Ο ΒΟΜΒΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ (ΑΡΧΕΙΟ)

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

2010-11-18T10:30:00.003-08:00

Η βιογραφία της Ακρόπολης - Χρήστος Χρυσόπουλος from SGT Athens on Vimeo.

http://www.actes-sud.fr/catalogue/litterature-etrangere/la-destruction-du-parthenon

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

2010-10-17T01:16:00.000-07:00

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Στα βιβλιοπωλεία 25 Οκτωβρίου 2010

Ο Χρήστος Χρυσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1968. Το βιβλίο του "Η λονδρέζικη μέρα της Λώρας Τζάκσον" τιμήθηκε με το βραβείο Αφηγηματικού Πεζού Λόγου της Ακαδημίας Αθηνών.

Το ιστολόγιο, η ηλεκτρονική έκδοση με πρόσθετο υλικό (ebook) και το photoblog επιδιώκεται να αποτελέσουν ψηφιακά συμπληρώματα του έργου περιλαμβάνοντας υλικό το οποίο δεν συμπεριλήφθηκε στο τελικό κείμενο, πληροφορίες που σχετίζονται με τα υπό πραγμάτευση ζητήματα, καθώς επίσης και υποδείξεις για γεγονότα, πρόσωπα και ιδέες (ακόμα και απολύτως επίκαιρα) που θα μπορούσαν να δώσουν αφορμές για μια διαφορετική ανάγνωση. Το περιεχόμενο θα ανανεώνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Προμηθευτείτε την ηλεκτρονική έκδοση - ebook (εμπλουτισμένο με πρόσθετο υλικό) και διαβάστε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Καστανιώτη (link) και στην έκδοση iBooks για iPad/Pod/Phone (link)

Η ηλεκτρονική έκδοση του Βομβιστή του Παρθενώνα εμπλουτίζεται με εννέα προσαρτήματα γραμμένα ειδικά και μόνο για την ηλεκτρονική έκδοση και με παραπομπές στο διαδίκτυο. Διαβάστε το Δελτίο Τύπου των Εκδόσεων Καστανιώτη (link)

Εγκαταστήστε το blog σε εφαρμογή Android (link)

Επισκεφθείτε το photoblog. Η παρουσία του μνημείου στην καθημερινότητά μας ανανεώνεται σε τακτά διαστήματα και όποτε το απαιτεί η επικαιρότητα (link)

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

2010-10-16T08:12:00.000-07:00

Το Blog σε mobile version για κινητές συσκευές

http://theparthenonbomber.wirenode.mobi/

To Blog σε εφαρμογή Android

http://www.appsgeyser.com/16990

O "Βομβιστής" στο ελληνικό iBooks

http://itunes.apple.com/gr/book/id402459346?mt=11&ign-mpt=uo%3D4

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ;

2010-10-15T23:36:00.000-07:00

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ;

"Αισθητική και διακινδύνευση"

Πολλοί καλλιτέχνες φλερτάρισαν με τη μύχια ικανοποίηση που φαίνεται να προσφέρει η καταστροφή. Η συχνά αχαλίνωτη και τρομαχτική βία ήταν επίσης αναπόσπαστο μέρος των λογής πρωτοποριών πριν κάνουν τις ιδέες πράξη - ήδη από τα μανιχαϊστικά σχήματα των μανιφέστων τους: τον αφετηριακό διαχωρισμό αυτοί-εμείς. Υπάρχουν παραδείγματα που μας δείχνουν ότι η καλλιτεχνική συνείδηση μαγεύεται από την αυθορμησία ενός αποτρόπαιου ξεσπάσματος.

Η παρόρμηση της πράξης (ως δημιουργία αλλά και ως δημιουργική καταστροφή) γίνεται πολλές φορές επιτακτική. Είναι αυτό το ακατανίκητο: «θέλω να πράξω». Γι΄ αυτό η βία εμφανίζεται συχνά ως ένας ημινομιμοποιημένος τρόπος δράσης. Αρκεί να δούμε τις εξόχως επικίνδυνες και βίαιες συγκυρίες εντός των οποίων εκφράστηκαν καλλιτέχνες όπως οι Γ. Μακρής, Φ. Μαρινέτι, Γκ. Κουρμπέ... κ.ά. [link].

Θα μπορούσαμε σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε δύο άκρως ενδιαφέροντα κείμενα που θεματοποιούν την καταστροφική παρόρμηση των διανοουμένων, αφήνοντας εμπροθέτως ανοιχτά τα ενδεχόμενα να παρεξηγηθεί ο συγγραφέας τους (όπως παρεξήγησε και ίδιος ο ήρωάς τους): το μυθιστόρημα του Γιούκιο Μισίμα Ο ναός του χρυσού περιπτέρου (The Temple of the Golden Pavilion - 1956) με θέμα τον εμπρησμό του βουδιστικού ναού Kinkaku Ji στο Κυότο την 29^η Ιουνίου 1950, και το μυθιστόρημα του Χάινριχ Μπελ Μπιλιάρδο στις εννιά και μισή (Billiards at half past nine - 1959) με θέμα την επινοημένη ανατίναξη του Αβαείου του Αγίου Αντωνίου στην μεταπολεμική Κολωνία. Και στις δυο περιπτώσεις οι συγγραφείς αναγνωρίζουν την αδιαμφισβήτητη, διαρκώς βεβαιώσιμη, δυνατότητα να επιλέξει κανείς το κακό.

Εντούτοις οφείλουμε να είμαστε προσεχτικοί όταν αναφερόμαστε σε μια ποιητική της βίας η οποία ξεπερνά τα αισθητικά ζητήματα:

Η ζωή με τα μνημεία είναι αναπόφευκτη. Τα ερείπια είναι υπό μία έννοια ζωντανά – living ruins. Ζούμε στην κυριολεξία ανάμεσά τους. Περπατούμε δρόμους που φέρουν αρχαία ονόματα υπενθυμίζοντας αρχαίες μάχες και επιτεύγματα. Τα καλοκαίρια σπεύδουμε στα αρχαία θέατρα για να παρακολουθήσουμε παραστάσεις αρχαίου δράματος... κ.ο.κ. Οι εμπειρίες μας καθορίζονται, συνήθως υπόρρητα, από εσωτερικευμένες δοξασίες και πρακτικές που κατασκευάζουν και ανατροφοδοτούν τη μνήμη της αρχαιότητας ως βιωμένης ανάμνησης.

Ο τουρισμός, η διαφήμιση και ο εθνικισμός που μας περιβάλουν αποτελούν φαινόμενα της νεωτερικότητας και ανήκουν σε ένα κοινό πεδίο όπου συναντιούνται ποικίλες εκδοχές του φαίνεσθαι: παρατήρηση (observation), θεαματικότητα (spectacularity) και επιτήρηση (surveylance). Το βλέμμα του τουρίστα, το μουσείο ως επιτηρούμενος χώρος και ως χώρος παρατήρησης, η κατανάλωση της αρχαιότητας, όλα συνεισφέρουν σε ένα σύνολο όπου τα μνημεία παρουσιάζονται στις προθήκες ως ερείπια αλλά νεογέννητα ή, μάλλον, άχρονα. Και την ίδια στιγμή έτοιμα προς κατανάλωση. Η πραγματικότητα γύρω μας μεταμορφώνεται σε ένα ιδιότυπο μουσείο-εμπορική προθήκη.

Εντούτοις, σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να επισημάνουμε ότι, όπως σωστά επισημαίνουν οι Γιάννης Χαμηλάκης και Βασίλης Λαμπρόπουλος (link), ο εθνικισμός δεν είναι αποκλειστικά ένα πολιτικό πρόγραμμα μηχανικά επιβαλλόμενο «εκ των άνω», ούτε συνίσταται σε μια σειρά από παραδοχές που απλώς επιβάλλονται από τους εκάστοτε άρχοντες στους υπηκόους τους. Αυτές οι προσεγγίσεις δεν περιγράφουν το φαινόμενο σε όλη του την πολυπλοκότητα. Ο εθνικισμός κατασκευάζεται εξίσου και «από τα κάτω», αφού αποτελεί ένα πολιτισμικό σύστημα: δηλαδή την ιδεολογία και την οντολογία με τις οποίες οι άνθρωποι οργανώνουν την κοινωνική τους πραγματικότητα, τη φαντασία τους, ακόμη και την προσωπική τους ταυτότητα.

Ο εθνικισμός εμπεδώνεται μέσω μιας αργής διαδικασίας εναρμονισμού, η οποία καθιστά αντικειμενικές, προφανείς, αληθινές και αναμφισβήτητες τις κοινά αποδεκτές «αλήθειες» του έθνους. Η διαδικασία αυτή μεταμορφώνει τη συγκυρία σε πεπρωμένο, την ιστορικότητα σε φύση, το παρόν σε διαχρονία, ενώ την ίδια στιγμή αποκρύπτει τους μηχανισμούς και τα τεχνάσματα τα οποία μετέρχεται. Το καθήκον ενός σκεπτόμενου πολίτη είναι να αναλογιστεί αυτούς ακριβώς τους μηχανισμούς.

Ο Γιάννης Χαμηλάκης το διατυπώνει ευθαρσώς: Η σφοδρή επιθυμία πολλών να ισοπεδώσουν την εθνικιστική μυθολογία δίχως να λαμβάνουν υπόψη τις περίπλοκες ηθικές και πολιτικές επιπτώσεις μιας τέτοιας κίνησης, καταλήγει να είναι επικίνδυνη και εντέλει αναποτελεσματική παρόρμηση.

Το ζητούμενο είναι μια αλλαγή παραδείγματος, η οποία θα μας κρατήσει μακρυά από την τυφλή βία και ταυτόχρονα θα αποδομήσει την ξενοφοβική, καθηλωτική και ρατσιστική εκδοχή του νεοελληνικού αυτοειδώλου, δίχως να απαρνείται συλλήβδην τα επιτεύγματα του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι ως τώρα φαντάζονταν, ονειρεύονταν και οργάνωναν την προσωπική και την κοινωνική τους ζωή.

Τα λογοτεχνικά έργα προστατεύονται απλώς και μόνο από την υπόδειξη στο εξώφυλλο: μυθιστόρημα / νουβέλα / διήγημα. Αν καταστρατηγήσουμε αυτή την πίστη δεν θα μπορέσουμε να ξαναγράψουμε λογοτεχνία. Η κυριολεκτική καταστροφή των μνημείων είναι αδιανόητη και ατελέσφορη.

Να ανατινάξουμε στ' αλήθεια τον Παρθενώνα;

Διαβάστε επίσης:
Frank Lentricchia and Jody McAuliffe, Crimes of Art ad Terror, University of Chicago Press.
Matti Hyvarinen & Lisa Muszynski, (eds.), Terror and the Arts – Artistic, Literary and Polirical Interpretations of Violence from Dostoyevsky to Abu Ghraib, Palgrave Macmillan, 2008

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

2010-10-13T01:10:00.000-07:00

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Για ποιον λόγο θα επιδίωκε σήμερα ένας νέος κάτι αδιανόητο: να καταστρέψει τον Παρθενώνα; Γιατί να διαλέξει αυτόν και τι θα συνέβαινε αν η απόπειρα ήταν επιτυχημένη; Τι θα σήμαινε η απώλεια για την ταυτότητα των νεοελλήνων και την σχέση τους με την κλασική αρχαιότητα; Ο Παρθενώνας έχει ήδη γίνει στο παρελθόν «στόχος» καλλιτεχνών και συγγραφέων, όπως για παράδειγμα από τον Νικόλα Κάλας, τον Γιώργο Μακρή (link) και άλλους. Τι κοινό έχουν μεταξύ τους;

Ο ήρωας του βιβλίου δεν διαθέτει όνομα παρά μόνο δυο αρχικά: Χ.Κ. Παραμένει έφηβος. Μεγαλύτερος ίσως στα χρόνια, εντούτοις έφηβος. Του αρέσουν τα μεγάλα οράματα και εκστομίζει μεγαλόσχημες προτάσεις.

Ακολουθεί τα χνάρια μιας συσκοτισμένης μορφής που κρύβεται στις λιγότερο φωτεινές πτυχές της νεοελληνικής ιστορίας. Ενός σκιώδους ποιητή και φιλοσόφου που αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του αφήνοντας πίσω ένα κάλεσμα σχεδόν τρομαχτικό.

Ο Χ.Κ είναι κάπως επίμονος. Έχει ιδέες και ιδανικά. Έχει διαφορές με τον Παρθενώνα… και κάποια μέρα αποφασίζει να τις λύσει.

Περιεχόμενα
______________________________________________

1. Ένας πιθανός μονόλογος του δράστη Χ.Κ.

Όταν ξεκίνησα δεν είχα ιδέα για το πώς έπρεπε να προχωρήσω. Δεν είχα σχέδιο. Δεν είχα κάποιο ιδανικό. Η αφετηρία ήταν ένα παρορμητικό κύμα που έτυχε να με σπρώξει προς τα εκεί. Θα μπορούσε κάλλιστα να με είχε πετάξει οπουδήποτε.
Δεν υπήρξε πρώτη μέρα. Δεν υπήρξε συγκεκριμένη αρχή. Δεν αναγνωρίζω κάποιου είδους έμπνευση, ούτε ακολούθησα κάποια εμπρόθετη επιδίωξη. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα -ή μάλλον όχι- το πρώτο πράγμα που φαντάστηκα ξεκάθαρα, ζωντανά, ήταν οι συνέπειες. Μόνο αυτές. Ο αντίκτυπος στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων, στις πρώτες λέξεις των εκφωνητών, στις πρώτες εικόνες των δελτίων. Οι συνέπειες... Η πράξη που αιωρείται πάνω από την πόλη, σταλμένη με ωστικά κύματα πάνω από τις γειτονιές και τις λεωφόρους. Αναρτημένη στην οροφή της πόλης. Καρφωμένη στα σύννεφα. Η πράξη που έγινε είδηση. Η πράξη στο στόμα όλων. Η πράξη που βρίσκεται κάθε στιγμή παντού. Η πράξη που έγινε κτήμα μας. Η ηδονή που προσφέρεται από την κρυφή αναγνώρισή της.

[...]

2. Μαρτυρίες της ίδιας μέρας

«Μένει μόνος και δεν τον βλέπουμε συχνά. Δεν κυκλοφορεί όπως όλος ο κόσμος. Σπανίως μιλά, και τότε μόνο τα απολύτως απαραίτητα και με τα μάτια κατεβασμένα. Δεν ξέρουμε το όνομά του». Ζ.Φ. 18:30

«Ο άνθρωπος που ζητάτε δεν υπάρχει». Β.Δ. 10:10

«Πρόκειται για ευαίσθητο άτομο με υψηλή νοημοσύνη. Δεν είναι πολύ κοινωνικός, μα είμαι σίγουρος πως είναι πολύ έξυπνος. Θα τον εμπιστευόμουν απόλυτα. Μοιάζει να ξέρει να ζυγίζει τους ανθρώπους». Χ.Σ. 20:27

[...]

3. Η Είδηση
Είναι ορφανεμένη η κορυφή της πόλης. Απλοί άνθρωποι εξακολουθούν να συρρέουν εκεί, ενώ δεν λείπουν και οι δικαιολογημένες εκδηλώσεις οργής. Η φήμη που είχε κυκλοφορήσει διαψεύδοντας την καταστροφή έχει πια ξεχαστεί...

[...]

4. Ευρήματα

Η παρακάτω προκήρυξη, φωτοτυπημένη από σελίδα βιβλίου, βρέθηκε κατόπιν έρευνας στο διαμέρισμα του δράστη Χ.Κ.

[...]
5. Περί της προκήρυξης του Γιώργου Β. Μακρή

"Ξαφνικά ο Μακρής αλλάζει. Γίνεται δύσπιστος. Μιλάει για σκευωρία που έχει χαλκευτεί εναντίον του. Γίνεται σκυθρωπός. Παραμελεί τελείως τον εαυτό του. Το ’66 κάνει δύο απόπειρες αυτοκτονίας. Τον Μάρτη του ’67 άλλη μια. Κλείνεται σε νευρολογική κλινική. Βγαίνει τον Μάη του ’67 με φαινομενική βελτίωση της υγείας του. Η πνευματική διαύγεια έχει όμως διαταραχθεί".

[...]

6. Σύντομη εξομολόγηση ενός φύλακα
Τι να πω; Τα ’χω χαμένα. Τόσα χρόνια... Ήμουν ο πρώτος άνθρωπος που τον έβλεπε κάθε πρωί. Ερχόμουν πάντα πριν ξημερώσει για τα καλά, έλεγχα όλες τις πόρτες και άνοιγα το Δελτίο Επισκεπτών. Κάθε μέρα περνούσαν κάμποσοι επισκέπτες. Ήταν καλοκαίρι, κατακλυσμένος ο τόπος από ανθρώπους. Κόσμος που όλο ανέβαινε, διαρκώς, χωρίς σταματημό.

[...]

           7. Κατάσταση προσώπων στα οποία αναφέρθηκε ο δράστης Χ.Κ.
           [...]
            8. Αντικειμενικά πειστήρια
           [...]
            9. Η ευρεθείσα φωτογραφία

           10. «…λεπτή σαν γιαπωνέζικο ρυζόχαρτο»
           [...]
           11. Καταδίκη και ποινή

           Σκοτάδι. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα ξεκινά η εγγραφή. Ένας νεαρός άντρας κάθεται αναπαυτικά σε μια λευκή συρμάτινη πολυθρόνα κήπου. Σε ανοιχτό χώρο. Πίσω του υπάρχουν φυτά. Η εικόνα «ανοίγεται» στον φυσικό κόσμο. Κρατάει στα χέρια ένα ποτήρι με νερό. Ξεκινά κοιτώντας τον αόρατο συνομιλητή του στα αριστερά της οθόνης. Καδράρισμα μπούστο, όπως στις τηλεοπτικές συνεντεύξεις.
           [...]
           12. Επιμύθιο
           [...]
           Επίλογος
           «Η βεβήλωση του αβεβήλωτου είναι το πολιτικό καθήκον της γενιάς που έρχεται»
           [Τζόρτζιο Αγκάμπεν, Βεβηλώσεις]

ΤΕΛΟΣ

"... τον έβλεπα παντού"

2010-10-11T22:05:00.000-07:00

"... τον έβλεπα παντού"

... Τον είδα τυπωμένο στο στήθος της μπλούζας ενός μικρού παιδιού. Πιο κάτω, το όνομά του αναρτημένο σε έναν δρόμο. Στην επωνυμία κάποιου γυάλινου κτιρίου που αντανακλούσε την πορτοκαλιά φιγούρα του φωτισμένη μέσα στον σκοτεινό ουρανό. Ένας αναπτήρας με το όνομά του γραμμένο με λατινικά στοιχεία. Η εικόνα του σε ένα τσαλακωμένο χαρτί, πεταμένο στο δρόμο. Βρισκόταν παντού. Δεν μας ανήκει τίποτε κι έτσι τον έχουμε προσκολλήσει στα πάντα. [σελ.23]

(κλικ στις εικόνες)

[Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ]

Προειδοποίηση (φωτ. Χ.Χ.)

Πολλοί Παρθενώνες (φωτ. Χ.Χ.)

Το πλοίο της Ελλάδος με τον Παρθενώνα στο πανί (φωτ. Χ.Χ.)

Στο κέντρο όλων (φωτ. Χ.Χ.)

Το κιτς είναι μια παρωδία του μεταμοντέρνου.

Θεματοποιεί τον εαυτό του ως σφάλμα.

Η καρυάτιδα της κορνίζας στηρίζει τον Παρθενώνα

(φωτ. Χ.Χ.)

Να μην τον πιάνει το μάτι (φωτ. Χ.Χ.)

... (φωτ. Χ.Χ.)

Παρθενώνας ιδιωτικής χρήσης.

Παρθενώνας δημόσιας χρήσης

"... μισώντας τον Εθνικό Τουρισμό"

2010-10-10T08:47:00.000-07:00

.
"... μισώντας τον Εθνικό Τουρισμό"

Βλέποντας πως η χρονοϊστορική αυτή κατοχύρωση είναι ό,τι πιο ξένο κι απατηλό υπάρχει για τους ανθρώπους, κι επί πλέον μισώντας τον Εθνικό Τουρισμό και τις εφιαλτικές αρθρογραφίες a propos! [σελ.46]

Ο Παρθενώνας συμβολίζει το διαρκές πλέγμα υπερηφάνειας και ταπεινότητας, ανωτερότητας και υστέρησης, οικειότητας και δέους, που χαρακτηρίζει ανέκαθεν τη σχέση του νέου ελληνισμού με την ελληνική αρχαιότητα. Πρόκειται για μια διχαστική, σχεδόν σχιζοφρενική, σχέση. Η επίσημη πολιτική θέση (και η κοινή πεποίθηση) είναι ότι το μνημείο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί παρά μόνο για ευγενείς (ή/και "εθνικούς") σκοπούς, εντούτοις την ίδια στιγμή, η θέση αυτή καταστρατηγείται (συχνά από τους ίδιους κύκλους). Το μνημείο γίνεται αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης, και όσοι προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες χαρακτηρίζονται αυτόματα και με ευκολία "ιερόσυλοι". Το οξύμωρο είναι ότι στην πραγματικότητα οι δυο ρόλοι του "εκμεταλλευτή" και του "προστάτη" συνυπάρχουν στο ίδιο συλλογικό πρόσωπο. Ως αποτέλεσμα, η σύγχρονη Ελλάδα εμφανίζεται ως μια ενοχική κουλτούρα, η οποία συχνά αδυνατεί να προστατεύσει το πολιτισμικό κεφάλαιο το οποίο θέλει να θεωρεί ως κληρονομιά της.

(κλίκ στις εικόνες)

[Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ]

Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, 1 Ιουνίου 2007

Διαφήμιση που δημοσιεύτηκε στην Corriere della Serra προειμένου να ενισχύσει την υποψηφιότητα της Ατλάντα για την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1996 και προκάλεσε αντιδράσεις εκ μέρους της ελληνικής πλευράς.

Η Τζένιφερ Λόπεζ στον Παρθενώνα (Σεπτέμβριος 2010)

Ο φωτογράφος, Σπύρος Πώρος δηλώνει: ... οφείλω να πω ότι λόγω καταγωγής η δουλειά που ξεχώρισα ήταν η φωτογράφηση της Jenifer Lopez για την ελληνική «Vogue» στην Ακρόπολη… Οι αντιδράσεις δημιουργήθηκαν από ανθρώπους κομπλεξικούς και ανήθικους και από κάποια πολιτικά πρόσωπα. Αντί να πουν ευχαριστώ που την επόμενη μέρα της φωτογράφησης 10.000 site είχαν την Jenifer Lopez στην Ακρόπολη και ήταν τζάμπα διαφήμιση της χώρας. Δεν νομίζω ότι θα ξαναγίνει κάτι τέτοιο, ήταν ιστορική φωτογράφηση.

[Από την espressonews]

Ο Παρθενώνας στη συγκυρία του Μνημονίου, καλοκαίρι 2010

Ο Παρθενώνας στην πισίνα του ξενοδοχείου Potidea Palace Hotel καλοκαίρι 2011

"... άρχειν και κυβερνάν"

2010-10-09T08:47:00.000-07:00

"...άρχειν και κυβερνάν"

... τον έχουμε για σύμβολο. Λέω πως θέλω να κατανοήσω με ποιον τρόπο λειτουργεί. Και ο συμβολισμός του είναι πάντοτε διττός. Λειτουργεί πάντοτε διαμέσου της αντίθεσης. Όχι μόνο ανάμεσα στο ιδιωτικό και στο δημόσιο, αλλά και ανάμεσα στην πόλη και στους κατοίκους της, στην εξαίρεση και στον κανόνα, στο άρχειν και στο κυβερνάν. [σελ.23]

Συμβαίνει μ’ αυτόν ό,τι συμβαίνει πολλές φορές με τις προσφιλείς μας εξιδανικεύσεις. Ακούς συνέχεια γύρω σου πόσο τέλειος είναι, όλοι τονίζουν πως δεν υπάρχει ψεγάδι επάνω του, όλοι τον λατρεύουν. Εσύ δεν καταλαβαίνεις. Ζητάς να σου εξηγήσουν και εκείνοι επαναλαμβάνουν τα ίδια βαρύγδουπα επίθετα. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Στο τέλος, το πιστεύεις και εσύ. Κι αν δεν το δεχτείς μέσα σου εύκολα, θα γίνει αργά ή γρήγορα. Γιατί είναι δύσκολο να διαφωνείς εκεί που όλοι συμφωνούν, και αν όλοι υποδεικνύουν εμφατικά πως είναι άριστος, στο τέλος συμφωνείς γιατί δεν αντέχεις να σε κατατάσσουν στους αδαείς, στους ανόητους ή στους αντιδραστικούς. Έτσι λοιπόν αρχίζεις και εσύ το παραμύθι και τελικά, όχι μόνο το πιστεύεις, μα γίνεσαι υπερασπιστής του μύθου του. Σαν εμάς όλους. [σελ. 20]

Η συμβολική ισχύς του Παρθενώνα, αλλά και η μοναδικότητά του ως εκπροσώπου μιας ιδεατής ταυτότητας για τους Νεοέλληνες είναι τέτοιες, ώστε η σκέψη της εμπρόθετης καταστροφής του είναι στην κυριολεξία αδιανόητη. Η σχέση μας με το μνημείο καθορίζεται από μια μια αφετηριακή ιδεολογική τοποθέτηση. Όχι υπό την έννοια κάποιας δήθεν συνωμοσίας, αλλά ως μια ξεκάθαρη επιλογή της κυρίαρχης ιδεολογίας που εδράζεται στις ιδέες της ιστορικής συνέχειας, της εθνικής ομοιογένειας και της γλωσσικής ηγεμονίας, και εφαρμόζεται μέσω θεσμών όπως η εκπαίδευση, ο στρατός, η επίσημη πολιτική... Οποιαδήποτε ρήξη αυτής της αφήγησης θα επέφερε ένα καθολικό πλήγμα που θα οδηγούσε στην αποδιάρθρωση της ιδέας του ελληνικού έθνους όπως κατασκευάστηκε τον 19ο αι.

(κλικ στις εικόνες)

[Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ]

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 1 Οκτωβρίου 2010

Απόδοση στρατιωτικών τιμών στην Ακρόπολη

Υπερπτήση κατά τη διάρκεια στρατιωτικής παρέλασης

Περιοδικό της Μεταξικής Νεολαίας, Απρίλιος 1940 από το βιβλίο του Γιάννη Χαμηλάκη "The Nation and its Ruins"

Η διακοσμητική εκδοχή (φωτ. Χ.Χ.)

Χουντική γιορτή στο καλλιμάρμαρο στάδιο

Μια διαφορετική εκδοχή

Κρατούμενοι στη Μακρόνησο (για την οποία ο Παναγιώτης Κανελόπουλλος φέρεται να είχε δηλώσει ότι αποτελούσε τον "Νέον Παρθενώνα") κατασκευάζουν μοντέλο του αυθεντικού Παρθενώνα. Από το βιβλίο του Γιάννη Χαμηλάκη "The Nation and its Ruins" (link)

Τελετή έναρξης Ολυμπιακών Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004

"... η φαντασία συμπληρώνει..."

2010-10-08T23:50:00.000-07:00

"... η φαντασία συμπληρώνει..."

Και μετά η εικόνα επέστρεψε σε ζωντανή σύνδεση και η ροή του χρόνου αποκαταστάθηκε επιβεβαιώνοντας ότι αυτό που συνέβαινε ήταν αληθινό. Μόνο που η εικόνα θύμιζε μια άψυχη, επίπεδη ασιατική ζωγραφιά, έτσι όπως οι ασιάτες ζωγράφοι φτιάχνουν τα τοπία τους σε δυο διαστάσεις, δίχως προοπτική. Και το μέγεθος, το βάθος, η σκιά και η οπτική γωνία δεν είναι σημαντικά στα έργα που δημιουργούν, ενώ αφήνουν σκοπίμως σημεία αζωγράφιστα, που μπορούν να συσχετιστούν με τα σύννεφα στον ουρανό, ή με το νερό σε μια λίμνη ή με έναν ποταμό, πράγμα που καλεί τη σκέψη του θεατή να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του για να συμπληρώσει τα κενά. Αλλά σε αυτή την περίπτωση το κενό δεν μπορούσε πλέον να συμπληρωθεί από τη φαντασία. Ήταν αδύνατον να αποκαταστήσεις με το νου την εικόνα. Έστω κι αν αυτό που έλειπε ήταν κάτι τόσο οικείο και κοντινό. Κάτι τόσο σαφές όπως ένα απλό γεωμετρικό σχήμα. [σελ. 69]

Ο Παρθενώνας βρίσκεται βαθιά και στέρεα ριζωμένος στο συλλογικό φαντασιακό, είτε αυτό εκφράζεται ως η αφήγηση της ανωτερότητας (ο μύθος του "περιούσιου λαού"), είτε ως η αφήγηση της φυλετικής καθαρότητας (ο μύθος της "αδιάρηκτης γραμμής του αίματος").

[Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ]

Συνωμοσία; Γιατί δεν ολοκληρώθηκε το σχέδιο του K. F. Schinkel

για την οικοδόμηση των ανακτόρων του Όθωνα στην Ακρόπολη;

Το σχέδιο του ανακτόρου κατά Schinkel

Η επιθυμία για ένα κρυφό νόημα.

Τι σημαίνει για την πραγματικότητα
να επιλέγεις ανάμεσα σε δυο φαντασίες;

Το ολόγραμμα συμπληρώνει την επιθυμία (φωτ. Χ.Χ.)

Η νοσταλγία του κλασικού.
Εικόνες από το λεύκωμα "Μια γιορτή" της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων Αθήνα 2004.

ΑΛΛΕΣ "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ"

2010-10-01T07:04:00.000-07:00

ΑΛΛΕΣ "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ"

Η ιδέα της καταστροφής μνημείων δεν είναι καινοφανής, ξεκινά ήδη από τον Γκουστάβ Κουρμπέ (link) και το Φουτουριστικό Μανιφέστο του Μαρινέτι, ενώ ο Παρθενώνας έχει απειληθεί στο παρελθόν (link) και έχει επίσης αποτελέσει "στόχο" διαννοουμένων, όπως του Νικόλα Κάλας ή του Γιώργου Μακρή (link). Είναι μάλιστα ενδεικτικός ο τίτλος της πρώτης Αθηναϊκής μπιενάλε που διοργανώθηκε το 2007: "Destroy Athens". Θα μπορούσε επιπροσθέτως να ισχυριστεί κανείς ότι το ενδεχόμενο μιας εμπρόθετης καταστροφής των μνημείων της Ακροπόλεως δεν υποφώσκει μόνο στην οικεία καθημερινή μας πραγματικότητα (link), αλλά μπορεί να εντοπιστεί και ως μεταφορά με ευρύτερο και διαχρονικό βεληνεκές. Έχει μάλιστα ενδιαφέρον ότι η "καταστροφή" αποτέλεσε και μια υπόρρητη αφήγηση στην τελετή εγκαινίων του νέου Μουσείου Ακροπόλεως, όχι μόνο ως υπόμνηση της ελγίνειας "κλοπής των μαρμάρων", αλλά και διαμέσου μιας θεματικής αντιστροφής όταν σε μια συμβολική κίνηση, ένα θραύσμα της ζωφόρου τοποθετήθηκε στη αρχική του θέση με τελετουργικό τρόπο από τον τότε Υπουργό Πολιτισμού (link), γεγονός που έχει επαναληφθεί στο παρελθόν από προκάτοχό του (link).

(κλικ στις εικόνες)

[Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ]

ΤΑ ΝΕΑ 15 Οκτωβρίου 2010

www.tro-ma-ktiko.blogspot.com 15 Οκτωβρίου 2010

1st Athens Biennial DESTROY ATHENS

LIFO 21 Ιουνίου 2010

LIFE 18 Νοεμβρίου 1940

RED BUBBLE, Wyongah, Αυστραλία, Φεβρουάριος 2007

"A famous landmark at Wyong Nsw, The Acropolis was recently set fire to by vandals yet again. This grand old home features large ceilings and rooms and being made of hardwood is not easy to set alight. They succeeded this time, however we succeeded in puting the fire out and saving it yet again".

Salvador de Madariaga, The Blowing Up of the Parthenon, New York, Praeger, 1960.

Μόσχα, 11 Αυγούστου 1961

Διαφήμιση της General Electric για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου

F. T. Marinetti, Μανιφέστο του Φουτουρισμού

Θέση 10 : "Επιθυμούμε την κατεδάφιση μουσείων και βιβλιοθηκών".

Όχι σαν ρητορικό σχήμα, αλλά μόνο ως μέτρο ρεαλιστικής εκτίμησης (προσωπικής και πιθανόν λαθεμένης) θα έλεγα: Προτιμότερο, από λάθος (ασφαλώς ανεπίγνωστο) του Pάλλη ή του Bερυβάκη, να είχε γκρεμιστεί ο Παρθενώνας, παρά να έχει σπάσει πια η ζωντανή συνέχεια της ελληνικής γλώσσας. Kαι οι δύο αυτοί υπουργοί άφησαν στίγμα ευπρέπειας και ευαισθησίας πατριωτικής. Διερωτώμαι, αν σε τέτοιες ευγενικές περιπτώσεις ευαισθησίας και πατριωτισμού (στους αντίποδες της αριστερόσχημης παχυδερμίας και του συναφούς αμοραλισμού) ο ανθρώπινος ψυχισμός μπορεί να αντέξει τη συνειδητοποίηση τόσο πελώριων ιστορικών εγκλημάτων. Eύχομαι ειλικρινά οι εκτιμήσεις και κρίσεις μου να είναι λαθεμένες. Tις καταθέτω μόνο σαν πρόκληση προβληματισμού.
Χρήστος Γιανναράς. "Με Παρθενώνα αλλά χωρίς γλωσσική συνέχεια", Καθημερινή, 09/04/2006

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Ὅλη τὴ νύχτα δὲν κοιμήθηκε, καὶ πέντε λεπτὰ πρὶν φτάσει τὸ λεωφορεῖο ἀπὸ τὴν Ξάνθη στὸ σταθμὸ Λαρίσης, ὁ ἐργάτης Λάζαρος Γεωργιάδης βυθίστηκε στὸ ἴδιο κακὸ ὄνειρο πού τάραζε τὸν ὕπνο του, κάθε βράδυ, τὶς τελευταῖες δεκαπέντε μέρες: ἡ Ἀκρόπολη σωριαζόταν ξαφνικὰ κι ἄφηνε τὴν τελευταία της πνοὴ σ’ ἕνα σύννεφο σκόνης. Μιὰ ὁμάδα τουριστῶν παρακολουθοῦσε αὐτὸ τὸ θέαμα ἀμήχανη κι ὕστερα σκόρπιζε μὲ ἀλαλαγμούς. Ὁ Λάζαρος ξύπναγε βήχοντας, λὲς καὶ ἢ ἱερὴ σκόνη τοῦ κατέστρεφε τὰ πνευμόνια. Τιναζόταν μὲ ἀγωνία, καὶ στὸν θολωμένο νοῦ τοῦ τριγύρναγε ἢ φράση «κατέβα γιὰ εἰκοσιτέσσερις ὧρες νὰ καθαρίσεις».

Χρήστος Βακαλόπουλος, Εικοσιτέσσερις ώρες για την Ακρόπολη, από τη συλλογή διηγημάτων: "Νέες Ἀθηναϊκές ἱστορίες".

[Διαβάστε όλο το διήγημα: link]

ΟΙ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΕΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ:

* Να ανατιναχθεί η Αψίδα του Θριάμβου, αφού πρώτα θαφτεί σε ένα βουνό από κοπριά. (Αντρέ Μπρετόν)

* Η Οπερα να καταστραφεί και να δημιουργηθεί ένα σιντριβάνι με αρώματα, ενώ τα σκαλιά να ανασκευαστούν από κόκαλα προϊστορικών ζώων. (Αντρέ Μπρετόν)

* Το άγαλμα της Ζαν ντ' Αρκ, της εθνικής ηρωίδας, στολισμένο με μια κουράδα από μπρούντζο στο κεφάλι και στο στόμα έναν κακότεχνα σκαλισμένο φαλλό. (Πολ Ελιάρ)

* Η Παναγία των Παρισίων πρέπει να πυρποληθεί, αφού πρώτα στοιβαχτούν μέσα της όλοι οι παπάδες της πόλης. (Μπενζαμέν Περέ)

* Η Παναγία των Παρισίων να διατηρηθεί αλλά να αντικατασταθούν οι πυργίσκοι της με ένα τεράστιο γυάλινο διπλό δοχείο, όπου στο ένα θα υπάρχει σπέρμα και στο άλλο αίμα. Ο κυρίως ναός θα είναι σχολή όπου οι νεαρές παρθένες θα διδάσκονται τον έρωτα. (Αντρέ Μπρετόν)

Δημήτρης Αναστασόπουλος, Βάνδαλοι με συνείδηση, Ελευθεροτυπία, 16/1/2011

[Διαβάστε περισσότερα: link]

ΠΕΔΙΟ ΔΙΕΝΕΞΕΩΝ

2010-02-01T09:58:00.000-08:00

ΠΕΔΙΟ ΔΙΕΝΕΞΕΩΝ

Όταν προσωποποιούμε τα αρχαία μνημεία, προβάλλουμε επάνω τους τα δικά μας συλλογικά αιτήματα. Γι’ αυτό και πολλοί επιζητούν να «μιλήσει εκ μέρους τους» το μνημείο, κρεμώντας πανό από τον Βράχο ή ανεβάζοντας πλακάτ στην Ακρόπολη.

[Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ]

11/2/2012

2/12/2011

28/10/2011

8/11/2011

27/6/2011

14 Οκτωβρίου 2010

15 Οκτωβρίου 2010

15 Αυγούστου 2010

22 Φεβρουαρίου 2008

17 Δεκεμβρίου 2008

28η Οκτωβρίου 2010

Εφημερίδα «Ελευθερία» 20 Ιουλίου 1962

31 Αυγούστου 2004

Δεκέμβριος 1944

Η πρώτη πολιτική διαμαρτυρία
Η σημαία του «1.1.4.» στον ιστό της Ακρόπολης

Μία από τις πρώτες κινήσεις διαμαρτυρίας με στόχο τον βράχο της Ακρόπολης έγινε τον Ιούλιο του 1962. Οι μαρτυρίες διαφέρουν στις λεπτομέρτειες, μολονότι το γεγονός παραμένει αδιαμφισβήτητο. Τη νύχτα της 17ης προς 18ης Ιουλίου 1962 μερικές ώρες μετά τα μεσάνυχτα ο Αιμίλιος Ζαχαρέας (φοιτητής της Ανωτάτης Εμπορικής) και ο Θανάσης Τσιώκος-Πλαπούτας (φοιτητής της Παντείου), μέλη της Σπουδάζουσας Νεολαίας της ΕΔΑ, ανέβηκαν στην Ακρόπολη και ανάρτησαν στον ιστό μια μεγάλη σημαία με τον αριθμό «1.1.4.». Κατά μία εκδοχή, επικεφαλής της ομάδας ήταν ο Σωτήρης Πέτρουλας, ο οποίος την ίδια ημέρα ανέβασε τη σημαία του «1.1.4.» και στο υπουργείο Βιομηχανίας και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο είναι ότι, όπως επισημαίνει η εφημερίδα «Ελευθερία» την 20ή Ιουλίου 1962: «ο υφυπουργός εσωτερικών κ. Δαβάκης, ερωτηθείς επί του θέματος της ανυψώσεως εις την Ακρόπολιν σημαίας με το σύνθημα "114", ως και του σχηματισμού του αυτού συνθήματος διά πυρών εις τα Τουρκοβούνια, εχαρακτήρισε τα γεγονότα ταύτα άνευ ιδιαιτέρας σημασίας».

Θρασύτατοι κομμουνιστικαί εκδηλώσεις
Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα «Ακρόπολις»
Παρασκευή 20 Ιουλίου 1962

Θρασύτατοι κομμουνιστικαί εκδηλώσεις προχθές την νύκτα. Ομάδες κομμουνιστών χρησιμοποιούντες γνωστάς μεθόδους επαναστατικής τακτικής ύψωσαν τας πρώτας μεταμεσονυκτίους ώρας μεγάλην σημαίαν επί της Ακροπόλεως με αναγεγραμμένον εις το κέντρον τον αριθμόν 114.

Προχθές την 3.15΄ πρωϊνήν ο εκτελών νυκτερινήν υπηρεσίαν φύλαξ της Ακροπόλεως αντελήφθη έκπληκτος να κυματίζει επί του ιστού μία μεγάλη σημαία. Δεδομένου ότι η ανάρτησις της ελληνικής σημαίας γίνεται μόνον κατά τας Κυριακάς και τας επισήμους ημέρας, έσπευσε προς το ανατολικώτερον σημείον του Ιερού Βράχου, όπου ευρίσκετο επί μιάς εξέδρας ο ιστός και υπό το φως της πανσελήνου είδεν ότι επ΄ αυτού υπήρχεν όχι η κανονική σημαία, αλλά ετέρα διαστάσεων 5 x 7 μέτρων. Εις το κέντρον της οποίας ήτο αναγεγραμμένος ο αριθμός 114 .

Αμέσως ο φύλαξ ειδοποίησε τον προ της πύλης της Ακροπόλεως σκοπόν αστυφύλακα, ενώ ταυτοχρόνως ετηλεφώνησε εις το Β΄ αστυνομικόν τμήμα. Έλα, λέγει εις τον αστυφύλακα, γρήγορα γιατί κομμουνισταί ύψωσαν σημαίαν.

- Πού; Ηρώτησε θορυβημένον το όργανον της τάξεως.

- Εις τον ιστό, εκεί που τις επίσημες ημέρες γίνεται η ανάρτησις.

- Μήπως είναι από την ημέρα και δεν την είδες;

- Όχι βρε αδελφέ, δεν είναι η κανονική σημαία. Έχει επάνω τον αριθμό 1 1 4.

Οι δυο άνδρες κατηυθύνθησαν εις το σημείον όπου ευρίσκετο ο ιστός και αφού κατεβίβασαν την σημαίαν ήρχισαν να ερευνούν τους αρχαιολογικούς χώρους μήπως οι δράσται εκρύπτοντο εις αυτούς. Εν τω μεταξύ κατέφθασε και άλλη αστυνομική δύναμις, η οποία επεδόθη εις το έργον αναζητήσεως των δραστών, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

Εκ των μέχρι τούδε ανακρίσεων συνάγεται ότι οι δράσται, κατά πάσα βεβαιότητα μέλη της κομμουνιστικής νεολαίας, επωφεληθέντες του γεγονότος ότι η Ακρόπολις λόγω της προχθεσινής πανσελήνου παρέμεινε ανοικτή μέχρι του μεσονυκτίου ανήλθον εις τον Ιερόν Βράχον προσποιούμενοι τους τουρίστες. Μετά την αναχώρησιν των επισκεπτών εκρύβησαν προφανώς εις την κάτωθεν της εξέδρας, όπου ευρίσκετο ο ιστός, κρύπτην και όταν εβεβαιώθησαν ότι δεν τους αντιλαμβάνετο ο μοναδικός επί της Ακροπόλεως νυκτερινός φύλαξ ανήρτησαν την σημαίαν.

Δεν αποκλείεται όμως οι δράσται να ανήλθον επί της Ακροπόλεως από την σκαλωσιάν αναστηλώσεως των τειχών εις την βορειοανατολικήν πλευράν ή να χρησιμοποίησαν την γνωστήν στοάν εις το βόρειον τμήμα. Ερωτάται όμως πώς μετά την πράξιν των κατώρθωσαν να διαφύγουν δεδομένου ότι και ο παραμικρός θόρυβος θα τους επρόδιδε. Διότι η άνοδος επί του Ιερού Βράχου με τας εκατοντάδας των τουριστών ήτο μάλλον εύκολος, η αναχώρησις όμως μετά το κλείσιμον της πύλης ήτο πολύ δύσκολος αν μη αδύνατος.

Ερευνάται ακόμη η εκδοχή πώς εισήγαγον την σημαίαν εις την Ακρόπολιν, εις την περίπτωσιν πάντα που ανήλθον από την κανονικήν οδόν, δεδομένου ότι απαγορεύεται αυστηρώς εις τους επισκέπτας του Ιερού Βράχου να φέρουν μαζί τους δέματα ή άλλα αντικείμενα.

Καμία νύξη περί «ιεροσυλίας», «προδοσίας», απρέπειας... κ.λπ. Φαίνεται ότι τα αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας μάλλον συντηρητικοποιήθηκαν (ή τουλάχιστον έγιναν λιγότερο ανεκτικά ως προς τη χρήση των μνημείων) στα χρόνια που ακολούθησαν (χούντα – μεταπολίτευση). Ή μήπως σήμερα το κατέβασμα της ελληνικής σημαίας και η αντικατάστασή της με ένα σύνθημα θα θεωρούνταν γεγονότα «άνευ ιδιαιτέρας σημασίας»;

Τελευταίες ενημερώσεις στο photoblog

ΠΡΟΣΩΠΑ

2010-01-30T08:00:00.000-08:00

ΠΡΟΣΩΠΑ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΡΗΣ
Γενικός Διοργανωτής της ΣΑΣΑ (Σύνδεσμος Αισθητικών Σαμποτέρ Αρχαιοτήτων).
Ο συντάκτης της προκήρυξης Αρ. 1 "Να ανατινάξουμε την Ακρόπολη"

Ο Γιώργος Μακρής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923. Στα είκοσί του χρόνια, το Νοέμβριο του 1944, έγραψε και κυκλοφόρησε μεταξύ των πολλών διαπρεπών φίλων του ένα μανιφέστο με τίτλο «Διακήρυξη Υπ. Αριθμόν 1», που καλούσε σε «ανατίναξη των αρχαίων μνημείων, προπαγάνδα ενάντια στις αρχαιότητες και σε κάθε αντικείμενο που δε μας αρέσει». Καθώς αυτό το κείμενο εμφανίστηκε μόλις λίγους μήνες μετά την απελευθέρωση της Ακρόπολης και της υπόλοιπης Αθήνας από τους Γερμανούς, η ιδέα της κατεδάφισης του μνημείου, που μόλις είχε απελευθερωθεί, θα πρέπει να προκάλεσε σοκ, εντούτοις όμως σαγήνευσε εκείνους τους περιθωριακούς διανοούμενους που αισθάνονταν παγιδευμένοι από τα διλήμματα που έθεσε ο εμφύλιος πόλεμος (1944 – 1949). Ο Παρθενώνας που είχε κατακτηθεί από το χρόνο και τον τουρισμό, προσέφερε τώρα ένα μάθημα στο δεσποτισμό της ιστορίας και την τυραννία της φόρμας. Η απελευθέρωση των δημιουργικών ενστίκτων μπορούσε να επιτευχθεί μόνο διαμέσου της καταστροφής της μονιμότητας. Το 1986 κυκλοφόρησε το βιβλίο "Γραπτά Γιώργου Β. Μακρή" από τις εκδόσεις Εστία σε επιμέλεια του Ε. Χ. Γονατά. [Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από την εισήγηση του καθηγητή Βασίλη Λαμπρόπουλου, “Unbuilding the Acropolis in Greek Literature”, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, 07/23/2008].

GUSTAVE COURBET

Ζωγράφος

Υπεύθυνος για την καταστροφή της στήλης στην Place Vendome.

Ο Κουρμπέ μας προσφέρει ένα από τα πρώτα παραδείγματα επιχειρηματολογημένης καταστροφής μνημείων. Κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κομμούνας το 1871 ο Κουρμπέ πρότεινε την διάλυση της στήλης της Βεντόμ υποστηρίζοντας ότι: "Η στήλη της Βεντόμ είναι ένα μνημείο δίχως καμιά καλλιτεχνική αξία, και ο μοναδικός σκοπός που εξυπηρετεί είναι η διαιώνιση των ιδεών του πολέμου και της κατάκτησης εκ μέρους της πρώην αυτοκρατορικής δυναστείας. Ιδέες οι οποίες καταδικάστηκαν από το δημοκρατικό εθνικό αίσθημα. Ο πολίτης Κουρμπέ εκφράζει την ευχή ότι η κυβέρνηση Εθνικής Άμυνας θα τον εξουσιοδοτήσει να διαλύσει την στήλη". Η στήλη διαλύθηκε την 12η Απριλίου 1871 μαζί με το άγαλμα του Ναπολέοντος Ι που κοσμούσε την κορυφή της. Στην δεύτερη φωτογραφία Κομμουνάροι ποζάρουν μπροστά από την κατεδαφισμένη στήλη.

Με την κατάλυση της Παρισινής Κομμούνας από τον Adolphe Thiers αποφασίστηκε η ανακατασκευή της στήλης καθώς και του αγάλματος του Ναπολέοντος Ι. Ο Κουρμπέ θεωρήθηκε υπεύθυνος και του επιβλήθηκε πρόστιμο 323.000 φράγκων για την ολοκλήρωση του έργου, με την υποχρέωση να καταβάλλει ετήσιες δόσεις των 10.000 φράγκων. Αδυνατώντας να πληρώσει, ο Κουρμπέ κατέφυγε σε αυτοεξορία στην Ελβετία όπου και πέθανε το 1877.

FILIPPO TOMMASO MARINETTI

Φουτουριστής

Ο πρώτος που διατύπωσε την ιδέα της καταστροφής αρχαιοτήτων

Ο Ιταλός φουτουριστής ήταν ο πρώτος που ζήτησε συγκεκριμένα την καταστροφή των αρχαίων μνημείων. Στο διάσημο Μανιφέστο για τον Φουτουρισμό του 1919, αφότου ζητούσε την καταστροφή μουσείων και βιβλιοθηκών, ο Μαρινέτι δήλωνε: "Από την Ιταλία εκτοξεύουμε προς όλο τον κόσμο αυτό το μανιφέστο της φλεγόμενης και ανατρεπτικής βιαιότητας με το οποίο σήμερα ιδρύουμε τον Φουτουρισμό, επειδή θέλουμε να απελευθερώσουμε τη χώρα από τη δύσοσμη γάγγραινα των καθηγητών, των αρχαιολόγων, των ξεναγών και των παλαιοπωλών της… από τα αναρίθμητα μουσεία-νεκροταφεία, μουσεία-δημόσια κοιμητήρια, μουσεία-παράλογα σφαγεία ζωγράφων και γλυπτών… Θέλετε να κατασπαταλήσετε τις καλύτερες δυνάμεις σας σ’ αυτό τον αιώνιο και ανώφελο θαυμασμό του παρελθόντος, απ’ όπου μοιραία θα βγείτε εξαντλημένοι, φτωχότεροι σε πνεύμα και ποδοπατημένοι ; Ας έλθουν λοιπόν οι εύθυμοι εμπρηστές με τα καπνισμένα δάκτυλα. Νάτοι, νάτοι…Εμπρός… Βάλτε φωτιά στα ράφια των βιβλιοθηκών. Αλλάξτε την πορεία των καναλιών να πλημμυρίσουν τα μουσεία...". Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Βασίλης Λαμπρόπουλος, όταν ο Μαρινέτι επισκέφτηκε την Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1933 η εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα του ζήτησε να γράψει ένα μανιφέστο ειδικά για την περίσταση, το οποίο και δημοσιεύτηκε υπό τον τίτλο: Σηκώστε την σημαία σας: Μανιφέστο για την νεολαία της Ελλάδος. Σε αυτό ο Μαρινέτι δεν ζητά την καταστροφή Ελληνικών αρχαιοτήτων, αλλά χαρακτηρίζει τον Παρθενώνα "φυλακή ανώφελης γνώσης", παραλληλίζοντας τους κίονες με κάγκελα φυλακής, και προτρέπει τους νέους να "γυρίσουν την πλάτη στην Ακρόπολη και να σκοτώσουν τη μελαγχολία και την νοσταλγία τους με νέες ανακαλύψεις".

ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΛΑΣ
Υπερρεαλιστής ποιητής
Ο πρώτος που διατύπωσε την ιδέα καταστροφής της Ακρόπολης

Σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες ο Νικόλας Κάλας ήταν ο πρώτος που σε ιδιωτικές συναντήσεις ζητούσε την καταστροφή της Ακρόπολης. Το 1933, η ποιητική του συλλογή Ποιήματα (την οποία δημοσίευσε με το ψευδώνυμο Νικήτας Ράντος) περιέχει το ποιήμα "Ακρόπολη" στο οποίο ο Κάλας δημιουργεί μια πολύ δυνατή εικόνα της κατεστραμμένης Ακρόπολης εν μέσω σκουπιδιών και ευτελών προϊόντων όπως πεταμένα κάνιστρα φωτογραφικού φιλμ, κέρματα... κ.λπ.

Στο πρώτο πλάνο ο Παρθενός, ο δηλητηριασμένος με ψυχαρική μελάνη, ο ψεύτικος, ο νεκρός, ο σκοτωμένος με φακό, σε πλούσιο χαρτί, από τον Μπουασονά, νεκροθάπτη της Ελλάδας, σύρματα ηλεκτρικά που τρεμοσβούν τη λέξη Ρενάν -ο επίσημος της Ακρόπολης κανδηλανάφτης-, πάνου στα μάρμαρα πόδια, κοιλιά, στήθια, χέρια, μαλλιά ξέπλεκα, της Νταλιλάς, ενώ σε νύχτες πανσελήνου ο φορατζής εισπράττει τα φιλιά που κρύβει ψεύτικης καρυάτιδας η φούστα∙ μόνο κύλινδροι φαίνονται εδώ πέρα, κολώνες ίσιες πεσμένες, μαρμάρινες και άλλες, ρολ-φιλμ, αγκφά, κοντάκ, κυλινδρικά επίσης οι λέξεις ετούτες ζουμερά πέφτουν, λέξεις εμπνευσμένες από τη φρίκη που μας προξενούν οι κανονιές του Μοροζίνη, τα κανόνια κι αυτά κυλινδρικά, κάθε μέρα γκρεμίζουν τις ακροπόλεις που αναστηλώνουν άλλοι σε πλάκες αρνητικές..." [Ν. Ράντος, "Η Ακρόπολη", 1932].

Εντούτοις, μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το ανέκδοτο κείμενο του Κάλας με τίτλο "Μαύρες φλόγες" το οποίο φυλάσσεται στο αρχείο του ΕΛΙΑ, και στο οποίο ο ποιητής υποστηρίζει ότι αν δεν υπήρχε ο Μοροζίνι δεν θα γνωρίζαμε ποια είναι η αξία ενός ερειπίου και ίσως θα την ταυτίζαμε με τη μνήμη, καταλήγοντας με την ερώτηση: "Προτιμάτε τον Φειδία ή τον Μοροζίνι; Το αυτοκίνητο ή το ατύχημα;". Αυτή η λατρεία του ερειπίου (και συνεκδοχικά η αισθητική του ανωτερότητα απέναντι στο αβλαβές μνημείο) παραπέμπει αμέσως στην θεωρία για την αξία των ερειπίων (αγγλ. Ruin Value, γερμ. Ruinenwerttheorie) του Άλμπερτ Σπέερ, επίσημου αρχιτέκτονα του Ναζιστικού καθεστώτος.

ALBERT SPEER

Αρχιτέκτονας και Υπουργός Εξοπλισμών του Χίτλερ

Εισηγητής της θεωρίας περί της "αξίας των ερειπίων" (Ruinenwerttheorie)

Η θεωρία του Σπέερ βασίζεται στην παραδοχή ότι ένα κτήριο οφείλει να είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο με τέτοιον τρόπο, ώστε, όταν εντέλει καταρρεύσει, να δημιουργήσει ένα αισθητικώς ικανοποιητικό ερείπιο το οποίο θα επιζήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα δίχως την ανάγκη οποιασδήποτε συντήρησης. Η ιδέα ξεκινά από την ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα, τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα των οποίων, ο Χίτλερ τα θεωρούσε εξαιρετικά δείγματα υψηλού πολιτισμού. Στη κορυφή αυτών τοποθετούνταν η Ακρόπολη. Ο Σπέερ χρησιμοποιεί τον Παρθενώνα ως παράδειγμα στην εισήγησή του για το Τετραετές Πρόγραμμα του 1937, περιλαμβάνοντας μια φωτογραφία του ναού με την λεζάντα: "Τα πέτρινα μνημεία της αρχαιότητας αποδεικνύουν με την σημερινή τους κατάσταση την ανωτερότητα των φυσικών δομικών υλικών". Σύμφωνα με τις ιδέες του Σπέερ, το Βερολίνο του χιλιόχρονου Τρίτου Ράιχ θα κατασκευαζόταν από πέτρα και με την πρόβλεψη ότι με το πέρασμα των αιώνων θα δημιουργούσε ένα "αρχαιολογικό πάρκο" το οποίο θα αποδείκνυε το μεγαλείο του ναζιστικού πολιτισμού.

E. O. ΟΚΤΩΒΡΗΣ 80

Επαναστατική οργάνωση

Συντάκτες προκήρυξης με την οποία προειδοποιούσαν για την παγίδευση της Ακρόπολης με εκρηκτικά

Η πλέον ιδιόμορφη περίπτωση ήταν αυτή που χρεώθηκε στον «Οκτώβρη ΄80», την οργάνωση που βρισκόταν πίσω από την πυρπόληση των πολυκαταστημάτων Μινιόν και Κατράντζος στις 19 Δεκεμβρίου 1981. Η έκπληξη ήρθε με την προαναγγελία μιας επίθεσης που δεν έγινε ποτέ. Τον Μάιο του 1981 εμφανίζεται η προκήρυξη του «Οκτώβρη ΄80» με την απίστευτη προειδοποίηση περί παγίδευσης του Παρθενώνα με εκρηκτικά: «Ο Παρθενώνας, το ανεπανάληπτο αυτό μνημείο της ομορφιάς, της τέχνης και του αρχαίου πνεύματος, πεθαίνει κι αυτό (σ.σ.: λόγω της μόλυνσης) μαζί με τον ελληνικό λαό. Αποφασίσαμε να πεθάνει και ο Παρθενώνας μαζί με τον ελληνικό λαό. Εχουμε υπονομεύσει με εκρηκτικά σε πολλά σημεία τον βράχο της Ακρόπολης και δίνουμε προθεσμία μέχρι τις 17 Μαΐου 1981 ώστε να απομακρυνθούν όλες οι ρυπογόνες βιομηχανίες. Η περιοχή της Ακρόπολης παρακολουθείται από εμάς από όλα τα σημεία καθ΄ όλο το 24ωρο. Αν βεβαιωθούμε ότι γίνεται επιχείρηση από την Αστυνομία να βρει τα σημεία υπονόμευσης, θα γίνει αμέσως η πυροδότηση από όλα τα σημεία». Η τερατώδης απειλή είχε και εξίσου τραβηγμένη συνέχεια. «Την ευθύνη για τα ανθρώπινα θύματα δεν θα την έχουμε εμείς. Αν μέχρι τις 17 Μαΐου δεν γίνουν δεκτά τα αιτήματά μας, που είναι αιτήματα του ελληνικού λαού, παρακαλούμε τους κατοίκους της Ακρόπολης να κλείσουν τα παραθυρόφυλλα, να αφήσουν τα τζάμια ανοικτά, να κλείσουν τους γενικούς διακόπτες του ρεύματος και να απομακρυνθούν σε ακτίνα μεγαλύτερη από 1.000 μέτρα από τους πρόποδες του βράχου» [ΤΟ ΒΗΜΑ, 10 Αυγούστου 2010] (link)

BILL DRUMMOND

Βρετανός μουσικός, καλλιτέχνης και συγγραφέας ιδρυτής του συγκρoτήματος KLF

Εισηγητής της πρότασης για την καταστροφή του μεγαλιθικού μνημείου Στόουνχετζ

Τα τελευταία δέκα χρόνια, είχαμε διαρκώς την ιδέα ότι κάτι έπρεπε να γίνει με το Στόουνχετζ. Είτε κάποιος έπρεπε να το επισκευάσει ή έπρεπε να καταστραφεί ολοσχερώς σαν μη επιδεχόμενο εκμετάλλευση. Θα μπορούσα εύκολα να εξαπολύσω μια επίθεση στην πολιτιστική κληρονομιά, αλλά αυτό είναι καλύτερα να το αφήσω στους δημοσιογράφους των φυλλάδων που ξέρουν πώς να παρουσιάσουν ένα λογικό επιχείρημα. Νομίζω πως έχουμε αυτή την έλξη για τις πέτρες, όχι εξαιτίας κάποιου είδους καινούργιου παγανιστικού πόθου στις ψυχές μας, αλλά περισσότερο επειδή φαίνονται να συμβολίζουν για μας κάτι που ζει σ’ αυτά τα νησιά. Ένα συνεχές που μας έλκει περισσότερο και βαθύτερα απ’ ότι η Εθνική Σημαία, η βασιλική οικογένεια, η μητέρα μας των κοινοβουλίων, οι νίκες μας στον πόλεμο, η γλώσσα μας, το εθνικό μας νόμισμα ή ακόμη και η ποπ μουσική μας. Δεν μας έχουν αναγκάσει να τα «φάμε» στο σχολείο. Δεν απεικονίζονται στα νομίσματα που έχουμε στις τσέπες μας. Δεν προσπαθούν να μας πουν τι να κάνουμε, ή να μας κάνουν να νιώθουμε ένοχοι. Απλά βρίσκονται εκεί, από γενιά σε γενιά. [Ιστολόγιο ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ] (link)

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

2010-01-15T08:25:00.000-08:00

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η παρουσία των αρχαίων μνημείων στην καθημερινότητά μας θα μπορούσε σε κάποιες περιπτώσεις να περιγραφεί με μεγάλη σαφήνεια ως μια πραγματωμένη ουτοπία ή δυστοπία (ανάλογα με την περίσταση). Πρόκειται για αυτό το βιωματικό πλαίσιο (εν προκειμένω στην Αθήνα) που αποδέχεται, αναπαριστά, αντιμάχεται τα μνημεία ως σκηνές στις οποίες εκτυλίσσονται επεισόδια ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΑΠΟΔΗΜΙΕΣ

10/11/2011

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης Geza Alfoldy ήρθε στην Ελλάδα για να ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Ειρωνεία της... τύχης: λίγες ώρες πριν από την εκδήλωση τον βρήκε ο θάνατος, στον ιερό βράχο της Ακρόπολης πιθανότατα από ανακοπή καρδιάς! Η σύζυγός του επικοινωνώντας με την πρυτανεία του Ιονίου Πανεπιστημίου για να πληροφορηθεί το θλιβερό άγγελμα, διευκρίνισε ότι ο Geza Alfoldy έσβησε στο περιβάλλον που λάτρεψε και υπηρέτησε επιστημονικά ολόκληρη τη ζωή του. Αν είχε να επιλέξει τον τόπο θανάτου του, αυτόν πιθανότατα θα διάλεγε.

[http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=324722]

4/3/2010

Το θάνατο βρήκε άγνωστος το μεσημέρι της Τετάρτης (3/3), όταν έπεσε από το Βράχο της Ακρόπολης. Ο άνδρας, το οποίου τα στοιχεία δεν είναι γνωστά, έπεσε από την πλευρά της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κοντά στο Ηρώδειο Θέατρο. Στο σημείο έσπευσε η Πυροσβεστική προκειμένου να ανασύρει το πτώμα, ενώ η ιατροδικαστική εξέταση αναμένεται να εξακριβώσει την αιτία της πτώσης, δηλαδή αν πρόκειται για αυτοκτονία, ή τραγικό δυστύχημα.Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που έχει συμβεί τέτοιο περιστατικό, αφού το Νοέμβριο του 2009 ένας 30χρονος είχε δώσει τέλος στη ζωή του ακριβώς από το ίδιο σημείο.

[http://suicideelp-klimaka.blogspot.com/2010/03/blog-post_05.html]

10/11/2009

Νεαρός άνδρας ηλικίας περίπου 25 έως 30 ετών έπεσε στις 10.10 το πρωί της Τρίτης, από το βράχο της Ακρόπολης και σκοτώθηκε. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο νεαρός πήρε φόρα και πήδηξε από το βράχο. Γι' αυτό ως πιθανότερη αιτία εξετάζεται από την αστυνομία η αυτοκτονία, ενώ τα στοιχεία του θύματος δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά.

[http://www.athina984.gr/node/74160]

8/2/2009

Τέλος στη ζωή του με τον πλέον τραγικό τρόπο έβαλε ο 55χρονος κοσμηματοπώλης, Παναγιώτης Καπιτσίνος, ο οποίος πριν λίγα εικοσιτετράωρα είχε πέσει θύμα ληστείας στο κατάστημα του, στην οδό Γούναρη, στη Γλυφάδα.Ο άτυχος άνδρας, πατέρας δύο παιδιών, στις 2:30 χθες το μεσημέρι ανέβηκε στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και βούτηξε στο κενό. Φύλακες του αρχαιολογικού χώρου που τον είδαν να πέφτει ειδοποίησαν αμέσως ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, ήταν όμως πολύ αργά, καθώς ο κοσμηματοπώλης βρήκε ακαριαίο θάνατο.Ο αυτόχειρας, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, έπεσε θύμα ληστείας, όταν δύο κουκουλοφόροι, τον ακινητοποίησαν την ώρα που έβγαινε από το κατάστημά του και με την απειλή όπλων, τον εξανάγκασαν να τους οδηγήσει στο μαγαζί και να ανοίξει τα δύο χρηματοκιβώτια.

[http://tinyurl.com/34sqz6o]

ΔΙΑΦΙΛΟΝΙΚΟΥΜΕΝΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ

Ο ήρωας - φάντασμα

O Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι ένα πρόσωπο του οποίου η ιστορική ύπαρξη αμφισβητείται. Μία από τις εκδοχές του ανεπιβεβαίωτου θρύλου είναι πως ήταν δεκαεπτάχρονος Έλληνας Εύζωνας που είχε καθήκοντα σκοπιάς την 27η Απριλίου 1941 στην Ακρόπολη των Αθηνών, στην αρχή της κατοχής της Ελλάδας από τα γερμανικά στρατεύματα κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Κατά μια άλλη εκδοχή ήταν μέλος της Ε.Ο.Ν., που εκτελούσε χρέη φρουρού στην Ακρόπολη. Τα στρατεύματα των Ναζί τον διέταξαν να παραδοθεί, παραδίδοντας την ελληνική σημαία και να αναρτήσει τη ναζιστική σημαία με τη σβάστικα. Αντίθετα, ο Κουκίδης μένοντας πιστός στο πόστο του υπέστειλε την ελληνική σημαία, τυλίχτηκε μέσα σε αυτή και πήδηξε από την Ακρόπολη προς το θάνατό του. Μια αναμνηστική πλάκα υπάρχει σήμερα στον χώρο της Ακρόπολης, σε ανάμνηση της πράξης του. Σε τηλεοπτική εκπομπή της 26/4/2000 στην ΕΤ1, ο τότε δήμαρχος Δημήτρης Αβραμόπουλος παραδέχτηκε πως δεν μπόρεσε να βρει στοιχεία για τον Κουκίδη. Στην ίδια εκπομπή, εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ) διαβεβαίωσε, με κατηγορηματικό τρόπο, ότι δεν υπάρχει το παραμικρό στοιχείο για ύπαρξη στρατιώτη Κουκίδη, παρ' όλο που το Γενικό Επιτελείο Στρατού έχει καταγράψει όλους τους φαντάρους και αξιωματικούς της περιόδου.

[Βικιπαίδεια: http://tinyurl.com/2u2qtrp].

Βρέθηκαν, λοιπόν, κατά τον εορτασμό της απελευθέρωσης της Αθήνας, στις 12 Οκτωβρίου πάνω στην Ακρόπολη, δίπλα στον Δημήτρη Αβραμόπουλο, οι υπουργοί Μιχάλης Σταθόπουλος και Κώστας Γείτονας ως εκπρόσωποι της κυβέρνησης, ο Προκόπης Παυλόπουλος ως εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, αντιστασιακοί διαφόρων αποχρώσεων, καθώς και οι πραγματικοί ήρωες της περιόδου, ο Μανόλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας. Από κοντά και ο Γιώργος Παπανδρέου με τον Ρώσο ομόλογό του Ιβάνοφ που ανέβηκαν για άλλο λόγο, αλλά άκουσαν κι αυτοί την ομιλία του Δημάρχου. "Τιμάμε τον Κουκίδη", δηλώνει με στόμφο ο κ. Αβραμόπουλος, "παρά το ότι η ιστορική έρευνα δεν απέδωσε επιστημονική απόδειξη για την ύπαρξή του και για την πράξη του αυτή". Για να εξηγήσει το ακατανόητο, ο κ. Αβραμόπουλος επιχειρηματολογεί: "Ο θρύλος, όμως, ήταν και παραμένει υπαρκτός, και δημιουργήθηκε από την πρώτη στιγμή. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν υπήρξε ο εύζωνας Κουκίδης. Το ερώτημα είναι αν εμείς οι σημερινοί Έλληνες θέλουμε να υπάρξει". Μισή ώρα αργότερα, στους πρόποδες της Ακρόπολης, ο Δήμαρχος και οι πολιτικοί εκπρόσωποι αποκάλυπταν τιμητική πλάκα στη μνήμη του Κουκίδη.

...

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου:

[http://www.iospress.gr/ios2000/ios20001022a.htm]

Η άλλη άποψη εδώ:

[http://www.panellines.gr/ethnika/epos40/k_koukidis.htm]

PHOTOBLOG

2009-12-16T00:12:00.000-08:00

Επισκεφθείτε το

PHOTOBLOG

του "Βομβιστή του Παρθενώνα"

ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ

2009-12-15T23:32:00.002-08:00

ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ

Ο Παρθενώνας, όπως και τα υπόλοιπα μνημεία της Ακροπόλεως, έχουν θεματοποιηθεί με ποικίλους τρόπους, με όλα τα μέσα, και εξυπηρετώντας τους πιο διαφορετικούς σκοπούς. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει, όχι τόσο την ικανότητα του εκάστοτε "χρήστη", όσο το πλήθος των υπομνήσεων που μπορούν να εγείρουν τα μνημεία, καθώς και την ευπλαστότητα των μεταφορών που παράγουν. Είναι δε ενδεικτικό ότι η Ακρόπολη των Αθηνών δεν χρησιμοποιείται μόνο μεταφορικώς (π.χ. ως εικόνα ή στο λόγο), αλλά και ως φυσικός χώρος στον οποίο κρίνονται λογής διακυβεύματα (link).

Nicole Van Goethem, "Een Griekse Tragedie"
Οι ρακένδυτες Καρυάτιδες (οι οποίες εδώ στηρίζουν τον Παρθενώνα) εγκαταλείπουν τη θέση τους. Ο νέος ελληνισμός ανίκανος να ανταποκριθεί στην βαριά του κληρονομιά.

Κώστα Γαβράς, "Parthenon"
Video animation του για το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως που "λογοκρίθηκε" επειδή απεικονίζει ρασοφόρους να καταστρέφουν γλυπτά του το μνημείου.

Χάρρυ Κλυν, "Κάτω από τον Παρθενώνα"

Κάτω από τον Παρθενώνα
παίζουν Γιάννο και Παγώνα
Εσκιμώοι και Κινέζοι
Λάπωνες και Γιαπωνέζοι

Το μνημείο αποτελεί σύμβολο εθνικής ομοιογένειας και ιστορικής συνέχειας.

Active Member, "Θα 'θελα να 'μουν"

Θα 'θελα σκλάβος να 'μουν με μαστιγιές στη πλάτη,
να κουβαλάω μάρμαρα του Παρθενώνα,
πεισματάρης μαθητής του Σωκράτη,
και τυφλός χριστιανός κάπου στον πρώτο αιώνα.

Ο Παρθενώνας σε ένα περικείμενο που περιλαμβάνει τους Καστοριάδη, Πάμπλο, Ραφαηλίδη, Σωκράτη, Ξέρξη, Χατζηδάκη, Κοροβέση, Καζαντζάκη, Βάρναλη και άλλους.

xris O. , "Βόλτα στην Ακρόπολη"

Μπήκε και η xris O. στο Second Life (SL) και διάλεξε για πρώτο προορισμό τη χώρα - νησιά (region) GREECE , το SIM (νησί) Greece Athens. Σαν καλή τουρίστας έβγαλε μερικές φωτογραφίες απ΄ τον Παρθενώνα.

Minecraft Parthenon
Ο Παρθενώνας και εμείς πέρα από τις φυσικές μας υποστάσεις.

"Bring them back"
Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα είναι η περηφάνια μας. Είναι η ταυτότητα μας.
Είναι ό, τι μας συνδέει με το Ελληνικό Θαύμα.
Είναι δημιουργίες συνώνυμες με τις έννοιες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.

Βίντεο της καμπάνιας BRING THEM BACK στο οποίο συμμετέχουν γνωστά πρόσωπα: Έλενα Κατρίτση, Νίκος Φωκάς, Νίκος Αλιάγας ("International METAXA Brand Ambassador") και ξεκινά με την υποτιθέμενη κλοπή του Big Ben από έλληνα εκκατομυριούχο.

Λένι Ρίφενσταλ, "Ολυμπία", 1936
Η αισθητική εξιδανίκευση των μνημείων ως μια μορφή άκρως επικίνδυνης προπαγάνδας.

(κλικ στην εικόνα)

"Ακρόπολη στη Θεσσαλονίκη"
"Θου-Βου, Φαλακρός Πράκτωρ, Επιχείρησις Γης Μαδιάμ"

The Profiles, Destroy Acropolis

To 1982, το ελληνικό punk συγκρότημα THE PROFILES κυκλοφορεί το άλμπουμ "Brains Escaping" στο οποίο περιέχεται το τραγούδι "Destroy Acropolis"
Το αρχείο και όλο το άλμπουμ από την ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΙΒΩΤΟ

Earth Hour, Ο Παρθενώνας "σβήνει"

Το ανυπόφορο νεοελληνικό κιτς σε πρόσφατη θεατρική παράσταση του Δημήτρη Κολλάτου Το ελληνικό παραμύθι (Η Ελλάδα του Γιωργάκη)

Ο αληθινός Βομβιστής του Παρθενώνα

Αθήνα 28/10/2011

Ελλάδα - Είναι μεγάλη η σκιά του Παρθενώνα
"Εδώ είναι Ελλάδα και είναι αλλιώς / Μέσ' στης Ευρώπης το χειμώνα / Εδώ ο ήλιος μας παλιός / Είναι μεγάλη η σκιά του Παρθενώνα" ...
Το τραγούδι δημιουργήθηκε για τον διαγωνισμό στίχων του RealFM 97.8 για την εκπομπή "Πρωινές χειρηλασίες του Σαββατοκύριακου" του Γιάννη Καλαμίτση.

Οι ομιλίες από την εκδήλωση "Η βιογραφία της Ακρόπολης" στη Στέγη Γραμμάτων 29/2/2012

Η βιογραφία της Ακρόπολης - Αναστάσιος-Ιωαννής Μεταξάς from SGT Athens on Vimeo.

Η βιογραφία της Ακρόπολης - Δημήτρης Πλάντζος from SGT Athens on Vimeo.

Η βιογραφία της Ακρόπολης - Γιάννης Χαμηλάκης from SGT Athens on Vimeo.

Η βιογραφία της Ακρόπολης - Χρήστος Χρυσόπουλος from SGT Athens on Vimeo.

ΜΙΑ "ΑΛΛΗ" ΑΚΡΟΠΟΛΗ

2009-12-14T00:23:00.000-08:00

ΜΙΑ "ΑΛΛΗ" ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Τα μνημεία δεν είναι μόνο μουσειακοί χώροι "προστατευμένοι" από τη καθημερινή ζωή, αλλά μπορούν να αποτελέσουν ευεργετικούς πόλους δραστηριότητας εντός του αστικού χώρου, καθώς και πεδία ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας. Αρκεί να τα δούμε με "άλλα μάτια".

ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Με στόχο να λειτουργήσει πιλοτικά ποδηλατόδρομος γύρω από την Ακρόπολη πριν το καλοκαίρι, οι υπηρεσίες του δήμου Αθήνας βρίσκονται ήδη στη διαδικασία συλλογής πληροφοριών. Η πρόταση για τη δημιουργία δύο ποδηλατοδρόμων και δημοτικού συστήματος ενοικίασης κοινόχρηστων ποδηλάτων στην Αθήνα ήρθε από την παράταξη «Επιμένουμε Αθήνα» του Γιώργου Αμυρά.

http://www.gocar.gr/go-green/act-green/4701,Podhlatodromos_gyrw_apo_thn_Akropolh.html

ΤΟ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

H Ακρόπολη εκτός από σπουδαίο μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού, είναι και ένα σημαντικό μνημείο της φύσης. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της Αττικής.

http://www.arxaiologia.gr/site/content.php?artid=6009

Εθεωρείτο εξαφανισμένο είδος από την ελληνική και την παγκόσμια χλωρίδα για περισσότερο από έναν αιώνα. Κι όμως, η Micromeria acropolitana, το ενδημικό φυτό της Ακρόπολης που ζει μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο, ανακαλύφθηκε ξανά στον Ιερό Βράχο.

http://environmentalarchaeology.wordpress.com/2009/08/20/micromeria-acropolitana/

ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ "PARTHENONFRIEZE"

Στο parthenonfrieze.gr έχετε τη δυνατότητα να δείτε τη ζωφόρο του Παρθενώνα στο σύνολό της. Η παρουσίαση γίνεται μέσα από μια εφαρμογή που αναπαριστά το ανάπτυγμα της Ζωφόρου (βόρειο, νότιο, ανατολικό και δυτικό τμήμα) με λεπτομέρειες, και εμφανίζει αναλυτική περιγραφή, επιστημονικά τεκμηριωμένη, για κάθε λίθο της ξεχωριστά.

http://www.parthenonfrieze.gr/

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Η στενή σχέση των έργων της Ακρόπολης με την έρευνα, που έχει καθιερωθεί από την έναρξή τους το 1975, συνεχίζεται συστηματικά, καθώς επιβάλλεται από τη μεγάλη έκταση των επεμβάσεων και τις ιδιαίτερες ανάγκες που προκύπτουν κατά την εφαρμογή τους. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην εξασφάλιση προηγμένης τεχνολογίας, τόσο κατά την εκπόνηση των ερευνών, όσο και κατά την εκτέλεση των έργων, ιδιαίτερα όσον αφορά την οργάνωση και τη λειτουργία των εργοταξίων, την επιλογή των υλικών, καθώς και τον έλεγχο των υπό εκτέλεση εφαρμογών.

http://www.ysma.gr/

Όταν η "άλλη" ματιά αγνοείται:
"Παλαιές αντιλήψεις στο Νέο Μουσείο",
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27/2/2010
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_27/02/2011_433851

MEDIEVAL SAI PROJECT

On the other hand, the argumentation on the basis of esthetic criteria is ideologically dangerous, since beauty is rather a subjective issue, while the whole matter of the classical esthetics, with a utopian (thus non-existing) purified space to promote the absolute beauty of the white marble skeletons of the Greek temples is a thorny topic that has been discussed, since the aphorisms of the dada period, recently too by various novelists of the last generation of Greek literature: Christos Chrysopoulos, Takis Theodoropoulos, Vassilis Gouroyannis (as presented in a fine critic by M. Theodosopoulou titled “Under the heavy shadow of the Parthenon”

Green Energy and Greek Archaeology

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ (1944-1972)

2009-12-13T02:11:00.000-08:00

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (1944-1972)

Στιγμιότυπα από το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο

Εορτασμός της Ημέρας Πολεμικής Αρετής Ελλήνων, της Ημέρας του Εφέδρου Πολεμιστή και της 22ης επετείου της μάχης Γράμμου- Βίτσι (Αύγουστος 1949) παρουσία του Αντιβασιλέα Γεώργιου Ζωιτάκη στην Αθήνα

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=3360&thid=11822

Περίληψη

Εορτασμός της τριπλής εορτής της Ημέρας Πολεμικής Αρετής Ελλήνων, της Ημέρας του Εφέδρου Πολεμιστή και της 22ης επετείου της μάχης του Γράμμου- Βίτσι (Αύγουστος 1949) με έπαρση της ελληνικής σημαίας στο βράχο της Ακρόπολης. Ακολουθεί δοξολογία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, στην οποία παρίστανται ο Αντιβασιλέας Γεώργιος Ζωιτάκης και άλλοι επίσημοι. Στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη κατατίθεται στεφάνι από τον Υπουργό Πολιτισμού και Επιστημών Κωνσταντίνο Παναγιωτάκη.

Βρετανοί στρατιώτες στην Αθήνα μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς (Οκτώβριος 1944)

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=2940&thid=12397

Περίληψη

Ομάδα στρατιωτών της βρετανικής αποστολής ανεβαίνει συντεταγμένη στον Λυκαβηττό και την Ακρόπολη λίγο μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς (Οκτώβριος 1944). Πλήθος κόσμου υποδέχεται τα συμμαχικά στρατεύματα πανηγυρίζοντας για την απελευθέρωση σε μεγάλη διαδήλωση γύρω από την πλατεία Συντάγματος. Διακρίνονται πλακάτ του ΕΑΜ, καθώς και σημαίες της Ελλάδας, των συμμαχικών κρατών και άλλες με σφυροδρέπανα.

Έπαρση ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολη για την τριπλή εορτή της Ημέρας της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων, της Ημέρας Εφέδρων Πολεμιστών και της 23ης επετείου της μάχης Γράμμου-Βίτσι

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=1907&thid=5301

Περίληψη

Έπαρση της ελληνικής σημαίας από Εφέδρους Πολεμιστές στην Ακρόπολη για την τριπλή εορτή της Ημέρας της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων, της Ημέρας Εφέδρων Πολεμιστών και της 23ης επετείου της μάχης Γράμμου-Βίτσι.

Εορτασμός επετείου της απελευθέρωσης των Αθηνών από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής.

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=1066&thid=1312

Περίληψη

Εορτασμός της επετείου της απελευθέρωσης των Αθηνών από τις δυνάμεις κατοχής, στην Ακρόπολη, με έπαρση της ελληνικής σημαίας από τον Δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Ρίτσο.

Επιστροφή της εξόριστης κυβέρνησης στην Ελλάδα: Έπαρση της ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολη

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=3818&thid=16288

Περίληψη

Μέσα σε ενθουσιώδη ατμόσφαιρα ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου υψώνει στο βράχο της Ακρόπολης την ελληνική σημαία παρουσία του Βρετανού Αντιστράτηγου Ρόναλντ Μ. Σκόμπι, Ελλήνων και ξένων στρατιωτικών.

Τελετή έναρξης της αποστολής σχολικών βιβλίων προς επαρχιακές πόλεις με την παρουσία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Στυλιανού Παττακού στην Ακρόπολη

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=3298&thid=17371

Περίληψη

Τελετή έναρξης της αποστολής σχολικών βιβλίων (δημοτικής και μέσης εκπαίδευσης) προς επαρχιακές πόλεις, στο χώρο προ του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού, στο πλαίσιο της οποίας ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Στυλιανός Παττακός διανέμει συμβολικά σχολικά βιβλία σε μαθητές και μαθήτριες σχολείων των Αθηνών.

Επίσκεψη του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Σπύρου Άγκνιου στην Ακρόπολη

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=1200&thid=2623

Περίληψη

Επίσκεψη του Αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Σπύρου Άγκνιου στην Ακρόπολη. Ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Σπύρος Άγκνιου, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του και από άλλους επισήμους, ανεβαίνει στο λόφο της Ακρόπολης, όπου παρατηρεί τα διάφορα μνημεία. Ο Σπ. Άγκνιου, στο μουσείο της Ακρόπολης, παρατηρεί τα εκθέματα.

Φθορές στα αρχαιολογικά μνημεία της Ακρόπολης της Αθήνας.

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=1238&thid=3071

Περίληψη

Περιήγηση στα αρχαιολογικά μνημεία της Ακρόπολης της Αθήνας, τα οποία έχουν υποστεί φθορές εξαιτίας της παρόδου του χρόνου, της ρύπανσης της ατμόσφαιρας, των εκατομμυρίων επισκεπτών του ιερού βράχου και της επίδρασης του τεχνητού νυχτερινού φωτισμού.

1η Συνάντηση των Αθηνών.

http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=1311&thid=3505

Περίληψη

Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ και η Διάδοχος Ειρήνη προσέρχονται στην Ακρόπολη των Αθηνών προκειμένου να παραστούν στην εναρκτήρια συνεδρίαση της 1ης Συνάντησης των Αθηνών, στην οποία συμμετέχουν διακεκριμένοι επιστήμονες από διάφορες χώρες του κόσμου.

Δείτε περισσότερα στο: http://www.avarchive.gr/

“Unbuilding the Acropolis”

2009-12-12T10:37:00.000-08:00

“Unbuilding the Acropolis”

Professor Vassilios Lambropoulos
“Unbuilding the Acropolis in Greek Literature”
Εισήγηση στην Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, 07/23/2008

_________________________________________________________________________

“Whatever the Acropolis may be,

It doesn’t exist without us”

(Montis 1978: 22)

Do Greeks care about the Acropolis? If we look at their literature, we hesitate to answer. In both poetry and prose, the “sacred hill” appears very rarely, and when it does, it is usually an object of attack rather than admiration. Greek writers of the last two centuries seem profoundly uninterested in visiting or discussing the famous site. Given the importance of antiquity for modern Greek culture as well as the centrality of the Acropolis in the literature of travels to Greece, the literary stance is puzzling. This paper will offer an answer to the puzzle.

The Acropolis is one of the best-known and most-visited places in the world, a place that people recognize and admire even without ever visiting it. In addition to its ancient glory, it has acquired the aura of a modern topos that has been discursively and institutionally constituted. The Acropolis is a countersite in that it exists both in an archaeological location and in the collective imaginings of Western tradition – both in and outside history. The Acropolis evokes not only the classical Athenians who built it but also modern creators like Melville, Thackeray, Flaubert, Freud, Hofmannsthal, Woolf, Durrell, Malraux, Heidegger, Golding, Walcott, and Derrida who recorded their visits in literature, theory, and reflection. In marked contrast, it does not evoke contemporary Greeks. In turn, we find that Greeks do not exhibit a corresponding enthusiasm but instead something entirely different. The reason is that the “technology” of travel writing on Greece has disciplined them into oblivion.
[...]

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ

Professor Vassilios Lambropoulos
“Unbuilding the Acropolis in Greek Literature”
Susan Stephens and Phiroze Vasunia, eds.: Classics and National Culture, Oxford University Press, 2009.
Σχετικά με τον Βομβιστή του παρθενώνα στο άρθρο του καθ. Βασίλη Λαμπρόπουλου

_________________________________________________________________________

(κλικ στις εικόνες)

ΚΡΙΤΙΚΕΣ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

2009-12-11T00:07:00.003-08:00

ΚΡΙΤΙΚΕΣ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

ΚΡΙΤΙΚΗ του Χρίστου Παπαγεωργίου, "Index", (link)
ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ στην ¨Βιβλιοθήκη" 23/10/2010 (link)
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με τον Γιώργο Καρουζάκη στην "Ελευθεροτυπία" (link)
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με την Βασιλική Γεωργά στο FAQ (link)
ΚΡΙΤΙΚΗ της Λώρης Κέζα στο "Βήμα" (link)
ΚΡΙΤΙΚΗ της Ελισάβετ Κοτζιά στην "Καθημερινή" (link)
ΑΡΘΡΟ "Να ανατινάξουμε στ' αλήθεια τον Παρθενώνα;" "Βιβλιοθήκη" (link)
ΣΧΟΛΙΟ της Τίνας Μανδηλαρά για το blog και το ebook του "Βομβιστή" (link)
ΚΡΙΤΙΚΗ του Κωστή Παπαγιώργη στο "Αθηνόραμα" (link)
ΑΡΘΡΟ του Δημήτρη Αναστασόπουλου στο "7" της Ελευθεροτυπίας (link)
ΣΧΟΛΙΟ για την εμπλουτισμένη ηλεκτρονική έκδοση στο blog "Ηλεκτρονικός αναγνώστης" (link)
ΚΡΙΤΙΚΗ του Λουκά Θεοχαρόπουλου στο http://www.critique.gr/ (link)
ΣΧΟΛΙΟ της Ρούλας Γεωργακοπούλου στα ΝΕΑ (link)
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με την Παυλίνα Εξαδακτύλου στον Αγγελιοφόρο (link)
ΣΧΟΛΙΟ του Ίκαρου Μπαμπασάκη στο ΔΙΑΒΑΖΩ (link)
ΚΡΙΤΙΚΗ της Λίνας Πανταλέων, "Δεκαεφτά χιλιάδες διακόσιες ογδόντα ώρες ονείρου", Νέα Εστία, τχ. 1841, Φεβρουάριος 2011 [link].
ΚΡΙΤΙΚΗ της Δέσποινας Μαργωμένου "Βέβηλα θραύσματα; - Μια αρχαιολογική ανάγνωση για τον Βομβιστή του Παρθενώνα", Athens Review of Books, τ.17, Απρίλιος 2011 [link].
ΣΧΟΛΙΟ του Γιάννη Πλιώτα στο blog "Σελίδα για άλλες σελίδες" [link].
ΣΧΟΛΙΟ του Λάμπρου Σκουζάκη στο blog "Πανδοχείο" για την αρχαιολογική ανάγνωση του "Βομβιστή" από τη Δέσποινα Μαργωμένου στην ARB του Απριλίου.[link].
ΚΡΙΤΙΚΗ από την Μάρη Θεοδοσοπούλου στην "Βιβλιοθήκη", 21/5/2011 [link].
ΑΡΘΡΟ του Λάμπρου Σκουζάκη στο blog "Πανδοχείο", [link].
Αναδημοσίευση στο MIC, [link].
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Λάμπρο Σκουζάκη, [link].
ΚΡΙΤΙΚΗ από τον Κων/νο Μπούρα στο "INDEX", τ.46 [link].
ΑΡΘΡΟ του Ηλία Μαγκλίνη στην "Καθημερινή", [link].
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ του Σιδέρη Ντιούδη στο http://www.humantraffic.gr, [link]
ΑΡΘΡΟ του Yann Plougastel στην Monde, [link] και [link]
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ στο blog της Ασημίνας Ξηρογιάννη [link]
Ο "Βομβιστής" στην επιλογή βιβλίων για τον χειμώνα από την Athensvoice [link]
Ο "Βομβιστής" στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης 2011 [link]
O "Βομβιστής" guest editor στο Maribor 2012 [link] (Αγγλικά).
ΑΡΘΡΟ της Μαίρης Αδαμοπούλου στα ΝΕΑ για την εκδήλωση "Η βιογραφία της Ακρόπολη" στη "Στέγη Γραμμάτων" [link]
ΣΧΟΛΙΟ του Γιάννη Καρνεσιώτη στο μπλογκ ASTEROID για την εκδήλωση "Η βιογραφία της Ακρόπολη" στη "Στέγη Γραμμάτων" [link]

More chrissopoulos

Open publication - Free publishing - More chrissopoulos

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

2009-12-10T03:57:00.000-08:00

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
κλικ στις εικόνες και τους συνδέσμους

Ο Παρθενώνας στην επικαιρότητα: Photoblog
"Pick your Parthenon" - 1241 εικόνες του Παρθενώνα: FotoSearch

Projects (κλικ στις εικόνες)

Blogs

Βιβλιογραφία (Βιβλία). Τα links οδηγούν σε βιβλιογραφικές πληροφορίες.

ELEANA YALOURI, The Acropolis: Global Fame, Local Fame, Berg, 2001.
YANNIS HAMILAKIS, The Nation and its Ruins: Antiquity, Archaeology, and National Imagination in Greece, Oxford University Press, 2007.
SUSAN STEPHENS & PHIROZE VASUNIA (eds.), Classics and National Culture, Oxford University Press, 2009.
ARGYRO LOUKAKI, Living Ruins, Value Conflicts, Ashgate, 2008.
DIMITRIS DAMASKOS & DIMITRIS PLANTZIS (eds), A singular antiquity : archaeology and Hellenic identity in twentieth-century Greece, Benaki Museum, 2008.
Ι. Θ. ΚΑΚΡΙΔΗ, Οι αρχαίοι Έλληνες στη νεοελληνική λαϊκή παράδοση, ΜΙΕΤ, 1997.
ALBRECHT DIHLE, Οι Έλληνες και οι ξένοι, Οδυσσέας, 1998.
FRANK LENTRICCHIA and JODY McAULIFFE, Crimes of Art and Terror, University of Chicago Press.
MATTI HYVARINEN & LISA MUSZYNSKI, (eds.), Terror and the Arts – Artistic, Literary and Polirical Interpretations of Violence from Dostoyevsky to Abu Ghraib, Palgrave Macmillan, 2008

Βιβλιογραφία (Άρθρα). Τα links οδηγούν κατευθείαν στα κείμενα.

Pedro Lagoa, The archive on Destruction, συνέντευξη στον Χριστόφορος Μαρίνος, Kaput, http://www.meatspaceart.org/.
Yannis Hamilakis, The other Parthenon, Antiquity and National Memory at Makronisos, Project MUSE.
Αθηνά Βογιατζόγλου, Οι ποιητές για τον Παρθενώνα, ΑΥΓΗ, 19/07/2009.
Θοδωρής Χιώτης, Μια φαντασμαγορία της ζωής στην πόλη της Αθήνας: Έξι νύχτες στην Ακρόπολη - Γιώργος Σεφέρης, openLit, ΕΑΠ.
Δημήτρης Τζιόβας, Ελληνικότητα και γενιά του '30, Cogito.
Χρήστος Γιανναράς, Mε Παρθενώνα αλλά χωρίς γλωσσική συνέχεια, "Καθημερινή", 9/4/2006
D. Tziovas, Beyond the Acropolis: Rethinking Neohellenism, Journal of Modern Greek Studies, 2001 (Project MUSE)
M. L. Papalas, Greek surrealism: from its roots in French surrealism to the poetry of Calas, Engonopoulos, and Embeirikos, Ohio State University, 2002 (Full text MA thesis)
Constantine Sanidis, Two Tales of One City: Cultural Understanding and the Parthenon Scupltures, (Academia.edu)
Yannis Hamilakis, Indigenous Hellenisms/indigenous modernities, In G. Boys-Stones, B. Graziosi and Ph. Vasunia (eds), The Oxford Handbook of Hellenic Studies. Oxford: OUP, pp. 19-31. (Academia.edu)
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου-Βενετάς, Η Ακρόπολη της Αθήνας: Βιωματικές αξίες ενός μνημειακού συνόλου, Αρχαιολογία, τ.70, 3/1999 (PDF)
Χρήστος Μπουλώτης, Η αρχαιότητα στη διαφήμιση, Αρχαιολογία, τ.27, 6/1988 (PDF)
Χρήστος Χρυσόπουλος, To "κογκνιταριάτο" και η ιεράρχηση της πληροφορίας, Ηλεκτρονικός Αναγνώστης, 5/8/2011
Χρήστος Χρυσόπουλος, Ο Χάιντεγγερ στον Παρθενώνα, poeticanet, τεύχος 14, Μάρτιος 2011.
Δημήτρης Πλάντζος, «Il n’y a pas de hors-texte»: το Μουσείο της Ακρόπολης και τα απόνερα του ιδεαλισμού, Τετράδια Μουσειολογίας, 7/2010, 23-29.
Δημήτρης Πλάντζος, Κλασικιστές δίχως έθνος, Athens Review of Books, 9/2011, 27-30 .

Blogs & Net-talk. Τα links οδηγούν κατευθείαν στα κείμενα.

Historians Admit To Inventing Ancient Greeks

http://www.theonion.com/articles/historians-admit-to-inventing-ancient-greeks,18209/

Evliya Visits the Acropolis

http://surprisedbytime.blogspot.com/2010/01/evliya-visits-acropolis.html

1668: The Parthenon as Monster Manual

http://archaeopop.blogspot.com/2010/03/parthenon-1668.html

LA DESTRUCTION DU PARTHENON

2009-12-09T03:19:00.000-08:00

Ο Γαλλικός τύπος για την έκδοση του "Βομβιστή" από τον εκδοτικό οίκο Actes Sud

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

2009-12-05T21:17:00.005-08:00

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΤA NEA 09/03/2012

Ηλίας Κανέλλης: "Τα μάρμαρα"
«Δυστυχώς για μας, σε πολλές περιπτώσεις καθήσαμε πάνω στα μάρμαρα. Κλωσσώντας τα, όμως, και αναπαράγοντας το κλισέ της σπουδαίας καταγωγής, απλώς υποτιμήσαμε τις σημερινές δυνατότητές μας. Ευτυχώς για μας, το brand της κλασικής αρχαιότητας συνεχίζει να είναι το πιο αναγνωρίσιμο σήμα της σύγχρονης Ελλάδας στον κόσμο. Που σημαίνει ότι, σε πολύ μεγάλο βαθμό, μας σώζουν οι αρχαίοι - διότι αν περιμέναμε να σωθούμε μόνοι μας...».

[Διαβάστε περισσότερα: link]

ΤΟ ΒΗΜΑ 09/01/2012

Γερ. Γιακουμάτος: "Νοικιάστε την Ακρόπολη"
«Αντί να κοπεί ο μισθός και η σύνταξη, καλύτερα να ενοικιάσει η πολιτεία την Ακρόπολη και όχι μόνον. Να ενοικιάσει όλους τους αρχαιολογικούς χώρους, τους Δελφούς, τον Ναό του Απόλλωνα, όλους και μάλιστα τώρα».

[Διαβάστε περισσότερα: link]

ATHENS VOICE 23/11/2011
Μανόλης Κορρές - "Το μανιφέστο της αισιοδοξίας"

Ακόμη και χωρίς τον περίκλειο Παρθενώνα και τα άλλα ανυπέρβλητα αριστουργήματα της κλασικής εποχής, δηλαδή μόνο τα ερείπια των ναών της αρχαϊκής εποχής και τα προγενέστερα αυτών μυκηναϊκά τείχη, η Ακρόπολη και πάλι θα αποτελούσε το σπουδαιότερο μνημειακό σύνολο της χώρας.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

ΗΜΕΡΙΣΙΑ 8/11/2011
Πανό με σύνθημα "Αντίσταση-Resistance" στην Ακρόπολη

«Σήμερα, εν αναμονή του νέου πρωθυπουργού, αποφασίσαμε να αναρτήσουμε ως Νεολαία ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και μαζί με φοιτητές-τριες, εργαζόμενους-ες, άνεργους-ες ένα μήνυμα αντίστασης απέναντι στην αντιδημοκρατική συναίνεση των αντιδραστικών πολιτικών δυνάμεων για τη συνέχιση του πολέμου ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία».

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Σπύρος Μοσκόβου, DW, 22/7/2010

Παρθενώνας και νεοελληνικά ανομήματα

Οι τεχνοκριτικοί και οι αρχαιομαθείς των μεγάλων γερμανικών εφημερίδων καταπιάνονται τώρα με αυτή τη σημασιολογική μεταστροφή των συμβόλων [...] Σύμβολα κάποτε μιας σεπτής μακαριότητας που στον καιρό της δημοσιονομικής πανούκλας μετατράπηκαν σε σύμβολα μιας ακατάσχετης κατάρρευσης.

[Διαβάστε περισσότερα: link]
[Ακούστε το ρεπορτάζ σε mp3: link]

Τάκης Θεοδωρόπουλος, TΑ ΝΕΑ, 28/6/2010

Σκέψεις μέσα στα ερείπια

Πώς είναι δυνατόν μια ομάδα ανθρώπων να εισβάλλει με την ησυχία της στον αυστηρά φυλασσόμενο χώρο της Ακρόπολης για να κρεμάσει ανενόχλητη δύο τεράστια πανό από τα τείχη; Αραγε οι φύλακες τους ρώτησαν πού πάνε, τους ζήτησαν ενδεχομένως να πληρώσουν εισιτήριο... ;

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Μαίρη Αδαμοπούλου, TΑ ΝΕΑ, 29/8/2011

Η Βιρτζίνια Γούλφ στην Ακρόπολη

"Όταν ξημέρωσε πήγε ο καθένας μας στο κατάλληλο παράθυρο κι είδαμε από το σκοτάδι να αναδύεται ένας βράχος. Σκούρος κι αυλακωτός από τις σκιές, πάνω του υπήρχαν δύο συστάδες κιόνων, μία σκούρα όπως ο βράχος και μία λευκή και λεπτεπίλεπτη. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν κι άλλοι κίονες, αλλά ξέραμε ότι εκείνες οι σκούρες ήταν το απάνθισμα του χώρου, ο Παρθενώνας".

[Διαβάστε περισσότερα: link]

TO BHMA, 2/6/2010

Ασπρόμαυρες καρτ ποστάλ από την Ελλάδα

Παρουσίαση έρευνας με τίτλο: «Η χρήση της αρχαιότητας σε πρώιμες τουριστικές φωτογραφικές απεικονίσεις» στο Μουσείο Μπενάκη.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Άτιτλο του Γιώργου Μακρή από τα
"Γραπτά Γιώργου Μακρή" σε επιμέλεια Ε. Χ Γονατά.

TO BHMA, 27/4/2011
"Ακρόπολη, 27 Απριλίου 1941. Ποιος θυμάται τον Κουκίδη;"

Ηταν σαν σήμερα πριν από εβδομήντα χρόνια, όταν η Βέρμαχτ έμπαινε στην Αθήνα. Ηταν Κυριακή του Θωμά, η μέρα που ενέπνευσε και τη «Συννεφιασμένη Κυριακή», το μέγα τραγούδι του Τσιτσάνη.

[Διαβάστε περισσότερα: link]
[Περί της "υποθέσεως Κουκίδη" link]

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 4/3/2011
"Μετόπες εντειχισμένες"

Οι αρχαιολόγοι μέχρι τώρα πίστευαν ότι οι νότιες μετόπες έχουν καταστραφεί από την έκρηξη Μοροζίνι (1687). Τα νέα ευρήματα αποδεικνύουν ότι κομμάτια του ναού έπεσαν στο εσωτερικό του και συγκεντρώθηκαν αργότερα για να ενσωματωθούν στο τείχος.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27/2/2010
"Παλαιές αντιλήψεις στο Νέο Μουσείο"

Δημιουργήσαμε μια ξενάγηση επιλέγοντας τα σημαντικότερα εκθέματα με τη βοήθεια αρχαιολόγων. Η Apple ανέβασε την εφαρμογή μας στην ιστοσελίδα της και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να την αγοράσουν έναντι ενός συμβολικού ποσού. Πήραμε καλές κριτικές. Ενα χρόνο αργότερα, το Μουσείο της Ακρόπολης μας απάντησε ότι δεν ενδιαφέρεται να συνεργαστεί μαζί μας.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Deutsche Welle, 7/1/2011
"...σαν αντίκρουση στο σήμερα με τις σκαιές σκιές του που σέρνονται παντού στην ελληνική πρωτεύουσα".

Ανάμεσα στο γαλάζιο του ουρανού και το λευκό του μάρμαρου ξεπηδά εκείνο το συναίσθημα ευτυχίας που προκαλούσε ανέκαθεν η αρμονία των κλασσικών κτισμάτων. Και τώρα αυτό το ναΰδριο, τόσο μικρό σε σύγκριση με τον Παρθενώνα, παρουσιάζεται σαν τέλεια ενσάρκωση όλης της νοσταλγίας για την Ελλάδα, από την εποχή του Βίνκελμαν μέχρι σήμερα.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 29/12/2010
"Ευχές αντίστασης και ξεσηκωμού με την ηλεκτρονική κάρτα του ΚΚΕ"

Το ξημέρωμα της Τρίτης, 4 Μάη του 2010, βρήκε το βράχο της Ακρόπολης στολισμένο με δυο τεράστια πανό του ΚΚΕ με το σύνθημα «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε», γραμμένα στα ελληνικά και τα αγγλικά.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

LE MONDE, 27/12/2010

"Οι συμβασιούχοι στην Ακρόπολη “σκαρφάλωσαν” στην τέταρτη θέση"

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν έως τώρα, από on-line ψηφοφορία που διοργανώνει έκδοση της εφημερίδας «Le Monde» η η κατάληψη της Ακρόπολης από τους συμβασιούχους του υπουργείου Πολιτισμού κατακτά την τέταρτη θέση ανάμεσα στις οχτώ σημαντικότερες οργανωμένες διαμαρτυρίες που σημειώθηκαν το 2010".

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Ο 'Άγιος Βασίλης πετά πάνω από τον Παρθενώνα. 24/12/2010
Βίντεο του Βορειοαμερικανικού Επιτελείου Αεροδιαστημικής Άμυνας (NORAD).
"...Santa loves it so much here because of all that history".

Γιάννης Κουνέλης, ΤΑ ΝΕΑ, 26/12/2010
"... βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας: είναι ο Παρθενώνας".

Για την ουμανιστική δύναμη που εκπέμπει το έργο του, απάντησε στην συνομιλήτρια του: «Ο ουμανισμός τις τελευταίες δεκαετίες βρίσκεται σε κρίση. Απαιτεί πάντα ένα μέτρο κι αυτό βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας: είναι ο Παρθενώνας. Κι αυτό είναι το μέλλον δεν είναι το παρελθόν».

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Γιώργης Γιατρομανωλάκης, ΤΑ ΝΕΑ, 23/12/2010
"Στην κορυφή του Βράχου, ο λεηλατημένος Ναός. Άφωνος".

...Στην κορυφή του Βράχου, ο λεηλατημένος Ναός. Αφωνος. Δεξιά και αριστερά διακρίνονται άνθρωποι να κρατούν σημαίες. Στα πόδια του Ναού, στη ράχη του Βράχου, κρέμεται το προϊόν [...] Οικειοποιείται τη θέση του Ναού. Αποκτά τεράστια εμπορική αξία.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Garth Fowden, ερευνητής, Εθνικό ΄Ιδρυμα Ερευνών, 28/12/2010 και 11/1/2011
"Είμαστε κληρονόμοι μιας φονταμενταλιστικής αντιμετώπισης της Ακρόπολης..."

Είμαστε κληρονόμοι μιας φονταμενταλιστικής αντιμετώπισης της Ακρόπολης, που ξεκινά αμέσως μετά την απελευθέρωση, 31 Μαρτίου 1833, και οδηγεί στην αφαίρεση σχεδόν κάθε στοιχείου που σχετίζεται με την χριστιανική ή την ισλαμική φάση. Για χάρη της εκκολαπτόμενης νέας Ευρώπης, που σιγά-σιγά ξεχνά τις κλασικές ελληνορωμαϊκές της ρίζες, ενώ βρίσκεται αντιμέτωπη με την παρουσία του Ισλάμ, ξανά εντός των τειχών, θα επιχειρήσουμε μια καινούργια προσέγγιση σ’ ένα μνημείο που υποτίθεται ότι το γνωρίζουμε καλά.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Χρυσούλα Παπαδιέλη, Deutsche Welle, 16/12/2010
"... Να τα ξαναδούμε από μία άλλη οπτική γωνία, όχι απλώς ως κάτι όμορφο, αισθητικά άψογο"

«Δεν είναι μόνο ο Παρθενώνας, είναι και το πώς λειτουργεί ο χώρος γύρω από τον Παρθενώνα. Δεν είναι μόνο οι Δελφοί, αλλά πώς διαφυλάσσεται το περιβάλλον γύρω από τους Δελφούς. Και βεβαίως πρέπει να συνδεθούν με κάποια έννοια ή συμβολισμό. Ο Παρθενώνας, η Αγορά της Αθήνας για παράδειγμα είναι η Αγορά της δημοκρατίας. Μπορούν να συνδεθούν πάρα πολλά μνημεία δικά μας. Απλώς πρέπει να τα ξαναδούμε αυτά τα μνημεία κι αυτό είναι για μένα η μεγάλη πρόκληση. Να τα ξαναδούμε από μία άλλη οπτική γωνία, όχι απλώς ως κάτι όμορφο, αισθητικά άψογο» επισημαίνει η κ.Παλιαδέλη.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

Μ. Μαργωμένου, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 4/12/2010
Ο Παρθενώνας, το θωρηκτό Αβέρωφ, το Ηρώδειο... η τηλεοπτική θεαματικότητα.

Το 2008 η Τζένιφερ Λόπεζ ανέβασε το μπουντουάρ της στην Ακρόπολη, για να φωτογραφηθεί ως Καρυάτιδα, αλλά η Μαρία Δαμανάκη σκανδαλίστηκε και σήκωσε επανάσταση. Το 2007, η Εύα Στεφανή κόντεψε να υποστεί μοίρα Αθανασίου Διάκου όταν στην έκθεση Art Αθήνα παρουσίασε πλάνα της Ακρόπολης εναλλάξ με μια χαριτωμένη κυρία σε κατάσταση αυτοϊκανοποίησης. Και το 1999, το έθνος ξεσηκώθηκε επειδή το Βρετανικό Μουσείο επέτρεψε να κάνουν οι διαπρεπείς καλεσμένοι του πάρτι δίπλα στα Ελγίνεια. Αλλά, όπως είχε πει και η Nelly, που το 1928 δέχθηκε την πρώτη ομοβροντία εθνικών πυρών επειδή φωτογράφισε στην Ακρόπολη μια γυμνή χορεύτρια, «εγώ το θεώρησα φυσικό να φωτογραφίσω ένα γυμνό στις αρχαίες κολώνες». Και ο ελληνισμός το θεώρησε φυσικό να την κατακεραυνώσει…

[Διαβάστε περισσότερα: link]

ΝΑΥΤΙΛΟΣ, Ελευθεροτυπία, 29/11/2010

"Έφριτταν οι παρθένες πέννες με την ανάρτηση πανώ στην Ακρόπολη".

Εφριτταν οι παρθένες πέννες με την ανάρτηση πανώ στην Ακρόπολη. Κι ωρύονταν για την «εικόνα της χώρας που αμαυρώνεται». Τώρα που τα πανώ «έγειραν» τον Πύργο της Πίζας, τσιμουδιά οι παρθένες (και πρόθυμες να προσυπογράφουν Μνημόνια και Σχέδια Ανάν) πέννες. Ομως, πριν «βεβηλωθεί» η Ακρόπολη, ο Πύργος του Αϊφελ, το Μπιγκ Μπεν, το Κολοσσαίον και όλα σχεδόν τα μνημειακά εμβλήματα της γηραιάς Ευρώπης έχουν κατά καιρούς επίσης «βεβηλωθεί» με συνθήματα και πανώ πολιτών που διαμαρτύρονται ή αγωνίζονται. Κι αυτό το γνώριζαν οι παρθένες πέννες, δουλειά τους όμως είναι να ψεύδονται. Διότι αν τυχόν αναρτηθούν και πάλι συνθήματα στην Ακρόπολη και πάλι οι παρθένες πέννες θα ωρύονται, κάνοντας πάλι ότι δεν γνωρίζουν, διότι όχι μόνον ψεύδονται, αλλά διότι η δουλειά της προπαγάνδας είναι να επαναλαμβάνει τα ψέματα. Τέλος, το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε: ο Παρθενώνας είναι ο ίδιος δήλωση της δημοκρατίας για ισονομία και ισηγορία. Δεν τον προσβάλλουν τα πανώ και τα συνθήματα, αλλά οι παρθένες πέννες με τα ψεύδη και την προπαγάνδα τους.

[Διαβάστε περισσότερα: link]

LIFO 10/11/2010 Ο Δημήτρης Δημητριάδης κατά τη διάρκεια του Marathon Project
"Πολιτισμός είναι η κάλυψη του κενού ανάμεσα σε Εμάς και τους Έλληνες"

«Πολιτισμός είναι η κάλυψη του κενού ανάμεσα σε Εμάς και τους Έλληνες», λέει ξαφνικά και ολέθρια o Δημήτρης Δημητριάδης κατά την διάρκεια της συνέντευξης/παρουσίασής του στο κατάμεστο καφενείο του Μουσείου της Ακρόπολης. Και συνεχίζει: «Η θέα αυτή (σ.σ. η θέα της Ακρόπολης) δεν είναι εγγύηση (εθνικής) ταυτότητας. Σήμερα όλα τα πράγματα μοιάζει να έχουν τελειώσει, φτάνει να το αποδεχτούμε και να δούμε την ταυτότητά μας σε μηδενική αρχή». [...] «Η Σάρα Μόρις ομολόγησε ότι δεν μπορεί να μη σκέφτεται το Λας Βέγκας κάθε φορά που βλέπει τη φωτισμένη Ακρόπολη έτσι όπως φαντάζει από το Μουσείο, θα έκαναν τον Γιώργο Μάκρη και τους σαμποτέρ των αρχαίων μνημείων μάλλον ευτυχισμένους, εάν ήταν ακόμη μαζί μας».

[Διαβάστε περισσότερα: link]

16/11/2010 Ο Ηλίας Ψινάκης στην πρώτη του ενφάνιση ως Δημοτικός Σύμβουλος φωτογραφίζεται στην Ακρόπολη

ΤΟ ΒΗΜΑ, 14/11/2010, Συνέντευξη του Ρόντερικ Μπήτον
"...κάτι νέο εκεί όπου κάποτε υπήρχαν μόνο ερείπια"

«Σκέφτομαι μερικές φορές βλέποντας τα τουριστικά καταστήματα στην Πλάκα, όλους αυτούς τους Παρθενώνες, τους Περικλήδες,τις περικεφαλαίες,ότι αυτή είναι μια τετριμμένη εικόνα μιας σημερινής Ελλάδας που δεν είναι στην πραγματικότητα η σημερινή! Η νεότερη Ελλάδα έχει τα δικά της επιτεύγματα σε τέχνες και επιστήμες.Το μεγαλύτερο ίσως να είναι ακριβώς η οικοδόμηση μιας συλλογικής συνείδησης γύρω από μια ιδέα της αρχαιότητας η οποία συγκροτείται από την Επανάσταση και εντεύθεν.Και βρίσκω ιδιαίτερα εντυπωσιακή τη δημιουργία αυτής της Ελλάδας,η οποία είναι ταυτόχρονα αρχαία και βυζαντινή αλλά και σύγχρονη, σημερινή,κάτι νέο εκεί όπου κάποτε υπήρχαν μόνο ερείπια».
[Διαβάστε περισσότερα: link]

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - PLUS. Συνέντευξη του Νάνου Βαλαωρίτη. 28/10/2010
"Ο Παρθενώνας μας καταπιέζει"

[Ο Θανάσης Νιάρχος αποκρίνεται στον Νάνο Βαλαωρίτη: link]

FORUM

2009-12-01T03:39:00.000-08:00

Γίνετε ελεύθερα μέλος του Google Group και ξεκινήστε μια συζήτηση με αφορμή το βιβλίο.
Πείτε τη γνώμη σας.

(κλίκ στην εικόνα)