dreamer

2010 - എന്‍റെ വായനാനുഭവങ്ങള്‍

2011-01-31T13:15:00.003+05:30

2010 എന്‍റെ വായനയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു മോശം വര്‍ഷമായിരുന്നു, മുന്‍ വര്‍ഷങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുംബോള്‍ .

എങ്കിലും വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും എഴുതണം എന്ന് തോന്നി. എന്നായിരുന്നു വായന ഒരു ആവേശമായി എന്നില്‍ ആവേശിച്ചത് എന്നെനിക്കു ഓര്‍മ്മയില്ല. ഏകാന്തമായ, മറ്റൊന്നും ചെയ്യുവാനില്ലാത്ത, ഉറക്കമില്ലാത്ത ബാല്യ കൌമാരങ്ങള്‍ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. അന്നെവിടെയോ ആവണം ഒരിക്കലും വിട്ടു പിരിയാത്ത കൂട്ടുകാരായി എനിക്ക് പുസ്തകങ്ങളെ കിട്ടിയത്. അങ്ങിനെയാവണം ഒരു കുഞ്ഞു വെളിച്ചത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ ഇരുന്നു ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടും കേട്ടിട്ടും ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലൂടെയും ജീവിതങ്ങളിലൂടെയും മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിലൂടെയും സഞ്ചരിച്ചു തുടങ്ങിയത്. രാവേറെ ചെന്നതറിയാതെ പുലരും വരെ വായിച്ചിരുന്നു നനുത്ത തണുപ്പിലൂടെ ഏതോ ലോകത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നിരുന്ന കാലങ്ങള്‍ .

ഐടി മേഖലയിലെ 'നോണ്‍ ടെക്നിക്കല്‍ ' വായന എന്നത് എങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരെ ചവിട്ടി താഴ്ത്തി വിജയിയാകാം എന്നും, എങ്ങിനെ മികച്ചൊരു അഭിനെതാവാകാം എന്നും, പിന്നെ നിങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ ജീവിക്കണം എന്ന് മറ്റാരോ പറഞ്ഞു തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളും ആണ്. ഒരിക്കല്‍ പോലും ഇവ വായിക്കണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടേ ഇല്ല. അത് വായിക്കുന്നവരോട് എനിക്കുള്ള അതെ പുച്ഛം തന്നെയാണ് അവര്‍ക്ക് എന്നോടും ഉള്ളത് എന്നറിയുകയും ചെയ്യാം.

കഴിഞ്ഞൊരു ദിവസം ഒരു മഹതി എന്നെ ഉപദേശിച്ചത് പോലെ 'Don't waste your time and money for books. Reading books is an utter waste of time. Go out with some girls. Be a party animal. Your attitude towards life will change'. മഹതീ, ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരവരുടെ ശരികള്‍ . പാര്‍ട്ടി എന്ന പേരില്‍ വെളിവില്ലാതെ തുണിയഴിച്ച് തുള്ളുന്നതില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ആനന്ദം എനിക്ക് മറ്റു എന്തിലോക്കെയോ... തന്റേതു മാത്രമാണ് ശരി എന്ന് പറയുന്നിടത്താണ് നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ തെറ്റുന്നത്. നിങ്ങളും ഞാനും ഒന്നിച്ചു ഈ ലോകത്തില്‍ വെള്ളം കയറാത്ത കള്ളികളില്‍ ആയിരിക്കുംപോളും ചില കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകളും ആയി ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നതിനാല്‍ നാം സാമൂഹിക ജീവികള്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇവറ്റകളോട് തര്‍ക്കിച്ചു സമയം കളയുന്നതിലും നല്ലത് മൂട്ടില്‍ കുഞ്ഞിരാമന്റെ പശു, തന്റെ പുറത്തിരിക്കുന്ന കൊക്കിനെ ഇത്തിരിപ്പോന്ന വാലു കൊണ്ട് ഓടിച്ചു കളയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് നോക്കിയിരിക്കുന്നത് ആണെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടും ഞാന്‍ സ്ഥലം വിട്ടു.

സ്വന്തം കുഞ്ഞു കരയുന്നത് ഒരു ശല്യമായത് കൊണ്ട് ear plug വെച്ച് കിടന്നുറങ്ങുന്ന, ear plug ന്റെ കഷണം ചെവിയില്‍ ഇരിക്കുന്നത് അറിയാതെ കേള്‍വിക്കുറവിന്റെ പേരില്‍ ഡോക്ടറെ കാണാന്‍ പോകുകയും ചെയ്യുന്ന ഇവര്‍ എങ്ങിനെയാണാവോ സമയം ഫലപ്രദമായി വിനിയോഗിക്കുന്നത് ?

വെള്ളരിക്കുണ്ട് എന്ന എന്‍റെ ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു പഴയ വായന ശാല ഉണ്ട്. സഹൃദയ വായനശാല. പണ്ട് പണ്ടവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നു പോകാന്‍ പേടിയായിരുന്നു. നിറയെ കാട് പിടിച്ചു മരങ്ങളും. ചീവീടിന്റെ ശബ്ദവും. പിന്നെ എന്‍റെ കൌമാരത്തില്‍ എങ്ങോ വെച്ച് എന്‍റെ ഏറ്റം പ്രിയപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒന്നായി മാറി അവിടം. എല്ലാ വായനശാലകളെയും പോലെ തൊഴില്‍ ഇല്ലാത്ത ചെറുപ്പക്കാരുടെ സമ്മേളന സ്ഥലമായി നാട്ടുകാര്‍ കണ്ടിരുന്ന അവിടം. ഞായര്‍ ബുധന്‍ വെള്ളി ദിവസങ്ങളില്‍ ആയിരുന്നു അത് തുറന്നിരുന്നത്. രെണ്ടും മൂന്നും പുസ്തകങ്ങള്‍ എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി വായിച്ചു തീര്‍ന്നു ഈ ദിനങ്ങള്‍ വരുവാനായി കാത്തിരുന്ന കാലങ്ങള്‍ . നാട് വിട്ടപ്പോളാണ് ഞാന്‍ അറിയുന്നത് മലയാളത്തില്‍ വായിക്കണം എന്ന് കൊതിച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങള്‍ മിക്കതും ഞാന്‍ വായിച്ചു തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു എന്ന്. പിന്നെയാണ് English വായനയിലേയ്ക്ക് കടന്നത്‌. പിന്നെ കയ്യില്‍ അല്പം കാശുണ്ടായപ്പോള്‍ പുസ്തകങ്ങള്‍ സ്വന്തമായി വാങ്ങിച്ചു തുടങ്ങി. സ്വന്തമായി വാങ്ങിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്. അവ അലമാരയില്‍ ഭംഗിയായി ഇരിക്കും, നമ്മുടെ തന്നെയാണല്ലോ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും വായിക്കാമല്ലോ എന്ന്. അതെ സമയം കടം വാങ്ങിച്ചൊരു പുസ്തകം അയാള്‍ ഇന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു ചോദിക്കാം എന്ന പേടിയോടെ നിങ്ങള്‍ വായിച്ചു തീര്‍ക്കുകയും ചെയ്യും. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം വീട് മാറേണ്ടി വന്നപ്പോളാണ്‌ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പെട്ടികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത് പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് ആണെന്ന്.

പഠിക്കാനായി ഹോസ്റെലുകളില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളില്‍ പഠിക്കാനുള്ള പുസ്തകങ്ങളെക്കാലും ഞാന്‍ വായിച്ചത് സാഹിത്യവും ആധ്യാത്മികവും ആയിരുന്നു. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ പറയാറുള്ള ഒരു ഫലിതം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ സാഹിത്യം ആയിരുന്നു പാട്യ വിഷയം എങ്കില്‍ നമ്മള്‍ വല്ല C, C++ ബുക്കൊക്കെ വായിചേനെ എന്ന്.

ഇനി കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ വായനയിലേയ്ക്ക്:

1) Zorba the greek - Nikos Kazantzakis

പുസ്തകങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ജീവിതം തള്ളി നീക്കുന്ന ഒരു ബുദ്ധിജീവിയാണ്‌ കഥ പറയുന്നത്. കഥാകൃത്ത്‌ തന്നെയാണ് അത്. തന്റെ യാത്രകള്‍ക്കിടയില്‍ വച്ച് അയാള്‍ക്കൊരു സഹയാത്രികനെ കിട്ടുന്നു. ജീവിതത്തെ അതിനെ എല്ലാ സൌന്ദര്യത്തോടും നുകര്‍ന്ന് ജീവിക്കുന്ന ഇന്നലകളെ കുറിച്ച് ശങ്കിക്കാത്ത നാളെയെക്കുറിച്ചു ആകുലപ്പെടാത്ത Zorba. Zorba കഥാകൃത്തിനോട് പറയുന്നുണ്ട്,
'I haven't the time to write. Sometimes its war, sometimes women, sometimes wine, sometimes the santuri: where would I find the time to drive a miserable pen? That's how the business fall into the hands of the pen-pushers! Al those who actually live the mysteries of life haven't the time to write and all those who have the time don't live them'

സുദീര്‍ക്കമായ യാത്രകളിലൂടെ അവര്‍ കടന്നു പോകുന്നു. ഒടുവില്‍ ഒന്നും പറയാതെ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പതിവുപോലെ Zorba അയാളെ വിട്ടു പോകുന്നു. നോവലിന്റെ അവസാനം ജീവിതത്തിന്റെ സകല സമസ്യകളോടും തുറന്നു ചിരിച്ചു Zorba നനുത്തൊരു ഓര്‍മ്മയായി നമ്മില്‍ ബാക്കിയാകുന്നു. പിന്നില്‍ അപ്പോള്‍ Zorba യുടെ santuri യുടെ സംഗീതം കേള്‍ക്കുന്നു. നല്ലൊരു വായനാനുഭവം സമ്മാനിച്ച പുസ്തകം. എങ്കിലും ഞാന്‍ ഏറെ പ്രതീക്ഷിച്ചത് കൊണ്ടോ എന്തോ ഇടയില്‍ എവിടോ വെച്ച് സോര്‍ബ അല്പം ബോറടിപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ അവസാനം മുകളില്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ അയാള്‍ നമ്മുടെ കൂടി സുഹൃത്താകുന്നു.

2) Unbearable lightness of being - Milan Kundera

ആധുനിക ജീവിതത്തെ മനുഷ്യന്റെ സാമൂഹികവും ആധ്യാത്മികവുമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ കറുത്ത ഫലിതത്തിലൂടെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവയാണ് Kunderayude നോവലുകള്‍ . Tomas ആണ് കഥാ നായകന്‍. സര്‍ജന്‍ , ബുദ്ധിജീവി, സര്‍വോപരി സ്ത്രീലംബടന്‍ . അയാളും അയാളുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ വന്നു പോകുന്ന സ്ത്രീകളുമാണ് കഥ കൊണ്ട് പോകുന്നത്. ശാന്തമായ സാമൂഹികമായ കാഴ്ചയില്‍ എല്ലാ സുഖങ്ങളോടും ജീവിച്ചു പോരുന്ന Tomas ഒരു പത്രാധിപര്‍ക്ക് കത്ത് എഴുതിയതിന്റെ പേരില്‍ ഒരു ഒളിച്ചോട്ടത്തിന് നിര്‍ബന്ധിതന്‍ ആകേണ്ടി വരുന്നു. രാജ്യം വിട്ടു പോകുന്ന അയാള്‍ ഒരു 'window washer' ആയി ശിഷ്ട കാലം ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുന്നു. Friedrich Nietzsche യുടെ 'eternal recurrence' എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് നോവല്‍ തുടങ്ങുന്നത്. നീഷേയുടെ സിദ്ധാന്തത്തെ നോവലില്‍ പലയിടത്തും കുന്ദേര ചോദ്യം ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്. നോവലിന്റെ ഒടുവിലത്തെ അധ്യായത്തില്‍ തോമസ് തെരെസയോടു പറയുന്നുണ്ട്:
'Missions are stupid, Tereza. I have no mission. No one has. And it is a terrific relief to realize that you are free, free of all missions'

അത് തന്നെയാണീ നോവലിന്റെ വായനാനുഭവം സമ്മാനിക്കുന്നതും. ആധുനിക കാലത്തിലെ ജീവികളായ നമ്മള്‍ ജീവിക്കുന്ന കാലത്തെ കുറിച്ച്, നമ്മള്‍ സമൂഹം എന്ന് പറയുന്ന സങ്കല്പത്തെ കുറിച്ച്, അതിലെയ്കായി നാം കാണിച്ചു കൂട്ടുന്ന കേട്ട് കാഴ്ചകളെ കുറിച്ച് ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം. ആഴത്തിലുള്ള ചിന്തകള്‍ക്കും ഇട നല്‍കുന്നുണ്ട് പുസ്തകം. നാം തന്നെ ജീവിതത്തെ ഒരു കറുത്ത ഫലിതമായി കണ്ടു പോകുന്ന ഒട്ടേറെ സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ . പലപ്പോളും കുന്ദേരയുടെ എഴുത്ത് എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു. ഇത് വരെ കാണാത്ത ചില സങ്കേതങ്ങള്‍ കുന്ദേര എഴുത്തിലേയ്ക്കു കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ട്.

3) The name of the Rose - Umberto Eco

Umberto Eco യെ വായനയിലൂടെ ഞാന്‍ അറിയുന്നത് ആധുനിക ബുദ്ധിജീവി, സൈധാന്തികന്‍, സാഹിത്യ വിമര്‍ശകന്‍ എന്നീ നിലകളിലാണ്. ബുക്ക്‌ സ്ടാളിലുകളിലെ എന്‍റെ പതിവ് അന്വേഷണത്തിനു ഇടയ്ക്കാണ് Eco യുടെ നോവല്‍ കണ്ണില്‍ പെട്ടത്. അത് ഒരു murder mystery, എന്നാല്‍ അന്താണ് എന്നറിയാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഞാനിത് വാങ്ങി വായിച്ചു തുടങ്ങിയത്. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഞാന്‍ വായിച്ചവയില്‍ ഏറ്റവും മികച്ചത്. സൈദ്ധാന്തികത ഒരു നോവലിന്റെ ഭാഗമായി അതിലെ സംഭാഷണത്തിന്റെയും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ചിന്തയുടെയും ഭാഗമായി വരുന്നത് കൊണ്ട് നമ്മെ ഒരിടത്തും മുഷിപ്പിക്കുന്നുമില്ല. 1327 ല്‍ ഇറ്റലിയിലെ ഒരു Benedictine സന്യാസി മഠത്തില്‍ ഒരു കൊലപാതകം നടക്കുന്നു. അത് അന്വേഷിക്കാനായി എത്തുന്ന ഫ്രാന്‍സിസ്കാന്‍ സന്യാസിയും അയാളുടെ സഹായിയും. സഹായിയായി വരുന്ന Adso വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം എഴുതുന്ന ചില കുറിപ്പുകളാണ് നാം നോവലായി വായിക്കുന്നത്. അവര്‍ നടത്തുന്ന അന്വേഷണങ്ങള്‍ അവര്‍ കണ്ടെത്തുന്ന രഹസ്യങ്ങള്‍ . അപ്പോളും കൊലപാതകങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഉഗ്രന്‍ ക്രൈം നോവലിന് വേണ്ട എല്ലാ ചേരുവകളും ചേര്‍ത്താണ് Eco തന്റെ കഥ പറയുന്നത്. 13 ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ സന്യാസി മടങ്ങളിലെ ജീവിതം, രഹസ്യങ്ങള്‍ , അറിവ് എന്ന മഹാത്ഭുതം ചിലര്‍ എങ്ങിനെ കുത്തകയാക്കി വെച്ചിരുന്നു, അന്തി ക്രിസ്തു, ക്രിസ്തീയ സഭകള്‍ , ആദ്യ കാലങ്ങളിലെ സഭാ പീഡനങ്ങള്‍ പിന്നെ, സഭകള്‍ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ അല്ലാത്തവരെ പെഗനുകള്‍ എന്ന് മുദ്ര കുത്തി പീടിപ്പിചിരുന്നത് എന്നിങ്ങനെ പല വിഷയങ്ങളിലൂടെ നോവല്‍ കടന്നു പോകുന്നു. പ്രധാന കഥാ പാത്രത്തിന്റെ പേരില്‍ തന്നെയുണ്ട് ഒരു ഷെര്‍ലോക് ഹോംസ് സ്പര്‍ശം. William of Baskerville. അത് പോലെ തന്നെ നോവലിന്റെ പേരും വിചിത്രം. 'Name of the rose'. തികച്ചും ന്യൂട്രല്‍ ആയൊരു പേര് വേണം എന്ന ഉധേശ്യത്തോടെയാണത്രെ Eco ഈ പേര് നല്‍കിയത്. അതായത് പേരില്‍ തന്നെ ഒരു സസ്പെന്‍സ്.
എനിക്ക് വളരെ പരിചയം ഉള്ളൊരു ബെനെടിക്ടന്‍ സന്യാസി മഠം ഉണ്ട്. എന്‍റെ മനസ്സും സങ്കല്‍പ്പങ്ങളും കഥ നടത്തിയത് അവിടെയായിരുന്നു. കഥ നടക്കുന്ന സന്യാസി മഠത്തിന്റെ വിശദമായ ഭൂപടം നോവലിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും.
1986 ല്‍ ഈ നോവലിനെ ആധാരമാക്കി ഇതേ പേരില്‍ Jean-Jacques Annaud ഒരു സിനിമ പുറത്തിറക്കി. നോവല്‍ വായനയ്ക്ക് ശേഷം അത് കാണാന്‍ ഞാന്‍ ഒരുങ്ങിയതായിരുന്നു. Sean Connery, Christian Slater എന്നിങ്ങനെ വമ്പന്‍ താരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ കണ്ടു തുടങ്ങി അല്‍പ സമയം കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനത് മതിയാക്കി. പുസ്തകം എവിടെ, അതെന്നില്‍ സൃഷ്ടിച്ച ലോകങ്ങള്‍ എവിടെ, ഈ ചലച്ചിത്രം എവിടെ? സാഹിത്യ വാരഫലം കൃഷ്ണന്‍നായര്‍ പരയാരുണ്ടായിരുന്നത് പോലെ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെയും പുല്‍ക്കൊടിയെയും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതെന്തിന്? അന്നാ വാക്കുകളുടെ അര്‍ത്ഥം അത്രയ്ക്കങ്ങ് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. ഒരബദ്ധം അറിഞ്ഞും കൊണ്ട് ഒരിക്കലെ സംഭവിക്കാവൂ.

4) Brida - Paulo Coelho

Paulo Coelho യുടെതായി ഞാന്‍ വായിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകം. വഴിവാണിഭക്കാരുടെ ഇഷ്ട എഴുത്തുകാരനാണ്‌ paulo. ഞാനും ഈ പുസ്തകം വഴിവക്കില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയതാണ്. എന്തിനിത് വായിച്ചു സമയം കളഞ്ഞു എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ആത്മീയ യാത്ര എന്നതാണ് പുസ്തകത്തിലെ പിന്‍ കുറിപ്പില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായത്. ആത്മീയത, ആത്മീയത അന്വേഷിച്ചുള്ള യാത്രകള്‍ എല്ലാം ആണുങ്ങളുടെ കുത്തക ആണല്ലോ. അപ്പോള്‍ വ്യത്യസ്തമായ എന്തോ ഒന്ന് പ്രമേയത്തില്‍ തന്നെ ഉണ്ടെന്നു തോന്നി. പക്ഷെ ആ പുറം ചട്ട പൊട്ടിച് ഒരിക്കലും നോവലിനോ കഥാ പാത്രത്തിനോ പുറത്തു കടക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ വരും ഇപ്പോള്‍ വരും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു പുസ്തകം മുഴുവന്‍ വായിച്ചു തീര്‍ന്നിട്ടും ഒന്നുമേ വന്നതില്ല. പുനര്‍ ജന്മം, tarot card, witch craft എന്നിങ്ങനെ പല വിഷയങ്ങള്‍ പുസ്തകത്തില്‍ കടന്നു വരുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഉപരിപ്ളവങ്ങളായ ചില പരാമര്‍ശ്ങ്ങള്‍ക്കപ്പുറാം എങ്ങുമെത്താതെ പോകുന്ന വിഷയങ്ങള്‍ . പുസ്തകത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ കൊയ്ലോ പറയുന്നുണ്ട് ഈ പുസ്തകത്തില്‍ പറയുന്നത് മുഴുക്കെ ബ്രൈഡ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഞാനൊരു കൂട്ടിചേര്‍ക്കലും നടത്തിയിട്ടില്ല എന്ന്. എങ്കില്‍ പിന്നെ താങ്കള്‍ എന്തിനിത് എഴുതി? എനിക്ക് തോന്നുന്നത് തുടക്കത്തില്‍ തന്ന അദ്ദേഹം ഒരു 'excuse' എടുത്തതാവണം. പല ഐടി വംപന്മാരുടെയും ഇഷ്ട എഴുത്തുകാരനാണ്‌ Paulo Coelho. വെറുതെ നുണഞ്ഞു മറന്നു കളയാവുന്ന പഞ്ചാര മിട്ടായികള്‍ തരുന്നത് കൊണ്ടാവണം.

5) The Davinci code - Dan brown

ആത്മഹത്യ ചെയ്തൊരു സുഹൃത്ത് പണ്ടൊരു ദീപാവലി സമ്മാനമായി തന്നതായിരുന്നു ഈ പുസ്തകം. അതും Special illustrated edition. ഒരുപാട് നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ലളിതമായ എന്തെങ്കിലും വയ്ക്കണം എന്ന തോന്നലിനെ തുടര്‍ന്നാണ്‌ ഇത് വായിച്ചു തുടങ്ങിയത്. നല്ലൊരു ത്രില്ലെര്‍ .ആദ്യാവസാനം അത് നില നിര്‍ത്തുന്നും ഉണ്ട്. മനുഷ്യ കുലം കണ്ടത്തില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കഥകളും മിത്തുകളും ഉള്ളത് ക്രിസ്തുവിനെ കുറിച്ചാണ്. അതില്‍ ഒന്നിനെ വളരെ രസകരമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട് പുസ്തകം. അത് പറയുവാനായി ഒരുക്കി കൊണ്ട് വരുന്ന പ്ളോട്ടിലാണ് കഥയുടെ രസച്ചരടിരിക്കുന്നത്. അടുത്ത കാലങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും വേഗത്തില്‍ വായിച്ചു തീര്‍ന്നൊരു പുസ്തകം. Name of the Rose ല്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്ന പലതും ഇതിലും കടന്നു വരുന്നു. പക്ഷെ ചര്‍ച്ചകളും ചിന്തകളും മറ്റൊരു തലത്തിലാണെന്ന് മാത്രം. 'Secret of the holy grail' വളരെ നന്നായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പുസ്തകത്തില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന പല കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചും തര്‍ക്കങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. അതിനെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയുവാനുള്ള വഴി തുറന്നു തരുവാനും പുസ്തകം സഹായിച്ചു.

ഇനി അബദ്ധത്തെ കുറിച്ച്. പുസ്തകം കയ്യില്‍ ഉള്ളതിനാല്‍ അത് വായിച്ചിട്ട് സിനിമ കണ്ടാല്‍ മതി എന്ന് ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. വായിച്ച തീര്‍ന്ന ആവേശം വിടാതെ സിനിമ കണ്ടു. എന്‍റെ രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ വെറുതെ പോയി. വീണ്ടും പുസ്തകം എവിടെ സിനിമ എവിടെ? അത് കൊണ്ട് Name of the Rose ല്‍ ഇ അബദ്ധം ആവര്‍ത്തിക്കാതെ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.

6) On the Road - Jack Kerouac

യാത്ര, അത് ജീവിതത്തില്‍ ആകട്ടെ, പുസ്തകത്തില്‍ ആകട്ടെ, സിനിമയില്‍ ആകട്ടെ എന്നും എന്‍റെ ഇഷ്ട വിഷയമാണ്. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്ന പോലെ ഈ പുസ്തകം മുഴുക്കെ യാത്രയാണ്. റോഡ്‌ യാത്ര. Jack Kerouac നടത്തിയ, അല്ലെങ്കില്‍ അയാള്‍ ജീവിച്ച ജീവിതം തന്നെയാണീ യാത്രകള്‍ . പേരുകള്‍ മാറ്റി ചില സംഭവങ്ങള്‍ ചെറുതായി മാറ്റി അതെ പടി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഒറ്റയ്ക്ക് നടത്തിയ ഒരു നീണ്ട ട്രെയിന്‍ യാത്രയ്ക്കിടയിലാണ് ഞാനിത് വായിച്ചു തുടങ്ങിയത്. പിന്നെ നീണ്ട തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരുപാട് സമയം എടുത്താണ് വായിച്ചു തീര്‍ത്തത്. ഈ നോവലിന്റെ ആദ്യ പ്രതി മൂന്ന് ആഴ്ചകള്‍ കൊണ്ട് 120 അടി നീളമുള്ള ഒറ്റ ടെലി ടൈപ്പ് പപരില്‍ ആണ് ടൈപ്പ് ചെയ്തത്. ചിന്തകള്‍ക്കും ടൈപിങ്ങിനും തടസ്സം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാന്‍ ആണത്രേ Jack ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്. 1940-50 കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ അമേരിക്കന്‍ യുവത്വത്തിന്റെ ജീവിത രേഖകലാണീ നോവല്‍. 'Beat generation' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അരാജകത്വവും മയക്കു മരുന്നുകളും ലൈംഗികതയും നിറഞ്ഞു വാണിരുന്ന ഒരു കാലം. യാതൊരു ലക്ഷ്യങ്ങളും ഇല്ലാതെ അവര്‍ യാത്ര ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അഥവാ യാത്ര തന്നെയാകുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യവും. ഇടയ്ക്ക് പണമില്ലാതെ വരുന്നു. എന്ത് ജോലിയും ചെയ്യുവാന്‍ തയ്യാറായി അവര്‍ .യാത്ര അവരെ പലപ്പോളും മിസ്ടിക്കുകള്‍ ആക്കുന്നു. ഒരിടത്ത് അവര്‍ പറയുന്നു:
'the one thing that we yearn for in our living days, that makes us sigh and groan and undergo sweet nauseas of all kinds, is the remembrance of some lost bliss that was probably experienced in the womb and can only be reproduced (though we hate to admit it) in death '
പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ വലിയ ശ്രദ്ധ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും പതിയെ മോഡേണ്‍ ക്ലാസ്സിക് എന്ന നിലയിലെയ്ക്കുയര്‍ന്ന പുസ്തകം. ഒരു നീണ്ട യാത്രയുടെ അനുഭവമായിരുന്നു എനിക്കീ പുസ്തകം.
ഞാന്‍ കണ്ട മികച്ച യാത്രാ സിനിമകളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു 'Motorcycle diaries'. ചെഗുവേരയുടെ ഡയറിയെ ആധാരമാക്കി എടുത്തത്. Walter Salles ആയിരുന്നു സംവിധായകന്‍ . അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ ചിത്രം 'On the road - based on the book by Jack Kerouac'. Hmm, I am hopping something good.

7) The Shack - William Young

ബുക്ക്‌ സ്ടാളുകളിലെ അന്വേഷനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ എപ്പോളും പുതിയത് ഇത് വരെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത എന്തെങ്കിലും, അല്ലെങ്കില്‍ പുതിയ എഴുത്തുകാര്‍ എന്തെഴുതുന്നു, എങ്ങിനെ ചിന്തിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചു നടക്കാറുണ്ട്. ഈ പുസ്തകം 'The #1 new york times best seller, over one million copies in print' എന്നാണു കണ്ടത്. പിന്കുറിപ്പ് വായിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു thriller cum religious psychological journey എന്നാണു തോന്നിയത്. ആധുനിക കാലത്തെ പോസ്റ്റ്‌ മോഡേണ്‍ ആത്മീയത എങ്ങിനെ ഉണ്ടാകാം എന്നറിയാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് വായിച്ചു തുടങ്ങി. തുടക്കം ഗംഭീരമായിരുന്നു. ഒരു വിനോദ യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ ഒരച്ഛനു തന്റെ ഇളയ മകളെ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവളെ പിന്നീടു വനാന്തരങ്ങളിലുള്ള ഒരു ചെറിയ വീട്ടില്‍ (Shack) വെച്ച് ക്രൂരമായി കൊല്ലപ്പെട്ട നിലയില്‍ കണ്ടെത്തുന്നു. അതോടെ അയാള്‍ ആകെ തകര്‍ന്നു ദൈവ വിശ്വാസം മുഴുക്കെ നഷ്ടപ്പെട്ട് ആര്‍ക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി ജീവിതം തള്ളി നീക്കുന്നു.
നാല് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഒരു സന്ധ്യക്ക്‌ അയാള്‍ക്കൊരു കുറിപ്പ് കിട്ടുന്നു. വീണ്ടും ആ Shack ലേയ്ക്ക് ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ട്. ഒരുപക്ഷെ അത് ആ കൊലപാതകി ആയിരിക്കാം അല്ലെങ്കില്‍ ദൈവം ആയിരിക്കാം. അയാള്‍ ഒരു തണുത്ത വൈകുന്നേരം തന്റെ ഭീകര സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആ വനാന്തരത്തിലെയ്ക്ക് ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക് നടത്തുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക്. അവിടം വരെ നോവല്‍ വളരെ നന്നായി തോന്നി. ആ കാട്ടില്‍ വെച്ച്, തന്റെ മകള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട ആ വീട്ടില്‍ വെച്ച്, അയാള്‍ ദൈവത്തെ കണ്ടു മുട്ടുന്നു. ദൈവം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പോസ്റ്റ്‌ മോഡേന്‍ യുഗത്തിലെ ത്രിത്വം. ഒരു ആഫ്രിക്കകാരി സ്ത്രീയായി പിതാവും, ജീന്‍സ് ഇട്ട പുത്രനും സുന്ദരിയായ യുവതിയായി പരിശുദ്ധ ആത്മാവും. അവിടം മുതല്‍ എന്നെ വല്ലാതെ നിരാശപ്പെടുത്തി ഈ നോവല്‍ . ആശുപത്രി കിടക്കയില്‍ ശരീരത്തിലൂടെ കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന ഗ്ളൂക്കോസുമായി കിടന്നാണ് ഞാന്‍ Mack എന്ന കഥാനായകനും ദൈവവുമായുള്ള തര്‍ക്കങ്ങള്‍ കേട്ടു നിന്നത്. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എങ്ങുമെത്താതെ പോയ ചര്‍ച്ചകള്‍ . Mack അതോടെ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു. ഒരുപാട് പേരുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഈ പുസ്തകം മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി എന്ന് എഴുതിക്കണ്ടു. എന്‍റെ മാനസാന്തരത്തിനും മാറ്റത്തിനും കുറേക്കൂടി തീവ്രമായ ദൈവവും തര്‍ക്കങ്ങളും വേണമെന്ന് തോന്നുന്നു.

8) Urban shots - Edited by Paritosh Uttam

ഇന്ത്യന്‍ നഗര ജീവിതത്തെ കുറിച്ചുള്ള, 13 നവയുഗ എഴുത്തുകാരുടെ 29 കഥകള്‍ . പുസ്തകത്തിനു 145 രൂപ മാത്രമേ വിലയുള്ളൂ. അതായിരുന്നു എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ച ആദ്യ ഘടകം. മുംബൈ, ഡല്‍ഹി, പൂനെ, ഹൈദേരബാദ്, ചെന്നൈ, ബാങ്കളൂര്‍ എന്നിങ്ങനെ എനിക്ക് പരിചയമുള്ള ചില നഗരങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള കഥകള്‍ ബന്ധങ്ങള്‍ , പ്രണയം, സൌഹൃദം, കാത്തിരിപ്പ് എന്നിങ്ങനെ കഥകളെ പലതായി വിഭജിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്. ഇന്ത്യന്‍ നവ എഴുത്തുകാര്‍ എന്തെഴുതുന്നു എന്നൊക്കെ അറിയുവാനുള്ള ആകാംക്ഷയാണ്‌ ഇത് വായിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. നാല് കഥകള്‍ക്കപ്പുറത്തെയ്ക്കു എന്റെ വായന നീങ്ങിയില്ല. കഥകള്‍ കേവലം പൈങ്കിളിയുടെ നിലവാരം വിട്ടു ഉയരുന്നതായി തോന്നിയുമില്ല. ഒരു നാട്ടിന്‍ പുറത്തുകാരന് എത്രയൊക്കെ ആയാലും നഗര ജീവിതം നാട്യം സമൃദ്ധം എന്ന് മാത്രം തോന്നുന്നത് കൊണ്ട് കൂടിയാവാം. ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുമ്പോള്‍ അല്‍പ്പം പൈങ്കിളി വേണം എന്ന് തോന്ന്ന്നവര്‍ക്ക് പരീക്ഷിക്കാം. പിന്നെ നഗര ജീവികള്‍ക്ക് വിശ്വ സാഹിത്യമായി തോന്നുകയും ചെയ്തേക്കാം.

ഇനിയും ചിലതൊക്കെ വായിച്ചിരുന്നു. 'സക്കറിയയുടെ സമ്പൂര്‍ണ കഥകള്‍ '. ഒക്കെയും പണ്ട് വായിച്ചവ എങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് അവിടന്നും ഇവിടന്നും ചിലതൊക്കെ. അത് പോലെ കാക്കനാടന്‍ , ചന്ദ്രമതി, ആനന്ദ് തുടങ്ങിയവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കഥകള്‍ . പിന്നെ പതിവ് പോലെ മറ്റൊന്നും വായിക്കാനും ചെയ്യാനും തോന്നത്തപ്പോള്‍ 'Sherlock Holmes', അല്പം ആത്മീയത വേണമെന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ ഓഷോ.

ഇടയില്‍ 'The brothers Karamazov' ഒരു 118 പേജ്. പിന്നെ അത് പാതി വഴിയില്‍ മാറ്റി വെച്ചു. 'I love you New york' എന്നൊരു സിനിമ ഉണ്ട്. New york സിറ്റിയിലെ പല പ്രണയ കഥകളാണ് പറയുന്നത്. അതിലെ ഒരു കഥയില്‍ ഒരു കാമുകി, സിനിമ സംഗീതജ്ഞനായ കാമുകന് വായനാ ശീലം ഉണ്ടാക്കാന്‍ വേണ്ടി 'The brothers Karamazov' ആണ് സമ്മാനമായി കൊടുക്കുന്നത്. അയാള്‍ കണക്കു കൂട്ടുന്നത് ഇങ്ങനെയോ മറ്റോ ആണ്. ഒരു പേജ് വായിക്കാന്‍ 10 മിനുറ്റ്. 1045 പേജുകള്‍ . അതായത് 10450 മിനുട്ടുകള്‍ 174 മണിക്കൂറുകള്‍ . 'I am not having that much of time' എന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞു അയാള്‍ കാമുകിയുമായി തെറ്റുകയാനെന്നു തോന്നുന്നു. പുസ്തകത്തിന്റെ വലുപ്പം തന്നെയാണ് എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതും. എങ്കിലും ഒരുനാള്‍ മനോബലം ആര്‍ജിച്ചു ഞാന്‍ തിരിച്ചു വരും. അതുവരെ കരമസോവ് സഹോദരന്മാര്‍ക്ക് എന്‍റെ അലമാരയില്‍ വിശ്രമം. എഴുതി വന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് തന്നെ അത്ഭുതം തോന്നുന്നു. ഇത്രയും പുസ്തകങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ തിരക്കിനിടയില്‍ ഞാന്‍ വായിച്ചിരിക്കുന്നു.

എല്ലാവര്ക്കും ഒരു മികച്ച വായനാ വര്‍ഷം ആശംസിച്ചു കൊണ്ട്.

നനയാന്‍ കൊതിച്ച്...

2011-01-26T11:41:00.000+05:30

ഈ മരവും മണ്ണും മനസ്സും...

അപകടത്തിലെയ്ക്കുള്ള സൂചനകള്‍

2011-01-23T21:44:00.003+05:30

എന്നിട്ടും ജീവിതത്തിന്റെ നിറം നഷ്ടമായ ആരൊക്കെയോ...
തിരിച്ചു വിളിക്കുന്ന ഒരു സ്വരം കൊതിച്ച്...
വീഴാതെ താങ്ങുന്ന ഒരു കരം കൊതിച്ച്...
മുഖം പൂഴ്ത്തി കരയാനൊരു മാറ് കൊതിച്ച്...
താഴേയ്ക്ക്, മരണത്തിന്റെ മഞ്ഞു പുതച്ച ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക് , നനഞ്ഞലിയാന്‍ മുങ്ങിയിറങ്ങാന്‍ . ആര്‍ക്കറിയാം അങ്ങിനെ ചാടിയ എത്ര പേര്‍ ചിറകു മുളച്ചൊരു പറവയായി പറന്നു നടക്കുന്നുണ്ടാവില്ല എന്ന്?

I am RED

2011-01-19T12:34:00.000+05:30

I cried, "Blessed, blessed are the thieves who stole my masks."

Thus I became a madman.

And I have found both freedom and safety in my madness; the freedom of loneliness and
the safety from being understood, for those who understand us enslave something in us.
--KAHLIL GIBRAN

പണ്ടൊരു ജനുവരിയില്‍ എങ്ങോ ഒരിടത്ത്...

2011-01-14T14:35:00.000+05:30

എഴുതപ്പെടാത്ത ചില കഥകള്‍

2011-01-11T13:41:00.001+05:30

തലേന്ന് ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്നും ഒരു വിമാനം പറന്നു പൊങ്ങിയിരുന്നു. വെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത് എന്തിനാവാം അയാള്‍ ഉറക്കമില്ലാതെ കിടന്നത്? പതിവില്ലാതെ എന്തിനാവാം അയാളുടെ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചത്? വഴിവിളക്കുകള്‍ അന്ന് നേരത്തെ അണഞ്ഞിരുന്നു. നനുത്ത തണുപ്പില്‍ എന്തിനെന്നില്ലാതെ ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍ തെരുവ് നായ്ക്കളും അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന പശുക്കളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെയ്തേക്കാം എന്ന മട്ടില്‍ ആകാശം. അന്ന് പക്ഷെ മഴ പെയ്തത് ഭൂമിയിലെയ്ക്കായിരുന്നില്ല, മനസ്സിലെയ്ക്കായിരുന്നു. ഇനിയും പെയ്തു തീരാതെ, മരുഭൂമിയില്‍ പച്ച മുളപ്പിച്ചു ഇപ്പോളും മഴ.

ഓര്‍മ്മ, മറവി തുടങ്ങിയ ചിലത്

2011-01-08T01:11:00.005+05:30

2010 - എന്റെ സിനിമ അന്വേഷണങ്ങള്‍

2010-12-11T07:38:00.034+05:30

അങ്ങിനെ ഞാന്‍ പോലും അറിയാതെ ഒരു വര്‍ഷം കടന്നു പോകുന്നു. ഇത്ര വേഗത്തില്‍ ഒരു വര്‍ഷവും കടന്നു പോയിട്ടില്ല. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷമായിരുന്നു അവസാന സുഹൃത്തും വിട പറഞ്ഞു പോയി ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസം തുടങ്ങിയത്. പിന്നെ എന്നത്തെയും പോലെ പുസ്തകങ്ങളുടെയും സിനിമകളുടെയും ലോകത്തില്‍... വായിക്കുന്ന ഓരോ പുസ്തകവും കാണുന്ന ഓരോ നല്ല സിനിമയും ഞാന്‍ ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുന്ന ഓരോ ജീവിതങ്ങള്‍ ആയിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നാറുള്ളത്.മറ്റാരുടെയോ അനുഭവങ്ങള്‍ നമ്മുടേത്‌ കൂടിയാവുന്നു മറ്റാരുടെയോ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നാം കൂടി കാണുന്നു. ദിവസവും ഓരോ സിനിമ വീതം കണ്ടു തീര്‍ത്ത ആഴ്ചകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. വാരാന്ത്യങ്ങളില്‍ അത് മൂന്ന് വരെ പോയ ദിനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കണ്ടു തീര്‍ത്ത ഒരു നല്ല സിനിമയെ പറ്റിയോ വായിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകത്തെ പറ്റിയോ ഉറക്കെ ആരോടെങ്കിലും പറയണമെന്ന് തോന്നും, എപ്പോളും. പക്ഷെ കേള്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറുള്ള ഒരു ചെവിയോ, കേട്ടാലും ആസ്വദിക്കാനും ഉള്‍ക്കൊള്ളാനും തയ്യാറുള്ള ഒരാളെ കണ്ടെത്തുക വളരെ പ്രയാസമാകുന്നു. മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് താല്പര്യമില്ലത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചു ഒരു ബോറന്റെ വേഷം അണിഞ്ഞു വിഡ്ഢിയാവുന്നതിലും നല്ലത് മൌനം തന്നെയാകുന്നു. എങ്കിലും ബ്ലോഗ്‌ എന്നാ ഈ മാധ്യമം ഒരു പരിധി വരെ ആശ്വാസമാകുന്നു. ഇരുന്നെഴുതാന്‍ സമയമില്ല എന്നത് തന്നെയാകുന്നു പ്രശ്നം.

നല്ല സിനിമകള്‍ കാണുവാന്‍ ദൂരെ ദൂരേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന, കാത്തു കാത്തിരുന്ന കാലങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്പ്. ഒപ്പം ചില കിറുക്കന്‍ സുഹൃത്തുക്കളും. ഇന്നിപ്പോള്‍ ലോക സിനിമകളുടെ ഒരു വംബന്‍ ശേകരം തന്നെയുണ്ട് എന്റെ കയ്യില്‍. പലതും ഇനിയും കണ്ടു തീരാത്തവ. നല്ല സിനിമകളെ കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണത്തിനു എന്നെ എപ്പോളും സഹായിച്ചിട്ടുള്ളത് ചലച്ചിത്ര ബ്ലോഗുകളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ള ലിസ്റ്റുകളും, സിനിമ സംബന്ധിയായ സൈറ്റുകളും ആണ്. അങ്ങിനെയാണ് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഞാന്‍ കണ്ട ചില നല്ല സിനിമകളെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും എഴുതണം എന്നാ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായത്. ഈ ലിസ്റ്റ് ആര്കെങ്കിലും പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കാം. ഇത് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഇറങ്ങിയ സിനിമകളുടെ ലിസ്റ്റ് അല്ല ഞാന്‍ കണ്ട നല്ല സിനിമകളുടെ ലിസ്റ്റ് മാത്രമാണ്. അല്ലെങ്കിലും നല്ല സിനിമകള്‍ കാലാതീതം ആണല്ലോ.

1) The Double Life of Véronique (French),1991, Krzysztof Kieślowski

ഒരേ രൂപവും മാനസിക തലവുമുള്ള രണ്ടു പേര്‍, അവര്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രമേ വളരെ ഹ്രസ്വമായി കണ്ടു മുട്ടുന്നും ഉള്ളു അതും കടന്നു പോകുന്ന ഒരു ബസ്സിലെ ഏതോ ഒരു യാത്രക്കാരിയായി. എങ്കിലും അവരെ തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന, അജ്ഞാതമായ വേദനകളിലൂടെ കൊണ്ട് പോകുന്ന എന്തോ ഒന്ന്. മികച്ച സംവിധാനം, ചായാഗ്രഹണം, സുന്ദരിയായ നായികയുടെ സുന്ദരമായ അഭിനയം, സംഗീതം.

2) Exils (French), 2004, Tony Gatlif

തന്റെ പൂര്‍വികരുടെ ജന്മ ദേശം കാണുവാനുള്ള കാമുകന്റെ ആഗ്രഹത്തെ തുടര്‍ന്നുള്ള രണ്ടു ബോഹിമിയന്‍ പ്രണയികളുടെ യാത്ര. Tony Gatlif ന്റെ സിനിമകള്‍ മിക്കതും യാത്ര എന്ന പ്രമേയത്തെ( എന്റെ ഇഷ്ട വിഷയവും) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. നാടന്‍ സംഗീതം മുതല്‍ ഇലക്ട്രോണിക് സംഗീതം വരെയുള്ളവയുടെ മികച്ച വിന്യാസവും. Romain Duris എന്ന അസാമാന്യ അഭിനയ പ്രതിഭയെ കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണം ആണ് എന്നെ ഈ ചിത്രത്തില്‍ എത്തിച്ചത്.

3) Nuovo Cinema Paradiso(Italy), 1988, Giuseppe Tornatore

കുറെ കാലമായി ഈ സിനിമയുടെ പേര് എവിടൊക്കെയോ കേള്‍ക്കാരുണ്ടെങ്കിലും പഴയ ഏതോ ബ്ലാക്ക്‌ & വൈറ്റ് സിനിമയാണ് എന്നാണ് ഞാന്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നത്. സൌഹൃദത്തെ, സിനിമയെ ഇത്രമാത്രം ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു സിനിമയും ഞാന്‍ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ആ കുഞ്ഞും സിനിമ ഒപ്പരെട്ടരും തമ്മിലുള്ള നിഷ്കളങ്ക സൌഹൃദം എന്നും ഒരു നനുത്ത ഓര്‍മ്മയായി നമ്മെ പിന്തുടരുന്നു.

4) Malèna(Italy), 2000, Giuseppe Tornatore

ഒരു കൌമാരക്കാരന്റെ മലേന എന്ന സ്ത്രീയോടുള്ള ലൈംഗിക ആകര്‍ഷണം അവനെ ഒരു ഒളിഞ്ഞു നോട്ടക്കാരനാക്കുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ മലെനയുടെ ജീവിതം, സാമൂഹിക അവസ്ഥകള്‍, സമൂഹത്തിന്റെ മാന്യത എന്ന മൂടുപടം ഒക്കെയും നാം കാണുന്നു. അതി മനോഹരമായ ക്ലൈമാക്സും കഥ പറച്ചിലിന്റെ രീതിയുമാണ് എനിക്കിത് പ്രിയങ്കരമാക്കിയത്.

5) Run Lola Run(German), 1998, Tom Tykwer

വ്യത്യസ്തമായ ഏതു ചിന്തയും സിനിമ പരീക്ഷണവും എനിക്കിഷ്ടമാണ്. ഇത് ത്രില്ലര്‍ ഗണത്തില്‍ പെടുന്ന ഒരു സിനിമയാണ്. തന്റെ കാമുകനെ രക്ഷിക്കാനായി ലോല നടത്തുന്ന ഓട്ടത്തിന്റെ കഥ. മൂന്ന് ഓട്ടങ്ങള്‍ അവള്‍ നടത്തുന്നു. ഒരേ കഥാ പാത്രങ്ങള്‍, ഒരേ സ്ഥലങ്ങള്‍, ഒരേ സാഹചര്യങ്ങള്‍ പക്ഷെ മൂന്ന് സാധ്യതകള്‍, മൂന്ന് പരിണിത ഫലങ്ങള്‍.

6) Caché (French), 2005, Michael Haneke

അവരുടെ ദൈനം ദിന ജീവിതത്തിന്റെ, അവരറിയാതെ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്ത വീഡിയോ ടേപ്പ്കള്‍ എത്തുന്നതിനെ തുടര്‍ന്ന് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പരിണിത ഫലങ്ങള്‍. ചലച്ചിത്രം നമ്മുടെ മുന്‍പില്‍ ഉന്നയിക്കുന്ന വ്യക്തമായ ഉത്തരങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതയും.

7) Life of others(German), 2006, Florian Henckel von Donnersmarck

1984 ബെര്‍ലിനില്‍ ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെയും കാമുകിയുടെയും ജീവിതം നിരീക്ഷിക്കാന്‍ വിനിയോഗിക്കപ്പെട്ട രഹസ്യ പോലീസ് ഉധ്യോഗസ്ഥന്‍. അവരുടെ ജീവിതം അയാളില്‍ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം. പിന്നെ അതിന്റെ പരിണിത ഫലങ്ങള്‍. ജര്‍മ്മന്‍ രാഷ്ട്രീയം സാഹിത്യം പിന്നെ ജീവിതങ്ങളും അവയുടെ ഉത്തരമില്ലാത്ത പരിണിതികളും.

8) Gegen die Wand(German), 2004, Fatih Akın

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും സ്നേഹത്തിനും വേണ്ടി അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങള്‍. അവര്‍ കണ്ടു മുട്ടുന്നത് തന്നെ പരാജയപ്പെടുന്ന ആത്മഹത്യ ശ്രമത്തെ തുടര്‍ന്ന് ആശുപത്രിയില്‍ ആണ്. പിന്നെ പ്രണയം, കാത്തിരുപ്പ്, പ്രവചനാതീതമായ ജീവിതം. (ലക്ഷ്യവും ജീവിക്കാന്‍ ഒരിടവും നഷ്ടപ്പെട്ട പരദേശിയായി, അഭയാര്‍ഥിയായി അലഞ്ഞു നടന്ന കാലത്താണ് ഞാനിത് കണ്ടത്. അതാവാം ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഇന്നുമീത് ഇത്ര സജീവം. ജീവിക്കാന്‍ ഒരിടം തന്ന വേണു, നിനക്ക് നന്ദി. )

9)Tess, 1979, Roman Polanski

തോമസ്‌ ഹാര്‍ഡിയുടെ നോവലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സിനിമ. ഹാര്‍ഡിയുടെ നോവലുകള്‍ പോലെ തന്നെ നീണ്ട ഒരു സിനിമ. 19 നൂറ്റാണ്ടിലെ England, ടെസ്സിന്റെ നിസ്സഹായമായ ജിവിതം. മനോഹരമായ കഥ പറച്ചില്‍.

10) The reader, 2008, Stephen Daldry

Bernhard Schlink ന്റെ ഇതേ പേരിലുള്ള നോവലിനെ ആധാരമാക്കിയ ചിത്രം. ജീവിതത്തില്‍ നാം ചിലരെ കണ്ടു മുട്ടുന്നു, വല്ലാതെ അടുക്കുന്നു പിന്നെ എവിടെയ്കെന്നറിയാതെ നാം അവ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. പിന്നെയും എവിടെയോ വെച്ച ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത് കണ്ടെത്തുന്നു. പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിച്ചു കേള്‍ക്കാന്‍ ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടെയും അവരുടെ ജീവിതത്തില്‍ എത്തിപ്പെടുന്ന ഒരു കൌമാരക്കരന്റെയും കഥ. അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ പല കാലങ്ങളിലൂടെ. പിന്നെ ആര്‍ക്കുമാരിയാത്ത ചില രഹസ്യങ്ങളുടെയും. ആ രഹസ്യത്തിന് ആ സ്ത്രീ പകരം വയ്ക്കുന്നത് അവരുടെ ജീവിതം തന്നെയാണ്.

11) A good year, 2006, Ridley Scott

ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകളില്‍ നിന്നും പറിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ട ഒരു അവസ്ഥ ഉണ്ടായപ്പോള്‍ ആണ് അയാള്‍ അറിഞ്ഞത് തനിക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന്. തിരക്കുകളില്‍ കിടന്നു നട്ടം തിരിയുന്ന ഞാന്‍ വെറുതെ മോഹിക്കുന്നു ആ മുന്തിരി തോട്ടങ്ങളും നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളും ഒഴിഞ്ഞ മണ്ണ് റോഡുകളും.

12) The Wrestler, 2008, Darren Aronofsky

റിട്ടയര്‍ ചെയ്യേണ്ട കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ആരോഗ്യം നശിച്ചിട്ടും തന്റെ സ്വത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായി പോയ wrestling നോട് വിട പറയാനാവാതെ ഉഴറുന്ന മനുഷ്യന്‍. സ്നേഹവും കരുതലും ആഗ്രഹിക്കുംപോലും അതിനോന്നിനും ആകാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകുന്ന അയാള്‍. Wrestling ഒരിക്കലും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതല്ല. അതിനാല്‍ തന്നെ ഇത് കാണാതെ ഒരുപാട് കാലം മാറ്റി വെച്ചതുമാണ്. എങ്കിലും ഈ Wrestler ഉടെ ജീവിതം എവിടൊക്കെയോ എന്നെ നോവിക്കുന്നു.

13) Transylvania(French), 2006, Tony Gatlif

വീണ്ടും ഒരു യാത്രയുടെ കഥ. തന്റെ കൂട്ടുകാരിയോടൊപ്പം Transylvania യില്‍ എത്തുന്ന നായികയ്ക്ക് അതൊരു വെറും യാത്രയല്ല, തന്റെ നഷ്ട കാമുകനെ കണ്ടെത്തുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യം കൂടിയുണ്ട്. ദയനീയമായി കാമുകനാല്‍ വീണ്ടു ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന അവള്‍ തെരുവില്‍ കണ്ട ഒരു കുട്ടിയോടൊപ്പം മറ്റൊരു യാത്ര തുടങ്ങുന്നു.

14) Les poupées russes(French), 2005, Cédric Klapisch

Spanish Apartment എന്ന സിനിമയുടെ തുടര്‍ച്ചയാണ് ഇത്. ഒന്നാം ഭാഗത്തേക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടമായത് ഇതാണ്. Xavier എന്ന യുവാവിന്റെ ചിന്താ കുഴപ്പങ്ങള്‍ കുറെയൊക്കെ എന്റേത് കൂടി ആയതു കൊണ്ടാവാം ഈ ഇഷ്ടം. നഷ്ടപ്പെടുത്താനും വയ്യാതെ സ്വീകരിക്കാനും ആകാതെ ബന്ധങ്ങളുടെ കുരുക്കുകളില്‍ ഉഴറുന്നു അയാള്‍.( Romain Duris എന്റെ ഈ വര്‍ഷത്തെ കണ്ടെത്തല്‍ ആയിരുന്നു)

15) Time crimes(Spanish), 2007, Nacho Vigalondo

സയന്‍സ് ഫിക്ഷന്‍ സിനിമയാണിത്. എന്നാല്‍ ഹോളിവുഡ് സിനിമകളിലെ പോലെ ഗിമ്മിക്കുകള്‍ കാണിച്ചല്ല ഇവിടെ കഥ പറയുന്നത്. ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്‍ സമയത്തില്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ പുറകോട്ടു സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഒരു ഗവേഷകന്റെ സഹായത്തോടെ. തുടര്‍ന്ന് നടക്കുന്ന രസകരമായ സംഭവങ്ങള്‍ ഒരു ത്രില്ലെറിന്റെ ചടുലതയോടെ. അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില വഴിത്തിരിവുകള്‍. ഒഴിവാക്കാന്‍ ആവാത്ത ചില കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍.

16) The beat that my heart skipped(French), 2005, Jacques Audiard

എത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്വപ്നത്തിന്റെയും, എപ്പോഴും പിന്നിലേയ്ക്ക് പിടിച്ചു വലിക്കുന്ന യാഥാര്‍ത്യങ്ങളുടെയും ഇടയില്‍ കിടന്നു പിടയുന്ന ടോമിന്റെ കഥ. റിയല്‍ എസ്റ്റിന്റെ ചെളിക്കുണ്ടുകളില്‍ ജീവിക്കുന്ന അയാളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹമാണ് ഒരു പിയാനിസ്റ്റ്‌ ആവുക എന്നത് പക്ഷെ അയാളുടെ പിതാവും സാഹചര്യങ്ങളും അയാളെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അയാളുടെ സ്വപ്നം സഫലമാകുമോ?

ലിസ്റ്റ് പൂര്‍ണ്ണമല്ല. ഓര്‍മ്മയില്‍ വന്ന ചിലത് എഴുതി എന്ന് മാത്രം. വീണ്ടും എഴുതണം. ഈ ലിസ്റ്റില്‍ ചില പേരുകളും ഭാഷയും ആവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്നുണ്ട്. അതെന്റെ അന്വേഷണത്തിന്റെ രീതി കൊണ്ട് കൂടിയാണ്. ഒരു സിനിമ കാണുന്നു. അതിന്റെ സംവിധായകന്റെയോ, അഭിനെതാക്കളുടെയോ, ഭാഷയുടെയോ, പ്രമേയത്തിന്റെയോ പുറകെ പോകുന്നു. അങ്ങിനെ എന്റെ സിനിമ കാഴ്ചകള്‍ക്ക് തുടര്‍ച്ച ഉണ്ടാകുന്നു. ഇല്ലാത്ത സമയം ഉണ്ടാക്കി കാണുന്നതാണിവ. അതിനാല്‍ തന്നെ വെറുതെ ചില ചവറുകള്‍ കണ്ടു സമയം കളയാന്‍ വയ്യ.
മറ്റാര്‍ക്കെങ്കിലും ഇവ പ്രയോജനം ആയേക്കും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ.

ഇരുളായിരുന്നു ഏറെ കാലം

2010-11-21T11:35:00.008+05:30

എങ്കിലും എങ്ങോ ഒരു വെളിച്ചം കണ്ടേക്കാം എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍...

വഴികള്‍ നഷ്ടമാകുന്ന വഴികള്‍

2010-06-12T10:39:00.001+05:30

രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമത്തില്‍ മനസ്സ് സ്വപ്നങ്ങളുടെ തീരത്ത് കൂടി അലഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു. ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ വാതിലില്‍ ഉറക്കെ ഇടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഉണര്‍ന്നത് . ഞരങ്ങുന്ന കട്ടിലില്‍ ചെവിയോര്‍ത്തു കിടന്നു. ഇല്ല അനക്കം ഒന്നുമില്ല. ക്ലോക്കിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം. പുറത്തെ ഇരുട്ടില്‍ എന്ത് അജ്ഞാത ശബ്ദം ആണാവോ എന്നെ ഉണര്‍ത്തിയത്? അങ്ങിനെ ഓര്‍ത്ത്‌ കിടന്നപ്പോള്‍ വീണ്ടും വാതിലില്‍ ഇടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ഞാന്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. ഉറക്കത്തില്‍ നിന്ന് ഉണര്‍ത്തിയതിന്റെ പരാതി പോലെ കട്ടില്‍ കിടന്നു ഞരങ്ങി. ഞാന്‍ വാതില്‍ തുറന്നു. വാതിക്കല്‍ ജൊസഫ്. ആ തണുപ്പിലും അയാള്‍ നിന്ന് വിയര്‍ത്തു. ആകാശത്തിലെ പോലെ ഭൂമിയിലും നക്ഷത്ത്രങ്ങള്‍ പിറക്കുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്.

വീടിനു മുന്‍പിലെ പച്ച നക്ഷത്രത്തിന്റെ വെളിച്ചം വിയര്‍പ്പു ചാലുകള്‍ക്കൊപ്പം ജോസഫിന്റെ കഴുത്തില്‍ കൂടി താഴേയ്ക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി. ആകെ തകര്‍ന്നു, നിരാശയുടെ നരകത്തില്‍ വീണു പോയവനെ പോലെ അയാള്‍ നിന്നു.
"നീയെന്താ ഈ പാതിരാത്രിയില്‍? "

ഒന്നുമേ മിണ്ടാതെ അയാള്‍ നിന്നു കരഞ്ഞു. അപ്പോളാണ് മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന രാത്രിയിലാണ് അയാള്‍ നില്‍ക്കുന്നത് എന്നാ ബോധം എനിക്കുണ്ടായത്. ഞാന്‍ അയാളെയും കൂട്ടി അകത്തേയ്ക്ക് നടന്നു. കസേരയില്‍ ചാരിയിരുന്നു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ അയാള്‍ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു.
"എന്ത് പറ്റി? കരയാതെ കാര്യം പറ"

കണ്ണീരടക്കാന്‍ കണ്ണുകള്‍ ഇറുകെ അടച്ചു അയാള്‍ പറഞ്ഞു:
"എന്റെ വീടും അങ്ങോട്ടുള്ള വഴിയും ഒന്നും കാണാനില്ല. ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ മുതല്‍ അന്വേഷിക്കുന്നതാണ്. അന്വേഷിക്കുന്നവ ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാം അത് പോലുണ്ട്. പക്ഷെ അവിടുത്തെ ആളുകള്‍ എല്ലാം മാറിയിരിക്കുന്നു. രാവിലെ ഞാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവരൊന്നും അവിടെയില്ല. ഇപ്പോള്‍ ഉള്ളവരെ ഒന്നും ഞാന്‍ അറിയില്ല. അവര്‍ക്ക് എന്നെയും. ഞാന്‍ വഴി ചോദിച്ചവര്‍ എല്ലാം ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കടന്നു പോയി. എനിക്ക് വയ്യ. "
വാക്കുകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ ആകാതെ അയാള്‍ വിതുമ്പി.

എല്ലാം കേട്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു:
"ജൊസഫ്, നീ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ? വഴിയോ വീടോ ആളുകളോ ഒന്നും കാണാതെ ആയതായിരിക്കില്ല. നീ അന്വേഷിച്ചത് മറ്റെവിടെയെങ്കിലും ആയിരിക്കും. എല്ലാം ആ പഴയ സ്ഥലത്ത് തന്നെ കാണും. വേറെ എവിടെങ്കിലും അന്വേഷിച്ചിട്ട് വെറുതെ... "
"നീയും എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലേ?" ആകെ തകര്‍ന്നു അയാള്‍ പറഞ്ഞു. "നീയും വാ നമുക്കിപ്പോള്‍ തന്നെ പോയി അന്വേഷിക്കാം അപ്പോള്‍ നിനക്ക് വിശ്വാസമാകും"

ഓരോരോ ശല്യങ്ങള്‍. അവന്റെ നിര്‍ബന്ധം സഹിക്കാതെ ഉടുപ്പെടുത്തിട്ടു മഞ്ഞു നിറഞ്ഞ തണുത്ത രാത്രിയിലൂടെ ഞാന്‍ അയാള്‍ക്കൊപ്പം ഇറങ്ങി നടന്നു. രണ്ടു പേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

വഴി വിളക്കുകളുടെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തില്‍ ആരെയോ കാത്തെന്നെ പോലെ വഴികള്‍ അവസാനമില്ലാതെ കിടന്നു. വഴിക്കിരുപുറത്തെയും മരങ്ങളും കെട്ടിടങ്ങളും ഉറക്കം തൂങ്ങി നിന്നു. കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നിലെ കൃത്രിമ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എന്തിന്റെയോ സ്മരണയും പേറി കാലത്തെ പോലെ കണ്മിഴിച്ചു നിന്നു.

എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോള്‍ മറെതോ വഴിയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാനിങ്ങനെ ജീവിതം മുഴുക്കെ എന്തോ തിരഞ്ഞു നടക്കുയായിരുന്നു. ഇപ്പോഴിതാ കാണാതെ പോയി എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഒരു വഴിയും വീടുമാന്വേഷിച്ചു ഈ രാത്രിയിലുംതെരച്ചില്‍ തുടരുന്നു. എല്ലാവരും അന്വേഷണങ്ങള്‍ താല്‍കാലികമായി നിര്‍ത്തി ഉറങ്ങുംപോളും പലരും നടന്ന ഇനിയും നടക്കാനുള്ള വഴികളിലൂടെ ഞാന്‍ എന്റെ അന്വേഷണം തുടരുന്നു. മനുഷ്യര്‍ മുഴുക്കെ ഒരു വലിയ യാത്രയിലാനെന്നെനിക്ക് തോന്നി. ഭൂരിപക്ഷവും ആരോ സൃഷ്ടിച്ച, പലരും നടന്നു ഉറച്ചു പോയ വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ ചിലര്‍ പുതിയ വഴികളുണ്ടാക്കി അവയിലൂടെ നടക്കുന്നു. അവരെയും പിന്തുടര്‍ന്ന് ആരൊക്കെയോ. വഴികളും കാലവും ഒരുപോലാണ്. എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും ഒന്നുമറിയാതെ. മനുഷ്യന്‍ ആദ്യമേ കണ്ടെത്തുന്നത് വഴികളാണ്. മനസ്സിന്റെ, ശരീരത്തിന്റെ, യുക്തിയുടെ അങ്ങിനെ പലതിന്റെയും വഴികള്‍. പിന്നെ ആ വഴികളിലൂടെ മുന്നോട്ടു പോകാനുള്ള പരാക്രമങ്ങള്‍. ലക്‌ഷ്യം അറിയാതെ എങ്ങോട്ടോ ഉള്ള യാത്രകള്‍. യാത്ര തുടരുമ്പോള്‍ കണ്മുന്നില്‍ വന്നു പെടുന്നവ എല്ലാം തടസ്സങ്ങളാണ്. ഒപ്പം നടക്കുന്നവരെ മുന്‍പേ പോയവരെ ഒന്നുമറിയാതെ ഓര്‍ക്കാന്‍ സമയമില്ലാതെ അലച്ചിലുകള്‍. വ്യക്തിയുടെ നിലനില്‍പ്പിനു വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന സമൂഹങ്ങള്‍. താല്‍കാലിക ഒത്തു തീര്‍പ്പുകള്‍.

ചിന്തകള്‍ അങ്ങിനെ പിടിവിട്ടു പറക്കുമ്പോള്‍ ആണ് എന്നെ യാഥാര്ത്യത്തിലേക്ക് ഉണര്‍ത്തി ഒരു ലോറി ഇരുട്ടിനെയും നിശ്ശബ്ധതയെയും കീറിമുറിച്ചു കടന്നു പോയത്. നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ഏറെ നേരമായിരിക്കുന്നു. ഒപ്പം നടന്നിരുന്ന ജോസഫിനെ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഞെട്ടിപ്പോയി, അയാളെ കാണാനില്ല. എവിടെ വെച്ചാണ് അയാള്‍ എന്നെ പിരിഞ്ഞത്? അതോ അയാള്‍ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു എന്നത് ഒരു തോന്നല്‍ മാത്രം ആയിരുന്നുവോ? ഞാന്‍ വഴിയരികിലെ ഒരു വിലക്ക് കാലിന്‍ ചുവട്ടില്‍ നിന്നു.

എന്തിനായിരുന്നു മരം കോച്ചുന്ന ഈ തണുപ്പത്ത്, ഈ രാത്രിയില്‍ ഞാന്‍ ഇറങ്ങി നടന്നത്? ഇറങ്ങിയത്‌ ജോസഫിന്റെ ഒപ്പം ആയിരുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ അവനാണ് എന്നെ ഇറക്കിയത്. അവന്റെ കാണാതെ പോയ വീടും വഴിയും കണ്ടു പിടിക്കാന്‍. എന്നിട്ട് അയാളെ തന്നെയും കാണാതെ പോയിരിക്കുന്നു. അതോ എല്ലാമെന്റെ തോന്നലുകള്‍ മാത്രമോ?
എന്തായാലും ജോസഫിന്റെ വീടന്വേഷിച്ച്‌ പോകുക തന്നെ. നടന്നു നടന്നു അയാളുടെ വീടിലെയ്ക്കുള്ള വഴി അടുക്കാറായി. രണ്ടു വലിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയിലൂടെ ആയിരുന്നു അത്. കെട്ടിടങ്ങള്‍ മരവിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത് ദൂരെ നിന്നേ ഞാന്‍ കണ്ടു. പക്ഷെ അവിടെ എത്തിയപ്പോളാണ് ഞാന്‍ കണ്ടത്, ആ വഴിയിലേയ്ക്കുള്ള തിരിവ് അവിടെയില്ല. ആ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് തമ്മില്‍ ഇടയെയില്ല. ജോസഫിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയും അതിനപ്പുറവും ഒന്നുമില്ല. ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചു വന്നവ ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാം അങ്ങിനെ തന്നെയുണ്ട്. ഞാന്‍ ഞെട്ടി തരിച്ചു നിന്നു. അയാള്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ചോദിക്കുവാന്‍ ആണെങ്കില്‍ ആരെയും കാണുവാനുമില്ല, കെട്ടിടങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച ചവറു കൂനകള്‍ക്കിടയില്‍ പരതുന്ന തെരുവ് നായകള്‍ ഒഴികെ.

ഒന്നിനുമാകാതെ തളര്‍ന്നു നിന്ന ഞാന്‍ എങ്ങു നിന്നോ സംഭരിച്ച ഊര്‍ജ്ജവുമായി തിരിച്ചു നടന്നു. വേഗത്തില്‍ നീട്ടി വെച്ച കാല്‍ വയ്പ്പുകളോടെ. ചുറ്റും ഉള്ളവയെ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല. എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ മരവിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. കാലുകള്‍ മാത്രം വേഗത്തില്‍ ചലിച്ചു. നടത്തം ഓട്ടമായി. ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ ഞാന്‍ ഓടി. നഷ്ട്ടപെട്ടതെന്തോ തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ എന്ന പോലെ. വേഗം എത്തിയില്ലെങ്കില്‍ അത് എന്നേയ്ക്കുമായി നഷ്ടമാകും എന്ന പോലെ.

ഞാന്‍ വൈകിപ്പോയിരുന്നു. വഴിയില്‍ എങ്ങും ഞാന്‍ ജോസഫിനെ കണ്ടില്ല. ഓടിയോടെ ഞാന്‍ വീടിലെയ്ക്കുള്ള തിരിവില്‍ എത്തി. കുറച്ചു മുന്‍പ് ഞാന്‍ കടന്നു പോയ വഴി ശൂന്യതയില്‍ എന്ന പോലെ അപ്രത്യക്ഷം ആയിരിക്കുന്നു. അവിടെ നിറയെ കെട്ടിടങ്ങള്‍. വഴിയുമില്ല വീടുമില്ല. ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു വഴിയരികില്‍ കുത്തിയിരുന്നു, ജോസഫിനെ ശപിച്ചു കൊണ്ട്. ഞാന്‍ ഒരു സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നു മറ്റൊരു സ്വപ്നത്തിലേയ്ക്കു നടക്കുകയായിരുന്നു.പക്ഷെ തിരിച്ചു വരാനാകാത്ത വിധം യാധാര്ത്യത്തില്‍ അലിഞ്ഞു സ്വപ്നം ഇല്ലാതെ ആയിരിക്കുന്നു. ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവിടെ ഇരുന്നു ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു ഉറങ്ങിപ്പോയി, ഉറങ്ങരുതെന്ന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും.

വിളക്ക് കാലുകളിലെയും നക്ഷത്ര വിളക്കുകളിലെയും വെളിച്ചം അണഞ്ഞു. ഞാന്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു. വഴിയിലൂടെ ആളുകളും വാഹനങ്ങളും തങ്ങളുടെ ഭ്രാന്തന്‍ പ്രയാണം തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതിലെ നടന്നു വന്ന ഒരാളോട് ഞാന്‍ ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു വഴിയും അതിലെ പോയാല്‍ എത്തുമായിരുന്ന എന്റെ വീടിനെയും കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. അയാള്‍ എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ കടന്നു പോയി. ഞാന്‍ മുന്നില്‍ കണ്ടവരോടൊക്കെ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു, ചിലര്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ടും പലരും എന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടും കടന്നു പോയി. അവരില്‍ ഒരാള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു:
"ആരാണ് ഹേ നിങ്ങള്‍? നിങ്ങള്‍ക്കെന്താ ഭ്രാന്തുണ്ടോ?"

ഞാന്‍ ഞെട്ടി തരിച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാന്‍ ആകാതെ നിന്നു. അയാളും കടന്നു പോയി. പലതരം ഐഡന്റിറ്റികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന അവയില്‍ ചിലതിനെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാനും മറ്റു ചിലതിനെ ഒഴിവാക്കാനും കഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഞാന്‍ ആരാണ്? എനിക്ക് പുതിയൊരു ഐഡന്റിറ്റി ലഭിക്കാന്‍ പോകുന്നു. ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ അത് കിട്ടി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇത് തുടര്‍ന്നാല്‍ അവശേഷിക്കുക അത് മാത്രമാകാന്‍ പോകുന്നു. അതൊഴിവാക്കാന്‍ മറ്റെല്ലാം മറന്നു ഒരാളോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഒരു ലക്ഷ്യവും ഇല്ലാതെ മുന്നില്‍ കണ്ട വഴിയിലൂടെ ഞാന്‍ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നടന്നു.

അകത്താര് പുറത്താര്?

2010-06-06T20:59:00.003+05:30

ഓടിത്തളര്‍ന്ന്...

2010-05-28T21:08:00.007+05:30

ഒരു പഴയ വയനാടന്‍ യാത്രയുടെ ഓര്‍മ്മ...

ഈ തണലില്‍, ഈ തണുപ്പില്‍ ഒരല്പ നേരം

2010-05-24T15:00:00.003+05:30

നിഴല്‍ കടന്ന് മരങ്ങളുടെ ഇടയിലേയ്ക്ക്...

2010-05-23T10:08:00.003+05:30

Real estate

2010-05-22T01:02:00.003+05:30

സര്‍വജ്ഞ പീഠം

2010-05-14T14:30:00.000+05:30

എത്രയെത്ര കഥകളാവും ഇവിടുത്തെ സന്ധ്യകള്‍ക്ക് പറയാനുണ്ടാവുക?

ചില യാത്രകള്‍

2010-05-10T14:07:00.000+05:30

മനസ്സ് നിയന്ത്രണം വിട്ടു പായുമ്പോള്‍, ഒന്നിലും മനസ്സുറയ്കാതെ വരുമ്പോള്‍ പോകുന്ന ചില യാത്രകളുണ്ട്. ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ, സമയവും കാലവും ഒന്നും കാര്യമാക്കാതെ എങ്ങോട്ടേയ്ക്കും അല്ലാതെ എങ്ങോട്ടോ ഉള്ള യാത്ര. കുറെ പോകുമ്പോള്‍ നാമറിയുന്നു ഓരോ യാത്രയും ഒരു തുടക്കമാണെന്ന്.

Venu, for you...

വെറുതെയാണെങ്കിലും...

2010-05-07T14:55:00.000+05:30

പറിച്ചെറിയപ്പെടും വരെ നിന്നില്‍ പടരാന്‍ നിന്നിലലിയാന്‍

മഴ മേഘങ്ങളെ തൊടാം, തൊട്ടു നനയാം

2010-05-05T14:45:00.000+05:30

ദൂരെ ഒരു തീരമുണ്ടാകും

2010-05-03T15:00:00.000+05:30

തീരത്ത് എന്നെയും കാത്തു ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടാകും...

Dedicated to Sunil Nair

To get the full value of joy You must have someone to divide it with.

MARK TWAIN

മെയ്‌ ദിനം | May Day

2010-05-01T07:49:00.001+05:30

Workers of the world unite; you have nothing to lose but your chains.
Karl Marx

പിന്നെ ഞാനാ ഇരവില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ടു...

2010-04-29T13:30:00.000+05:30

ഇത് സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഇരവാണ്. സ്വര്‍ഗം കയ്യെത്തും ദൂരെ വെളിച്ചം വിതറി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉറങ്ങുന്നതെങ്ങിനെ?

മുന്‍പേ പോയവരുടെ വഴികള്‍

2010-04-27T15:00:00.000+05:30

വരുന്നുണ്ട് ഞങ്ങളും, ആ വളവിനും അപ്പുറത്താവാം ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ കണ്ടെത്തുക, ആ ബോധി മരച്ചുവട്ടില്‍

മടിക്കേരി

2010-04-26T11:00:00.000+05:30

ഓടു മേഞ്ഞ ഇത്രമാത്രം മേല്കൂരകളെ ഞാന്‍ ഒന്നിച്ചു കണ്ടത് ഇവിടെ മാത്രമാണ്. മടിക്കേരി കോട്ടയില്‍ നിന്നുമുള്ള ഒരു വിഹഗ വീക്ഷണം.

കൂടണയാന്‍ കഴിയാതെ പോയ ഒരു രാത്രിയുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്‌

2010-04-24T10:30:00.001+05:30

അവസാനമില്ലാത്ത ഇടനാഴിയിലെ ശബ്ദങ്ങള്‍ക്കായി ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്ത് കിടന്നു. നീങ്ങാത്ത സമയവും ഒടുങ്ങാത്ത നിശബ്ദതയുമായി ഏതോ ഒരു മുറിയില്‍ ഏതോ ഒരു കാലത്തില്‍. വിളക്കുകള്‍ എല്ലാമണച്ച്, ഒറ്റയ്ക്ക്, ഇരുള്‍ മാത്രം കൂട്ടായി, ഒറ്റയ്ക്ക്...
ഭാവിയെ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങുവാന്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ഇന്നലെകളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും വിറ്റു തുലച്ച്...ഈ ഇടനാഴിയില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക്...

Mike Enslin: Hotels are a naturally creepy place... Just think, how many people have slept in that bed before you? How many of them were sick? How many... died? -1408