A SLICE OF TURON

News Flash

2011-10-02T00:47:00.008+08:00

Inumpisahan kasi ni Michael Fajatin e... At dahil kalilipas lang ng bagyo, kung paano sinalanta ng bagyo ang kalakhang Luzon e ganun din yata ang naging epekto nito sa utak ng kung sino mang nag-type ng "news flash" na to.. langya! ampf!

Note:

Ang totoong kahulugan ng balitang ito ay...

Wala pang tubig sa Marikina river dahil malayo pa sa Marikina River ang tubig sa Marikina River nung mga panahong yan ... kaya kung pupuntahan mo ang marikina river ngayon malamang magpapangabot pa kayo ng tubig kasi sa malamang andun na yun ngayon...

Ab

2011-08-19T21:46:00.000+08:00

*hingang malalim*

stomach in.

Lang'ya lumalaki nanaman ang tyan ko... at ang abs e nababawasan ng "s" at naging isang malaking AB nanaman... Hindi na kasi ako nakakapag buhat ~~ng bangko'~~ ng weights at barbels.Hindi na. kaya ang dating mala-hostong pangangatawan e .. ngayon, mala-la na ang kalagayan. Tsk.

Nawalan na kasi ako ng oras mag-gym. Di tulad ni Ate V na for all seasons, ako kasi isang season lang, every summer. Kung kelan mas kina-kailangan.

At sa tulong ng tone-toneladang kanin at balde-baldeng mantika ng manok sa chickboy at mang inasal, ayun, awa ni Lourd, kahit anong laki ni manoy, di ko na sya makita habang nakatayo. ampf!

Pero naisip ko, hindi naman kawalan ang pagkakaron ng malaking tyan. hindi. Dagdag pa nga yun, pang-romansa. Yun oh!

Ang templo ng mga Macho

2011-08-10T01:16:00.003+08:00

(click the image to enlarge)

habang papunta kami sa La Union kung saan ikakasal ang tropa ko, hakalain mong namataan ko ang templo kung saan dapat namamalagi ang isang tulad kong... macho. ampf!

Poging Olats

2011-04-02T11:25:00.008+08:00

Sa panahong tanging spaghetti na lang ang pababa nang pababa, hindi maalis sa isipan ko na (~~gwapo ako)~~ maghanap ng paraan para kumita. Dahil bukod sa kinikita ko sa araw araw na pagpapanggap sa opisinang nagtratrabaho at sa gabi-gabing pagho-hosto sa circle, wala na kong maisip pang ibang resources kaya hindi ko talaga mapagkasya ang kakarampot kong kaperahan. Tila ba hindi matapos tapos ang mga bayarin at mauuna pa yatang maubos ang ngipin ko kaysa sa mga pesteng mga bayarin na yan.

Mag-artista na lang kaya ako? papasa naman siguro ako. Kung si dagul nga naging artista e anong dahilan nila para hindi ako tanggapin? wala.

Kaso iniwasan ko talaga ang showbiz. hindi ko talaga gusto ang limelight so, cancelled ang pagaartista. ~~baka maungusan ko pa si john loyd~~

Ok.

Itigil na ang pagpapanggap.

Last week end, i had the chance to meet a couple of blogger-friends. Ang totoo, sa itinagal ng hiatus ~~kuno~~ ko sa malawak na mundo ng blogsperyo, hindi ko na kilala ang karamihan sa kanila, but still its worth the time. Maraming salamat POKW4NG at GASDUDE sa pagiimbita. Ang kukulit nyo, lalo ka na pokwie. Pero kinakailangan kong umuwi bago mag alas dose para maipagpatuloy ang ~~pagho-hosto~~ pagtapos ko sa mga naiwang trabaho. Sa uulitin mga parekoy... Bawi next time.

Salamat ulit!

***

.. at may pasok nanaman bukas. peste. magkakanda-kuba nanaman ako sa trabaho... pero ok nang may trabaho.. kesa naman mag-drugs.

Dental Chaos

2011-03-20T12:11:00.024+08:00

Linggo ngayon at buti na lang may pasok na bukas. buti naman! Malapit na kasi akong maging troso dito sa kwarto ko. At dahil sa kawalan ng pagkakaabalahan, sabi nga ng kapatid ko para na raw akong si machete, ~~mapapangiti na sana ako dahil akala ko napansin nanaman ang angking kakisigan ko~~ pero yun pala ako yung machete version na hindi pa nauukit.. Ampf! (mukhang kahoy) . . .

Isang linggo na akong hindi na ~~nakakapag-hosto~~ nakakapasok sa trabaho dahil sa iniinda kong dental surgery. ~~Pota~~. Hindi rin ako makakain ng maayos dahil sa pesteng mga tahi na ginawa ng dentista ko. Kumikirot pa hanggang ngayon. Akala nya siguro e butas na brip na kailangang sulsihan yung gilagid ko. ~~kaamoy daw kasi...~~

Soft Diet. Yan ang kinakain ko ngayon. Para akong bumalik sa paggiging baby na bago pa lang nagkaka-ngipin. kulang na lang palaklakin ako ng gerber dito sa bahay dahil problema ko bawat oras ng pagkain. special food for special child 'ika nga at kailangan pang i-blender yung kakainin ko. ampf!

Ang hirap. sobra. ampf! peste.

Lonely Hearts Day

2011-02-13T00:11:00.011+08:00

BABALA:
Kung ang hanap mo ay masayang mga sasabihin patungkol sa
pagibig ay hindi mo 'to makikita sa post na 'to. Akala mo lang meron.. pero
wala! wala! wala!

Hindi nga ako malungkot pero hindi naman din ako masaya.

Paano nga ba baybaying ang salitang kaligayahan? Spell happiness...

May kulang kasi... may "i" pero walang "u", ganun din sa salitang
happiness. Sana kung naging "kalibugan" lang e kumpleto na dahil may "i" at
"u" pero hindi yun ang hanap ng isang katulad ko... Gusto ko na ulit maging ~~gwapo~~ masaya, pero kahit jan walang "i" kaya siguro hindi ko maramdaman.

Valentines pa naman pero wala akong makasama - walang mayaya.. At wala ding nagyayaya. Kung pwede lang yayain yung anay sa kwarto ko na makipaginuman sakin malamang nagawa ko na. Pero kahit sila busy sa pagnguya ng kahoy sa nababakbak kong bintana. Tseh! Damn you anays!

Kung dati para kang langgam na sarap na sarap sa pagiging "sweet" ko.. Ngayon, para kang anay na busy sa pagwasak sa puso ko.

~~kaya hinihiling ko na sana naging bato na lang ang puso ko~~.

Mabuti pa yung mga langaw, hinahalikan ako ngayon ~~sa lips~~.

At nagpapasalamat ako na kahit nilalangaw na'ko dahil hindi kita kasama ngayon e masaya ako't may natitira pa palang nilalang na nakapa-pansin sa kakisigan ko

Hindi nga ako malungkot pero hindi naman din ako masaya. Ang pakiramdam ko ay parang coke na mapabayaan sa mesa nang ilang oras. Hindi nga ganung kainit pero hindi rin naman ganun kalamig kaya hindi masarap inumin.

Batay sa pagkakakilala ko sa sarili ko, hindi naman ako mahirap paligayahin dahil simple lang naman ang gusto ko sa buhay. ~~bigyan mo lang ako ng isang milyong piso, isang foton van, at isang bahay sa camella e masaya na'ko.~~ Mababaw at simpleng tao lang talaga ako, pero alam kong hindi simple ang mabuhay sa mundo, ~~lalo kapag komplikado ang minamahal mo.~~ gayunpaman, magka-pitpitan na ng bayag, walang pagaalinlangan ko pa ring ipagsisigawang mas pipiliin ko nang maghirap kung kasama ka naman, kaysa magsaya na kapiling ng iba.

*ampalaya mode off*

"HINDI MO NAMAN KAILANGANG MAGING MAGALING... H'WAG LANG PALPAK" - Jon Red

Singko

2011-02-06T03:08:00.012+08:00

Kung kaligayahan lang ang sukatan ng antas ng pamumuhay marahil isa nako sa dukhang taong makikilala n'yo ngayon. Kasi siguro kahit botchang saya e hindi ko kayang magkaron.

Kasuklamsuklam.

Sinampal naman kasi ako ng magasawang lungkot kanina habang tumatae sa banyo. Langya. Hindi na nirispeto ang special moment ko with my inidoro. Walang paa-paalam bigla na lang akong inatake sabay gapos sakin at buhos ng balde-baldeng luha na katumbas ng pitong gatang na muta.

Mahirap talaga itago ang kalungkutan. Parang tsikinini sa leeg. Pilit mo mang hindi ipakita, may makakapansin pa rin. Kung pwede lang magsuot ng maskara gagawin ko. Pero hindi dapat. Paano nga ba maging masaya? lalo sa panahong ang mundo'y walang kulay. Kapag ngumiti at tumawa ba ko ibig sabihin masaya na? parang hindi naman. Hindi naman simpleng pagtawa lang ang sagot sa lungkot kahalintulad sa hindi simpleng plea bargaining agreement ang magiging sagot sa kaso Maj. Gen. Carlos F. Garcia.

Wala lang ulit. Wala lang akong magawa kaya pumatay nanaman ako ng oras. Bukas may trabaho nanaman at bukas papatay nanaman ako pero hindi oras sa trabaho. kundi ng lungkot kung maaari lang.

kelangang maging masaya.

Fresh Start...

2011-02-05T19:19:00.002+08:00

Parang ako, maliit lang ang mundo. Minsan may mga pangyayaring di inaasahan at hindi ginugusto pero mangyayari.

Parang ngayon, magsisimula ulit ako. Parang timang lang. Magsisimula ulit sa buhay kong naging "open-book" at sinundan ng maraming tao. Dito, doon at kung saaan saan pa. di na ko natutuo, hinayaan kong maging parang facebook na maraming nakaka-alam, nagko-comment, nagla-like, o kung minsan pino-post pa para pagusapan ng lahat. whew...

Ise-set ko na. at hayaan nyong maging parte kayo ng mga sisimulan kong bago.

babalitaan ko kayo. ~~yung ta-tatlong taong natirang nagbabasa ng blog ko~~

KASA{KA}L

2011-01-23T00:00:00.000+08:00

Hambilis talaga lumipas ng panahon. Parang kailan lang babae pa si Aiza at lalake pa si Rustom. Hindi na talaga ako bata at isang pagka-lupeth-lefeth na patunay kanina nalaman kong ~~nag-suicide~~ lumagay na pala sa tahimik yung isang kababata ko.

Anakngermitanyongmaytaesapwet! Naunahan nanaman ako sa pagpapa ~~sakal~~ kasal. Hanlupeth-lufeth!

Ayon sa naimbento kong statistics:

tanging 60% lang ng mga lalake ang nakakapag-asawa.
Yung 30% kasi bakla at yung natitirang 10% e nagdedesisyon nang maging bachelor habam-buhay.

At sa ratio ngayon na 1:4+2 (may isang lalake sa bawat apat na babae at 2 bakla)

Mahirap na talagang panatilihing single ang status lalo na sa panahon ngayon. Madami na kasi talagang options. Ngunit subalit datap'wat, marami din namang dahilan kung bakit maraming lalake ang 'di na nakakapag-asawa.

Ayon sa isa naming snior architect sa opis:

"Being single is not only a choice, it's a gift" *insert palakpakan sound effect here*

Totoo naman, Hindi kasi lahat kayang maging single habam-buhay. Mas madalas pa nga kung minsan ay kahit may nakahain na e naghahanap pa ng ibang ulam. Choosy pa kung minsan at ayaw ng basta-bastang hipon lang, ang gusto ay yung mas malaman at mas tender-juicy! o kaya yung may mas mahihigop na sabaw ~~na kadalasan naman sa sobrang pagmamadali e napapaso na sa init~~. Bihira na talaga ang nakokontento sa naka-haing ulam.

Naalala ko tuloy bigla yung nabasa ko minsan. Opo tama marunong din akong magbasa.

Sabi doon, everything is a choice. Mula sa simpleng paglunok ng laway, pagtu-tutbras sa umaga, pagpapalit ng brip, o paliligo bago pumasok sa opis, hanggang sa paghahanap ng gegelprenin at pagpapakasal. Lahat yan desisyon natin.We have a choice whether to do it or not. Tama nga naman talaga.

Hindi totoo at katangahan ang sagot na "No choice e" kapag may nagawa kang bagay na hindi mo gusto.

Kasi ang totoo : "There's always a choice... but sometimes, there are not enough choices to choose from. Bottom line... We always have a choice.

Sagrado ang kasal.

At isang malaking desisyon ang pagkaka-kasal. Mas malaki pa sa nunal ni Nora o kahit pa ni Gloria. OO ganun kalaki.

Pero isa yan sa mga desisyong inaabangan ko sapagkat alam kong pagdating ng panahong kailangan ko nang harapin ~~si kamatayan~~ ang pagpapakasal, sisiguraduhin kong magiging ~~ander-de-saya~~ responsable akong tao. OO tama, tao din po ako.

acheche!

Pambansang Polo

2011-01-14T16:33:00.004+08:00

Amoy sapatos yung shuttle namin kanina papuntang opisina. Pakiramdam ko tuloy ~~mukha akong paa~~ isa akong malaking paa na binalutan ng medyas na inabuso dahil sinuot ng 3 araw na sunod sunod. Handugyot-dugyot at pakiramdam ko dumikit yung amoy sa'kin. Ampf! Buti na lang di ko agad isinuot yung uniporme namin at nag-polo shirt lang ako.

Black and white stripes yung polo shirt ko kanina. Pinagisipan ko at talagang pinili ko pa yan dahil naisip ko na bihira ang ~~katulad kong gwapo na macho pa~~ makakasabay kong magsusuot ng kaparehong damit.

Hindi katulad ng pambansang polo shirt ko na plain red, na hindi ko na din nagagamit kahit bago pa dahil sa tuwing suut-suot ko, itaga mo sa bato, tiyak at swak na swak na may makakasabay ako o makakasalubong ng may kaparehong damit.Ang kaibahan lang namin e yung kanila e kundi "chowking" e "Mang Bert's Panciteria" ang tatak.

Pero malupit ang tadhana sa'kin ngayong araw, dahil sa pagnanasa kong walang makasabay na may kaparehong damit, e tila naman nananadya si bathala, dahil pagsakay ko sa FX at bagbukas na pagbukas ng pinto e saktong saktong ang suot ng bumungad sakin ay *tsaraaan!* Stripes na black and white din* Pangasar lang... Para kaming sina B1 at B2.

B2: Naiisip mo ba ang naiisip ko B1?
B1: Palagay ko nga B2!
B2: Mukha tayong timang!

Parang timang lang talaga dahil gustuhin ko mang bumaba, huli na dahil katulad ni monica lewinsky, napasubo na e. Kaya naman kahit nag-blend kaming 2, hindi ko na ininda. Ampf!

*** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** *** ***

Isang masayang pagbati para sa nakaraang Haberdey ng mahal kong lola! Haberdey! yahoo! *insert palakpakan sound effect here* Palakpakan dahil 76 years old na sya...

"Hakalain mo yan lola? 76 ka na! at mas matanda ka pa sa mga punong nasa Novaliches! nakakatuwa naman talaga, kaya sana mas marami pang haberdey ang dumating! I love you Lola"

DSLR

2010-03-28T09:31:00.003+08:00

Nakakainis lang kasi maraming may hawak ng ganitong tipo ng camera kahit di naman photographer. Kahit saan dala. ~~kulang na lang kahit pagtae e isama at kunan kung pano hitsura nila sa pag-jebs~~. Ginawa nang nilang status symbol yung camera. Alam ko mahal yan pero ampf! halos mabalian na ng leeg sa bigat ng mga camera na laging bitbit. e pwede namang DigiCam na lang dahil mas handy. Pero hindi, dadalhin pa talaga yung pagkabigat bigat na camera at magkakandakuba sa pagbitbit! Kailangan daw kasi malakas ang lens at mataas ang pixels pero pagtapos naman e irereduce din sa photoshop kasi di maiupload sa FB. weh!

At kahit ano kinukunan. Kahit ultimo basurahan ginawan ng "MOMENT" nila together na akala mo e napaka-espesyal at mahal na mahal nya yung basurahan. (togoink!)

I have nothing against using this. I just hate to see some folks na ginagawa lang part ng get up nila ang pagbibitbit nito. Na sa totoo lang hindi naman kanya. Kay kuya naman o kaya kay tatay.. o kaya kay tito. Ampf!

Turingan mo kong mangmang pero last month ko lang nalaman na DSLR (digital single-lens reflex camera) pala ang tawag dun sa camerang malaking yun. Para kasi sakin camera lang yun. Yun yung ginagamit ng mga photographers sa airport para kunan ka ng pic paguwi mo tapos sapilitang ibebenta sayo ng P150.00 kada shot kahit ayaw mo. Hindi ka naman makakatanggi kasi kapag hindi mo kinuha e baka i-post ito sa kung saan tapos i-tag na "wanted: sa halagang P150.00 lang di pa makapag-bigay.. kuripot o walang pera?"..... "malamang kuripot kasi galing abroad, so imposibleng walang pera"

Yun lang.

ganito...

2010-02-28T22:38:00.003+08:00

Gaano na ba katagal? tila ba nakalimutan ko na kung pano ~~mag-feeling gwapo~~ magsulat ng kahit ano at i-post dito sa blogsperyo. Pero kagaya nga ng sabi ni pareng gary... "kay tagal mo mang nawala, babalik at babalik ka rin". Once a blogger always a blogger.

"Don't rock the boat... just go with the flow..."

Yan ang mga katagang umukit at bumara sa isip ko na hinding-hindi na siguro matatanggal pa kahit buhusan mo pa ng 'sang galong liquid sosa. Yang ang mga salitang sinabi sa'kin ni bossing na tunay ko namang naunawaan nitong mga nagdaang panahon.

Halos dal'wang taon na pala ang nakakalipas nang muli akong magbalik mula sa bansang nagbigay sa'kin ng bagong pananaw sa buhay. At lagpas 'sang taon na ang nakaraan simula nang una kong paghahasik ng lagim sa unang kumpanya ko dito sa bansa . Hindi ko tuloy lubusang maikumpara ang buhay ko noon sa Saudi at ang buhay ko ngayon dito sa bansa. Hanlayo ng pinagkaiba. ~~mga isang dipa.~~

Masaya ako ngayon. ganito kasaya **insert poker face here** . Masaya ako dahil i have found new serenity (naks! serenity daw o) pero totoo.

unti unti kong ikwe-kwento sa inyo. unti unti ko ulit kayong papatayin sa pagkabagot at pagka-antok sa kapana-panabik na mga pangyayari sa makulay kong buhay.

hanggang sa muli.

Serdenes

2009-10-21T01:17:00.009+08:00

Dear mambabasa ko,

"Buti pa sa sardinas maluwag!"

Yan yung sigaw nung mamang nasa unahan ng MRT kaninang alas-shete y medya ng umaga sa may ~~kalabaw~~ cubao station. Kung magsalita lang e akala mo nasubukan na nyang makipagsiksikan kasabay ng mga isda papasok ng lata. weird. ~~Parang pagsasabi ng "AMOY-ARAW" sa mabahong bata na akala mo naman naamoy mo na yung araw talaga. Ampf!~~

Pero totoo naman naisip ko. Mukang mas maluwag pa nga talaga ang mga isda sa loob ng lata ng Ligo kaysa saming mga pasahero sa loob ng MRT kanina. Kasi sa bawat lata ng Ligo e may 3 pirasong isdang tanga. Pero kung isa ka sa maswerteng anak ng tatay mo e makakatyempo ka ng tatlo't kalahati. OO! Tatlo't kalahati! Aba't pagkalaki-laking bagay ng kalahating isda dahil tatlong subo ng kanin din yun pandagdag laman-tyan.

Pero 'wag ka! Hep hep! mas maluwag sila doon sa lata ng 555! kasi mas konte at payat ang sardinas nila. Alam ko yan. H'wag ka na kumontra. Naging hobby ko na nga 'ata ang araw-araw na pagkain n'yan dati. Ligo ngayon ta's 555 kinabukasan para maiba naman. Yun pala ganun din ang lasa. Parehong sardinas pa din. Nagiba lang ng lata at pangalan pero lasang sardinas pa rin. ~~togoink!~~

At heto pa, hangmalupit dun e ubo pa nang ubo yung lalakeng nasa likod ko. Sadyang malupit ang tadhanang magbiro, dahil kung kelan siksikan at di mo maikilos ang mga kamay mo, dun n'ya naman hahayaang ika'y ubuhin. Ganun yung nangyari sa nakasabay ko kanina. Ang ayako lang e AKO ang nasa tapat nya. ampf!

Ramdam ko. Ramdam na ramdam ko yung pagbulusok ng mainit na hininga sa batok ko dahil di hamak syang mas matangkad kaysa sa sumulat ng blog na 'to. Nakaka! Gusto kong lumayo pero wala akong magawa. Parang torture dahil titiisin mo na lang lahat. Torture di lamang sa lalamunan nya kundi pati na rin sa batok ko. kaka! kakainis!

Di talaga maganda ang umaga ko kapag siksikan na sa MRT. siksikang halos magkapalit-palit na kami ng mukha sa loob ng tren. ~~lugi ako .. gwapo eh... weh?~~ pero syempre. tiis lang muna si ronturon.

O pano. inaantok na ko. nai-kwento ko lang naman.
Hanggang sa muli,

Nagmamahal,

Ronturon

This is the rest of the post

Hotdog

2009-10-04T18:28:00.011+08:00

Nung bata pa 'ko, kanin na kulay pula yung palagi kong baon. Hindi kasi ako binibigyan ng pera ng nanay ko. Wala kasi kami nun. Hindi kami mayaman. Pero nakakaraos naman araw-araw.

Beautician si mama. Sabi ko kanya make-up-an na lang ako para hindi halatang naghihirap kami. Para maganda pa rin ako sa tuwing papasok sa eskwela. Sabay tawa lang si mama. Tapos iiyak. Parang baliw lang. Joke lang ma. Mahal na mahal kita.

Pula. Nagkukulay pula ang kanin dahil sa ulam na sa inaraw-araw na gawa ni Lord e hotdog na lang palagi. Dun sa tupperware na orange. Dun lahat naganap ang mga pagmamantsang ginawa sa kanin ng tigki-kinse pesos kada kilong hotdog. Hindi jumbo yung hotdog... payat din. Parang naghihirap din yung hotdog na pinababaon sakin ni nanay.

Hindi masarap. Hindi ko hinahanap hanap sa totoo lang yung lasang plastik na hotdog. Kasi sa tuwing ilalabas ko yung baunan ko at tatanggalin yung takip e tumutulo yung pawis. Hindi ko pawis. Pawis ng takip ng baunan ko. Pawis ng kain (na may kasamang hotdog). Parang sinasabi samin na...

"Pagod na 'ko... araw araw na lang ako... pwede bang pagpahingahin nyo naman ako??!!"

Ganun. Pero masaya ko pa ring kinakain ng pilit dahil alam kong yun ang kaya ni ina.

Sa totoo lang e hindi pa rin kami mayaman ngayon. I dont have the luxury of buying things na mamahalin. i dont want to sound materialistic pero i have to be honest sa sarili ko. I have a ~~good~~ great job and im earning good but it seems hindi parin sapat kaya ko naalala ang hotdog na binabaon ko. Ayoko na kasing pabaunan ng hotdog ang mga magiging anak ko. pancit canton na lang.

"Its not how big your expenses are... its how much you save"

Work OUT

2009-09-11T22:03:00.009+08:00

Dear mambabasa ko,

Ganito na nga yata kapag tumatanda...nagiging masasakitin na. Ubong masakit sa lalamunan.. at sandamukal na uhog ang laman ng ilong ko. Gasgas na gasgas na rin ang ilong ko kasisinga. Magrereklamo nanaman siguro ang kapatid ko dahil puro sipon yung damit kong lalabhan nya bukas. hehe ... May kaunting lagnat din ako. Rayuma na lang ang kulang at certified gurangers na talaga ang turon!

Dalawang araw na akong may trangkaso. Sana nga dala lang ng bugso ng panahon. Naguuulan kasi. tapos parang adik lang at biglang aaraw. At minsan di pa makuntento at pagsasabayin pa ang ulan at araw.

Mahina na nga talaga ang resistensya ko. Hindi na tulad ng dati. Noong araw kasi kahit bahingan mo ko ng sang-libong beses sa mukha at buhusan ng sang baldeng sipon e matibay pa rin ang katawan ko. Hindi ako mahahawa. pero ngayon, mahina na ko.

"Walang mahina... nasa pagaalaga ng katawan yan" Sabi sakin ni Julie kanina sabay alok ng ~~yosi~~ gamot (biogesic) na hindi ko naman tinanggap.

Totoo, nasa pagaalaga nga siguro yon ng katawan. Stressed nanaman kasi ako at pagod na pagod sa bago kong schedule. (Sa tamang panahon babanggitin ko rin kung bakit bago ang schedule ko) pero sa ngayon, literal na iniikot ko ang maynila halos araw araw. Kaya ayun, pagod... samahan mo pa ng lipas guton at kawalan ng exercise equals... (insert drumroll here...) lamog na lamog na turon.

Naaalala ko pa na dati ay may ABS ako.. walang halong biro.. nagsisimula nang madevelop ang 6-pack ko at totoong nagiging mala-machete ang katawan ko. ehem... pero tila ba binago lahat ng panahon at ang abs ko e binawasan ng "s" at naging isang malaking AB na lang! Isang piraso na lang. Isang pirasong malaking tyan. Perpektong senyales ng kawalan ng ehersisyo! Ampf!

O cge at ako'y mamamahinga na. Salamat sa pagaaksaya ng panahong basahin ang hinaing ko. Sabado nanaman pala bukas at sana gumaling ako nang maka-rampa man lang sa QC Circle at makadelihensya sa mga matronang customers ko.

Nagmamahal ,
Ronturon

Of Blogging and SEX Scandals

2009-09-04T11:17:00.018+08:00

Dear Mambabasa ko,

Aminin na natin, kapag matagal ka na dito, at kung hindi mo naman talaga trabaho ito, every once in a while tatamarin ka mag-blog. Hindi ka gaganahan at mas madalas kung minsan mapapabayaan mo ng bonggang bongga ang munti mong tahanan dito sa blogsperyo. tapos, tutubuan ito ng sangkatutak na amag at malalagyan ng makapal na agiw, lulumutin at kung mamalas malasin ka pa, magkakakaron to ng sandamukal na butete at pamamahayan ng libo-libong anay.

Pero once a blogger always a blogger 'ika nga nila. At kagaya ng kanta ni Tito Gary, babalik at babalik ka rin. Ang pagblo-blog ay parang sardinas o hokaido, nakakasawa kapag araw-araw pero masarap ulit kainin kapag matagal na hindi inihain sa mesa. Nakakatakam nga naman talaga.

Isang taon na yung blog ko. OO, isang tumataginting na taon. Pero aaminin ko hindi na ako sing aktibo kagaya noon. Dati halos araw araw ako magsulat. Ngayon hindi na, mas madalang pa sa paliligo ko kung gumawa ako ng entry... haha. Pero kahit pa, ang mahalaga wala tayong limutan. Divah?>

***

Kelan lang naswertehan kong makapanood ng TV. OO ang swerte ko! Magbuhat kasi ng makauwi ako dito sa ~~bansa nating corrupt ang presidente~~ Pilipinas, e mabibilang ko lang sa 21 kong mga daliri ang pagkakataong nakapanood ako ng TV. Twenty One??? OO pagisipan mo kung bakit 21! Ampf!

At isa doon ay nung sabado. IMBESTIGADOR ang palabas sa GMA-7. (happy 9th year anniversary sa inyo jan uncle Mike!) ehem... anyway-highway... isa sa mga segment nila ay yung kaawa awang boyfriend na nambla-blackmail ng GF nya na kung hindi sya pauutangin ng limang libo e ikakalat nya yung SEX VIDEO nila sa internet! Ampota! nakakaawa ka dude! Pathetic! halagang limang libohhhh???? huwaw! Utang pa! ampota!

Anyway-expressway, hindi na maawat ang pagdami ng mga sex video scandals sa internet. Lalo pa itong pinainit ng lumabas yung video ng walang kakupas kupas na si pareng Hayden. at lalo pa silang dumadami... at nasa DOT COM pa sila ngayon.... mapa libug, pinoy monster, halaka o flesh asia o all all time na iy*ttube.

May bata, matanda, mejo bata, ubod ng tanda. Walang pinipiling edad. May babae, may lalake, at may di gaanong babae't lalake. May maganda na mukang anghel daw (as if nakakita na sila ng anghel sa totoong buhay), may panget din at mayron ding di mo inaalakang tao pala. May mga artista, politiko, ordinaryong tao, call center agents, pokpok sa odeon, tellers sa bangko, at libo libong nurses kung saan saan, at ang matindi may teachers pa, not to mention yung mga kolehiyala... mga estudyante, at estudyante at estudyante at madaming madaming estudyante! Ateneo, La Salle, PWU, Adamson, Normal, CEU, UM, Lyceum, Letran, La Co, Beda, Baste, Holy Spirit, Fatima, TIP at ultimong ~~Mapua~~ alma mater kong minamahal meron din. Name it they've done it.

Sa damuhan, palengke, sinehan, sa kotse, sa dorm, sa sala, sa banyo, sa parking lot, sa anito, town and country, Sogo, sa clix, sa Crest o sa shhhhh.... ~~victoria~~ o sang mang motmot sa QC, sa cebu, sa davao, sa olongapo, sa baguio at kung san sang pang magkakiskisan lang ng balat e ilalabas na yung mga pututoy nila't ivi-video pa! Tsk.

Parang adik lang. Parang nagkakatol. Parang ewan. Pero naisip ko ok lang gumawa ng sex scandal kesa naman magdrugs! ^^

Nagmamahal,

RONTuron

Stressful Stress

2009-08-28T00:00:00.010+08:00

Dear mambabasa ko,

Hindi ko alam kung matutuwa ako o hindi sa tinatakbo ng mala-hosto kong pamumuhay. Daig ko pa si Curacha dahil kahit linggo wala akong pahinga. Kung anu-ano ang tinatrabaho ko at kung anu-ano din ang pilit na pinagkakasya ko sa kakarampot na oras ko dito sa makulay kong buhay. Nakakapagod. Gusto kong sumigaw ng isang malakas na malakas na ~~gwapo ako~~ “AYOKO NA!!!” Pero hindi ko magawa dahil kailangang maipagpatuloy ang mga nasimulan. Kailangang magtrabaho. Kailangang mabuhay. Kailangang maging cheesy!

Nakakapagod na kasi ang magtrabaho. Araw-araw pipilitin kong ibangon ang machong-macho kong pangangatawan para pumasok sa trabaho. Alas singko ng umaga, tapos uuwi ng hanggang alas-dyes ng gabi… Gabi gabi… Minsan tuloy naiisip kong bumalik sa pagka-bata kaso nga lang marami ng nakaisip nito kaya ayaw ko na. Kahit ganito ako ayoko ng mainstream. Parang kanta lang ni pareng bugoy. Nung bago sumikat ng lubusan yung kanta nyang “muli” ay gusto ko, pero nung mas madalas pa sa pagpapanggap ko na gwapo at macho ako yung pagpapatugtog nito sa ~~wag mong sabihing radyo, sabihin mo~~ Energy fm e ayoko na… jologs na… tapos nakita ko pa sya… anaka ng baklang pating.. lalong inayawan ko na. (nagsalita ang gwapo) kaya naman naiisip kong mas masarap pa maging taong grasa dahil wala kang iisiping stress sa trabaho. Yun nga lang wala ka ring ligo at wala ka ring palit palit ng damit kaya wag na lang. (Di na baling stressful ang buhay … gwapo naman)

Hindi naman talaga maiiwasan ang stress sa buhay. Kakambal na ng tao yan simula pagsilang pa lang. Pero hindi ako. Quadruplet ata kami ng stress dahil triple ang kasama ko araw araw. Nakapatong sila sa magkabila kong balikat. Yung 2 sa kanan, yung isa sa kaliwa. Hindi pa balanse. Kaya naman iika-ika na ko maglakad na akala mo e mas malaki yung kabilang betlogs ko dun sa isa. Pero hindi naman, chinek ko e! ampf!

Kaya rin naman ang buhay ko e sinisimulan ko ng pagmumumog ng stress pagka-gising hanggang sa paghihilik ng sing daming stress pag natutulog. Akalain mo yun? Kahit sa pagtulog hindi ako lubayan?! Parang imbestigador lang na ayaw akong tantanan! Hindi ko na nga siguro maiiwasan ang stress. Hindi na. Iniisip ko na lang hindi lang ako ang ganito. Na may mas malala pang stress kaysa sakin.

Isa rin itong dahilan kung bakit madalang na kong mag-blog. Minsan minsan na lang kung kelan may panahon. Minsan minsan na nga lang wala pang kwenta. Ampota!

Nagmamahal,

Ronturon

Un año de nada...

2009-07-05T09:01:00.012+08:00

Dear mga mambabasa ko,

ika-27 ng hulyo noong isang taon nang una akong lumantad sa mundong ito. Nasa bansang arabo pa ko noon. Ngayon, nakauwi na ko sa bansang ~~baon na baon sa utang~~ sinilangan ko. Isang taon na rin pala ang lumipas. Parang kelan lang, haberdey na pala ng blog ko.

Hambilis nga naman talaga ng panahon. kita mo e paglipas ng 12 buwan, 365 na araw at gabi, 32,500 Hits sa counter ko, humigit isang daang posts sa blog na to, 560 na matronang pinagsilbihan sa QC circle, 600 na lata ng bacchus energy drink kasama ng humigit kumulang 8000 na pakete ng Lucky Me chicken na chicken Mami, e nandito pa rin ako.

Wadapak! Salamat sa inyong lahat na bumisita! salamat sa isang taon ng pagkikipag kulitan, asaran, pikunan, awayan, biruan, landian, kurutan sa malilibag at hinahad-had na mga singit, pakikipagsinghutan ng kili-kili, iyakan, pakikiramay, at higit sa lahat...

Salamat sa isang taon ng pakikipag-kaibigan!

Salamat! Salamas! salamay! kalamay , puto bibingka at kuchinta!

Hindi matatawaran ang kasayahang nadarama ng mala-hosto nyong kaibigan! MEGA-non? Pero seryoso, masayang masaya ako ngayon. Sinadya kong hindi mag-post ng matagal upang saktuhing sa ika-isang taon ng blog ko e may mababasa kayo.

Nagmamahal,
Ronturon

PS.

Salamat sa walang humpay na ~~pambuburaot~~ pagbisita dito.

PS2.

At dahil request ng paborito kong kapatid na cute na cute at totoo namang may pagka-mataray kung minsan, e parang awa nyo na! paki click naman at baka kung anu anong hate mail ang matanggap ko galing sa kanya kung hindi kayo boboto. AMPf! hehe.. hug hugs sis!

eto.. paki boto naman... >>>>click this link<<<<

salamat! donk worry may libreng load sa Globe ang pagboto nyo. no joke. pero after three weeks pa at yun ay kung papalaring manalo 'tong kaibigan ng sissie ko! kaibigan nga ba? ampf! wushuuuu!!! hahahaha

PS3.

At sa sobrang tagal nga ng hindi ko pagbla-blog e 'sing dami na rin ng puting buhok ko yung amag at agiw dito sa site ko. Bagamat sinadya ko yun e hayaan nyong unti untiin natin yung paglilinis ng munti kong tahanang binuo dito sa masayang mundo ng blogsperyo.

Unti unti nating ibalik yung nawalang sigla at unti unti nating ayusin yung mala-hostong pamumuhay ko. ampf! hehe

sensya na.. nagpokus ako sa totoong buhay e.. hehe.. para sa ikauunlad ng bayan! bisikleta ang kailangan! mabuhay ang Pilipinas!

Just Flu...

2009-06-16T11:11:00.008+08:00

Tiningnan ko yung temperature ng katawan ko...

37 deg. *buntong hininga*

Hindi naman pala ako mainit. Normal lang. Pakiramdam ko lang siguro na nagiinit ang aking ~~mala-macheteng~~ katawan.

Hindi ako pumasok sa opisina ngayon at malamang hindi pa rin bukas. Nagself-quarantine ako sa maliit kong kwarto. Nanghihina kasi ako na parang pinagparausan ng sampung dosenang judingz na galing d'yan sa Palawan Gay Bar sa may Cubao. Masama ang pakiramdam ko. Hindi ko maitago sa tono ng boses ko na totoong ~~gwapo~~ may sakit ako. Kahapon pa kasi ako trinatrangkaso. Iba na talaga kapag tumatanda - nagiging ~~machong-macho~~ masasakitin na talaga.

Swine Flu daw biro nila sakin. Pero hindi naman. Nabinat lang talaga ako sa hagupit ng panahon. naks! MEGAnon?

Pasaway din kasi talaga akong tao. Hindi ito ang unang beses na nagkasakit ako dahil sa kapabayaan. Early old age? hewan ko. Hindi naman siguro dahil bata pa ko... mas bata pa ko kay Eddie Garcia. Huwaw! sa tutuusin e hindi pa nga gurang si manoy kung paniniwalaan natin na si "Islaw " lang ang tumatanda and in my case batang bata pa ko. Kulang nga lang talaga sa disiplina.

Ang hirap ng may sakit. Ang laking abala. Hindi makapasok sa trabaho at hindi maka-gala. Pero hindi abala sa pagbla-blog lalo na't magkaibigan na ulit kami ni pareng smart bro. hehe.

Sayang kung nagpa-FLU shot lang sana ako eddie sana hindi ako nagkasakit...

May Future

2009-06-09T23:12:00.012+08:00

" Hindi ko maiwasang magalit kina Brad Pitt, Tom cruise, Richard Gomez at Dingdong Dantes. Hindi ko alam pero sa totoo lang tama silang lahat, totoong kamumuhian nga ng gwapo ang kapwa gwapo. Nagpapatotoo ako! Alien??? Alien! Ampf!"

Naaliw ako ng sukdulan habang ~~nagpapanggap~~ nago-overtime kanina sa opisina. Kasi kasama kong nagsayang ng mahalagang oras yung dalawang full-pledged juding na ka-opisina ko. Nakakaaliw sila. Itago na lang natin sila sa pangalang Reggie at Carlo. ~~Hindi~~ totoo nilang pangalan. Angganda ng tandem. Parang ReyCards. Parang Prochop duo. Tawa ako ng tawa. Pilit kasi nilang ipinipilit na yung assistant kong bago e kabaro nila. Ang kulit.

Naniniwala akong sadyang may mga lalaking mahinhin lang talaga kumilos at magsalita. Na lalaki naman talaga. Minsan nga lang napagkakamalang kabaro ni Jovit Moya. Pero ayun nga, mali daw ako nang sinabi kong lalake ang bago kong ka-trabaho. Malansa daw at amoy na amoy nila. Umaalingasaw daw sa buong opisina ang halimuyak ng kanyang pagka-chorva. Ang sabi nila, ~~kung ang kagaya kong gwapo e galit sa kapwa gwapo,~~ sila naman daw e kabaligtaran... Loooove na loooOoooove nila ang katulad nilang chorva sa opisina *Ruffa Mae voice* . haha. Hindi ko alam pero sa tingin ko alam nila sinasabi nila. Marunong silang kumilatis ng kabaro nila. Lubang bulag lang talaga ako sa pag-asinta ng kung sino mang mahilig kakipag-eskrimahan. toink!

At mukha ngang ginawa na nilang hobby at past time ang paglilista ng kung sino-sino sa opisina ang hindi pa naglalantad. Dalawa pa lang kasi silang OUT ngayon at may 3 pa akong officem8 na lalake na nasa most-likely-to-be list nila. Ang pakiramam ko gusto nilang dominahin ang opisina. One officemate at a time. haha. Pero mukha namang tama sila. Lahat ng in-identify nila e may bakas at promising maglantad. lahat may future ~~sa pagiging reyna~~. Pero lahat naman ay pawang kutob lang nila. Kutob na mejo (mejo lang naman) kapani-paniwala.

Sa totoo lang hindi ko naman iniisip na binabae nga ang ka-opisina ko. Sila lang ang nagbigay ng ideyang ganun at ngayon nagaalangan na ko. haha. joke lang baka kasi mabasa niya tong post na to.

kaya sasabihin kong...

"Hwag kang mag-alala.. hindi ako naniniwalang bading ka __________. At kung mababasa mo man 'to, sabay nating sabihing.. lalaki akitch!!! "

~~Wala lang.~~

Aling Bebs

2009-06-07T01:04:00.015+08:00

Lubhang nagutom ang mala-hostong pangangatawan ko kanina kaya naman napagisipan kong bumili ng monay jan sa pinaka-malapit na panaderya dito samin. Dyan lang naman, paglagpas kasi ng 7-11 ay mayroong panaderya.

Nagtanong ako kung may tinda pa silang monay pero kagaya ng buhok ni bembol, extinct na raw ang mga monay. Olats. Hindi ko na inabutan ang signature "Hot-Monay" ni Aling Bebang. Masarap pa naman yun lalo na sa ganitong panahon kung kelan malamig ang paligid. Pero sabi ni Aling Bebang wag akong magalala dahil kahit wala nang monay e may pandesal naman na sila. May dugong salesman talaga si Aling Bebs. Hindi ka nya pauuwiing luhaan dahil kahit wala yung pakay mo e bebentahan ka nya ng alternatives sa bibilhin mo.

"Sige magkano ba?" Tanong ko
"Dalawang Piso isa." Sagot ni Aling Bebs.

Dalawang piso na pala ang pandesal. Huli ko kasing bili nun e singkwenta sentimos lang. Tinignan ko yung dala kong kaperahan. Trenta. Tsk. Sa dami ng pera kong dala e natagalan ako sa pagco-compute kung ilang pandesal ang kaya kong bilin. Nanghingi ako ng 10 piraso. Balak ko pa sanang bumili ng palaman pero alam kong mas mahal kaya pabiro ko na lang sinabi kay Aling bebs na "Ano bang palaman ang mabibili ng sampung piso?" sabay tawa.

Natawa din s'ya.

Sa paglipas ng panahon, umunlad na naman yung bakery nya pero nakakatuwang isiping ganun na ganun pa rin si Aling Bebang. Hindi sya nagbago. Wala pa ring ngipin... maitim pa rin at may buhok na di kinakaya ng simpleng suklay lang.

Aling Bebs: "Otso pesos"
Ronturon: "Ha?" (naputol ang pagtawa...)
Aling Bebs: "Otso yung dairy Cream"

Akalain mo. Sa panahong height ko na lang ang hindi tumataas, mura pa pala ang palaman! Hanggaling! tuwang tuwa ako. Sabi ko "tuwang tuwa ako!" Naisip kong may sukli pa kong 2 piso pangyosi.

Pagabot sakin ng mantikilya akala ko "keso" sa inilalagay ng jolibee sa burgers nila. Pambihira! Tinanong ko kung ano yun. Sabi ko "Ano to?" dalawang slices ng dairy cream? at kelan pa ini-slice ang ganito? ampota ang nipis! muntik na nga akong magka-~~paper~~ butter cut sa nipis. Hinawakan ko ng maigi baka kasi liparin ng hangin at mawala pa yung otso pesos ko. Sayang.

Nakakatawa ang pagaadjust ng mga tinahan maibenta lang ang paninda nila. Kung may wholesale at mega market. Sila Aling bebs siguro yung nasa ibaba ng klasipikasyon. Mas mababa pa sa retail store at sari-sari store kasi ultimong isang pirasong mantikilya e hahati-tatiin pa nila. Ang retail na isang pirasong mantikilya e ire-retail pa nila sa mas maliliit na slices. Ampf!

Ang-hirap na talaga ang panahon at alam yan nina aling Bebs. Wala nang kapasidad ang tao dito samin ng isang bloke ng mantikilya kaya naman sila na mismo ang hahatid nito para maibenta ng mas mura.

Wala lang.

Real Identity

2009-06-02T00:00:00.002+08:00

Isang maigsing post na hindi na kailangan ng kahit anong pagpapaliwanag.

Hindi amerikano si Batman.

Ampf!

Kampay sa site na to para sa pagmumulat samin sa katotohanan! Kampay!

Payong kaibigan

2009-05-31T08:57:00.015+08:00

Isang araw lang umulan e pakiramdam ko tag-ulan nanaman. Dapat i-announce na ni ~~Ka Ernie~~ Kuya Kim na officially tagulan na kasi hunyo na rin naman. Buong maghapon bumuhos yung ulan at simula na nga 'ata ng wet days. Nakipag talo pa nga si JM habang pauwi at nasa MRT dahil dito. Sabi ni nya kasi e hindi naman daw umulan ng umaga kaya hindi ko pwedeng sabihing maghapon. Toink! e kaya ko nga sinabing maghapon kasi buong hapon umulan tama ba? hehe. edi sana sinabi kong buong mag-umaga't mag-hapon umulan. *insert jimmy santos laugh here* hang-korni.

Paguwi ko dito sa ~~bundok~~ bayan ng Novaliches, magkasabay kaming gamit yung iisang payong. Pero ang nakakapagtaka lang e parang feeling ko, nababasa pa rin kami. Kahit kasi walang sira yung payong e tumutulo pa rin. May tagos yung payong!

"Hindi naman kasi pang ulan 'tong payong na 'to... pang araw lang"

Natawa ako kay JM. Gumagawa na rin pala ng payong na specifically pang araw lang at hindi mo pwedeng gamitin kapag umuulan kasi mababasa ka pa rin. China siguro. E kung ganun e hindi ba dapat kapag bili mo may warning na naka-tatak na "useless when raining". Naalala ko yung payong na hindi mo pwedeng gamitin kapag tag-araw naman. Nakakita kasi ako ng payong na transparent at parang gawa sa plastik. Useless kapag umaaraw. Pang tagulan lang talaga. Kung anu ano naiisip nilang gawin. E kung payong na hindi nababasa? yung gawa sa dahon ng gabi. Sigurado epektib yun. Ampf!

Hindi talaga ako naging avid fan ng pagdadala ng payong. Feeling ko hindi machong lalake kapag may bitbit kang payong. Lalong lalo na yung mahahabang parang tungkod ng matanda o di kaya e yung may goose-neck pa. Ang Chorvah. Pakiramdam ko nababawasan ang pagka-lalake ko kapag may payong habang naglalakad. Kaya kahit mabasa na wag lang magdala ng payong! Mas sexy naman kasi kapag basa. wahaha!

peace!

***

Ishe-share ko lang tong napulot ko... enjoy...

What f different condoms exist & these r their dscriptions:

1. Rexona condoms. It won't let u down!
2. Superwheel condoms. Konting kuskos, ayos!
3.Axion condoms. Walang dulas. Walang amoy.
4. M & M condoms. Melts in ur mouth. Not in ur hands.
5. Motolite condoms. Tested na pngmatagalan.
6. Family Rubbing Alcohol condoms - Di Lang pampamilya, pang isports pa!
7. Cord Marine Epoxy condoms - "sing tibay ng bato, sing tatag ng isang blokeng semento!"
8. Belo condoms- "Only Belo touches my skin. Who touches yours?"
9. Yacht Club bikini condoms - "For the man who packs a wallop!"
10. Clusivol condoms - "Bawal Magkasakit!"

Nong Poy

2009-05-27T01:29:00.006+08:00

Bago ko kayo kumustahin at batiin lahat e teka lang... magtatanggal lang ako ng agiw, sandamukal na alikabok at mangilan-ngilang amag sa blog ko. At kagaya ng palaging sinasabi sakin ni mother noong bata pa ko kapag hindi ako naliligo e pwede na ngang pagtaniman ng kamote ang blog ko sa kapal ng libag na namuo dahil sa hindi paga-update.

Pero heto na. *tsarrraaaaannnnn* Isang bagong entry na mainit init pa. Fresh from the oven ika nga. Isa nanamang walang kwentang post. Isa namang likha na tiyak wala nanamang magbabasa ng buo dahil aksaya lang ng oras kapag binasa mo. Ampf!

May katagalan na din kasi akong hindi nakapag-poste ng kahit anong may kwenta dahil sa kadahilanang kahit ako hindi ko maipagmamalaki. Nagkasakit kasi ako ng bonggang bongga. Mas malubha pa sa A(h1n1) virus na kumakalat. KATAMARAN. yan yung sakit na dumapo sakin. Hindi ko malabanan.

At dahil walang kwentang post to e sasagarin ko na....

... i-google mo to: NONG POY.

sa maniwala ka't sa hindi lalakwe yang nasa litrato sa baba. Kahit ako nagulantang sa karumaldumal na katotohanan. Huli na siguro ako sa balita at nagkalat na nga sa world wide web ang alindogs ni Nong Poy pero BAH!!! kahit pa! ipo-poste ko parin kasi naaliw talaga ako! Ampf!

at sinong magaakalang dati syang kabaro ko di ba? ampf! kung hindi ko lang alam na juding si NONG POY e malamang.. ampf!!!

Wala lang.

TV Ads (2)

2009-05-17T18:51:00.007+08:00

E NAGUGUTOM AKO E...

Hindi ko alam kung pinalabas sa Pinas tong commercial na to ng skittles. Pero ang alam ko lang e hindi Pilipino yung nasa salamin kasi wrong grammar e.. haha.. pero asteg pa ren. Promis natawa ako kaya ishe-share ko sa inyo...

ROMEO and JULIET...

kahit butiki..may feelings din...

SEXY NA SANA...

Minsan ganyan ako e.. nagpipigil ng hininga para hindi mashado mahalatang malaki na tyan! (lol)

SEALED WITH A KISS...

... sinong gustong magpadeliver sakin ng kiss??? lolz

ANG O-A!

wala lang... natawa ako sa ka-OA-yan e.. hehe

***

Salamat FONZWAH sa tag na to. Panahon pa ni mahoma nung huli ata akong tinag e.. haha... AT hindi ko na matandaan ang huli. Salamat ulit. Andito ang RULES para sa tag ni Fon.

At ibibigay ko tong assignments na to kina:

JoshMarie
RJ
Bloom
Twisted Mind
Lucas
Careless Hush
Pokw4ng

Gandang Araw sa lahat!