę Heckler und Koch GmbH z Oberndorfu. Oznaczenie oznacza "pistolet maszynowy 5" (niem. "Maschinenpistole 5"). Powstało ponad 100 wersji tego pistoletu, w tym używające amunicji innych kalibrów, w tym artykule opisane są odmiany najczęściej spotykane.

Początkowo pistolet używał prostych magazynków stalowych o pojemności 30 nabojów, później wprowadzone zostały magazynki zakrzywione (również stalowe) o pojemnościach 15 lub 30 nabojów. Na rynku dostępny jest również magazynek bębnowy Beta C-MAG przeznaczony dla MP5 o pojemności 100 nabojów.

Pistolet ten jest ulubioną bronią oddziałów specjalnych wojska i policji ze względu na dużą celność, łatwo kontrolowanego odrzutu broni w ogniu pojedynczym i ciągłym.

Czytaj resztę wpisu »

Ciężarówki Tatra

2013-03-11T11:00:00.000-07:00

Czeskie zakład Tatry są obecnie jedną z najstarszych firm branży motoryzacyjnej. Historia firmy rozpoczęła się w 1850 w Kopřivnicach na Morawach, kiedy to Ignácy Šustala rozpoczął produkcję bryczek konnych, by od 1987 stać się jedną z pierwszych w Europie firm produkujących samochody. Punktem zwrotnym w historii firmy był 1923, kiedy to wprowadzono do produkcji Tatrę T 11 – samochód, w którym po raz pierwszy zastosowano układ z centralną rura nośną projektu Hansa Ledwinka. Rozwiązanie, na którym pojazdy produkowane w Kopřivnicach opierają się do dnia dzisiejszego.

Zakłady Tatry (posiadające m.in. własną kuźnię i odlewnię) pozostają jednymi z niewielu gdzie w jednym miejscu powstają praktycznie wszystkie zasadnicze elementy pojazdów. Produkowane są silniki, skrzynie biegów i rozdzielczo-redukcyjne, wały oraz mosty przenoszące napęd (w przypadku modeli w klasycznym układzie Tatry – centralna rura nośna), ramy drabinkowe, kabiny (zarówno „miękkie” jak i w wersjach opancerzonych) i skrzynie ładunkowe oraz skrzynie wywrotek. Oczywiście by poszerzyć wybór stosowane są również elementy od innych producentów jak Renalut, DAF, Paccar, Deutz, Cummins czy Allison.
Czytaj resztę wpisu »

Więcej Leopardów 2 dla Wojsk Lądowych. Wreszcie!

2013-03-06T04:18:00.000-08:00

Pojawiło się potwierdzanie krążącej już od jakiegoś czasu informacji o przejęciu kolejnej partii czołgów Leopard 2 dla polskich Wojsk Lądowych. Nie pojawiły się konkrety o wersji i historii wozów, jednak wcześniejsze doniesienia mówiły o przejęciu wozów zarówno wersji A4 jak i A5.

Jest to bardzo dobra informacja. Po pierwsze czołgi Leopard 2 (niezależnie od wersji) są nowocześniejsze od eksploatowanych w Wojsko Polskim wozów konstrukcji radzieckiej. Różnica pomiędzy wozami wynika nie tylko z zaawansowania zainstalowanych elementów (np. termowizorów), które na starszych wozach mogą zostać wymienione na doskonalsze, ale z przyjętych założeń konstrukcyjnych, których efektem jest większa przyjazność dla załogi, bezpieczeństwo czy podatność na naprawy i modernizacje. Ale dość o tym, na ten temat powiedziane zostało już chyba wszystko.

Leopardy trudno również traktować, jako konkurencje dla „Polskiego Czołgu”, którego program jeszcze się nie zaczął i którego opracowanie do stanu maszyny seryjnej musi zająć 10 do 15 lat (o ile oczywiście program zakończy się sukcesem). Słuszne się również wydaje założenie, iż nowe czołgi wpierw zastąpią PT-91 (i T-72 o ile będą jeszcze służyły) a dopiero później, za 15-20 lat od teraz Leopardy 2.

Jako potencjalnych użytkowników nowych wozów wymienia się 34 Brygadę Kawalerii Pancernej z Żagania (obecnie używającą PT-91 Twardy), albo do 9 Brygady Kawalerii Pancernej z Braniewa (na T-72). Przy całej mojej ogromnej sympatii dla „Czarnej Dywizji”, (w której skład wchodzi 34BKPanc) kibicuje jednostce z Braniewa, ponieważ 16 DZ w skład której wchodzi jest dużo gorzej wyposażona, wręcz zapomniana. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku artylerii (Langusta i Krab) dobre czołgi należą się wszystkim dywizjom.

Dwa bataliony czołgów Leopard 2 ze względu na ich stosunkowo dużą wartość bojową (w porównaniu do wozów obecnie eksploatowanych) może pozwolić w dłuższej perspektywie na wycofanie wszystkich (obecnie pięciu) batalionów czołgów T-72, pozostawiając jedynie nieco nowocześniejsze PT-91.

Gratulacje należy złożyć Wiceministrowi Obrony Narodowej, generałowi broni w stanie spoczynku Waldemarowi Skrzypczakowi, który podjął działania w celu przejęcia kolejnych czołgów jeszcze, jako Dowódca Wojsk Lądowych. Brawo! A jednak się da!

Myślę również, że pogratulować sobie może również internetowa społeczność entuzjastów wojska, która od dłuższego już czasu robiła wszystko, co w jej mocy by promować koncepcję przejęcia kolejnych Leopardów.

Temat nie jest jednak skończony. Wpierw dograne muszą być szczegóły mówiące ile i jakich wozów przejmiemy a także ile to będzie kosztować, kolejne zagadnienie to ich modernizacja. Wreszcie należy pomyśleć o odpowiednim zabezpieczeniu pod postacią wozów zabezpieczenia technicznego, mostów towarzyszących (Daglezja na używanym podwoziu Pz87?) czy wozów inżynieryjnych.

Samochodowe zakupy

2013-02-23T05:05:00.000-08:00

Wojsko Polskie w najbliższym czasie wybierze nowe platformy, które staną się podstawą jej wyposażenia przez następne lata.

Jedną z od lat niezaspokojonych potrzeb jest wybór nowej średniej ciężarówki, która zastąpi używane w wojsku starachowickie Stary. Ostatnia duża partia Starów zakupiona została w 2006. Brak nowej platformy uderza nie tylko w potrzeby dotyczące wozów „ogólnego przeznaczenia”, ale nawet bardziej w przypadku specjalistycznych systemów gdzie ciężarówka jest jedynie nośnikiem. Luka ta częściowo wypełniona został zmodernizowanymi Starami 266M2, jednak trudno traktować takie rozwiązanie, jako perspektywiczne.

Obecnie MON posiad dwu głównych dostawców ciężarówek. Jelcz dostarcza wozy terenowe kategorii ciężkiej (6x6 i 8x8), szosowe ciężarówki kategorii ciężkiej oraz specjalistyczne ciągniki szosowe (głównie używane z cysternami paliwa). Auto-Hit reprezentujący w Polsce Iveco dostarcza wojsku ciężarówki szosowe kategorii średniej oraz specjalistyczne, ciężkie ciągniki siodłowe używane wraz z naczepami Auto-Hitu, jako zestawy do ewakuacji np. czołgów.

Obaj producenci mogą zaproponować swoje produkty w tej kategorii. Jelcz zaprezentował mniejszego brata swoich ciężarówek – znanego, jako „Bartek”. Iveco może zaproponować posiadające bardzo dobrą opinię ciężarówki przejętej przez koncern Astry. Oczywiście możliwe są inni opcje jak MAN z militarną rodziną HX, czy Tatra, która może zaproponować bardzo ciekawe konstrukcje jak wyposażoną w zwolnicę Tatrę 810 czy posiadającą niezależne zawieszenie kół Tatrę 815-7 4x4.

Wszystko, zatem wskazuje na interesującą rywalizację… nie zupełnie. Podjęta została decyzja o rozmowie tylko z jednym producentem – polskim Jelczem. Czy to dobrze, czy źle? Myśli się o wspieraniu krajowego producenta chyba nie może być zła, tym bardziej, że przejęty został ostatnio przez rosnącą w siłę Hutę Stalową Wolę. Nie mogę jednak dołączyć do chóru skandujących „Jestem za Jelczem”, ponieważ nic nie wiadomo o opracowywanej ciężarówce, którą podwrocławski producent zaproponuje. Z dokumentów MONoskich (publikowanych w Internecie) wygrzebać można jedynie informacje o pozyskaniu technologii produkcji mostów, skrzyni biegów i silnika.

Ciężko wyrokować jak się ten projekt skończy, warto jednak przypomnieć, że wciąż istnieje w 100% polski pojazd, w którym rama, mosty czy silnik są polskie. Jest to posiadający zadziwiająco złą opinię u użytkowników Honker. Przez lata wkładałem sporo wysiłku w prostowanie informacji o tym pojeździe, – który technicznie jest zupełnie nowy względem rolniczego Tarpana i od początku projektowany był, jako następca UAZa (Land Roverowi jakoś rolniczy rodowód nie przeszkadza). Jednak, gdy rozmawiam z żołnierzami, którzy mówią mi, że z jednego z najnowszych wozów (już od obecnego producenta) wypadł silnik ciężko jest mi polemizować.

Jak powinna wyglądać przyszłość motoryzacji w wojsku, i to w tych najliczniejszych kategoriach jak samochód osobowo-terenowy i średnia ciężarówka? Prawda jest taka, że nie mam pojęcia. Zapraszam do komentowania, w szczególności praktyków którzy mają do czynienia z Jelczami i Honkerami na co dzień.

Renesans automatycznych karabinów wyborowych

2013-01-12T10:00:00.000-08:00

W ostatnim czasie widoczne jest zwiększenie zainteresowania wiodących światowych armii automatycznymi karabinami używającymi pełnego naboju karabinowego 7,62mm służącymi do prowadzenia ognia precyzyjnego. Choć na pierwszy rzut oka zainteresowanie to może być krótkotrwałe i wynikać jedynie ze specyficznych potrzeb prowadzonego obecnie konfliktu w Afganistanie to pamiętać należy, iż wiele konstrukcji tego typu przewinęło się przez uzbrojenie armii świata znajdując stałe miejsce.

http://www.youtube.com/watch?v=yBXalMgqj3I

Więcej...

Eurosatory 2012 – cz. 3

2012-11-04T07:00:00.000-08:00

http://www.youtube.com/watch?v=SbdQ_jgIQsM

Niemiecki przemysł pancerny, jeśli o nim mowa - to oczywiście Leopard 2. Na targach obejrzeć można było zarówno propozycje KMW (Leopard 2A6M CAN) jak i Rheinmetall (MBT Revolution). Muszę napisać, iż Revolution zrobił na mnie ogromne wrażenie to jednak KMW wygrywa, jeśli weźmiemy pod uwagę przetestowanie bojowe rozwiązań czy dostępność serwisu. Jeśli Polska zmodernizuje swoje czołgi wraz z KMW zostaniemy włączeniu w system wsparcia tego wozu obejmujący większość użytkowników. Duża różnica w podejściu do zwiedzających. U Rheinmetalla zaproszono mnie do wnętrza wozu i pokazano chyba wszystko, co było do pokazania. U KMW, gdy zrobiłem zdjęcie kamery cofania Leoparda (znalazła się na liście wymagań Wojsk Lądowych upublicznionej na Borsuku 2012, uznałem, iż będzie dobrą ilustracją do artykułu) kazano mi je wykasować.

Dodatkową zaletą oferty Rheinmetalla jest wieża Lance (dostępna w wersjach załogowej i bezzałogowej) - oparta na tych samych przyrządach obserwacyjnych, sko oraz interfejsie człowiek-maszyna, co MBT Revolution. Wieża ta mogłaby trafić na nową wersję Rosomaka. Imponująca jest również armata używa w wieży. Strzela ona amunicją wymienną z ATK Bushmaster II z Rosomaka, oferuje jednak trójdrożne zasilanie w amunicję. Pozwala to na użycia amunicji przeciwpancernej, odłamkowej oraz programowalnej. Przy zasilaniu dwudrożnym i przy wykorzystaniu amunicji programowalnej zastępuje ona dużo tańsza odłamkową. Armata ta jest używana w bwp Puma (załogową Lance obejrzeć można w materiale o General Dynamics). Kolejny interesujący produkt z Dusseldorfu to nowy karabin maszynowy kalibru 12,7mm NATO (0.50 BMG). Jego interesująca cechą jest wyposażenie w montaż czyniący go kompatybilnym z wszelkimi podstawami dla Browninga M2 (na zdjęciu zamontowany jest w standardowym module Kongsberg Protector).

Holenderskie Wojska Lądowe poszukiwać będą nowych transporterów opancerzonych, następców M113. Rheinmetall przygotował odnowionego Mardera, podczas gdy zakłady FFG (odpowiedzialne m.in. za Bueffela - maszynę inżynieryjną na bazie Leoparda 2) proponują nowy wóz PMMC G5 (premiera targów). Ten ostatni podobnie jak ASCOD schowany był pod maskowaniem, które uniemożliwiało przyjrzenie się wozowi. Boxer po przyjrzeniu się z biska sprawia wrażenie bardzo masywnego, jednak wiadomym jest, iż wymienne moduły nie są tak dobrym pomysłem jak by mogło się wydawać. Taka konstrukcja wymusza wzmocnieni podwozia, które przenosi wszelkie naprężenia, co zaś prowadzi do zwiększania masy, kto. Co, do jakości zabudowy i jej przemyślenia trudno mieć jednak zastrzeżenia. Niemcy udowadniają, iż są w światowej czołówce, jeśli chodzi o przemysł pancerny, zwłaszcza w kategorii pojazdów gąsiennicowych.

http://www.youtube.com/watch?v=6zpSbDrH9k8

Amerykańskie wozy opancerzona mają w sobie coś charakterystycznego. Navistar sprzedający swoje pojazdy pod marka Internacional (producent m.in. MaxxPro) zaprezentował dwa samochody opancerzone. Internacional Saratoga to wóz podobny w koncepcji do M-ATV jednak nieco lżejszy (bliżej mu do powstającego L-ATV). Drugim wozem był zupełnie lekki Special Operations Tactical Vehicle. Będący w istocie opancerzonym pick-upem wóz raczej budzi skojarzenia z biednymi armiami używających Toyot niż z siłami specjalnymi. Wewnątrz jednak oba wozy sprawiają wrażenie przemyślanych i ergonomicznych.

Oshkosh wystawił swojego sztandarowego obecnie M-ATV Special Forces Vehicle oraz M-ATV Ambulance (tylko na pokazie dynamicznym). Ten ostatni jest o tyle interesujący, iż posiada sporo większą dopuszczalna masę całkowitą. Na stoisku Plasna znalazł się również lżejszy, oparty na komercyjnym podwoziu Sand Cat. Plasan prezentował na nim system ekranów będących alternatywą dla ażurowych konstrukcji (prętowych czy siatek).

Na wystawie US Army zaprezentowano standardowego M-ATV (wraz z gunner protection kit) oraz Strykera. Ten ostatni pomimo stosunkowo prostej konstrukcji posiada kilka ciekawych rozwiązań. Szczególnie spodobało mi się stanowisko dowódcy/operatora zsmu. Oprócz ekranu zsmu Protector posiada on zestaw peryskopów znacznie polepszających świadomość sytuacyjną (słaba orientacja w otoczeniu jest często podnoszona przez przeciwników zsmu, jak widać jest to problem do obejścia).

http://www.youtube.com/watch?v=mHxyHOUA8DQ

Eurosatory są targami lądowymi jednak znalazło się również miejsce dla śmigłowców. Eurocopter zaprezentował wojskowa wersje śmigłowca Fennec oraz EC645 (czyli wojskowa wersja EC145). Dla mnie interesujący był zwłaszcza ten ostatni. Na tej platformie powstał UH-72 Lakota, wrażenie zrobiło na mnie zagospodarowanie wnętrza, które (obok 2 pilotów) pozwala na zabranie do 9 żołnierzy na bezpiecznych fotelach (typowo skonfigurowany Blackhawk zabiera 13 – lub 11 + 2 strzelców).

Na wystawie francuskich sił zbrojnych obejrzeć można było NH-90, liczby tego nie oddają jednak maszyna ma dużo większa kabinę niż wspomniany Blackhawk. Maszyna typowo może być skonfigurowana dla 14 żołnierzy z wolną przestrzenią na wysokości drzwi bocznych do przewozu ładunku lub miejscem dla 2 strzelców

Myśląc o śmigłowcach pamiętać również należy o uzbrojeniu. Na stoisku FN Herestal obejrzeć można było lotniczy karabin maszynowy GAU-21 znany także, jako M3M. Zestaw obejmuje obok samego karabinu (pochodnej M2) podstawę obrotową tłumiąca odrzut oraz zasobnik amunicji. Szybkostrzelność teoretyczna wynosi 1100 rpm, nie jest to może tyle, co w przypadku GAU-17 / M134 (typowo 3000 rpm, maksymalnie 6000 rpm) jednak większy kaliber pozwala na ostrzeliwanie wroga z większej odległości. Karabiny te stanowią wyposażenie m.in. SH-60 US Navy czy Lynxów British Army.

Eurosatory 2012 – cz. 2

2012-10-31T08:00:00.000-07:00

http://www.youtube.com/watch?v=sSeGdf-PKB0

Włoski przemysł zbrojeniowy trzyma się nieźle. Ciekawe jest, iż w odróżnieniu od sporej części Europy wciąż ma charakter narodowy. Króluje Centauro (czytamy " Czentauro") w różnych wersjach: rozpoznawcza Freccia (czyli Explorer), hiszpański wzt oraz prototypy wozu artyleryjskiego i przeciwlotniczego (ten ostatni ma działać w zespole 3 wozów - 2 z armatami i radarami kontroli ognia oraz jeden wóz dowodzenia z radarem wykrywania celów). Warto przyjrzeć się jak powinna wyglądać rodzina kołowych transporterów, takiej mnogości wersji u nas pewnie jeszcze długo nie zobaczymy. Na Centauro oczywiście świat się nie kończy - zademonstrowano ponadto transporter SuperAV, (który zostanie wystawiony w konkursie, na kto dla USMC) oraz brazylijski transporter Guarani. Wystawę uzupełnia klasyczny już LMV (w trzech wersjach) oraz transporter VTTM.

http://www.youtube.com/watch?v=4sWUks7pLME

Siła armii francuskiej od wielu lat opiera się w dużej części na stosunkowo lekkich wozach kołowych, obecnie ta specjalizacja jeszcze się pogłębia. Jedynymi wozami gąsienicowymi pozostaną czołgi AMX-56 Leclerc. Wydarzeniem wystawy była premiera wozu Panhard CRAB (Combat Reconnaissance Armored Buggy). Jest to bardzo interesujący pojazd łączący (stosunkowo) lekką konstrukcję i dużą mobilność z opancerzeniem i siłą ognia na poziomie dużego kto. Nowy pojazd uzupełniony został innymi konstrukcjami Panharda - zmodernizowanym EBRC (nowa wieża, wóz po raz pierwszy pokazano w 2010), lekki pływający VBL (bardzo podobny do tureckiej Cobry) oraz jego lżejszą wersję dla sił specjalnych i dalekiego rozpoznania - VAP, (dlaczego nie zainteresowano się tym wozem w kontekście lekkiego wozu ATV dla WL?).

Największym konkurentem Panharda jest Renault. Jest on producentem rodziny wozów 4x4 i 6x6 VAB (obejmująca trzy generacje i dedykowane modele dla różnych odbiorców rodzina jest naprawdę spora) oraz chyba jeszcze liczniejszej, dzielącej się na dwa szeregi (lekki i ciężki) Renault Sherpa demonstrowany w chyba wszelkich możliwych wersjach wyposażenia. Uzupełnieniami wystawy były pojazdy nieco mniej u nas znanego AMCATa.

Na wystawie francuskich sił zbrojnych pokazano VBCI, (czyli nowy, perspektywiczny, kołowy bwp francuskich WL) oraz klasycznego VAB 4x4 (warto go porównać z demonstrowaną u Renault wersją Afgańską).

http://www.youtube.com/watch?v=6TG_qC6oENQ

Zestaw pojazdów w kolorze piaskowym... Od najmniejszego. Polaris prezentuje nowy lekki pojazd zbudowany przy współpracy amerykańskich sił specjalnych. Jeśli potrzeba czegoś lekkiego do przerzutu śmigłowcem - to może być to. Pojazd dostępny jest w dwu wersjach - z jednym oraz dwoma rzędami siedzeń. Wozik ma modułowy system montażu wyposażenia, brakuje tylko uchwytów na broń maszynową - ale producent ich nie zapewnia (!). Mimo wszystko ciekawa propozycja.

Jeep J8 - dość ciekawy pojazd jednak na pierwszy rzut oka widać, że jest to jedynie niezbyt skutecznie zmilitaryzowany pojazd cywilny. Owszem wygląda ciekawie jednak plastikowe elementy deski rozdzielczej i przełączniki rodem prosto z cywila raczej nie sprawdzą się w wozie dla wojska (a w szczególności w wozie uderzeniowym dla sił specjalnych - bo w takim wariancie był jeden z prezentowanych J8).

Supaacat - kolejny na pierwszy rzut oka fajny pojazd, który odpada w szczegółach. W tym wypadku czepię się koncepcji tak dużego wozu, który nie posiada integralnego opancerzenia, owszem, jako w niosek z użycia w Afganistanie dodano płytę pancerną tu i ówdzie jednak przy tej masie i wymiarach wozu powinna ona być lepsza. (nie pomaga tu rozproszenie załogi po różnych częściach wozu). Konstrukcje oparte na koncepcji chronionej cytadeli wydają mi się dużo lepszym pomysłem, nawet na wóz dla dalekiego rozpoznania.

http://www.youtube.com/watch?v=EyDHxVnmW2A

Jeśli ktoś szuka kołowego transportera - jest, z czego wybierać, we wszystkich wielkościach i konfiguracjach. Co to Patria AMV chyba nie wymaga komentarza. Ciekawe było stoisko tureckiego Otokara, na którym zademonstrowano nowy kto ARMA (pojazd ciekawy, ale mocno bym się zastanowił czy wymienił bym się za Rosomaka, od wewnątrz robi mniejsze wrażenie niż od zewnątrz), Kaya (klasa MRAPopodobna) oraz Cobra którą darzę dużą sympatią (i jestem przekonany że lekki, pływający wóz klasy Cobry/VBL bardzo by się przydał Wojsku Polskiemu - choćby jako następca wszelkich specjalistycznych Honkerów dowodzenia czy łączności). Również z Turcji pochodzi Kirpi - czyli już prawdziwy, ciężki MRAP (w wersjach 4x4 i 6x6). Lżejszych wozów nie brakuje, nie zamierzam nawet omawiać ich szczegółowo. Warto jednak zapamiętać nazwę Streit Group - jest to bodaj największy na świecie producent cywilnych samochodów opancerzonych, który zamierza wejść również na rynek militarny.

Eurosatory 2012 – cz. 1

2012-10-27T11:20:00.000-07:00

Wybaczcie tą nieco spóźnioną relację, na targach byłem wraz z wydawnictwem, którego interesów nie chcę naruszać. Przekonany jestem, iż mimo opóźnienia relacja będzie interesująca.

http://www.youtube.com/watch?v=OAtVjf5MTnk

Rosyjska wystawa przedstawiała się bardzo interesująco. UralVagonZavod pokazał najnowszą wersję eksportową T-90 – czołg T-90S modernizowany (przez miłośników wozów pancernych często określany jako T-90MS) oraz bojowy wóz wsparcia czołgów BMP-T. Bardzo interesujący wydawał mi się również Ural-ZA, czyli powstały w oparciu o rozwiązania zaczerpnięte z ciężarówek pojazd klasy MRAP. Może nie być tego widać na zdjęciach, ale wóz sprawiał bardzo solidne wrażenie. Pojazd z pewnością nie ma mobilności BTR-80, jednak musi za to posiadać znacznie wyższy poziom ochrony (szczególnie przeciwminowej). Z pewnością wozy tej klasy przydadzą się Rosjanom na niespokojnym kaukazie czy innych zapalnych miejscach. Wystawa Ukraińska wyglądała mniej przekonująco. O ile Opłot nie robił specjalnego wrażenia, to BTR-4 wyglądał już jak jakaś totalna pomyłka. Nie dziwi, iż odbiorcy skarżą się, na jakość wykonania wozów.

http://www.youtube.com/watch?v=TdGJFpBOzYc

Zapewne wielu czytelników nie zdaje sobie sprawy w jak dużym stopniu General Dynamics kontroluje europejskie przedsiębiorstwa, ze szczególnym naciskiem na branżę pancerną. GDLS Europe zaprezentowało bwp ASCOD (niestety ubrany w zestaw maskujący, co utrudnia przyjrzenie się detalom). Pojazd ten posiada ciekawy patent w postaci kopuły obserwacyjnej z zestawem peryskopów dla dowódcy desantu. Proste rozwiązanie mimo ograniczonego przez wieżę pola widzenia znacznie zwiększa świadomość sytuacyjną. Wozem, na który kierowano największą uwagę była najnowsza Piranha (wyposażona w wieżę załogową Rheinmetall Lance). Pojazd o masie ponad 30 ton ma być 4 do 5 razy tańszy w eksploatacji od wozów gąsiennicowych tej samej klasy (czyli klasy bwp ASCOD). Wystawę uzupełniały zmodernizowany LAV III (obok współczesnych kto robi wrażenie bardzo drobnego) oraz samochody pancerne – Duro (nośnik laboratorium broni ABC) oraz Eagle w wersjach 4x4 i 6x6. Eagle 4x4 był pokazywany w Polsce m.in. siłom specjalnym, jednak konkurencja ze strony M-ATV jest mocna.

Sporo nowości pokazał Rafael z jego rodziną wież bezzałogowych Samson. Mini-Samson pokazany został w wersjach: z dwoma lufami (granatnik oraz km), z dość nietypowym na zachodzie karabinem KPV kalibru 14,5 mm oraz w wersji „niezabijającej”. Duży Samson unowoczesniony został do wersji Mk 2 (mocno inspirowanej Hitfistem-OWS). Nie zabrakło również systemów aktywnej ochrony Trophy (dla kto) oraz Mini-Trophy (dla lekkich pojazdów 4x4).

http://www.youtube.com/watch?v=oc9cXZxJi-w

BAE Systems pokazał kilka ciekawych pojazdów pancernych. Południowoafrykański odział opracował kolejny wóz z rodziny pojazdów zapewniających większą odporność przeciw minom i fugasom – RG-35. Pojazd ten wpisuje się w trend odchodzenia od typowych MRAPów w stronę większej mobilności w trudnym terenie. Ze Szwecji na wystawie zademonstrowano klasyczne produkty koncernu – dwuczłonowy transporter Bv-206 oraz podwozie CV-90 Armadillo (najnowsza odmiana popularnego bwp). Wystawę uzupełniała super lekka haubica M777. Na ekspozycji zewnętrznej znalazło się miejsce dla haubicy samobieżnej Archer, choć jest to stosunkowo lekka konstrukcja wyposażona jest w całkowicie zautomatyzowany mechanizm ładowania amunicji. Zarówno Archer jak i CV-90 wyposażone były w zsmu produkcji Konsberga. Zainteresowanie budził przede wszystkim podwójny moduł z granatnikiem oraz km i jednocześnie zdublowanymi stanowiskami kontrolnymi (moduły te zamówiła Kanada).

http://www.youtube.com/watch?v=zKIy6kVuC7c

Polskie przedsiębiorstwa na Eurosatory wystąpiły podzielone. Bumar zademonstrował się na ładnym, ale pozbawionym większych eksponatów stanowisku. Andersa pokazano na stoisku CMI Defence z wielką belgijską flagą centralnie nad nim. Nikt nie zadbał o obecność przedstawicieli OBRUM obok wozu tak więc nawet, jeśli ktoś by chciał nie miał szansy się o nim dowiedzieć coś więcej. Wspólne stanowisko HSW, WB Group, AMZ Kutno i WZMS wyglądało dużo bardziej interesująco. Obejrzeć na nim można było Rosomaka-M1M, (który przyciągał chyba największe zainteresowanie), Żubra w wersji rozpoznawczej dla dywizjonu Krab, (kto wpadł na pomysł by z wozu o sylwetce większej od Rosomaka robić wóz dla rozpoznania?) oraz Raka na podwoziu gąsienicowym. Ekspozycje uzupełniały bsl Flyeye oraz modele systemów HSW. Oddzielne stanowisko posiadała również firma Szczęśniak, która zademonstrowała stworzonego na bazie Tatry 815-7 8x8 Mamuta, (co ciekawe wóz miał zamontowany zsmu Kobuz). Na stosiku Tary obok zmilitaryzowanej Tatry Phonix znalazło się miejsce dla wozu patrolu rozminowania opartego o Tatrę 815-7 4x4. Wóz ten zbudowany został przy współpracy firm Jakusz (zbiornik do przewozu niewybuchów) oraz Szczęśniak (zabudowa).

Włoskie Wojska Lądowe

2012-10-24T06:15:00.000-07:00

Dziś przyjrzymy się włoskim Wojskom Lądowym, a ściślej jej operacyjnej części. Uprzedzając: Tak wiem, że regiment to pułk, jednak postanowiłem utrzymać oryginalną pisownię, ponieważ włoskie regimenty są raczej odpowiednikami naszych (dość dużych) batalionów batalionów. Chcąc się skupić na jednostkach bojowych pominąłem elementy wsparcia. Kto jest nimi zainteresowany, niech poszuka a na pewno znajdzie.

Dowództwo Alpejskie

6 Regiment Alpejski "Btg Bassano" (Innichen)

4 Alpejski Regiment Spadochronowy (Verona) (Siły Specjalne)

Dowództwo Dywizji Tridentina (bez przypisanych jednostek) (Bolzano)

Brygada Alpejska Taurinense (Turin)
- 1 Regiment Kawalerii "Nizza Cavalleria" (Pinerolo) - Centauro / Puma 4x4
- 2 Regiment Alpejski "Btg Saluzzo" (Cuneo) - Bv206S / Puma 6x6
- 3 Regiment Alpejski "Btg Susa" (Pinerolo) - Bv206S / Puma 6x6
- 9 Regiment Alpejski "Btg l'Aquila" (L'Aquila) - Bv206S / Puma 6x6
- 1 Regiment Artylerii Górskiej "Grp Aosta" (Fossano) - 24 FH-70

Brygada Alpejska Julia (Udine)
- 5 Regiment Alpejski "Btg Morbegno" (Sterzing) (South Tyrol) - Bv206S / Puma 6x6
- 7 Regiment Alpejski "Btg Feltre" (Belluno) - Bv206S / Puma 6x6
- 8 Regiment Alpejski "Btg Tolmezzo" (Cividale) - Bv206S / Puma 6x6
- 1 Regiment Artylerii Górskiej "Grp Conegliano" (Tolmezzo) - 24 FH-70

I Dowództwo Operacyjne

Dowództwo Dywizji "Mantova" (bez przypisanych jednostek) (Vittorio Veneto)

Brygada Pancerna Ariete (Pordenone)
- 4 Regiment Czołgów (Bellinzago Novarese) - Ariete
- 32 Regiment Czołgów (Tauriano) - Ariete
- 132 Regiment Czołgów (Cordenons) - Ariete
- 11 Regiment Zmechanizowany (Orcenigo Superiore) - Dardo
- 132 Regiment Artylerii Samobierznej "Ariete" (Maniago) - 32 PzH 2000

Brygada Spadochronowa Folgore (Livorno)
- 9 Regiment Szturmowo-Spadochronowy "Col Moschin" (Livorno) (Siły Specjalne)
- 183 Regiment Spadochronowy "Nembo" (Pistoia)
- 186 Regiment Spadochronowy "Folgore" (Siena)
- 187 Regiment Spadochronowy "Folgore" (Livorno)
- 185 Rozpoznawczy Regiment Spadochronowy "Folgore" (Tuscany)

Brygada Powietrzno-Szturmowa Friuli (Bologna)
- 3 Regiment Kawalerii "Savoia Cavalleria" (Grosseto) - Centauro / Puma 4x4
- 66 Regiment Powietrzno-Szturmowy "Trieste" (Forlì) - Puma 6x6
- 5 Regiment Lotnictwa WL "Rigel" (Casarsa)
  - 27 Dywizjon "Mercurio" – 3 eskadry A129C, 1 eskadra AB 205A
  - 49 Dywizjon "Capricorno" – 3 eskadry A129C
- 7 Regiment Lotnictwa WL "Vega" (Rimini)
  - 25 Dywizjon "Cigno" – 3 eskadry AB 205A
  - 48 Dywizjon "Pavone" – 2 eskadry A129C, 1 mieszana eskadra A129C i A109CM
  - 53 Dywizjon "Cassiopea"- 3 eskadry AB 412

Brygada Kawalerii Pozzuolo del Friuli (Gorizia)
- 2 Regiment Kawalerii "Piemonte Cavalleria" (Trieste) - Centauro / Puma 4x4
- 4 Regiment Kawalerii "Genova Cavalleria" (Palmanova) - Centauro / Puma 4x4
- 5 Regiment Kawalerii "Lancieri di Novara" (Codroipo) - Centauro / Puma 4x4
- Regiment Piechoty Morskiej "Serenissima" (Venice) - AAV7-A1 / Puma 4x4
- Regiment Artylerii "Volòire" (Milan) - 24 FH-70

II Dowództwo Operacyjne

Dowództwo Dywizji "Acqui" (bez przypisanych jednostek) (San Giorgio a Cremano)

Brygada Strzelców Garibaldi (Caserta)
- 131 Regiment Czołgów (Persano) - Ariete
- 19 Regiment Kawalerii "Cavalleggeri Guide" (Salerno) - Centauro / Puma 4x4
- 1 Regiment Strzelców (Cosenza) - Dardo
- 8 Regiment Strzelców (Campania) - Dardo
- 8 Regiment Artylerii Samobierznej "Pasubio" (Persano) - 32 PzH 2000

Brygada Zmechanizowana Granatieri di Sardegna (Rome)
- 1 Regiment Zmechanizowany "Granatieri di Sardegna" (Rome) - Dardo
- 8 Regiment Kawalerii "Lancieri di Montebello" (Rome) - Centauro / Puma 4x4
- 33 Regiment Artylerii Samobierznej "Acqui" (l'Aquila) - 32 M109/L

Brygada Zmechanizowana Pinerolo (Bari)
- 7 Regiment Strzelców (Bari) - 59 VCC-2 (M113A1)
- 9 Regiment Piechoty "Bari" (Trani) - VBM Freccia
- 82 Regiment Piechoty "Torino" (Barletta) - VBM Freccia
- 21 Regiment Artylerii Samobierznej "Trieste" (Foggia) - 32 M109/L

Brygada Zmechanizowana Aosta (Messina)
- 6 Regiment Kawalerii "Lancieri d’Aosta" (Palermo) - Centauro / Puma 4x4
- 6 Regiment Strzelców (Trapani) - 59 VCC-2 (M113A1)
- 5 Regiment Piechoty "Aosta" (Messina) - VBM Freccia
- 62 Regiment Piechoty "Sicilia" (Catania) - VBM Freccia
- 24 Regiment Artylerii Samobierznej "Peloritani" (Messina) - 32 M109/L

Brygada Zmechanizowana Sassari (Sassari)
- 3 Regiment Strzelców (Teulada) - 59 VCC-2 (M113A1)
- 151 Regiment Piechoty "Sassari" (Cagliari) - 59 VCC-2 (M113A1)
- 152 Regiment Piechoty "Sassari" (Sassari) - 59 VCC-2 (M113A1)

Podsumowując włoskie Wojska Lądowe posiadają 3 dowództwa szczebla dywizji (jednak bez przypisanych na stałe jednostek, co szczególnie zwraca uwagę to praktyczny brak jednostek wsparcia szczebla dywizji) oraz 11 brygad tzw. ogólnowojskowych. Porównując do polskich warunków brygady są większe i silniejsze (4 bataliony/regimenty w miejsce 3, silniejsza artyleria) brak jest jednak organicznych elementów opl. Pododdziały pierwszoliniowe to 39 regimentów. Porównując z Polską są to: ekwiwalent 4 lekkich brygad (podobnych do 6 BPD, 7 BOW czy 21 BSP), ekwiwalent 4 brygad kto (z większym naciskiem na wozy wsparcia ogniowego), ekwiwalent 4 brygad zmechanizowanych.

Warto zwrócić uwagę iż Włochy posiadają inne od Polski warunki geograficzne oraz inne zdolności w zakresie lotnictwa (samoloty transportowe, śmigłowce). W kraju proporcje te powinny wyglądać jednak nieco inaczej.

2 regimenty spadochronowe klasyfikowane, jako siły specjalne

Siły Lekkie (12 regimentów):

5 kolejnych regimentów spadochronowych w tym jeden ze specjalnością rozpoznawczą, i jeden wyposażony w lekkie pojazdy Puma 6x6 (zdjęcie obok)

1 regiment piechoty morskiej z amfibiami AAV7 i lekkimi pojazdami Puma 4x4

6 regimentów górskich na lekkich pojazdach Bv-206C oraz Puma 6x6

Siły Średnie (12 regimentów):

8 regimentów kawalerii na wozach wsparcia ogniowego Centauro i Pumach 4x4

4 regimenty na kto Freccia

Siły Ciężkie (13 regimentów):

4 regimenty czołgów Ariete

4 regimenty bwp Dardo

5 regimentów na transporterach VCC-2 (zmodernizowane M113A1)

Lotnictwo:

2 regimenty śmigłowców

Artyleria:

2 regimenty ciężkich haubic samobieżnych PzH 2000 (32 działa)

3 regimenty haubic samobieżnych M109 (32 działa)

3 regimenty haubic holowanych FH-70 (24 działa)

W sposób szczególny zwrócić należy uwagę na artylerię polową. W kraju mamy ciekawą tendencję do dublowania jej zarówno na poziomie brygady (organiczny dywizjon) jak i dywizji (pułki artylerii). W krajach zachodnich mamy do czynienia z jednym (artyleria organiczna w brygadach we Włoszech czy USA) lub drugim (niezależne pułki artylerii, których elementy w miarę potrzeb mogą być przyporządkowane na czas działań do grup bojowych - Niemcy czy Wielka Brytania). Takie rozwiązanie może mieć sens w przypadku słabości środków ogniowych, jakie używaliśmy w Polsce (2S1 Goździk), czy w przypadku podziału (artyleria lufowa, jako organiczna, rakietowa w pułkach) jednak obecne przyporządkowanie haubic Krab do pułków daje do zastanowienia.

Warto również zwrócić uwagę iż siły lekkie obejmują nie tylko lekką piechotę, ale również piechotę na lekkich pojazdach - która z jednej strony cechuje się dużo większą mobilnością i niezależnością, z drugiej jest łatwiejsza do przerzutu niż jednostki ciężkie, a nawet średnie.

Co dalej z Bumarem?

2012-09-16T05:00:00.000-07:00

Bumar stacza się. Polski koncern w 2010 przyniósł stratę 110mln zł, w 2011 już 277,5 mln zł. Gdzie to nas prowadzi i jaka jest tego przyczyna?

Najbardziej przykre w tym jest iż w ramach Bumaru działają firmy które (mimo wszystko) mają szansę na rynku nie tylko krajowym ale i międzynarodowym (np. PCO oferujące wraz z Meoptą noktowizory dla czeskiej armii. Kiedy jednak kolos na glinianych nogach wreszcie padnie, może je pociągnąć za sobą.

Koncern jest w większości własnością Skarbu Państwa, dzięki czemu kluczowe stanowiska rozdawane były nie według kompetencji, ale według klucza partyjnego („Staszek chciał się sprawdzić w biznesie”). Efektem jest m.in. świadome zawieranie umów eksportowych ze stratą (na czołgi PT-91 dla Malezji i na wozy zabezpieczenia technicznego WZT-3 dla Indii), by "podnieś prestiż firmy".

Większość pomysłów obliczana była przy nierealnych założeniach (np. w 2010 zakładano, iż Anders będzie wyprodukowany w ilości pozwalającej na zastąpienie jeden do jednego wszystkich T-72 i BWP-1 w linii – nie zakładając żadnych redukcji)., lub nie była obliczana w ogóle.

Zmianę kierunku, w jakim zmierza zarząd widać po umowach podpisanych podczas XX Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach. Z jednej strony jest porozumienie o współpracy przy modernizacji czołgów Leopard 2 z Krauss Maffei Wegmann. Chciałoby się krzyknąć „więcej, więcej…” jednak i tak decyzja ta bardzo cieszy. Pamiętamy, że przez wiele lat Bumar był obrażony na „darmowe” Leopardy z Niemiec. Niemieckie czołgi zostały przekazane Polsce 2002, w tym samym roku odebrano ostatnie PT-91 (modernizowane T-72M1).

Nawiasem wtrącić trzeba, że otwarte popieranie propozycji modernizacyjnej Bumaru przez Wiceministra Oborny Narodowej Waldemara Skrzypczaka, gdy konkurencyjną ofertę złożyć ma firma równie polska, – czyli Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne (wraz z Rheinmetall Defence) chyba nie jest do końca ok?

Jeszcze większą niespodzianką jest umowa ze szwedzkim BAE Systems Hägglunds:

4 września w czasie trwających w Kielcach targów MSPO – Bumar sp. z o.o. oraz BAE Systems Hagglunds AB, szwedzki oddział globalnego koncernu BAE Systems, specjalizujący się w produkcji gąsienicowych wozów opancerzonych z rodziny CV90 i BvS10 podpisały umowę dotyczącą wymiany informacji, która jest wstępem do nawiązania współpracy przemysłowej pomiędzy firmami.

Na mocy umowy firmy dokonają oceny potencjalnych obszarów rozwoju i współprodukcji sprzętu dla Sił Zbrojnych RP i na rynki eksportowe oraz możliwości włączenia spółek Grupy Bumar do globalnego łańcucha dostaw BAE Systems.

Czy powrót do współpracy z producentem CV-90 nie jest epitafium dla Andersa? Wiem, że wielu z czytających jest fanami tej polskiej konstrukcji jednak realia ekonomiczne są nieubłagane i ewentualna skala zamówień nie uzasadni kosztów rozwoju polskiego wozu.

Siły Zbrojne powinny gdzie to tylko jest możliwe kierować się ku znacznie tańszym w eksploatacji platfomom kołowym. A co robią? Plany obecnie zakładają nowy polski czołg i bwp (pływający)! Huta Stalowa Wola rozpoczęła prace nad pływającą platformą o masie ok. 25 ton mającą być bazą dla m.in. bwp. Czy widzimy tu kolejne pieniądze utopione w projekcie bez przyszłości??

MSPO 2012

2012-09-10T09:38:00.000-07:00

http://www.youtube.com/playlist?list=PLWpXMYYvZp2L63J4xpS8107rQFyn_cSlW

MSPO 2012 – wrażenia

2012-09-07T06:45:00.000-07:00

XX MSPO za nami. Z całą pewnością były to interesujące targi i chyba największe do tej pory – zajęły wszystkie hale kompleksu Targi Kielce.

Tradycyjnie jedną z hal zajęła grupa Bumar, po raz pierwszy oddzielną halę zajęła również Huta Stalowa Wola (wraz Jelczem, WB Group i częścią ekspozycji WZM Siemianowice Śląskie) oraz Wojskowa Grupa Przemysłowa (m.in. WZM Siemianowice Śląskie, WZM Poznań, WZU, WZLe). Zademonstrowano, iż istnieje alternatywa dla Bumaru. Na targach usłyszeć można było, iż Bumar będzie próbował wykupić HSW, zobaczymy.

Z ciekawostek:
Bumar: 35mm armata przeciwlotnicza Hydra (aka San) – wygląda ciekawie, jestem na tak. Pokazano bardziej dojrzałą wersję lekkiej wyrzutni pocisków Grom – Kusza, bardzo ciekawy projekt, małe lekkie i tanie oraz demonstrator Rosomaka z wyrzutnią ppanc i plot (jednocześnie) - nie zachwycił mnie. Pokazano makietę rakiety Błyskawica jednak nie ujawniono żadnych związanych z projektem informacji, nie jest jasne czy projekt zakończy się sukcesem.

HSW: Bardzo ciekawe stoisko, choć jedyną prawdziwą nowością była nowa Langusta. Nie sugerujecie się za bardzo nowym wyglądem, najważniejsze elementy to automatycznie obracana wyrzutnia i nowy system odpalania elementy, które powinny trafić na 75 Langust, Wojsk Lądowych. Ponad to Krab wraz z WD i wozem amunicyjnym, Rak również z WD (oba w wersji kołowej i gąsienicowej). Rak wewnątrz (nie było zgody na zdjęcia) wygląda bardzo dojrzale. WZM SS w hali HSW pokazał Rosmaka-WEM oraz demonstrator Rosomaka rozpoznawczego (wreszcie).

Wojskowa Grupa Przemysłowa: WZM Poznań pokazał wraz z Rheinmetallem MBT Revolution, a także Rosomaka pomocy technicznej (wóz przechodzi próby). WZM SS Rosomaka „afgańskiego”, Wilka (Rosomaka z CT-CV) oraz symulator kierowcy Rosomaka. WZU (tradycyjnie) ESSM na Kubie :), ale nie żartując ich oferta wygląda bardzo ciekawie.

Największe stoisko zagraniczne prezentowała grupa Finmeccanica – Agusta Westland z AW-139 SAR (włoskiej straży wybrzeża), AW-149, kadłubem AW-149 (chyba) i „bezzałogowym” SW-4. Mnie bardziej zainteresowała OTO Melara z haubicą Centauro 155mm i amunicją Volcano. Tak, jest szansa by posadzić to na Rosomaku, w drodze jest również inny ciekawy projekt.

Inne śmigłowce: Sikorsky pokazało ten sam „blackhawkopodobny” S-70i co praktycznie na każdej imprezie lotniczej w Polsce. Eurocopter pokazał EC-725 – kabina bardzo przestronna, węższa i dłuższa niż na Mi-17, ale za to bardziej ustawna do transportu żołnierzy, cięższego wyposażenia (typu quad czy moździerz) w kabinie raczej nie przewieziemy, tu Mi-17 górą. Oczywiście bez konkurencji porównując możliwości EC z maszynami stojącymi obok (S-70i i AW-149).

KMW pokazało Leoparda 2A4M CAN (nie jest to A6M CAN ani A7 jak podpisywano go w niektórych serwisach). Jest to modernizacja A4 bez przebudowy wieży, Kanada zamówiła modernizację 20 wozów do tej wersji. Na targach podpisano umowę o współpracy z Łabędami, dziwi mnie nieco, że nie zaproszono KMW do hali Bumaru.

Inne: Tatra i MWA Telecom szukają partnera do produkcji Tatry w Polsce, Jelcz nie pokazał nowej ciężarówki 4x4 co nieoficjalnie zapowiadano. Chętnie zobaczyłbym Jelcza z zawieszeniem Tary, (ale to moja spekulacja).

AMZ pokazało Hipopotama (z niezbyt poważną „zabudową”) oraz Żubra Marinera (dziecko Żubra z rowerem wodnym). Włókno szklane górą!

To chyba tyle na szybko, jeśli są pytania zapraszam do komentowania, postaram się w miarę możliwości odpowiedzieć.

„Tarcza Polski” – o co właściwie chodzi?

2012-08-29T05:00:00.000-07:00

Projekt tzw. „Tarczy Polski” sięga, co najmniej 2010 roku, kiedy to podczas targów MSPO odbyła się konferencja poświęcona temu projektowi. Tarcza jest w istocie projektem generacyjnej wymiany systemu obrony powietrznej Ploski, który obecnie składa się z systemów projektowanych w latach 60tych. Projekt opracowany został przez Grupę Bumar, i obejmować ma możliwie daleko posunięta polonizację, z całą pewnością jest ona ważna gdyż mówimy tu (docelowo) o bardzo dużym projekcie – dużo większym niż np. projekt nadbrzeżnego dywizjonu rakietowego dla Marynarki Wojennej.

„Tarcza Antyrakietowa”

Zanim przejdę do dalszych szczegółów należy podkreślić, iż projekt ten nie ma absolutnie nic wspólnego z amerykańskim systemem tzw. Tarczy Antyrakietowej. Nazwa ta był raczej nadużywana w krajowych mediach, ponieważ nie do końca oddaje idę systemu, lepszym określeniem było by po prostu tłumaczenie nazwy angielskiej - Ballistic Missile Defense, czyli System Obrony Antybalistycznej. Wystąpienie prezydenta Komorowskiego w tym temacie wprowadziły zamęt, który przez kolejne dni prostować musiał szef BBN, tłumacząc, „co tak naprawdę Prezydent miał na myśli”.

Amerykański System Obrony Antybalistycznej składa się z elementów, które mają zwalczać różne typy pocisków balistycznych. Umownie podzielone są one na 4 kategorie – od pocisków o zasięgu do 1000 km, po pociski międzykontynentalne, oraz mogą one być zwalczane w 3 fazach lotu – silnikowej (startu i rozpędzania), pośredniej (lotu balistycznego) oraz termalnej (opadania nad cel). Obecnie USA rozważa rozmieszczenie w Polsce pocisków Standard, SM-3 które zwalczają pociski balistyczne w fazie pośredniej, natomiast ewentualne zdolności antyrakietowe „Tarczy Polski” obejmować mają fazę termalną (amerykanie używają w tej fazie systemów Patriot PAC-3 i THAAD), a więc posiadać będą jedynie ułamek zdolności systemu amerykańskiego, i będzie systemem komplementarnym w stosunku do elementów „Tarczy Antyrakietowej” rozmieszczonych w Polsce. "Tarcza Polski" to nie jest polska tarcza antyrakietowa jak pisały "media głównego nurtu".

Podstawowy problem obrony balistycznej obejmować powinien ustalenie przed kim właściwie chcemy się bronić, a więc przed jakimi pociskami, czy jest to technicznie możliwe, a jeśli tak czy stać nas na zakup takiego systemu. Pamiętać należy, iż rosyjskie pociski (niezależnie od zasięgu) posiadają cały szereg środków utrudniających ich zwalczanie, obejmują one posiadanie wielu głowic, (które oddzielają się od rakiety nośnej po zakończeniu fazy silnikowej), manewrowanie głowic, (czyli nie poruszanie się po optymalnym torze do celu, ale wykonywanie zwodów, które przy tych prędkościach znacznie utrudniają przechwycenie) czy stosowanie atrap głowic, które dla systemu je zwalczającego są nie do odróżnienia od prawdziwych.

Inne spojrzenie

„Tarcza Polski” to system obrony przeciwlotniczej (obejmujący trzy warstwy) posiadający również szereg innych zdolności typowych dla takiego systemu (w tym pewne zdolności przeciwrakietowe). Nie jest to system przeciwrakietowy jednak może być jego elementem uzupełniającym amerykańskie systemy rozmieszczone w Polsce, oraz inne elementy poza terytorium naszego kraju. System ten obejmować ma trzy warstwy:

Bliski zasięg

(VSHORAD - ang. Very Short Range Air Defense, czasem tłumaczone dosłownie, jako bardzo krótki zasięg). Zestawy artyleryjskie oraz lekkie pociski przeciwlotnicze tzw. MPSAM (ang. Man Portable Surface-Air Missile) o zasięgu do 10 km. Obecnie w tej kategorii używane są głownie produkowane w Polsce pociski przeciwlotnicze Grom i Strzała-2M oraz zestawy artyleryjskie rodziny ZU-23-2 czyli zdwojone armaty kalibru 23mm. Obecnie od systemów tej kategorii coraz częściej wymaga się zdolności zwalczania nie tylko samolotów i śmigłowców, ale również środków bojowych – artyleryjskich (C-RAM - Counter Rocket, Artillery, and Mortar) oraz lotniczych (bomby, pociski skrzydlate). Rozwój tej kategorii uzbrojenia obejmować ma rozwijanie pocisków Grom (Piorun) oraz armat ZU-23-2 (Pilica) oraz wdrożenie licencyjnych armat KDA kalibru 35mm (San, obecnie Hydra).

Mały zasięg

(SHORAD - ang. Short Range Air Defense, czasem tłumaczone dosłownie jako krótki zasięg). Systemy rakietowe o zasięgu od 10 do 50 km. Obecnie siły powietrzne używają opracowanych w latach 60tych i 70tych systemów Newa (w Siłach Powietrznych), Osa i Kub (w Wojskach Lądowych). Część z systemów była modernizowana, prace obejmowały głównie elementy elektroniczne systemów (poprawiono niezawodność) oraz systemy dowodzenia, (co pozwoliło na wpięcie ich w zintegrowany system). Statyczny system Newa został zmodernizowany w zakresie pozwalającym na samodzielne zmienianie pozycji ogniowych.

Rewolucję w zakresie możliwości w systemach tej kategorii stanowiło wprowadzeni pocisków z aktywną głowicą radiolokacyjną - co pozwoliło na równoczesne zwalczanie więcej niż jednego celu (możliwość, której nie posiadają systemy używane w Polsce). Co ciekawe pewną popularność zyskało użycie pocisków stosowanych również na samolotach (takich jak: Mica, AMRAAM, IRIS-T, Derby czy Python). Systemy ze sterowanie radiokomendowym wciąż są stosowane – np. w rosyjskim Pancir-S, pomimo mniejszych możliwości mogą one stanowić tańszą alternatywę w przypadku, gdy system małego zasięgu jest uzupełnieniem systemu średniego zasięgu.

Obecnie rozważane są różne opcję, istnieje projekt modernizacji systemu Newa-SC (Samobieżny, Cyfrowy – system już raz modernizowany) do wersji Newa-M (m.in. przewiduje on wymianę nośników radaru, wozu dowodzenia i wyrzutni na ciężarówki Jelcz). Zasadność modernizacji pod znakiem zapytania stawia wiek pocisków, które wymagają wymiany ładunków prochowych, deklaracje możliwości zakupu takich ładunków w Białorusi nie są do końca przekonujące.

Kolejny krajowy projekt to opracowanie polskiego, dwustopniowego pocisku małego zasięgu zasięgu ze sterowaniem radiokomendowym znanego jako Błyskawica. Więcej o projekcie będzie można powiedzieć po MSPO.

Wyrzutnie systemów Mica-VL i NASAMS

Na przyszły (tj. 2013) rok planowane jest rozpisanie przetargu na zakup dwóch zestawów małego zasięgu. Nie jest jasne czy chodzi o dwa dywizjony (każdy powinien składać się, z co najmniej dwóch baterii) czy dwóch baterii. Wśród producentów w Polsce promowali swoje wyroby m.in. MBDA (pocisk Mica-VL), Kongsberg z Raytheonem (system NASAMS z pociskiem SL-AMRAAM) czy Rafael (oferta w sumie kilkunastu systemów). Zakup realizowany jest w ramach programu Narew.

Średni zasięg

(MRAD - ang. Medium Range Air Defense) Systemy rakietowe o zasięgu ponad 50 km. Obecnie w kraju nie posiadamy nowoczesnych systemów tej kategorii. Starsze systemy tej kategorii zwykle posiadały ograniczenia w zwalczaniu celów manewrujących i projektowane były do zwalczania dużych celów takich jak bombowce. Obecnie Polska posiada jeden dywizjon systemu Wega-C (cyfrowy – m.in. wpięty w nowoczesny system dowodzenia).

Obecnie większość nowoczesnych systemów przeciwlotniczych posiada również pewne zdolności przeciwrakietowe. Wybór systemu tej kategorii dla Polski ogranicza się do dwóch opcji.

Bumar w tym zakresie związał się z MBDA i wydaje się preferować przejęcie pocisku Aster-30. Na jego bazie miał by zostać zbudowany polski system podobny do SAMP/T (z polskim radarem i systemem dowodzenia). Z pewnością było by to rozwiązanie dobre dla polskiego przemysłu, jednak obarczone pewnym ryzykiem, (choć opcją awaryjną mogłoby sięganie po rozwiązania SAMP/T wdrażanego obecnie we Francji i we Włoszech).

Alternatywą jest amerykański systemem Patriot, w lutym 2011 pojawiły się informacje o ofercie, jaką miały złożyć Polsce Niemcy. Chodziło o przejęcie nawet 12 baterii (3 bataliony) systemu w konfiguracji PAC-2 wraz z pociskami. System ten mógłby być poddany modernizacji do najnowszej konfiguracji i wyposażony w pociski PAC-3 lub też podążyć alternatywną droga modernizacji po przez uzupełnienie możliwości systemu PAC-2 pociskiem Stunner (powstałym w wyniku współpracy amerykańskiego Raytheona – producenta systemu Patriot i izraelskiego Rafaela). Stunner ma stanowić tańsza alternatywę dla pocisków PAC-3 Lockheed Martina. Z jednej strony przejęcie systemów wymagałoby dużych nakładów finansowych, z drugiej strony zapewniłoby skok jakościowy w zakresie obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej, od tego czasu MON milczy na ten temat.

Wyrzutnie systemów SAMP/T (włoska) i Patriot PAC-2 (niemiecka)

Wedle planów w 2013 rozpisany ma być przetarg na jeden zestaw średniego zasięgu, znów nie wiadomo czy chodzi o jeden dywizjon/batalion złożony z kilku baterii, czy o jedną baterię. Nawet w korzystniejszym wypadku kraj wielkości Polski posiadać powinien, co najmniej 3 dywizjony/bataliony systemu tej kategorii, a więc możemy liczyć na kolejne zakupy w przyszłości. Zakup realizowany jest w ramach programu Wisła.

Jędrek - Kapitan zamku Chojnik

2012-08-26T05:00:00.000-07:00

Na stronie tej zwykle znajdujecie opisy współczesnego uzbrojenia, mam nadzieję, iż zainteresuje was odstępstwo od tej reguły. W ostatnich miesiącach rośnie popularność filmów na YouTube przedstawiających opowiadającego o średniowieczu kapitana zamku Chojnik.

Sam Jędrek twierdzi, iż nie jest historykiem i czuje się swoją internetową sławą lekko zażenowany, jednak nie można mu odmówić umiejętności gawędziarza, budującego swoje opowieści na fundamentach wiedzy.

Poniżej zamieszczam playlistę YouTube, po zakończeniu filmu automatycznie włączy się kolejny.

http://www.youtube.com/playlist?list=PLF90B32E7AFCF91E6

Polecam również zajrzeć na stronę zamku Chojnik: http://zamekchojnik.prv.pl/