Wake Up.

Οι ακατέβατοι μισθοί των βουλευτών

2012-02-12T19:36:00.000+02:00

Την ώρα που οι Έλληνες βλέπουν να επέρχεται δραματική συρρίκνωση στο εισόδημά τους, με τα πρόσθετα σοκαριστικά μέτρα που θα φέρει το νέο μνημόνιο, οι εκπρόσωποί μας στο κοινοβούλιο, δεν… ανησυχούν, καθώς οι αμοιβές τους μένουν στα ίδια -υψηλά πάντα- επίπεδα.

Η σκληρή λιτότητα που έρχεται για εκατομμύρια εργαζόμενους φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα προκλητικά προνόμια που απολαμβάνουν οι «300» της Βουλής.

Όπως διαβάζουμε στο newsbeast.gr, o ακριβής υπολογισμός των βουλευτικών αποδοχών είναι ιδιαίτερα δύσκολος και απαιτεί σύνθετες διαδικασίες, δεδομένου ότι το τελικό ποσό διαμορφώνεται από συνυπολογισμό σειράς παραγόντων.

Ωστόσο μπορούμε, με επιφύλαξη, να προσδιορίσουμε σε περίπου 7.200 ευρώ το μέσο όρο των καθαρών αποδοχών ενός βουλευτή, στις οποίες βέβαια προστίθενται οι αποζημιώσεις για συμμετοχή στις επιτροπές, που είναι επί της ουσίας ένας αστάθμητος παράγοντας, εφόσον συνήθως διαφέρει κάθε μήνα.

Κατόπιν τούτων, παρουσιάζουμε μια λίστα με καθαρά ενδεικτικούς αριθμούς που όμως δίνουν μια γενική εικόνα για το ύψος των αποδοχών των εκπροσώπων μας στο κοινοβούλιο.

- Η βασική αποζημίωση των βουλευτών είναι περίπου 5.700 ευρώ.
- Η συμμετοχή σε κάθε επιτροπή αποζημιώνεται με περίπου 270 ευρώ.

Ο βουλευτής επίσης δικαιούται:

- Επίδομα οργάνωσης γραφείου ίσο με το 20%, περίπου 1.150 ευρώ, εφόσον εκλέγεται στην Αττική και με 25%, περίπου 1.450 ευρώ, αν εκλέγεται σε άλλη περιφέρεια.
- Ατέλεια για τηλεφωνικές συνδέσεις (το πόσες εξαρτάται από την περιφέρεια που εκλέγεται) και μέχρι 13.500 ευρώ ετησίως, δηλαδή περίπου 1.100 ευρώ το μήνα.
- Αποζημίωση εκπροσώπησης του κοινοβουλίου στο εξωτερικό ίση με το 1/20ό της βουλευτικής αποζημίωσης, δηλαδή περίπου 1.150 ευρώ.
- Κινητό τηλέφωνο έως 250 ευρώ το μήνα.
- Αποστολή δωρεάν επιστολών μέχρι 1000 ευρώ μηνιαίως.
- Εξοπλισμός γραφείου (υπολογιστές, εκτυπωτές κλπ) έως 5.500 ευρώ (άπαξ, μετά την εκλογή)
- Οργάνωση γραφείου για τους βουλευτές Επικρατείας και των περιφερειών Α’ και Β’ Αθήνας , Α’ και Β’ Πειραιά, ποσό ίσο με το 20%της αποζημίωσης τους δηλαδή 1.150 ευρώ και για τους βουλευτές των άλλων περιφερειών 25% δηλαδή περίπου 1.400 ευρώ.
- Για διαμονή σε ξενοδοχείο ή μίσθωση κατοικίας για τους βουλευτές της περιφέρειας ποσό 1.000 ευρώ.
- Έξοδα κίνησης στους βουλευτές Επικρατείας, Α’ και Β’ Αθηνών, Α’ και Β’ Πειραιά 450 ευρώ το μήνα, στους βουλευτές που οι περιφέρειές τους είναι κοντά στην Αθήνα 600 ευρώ, σε όσους είναι πιο μακριά 750 ευρώ και στους βουλευτές Κυκλάδων και Δωδεκανήσων 1000 ευρώ το μήνα.
- 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής, για τους βουλευτές που εκλέγονται σε περιφέρεια πάνω από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα.
- Αυτοκίνητο που του χορηγεί η Βουλή με διαδικασία leasing.

Δικαιούνται επίσης δύο υπαλλήλους που πληρώνονται από τη Βουλή, δύο αποσπασμένους από δημόσιες υπηρεσίες και έναν αστυνομικό.

Όσον αφορά τις συντάξεις:

Δικαίωμα σύνταξης οι βουλευτές θεμελιώνουν στα τέσσερα χρόνια και το 55ο έτος της ηλικίας, για όσους έχουν θητεύσει στη Βουλή μέχρι το 1993. Για όσους είναι μετά το 1993 απαιτούνται τέσσερα χρόνια θητείας αλλά και το 65ο έτος της ηλικίας.

Η βουλευτική σύνταξη ισοδυναμεί με το 25% της βουλευτικής αποζημίωσης που προσαυξάνεται μέχρι το 17ο έτος της θητείας, οπότε ο βουλευτής παίρνει πλήρη σύνταξη που αντιστοιχεί στο 80% της βουλευτικής αποζημίωσης, δηλαδή 4.350 ευρώ κατά προσέγγιση!!!

Τονίζουμε και πάλι ότι όλοι οι αριθμοί είναι κατά προσέγγιση και στοχεύουν σε μια ενδεικτική απεικόνιση των βουλευτικών αποδοχών.

Ωστόσο τα στοιχεία αυτά επαρκούν για να εξοργίσουν ακόμη μία φορά τους Έλληνες πολίτες για την τρομερή κοροϊδία και εκμετάλλευση που υφίστανται από τους "εθνοπατέρες", oι οποίοι μάλιστα έχουν και το θράσος να διατείνονται ότι θα μας σώσουν τη χώρα από τη χρεοκοπία!!!

[DefenceNet]

Έμαθε τους Ιάπωνες να τρώνε φέτα και λάδι

2012-02-12T16:00:00.003+02:00

Η εταιρεία εισάγει το 80% των ελληνικών τυποποιημένων επώνυμων προϊόντων στην Ιαπωνία, τα οποία διαθέτει σε καταστήματα λιανικής, ξενοδοχεία, εστιατόρια, αλλά και μέσω Διαδικτύου.

Ζει πάνω από δέκα χρόνια στην Ιαπωνία και προωθεί ελληνικά προϊόντα στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου πεπεισμένος ότι η μεσογειακή νοστιμιά θα κερδίσει τη γεύση όσων τη γνωρίσουν.

Στο μακρινό Μικότο, ο κ. Θανάσης Φραγκής παρουσιάζει τα ελληνικά προϊόντα: ελιές, γιαούρτι, τυριά και βεβαίως κρασιά. Σε μια εποχή που η Αθήνα είχε καταστήσει ως γκουρμέ τα σούσι-ρεστοράν, η επιχείρησή του, με την επωνυμία Nostimia.com, άρχισε να μαθαίνει στους Ιάπωνες την ποιότητα που έχει το παρθένο ελαιόλαδο και τη γεύση της ελληνικής, βεβαίως, φέτας.

«Η Ελλάδα δυστυχώς ως χώρα ειναι ουσιαστικά άγνωστη στους Ιάπωνες όπως και τα ελληνικά προϊόντα. Το καλό είναι ότι όπου κάνουμε τοποθετήσεις προϊόντων έχουμε σε ποσοστό 95% επανάληψη της ζήτησης.

Αυτό σημαίνει ότι τα προϊόντα μας αρέσουν στους Ιάπωνες, οι οποίοι όμως δεν τα γνωρίζουν και πρέπει να τα δοκιμάσουν», σημειώνει ο κ. Φραγκής.

Διοργάνωση ελληνικής βραδιάς για την προώθηση των προϊόντων.

Πολίτης του κόσμου

Ο ίδιος δηλώνει πολίτης του κόσμου και βεβαίως δεν παραλείπει να επισκέπτεται την πατρίδα για να δει συγγενείς και φίλους, αλλά και να κλείσει συμφωνίες με Έλληνες παραγωγούς.

«Διατηρώ εδώ και δέκα χρόνια επιχείρηση εισαγωγής ελληνικών προϊόντων διατροφής. Κυρίως εισάγω εδώ παραδοσιακά τρόφιμα από την πατρίδα, όπως λάδι, ελιές, φέτα, γιαούρτι και ελληνικά κρασιά. Ελληνικές γεύσεις με προϊόντα από την Πελοπόνησσο, την Αττική ή την Εύβοια».

Την εποχή του σεισμού, με το τσουνάμι και την έκρηξη στο εργοστάσιο της Φουκουσίμα, ο κ. Αθ. Φραγκής αποφάσισε να παραμείνει εκεί λέγοντας: «Όλοι μας έχουμε υποχρεώσεις, ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν, που μας έχουν στηρίξει στο παρελθόν. Δεν μπορείς να φύγεις για να γλιτώσεις το τομάρι σου, είναι απάνθρωπο. Τι αξία θα έχει το τομάρι σου μετά; Πώς θα κοιτάς στον καθρέφτη; Ισως είμαι ρομαντικός, ίσως της παλιάς σχολής... Η ζωή αξίζει επειδή σε εκτιμούν άνθρωποι γύρω σου. Αν το χάσεις δεν αξίζει να ζεις». Σήμερα η κατάσταση έχει ηρεμήσει, ενώ η προσπάθεια για αποκατάσταση των ζημιών συνεχίζεται.

«Και θα συνεχίζεται για πολλά χρόνια», σημειώνει ο κ. Φραγκής προς την «Οικονομία».

«Η περιοχή όπου βρίσκονται οι αντιδραστήρες και σε ακτίνα 20 χιλ. συνεχίζει να είναι αποκλεισμένη, και δεν προβλέπεται να κατοικηθεί ξανά για αρκετά ακόμα χρόνια. Τα ποσοστά ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα μειώθηκαν στις πιο πολλές περιοχές αλλά για κάποιους ανεξήγητους λόγους υπάρχουν «θερμά σημεία» ακόμα και σε περιοχές που δεν είναι και τόσο κοντά. Η αυξημένη ραδιενέργεια στις τροφές και το νερό είναι μια πολύ μεγαλύτερη απειλή για την υγεία μακροπρόθεσμα, διότι οι μετρήσεις που γίνονται είναι σποραδικές και πιθανότατα τα πραγματικά αποτελέσματα αυτών των μετρήσεων να μη δημοσιεύονται. Τον τελευταίο καιρό, η προσοχή στρέφεται προς την περιοχή της Σιζουόκα που βρίσκεται το όρος Φούτζι (Φούτζι γιάμα) το υψηλότερο και μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στη χώρα, καθώς η σεισμική δραστηριότητα παρουσιάζεται αυξημένη».

Χωρίς καμιά βοήθεια από την Ελλάδα
20% αυξάνεται κάθε χρόνο ο τζίρος

«Ό,τι κάνουμε, το κάνουμε μόνοι μας. Δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική προσπάθεια από την Ελλάδα για την προώθηση και τη διαφήμιση». Αυτό είναι το παράπονο του κ. Φραγκή από την πατρίδα. Ο ίδιος πάντως δεν παραλείπει να μετέχει σε εκδηλώσεις πρόωθησης του ελληνικών γεύσεων όπως στην έκθεση FOODEX, τη μεγαλύτερη έκθεση τροφίμων και ποτών στην περιοχή του Ειρηνικού. Όπως μας λέει ο κ. Φραγκής «στο παρελθόν, την περίοδο της ακμής της ιαπωνικής οικονομίας, είχαν γίνει κάποιες προσπάθειες για την εισαγωγή ελληνικών προϊόντων, κυρίως με ιδιωτική ετικέτα των εισαγωγέων».

Η «Νοστιμιά», είναι η πρώτη και μέχρι σήμερα η μοναδική εταιρεία που αποκλειστικά εισάγει και διαθέτει στην αγορά ελληνικά προϊόντα. Η εταιρεία από την ίδρυσή της έχει παρουσιάσει μέση ετήσια αύξηση του κύκλου εργασιών της της τάξεως του 20%, αντιπροσωπεύει κάποιες από τις πιο γνωστές ελληνικές εταιρείες τροφίμων και ποτών. Η εταιρεία εισάγει το 80% των ελληνικών τυποποιημένων επώνυμων προϊόντων στην Ιαπωνία τα οποία διαθέτει σε καταστήματα λιανικής, ξενοδοχεία και εστιατόρια καθώς και από το διαδίκτυο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

[Έθνος]

Η οικονομική δικτατορία των Βρυξελλών

2012-02-12T14:27:00.000+02:00

Η αμφιλεγόμενη ανεξαρτησία των Κεντρικών Τραπεζών και το παράδειγμα της «απείθαρχης» Ουγγαρίας

του Λεωνίδα Βατικιώτη - www.leonidasvatikiotis.gr |

Μια μάχη με πολύ ευρύτερες προεκτάσεις που αφορούν όλες τις χώρες της EE, και ιδιαίτερα την Ελλάδα, εξελίσσεται τις τελευταίες εβδομάδες στην Ουγγαρία. Αποκορύφωμα της καθόλου ασυνήθιστης αυτής αντιπαράθεσης αποτέλεσε η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την Τρίτη 18 Ιανουαρίου, να οδηγήσει την Ουγγαρία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αφορμή στάθηκε συνταγματική τροποποίηση της ουγγρικής κυβέρνησης στην κατεύθυνση άσκησης πολιτικού ελέγχου στις αποφάσεις της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας. Μόνο που η κυβέρνηση του κεντροδεξιού Βίκτορ Όρμπαν λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο, την... Ευρωπαϊκή Επιτροπή! Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή, επιχειρώντας να ξετυλίξουμε το κουβάρι που οδήγησε σε αυτή την άνευ προηγουμένου παρέμβαση των Βρυξελλών στα εσωτερικά μιας - κατά τ' άλλα - ανεξάρτητης χώρας...

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός, Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Ευρωπαίων εταίρων, με τη λήψη φιλολαϊκών μέτρων που δεν συμβάδιζαν με τις επιταγές της Ε.Ε. Ωστόσο, παρά τη μερική υποχώρηση που αναγκάστηκε να κάνει λόγω των ασφυκτικών πιέσεων, ο ίδιος έθεσε ένα όριο: δεν πρόκειται να αφήσει τη χώρα του να καταλήξει σαν την Ελλάδα, την οποία οι Ευρωπαίοι έφτασαν να απειλούν ανοιχτά, σε περίπτωση που δεν εφαρμόσει τα απαιτούμενα μέτρα λιτότητας...

Η επικίνδυνη «ανεξαρτησία» της Κεντρικής Τράπεζας

Η ένταση στις σχέσεις των Βρυξελλών με τη Βουδαπέστη άρχισε να εμφανίζεται στο τέλος του προηγούμενου χρόνου. Ηταν, για την ακρίβεια, τις τελευταίες μέρες του Δεκέμβρη, όταν η ουγγρική κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των δύο τρίτων, ψήφισε μια σειρά συνταγματικών τροποποιήσεων. Να αναφερθεί πως η ασυνήθιστα μεγάλη κοινοβουλευτική της ισχύς είναι άμεσο αποτέλεσμα της ολοκληρωτικής κατάρρευσης του σοσιαλιστικού κόμματος του Φέ- ρεντς Γκιουρτσάνι στις εκλογές του 2010, που με αυτό τον τρόπο πλήρωσε την απόφασή του να οδηγήσει τη χώρα στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Το εκλογικό σώμα γύρισε μαζικά την πλάτη του στο Σοσιαλιστικό Κόμμα και στράφηκε προς το κεντροδεξιό Φίντεζ, που αποδοκίμαζε έντονα την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ και την εφαρμογή πολιτικών λιτότητας.

Μεταξύ πολλών άλλων, στις τροποποιήσεις του συντάγματος περιλαμβανόταν και η άσκηση πολιτικού ελέγχου στην Κεντρική Τράπεζα, που έθετε σε αμφισβήτηση την περίφημη «ανεξαρτησία» της. Οι προθέσεις της κυβέρνησης, σε συνδυασμό και με παράλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις, στόχευαν στην αύξηση του αριθμού των μελών της διοίκησης από 7 σε 9, την αύξηση του αριθμού των αντιπροέδρων από 2 σε 3 και τη συγχώνευση του κεντρικού πιστωτικού ιδρύματος με την Αρχή Εποπτείας της εύρυθμης λειτουργίας των αγορών. Η κυβέρνηση δεν έκρυψε πως στόχος της ήταν να επανακτήσει τον έλεγχο επί της νομισματικής πολιτικής - ακρογωνιαίο λίθο της οικονομικής πολιτικής, μαζί με τη δημοσιονομική και την εισοδηματική. Ειδικότερα, στόχος της ήταν να κρατηθούν χαμηλά τα επιτόκια του εθνικού τους νομίσματος, του φιορινιού, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η αύξηση των πιστώσεων κι έτσι να στηριχθεί η παραγωγή και η απασχόληση. Η Κεντρική Τράπεζα, όμως, έπραξε ακριβώς το αντίθετο: αύξησε το επιτόκιο από 6,5% στο 7%, επιτείνοντας τις συνθήκες ασφυξίας που αντιμετώπιζε η ήδη παγωμένη αγορά. Ως δικαιολογία, η διοίκηση του κεντρικού πιστωτικού ιδρύματος επικαλέστηκε το γεγονός ότι ο πληθωρισμός «έτρεχε» με 4,25%, πάνω δηλαδή από τον επίσημο στόχο του 3%.

Η συγκεκριμένη σύγκρουση είναι, πράγματι, εντυπωσιακή. Διορισμένοι τεχνοκράτες που δεν έχουν καμία νομιμοποίηση από την κοινωνία, όπως τα στελέχη της Κεντρικής Τράπεζας, έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις απόλυτα θεμιτές αποφάσεις της εκλεγμένης κυβέρνησης, προτάσσοντας την «ανεξαρτησία» της Κεντρικής Τράπεζας. Πρόκειται για κορυφαία πράξη υποτίμησης της λαϊκής εντολής και της βούλησης της κοινωνίας, στον βαθμό που καθοριστικοί τομείς αποφάσεων, όπως το ύψος των επιτοκίων που μπορεί να σημάνει τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας με καθοριστικές συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο ενός λαού, αναγορεύονται σε απαγορευμένη ζώνη για την κυβέρνηση, από την οποία αφαιρείται το δικαίωμα να έχει άποψη. Ορίστε πώς η πολιτική αποστεώνεται και καταλήγει να γίνεται διαχείριση ανούσιων υποθέσεων ήσσονος σημασίας ή της καθημερινής και εντεινόμενης μιζέριας που επιβάλουν αυθαίρετα οικονομικά κέντρα εκτός δημοκρατικού ελέγχου.

Εξισορροπιστικός ρόλος;

Ιστορικά, η μόδα της «ανεξαρτησίας» των Κεντρικών Τραπεζών εμφανίζεται μετά την κατάρρευση της Συμφωνίας του Μπρέτον Γουντς, το 1971. Η διάλυση του συστήματος των σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών (της μεταπολεμικής περιόδου) που συνδέονταν με το δολάριο, το οποίο με τη σειρά του συνδεόταν με τον χρυσό, ανέδειξε την ανάγκη να βρεθεί ένα νέο σημείο σταθερότητας που θα επανέφερε την ισορροπία στο σύστημα, κι αυτό ήταν ο πληθωρισμός που έπρεπε να τιθασευτεί. Έργο που αναδείχθηκε σε ύψιστη αποστολή κάθε κυβέρνησης, όπως κατ' αναλογία συμβαίνει σήμερα με τη μείωση του δημόσιου χρέους και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, και ανατέθηκε στις Κεντρικές Τράπεζες. Μάλιστα, στο πλαίσιο της ανόδου μιας βαθιά συντηρητικής οικονομικής ιδεολογίας που κέρδιζε συνεχώς έδαφος, οποιαδήποτε πολιτική παρέμβαση στην λειτουργία της Κεντρικής Τράπεζας θεωρήθηκε εξ ορισμού επιζήμια κι απευκταία.

Εύκολα, ωστόσο, διακρίνει κανείς τα αδύναμα σημεία αυτής της ιδεολογίας: Από τη στιγμή που οι Κεντρικές Τράπεζες λειτουργούν με κρατική εντολή, ακόμη κι όταν μετατρέπονται σε Ανώνυμες Εταιρείες όπως έχει συμβεί σήμερα στην Ευρωζώνη, πώς είναι δυνατό να αποφευχθεί η πολιτική παρέμβαση; Διορισμένοι από το κράτος και τις κυβερνήσεις είναι όλοι οι κεντρικοί τραπεζίτες! Σε τελική ανάλυση, αν οι πολέμιοι της κρατικής παρέμβασης δεν ήθελαν καμιά μορφή ανάμιξης του κράτους, ας πρόκριναν τη δημιουργία ιδιωτικού χρήματος από τις ιδιωτικές τράπεζες, τις διοικήσεις των οποίων να εξέλεγαν οι γενικές συνελεύσεις των μετόχων, όπως συνέβαινε στο παρελθόν...

Από τη στιγμή που ακόμη και οι πιο διαπρύσιοι υπέρμαχοι της ελεύθερη αγοράς επιλέγουν το χρήμα να είναι κρατικό εκχωρώντας το σχετικό μονοπώλιο στην Κεντρική Τράπεζα ή, μιλώντας για την Ευρωζώνη, να εκδίδεται από υπερεθνικά όργανα όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οποιαδήποτε συζήτηση περί ανεξαρτησίας είναι υποκρισία ή κρύβει σκοπιμότητες. Όπως ακριβώς συμβαίνει με κορυφαίο τρόπο σήμερα οτην Ουγγαρία, όπου η ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας επί της ουσίας σημαίνει την «καταστατική» δέσμευσή της σε μια περιοριστική πολιτική, η οποία κρατάει κλειστές τις στρόφιγγες του χρήματος, αφήνοντας έτσι να ρέουν εν αφθονία μόνο η φτώχεια και η ανεργία. Αυτό είναι το διακύβευμα στην περίπτωση της Ουγγαρίας.

Το συμφέρον των πολιτών ασύμφορο για την Ε.Ε...

Ωστόσο, η επίθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν θα ήταν τόσο σφοδρή, αν ο Βίκτορ Όρμπαν δεν είχε κι άλλες φορές με τις αποφάσεις του αμφισβητήσει τα ιερά και τα όσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αγορών, όπως η ανεμπόδιστη εφαρμογή πολιτικών λιτότητας. Πολύ σύντομα σταχυολογούμε τα εξής μέτρα, που αποδεδειγμένα έχουν προκαλέσει την οργή των Βρυξελλών και του ΔΝΤ την τελευταία διετία:

Εν... αρχή ήταν η απόφασή του να επιβάλει έναν επιπλέον φόρο στις τράπεζες, της τάξης κάποιων δεκαδικών ψηφίων. Οι τράπεζες που δρουν στην Ουγγαρία, και ως επί το πλείστον είναι αυστριακές, πλήρωσαν ξανά τη... νύφη πριν λίγους μήνες, όταν ο Όρμπαν προστάτευσε τους Ούγγρους δανειολήπτες που είχαν δανειστεί σε ξένο και δη ελβετικό νόμισμα την εποχή της ευωχίας. Η απόφασή του περιόρισε την άνοδο του κόστους που πλήρωναν οι Ούγγροι, προκάλεσε όμως ζημιά στους τραπεζίτες. Εξέλιξη που, στη συνέχεια, πυροδότησε σειρά αμφισβητήσεων και επιθέσεων κατά του Ούγγρου πρωθυπουργού, οι οποίες κορυφώθηκαν με την είσοδο του νέου έτους.

Αφορμή γι' αυτές ήταν νέες νομοθετικές παρεμβάσεις του, που αφορούσαν: Πρώτο, τη μετάθεση για μετά το 2016 της εφαρμογής συνταγματικού νόμου, τον οποίο είχε ψηφίσει μάλιστα η δική του κυβέρνηση πέρυσι και προέβλεπε σταθερές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, μέχρι το χρέος να φτάσει το 50% του ΑΕΠ (να σημειωθεί πως το δημόσιο χρέος της Ουγγαρίας βρίσκεται κάτω από το 80% του ΑΕΠ, είναι δηλαδή χαμηλότερο από το δημόσιο χρέος της Γερμανίας, που ζητά από όλες τις χώρες της Ε.Ε. να ενσωματώσουν στο σύνταγμα τους το λεγόμενο «φρένο χρέους»). Δηλαδή, άρθρο που να απαγορεύει τη δημιουργία ελλειμμάτων και το ενδεχόμενο το δημόσιο χρέος να υπερβεί ένα αυστηρό όριο.

Μπορούμε να φανταστούμε, επομένως, την οργή του Βερολίνου, όταν μια από τις πρώτες χώρες που επέβαλαν αυτό το μέτρο το ανακάλεσε στην πορεία, αντιλαμβανόμενη προφανώς τον αντιπαραγωγικό και αντικοινωνικό του χαρακτήρα.

Το δεύτερο μέτρο που ανακοίνωσε η Βουδαπέστη πριν λίγες εβδομάδες, προκαλώντας δυσφορία στην Ε.Ε., αφορούσε την εθνικοποίηση του ενεργητικού, ύψους 13 δισ. ευρώ, των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών ταμείων. Επρόκειτο για μια απόφαση που επιβλήθηκε από την ανάγκη εύρεσης δημόσιων πόρων, ώστε η Ουγγαρία να μην αναγκαστεί να προσφύγει στη βοήθεια του ΔΝΤ και της Ε.Ε., αναλαμβάνοντας δεσμεύσεις που θα αποδειχθούν εξευτελιστικές για την εθνική της κυριαρχία και εξοντωτικές για την κοινωνική της συνοχή, η οποία ήδη δοκιμάζεται λόγω του κύματος κατασχέσεων σπιτιών από τις τράπεζες. Ακόμη κι έτσι, όμως, σε μια εποχή που οι ιδιωτικοποιήσεις σαρώνουν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., τέτοιες παραφωνίες -και μάλιστα σε τομείς όπως η κοινωνική ασφάλιση- δεν γίνονται ανεκτές.

Το τρίτο πρόσφατο μέτρο, το οποίο σήμανε μια σημαντική διαφοροποίηση της Ουγγαρίας από τον γενικό κανόνα που θέλει τους φόρους που πληρώνουν οι επιχειρήσεις (και όχι οι ιδιώτες) να μειώνονται, με καταστρεπτικά αποτελέσματα για τα δημόσια έσοδα και την δημοσιονομική ισορροπία, αφορούσε την επιβολή ενός νέου φόρου στη βιομηχανία!

Το μεγάλο τίμημα

Οι πρώτοι που ανέλαβαν να τιμωρήσουν την Ουγγαρία ήταν οι Οίκοι Αξιολόγησης Πιστοληπτικής Ικανότητας, η ορατή αιχμή του δόρατος των αγορών. Η Moody's, συγκεκριμένα, τον Νοέμβριο υποβάθμισε την Ουγγαρία, επικαλούμενη το υψηλό της χρέος και την ανυπαρξία προοπτικών οικονομικής μεγέθυνσης.

Ένα μήνα μετά (κι αφού μεσολάβησε η δηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης να στηρίξει την οικονομική ανάπτυξη, μειώνοντας τα επιτόκια δανεισμού), άλλος Οίκος Αξιολόγησης, η Standard & Poor's, προχωράει σε νέα υποβάθμιση, με την επίκληση του εξής αιτιολογικού: ότι «το πλαίσιο άσκησης πολιτικής γίνεται λιγότερο προβλέψιμο, πλήττοντας τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές μεγέθυνσης»! Όταν, με άλλα λόγια, η οικονομία καταρρέει, τότε τιμωρείται επειδή καταρρέει. Κι όταν η κυβέρνηση παίρνει συγκεκριμένα μέτρα για να αποφύγει την κατάρρευση, αξιοποιώντας μέσα που ανέκαθεν υπήρχαν στην εργαλειοθήκη των κυρίαρχων κρατών, τότε τιμωρείται ξανά επειδή «παραβιάζει τους κανόνες του παιχνιδιού», οι οποίοι μπορεί μεν να έχουν βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, μετά βεβαιότητας όμως, μεσοπρόθεσμα, θα έχουν αρνητικές συνέπειες. Ισχυρισμός, ο οποίος φυσικά δεν συνοδεύεται από καμιά απόδειξη, υπογραμμίζοντας ότι οι αξιολογήσεις αυτών των Οίκων είναι ένα πολιτικό όπλο που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν, τιμωρώντας τις απείθαρχες κυβερνήσεις.

Ειρήσθω εν παρόδω, η συμπληρωματική σχέση που υπάρχει μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Οίκων Αξιολόγησης φάνηκε πεντακάθαρα στις 15 Νοεμβρίου, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε ειδική συνεδρίασή της, καταψήφισε μέτρα που θα έθεταν ένα όριο στη δράση των τριών αυτών επιχειρήσεων, τουλάχιστον στην ευρωπαϊκή αγορά.

Ο διασυρμός της Ουγγαρίας συνεχίστηκε με δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου (με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα των New York Times, για παράδειγμα, στις 17 Ιανουαρίου), όπου εμφανίζεται ως παράδειγμα προς αποφυγή. Την ίδια ώρα, ούτε λέξη για τη μαζική αποτυχία των συνταγών λιτότητας που συνόδευσαν τα πακέτα βοήθειας στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία...

Με την πλάτη στον τοίχο

Ακριβώς μια μέρα μετά, την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου (τυχαία;), ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας πέρασε μία από τις δυσκολότερες μέρες του πολιτικού του βίου, αναγκαζόμενος να υποστηρίξει τις πολιτικές του αποφάσεις ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κι εκεί συνέβη πραγματικά το αδιανόητο: ευρωβουλευτές και υπεύθυνοι πολιτικών ομάδων που δεν άρθρωσαν ούτε μια φωνή διαμαρτυρίας για την απόφαση των «Μερκοζύ» να πάψουν εκλεγμένους πρωθυπουργούς, όπως τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, έστησαν τον Ούγγρο πρωθυπουργό στα έξι μέτρα!

Ο ηγέτης των Πράσινων, Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, για παράδειγμα, τον παρομοίασε με τον Φιντέλ Κάστρο και τον Ούγκο Τσάβες, κατηγορώντας τον για ολοκληρωτισμό. Ενώ ο Γκι Φέρχοβσταντ, πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου και επικεφαλής της ομάδας των Φιλελεύθερων, ζήτησε να ψηφιστεί από το Ευρωκοινοβούλιο η αναστολή του δικαιώματος ψήφου της Ουγγαρίας στο Συμβούλιο των Υπουργών.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός αναγκάστηκε εν μέσω σφοδρών και διασταυρούμενων πυρών να υποσχεθεί πως η κυβέρνηση του θα επανεξετάσει τους τελευταίους νόμους, δηλώνοντας ωστόσο ανυποχώρητος στην προεκλογική του εξαγγελία ότι τα μέλη της διοίκησης της Κεντρικής Τράπεζας, πριν απ' οπουδήποτε αλλού, θα ορκίζονται πίστη στα συμφέροντα της χώρας τους! Η υποχώρηση που αναγκάστηκε να κάνει πολύ πιθανά εξηγείται λόγω του ωμού εκβιασμού, τον οποίο άσκησαν Ε.Ε. και ΔΝΤ, δηλώνοντας στη Βουδαπέστη πως, για να λάβει δάνειο ύψους 15-20 δισ. ευρώ που έχει ζητήσει, προϋπόθεση είναι η ακύρωση των επίμαχων νόμων.

Αξίζει, τέλος, να παραθέσουμε ένα μικρό απόσπασμα της ομιλίας του που αναφέρεται στην Ελλάδα, αποκαλύπτοντας τον οίκτο και την αποστροφή που προκαλεί στο εξωτερικό το καθεστώς οικονομικής κατοχής που έχει επιβάλει το Βερολίνο στη χώρα μας. Αφού, λοιπόν, μίλησε για τις χριστιανικές αξίες που συμμερίζεται, απαντώντας με αυτό τον τρόπο στις επιθέσεις που δέχθηκε, κι αφού είπε πως θα συζητήσει με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την επαναδιατύπωση ορισμένων συνταγματικών άρθρων, έβαλε ένα όριο στις υποχωρήσεις του, λέγοντας: «Δεν θέλω, όμως, να δώσω την εικόνα ότι θα καταλήξω σαν την Ελλάδα, στην οποία οι Γερμανοί λένε "δεν θα δώσουμε δάνεια, εκτός κι αν οι Έλληνες κάνουν ό,τι ζητήσουμε"»...

Τα σχόλια είναι περιττά για το σημείο στο οποίο έχουμε οδηγηθεί, με ευθύνη φυσικά του Λ. Παπαδήμου, των πιστωτών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποδεικνύεται σε πολιορκητικό κριό απέναντι στα κυριαρχικά δικαιώματα ανεξάρτητων κρατών και τη βούληση δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων. Υπ' αυτή την έννοια, οι απειλές που δέχεται η Ελλάδα δεν διαφέρουν και τόσο πολύ απ' αυτές που δέχεται η Ουγγαρία. Διαφέρει, όμως, η αντίδραση...

[leonidasvatikiotis.gr | Hellenic Nexus, τ. 60 (Φεβ. 2012)]

Ας γελάσουμε λίγο!

2012-02-09T23:00:00.000+02:00

Η αφίσα είναι πραγματική, να σημειωθεί...

Σα να ήξεραν πόσο γέλιο θα προκαλούσαν!

Αμερικανός καθηγητής σε ΕΕ για Καστελόριζο: Συνετίστε την Άγκυρα!

2012-02-09T15:41:00.001+02:00

Στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος μετακινείται σταδιακά το Καστελόριζο, αφού όλο και περισσότεροι ανακαλύπτουν την δυσανάλογη με το μέγεθός του σημασία, στον τομέα της εκμετάλλευσης των αποθεμάτων υδρογονανθράκων της Μεσογείου.

Με μια παρουσίαση του ζητήματος στο «National Review Online», ο διακεκριμένος Αμερικανός αναλυτής, Daniel Pipes, αναδεικνύει τη σημασία του Καστελορίζου, περιγράφει με μελανά χρώματα την «διπλωματίας των κανονιοφόρων» της Τουρκίας, ενώ καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να υποστηρίξει την Ελλάδα στην ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Ο τίτλος του άρθρου είναι «Kastelorizo – Mediterranean Flashpoint?» (Καστελόριζο – Μεσογειακό σημείο έκρηξης;) το οποίο δημοσιεύθηκε χθες στην ιστοσελίδα του Φόρουμ Μέσης Ανατολής (Middle East Forum), διευθυντής του οποίου είναι ο Πάιπς, ο οποίος είναι και συνεργάτης του Ινστιτούτου «Hoover» στο φημισμένο αμερικανικό πανεπιστήμιο του Stanford.

Εντύπωση προκαλεί ο τρόπος με τον οποίο ξεκινάει το άρθρο του ο αναλυτής: «Θυμηθείτε το όνομα Καστελόριζο, το ακούτε εδώ για πρώτη φορά»! Για να συνεχίσει παραθέτοντας γεωγραφικά στοιχεία, ότι δηλαδή απέχει μόλις ένα μίλι από τις τουρκικές ακτές, 80 μίλια από τη Ρόδο και 170 από την Κύπρο. Μιλάει για τους 430 κατοίκους του στα μόλις πέντε τετραγωνικά μίλια έκταση και αναφέρει ότι η περιοχή θεωρείται από το «Lonely Planet Travel Guide» από τις τέσσερις κορυφαίες σε ελληνικά νησιά για καταδύσεις.

Στη συνέχεια εξηγεί τη γεωστρατηγική του σημασία, το πώς αποκόπτει τη δυνατότητα στην Τουρκία να… βάλει χέρι σε μεγάλα θαλάσσια τμήμα που ενδεχομένως περιέχουν πλούσια αποθέματα, ενώ επιτρέπει σε Ισραήλ, Κύπρο και Ελλάδα να δημιουργήσουν έναν νοητό θαλάσσιο «διάδρομο» για τη μεταφορά των υδρογονανθράκων στην Ευρώπη, χωρίς να απαιτείται τουρκική άδεια. Η «λεπτομέρεια» αυτή είναι πολύ σημαντική για τον αναλυτή, καθώς η Τουρκία έχει δηλώσει ότι δεν θα επιτρέψει τη διέλευση του ισραηλινού φυσικού αερίου από το έδαφός της.

Στη συνέχεια μιλάει ανοικτά για την πολιτική εκφοβισμού του Ερντογάν και της κυβέρνησης του τουρκικού AKP απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, τις υπερπτήσεις πάνω από το Καστελόριζο, κάτι που αποκαλύπτει ότι η ελληνική νήσος θα μπορούσε να αποτελέσει «θερμό σημείο», ενώ εκτιμά ότι η κατάληψή του από στρατιωτικής απόψεως θα χρειαζόταν «όσο χρόνο χρειάζεστε για να διαβάσετε αυτό το άρθρο»…

Ο Πάιπς αναφέρεται και στις δηλώσεις του Ισραηλινού αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών, Ντάνι Αγιαλόν, ο οποίος δήλωσε ότι η ασφάλεια των περιοχών εξόρυξης υδρογονανθράκων και της Κύπρου αποτελεί προτεραιότητα για τη χώρα του και πως κάθε απειλή δεν θα μείνει αναπάντητη.

Για να καταλήξει το άρθρο – παρουσίαση του προβλήματος, λέγοντας ότι «τέτοια ξεκάθαρα σημάδια αποφασιστικότητας είναι ευπρόσδεκτα. Καθόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζει την Ελλάδα να κάνει γεωτρήσεις για να εξασφαλίσει νέες πηγές εισοδήματος, θα πρέπει να υποστηρίξει την Αθήνα να ανακηρύξει ΑΟΖ, να απορρίψει τη δημιουργία προβλημάτων από το AKP αναφορικά με το Καστελόριζο και ξεκάθαρα να εννοήσει ότι οποιαδήποτε έγερση προβλημάτων από την Τουρκία θα έχει σοβαρότατα αποτελέσματα»…

Ας ελπίσουμε ότι η έγερση του ζητήματος ενός πασίγνωστου διεθνώς αναλυτή με τεράστιες διασυνδέσεις στο «κατεστημένο» της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής σε Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ, στέλνει τα κατάλληλα μηνύματα, όχι τόσο στην Τουρκία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά στην Ελλάδα, επειδή το να κατανοήσουν οι Έλληνες το τεράστιο γεωστρατηγικό «παίγνιο» που εξελίσσεται πλέον στην ευρύτερη περιοχή, είναι σαφέστατα το πρώτο βήμα για την αποφασιστική έξοδο της χώρας από την κρίση…

[Defence-point]

Οι Αμερικανοί περιμένουν… πόλεμο στο Σύνταγμα

2012-02-09T15:21:00.000+02:00

Τον... πόλεμο στο Σύνταγμα θέλει να καλύψει το CNN ενοικιάζοντας ολόκληρο όροφο της Μεγάλης Βρετανίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του diktionews το αμερικανικό δίκτυο έχει ήδη εγκαταστήσει στον τελευταίο όροφο του κεντρικού ξενοδοχείου όλο τον απαραίτητο τηλεοπτικό εξοπλισμό προκειμένου να καλύψει με μεταδόσεις τα επεισόδια που περιμένουν να ξεσπάσουν στο κέντρο της Αθήνας. Όπως λέγεται το CNN έχει κάνει τις κρατήσεις έως το τέλος του Φεβρουαρίου περιμένοντας ότι οι διαδηλώσεις και οι πιθανές συγκρούσεις θα πραγματοποιηθούν μέσα στις επόμενες 20 ημέρες.

Η πληροφορία αυτή – όπως είναι φυσικό – έχει προκαλέσει αντιδράσεις αφού δεν είναι λίγοι όσοι μιλούν για χειραγωγούμενες διαδηλώσεις και επεισόδια προκειμένου να μην οδηγηθούν οι Έλληνες σε συνειδητές πράξεις αντίδρασης.

[diktionews]

Το δεύτερο μήνυμα των Anonymous προς τους Έλληνες

2012-02-09T02:40:00.000+02:00

Όσοι δεν έχετε δει το πρώτο μήνυμα, δείτε το εδώ:

Ελλάδα, χώρα ελεύθερη από τσίρκο με ζώα!

2012-02-08T14:46:00.000+02:00

Του Άρη Δημοκίδη |

Πριν από 20 χρόνια, τριγυρνούσαν ακόμα σε μερικές πλατείες αρκουδιάρηδες που έσερναν απ' τη μύτη με χαλκά αρκούδες για να διασκεδάσουμε εμείς οι άνθρωποι. Για να τις εκπαιδεύσουν τις έπαιρναν μικρές. Σκότωναν τις μητέρες για να πάρουν τα μικρά, τους έσπαγαν μέλη του σώματος και τις βασάνιζαν μέχρι να μάθουν "να κάνουν τη Βουγιουκλάκη".

Με τη δημιουργία του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, στις αρχές των '90ς, ο νόμος ενάντια στην κατοχή αρκούδας (πόσω μάλλον για λόγους διασκέδασης και κέρδους), εφαρμόστηκε. Δημιουργήθηκε το Καταφύγιο της Καφέ Αρκούδας στο Νυμφαίο, όπου στεγάζονται μέχρι και σήμερα βασανισμένα ζώα που δε θα μπορούσαν να επιβιώσουν μόνα τους στη φύση.

Τώρα, 20 χρόνια μετά, ο Αρκτούρος βοήθησε και σε κάτι άλλο - ακόμα και εν μέσω κρίσης κάποιος έπρεπε να νοιαστεί και για τα δικαιώματα των ζώων, αλλά και για την απαγόρευση μιας παραβατικής, αλαζονικής ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Μετά από καμπάνια πέντε ετών, η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η δεύτερη χώρα στον κόσμο που απαγόρευσε μια βάρβαρη συνήθεια: τη χρησιμοποίηση ζώων σε τσίρκο στο έδαφός της.

Δούλευα στον Αρκτούρο όταν πρωτοξεκίνησε η προσπάθεια. Είχα αναγκαστεί να δω δεκάδες βίντεο (πολλά από κρυφές κάμερες) για το πώς "εκπαιδεύονταν" οι αρκούδες, τα λιοντάρια ή οι ελέφαντες για να παίζουν σε τσίρκο. Οι γάντζοι που έκοβαν τα αυτιά ενός ελέφαντα - ας μη συνεχίσω.

[Τώρα θυμήθηκα που τις προάλλες ο Πάνος Καμμένος, για να με 'ξεμπροστιάσει' όταν του έκανα κριτική, ανακάλυψε ότι είχα εργαστεί στον Αρκτούρο. Και μου έγραψε κάτι του στυλ "ΣΕ ΠΛΗΡΩΝΕ ΚΑΛΑ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΜΚΟ ΛΟΙΠΟΝ, Ε ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙ;". Δεν είχε λάβει δυστυχώς υπόψη του ότι είχα απολυθεί απ' τον Αρκτούρο με το που κέρδισε ο Παπανδρέου - άρα το σωστό ερώτημα θα ήταν αν με πλήρωνε καλά ο ίδιος ο Καμμένος και η δική του κυβέρνηση, αφού επί δικής τους εξουσίας εργάστηκα! Αλλά οι γκάφες του Καμμένου είναι μια άλλη ιστορία...]

Παρ' ό,τι απολύθηκα πριν χρόνια απ' τον Αρκτούρο, παραμένει η αγαπημένη μου οργάνωση. Και ένιωσα τρομερή χαρά το πρωί μαθαίνοντας ότι οι κόποι όλων μας απέδωσαν.

Τρεις κυβερνήσεις (αλλά και δεκάδες υποσχέσεις απ' όλους τους διαφορετικούς υπουργούς) αργότερα, το σχετικό νομοσχέδιο ψηφίστηκε.

Τα τσίρκο θα μπορούν να μας διασκεδάζουν, χωρίς να χρειάζεται να υποβάλλουν άγρια ζώα σε βασανιστήρια.

Γιατί υποστήριζα τη σχετική καμπάνια;

• Το παράνομο κυνήγι ειδών υπό εξαφάνιση είναι από τους κύριους προμηθευτές των τσίρκο. Για να συλληφθεί ένα μικρό εξοντώνεται η μητέρα του ή και ολόκληρη η αγέλη.

• Τα περισσότερα ζώα που συλλαμβάνονται πεθαίνουν, είτε στη μεταφορά είτε στη διάρκεια της εκπαίδευσης.

• Οι συνήθεις μέθοδοι εκπαίδευσης είναι: πείνα, δίψα και ανελέητο ξύλο.

• Ο παγκόσμιος παράνομος τζίρος από το εμπόριο άγριων ζώων και προϊόντων είναι τρίτος μετά το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων.

• Οι συνθήκες μεταφοράς και διαβίωσης είναι εντελώς αφύσικες για τα άγρια ζώα (κλουβιά-κατοικίες πολύ μικρών διαστάσεων, πλήρης ακινησία για το 90% της ζωής τους, απότομες κλιματικές αλλαγές, τροφή κακής ποιότητας που συχνά περιλαμβάνει και τα αδέσποτα ζώα της περιοχής).

• Η παντελής έλλειψη κτηνιατρικής φροντίδας αποδεικνύεται και μόνο από το γεγονός ότι κανένα τσίρκο δεν περιλαμβάνει κτηνίατρο στο προσωπικό του.

• Τα ζώα που γερνώντας είναι ανίκανα να εργασθούν, πωλούνται για να γίνουν πειραματόζωα ή κονσέρβες ή εγκαταλείπονται οπουδήποτε ή εκτελούνται.

• Όπου η εκπαίδευση δεν τρομοκρατεί αρκετά το ζώο ώστε να εκτελέσει τα εντελώς έξω από τη φύση του νούμερα (π.χ. φλεγόμενο στεφάνι για τις τίγρεις, ισορρόπηση στο ένα ή τα δύο πόδια για τους ελέφαντες) τότε η λύση για τους εκπαιδευτές είναι οι ναρκωτικές ουσίες.

Όπως διαβάζω σήμερα στο μπλογκ της οργάνωσης:

Οι πολίτες ανταποκρινόμενοι στο αίτημά μας έπαψαν να επισκέπτονται τις «εισαγόμενες» επιχειρήσεις τσίρκο που λειτουργούσαν στη χώρα μας με αποτέλεσμα από το 2010 να μην ξαναλειτουργήσει τσίρκο με ζώα στην Ελλάδα λόγω μειωμένου τζίρου!

Η λύση ήρθε και πάλι από τους ενεργούς πολίτες.

30.000 πολίτες υποστήριξαν και συνυπέγραψαν στο blog διαμαρτυρίας arcturos.wordpress.com, το αίτημά μας για την απαγόρευση της λειτουργίας τσίρκο με ζώα. Το αίτημά μας και οι υπογραφές κατατέθηκαν τόσο στο ελληνικό όσο και στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Μαζί πετύχαμε και την ευαισθητοποίηση του κοινοβουλίου που τελικά προχώρησε στην ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου.

Κατανοώ ότι κάποιοι μπορεί να αισθανθούν πως "εδώ ο κόσμος καίγεται" ή ότι "εδώ δεν έχουμε να φάμε". Λογικό και δεκτό. Όμως στην πορεία της μέσα στις χιλιετίες, η ανθρωπότητα έκανε άπειρα ζιγκ ζαγκ (και μπρος πίσω), άλλοτε προς την βαρβαρότητα και -λιγότερες φορές- προς τη μεγαλοψυχία και προς την ανθρωπιά.

Σήμερα όμως ας το πούμε κι αυτό: η Ελληνική Πολιτεία (που ταυτόχρονα τόσα βήματα προς τη βαρβαρότητα κάνει, κυρίως τώρα που μιλάμε) έκανε και κάτι καλό.

Επιτέλους.

[lifo]

Αμερικανικό πρόστιμο για λάδωμα Ελλήνων γιατρών

2012-02-08T14:39:00.004+02:00

Αυτό που δεν κάνουμε στην Ελλάδα είπαν να κάνουν οι Αρχές των ΗΠΑ και τιμώρησαν με πρόστιμο 22 εκατομμυρίων ευρώ, την εταιρία ιατρικών συστημάτων Smith & Nephew, επειδή είχε δημιουργήσει δίκτυο λαδώματος γιατρών στη χώρα μας, οι οποίοι τη διευκόλυναν να παίρνει τις δουλειές.

Η αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς μάλιστα με δηλώσεις του επικεφαλής της διεύθυνσης ελέγχου διαφθοράς Kara Brockmeyer, ανακοίνωσε πως στην εταιρία επιβάλλεται το πρόστιμο επειδή δε σεβάστηκε τον ανταγωνισμό, επιλέγοντας άνομες οδούς επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η ελληνική Δικαιοσύνη κοιμάται τον ύπνο του δικαίου πάλι…

[Prionokordela]

Ανεβαίνει η ένταση γύρω από το Ιράν

2012-02-08T14:25:00.001+02:00

Με την ένταση των δηλώσεων αναφορικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχράνης να ανεβαίνει επικίνδυνα, ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, σε διάγγελμά του έκανε λόγο για «άμεση ανταπόδωση των απειλών κατά του Ιράν την κατάλληλη στιγμή», ενώ την Κυριακή ο Χοσεΐν Σαλαμί, ανώτατο στέλεχος των Φρουρών της Επανάστασης, δήλωσε ότι «το Ιράν θα επιτεθεί κατά οιασδήποτε χώρας παράσχει βοήθεια στους εχθρούς μας».

«Το Ιράν πρόκειται να επιτεθεί κατά κάθε χώρας, η επικράτεια της οποίας θα χρησιμοποιηθεί σε μία στρατιωτική επίθεση εναντίον του […] Κάθε σημείο που θα χρησιμοποιηθεί για εχθρικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν θα υποστεί αντίποινα από τις ένοπλες δυνάμεις μας», δήλωσε την Κυριακή στο ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Fars ο Χοσεϊν Σαλαμί, υπαρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης - από τους ισχυρότερους θεσμούς της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι δηλώσεις Σαλαμί έρχονται εις επίρρωσιν της ομιλίας που πραγματοποίησε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, την περασμένη Παρασκευή, στη διάρκεια τηλεοπτικού διαγγέλματος για την επέτειο της Ισλαμικής Επανάστασης κατά του Σάχη, το 1979, κατά την οποία τόνισε ότι «οι απειλές και επιθέσεις εναντίον του Ιράν θα βλάψουν την Αμερική. Οι κυρώσεις δεν θα έχουν καμία επίπτωση στην αποφασιστικότητά μας».

Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως «το Ιράν θα ανταποδώσει την κατάλληλη στιγμή τις απειλές τόσο για το πετρελαϊκό εμπάργκο όσο και για επιθέσεις στο έδαφός του», προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως «Θα στηρίξουμε οποιονοδήποτε θέλει να πολεμήσει το σιωνιστικό καθεστώς του Ισραήλ».

Υπενθυμίζουμε ότι τις τελευταίες ημέρες μέσω δηλώσεων και διαρροών, οι ΗΠΑ έχουν ανεβάσει το θερμόμετρο της ρητορικής τους κατά του Ιράν, με τον Αμερικανό Υπουργό Άμυνας, Λίο Πανέτα, να δηλώνει μάλιστα ότι «θεωρεί πως είναι πιθανή μία επίθεση του Ισραήλ σε βάρος του Ιράν ακόμη και τον Απρίλιο, προκειμένου να εμποδιστεί η Τεχεράνη να προχωρήσει στην ανάπτυξη πυρηνικού όπλου» - δήλωση που επιβεβαίωσε στο ρεπορτάζ του το CNN αλλά και η Washington Post.

Παράλληλα, όπως ανέφερε στο ρεπορτάζ του ο αρθρογράφος της Washington Post, Ντέιβιντ Ιγκνάτιους, επικαλούμενος πηγές προσκείμενες στον Λευκό Οίκο – που ωστόσο δεν κατονομάζει - «πολύ σύντομα, φοβούνται οι Ισραηλινοί, οι Ιρανοί θα έχουν αποθηκεύσει αρκετό εμπλουτισμένο ουράνιο σε βαθιές υπόγειες εγκαταστάσεις για να φτιάξουν ένα όπλο, και μόνον οι ΗΠΑ θα μπορούν τότε να τους σταματήσουν στρατιωτικά».

Την ίδια ώρα, και ενώ ήδη στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν μέσα στο σαββατοκύριακο οι πρώτες αντιπολεμικές διαδηλώσεις κατά μιας πιθανής εμπλοκής των ΗΠΑ σε έναν ακόμη πόλεμο, οι ΗΠΑ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, έχουν ήδη μετακινήσει ισχυρές ναυτικές δυνάμεις τους στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου, ενώ το Ισραήλ, από την πλευρά του, εμφανίζεται έτοιμο «να προχωρήσει μονομερώς σε στρατιωτική επέμβαση για να αποτρέψει τη δυνατότητα κατασκευής πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη», σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους.

Στην αντίπερα όχθη, μέσα στο σαββατοκύριακο ο Στρατός Ξηράς του Ιράν πραγματοποίησε μικρής κλίμακας ασκήσεις στα νότιο τμήμα της χώρας, όπως μετέδωσαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, ενώ οι ιρανικές ναυτικές δυνάμεις είναι έτοιμες ανά πάσα στιγμή να προχωρήσουν στον αποκλεισμό των στρατηγικής σημασίας Στενών του Ορμούζ, έχοντας ήδη εδώ και εβδομάδες ποντίσει νάρκες στα ύδατα του Κόλπου.

[Ελεύθερη Ζώνη]

Υμνεί το ότι μας... χρεοκόπησε!

2012-02-03T17:06:00.001+02:00

του Γ. Δελαστίκ |

Εμβρόντητος ο ελληνικός λαός άκουσε τον χθεσινό λόγο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου προς την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του, που μεταδόθηκε ολόκληρος και απευθείας από την τηλεόραση. Δεν έχει ξαναγίνει πουθενά στον κόσμο ένας ηγέτης να φέρνει τη χώρα του στο χείλος της χρεοκοπίας, να έχει ήδη ρίξει στον Καιάδα τα εισοδήματα του ελληνικού λαού, να έχει προκαλέσει με την πολιτική του ένα εκατομμύριο ανέργους και αντί για αυτοκριτική να... υμνεί το έργο του!!!

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, αυτό ακριβώς έκανε χθες ο Γ. Παπανδρέου. Παρουσίασε έναν αποθεωτικό απολογισμό για τα πεπραγμένα της κυβέρνησής του την ολέθρια διετία 2009-2011 σε βαθμό τόσο απογειωμένο, ώστε ισχυρίστηκε ότι έσωσε όχι μόνο τη χώρα αλλά και τη... ΝΔ! Η ομιλία του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ δεν είχε απολύτως καμία επαφή με την ελληνική πραγματικότητα και το ερώτημα που γεννιέται είναι αν αυτό είναι απόρροια ενός απίστευτου «πολιτικού αυτισμού» ή αν έχουμε να κάνουμε με μια επίδειξη απύθμενου πολιτικού θράσους και βαθύτατης περιφρόνησης προς τον ελληνικό λαό και τα δεινά στα οποία τον οδήγησε η διακυβέρνηση Παπανδρέου.

Ακούγοντας τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να διαφημίζει πόσα υπέροχα πράγματα έκανε αυτός και η κυβέρνησή του σε δεκάδες τομείς, σχημάτιζε κανείς την εντύπωση ότι έκανε απολογισμό των πεπραγμένων του σε κάποιους άλλους και όχι στους Έλληνες που ζουν στη χώρα αυτή και υφίστανται στο πετσί τους τις συνέπειες του έργου του Γ. Παπανδρέου. Είναι όμως τόσο μεγάλος ο διεθνής διασυρμός της Ελλάδας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης ως χώρας ευρισκόμενης στο χείλος της κρατικής χρεοκοπίας, ώστε είναι άκρως αμφίβολο ότι οι ισχυρισμοί του Γιώργου θα έπειθαν ακόμη και τα τμήματα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στην... Παπούα και Νέα Γουινέα ή στην Μπουρκίνα Φάσο!

Εκτός πια αν ο Γ. Παπανδρέου απευθυνόταν σε κάποιο άγνωστο ακροατήριο, το οποίο καθόλου δεν συγκινείται από τις πτωχεύσεις χωρών ή την εξαθλίωση πληθυσμών, αν δεν τις επιδιώκει κιόλας στο πλαίσιο επίτευξης πολλαπλών στόχων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε πολιτικός, ακόμη και αν είναι τόσο παταγωδώς αποτυχημένος ή αν η διακυβέρνησή του έχει αποδειχθεί ολέθρια για τη χώρα όπως αυτή του Γ. Παπανδρέου, πάντοτε προσπαθεί να υπερασπιστεί το έργο του, τα πεπραγμένα του. Αυτό είναι αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσει να συνεχίσει την πολιτική του καριέρα είτε στον ίδιο είτε σε διαφορετικό τομέα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει βαθύτατη την πεποίθηση ότι μπορεί να υπάρξουν συνθήκες που θα επιτρέψουν την επάνοδό του σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ελληνική πολιτική σκηνή. Δεν είναι αβάσιμες οι ελπίδες του. Ο δημόσιος βίος έχει συχνά εντελώς απρόβλεπτες και απροσδόκητες στροφές.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, για παράδειγμα, έφυγε ηττημένος, ατιμασμένος και με ψεύτικο διαβατήριο το 1963, για να γυρίσει το 1974 ως σωτήρας και «εθνάρχης». Χρειάστηκε βέβαια να μεσολαβήσουν η χούντα και η προδοσία της Κύπρου, τραγικά γεγονότα στην προετοιμασία των οποίων το κόμμα του είχε παίξει καθοριστικό ρόλο, για να δημιουργηθούν οι συνθήκες που επέτρεψαν τη θριαμβευτική επιστροφή του Κ. Καραμανλή, μαζί με την πολιτική του μετάλλαξη.

Κατά το προηγούμενο αυτό, γιατί να μην ποντάρει και ο Γιώργος σε μια άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας, την οποία απειλεί να προκαλέσει το Μνημόνιο που υπέγραψε το ΠΑΣΟΚ με την ΕΕ και το ΔΝΤ;

Το διασκεδαστικό πάντως είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου επιχείρησε να εμφανιστεί ως... θύμα των ΜΜΕ, με τα οποία συγκρούστηκε, γιατί αυτός «δεν είναι μαριονέτα κανενός»!

Αλήθεια, μήπως θυμάται ο Γιώργος πώς βρέθηκε ξαφνικά αρχηγός του ΠΑΣΟΚ εκείνον τον Γενάρη του 2004; Λόγω... εχθρότητας των μέσων ενημέρωσης; Ξέχασε ότι οι εφημερίδες και τα κανάλια της κεντροαριστεράς, που τον Δεκέμβριο του 2003 υποστήριζαν μετά πάθους τον Κώστα Σημίτη ως τον «καταλληλότερο για πρωθυπουργό», τον Ιανουάριο του 2004 διαπίστωναν ξαφνικά ότι όλη η Ελλάδα θέλει... υστερικά τον Γ. Παπανδρέου για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος έτσι πρώτα έγινε αρχηγός και μετά εκλέχτηκε;

Άβυσσος χωρίζει λαό - πολιτικούς

ΧΑΡΙΝ αφελείας, ας πάρουμε στα σοβαρά όσα είπε ο Γ. Παπανδρέου. Ας υποθέσουμε δηλαδή ότι πιστεύει πλήρως όσα είπε και ότι τα λεχθέντα δεν κρύβουν καμία απολύτως σκοπιμότητα. Αν όντως ο μέχρι πρότινος πρωθυπουργός έχει αυτή την εκτίμηση για τα όσα έπραξε, αν έχει την πεποίθηση ότι το κύριο χαρακτηριστικό της διετούς διακυβέρνησής του δεν είναι ότι συνέτεινε τα μέγιστα στην καταστροφή της χώρας και στην εξαθλίωση του λαού μας, αλλά ότι εισήγαγε δεκάδες πρωτοποριακούς νόμους που άλλαξαν τη χώρα προς το καλύτερο(!), τότε ήταν πραγματικά επικίνδυνος και ευτυχώς που υποχρεώθηκε εκών-άκων να παραιτηθεί από την εξουσία. Άβυσσος χωρίζει αυτόν και την ηγετική παρέα του από τον λαό.

[Έθνος]

Τα ελληνικά δικαστήρια εξέδωσαν απόφαση μετά από 27 χρόνια!

2012-02-02T15:34:00.002+02:00

Στοιχεία φωτιά για την αρνησιδικία που επικρατεί στη χώρα μας με τις υποθέσεις να σωρεύονται κατά χιλιάδες στα ελληνικά δικαστήρια και τις καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να φτάνουν από το 1997 μέχρι σήμερα τις 360 (!), παρουσίασε ο Υπουργός Δικαιοσύνης σήμερα στην αρμόδια επιτροπή της βουλής.

Ο κ. Παπαιωάννου αποκάλυψε ότι στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών εκκρεμούν να εκδικαστούν 5.500 υποθέσεις ενώ υπάρχει περίπτωση φυλακισμένων που άσκησαν έφεση και αυτή εκδικάστηκε αφού πρώτα εξέτισαν την ποινή τους. Οι απαράδεκτες αυτές καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης μας έχουν σύρει ουκ ολίγες φορές στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο, ενώ η πιο σοκαριστική περίπτωση είναι αυτή, απόφασης που εκδόθηκε μετά από 27 ολόκληρα χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης, αυτή τη στιγμή στο Ελεγκτικό Συνέδριο εκκρεμούν 30.365 υποθέσεις ενώ στα Διοικητικά δικαστήρια μέχρι τον Ιούλιο εκκρεμούσαν 466.219, εκ ων οποίων οι 165.000 υποθέσεις αφορούν φορολογικά και τελωνειακά ζητήματα, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επείγουν γιατί συνεπάγονται ροή χρημάτων προς τα κρατικά ταμεία.

Στα δε πολιτικά δικαστήρια την περίοδο 2010-2011 κατατέθηκαν 196.623 αγωγές ενώ τα ασφαλιστικά μέτρα που κατατίθενται σήμερα προσδιορίζονται για εκδίκαση τον Ιούνιο του 2012. Ακόμη, οι εργατικές υποθέσεις προσδιορίζονται να εκδικαστούν το 2014, τα συναινετικά διαζύγια τον Ιανουάριο 2013 και τα εμπορικά ζητήματα το Φεβρουάριο του 2015 (!).

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεσμεύτηκε πάντως ότι με το νέο νομοσχέδιο για τη δίκαιη δίκη θα γίνει μία μεγάλη προσπάθεια ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης διαμηνύοντας μάλιστα προς πάσα κατεύθυνση ότι οι νέες ρυθμίσεις δεν αφήνουν περιθώρια για λαϊκισμό.

[Briefing News]

Ένταλμα σύλληψης του Σόρος έβγαλε ο Πούτιν!

2012-02-02T15:01:00.001+02:00

Το γύρο του κόσμου κάνει η είδηση που πρώτα μετέδωσαν ιταλικά ΜΜΕ για την έκδοση, με διάταγμα του Ρώσου πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν, διεθνούς εντάλματος σύλληψης εναντίον του «τρομοκράτη», όπως τον χαρακτηρίζει η Μόσχα, χρηματιστή Τζορτζ Σόρος.

Η πρωτοφανής για την διεθνή οικονομική σκηνή αυτή δίωξη για απάτη, αιτιολογείται απο την πλευρά του Βλ. Πούτιν με το σκεπτικό πως ο Σόρος “ενεπλάκη σε μη εξουσιοδοτημένη χρήση παραγώγων με ξένα νομίσματα, με σκοπό να επιτεθεί στη ρωσική χρηματιστηριακή αγορά”.

Συγκεκριμένα αναγράφεται στη δίωξη πως μέσα από τη χρήση των παραγώγων, που χρησιμοποιούν οι τράπεζες του Λουξεμβούργου, ο Σόρος παραβιάζει τους όρους της «Βασιλείας ΙΙ», που προέκυψε μετά από συμφωνία των κρατών της ΕΕ για τον τραπεζικό τομέα.

Να σημειωθεί πως κατά την τελευταία του επικοινωνία με τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζα των ΗΠΑ Μπεν Μπερνάνκι, ο κύριος Πούτιν διαμήνυσε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν θα δείξει καμία ανοχή σε πρόσωπα, όπως ο Τζορτζ Σόρος και ο Μαρκ Ριτς, που μετέχουν σε απάτες με παράγωγα νομίσματα, που μπορούν να αποσταθεροποιήσουν την παγκόσμια οικονομία.

[Antinews]

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου "εγώ"

2012-02-02T03:14:00.001+02:00

του Κώστα Βαξεβάνη |

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο.

Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνουμε ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο;

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.

Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος. Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.

Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.

Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.

Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.

[The Net War]

Απίστευτη αίτηση εξαίρεσης από το Ειδικό Τέλος Ακινήτων!

2012-02-02T03:03:00.001+02:00

Τα σχόλια περιττεύουν!

N. Farage: "Απεγνωσμένοι άνθρωποι κάνουν απεγνωσμένες πράξεις"

2012-02-02T02:04:00.001+02:00

Η ομιλία του N. Farage:

Οι προτάσεις του Γερμανού Υπ. Οικ. αυτό το σαββατοκύριακο, προτείνοντας ότι ένας επίτροπος της Ε.Ε. επανδρώνει, καταλαμβάνει ένα μεγάλο κτίριο στην Αθήνα και αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της χώρας - ένας γκαουλάιτερ σα να λέμε, θα πρέπει να είναι ανέκδοτο! Είναι αδιανόητο ακόμα και για αυτή την Ε.Ε... Δε θα μπορούσε να βουλιάξει σε αυτά τα δάνεια.

Αλλά φυσικά ήταν μια διαπραγματευτική τοποθέτηση. Και αυτό που έχουμε τώρα στην Ελλάδα είναι μια διπλωματία με την απειλή όπλου. Είναι το είδος της στρατηγικής που ο Πάλμερστον χρησιμοποίησε εναντίον της Αθήνας τον 19ο αιώνα. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί σήμερα ότι η Ελλάδα είναι ακόμα αποικία. Και όλα αυτά είναι ένα τρομακτικά μεγάλο λάθος. Η Ελάδα δεν είναι μια χρεοκοπημένη θυγατρική εταιρεία, που τα κεντρικά γραφεία πρέπει να έρθουν να αναλάβουν τον έλεγχο· η Ελλάδα είναι ένα έθνος με ψυχή, με περηφάνεια, με ιστορία - ας πούμε, εφηύραν πρώτοι τη Δημοκρατία. Υποφέρουν όλοι, έχουν 50% ανεργία των νέων...

Πες μας, κ. Ρομπάι, επειδή είναι στην Ε.Ε.: εσείς προκαλέσατε την αθλιότητα σε αυτές τις χώρες, λέγοντας ότι θα δημιουργήσετε θέσεις εργασίας και ανάπτυξη. Τίποτε από αυτά δε θα συμβεί - και θυμηθείτε: αυτοί οι άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στην εξαθλίωση και στην απόγνωση... και απεγνωσμένοι άνθρωποι κάνουν απεγνωσμένες πράξεις. Και είμαι βαθιά προβληματισμένος για ό,τι συμβεί στην Ελλάδα αν συνεχίσουμε αυτή την τρελή πορεία. Και φυσικά, όπως ανακοίνωσε ο κ. Μπαρόζο, ακολουθεί η Πορτογαλία...

Το εμπόριο του νερού | Πώς η Nestle κερδοσκοπεί σε βάρος των φτωχών

2012-01-29T13:11:00.001+02:00

Φραγκίσκα Μεγαλούδη |

Το 1974 ο Χένρυ Κίσινγκερ έλεγε πως αν ελέγχεις το πετρέλαιο ελέγχεις τα έθνη, αν όμως ελέγχεις το φαγητό ελέγχεις τους ανθρώπους. Αν σε αυτό το τελευταίο προσθέσουμε και το νερό, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί γιγαντώνονται και πλουτίζουν οι μεγάλες εταιρίες εμφιαλωμένου νερού.

Το να αρνείσαι σε ένα μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας –που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ φτάνει τα 817 εκατομμύρια– το δικαίωμα στο καθαρό νερό μέσω της ιδιωτικοποίησης ή της καταστροφής των φυσικών πηγών, είναι εγκληματική ενέργεια που θα μπορούσε να ταυτιστεί με τρομοκρατική πράξη. Μόνο που οι ένοχοι των εγκλημάτων αυτών δεν κρύβονται σε σπηλιές αλλά μέσα σε πολυτελή γραφεία τεράστιων πολυεθνικών και σχεδόν ποτέ δεν λογοδοτούν για τις πράξεις τους.

Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά την αξία της Αγοράς Νερού στο 1 τρισεκατομμύριο δολάρια ενώ το περιοδικό Fortune το 2002 ανακοίνωσε πως η επιχείρηση του νερού είναι η πιο προσοδοφόρα αγορά για τους επενδυτές. Πολυεθνικοί κολοσσοί, όπως η Coca Cola και η Nestle μονοπωλούν την αγορά εμφιαλωμένου νερού, η οποία τους αποφέρει τεράστια κέρδη.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως από τα 110 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα, που είναι και ο ετήσιος τζίρος της Nestle, το 10% προέρχεται από την αγορά νερού. Ή εταιρεία έχει αγοράσει τα γαλλικά Perrier και Vittel καθώς και το ιταλικό St Pelegrino, ενώ στόχος της είναι να καταστήσει το προϊόν της Pure Life ως το μοναδικό εμφιαλωμένο νερό στην παγκόσμια αγορά. Παρόμοια στρατηγική ακολουθεί και η Coca Cola που με επιθετική διαφήμιση προσπαθεί να επιβάλλει το εμφιαλωμένο νερό της και παράλληλα να πείσει όσους δεν το καταναλώνουν, να αντικαταστήσουν το νερό με τα προϊόντα της.

Μπορεί η επιθετική διαφήμιση και τα πλάνα για μονοπώλιο να μην αποτελούν εγκλήματα, ο τρόπος όμως που οι εταιρείες αποκτούν τον έλεγχο σε πηγές νερού και το πώς τις διαχειρίζονται θα μπορούσαν να θεωρηθούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η Nestle έχοντας δημιουργήσει μια τεράστια και κερδοφόρα αγορά εμφιαλωμένου νερού, αγοράζει και εκμεταλλεύεται φυσικές πηγές πόσιμου νερού σε χώρες του τρίτου κόσμου. Τις πηγές αυτές τις εκμεταλλεύεται αποκλειστικά για την παραγωγή του νερού που εμφιαλώνει και πουλάει στερώντας έτσι πολύτιμο νερό από τους κατοίκους των περιοχών που δραστηριοποιείται.

Στο Πακιστάν στη μικρή αγροτική κοινότητα του Bhati Dilwan, περιοχή όπου η εταιρεία έχει αγοράσει τις πηγές νερού για την παραγωγή του Pure Life οι κάτοικοι καταγγέλλουν πως τα παιδιά τους πεθαίνουν από το μολυσμένο νερό. Τα αποθέματα καθαρού νερού έχουν εξαντληθεί και η εταιρεία αρνείται να αναλάβει την άντληση νερού για τους αγρότες της περιοχής.

Αντιθέτως συνεχίζει να εκμεταλλεύεται τα αποθέματα και πουλάει έπειτα το καθαρό νερό της περιοχής με τη μορφή του εμφιαλωμένου Pure Life σε όποιον μπορεί να το αγοράσει (oι επιχειρηματικές δραστηριότητες της Nestle στο Πακιστάν -και όχι μόνο- παρουσιάζονται στο πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ "Bottled Life" των Ελβετών Urs Schnell και Res Gehriger, που θα βγει στις αίθουσες στις 26 Ιανουαρίου).

Αν και η εταιρεία αρνείται τις κατηγορίες και υποστηρίζει πως ξοδεύει τεράστια ποσά σε προγράμματα νερού και εκπαίδευσης στις κοινότητες, τα ίδια στοιχεία φαίνεται να την διαψεύδουν. Προσπαθώντας να διατηρήσει το «ανθρωπιστικό» της προφίλ, η Nestle έκτισε το 2003 στην Αιθιοπία ένα σύστημα καθαρισμού νερού αξίας 750.000 δολαρίων. Μέσα στα επόμενα 2 χρόνια η εταιρία εγκατέλειψε το πρόγραμμα, απέσυρε την χρηματοδότηση και χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν ακόμα χωρίς πρόσβαση σε νερό.

Στη Νιγηρία, η Nestle έχει αγοράσει πηγές νερού στις αγροτικές κοινότητες έξω από το Λάγκος, το οποίο μεταπουλάει ως Pure Life. Όποιος δεν έχει χρήματα να το αγοράσει, απλά πίνει το βρώμικο νερό του δικτύου.

Παρόμοια πολιτική ακολουθεί και η Coca Cola, η οποία κατηγορείται για την δηλητηρίαση των πηγών του νερού στις αγροτικές κοινότητες της Kerala και της Sivangaga στην Ινδία, από τα υπολείμματα των εργοστασίων εμφιάλωσης των προϊόντων της που λειτουργούν στην περιοχή.

Η ιδιωτικοποίηση και η αποκλειστική εκμετάλλευση των πηγών νερού από πολυεθνικές εταιρείες παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και καθιστά ένα κοινό αγαθό -απαραίτητο για την επιβίωση- εταιρικό εκμεταλλεύσιμο προϊόν. Το νερό όμως είναι φυσικό δικαίωμα των ανθρώπων και ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ελεύθερα, δεν ανήκει σε κανένα, είτε είναι κυβερνήσεις είτε είναι εταιρείες.

Οι πολυεθνικές χρησιμοποιούν τις κυβερνήσεις για να λεηλατήσουν το νερό από τους πραγματικούς δικαιούχους και να κερδίσουν δισεκατομμύρια. Ελέγχουν το νερό και μαζί ελέγχουν το μέλλον μιας χώρας. Οι εταιρείες πουλάνε το απλό νερό της βρύσης ως εμφιαλωμένο στην δεκαπλάσια τιμή του ενώ παράλληλα με τις πολιτικές τους καταδικάζουν εκατομμύρια συνανθρώπους μας σε ένα αργό θάνατο. Κάποτε πρέπει να μπει ένα τέλος σε όλα αυτά.

[The Insider]

Ξεσκονίζοντας το άγαλμα του Στάλιν...

2012-01-29T12:50:00.001+02:00

Ήθελα κάποια στιγμή να γράψω δυο λόγια για το ΚΚΕ, και παράλληλα να ευχαριστήσω την ανώτερη δύναμη που με βοήθησε να δω τι παιχνίδι παίζει αυτό το κόμμα και να στραφώ αλλού.

Το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που από την εποχή που ανέβηκε ο Ζαχαριάδης έως σήμερα εξυπηρετεί συμφέροντα και έχει αποκτήσει την θέση που θέλει και απλά διαφωνεί με τους πάντες και τα πάντα.

Όπως γνωρίζουμε οι βουλευτές του ΚΚΕ δίνουν τους βουλευτικούς μισθούς τους στο κόμμα,μήπως όμως θα ήτανε πιο ''αριστερό'' αυτά τα λεφτά να δίνονται σε φτωχιές οικογένειες; στην ενίσχυση των συσσιτίων ίσως; σε κόσμο τέλος πάντων που αποδεδειγμένα δεν μπορεί να αγοράσει γάλα στα παιδιά του. Αλλά φυσικά και δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο καθώς από την μία τσέπη τα βάζουν και από την άλλη τα βγάζουν, ποιος μπορεί να τους ελέγξει άλλωστε;

Διάβασα εχθές πως η Τυποεκδοτική τους απ' όπου βγαίνει ο ριζοσπάστης μπήκε στο άρθρο 99, και θέλω να ρωτήσω,πως κυρία Παπαρήγα θα σώσετε την χώρα από την στιγμή που χρεοκοπείτε εσείς οι ίδιοι; Με τι μούτρα στέλνετε πεσκέσια στους απεργούς του άλτερ και της χαλυβουργικής, ενώ εσείς οι ίδιοι πετάτε στον δρόμο εργαζόμενους του 902 και του ριζοσπάστη,ενώ εσείς οι ίδιοι τάζετε στον κόσμο 1.500 ευρώ κατώτερο μισθό, αλλά από την στιγμή που ξέρετε πως δεν θα κυβερνήσετε πότε και το δηλώνετε και ευθαρσώς (Το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα για να κυβερνήσει, όπως είχε πει και η συντρόφισσα Αλέκα) έχετε κάθε δικαίωμα να μιλάτε για πράσινα άλογα και λαγούς με πετραχήλια.

Ένα άλλο πολιτικό κόμπλεξ που έχει το ΚΚΕ είναι το ότι μόνο αυτοί και το ΠΑΜΕ έχουνε το δικαίωμα να αγωνίζονται και κανείς άλλος!

Όποιος δεν είναι οργανωμένος στην ελίτ τους είναι προβοκάτορας, πράκτορας του FBI, οπορτουνιστής και μέρος του συστήματος.

Με κορυφαία γεγονότα τον Δεκέμβρη του '08 και το κίνημα των αγανακτισμένων όπου σύμφωνα με την κυρία παπαρήγα ήτανε προβοκατόρικες ενέργειες για να αποπροσανατολίσουν τον λαό απο την πραγματική ταξική πάλη που φυσικά μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν οργανωθείς στο ΠΑΜΕ!

Εγώ θυμάμαι στην μεγάλη συγκέντρωση που έγινε όταν ψηφίζανε στην βουλή (δεν θυμάμαι τι, έχω χάσει το μέτρημα να σας πω την αλήθεια) έτρεξε το ΚΚΕ να περιφρουρήσει την συγκέντρωση μη τυχόν γίνει κανένα ντου και τους πάρουνε όλους φαλάγγι εκεί μέσα, για να μπορέσει μετά ο αγαπητός μου Άδωνις να δηλώσει με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά πως ''Όλοι μέσα στην βουλή ήμασταν τρομαγμένοι από τον όγκο του κόσμου, μέχρι που ήρθε το ΚΚΕ και ησυχάσαμε''.

Αλλά τι περιμένουμε από ένα κόμμα που θεοποιεί τους εγκληματίες Στάλιν και Ζαχαριάδη, καπηλεύεται μορφές αντίστασης όπως ο Βελουχιώτης και ο Θεοδωράκης ενώ τους έχει αφορίσει πρώτα ως προδότες, από ένα κόμμα που ονειρεύεται μια Ελλάδα σαν την Β. Κορέα και την Κούβα, από ένα κόμμα που υπακούει στον Γενικό του γραμματέα λες και είναι ο Φύρερ.

Κύριοι του ΚΚΕ έχετε γίνει πιο γραφικοί και από την Σαντορίνη, δεν έχετε να προσφέρετε τίποτα ουσιαστικό στην σημερινή εποχή.

Και επειδή έχω κατά καιρούς ακούσει πως ''Ας βάλουν την Κανέλλη Γενική Γραμματέα και θα πάρουνε πολύ μεγάλο ποσοστό'', έτυχε ένας φίλος μου που είναι ΚΚΕ να μου απαντήσει με τον καλύτερο τρόπο ''Και η Κανέλλη να μπει, εμείς υπακούμε στο καταταστατικό της 3ης διεθνούς''.

Και για να κλείσω θέλω να σας γράψω μια φράση που είπε ο Δημήτρης Μητροπάνος σε μια συνέντευξη του που διάβασα πρόσφατα:

''Είμαι ΚΚΕ, αλλά ήμουν με κοντά παντελονάκια και κοντεύω να δω τα ραδίκια ανάποδα, και ακόμα ακούω πως η πλουτοκρατία πρέπει να πληρώσει...''.

Έως τότε βάλτε τους κνίτες να μοιράζουν τον ριζοσπάστη λες και είστε μάρτυρες του Ιεχωβά, και μην φοβάστε με 13% δεν μπορείς να κάνεις κυβέρνηση....

Ένας αριστερός που σας σιχάθηκε.....

[Vlasfimos]

Κυβερνούν τον κόσμο 147 εταιρείες!

2012-01-28T00:11:00.000+02:00

του Γ. Δελαστίκ |

Ποιος κυβερνά τον κόσμο; Το κλασικό και σχεδόν γραφικό αυτό ερώτημα, που σε κάθε εποχή δέχεται διαφορετικές απαντήσεις, έχει την απάντησή του και στις μέρες μας: μόλις 147 επιχειρήσεις! Μπορείτε να απαντήσετε και 737 επιχειρήσεις, καθώς οι 147 πρώτες ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ οι 737 (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι 147) ελέγχουν το 80% της οικονομίας του πλανήτη! Είναι απίστευτη πραγματικά η συγκέντρωση του κεφαλαίου και η αλληλοδιασύνδεση των κολοσσιαίων επιχειρήσεων που κυριαρχούν στην υδρόγειο.

Οι πάντες υπέθεταν ισχυρότατη συγκέντρωση ελέγχου, αλλά τέτοιο πράγμα, μερικές εκατοντάδες επιχειρήσεις αλληλοδιαπλεκόμενες να έχουν συμμετοχή σε εταιρείες που εκπροσωπούν το 80% της παγκόσμιας οικονομίας από πλευράς κύκλου εργασιών, κανένας δεν το φανταζόταν. Γι' αυτό και έχει προκαλέσει παγκόσμιο σάλο, αίσθηση και συζητήσεις η πρωτοποριακή μελέτη τριών Ελβετών ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης, που αποκάλυψε τα στοιχεία αυτά.

Ο Τζέιμς Γκλάτφελντερ, ο Στέφανο Μπατιστόν και η Στεφανία Βιτάλι, ειδικοί στα σύνθετα δίκτυα, ανέλαβαν ένα εξαιρετικής σημασίας και τεράστιου όγκου δουλειάς έργο. Άντλησαν τα στοιχεία της βάσης δεδομένων του ΟΟΣΑ για τις επιχειρήσεις (Οτβίς) για το έτος 2007, το οποίο τότε περιλάμβανε στοιχεία για 37 εκατομμύρια επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο (σήμερα περιλαμβάνει 44 εκατομμύρια εταιρείες).

Από αυτά τα 37.000.000 ξεχώρισαν 43.060 επιχειρήσεις, οι οποίες ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει ο ΟΟΣΑ για να οριστούν ως πολυεθνικές. Από εκεί και πέρα άρχισε η κοπιαστική και πρωτότυπη δουλειά των ερευνητών: ερεύνησαν τι ποσοστό συμμετοχής έχει η καθεμιά από τις μεγάλες αυτές επιχειρήσεις παγκόσμιας κλίμακας σε άλλες επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες.

Έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι κάθε μία από αυτές τις 43.000 επιχειρήσεις είχε κατά μέσο όρο πακέτα μετοχών (όχι πλειοψηφικά, εννοείται) σε άλλες 20 επιχειρήσεις αυτής της κατηγορίας! Η αλληλοδιαπλοκή μεταξύ τους δηλαδή ήταν τεράστιας έκτασης, πέρα φυσικά από τις μετοχές εταιρειών μικρότερου μεγέθους που κατείχαν και οι οποίες αποκάλυψαν ένα δίκτυο 600.000 αλληλεξαρτώμενων εταιρειών.

Η περαιτέρω επεξεργασία των στοιχείων αυτών έφερε στο φως τις 147 προαναφερθείσες επιχειρήσεις (τα τρία τέταρτα των οποίων ανήκουν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, με πρώτη στον κόσμο τη βρετανική τράπεζα Μπάρκλεϊς) που εκπροσωπούν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Διαπιστώνεται έτσι η ύπαρξη «μιας οικονομικής υπερ-οντότητας στο παγκόσμιο δίκτυο των μεγάλων εταιρειών», όπως επισημαίνουν οι Ελβετοί ερευνητές.

Η αλληλοδιασύνδεση αυτών των πανίσχυρων επιχειρήσεων ενισχύεται ακόμη περισσότερο από δάνεια που χορηγούν η μία στην άλλη, από ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και από άλλα υψηλού κινδύνου χρηματοοικονομικά προϊόντα εντελώς αδιαφανή.

Το πολύ σημαντικό όμως στοιχείο επίσης είναι ότι αυτή η στενότατη αλληλοδιασύνδεση αυξάνει τρομερά τους κινδύνους μετάδοσης σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, γιατί «σε άσχημες εποχές οι επιχειρήσεις εμφανίζουν ταυτόχρονα προβλήματα» και έτσι δρουν άκρως αποσταθεροποιητικά για το σύστημα.

Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα το φθινόπωρο του 2008 με την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Λίμαν Μπράδερς. Ετσι εξηγείται γιατί η χρεοκοπία μίας και μόνης τράπεζας (34ης στη λίστα των Ελβετών ερευνητών το 2007) πυροδότησε μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση - ακριβώς λόγω της ισχυρότατης αλληλοδιασύνδεσης αυτών των γιγαντιαίων επιχειρήσεων.

Η μελέτη των ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης δεν μετράει φυσικά την τρομερή πολιτική ισχύ που δίνει σε αυτές τις 147 εταιρείες η κολοσσιαία οικονομική τους δύναμη. «Στις ΗΠΑ κατόρθωσαν πάνω απ' όλα οι πρώην συνεργάτες της τράπεζας Γκόλντμαν Σαξ που βρίσκονται στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Κογκρέσο καθώς και οι λομπίστες της Γουόλ Στριτ να εμποδίσουν κάθε πραγματικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα... Επίσης στην Αγγλία, στην Ελβετία ή στη Γερμανία πολύ λίγα έχουν γίνει στο θέμα αυτό», έγραφε η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ».

[Έθνος]

Στην παρακάτω λίστα παρατίθενται οι 50 μεγαλύτερες εταιρείες, από το υπερ-δίκτυο των 147 εταιρειών (πηγή: Αντικλείδι):

1. Barclays plc
2. Capital Group Companies Inc
3. FMR Corporation
4. AXA
5. State Street Corporation
6. JP Morgan Chase & Co
7. Legal & General Group plc
8. Vanguard Group Inc
9. UBS AG
10. Merrill Lynch & Co Inc
11. Wellington Management Co LLP
12. Deutsche Bank AG
13. Franklin Resources Inc
14. Credit Suisse Group
15. Walton Enterprises LLC
16. Bank of New York Mellon Corp
17. Natixis
18. Goldman Sachs Group Inc
19. T Rowe Price Group Inc
20. Legg Mason Inc
21. Morgan Stanley
22. Mitsubishi UFJ Financial Group Inc
23. Northern Trust Corporation
24. Société Générale
25. Bank of America Corporation
26. Lloyds TSB Group plc
27. Invesco plc
28. Allianz SE 29. TIAA
30. Old Mutual Public Limited Company
31. Aviva plc
32. Schroders plc
33. Dodge & Cox
34. Lehman Brothers Holdings Inc*
35. Sun Life Financial Inc
36. Standard Life plc
37. CNCE
38. Nomura Holdings Inc
39. The Depository Trust Company
40. Massachusetts Mutual Life Insurance
41. ING Groep NV
42. Brandes Investment Partners LP
43. Unicredito Italiano SPA
44. Deposit Insurance Corporation of Japan
45. Vereniging Aegon
46. BNP Paribas
47. Affiliated Managers Group Inc
48. Resona Holdings Inc
49. Capital Group International Inc
50. China Petrochemical Group Company

[Αντικλείδι]

Le Figaro: Η Ευρώπη χρωστάει στην Ελλάδα εδώ και 2.500 χρόνια

2012-01-26T21:52:00.002+02:00

Στην εφημερίδα Le Figaro, δυο καθηγητές φιλοσοφίας, ο Thierry Formet και ο Martin Steffens, δημοσιεύουν ένα φιλελληνικό κείμενο, κάνοντας λόγο για χρέος 2.500 χρόνων της Ευρώπης απέναντι στην Ελλάδα.

«Μιλάμε διαρκώς για το ελληνικό χρέος, χωρίς καν να επισημαίνουμε ότι η Ευρώπη είναι αυτή που, εδώ και 2.500 χρόνια έχει ένα χρέος προς την Ελλάδα».

Οι δύο καθηγητές θυμίζουν ότι η χώρα μας έβαλε τα θεμέλια της Ευρώπης και αναρωτιούνται πώς γίνεται η Ελλάδα να απειλείται από τις τράπεζες, επικρίνοντας παράλληλα τη στάση αδιαφορίας προς τη χωρα μας των Ευρωπαίων εταίρων μας.

[Prionokordela]

Το εμπάργκο πετρελαίου στο Ιράν και η πολεμική διπλωματία

2012-01-26T21:51:00.003+02:00

Νέες κυρώσεις επιβλήθηκαν στο Ιράν, το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπο με αυξανόμενες πιέσεις από τη διεθνή κοινότητα να σταματήσει το ερευνητικό του πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς - ένα πρόγραμμα που εικάζεται πως υποθάλπτει ένα δεύτερο ‘κρυφό’ εγχείρημα κατασκευής πυρηνικών όπλων.

Η Αμερική ξεκίνησε πρώτη το νέο γύρο κυρώσεων, που εστιάζονται πάνω σε μέτρα αποκλεισμού των εξαγωγών ιρανικού πετρελαίου και σε ‘πάγωμα’ των λογαριασμών των ανώτερων αξιωματούχων του καθεστώτος (Irish και Flynn, 2012). Παρόμοιες πολιτικές αποφασίστηκαν να ακολουθήσουν και η Ευρωπαϊκή Ένωση από την 1η Ιουλίου 2012 καθώς και η Ιαπωνία με την Νότιο Κορέα στο απώτερο μέλλον. Από την πλευρά τους η Ρωσία με την Κίνα κρατούν μια πιο επιφυλακτική στάση. Ενώ έχουν αρχίσει να περιορίζουν σταδιακά τις προμήθειες τους σε πετρέλαιο από το Ιράν, εν τούτοις, έχουν εκδηλώσει την εναντίωσή τους απέναντι στο ‘πετρελαϊκό’ εμπάργκο του ιρανικού καθεστώτος.

Οι Επιπτώσεις του Εμπάργκο στις Υπερχρεωμένες Χώρες

Ωστόσο, το εμπάργκο πετρελαίου που αποφασίστηκε μέσα στο Σαββατοκύριακο από την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε την καθολική αποδοχή από όλα τα κράτη-μέλη. Πιο συγκεκριμένα, Ελλάδα, Ιταλία και Πορτογαλία εξέφρασαν την αντίθεσή τους με την απόφαση της Γαλλίας να επιβάλλει εμπάργκο πετρελαίου στο Ιράν. Οι χώρες αυτές υποστήριξαν πως οι επιπτώσεις του εμπάργκο –όπως η αύξηση τις τιμής του πετρελαίου διεθνώς και η περαιτέρω επιβάρυνση των εθνικών οικονομιών τους–, υποσκάπτουν τις προσπάθειές τους να ξεφύγουν από το στάδιο της χρεοκοπίας (Stevis, 2012).

Για αυτό το λόγο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να επανεξετάσει την αποτελεσματικότητα των μέτρων που έλαβε πριν από τον Μάιο και η Ευρώπη κέρδισε μια περίοδο χάριτος ως την 1η Ιουλίου ώστε να βρει άλλους τροφοδότες πετρελαίου. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Ένωσης, η Ευρώπη είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραλήπτης πετρελαίου από το Ιράν μετά την Κίνα, με την Ελλάδα να αντλεί το 35% των πετρελαϊκών αναγκών της από το Ιράν (Pawlak και Brunnstrom, 2012). Αμέσως μετά την κοινοποίηση της απόφασης αυτής, διάφορες χώρες από την Μέση Ανατολή όπως η Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ δεσμεύτηκαν να αυξήσουν την παραγωγή τους σε μαύρο χρυσό, ώστε να καλύψουν τα ιρανικά αποθέματα που θα χαθούν από το εμπάργκο.

Η Πολεμική Διπλωματία του Ιράν με τη Δύση

Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα της αυξανόμενης ανησυχίας για το μέλλον του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και των υπόγειων διαπραγματεύσεων των Ιρανών αξιωματούχων με τους έξι της διεθνής κοινότητας (Αγγλία, Αμερική, Γαλλία, Γερμανία, Κίνα και Ρωσία), η ‘πολεμική ρητορική’ του Ιράν πέρασε σε πράξεις.

Το Ιράν άρχισε να αντιδρά στην επιβολή του νέου πετρελαϊκού εμπάργκο. Στο τέλος του περασμένου χρόνου έφυγε και το τελευταίο αμερικανικό αεροπλανοφόρο από την περιοχή. Ακολούθως, το Ιράν απάντησε με δεκαήμερες στρατιωτικές ασκήσεις που διεξήχθησαν στον Περσικό Κόλπο στις αρχές αυτού του μήνα. Με το πέρας των ασκήσεων, ο ιρανικός στρατός ‘εγκαινίασε’ πυραυλικές δοκιμές μεγάλου βεληνεκούς (200 χλμ.). Επιπλέον, Ιρανοί αξιωματούχοι προέβησαν σε απειλές πως ο ιρανικός στρατός θα αποκλείσει το εμπόριο πετρελαίου στα Στενά του Ορμούζ, -μέσα από τα οποία διαπερνά καθημερινά το ένα-πέμπτο του εξαγόμενου πετρελαίου παγκοσμίως (Tisdall, 2012).

Ωστόσο, η πολεμική διπλωματία του Ιράν δεν επαρκεί για να πείσει τη Δύση για την αναγκαιότητα ενός στρατιωτικού χτυπήματος στην παρούσα χρονική συγκυρία. Παρόλα αυτά, προς επίδειξη στρατιωτικής δύναμης, έξι πολεμικά πλοία (αγγλικά, αμερικανικά και γαλλικά), -υπό την ηγεσία του αμερικανικού αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln-, διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ ανενόχλητα, ενώ παράλληλα ρωσικά πολεμικά πλοία κατέπλευσαν προς τη Συρία το περασμένο Σαββατοκύριακο (Gara, 2012). Επιπλέον, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολάς Σαρκοζύ, προειδοποίησε το Ιράν πως όσο δεν αποδέχεται την είσοδο εμπειρογνωμόνων της Διεθνής Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας στο πυρηνικό του πρόγραμμα, τόσο πιο κοντά έρχεται το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής επέμβασης –που θα προκαλέσει χάος σε όλη την Μέση Ανατολή (Irish και Flynn, 2012). Παράλληλα, ο Σαρκοζύ κάλεσε την Κίνα και την Ρωσία να υποστηρίξουν το εμπάργκο πετρελαίου εναντίον του Ιράν, ‘σε μια χρονική στιγμή που η διεθνής κοινότητα χρειάζεται την υποστήριξή τους.’

Οι Εξωγενείς Αποσταθεροποιητικοί Παράγοντες

Παρόλα αυτά, υπάρχουν δύο ακόμα, ‘εξωγενείς’ και εν δυνάμει αποσταθεροποιητικοί παράγοντες, που μπορεί να τορπιλίσουν τις παρούσες προθέσεις της Δύσης για εξεύρεση λύσης μέσω της διπλωματικής οδού.

Ο πρώτος παράγοντας είναι οι ‘αντισυμβατικές πολεμικές πρακτικές’ που χρησιμοποιούνται υπογείως από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές τον τελευταίο καιρό. Όπως υποστηρίζουν οι Tabassum Zakaria και Caren Bohan (2012), αυτές συνοψίζονται σε πέντε γεγονότα: η καταστροφική ‘εισβολή’ του ηλεκτρονικού ιού Stuxnet στο πυρηνικό εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου στο Νατάνζ, η αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του πρέσβη της Σαουδικής Αραβίας στην Ουάσινγκτον, η κατάρριψη και η μη επιστροφή ενός αμερικανικού μη-επανδρωμένου κατασκοπευτικού σκάφους στο Ιράν, οι πρόσφατες εκρήξεις σε στρατιωτικές αποθήκες του Ιράν καθώς και η δολοφονία τεσσάρων Ιρανών πυρηνικών επιστημόνων (ο τελευταίος την περασμένη εβδομάδα). Όλα αυτά τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα περιστατικά που μπορούν εν δυνάμει να κλιμακώσουν την κρίση. Ευτυχώς όμως, παρά την πολεμική ρητορική, προς το παρόν, οι δύο πλευρές δεν έχουν κάνει το επόμενο βήμα.

Ο δεύτερος αποσταθεροποιητικός παράγοντας είναι οι απρόβλεπτες διαστάσεις της συριακής εξέγερσης. Πιο συγκεκριμένα, εξαιτίας της διεθνούς απομόνωσης και της διφορούμενης στάσης της Κίνας, Ρωσίας και Τουρκίας, το Ιράν έχει απομείνει με μοναδικό ‘πιστό’ σύμμαχο την Συρία. Ωστόσο, με την παρούσα κοινωνικό-πολιτική αναταραχή στο εσωτερικό της, ο πρόεδρός Μπασάρ αλ Άσαντ φαίνεται αδύναμος να βοηθήσει τον σύμμαχο του αποφασιστικά. Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει, εφόσον πρόσφατα, το Ιράκ και το Ιράν τροφοδότησαν τον συριακό στρατό με πυρομαχικά για να αποκρούσει τους εξεγερθέντες, -μια κίνηση που επιβεβαιώνει την μακροχρόνια φιλία των τριών χωρών μεταξύ τους (Collinson, 2012).

Εν τούτοις όμως, το ενδεχόμενο μιας μετάστασης της συριακής κρίσεως στο Ιράν φοβίζει τον ανώτατο πνευματικό ηγέτη του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενέι. Οι μνήμες από τις ‘πράσινες’ εξεγέρσεις του 2009 δεν έχουν ακόμα ξεχαστεί. Οι αρχηγοί του ‘Πράσινου Κινήματος’ είναι είτε φυλακισμένοι, είτε έχουν τεθεί σε εξορία ή σε κατ’οίκον περιορισμό. Παρόλα αυτά, τα αιτήματά τους για δημοκρατικότερο και λιγότερο δεσποτικό Ιράν, με περισσότερη ελευθερία έκφρασης, διαφάνεια και ισονομία, είναι θέσεις που ενστερνίζονται οι νέοι Ιρανοί, που θέλουν και αυτοί με τη σειρά τους να ζήσουν τη δική τους Αραβική Άνοιξη (Tisdall, 2012). Επομένως, οι επερχόμενες εκλογές τον Μάρτιο ίσως δυνητικά να επιφέρουν μια δεύτερη ιρανική επανάσταση, σαν αυτή του Ιανουαρίου του 1978.

Το μέλλον του Ιράν

Είναι γεγονός πλέον πως το Ιράν έχει αρχίσει να αισθάνεται την ασφυκτική πίεση και την απομόνωσή του από τη διεθνή κοινότητα, μέσω του πρόσφατου εμπάργκο πετρελαίου. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, το εμπάργκο έχει αρχίσει να φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Πράγματι, Ιρανοί αντιπρόσωποι του ΟΗΕ πρόσφατα δήλωσαν πως είναι πρόθυμοι να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους έξι της διεθνούς κοινότητας (James, 2012). Επιπλέον, η παρακαταθήκη της Αραβικής Άνοιξης σίγουρα φοβίζει τον Αγιατολάχ Χαμενέι για μια επερχόμενη κοινωνική επανάσταση. Ο αποκλεισμός του Ιράν από τη διεθνή κοινότητα, η δεσποτική εξουσία του ιερατικού καθεστώτος και τα καθημερινά περιστατικά ανισότητας, αδιαφάνειας και διαφθοράς γενικότερα, συγκεντρώνουν όλα τα στοιχεία ώστε να οδηγήσουν σε μια κοινωνική έκρηξη στις επερχόμενες εκλογές.

Συμπερασματικά, λοιπόν, φαίνεται λογικό πως στο εγγύς μέλλον το Ιράν θα αναγκαστεί να διαπραγματευτεί με τη Δύση. Πράγματι, οι αντισυμβατικές πρακτικές της Δύσης, σε συνδυασμό με την επιβολή των κυρώσεων και την εκρηκτική κατάσταση στην περιοχή, φαίνεται να πετυχαίνουν για την ώρα τον στόχο τους, να ‘συνετίσουν’ το Ιράν.

Πάνος Παρασκευόπουλος

Βιβλιογραφία

Collinson, Stephen (2012), ‘Iran Supplying Weapons to Syria Crackdown: US Officials,’ Agence France Presse, 13 Ιανουαρίου 2012

Gara, Tom (2012), ‘Warships Enter Hormuz without Incident,’ Financial Times, 23 Ιανουαρίου 2012

Irish, John και Daniel Flynn (2012), ‘Time Running Out for Iran Diplomacy: Sarkozy,’ Reuters, 20 Ιανουαρίου 2012

James, Ian (2012), ‘Under Sanctions Pressure, Iran’s Leader Looks to Friends in Latin America for Support,’ Washington Post, 8 Ιανουαρίου 2012

Pawlak, Justyna και David Brunnstrom (2012), ‘EU States Agree Gradual Ban on Iran Oil, Sanctions on Central Bank,’ Reuters, 23 Ιανουαρίου 2012

Stevis, Matina (2012), ‘Greece May Replace Iran Oil Supply with Saudi –Greek Minister,’ Wall Street Journal, 23 Ιανουαρίου 2012

Tisdall, Simon (2012), ‘Iran Could Be Bluffing in the Strait of Hormuz –but Can US Risk Calling it?’ Guardian, 5 Ιανουαρίου 2012

Zakaria, Tabassum και Caren Bohan (2012), ‘Obama’s Olive Branch to Iran Turned into Sanctions Hammer,’ Reuters, 13 Ιανουαρίου 2012

[Antinews]

Μόνο στην Ελλάδα αυτά...

2012-01-25T22:37:00.002+02:00

[του Γκρινιαρόγατου]

Η ιστορία των Rothschild

2012-01-25T21:36:00.000+02:00

Τη δεκαετία του 1760, ο νεαρός Mayer Amschel εγκαθίδρυσε την επιχείρηση του στη Φρανκφούρτη με αντικείμενο νομίσματα και χαρτονομίσματα. Μέχρι το 1769 είχε γίνει «ο Εβραίος της αυλής» του William του Hanau στο Green Shiled House μαζί με τη γυναίκα τη Gutle και τα ηαιδιά του. Εκεί οι πέντε γιοι του έμαθαν τις ικανότητες που θα τους επέτρεπαν να εγκαθιδρύσουν την τραπεζική επιχείρηση των Rothschild στην Ευρώπη.

Το 1798, στην ηλικία των 21, ο Nathan Mayer Rothschild έφυγε από το σπίτι του για να εγκατασταθεί αρχικά στο Manchester, όπου καθιέρωσε τον εαυτό του ως έμπορο με μια φήμη για επιθετική και ανταγωνιστική τιμολόγηση.

Nathan Mayer Rothschild

Το 1809 ο Nathan μετέφερε τη Βάση του στο City του Λονδίνου. Εγκαταστάθηκε στο New Court στο Swithin's Lane, το οποίο αποτελεί μέχρι και σήμερα τα κεντρικά της τράπεζας που φέρει το όνομά του. Εκεί ανέπτυξε τραπεζικές δραστηριότητες, ασχολούμενος με συναλλάγματα και κανονίζοντας ξένα δάνεια. Η «μεγαλύτερη του δουλειά» ήρθε το 1814, όταν σε αυτόν και τα αδέρφια του ανατέθηκε από τη Βρετανική κυβέρνηση η αναζήτηση κεφαλαίων για τη χρηματοδότηση των Βρετανών και των συμμάχων τους στον πόλεμο ενάντια στον Ναπολέοντα (ο John Reeves δίνει μια πιο περίπλοκη εκδοχή: «Οι Rothschild δεν ανήκουν σε καμιά εθνικότητα. Είναι κοσμοπολίτες και ενώ από τη μια μεριά εφοδίαζαν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα, από την άλλη εξασφάλιζαν δάνεια για τους αντιπάλους του... δεν ανήκαν σε κανένα κόμμα, ήταν έτοιμοι να πλουτίσουν εις βάρος φίλων και εχθρών παρομοίως»). Αυτή την πολιτική της χρηματοδότησης ταυτόχρονα των αντιμαχόμενων πλευρών θα την ακολουθούσαν και βασικοί συντελεστές της αμερικάνικης οικονομίας και της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής: Ο Prescott Bush, ο «πατριάρχης» της πολιτικής οικογένειας που ανέδειξε δύο Αμερικανούς προέδρους, τους G. Bush και G. Bush Jr., ήταν αναμεμιγμένος με εταιρίες κολοσσούς που συνεργάζονταν με την Thyssen, γερμανική εταιρία που χρηματοδότησε την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Οι εταιρίες αυτές γιγαντώθηκαν χάρη και στη διαμεσολάβηση των Kuhn, Loeb και Warburg, ανθρώπων του δικτύου Rothschild. Ο Paul Warburg, ο «αρχιτέκτονας» του συστήματος του ομοσπονδιακού αποθεματικού, της FED, ήταν στο διοικητικό συμβούλιο του αμερικάνικου βραχίονα της IG. Farben, του γερμανικού κολοσσού της χημικής Βιομηχανίας που προσέφερε χρήματα και χημικά για τις θηριωδίες των Ναζί. Ο αδερφός του, ο τραπεζίτης Max Warburg ήταν επίσης αναμεμειγμένος στη διοίκηση της IG. Farben. Πολύ αργότερα, κατά τη διάρκεια του Ιρανοϊρακινού πολέμου, οι ΗΠΑ όχι μόνο εξοπλίζουν και δανειοδοτούν τους Ιρακινούς, υπό την ηγεσία τότε του Saddam Hussein, αλλά πουλάνε όπλα μέσω του Ισραήλ στους Ιρανούς για να χρηματοδοτήσουν με τα λεφτά του λαθρεμπορίου όπλων την παραστρατιωτική και ξεκάθαρα εγκληματική ομάδα των Contra στη Νικαράγουα. Οι πόλεμοι είναι κερδοφόροι για την πλουτοκρατία (άλλωστε ήταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος που έβγαλε τις ΗΠΑ από την χρόνια οικονομική της ύφεση και της επέτρεψε να γίνει υπερδύναμη.) Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στη στενή ιστορία των Rothschild. «Η αυξανόμενη επιχειρηματική επιτυχία του Nathan ως τραπεζίτη στο Λονδίνο παρείχε ένα μοντέλο για τους αδερφούς του στη Φρανκφούρτη. Το 1812 ο James, ο νεότερος, εγκαθίδρυσε ένα τραπεζικό οίκο στο Λονδίνο. Ο επόμενος που θα έφευγε θα ήταν ο Salomon. Το 1820 εγκαταστάθηκε στη Βιέννη όπου η οικογένεια ήταν ήδη ενεργή στα αυτοκρατιορικά οικονομικά. Τελικά, με την ενδυνάμωση των Αυστριακών αυτοκρατορικών συμφερόντων στην Ιταλία, ο Carl εγκαθίδρυσε επιχείρηση στην Νάπολη, αφήνοντας τον Amschel να διευθύνει την τράπεζα της Φρανκφούρτης, της οποίας η επιρροή συνέχισε να μεγαλώνει».

• 1820-1850: Οι Rotschild συγκεντρώνουν κεφάλαια για κυβερνήσεις μέσω της έκδοσης κυβερνητικών ομολόγων. Είναι αυτοί που διαμορφώνουν την αγορά ομολόγων όπως τη γνωρίζουμε σήμερα: οι κυβερνήσεις αγοράζουν ρευστότητα μαζί με χρέος... Στη Γαλλία και την Αυστρία η οικογένεια πιέζει, χρηματοδοτεί και χτίζει δίκτυα σιδηροδρόμων... Ασχολούνται με τα πολύτιμα μέταλλα. Με τον πυρετό του χρυσού, πρακτορεία της οικογένειας δημιουργούνται στην Καλιφόρνια και την Αυστραλία. Η Ν. Μ Rothschild & Sons γίνονται ένας από τους μεσίτες ράβδων χρυσού και αργύρου για την Τράπεζα της Αγγλίας. Αποκτούν το μονοπώλιο του υδραργύρου που χρησιμοποιείται για την επεξεργασία πολύτιμων μετάλλων. Από το 1852 και για παραπάνω από ένα αιώνα ελέγχουν το Βασιλικό Διυλιστήριο Νομισμάτων που επεξεργάζεται και κόβει νομίσματα για την Τράπεζα της Αγγλίας αλλά και άλλους διεθνείς πελάτες.

• 1850-1880: Το 1848, η χρονιά των επαναστάσεων αφήνει την οικογένεια σχετικά ανεπηρέαστη αλλά η ενοποίηση της Ιταλίας οδήγησε στο κλείσιμο της Τράπεζάς της στη Νάπολη. Οι αγορές ομολόγων διογκώνονται. Οι Rothschild μυστικά συγκεντρώνουν κεφάλαια που επιτρέπουν στη Βρετανία να αποκτήσει μεγάλο κομμάτι ελέγχου στη διώρυγα του Σουέζ. Οι οικογενειακοί δεσμοί παρέμειναν στέρεοι, ενδυναμωμένοι από δεσμευτικές συνεταιρικές συμφωνίες.

• 1880-1914: Με τη Βιομηχανοποίηση δημιουργείται έντονη ανάγκη όχι μόνο για πολύτιμα μεταλλεύματα αλλά για μεγάλο όγκο πρώτων υλών. Έτσι η οικογένεια ασχολείται και με την εξόρυξη βασικών μεταλλευμάτων όπως χαλκό και νικέλιο. Στήνει την Exploration Company για την εύρεση, εξόρυξη και εκμετάλλευση πολύτιμων μετάλλων σε όλο τον κόσμο. Συμμετέχει στη δημιουργία της De Beers για την εκμετάλλευση πολύτιμων λίθων στην Αφρική και την Ινδία (και μαζί με αυτήν την εκμετάλλευση των πληθυσμών τους). Το 1894 ο Edmund de Rothschild θα επισκεφτεί για πρώτη φορά την Παλαιστίνη. Αργότερα θα αγοράσει ιδιοκτησίες από Οθωμανούς γαιοκτήμονες που θα αποτελέσουν κομμάτι του μοντέρνου Ισραήλ Ο ισχυρισμός λοιπόν ότι το Ισραήλ είναι το ιδιωτικό κράτος των Rothschild έχει ένα, έστω μικρό, έρεισμα. Το 1901 κλείνει ο οίκος της Φρανκφούρτης για να ξανανοίξει μόλις το 1989.

• 1914-1945: Το 1919 η Ν. Μ Rothschild & Sons ανέλαβε τη καθημερινή ρύθμιση της παγκόσμιας τιμής του χρυσού. Η ναζιστική Γερμανία θα απειλήσει σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή τραπεζική ισχύ των Rothschild στην κεντρική Ευρώπη.

• 1945-1981: Οι Rothschild ξαναεπεκτείνουν το δίκτυο τους μετά το σημαντικό πλήγμα που αυτό φαίνεται να δέχτηκε κατά τον Β' ΠΠ.

• 1981-σήμερα: Το δίκτυο Rothschild γνωρίζει μια μεγάλη ήττα: Η γαλλική Τράπεζά του εθνικοποιείται. Οι Rothschild όμως θα «αντεκδικηθούν». Συμμετέχουν, τουλάχιστον σε συμβουλευτικό επίπεδο, στη διαδικασία εκτεταμένων ιδιωτικοποιήσεων (αλλιώς ξεπουλημάτων) και σε αυτό το επίπεδο «η πρωτοπόρος τους δράση» θα επεκταθεί σε περισσότερες από 30 χώρες παγκοσμίως... Ο Victor Rothschild, πρώην «πράκτορας» της Μ16, γίνεται σύμβουλος ασφαλείας της Margaret Thatcher.

Αυτός φαίνεται να είναι ο νέος ρόλος της Δυναστείας, ένας ρόλος που φαίνεται να επιβάλλεται και από τα πρόσφατα προβλήματα διαδοχής της τωρινής κεφαλής της. Μαζί με επενδυτικά προϊόντα για «μεγάλους» πελάτες, άλλες δηλαδή οικογένειες εξεχόντων πλουτοκρατών, οι επιχειρήσεις της οικογένειας επικεντρώνονται σε συμβουλευτικό ρόλο για άλλες εταιρίες και κυβερνήσεις, κατευθύνοντάς τους ουσιαστικά προς την «σωστή κατεύθυνση» και συντονίζοντάς τους, ρυθμίζοντας το «κεφάλαιο» ουσιαστικό σε μια εποχή απόλυτης έλλειψης ρυθμιστικών μηχανισμών του χρηματοπιστωτικού.

Οι Rothschild απομακρύνονται από τις τραπεζικές επιχειρήσεις τύπου καζίνο και γίνονται τα μυαλά των παγκοσμίων μεταρρυθμίσεων που επιδιώκονται, μέσω της παγκόσμιας απορρύθμισης, γνωστής και ως παγκόσμιας κρίσης. Αφήνουν τη «βρώμικη δουλειά» σε φίρμες του δικτύου τους όπως η Goldman-Sachs, για να αναλάβουν αυτοί να βοηθήσουν στη λύση των προβλημάτων που τα όργανά τους προκαλούν, καθώς το Δίκτυο συσσωρεύει σε όλα τα επίπεδα ακόμη μεγαλύτερο κομμάτι του παγκοσμίου πλούτου!

Με αυτό τον τρόπο μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τα πυρά της Κοινής Γνώμης, αφήνοντας τις απρόσωπες πολυεθνικές τους να κάνουν «τη δουλειά». Πίσω, ωστόσο, από αυτή την πρακτική της πλουτοκρατίας -του θολώματος των νερών μέσω των «απρόσωπων» πολυεθνικών και των σύνθετων δομών- υπάρχουν, υπήρχαν και θα υπάρχουν μερικές χούφτες ανθρώπων.

[από το "Τρίτο Μάτι", τ. 196]

"Δεν διάβασαν το Μνημόνιο, λένε!"

2012-01-25T20:47:00.001+02:00

του Γ. Δελαστίκ |

Ανατρίχιασε ολόκληρος ο ελληνικός λαός χθες το πρωί, όταν άκουσε τον υπουργό Ανάπτυξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να δηλώνει στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ: «Δεν διάβασα το Μνημόνιο»!!! Είναι απίστευτο. Δεν το χωράει νους ανθρώπου.

Ενας κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και της κυβέρνησης Παπαδήμου, ένας υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ομολογεί δημοσίως ότι συναίνεσε να δεσμευτεί η Ελλάδα για δεκαετίες με μια δανειακή σύμβαση, την οποία δεν έκανε καν τον κόπο να διαβάσει - ούτε λόγος φυσικά να τη μελετήσει.

«Είχα άλλες υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Δεν ήταν δική μου δουλειά να μελετήσω το Μνημόνιο», πρόσθεσε ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης.

Αν είναι δυνατόν να ξεστομίζει τέτοια πράγματα ένας έμπειρος πολιτικός, ο οποίος διεκδικεί τη θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και επομένως δυνάμει ίσως και το αξίωμα του πρωθυπουργού της Ελλάδας!

Οσο και αν ακούγεται παράδοξο όμως οφείλουμε ευγνωμοσύνη στον Μιχ. Χρυσοχοΐδη για την ειλικρίνειά του.

Ομολογώντας ότι δεν έκρινε αναγκαία ούτε την τυπική ανάγνωση του Μνημονίου γιατί είχε να ασχοληθεί με σοβαρότερα πράγματα, αποκαλύπτει το απερίγραπτο κλίμα ανευθυνότητας μέσα στο οποίο οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ ενέκριναν το Μνημόνιο, πράγμα που βεβαίως συνιστά πολιτικό έγκλημα κατά της Ελλάδας.

Δεν έχουμε να κάνουμε όμως με μια μεμονωμένη περίπτωση πολιτικής οκνηρίας ενός υπουργού, έστω και σημαντικού, έστω και με φιλοδοξίες να κυβερνήσει τη χώρα. Αυτό θα ήταν καταδικαστέο, λυπηρό, αλλά αντιμετωπίσιμο.

Η πολιτική τραγωδία της πατρίδας αποκαλύπτεται σε όλη της την έκταση από μια άλλη ομολογία τη νύχτα της Δευτέρας. Αυτή τη φορά της Λούκας Κατσέλη, τότε υπουργού Οικονομίας -κατ' εξοχήν δηλαδή αρμόδιας υπουργού μαζί με εκείνον των Οικονομικών να μελετήσουν το Μνημόνιο- η οποία αποκάλυψε στο Mega ότι της δόθηκε περιθώριο μόλις τριών... ωρών (!!!) για να «μελετήσει» το Μνημόνιο πριν το ψηφίσει.

«Εγώ προσωπικά το διάβασα ένα Σάββατο πρωί για τρεις ώρες», είπε επί λέξει, προσθέτοντας ότι και άλλοι υπουργοί είχαν το ίδιο ακριβώς περιθώριο!

Είναι προφανές επομένως ότι το πρόβλημα δεν είναι η αβελτηρία του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια μεθόδευση του στενού ηγετικού παπανδρεϊκού πυρήνα, ο οποίος υπηρετώντας τον στόχο της πάση θυσία έγκρισης του Μνημονίου διαμόρφωσε συνθήκες που καθιστούσαν ουσιαστικά αδύνατη τη μελέτη των όρων του ακόμη και από τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, πόσω μάλλον από τους βουλευτές του.

Πρόκειται δηλαδή για ολόκληρη επιχείρηση υφαρπαγής της ψήφου τους. Εν μέσω πελάγους άγνοιας του περιεχομένου του Μνημονίου, αλλά και εκμετάλλευσης της παροιμιώδους αδιαφορίας και πολιτικής ανευθυνότητας των υπουργών και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι ούτε καν απαίτησαν να μάθουν τουλάχιστον τι ψηφίζουν!

Οταν αναφερόμαστε σε «υφαρπαγή της ψήφου» και «πέλαγος άγνοιας» των υπουργών και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, δεν χρησιμοποιούμε τους όρους αυτούς ως ελαφρυντικά, αλλά ως σοβαρότατα επιβαρυντικά στοιχεία για την πολιτική τους υπόσταση.

Υπουργοί και βουλευτές που δεν ξέρουν τι ψηφίζουν και δεν ενδιαφέρονται καν να το μάθουν δεν είναι απλώς άχρηστοι ή ανάξιοι, αλλά επικίνδυνοι.

Επικίνδυνοι τόσο για τη χώρα όσο και για την ίδια τη δημοκρατία. Υπονομεύουν στις συνειδήσεις όλων των πολιτών την αξιοπιστία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Απαξιώνουν συλλήβδην όλο το πολιτικό προσωπικό των κυβερνητικών κομμάτων, το οποίο ήδη βρίσκεται σε κατάταξη κατωτάτης υποστάθμης.

Αμφιβάλλουμε αν αντιλαμβάνονται ότι ένας υπουργός που ψηφίζει εν πλήρει αδιαφορία και άγνοια μέτρα ολέθρια για τη χώρα δεν είναι καθόλου καλύτερος στη συνείδηση του κόσμου από έναν υπουργό που τα ψηφίζει συνειδητά και εσκεμμένα.

ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ
«Εκρηγνυόμενα γιαούρτια»

Ευρηματικός ο τίτλος τεράστιου ρεπορτάζ της γερμανικής συντηρητικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» στην τρίτη της κιόλας σελίδα, αφιερωμένου στους Ελληνες πολιτικούς: «Εκρηγνυόμενα γιαούρτια»! Δηλητηριωδώς αντικειμενικοφανής ο επεξηγηματικός υπότιτλος: «Οι Ελληνες πολιτικοί δεν είναι πλέον ασφαλείς από βίαιες επιθέσεις οργισμένων πολιτών. Συχνά απομένει μόνο η φυγή». Εκτενέστατο και άριστα ενημερωμένο και επικαιροποιημένο το ρεπορτάζ με τη λίστα πληθώρας επιθέσεων με γιαούρτια, αβγά ή άγριου «κραξίματος» υπουργών και πολιτικών κυρίως του ΠΑΣΟΚ, αλλά και κατά της Ντόρας Μπακογιάννη προσφάτως σε ταβέρνα στο Ηράκλειο ή κατά του Κωστή Χατζηδάκη της ΝΔ. Διεθνής πλέον ο διασυρμός των Ελλήνων πολιτικών.

[Έθνος]

Πώς εμπλέκεται ο Παπαδήμος στην υπόθεση του φουσκωμένου ελλείμματος

2012-01-23T22:50:00.001+02:00

Ευθύνες προσωπικά στον πρώην υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Ηλία Πλασκοβίτη, για τη διόγκωση του ελλείμματος επέρριψε μιλώντας στο ραδιοσταθμό Βήμα FM, το πρώην στέλεχος της ΕΛΣΤΑΤ, Ζωή Γεωργαντά.

«Η όλη κατάσταση ήταν γνωστή όχι μόνο στον κ. Παπακωνσταντίνου αλλά και στον κ. Πλασκοβίτη, τον γγ του υπουργείου. Τους είχαμε ενημερώσει. Ο κ. Πλασκοβίτης ήξερε τα πάντα. Δεν πρέπει να τον αφήνουμε απ΄ έξω. Είναι κι αυτός πολύ υπεύθυνος. Η ενημέρωση που του είχε γίνει, αφορούσε και τα στοιχεία του χρέους και του ελλείμματος, αλλά και ολόκληρο το στατιστικό έργο, όπως οι απογραφές. Αλλά και άλλα στατιστικά στοιχεία», είπε η κ. Γεωργαντά, η οποία δήλωσε δικαιωμένη από τις αποφάσεις της δικαιοσύνης προσθέτοντας τα εξής: «Πιστεύω ότι έγιναν παρεμβάσεις πολύ μεγάλης κλίμακας. Αλλά οι αρμόδιοι εισαγγελείς, ευτυχώς, δεν υπέκυψαν κι αυτό τους τιμά. Θεωρώ ότι αυτές οι παρεμβάσεις έγιναν για το χρέος και το έλλειμμα. Και θεωρώ ακόμη ότι αυτές οι παρεμβάσεις ήταν το αποτέλεσμα πιέσεων από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία -τη Eurostat- και την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και τον Όλι Ρεν».

Η κ. Γεωργαντά υποστήριξε ακόμη ότι ο γενικός διευθυντής της Eurostat, κ. Ραντερμάχερ, συναντήθηκε στα μέσα Δεκεμβρίου με τον πρωθυπουργό εν κρυπτώ και σημείωσε: «Ήρθε και είδε τον κ. Παπαδήμο και του άσκησε πιέσεις, απ΄ ό,τι φαίνεται, για να παρέμβει στο έργο της ελληνικής δικαιοσύνης και να παραγράψει, να βάλει στα αρχεία την υπόθεση». Συμπλήρωσε δε ότι, με βάση τις δικές της αναλύσεις και υπολογισμούς, το έλλειμμα το 2009 ήταν περί το 12% και όχι στο 15%.

Παραπομπές ζητά ο Γιακουμάτος

«Θα ψηφίσω υπέρ της παραπομπής. Ο υπουργός Οικονομικών ο οποίος διαχειρίζεται την οικονομία μιας χώρας όταν αυτή πτωχεύει, χρεοκοπεί και ο λαός δεν ξέρει τίποτα, πρέπει να κάτσει στο σκαμνί και να αποδειχθεί η αλήθεια. Ποια είναι η αλήθεια; Ποιος κορόιδευε; Δηλαδή, κάναμε τη χώρα "εδώ παπάς, εκεί παπάς;" Είναι ντροπή», δήλωσε ο βουλευτής της ΝΔ Γεράσιμος Γιακουμάτος για την υπόθεση του ελλείμματος.

Μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ, ο κ. Γιακουμάτος έκανε λόγο για μεγάλες πολιτικές ευθύνες, απαντώντας δε στην ερώτηση αν ισχύει και για τους κυρίους Αλογοσκούφη και Παπαθανασίου είπε:

«Ο κάθε υπουργός Οικονομικών έχει τις ευθύνες του από την εποχή Σημίτη, Καραμανλή και Παπανδρέου. Αν η ΝΔ δεν κάνει τη μεγάλη υπέρβαση, να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, ότι δεν μεροληπτεί υπέρ του ενός ή του άλλου, δεν κάνει τίποτα. Θα πρέπει να δείξουμε στο λαό ότι όχι μόνο φαίνεται η γυναίκα του Καίσαρος τίμια, αλλά είναι κιόλας».

[Επίκαιρα]